muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18909, Karar No: 2016/15528, Tarih: 26.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/18909 E.  ,  2016/15528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 15.06.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 30,2 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararları ile tedavi giderlerinin karşılanması istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, iş kazası nedeniyle davalı işveren şirketin %80, davacı işçinin %20 oranında kusurlu olduğı, sürekli iş göremezlik oranının S.G.K’nun 23.02.2012 tarihli ve Yüksek Sağlık Kurulunun 12.04.2013 tarihli raporlarına göre %12,2 olarak tespit edildiği, itirazlar üzerine ...İhtisas Kurulundan alınan 27.06.2014 tarihli ve ... Genel Kurulundan alınan 05.02.2015 tarihli raporlarda %30,2 olarak tespit edildiği, Mahkemece %30,2 maluliyet oranı dikkate alınarak yapılan hesaptan, S.G.K. tarafından %12,2 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden hesap edilen ilk peşin sermaye değerinin rücuya kabil kısmı tenzil edilerek yapılan hesap dikkate alınarak karar verildiği anlaşılmıştır.

İş kazası veya meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlikte maddi zarar sigortalının zararlandırıcı sigorta olayından önce ve sonraki durumu arasında oluşan farktan ibarettir. Başka bir anlatımla zararlandırıcı sigorta olayı meydana gelmeden önce malvarlığı hangi durumda ise o durumla zararlandırıcı sigorta olayı olduktan sonraki durum arasında ortaya çıkan fark iş kazası veya meslek hastalığı sonucu maddi tazminat isteminin temelini oluşturur.

Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre; “sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafik kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

Öte yandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır” Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici iş göremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, 5510 sayılı Kanunun 95.maddesindeki prosedüre göre davacının maluliyet oranın %30,2 olarak kesinleşmesine karşın; kurumca %12,2 maluliyet oranı üzerinden bildirilen ilk peşin sermaye değerli gelirin rücuya kabil kısmının tazminat alacağından tenzil edilmek suretiyle T.B.K’nun 55.maddesine aykırı olacak şekilde yapılan hesabın hükme esas alınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Aynı zamanda iş kazası nedeniyle davacı tarafça yapılan tedavi giderinden işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

3- Aynı zamanda iş kazası nedeniyle davacı tarafça yapılan tedavi giderinden işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

Gerçekten sarf tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasası; iş kazası nedeniyle işverenin sigortalısına karşı, işe Kurumca el koyuncaya kadar sağlık yardımlarını yapma ve vizite kağıdı düzenleme dışında bir yükümlülüğünü hükme bağlamamıştır. Aksine, iş kazasının oluşumundan itibaren her türlü sağlık yardımları ile Kurumun sorumlu olduğunu kabul etmiştir. Sözü edilen Yasanın iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kolunun getiriliş amaç ve nedeni; sigortalıların belirtilen türde bir zararla karşılaşmaları halinde, onları doğrudan koruma altına alma ve kendilerine yardım yapacak Kuruluşu belirlemektir. Bu duruma göre, bir iş kazası nedeniyle, sigortalının başvuracağı mercii kendisini bu yönden güvenceye alan, Kurum ve onların sağlık kuruluşlarıdır. İşveren, bu tür zararlandırıcı olayların meydana gelmesi durumlarında; artık sigortalısına karşı muhatap olmaktan çıkar, kurum doğrudan devreye girer. Esasen işveren de belirtilen sigorta kolu nedeniyle Yasanın belirlediği orandan prim ödemek ve ayrıca koşulları varsa, Kurumun yaptığı harcamaları kuruma geri vermekle sorumlu tutulmuştur. Bu nedenle, gerek sigortalı ve gerekse işveren, iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kolundan birbirlerine karşı değil, doğrudan Kuruma karşı sorumludurlar.

Belirtilen nedenlerle, davalı işverenin tedavi giderlerinden sorumlu tutulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, davacının %30,2 oranındaki maluliyet oranı üzerinden Kuruma müracaat ederek iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması için önel vermek, Kurumca istemin kabul edilmemesi halinde açılacak davanın sonucunu bekleyerek bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücuya kabil

kısmını tazminat alacağından tenzil ederek yapılacak hesabı hükme esas almak ve tedavi gideri isteminden kurumun sorumlu olduğu dikkate alınarak bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7368, Karar No: 2012/9364, Tarih: 09.07.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/7368 E.  ,  2012/9364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, davalı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici ... İnş. Taah. San. A.Ş. arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlere konulan "inşaat teminat ipoteğinin fekki" istemine ilişkin olup davacılar işbu davayı yüklenici şirketin halefi olarak açmışlardır. Uyuşmazlığın çözümünde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri tartışılacağından ve karz ipoteği bulunmadığından, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 09.02.2012 tarihli ve 2012/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 23. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 23. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/247, Karar No: 2022/1449, Tarih: 08.11.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/247 E.  ,  2022/1449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bala Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karara karşı davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine ilişkin karar davalı ... vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve temyiz incelemesi sırasında duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 369. maddesinin direnme kararının temyizini kapsamadığı, direnmenin düzenlendiği aynı Kanun’un 373. maddesinde ise duruşmaya yer verilmediği gözetildiğinde direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağı kabul edilerek davalı ... vekilinin duruşma isteminin reddine oy birliğiyle karar verilip dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vasisi dava dilekçesinde; 22.07.2010 tarihli mahkeme kararıyla kısıtlanan ...’in önceki vasisi ...’nun kısıtlının hissedarı olduğu Çavuşlu mahallesinde bulunan üç taşınmazın satışı için izin talebinde bulunmasına karşın mahkemece karar verilmeden taşınmazları dava dışı şirkete sattığını, satışın kısıtlının davalı ...’ya verdiği vekâletnameyle gerçekleştiğini, vesayet makamının izni olmaksızın gerçekleşen satış nedeniyle davalı ...’nun vasilik görevine son verildiğini ve kendisinin vasi olarak atandığını, vesayet dosyasına sunulan bilirkişi raporuyla da belirlendiği üzere vekâleten satış işlemini gerçekleştiren ...’nun taşınmazların satışından elde edilen 1.888.567TL bedelden önceki vasiye iade edilen 355.000TL’nin mahsubuyla 1.533.567TL bedeli iade etmesi gerektiğini, yine önceki vasi davalı ...’nun da vesayet dosyasının 05.02.2014 tarihli duruşmasında kısıtlının diğer davalıya vekâlet verdiği sırada yanında olduğunu hatta satış bedelinin bir kısmının kendisine ödendiğini beyan ettiğini, buna göre vasinin vesayet görevinin gereği olarak satışa engel olması gerekirken görevini yerine getirmeyerek kusurlu davrandığını, bu nedenle kısıtlının uğradığı zarardan sorumlu tutulması gerektiğini, davalı ...’nun ise vesayet dosyasında bizzat/vekili aracılığıyla verdiği dilekçelerde kısıtlılık durumunu bilmediğini, satış bedelinin satıcılara ödendiğine dair ibranamelerin bulunduğunu, davanın tapu iptal talebiyle açılması gerektiğini belirtmiş ise de kısıtlıya parmak bastırılarak alınan ibraname başlıklı belgenin kısıtlıyı bağlayıcı hiçbir geçerliliğinin olmadığını, ibranamenin herhangi bir bedel içermediğini, emlakçıya ödenen komisyona ilişkin belgede kısıtlı hissesine 355.000TL düştüğü belirtilerek hesaplamanın yapıldığını, hem ibraname hem de bu belge altında tanık sıfatıyla aynı kişinin yer aldığını, bu durumun kısıtlıya ödenmesi gereken bedelle ilgili birtakım yolsuzlukların yapıldığını açıkça ortaya koyduğunu, tapu iptal ve tescil davası açıldığında alıcı şirketin zararını gidereceğini söyleyen ...’nun savunmasının aksine tapu iptal ve tescil davası yerine tazminat davası açılmasının kısıtlının lehine olduğunu ve vesayet makamının da kısıtlının zararı için dava açmak üzere tarafına yetki verdiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklı saklı kalmak kaydıyla 1.538.205,94TL bedelin (davalı ...’nun sorumluluğu 1.533.567,68TL ile sınırlı olmak kaydıyla) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevapları:

Davalıların Cevapları:

5. Davalı ... vekili; davanın satışın kısıtlılık nedeniyle baştan itibaren geçersiz olduğu iddiasıyla açıldığını, bu durumda satışın iptali talep edilmeliyken tazminat davası açılmasının olaya uygun düşmediğini, müvekkilinin ...’in kısıtlı olduğu konusunda bilgi sahibi olmadığını, bu kişinin görünüş itibariyle en ufak bir şüphe dahi uyandırmadığını, kısıtlılık kararıyla birlikte vesayet organlarınca durumun nüfus ve tapu sicil müdürlüklerine bildirilerek tedbir alınması gerekirken bu hususun yerine getirilmediğini, bu nedenle iyi niyetli müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, sadece resmî işlemlerin tamamlanabilmesi için müvekkili adına çıkarılan vekâletnamede satışa konu taşınmazın birim ve toplam fiyatlarının ayrıntılı olarak gösterildiğini, satış sonrasında müvekkilinin satış bedelinin tamamını satıcıya ödediğini, buna dair şahitler huzurunda yazılı bir belge düzenlenerek müvekkilinin ibra edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

6. Davalı ... vekili; taşınmazların satışını müvekkilinin gerçekleştirmediğini, bu nedenle hukuken sorumlu tutulamayacağını, sorumluluğun işlemi yapan noter ve vekâleten satışı gerçekleştiren diğer davalıya ait olduğunu, taşınmazların gerçek değeri 09.07.2013 tarihli kıymet takdir raporuna göre 342.750TL iken satış sırasında bedelin gerçeğin üstünde bir şekilde 1.888.567TL olarak gösterildiğini, hayatın olağan akışına uygun düşmeyen bu durumun alıcı şirketin taşınmazları bankalara teminat olarak gösterme niyetinden kaynaklandığını, müvekkilinin tamamen iyi niyetli davrandığını, vasilik görevinin hukukî gereklerini bilmeden yaptığı hatalar olabileceğini, kötü niyetli olsa satıştan elde edilen parayı iade etmeyeceğini, davanın bu nedenlerle reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

7. Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.09.2017 tarihli, 2015/471 E., 2017/129 K. sayılı kararı ile; davacı ...’in noterde vekâletname verdiği tarih itibariyle (06.11.2013) temyiz kudretinin ve dolayısıyla fiil ehliyetinin bulunmadığı, kısıtlı tarafından yapılan hukukî işlemlerin, özellikle davalı ...’ya verdiği 06.11.2013 tarihli satış vekâletinin geçersiz olduğu, geçersizlik nedeniyle davalı ...’nun uhdesine geçen 1.888.481,25TL satış bedelini 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 508 ve devam hükümleri uyarınca davacı kısıtlıya iade etmesi gerektiği, satış bedelinin noterde bizzat kısıtlıya verildiği savunulmuş ise de bu iddianın senetle ispatlanması gerektiği ve davalı ...’nun buna ilişkin yazılı belge sunamadığı, diğer davalı vasinin de kusurlu eylemi nedeniyle sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.538.205,94TL'nin davalı ...’dan, bu tutarın 1.533.481,25TL’sinin davalı ... ile davalı ...'dan müştereken ve müteselsilen olmak üzere tahsil edilerek davacı kısıtlı adına vasiye ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

8. İlk derece mahkemesinin kararına karşı davalılardan ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

8. İlk derece mahkemesinin kararına karşı davalılardan ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

9. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 25.10.2018 tarihli, 2018/751 E., 2018/2036 K. sayılı kararıyla; “…davacı kısıtlı ...'in taşınmaz hisselerinin vesayet makamının izni olmadan vekil sıfatıyla davalı ... tarafından dava dışı şirkete satıldığı, davacının vesayet altında olup fiil ehliyetinin bulunmadığı konularında bir ihtilaf bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya ait taşınmazların satışına ilişkin resmi senette yazılı olan satış bedelinin, davacı tarafa teslim edilip edilmediği noktasındadır. Resmi senette gösterilen satış bedellerinin dava dışı şirket tarafından davalı ...’ya ödendiği tüm dosya kapsamı ve davalının ikrarı ile sabittir. Bu durumda davalı ...'nun satış bedelini davacı tarafa teslim ettiğinin yasal delillerle ispatı gerekir. Davalı ..., 14.09.2017 tarihli duruşmada, resmi senetlerde yazılı satış bedelini kısıtlı ...’e bizzat noterde teslim ettiğini beyan etmiştir. Davalı tarafından sunulan ibraname, hem davacı kısıtlıya parmak bastırılarak imzalanması hem de açıkça bir meblağ içermediği için geçersizdir. Yine, kısıtlının haklarını en iyi şekilde korumakla görevli olan vesayet makamının, tapu iptali tescil davası yerine tazminat davası açılmasına izin vermesi de somut olayın şartları değerlendirildiğinde isabetlidir. Gerçekten de hisseli taşınmazın iptal edilmesinin tek başına davacı kısıtlıya bir faydası olmayacağı gibi, böyle bir davanın açılması halinde kısıtlının, satış bedelinin iadesi talebi ile karşılaşması kaçınılmaz olacaktır. Açıklanan nedenlerle bu yöndeki istinaf taleplerinin reddi gerekmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece davalı ...'nun haksız olarak uhdesinde bulunan meblağın tahsiline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı ...’nun davacının kısıtlı olup olmadığını bilmemesi, davacının kısıtlı olduğu halde bizzat başka taşınmazlarını da satmış olmasının dava konusu taşınmazların satış bedelinin davalı ... tarafından tahsil edilmiş olması karşısında sonuca bir etkisi bulunmamaktadır. Yine davalı ...'nun satış bedelini haksız olarak elinde bulundurması nedeniyle, satış tarihinden itibaren faize karar verilmesi de yerindedir. Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı…” şeklindeki gerekçeyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1. maddesi gereği esastan reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

10. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı:

10. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

11. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 18.02.2020 tarihli ve 2018/6931 E., 2020/2329 K. sayılı kararı ile; “…1-6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde, davanın esasıyla ilgili olarak; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında karar verilir şeklinde düzenleme yer almaktadır. Bölge Mahkemesince, “mahkemece davalı ...’nun haksız olarak uhdesinde bulunan meblağın tahsiline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davalı ...'nun davacının kısıtlı olup olmadığını bilmemesi, davacının kısıtlı olduğu halde bizzat başka taşınmazlarını da satmış olmasının dava konusu taşınmazların satış bedelinin davalı ... tarafından tahsil edilmiş olması karşısında sonuca bir etkisi bulunmadığı” gerekçe gösterilerek, davalı ...’nun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, yukarıdaki gerekçesi nedeniyle istinaf isteminin reddi ile düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir…” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

12. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2020/1192 E., 2020/1569 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçe tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

13. Direnme kararı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

14. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; bölge adliye mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebinin HMK’nın 353/1-b-1 maddesi çerçevesinde esastan reddine ilişkin olarak verilen karar ile ilk derece mahkemesince verilen karar gerekçesinin değiştirilip değiştirilmediği, buradan varılacak sonuca göre HMK’nın 353/1-b-2 maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

15. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesinde adil yargılanma hakkı “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” şeklinde ifade edilmiştir.