muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7693, Karar No: 2011/7869, Tarih: 07.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/7693 E.  ,  2011/7869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevliye direnme, yasak silah taşıma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanık ...’e yükletilen görevliye direnme ve yasak bıçak taşıma eylemleri, sanık ...’ e yükletilen görevliye direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar ... ile ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

31.10.2004 tarihli olay tutanağı, mağdur ve tutanak düzenleyici beyanları dikkate alındığında görevli polis memurlarına etkin olarak direnme eylemlerini sanıklar ... ile ...’in gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında; sanık ...’in ne şekilde polis memurlarına direndiğine ilişkin kanıtlar tartışılıp gösterilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13130, Karar No: 2008/2410, Tarih: 25.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/13130 E.  ,  2008/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak (tazminat) davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı, davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... ... vekili avukat ... ve diğer davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1.3.2002 tarihli sözleşmeyle davalılarla “... Atlı Spor Klübü” nün kurulması ve işletilmesi konusunda adi ortaklık kurduklarını, sözleşmenin 4. maddesi gereğince davalılardan ...’ye işletme müdürü sıfatıyla pazarlama, mübaya, halkla ilişkiler, muhasebe ve personel işlerinden sorumlu olmak üzere yöneticilik görevi verildiğini, kendisinin ortaklığa karşı taahhütlerini tamamen yerine getirdiğini, yönetici ortağın ise sözleşme gereğince üstlendiği edimleri yerine getirmediğini, sözlü ve yazılı taleplerine rağmen kar payı dağıtmadığını, gelirlere ilişkin fatura ve makbuz kesmediği gibi giderlere ait belgeleri de ibraz etmediğini, işyerine ruhsat almadığını, kaçak ve yabancı işçi çalıştırdığını, tutulması gerekli olan yasal defterleri tutmadığını, diğer ortak ...’ın da yönetici ortakla el ve işbirliği içinde olduğunu, davalılar tarafından işyerine alınmadığından ortaklığın bundan sonra devam etmesinin de mümkün olmadığını ileri sürerek, ortaklığın fesih ve tasfiyesine, tasfiye payı olarak da fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000.000.000 TL’nin en yüksek ticari faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının ortaklığa Temmuz 2002 tarihine kadar 100.000.000.000 TL sermaye koymayı taahhüt etmesine rağmen edimini yerine getirmediğini, bu nedenle ortaklık sıfatını da kazanmadığını savunarak, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre taraflar arasında adi ortaklık sözleşmesinin imzalandığı ancak adi ortaklığa ait yasal defter ve belgelerin bulunmadığı, ibraz edilen belgelerle de davanın ispat edilemediği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, “Marmaris Atlı Spor Klübü” nün kurulması ve işletilmesi konusunda davalılarla adi ortaklık kurduklarını, ancak bundan sonra fiilen ortaklığın devamının mümkün olmadığını belirterek, adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine, tespit edilecek tasfiye payının ödetilmesine karar verilmesini istemiş, davalılar ise davacının sermaye borcunu yerine getirmediğinden ortaklık sıfatını kazanmadığını, bu nedenle herhangi bir talepte bulunamayacağını savunmuşlardır. Taraflar arasında, 1.3.2002 tarihli adi ortaklık sözleşmesi düzenlendiği uyuşmazlık konusu olmayıp, sözleşmede tarafların müştereken malik ve işletmecisi oldukları Marmaris ilçesindeki “... Atlı Spor Klubü”nde ...’ın %34, ...’nün %34, davacının ise %33 oranında ortak oldukları açıklanmış, diğer hükümlerde de, ortaklığın işleyişi ve ortakların yükümlülükleri düzenlenmiştir. İmzası davalılar tarafından inkar edilmeyen bu sözleşme gereğince taraflar arasında Borçlar Kanununun 520 ve devamı maddelerinde düzenlenen bir adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece “adi ortaklığa ait defter ve belgelerin bulunmadığı, ibraz edilen belgelerle de davacının davasını ispat edemediği” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, ortaklığa ait defter ve belgelerin mevcut olmaması, taraflar arasındaki adi ortaklık ilişkisinin bulunmadığını göstermediği gibi, adi ortaklığın tasfiyesine de engel değildir. Esasen adi ortaklığa ait yasal defter ve belgelerin tutulması görevi, sözleşmenin 4/8 maddesi gereğince yönetici ortak olan ...’ye ait olup, yönetici ortağın bu husustaki görevini ifa etmemiş olmasının, kendi lehine, ancak davacı aleyhine sonuçlar doğuracağı da kabul edilemez. Öte yandan davada taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan, davacının sermaye payını ödeyip ödemediği, harcamalara katılıp katılmadığı da, mahkemece yöntemine uygun olarak araştırılıp incelenmediği gibi, adi ortaklıkta ortaklardan birinin sermaye koyma borcunu yerine getirmediği, yine harcamalara katılması gerekirken katılmadığı sabit olsa dahi bu hususlar, ortaklığın tasfiyesine engel değil, ancak tasfiye sırasında gözetilmesi gereken durumlar olarak değerlendirilmelidir. Aynı şekilde az yukarda da değinildiği gibi, mahkemece verilecek süre sonunda yönetici ortak tarafından ortaklık defterlerinin ve hesap listesinin ibraz edilememesi hususunun da, tasfiyeye engel bir durum olmadığı, ancak yönetici ortağın hesap vermekten kaçındığına ilişkin hukuki sonuç doğuracağı kabul edilmelidir. O halde adi ortaklığın kurulduğu sabit olduğuna ve davacı da, ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesini istediğine göre, mahkemece ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesi, tasfiyenin de bizzat yaptırılması gereklidir. BK.nun 538

. O halde adi ortaklığın kurulduğu sabit olduğuna ve davacı da, ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesini istediğine göre, mahkemece ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesi, tasfiyenin de bizzat yaptırılması gereklidir. BK.nun 538.maddesinde belirtildiği gibi tasfiye, bütün hesapların görülüp ortaklığın aktif ve pasif bütün mal varlığının belirlenip ortakların birbirleri ile alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sona erdirilmesi, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır. Ortaklık sözleşmesinde hüküm bulunduğu takdirde tasfiyenin sözleşmedeki hükümlere göre yapılması asıldır. Böyle bir hükmün bulunmaması halinde ise tasfiyenin bu defa BK.nun 539. maddesindeki sıra takip edilerek yapılması gereklidir. Dava konusu olayda sözleşmede tasfiye ile ilgili özel bir hüküm bulunmadığından, tasfiyenin BK.nun 539. ve devamı maddelerine göre yapılması zorunlu olup, bunun için mahkemece öncelikle yönetici ortak olan davalıdan, kurulduğu tarihten itibaren ortaklığın tüm muhasebesi ile ilgili defterler ve ortaklıkla ilgili tüm belge ve faturaların ibrazı ile ortaklıkla ilgili hesap listesi istenilmeli, ortakların gerek tasfiye şekli gerekse hesap listesi üzerinde uyuştukları ve uyuşamadıkları noktalar saptanmalı, uyuşamadıkları noktalarda tarafların delil ve karşı delilleri sorulup toplanmalı, yönetici ortağın hesap listesi verememesi durumunda hesap vermekten kaçındığı kabul edilmeli, bu durumda mevcut delillere göre hüküm kurulmalı, tasfiyeye esas değerin, karar tarihine en yakın tarih olacağı gözden uzak tutulmamalı, ortaklığa ait tüm gelir gider hesabı çıkarıldıktan, ortaklığın tüm aktif ve pasifi kesin olarak belirlendikten sonra ortaklığın varsa üçüncü kişilere veya kurumlara olan borçları ortaklığın aktifinden mahsup edilmeli, ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslarla, ortaklık için yapmış oldukları masraflar ve vermiş oldukları sermaye iade edilmeli, bundan sonra varsa kalan miktar ortaklar arasında paylaştırılmalı, tasfiye bu şekilde tamamlanmalıdır. Mahkemece açıklanan şekilde ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesi gerekirken, ortaklığın defter ve belgelerinin mevcut olmadığından bahisle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 550 YTl. duruşma avukatlık parasınnı davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 413,09 YTL.nın davalı ... 'den, 413.09 YTl.nın davalı ...'den alınmasına, davacının 13.10 YTL.peşin harcının istek halinde iadesine, 25.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11903, Karar No: 2022/14891, Tarih: 31.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11903 E.  ,  2022/14891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada Adana 3. Tüketici ile Yalova 4. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, devremülk sözleşmesinden cayma nedeniyle sözleşmenin feshi, verilenlerin iadesi istemine ilişkindir.

Adana 3. Tüketici Mahkemesince, davaya konu olan taraflar arasında akdedilmiş bulunan Yalova ...Hisseli Gayrimenkul Satış Sözleşmesinin iptali ile yapılan satış ödemelerinin iadesi konusunda taraflar arasında herhangi bir uyuşmazlık olmayıp, söz konusu hisseli gayrimenkul satış sözleşmesinin feshinin koşullarının oluştuğunun anlaşılması halinde, davacı üzerinde yer alan tapuların (sözleşmenin feshinin doğal sonucu olarak) davalıya iadesi gerekeceğinden tapusu iade edilecek taşınmazın Yalova İli Termal İlçesinde yer aldığının gözetilmesi gerektiği, taşınmazın aynına ilişkin davalarda kesin yetki kuralı gereğince taşınmazın bulunduğu yer mahkemelerinin yetkili olduğu, 6100 sayılı HMK’nın 12/1. maddesinde “Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir.” hükmüne yer verildiği, tapu kayıtlarına göre sözleşmeye konu taşınmazların Yalova ili Termal İlçesinde bulunduğunun anlaşıldığı, 6100 sayılı HMK’nın 12/1. maddesi gereğince taşınmazın aynına ilişkin uyuşmazlıkların taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde çözülmesi hususunda kesin yetki söz konusu olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yalova 4. Asliye Hukuk Mahkemesince ise (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla), TKHK'nın tüketici mahkemelerine ilişkin 73/5. maddesindeki düzenlemede, tüketici davalarının tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde açılabileceğinin belirtildiği, tüketicinin yerleşim yerinin "Seyhan/Adana" olduğu, cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunulmadığı, tapu iptal ve tescil istemi olmayan davalarda davanın taşınmazın aynına ilişkin olduğundan bahisle kesin yetki kuralının işletilmesinin mümkün olmadığı, davanın taşınmazın aynına ilişkin olmadığı bu sebeple kesin yetkinin de söz konusu olmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Devremülk hakkı Kat Mülkiyeti Kanunu’nda düzenlenen taşınmazın müşterek mülkiyet payına bağlı bir haktır. Mevcut uyuşmazlığın tüketici mahkemelerinde görülmesi için davaya konu sözleşmenin resmi şekilde düzenlenmesi gerekli olmayıp, şekil şartına uyulup uyulmadığı hususunun tüketici mahkemesince tartışılarak bir karara varılması gerektiğinden, 6502 sayılı Kanun kapsamındaki uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Somut olayda, dava taraflar arasındaki devremülk sözleşmesinin cayma hakkı kullanıldığından bahisle sözleşmenin feshi ve verilenin iadesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin feshi ve verilenlerin iadesi istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir.

HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73. maddesinin beşinci fıkrasında "Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir" denilmekte ise de bu kural 6100 sayılı HMK’nın yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, yerleşim yeri Seyhan/Adana olan davacının davayı, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73. maddesine uygun olarak yerleşim yerinin bulunduğu Adana Mahkemelerinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre uyuşmazlığın, Adana 3. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Adana 3. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8973, Karar No: 2013/11929, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8973 E.  ,  2013/11929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak alanının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın hangi ilçenin sınırlarında olduğunun tapu müdürlüğünden,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, şeker pancarı, ayçiçeği, mısır (cin) ürünlerine ait kuru-sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ...Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza acele el konulmasına dair asliye hukuk mahkemesinin acele el koyma dosyasının mahkemesinden,

4-Mahkemece kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen bedelin bankaya yatırıldığına dair dekontun ilgili bankadan,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7768, Karar No: 2009/6671, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7768 E.  ,  2009/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 20.12.2005 tarihli adi yazılı kat karşılığı inşaat yapım ve arsa satış vaadi sözleşmesi gereğince arsa sahibine ödenen bedelin istirdadı ve yapılan imalât bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri tapuda pay devri yapılmasını da gerektirdiğinden BK’nın 213, TMK’nın 706, Tapu Kanunu’nun 26 ve Noterlik Kanunu’nun 60. maddeleri uyarınca resmi şekilde yapılmaları zorunludur. Bu husus geçerlilik şartı olup her zaman ileri sürülebileceği gibi mahkemece de kendiliğinden gözönünde tutulur. Eldeki davanın dayanağı olan sözleşme, adi yazılı şekilde düzenlendiği gibi taraflar edimlerini önemli oranda ifa etmedikleri ve tapuda pay devri de yapılmadığından geçersizdir. Sözleşmenin geçersizliği halinde de taraflar sözleşmenin yerine getirilmesini isteyemeyeceklerinden ancak sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre verdiklerini ve arsa sahibinin yararına olan imalât bedellerini yapıldıkları yıl serbest piyasa rayiçlerine göre talep edebilirler.

Bu durumda mahkemece taraf delilleri toplanıp işin esası incelenerek değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7,20 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 09.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15842, Karar No: 2014/20180, Tarih: 18.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/15842 E.  ,  2014/20180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2010/449-2012/111

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının temizlik işçisi olarak çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatı alacağının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Davacı vekili, müvekkilinin 2002 yılından 23.09.2009 tarihine kadar temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin mahalle sakinlerinden bayram günü bahşiş topladığı gerekçesiyle İş Kanunu madde 25/II-e uyarınca feshedildiğini, davacının davalı şirket bünyesinde temizlik hizmetlerinde gündüz süpürgecisi (çöpçü) olarak çalıştığını, davacıya bayram günü adet olduğu üzere mahalle sakinlerince bahşiş verildiğini, feshe dayanak madde fıkrası ile isnat edilen olayın hiçbir alakası bulunmadığını davacının vekaletnameden de anlaşıldığı üzere okuma yazma bilmeyen birisi olduğunu imzalatılan tutanaklar hakkında hiçbir bilgisi olmadığını, cehaletinden faydalanılarak tutanaklar imzalatıldığını ve iş sözleşmesinin feshedildiğini, keşide edilen ihtarnameye cevap alınamadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı hakkında şirketin de adı kullanılmak suretiyle ev ve işyerlerinin kapı zillerini çaldığı ve para topladığı yolunda ihbar ve şikayetler geldiğini, aynı yoldaki şikayetlerin belediye zabıta müdürlüğüne bildirildiğini, davacının zabıta ekiplerince para toplama sırasında yakalandığını ve topladığı paranın davacı üzerinde yakalandığını, zabıtaca bu paraya el konulduğunun 23.09.2009 tarihli tutanakla tespit edildiğini, şirket yetkililerince yapılan şikayet ve ihbarın tahkik edildiğini, davacının para toplama eyleminin doğruluğunun tanzim edilen tutanaklarla tespit edildiğini, hatta davacının zabıta ekiplerince düzenlenen tutanak üzerine de aldım parayı şeklinde kendi el yazısı ile yazdığını ve olayın doğruluğunu kabul ve ikrar ettiğini, davacının bu eyleminin bahşiş ve gelenek olarak adlandırılamayacağını, çöpçü sıfatıyla ve özel çöpçü kıyafetiyle para toplama eyleminin şirketin itibarını zedelediğini, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, kapı kapı dolaşarak para istemek ve toplamak eyleminin bahşiş sayılamayacağını ve gelenek olmadığını, dava dilekçesinin noksanlıklar içerdiğini, işyeri numarası, SGK numarası ve aylık ücret miktarının belirtilmediğini, bu noksanlıkların dilekçenin iptalini gerektirdiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece, davacının çöpçü olarak davalı işyerinde çalıştığı, davalı tarafça davacının vatandaşlardan davalı adını kullanarak para topladığının iddia edildiği, dosya kapsamından olayın bir dini bayram öncesi meydana geldiğinin anlaşıldığı ve davacının üzerinden bir miktar para çıktığı, dini bayramlarda çöpçü olarak çalışan işçilere işçinin çöp topladığı mahallerde bayram parası verildiği uygulamasının olduğu da göz önüne alındığı, davalının dinlettiği tutanak tanığı S.. T..'ın görgüye dayalı bilgisi olmadığı ve yine diğer davalı tanığı A, A,'ın da görgüye dayalı bilgisi olmadığının anlaşıldığı, mevcut duruma göre davacının üzerinden çıkan paranın vatandaştan bahşiş istenerek toplandığı hususunun ispat edilemediği ve davalının bu duruma göre iş akdinin davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmayacak şekilde sona erdiğini ispat edemediği, aynı zamanda dosya kapsamından davacının okuma yazma bilmediği de anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada bulunan zabıta personeli tarafından düzenlenmiş 21.09.2009 tarihli tutanak incelendiğinde, sokak süpürgecisi olarak çalışan M.. A..’IN mesaisi bittikten sonra üniforması ile kapı kapı dolaşıp “çöpçüye bahşiş” diye seslenerek evlerden para istediğinin tespit edildiği, yapılan üst aramasında üzerinden 120 TL çıktığı, belediye veznesine yatırılmak üzere paranın alıkonulduğunun yazılı olduğu anlaşılmıştır.

Yine dosyada bulunan personel ifade tutanağı formu başlıklı 23.09.2009 tarihli matbu formda, davacı işçiye atfen el yazısı ile aldım parayı ifadesinin yer aldığı, ifade veren kısmında davacıya atfen isim ve imzanın bulunduğu tespit edilmiştir.