muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6316, Karar No: 2011/6398, Tarih: 02.11.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/6316 E.  ,  2011/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan yoksun kalınan kira bedeli talebine ilişkin olup mahkemece davanın davalı kooperatif yönünden kısmen kabulüne, davalı ... yönünden reddine dair verilen karar davacı ve davalı kooperatifçe temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yanlar arasında imzalanan 10.03.2003 tarihli sözleşmeden önce alınan 30.04.1999 tarihli inşaat ruhsatına göre işe başlanmış ve davalı kooperatif ile ikmâl inşaatı konusunda anlaşılmış olmasına ve davacı tarafa arsadaki varsa yapının kaldırılması için bir ihtarname gönderilmemiş bulunmasına göre davalı kooperatifin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahibinin davalı ...'ye yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı arsa sahibi, davasında davalı yüklenici kooperatiften geç teslim nedeniyle kira kaybını talep etmiş, davalı olarak gösterdiği arsa sahibi ... ile arasında herhangi bir husumet bulunmadığını, ancak kooperatife devri gereken bir kısım arsa payının davalı ... adına kayıtlı olduğunu, hüküm altına alınacak alacağı teminen bu paylar üzerine ihtiyati tedbir talep ettiğini, bu nedenle zorunlu olarak arsa sahibi ...'yi davalı olarak gösterdiğini açıklamıştır. Mahkemece kat karşılığı sözleşme hükümlerine göre davacı zararından davalı ...'nin sorumlu tutulamayacağı, dolayısıyla husumet de yöneltilemeyeceği gerekçesiyle ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi yerinde ise de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/II. maddesine göre davalı lehine maktu yerine nispi vekâlet ücretine de hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden, hükmün 6100 Sayılı HMK'nın 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı kooperatifin temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının 7 nolu hüküm fıkrası ikinci satırında bulunan “9.594,40” rakamının karardan çıkarılmasına, yerine “1.000,00” rakamının yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.395,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'nden alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2748, Karar No: 2025/2203, Tarih: 16.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2748 E.  ,  2025/2203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/815 E., 2024/1109 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 10. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2016/948 E., 2023/548 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı hastane vekili tarafından duruşma talepli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince hüküm altına alınan 28.800,00 TL maddi tazminat ile 75.500,00 TL manevi tazminatın karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla, davalı hastane vekilinin duruşma istemi ile davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.

Dahili davacılar vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Dahili davacılar vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; kusma, baş dönmesi ve denge bozukluğu şikayeti nedeni ile yapılan muayene ve çekilen MR sonucunda, müvekkiline beyin sapı tümörü teşhisi konulduğunu, acilen ameliyat edilmesi, tümörün riskli bir bölgede bulunduğu bilgisinin yakınlarına verildiğini, bundan sonra tedavinin riskli ve kapsamlı olması da gözetilerek birden fazla hekim ile görüşülmesi sonucunda, ameliyatın davalı hastanede davalı hekim tarafından 28.800,00 TL bedelle gerçekleştirilmesi hususunda anlaşmaya varıldığını, 14.09.2015 tarihinde yapılan ameliyat sonucunda, davacının durumunun iyi olduğu, ameliyatın başarılı geçtiği ve %95 oranında tümörün temizlendiği, %5' lik kısım yönünden ışın cerrahisi tedavisi ile temizleneceğini, parçanın temiz olduğu ancak patoloji sonucunun beklenmesi gerektiği hususunda davalı hekim tarafından müvekkilinin yakınlarının bilgilendirildiğini, 13.09.2015 - 21.09.2015 tarihleri arasında hastanede kalan müvekkilinin ameliyat öncesindeki şikayetlerinin devam ettiğini, durumun normal olduğu, şikayetlerin zamanla geçeceği bilgisi verildiğini, 10.10.2015 tarihinde müvekkilin kardeşinin arandığını, tümörün alınmadığı, başka bir doktora götürülmesi halinde durumun anlaşılacağına dair bilgi verilmesi üzerine, davalı hekim ile görüşüldüğünü, bu defa tümörün %25-%30 dokusunun çıkarıldığı bilgisinin verildiğini, şikayetlerin artması üzerine yeniden çektirilen MR neticesinde tümörün alınmadığının, çapının aynı olduğu, epikriz formu ameliyat notunda yer verilen bilginin gerçek olmadığı ve patolojiye gönderilen doku örneğinin sağlıklı beyin dokusuna ait olduğu, esasen tümöre hiç ulaşılamadığının anlaşıldığını, 17.11.2015 tarihinde dava dışı Yeditepe Üniversitesi Hastanesi'nde ikinci ameliyat için 84.500,00 TL ödendiğini, ameliyat sonucunda tümörün tamamının alındığını, patoloji raporu ile de iyi huylu olduğunun öğrenildiğini, davalı hekimin aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirmediğinden davalıların sorumlulukları bulunduğunu, süreç nedeniyle müvekkilinin bedenen ve ruhsal yönden çöküş yaşadığını ileri sürerek; oluşan mağduriyetin giderilmesi amacıyla fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 28.800,00 TL maddi, 400.000,00 TL manevi tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 15.06.2023 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebinin ameliyat bedeline ilişkin olduğunu belirterek ikinci ameliyat bedeli de dahil edilerek maddi tazminat talebini 113.300,00 TL'ye artırılmıştır. Yargılama sırasında davacı vefat etmiş, mirasçıları davayı takip etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekilleri; aydınlatma yükümlülüğünün yerine getirildiğini, tedavi süreci ve sonucunun beklenilmediğini, kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; doktorların hastalarını yaptıkları işlemlerle ilgili doğru bilgilendirme yükümlülüğünün bulunduğunu, bunun özen yükümlülüğü çerçevesinde değerlendirldiğini, ameliyat notları ve tanık beyanları dikkate alındığında vekilin/doktorun bilgilendirme yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirdiği hususunun davalılar tarafından ispatlanamadığı, bu hususun tıbbi bir eksiklik olduğu, buna göre özenle davranmak zorunda olan vekilin/doktorun en hafif kusurundan bile sorumlu olduğundan ödenen ameliyat parasının iadesinin gerektiği, davalı şirketin de adam çalıştıranın kusursuz sorumluluğu uyarınca sorumluluğu bulunduğu, ikinci ameliyat bedelinin tahsili talebinin ise ilk ameliyat nedeniyle davacının durumunun ağırlaştırmaması nedeniyle yerinde görülmediği; davacı müteveffanın ameliyat sonrasında sağlık durumu hakkında doğru bilgilendirilmemesinden ötürü huzursuz hissettiği ve mağdur olduğu, ayrıca yeniden ameliyat olmak zorunda kaldığı gerekçesiyle; maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 28.800,00 TL ameliyat bedelinin; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 75.000,00 TL'nin 14.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyaya kazandırılan bilirkişi raporu uyarınca, davalı doktorun, ameliyatta tümöre ulaşamadığı ve tümörü çıkaramadığı, bunun zaman zaman görülen bir durum olduğu ve bir kusur olarak değerlendirilemeyeceği, hastanın bu ameliyatta bir zarar da görmediğinin tespit edildiği, ameliyatın hastanın tedavisine bir etkisi olmadığı tespiti yapılmış olsa bile doktorun uyguladığı ameliyat sonrasına ilişkin hastasını bilgilendirmesi hususunda kusurunun bulunduğu, buna göre İlk Derece Mahkemesince maddi ve manevi tazminat talebi konusunda yapılan değerlendirmenin yerinde bulunduğu gerekçesiyle; taraf vekillerinin başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir gerekçe bulunmadığını, bilirkişi ek ve kök raporunda davalı doktorun edimini kötü ifa ettiğinin tespit edildiğini, epikriz formunun doğru bilgiyi içermediğini, bilirkişi raporunda, uygulanan ışın cerrahisinin uygun olmadığına dair ifadeye yer verildiğini, ikinci kez ameliyat nedeniyle zararın artmasına sebebiyet verildiğini, tedavinin tıp bilimine uygun olmadığını ve geciktirildiğini, bu kapsamda hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük kaldığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık; davalı özel hastane ve doktorun vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine özellikle dosya kapsamında alınan bilirkişi kök ve ek raporlarında uygulanan tedavi bakımından davalı hastane ve doktora atfı kabil bir kusurun olmadığının ancak hasta ve yakınlarına gerekli bilginin verilmemesi ve tekrar ameliyat seçeneğinin sunulmamasının kusurlu davranış olduğunun tespit edilmiş olmasına, tedavinin geciktirildiğinin ispatlanamamasına ve 21.09.2015 tarihli ışın cerrahisi tedavisine ilişkin bilgilendirme ve onam formu içeriğine göre usul ve kanuna uygun olduğu, hükmedilen manevi tazminat miktarının uygun bulunduğu anlaşılmakla, dahili davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

2. Dahili davacılar vekili tarafından temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine,

16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12350, Karar No: 2011/16625, Tarih: 08.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/12350 E.  ,  2011/16625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/07/2009 gün ve 2008/7-2009/488 sayılı kararı onayan Daire’nin 28/04/2011 gün ve 2009/12329-2011/5165 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 1998 model Cat 966 Fil lastik tekerlekli kepçenin davalı nezdinde Finansal Kiralanan Makine ve Ekipman Sigorta Poliçesi ile sigorta örtüsü altına alındığını, kepçenin 24.04.2007 tarihinde hasarlandığının davalıya bildirilmesi üzerine yapılan ekspertiz çalışması sonucu şanzımanda oluşan hasarın zamanla kullanım sonucu yıpranma-aşınma-eskime nedeniyle meydana geldiği bildirilip makine kırılması poliçesi genel şartlarının 3 h. maddesi uyarınca teminat dışı kaldığından bahisle ödeme yapılmadığını, bunun üzerine Borusan Makine Servis ve Tic. A.Ş’ne 07.05.2007 tarihinde 53.245,00 YTL parça bedeli ve iş makinesinin tamirini yapan Karadeniz Mak. San ve Tic. Ltd. Şti’ne 07.06.2007 tarihinde 6.077,00 YTL işçilik ücreti olmak üzere toplam 59.322,00 YTL ödediğini ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 YTL’nin tahsilini, ıslahla 53.390,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı iş makinesindeki hasarın aşınma ve kullanıma bağlı olarak meydana gelmesi nedeniyle teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu iş makinesinin bakım anlaşması bulunmamakla birlikte bakım anlaşması bulunsa dahi iş makinesinin tork dişlisinin kontrolü periyodik bakım anlaşması içinde bulunmadığından ve bu dişlinin de yağsızlık veya malzeme yorulmasından kırılmış bulunduğu tespit edilemediğinden iş makinesindeki hasarın sigorta poliçesi teminatında olduğu, davacı tarafından sunulan bakım ve yağ alım faturaları ve diğer belgelerin tam olarak sigortalı makineyi kapsadığının tespit edilemediği, ancak iş makinesinin tork dişlisinin yağsızlıktan kırılması için yatak sarması gerektiği, dava konusu iş makinesinin yatak sardığına dair bir bilgi bulunmadığı, bu nedenle meydana gelen hasarın poliçe teminatı kapsamında bulunduğu, davacı zararının 50.575,68 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 50.575,68 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, daval vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, daval vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5415, Karar No: 2012/8983, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/5415 E.  ,  2012/8983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü gecesinde, şikayetçinin aracı içinde oturduğu esnada, aracın sağ kapısını açarak torpido üzerinde bulunan cep telefonunu çalması şeklindeki eylemine uyan ve zamanaşımı bakımından lehe olan 765 sayılı TCK'nın 491/ilk maddesindeki hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4., 104/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık kesintili dava zamanaşımının suç tarihi olan 06.04.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vasisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/404, Karar No: 2021/6339, Tarih: 18.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/404 E.  ,  2021/6339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.06.2018 gün ve 2018-44/170 sayılı kararı onayan Daire'nin 21.10.2019 gün ve 2018-5111/6470 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, davacının 1938'den beri "ÖZSÜT" markasına yaptığı reklam harcamaları ile markaya büyük bir değer kazandırdığını, davalının bu ibareyi ambalajlar ve işyeri tabelalarında kullanmaya başladığını, bu kullanımının sonlandırılmasına ilişkin ihtarlara olumsuz cevap verildiğini, davalı şirket adına tescilli "ÖZSÜT PASTANELERİ" ibareli 102486 sayılı markası varsa da davacı markası parlayana ve davalıya ihtar çekilene kadar bu markayı kullanmadığını, ihtarlardan sonra markaya sahip çıkmaya ve tescilli olduğundan farklı bir surette ve davacı markası ile iltibas oluşturacak şekilde kullanma gayreti içerisine girdiğini, işletmesine "ÖZSÜT" tabelaları takmaya başladığını, davalının davacıya ve davacının franchasing işletmecilerine ihtarlar çekerek "ÖZSÜT" markasının kullanımına son verilmesini istediğini, bu şekilde muaraza çıkardığını, markaya davacı tarafından ekonomik bir değer kazandırılmasının ardından ticari faaliyetlerine engel olunmak istenmesinin iyi niyetli sayılamayacağını, davalının sessiz kalmak yoluyla hak kaybına uğradığını, davalının davranışlarının haksız rekabet oluşturduğunu iddia ederek davalının, davacıya ve davacı ile yaptıkları sözleşmeler ile faaliyet gösteren 3. kişilere ihtarnameler keşide etmek suretiyle ortaya çıkardığı vaki muarazasının ve haksız rekabetinin men'ine, davalının, davacının markası ile iltibas oluşturacak şekilde "ÖZSÜT" ibaresini taşıyan tabelaları işyerlerine asma fiillerinin haksız olduğunun tespiti ile bu yoldaki haksız rekabetlerinin men'ine, davalının sayılan haksız fiilleri nedeniyle TTK'nın 58-e maddesi uyarınca 15.000,00 TL ve 556 sayılı KHK'nın 64. maddesi uyarınca 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek banka reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davada ise, “ÖZSÜT” ibaresi üzerinde hak sahibinin asıl dava davacısı olduğunu savunarak karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, "ÖZSÜT" ibareli markaya ilişkin hakların karşı davacıya ait olduğunu, sessiz kalmanın söz konusu olmadığını, davacının "SEFER USTA" markasını kullanırken 2001 yılından sonra İstanbul'da tanınmış Özsüt markasına geçiş yapmak istediğini, önceki marka başvurularında SEFER USTA'yı tercih ederken zamanla ÖZSÜT ibaresini ön plana çıkarmaya çalıştığını, 1988 yılında ticaret/hizmet markası ayrımı bulunmadığını, tescilli emtiasını satabileceğini, bir markanın tek bir sahibi olabileceğini savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı davada müvekkili markasına vaki tecavüzün tespitini ve karşı davalının ÖZSÜT markasını kullanmasının önlenmesini, ticaret ünvanından iltibasa sebep olan "ÖZSÜT" kök kelimesinin çıkartılarak ticaret sicilinden silinmesini, şimdilik 1.000,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari reeskont faiziyle birlikte karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, bozma kararı dışında kalan kısımlar kesinleştiği için bu hususlarda tekrar hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı-karşı davacının “Özsüt Pastaneleri” markasının yaş pasta, kuru pasta, kurabiye, börek ve kandil simidi ürünlerinde tescilli olması nedeniyle asıl davanın kısmen kabulü ile davalı-karşı davacının bu ürünler dışındaki tüm yiyecek ve içecek ürünlerine ilişkin “Özsüt” ibaresini kullanmasının haksız rekabet oluşturduğunun tespitine ve haksız rekabetinin önlenmesine dair verilen hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nce onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davalı-karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı-karşı davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/11/2021tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10812, Karar No: 2011/20338, Tarih: 17.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2011/10812 E.  ,  2011/20338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye Muhalefet

HÜKÜM : Beraat ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu eşya hakkında 4703 sayılı kanunun 10 ve 11.maddeleri gereğince mahallinde işlem yapılmasına karar verilmesi gerekirken iadesine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 14l2 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca el konulan eşyanın 4703 sayılı kanunun 10 ve 11.maddeleri gereğince mahallinde işlem yapılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.