muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/717, Karar No: 2021/2921, Tarih: 08.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/717 E.  ,  2021/2921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, ... Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya kapsamından ... Sulh Hukuk Mahkemesinin verdiği 10/12/2019 gün ve 2019/1047 Esas - 2019/1315 sayılı kararın taraflara tebliğ edilip kesinleşme şerhi verilmeden gönderildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK’nun 22/2. maddesinde "İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargı yeri belirlenebilmesi için, her iki kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması gerektiğinden öncelikle, anılan yetkisizlik kararlarının mahkemelerince taraflara tebliği sağlanmalı, temyiz edilmesi halinde dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine, temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde kesinleşme şerhi verildikten sonra yargı yeri belirlenmesi için Daireye gönderilmesi gerekmektedir.Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17140, Karar No: 2015/1266, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/17140 E.  ,  2015/1266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/949, Karar No: 2015/28290, Tarih: 08.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/949 E.  ,  2015/28290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Sanıklar ..., ..., ... ve temyiz dışı sanık ...'in kullanmış oldukları nakliye aracı ile seyir halinde iken, önlerinde seyreden katılan ...'ün kontrolünde bulunan aracı ile dönmek için aniden yavaşladığı, katılanın aniden yavaşlamasına sinirlenen sanıkların araçtan inerek katılanın yanına geldikleri, katılana sinkaflı sözlerle küfür ettikleri, sanık ...'ün ise katılanın aracının camına vurarak camı kırdığı, katılanın kafasına ve yüzüne rastgele vurduğu, böylelikle sanıklar ... ve ...'ın hakaret suçunu işlediği, diğer sanık ...'ün mala zarar verme ve yaralama suçlarını işlediklarinin iddia edildiği olayda, görgü ve tespit tutanağı ile sanık beyanları, adli rapor, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların üzerlerine atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4407, Karar No: 2021/4571, Tarih: 11.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4407 E.  ,  2021/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, suça sürüklenen çocuk ...’nın 20.12.2020 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz itirazı yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/252, Karar No: 2009/5349, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/252 E.  ,  2009/5349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maluliyetinin tespiti ile malullük aylığı bağlanmasına, aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine ;

2-Davacı,çalışma gücünü en az 2/3’ünü kaybettiğinin tesbiti ile ...’dan malullük aylığı bağlanması gerektiğine , aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.11.2002 tarihinden itibaren malulen emekli sayılması gerektiğinin tesbitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 31.10.2002 tarihinde maluliyet aylığı talebinde bulunduğu, Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 12.12.2002 tarih ve 35814 sayılı Sağlık Kurulu raporunda davacının “epilepsi , ayda bir kez nöbet geçirir”,hastalık derecesine göre %55 malul olduğu belirtildiğinden ... Genel Müdürlüğü tarafından 24.07.2003/6050 tarih/ sayılı karar ile davacının maluliyet aylık talebinin reddedildiği, 04.05.2004 tarih 1037 karar sayılı Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun ve 30.03.2007 tarih 25/1845 sayılı Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunun raporlarında davacının 2/3 çalışma gücünü kaybetmediğinin bildirildiği, 02.08.2007 tarih,156 numaralı Selçuk Üniversitesi ...Sağlık Kurulu Raporunda 03.07.2007 tarihli muayene bulgularına göre “opere beyin tümörü,sekel hemiparazi, epilepsi” rahatsızlıklarından dolayı özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının % 74 olduğu, çalışarak hayatını kazanamayacağı belirtilmiş ancak rapor tarihi haricinde bu orandaki vücut fonksiyon kaybının başlangıç tarihinin belirtilmediği, davacının askerlik borçlanmasını yaptığı, 10 yıldan fazla primi ödenmiş sigortalılık süresinin bulunduğu, bu durumda 1479 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince % 74 maluliyet oranının belirlendiği 03.07.2007 tarihini takip eden aybaşı olan “ 01.08.2007 ” tarihinden itibaren malulen emekli sayılması yerine,maluliyet aylık talebini takip eden aybaşından itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinmesine, yerine

“1-Davanın kısmen kabul,kısmen reddine,

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinmesine, yerine

“1-Davanın kısmen kabul,kısmen reddine,

Davacının 01.08.2007 tarihinden itibaren malulen emekli sayılmasına

2-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,karar kesinleştiğinde talep halinde peşin alınan 15.76 YTL harcın davacıya iadesine,

3-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 450.00 YTL maktu avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

4- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 450.00 YTL maktu avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine,

5-Davacı tarafından yapılan toplam 63,90 YTL yargılama giderinin 32,00 YTL sinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, kalan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına” tarih,rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA,09.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8863, Karar No: 2015/10357, Tarih: 08.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/8863 E.  ,  2015/10357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2014/328-2014/858

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Ç.. İ.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu araçta yolcu olarak bulunan müvekkillerinden K.. K..'nin, aracın karıştığı trafik kazasında ağır yaralandığını ve % 100 malul kaldığını, kazanın gerçekleşmesinde davalı Erhan'ın asli, davalılardan il özel idaresinin ise tali kusurlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacı Kemal için 1.000,00 TL geçici işgöremezlik, 10.000,00 TL sürekli işgöremezlik, 10.000,00 TL bakıcı ücreti, 5.000,00 TL tedavi ve yol gideri olmak üzere 25.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, davacı Kemal için 75.000,00 TL, davacı Tuğba için 15.000,00 TL ve küçük Şükran için 5.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili, ıslah dilekçesi ile geçici işgöremezlik tazminatını 10.053,89 TL'na, sürekli işgöremezlik tazminatını 254.092,64 TL'na ve bakıcı ücreti tazminatını 425,627,84 TL'na artırmıştır.

Davalılar vekilleri ve davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile geçici-tam işgöremezlik alacağı talebi konusunda esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, sürekli işgöremezlik alacağı davasının kabulü ile 139.946,11 TL (geçici- tam işgöremezlik alacağından 150.000,00 TL'lık ödeme mahsup edildiğinde) alacağını tahsil ettiği beyanı dikkate alınarak 114.146,58 TL sürekli işgöremezlik alacağının, davalılar Ç.. İ.., E.. Ö.. ve O.. Ö..'den müteselsilen yasal faiziyle birlikte tahsiline, bakıcı gideri davasının kısmen kabulü ile 212.813,92 TL bakıcı gideri tazminatının yasal faiziyle birlikte davalılar Ç.. İ.., E.. Ö.. ve O.. Ö..'den müteselsilen tahsiline, tedavi giderlerine ilişkin talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı Kemal için 30.000,00 TL, davacı Tuğba için 15.000,00 TL ve davacı Şükran için 5.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline, mahkemenin 2009/373 Esas, 2012/737 Karar sayılı ilamı ile tahsilde tekerrür oluşturulmamasına, davalılardan sigorta şirketinin poliçe limiti kadar davacılara ödeme yaptığı anlaşıldığından sigorta şirketi hakkında esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı Ç.. İ.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Ç.. İ.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18.668,17 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Ç.. İ..'nden alınmasına 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7081, Karar No: 2014/629, Tarih: 21.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7081 E.  ,  2014/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/01/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7309, Karar No: 2024/3077, Tarih: 04.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/7309 E.  ,  2024/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/49 E., 2015/116 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci ile beşinci fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2015 tarihli ve 2014/49 Esas, 2015/116 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile beşinci fıkraları, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

İddianame ile esas hakkındaki mütalaada sanığın 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılmasının talep edilmesi karşısında, aynı Kanunun 102 nci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına yönelik olarak sanık veya müdafiine usulüne uygun ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden, hüküm celsesinde hazır bulunmadığı belirtilen sanığa ek savunma hakkı verildiği belirtilip söz konusu maddenin tatbiki suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması ve sanığın hüküm celsesinde olup olmadığının şüphede kalması nedeniyle hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2015 tarihli ve 2014/49 Esas, 2015/116 Karar sayılı kararına kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/605, Karar No: 2016/8094, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/605 E.  ,  2016/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında belediye adına tespit edildiğini ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararı ve krokisinin sınırlarında kaldığını, anılan taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulamasıyla da dava konusu 4470 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazların arsa vasfıyla Belediyesi adına tescil edildiği ve davalılara satıldığı ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mera vasfında olması ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içerisinde kalmakta ise de yoğun yerleşim alanı içerisinde bulunmadığı ve üzerinde yapılaşma olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle taşınmazın mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmişlerdir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile; “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün

olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.