muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8568, Karar No: 2013/12461, Tarih: 02.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/8568 E.  ,  2013/12461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av....

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, çalıştığı süreye ait ücret ve diğer yasal haklarının ödenmediğini iddia ederek ücret ve bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının Hat İnşaat İşçisi olduğunu, taşeronluk ilişkisi kalmayınca işten ayrıldığını, iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme tarafından toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı avukatı temyiz etmiştir.

Davacının davalı nezdinde çalışıp çalışmadığı ihtilaflıdır.

Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde 22/07/2009-16/11/2009 tarihleri arasında bilfiil ve kesintisiz çalıştığını iddia etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının bir süre taşeron şirket işçisi olarak çalıştığını beyan etmiş ise de, aşamalarda davacının davalı yanında fiili çalışmasının olmadığını savunmuştur.

Dinlenen davacı tanığı Ömer Kızılkale davacının davalı şirketin işinde taşeron işçisi olarak çalıştığını söylemiştir.

Dosyada bulunan Hizmet Cetvelinde davacının davalı şirkete ait işyerinden bildirilen iddia edilen dönemi kapsayacak şekilde sigortalı çalışmasının kayıtlı olduğu görülmekle birlikte, davacının aynı zamanda davalı işyeri dışında başka bazı işyerlerinden de davalıdaki hizmet süresi ile çakışır biçimde aylık 30 gün üzerinden çalışması bildirilmiştir. Davacı vekili davacının haberi olmadan sigortalı gösterildiğini iddia etmiş ise de bu beyan, davacının davalı nezdinde fiili çalışmasını kabul için yeterli değildir.

Bu itibarla davacının davalı nezdinde çalıştığını iddia ettiği tarihler arasında aynı zamanda çalışıyor göründüğü diğer işyerlerinden davacıya ait işyeri dosyaları istenmeli, fiili hizmetinin bulunup bulunmadığı, ücret alıp almadığı, davacının ne sebeple sigortalı çalışmalarının bildirildiği araştırılmalı, bu hususta gerekirse İş Hukuku alanında uzman ehil bir bilirkişiden rapor alınmalı, dosya içindeki diğer deliller ile birlikte değerlendirilerek sonuca varılmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4194, Karar No: 2013/21385, Tarih: 15.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/4194 E.  ,  2013/21385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, her iki davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bu tür sigortalılık başlangıcının tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davanın, yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 108. maddesinde sigortalılık süresi düzenlenmiş olup, sigortalı statüsünde bulunmayan bir kimsenin sigortalılık süresinden söz edilemez. Olağan olarak sigortalılık niteliği, 506 sayılı Kanunun 2. maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6. madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. Sigortalılığın zorunlu, kişiye bağlı, devredilemez niteliği gereğince bu tür davaların kamu düzenine ilişkin olduğu açık ve özel bir duyarlılıkla çözümlenmesi zorunludur. Yöntemince düzenlenip süresinde Kuruma verilen işe giriş bildirgesi, kişinin işe alındığını gösteren yazılı delil niteliğinde ise de, fiili çalışmanın varlığının ortaya konulması açısından tek başına yeterli kabul edilemez. 506 sayılı Kanunun 2, 6. ve 108. maddelerindeki düzenlemelerde de belirtildiği gibi, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur ve fiili çalışma saptanmadıkça, sadece hizmet akdine dayanılması halinde dahi sigortalılık söz konusu olamaz. Bu kapsamda fiili çalışmanın varlığının hangi kanıt ve olgularla belirleneceği üzerinde durulmalıdır. İşe giriş bildirgesi Kuruma verilmesine karşın yasal diğer belgelerin bulunmadığı durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun; 09.06.2005 gün ve 2005/21-409 E. - 413 K. sayılı, 22.03.2006 gün ve 2006/21-43 E. - 2006/98 K sayılı, 12.03.2008 gün ve 2008/21-242 E. - 2008/251 K. sayılı, 23.12.2009 gün ve 2009/10-581 E. - 619 K. sayılı, 10.02.2010 gün ve 2010/10-72 E. - 2010/72 K. sayılı, 21.09.2011 gün ve 2011/10-527 E. – 2011/552 K. sayılı kararlarında da açıkça belirtildiği gibi,

bildirgenin hangi tarihte Kuruma intikal ettiği, intikal ediş tarihine göre 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesinde öngörülen beş yıllık hak düşürücü sürenin geçirilip geçirilmediği, bildirgedeki kimlik bilgilerinin, yaptırılacak grofolojik inceleme sonucuna göre bildirgedeki imza ve varsa fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı, bildirge Kuruma teslim edildiğinde davacıya verilen sigorta sicil numarasının hangi yılın serilerinden olduğu ve bu numaranın sigortalının daha sonraki yıllarda gerçekleşen hizmetlerinde kullanılıp kullanılmadığı belirlenmeli, bulunabildiği takdirde, sigortalı ile birlikte çalışan kişiler ile, aynı çevrede iş yeri olan işveren veya bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler yöntemince saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, çalışma olgusu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı biçimde yöntemince araştırılarak, elde edilen bilgi ve belgelerin tanık anlatımlarında belirtilen olgularla örtüşüp örtüşmediği de irdelenip sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda; Köy işleri Bakanlığı Toprak Su Genel Müdürlüğü 2. Bölge Müdürlüğü ... işyerine ait 1978 yılı Ekim ayı yevmiyeler için bordro ve tahakkuk müzekkeresinde, davacının adı ve soyadının yazıldığı kısmın imza bölümünde, parmak izi ve imza bulunmasına karşılık, mahkemece parmak izi ve imza incelemesinin yaptırılmadığı, tespiti istenen tarihteki davacının yaşı dikkate alınarak okul durumunun araştırılmadığı, davacının şahsi sicil dosyasının, çalıştığı iddia edilen işyerinden istenilmediği, davacının ismini taşıyan başka kişilerin bulunup bulunmadığının Sosyal Güvenlik Kurumu ve Nüfus Müdürlüğünden araştırılmadığı, bulunduğu takdirde davaya dahil edilmesi gereği gözetilmediği, bu şekilde çalışma ilişkisinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde yöntemince belirlenmediği anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece bu hususlar araştırılarak uyuşmazlık konusu husus, YHGK’nun 21.09.2011 günlü 2011/527 Esas - 2011/552 Karar sayılı kararı gereğince hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, her iki davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan İl Özel İdare Müdürlüğü'ne iadesine, 15.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8684, Karar No: 2022/11034, Tarih: 22.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8684 E.  ,  2022/11034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... ve ... Hububat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davaya konu olayla ilgili, Mersin 1. İş Mahkemesi’nin 2018 / 94 Esas sayılı dava dosyasının aslı veya onaylı bir suretinin mevcut dava dosyası içerisine eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 22.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2008, Karar No: 2015/1972, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2008 E.  ,  2015/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/11235, Karar No: 2011/29351, Tarih: 05.12.2011

**9. Ceza Dairesi         2010/11235 E.  ,  2011/29351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

Hüküm : 1- 765 sayılı TCK'nın 516/ilk, 522, 59/2, 94, 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- 765 sayılı TCK'nın 258/1, 59/2, 94, 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 516/ilk maddesi ile uygulama yapılırken hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Yakalama tutanağı, tutanak düzenleyici polis memurlarının aşamalarda alınan beyanları ve tüm dosya kapsamından, görevli memura direnme suçuna ilişkin olarak sanığın hakkındaki hapis cezasının infazı için yakalanması amacıyla polis memurlarınca kelepçe takılmak istenmesi üzerine "beni yakalayamazsınız" diyerek gitmek istememesinden ibaret eyleminde, görevli memura direnme suçunun "cebir, şiddet ve tehdit" unsurunun ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılıp gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Polis ekip otosuna tekme atarak zarar veren sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 516/ilk maddesine uyan suçu oluşturduğu ve takibinin şikayete bağlı olduğu, sanık hakkında bu suçtan şikayetin de bulunmadığı, bu nedenle davanın düşürülmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebi karşısında; 647 sayılı Kanunun 4. maddesinin tatbik edilmesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

b) Tayin edilen hapis cezalarının 765 sayılı TCK'nın 71. maddesi uyarınca toplanmasına karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16228, Karar No: 2016/7694, Tarih: 02.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/16228 E.  ,  2016/7694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle dul ve yetim aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının murisinin 26.12.2011-03.04.2012 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti ile ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile “davacılar murisinin davalı ...'de 26/12/2011 – 31/12/2011 tarihleri arasında 6 gün, 01/01/2012 – 03/04/2012 tarihleri arasında 93 gün, asgari ücret üzerinden çalıştığının ve davacıların murisi sigortalı . . . ait tespite konu ödemenin yapıldığı ayı takip eden ay başından itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının murisinin davalı işyerinden 04.04.2012-10.08.2012 tarihleri arasında hizmetinin bildirildiği, 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-(a ) bendi kapsamında 771 gün çalışmasının olduğu, 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-(a ) bendi kapsamında 09.10.2009-01.12.2009 tarihleri arasında 1 ay 24 gün sigortalılığının bulunduğu, davacının murisinin 10.08.2012 tarihinde vefat ettiği, 03.05.2013 tarihli talep üzerine davalı Kurum tarafından 26.06.2013 tarihinden itibaren davacıya ödenmek üzere 1.899,22 Lira toptan ödeme miktarının ilgili bankaya yatırıldığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece hükmün gerekçesinde “müteveffanın ölüm tarihini izleyen ay başından itibaren mirasçılarının ölüm aylığına hak kazandığı” kanaatine varıldığının belirtildiği, ancak hüküm fıkrasında şarta bağlı olarak ve gerekçe ile çelişkili biçimde “davacıların murisi sigortalı . . .. ait tespite konu ödemenin yapıldığı ayı takip eden ay başından itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine” karar verildiği anlaşılmaktadır. Şarta bağlı hüküm kurulması, gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye düşülmesi hatalı olduğu gibi toptan ödeme tutarı ihya edilmedikçe ölüm aylığına hak kazanılamayacağı göz önünde bulundurulmadan sadece hizmet tespiti davasının kabulü ile yetinmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/205, Karar No: 2011/1665, Tarih: 25.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/205 E.  ,  2011/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Tuzla Sulh Hukuk ve Karamürsel Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, 24.08.2010 ve 02.10.2010 günlü Emniyet Müdürlüğü adres araştırma tutanakları ile müddetname ve mahkumiyet kararında gösterilen adrese göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ... Mahallesi, ... Caddesi, ... Sokak, No : 8/2, ..., ... adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Tuzla Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Tuzla Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/956, Karar No: 2012/1781, Tarih: 25.09.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/4.MD-956 E.  ,  2012/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2012/37

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Yargı görevi yapanları etkileme suçundan sanık Nurettin Turan'ın 5237 sayılı TCY'nın 277, 62/1, 50, 52/4, 277, 43/1, 62/1, 50, 52/4 ve 53/1. maddeleri uyarınca toplam 12.740 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluğuna ilişkin, Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 12.04.2012 gün ve 1-18 sayılı hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istemli 16.05.2012 gün ve 37 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın yargı görevi yapanları etkileme suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın eylemlerinin yargı görevi yapanları etkileme suçunu oluşturup oluşturmadığının belirlenmesine ilişkin ise de;

Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca, öncelikle;

1) 05.07.2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin birinci fıkrası ile yapılan düzenlemenin, yargı görevi yapanları etkileme suçunu da kapsayıp kapsamadığı,

2) Anılan düzenlemenin yargı görevi yapanları etkileme suçunu kapsadığının belirlenmesi halinde temyiz merciince gönderme kararı mı, yoksa bozma kararı mı verileceği,

3) Düzenlemenin yargı görevi yapanları etkileme suçunu kapsamadığının kabulü halinde 6352 sayılı Yasanın 90. maddesi ile 5237 sayılı TCY'nın 277. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi amacıyla işin esasına girilmeden bozma kararı mı verileceği, yoksa dosyanın esastan incelenerek suçun oluşumu, sübutu ve uygulamanın denetlenip lehe yasa değerlendirmesi yapılarak ortaya çıkan sonuca göre mi karar verileceğinin ön sorun olarak ele alınması gerekmiştir.

6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesi ile yapılan düzenlemenin, yargı görevi yapanları etkileme suçunu da kapsayıp kapsamadığı, anılan düzenlemenin yargı görevi yapanları etkileme suçunu kapsadığının kabulü halinde temyiz merciince gönderme kararı mı, yoksa bozma kararı mı verileceği, düzenlemenin yargı görevi yapanları etkileme suçunu kapsamadığının belirlenmesi halinde ise anılan Yasanın 90. maddesi ile 5237 sayılı TCY'nın 277. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi amacıyla işin esasına girilmeden bozma kararı mı verileceği, yoksa dosyanın esastan incelenerek suçun oluşumu, sübutu ve uygulamanın denetlenip lehe yasa değerlendirmesi yapılarak ortaya çıkan sonuca göre mi karar verileceğine ilişkin uyuşmazlık konularının birlikte değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Yasanın Geçici 2. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında;

"Bu Kanunda yapılan değişiklikler karşısında; ilgili suçlardan dolayı açılan ve temyiz aşamasında bulunan dava dosyalarından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunanlar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Yargıtay ilgili dairesinde bulunan dosyalar ise bu dairece hükmü veren mahkemeye gönderilir.

Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun ve doğalgazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar" hükmüne yer verilmiştir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümlenmesi için öncelikle anılan Yasanın Geçici 2. maddesinin yasalaşma sürecinin, diğer bir anlatımla yasa koyucunun bu düzenlemedeki amacının ne olduğunun tespiti gerekmektedir.

Hükümetçe Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulan tasarıda yer almayan, ancak verilen bir önerge üzerine Yasanın Geçici 2. maddesi ile ilgili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Alt Komisyonu görüşmeleri sırasında oluşturulan raporda;

"Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla, elektrik enerjisi, su ve doğal gaz hırsızlığı nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dosyaların Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Yargıtay ilgili dairesinde bulunan dosyaların ise bu dairece hükmü veren mahkemeye gönderilmesinin ve bu sayede dosyaların gereksiz şekilde dolaşarak zaman kaybının önlenmesinin sağlanması amacıyla yeni geçici madde ihdasına ilişkin önerge Komisyonumuzca kabul edilerek, Geçici 2. madde olarak metne eklenmiştir" açıklamasına yer verilmiş olup, Alt Komisyonca hazırlanan madde metni; "bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla, elektrik enerjisi, su ve doğal gaz hırsızlığı nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dosyalar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, Yargıtay ilgili dairesinde bulunan dosyalar ise bu dairece, hükmü veren mahkemeye gönderilir" şeklinde iken; Adalet Komisyonunca, "Alt Komisyon metninin geçici ikinci maddesi, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce yürütülen kovuşturmalar veya hakkında hükmolunan cezalarla ilgili olarak, ilgililerin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmalarını teminen intikal hükümlerini içeren değişikliğin yapılması amacıyla verilen önergenin kabulüyle Komisyonumuzca kabul edilmiştir" şeklindeki açıklama ile kabul edilen düzenleme ise;

"1) Bu Kanunda yapılan değişiklikler karşısında; ilgili suçlardan dolayı açılan ve temyiz aşamasında bulunan dava dosyalarından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunanlar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; Yargıtay ilgili dairesinde bulunan dosyalar ise bu dairece, hükmü veren mahkemeye gönderilir.

2) Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar" şeklinde geçici ikinci madenin ilk iki fıkrasının yasalaşmış hali olup, Türkiye Büyük Millet Meclisindeki görüşmeler sırasında maddeye ayrıca başka fıkralar da eklenmiştir.

6352 sayılı Yasanın genel gerekçesinde; "yargı hizmetlerinin hızlandırılması amacıyla bugüne kadar yapılan düzenlemelerin devamı niteliğinde olan bu tasarı, icra - iflas, ceza ve idarî yargı mevzuatının uygulanmasından kaynaklanan bazı sorunlara çözüm getirmek amacıyla hazırlanmıştır" açıklamasına yer verilmek suretiyle bu yasanın yargı hizmetlerinin hızlandırılması amacıyla hazırlandığının belirtilmiş olması, anılan Yasa ile elektrik enerjisi, su ve doğalgaz hakkında hırsızlık suçu tamamen değiştirilerek karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülürken, diğer suçlarda yapılan değişikliklerde ise başka bir suça dönüştürülmelerinin söz konusu olmaması ve anılan Yasanın Geçici 2. maddesinin bir ve ikinci fıkralarının birlikte değerlendirilmesinde; yasa koyucunun asıl amacının yalnızca karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülen elektrik enerjisi, su ve doğalgaz hakkında hırsızlık suçlarına ilişkin dosyaların ilgili merci tarafından incelenmeksizin kararı veren mahkemeye gönderilmesi olduğu kabul edilmelidir.