muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1518, Karar No: 2024/1488, Tarih: 12.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/1518
Karar	No : 2024/1488                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Odası	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR)	: 1- ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Huk. Hiz. Gen. Müd. V. ...
 
2- ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU             : Danıştay Dördüncü Dairesinin 14/02/2024 tarih ve E:2024/296, K:2024/966 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ        :
Dava konusu istem: 06/10/2020 tarih ve 31266 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Türkiye Kıyı ve Liman Yapıları Deprem Yönetmeliği'nin Ek-1'inde yer alan Deprem Etkisi Altında Kıyı ve Liman Yapıları Tasarımı İçin Esasların 1. bölümünün 3. maddesinin 1. fıkrasının 2. bendinin iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin 14/02/2024 tarih ve E:2024/296, K:2024/966 sayılı kararıyla Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 31/05/2023 tarih ve E:2022/2495, K:2023/1192 sayılı bozma kararına uyularak;
Anayasa'nın 124. maddesi, 7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısıyla Alınacak Tedbirlerle Yapılacak Yardımlara Dair Kanun'un 1 ve 3. maddeleri, 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 474. maddesi ve 4 sayılı Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 211. maddesine yer verilerek,
Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri, davacının iddiaları ve davalı idarenin savunması dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Karayolları Genel Müdürlüğü koordinasyonunda Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, büyükşehir belediyeleri ve belediyelerin de katılımı sağlanarak yapılan mevzuat çalışmaları sonucunda hazırlanan dava konusu Yönetmeliğin 7269 sayılı Kanuna, 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 474. maddesi ile 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 211. maddesine dayanılarak çıkarıldığı, kıyı ve liman yapılarının depreme dayanıklılığının artırılmasına, depremden kaynaklı zararın oluşmaması amacına hizmet edecek olan ve ilk kez yürürlüğe konulan Yönetmelik ve ekinde belirtilen esasların mevzuatta belirtilen görev tanımı içinde bulunduğu, davalı Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının Yönetmeliği çıkarmaya ve yürütmeye yetkili olduğu sonucuna varıldığı,

7269 sayılı Kanun'un 3. maddesinde, bu Kanun'a göre afet bölgesi olarak ilan edilen yerlerde yeniden yapılacak, değiştirilecek, büyütülecek veya esaslı tamir görecek resmi ve özel bütün yapıların tabi olacağı teknik şartların yönetmelikle düzenleneceğinin hükme bağlandığı, Türkiye Kıyı ve Liman Yapıları Deprem Yönetmeliği'nin 1. maddesinde ise, bu Yönetmeliğin amacının yeni yapılacak kıyı ve liman yapılarının deprem etkisi altında tasarımı ile mevcut yapıların performanslarının değerlendirilmesi ve güçlendirme tasarımı için gerekli kuralları ve minimum koşulları belirlemek olduğunun ifade edildiği, dolayısıyla söz konusu Yönetmeliğin yukarıda anılan Kanun maddesinde öngörülen düzenleme ve belirlemelerin yapılması amacıyla çıkartıldığının anlaşıldığı,
Yukarıda açıklandığı üzere; Kanun'da, afet bölgesi olarak ilan edilen yerlerde yeniden yapılacak, değiştirilecek, büyütülecek veya esaslı tamir görecek resmi ve özel bütün yapıların tabi olacağı teknik şartlar ve dolayısıyla bu teknik şartlara riayet edilip edilmediğinin denetimi amacıyla yapılacak ve Yönetmelik'te "tasarım gözetimi ve kontrolü hizmeti" olarak adlandırılan faaliyetin ne şekilde yürütüleceği hususunun yönetmelik ile düzenlenmesinin zorunlu tutulduğu; ancak tasarım gözetimi ve kontrolü hizmetini yerine getireceklerin eğitim koşulları, mesleki yeterlilik ve deneyim konuları ve bunların belgelendirilmesi ile hizmetin yürütülmesine ilişkin hususların yönetmelik ile düzenlenmesi yönünde bir zorunluluğa yer verilmediği,
Bu durumda, tasarım gözetimi ve kontrolü hizmetini yerine getireceklerin eğitim koşulları, mesleki yeterlilik ve deneyim konuları ve bunların belgelendirilmesi ile hizmetin yürütülmesine ilişkin hususların yönetmelikle düzenlenmesini gerektiren, Kanun'dan kaynaklı bir zorunluluk bulunmadığı anlaşılmış olup anılan hususların Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı tarafından alt düzenleyici işlemlerle belirlenmesini öngören dava konusu Yönetmelik hükmünde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, dava konusu düzenleme ile tasarım gözetim ve kontrolü hizmetini yerine getirecek olan inşaat mühendislerinin eğitim koşulları, mesleki yeterlilik ve deneyim konuları, belgelendirilmesi ile hizmetin yürütülmesine ilişkin esasların yasal dayanağı bulunmayan Yönetmelik'te dahi hiçbir hüküm getirilmeden doğrudan Bakanlıkça yayımlanacak tebliğ ile düzenleneceğinin öngörüldüğü, öncelikle Yönetmelik'in 2. maddesinde yasal dayanak olarak belirtilen 7269 sayılı Kanun,  1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 474. maddesi ve 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 211. maddesinin, davalı idareye, mühendislik mesleği ve hizmeti sunacak inşaat mühendislerinin eğitim koşulları, mesleki yeterlilikleri vb. mesleki değerlendirme konularında düzenleme yapmak gibi bir yetki ve görev vermediği, idarenin düzenleme yetkisinin ikincil nitelikte olduğu, kanun hükmü ile bir konunun yönetmelikle düzenlenmesi öngörülüyorsa düzenlemenin ancak yönetmelikle yapılabileceği, yine idarelerin yönetmelikle yapacakları düzenlemelerin üst kurallara aykırı olmaması, kanunlarla idarelere tanınan yetkiler çerçevesinde ve kanunla belirlenen sınırlara bağlı olarak tamamlayıcı, açıklayıcı ve üst normların uygulanmasına yönelik olması gerektiği, düzenlemede objektif, somut kriterler getirilmeksizin hizmeti yerine getireceklere ilişkin usul ve esasların yönetmelikle dahi düzenlenmeyerek alt bir düzenlemeye bırakıldığı, bu bakımdan düzenlemenin yetki unsuru yönünden hukuka ve Anayasa'nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Davalı idareler tarafından, Danıştay Dördüncü Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkün olduğu belirtilmiş;  dördüncü fıkrasında, "Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde bu madde ile ısrar hariç 50. madde hükümleri kıyasen uygulanır." denilmiş; 50. maddesinin dördüncü fıkrasında ise Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükme bağlanmıştır.

Danıştay Dördüncü Dairesinin 14/02/2024 tarih ve E:2024/296, K:2024/966 sayılı kararı; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 31/05/2023 tarih ve E:2022/2495, K:2023/1192 sayılı bozma kararında belirtilen gerekçeler göz önüne alınarak verilmiş olduğundan, usul ve hukuka uygun bulunmakta ve bozulmasını gerektirecek bir hukuka aykırılık taşımamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Dördüncü Dairesinin temyize konu 14/02/2024 tarih ve E:2024/296, K:2024/966 sayılı kararının ONANMASINA, 
3.Kesin olarak, 12/09/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/603, Karar No: 2024/3969, Tarih: 12.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas    No : 2024/603
Karar   No : 2024/3969
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... A. Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.    
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Dava Konusu İstem : Dava; ...  A.Ş.  bünyesinde  İdari  İşler  Daire Başkanı kadrosunda görev yapmakta olan davacının, bu görevinden alınarak başuzman kadrosuna atanmasına ilişkin ... günlü, ... sayılı ... A.Ş. Yönetim Kurulu kararının iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: .... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla; üst düzey kamu yöneticilerinin, kamu kurum ve kuruluşlarının geleceğe dönük planlarını ve politikalarını saptayan, bu plan ve politikalardaki hedefleri gerçekleştirmek için gerekli kaynakları ve bu kaynakların kullanım yerlerini belirleyen kişiler ya da bu kişilerin emir ve direktifleri yönünde uygulamayı yapan veya onlara yardımcı olan kişiler olduğu, 657 sayılı Kanun'un 72. ve 76. maddelerinde atama yapma ve görevden alma konusunda idareye daha geniş takdir yetkisi tanındığı; her ne kadar, davacı tarafından, verilen her işte başarılı olduğu ve tüm görevleri eksiksiz olarak yerine getirdiği iddia edilmekte ise de, dava konusu işlemin üst düzey kamu yöneticilerinin atanması ve görevden alınması hususunda idareye tanınan geniş takdir yetkisi kapsamında tesis edildiğinin kabulü gerekeceği, aksi durumun ise, hakkında yapılan adli veya idari soruşturma sonucunda bulunduğu yerde kalmasında sakınca görülenler dışındaki yöneticilerin, bir defa atanmış olmakla bu görevi sürekli olarak yürüteceklerinin beklenmesi anlamına geleceği, bunun ise hizmetin daha verimli ve doğru işleyişini sağlamaya yönelik idari ilkelere ve kamu yararına aykırı düşeceğinden, davacının  iddiasına itibar edilmediği, idarenin kamu hizmetinin gerekleri doğrultusunda personelin görevini değiştirme konusunda yasalarla ve idare hukuku ilkelerine dayalı olarak sahip olduğu takdir yetkisini dava konusu işlemin tesisi sırasında kamu yararı ve hizmet gerekleri dışında subjektif (öznel) nedenlerle kullandığına dair dosyada herhangi bir bilgi ya da belge bulunmadığı, kadro derecesi ve ek göstergesi de korunmak suretiyle davacının daire başkanlığı görevinden alınarak, yukarıda açıklanan mevzuat hükümlerine uygun olarak aynı Genel Müdürlük bünyesinde başuzman kadrosuna atanmasına ilişkin dava konusu işlemde kamu yararı ve hizmet gerekleri yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti: Ankara Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; istinaf başvurusuna konu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: Davacı tarafından; özlük haklarının ve ek göstergesinin korunmadığı, taban maaş konusunda da mağdur edildiği, hakkında verilen disiplin cezasının yargı kararıyla iptal edilmiş olması nedeniyle işlemin sebep unsurunun ortadan kalktığı, idarenin görevden alma konusunda takdir yetkisinin sınırsız olmayıp kamu yararı ve hizmet gerekleri ile sınırlı olduğu, yeni genel müdürün göreve başladığı tarihten 14 gün sonra hiçbir gerekçe gösterilmeden görevden alındığı, görevinde başarısız veya yetersiz olduğu yönünde somut tespitin bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI	: Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin hizmet gereği tesis edildiği, işlemin sebep unsurunun ortadan kalktığı iddiasının gerçeği yansıtmadığı, disiplin cezasına ilişkin davada usulden iptal kararı verildiği, daire başkanı ile başuzmanın aynı cetvele tabi olduğu ve kadro derecesi açısından fark bulunmadığı, disiplin soruşturması sonucu davacının hukuka aykırı eylemlerinin tespit edilerek cezalandırıldığı, takdir yetkisinin kamu yararı gözetilerek kullanıldığı, işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. 	
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
	 TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, dosya tekemmül ettiğinden davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	: 
Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, dosya tekemmül ettiğinden davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	: 
Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 3. maddesinin b bendinde; "Teşebbüs ve bağlı ortaklıklarda, devlet tarafından tahsis edilen kamu sermayesinin karlı, verimli ve ekonominin kurallarına uygun bir şekilde kullanılmasında bulunduğu teşkilat, hiyerarşik kademe ve görev unvanı itibariyle kuruluşunun karlılık ve verimliliğini doğrudan doğruya etkileyebilecek  karar  alma,  alınan  kararları uygulatma ve uygulamayı denetleme yetkisi verilmiş asli ve sürekli görevler genel idare esaslarına göre yürütülür. Teşebbüs ve bağlı ortaklıkların genel idare esaslarına göre yürütülmesi gereken asli ve sürekli görevleri; genel müdür, genel müdür yardımcısı, teftiş kurulu başkanı, kurul ve daire başkanları, müessese, bölge, fabrika, işletme ve şube müdürleri, müfettiş ve müfettiş yardımcıları ile ekli 1 sayılı cetvelde kadro unvanları gösterilen diğer personel eliyle gördürülür. Bunlar hakkında bu Kanun Hükmünde Kararnamede belirtilen hükümler dışında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümleri uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun "Memurların kurumlarınca görevlerinin ve yerlerinin değiştirilmesi" başlıklı 76. maddesinde de; kurumların, görev ve unvan eşitliği gözetmeden kazanılmış hak aylık dereceleriyle memurları bulundukları kadro derecelerine eşit veya 68. maddedeki esaslar çerçevesinde daha üst veya kurum içinde aynı veya başka yerdeki diğer kadrolara naklen atayabilecekleri hükmüne yer verilmiştir.
... A.Ş. Genel Müdürlüğü Personel Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 1. maddesinde; "Bu Yönetmeliğin amacı, ... A.Ş. Genel Müdürlüğü merkez ve taşra teşkilatı ile bağlı ortaklıklarında çalışan kadrolu ve sözleşmeli personelin, görev ve mali haklar bakımından kayba uğramaması kaydıyla bulunduğu yerde veya başka bir yerdeki aynı veya bir üst kadroya atanma işlemlerine ilişkin usül ve esasları belirlemektir." kuralına yer verilmiş; 6. maddesinde; yer değiştirmelerin; a) Hizmet gereği, b) Zorunlu hizmet bölgelerinde hizmet süresini tamamlayan personel için, c) Personelin isteği, d) Disiplin, değerlendirme, adli veya idari soruşturma sonucu, olmak üzere dört nedenle yapılacağı belirtildikten sonra, hizmet gereği yapılacak yer değiştirme işlemlerinde, personelin zorunlu hizmet bölgelerindeki hizmet süresini tamamlama şartının aranmayacağı vurgulanmıştır.

Kamu görevlilerinin atanmaları konusunda idareye tanınan takdir yetkisinin kullanımının mutlak ve sınırsız olmayıp, kamu yararı ve hizmet gerekleriyle sınırlı olduğu ve bu açıdan yargı denetimine tabi bulunduğu İdare Hukukunun bilinen ilkelerindendir.
 Buna karşılık, sözü edilen takdir yetkisinin, ancak kamu yararı ve hizmet gerekleri göz ardı edilerek kullanıldığının kanıtlanması ya da idari yargı merciince saptanması halinde, sözü edilen bu durumun dava konusu idari işlemin neden ve amaç yönlerinden hukuka aykırılığı nedeniyle iptalini gerektireceği hususunun yerleşmiş yargısal içtihatlarla kabul edilmiş bulunduğunu da vurgulamak gerekir.
Uyuşmazlık konusu olayda; dava dosyasına sunulan bilgi ve belgelerin değerlendirilmesinden, idarenin mevzuat uyarınca sahip olduğu takdir yetkisinin kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırı kullanıldığına dair herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, dava konusu işlemin, davacının geçmiş hizmetleri ve görevin niteliği göz önünde bulundurularak, hizmetin daha etkin ve verimli bir şekilde yürütülmesini sağlamak amacıyla kamu yararı ile hizmet gereklerine uygun olarak tesis edildiği anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesine dayanılarak hüküm kurulması gerekirken, Mahkeme kararında; bu gerekçenin yanı sıra, "dava konusu işlemin üst düzey kamu yöneticilerinin atanması ve görevden alınması hususunda idareye tanınan geniş takdir yetkisi kapsamında tesis edildiğinin kabulü gerekeceği" değerlendirmesine yer verilmiş olmasında hukuki isabet bulunmamakta ise de; davanın reddi yolunda verilen kararda yer verilen diğer gerekçenin hukuka uygun bulunması karşısında, bu husus, temyize konu İdari Dava Dairesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU	: 
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVACININ TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davacı üzerinde bırakılmasına, kullanılmayan ...-TL yürütmenin durdurulması harcının davacıya iadesine,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7035 sayılı Kanun ile değişik 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 12/09/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/1539, Karar No: 2024/3269, Tarih: 12.09.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2020/1539
Karar  No : 2024/3269 
DAVACI	: ... Petrolcülük A.Ş. 
VEKİLİ	: Av. ...
 
DAVALI	: ... Kurumu...
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU	:
	Davacı şirketin ... tarih ve...sayılı dağıtıcı lisansının,  01/05/2020 tarihine kadar en az 10 (on) istasyonlu bayiden oluşan bayilik teşkilatının oluşturulmaması hâlinde hâlinde ikinci bir uyarı yapılmaksızın sona erdirileceğine ilişkin ... tarih ve E... Sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Petrol Piyasası Dairesi Başkanlığı işlemi ile bu karara dayanak teşkil eden Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 17. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI :
	Dünya Sağlık Örgütünün dünya genelinde pandemi ilan ettiği bir ortamda yaşanan sıkıntılara rağmen davalı idare tarafından verilen kısa sürede bayilik teşkilatının tamamlanmasının istenilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nda yer almayan bayi sayısı sınırlaması şartının alt düzenleyici normlarla getirilemeyeceği, sonradan yapılan işlemlerle önceden yaratılmış hukuki durumların değiştirilmesinin hukuki güvenlik ilkesi ile bağdaşmadığı, dağıtıcı lisansının başlangıç tarihi kayıtlarda her ne kadar 07/04/2016 olarak  belirtilmiş ise de, ...tarih ve... Kurul kararı ile unvan değişikliği yapılmak suretiyle sektörde yer alındığından, bu tarihin esas alınması gerektiği, bu tarihten itibaren de altyapı ve bayilik teşkilatı kurma çalışmalarına başlandığı, dağıtıcı lisansı altında ilk bayiliğin açılma tarihinin 05/07/2017 olduğu, Yönetmelik'le asgari 10 (on) bayi şartının Kanun'da öngörülmediği halde getirilmiş olmasının lisans iptalini gerektirmediği, 5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinde bu nedenle lisansın sona ereceğine ilişkin bir düzenleme yer almadığı, bu yetkinin alt düzenleyici işlemlerle getirilemeyeceği,  işlemin dayanağı Yönetmelik kuralının Kanun'a aykırılık teşkil ettiği, daha önce lisans almış kendisi gibi olan dağıtıcıların müktesep haklarını zedelediği ve geçmişe yürüme yasağına aykırılık oluşturduğu ileri sürülmüştür.
DAVALININ SAVUNMASI :

DAVALININ SAVUNMASI :	
	5015 sayılı Kanun’un 2. maddesinin 12. bendinde dağıtım faaliyetinin esasının bayiler kurarak bunlara akaryakıt dağıtımı olduğunun düzenlendiği, dağıtıcıların ana faaliyet konusunun bayilere akaryakıt dağıtımı olduğu, Kanun'un genel sistematiğine bakıldığında dağıtıcılara bayi sayısının arttırılmasının öngörüldüğü, kanun koyucu tarafından da bu konuda düzenleme yapma açısından yetkilendirildikleri, bayilik teşkilatı oluşturulmasının dağıtıcıların temel yükümlülükleri içerisinde yer aldığı, dava konusu Yönetmelik düzenlemesi ile belirlenen süre ve sayıda bayilik teşkilatı oluşturamayan dağıtıcıların lisansının sona ereceğinin düzenlendiği, mevcut durumda piyasada faaliyet göstermekte olan lisans sahiplerine, bu yükümlülüğe ilişkin hazırlıkların yapılması için makul bir süre tanındığı, bu sürenin ardından da yine aşamalı bir geçiş öngörülerek, şirketlerin piyasada tutunabilmesi için uygun zemin hazırlandığı, dava konusu Yönetmelik düzenlemesinde ve dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ :  Davanın  reddi gerektiği düşünülmektedir.
 
DANIŞTAY SAVCISI...'UN DÜŞÜNCESİ : 
	Dava; davacı şirket tarafından, 01 Mayıs 2020 tarihine kadar en az on istasyonlu bayiden oluşan bayilik teşkilatının oluşturulmaması hâlinde ikinci bir uyarı yapılmaksızın, ...tarih ve ... sayılı dağıtıcı lisansının sona erdirileceğine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Petrol Piyasası Dairesi Başkanlığı işlemi ile bu işleme dayanak oluşturan Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliğinin 17. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinin iptali istemiyle açılmıştır.
	Davalı idarenin usule ilişkin itirazları yerinde görülmeyerek esasın incelenmesine geçildi.
	5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun 2. maddesinin birinci fıkrasının (11). bendinde "dağıtıcı", "Akaryakıt dağıtım yetkisi olan ve lisansına işlenmesi halinde depolama, taşıma, ihrakiye ve madeni yağ üretimi işlemleri yapabilen semaye şirketi" ; (12). bendinde "dağıtım", "Serbest kullanıcılara akaryakıt toptan satışı ve ikmali dahil bayilere akaryakıt satış ve ikmali faaliyetlerinin bütünü" şeklinde tanımlanmış; 3. maddesinin dokuzuncu fıkrasında, "Kurum, bu Kanunda tanınan yetkiler dahilinde; 
	a) Lisans gerektiren faaliyet ve/veya işlemlerin kapsamları, 
	b) Lisans ile kazanılan hak ve üstlenilen yükümlülükler, 
	c) Lisans kapsamındaki faaliyetlerin kısıtlanması, 
	d) Faaliyetin yürütülmesine ilişkin olarak özel şartlar belirlenmesi, 
Konularında düzenlemeler yapmaya yetkilidir."  hükmü yer almış, onbirinci fıkrasında ise, 	"Lisanslar ile ilgili olarak;
	a) Başvuru, değerlendirme, lisans verme, lisans süresi, tadili, bedeli ile sona ermesi ve süre uzatma işlemlerine,
	b) Sınıflandırılması uygun görülen lisansların, sınıflandırılmasına ait esaslar ve sınıflara göre asgarî büyüklüklerine,
	c) Değişiklik ile sınıflandırmaya tâbi lisanslarda sınıf değiştirme işlemlerine,