muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14120, Karar No: 2006/17927, Tarih: 20.12.2006

olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerde 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında

-7-

2006/14120-17927

orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesindeki “… her

çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince çıkartılan 26/Mayıs/1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 31. maddesi ve 25 Haziran 1970 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 26-38. ve 19 Ağustos 1974 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 32/j-51. ve 20 Mayıs 1984 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 22/k-35. ve 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/k-28. ve son olarak 15 Temmuz 2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k-31. maddelerindeki "... tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında bu tür yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 gün 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 gün 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 gün ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 gün 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

10) Davaya konu; taşınmaz ... 1958 tarih 48 numaralı tapu kaydı uygulanarak 1970 yılında yapılıp 12.12.1970 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosu sonucu oluşturulan 312650 m2 yüzölçümünde ... ... Vakfı adına tesbit ve tescil edilen 199 sayılı kadastro parselinin, ifrazı ile oluşturulmuş ve tapu satış sonucu davalıya geçmiştir. ... Genel Müdürlüğünün Agustos 1936 tarih 1 numaralı tapu kaydına dayanarak Tapu Genel Müdürlüğü aleyhine açtığı dava, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanı tarafından Hakem sıfatıyla görülen 09.04.1973 gün ve 1974/40-48 sayılı kararıyla sonuçlandırılmıştır. Bu dosyada Ağustos 1936 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan ve ... elemanı bilirkişi ... tarafından düzenlenen 28.05.1970 tarihli krokide gösterilen taşınmaza, Orman Yönetiminin el atmasının önlenmesine karar verilmişse de, Hakem kararına ilişkin dava dosyası yada kesinleştirme onaylı örneği ve eki ... elemanı bilirkişi krokisi bulunamadığı gibi Hakem kararının kesinleşip kesinleşmediğinin anlaşılamadığı, Hakem tarafından 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosunun iptal edilmediği ve mahkemece yapılan keşif sonucu orman ve ... elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, Hakem kararının dayanağı ... tarafından düzenlenen krokide hakem kararına konu olan taşınmazın kuzey sınırında ... Çayının gösterildiği, ... Çayının ... değiştirmeyip sabit sınır olması nedeniyle ... Çayının kuzeyinde bulunan çekişmeli parselin hakem kararı kapsamında kalmayacağının belirtildiği,

11) Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan ... komisyonunca, ... makisi olarak tesbit edilmişse de, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 Sayılı Yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün

ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) orman rejimi dışına

-8- 2006/14120-17927

ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) orman rejimi dışına

-8- 2006/14120-17927

çıkarma işleminin iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın 1947 yılında kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği ancak bu işlemler göz önünde bulundurulmadan, 1997 yılında dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu 199 sayılı parsel 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ifrazen pay sahibi olanlar adına tapuya tescil edildiği, ancak, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulamasının yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünün bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler, özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işleminin yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)).

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/12/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9709, Karar No: 2012/5174, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9709 E.  ,  2012/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı murisinin, davalılardan işverene ait işyerinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacılar murisi ... davalı şirkete ait örme ve dokuma bölümünde ustabaşı olarak çalıştığı, olay günü gece vardiyasında 06:00 sularında çalıştığı yerde diğer çalışanlar tarafından baygın halde bulunduğu, hemen hastanaye kaldırıldığı hastanede tedavi altına alındığı, ancak tedavisi devam ederken 30/04/2006 tarihinde hayatını kaybetmesi olayının iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İş kazasının tespiti istemine ilişkin bu tür davalar 506 sayılı Yasa'nın 11. maddesinden ( 5510 sayılı Yasa'nın 13.maddesinden ) kaynaklanmaktadır. Anılan maddeye göre, iş kazası, a) sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, b) işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla, c) sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, d) sigortalıların işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında sigortalıyı hemen veya bedence veya ruhça arızaya uğratan olaylardır. Zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası sayılması için, 1) sigorta olayına maruz kalan kişinin sigortalı olması, 2) sigorta olayının maddede sayılı sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, sigorta olayının, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

... Sigorta Teftiş Kurulu Başkanlığının 28/02/2007 tarihli raporunda olayın iş kazası olmadığı belirtilmiş.

Somut olayda, davacıların murisinin davalı şirkete ait işyerinde dokuma ve örme işçisi olduğu, olay günü gece vardiyasında çalıştığı sırada saat 06:30 sularında diğer çalışanlar tarafından yerde baygın bir vaziyette bulunduğu, hemen hastaneye kaldırıldığı, hastanede tedavisi devam ederken hayatını kaybettiği, murisin ölüm nedeninin beyin kanaması sonucu meydana geldiği belirtilmiş.

... Sigorta Teftiş Kurulu Başkanlığının 28/02/2007 tarihli raporunda olayın iş kazası olmadığı belirtilmiş.

Somut olayda, davacıların murisinin davalı şirkete ait işyerinde dokuma ve örme işçisi olduğu, olay günü gece vardiyasında çalıştığı sırada saat 06:30 sularında diğer çalışanlar tarafından yerde baygın bir vaziyette bulunduğu, hemen hastaneye kaldırıldığı, hastanede tedavisi devam ederken hayatını kaybettiği, murisin ölüm nedeninin beyin kanaması sonucu meydana geldiği belirtilmiş.

Bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutularak, olay işyerinde ve işin görülmesi sırasında meydana gelmiştir. Dolayısıyla olay iş kazasıdır. Mahkemece, davanın kabulü ile olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile olayın iş kazası olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12543, Karar No: 2016/699, Tarih: 20.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/12543 E.  ,  2016/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2015/214752

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19/09/2013

Numarası : 2010/729 - 2013/614

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin sanıklar H.. B.., Z.. Ç.., F.. B.., M.. K.. ve M.. Y.. haklarında verilen beraat hükümlerine yönelik olduğu, mahalli Cumhuriyet savcısının sanıklar, B.. Ş.., A.. K.., M.. K.., C.. R.., R.. D.., U.. Ö.., H.. Ç.., M.. A.., R.. G.., E.. G.., R.. Z.., Ö.. Y.., İ.. K.., A.. D.., Ö.. Y.., U.. Ç.., K.. Ç.., M.. S.., İ.. O.., T.. D.., Ç... Ç..., D.. Y.., S.. U.., C.. P.., U.. P.. ve A.. A..’e yönelik temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, dairemizin 06/04/2015 tarihli kararıyla temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla, temyiz incelemesinin sanıklar H.. B.., Z.. Ç.., F.. B.., M.. K.. ve M.. Y..’a hasredilerek yapılan incelemede;

Sanık M.. Y.. tarafından kurulduğu iddia olunan çıkar amaçlı suç örgütüne yönelik başlatılan soruşturmada, şüpheliler ile ilgili olarak alınan kararlar doğrultusunda iletişimin dinlenilmesi, tespiti ve kayda alınması tedbirinin uygulandığı, bu çerçevede sürdürülen soruşturmada; Turkcell'in, İstanbul Kartal merkez ofisinde çalışan ve suç örgütü üyesi olduğu iddia olunan sanık F.. B..'in, suç örgütünün lideri olduğu iddia olunan M.. Y.. ve suç örgütü üyesi olduğu iddia olunan Z.. Ç..'ın yönlendirmesi, haklarında beraat kararı verilen ve temyiz incelemesine konu edilmeyen diğer sanıkların ve sanıklar H.. B..’ın katılan mağdur E.. G..’in iletişim dökümleri ve sanık M.. K..’ın, katılan mağdur T.. K..’ın iletişim dökümlerinin temin etme amacıyla azmettirmeye yönelik eylemleri ile 64 müşteki ve mağdurun GSM hatlarıyla yaptıkları görüşmelere ilişkin ayrıntılı fatura dökümleri ile birlikte açık kimlik ve adres bilgilerini temin ettiğinin tespit edilmesi üzerine, soruşturmanın bazı suç ve suçlar yönünden tamamlanması nedeniyle ayırma kararı verilerek verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan soruşturma evrakı tefrik edilerek sanık M.. Y.. hakkında 64 kez, sanık Z.. Ç.. hakkında 27 kez, sanık F.. B.. hakkında 64 kez, sanıklar H.. B.. ve M.. K.. hakklarında birer kez verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kamu davası açıldığı olayda,

Dosyada yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın (CMK 250 maddesiyle yetkili) 2007/2853 sırasında kayıtlı evrakı üzerinden yürütülen soruşturmada 2008 yılında sanık M.. Y.. tarafından kurulan suç örgütüne yönelik olarak başlatılan soruşturma sırasında, CMK'nın 135/6. maddesi uyarınca alınan iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararları doğrultusunda yapılan tespit, dinleme ve kayda alma sonucunda, sanıklar, M.. Y.., F.. B.., Z.. Ç.., H.. B.. ve M.. K.. haklarında, suç örgütü kurmak, kurulan örgüte üye olmak, haberleşmenin gizliliğini ihlal, özel hayatın gizliliğini ihlal, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, resmi belgede sahtecilik ve diğer suçlardan yapılan soruşturma neticesinde, soruşturmanın bazı suç ve suçlar yönünden tamamlanması nedeniyle 2007/2853 soruşturma 2010/242 karar numarasıyla bu dosyanın sanıkları hakkındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu yönünden tefrik edilerek soruşturmaya 2010/1562 soruşturma numarasıyla kaydedilmesine karar verildikten sonra İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2010/1562 soruşturma no, 2010/449 karar numarasıyla Kartal Cumhuriyet Başsavcılığına görevsizlik kararı verilerek gönderildiği, bu karara istinaden temyiz incelemesine konu Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/36384 soruşturma, 2010/15176 esas ve 2010/3810 iddianame numarasıyla sanıklar hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kamu davası açılarak, İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/729 esas ve 2013/614 karar sayılı evrakıyla temyiz incelemesine konu beraat kararının verildiği,

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 2007/2853 soruşturma 2010/242 karar numaralı tefrik kararından sonra, birçok sanık ile birlikte sanık M.. Y.. hakkında haberleşmenin gizliliğini ihlal (12 kez), verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme (4 kez) suçları ile birlikte çok sayıda suçtan dava açıldığı, yine sanık Z.. Ç.. hakkında hakkında haberleşmenin gizliliğini ihlal (6 kez), verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme (3 kez) suçları ile birlikte başka suçlardanda kamu davası açıldığı, sanık F.. B.. hakkında haberleşmenin gizliliğini ihlal (12 kez) ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçu ile birlikte diğer suçlardan dava açıldığı, sanık H.. B.. hakkında, bu dosyanın katılanı katılan E.. G..’in iletişim dökümlerini diğer sanıklar F.. B.. ve M.. Y.. aracılığıyla aldığı iddiasıyla hakkında haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan kamu davası açıldığı, sanık M.. K.. hakkında bu dosyanın katılanı T.. K..’ın iletişim dökümlerini temin ettiği iddiasıyla haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan kamu davası açıldığı, davanın İstanbul 11.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/241 esasına kaydedilerek yargılamaya başlandığı, İstanbul 11.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 19/08/2013 tarihli müzekkere cevabıyla davanın halen derdest olduğunun bildirildiği anlaşılmakla,

Temyiz incelemesine konu İstanbul Anadolu 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/729 esas ve 2013/614 karar sayılı dosyasının sanıklarının, İstanbul 11.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/241 esas sayılı dosyasında da sanık olarak yargılandıkları, katılanların her iki dosyada da mağdur sıfatıyla yer aldıkları dikkate alındığında, iş bu dava dosyasının, İstanbul 11.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/241 esas sayılı dosyasında birleştirme kararı verilerek sanıkların hukuki durumunun birlikte tayin ve takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/612, Karar No: 2021/5367, Tarih: 22.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/612 E.  ,  2021/5367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görüşmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.