muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/17422, Karar No: 2007/2157, Tarih: 22.02.2007

3116 Sayılı Yasa ve bu yasanın kimi maddelerini değiştiren 5653 Sayılı Yasa 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Orman Yasasının 117. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Halen yürürlükte bulunan 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi ile 5653 Sayılı Yasanın 1/e maddesine parelel nitelikte olan “funda veya maki ile örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerler orman sayılmaz” hükmü getirilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi uyarınca Orman Genel Müdürlüğünün 24.12.1959 ve şb 2.2802-1 sayılı teklifi ve Bakanlık makamının 24.12.1965 günlü oluru ile yürürlüğe giren Funda ve Makilik Sahaların Tespitine Ait Talimatname 17.08.1950 tarih ve 2.Şb 9857-203 sayılı tamimle yayınlanan Maki Yönetmeliği'ni yürürlükten kaldırmıştır. 5653 Sayılı Yasa 08.09.1956 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı halde 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan ve “Maki Yönetmeliği” ismi verilen düzenleme 24.12.1965 tarihine kadar yürürlükte kalmıştır. İşte, Daireye gelen dava dosyalarında görülmektedir ki; 17.08.1950 tarihli tamimle yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliği dayanak gösterilerek 24.12.1965 tarihine kadar ve yine bu tarihten sonra da 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesine göre çıkartılan Maki Talimatnamesi uyarınca makiye ayırma çalışmaları yapılmıştır. Gerek 08.09.1956 tarihinden önce ve gerekse bu tarihten sonra yapılan çalışmaların hiçbiri ilan edilmemiş olduğu gibi yasa, yönetmelik ve talimatnamede, yapılan çalışmanın yerindeliğinin, hangi makam tarafından incelenip denetleneceği ve onanacağı konularında da hiçbir hüküm bulunmamaktadır. Bu durum, makiye ayırma çalışmalarının Orman İdaresinin bir iç işi olduğu, yapılan işlemin her zaman iptal edilebileceği, ya da yeniden yapılacak bir orman kadastro çalışmasında makiye ayrılan yerlerin orman kadastro sınırı içine alınabileceği, yine kesinleşen orman kadastro sınırı içinde bulunan taşınmaz hakkında yapılan makiye ayırma işleminin orman sınırı ve orman rejimi dışına çıkartma işlemi olmadığı, makiye ayrılmakla birlikte o taşınmazın hukuken orman olmaya ve kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmelidir. Çünkü, "orman niteliğini kaybetme nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma" kavramı 1961 Anayasasının 131. Maddesinin, 1970 yılında 1255 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra hukukumuzda yer almış ve Anayasanın bu maddesinin değiştirilmesinden sonra 6831 Sayılı Yasanın 2. Maddesi değiştirilerek “bilim ve ... bakımından orman niteliğini yitirme” nedeniyle orman rejimi dışına çıkartma işlemi orman kadastro komisyonları tarafından yapılmaya başlanılmış ve kesinleşen orman sınırları içinde iken makiye ayrılan yerler kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalmaya devam ettiği kabul

-5-

2006/17422 - 2007/2157

-5-

2006/17422 - 2007/2157

edilerek somut olayda olduğu gibi orman rejimi dışına çıkartılmış, makiye ayırma işlemlerine değer verilmemiştir. 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D. Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

Orman Yönetimi de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerde 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince çeşitli tarihlerde çıkarılan yönetmelik hükümlerine göre "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da, yönetimin bu uygulamaları doğru bulunmuştur.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanın Hakem sıfatıyla verdiği 09.04.1973 gün ve 1947/40-48 sayılı kararıyla, Orman Yönetiminin, Ağustos 1936 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan ve ... elemanı bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 28.05.1970 tarihli krokide gösterilen taşınmaza, orman kadastrosuna dayanarak el atmasının önlenmesine karar verildiği, Ancak, Hakem kararına ilişkin dava dosyası yada kesinleştirme şerhli onaylı karar örneği ve eki olan ... elemanı bilirkişi krokisi bulunamadığı ve getirtilemediği, bu nedenle Hakem kararının kesinleşip kesinleşmediği anlaşılamadığı, Hakem tarafından tapuya tescil anlamına gelecek karar verilemeyeceği, verilse dahi hukuken değer taşımayacağı gibi, mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi ile ... elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarla çekişmeli imar parselinin, sınırları itibariyle dayanak vakıf tapusu kapsamında kalsa da, hakem kararı kapsamı dışında olduğunun belirlendiği,

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki tefrik komisyonunca, Akdeniz makisi olarak tesbit edildiği, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek, makiye ayırma işlemine değer verilmeden iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 Sayılı Yasa döneminde yapılan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı

-6-

2006/17422 - 2007/2157

-6-

2006/17422 - 2007/2157

Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca ilkin taşınmazın orman sınırları içinde aplike edildiği ve 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği göz önünde bulundurulmadan, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, imar uygulamasında davalılar adına payları oranında tapuya tescil edildiği, ancak, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı gibi, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ve 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir. Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabidir. H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olup, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz. Yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine vermiştir (M.Y.- Md. 1025.(933).

H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir.

H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılar Yadigar Kocaçınar ve ... Belediyesinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3932, Karar No: 2012/9054, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3932 E.  ,  2012/9054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalının olay tarihinde ... Emniyet Müdürlüğü'nde görevli polis olması ve ... ile olan samimiyeti nedeniyle verdiği 7.000, 00 TL para ve güven ile evlerine gelerek, etrafa borcu olduğunu, bu borcu ödemek için kendilerinden yardımcı olmalarını istediğini, bunun üzerine 9.000,00 TL bedelli bir bonoyu imzalayarak davalıya verdiklerini, davalının senet üzerinde tahrifat yaparak başına 1 rakamı ilave ederek takibe koyduğunu ileri sürerek, davalıya itiraz ettikleri miktar olan 10.000, 00 TL borçlu olmadıklarının tespitine, karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, 15/04/2010 düzenlenme tarihli 19.000.00 TL bedelli, borçlusunun ..., kefilinin ... olduğu senet üzerindeki miktara ilişkin olarak hem yazı hem de rakamda tahrifat yapıldığı, rakamın başına "1", yazının başına "on" kayıtlarının eklendiğine, asıl borcun 9.000.00 TL olduğuna dair 10.000.00 TL'den borçlu olunmadığının tespiti istemiyle eldeki davayı açmışlardır. Mahkemece Adli Tıp Kurumu raporu esas alınmak suretiyle senede davalının sonradan ekleme yapıldığı iddiasının yerinde olmadığı, davacıların davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davaya dayanak yapılan senet

2012/3932-9054

üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen Adli Tıp Kurumu Adli ... İnceleme Şubesinin 10.8.2011 tarihli raporunda, 1 rakamı ve on yazılarının kendisinden sonra gelen rakam ve yazılarda, ebat, konum, eğim olarak farklı olduğu, ancak kalem farkı ve anlamlı fulaj farkı saptanmadığından söz konusu 1 rakamı ile on yazısının sonradan ilave edilip edilmediği hususunda ileri bir tespite gidilemediği bildirilmiştir. Hükme dayanak yapılan Adli Tıp Kurumu raporunda kesin sonuca varılamadığı bildirildiğine göre, hukuk davalarında Adli Tıp Kurumu son inceleme mercii de olmadığından, yeniden inceleme yaptırılması gerekir.Öyle olunca mahkemece üniversitelerin Güzel Sanatlar Fakültesinden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla, davaya konu senede ilaveler yapılıp yapılmadığı konusunda inceleme yaptırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1241, Karar No: 2024/2851, Tarih: 23.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1241 E.  ,  2024/2851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2101 E., 2022/361 K.

DAVACILAR : 1-... 2-... 3-...

4-... 5-... 6-... 7-... vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1-... 2-... ve diğer 4 kişi

DAVA TARİHİ : 16.07.2015

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 5. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2016/559 E., 2021/68 K.

KARAR

1- İlk Derece Mahkemesince; kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak, yüklenici davalıdan satın alınan bağımsız bölümlerin davalı arsa sahipleri adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tescili, bunun mümkün olmaması halinde bağımsız bölümlerin rayiç bedellerinin tahsili istemine ilişkin olup, davalı yüklenici ile davalı arsa malikleri arasındaki sözleşme fesh edilmiş olmakla, davalı yüklenici tarafından satışı yapılan taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescilinin mümkün olmadığı, davalı yüklenicinin, davacılar ile imzalanan sözleşme gereğini yerine getirmediği sözleşme içeriğine göre, satış bedelleri davacılar tarafından ödenmiş olmakla, davacıların dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın rayiç bedelini davalı yükleniciden talep edebileceğinden davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesince; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davacılar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacıların satış vaadi sözleşmesi ile aldıkları bağımsız bölümler, davalı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında imzalanmış arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında olan taşınmazlar olup, yükleniciye devri kararlaştırılan taşınmazlar avans niteliğinde olup, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedilmiş olduğu gözetildiğinde davacılar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacılar vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesine gönderilmesine 23.09.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10871, Karar No: 2022/13933, Tarih: 09.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10871 E.  ,  2022/13933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, Davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirkette 22/06/2018 tarihinden iş akdini haksız ve hukuki dayanaktan yoksun bildirimsiz ve tek taraflı feshedildiği tarih olan 11/12/2018 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, ancak davalı firmanın müvekkilinin sigorta kaydını fiili çalışma tarihi olan 22/06/2018 tarihinden değil haksız olarak 06/09/2018 tarihinden başlatıldığını, bu hususun ... 10.Noterliğinden 12/12/2018 tarih ve ... yevmiye numaralı ihtarname ile de sabit olduğunu, işyerinde kalıp kaynak ve bakım işlerinde 2300TL net maaş ile çalışan müvekkilinin sigorta kaydının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun bir şekilde 3 ay geç başlatıldığını, bu durumu sonradan farkeden müvekkilinin şifaen tüm uyarılarına rağmen hak etmediği şekilde iş sözleşmesinin işverence haksız feshedilmesine ve mağdur edilmesine sebebiyet verdiğini, sigorta kaydının eksik yaptırılması, primlerinin ödenmemesinin müvekkilinin maddi kayba uğramasına neden olduğu gibi ileride emeklilik işlemlerinin gecikmesine de sebebiyet vereceğini, tüm bu nedenlerden dolayı davacı müvekkili ...'un davalı firmada 22/06/2018-11/12/2018 tarihleri arasında aralıksız bilfiil çalıştığının tespiti ile eksik ve ödenmeyen primlerin davalı tarafından tamamlanması için iş bu davanın açılmasında zaruret hasıl olduğunu, müvekkilinin davalı firmada 22/06/2018-11/12/2018 tarihleri arasında aralıksız bilfiil çalıştığının/hizmetlerinin tespiti ve tescili ile eksik ve ödenmeyen primlerin davalı tarafından tamamlanmasına karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

II-CEVAP

Feri müdahil ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerindeki işe giriş tarihinin 06/09/2018 olduğunu, bu tarihten sonraki çalışmaların hizmet tespiti davasına konu edilemeyeceğini değerlendirildiğini, ayrıca davacının 06/09/2018 tarihinden önceye ilişkin işsizlik maaşı almış olması halinde işsizlik maaşı aldığı tarihler bakımından hizmet tespiti talebinde bulunamayacağının açık olduğunu, öncelikle davacının hizmetlerinin tespitini istenildiği dönemde sosyal yardımlaşma vakıflarından yardım alıp almadığının araştırılmasını istediklerini, murisin herhangi bir vakıftan yardım alması durumunda yardım aldığı dönemde sigortalı çalışmasının söz konusu olamayacağını, davacının hak düşürücü süre olan 5 yıldan önceki taleplerininde reddi gerektiğini, haksız yere açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ....Tic. Ltd. Şti. Vekilinin cevap dilekçesinde özetle; ekte sundukları belgelerden de görüleceği üzere müvekkili şirket işçinin işe girişi ile ilgili herhangi bir usulsüzlük yapmadığını, davacının müvekkili şirkette 06/09/2018 tarihinde işe girdiğini, daha önceki bir tarihli hiçbir kaydınında müvekkili şirket defterlerinde mevcut olmadığını, kaldıki davacının 05/09/2018 tarihine kadarda işsizlik maaşı aldığını, bu durumun ...'dan sorulduğunda haklılıklarının ortaya çıkacağını ve davacının haksız ve kötü niyetle iş bu davayı açtığının ortaya çıkacağını, davacının başlatmış olduğu haksız davanın reddine, tüm yargılama ücretleri ve vekalet ücretlerinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

HÜKÜM:

Mahkemece “Davacının davasının reddine, " şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davacının istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili; kararın bozulmasını istemiştir. .

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; Davacının, davalı işveren yanından 06/09/2018-11/12/2018 tarihleri arasında kısmi bildirimlerinin yapıldığı, (kod 29) kodu ile de iş aktinin sonlandırıldığı, mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de yeterince araştırma yapılmadığı görülmüştür

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen;

a-22/06/2018-05/09/2018 hizmet tespiti talebinin reddine dair kararı yerindedir.

b- Eksik bildirimlerin yapıldığı 06/09/2018-11/12/2018dönem açısından ise eksik gün nedenleri üzerinde durularak çalışmanın kısmi olup olmadığı araştırılıp ulaşılacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 09/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.