muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/854, Karar No: 2024/5685, Tarih: 19.12.2024

EPİAŞ'ın 15/04/2022 tarihli görüş istem yazısı üzerine Kurumun 15/04/2022 tarih ve 425820 sayılı yazısıyla, doğrudan sabit fiyatla tüketiciye ulaşmayan ikili anlaşmaların muafiyet kapsamına girmediği değerlendirilerek, tüketicilerin yüksek elektrik enerjisi maliyetlerinden korunabilmesi için ikili anlaşma ile elektrik ticaretinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyatla yapılmasının gerektiği, aksi takdirde tüketicilerin korunmasının mümkün olmadığı belirtilerek Usul ve Esaslar'da belirtilen sabit fiyat ile ikili anlaşma yapılması halinde muafiyet durumu değerlendirilirken, muafiyet tanınacak ikili anlaşma sahibi piyasa katılımcılarının anlaşma kapsamında temin ettikleri elektrik enerjisinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyat ile tedarikinin de sağlandığının tespit edilmesi gerektiğinin EPİAŞ'a bildirildiği, EPİAŞ tarafından 18/04/2022 tarihinde üretici şirketlere gönderilen yazıda, Usul ve Esaslar uyarınca muafiyet tanınacak ikili anlaşma kapsamında temin ettikleri elektrik enerjisinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyat ile tedarikinin de sağlandığının tespit edilmesi için ihtiyaç duyulan bilgi ve belgelerin ibraz edilmesinin istenildiği, istenen bilge ve belgelerin EPİAŞ'a sunulması üzerine, 24/05/2022 tarihli yazıyla muafiyet başvurusu olumlu sonuçlandırılarak davacı şirketten 6 (altı) ay boyunca destekleme bedeli alınmadığı; ancak, Kurum tarafından EPİAŞ'a gönderilen 07/11/2022 tarihli yazıyla, muafiyet kapsamındaki sabit fiyatlı ikili anlaşmalara ilişkin beyan ve belgelerin, kaynak bazında destekleme bedeli uygulamasının başladığı 01/04/2022 tarihinden itibaren yeniden incelenmesinin ve gerekli düzeltmelerin yapılmasının istenildiği, muafiyetten yararlanan tüm şirketler yönünden yeniden yapılan incelemelerde, gerçekleşen enerji iletimine ilişkin nihai verilere göre, davacı şirketin muafiyet beyanının aksine, sattığı enerjinin sadece bir kısmının nihai tüketiciye kadar sabit fiyatla ulaştığının tespit edildiği, davacı şirketin sunduğu ikili anlaşmalar uyarınca 73.997 MWh muafiyetten yararlanmasına karşılık sonradan yapılan incelemede bu miktarın 30.989 MWh'lik kısmının nihai tüketiciye sabit fiyattan ulaştırıldığının tespit edilmesi üzerine, Ekim 2022 döneminden itibaren davacı şirket hakkında kaynak bazında destekleme bedeli borcu tahakkuk ettirilmeye başlanarak Ekim-Kasım-Aralık 2022 dönemlerine ilişkin faturalarda kaynak bazında destekleme bedeli borcu kalemine yer verildiği; ayrıca, 12/01/2023 tarih ve 11574-29 sayılı Kurul kararıyla Nisan-Eylül 2022 döneminde ödenmeyen kaynak bazında destekleme bedeli borcunun davacı şirketten tahsil edilmesine karar verildiği ve söz konusu bedelin ödenmesine ilişkin EPİAŞ ile davacı şirket arasında imzalanan taksitlendirme sözleşmesi uyarınca düzenlenen 17/01/2023 ve 16/02/2023 tarihli faturalarda her bir aya ilişkin ödenmesi gereken kaynak bazında destekleme bedeli borçlarının ayrı ayrı gösterildiği anlaşılmıştır.

Bu kapsamda, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin on birinci fıkrası uyarınca tüketicilerin yüksek elektrik enerjisi maliyetlerinden korunabilmesi amacıyla muafiyet tanınacak ikili anlaşma sahibi piyasa katılımcılarının ikili anlaşma kapsamında temin ettikleri elektrik enerjisinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyat ile tedarikinin sağlandığının tespit edilmesi gerektiğinden, davacı şirket tarafından söz konusu muafiyet aşamasında sunulan ikili anlaşmalara yönelik yeniden yapılan inceleme neticesinde, Nisan-Eylül 2022 dönemi (1. uygulama dönemi) sonrasında gerçekleşen enerji iletimi verileri dikkate alınarak davacı şirketin beyanının aksine muafiyet tanınan 73.997 MWh elektrik enerjisinin sadece 30.989 MWh'lik kısmının nihai tüketicilere sabit fiyat ile ulaştığının tespit edilmesi üzerine 2. uygulama döneminde (01/10/2022-31/03/2023), 1. uygulama dönemi sonuçları dikkate alınarak bu dönemde davacı şirketçe ödenmesi gerekip de ödenmeyen kaynak bazında destekleme bedelinin tahsil edilmesine yönelik ... tarih ve ... sayılı Kurul kararında ve bu Kurul kararı uyarınca düzenlenen 17/01/2023 ve 16/02/2023 tarihli fatura işlemlerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
	Her ne kadar davacı şirket tarafından, kaynak bazında destekleme bedeli borcunun nasıl hesaplandığının belirsiz olduğu, fatura borçlarının 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uygulanarak tahsil edilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmekte ise, Usul ve Esaslar'da kaynak bazında destekleme bedelinin ve bu bedelin dağıtılmasına ilişkin usul ve esasların belirlendiği; ayrıca, Elektrik Piyasası Dengeleme ve Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 132/E maddesinde, piyasa katılımcılarının, söz konusu faturadan kaynaklanan net borcunu öngörülen sürede ödememesi halinde, ödenmesi gereken tutara temerrüt faizi uygulanacağının ve temerrüt faizi oranının 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesine göre belirlenen faiz oranı olduğunun açıkça belirtildiği dikkate alındığında, davacı şirketin bu konudaki iddialarına itibar edilmemiştir. 
KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.	DAVANIN REDDİNE,
	2.	Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, 
	3.	Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,
	4.	Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
	5.	Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 19/12/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3088, Karar No: 2024/3457, Tarih: 19.12.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/3088
Karar	No : 2024/3457                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR)	: 1- ... Başkanlığı
		VEKİLİ	: Av. ...
		 2- ... Üniversitesi 
	  VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
 
İSTEMİN KONUSU	:	Danıştay Sekizinci Dairesinin 04/04/2023 tarih ve E:2019/9277, K:2023/1620 sayılı kararının iptale ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Yabancı Öğrenci Sınavına giren davacının kontenjan sınırlaması nedeniyle herhangi bir programa yerleştirilemediğine ilişkin Adnan Menderes Üniversitesi işlemi ile dayanağı Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının 04/07/2019 tarihli toplantısında kabul edilen ve ... tarih ve ... sayılı yazısı ile üniversitelere bildirilen Yurtdışından Öğrenci Kabulüne İlişkin Esaslar'ın 2. maddesinin (c) fıkrasının (ii) bendinde yer alan "Bununla birlikte bu programlara mahsus olmak üzere bu adaylar için anılan alanlardaki kontenjanın %10’unun aşılmamasına" ibaresinin iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 04/04/2023 tarih ve E:2019/9277, K:2023/1620 sayılı kararıyla;
Anayasa'nın 2. ve 124. maddeleri ile 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 45. maddesinde yer alan kurallar aktarılarak,
Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının 04/07/2019 tarihli toplantısında kabul edilen ve ... tarih ve ... sayılı yazısı ile üniversitelere bildirilen Yurtdışından Öğrenci Kabulüne İlişkin Esaslar'ın 2. maddesinin (c) fıkrasının  (ii) bendinde yer alan "Bununla birlikte bu programlara mahsus olmak üzere bu adaylar için anılan alanlardaki kontenjanın %10’unun aşılmamasına" ibaresi yönünden;
2547 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile verilen yetki çerçevesinde, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının 04/07/2019 tarihli toplantısında kabul edilen Yurtdışından Öğrenci Kabulüne İlişkin Esaslar'ın 2. maddesinin (c) fıkrasının (i) bendinde, "Yükseköğretim kurumları tarafından önerilen ve Yükseköğretim Kurulu tarafından belirlenen yurtdışından öğrenci kabul kontenjanlarında yer alan Öğretmenlik, Hukuk, Tıp ve Diş Hekimliği programlarına da öğrenci kontenjanı belirlenmesinin devamı"na; (ii) bendinde ise, "Bununla birlikte bu programlara mahsus olmak üzere bu adaylar için anılan alanlardaki kontenjanın %10’unun aşılmaması"na karar verildiği, bu düzenlemenin ... tarih ve ... sayılı karar ile tüm üniversitelere bildirildiği,

Dava konusu düzenlemenin kapsadığı öğrenci grubunun, bu düzenleme vasıtasıyla yurt dışından öğrenci kabul kontenjanları ile tercih edilen programa yerleşme hakkına sahip  olmakla birlikte Türk vatandaşları gibi Yükseköğretim Kurumları Sınavı'na girerek bir programa yerleştirilmelerinin de mümkün olduğu, bu haliyle bir yükseköğretim programına yerleşme konusunda diğer öğrencilere göre çift imkana sahip oldukları, bunun yanında kontenjan sınırlaması getirilen alanların Yükseköğretim Kurumları Sınavı'nda yüksek puanlar ve başarı yüzdesi gerektiren alanlar olduğu, sadece Yükseköğretim Kurumları Sınavı ile bu alanlara yerleştirilme imkanı bulunan öğrencilerin de bu yönden diğer bir sınırlama ve yarışma ile karşı karşıya oldukları değerlendirildiğinde, Kanun ile verilen yetki çerçevesinde  tesis edilen dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı, bu kararın  sonraki eğitim-öğretim yıllarında yapılacak sınavlarda uygulanmasına da bir engel bulunmadığının anlaşıldığı,
Davacının kontenjan sınırlaması nedeniyle herhangi bir programa yerleştirilemediğine ilişkin Adnan Menderes Üniversitesi işlemi yönünden;
Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının 04/07/2019 tarihli toplantısı ile kabul edilen ve ... tarih ve ... sayılı yazısı ile üniversitelere bildirilen karar uyarınca Adnan Menderes Üniversitesi Rektörlüğü tarafından, Adnan Menderes Üniversitesi Yabancı Öğrenci Sınavı sonucunda yapılan yerleştirme işlemlerinin yeniden değerlendirilmesi neticesinde, davacının kayıt hakkını kazanamadığına dair işlemin tesis edildiğinin anlaşıldığı,
 ... tarih ve ... sayılı yazının Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının 04/07/2019 tarihli toplantısında alınan kararın üniversitelere bildirimine ilişkin olduğu, bu tarihten önce yapılmış ve sonucu alınmış bir sınavda uygulanacağına ilişkin bir talimat içermediği,
Ayrıca, sınav sürecinin belirlenmesi, açıklanması ve buna göre işlemlerin yapılması  sonrasında, söz konusu yazıya dayanılarak yapılan bu işlemlerin geçersiz kılınması ve yeniden değerlendirme yapılmasın hukuki güvenlik ve belirlilik ilkeleri ile bağdaşmadığı,
Bu kapsamda, Adnan Menderes Üniversitesi Yabancı Öğrenci Sınavı sonucunda yapılan yerleştirme işlemlerinin yeniden değerlendirilmesi üzerine tesis edilen davacının  herhangi bir programa yerleştirilemediğine ilişkin işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçeleriyle,
Yurtdışından Öğrenci Kabulüne İlişkin Esaslar'ın 2. maddesinin (c) fıkrasının  (ii) bendinde yer alan "Bununla birlikte bu programlara mahsus olmak üzere bu adaylar için anılan alanlardaki kontenjanın %10’unun aşılmamasına" ibaresi yönünden davanın reddine, kontenjan sınırlaması nedeniyle davacının herhangi bir programa yerleştirilemediğine ilişkin Adnan Menderes Üniversitesi işleminin iptaline karar verilmiştir.
 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	:

Yurtdışından Öğrenci Kabulüne İlişkin Esaslar'ın 2. maddesinin (c) fıkrasının  (ii) bendinde yer alan "Bununla birlikte bu programlara mahsus olmak üzere bu adaylar için anılan alanlardaki kontenjanın %10’unun aşılmamasına" ibaresi yönünden davanın reddine, kontenjan sınırlaması nedeniyle davacının herhangi bir programa yerleştirilemediğine ilişkin Adnan Menderes Üniversitesi işleminin iptaline karar verilmiştir.
 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	: 
Davalı idarelerden Adnan Menderes Üniversitesi tarafından, Yükseköğretim Kurulunun  ... tarih ve ... sayılı yazısı üzerine sınav sonuçlarının açıklanmasının ertelendiği, kayıt işlemleri henüz tamamlanmadığından davacı açısından kazanılmış bir hakkın oluşmadığı, erteleme kararının yerleştirme sonucu ile bir ilgisinin bulunmadığı ve sınav sürecinin hukuka uygun olarak yürütüldüğü ileri sürülmektedir.
Davalı idarelerden Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı tarafından, 2547 sayılı Kanun'un verdiği yetki çerçevesinde tesis edilen düzenleyici işlemde ve bu düzenleme uyarınca tesis edilen bireysel işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu düzenleyici işlemin yerleştirme işlemlerinden önce tesis edildiği, bu nedenle davacı hakkında herhangi bir kazanılmış bir haktan söz edilemeyeceği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi, Adnan Menderes Üniversitesinin temyiz isteminin reddi ile Daire kararının temyize konu iptale ilişkin kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
1-Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının temyiz istemi yönünden;
Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı ile Adnan Menderes Üniversitesi husumetiyle açılan davada, dava konusu düzenleyici işlemin Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı tarafından tesis edilmesi nedeniyle davada yalnızca düzenleyici işlem yönünden davalı konumunda bulunan Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının, kararın, Adnan Menderes Üniversitesi tarafından tesis edilen işlemin iptaline ilişkin kısmına karşı yaptığı temyiz başvurusunun esasının incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.
2-Adnan Menderes Üniversitesinin temyiz istemi yönünden;
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.	Davalı idarelerden Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. Davalı idarelerden Adnan Menderes Üniversitesinin temyiz isteminin reddine,
3. Yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen davanın reddine, kısmen iptale ilişkin Danıştay Sekizinci Dairesinin 04/04/2023 tarih ve E:2019/9277, K:2023/1620 sayılı kararının temyize konu iptale ilişkin kısmının ONANMASINA,
4. Kesin olarak, 19/12/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1139, Karar No: 2024/3444, Tarih: 19.12.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/1139
Karar	No : 2024/3444                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR)	: 1- ... Kurulu
                                                        VEKİLİ	: Av. ...
 
                                                        2- ... Birliği	  
                                                        VEKİLİ	: Av. ...
DİĞER DAVALI                            : ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... AŞ (Eski Unvanı: ... AŞ)
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Onüçüncü ve Sekizinci Daireleri Müşterek Heyetinin 14/12/2023 tarih ve E:2020/3247, K:2023/5806 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: 17/12/2009 tarih ve 27435 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan ve 30/10/2009 tarih ve 2009/15635 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla kabul edilen "Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği Statüsü"nün 7. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendi ile Türkiye Değerleme Uzmanları Birliğinin 26/05/2012 tarihli Genel Kurul toplantısında kabul ettiği "Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği Üyelerinin Müşterilerine Verdikleri Hizmetler Karşılığında Tahsil Edecekleri Ücret ve Masrafların Tutar ve Sınırlarına İlişkin Esaslar"ın 4. maddesinin 3. fıkrasının, 5. ve 6. maddeleri ile  Ekinin (2012 yılı tarifesi)  iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onüçüncü ve Sekizinci Daireleri Müşterek Heyetinin 14/12/2023 tarih ve E:2020/3247, K:2023/5806 sayılı kararıyla; 
 Dairelerinin 08/11/2016 tarih ve E:2012/2727, K:2016/3639 sayılı kısmen iptal, kısmen karar verilmesine yer olmadığına dair kararının iptale ilişkin kısmının Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 07/10/2019 tarih ve E:2017/733, K:2019/4092 sayılı kararıyla bozulması üzerine, her ne kadar 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49/4. ve 50. maddelerinde, Danıştay dava dairelerince ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurullarınca bozulması hâlinde, Danıştay dava dairelerine ısrar imkânı tanınmamış ise de, İdari Dava Daireleri Kurulunun süreklilik arz eden ve içtihat hâline gelen güncel kararlarının (20/10/2022 tarih ve E:2022/636, K:2022/3024 sayılı; 20/10/2022 tarih ve E:2022/1398, K:2022/3023 sayılı; 20/10/2022 tarih ve E:2022/1158, K:2022/3022 sayılı; 25/05/2023 tarih ve E:2022/3610, K:2023/1125 sayılı vs) usul ekonomisi ilkesi de göz önünde bulundurulmak suretiyle dikkate alınması gerektiği sonucuna varıldığı;
	Anayasa'nın "Kamu Kurumu Niteliğindeki Meslek Kuruluşları" başlıklı 135. maddesi ve uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun  40/C maddesinin 4., 5. ve 6. fıkraları ile "Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği" başlıklı 40/D maddesine yer verilerek;

Anayasa'nın "Kamu Kurumu Niteliğindeki Meslek Kuruluşları" başlıklı 135. maddesi ve uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun  40/C maddesinin 4., 5. ve 6. fıkraları ile "Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği" başlıklı 40/D maddesine yer verilerek;
	2499 sayılı Kanun'un 40/C ve 40/D maddelerine dayalı olarak 17/12/2009 tarih ve 27435 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 2009/15635 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla kabul edilen "Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği Statüsü"nün iptali istenen  7. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinde, Birliğin amacı ile görev ve yetkileri arasında, üyelerin, müşterilerine verdikleri hizmetler karşılığında tahsil edecekleri ücret ve masrafların tutarlarına ve sınırlarına ilişkin esasları belirlemek ve SPK'ya bildirmenin de sayıldığı, anılan maddeye dayanılarak Türkiye Değerleme Uzmanları Birliğinin 26/05/2012 tarihli Genel Kurul toplantısında "Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği Üyelerinin Müşterilerine Verdikleri Hizmetler Karşılığında Tahsil Edecekleri Ücret ve Masrafların Tutar ve Sınırlarına İlişkin Esaslar"ın kabul edildiği;
	Söz konusu Esaslar'ın iptali istenen 4. maddesinin 3. fıkrasında, "Toplu hizmet alımı veya benzer yöntemlerle ücret indirimi uygulanamayacak olup, hazırlanacak her bir değerleme raporu için işbu esaslarda belirlenen ilgili değerleme raporu asgari birim ücretinin altında olmamak üzere bir ücret belirlenmelidir. Ancak aynı değerleme raporuna konu, aynı tarihte değerleme çalışması yapılan aynı parselde birden fazla bağımsız bölüm varsa; birinci bağımsız bölüm için bir değerleme raporu asgari birim ücreti ödenir, ayrıca ilave her bir yeni bağımsız bölüm için bu ücretin en az % 10'u ödenecektir." kuralının; 5. maddesinde, "İşbu esasların ekinde yer alan ücret ve masraf tutarları asgari nitelikte olup taraflarca işin özelliğine göre daha yüksek bir tutar belirlenebilir. Belirlenen asgari ücret ve masraf tutarları sadece verilecek değerleme hizmetine ilişkin olup, hizmetin verilmesi için gereken ulaşım masrafları ile bilgi ve belgelerin temininde resmi kurumlara yapılan harç ve benzeri ödemeler ile KDV ve diğer vergiler, tahsil edilecek ücretlere ayrıca eklenir."; 6. maddesinde, "Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği Yönetim Kurulu, işbu esasların ekinde yer alan ücret ve masraf tutarlarını değiştirmeye ve farklı hizmet türleri için farklı ücret ve masraf tutarları belirlemeye yetkilidir.

Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği Yönetim Kurulu, işbu esasların uygulanması, ücret ve masraf tutarlarının gözden geçirilerek yeniden belirlenmesi gibi hususlara dair gerekli düzenlemeleri yapar ve ilgililere duyurur. Ancak, Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği Yönetim Kurulu, Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği Genel Kurulu tarafından onaylanan asgari birim ücretin altında bir asgari birim ücret belirleyemez. Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği Yönetim Kurulu tarafından başka bir karar alınmadığı sürece, işbu esasların ekindeki değerleme raporu asgari birim ücretleri her yıl başında Türkiye İstatistik Kurumu tarafından Aralık ayında açıklanan yıllık bazda fiyat endeksi (TÜFE) artış oranında artırılır ve en yakın 10 TL'nin katına yuvarlanır ve oluşan yeni değerleme raporu asgari birim ücretleri Ocak ayından itibaren yürürlüğe girer." kuralının yer aldığı; Esaslar'ın Ek'inde ise, 2012 yılı tarifesi olarak Değerleme Raporu Asgari Birim Ücretlerine yer verildiği, bu ücretlerin "Konutlar: 300 TL (KDV Hariç), Diğer Varlıklar: 300 TL (KDV Hariç)'den az olmamak üzere taraflarca işin özelliğine göre belirlenir." şeklinde belirtildiği;
	2499 sayılı Kanun'un 40/C ve 40/D maddelerine dayalı olarak 30/10/2009 tarih ve 2009/15635 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla kabul edilen ve 17/12/2009 tarih ve 27435 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği Statüsü, 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu’nun 75. ve 76. maddeleri uyarınca 05/02/2014 tarih ve 2014/5933 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla kabul edilen ve 02/04/2014 tarih ve 28960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği Statüsü’nün 36. maddesiyle bütünüyle yürürlükten kaldırıldığından, Daire kararının anılan Statü'nün dava konusu 7. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinin iptali istemi hakkında verilen "karar verilmesine yer olmadığına" dair kısmının temyiz edilmeyerek kesinleştiği;
	Türkiye Değerleme Uzmanları Birliğinin 26/05/2012 tarihli Genel Kurul toplantısında kabul ettiği "Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği Üyelerinin Müşterilerine Verdikleri Hizmetler Karşılığında Tahsil Edecekleri Ücret ve Masrafların Tutar ve Sınırlarına İlişkin Esaslar"ın 4. maddesinin 3. fıkrasının, 5. ve 6. maddeleri ile Ekinin (2012 yılı tarifesi) iptali istemine gelince;
	Aktarılan düzenlemeler ile değerleme uzmanlığının serbest bir meslek olarak gelişmesinin sağlanması,  değerleme uzmanlarının bağımsızlığının korunması, üyelerin ücret konusunda farklı uygulamalara gitmesinin önüne geçilerek mesleğin saygınlığının korunması ve hizmetin gereği gibi ifasının sağlanması amaçlarına ulaşılmaya çalışıldığı görülmekle birlikte, söz konusu düzenlemelerin, sözleşme özgürlüğüne, Sermaye Piyasası Kanunu'na ve ilgili diğer mevzuat hükümlerine uygunluğunun irdelenmesi gerektiği;