muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/196, Karar No: 2024/1985, Tarih: 08.10.2024

5.Dava sonucu itibarıyla iptal ile sonuçlandığından, aşağıda dökümüne yer verilen...-TL yargılama giderinin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine, 
6.Daha önce kısmen iptal, kısmen ret ile sonuçlanan davada, Danıştay Altıncı Dairesince davacı lehine avukatlık ücretine hükmedildiğinden, bu hususta yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına,
7.Davalı idareler yanında müdahil tarafından yapılan giderlerin üzerinde bırakılmasına,
8.Yatırılan gider avanslarından artan miktarların istemleri halinde taraflara iadesine,
9.Kesin olarak, 08/10/2024 tarihinde esasta ve gerekçede oyçokluğu ile karar verildi.
 
KARŞI OY 
X-Mülkiyet hakkı, gerek Anayasa gerek uluslararası sözleşmelerle güvence altına alınan temel insan hakları arasında olup; bu düzenlemeler uyarınca ancak kanuna ve kamu yararına dayalı olarak kısıtlanabilmesi mümkündür.
Mer'i mevzuatımızda, mülkiyet hakkına yönelik müdahalelere yer verilen temel nitelikteki düzenlemelerden biri de, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'dur.
2942 sayılı Kanun'a göre idarelerin, kanunlarla ve Cumhurbaşkanlığı Kararnameleriyle yapmak yükümlülüğünde bulundukları kamu hizmetlerinin veya teşebbüslerinin yürütülmesi için gerekli olan taşınmaz malları, kaynakları ve irtifak haklarını; bedellerini nakden ve peşin olarak veya Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen hallerde, eşit taksitlerle ödemek suretiyle kamulaştırabilmeleri mümkündür.
Anılan Kanun'da, kamulaştırma işlemleri açısından olağan ve acele kamulaştırma olmak üzere iki ayrı usul düzenlenmiştir.
Buna göre, acele kamulaştırma usulünde, satın alma usulü denenmeden ve tescil hükmünün kurulması da beklenilmeden, tek şart olarak taşınmaz malın Mahkemece tespit edilen değerinin, malik adına depo edilmesi sonrasında, ancak yine Mahkeme kararıyla, idareye taşınmaza el koyma izni verilebilmektedir.
Bu anlamda, acele kamulaştırma ile olağan kamulaştırma usulü arasındaki temel fark, olağan kamulaştırmada ancak süreç sonunda mahkemece tescil hükmünün kurulmasıyla idarece kullanılabilir hale gelen taşınmazın, acele kamulaştırma usulünde, kıymet takdiri dışındaki işlemler sonradan tamamlanmak üzere, dayandığı plan/projenin hayata geçirilmesini ivedilikle temin etme amacıyla, sürecin en başında idarece kullanılabilir hale gelmesinden kaynaklanmaktadır.
Bu haliyle, acele kamulaştırmaya ilişkin usul, olağan kamulaştırmada malik lehine getirilen usule ilişkin güvenceleri bertaraf etmemekte ve olağan kamulaştırmaya göre ölçüsüz/orantısız bir müdahale getirmemektedir.
2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi ile düzenlenen ve  istisnai bir yöntem olan acele kamulaştırmada, kamu düzenine ilişkin olan acelelik koşulunun bulunup bulunmadığının tespiti, acele kamulaştırma yoluna gidilmediği takdirde kamunun uğraması muhtemel zararlarının neler olduğunun ortaya konulmasına bağlıdır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi ile düzenlenen ve  istisnai bir yöntem olan acele kamulaştırmada, kamu düzenine ilişkin olan acelelik koşulunun bulunup bulunmadığının tespiti, acele kamulaştırma yoluna gidilmediği takdirde kamunun uğraması muhtemel zararlarının neler olduğunun ortaya konulmasına bağlıdır. 
 Davaya konu acele kamulaştırma kararının, bölgeden üretilecek kömürün Yatağan Termik Santralinde kullanılacağı, Yatağan Termik Santralinin ülkemizin elektrik üretiminin yaklaşık %1'ini karşıladığı, doğrudan 2500 kişi çalıştığı ve dolaylı olarak 10.060 kişiye etkisi bulunduğu, ülkemiz ekonomisine, yerli kömürün kullanılması sebebiyle cari açığın azaltılması yönünde pozitif etkisinin olacağı, elektrik arz güvenliği için baz yük santrali olarak faaliyetlerine devam etmesinde kamu yararının bulunduğu, sahadan yıllık üretilecek yaklaşık 1.500.000 ton kömür için satış fiyatının 250 TL/ton; satıştan elde edilecek karın %25'inin gelir vergisi olarak 40.346.625-TL/yıl olarak hesaplandığı, ayrıca her yıl üretim miktarına bağlı olarak  %3 devlet hakkı olarak yaklaşık 5.386.500-TL'nin ödeneceği, ruhsat alanları içinde bulunan parsellerin tapu sahipleriyle anlaşmaya varılamaması durumunun madencilik faaliyetlerinin devam ettirebilmesine engel oluşturacağı gerekçeleriyle tesis edildiği,  madenlerinin çıkarılmasının ülke ekonomisine katkısı, söz konusu madende yer alan kömürün ülkemizin enerji üretim sektörünün en önemli girdilerinden olması, çıkarılacak kömürün, ülkemizin elektrik üretiminin yaklaşık %1'ini karşılayan Yatağan Termik Santralinde kullanılacağı, ülkemizin içerisinde bulunduğu enerji açığı hususları bir arada değerlendirildiğinde, somut olayda, söz konusu projenin bir an evvel hayata geçirilmesinde kamu yararı bulunduğundan, dava konusu işlemde 2942 sayılı Kanun'un 27. maddesinin uygulanabilmesinin şartlarından olan acelelik halinin bulunduğu sonucuna varıldığından, davacının temyiz isteminin reddi ile Daire kararının davanın reddine ilişkin kısmının onanması, davalı idareler ile müdahilin temyiz istemlerinin kabulü ile Daire kararının iptale ilişkin kısmının bozularak davanın reddine karar verilmesi gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
 
KARŞI OY
XX-5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun  "Tarım arazilerinin amaç dışı kullanımı" başlıklı 13. maddesinde;  tarım arazilerinin, tarımsal üretim amacı dışında kullanılamayacağı, ancak, alternatif alan bulunmaması ve Kurulun uygun görmesi şartıyla; ...ilgili bakanlık tarafından kamu yararı kararı alınmış madencilik faaliyetleri için bu arazilerin amaç dışı kullanım taleplerine, toprak koruma projelerine uyulması kaydı ile Bakanlık tarafından izin verilebileceği hükmü yer almaktadır.

Uyuşmazlık konusu olayda, acele kamulaştırılmasına karar verilen alanın mutlak, dikili ve marjinal tarım arazilerinden oluştuğu, bu kapsamda, ... tarih ve ... sayılı ... Valiliği İl Toprak Koruma Kurulu kararı ile acele kamulaştırma kapsamındaki taşınmazların toplam alanı olan 375,2109 hektar alanın tamamının tarım dışı kullanımının uygunluğuna karar verilmesinin ardından, ... tarih ve ... sayılı Tarım ve Orman Bakanı oluru ile alanın 123,5071 hektarlık kısmı için, ... tarih ve ... sayılı olur ile daha önce izin verilen alana ilave olarak 102,1668 hektarlık alan için ve son olarak... tarih ve ... sayılı olur ile 186,4500 hektarlık kısım için tarım dışı kullanım izninin verildiği anlaşılmaktadır.
Madenlerin çıkarılmasının ülke ekonomisine katkısı, söz konusu madende yer alan kömürün ülkemizin enerji üretim sektörünün en önemli girdilerinden olması, çıkarılacak kömürün, ülkemizin elektrik üretiminin yaklaşık %1'ini karşılayan Yatağan Termik Santralinde kullanılacağı, ülkemizin içerisinde bulunduğu enerji açığı hususları bir arada değerlendirildiğinde, söz konusu projenin bir an evvel hayata geçirilmesinde acelelik hali bulunmaktaysa da, bu durumun, acele kamulaştırma kararından önce alınması gereken izinler alınmaksızın işlem tesisine imkan tanımadığı açıktır.
Bu durumda, ruhsat alanı içerisinde kalan tarım arazilerinin madencilik faaliyeti kapsamında tarım dışı amaçla kullanılabilmesi, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu’na göre  tarım dışı amaçla kullanım izni alınmasına yani bu arazilerin tarım dışı amaçla kullanılmasında kamu yararının bulunduğu hususunun tespitine bağlı olup, gerekli izin/tahsis işlemleri sonrasında acele kamulaştırma kararı alınması gerekirken, tarım dışı amaçla kullanım izni başvurusu sonuçlanmadan alınan acele kamulaştırma kararında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Uyuşmazlık konusu taşınmazlar için tarım dışı kullanım izninin, dava konusu 13/01/2022 tarihli Cumhurbaşkanlığı Kararı'ndan sonra ... ve 1... tarihlerinde alındığı, iptali istenilen acele kamulaştırma kararının tesis edildiği tarihte dava konusu taşınmazların tarım dışı kullanımı için gerekli iznin alınmamış olduğu, dolayısıyla  acele kamulaştırma kararının tesis edildiği tarihte dayanağının bulunmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemin uyuşmazlık konusu parsellere ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmemiş olup, Daire kararının iptale yönelik kısmının bu gerekçeyle onanması, davanın reddine yönelik kısmının ise bozularak, dava konusu işlemin uyuşmazlık konusu taşınmazlar yönünden bu gerekçeyle iptaline karar verilmesi gerektiği oyuyla, karara gerekçe yönünden katılmıyorum.
EK GEREKÇE

EK GEREKÇE
XXX- 5403 sayılı Kanun; toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımının sağlanması amacıyla yürürlüğe konulmuş, arazi ve toprak kaynaklarının kullanım planlarının hazırlanması, koruma ve geliştirme sürecinde toplumsal, ekonomik ve çevresel boyutlarının katılımcı yöntemlerle değerlendirilmesi, amaç dışı ve yanlış kullanımların önlenmesi, korumayı sağlayacak yöntemlerin oluşturulmasına ilişkin usul ve esaslar belirlenmiştir. 5403 sayılı Kanun ile tarım arazileri koruma altına alınmış ve tarım arazilerinin tarımsal üretim amacı dışında kullanılamayacağı belirtilerek tarım arazilerinin ancak 13. maddede sayılan koşulların varlığı halinde tarım dışı kullanımına olanak sağlanmıştır. Bu kapsamda tarım arazisinin amaç dışı kullanımı, ancak arazinin, tarım dışı kullanımının sosyal veya ekonomik açıdan daha fazla kamusal yarar sağlayacağının yapılacak değerlendirme sonucunda belirlenerek Toprak Koruma Kurulunun uygun görüşü üzerine, Tarım ve Orman Bakanlığınca veya Valiliklerce tarım dışı kullanım izni verilmesi halinde mümkündür.
 
Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, uyuşmazlık konusu taşınmazların tarım dışı kullanım izni alınması gereken tarım arazisi niteliğinde olduğu, tarım dışı kullanım izninin davaya konu 13/01/2022 tarihli Cumhurbaşkanlığı Kararı'ndan sonra ... ve 19/03/2024 tarihlerinde alındığı anlaşılmaktadır.
 Bu durumda; ilgili mevzuat uyarınca davaya konu işlemden önce alınması gereken tarım dışı kullanım izninin, davaya konu işlemden daha sonra alındığı anlaşıldığından, dava konusu Cumhurbaşkanlığı Kararı'nın uyuşmazlık konusu taşınmazlara yönelik kısmında bu yönüyle de hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle; Danıştay Altıncı Dairesinin temyize konu kararının, Kurulumuzca, kararda belirtilen gerekçelerle kısmen onanması ve kısmen bozularak, dava konusu işlemin uyuşmazlık konusu taşınmazlar yönünden iptaline ilişkin çoğunluk kararına katılmakla birlikte, yukarıda yer verilen gerekçenin de çoğunluk kararına eklenmesi gerektiği düşünülmektedir.
Danıştay — Esas No: 2023/6031, Karar No: 2024/5180, Tarih: 08.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6031
Karar No : 2024/5180
TEMYİZ EDENLER:  1-(DAVACI) … Madencilik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
	 	VEKİLİ   : Av. …
	             2-(DAVALI)	… Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
                                                 VEKİLİ    : Av. …
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, fiilen ödenmeyen maden devlet hakkı payını dönem kazancının tespitinde dikkate almak suretiyle kurumlar vergisi matrahını eksik beyan ettiği ve yanlış amortisman oranı uygulamak suretiyle amortismana tabi iktisadi kıymetlerine fazla amortisman ayırdığından bahisle 2018 yılı için ikmalen tarh edilen kurumlar vergisi, Nisan-Haziran ve Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergiler ile söz konusu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Türk vergi sisteminin tahakkuk esasını ve dönemsellik ilkesini benimsemiş olduğu, tahakkuk esasının, gelir ve giderlerin tahsil edildikleri veya ödendikleri döneme bakılmaksızın maliyet ve tutar itibariyle kesinleştikleri dönemin gelir ve gideri olarak dikkate alınmasını, dönemsellik ilkesinin ise işletmenin sürekliliği kavramı uyarınca sınırsız kabul edilen ömrünün, belirli dönemlere bölünmesini ve her bir dönemin faaliyet sonuçlarının diğer dönemlerden bağımsız olarak saptanmasını ifade ettiği, maden hakkı payının, 3213 sayılı Maden Kanunu uyarınca işletilen yıla ilişkin olarak elde edilen hasılat üzerinden hesaplanan dolayısıyla 2018 yılına ait gelir ve gidere ilişkin bir tutar olduğu, dönemsellik ilkesinin gereği olarak 2018 yılında tahakkuk eden devlet hakkı  payının bu yıl hesapları ile ilişkilendirilmesi gerektiği, tahakkuk esasının bir gereği olarak ödenmiş olması şartının bulunmadığından 2018 yılında tahakkuk eden ancak 2019 yılında ödenen devlet hakkı payını 2018 hesap döneminde gider olarak kaydedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, 333 sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin 1-6 bölümleri arasındaki sınıflamaların, tüm mükellefler için ortak hükümler içerdiği ve bu iktisadi kıymetlerin genel olarak tüm sektörlerde ana faaliyete ilişkin aşamaların dışında kullanılan iktisadi kıymetlerden oluştuğu, sektörel sınıflamalarda yer alan iktisadi kıymetlerin ise mükelleflerin faaliyet konuları dikkate alınarak tespit edilen ve bizzat üretim, imalat, hizmet  ve benzeri aşamalarda kullanılan iktisadi kıymetler olduğu, amortismana ayırma süresi ve oranı belirlenirken öncelikle faaliyette bulunulan sektör tespit edilerek hangi iktisadi kıymetin hangi sınıflamaya dahil olduğunun belirlenmesi gerektiği, ilgili sektörde ismen belirtilmeyen ancak Tebliğ'in 1-6 bölümleri arasında yer alan iktisadi kıymetlerin bu bölümde gösterilmiş olan faydalı ömürleri üzerinden amortismana tabi tutulması gerektiği, davacının sahip olduğu traktör ve traktör römorku sınıfındaki kıymetlerini tarım sektöründe faaliyet göstermemesine rağmen tarım sektörü için belirlenen amortisman oranı üzerinden itfa etmesinin mümkün olmadığı dolayısıyla uyuşmazlık konusu tarhiyatın amortismana tabi iktisadi kıymetlerine fazla amortisman ayırdığından bahisle yapılan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, 2016 yılına ait olup 2017 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre dayanak alınabileceği; mahsup dönemi geçen geçici vergi aslının aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği gerekçesiyle vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin devlet hakkı payına isabet eden kısmı ile geçici vergi asılları ve geçici vergilerin bir katı tutarını aşan vergi ziyaı cezaları kaldırılmış, kurumlar vergisinin fazla hesaplanan amortisman tutarına isabet eden kısmı ile bu tutara isabet eden ve tekerrür hükümleri uyarınca artırımlı uygulanan vergi ziyaı cezası

vergi aslının aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği gerekçesiyle vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin devlet hakkı payına isabet eden kısmı ile geçici vergi asılları ve geçici vergilerin bir katı tutarını aşan vergi ziyaı cezaları kaldırılmış, kurumlar vergisinin fazla hesaplanan amortisman tutarına isabet eden kısmı ile bu tutara isabet eden ve tekerrür hükümleri uyarınca artırımlı uygulanan vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiştir

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :  
Davacı tarafından, madencilik sektöründe faaliyet gösterdikleri, bu faaliyetin icrası sırasında yasal yükümlülükleri kapsamında traktörlerin tarımsal faaliyetlerdeki kullanım alanına benzer nitelikteki işlerde kullanıldığı dolayısıyla tarım sektörü için belirlenmiş olan amortisman süre ve oranının uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, maden hakkı payının ödendiği yıl için indirim konusu yapılabileceği dolayısıyla uyuşmazlık konusu tarhiyatın maden hakkı payına isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'IN	DÜŞÜNCESİ			: Davacı temyiz isteminin kısmen kabulüyle, vergi ziyaı cezasının, tekerrüre isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması, diğer temyiz istemlerinin ise reddi gerekti,ği düşünülmektedir.  davalı temyiz isteminin ise reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Davacı adına, fiilen ödenmeyen maden devlet hakkı payını dönem kazancının tespitinde dikkate almak suretiyle kurumlar vergisi matrahını eksik beyan ettiği ve yanlış amortisman oranı uygulamak suretiyle amortismana tabi iktisadi kıymetlerine fazla amortisman ayırdığından bahisle ikmalen kurumlar vergisi ve geçici vergi tarh edilmiş, söz konusu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artırılarak bir kat vergi ziyaı cezaları kesilmiştir.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun olay tarihinde yürürlükte bulunan “Tekerrür” başlıklı 339. maddesinde, vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere vergi ziyaında beş, usulsüzlükte iki yıl içinde tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezasının yüzde elli, usulsüzlük cezasının yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun olay tarihinde yürürlükte bulunan “Tekerrür” başlıklı 339. maddesinde, vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere vergi ziyaında beş, usulsüzlükte iki yıl içinde tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezasının yüzde elli, usulsüzlük cezasının yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı kurala bağlanmıştır.
	Sözü edilen maddenin,	7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle değişen ve 26/10/2021 tarihinde yürürlüğe giren 1. fıkrasında, vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, vergi ziyaı cezasında cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren beşinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar, usulsüzlükte cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren ikinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezası yüzde elli, usulsüzlük cezası yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı, artırım tutarının kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamayacağı, 2. fıkrasında, birinci fıkrada yer alan beş ve iki yıllık sürelerin hesabında, artırıma esas alınan cezaların kesinleşme tarihinin dikkate alınacağı hüküm altına alınmıştır.  
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı  haricindeki hüküm fıkraları aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür.
	Öte yandan, ceza hukukunun genel ilkelerinden olan lehe kanun ilkesi gereğince faile ceza öngören bir kanunda sonradan yapılan bir değişiklikle, eski cezaya nazaran daha hafif bir ceza kesilmesi öngörülmüşse faile daha hafif olan ceza uygulanacağından, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle; tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen düzenleme dikkate alınarak yeniden karar verilmek üzere Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davacı temyiz isteminin kısmen reddine, davalı idare temyiz isteminin reddine,
      2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı haricindeki hüküm fıkralarının ONANMASINA, 
3.Davacı temyiz isteminin kısmen kabulüne, 
4.Kararın; vergi ziyaı cezasının,tekerrürden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
5.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 08/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2019/2671, Karar No: 2024/3854, Tarih: 08.10.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2019/2671
Karar No:2024/3854
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Petrol ve Petrol Üretim İnşaat Emlak   Ziraat Turizm Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Kurumu 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: LPG otogaz bayilik lisansı sahibi davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda 06/06/2017 tarihinde yapılan denetimde, "LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası" olmayan personel çalıştırıldığının tespit edildiğinden bahisle, 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 91.907,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; LPG otogaz bayilik lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacı şirkete ait istasyonda 06/06/2017 tarihinde yapılan denetimde, istasyonda akaryakıt satışı yapan A.C.'nin "LPG Yetkili Personel" belgesi olmadığının ve eğitim almadığının tespit edildiğinden bahisle dava konusu idari para cezasının uygulandığı, idari para cezası verilmesine yönelik işlemin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı, LPG istasyonunda çalışan belirtilen tüm personelin TMMOB'a bağlı ilgili meslek odaları tarafından düzenlenecek eğitim programlarına katılarak, LPG Yetkili Personel Sertifikası almalarının zorunlu olduğu, davacı şirket tarafından her ne kadar LPG Yetkili Personel Belgesi bulunmaksızın çalışan personel için daha sonra söz konusu belge alınmış ise de, tespit tarihinde belgesi bulunmayan personelin çalıştırıldığı anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, çalıştırdıkları tüm personelin yetki belgelerinin bulunduğu, idari para cezasına sebep gösterilen personelin ise denetim tarihinden çok önce bir tarihte belge almak için başvurusunun bulunduğu, gecikmenin kendilerinden kaynaklanmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.