muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5831, Karar No: 2010/8702, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5831 E.  ,  2010/8702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zilyetlik şerhinin kaldırılması davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 30.06.2008 tarihli dilekçesinde ... ilçesi, 2. Bölge ... Mahallesi mevki 603 parsel sayılı taşınmazın, 56 Nolu Orman Kadastro Komisyonunca 3302 Sayılı Yasayla değişik 2/B madde uygulaması sonucu, Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığını ve taşınmazın beyanlar hanesine, "2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır. Üzerindeki ev ...'e aittir" şeklinde şerh konulduğu, taşınmazın bulunduğu bölgede yapılan 2/B uygulamasının usulsüz olması nedeniyle... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/337 E., 2002/866 K. sayılı ilamıyla, 603 parselin orman sınırı dışına çıkarılmasına ilişkin işlemin iptaline karar verilip kesinleştiğini, bu nedenle 603 sayılı parselin tapu kaydının beyanlar hanesindeki şerhin bir anlamı kalmadığı, orman nitelikli taşınmazlarda zilyetlik ve muhdesat şerhi konulamayacağından şerhin kaldırılması ve davalıya ait yapıların kal'ini talep etmiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, ... Bölge ...Köyü Mevkiinde bulunan 603 parsel sayılı 1466,20 m2 miktarlı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki "üzerindeki birket ev ... oğlu ...'e aittir." şerhinin kaldırılmasına, taşınmaz üzerindeki davalıya ait yapıların kal'ine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman nitelikli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin kaldırılması ve üzerindeki yapıların yıkılıp kaldırılmasına ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, çekişmeli taşınmazın 1939 yılında yapılıp kesinleşen ... Devlet Ormanı sınırları içinde iken 1988 yılında XXXVI poligon numarası verilerek 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılıp 516 parsel numarası ve 1778,67 m2 yüzölçümü ile Hazine adına 10.06.1997 tarihinde tescil edildiği, 01.07.1997 tarihinde yapılan kullanım kadastrosunda 516 nolu parselin bulunduğu yere 603 (1466,20 m2) ve 604 (312,47 m2) parsel numarası verilip Hazine adına tescil edildiği, Şişli 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 1991/608 sayılı dosyasında yapılan keşif sırasında XXXVI nolu 2/B madde poligonunun eylemli orman olduğunun tesbit edildiği ve aynı mahkemenin 1992/1488 sayılı

kesinleşmiş dosyasında ...'in orman açma suçundan mahkum olduğu, Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 11.07.2002 gün ve 2002/337-866 sayılı kararı ile 2/B madde uygulamasının iptal edildiği, mahkemece 12.06.2009 tarihinde yapılan keşif sonucu alınan orman bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın çok ... eğimli, üzerinde çam, meşe, ... kesme gibi orman ağaçları bulunduğunun bildirildiği, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 11/5. maddesi gereğince eylemli orman olan taşınmazların Orman Genel Müdürlüğüne iadesi ve tapu kaydının cinsinin de orman olarak düzeltilmesi zorunlu olduğu gibi, 2/B madde işlemi iptal edilerek taşınmazın yeniden orman sınırı içine de alındığı anlaşıldığına göre, davalı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10911, Karar No: 2014/2950, Tarih: 25.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10911 E.  ,  2014/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25933, Karar No: 2015/29221, Tarih: 20.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/25933 E.  ,  2015/29221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ve davalılar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatıncada duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.10.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... Ltd. Şti. Adına vekili Avukat ... ve davalı ... Limited Şirketi adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacının, ayın yirmi günü çalışma, takip eden on günü ise dinlenme usulünde çalıştığı dosya içeriğiyle sabittir. Mahkemece, on günlük dinlenme süresi içinde, hafta tatili izinlerinin toplu olarak kullandırılmış olduğu kabul edilerek, hafta tatili ücreti alacağının reddine karar verilmiştir. Ne var ki, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca, hafta tatili izni, yedi günlük zaman dilimi içinde kullandırılması gerekli yirmidört saatlik kesintisiz izin olup, toplu olarak kullandırılması, kanunen geçerli bir kullandırım sayılamaz. Bu halde, bahsi geçen çalışma düzeninde yirmi gün çalışmadan sonra yirmibirinci günden itibaren dinlenme süresinin başladığı da nazara alındığında, davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek, hafta tatili ücretinin hesaplanması gereklidir.

3-Dosya kapsamına göre, gece vardiyasında 19:00-07:00 saatleri arasında çalışma yapıldığı anlaşılmakta olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda gece vardiyasında 20:00-07:00 saatleri arasında çalışıldığının kabul edilmesi hatalıdır. Bu husus ile birlikte Postalar Halinde İşçi Çalıştırılarak Yürütülen İşlerde Çalışmalara İlişkin Özel Usul Ve Esaslar Hakkında Yönetmelik 7/2. maddesinde yer alan “çalışma süresinin yarısından çoğu gece dönemine rastlayan bir postanın çalışması, gece çalışması sayılır.” şeklindeki hüküm nazara alınarak, gece çalışmasından kaynaklı fazla çalışma ücreti alacağı yeniden değerlendirilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5669, Karar No: 2019/2959, Tarih: 24.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5669 E.  ,  2019/2959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı A.. Ş.. ile davalılar 1-M.. Ç.. 2-... İnş. Orman Ür. Hayv. San. Tic. A.Ş. 3-A.. A..

arasındaki davadan dolayı ...1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 10.11.2015 gün ve 2014/606-2015/803 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesinin 04.07.2018 gün ve 2016/1197-2018/3947 sayılı ilamı aleyhinde davalı M.. Ç.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle dava konusu taşınmaz Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi uyarınca davacı arsa sahibi tarafından davalı yüklenici şirkete sözleşmenin ifası zımmında avans olarak devredilmiş olup edimini yerine getirmemiş olması sebebiyle yüklenicinin dava konusu taşınmazın mülkiyetine hak kazanmadığından ve tapu devri avans olarak yapılmış olduğundan yükleniciden devralan A.. A.. ve ondan devralan davalı M.. Ç..'nin iyiniyet iddiasının dinlenmesinin mümkün bulunmamasına göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 315,00 TL para cezası ile bakiye 17,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı M.. Ç..'ye yükletilmesine, 24.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/64, Karar No: 2007/79, Tarih: 28.02.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/12-64 E., 2007/79 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/12-64 E., 2007/79 K.**

**- KAMBİYO SENETLERİ

- TAKİBE KONU ÇEKLER

- TAKİBİN İPTALİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 440 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "imzaya itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 1.İcra Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 09.08.2005 gün ve 2005/233-286 sayılı kararın incelenmesi Davalı/alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 29.12.2005 gün ve 2005/21778-26363 sayılı ilamı ile ;

(.....Takip dayanağı çeklerin takip borçlusu keşideci kooperatif tarafından düzenlenerek alacaklıya verildiği konusu ihtilafsızdır. Nitekim, 09.08.2005 tarihli duruşmada, borçlu vekili dayanak çeklerin ileri tarihli çek olarak 2004 yılının 11.ayında verildiğini, bu tarihte kooperatifin yönetiminde başkan Tevfik G....... ve Yakup A.......'ün bulunduğunu, birlikte imzaladıkları çekler olduğunu beyan etmiştir.

Bu durumda icra mahkemesince çeklerin keşide tarihinde borçlu kooperatifi temsil ve ilzama yetkili kişilerin belirlenerek gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle inceleme yaptırılmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi ve sair itirazlarının da incelenmesi gerekirken yazılı şekilde mevcut delillerle örtüşmeyecek biçimde takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı/alacaklı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kambiyo senetlerine mahsus yolla yapılan takipte borca ve imzaya itiraza ilişkindir.

Davacı/borçlu vekili dava dilekçesinde özetle; Samsun 5.İcra Müdürlüğünün 2005/1784 sayılı dosyasıyla müvekkili hakkında kambiyo senedine dayalı icra takibi yapıldığını, oysa senetlerin yasal temsilciler tarafından düzenlenip imzalanmadığını, müvekkili tüzel kişiliği borçlandırıcı ve bağlayıcı irade olmadığını, öncelikle imzayı kabul etmediklerini, ayrıca müvekkili tüzel kişiliğin hiçbir nedenle hiçbir borcunun da olmadığını, borcu da kabul etmediklerini, faiz talebinin de yasal olmadığını fahiş olduğunu, tam bir kötüniyet ve sahtecilik bulunduğunu, belirterek icra takibinin ve dayanağı kambiyo senetlerinin iptaline ve alacağın %20 sinden aşağı olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesini ve icra takibinin yargılama sonuna kadar durdurulmasını istemiştir.

Davalı/alacaklı vekili cevap dilekçesinde özetle: takip dayanağı çeklerin borçlu kooperatif adına verildiğini, müvekkilinin kooperatif binasına kullanılan elektrik tesisatı karşılığında faturalar da kesilerek çeklerin buna karşılık alındığını, alınan bu çeklerle ilgili imza itirazında bulunulamayacağını, imzaların kooperatifin eski yöneticilerine ait olduğunu, bu sebeple Kooperatifler Kanunu gereğince yeni yönetimin de borçtan sorumlu olduğunu belirterek talebin reddine karar verilmesini, istemiştir.

Davalı/alacaklı vekili ve davalı asıl duruşma aşamasında 09.08.2005 tarihli celsede aynen; "Çekler ileri tarihli çek olarak 2004'ün 11. ayında alınmıştır. Alındığı tarihte Kooperatif yönetiminde Tevfik G. başkan idi. Yakup A. ile birlikte Tevfik G.'nun imzaladığı çekler söz konusudur" şeklinde imzalı beyanda bulunmuşlar; ayrıca haksız itiraz edilmesi nedeniyle %40 tazminata hükmedilmesini istemişlerdir.

Mahkemece; "İleri tarihli çek olarak eski yönetim tarafından verilen takip dayanağı çeklerin ibraz tarihi itibariyle yönetimde olan kişilere ait olmadığı, eski yönetim tarafından ibraz tarihinden önce verildiği tartışmasız olan çeklerle ilgili yeni yöneticiler yönünden imza incelemesi yapılmasının gereksiz olduğu, ibraz tarihi itibariyle kooperatif yöneticilerine ait olmadığı anlaşılan imzalardan dolayı kooperatifin sorumlu tutulamayacağı, önceki yöneticiler tarafından ileri tarihli çek olarak düzenlenip alacaklıya verildiği iddiasının dar yetkili icra mahkemesinde araştırılamayacağı, aynı şekilde kooperatif defterleri üzerinde inceleme yapılamayacağından elektrik tesisatı karşılığı verilip verilmediği, çeklerin karar defterine yazılıp yazılmadığı hususlarının anlaşılamayacağından bahisle" itirazın kabulüne, icra takibinin iptaline karar verilmiştir.

Davalı/alacaklı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece;"09.08.2005 tarihli duruşmada borçlu vekilinin takip dayanağı çeklerin ileri tarihli çek olarak 2004 yılının 11. ayında verildiğini, bu tarihte kooperatif yönetiminde Tevfik G. ve Yakup A.'ün bulunduğunu, çeklerin anılan kişiler tarafından imzalandığını belirttiği, bu durumda icra mahkemesince çeklerin keşide tarihinde borçlu kooperatifi temsil ve ilzama yetkili kişilerin belirlenerek gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle itirazın ve diğer itirazların incelenmesi gereğine işaretle bozulmuş; mahkemece önceki kararda yer alan gerekçeler yanında 09.08.2005 tarihli celsedeki beyanın borçlu vekiline değil alacaklı vekiline ait olduğu da vurgulanarak önceki kararda direnilmiştir.

Hükmü temyize davalı/alacaklı vekili getirmektedir.

Hükmü temyize davalı/alacaklı vekili getirmektedir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; bozma ilamında dayanak gösterilen 09.08.2005 tarihli celsedeki beyanın davacı/borçlu vekiline mi davalı/alacaklı asıl ve vekiline mi ait olduğu ve varılacak sonuca, itirazın kapsamına göre çeklerin keşide tarihinde borçlu kooperatifi temsil ve ilzama yetkili kişilerin belirlenmesinin ve bilirkişi incelemesi yapılmasının gerekip gerekmediği, noktasında toplanmaktadır.

Samsun 5.İcra Müdürlüğünün 2005/1784 sayılı dosyasında alacaklı tarafça borçlu kooperatif aleyhine kambiyo senetlerine mahsus yolla takibe girişilmiş; Samsun Vakıfbank Şubesine ait keşide yeri Samsun ve keşide tarihleri 31.05.2005- 30.06.2005, ibraz tarihi ise 10.03.2005 olan hamiline yazılı iki adet çek takip dayanağı olarak gösterilmiştir.

Davacı kooperatife ait imza sirkülerine göre her üç üyeden ikisinin atacağı imza ile ikili imza yetkisi verilmiş olup; 22.02.2005 tarihinden itibaren kooperatifi temsil ve ilzama iki yıllığına Başkan Ali G., 2.Başkan Ergül M. ve muhasip üye Murat Y. yetkili kılınmışlardır. Bu husus Samsun Ticaret Sicili Memurluğunun yazıları ile de belirgin olup, çeklerin ibraz tarihinde kooperatifi temsil ve ilzama yetkili bu kişiler tarafından açılan eldeki dava ile imzaya ve borca itiraz edilmiştir.

Davalı/alacaklı asıl ve vekilinin 09.08.2005 tarihli celsedeki imzalı beyanlarında açıkça; takibe konu çeklerin ileri tarihli olarak 2004 yılı 11.ayında düzenlendiği, o tarihte kooperatif yönetiminde Tevfik G. ve Yakup A.'ün bulunduğu, çeklerin anılan kişiler tarafından imzalandığı belirtilmekte; dosyada bulunan kooperatif karar defteri örneğinden de 09.02.2004 ten itibaren bu kişilerin çeklerin gerçek keşide tarihi olduğu iddia olunan 2004 yılı 11. ayında kooperatifi temsil ve ilzama yetkili oldukları anlaşılmaktadır.

Şu durumda bozma ilamında 09.08.2005 tarihli celsedeki beyanın davacı/borçlu vekiline ait olduğuna ilişkin belirleme dosya kapsamına uygun düşmemekte, maddi hataya dayanmaktadır.

Böylece, bozma ilamında belirtilenin aksine davalı/alacaklı asıl ve vekiline ait bulunduğu belirgin olan bu imzalı beyan çek altındaki imzaların keşide ve ibraz tarihindeki yöneticilere ait olmadığını açıkça ortaya koymaktadır.

Diğer taraftan, çeklerin ileri tarihli düzenlendiği yönündeki alacaklı yan iddiasının çözüm yerinin dar yetkili İcra Mahkemeleri olmadığında da kuşku bulunmamaktadır.

Sonuçta; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle açıklanan beyanların kapsamı ile itiraz edenlerin sıfatına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

Sonuçta; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle açıklanan beyanların kapsamı ile itiraz edenlerin sıfatına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

S O N U Ç : Davalı/alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan,başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13308, Karar No: 2013/15656, Tarih: 11.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13308 E.  ,  2013/15656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, 2022 sayılı yasadan kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup, mahkeme kararının gerekçesinde sebepsiz zenginleşme nitelemesi yoktur.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1577, Karar No: 2018/582, Tarih: 05.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2016/1577 E.  ,  2018/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz dışı sanık ...’ın yargılama sırasında 18 yaşından küçük olması karşısında, yargılamanın kapalı oturumda gerçekleştirilmesi gerekirken 26.08.2011 ve 20.10.2011 tarihli oturumların CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılarak açık yapılması, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık ve müdafiine 30.05.2013 tarihinde tebliğ edilen hükmün, bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra sanık tarafından 17.06.2013 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından; sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca süre yönünden REDDİNE,

B- Sanıklar Taner ve Selahattin hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ... ile sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

C- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Mahkeme gerekçesinde, “... esrar kullandığını fakat kimseye esrar vermediğini ifade etmiştir. Telefon görüşmeleri ve takipler neticesinde ..., ..., ... isimli kişilere sanığın esrar maddesi sattığı tespit edilmiş, ayrıca sanığın evinde yapılan aramada 327 adet uyuşturucu nitelikli hap, kilitli poşetler içinde 11,8 gr esrar ve 2,1 gr kokain, 50 adet kilitli poşet ele geçirilmiş, sanığın zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yaptığı anlaşılarak TCK’nun 188/3-4, 43/1 maddeleri gereğince” cezalandırılmasına karar verildiği açıklandığı, ancak hüküm kısmında sanık hakkında TCK’nın 43/1 maddesi uygulanmaması sureti ile gerekçe ile karar arasında çelişkiye neden olunmuşsa da, haklarında işlem yapılan ve uyuşturucu madde aldığı söylenen ... ... ..., ... ve ...’de uyuşturucu madde ele geçirilmediği, değişik ve farklı anlamlara gelebilecek soyut telefon konuşmaları dışında savunmasının aksine sanığın, ... ... ..., ... ve ...’ye uyuşturucu madde temin ettiğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla sonuç olarak TCK’nun 43/1 maddesinin uygulanmaması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.