muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/2384, Karar No: 2024/1436, Tarih: 27.06.2024

Danıştay İkinci  Dairesinin  16/03/2023   tarih   ve E:2020/1082, K:2023/1272  sayılı kararıyla;
Anayasa'nın 124.; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 2 ve 3.; 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu'nun 8, 28 ve 37.;  Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmeliğin 1. madde hükümlerine yer verildikten sonra;
Genel Yönetmeliğin değişikliğe uğrayan "Kapsam" başlıklı 2. maddesinin 2. fıkrasının, atama işlemlerinde bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanmayacağı kadrolar yönünden çeşitli defalar genişletildiği; 20/02/2012 tarih ve 2012/2876 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Yönetmeliğin 1. maddesiyle, bu bentte yer alan "...ve bunların yardımcılıklarına..." ibaresinden sonra gelmek üzere ", ilçe müdürü kadrolarına," ibaresinin eklendiği,  
Bu değişikliğin iptali istemiyle Danıştay Beşinci Dairesinin E:2012/4736 sayılı dosyasında açılan davada; dava konusu düzenlemenin, ilçe müdürü kadrolarının görevde yükselme sınavına tabi kadrolar kapsamından çıkartılmasının, dolayısıyla bu kadrolara objektif kurallar çerçevesinde atama yapılmasının engellenmesinin, 657 sayılı Kanun'un temel ilkeleri olarak belirlenen kariyer ve liyakat ilkesine ve Genel Yönetmeliğin amacına, kamu yararı ve hizmet gereklerine, üst hukuk normu olan 657 sayılı Kanun'a aykırı bulunmuş, Genel Yönetmeliğin ek 1. maddesinde yer alan hüküm uyarınca, dava konusu düzenlemeye dayanılarak Yönetmelik hükümlerinin uygulanmayacağı kadrolara ataması yapılan personelin, görevde yükselme sınavı kapsamında bulunan diğer unvanlara, sınavsız olarak atandıkları unvanla aynı veya alt gruptaki unvanlara, görevde yükselme sınavına tabi olmaksızın atanabileceklerinden, dava konusu düzenlemenin bu yönüyle de kariyer ve liyakat ilkeleri ile eşitlik ilkesine aykırı atamalara ve Yönetmeliğin, Genel Yönetmelik olması dolayısıyla tüm ülke çapında uygulanacak nitelikte olmasının, kurumlara kendi yönetmeliklerinde paralel düzenleme yapma zorunluluğu getirmesinin sonucu olarak kamu hizmetlerinin yürütülmesini bozacak şekilde hukuka aykırı atamalara sebep olacağı gerekçesiyle yürütülmesinin durdurulduğu, bu karara yapılan itirazın ise, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 10/04/2013 tarih ve YD İtiraz No:2013/126 sayılı  kararı ile reddedildiği, bilahare Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesinin 15/12/2015 tarih ve E:2015/2509, K:2015/8241 sayılı kararıyla da, 27/03/2012 tarih ve 28246 sayılı  Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına İlişkin Yönetmeliğin 1. maddesinin iptaline karar verildiği, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 15/06/2017 tarih ve E:2016/2924, K:2017/2568 sayılı kararı ile onandığı,

31/08/2013 tarih ve 28751 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına İlişkin Yönetmeliğin 1. maddesi ile de, Genel Yönetmeliğin "Kapsam" başlıklı 2. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendinde yer alan "ilçe müdürü kadrolarına" ibaresi, bu kez, "ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer görevlere" şeklinde değiştirildiği, 
Bu değişikliğin iptali istemiyle Danıştay Beşinci Dairesinin E:2013/8367 sayılı dosyasında açılan davada ise; taşra teşkilatında yaygın olan ilçe idare şube başkanlıkları kadrolarının görevde yükselme sınavına tabi kadrolar kapsamından çıkarılması, devamında muğlak bir ifadeyle aynı bende eklenen, "bunlarla aynı düzeydeki diğer görevlere" ibaresiyle ilçe idare şube başkanlıkları kadroları ile aynı düzeyde olan kadroların açıkça sayılmaksızın, bu kadrolara yapılacak atamalarda Yönetmelik hükümlerinin uygulanmayacağının düzenlenmesinin, Yönetmeliğin kapsamından çıkarılan kadroların belirsiz bir şekilde genişletilmesine, idare şube başkanlıkları ve bunlarla aynı düzeyde olduğu varsayılan diğer görevlere objektif kurallar çerçevesinde atama yapılmasının ortadan kaldırılmasının, 657 sayılı Kanun'un temel ilkeleri olarak belirlenen kariyer ve liyakat ilkesine ve Genel Yönetmeliğin amacına, dolayısıyla hukuka aykırı bulunduğu, ayrıca Genel Yönetmeliğin ek 1. maddesinde yer alan hüküm uyarınca, dava konusu düzenlemeye dayanılarak Yönetmelik hükümlerinin uygulanmayacağı kadrolara atanacak personelin, görevde yükselme sınavı kapsamında bulunan ve sınavsız olarak atandıkları unvanla aynı veya alt gruptaki diğer unvanlara, görevde yükselme sınavına tabi olmaksızın atanmalarının olanaklı hale geldiği, dava konusu düzenlemenin, kariyer, liyakat ve eşitlik ilkelerine uygun olmayan atamalara da sebep olacağından bu yönüyle de hukuka aykırı bulunduğu gerekçesiyle yürütülmesinin durdurulduğu, bu karara yapılan itirazın ise, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 02/07/2014 tarih ve YD İtiraz No:2014/528 sayılı  kararı ile reddedildiği, 
Anılan yargı kararı sonrasında, Genel Yönetmeliğin 2. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendinde yer alan "...ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer görevlere..." ibaresinin, işbu dava konusu düzenlemeyle, "...atanma usul ve esasları kurumlarınca yönetmelikle belirlenen ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer kadrolara..." şeklinde yeniden değiştirildiği,

Anılan yargı kararı sonrasında, Genel Yönetmeliğin 2. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendinde yer alan "...ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer görevlere..." ibaresinin, işbu dava konusu düzenlemeyle, "...atanma usul ve esasları kurumlarınca yönetmelikle belirlenen ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer kadrolara..." şeklinde yeniden değiştirildiği,  
Kararda yer verilen mevzuat hükümlerine göre, ilçelerdeki genel idare teşkilatının başında bulunan ilçe idare şube başkanlıklarının, ilçedeki diğer memurlara göre görev, yetki ve sorumluluk anlamında daha üst bir görev olarak düzenlendiği; kendilerine tevdi edilen görevlerin süresinde ve düzenli bir şekilde yapılmasında ilçe genel idaresinin başı kaymakama karşı doğrudan doğruya sorumlu tutuldukları, kaymakam tarafından verilen emirleri yerine getirmek ve kendilerine bırakılan işler hakkında gerekli incelemeleri yaparak istenilen her türlü malümatı vermekle yükümlü kılındıkları, 
İlçe idare şube başkanlıklarının statülerinin, görev alanları, yetki ve sorumlulukları bir bütün olarak düşünüldüğünde, bu tür kadroların görevde yükselme sınavına tabi kadrolar kapsamından çıkarılmasının ve bu görevlere atama yapılması konusunda idareye tanınan takdir yetkisinin daha geniş olduğunun kabulünün gerektiği, 
 
Kararda aktarılan yargı kararları gereği "objektif atanma şartları getirilmesi zorunluluğuna" dayalı olarak atanma usul ve esaslarının kurumlarca belirlenebilmesi, bir başka ifadeyle, dava konusu düzenlemede atanma şartlarının kurumsal yönetmeliklerde belirlenmesi koşuluna yer verilmesi, anılan kadroların idare teşkilatı içindeki konumu, görev ve yetkileri ile sorumluluk alanlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, kamu yararı ve hizmet gerekleri gözetilerek ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer kadroların, Genel Yönetmelik kapsamı dışına çıkarılmasına ilişkin dava konusu ibarede, üst hukuk normlarına aykırılık görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  	: Davacı tarafından,  dava konusu Yönetmeliğin 1. maddesi ile değiştirilen 2. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendinde yer alan "...atanma usul ve esasları kurumlarınca yönetmelikle belirlenen ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer kadrolara..." ibaresiyle,  objektif kurallar çerçevesinde atama yapılmasının engellendiği, söz konusu kadroların görevde yükselme kapsamından çıkarılmasının kariyer ve liyakat ilkelerine aykırılık oluşturduğu, siyasi kadrolaşmanın önünün açıldığı, çalışanlar arasında çalışma barışı ve motivasyonu bozulduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
            c)Usul hükümlerine uyulmamış olunması",
 sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. 
KARAR SONUCU                 :
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Yukarıda açıklanan gerekçeyle davanın reddine ilişkin Danıştay İkinci Dairesinin temyize konu 16/03/2023 tarih ve E:2020/1082, K:2023/1272 sayılı kararının ONANMASINA,
3. Kesin olarak, 27/06/2024 tarihinde oybirliği  ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1000, Karar No: 2024/1447, Tarih: 27.06.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/1000
Karar	No : 2024/1447                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Derneği 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ...Bakanlığı
VEKİLİ	: Huk. Müş. ...
İSTEMİN KONUSU	:  Danıştay Onüçüncü Dairesinin 16/10/2023 tarih ve E:2021/62, K:2023/4078 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurulunun (Kurul)   ...tarih ve ... sayılı kararının "alkollü içki dağıtım yetki belgesini haiz üretici/ithalatçı firmaların kullandıkları markalara ait alkollü içkilerin 31/12/2015 tarihinden itibaren piyasada bulundurulmaması" cümlesi ile Alkol ve Alkollü İçkilerin İç ve Dış Ticaretine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 19. maddesinin iptaline karar verilmesi ve 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanunu'nun 6. maddesinin 9. fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması istenilmiştir.
 Daire kararının özeti: Danıştay Onüçüncü Dairesinin 16/10/2023 tarih ve E:2021/62, K:2023/4078 sayılı kararıyla;
Davacının Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi görülmemiş,
	4733 sayılı Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un dava konusu işlem tarihinde yürürlükte olan 3. maddesinin 1. fıkrasının (a), (e), (l) ve (m) bentleri; 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanunu'nun 6. maddesinin 9. fıkrası, Geçici 1. maddesinin 3. fıkrası ve 	Alkol ve Alkollü İçkilerin İç ve Dış Ticaretine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 19. maddesine yer verilerek,
	Alkol ve Alkollü İçkilerin İç ve Dış Ticaretine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 19. maddesi yönünden;
	4733 sayılı Kanun ile 4250 sayılı Kanun'da yer alan düzenlemelerden, Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun, alkolsüz içki ve sair ürünlerin marka, tanıtıcı ve ayırt edici hiçbir işaretinin alkollü içkilerde kullanılmamasını sağlamaya yönelik olarak ikincil düzenlemeler yapmaya, bu düzenlemelerin Resmî Gazete’de yayımından itibaren on ay içinde alkollü içki piyasasında kullanılan markaların, kanun hükümlerine uygun hâle getirilmesini ve uygun olmayan ürünlerin bu tarihten itibaren piyasaya arz edilmemesini sağlamaya yetkili kılındığının anlaşıldığı,

Alkol ve Alkollü İçkilerin İç ve Dış Ticaretine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 19. maddesinin 1. fıkrasının ilk cümlesinin "alkollü içkilerin marka, tanıtıcı ve ayırt edici hiçbir işareti, alkolsüz içki ve sair ürünlerde; alkolsüz içki ve sair ürünlerin marka, tanıtıcı ve ayırt edici hiçbir işareti de alkollü içkilerde kullanılamaz." şeklinde olduğu ve birebir kanun maddesi ile aynı olduğu, aynı fıkranın devamında yer alan (a), (b) ve (c) bentlerinin ise düzenlemeyle ilgili uygulamanın nasıl olacağına dair somut bir çerçeve çizmeye yönelik düzenlemeler içerdiğinin anlaşıldığı, 
Bu nedenle, Kanun maddesi ile aynı düzenlemeyi içeren ve kanun maddesi ile ortaya konulan hükmün uygulanması ile ilgili somut kıstaslar ortaya koyan, kanun maddesi ile çizilen çerçeve dahilinde uygulamanın somut ve belirli bir şekilde yürütülmesine yönelik olarak düzenleme içeren dava konusu Yönetmelik maddesinde üst hukuk kurallarına aykırılık bulunmadığı, 
	Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurulunun (Kurul) 09/09/2015 tarih ve 9782 sayılı kararının, "alkollü içki dağıtım yetki belgesini haiz üretici/ithalatçı firmaların kullandıkları markalara ait alkollü içkilerin 31/12/2015 tarihinden itibaren piyasada bulundurulmaması" cümlesi yönünden;
	4733 sayılı Kanun uyarınca piyasaya ilişkin faaliyetleri düzenlemeye ve denetlemeye yetkili bulunan davalı idare tarafından, çerçevesi kanunla çizilmiş alanda düzenleme yapılabileceği; davalı idarenin tütün ve alkol tüketiminden kaynaklanan kamusal, toplumsal ya da tıbbî nitelikteki her türlü zararlı etkileri önleyecek düzenlemeleri yapmak, bunlarla ilgili kararları almak konusunda yetkili olduğu; 4250 sayılı Kanun ile Alkol ve Alkollü İçkilerin İç ve Dış Ticaretine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca, gereklilikleri taşımayan mevcut ürünlerin, bu maddenin Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren on ay içinde anılan fıkralardaki hükümlere uygun hâle getirileceği kuralı dikkate alındığında, dava konusu işlem ve Kurul kararı ile kullanılması yasaklanan alkollü içki markalarına ait ürünlerin 31/12/2015 (16/12/2015 tarihli karar ile uygulama tarihi 30/06/2016 olarak değiştirilmiştir) tarihinden sonra piyasada bulundurulmamasına ilişkin düzenlemede hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI 		: Davacı  tarafından, dava konusu Kurul Kararının Anayasa ile koruma altına alınan mülkiyet hakkını ihlâl ettiği ve kanunların geriye yürümezliği ilkesine aykırı olduğu, Kurul kararının dayanağı olan ve 11/06/2013 tarihinde 4250 sayılı Kanun'un 6. maddesinin dokuzuncu fıkrasıyla getirilen kuralın Kanun'un yayım tarihinden önce tescil edilmiş ve kullanılan alkollü içki markalarını kapsamadığı, firmaların alkollü içki sektöründe kullandığı alkollü içki markalarına hukuka aykırı şekilde yasak getirildiği, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’de belirtilen usullere göre tescil ettirip kullandığı markaların yasaklanmasının kazanılmış hak, hukuki istikrar ve güven, ölçülülük ve hukuk devleti ilkelerine aykırı olduğu, Yönetmelik kuralının 4250 sayılı Kanun ile Anayasa'nın 11., 14. ve 124. maddelerine aykırı olduğu, Anayasa'nın güvence altına aldığı temel hak ve özgürlükleri ortadan kaldırdığı, ilgili Yönetmelik maddesi uyarınca iki marka farklı sınıflardaki mal ve hizmetlerde tescilli olsa veya ambalaj etiketleri farklı olsa hatta tescilli marka sahipleri arasında hukuki veya fiili bağlantı olmasa bile sırf  aynı markanın tescil edilmiş olması kanuna aykırı kabul edilip alkollü içki markasının kullanılmasının yasaklandığı, böylece Kanuna aykırı şekilde söz konusu yasağın uygulama alanının genişletildiği, dava konusu düzenleyici işlemlerin dayanağı olan 4250 sayılı Kanun'un 6. maddesinin dokuzuncu fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğu ve iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği ileri  sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Davalı idare tarafından, Danıştay Onüçüncü Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davacının Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi görülmeyerek gereği görüşüldü:  
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,

"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Onüçüncü Dairesinin temyize konu 16/10/2023 tarih ve E:2021/62, K:2023/4078 sayılı kararının ONANMASINA, 
3.Kesin olarak, 27/06/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1172, Karar No: 2024/1437, Tarih: 27.06.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/1172
Karar	No : 2024/1437                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...	 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Valiliği 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
	Dava konusu istem: Çankırı ili, ... Ortaokulu'nda hizmetli olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 48. maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (5) numaralı alt bendinde öngörülen Devlet memuru olabilme şartını sonradan kaybettiğinden bahisle aynı Kanunun 98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince Devlet memurluğunun sona erdirilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
	Yargı kararlarının özeti: ... İdare Mahkemesinin...tarih ve E:...,  K:... sayılı davanın reddi yolundaki kararına karşı davacının istinaf başvurusu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile reddedilmiş, anılan kararın davacı tarafından temyizi üzerine, Danıştay Onikinci Dairesinin 12/04/2022 tarih ve E:2018/1667, K:2022/1813 sayılı kararıyla istinaf isteminin reddine dair söz konusu karar  bozulmuştur.
	 ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, Danıştay Onikinci Dairesinin bozma kararına uyulmayarak, davanın reddine ilişkin karara yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararda ısrar edilmiş, bu kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, aynı İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... sayılı kararıyla,
	2577 sayılı İdarî Yargılama Usûlü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrası ile 48. maddesinin 6. fıkrasına ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin  9. maddesinin  6. fıkrasına yer verildikten sonra, 
	 İstinaf isteminin reddi yönünde Daireleri tarafından verilen 06/04/2023 tarih ve E:2023/1168, K:2023/1192 sayılı kararın davacı vekiline UETS üzerinden 13/05/2023 (elektronik tebligatın 08/05/2023 tarihinde yapıldığı ve bu tarihi izleyen 5. günden sonraki gün) tarihinde tebliğ edildiği ve anılan kararda temyiz süresinin 30 gün olduğunun açıkça belirtildiği halde, 2577 sayılı Kanun'un 46/1. maddesinde öngörülen 30 günlük temyiz süresi geçirildikten sonra 11/03/2024 tarihinde kayda giren dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunulduğu  gerekçesiyle, süre aşımı nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI 	: Davacı tarafından, temyize konu İstinaf Mahkemesi kararının tebliğ edilmediği, tebliğ edildiği belirtilmesine ve tebliğ zarfında da İstinaf Mahkemesi kararı yazılmasına rağmen, tebliğ zarfı içerisinde Danıştay bozma kararının tebliğ edildiği, önceki vekile kararın yollandığına dair tebliğ mazbatasının dosyada bulunmadığı; idari yaptırım içeren işlemin yargılanmasına dair kararın kendisine ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, ... Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava daireleri ile bölge idare mahkemelerinin temyize tabi kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması",
	sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin temyize konu ... tarih ve E:...sayılı kararının ONANMASINA,  
3. Kesin olarak, 27/06/2024 tarihinde  oybirliği ile karar verildi.