muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1608, Karar No: 2024/3930, Tarih: 03.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/1608
Karar	No : 2024/3930    
 
TEMYİZ EDENLER 	: 1- (DAVACI) : ... Otomotiv Anonim Şirketi	  
VEKİLİ	: Av. ... 
 2- (DAVALI)	:...  Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
  VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN KONUSU	: ...  Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:...   sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Motorlu araç alım satımıyla uğraşan davacı hakkında, ithal ettiği 19 adet araç için beyan edilen özel tüketim vergisi matrahının, ithalat beyannamesinde yer alan katma değer vergisi matrahının altında olduğunun vergi tekniği ve inceleme raporları ile tespit edildiğinden bahisle 2012 yılının Mayıs, Haziran ile Temmuz dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve üç kat kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	Kısmen bozma kararı üzerine, uyuşmazlığın dava konusu özel tüketim vergilerinin ... Otomotiv Akaryakıt Turizm ve İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi tarafından beyan edilerek ödenen özel tüketim vergilerini aşan kısmına ait üç kat vergi ziyaı cezalarına hasren incelendiği, davacının araç alım satım organizasyonu içerisinde yer aldığı ve özel tüketim vergisi matrahlarının düşük gösterilmek suretiyle aşındırıldığı sonucuna varılarak cezalı tarhiyatın anılan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın bu yönden reddine karar verilmiş ise de; olayda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde yazılı fiillerle vergi ziyaına yol açılması halinin gerçekleşmediği, davacı adına kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının tek katı aşan kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle bahse konu vergi ziyaı cezalarının tek kata isabet eden kısımları yönünden davanın reddine, aşan kısımlarının ise iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, incelemenin eksik yapıldığı, özel tüketim vergisi matrahının aşındırılmadığı, araçlar bayilik sözleşmesi kapsamında satıldığından özel tüketim vergisi yükümlülüğünün doğmadığı; davalı idarece tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, incelemenin eksik yapıldığı, özel tüketim vergisi matrahının aşındırılmadığı, araçlar bayilik sözleşmesi kapsamında satıldığından özel tüketim vergisi yükümlülüğünün doğmadığı; davalı idarece tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'İN DÜŞÜNCESİ : Vergi matrahının aşındırılması organizasyonu içerisinde yer aldığı ve eksik beyan edilen özel tüketim vergilerinden sorumlu olduğu, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suretiyle kayıt dışı hasılat elde ettiği saptanan davacının, vergi kaybına sebebiyet verdiği anlaşıldığından, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine ve 341. maddesinin 2. fıkrasına göre üç kat vergi ziyaı cezası uygulanması yerinde olup, Vergi dava dairesi kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasında hukuka uyarlık bulunmadığından anılan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan vergi dava dairesi kararının, vergi ziyaı cezalarının tek kata isabet eden kısımları yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, sözü geçen hüküm fıkrasının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmamıştır.	
Kararın, üç kat vergi ziyaı cezasının tek katı aşan kısımlarına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz istemine gelince;
 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. maddesinde, vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesi veya eksik tahakkuk ettirilmesi olarak tanımlanmış; 344. maddesinin 1. fıkrasında, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilmesi öngörülmüş; 2. fıkrasında ise, vergi ziyaına 359. maddedeki fiillerle yol açılması halinde cezanın, üç kat olarak uygulanması gerektiği kurala bağlanmıştır.					 	Bu düzenlemeler karşısında vergi ziyaı cezasının, ziyaa uğratılan verginin kaç katı üzerinden kesileceğinin, vergi kaybına yol açan eylemin, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde sayılan eylemlerden olup olmadığına göre belirlenmesi gerekmekte olup cezanın belirlenmesinde  kanun koyucunun belirlediği başka bir ölçüt bulunmamaktadır.

Dosyanın incelenmesinden; davacının 2012 yılında ...  Otomotiv Akaryakıt Turizm ve İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketine bayilik sözleşmesi kapsamında özel tüketim vergisi beyan etmeden sattığı 19 adet otomobilin anılan şirket tarafından, şirket ortağı ve müdürü olan ... 'e özel tüketim vergisi matrahını aşındırmak amacıyla alış fiyatından çok daha düşük bir tutara ilk iktisap kapsamında satıldığı, ... 'in ifadesinde, adrese ithalatçı firmalar tarafından otomobillerin getirildiğini, kendisinin temizlik, müşteri temsilciliği ve satış işlemleri ile ilgilendiği, alınmış ve satılmış olduğu görünen araçları alıp satmasının mümkün olmadığını, şirkette ücretli olarak çalıştığını, otomobillerin alış fiyatları ve ödenecek vergiler hakkında herhangi bir bilgisinin olmadığını, şahsı adına yapılan tescillerden haberinin olmadığını, kendisine işle ilgili bir takım evrakların imzalatıldığını ancak evrakların içeriğinden haberdar olmadığını beyan ettiği, otomobillerin ilk tescili aşamasında ...  firması tarafından özel tüketim vergisi matrahlarının beyan edildiği, anılan şirketin koymayı taahhüt ettiği sermayenin tamamını ödemediği, işçi çalıştırmadığı, sembolik tutarlarda vergi ödemelerinde bulunduğu, ... ve ...  şirketinin özel tüketim vergisi matrahını düşük göstermek amacıyla paravan olarak kullanıldığı, tüm bu tespitlerden hareketle davacının vergi matrahının aşındırılması organizasyonu içerisinde yer aldığı ve eksik beyan edilen özel tüketim vergilerinden sorumlu olduğundan bahisle davacı adına cezalı tarhiyatın yapıldığı görülmüş olup, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suretiyle kayıt dışı hasılat elde ettiği saptanan davacının, vergi kaybına sebebiyet verdiği anlaşılmış olup, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine ve 341. maddesinin 2. fıkrasına göre üç kat vergi ziyaı cezası uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığından, vergi dava dairesi kararının iptale ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Davacının temyiz isteminin reddine, davalı idarenin temyiz isteminin ise kabulüne, 
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...  tarih ve E:..., K:...  sayılı kararının tek kat vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Kararın, vergi ziyaı cezalarının tek katı aşan kısımlarının iptaline ilişkin hüküm fıkrasının ise BOZULMASINA, 
4. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ...  TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Mahkemece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
6. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine,

5. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
6. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine,
7. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/2701, Karar No: 2024/3918, Tarih: 03.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/2701
Karar	No : 2024/3918   
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına ...  Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...  İnşaat Petrol Nakliyat Gıda İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN KONUSU	:... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava Konusu İstem: Kabuksuz ceviz ticari tanımlı eşyanın ithalatını gerçekleştiren davacının, davaya konu...  tarih ve  ... sayılı  beyannamesine eklediği ithalat uygunluk belgesini farklı ithalatları sırasında da kullandığı, söz konusu ithalat uygunluk belgesinin, "ithalat uygunluk belgesi karar ve kayıt defteri"nde bulunmadığı ve anılan belgeyle fazla miktarda eşya ithal edildiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergisi ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca eşyanın gümrüklenmiş değeri üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasının tahsili amacıyla düzenlenerek tebliğ edilen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ...  tarih ve E:... K:...  sayılı kararıyla; dosyasının incelenmesinden; davacı adına karara bağlanan ek tahakkuk ve para cezasının, 18/07/2019 tarihinde, tebliğ mazbatasına "geçici olarak gittiğini, muhatapla çalıştığını/oturduğunu beyan eden ehil ve reşit sahibi ...  imzasına tebliğ edildi." ibaresi düşülmek suretiyle adı geçen şahsa tebliğ edildiği, davacı şirketin kurucularının "..." ve "...", yetkilisinin ise "..."  olduğu, tebligatı alan şahsın şirketi temsile yetkisinin bulunmadığı, ilgili tarihte "... Mühendislik İnşaat Ticaret Limited Şirketi" isimli firmanın sigortalı çalışanları arasında yer aldığına ilişkin beyanı ve Sosyal Güvenlik Kurumu dökümlerinin dava dosyasına sunulduğu görüldüğünden; dava konusu ödeme emri muhteviyatı ek tahakkuk ve para cezası kararlarının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, bu nedenle kesinleşmiş bir amme alacağının varlığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :   Ödeme emrine dayanak para cezası ve tahakkukların usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, kararlara karşı itiraz yoluna gidilip dava açılmadığı, amme alacağının usulüne uygun olarak kesinleştiği ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Savunma verilmemiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :   Ödeme emrine dayanak para cezası ve tahakkukların usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, kararlara karşı itiraz yoluna gidilip dava açılmadığı, amme alacağının usulüne uygun olarak kesinleştiği ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Davacı şirkete ait olduğu hususunda ihtilaf bulunmayan iş yeri adresinde, iş saatleri içerisinde, şirket yetkililerinin bulunmadığı sırada, şirket çalışanı olmayan bir kişinin, davacı adına gelen tebligatı şirket çalışanı olarak imza karşılığı almasının normal ve mutad olmaması karşısında, tebligat yapılan şahsın şirket çalışanı olduğunun kabulü gerekmekle birlikte, 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Elektronik Tebligat Yönetmeliği uyarınca, davacı adına elektronik tebligat kapsamında aktif elektronik tebligat adresinin bulunup bulunmadığı ile elektronik tebligat yapılamamasının zorunlu bir sebebe dayanıp dayanmadığı hususlarında yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucuna göre varılacak sonuca göre ödeme emrinin hukukiliği araştırılmak suretiyle yeniden karar verilmesi gerektiğinden, temyize konu bölge idare mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
               Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı beyanname muhteviyatı eşya için eklenen ithalat uygunluk belgesini farklı ithalatları sırasında da kullandığı, söz konusu ithalat uygunluk belgesinin, "ithalat uygunluk belgesi karar ve kayıt defteri"nde bulunmadığı ve anılan belgeyle fazla miktarda eşya ithal edildiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergisi ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca eşyanın gümrüklenmiş değeri üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasının davacının beyannamesinde de yer alan adresine 18/07/2019 tarihinde dağıtıcı vasıtasıyla tebliğ edildiği, buna karşı itiraz yoluna gidilmediği ve dava açılmadığı, kesinleşen amme alacağının tahsilini teminen düzenlenerek tebliğ edilen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 51. maddesinde, mali tebliğlerin, kendi yasalarında açıklık bulunmayan hallerde bu Kanun'un genel hükümlerine göre yapılacağı hüküm altına alındığından ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nda da, tebligat hususunda özel bir hüküm mevcut olmadığından, gümrük vergilerine ve cezalara ilişkin kararların Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerekmektedir.

İLGİLİ MEVZUAT:
	7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 51. maddesinde, mali tebliğlerin, kendi yasalarında açıklık bulunmayan hallerde bu Kanun'un genel hükümlerine göre yapılacağı hüküm altına alındığından ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nda da, tebligat hususunda özel bir hüküm mevcut olmadığından, gümrük vergilerine ve cezalara ilişkin kararların Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerekmektedir.
7201 sayılı Kanun'un 12. maddesinde, hükmi şahıslara tebliğin, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılacağı, 13. maddesinde de, hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimselerin herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğin, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı hükümlerine yer verilmiştir.
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Elektronik tebligat" başlıklı 7/a maddesinde, maddede sayılan gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılmasının zorunlu olduğu, ve elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılacağı, elektronik yolla tebligatın muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı, bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esasların yönetmelikle belirleneceği hükümlerine yer verilmiş; anılan maddeye dayanılarak hazırlanıp 06/12/2018 tarih ve 30617 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01/01/2019 tarihinde yürürlüğe giren Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin 9. maddesinin 6. fıkrasında da, elektronik tebligatın muhatabın elektronik tebligat adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı düzenlenmiştir.
Öte yandan, 4458 sayılı Kanun'un 201. maddesinde; süresi içinde ödenmeyen kesinleşmiş gümrük vergileri hakkında 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 54. maddesinde; ödeme müddeti içinde ödenmeyen amme alacağının tahsil dairesince cebren tahsil olunacağı, 55. maddesinde; amme alacağını vadesinde ödemeyenlere, 15 gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları lüzumunun bir “ödeme emri” ile tebliğ olunacağı, 58. maddesinde; kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahsın böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde dava açabileceği hükme bağlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Dosyanın incelenmesinden; dava konusu ödeme emrinin içeriği vergi ve para cezası kararının serbest dolaşıma giriş beyannamesinde yer alan  "... Yolu Üzeri ... Km ...  Yolu, VAN" adresine dağıtıcı vasıtasıyla tebligata çıkarıldığı, "Muhatabın geçici olarak gittiğini, muhatapla çalıştığını/oturduğunu beyan eden ehil ve reşit sahibi ... imzasına tebliğ edildi." şerhinin düşülerek tebligatın yapıldığı anlaşılmaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Dosyanın incelenmesinden; dava konusu ödeme emrinin içeriği vergi ve para cezası kararının serbest dolaşıma giriş beyannamesinde yer alan  "... Yolu Üzeri ... Km ...  Yolu, VAN" adresine dağıtıcı vasıtasıyla tebligata çıkarıldığı, "Muhatabın geçici olarak gittiğini, muhatapla çalıştığını/oturduğunu beyan eden ehil ve reşit sahibi ... imzasına tebliğ edildi." şerhinin düşülerek tebligatın yapıldığı anlaşılmaktadır.
	Olayda, davacının, "..." isimli bir çalışanı olmadığı, anılan şahsın aynı tarihlerde başka bir şirketin sigortalı çalışanı olduğu iddia edilmiş ise de, davacıya ait olduğu hususunda ihtilaf bulunmayan işyeri adresinde, çalışma saatleri içerisinde, şirket yetkililerinin bulunmadığı sırada, şirket çalışanı olmayan bir kişinin, davacı adına gelen tebligatı şirket çalışanı olarak imza karşılığı almasının normal ve mutad olmaması karşısında, tebligat yapılan şahsın şirket çalışanı olduğunun kabulü gerekmekle birlikte, Elektronik Tebligat Yönetmeliğinin 01/01/2019 tarihinden itibaren yürürlüğe girdiği dolayısıyla elektronik tebligat yöntemine göre tebligat yapılmasının zorunlu olmasına karşın, söz konusu tebliğ evrakının incelenmesinden tebliğ evrakının elektronik olarak değil, posta yoluyla tebligata çıkarıldığı görülmüştür. 
	Bu itibarla, uyuşmazlığın çözülebilmesi için öncelikle, davacının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile ilgili Yönetmelik uyarınca, elektronik tebligat kapsamında aktif elektronik tebligat adresinin bulunup bulunmadığı,  elektronik tebligat yapılamamasının zorunlu bir sebebe dayanıp dayanmadığı hususlarında inceleme ve değerlendirme yapılması, alacağın kesinleştiği sonucuna ulaşılması halinde davaya konu ödeme emrinin hukukiliği irdelenmek suretiyle yeniden karar verilmesi gerektiğinden, alacağın kesinleşmediği gerekçesiyle verilen temyize konu kararın bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ...  tarih  ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 03/10/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :

1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin ...  tarih  ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 03/10/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :
Dava konusu işlemin "...  Yolu Üzeri ... Km ... Yolu" VAN" adresine dağıtıcı vasıtasıyla tebligata çıkarıldığı ve "Muhatabın geçici olarak gittiğini, muhatapla çalıştığını/oturduğunu beyan eden ehil ve reşit sahibi ... imzasına tebliğ edildi." şerhinin düşüldüğü buna karşın, davacı tarafından mazbatada anılan şahsın kendi çalışanlarından olmadığı beyanı ile eklenen Sosyal Güvenlik Kurumu sorgu ekranında  böyle bir çalışanının bulunmadığının görüldüğü ve davalı idare tarafından da aksi yönde herhangi bir belge sunulamadığının anlaşılması karşısında,  mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair kararın onanması gerektiği oyuyla daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/2667, Karar No: 2024/3931, Tarih: 03.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/2667
Karar	No : 2024/3931          
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	:	...  Bakanlığı adına ...  Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... 
VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:... , K:...  sayılı kararının temyizen incelenerek vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: ... sayılı Transit Refakat Belgesi ile transit geçiş yapmak üzere Kapıkule Tır Gümrük sahasına giriş yapan araç içerisinde belge kapsamında yer almayan beyan harici eşya tespit edilmesi üzerine, 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine,  Dairelerinin ... tarihli ara kararına cevaben idare tarafından gönderilen bilgi ve belgelerden, asıl borçlu ... Lojistik Uluslararası Taşımacılık İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından 22/08/2017 tarihli dilekçe ile yapılandırma talebi
nde bulunularak borcun ödendiği, davaya konu ceza kararının ise kaldırıldığı anlaşıldığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacı tarafından karşılanan 521,85-TL yargılama gideri ile 5.500,00-TL vekâlet  ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, 153,35-TL yargılama giderinin davalı idare üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI     : 7143 sayılı Kanun'un "Ortak Hükümler" başlıklı 9. maddesinin 13. fıkrasının (ç) bendine göre aleyhlerine vekâlet ücreti ile yargılama giderine hükmedilemeyeceği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyize konu kararın yargılama giderleri ile vekâlet ücretine ilişkin hüküm fıkrasının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: