muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/570, Karar No: 2024/4281, Tarih: 24.10.2024

Dava konusu Yönetmelikle düzenleme altına alınan ses ve gaz fişeği atabilen silahların ise, 21/03/1991 tarihli ve 91/1779 sayılı Bakanlar Kurulu kararı eki Yönetmelikte öngörülen amaç doğrultusunda kullanılmasının mümkün ve etkili olmadığı gibi, gerçek silaha dönüştürülebildikleri ve suça sıklıkla karışma ihtimallerinin bulunduğu dikkate alındığında, kontrol ve takibindeki güçlükler nedeniyle ülkemizde ikamet eden yabancılara ve turistlere satışının yasaklanmasında kamu yararı bulunduğu da kuşkusuzdur. Ayrıca, her iki Yönetmelikte düzenlenen silahların kullanım amacı ve etkisi farklı olduğundan, eşitlik ilkesine aykırı bir yön de bulunmamaktadır.
Diğer taraftan, ülkemizde ikamet eden yabancıların, koşulların varlığı halinde 21/03/1991 tarihli ve 91/1779 sayılı Bakanlar Kurulu kararı eki Yönetmelik uyarınca can güvenliği nedeniyle silah taşıma ruhsatı alabileceği açık olduğundan, kuralla yaşam hakkının ihlal edildiğinden söz edilmesi de mümkün değildir. 
Aktarılan çerçevede, dayanak Kanunla verilen yetkinin kullanılması suretiyle getirilen dava konusu düzenlemede hukuk aykırılık görülmemiştir.
13- Dava Konusu Yönetmeliğin 18. maddesinin dördüncü fıkrası yönünden:
Yönetmeliğin "Denetim” başlıklı 18. maddesinin dava konusu dördüncü fıkrasında, yapılan denetimlerde Yönetmelik esaslarını karşılamadığı tespit edilen ürünlerin üretim izin belgesinin iptal edilebileceği düzenlenmiş olup, Yönetmeliğin 8. maddesinin sekizinci fıkrasında da benzer bir kural yer almıştır.
Her iki maddeye birlikte bakıldığında; üretim iznine aykırı imalat yapıldığının veya üretim izninin hatalı/eksik verildiğinin tespiti üzerine Yönetmeliğin 18. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca üretim izin belgesinin iptal edilebileceğinin; üretim iznine uygun imalat yapılmasına rağmen gerçek silaha dönüştürülmesi ve suça karışma sıklığı sebebiyle ülke itibarının zedelendiğinin tespiti halinde ise, Yönetmeliğin 8. maddesinin sekizinci fıkrasının uygulanabileceğinin düzenlendiği anlaşılmıştır.
 5729 sayılı Kanun'un 2. ve 5. maddeleri uyarınca, kurusıkı silahın gerek yurt içi piyasaya arz edilmek üzere gerekse ihraç amaçlı üretimi için üretim izni vermeye yetkili olan davalı Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının bu yetkisinin, verilen iznin iptalini ve askıya alınmasını içereceği, Kanun'un 4. maddesinde hüküm altına alınan cezaların, idarenin bahse konu yetkisini ortadan kaldırmayacağı, aksi durumun hukuka aykırı üretilen silahların piyasaya arzına göz yumulması sonucunu doğuracağı açıktır. 
Bu durumda, dayanak Kanunla verilen yetkiyi kullanan davalı Bakanlıklar tarafından müştereken çıkarılan dava konusu Yönetmelikle getirilen düzenlemenin hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
14- Dava konusu Yönetmeliğin 23. maddesi yönünden:
Dava konusu Yönetmeliğin 23. maddesinde, "Mevzuatta, 21 inci madde uyarınca yürürlükten kaldırılan Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlar Hakkında Yönetmeliğe yapılan atıflar bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu durumda, dayanak Kanunla verilen yetkiyi kullanan davalı Bakanlıklar tarafından müştereken çıkarılan dava konusu Yönetmelikle getirilen düzenlemenin hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
14- Dava konusu Yönetmeliğin 23. maddesi yönünden:
Dava konusu Yönetmeliğin 23. maddesinde, "Mevzuatta, 21 inci madde uyarınca yürürlükten kaldırılan Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlar Hakkında Yönetmeliğe yapılan atıflar bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır." düzenlemesine yer verilmiştir.
Davacı tarafından, dava konusu Yönetmeliğin 21. maddesi ile değil 22. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı, bu maddi hatanın söz konusu düzenlemeyi hukuka aykırı hale getirdiği, ayrıca 5729 sayılı Kanun'un, usul ve esasların belirlenmesini 02/05/2008 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğe bıraktığı, dolayısıyla anılan Yönetmeliğe yapılan atıfların dava konusu Yönetmeliğe yapılmış sayılmasının hukuka aykırı olduğu iddia edilmiştir.
Dava tarihinden sonra, 21/08/2021 tarihili ve 31575 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle yapılan değişiklik ile davacının belirttiği maddi hata giderilmiş ve madde, "Mevzuatta, 22 nci madde uyarınca yürürlükten kaldırılan Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlar Hakkında Yönetmeliğe yapılan atıflar bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır." şeklini almıştır.
Bu durumda, dava konusu düzenlemede geçen "21 inci" ibaresi "22 nci" şeklinde değiştirildiğinden bu kısım yönünden esasının incelenme olanağı kalmayan dava hakkında karar verilmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.
Öte yandan, aynı düzenleme ile yürürlükten kaldırılan Yönetmeliğe yapılan atıfların bu Yönetmeliğe yapılmış sayılacağı da kurala bağlanmış olup, Yönetmeliğin tamamına yönelik iptal isteminin incelendiği kısımda belirtildiği üzere, dayanak Kanun'un ilk düzenlemenin yapılması için vermiş olduğu alt aylık süre, işbu davanın konusu olan yeni Yönetmeliği yetki ve şekil yönünden hukuka aykırı hale getirmemektedir. Bu itibarla, mülga Yönetmeliğe yapılan atıfların dava konusu yeni Yönetmeliğe yapılmış sayılmasına ilişkin, hukuki boşluğun ve/veya tereddütlerin oluşmasını engelleyici mahiyetteki maddede hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
15- Dava konusu Yönetmeliğin Geçici 1. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları yönünden:
Dava konusu Yönetmeliğin Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrasında, “Firma bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren 1 yılın sonunda piyasaya arz edilmeyen ürünlerini, Makine ve Kimya Endüstrisi (MKE) Kurumunda imha edilmek üzere bağlı bulunduğu kolluk birimine teslim eder.” kuralına; aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise, “Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, üreticiler almış oldukları genel satış ve ihracat amaçlı Üretim İzin Belgelerini 1 yıl içerisinde yenilemek zorundadır. 1 yılın sonunda yenilenmeyen Üretim İzin Belgelerinin tamamı iptal olur.” kuralına yer verilmiştir.

Her ne kadar davacılar tarafından 1 yıllık sürenin yeterli olmadığı ileri sürülmüş ise de, ses ve gaz fişeği atabilen silahların gerçek silaha dönüştürülmesinin ve suça karışmasının önlemek ve mevzuata aykırı silahların piyasadan çekilmesini sağlamak amacıyla kamu yararı gözetilerek getirilen yeni düzenlemelere uyum sağlanması amacıyla verilen 1 yıllık sürelerin makul ölçüde olduğu; ayrıca  21/08/2021 tarihili ve 31575 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Yönetmelikle dava konusu Yönetmeliğe eklenen Geçici 2. madde ile de üreticilerin üretim izin belgelerinin geçerliliğinin Yönetmelik değişikliğinin yürürlüğe girdiği 21/08/2021 tarihinden itibaren 3 ay sonra sona ereceğinin düzenlendiği, dağıtıcılar yönünden de mülga Yönetmelik kapsamında üretilen ürünlerin satışı için 21/08/2021 tarihinden itibaren 1 yıllık süre tanındığı dikkate alındığında, firmaların mağduriyetine yol açmayacak şekilde sürelerin uzatıldığı; öte yandan bu sürelerin sonunda da piyasaya arz edilemeyen ürünlerin, Makine ve Kimya Endüstrisi (MKE) Kurumunca bedelsiz olarak değil hurda fiyatı ödenmek suretiyle imha edileceği anlaşıldığından, kamu yararı ve hizmet gerekleri ile orantılılık ilkesi gözetilerek hazırlanan dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
16- Dava konusu Yönetmeliğin Geçici 1. maddesinin dördüncü fıkrası yönünden:
Yönetmeliğin "Geçiş hükümleri" başlıklı Geçici 1. maddesinin dördüncü fıkrasında, "Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce ihracat amaçlı imal edilmiş olan ses ve gaz fişeği atabilen silahların ihracı sadece üretici firma tarafından yapılabilir." hükmü getirilmiştir.
 Getirilen düzenlemenin amacının, yürürlükten kaldırılan Yönetmeliğe göre üretilmiş olan ihraç kayıtlı silahların, uluslararası platformlarda ülke itibarını zedeleyebilecek nitelikte ürün vasfına dönüştürülme kolaylığının, üretici ve dağıtıcılar tarafından kolayca istismar edilmesini engellemek olduğu belirtilmişse de, düzenlemenin, mülga Yönetmelikte belirlenen üretim esaslarına uygun biçimde üretilmiş bulunan ürünlerin ihracını tamamen engellemediği, dolayısıyla üretici tarafından ihraç edilebilecek ürünler açısından ileri sürülen sakıncaları ortadan kaldırmadığı açıktır.
 Öte yandan,  söz konusu düzenleme ile Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce ihraç amaçlı üretilen tüm ürünlerin sadece üreticiler tarafından ihracı öngörülmüş, ancak üreticilerin daha önce düzenledikleri ihraç kayıtlı faturalarla teslim ettikleri ve üreticinin elinden çıkmış, ancak ihracatı henüz gerçekleşmemiş ürünler konusunda bir geçiş hükmü getirilmemiştir. 
Bu durumda, söz konusu ürünler için makul bir süre öngörülmek suretiyle bu süre içerisinde ihraç edebilme imkanı yerine, anılan ürünlerin ihracatının sadece üreticiyle sınırlandırılmasında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.  
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;

Bu durumda, söz konusu ürünler için makul bir süre öngörülmek suretiyle bu süre içerisinde ihraç edebilme imkanı yerine, anılan ürünlerin ihracatının sadece üreticiyle sınırlandırılmasında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.  
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1- 17/12/2019 tarih ve 30981 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlar Hakkında Yönetmeliğin;
a)  23. maddesinde geçen "21 inci" ibaresi yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA oybirliğiyle,
b) 10. maddesinin birinci fıkrası ile Geçici 1. maddesinin dördüncü fıkrasının İPTALİNE oybirliğiyle,
c) 8. maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 11. maddesinin dördüncü fıkrasının İPTALİNE oyçokluğuyla, 
d) 10. maddesinin üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı, yedinci fıkraları yönünden DAVANIN REDDİNE oyçokluğuyla,
2- 17/12/2019 tarih ve 30981 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlar Hakkında Yönetmeliğin;
a) tamamı,
b) 5. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, ikinci fıkrasında geçen "birinci fıkranın (b), (e), (f) ve (ğ) bentlerinde belirtilen" ibaresi,
c) 8. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, altıncı fıkrası, sekizinci fıkrası,
ç) 9. maddesinin birinci fıkrası,
d) 11. maddesinin üçüncü fıkrası,
e) 10. maddesinin onikinci fıkrası,
f) 12. maddesinin ikinci fıkrası,
g) 13. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi,
ğ)  14. maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri, üçüncü fıkrasında geçen "ülkemizde ikamet eden yabancılara, turistlere," ibaresi, dördüncü fıkrasında yer alan "ve merkezi kayıt sisteminin devreye alınmasını müteakip yetki belgesi olmayan" ibaresi,
h) 15. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi,
ı) 16. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi ile beşinci fıkrası,
i) 17. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi,
j) 18. maddesinin dördüncü fıkrası,
k) 21. maddesi,
l) 23. maddesinin "21 inci" ibaresi dışında kalan kısımları,
m) Geçici 1. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları,
yönünden DAVANIN REDDİNE oybirliğiyle,
3- Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin, davadaki haklılık oranına göre, ...TL'nin davacılar üzerinde bırakılmasına, kalan... TL TL'nin davalı idarelerden alınarak davacılara ödenmesine,
4- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalı idarelere verilmesine, yine duruşmalı işler için belirlenen ... TL vekâlet ücretinin  davalı idarelerden alınarak davacılara verilmesine,
5- Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
6- Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 24/10/2024 tarihinde karar verildi.
(X) - KARŞI OY:
Dava konusu Yönetmeliğin 10. maddesinin üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı, yedinci fıkraları yönünden;

5- Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
6- Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 24/10/2024 tarihinde karar verildi.
(X) - KARŞI OY:
Dava konusu Yönetmeliğin 10. maddesinin üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı, yedinci fıkraları yönünden;
Dava konusu üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı, yedinci fıkralar ile üretim izin belgesini haiz toplam ürün sayısına göre sınıflandırılan firmalarda teknik sorumlu çalıştırma zorunluluğu ile bunların çalışma esasları düzenlenmiştir.
Davacılar tarafından, üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı, yedinci fıkralar yönünden, A sınıfı tek bir firmada tam zamanlı olarak görev yapmak zorunda olan teknik sorumlunun, çalıştığı firmada üretilen toplam ürün sayısı kadar üründen sorumlu olurken, B sınıfı firmada çalışan teknik sorumlunun 5 farklı firmada, C sınıfı firmada çalışan teknik sorumlunun ise 10 farklı firmada yarı zamanlı çalışmasına rağmen A sınıfı firmada çalışan teknik sorumluya nazaran daha fazla üründen sorumlu olacağı, bu durumun daha az ücret hakkı doğacak olması nedeniyle A sınıfı firmada çalışacak teknik sorumlu bulunmasını güçleştireceği ileri sürülmüştür.
Teknik sorumlu, Yönetmeliğin 4. maddesinde tanımlandığı şekliyle, “Bu Yönetmelik kapsamındaki ürünle ilgili teknik resimlerin yine bu Yönetmelikte belirtildiği şekilde hazırlanarak onaylanmasından, ürünlerin bu resme ve kriminal inceleme için beyan edilen ses ve gaz fişeği atabilen silaha uygun şekilde üretilmesinden ve üretim faaliyetlerinin teknik esaslara uygun yürütülmesinden sorumlu mühendis”tir. Ayrıca, Yönetmeliğin 10. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, teknik sorumlu, bu Yönetmelik kapsamında firmada üretilen ürünlerle ilgili imalatı bilmek, görmek, izlemek, yanlışları düzelttirmek ve gerekirse yasal koşulların yerine getirilmesini sağlamakla yükümlüdür.
Dava konusu Yönetmeliğin, ses ve gaz fişeği atabilen silahların, Yönetmelikle öngörülen kurallara, üretim iznine uygun ve mümkün olduğunca gerçek silaha  dönüştürülemeyecek, böylelikle suçta kullanılamayacak şekilde üretilmesinin sağlanmasını amaçladığı dikkate alındığında; bu amacı yerine getirme noktasında kritik ve esaslı görevleri bulunan teknik sorumlunun ses ve gaz fişeği atabilen silah üreticisi firmalarda istihdamının zorunlu kılınmasının, kamu yararı amacına ve hizmet gereklerine uygun bulunduğu açıktır. Bununla birlikte, teknik sorumlunun çalışma esaslarının da bu amaca ve görev tanımına uygun şekilde düzenlenmesi, anılan amaca ve görev tanımına aykırı uygulamaların ortaya çıkmasını önleyici tedbirlerin alınması gerektiği tabiidir. Esasen bu husus, kamu yararının ve hizmet gereklerinin yerine getirilmesi için zorunludur.

Diğer taraftan, Daire kararında da belirtildiği gibi, davacıların, düzenleme nedeniyle düşük ücrete bağlı olarak A sınıfı firmalarda çalıştırılacak teknik sorumlu bulunamayacağı yolundaki iddiasının, üretici firma ile teknik sorumlu arasında çözümlenmesi gereken bir husus olduğu, yargı marifetiyle halli gereken bir konu olmadığı ve idarenin düzenlemesini hukuka aykırı hale getirmeyeceği açıktır. Ancak yargı yerinin, davacıların hukuka aykırılık iddiası ile bağlı olmadığı, hatta idari yargıcın -2577 sayılı Kanun'un 20. maddesinde ifade edilen- kendiliğinden araştırma yükümlülüğü çerçevesinde iptal istemine konu işlemin hukuka uygunluk denetimini, işlemin bütün unsurları yönünden re'sen yapmak zorunda olduğu hususunda da duraksama bulunmamaktadır. Bu itibarla, dava konusu fıkraların, davacıların iddiaları dışında kalan ve idari yargı yerince re'sen dikkate alınması gereken hukuki sebepler yönünden de incelenmesi gerekmektedir.
Yönetmeliğin 10. maddesinin dava konusu üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı ve yedinci fıkralarının birlikte incelenmesinden; bir teknik sorumlunun, çalıştığı firmada aktif olarak üretilen ses ve gaz fişeği atabilen silahların niteliğine, aynı anda üretilebilen ürün sayısına, ürünün ve tesisin üretim sürecinin zorluğu ya da karmaşıklığına, çalıştığı, dolayısıyla teknik olarak gözetim ve denetim faaliyetini fiilen yürüttüğü süreye (tam ya da kısmi zamanlı) göre azami kaç silahın mevzuata uygun olarak üretilmesinden sorumlu olacağına ya da kaç ürün sayısı başına bir teknik sorumlu istihdam edilmesi gerektiğine dair herhangi bir düzenleme sevk edilmediği, söz konusu eksik düzenlemeyle; 
- Örneğin, geçerli üretim izin belgelerine göre aktif olarak ürettiği toplam ürün sayısı 100 adet olan A sınıfı bir firmada "tam zamanlı" olarak çalışan tek teknik sorumlunun, bu 100 adet ürünün yarısının aynı anda üretildiği varsayılsa dahi 50 adet ürünün tamamının üretiminin takip ve denetimi açısından yeterli görülmesi sonucunun doğduğu, (50 adet ürünü fiilen aynı anda üretebilecek kapasitedeki tesisin yokluğu ya da azlığının, eksik düzenlemeyi ortadan kaldırmayacağı gibi yeni kurulacak tesislerin kapasitesinin fazla olabileceği de açıktır.)
- Ayrıca, A sınıfı firmaların üretecekleri toplam silah sayısı yönünden hukuken herhangi bir üst sınırın bulunmaması nedeniyle teknik sorumlunun sorumlu olacağı ürün sayısının belirlenmesinin, tümüyle firmanın inisiyatifi ile tesis kapasitesine bırakılmasına yol açıldığı, 
- Öte yandan, 29 adet ürüne sahip B sınıfı 5 firmada "yarı zamanlı" çalışma hakkı bulunan bir teknik sorumluya aynı anda 145 adet ürünün üretim sorumluluğunun, keza C sınıfı 10 firmada "yarı zamanlı" çalışma hakkı bulunan bir teknik sorumluya aynı anda 90 adet ürünün üretim sorumluluğunun yüklenebilmesine hukuken herhangi bir engel bulunmadığı,

- Öte yandan, 29 adet ürüne sahip B sınıfı 5 firmada "yarı zamanlı" çalışma hakkı bulunan bir teknik sorumluya aynı anda 145 adet ürünün üretim sorumluluğunun, keza C sınıfı 10 firmada "yarı zamanlı" çalışma hakkı bulunan bir teknik sorumluya aynı anda 90 adet ürünün üretim sorumluluğunun yüklenebilmesine hukuken herhangi bir engel bulunmadığı, 
- Böylelikle, çalıştıkları firmaların sınıflarına göre niteliklerinin farklılaştırılmadığı da dikkate alındığında, aynı nitelikleri haiz teknik sorumlulardan A sınıfı firmada çalışanın, tam zamanlı görev yapmasına rağmen tesisin kapasitesine göre -örneğin- 50 adet üründen sorumlu olurken, B ve C sınıfı firmalarda çalışanların yarı zamanlı görev yapmalarına rağmen sırasıyla 145 ve 90 adet üründen sorumlu olabilmelerine olanak tanınmış olduğu, 
- Farklı sınıf firmalarda çalışan teknik sorumluların niteliklerinin aynı olmasına rağmen sorumlu olacakları ürün sayılarındaki farklılığın sebebinin de belirsiz olduğu,
- Yine bir teknik sorumlunun, azami 5 adet B sınıfı veya 10 adet C sınıfı firmada aynı anda ve yarı zamanlı olarak -ikamet koşulunu yerine getirmek kaydıyla- çalışma imkanının bulunduğunun belirtilmesiyle yetinilip her bir firmada yarı zamanlı çalışacağı saat ve günlerin de düzenlenmeyerek belirsiz bırakıldığı, bu suretle, bir teknik sorumlunun B sınıfı 5 adet firmada veya C sınıfı 10 adet firmada hep aynı zaman diliminde, örneğin saat 08.00-12.00 arasında, çalışmasına olanak tanındığı,
- Örneklenen ve özetlenen hallerde, aktarılan ürün sayıları ile çalışma süreleri dikkate alındığında, teknik sorumlulara verilen yükümlülüklerin bilfiil ve gereği gibi yerine getirilmesinin mümkün olmadığı, 
anlaşılmaktadır.
Bu haliyle, dava konusu fıkralardaki eksik düzenlemenin, teknik sorumluların üretim aşamasında fiilen yeterli zaman ayırarak görev ve sorumluluklarını gereği gibi yerine getirememesine yol açabileceği, bu durumun ise kamu yararı ile hizmet gereklerine aykırı olacağı gibi aynı sınıfta yer alıp da tesis kapasitesi daha az olan üretici firmalar ile daha fazla olan üretici firmalar arasında teknik sorumlu istihdamı yükümlülüğü yönünden orantısızlığa da yol açacağı sonucuna varılmaktadır.
Bu durumda, dava konusu Yönetmeliğin 10. maddesinin üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı, yedinci fıkralarının eksik düzenleme nedeniyle iptaline karar verilmesi gerektiği oyu ile anılan kısımlar yönünden Daire kararına katılmıyorum. 
(XX)-KARŞI OY :
Dava konusu Yönetmeliğin 8. maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi yönünden;
Dava konusu Yönetmeliğin "Üretim izni" başlıklı 8. maddesinin yedinci fıkrasında, "Ticari faaliyeti sona eren firmalar, Üretim İzin Belgelerinin iptali için Bakanlığa müracaat eder. Üretim İzin Belgeleri iptal edilen firma, bünyesinde bulunan mühürlü numune ses ve gaz fişeği atabilen silahları, muhafaza edilmek üzere Bakanlıkça belirlenen Üretim İzin Belgesine sahip başka bir firmaya teslim eder." düzenlemesine yer verilmiştir.

Dava konusu Yönetmeliğin "Üretim izni" başlıklı 8. maddesinin yedinci fıkrasında, "Ticari faaliyeti sona eren firmalar, Üretim İzin Belgelerinin iptali için Bakanlığa müracaat eder. Üretim İzin Belgeleri iptal edilen firma, bünyesinde bulunan mühürlü numune ses ve gaz fişeği atabilen silahları, muhafaza edilmek üzere Bakanlıkça belirlenen Üretim İzin Belgesine sahip başka bir firmaya teslim eder." düzenlemesine yer verilmiştir.
Söz konusu düzenlemede, ticari faaliyetinin sona ermesi nedeniyle üretim izin belgeleri iptal edilen bir firmanın üretim iznine konu silahlara ait elindeki numuneleri, muhafazasının sağlanması için başka bir firmaya teslim etmesinin zorunlu olduğu öngörülmüştür.
 Dayanak 5729 sayılı Kanunun gerekçesinde yer alan, "Emniyet Genel Müdürlüğünce yapılan bir çalışmaya göre, ülkemizde 2004 yılı itibarıyla resmi kayıtlara girmiş yaklaşık olarak 356.218 adet kurusıkı olarak tabir edilen silah bulunduğu, bu silahlarla 2002 yılından 2004 yılının Temmuz ayına kadar 11.249 suç işlendiği ve bu silahların dolaylı olarak karıştığı suç adedinin 4.283 olduğu tespit edilmiştir." ifadesinden de anlaşılacağı üzere, kurusıkı olarak tabir edilen ses ve gaz fişeği atabilen silahların ruhsata bağlı gerçek silahlara birebir benzerliklerinden istifade edilmek suretiyle; gasp, soygun, hırsızlık, kapkaç, tehdit, adam kaçırma, zorla senet imzalatma ve benzeri diğer suçlarda kullanıldığı dikkate alındığında, düzenlemeyle, üretim izni iptal edilen silahlara ait numunelerin başka bir firmada muhafazasının sağlanması sayesinde, suçta kullanıldığı olaylarla ilgili yürütülen davalarda ihtiyaç halinde numunelere kolayca ulaşım sağlanarak davaların maddi gerçeğe uygun sonuçlanmasına yardımcı olunmasının amaçlandığı anlaşıldığından, kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olan dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Aynı Yönetmeliğin 11. maddesinin dördüncü fıkrası yönünden:
Dava konusu Yönetmeliğin "İhracat" başlıklı 11. maddesinin dördüncü fıkrasında, "İhraç edilen ürünlerin GTİP kodunun yanlış beyan edildiğinin tespit edilmesi durumunda; dağıtıcının İçişleri Bakanlığınca verilen ruhsatı ve üreticinin Sanayi ve Teknoloji Bakanlığınca verilen tüm Üretim İzin Belgeleri 2 yıl süre ile askıya alınır, tekrarı halinde askıya alınma süresi en son aldığı askıya alma süresinin 2 katı şeklinde uygulanır." kuralına yer verilmiştir.
Anılan düzenleme ile ihraç edilen ürünün GTİP kodunun yanlış beyan edilmesi durumunda hem dağıtıcının hem de üreticinin sorumluluğunun doğacağı hususuna yer verilmiştir. Yapılan Yönetmelik değişikliğinin amaçlarından birinin de kaçakçılığın önlenmesi, kayıt dışı üretim ve satışla mücadelenin olduğu gözetildiğinde, kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olan dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Anılan düzenleme ile ihraç edilen ürünün GTİP kodunun yanlış beyan edilmesi durumunda hem dağıtıcının hem de üreticinin sorumluluğunun doğacağı hususuna yer verilmiştir. Yapılan Yönetmelik değişikliğinin amaçlarından birinin de kaçakçılığın önlenmesi, kayıt dışı üretim ve satışla mücadelenin olduğu gözetildiğinde, kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olan dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Bu durumda, dava konusu Yönetmeliğin 8. maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 11. maddesinin dördüncü fıkrası yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği oyu ile anılan kısımlar yönünden Daire kararına katılmıyorum.