muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/3702, Karar No: 2024/6254, Tarih: 05.12.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/3702
Karar  No : 2024/6254  
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVALI)	: ... Genel Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Dava; davacı tarafından, Bilecik İli, Bozüyük İlçesi sınırları dahilinde bulunan ... ruhsat numaralı II grup (Doğaltaş-Mermer) ruhsatının, 2016 yılına ait işletme ruhsat bedelinin süresi içerisinde yatırılmadığından bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 13. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 17/02/2017 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere iptaline dair Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; dava konusu işlemin dayanağını teşkil eden 2016 yılı işletme ruhsat bedelinin yatırılması için 3 aylık süre verilmesine dair Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve  E:...  sayılı yazısının  "..." adresine gönderildiği ve tebliğ mazbatasında ''Muhatap gösterilen adresten taşınmış yeni adresi bilinmiyor'' şerhi ile iade edildiği, Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve  E:...  sayılı yazısının tebligata çıkarıldığı tarihe ilişkin olarak Mahkemelerince E:... sayılı dava dosyasında davacının adresinin tespitine yönelik olarak yapılan ara karar üzerine verilen cevabi yazılardan davacının adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin olduğu ve mernis adresinin tebligat çıkarılan adres olan "..." adresi ile aynı olduğu, bu durumda söz konusu tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinde belirtilen prosedür işletilerek tebligat işlemleri tamamlanması gerekirken bu usulün izlenmediği ve bunun yerine tebligatın bu defa şartları oluşmadığı halde Tebligat Kanunu'nun 28. maddesine göre ilanen tebliğ yoluna gidildiği ve tebliğin bu şekilde davacıya yapılmış sayıldığı, ilanen tebligatın tüm araştırmalara rağmen tebligat yapılamaması ve muhatabın ikametgahı, meskeni veya işyeri de bulunmaması durumunda başvurulabilecek tebliğ yolu olduğu; buna göre, maden ruhsatının iptali kararı alınmadan önce 2016 yılına ilişkin olarak belirlenen işletme ruhsat bedelinin 3 aylık süre içinde

ödenmesi gerektiğine dair Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve E:... sayılı yazısının usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemesi nedeniyle mevzuatta belirtilen bildirimden itibaren 3 aylık sürenin dolduğundan bahsetmeye olanak bulunmadığı ve bu haliyle usulsüz tebligata dayalı olarak yapılan bildirim neticesinde 2016 yılına ait işletme ruhsat bedelinin süresi içerisinde yatırılmadığından bahisle maden ruhsatının iptal edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI    : Davalı idare tarafından, usul yönünden davanın süresinde açılmadığı; esas yönünden, Genel Müdürlük tarafından herhangi bir bildirim yapılmasa dahi bu zorunluluğun süresi içerisinde yerine getirilmesi gerektiği, yapılan bildirimin yasaya ve usule uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2.  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 05/12/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/3555, Karar No: 2024/6249, Tarih: 05.12.2024

Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2024/3555 E.  ,  2024/6249 K.


"İçtihat Metni"
           T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2024/3555
Karar  No : 2024/6249
 
Temyiz İsteminde Bulunanlar	    : 
1- (DAVACI) ...
Vekili	          : Av. ...
								 2- (DAVALI) ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı 
Vekili	          : Av. ...
İstemin	Özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının hukuka aykırı olduğu öne sürülerek, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmaların Özeti	          : Taralarca savunma verilmemiştir.
Danıştay Tetkik Hakimi	          : ...
Düşüncesi	                 : İstemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:
	İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır.
	İdare Mahkemesince verilen karar ve dayandığı gerekçe usul ve kanuna uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın onanmasına ve temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (onbeş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 05/12/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3629, Karar No: 2024/5259, Tarih: 05.12.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2023/3629
Karar  No : 2024/5259 
DAVACI	: ... İnşaat ve Mühendislik A.Ş.
VEKİLİ	: Av.  ...
 
DAVALILAR	:	1.  ... Kurumu 
VEKİLİ	: Av. ...
		 2.  ... Elektrik İletim A.Ş. ( ...)
VEKİLİ	: Av.  ...
DAVANIN KONUSU :
		1. 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun Geçici 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sistem kullanım bedelleri üzerinden uygulanan indirim teşvikinin, sadece üretim tesislerinin veriş yönündeki sistem kullanım bedellerine uygulanacağına yönelik  ... tarih ve  ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararı ile,
	2. Söz konusu Kurul kararı kapsamında davacı şirkete ait Atik Rüzgâr Enerji Santrali'nin (RES) Ekim 2013-Eylül 2018 dönemindeki tüketim yönlü iletim sistemi kullanımı için hesaplanan 39.833,41-TL'nin ödenmesi gerektiğine ilişkin TEİAŞ Genel Müdürlüğü Tarife ve Müşteri Hizmetleri Dairesi Başkanlığı'nın ...tarih ve  ... sayılı işleminin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI :
	6446 sayılı Kanun'da iletim sistem kullanım bedellerine ilişkin üretim ya da tüketim yönlü bir ayrıma yer verilmediği, üst hukuk kurallarına aykırı olarak düzenleyici işlem niteliğinde dava konusu Kurul kararının tesis edildiği, anılan Kurul kararının geçmişe yönelik olarak uygulanacağının öngörülmediği, buna karşın geçmişe yönelik olarak işlem tesis edilmesinin hukuki güvenlik ve kazanılmış hak ilkelerini ihlal ettiği ileri sürülmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI :
	Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından, usule ilişkin olarak, davanın süresinde açılmadığı; esasa ilişkin olarak ise, 6446 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinin üretimi/arzı teşvik etmek amacıyla düzenlendiği, herhangi bir tüketim teşvikine yol açacak uygulamanın bu maddenin sahip olduğu amaca uygun düşmeyeceği, aynı baraya bağlı tüketim tesisleri için tüketim yönlü teşvik vermenin kısa dönemde gerekli arz kapasitesinin yeterli bir yedekle oluşturulmasına aykırılık teşkil edeceği, iç ihtiyaç için de olsa yapılan elektrik enerjisi tüketiminin teşvik indiriminden yararlanamayacağı savunulmaktadır.
	TEİAŞ tarafından, tüketim yönünde iletim sistem kullanım bedellerine uygulanan teşvik indiriminin 6446 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesine aykırı olduğu, teşvik indiriminden her iki yönlü yararlanan üretim lisanslı tesisler için dava konusu Kurul kararına istinaden sadece üretim yönlü sistem kullanım bedellerinde teşvik uygulanmaya başlandığı, dava konusu işlemin hukuka uygun olarak tesis edildiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  ...'UN DÜŞÜNCESİ : 
	Dava konusu Kurul kararı yönünden davanın reddine, TEİAŞ Genel Müdürlüğü Tarife ve Müşteri Hizmetleri Dairesi Başkanlığının  ... tarih ve  ... sayılı işleminin iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. 
DANIŞTAY SAVCISI  ...'NIN DÜŞÜNCESİ :

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  ...'UN DÜŞÜNCESİ : 
	Dava konusu Kurul kararı yönünden davanın reddine, TEİAŞ Genel Müdürlüğü Tarife ve Müşteri Hizmetleri Dairesi Başkanlığının  ... tarih ve  ... sayılı işleminin iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. 
DANIŞTAY SAVCISI  ...'NIN DÜŞÜNCESİ : 
		Dava; 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun Geçici 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sistem kullanım bedelleri üzerinden uygulanan indirim teşvikinin, sadece üretim tesislerinin veriş yönündeki sistem kullanım bedellerine uygulanacağına yönelik  ... tarih ve  ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararı ile, söz konusu Kurul kararı kapsamında davacı şirkete ait Atik Rüzgâr Enerji Santrali'nin (RES) Ekim 2013-Eylül 2018 dönemindeki tüketim yönlü iletim sistemi kullanımı için hesaplanan 39.833,41-TL'nin ödenmesi gerektiğine ilişkin TEİAŞ Genel Müdürlüğü Tarife ve Müşteri Hizmetleri Dairesi Başkanlığı'nın  ... tarih ve  ... sayılı işleminin iptali   istemiyle açılmıştır.
	Dosyanın incelenmesinden; davacı şirkete, Atik RES tesisinde üretim faaliyeti göstermek üzere  ... tarih ve  ... sayılı üretim lisansının verildiği, bu tesisin, mülga 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun Geçici 14. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun Geçici 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince, Ekim 2013-Eylül 2018 döneminde üretim ve tüketim yönlü iletim bedeli faturalarının sistem kullanım bedeli kalemlerinde %50 teşvik indiriminden yararlandığı, ancak dava konusu ... tarih ve ... sayılı Kurul kararıyla, aynı baraya bağlı tüketim tesisi bulunan üretim lisansı sahipleri için 6446 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin ne şekilde uygulanacağına dair yeni bir düzenleme yapılması üzerine, bu düzenleme gereği,  Atik RES tesisinin Ekim 2013-Eylül 2018 dönemindeki tüketim yönlü iletim sistemi kullanımı için ... tarih ve ... sayılı faturanın tanzim edilerek, toplam 39.833,41 - TL tutarın ödenmesi gerektiğinin  davacı şirkete bildirildiği, bunun üzerine, şirkete ait tesisin tüketim yönlü yararlandığı teşvik indiriminin geçmişe yönelik olarak TEİAŞ'a ödenmesi gerektiğine ilişkin bu işlem ile bu işlemin dayanağı olan 9548 sayılı Kurul kararının iptali  istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Davacı tarafından; 6446 sayılı Kanun'da iletim sistem kullanım bedellerine ilişkin üretim ya da tüketim yönlü bir ayrıma yer verilmediği, üst hukuk kurallarına aykırı olarak düzenleyici işlem niteliğinde dava konusu Kurul kararının tesis edildiği, anılan Kurul kararının geçmişe yönelik olarak uygulanacağının öngörülmediği, buna karşın geçmişe yönelik olarak işlem tesis edilmesinin hukukî güvenlik ve kazanılmış hak ilkelerini ihlâl ettiği, teşvik indiriminin sadece üretim yönündeki iletim sistem kullanım bedelleriyle sınırlandırmanın 6446 sayılı Kanun'un amacıyla bağdaşmadığı iddialarıyla dava açılırken, davalı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından; 6446 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinin üretimi/arzı teşvik etmek amacıyla düzenlendiği, herhangi bir tüketim teşvikine yol açacak uygulamanın bu maddenin sahip olduğu amaca  uygun düşmeyeceği, 
aynı baraya bağlı tüketim tesisleri için tüketim yönlü teşvik vermenin kısa dönemde gerekli arz kapasitesinin yeterli bir yedekle oluşturulmasına aykırılık teşkil edeceği, iç ihtiyaç için de olsa yapılan elektrik enerjisi tüketiminin teşvik indiriminden yararlanamayacağı; TEİAŞ Genel Müdürlüğü tarafından da, dava konusu fatura işleminin icraî nitelikte olmadığı, faturanın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanılarak tesis edildiği,  tüketim yönünde iletim sistem kullanım bedellerine uygulanan teşvik indiriminin 6446 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesine aykırı olduğu, teşvik indiriminden her iki yönlü yararlanan üretim lisanslı tesisler için dava konusu Kurul kararına istinaden sadece üretim yönlü sistem kullanım bedellerinde teşvik uygulanmaya başlandığı, dava konusu işlemin hukuka uygun olarak tesis edildiği savunulmaktadır. 
	... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının incelenmesi:
	6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1. maddesinde, bu Kanun'un amacının, elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin yapılmasının sağlanması olduğu; Geçici 4. maddesinin birinci fıkrasında, kısa dönemde gerekli arz kapasitesinin yeterli bir yedekle oluşturulması amacıyla, 31/12/2015 tarihine kadar ilk defa işletmeye girecek üretim lisansı sahibi tüzel kişilere, fıkradaki sayılan teşviklerin sağlanacağı, bu sürenin beş yıla kadar uzatılmasına Cumhurbaşkanı'nın yetkili olduğu; aynı fıkranın (a) bendinde, üretim tesislerinin, işletmeye giriş tarihlerinden itibaren beş yıl süreyle iletim sistemi sistem kullanım bedellerinden yüzde elli indirim yapılacağı kurala bağlanmıştır.

6446 sayılı Kanun'da elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli olarak kullanıcılara ulaştırılmasını teminen arz güvenliğinin sağlanmasına yönelik olarak çeşitli teşvikler öngörülmüş, bu kapsamda, 6446 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinde, lisanslı olarak üretim yapan tesislere işletmeye giriş tarihlerinden itibaren 5 yıl süreyle iletim sistem kullanım bedelleri üzerinden teşvik uygulanacağı belirtilmiştir. Teşvik indiriminin uygulanacağı 5 yıllık süre 24/12/2015 tarih ve 29572 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 14/12/2015 tarih ve 2015/8317 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı Eki Karar'ın 2. maddesiyle 31/12/2020 tarihine kadar uzatılmıştır.
	Uyuşmazlıkta, 6446 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinde yer alan "kısa dönemde gerekli arz kapasitesinin yeterli bir yedekle oluşturulması" ibaresinden de anlaşıldığı üzere, anılan düzenleme ile, üretim tesisi yatırımlarını desteklemek suretiyle arz güvenliğinin yeterli miktarda yedekle birlikte oluşturulması amaçlanmış, arz sürekliliğinin sağlanmasına yönelik olarak, elektrik üretimine ilişkin yatırımların hızlanması ve teşvik edilmesi benimsenmiştir.
	Yeterli arz kapasitesinin oluşturulabilmesi için teşvik indiriminin, üretimi ve üretim tesisi yatırımlarını arttırmaya mâtuf, üretim yönlü sistem kullanım bedelleri üzerinden uygulanması gerekmektedir. Aksi bir düşüncenin kabulü, üretim tesislerinin, salt iç tüketimlerini karşılamak üzere Kanun'un tanıdığı teşvikten yararlanması sonucunu doğuracak ve bu durum da, teşvik mekanizmasının amacıyla bağdaşmayacaktır.
	Dava konusu Kurul kararı ile de, Kanun'un ve teşvik mekanizmasının belirtilen amacı doğrultusunda, üretim tesislerinin üretim yönlü sistem kullanım bedelleri üzerinden indirim teşvikinin uygulanacağı belirlenmiş olup, anılan düzenlemenin, mâlî kaynakların etkili, ekonomik ve verimli kullanılması amacı ile de örtüştüğü sonucuna varılmıştır.
	Bu itibarla, sistem kullanım bedelleri üzerinden uygulanan indirim teşvikinin, üretim tesislerinin veriş yönündeki sistem kullanım bedelleri üzerinden uygulanmasına yönelik Kurul kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
	TEİAŞ Genel Müdürlüğü Tarife ve Müşteri Hizmetleri Dairesi Başkanlığının... tarih ve ... sayılı işleminin incelenmesi:

Bu itibarla, sistem kullanım bedelleri üzerinden uygulanan indirim teşvikinin, üretim tesislerinin veriş yönündeki sistem kullanım bedelleri üzerinden uygulanmasına yönelik Kurul kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
	TEİAŞ Genel Müdürlüğü Tarife ve Müşteri Hizmetleri Dairesi Başkanlığının... tarih ve ... sayılı işleminin incelenmesi:
	Dosyanın incelenmesinden; davacı şirkete ait tesisin, mülga 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun Geçici 14. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun Geçici 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince, Ekim 2013-Eylül 2018 döneminde üretim ve tüketim yönlü iletim bedeli faturalarının sistem kullanım bedeli kalemlerinde %50 teşvik indiriminden yararlandığı, indirim teşvikinin, sadece üretim tesislerinin veriş yönündeki sistem kullanım bedellerine uygulanacağına yönelik dava konusu Kurul kararı kapsamında, TEİAŞ tarafından geçmişe yönelik olarak 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 77, 78 ve 82. maddeleri uyarınca, şirkete ait Atik RES tesisinin Ekim 2013 - Eylül 2018 dönemindeki tüketim yönlü iletim sistemi kullanımı için hesaplanan 39.833,41TL tutarındaki faturanın ödenmesi gerektiğinin dava konusu işlemle davacı şirkete bildirildiği anlaşılmaktadır.
 Anayasa Mahkemesi kararlarında, Anayasa’nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti, "insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, eylem ve işlemleri hukuka uygun olan, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa’ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa ve yasalarla kendini bağlı sayan, yargı denetimine açık olan devlet" şeklinde tanımlanmıştır.
Anayasa'nın 2. maddesinde Türkiye Cumhuriyeti'nin nitelikleri arasında sayılan hukuk devletinin en önemli unsurlarından birisi "hukuki  güvenlik  ilkesi"dir. Hukuki güvenlik ilkesi, hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar. Diğer bir ifadeyle hukuki güvenlik ilkesi, kişilerin hukuksal ilişkiler kurarken tabi olacakları hukuk kurallarını önceden bilmeleri anlamına gelirken, "idari istikrar ilkesi" ise, bu kurallara dayanılarak kazanılan hakların korunacağı güvencesinin kişilere verilmesini ifade etmektedir.

Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 22/12/1973 tarih ve E:1968/8, K:1973/14 sayılı kararında; idarenin, yokluk, açık hata, memurun gerçek dışı beyanı veya hilesi hallerinde süre aranmaksızın ödediği meblağı her zaman geri alabileceği, bunun dışında kalan hallerde hatalı ödemelerin istirdadının, hatalı ödemenin yapıldığı tarihten başlamak üzere dava açma süresi içinde olanaklı olduğu belirtilmiş, anılan kararın gerekçesinde iyi niyet kuralı üzerinde de durularak idarenin sakat ve dolayısıyla hukuka aykırı işlemine, idare edilenlerin gerçek dışı beyanı veya hilesi neden olmuşsa ya da geri alınan idari işlem yok denilecek kadar sakatlık taşımakta ise, yahut yapılan ödemelerde idare edilenin kolayca anlayabileceği kadar açık bir hata bulunmakta ise, memurun iyi niyetinden söz etmeye imkân olmadığı; bu işlemlere dayanılarak yapılan ödemeler için süre düşünülemeyeceği; ancak bunun dışındaki hatalı ödemelerde memurun iyi niyetinin istikrar ve kanunilik kadar önemli bir kural olduğu ve bu nedenle belirtilen istisnalar dışındaki hatalı ödemelerin dava açma süresi içinde geri alınabileceği vurgulanmıştır. 	Söz konusu karar uyarınca, kamu personeline yapılan fazla ve yersiz ödemelerin, herhangi bir yargı kararına gerek olmaksızın ilgililerden geri istenilmesi mümkün olmakla birlikte; yokluk, açık hata, memurun gerçek dışı beyanı veya hilesi halleri dışında, fazladan yapılan ödemelerin, hatalı ödemenin yapıldığı tarihten başlamak üzere, dava açma süresinde  geri istenebileceği açıktır.
Açık hata, kanunun açıkça yasakladığı bir işin yapılmasını, diğer bir deyişle herkes tarafından kolayca anlaşılabilecek kadar açık olan kurala aykırı davranılmasını ifade eder. Kanunların yorumlanması bazen teknik bir değerlendirmeyi gerektirdiğinden, her kanuna aykırılık halinin, açık hata olarak değerlendirilmesine olanak yoktur. Kanunda öngörülen koşullara ve işlemin unsurlarına göre somut olayda açık hata olup olmadığının değerlendirilmesi gerekir. Somut olayın özelliklerine göre, kanuna aykırılık halinin, ilk bakışta farkedilebilecek ve herkes tarafından kolayca anlaşılabilecek nitelikte ise açık hatadan bahsetmek mümkündür.
Uyuşmazlık konusu olayda, üretim tesislerine üretim ve tüketim yönlü sistem kullanım bedelleri üzerinden indirim teşviki verilmesi uygulamasına 26/07/2008 tarihinden dava konusu Kurul kararının tesis edildiği tarihe kadar devam edildiği hususu dikkate alındığında, davacı şirketin üretim tesisinin tüketim yönlü sistem kullanım bedelleri üzerinden hesaplanan indirim teşvikinden, hilesi veya idareyi yanıltıcı nitelikteki yanlış beyanları sonucu yararlanmadığı açıktır. Öte yandan, teşvik indirimi uygulamasının nasıl olması gerektiği, söz konusu uygulamadan 12 yıl sonra tesis edilen dava konusu Kurul kararı ile açıklığa kavuşturulduğundan, açık hatanın varlığından söz etmeye de olanak bulunmamaktadır.