muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/911, Karar No: 2023/4484, Tarih: 22.06.2023

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında, katılan ... vekili ve sanıklar ..., ..., ..., ... müdafii, sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir.

D. Sanıklar Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Katılan vekilinin tüm sanıklar hakkında iddianamedeki sevk maddeleri uyarınca en üst sınırdan ceza hükmedilmesi gerektiğine, sanık ...’in suçlarına ilişkin verilen beraat kararının hatalı olduğuna yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, maktulün ... ilinden

Katılan vekilinin tüm sanıklar hakkında iddianamedeki sevk maddeleri uyarınca en üst sınırdan ceza hükmedilmesi gerektiğine, sanık ...’in suçlarına ilişkin verilen beraat kararının hatalı olduğuna yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, maktulün ... ilinden

kaçırılıp ... iline getirildikten sonra son olarak tutulduğu sanık ...'a ait evin yaklaşık beş metre uzağında yere düşmüş vaziyette tanıklar ... Ç. ve ... M. tarafından 21.09.2015 günü görülmesi üzerine 112 Ekiplerine haber verilerek hastaneye sevkinin sağlandığı, maktulün 10 gün sonra tedavi gördüğü hastanede künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu yaşamını yitirdiği olayda, maktulün olay sonrası Çukurova Dr. Aşkım Tüfekçi Devlet Hastanesince düzenlenen 21.09.2015 tarihli adli muayene raporunda maktulün sağ vücut bölgesinde ekimoz ve hematomlara ilişkin tespite yer verildiği, maktulün sanıklar tarafından darp edildiği varsayımının bulguların vücudunda sadece sağ kısmında olması nedeniyle şüpheli kaldığı, ayrıntılarına Olay ve Olgular başlığının (2-a) bendinde yer verilen otopsi raporu ile (2-b) bendinde yer verilen maktulün kesin ölüm nedenine ilişkin Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunca düzenlenen rapor bir bütün olarak değerlendirildiğinde çok sayıda kronik rahatsızlığı bulunan maktulün yolda yürürken baygınlık geçirmesi ve düşmesinin mümkün olduğu, yine Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu raporunda maktulün yaşı da gözetilerek, kafasına sert bir cisimle vurulması halinde saçlı deri altında kanama, ekimoz, hematom gibi bulguların oluşabileceğinin belirtildiği ancak maktulün otopsi raporunda saçlı deri altında ekimoz ve hematom görülmediği tespitine yer verildiği, kronik kalp-damar hastalığı bulunan maktulün ölüm nedeni de göz önüne alındığında Mahkemece sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olup, hükümlerde bu yönden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

E. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Katılan vekilinin tüm sanıklar hakkında iddianamedeki sevk maddeleri uyarınca en üst sınırdan ceza hükmedilmesi gerektiğine, sanık ...’in suçlarına ilişkin verilen beraat kararının hatalı olduğuna yönelen temyiz sebepleri yönünden;

E. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Katılan vekilinin tüm sanıklar hakkında iddianamedeki sevk maddeleri uyarınca en üst sınırdan ceza hükmedilmesi gerektiğine, sanık ...’in suçlarına ilişkin verilen beraat kararının hatalı olduğuna yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Maktulün ... ilinden sanıklar ..., ..., ..., ... ve dosyası tefrik edilen ... tarafından kaçırılmasının ardından ... iline getirildiği, ... ili Pozantı ilçesinde sanık ... tarafından karşılandıkları ve maktulün ...'ın aracı ile yanlarında sanıklar ... ve ... olduğu halde gece kalmak üzere sanık ...'ın evine götürüldüğü, ertesi gün sanık ...'ın evinde, son olarak sanık ...'un evinde kaldığı, sanıklar ..., ... ve ...'ın sanıkların maktulden para istenmesi eylemine katıldıklarına, diğer sanıkların maktulü kaçırma amaçları hakkında bilgi sahibi olduklarına dair dosyada somut delil bulunmadığı, yine sanık ...'un yağma suçunun azmettiricisi, maktulün oğlu sanık ...'in ise yardım eden sıfatıyla yağma suçuna iştirak ettiğine ilişkin soyut iddialar dışında delil bulunmadığı, bu nedenle Mahkemece sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde bu yönden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

F. Sanıklar ..., ..., ... Ve ... Hakkında Yağma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Katılan vekilinin tüm sanıklar hakkında iddianamedeki sevk maddeleri uyarınca en üst sınırdan ceza hükmedilmesi gerektiğine, sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna, sanıklar

..., ..., ... müdafiinin sanıkların birden fazla kişi ile yağmaya teşebbüs suçunu işlediğine dair delil bulunmadığına, sanıklar hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun’un 35 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca en üst hadden veya yakın oranda indirim yapılması gerektiğine, sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinde düzenlenen hukuki alacağın tahsiline yönelik olduğuna, sanık ...’in yağma suçunu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanmasına sanık ... müdafiinin sanığın isnad edilen suçları işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 35 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca en üst hadden indirim yapılması gerektiğine, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinde düzenlenen hukuki alacağın tahsiline yönelik olduğuna, sanık ... müdafii Av. ...’in sanığın yağmaya teşebbüs suçundan beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinde düzenlenen hukuki alacağın tahsiline yönelik olduğuna, sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 35 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca en üst hadden veya yakın oranda indirim yapılması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ...'un maktulün oğlu sanık ... tarafından arsa satışı vaadi ile 900.000, 00 TL dolandırılmasının ardından ...'e ulaşamaması ve parasını tahsil edememesi üzerine yaptığı araştırmada ...'in daha önce de ... ilinde başka bir kişiyi dolandırdığını ve bu şahsın ...'in babası maktulü alıkoyarak alacağını tahsil ettiğini öğrenmesi üzerine maktulü kaçırmaya karar verdiği, bu karar doğrultusunda sanık ... ile birlikte kiraladıkları araçla ... iline gidip burada bulunan sanıklar ... ve ... ile buluştukları, ardından maktulü ...'den olan alacaklarını tahsil etmek amacıyla kaçırdıklarının sanıkların ikrara yönelen savunmalarından saptandığı, sanıklar ile maktul arasında alacak-verecek ilişkisi bulunmadığından sanıkların eylemine 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin uygulanması imkanının bulunmadığı, sanıklar hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesine göre orantılı ve hakkaniyete uygun olduğu, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35 nci maddesine uygulanırken belirlenen indirim oranının meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre isabetli olduğu, adli sicil kayıtlarında sabıkaları bulunmayan sanıklar hakkında Mahkemece kurulan hükümlerde, "sabıkasız kişiliği ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkiler de göz önüne alınarak..." şeklindeki gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdirî indirim nedeni uygulanmasına karar verildiği, Mahkemenin takdir yetkisinin cezanın bireysel caydırıcılığı fonksiyonu dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeye dayandığı, sanık ...'in lehe hükümlerin uygulanması talebi yönünden maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan bir davranışın bulunmadığı, yine sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 7 yıl 6 ay hapis cezası olması karşısında bu cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 51 ... maddesinin birinci fıkrası gereği ertelenmesine ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümlerde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Gerekçe başlığı altında (A) bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin kanun yolu başvurusunun itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine İADESİNE,

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Gerekçe başlığı altında (A) bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin kanun yolu başvurusunun itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine İADESİNE,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenle katılan vekilinin, sanıklar müdafiilerinin ve sanık ...'in temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanıklar Kasten Öldürme ve Nitelikli Yağmaya Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (D), (E) ve (F) bentlerinde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.11.2017 tarihli ve 2017/1913 Esas, 2017/1932 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanıklar müdafiileri ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12479, Karar No: 2014/19232, Tarih: 21.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/12479 E.  ,  2014/19232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bursa 5. İş Mahkemesi

Tarihi :21/11/2013

Numarası :2011/422-2013/880

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Y.. S.. E.. vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Y.. E.. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davacının davalıların işçisi olarak dava dışı Belediye'den ihale ile alınan iş kapsamında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, haklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Ç.. Ltd. Şirketi vekili, davacının davalı nezdinde belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, iş bitimi ile kendisine kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti ile diger alacaklarının ödendiğini savunmuş; davalılardan Y.. E.. ve SYS Ltd.şirketi vekili davacıya iş sözleşmesinin ihale süresinin bitimi ile sonaereceğinin 10.10.2010 tarihinde bildirildiğini, ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin ödendiğini, öncesinde ise yıllık izinlerini kullandığını ileri sürmüş; davalı G.. A.Ş vekili ise belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, iş sözleşmesi feshedilmeden sonraki dönem ihalesini alan şirketlerde çalıştığını, davalıdan talepte bulunamayacağını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sonaerdiği, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İhbar tazminatı ihtilaflıdır.

Mahkemece davacı lehine ihbar tazminatı hüküm altına alınmış ise de, davacının en son çalıştığı son alt işveren davalı Y.. E..'in sözleşme ile üstlendiği işi devrettiği Ernak Katı Atık Yönetimi isimli şirket tarafından iş sözleşmesinin ihale süresinin bitimi ile 31.12.2010 tarihinde sonaerdirileceği davacıya imzası bulunan 10.10.2010 tarihli feshi ihbar yazısı ile bildirilmiştir. Davacının hizmet süresine göre tanınan ihbar öneli yasaya uygun olduğundan ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalı olmuştur.

Kıdem tazminatının miktarı ihtilaflıdır.

Kıdem tazminatının miktarı ihtilaflıdır.

En son alt işveren tüm hizmet süresine göre hesap edilen kıdem tazminatının tamamından sorumlu ise de, önceki alt işverenlerin sorumluluğu işçiyi çalıştırdıkları süre ve o dönemde ödenen ücret ile sınırlıdır. Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi hesap raporunda doğru bir şekilde davacıyı çalıştıran her bir alt işverenin sorumlu olduğu kıdem tazminatı miktarı belirlenmiştir. Bu durumda en son alt işverenin sorumlu olduğu kıdem tazminatı miktarına dahil olmak üzere önceki alt işverenlerin sorumluluğu kendi dönemlerindeki miktarı aşamayacaktır. Ödenenlerin mahsubu ile ödenmesi gereken toplam kıdem tazminatı miktarı 1771,00TL olduğuna göre, bu miktarın tamamından son alt işveren sorumlu olacak, diğer alt işverenlerden davalı Ç.. Ltd. Şirketinin sorumluluğu 118,00TL'sını, davalı G.. (GNCR) A.Ş.'nin sorumluluğu 645,00 TL'sını,davalı SYS Ltd.Şti.'nin sorumluluğu 1453,00TL'sını geçmeyecek şekilde “ Toplam 1.771,00 TL kıdem tazminatının (davalı Y.. E..'in sorumluluğu tamamından, davalı Ç.. Ltd.Şirketinin sorumluluğu 118,00TL ile; davalı G.. (GNCR) A.Ş.'nin sorumluluğu 645,00 TL ile; davalı SYS Ltd.Şti.'nin sorumluluğu 1453,00TL ile sınırlı olmak üzere) fesih tarihi olan 31.12.2010 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine,” şeklinde hüküm kurulmalı iken, tahsilde tekerrüre neden olacak biçimde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Davalı SYS Ltd.Şirketinin ünvanı “SYS Temizlik İnş.Petrol ürünleri San.Tic.Ltd.Şirketi; davalı G.. AŞ.'nin ünvan değişikliği nedeni ile GNCR Holding A.Ş. (eski ünvanı G.. Katı Atık Yön.Loj.Kargo Nak.Araç Kir.Kurt.Hiz.Restoran Kon.ve Akaryakıt Servis Hiz.San.Tic.A.Ş.);davalı Ç.. Temizlik Şti'nin “Ç.. Temizlik İnşaat Nak.Tur.Güvenlik Sis.San.Tic.Ltd.Şti.; davalı Y.. E..'in ünvanı “Y.. E..- Er Müteahhitlik” olduğu halde karar başlığında davalıların ünvanlarının tereddüde yolaçacak şekilde eksik yazılması, alacakların net mi brüt mü olduğunun, brüt ise yasal kesintilerin infazda dikkate alınmasının karar yerinde gösterilmemesi de ayrı birer bozma nedenidir.

O halde davalı Y.. E.. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Yavuz Selir Er'e iadesine, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1157, Karar No: 2017/6207, Tarih: 25.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/1157 E.  ,  2017/6207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, velayet ve vekalet ücreti yönünden; davalı kadın tarafından ise boşanma, kusur belirlemesi, nafaka miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadının boşanmayı gerektiren kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.05.2017 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2020/3909, Karar No: 2020/7283, Tarih: 21.09.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3909 E.  ,  2020/7283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 76. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair ... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 20/08/2019 tarihli ve 2019/247 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. İcra Ceza Mahkemesinin 14/10/2019 tarihli ve 2019/313 değişik iş sayılı kararı aleyhine, ... Bakanlığı'nın 17/01/2020 gün ve 94660652-105-03-19036-2019- kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2020 tarih ve 2020/11366 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede,

Mal beyanında bulunmamak suçundan yapılan yargılama sonucunda borçlu sanığın mal beyanında bulununcaya kadar 3 ayı geçmemek üzere hapsen tazyikine ve yargılama giderlerinin müşteki üzerinde bırakılmasına karar verildiği anlaşılan somut olayda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 325. maddesinde yer alan "(1) Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, yargılama giderlerinin, zamanında mal beyanında bulunmaması nedeniyle davanın açılmasına sebebiyet veren borçlu sanık üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde müşteki üzerinde bırakılmasına karar verilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmuş ise de;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay ... CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) yargılama giderlerinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 21/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi