muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/7403, Karar No: 2024/3718, Tarih: 12.06.2024

Yukarıda yer verilen Anayasa'nın 135. maddesi ile 6343 sayılı Kanunun 14. ve 15. maddeleri hükümlerinin incelenmesinden, Türk Veteriner Hekimleri Birliği'nin veteriner hekimliğinin, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlayarak meslek mensuplarının hak veya yararlarını korumak ve üyelerinin maddi ve manevi çıkarlarını gözetmek amacıyla kurulduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda, Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin, kamu dışında çalışacak veteriner hekimlerin işverenle aralarında düzenledikleri sözleşmenin bağlı bulundukları odaya onaylatılmasını ve oda tarafından da söz konusu sözleşmenin ücret, sosyal haklar ve çalışma şartlarıyla ilgili hükümlerinin asgari şartları içermesi kaydıyla onaylanmasını öngören dava konusu 113/1 maddesi ile oda yönetim kurullarının, asgari çalışma şartlarını içermeyen sözleşmeleri gerekçeleri belirtilmek suretiyle yeniden düzenlenmek üzere  iade edeceğini düzenleyen 113/5 maddesinin ve bu düzenlemelere paralel hükümler getiren  dava konusu Tebliğ, Tip Sözleşmeler ve Asgari Ücret Tarifesi'nin ve anılan hükümler dayanak alınarak tesis edilen dava konusu uygulama işleminin, Türk Veteriner Hekimleri Birliğinin, Anayasa'nın 135. maddesi ile 6343 sayılı Kanunun 14. ve 15. maddelerinde belirtilen kuruluş amaçlarının gerçekleştirilmesine yönelik düzenleme niteliğinde olması nedeniyle hukuka aykırılık taşımadığı sonucuna ulaşıldığından hakkında karar verilmesine yer olmadığı düşünülen kısımlar haricindeki diğer tüm dava konusu düzenlemeler hakkında davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren  Danıştay Sekizinci Dairesince duruşma için taraflara önceden bildirilen  12.06.2024 tarihinde, davacı vekili Av. ...'nın, davalı ... Birliği vekili Av. ...'ın ve davalı Sakarya Veteriner Hekimler Odası vekili Av. ...'ın geldiği, Danıştay Savcısının hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usulüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısının düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip, duruşma tamamlandı. Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
	MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
Davacı, mevzuat gereği veteriner hekim çalıştırmaya zorunlu bir şirket olup, Sakarya Veteriner Hekimleri Odasına kayıtlı veteriner hekim ile yaptığı sözleşmeyi revize ettiğini belirterek çalışma izin belgesi verilmesi istemiyle Sakarya Veteriner Hekimleri Odasına yaptığı 24/01/2020 tarihli başvurunun, sözleşmenin onaylanmasının 6343 sayılı Kanun, ilgili yönetmelik ve mevzuat gereği mümkün olmadığı gerekçesi ile ... tarih ve ... sayılı yazısı ile reddedilmesi üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
	İNCELEME VE GEREKÇE:
USUL YÖNÜNDEN:

İNCELEME VE GEREKÇE:
USUL YÖNÜNDEN:
Davacı, mevzuat gereği veteriner hekim çalışmaya zorunlu bir şirket olduğundan, davalı idarelerin davanın ehliyet yönünden reddedilmesi gerektiğine ilişkin iddia ve Türk Veteriner Hekimleri Birliği tarafından işlem tesis edilirken uygulandığı değerlendirilen düzenleyici işlemlerin dışındaki düzenleyici işlemlere de dava açıldığı belirtilmekte ise de, dava konusu işlemde 6343 sayılı Kanun, dava konusu Yönetmelik ve Yönerge düzenlemelerinden bahsedilmek suretiyle istemin reddedildiği, dava konusu işlemlerin 6343 sayılı Kanun ve Yönetmelik düzenlemelerinin uygulanması amacıyla yürürlüğe konulan düzenlemeler olduğu, bu suretle dava konusu işlemlerin dayanağı olan düzenlemelerin iptalinin istenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından bu iddia yerinde görülmemiştir. Ayrıca, aynı davanın, daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması olarak ifade edilen derdestlik itirazı yönünden ise, davacı tarafından hakkında tesis edilen bireysel işlem üzerine iş bu davanın açıldığı anlaşıldığından bu iddiaya da itibar edilmemiştir.
ESAS YÖNÜNDEN: 
  İlgili Mevzuat:  
Anayasanın "Yönetmelikler" başlıklı 124. maddesinde; Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla yönetmelikler çıkarabileceği, "Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları" başlıklı 135. maddesinde de; kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşlarının, belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlakını korumak maksadı ile kanunla kurulan ve organları kendi üyeleri tarafından kanunda gösterilen usullere göre yargı gözetimi altında, gizli oyla seçilen kamu tüzel kişilikleri olduğu, hükmüne yer verilmiştir.   
Anayasanın "Ücrette adalet sağlanması" başlıklı 55. maddesinde ise; Ücret emeğin karşılığıdır. Devlet, çalışanların yaptıkları işe uygun adaletli bir ücret elde etmeleri ve diğer sosyal yardımlardan yararlanmaları için gerekli tedbirleri alır.
.." düzenlemesine yer verilmiştir.
4857 sayılı İş Kanunu'nun "Asgari ücret" başlıklı 39. maddesinde; "İş sözleşmesi ile çalışan ve bu Kanunun kapsamında olan veya olmayan her türlü işçinin ekonomik ve sosyal durumlarının düzenlenmesi için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca Asgari Ücret Tespit Komisyonu aracılığı ile ücretlerin asgari sınırları en geç iki yılda bir belirlenir.
(Mülga ikinci fıkra: 2/7/2018-KHK/700/145 md.)
Komisyon kararları kesindir. Kararlar Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girer.

4857 sayılı İş Kanunu'nun "Asgari ücret" başlıklı 39. maddesinde; "İş sözleşmesi ile çalışan ve bu Kanunun kapsamında olan veya olmayan her türlü işçinin ekonomik ve sosyal durumlarının düzenlenmesi için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca Asgari Ücret Tespit Komisyonu aracılığı ile ücretlerin asgari sınırları en geç iki yılda bir belirlenir.
(Mülga ikinci fıkra: 2/7/2018-KHK/700/145 md.)
Komisyon kararları kesindir. Kararlar Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girer.
Komisyonun toplanma ve çalışma şekli, asgari ücretlerin tespiti sırasında uygulanacak esaslar ile başkan, üye ve raportörlere verilecek huzur hakları Maliye Bakanlığı ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının birlikte hazırlayacakları yönetmelikte belirtilir.
Asgari Ücret Tespit Komisyonunun sekretarya hizmetleri, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından yerine getirilir." düzenlemesine, İş Kanununun 39 uncu maddesine dayanılarak hazırlanan 01.08.2004 tarih ve 25540 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanan Asgari Ücret Yönetmeliğinin İkinci Bölümünde Ücretin Belirlenmesine İlişkin İlke ve Esaslara yer verilmiş, Üçüncü Bölümünde ise, Komisyonun Kuruluşu, Görev, Yetki ve Sorumluluğuna ilişkin düzenlemelere yer verilmiştir. "Komisyonun Kuruluşu ve Toplantı Esasları" başlıklı 8. maddesinde; "Komisyon; Bakanlığın tespit edeceği üyelerden birinin başkanlığında;
a) Bakanlık Çalışma Genel Müdürü veya yardımcısı,
b) Bakanlık İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürü veya yardımcısı,
c) Devlet İstatistik Enstitüsü Ekonomik İstatistikler Dairesi Başkanı veya yardımcısı, (İşgücü, Hizmetler, Fiyat İstatistikleri ve İndeksler Dairesi Başkanlığı)
d) Hazine Müsteşarlığı temsilcisi,
e) Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığından konu ile ilgili dairenin başkanı veya yetki vereceği bir görevli,
f) Bünyesinde en çok işçiyi bulunduran en üst işçi kuruluşunun değişik işkolları için seçeceği beş temsilci,
g) Bünyesinde en çok işvereni bulunduran işveren kuruluşunun değişik işkolları için seçeceği beş temsilciden,
kurulur.
Komisyon, Bakanlığın çağrısı üzerine toplanır ve Bakanlıkça hazırlanan gündeme göre çalışır.
Komisyon, en az on üyenin katılımı ile toplanır ve oylarının çoğunluğu ile karar verir. Karara katılmayan üye, isterse katılmama gerekçesini belirtir. Oyların eşitliği halinde, Başkanın bulunduğu taraf çoğunluğu sağlamış sayılır. Komisyonun her toplantıda aldığı kararlar karar defterine yazılır ve başkan ve üyelerce imzalanır.
Komisyonun ücretin belirlenmesine ilişkin kararı kesindir. Bu kararın, toplanan bilgi ve belgelere göre hazırlanacak bir gerekçeye dayandırılması zorunludur." düzenlemesine yer verilmiştir.

Komisyonun ücretin belirlenmesine ilişkin kararı kesindir. Bu kararın, toplanan bilgi ve belgelere göre hazırlanacak bir gerekçeye dayandırılması zorunludur." düzenlemesine yer verilmiştir.
6343 sayılı Türk Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Odaların Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanunun 4. maddesinde; "Hakiki şahıslar veya hususi hukuk hükmi şahısları tarafından istihdam edilen (Veteriner hekim)ler de bu kanun hükümlerine tabidir." hükmüne yer verilmiş, 14. maddesinde; Türk Veteriner Hekimleri Birliğinin, veteriner hekimler arasında mesleki deontolojiyi ve dayanışmayı korumak, veteriner hekimliğin kamu ve kişi yararına uygulanıp geliştirilmesini sağlamak ve meslek mensuplarının hak veya yararlarını korumak amacı ile kurulmuş, tüzelkişiliğe sahip kamu kurumu niteliğinde mesleki bir kuruluş olduğu, 15. maddesinde; Birliğin Azalarının maddi ve manevi hak ve menfaatlerini, hak ve memleket menfaatleriyle telif eder mahiyette korumakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.
Anılan Kanunun 33. maddesinde; “İdare heyetinin bundan başka vazife ve salahiyetleri aşağıda yazılı olduğu şekilde tesbit olunmuştur:...  c) Bölgelerin hususiyetlerine göre ve hastalığın nevilerine nazaran asgari tedavi ücreti tarifesi hazırlamak ve merkez konseyine tasdik ettirmek” düzenlemesine yer verilmiştir.
Türk Veteriner Hekimleri Birliğinin örgütlenmesine, hizmetlerinin yürütülmesine ve veteriner hekimlerin uyması gereken kurallara ilişkin usul ve esasları düzenlemek amacıyla 13.09.2006 tarih ve 26288 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin "Ücretlerin alınmasında uyulacak kurallar" başlıklı 95. maddesinde ise; "(1) Veteriner hekimler hasta sahiplerinden alacakları ücret konusunda aşağıdaki kurallara uymak zorundadır.
a) Veteriner hekimler, bağlı oldukları oda tarafından hazırlanan ve Merkez Konseyi tarafından onaylanan, muayene tetkik ve tedavi ücretleri ile iş sözleşmeleri için belirlenen asgari ücretlere uymak zorundadır. Veteriner hekimlerin gerekli gördükleri durumlarda hasta sahibinden muayene ve uygulayacağı tedavi için ücret almamaya hakları vardır. Ücret alınırsa, alınan ücret asgari ücretin altında olamaz.
b) Özel hayvan hastaneleri, poliklinikler, laboratuvar ve benzeri kuruluşlarda çalışan veteriner hekimler, odaların saptadığı, Merkez Konseyinin onayladığı asgari ücretin altında bir ücretle çalışamazlar.
c) Ücretin tespitinde veya ödenmesinde üçüncü şahısların aracılığı kabul edilmez.
ç) Hasta hayvanın sahibine önceden bildirilmeyen veya onun onayı alınmadan çağrılan yardımcı veteriner hekim için ayrıca ücret istenemez." düzenlemesine yer verilmiştir.
Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin 113. maddesinin 1., 5. ve 6. fıkralarının iptali isteminin incelenmesi:

c) Ücretin tespitinde veya ödenmesinde üçüncü şahısların aracılığı kabul edilmez.
ç) Hasta hayvanın sahibine önceden bildirilmeyen veya onun onayı alınmadan çağrılan yardımcı veteriner hekim için ayrıca ücret istenemez." düzenlemesine yer verilmiştir.
Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin 113. maddesinin 1., 5. ve 6. fıkralarının iptali isteminin incelenmesi:
Dava konusu Yönetmeliğin "Kamu Dışında İstihdam ve Serbest Çalışma" başlıklı 113. maddesinin 1. fıkrasında; "Kamu dışında çalışacak veteriner hekimler, işverenle aralarında düzenledikleri sözleşmeyi bağlı bulundukları odaya onaylatmak zorundadırlar. Oda yönetimleri veteriner hekimlerin ücret, sosyal haklar ve çalışma şartlarıyla ilgili hükümleri asgari şartları             
 içermesi kaydıyla onaylar." düzenlemesine, 5. fıkrasında; "Oda yönetim kurulları, sözleşme hükümlerinin asgari çalışma şartlarını içermesi hâlinde onbeş gün içinde onaylar. Asgari çalışma şartlarını içermeyen sözleşmeler gerekçeleri belirtilmek suretiyle yeniden düzenlenmek üzere aynı süre içinde iade edilir." düzenlemesine, 6. fıkrasında; "Sözleşmeleri yapılan veya yenilenen veteriner hekimler ile serbest çalışacak veteriner hekimlere, iş yerine asılmak üzere Merkez Konseyi tarafından sıra numarası verilerek düzenlenmiş, düzenlenme yılı için geçerli, fotoğraflı Veteriner Hekim Çalışma Belgesi, oda tarafından verilir. Veteriner hekim çalışma belgeleri ilk düzenlenme tarihine bakılmaksızın her yıl Ocak ayında yenilenir." düzenlemesine yer verilmiştir.  
Davalı Türk Veteriner Hekimler Birliği tarafından, dava konusu Yönetmeliğin 113. maddesinin 1. fıkrası yönünden daha önce Danıştay Sekizinci Dairesi'nin E:2014/11510, K:2018/4493 sayılı kararı ile davanın bu kısmı yönünden reddine karar verildiği ve temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmekte ise de, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 303. maddesinin 1. fıkrasında, "Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir."  kuralına  yer verilmiş olup, Dairemizin 2014/11510 esasına kayıtlı dosyasının davacısı farklı olduğundan maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmediği anlaşıldığından, düzenlemenin esas incelemesine geçilmiştir.

6343 sayılı Kanunun 14. maddesinde; Türk Veteriner Hekimleri Birliğinin, veteriner hekimler arasında mesleki deontolojiyi ve dayanışmayı korumak, veteriner hekimliğin kamu ve kişi yararına uygulanıp geliştirilmesini sağlamak ve meslek mensuplarının hak veya yararlarını korumak amacı ile kurulmuş, tüzelkişiliğe sahip kamu kurumu niteliğinde mesleki bir kuruluş olduğu, 15. maddesinde; Birliğin azalarının maddi ve manevi hak ve menfaatlerini, hak ve memleket menfaatleriyle telif eder mahiyette korumakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.
Yukarıda yer verilen Anayasa'nın 135. maddesi ile 6343 sayılı Kanunun 14. ve 15. maddeleri hükümlerinin incelenmesinden, Türk Veteriner Hekimleri Birliği'nin veteriner hekimliğinin, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlayarak meslek mensuplarının hak veya yararlarını korumak ve üyelerinin maddi ve manevi çıkarlarını gözetmek amacıyla kurulduğu anlaşılmaktadır.
Dava konusu Yönetmeliğin 113. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 13/01/2021 tarih ve E:2019/2043, K:2021/1 sayılı kararında, dava konusu Yönetmelik maddesinin; Türk Veteriner Hekimleri Birliği'nin, Anayasa'nın 135. maddesi ile 6343 sayılı Kanunun 14. ve 15. maddelerinde belirtilen kuruluş amaçlarının gerçekleştirilmesine yönelik bir düzenleme niteliğinde olması nedeniyle hukuka aykırılık taşımadığı gerekçesine yer vermektedir.
Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu kararından da anlaşılacağı üzere, Anayasa ve 6343 sayılı Kanunda odanın asgari ücreti belirleyebileceğine dair açık bir düzenleme bulunmamakta, ancak düzenlemelerden amaçsal bir yorum yapılarak bu sonuca ulaşıldığı görülmektedir. 
Amaçsal yorum yapılırken, yorumlanacak kural incelenecek, Yasanın esas anlamıyla korunmasını istediği menfaat araştırılacaktır. Bu yapılırken de, kolektif inceleme ihmal edilemez. Zira, bir kanun diğer kanunlardan izole edilmiş değildir. Kolektif inceleme yapılırken kanunların birbiriyle ilişkisi göz önünde bulundurulacak, yasanın tamamında ve içinde bulunduğu hukuk dalı ve nihayet tüm hukuk sistemi içerisinde inceleme yapılarak sonucuna ulaşılacaktır.

Amaçsal yorum yapılırken, yorumlanacak kural incelenecek, Yasanın esas anlamıyla korunmasını istediği menfaat araştırılacaktır. Bu yapılırken de, kolektif inceleme ihmal edilemez. Zira, bir kanun diğer kanunlardan izole edilmiş değildir. Kolektif inceleme yapılırken kanunların birbiriyle ilişkisi göz önünde bulundurulacak, yasanın tamamında ve içinde bulunduğu hukuk dalı ve nihayet tüm hukuk sistemi içerisinde inceleme yapılarak sonucuna ulaşılacaktır.
 Bu durumda, Türk hukuk sisteminde Anayasanın ücrette adalet sağlanması ile ilgili 55. maddesi, oda üyesinin İş Kanunu hükümlerine göre çalışacağı da dikkate alındığında, İş Kanunu'nun iş sözleşmesi ile çalışan ve bu Kanunun kapsamında olan veya olmayan her türlü işçinin ekonomik ve sosyal durumlarının düzenlenmesi için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca Asgari Ücret Tespit Komisyonu aracılığı ile ücretlerin asgari sınırları en geç iki yılda bir belirleneceğine ilişkin 39. maddesi ve  Asgari Ücret Yönetmeliğinin "Komisyonun Kuruluşu ve Toplantı Esasları" başlıklı  8. maddesindeki asgari ücreti belirleme yetkisinin, yönetmelikte sayılan kamu kurum ve kuruluşlarından gelen temsilcilerle oluşturulacak bir komisyona verildiği dikkate alındığında, iş sözleşmesi ile çalıştırılanlarla ilgili Odaya, tek başına, yasal düzenleme olmaksızın Yönetmelik ile asgari ücreti belirleme yetkisi verilmesinde hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmamaktadır.
Her ne kadar, davalı Türk Veteriner Hekimleri Birliği tarafından, 6343 sayılı Kanunun 33. maddesinin (c) bendinde, Bölgelerin hususiyetlerine göre ve hastalığın nevilerine nazaran asgari tedavi ücreti tarifesi hazırlama ve merkez konseyine tasdik ettirme yetkisinin idare heyetinin vazifeleri arasında sayıldığı, serbest veteriner hekimlerin uymaları zorunlu olan asgari tedavi ücret tarifesini hazırlamanın idareye verilmiş bir görev olduğu savunulmakta ise de, 6343 sayılı Kanunun 33. maddesinin (c) bendinin iş sözleşmesi ile çalıştırılan veteriner hekimlerin işverenden alacağı ücreti belirleme yetkisini içermediği açıktır.
 Hal böyle iken, mesleğin genel menfaatlerine yönelik düzenlemelerden yasanın açık düzenlemesi olmadan bir Odaya tek başına, yorum yoluyla, içtihatlarla yada yönetmelik düzenlemelerinden bahisle, asgari ücret düzenleme yetkisi verildiğinden bahsedilmesine olanak bulunmamaktadır.

Hal böyle iken, mesleğin genel menfaatlerine yönelik düzenlemelerden yasanın açık düzenlemesi olmadan bir Odaya tek başına, yorum yoluyla, içtihatlarla yada yönetmelik düzenlemelerinden bahisle, asgari ücret düzenleme yetkisi verildiğinden bahsedilmesine olanak bulunmamaktadır.
Nitekim, Türkiye  Barolar Birliği Yönetim Kurulu'nun 09/09/2013 tarihli ve 2013/981 sayılı kararı ile kabul edilen ve 01/10/2013 tarihinde yürürlüğe giren Bir Avukat Yanında, Avukatlık Ortaklığında veya Avukatlık Bürosunda Ücret Karşılığı Birlikte Çalışan Avukatlar Yönergesi'nin iptali istemiyle açılan davada, Dairemizin 02/06/2016 günlü, E:2013/11043, K:2016/6080 sayılı kararıyla, Yönerge ile İş Kanunu hükümleri çerçevesinde bir avukatın yanında, avukatlık ortaklığında veya avukatlık bürosunda ücret karşılığı birlikte çalışan avukatların iş koşullarına yönelik belirlemelerde bulunma, işveren avukatlar ile işgören avukatlar arasındaki karşılıklı hak ve yükümlülükler ile etik kuralların saptanmasının hedeflendiği anlaşılmakla birlikte, kimi hususların kanunla düzenlenmesi gereken ve kişi hak ve hürriyetlerini ilgilendiren konular ihtiva etmesi nedeniyle konuya ilişkin münhasır yasal düzenlemeye ihtiyaç duyulduğu, içerdiği bazı hükümler itibarıyla yasal dayanağı olmayan dava konusu Yönerge'de hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesi ile Yönergenin iptaline karar verilmiş, Dairemizce verilen kararın temyizi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 27/06/2018 tarih ve E:2016/4452, K:2018/3648 sayılı kararıyla kararımızın onanmasına karar verilmiş olup, avukat yanında çalışan avukatlar için yasa ile düzenleme yapılması gerektiğinin kabulü, kamu dışında çalışan veteriner hekimin işverenle aralarındaki ücretin belirlenmesi konusunda yasal dayanak aranmasını evleviyetle gerektirmektedir.
Bu durumda, Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin, kamu dışında çalışacak veteriner hekimlerin işverenle aralarında düzenledikleri sözleşmenin bağlı bulundukları odaya onaylatılmasını ve oda tarafından da söz konusu sözleşmenin ücret, sosyal haklar ve çalışma şartlarıyla ilgili hükümlerinin asgari şartları içermesi kaydıyla onaylanmasını öngören dava konusu 113/1. maddesi, sözleşme hükümlerinin asgari çalışma şartlarını içermesi hâlinde onbeş gün içinde onaylanmasını öngören 113/5. maddesinin, kamu dışında çalışacak meslek mensuplarının asgari şartlar yönünden değerlendirilmesinin bağlı bulunan Odaca belirlenmesine ilişkin bir yetkiye ne Anayasa'da, ne 6343 sayılı kanunda ve ne de ilgili diğer kanunlarda yer verilmediği anlaşıldığından, kanuni dayanağı olmayan bu düzenlemelerin hukuka aykırı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Bununla birlikte, sözleşmeleri yapılan veya yenilenen veteriner hekimler ile serbest çalışacak veteriner hekimlere, düzenlenme yılı için geçerli olan ve ilk düzenlenme tarihine bakılmaksızın her yıl Ocak ayında yenilenmesi zorunluluğu olan Veteriner Hekim Çalışma Belgesinin düzenlendiği dava konusu 113/6. maddesinin de kanuni dayanağının olmadığı, uygulamada işverenle yapılan sözleşmelerin tip sözleşmeye uygun olmaması ve asgari ücret şartını taşımaması sebebiyle veteriner hekimlere çalışma belgelerinin düzenlenmediği, işverenle 1 yıldan daha uzun süreli sözleşmeler yapılabilmesine rağmen her yıl ücret karşılığında sözleşmesi devam eden veteriner hekimden çalışma belgesinin yenilenmesi zorunluluğu getiren söz konusu düzenlemenin sözleşme özgürlüğü ve çalışma hakkını da ihlal ettiği anlaşıldığından, bu düzenlemenin de hukuka aykırı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. 
Dava konusu Yönetmeliğin 113. maddesinin 2. fıkrasının iptali isteminin incelenmesi:
Dava konusu Yönetmeliğin 113. maddesinin 2. fıkrasında; "Kamu dışındaki işyerlerinde çalışan veteriner hekimlerin meslek icrası ile çalıştıkları kurumun verdiği hizmetlerde, Birlikçe belirlenen asgari ücret tarifesine uyulmasından veteriner hekim sorumludur." düzenlemesine yer verilmiştir.
Anılan düzenlemenin iptali istemiyle Dairemizde açılan davada, Dairemizin 17/01/2017 tarih ve E:2013/11520, K:2017/34 sayılı kararı ile, "veteriner hekimlerin, muayenehane, poliklinik veya hastane açmak ya da davacı gibi damızlık sığır yetiştiricileri birliklerinde çalışarak da mesleklerini icra edebileceği; dava konusu yönetmelik maddesi uyarınca, birliklerde çalışan veteriner hekimlerin Veteriner Hekimler Birliği tarafından hazırlanan mesleki hizmetler karşılığı ödenecek asgari ücret tarifesine uyulmamasından sorumlu tutulduklarının anlaşıldığı, 5996 sayılı Kanun uyarınca kurulan birliklerde, birlik karar organınca alınan kararlarda birliğin ilgili organlarının sorumluluğunun aranması ve hukuka aykırı işlemleri dolayısıyla gerekli yasal yollara başvurulması gerekirken; anılan yönetmelik maddesi ile sigortalı olarak çalıştığı birliğin aldığı kararlara uymakla yükümlü olan davacı hakkında işlem tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğu; bu yönleriyle dava konusu yönetmelik maddesinde eksik düzenlemenin bulunduğu sonucuna varıldığı" gerekçesi ile  Yönetmeliğin 113. maddesinin 2. fıkrasının iptaline karar verildiği, kararın Türk Veteriner Hekimleri Birliği tarafından temyiz edilmesi üzerine İdari Dava Daireleri Kurulu'nun
 08/05/2019 tarih ve E:2017/1507, K:2019/2177 sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda; anılan iptal kararıyla dava konusu düzenleme hukuk aleminde ortadan kalktığından, anılan Yönetmeliğin 113. maddesinin 2. fıkrası yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.