muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3084, Karar No: 2024/4043, Tarih: 12.06.2024

5746 sayılı Kanun ile verilen yetkiye dayanılarak 10/08/2016  tarih ve 29797 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Araştırma Geliştirme ve Tasarım Faaliyetlerinin Desteklenmesine İlişkin Uygulama ve Denetim Yönetmeliğinin "Ar-Ge, yenilik ve tasarım harcamalarının kapsamı" başlıklı 7. maddesinin 1. bendinde, personel giderlerinin, Ar-Ge, yenilik veya tasarım faaliyetlerinin yürütülmesi amacıyla çalıştırılan Ar-Ge veya tasarım personeliyle ilgili olarak tahakkuk ettirilen ve gelir vergisi stopajı teşviki uygulaması kapsamında bulunan ücretler ile bu mahiyetteki giderler olduğu, Ar-Ge veya tasarım merkezleri alanı dışında geçirilen süreye isabet eden ve Cumhurbaşkanınca belirlenen sınırlar dâhilinde gelir vergisi stopajı teşviki kapsamında değerlendirilen ücretlerin de Ar-Ge ve tasarım indirimine konu edileceği hükümlerine yer verilmiştir. 
16/04/2020 tarih ve 31102 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7244 sayılı Yeni Koronavirüs (Covid 19) Salgınının Ekonomik Hayata Etkilerinin Azaltılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "Süre uzatımı, toplantı erteleme ve uzaktan çalışma" başlıklı 2. maddesinin (ğ) işaretli bendinde, ''28/2/2008 tarihli ve 5746 sayılı Araştırma, Geliştirme ve Tasarım Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Kanun kapsamında Ar-Ge ve tasarım merkezlerinde yürütülen faaliyetlerin Ar-Ge ve tasarım merkezleri dışında da yapılmasına; 11/3/2020 tarihinden itibaren 4 ay süreyle sınırlı olmak üzere, Sanayi ve Teknoloji Bakanı tarafından izin verilebileceği, bu sürenin, bitiminden itibaren Sanayi ve Teknoloji Bakanınca 3 aya kadar uzatılabileceği, izin verilmesi durumunda, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının bilgilendirilmesi kaydıyla, 5746 sayılı Kanun  kapsamındaki indirim, istisna, destek ve teşviklerden yararlanmaya devam edileceği'' kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Uygulama işlemi ile düzenleyici işlemin iptali isteminin birlikte ve aynı dava dilekçesinde dava konusu edilmesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 5. maddesine aykırılık teşkil etmeyeceğine oyçokluğuyla karar verilmiştir. 
Davalı Hazine ve Maliye Bakanlığı savunmasında, dava konusu 10/08/2016 tarih ve 29797 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Araştırma Geliştirme ve Tasarım Faaliyetlerinin Desteklenmesine İlişkin Uygulama ve Denetim Yönetmeliğin idari davaya konu olabilecek genel düzenleyici işlem niteliğinde olmadığını iddia etmekte ise de dava konusu Yönetmeliğin başlangıç kısmında ilgili Kanundan alınan yetki ile bu Yönetmeliğin yayımlandığı belirtildikten sonra, 5746 sayılı Kanunun uygulanmasına ilişkin açıklamaların yapıldığı, ayrıca bu Tebliğin Resmi Gazetede yayımlandığı ve yurt çapında uygulandığı dikkate alındığında dava konusu Yönetmelik Danıştay Kanunu'nun 24. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında görülerek işin esasına geçilmiştir.

Anayasanın 2. maddesinde, hukuk devleti eylem ve işlemleri hukuka uygun, insan haklarına saygı gösteren, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa ve hukukun üstün kurallarıyla kendini bağlı sayan, yargı denetimine açık olan devlet  olarak tanımlanmıştır.
Anayasanın 73. maddesinde yer verilen "Vergilerin Kanuniliği" ilkesi ile de vergilerin; Vergi, resim ve harçlar ve benzeri mali yükümlülüklerin ancak kanunla konulabileceği, dolayısıyla vergilere ilişkin düzenlemelerin gerek şekli ve gerek maddi anlamda kanunla yapılmasının zorunlu olduğu, dolayısıyla idarenin keyfi ve takdiri uygulamaları önlenerek bireyin hak ve özgürlüklerinin korunmasının sağlanması amaçlanmıştır. 
Devletin vergilendirme yetkisi kanunilik, mali güç, genellik, eşitlik, vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı ve sosyal ve hukuk devleti ilkesi, hukuki güvenlik ilkesiyle sınırlandırılmıştır. Vergide kanunilik ilkesi gereğince, vergilendirmede vergiyi doğuran olayın, vergi yükümlüsünün, sorumlusunun, konusunun, matrahının, oranının, yukarı ve aşağı sınırlarının, vadesinin, tahsile ilişkin usul ve esasların, indirim, mahsup/iade, muafiyet ve istisna gibi belli başlı unsurların vergiye dayalı yükümlülüklerin ihlali halinde uygulanacak ceza ve müeyyidelerin açık ve net bir şekilde yasayla düzenlenmesi, yasaların uygulamasında doğabilecek tereddütlerin giderilmesi hususunda da kanunla çizilen çerçeveye uygun açıklayıcı ve yol gösterici alt düzenleyici işlemlerin oluşturulması, keyfiyeti önleyecektir.
Öte yandan, normlar hiyerarşisi olarak bilinen temel hukuk ilkesine göre, normlar arasında altlık ve üstlük ilişkisi söz konusu olmakta ve her norm geçerliliğini bir üst hukuk normundan almaktadır. Başka bir anlatımla normlar hiyerarşisi, her türlü normun hiyeraşik olarak bir sıra dahilinde sıralanması ve birbirine bağlı olması anlamına gelmekte olup; bunun doğal sonucu olarak, hiyerarşik sıralamada daha altta yer alan normun, kendisinden üstte bulunan norma aykırı hükümler içeremeyeceği, bir başka deyişle alt norm niteliğindeki düzenleyici işlemlerin, bir hakkın kullanımını üst normda öngörülmeyen bir şekilde daraltamayacağı; dolayısıyla, düzenleyici bir işlemin kendinden önce gelen kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı düzenlemeler getiremeyeceği kabul edilmektedir.  
Bu açıklamalar doğrultusunda davalılar Hazine ve Maliye Bakanlığı ile Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın Yönetmelik ile yaptığı davaya konu düzenlemenin, kendisine Kanunla verilen usul ve esasları düzenleme yetkisi kapsamı içerisinde olup olmadığı ve Kanunun kapsamını daraltıp daraltmadığı yönünden irdelenmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar doğrultusunda davalılar Hazine ve Maliye Bakanlığı ile Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın Yönetmelik ile yaptığı davaya konu düzenlemenin, kendisine Kanunla verilen usul ve esasları düzenleme yetkisi kapsamı içerisinde olup olmadığı ve Kanunun kapsamını daraltıp daraltmadığı yönünden irdelenmesi gerekmektedir.
5746 sayılı Araştırma, Geliştirme ve Tasarım Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Kanun ile, Ar-Ge ve tasarım personeli ve nitelikli iş gücü istihdamının artırılmasını desteklemek ve teşvik etmek ve bu sayede Ar-Ge, yenilik ve tasarım yoluyla ülke ekonomisinin uluslararası düzeyde rekabet edebilir bir yapıya kavuşturulması için teknolojik bilgi üretilmesini sağlamak amaçlanmıştır. Bu amacın gerçekleştirilebilmesi için, mükelleflere, Ar-Ge ve tasarım indirimi, gelir vergisi stopaj teşviki, sigorta primi desteği, damga vergisi istisnası, teknogirişim sermaye desteği gibi çeşitli indirim, istisna, destek ve teşvik unsurlarından yararlanma imkânı tanınmıştır.
5746 sayılı Kanun'un 3. maddesinin birinci fıkrasında; Ar-Ge harcamalarının tamamının kurum kazancının ve ticari kazancın tespitinde indirim konusu yapılabileceği düzenlenmiş, Cumhurbaşkanınca belirlenen kriterleri haiz Ar-Ge merkezlerinde ayrıca o yıl yapılan Ar-Ge ve yenilik harcamalarının bir önceki yıla göre artışının yüzde ellisine kadarının da aynı esaslar dâhilinde indirim konusu yapılabileceği belirtilmiştir. 
Anılan Kanunda, Ar-Ge faaliyetinin kapsamı genel bir çerçevede ortaya konulmuş ancak Ar-Ge harcamalarının kapsamına hangi harcamaların gireceği hususunda belirleme yapılmamıştır. Yönetmeliğin ''Ar-Ge, yenilik ve tasarım harcamalarının kapsamı'' başlıklı 7. maddesinde ise ilk madde ve malzeme giderleri, amortismanlar, personel giderleri, genel giderler, dışarıdan sağlanan fayda ve hizmetler ile vergi, resim ve harçlar, Ar-Ge harcamaları olarak belirtilmiştir. Görüleceği üzere, Ar-Ge faaliyetiyle bağlantısı olan harcamalar genel olarak indirim kapsamına alınmıştır.
Yönetmelikte yer alan düzenleme ile Ar-Ge, yenilik veya tasarım faaliyetlerinin yürütülmesi amacıyla çalıştırılan Ar-Ge veya tasarım personeliyle ilgili olarak tahakkuk ettirilen ve gelir vergisi stopajı teşviki uygulaması kapsamında bulunan ücretler ile bu mahiyetteki giderler ile Ar-Ge veya tasarım merkezleri alanı dışında geçirilen süreye isabet eden ve Cumhurbaşkanınca belirlenen sınırlar dâhilinde gelir vergisi stopajı teşviki kapsamında değerlendirilen ücretlerin de Ar-Ge ve tasarım indirimine konu edileceği belirtildiğinden ve davacı tarafından düzenlemede geçen ''gelir vergisi stopajı teşviki'' ibaresinin, Kanun'un öngördüğü indirim hakkının kapsamını daralttığı iddia edildiğinden uyuşmazlığın çözümü için gelir vergisi stopajı teşviki hakkında da ayrıca değerlendirme yapılması gerekmektedir.

Gelir vergisi stopajı teşviki ile, Ar-Ge faaliyetinde bulunan işletmelerin personeli için hesaplanan gelir vergisi stopajının bir kısmı, terkin edilmek suretiyle işletmelerden tahsil edilmemektedir. Bu noktada, Ar-Ge personel ücretinin ne kadarlık kısmının Ar-Ge faaliyetine ve dolayısıyla Ar-Ge indirimine ilişkin olduğunun ortaya konulması, söz konusu uygulamanın, Ar-Ge faaliyetiyle bağlantısı olmaksızın haksız şekilde vergi matrahının aşındırılmasına engel olması bakımından önem arz etmektedir. Buna göre, Ar-Ge faaliyetinde çalışma süresinin tespiti bakımından örnek verilecek olursa; Ar-Ge merkezi çalışanı (A)'nın, bir ay içindeki 160 çalışma saatinin 80 saatinde Ar-Ge merkezinde kart okutulması suretiyle fiilen çalışmış olması durumunda, bu kişinin ücret gelirinin yarısı, stopaj teşviki kapsamına alınmaktadır. 5746 sayılı Kanun'un 3. maddesinin ikinci fıkrası kapsamında ayrıca Ar-Ge merkezi personelinin fiilen Ar-Ge merkezi dışında geçirdiği süreler için de 4 ayrı düzenlemeyle stopaj teşviki uygulanmaktadır: 1) Ar-Ge merkezlerinde çalışan personelin, bu merkezlerde yürüttüğü projelerle doğrudan ilgili olmak şartıyla, proje kapsamındaki faaliyetlerin bir kısmının Ar-Ge merkezi dışında yürütülmesinin zorunlu olduğu durumlarda, Ar-Ge merkezi yönetiminin onayının alınması ve Bakanlığın bilgilendirilmesi kaydıyla, merkez dışındaki bu faaliyetlere ilişkin ücretlerin %100'ü, 2) Ar-Ge merkezlerinde çalışan Ar-Ge personelinin yüksek lisans yapanlar için 1,5 yılı, doktora yapanlar için 2 yılı geçmemek üzere ve Bakanlığın onayının alınması şartıyla merkez dışında geçirdiği sürelere ilişkin ücretlerin %100'ü, 3) Ar-Ge merkezlerindeki doktora mezunu personelin üniversitelerde Ar-Ge ve yenilik alanında ders vermesi veya Ar-Ge personelinin teknoloji geliştirme bölgelerinde bulunan girişimcilere mentorluk yapması durumunda bu çalışmalara ilişkin (haftalık 8 saati aşmamak üzere) süreler, 4) Yukarıda belirtilen durumlar haricinde Ar-Ge merkezlerinde gelir vergisi stopajı teşvikine konu edilen toplam çalışma sürelerinin %20'sine kadar dışarıda geçen süreler gelir vergisi stopajı teşviki kapsamına alınmıştır.
Bu açıklamalar ve mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, 5746 sayılı Kanunda yer alan düzenlemelere göre, araştırma ve geliştirme faaliyetine ilişkin olan ve Ar-Ge merkezinde gerçekleştirilen fiili çalışmaların Ar-Ge harcaması kapsamında olduğu, Yönetmelikte yer alan ''gelir vergisi stopajı teşviki'' ibaresi ile fiili olarak Ar-Ge merkezinde çalışılmamasına rağmen belirtilen teşvik kapsamına alınan çalışma sürelerinin Ar-Ge harcaması kapsamına alındığı dolayısıyla sözü edilen ibareden davacının iddia ettiği gibi personel ücretlerine ilişkin tutarın değil personellerin çalışma sürelerinin belirlendiği anlaşılmaktadır. Diğer bir ifadeyle, Ar-Ge merkezinde fiilen gerçekleştirilmeyen çalışma sürelerinin bir kısmı da gelir vergisi stopajı teşviki kapsamında Ar-Ge harcaması kapsamına alınmıştır.

Ayrıca pandemi önlemlerine ilişkin olarak ihdas edilen 7244 sayılı Kanunda, Ar-Ge merkezlerindeki faaliyetlerin merkez dışında da yürütülmesine ve bu konuda oran belirlenmesine 11/10/2020 tarihinden itibaren 1 yıl süreyle sınırlı olmak üzere Sanayi ve Teknoloji Bakanı yetkili kılınmış, pandemi sürecinin başından itibaren dışarıda geçen sürelerle ilgili olarak da çeşitli oranlar belirlenmiştir. Örneğin 2021 yılının Nisan ve Mayıs aylarında bu oran %100, 2021 yılının Eylül ayında ise oran %50 olmuştur. Bir başka deyişle, pandemi süresince Ar-Ge merkezlerinde çalışan personelin, Ar-Ge merkezine gelmeden, Eylül ayı için çalışma süresinin %50'si stopaj teşviki kapsamında kabul edilmiştir. Buna göre, Ar-Ge faaliyetine ilişkin olsa dahi Ar-Ge merkezinde fiili çalışma gerçekleşmediğinden Ar-Ge harcaması kapsamına alınamayacak çalışma süreleri de bu kapsama alınarak pandeminin etkisi azaltılmaya çalışılmıştır.
Bu durumda, idari yargı yerlerinin denetim yetkisinin, kanunların idari makamlara bıraktığı yetkilerin kullanılmasının hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesi ile sınırlı olacağı, bu itibarla, düzenlemelerin yukarıda belirtilen ilgili Kanun maddesinin Hazine ve Maliye Bakanlığı ile Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'na verdiği hak ve yetki kapsamında uyulması gereken usul ve esasların belirlenmesine ilişkin olarak yapıldığı ve kanundan alınan açık yetkiye dayandığı dolayısıyla davacının fonksiyon gasbı bulunduğuna ilişkin iddiasının yerinde olmadığı gibi söz konusu yetkiye istinaden çıkarılan Yönetmeliğin ilgili düzenlemesinde yapılan belirlemenin de, kanunun uygulama alanını sınırlamadığı gibi daha lehe düzenlemeler içerdiği dolayısıyla üst hukuk normlarına aykırılık taşımadığı sonucuna varılmıştır.
Diğer taraftan, idari işlemlerin yalnızca kamu yararı amacıyla tesis edilmesi gerekliliği 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin birinci fıkrası ile hükme bağlanmış yasal bir zorunluluk olup, dava konusu olayda kamu yararı amacı gözetilmeksizin işlem tesis edildiği ortaya konulamadığından, davacının iddiasının aksine düzenlemede maksat unsuru bakımından hukuka aykırılık bulunmamaktadır.   
Öte yandan, Ar-Ge indirimine konu edilecek personel harcamalarının, Ar-Ge merkezinde çalışan personelin Ar-Ge faaliyetiyle ilgili ücretlerinden oluştuğu, Ar-Ge faaliyetiyle ilgisi olmayan çalışma sürelerinin ise Ar-Ge harcaması olarak kurumlar vergisi indirimi kapsamında değerlendirilmesine hukuken imkân bulunmadığı, Yönetmelikte yer alan ''gelir vergisi stopajı teşviki'' ibaresi ile de Ar-Ge faaliyetine ilişkin olmak koşuluyla Ar-Ge merkezinde fiili olarak geçirilmeyen bazı sürelerin kapsama alınmasının ise davacının lehine bir durum olduğu anlaşıldığından dava konusu tahakkukta da hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, kullanılmayan ... TL yürütmenin durdurulması harcının isteği halinde davacıya verilmesine,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca Danıştay'da ilk derecede görülen davalar için belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen otuz (30) gün içerisinde Danıştay Vergi Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 12/06/2024 tarihinde, usulde oyçokluğuyla, esasta oybirliğiyle karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "Dava açma süresi" başlıklı 7. maddesinin 4. fıkrasında; ilanı gereken düzenleyici işlemlerde dava süresinin, ilan tarihini izleyen günden itibaren başlayacağı ancak, bu işlemlerin uygulanması üzerine ilgililerin, düzenleyici işlem veya uygulanan işlem yahut her ikisi aleyhine birden dava açabilecekleri; 5. maddesinin 1. fıkrasında ise aralarında maddi veya hukuki yönden bağlılık ya da sebep - sonuç ilişkisi bulunması halinde birden fazla idari işlemin bir dilekçe ile idari davaya konu edilebileceği belirtildikten sonra, 14 maddesinin 3. fıkrasının (g) bendinde, dilekçelerin 3 ve 5. maddelere uygun olup olmadıkları yönünden inceleneceği; 15. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde de 14. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendinde yazılı halde; 3 ve 5. maddelere uygun şekilde düzenlenmek veya noksanları tamamlanmak suretiyle otuz gün içinde dava açılmak üzere dilekçenin reddine karar verileceği hükme bağlanmıştır.
Anılan Kanun'un 7. maddesinin 4. fıkrası ile aynı dilekçe ile dava açılabilecek hallerin düzenlendiği 5. maddenin birlikte değerlendirilmesinden, ilgililerin düzenleyici işlemle uygulama işleminin her ikisi aleyhine birden dava açabileceğinin belirtilmiş olmasının, her iki işleme karşı aynı dilekçeyle ve aynı idari yargı yerinde dava açılabileceği anlamına gelmediği sonucuna varıldığı, kamu düzeninden görev kuralı ve Anayasa'nın 37. maddesinde öngörülen "kanuni hakim ilkesi" ve bu davalarda verilecek kararların kanun yollarının farklı oluşu nedeniyle, düzenleyici işlemin Danıştay'da, uygulama işleminin ise, derece mahkemelerinde idari davaya konu edilmelerinin uygun olacağı açıktır.

Bu bakımdan; 2575 sayılı Danıştay Kanununun 24. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemesi olarak Danıştayın görevine giren 25/05/2021 tarih ve 31491 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Kurumlar Vergisi Genel Tebliği’nde (Seri No: 1) Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ(Seri No: 18)’in 11.13.3. "01/01/2013 tarihinden önce yapılan borçlanmalara ilişkin finansman giderlerinin durumu" başlıklı bölümünün iptali ile 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun 6. maddesi uyarınca vergi mahkemelerinin görevine giren İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı (Erenköy Vergi Dairesi Müdürlüğü) tarafından yapılan, tahakkukun kaldırılması talebinin, belirtilen mevzuat hükümlerine uygun olarak tesis edilip edilmediği hususunun ayrı ayrı incelenmesi zorunlu olduğundan, aynı dilekçe ile Danıştayda idari dava açılmasına olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, dilekçenin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 15. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca, otuz gün içerisinde, her işleme karşı, görevli ve yetkili yargı merciileri de gözetilerek, ayrı dava açmakta serbest olmak üzere reddi gerektiği görüşüyle karara usul yönünden katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/226, Karar No: 2024/3643, Tarih: 12.06.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ  DAİRE 
Esas	No : 2022/226
Karar	No : 2024/3643
DAVACILAR  	: 1- ...
	  2- ...
DAVALI	: ...Bakanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU	: SGK Rehberlik ve Teftiş Kurulu Başkanlığı ile Orman Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulunda başmüfettiş olarak çalışmakta iken 5449 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca Kalkınma Ajanslarına iç denetçi olarak geçen davacılar tarafından; 20/10/2021 günlü, 31634 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kalkınma Ajansları Personel Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 1., 2., 3., 4. ve 6. maddeleri ile Kalkınma Ajansları Genel Müdürlüğünün ... günlü,...sayılı işleminin iptali ile 15/07/2018 günlü, 30479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin -14/07/2021 günlü, 31541 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 80 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 11. ve 15. maddeleri ile değişik- 200. ve 207. maddelerinin Anayasa'ya aykırılığı iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurulması istenilmektedir.

DAVACININ	İDDİALARI : Davacılar tarafından; dava konusu Kalkınma Ajansları Personel Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'te, uzman kadrosuna geçiş için talepte bulunmayan ya da talebi uygun görülmeyen iç denetçilerin sözleşmelerinin feshedileceğine dair bir hüküm bulunmadığı halde, Kalkınma Ajansları Genel Müdürlüğünün ... günlü, ... sayılı işleminde, Ajansın uzman kadrosunda personel ihtiyacı olmaması durumunda ilgili personelin iş sözleşmesinin feshedilebileceğinin belirtilmesiyle, yönetmeliğin vermediği bir yetkinin zikredildiği, uzman kadrosuna geçiş için talepte bulunulmadığında ne olacağının veya ne zamana kadar talepte bulunulacağının Yönetmelik'te düzenlenmediği, talepte bulunulsa bile idarenin takdir yetkisinin söz konusu olduğu, iş akdinin feshedilmesinin yasal bir hale getirilmeye çalışıldığı, 14/07/2021 günlü, 31541 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 80 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 11. ve 15. maddeleriyle, Kalkınma Ajanslarında dış denetim, iç denetim ve iç denetçiye ilişkin hükümlerin kaldırıldığı ve 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 207. maddesinin ''Ajanslarda, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı tarafından inceleme, teftiş, denetim ve soruşturma yapılabilir.'' şeklinde değiştirilerek Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığına denetim yetkisi tanındığı, yapılan düzenlemeyle Kalkınma Ajanslarının, Bakanlık Teftiş Başkanlığının denetimine tabi tutularak, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının mevcut yetkisinin sınırının aşıldığı, ''yapılabilir'' ifadesiyle denetim yetkisinin isteğe bırakıldığı, ilgili kuruluşlar KOSGEB, TÜBİTAK gibi kurumlarda iç denetim birimlerinin mevcut olduğu, anılan kurumlardaki denetim birimleri kaldırılmadığı halde Kalkınma Ajanslarının denetim biriminin kaldırılmasının objektif bakışla yapıldığının söylenemeyeceği, kadrolarının 2018 yılında Kalkınma Ajansına intikal ettiği, dönecek kurumun bulunmadığı, iç denetçi istihdamına son verilmesini gerektiren şartların tamamıyla gerçekleşmediği, Kalkınma Ajansları Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliği, Kalkınma Ajansları Proje ve Faaliyet Destekleme Yönetmeliklerindeki bazı maddelerde iç denetimin halen devam ettiği, 17/09/2022 günlü, 31956 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kalkınma Ajansları Denetim Yönetmeliği'nin 9. maddesiyle, 03/08/2009 günlü, 27308 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Kalkınma Ajansları Denetim Yönetmeliği'nin yürürlükten kaldırıldığı, böylelikle iç denetçilerin açılan davayı kazanmaları durumunda dahi yetkisiz bırakılması ve herhangi bir denetim yapamamasının yolunun açılmış olduğu, uzman olarak atanılmasının tenzili rütbe olduğu ve maaşlarının / statülerinin düşürüldüğü ileri sürülmektedir.

DAVALININ SAVUNMASI	: Davalı  idare  tarafından; dava  konusu, 20/10/2021 günlü, 31634 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kalkınma Ajansları Personel Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 1., 2., 3., 4. ve 6. maddeleri yönünden; 14/07/2021 günlü, 31541 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 80 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 15. maddesiyle, 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 207. maddesinde yapılan değişiklikle, Kalkınma Ajanslarında iç denetimin kaldırıldığı, halihazırda Kalkınma Ajanslarında iç denetçi istihdamı bulunmadığı, mezkur 80 sayılı Kararname'nin yürürlüğe girmesini müteakip, Kalkınma Ajansları Personel Yönetmeliği'nde Bakanlık tarafından gerekli değişiklikler yapıldığı ve  4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesiyle uyumlu hale getirildiği, bu kapsamda Yönetmeliğe eklenen Geçici 2. madde hükmü ile halihazırda Kalkınma Ajanslarında görev yapmakta olan iç denetçilere, talepleri üzerine, ajansın insan kaynakları ihtiyacı gözetilmek suretiyle uzman kadrosunda istihdam edilebilme imkanı getirildiği, Kalkınma Ajansları Genel Müdürlüğünün ... günlü,... sayılı işlemi yönünden; 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 187/1