muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2084, Karar No: 2017/7325, Tarih: 05.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2084 E.  ,  2017/7325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Tapulama Hâkimliğinin 1980/148 E. - 1983/558 K sayılı dosyasının,

2) Çekişmeli taşınmazın ilk geldi parseli tespit edilerek, hangi tarihlerde hangi parsellere ifraz gördüğü tapu müdürlüğünden sorularak müfrez parselin tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte,

3) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ve varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulamaya ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

4) Yukarıda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritaları kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda çekişmeli taşınmazın komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro ve özel orman haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilerek, taşınmazın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1977 gün ve 1977/76 E - 56 K. sayılı kararına konu olan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi,

c) Yine keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1956 ve 1976 tarihli memleket haritalarının dayanağı hava fotoğrafları ve 1940 yılı hava fotoğrafından üretilen memleket haritaları bulundukları yerden getirtilerek, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritalarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti yardımıyla üç boyutlu

incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak, bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4004, Karar No: 2014/10928, Tarih: 02.07.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4004 E.  ,  2014/10928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık konusu, vekalet ilamından kaynaklı alacağa ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3741, Karar No: 2016/2356, Tarih: 03.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/3741 E.  ,  2016/2356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye HukukMahkemesi’nce verilen 01/07/2014 tarih ve 2010/161-2014/238 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, davalılar .... vekili,. temsilcileri ile ... tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01.03.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların yolcu olarak bulundukları davalılardan ...'ın şoförü, davalı ... adına kayıtlı, davalı ...'ye sigortalı, diğer davalının ise taşıyıcı olduğu otobüsün devrilmesi sebebiyle davacıların yaralandıklarını ileri sürerek; davacı... için, meydana gelen yaralanmalar nedeniyle 25.000,00 TL tedavi giderleri tazminatının,... için meydana gelen yaralanmalara ve kalıcı sakatlıklara bağlı olarak 4.000,00 TL eksik (kalıcı) iş göremezlik tazminatı ile tedavi süresine bağlı olarak çalışamadığı günler miktarında 1.000,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın,... için 8.000,00 TL ve ... için ise 2.000,00 TL olmak üzere toplamda 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, davalı ... şirketinin sorumluluğunun sigorta limitleri ile sınırlı olmak, manevi tazminattan sorumlu olmamak ve dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle belirlenmesine, davalı ... şirketi dışında kalan diğer davalılar yönünden tüm tazminatlara olay tarihinden itibaren temerrüde uygulanan en yüksek faizin uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 184.741,33 TL güç kaybı tazminatı olarak yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, dava konusu olayla ilgili davalıların sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekilleri, dava konusu olayla ilgili davalıların sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; 184.806,33 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacılardan...'a verilmesine, davalılardan... dışındaki diğer davalılar hakkında olay tarihinden itibaren temerrüte uygulanan en yüksek yasal faiz uygulanmasına, davalılardan .... yönünden maddi tazminata dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine, davalılardan .... nin maddi tazminat sorumluğunun sigorta limitleri ile sınırlı olmasına, manevi tazminat talebinin kımen kabulüne; davacılardan... lehine 4.000 TL,...lehine 1.000 TL manevi tazminata hükmedilmesine, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalılardan .... nin manevi tazminattan dolayı sorumlu olmadığına, davalılardan .... dışındaki diğer davalılar hakkında olay tarihinden itibaren temerrüte uygulanan en yüksek yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili, davalılar... vekili,... temsilcileri ile ... temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili, davalılar .... vekili, ...'ın aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, yolcu taşıma sözleşmesine dayalı, taşıyıcı, şoför ve aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davada maddi tazminat olarak davacı...'ın iş göremezlik tazminatı istenmiş, bu suretle alınan... Devlet Hastanesinin 08.02.2012 tarihli 2012/188 sayılı sağlık kurulu raporunda belirlenen %42 özür oranı tazminat hesabında dikkate alınmıştır. Oysa, Adli Tıp Kurumundan alınacak engel raporuna göre işlem yapılması gerekirken davacı...'ın meslekte kazanma gücünü ne nispette ve sebeplerle kalıcı olarak kaybettiği tespit edilemeyen bir başına adı geçen davacının özür oranının saptandığı rapora itibarla maddi tazminatın hesaplaması doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacılar ile davalılar sigorta şirketi ve ... yararına bozulması gerekmiştir.

3- Manevi tazminat, 22.06.1966 tarih ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da etraflıca açıklandığı üzere, ne bir ceza ne de gerçek anlamda bir tazminattır. Zarara uğrayanın manevi ısdırabını bir nebze dindiren, ruhsal tahribatını onaran bir araçtır. Manevi tazminatın kapsamını takdir hakkı, kural olarak yargıca aittir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, hak ve adalete uygun davranmalı, hukuk biliminden yararlanmalı, toplumun sosyal, ekonomik ve moral yapısını ve özellikle de somut olayın koşullarını gözetmelidir. Takdir edilecek tutar, bir yandan manevi acıları gidermeli, kamuoyu ve sosyal vicdanda kabul görmeli, diğer yandan ise zarar gören açısından zenginleşme aracı olmamalıdır. Somut olayda, mahkemece yazılı gerekçelerle davacılardan... lehine 4.000 TL, ... lehine 1.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Bu haliyle, davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat, davacıların olaydan etkileniş derecesine, olay tarihindeki paranın alım gücüne ve somut olayın özelliklerine uygun düşmemekte olup, mahkemece, davacılar lehine adalete uygun, makul bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yukarıda açıklanan şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4- Davalı ... şirketi aleyhine manevi tazminat talebi bulunmamasına rağmen hangi istemin reddedildiği de açıkça belirtilmeksizin davanın reddedilen kısmı yönünden davalı ... şirketi lehine vekalet ücreti takdiri yerinde görülmemiş, kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

5- Davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece hükmedilen maddi tazminatan davalı ... şirketinin sorumluluğunun sigorta limitleri ile sınırlı olduğu bildirilmişse de sigorta şirketinin sorumlu olduğu miktarın gösterilmemesi bu suretle de infazda terddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

6- Davalı ... şirketi maddi tazminattan poliçede belirtilen limitle sınırlı sorumlu olduğuna göre kabul edilen maddi tazminat miktarından sorumlu olduğu oran nispetinde harç, vekalet ücreti ve yargılama giderleriyle yükümlü olması gerekirken harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin tamamından sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

7- Dava dilekçesinde talep edilen tazminat miktarlarına temerrüde uygulanan en yüksek yasal faizin uygulanması isteği yasal faiz olarak anlaşılacağından, mahkemece hükmedilen maddi ve manevi tazminata mevzuatta yeri bulunmayan temerrüde uygulanan en yüksek yasal faizin uygulanmasına karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

8- ..... Ticaret Sicil Memurluğunca ... adında odaya kayıtlı şirket olmadığı bildirildiğine göre adı geçen şirketin var olup olmadıı açıklığa kavuşturulmaksızın varlığı tespit edilemeyen iş bu davalı şirket hakkında hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

8- ..... Ticaret Sicil Memurluğunca ... adında odaya kayıtlı şirket olmadığı bildirildiğine göre adı geçen şirketin var olup olmadıı açıklığa kavuşturulmaksızın varlığı tespit edilemeyen iş bu davalı şirket hakkında hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

9- Davada husumet ...., ..., ... ve ... aleyhine açılmış; kararı ise davada taraf olmayan .... Nolu..... Kooperatifi temsilcisi ile ... temsilcisi de temyiz etmiştir. HUMK'nun 427. maddesinin birinci fıkrasının 2. cümlesi uyarınca, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın kaldırılması veya değiştirilmesinde korunmaya değer bir hukuki menfaatinin bulunması gerekir. Somut olayda, kararı temyiz edenler davalı olmadığı gibi aleyhlerine verilmiş bir karar dahi olmadığı anlaşılmakla, kararı temyiz eden ... Nolu ....Taşıyıcılar Kooperatifi ile ... Nolu ... Taşıyıcılar Kooperatifinin hukuki menfaatinin bulunmadığı sonucuna varılmış olup, temyiz istemlerinin HUMK'nın 432/4 maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili, davalılar .... vekilinin, ...'ın sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacılar vekili ile davalılar sigorta şirketi vekili ve ...'ın temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacılar, davalı ... şirketi ve davalı ... yararına, (3) ve (4) numaralı bentlerde yazılı nedenlerle davacılar vekilininin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacılar yararına, (5), (6) ve (7) numaralı bentlerde yazılı nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı ... şirketi yararına, (8) numaralı bentte yazılı nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, (9) numaralı bentte yazılı nedenle kararı temyiz eden ... Nolu... Taşıyıcılar Kooperatifi ile .. Nolu ....Taşıyıcılar Kooperatifinin temsilcilerinin temyiz istemlerinin REDDİNE, takdir olunan 1.350.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31285, Karar No: 2016/2664, Tarih: 15.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/31285 E.  ,  2016/2664 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-3-a, 125/4, 43 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2015 tarihli ve 2014/421 esas, 2015/64 sayılı karanın, Adalet Bakanlığı tarafından yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.06.2015 gün ve 195793 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında: “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/3. maddesinde yer alan, cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkum olunan ceza süresinden az olamaz." hükmü karşısında, sanık hakkında en az 1 yıl 2 ay 17 gün denetim süresi belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin 3. fıkrasında “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az, 3 yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz” hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 11.05.2010 tarih ve 4/87-112 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; aleyhe değiştirme yasağı münhasıran “cezalar” ile ilgili olup; cezalar da 5237 sayılı TCK’nın 45. maddesinde; hapis ve adli para cezaları olarak sayıldığından, cezalar arasında sayılmayan güvenlik tedbirlerinin ve diğer müesseselerin bu kapsamda değerlendirilemeyeceği kabul edilmektedir.

Bu nedenle ertelemenin yasal sonucu olmasından ötürü zorunlu olarak hükmedilmesi gereken “denetim süresi”ne ilişkin hataların, infaz aşamasında ve 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan, bu husus “aleyhe değiştirme yasağına” konu oluşturmayacaktır.

Ayrıca kanun yararına bozma yoluna başvurulması için hukuka aykırılığın başka bir yol ile giderilmesine imkan bulunmaması gereklidir. Hukuka aykırılığın olağan kanun yolları ile denetlenip giderilmesi imkanının bulunması durumunda kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacaktır.

5275 sayılı İnfaz Kanunu’nun “Mahkumiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama” başlıklı 98. maddesinde; “Mahkûmiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olursa, cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği ileri sürülür ya da sonradan yürürlüğe giren kanun, hükümlünün lehinde olursa, duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için hükmü veren mahkemeden karar istenir.” hükmüne yer verilmiş, aynı Kanunun 101. maddesinde de duruşma yapılmaksızın verilecek bu kararlara karşı itiraz yolunun açık olduğu düzenlenmiştir.

Yukarıda yer verilen Ceza Genel Kurulu kararında da açıklandığı üzere, denetim süresinin mahkûmiyetin yasal sonucu olması, kazanılmış hakka konu olmaması ve infaz aşamasında bu konuda karar alınma olanağının bulunması karşısında, bu hususa yönelik talebin kanun yararına bozma yoluyla incelenmesi olanaklı görülmemiştir.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 15/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1230, Karar No: 2015/1847, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1230 E.  ,  2015/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/21362, Karar No: 2012/3974, Tarih: 22.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/21362 E.  ,  2012/3974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa, dosya kapsamına ve elektrik mühendisi bilirkişinin, tutanak tarihinden önceki 1 yıllık tüketimler ile tutanak tarihinden sonra yapılan 8 aylık tüketimlerin birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı olduğu, tutanak tarihinden sonra yükselme görülmediğine ilişkin raporuna göre, mahkemenin suçun sabit olmadığı değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki tutanak tarihinden sonra yapılan en az bir yıllık tüketim föyünün getirtilerek, önceki tüketimlerle karşılaştırmasının yapılması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/995, Karar No: 2017/165, Tarih: 21.03.2017

**Ceza Genel Kurulu         2015/995 E.  ,  2017/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Köy merasına tecavüz suçundan sanıklar ... ve ...'ın 5237 sayılı TCK'nun 154/1-2, 62, 52/1-2 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 100 Lira adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.07.2011 gün ve 231-165 sayılı hükümlerin sanıklar ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 19.12.2013 gün ve 25545-29582 sayı ile;

"1- Katılan Hazine vekilinin 130 ada 13 parsel numaralı köy merasına tecavüzden kurulan hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Köy merasına tecavüz suçundan açılan davada, suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle reddine,

...

3- Sanıkların 'köy merasına tecavüz suçundan' kurulan hükümlere yönelik temyizi üzerine yapılan incelemeye gelince;

Tekerrüre esas sabıkaları bulunan sanıklar hakkında TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanıkların, suç kastı bulunmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında temel hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 6 günün 5 güne, TCK'nun 62. maddesinin uygulanmasıyla belirlenen 5 günün 4 güne, bir gün karşılığı takdir olunan 20 Lira ile sonuç gün sayısının çarpılması sonucu bulunan 100 Lira'nın 80 Lira'ya indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin düzeltilerek onanmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20.01.2014 gün ve 314873 sayı ile;

"İtiraza konu husus, köy merasına tecavüz suçunda Maliye Hazinesinin suçtan doğrudan zarar gören olarak davaya katılan olarak kabul edilip edilemeyeceği ve bu anlamda hükmü temyiz hakkının bulunup bulunmadığına ilişkindir.