muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5260, Karar No: 2023/5110, Tarih: 13.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/5260 E.  ,  2023/5110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal, müstehcenlik

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ile müstehcenlik suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte bulundukları belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/486 Esas, 2022/104 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal ve müstehcenlik suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca 18 yıl hapis cezası, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl 6 ay hapis cezası, aynı Kanun'un 134 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası, aynı Kanun'un 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/1068 Esas, 2022/1102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tanzim olunan 19.11.2022 ve 10.04.2023 tarihli Tebliğnameler ile kısmî ret, kısmî onama görüşüyle Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tanzim olunan 19.11.2022 ve 10.04.2023 tarihli Tebliğnameler ile kısmî ret, kısmî onama görüşüyle Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdure beyanlarının çelişkili olup, dosyada bulunan genital rapor içeriğiyle çeliştiğine, dosyada bulunan fotoğraflardaki kişinin mağdure olup olmadığının araştırılmadığına, husumet nedeniyle müvekkiline iftira atıldığına ve gerekçe gösterilmeksizin takdiri indirim uygulanmadığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında tüm suçlardan üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında tüm suçlardan üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Aşamalarda alınan sanık savunmaları, mağdur anlatımları, katılan beyanları, tanık beyanları, 29/11/2020 tarihli Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk İzlem Merkezi Adli Rapor içeriği, dosya kapsamında yer alan 12/04/2021 tarihli bilirkişi raporu içeriği, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'ın eşinin kız kardeşi olan mağdur ...'un 29/01/2008 doğumlu olduğu, suç tarihinde henüz 12 yaşını doldurmamış olduğu, olay günü mağdur ...'un ablası olan tanık ... ...'ın hamilelik sebebiyle hastanede kaldığı, sanık ...'ın mağdur ...'u ablası olan tanık ... ...'ın yanına refakatçi olarak götürmek için evinden aldığı, tanık ... ... ile birlikte ikamet etmekte oldukları evden tanık ... ...'a kıyafet almak bahanesi ile anılan ikamete götürdüğü bu suretle yaşı itibari ile hukuken geçerli rıza ehliyetine sahip olmayan mağdur çocuk ...'u hile ile cinsel amaçlarla hürriyetinden yoksun kıldığı, sanık ...'ın evin mutfak bölümünde bulunan mağdur ...'u yatak odasına çağırdığı, sanık ...'ın kendisinin ve mağdur ...'un üzerine bulunan kıyafetleri çıkardığı, cinsel organını mağdur ...'un cinsel organına sürttüğü, mağdur ...'un cinsel bölgesini ve göğüslerini ellediği bu suretle suç tarihi itibari ile on iki yaşını doldurmamış çocuğa karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği, mağdur ...'un çıplak vaziyette fotoğraflarını çekerek cep telefonunda depoladığı bu hususun dosya kapsamında yer alan 12/04/2021 tarihli bilirkişi raporu ile açıkça ortaya konduğu anılan eylemi ile müstehcen görüntü üretiminde suç tarihi itibari ile çocuk olan mağdur ...'u kullandığı, sanığın bu eyleminin Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2015/7519 Esas-2019/9433 Karar sayılı ilamı da nazara alındığında 5237 sayılı TCK'nın 226/3-c.1. maddesinde düzenlenen müstehcenlik ve 134/1. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını oluşturduğu ve tek eylemle birden fazla suçun oluşması nedeniyle sanık hakkında aynı Kanunun 44. maddesinde yer alan fikri içtima kuralına göre bu suçlara ilişkin en ağır cezayı öngören TCK'nın 226/3-c.1. maddesinin uygulanması gerektiği, sanığın birleşen dosya kapsamındaki eylemi olan mağdur ...'un özel hayatına ilişkin fotoğrafları mağdur ...'un annesi olan katılan ...'a göstermek sureti ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediği oluş ve sübutun bu şekilde gerçekleştiği mahkememizce kabul edilmiştir.

Dosya kapsamında yer alan 29/11/2020 tarihli Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk İzlem Merkezi Adli Rapor içeriği gözetildiğinde sanık ...'ın mağdur çocuk ...'a yönelik eyleminin cinsel istismarın vücuda organ veya sair cisim sokulması kapsamında kalmadığı kanaatine varılmıştır.

Dosya kapsamında yer alan 29/11/2020 tarihli Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk İzlem Merkezi Adli Rapor içeriği gözetildiğinde sanık ...'ın mağdur çocuk ...'a yönelik eyleminin cinsel istismarın vücuda organ veya sair cisim sokulması kapsamında kalmadığı kanaatine varılmıştır.

Her ne kadar sanık ... aşamalarda alınan savunmalarında; üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini, kendisine iftira atıldığını beyan etmiş ise de; mağdur ...'un yaşı itibarı ile atfı cürümde bulunacak ruhsal ve düşünsel yapıda olmadığı kanaatine varılmış olması, taraflar arasında husumet olduğuna yönelik savunmasının tüm dosya kapsamı gözetildiğinde maddi gerçeğe aykırı olduğunun anlaşılması, mağdur ...'un yaşı ile uyumlu şekilde olayın akışı, gerçekleştiği yer ve zaman bağlamında tutarlı anlatımlarda bulunduğunun değerlendirilmesi, tanık ... ...'ın aşamalarda alınan birbiri ve dosya kapsamı ile uyumlu anlatımları, katılan ...'un anlatımlarının dosya kapsamındaki bilirkişi raporu ile aynı doğrultuda oluşu, tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde sanık savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varılmış olup bu yöndeki savunmalara mahkememizce itibar edilmemiştir.

Sanık ...'ın mahkememizce sabit görülen 29/01/2008 doğumlu olan mağdur ...'a yönelik 12 Yaşından Küçük Çocuğun Cinsel İstismarı suçundan eylemine uyan TCK'nın 103/1-3. cümlesi gereğince suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, suçun işlendiği zaman ve yer, nazara alınarak takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına, eylemini baldızına yönelik olarak gerçekleştirmiş olması nedeniyle TCK'nun 103/3-c maddesi gereğince cezasında yarı oranında arttırım yapılmasına, hakkında takdiri indirim uygulanmasını gerektirir bir sebep bulunmadığından hakkında TCK'nın 62. Maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik mahkememizce sabit görülen Hile ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçundan eylemine uyan TCK'nın 109/2 maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu dikkate alınarak takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına, eylemini suç tarihi itibari ile henüz on iki yaşını doldurmamış çocuğa karşı gerçekleştirdiği anlaşılmakla TCK'nın 109/3-f maddesi gereğince cezasının 1 kat arttırılmasına, eylemini cinsel amaçlı gerçekleştirdiği anlaşılmakla, TCK'nın 109/5 maddesi gereğince cezasından yarı oranında arttırım yapılmasına, hakkında takdiri indirim uygulanmasını gerektirir bir sebep bulunmadığından hakkında TCK'nın 62. Maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal etmek eyleminin sübuta erdiği anlaşılmakla, eylemine uyan TCK'nın 134/2 maddesi gereğince cezalandırılmasına, hakkında takdiri indirim uygulanmasını gerektirir bir sebep bulunmadığından hakkında TCK'nın 62. Maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal etmek eyleminin sübuta erdiği anlaşılmakla, eylemine uyan TCK'nın 134/2 maddesi gereğince cezalandırılmasına, hakkında takdiri indirim uygulanmasını gerektirir bir sebep bulunmadığından hakkında TCK'nın 62. Maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Sanık ...'ın mahkememizce sübutu kabul edilen eylemin müstehcenlik suçunu oluşturduğunun kabulü ile eylemine uyan TCK'nın 226/3-1.cümle maddesi gereğince cezalandırılmasına, hakkında takdiri indirim uygulanmasını gerektirir bir sebep bulunmadığından hakkında TCK'nın 62. Maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir." şeklindeki gerekçesiyle hükümler kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve müstehcenlik suçları yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden; Sanığın telefonunda tespit edilen fotoğraf ve video kaydının incelenmesi sonucu hazırlanan bilirkişi raporunda fotoğraf ve video kaydındaki kişinin kim olduğuna dair bir veri olmamasına karşılık İlk Derece Mahkemesinin kabulünde bu fotoğrafların mağdureye ait olduğunun kabul edildiği, bilirkişi raporuna göre video kaydının oluşturulma tarihi ile mağdurenin suç tarihi olarak beyan ettiği tarihin birbiriyle örtüşmediği, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin duruşmada hazır edilmesi suretiyle sanığın telefonunda tespit edilen fotoğraflar ve video kaydındaki kişinin kendisi olup olmadığının sorulması, bu hususta teknik bilirkişiden yeniden rapor aldırılmak suretiyle fotoğraflar ve video kaydındaki kişinin aynı kişi olup olmadığının araştırılıp toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuş, bu nedenle Tebliğnamedeki onama isteyen görüşe de iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini ihlal Ve Müstehcenlik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini ihlal Ve Müstehcenlik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (1) numaralı bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı İle Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçları Yönünden

Gerekçenin (2) numaralı bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/1068 Esas, 2022/1102 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8980, Karar No: 2023/10474, Tarih: 30.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8980 E.  ,  2023/10474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2308 E., 2023/982 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/259 E., 2021/355 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı apartmana ait işyerinde kapıcı olarak 01.04.2006-24.03.2019 tarihleri arasında kesintisiz ve tam süreli olarak çalıştığını, haftanın 7 günü ve UBGT günlerinde çalışmalarının aralıksız olarak devam ettiğini, rahatsız olduğu veya şahsi işlerinin olduğu zamanlarda aile fertleri tarafından apartman hizmetlerinin yapıldığını, çalışmalarının Kuruma bildirilmediğini belirterek müvekkilinin davalı ... işyerinde 01.04.2006-24.03.2019 tarihleri arasındaki dönemde tam süreli olarak 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a bendi kapsamında hizmet akdi ile sigortalı olarak asgari ücret ile çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili, apartman işyerinde davacının değil, eşi olan ve başka bir işyerinde çalışan ...'in 01.05.2006 tarihinden beri kapıcı olarak çalıştığını, apartmandaki kapıcı dairesinde ücretsiz oturmak, karşılığında apartmanın işlerini yapmak üzere anlaştıklarını, ancak zaman içinde davacının eşi ...'e aylık belli bir ücret ödenerek çalıştırıldığını, davacının eşinin apartmanın tüm yönetim toplantılarına katıldığını, davacının eşi tarafından akşamları çöp toplanması, haftada veya iki haftada bir apartmanın temizliğinin yapılarak kısmi süreli olarak çalıştığını, tüm belgelerde ve apartman yönetimi kararlarında davacının eşinin adının bulunduğunu, sigortaya bildirim yapılmadığını, ancak daha sonra hatadan dönülerek geriye yönelik olarak SGK Başkanlığına kısmi çalışma bildirimi yapılmasına karar verildiğini, ancak davacının eşinin kendisinin zaten sigortasının bulunduğunu, sigortaya eşi adına bildirim yapılmasını aksi takdirde apartmanı ibra etmeyeceğini bildirmesi üzerine davacının eşinin geçmişe yönelik olarak sigorta bildiriminin yapılarak bu kötü niyetli davranışı nedeniyle iş akdinin feshedildiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, öncelikle davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, davanın süresi içinde açılıp açılmadığının mahkemece re'sen kontrol edilmesini davacı iddialarının ve çalışma olgusunun kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığının ve ne zaman bu niteliğe kavuştuğunun açıklığa kavuşturulması gerektiğini öne sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile Mahkememizce yapılan değerlendirilmelere göre; davacının davalıya ait apartman iş yerinde 01.05.2006-24.03.2019 tarihleri arasında apartman görevlisi olarak kısmi süreli şekilde çalıştığı, davacının haftada çalıştığı gün sayısı belirlenirken haftada 6 gün çalıştığının dikkate alındığı, kısmi süreli çalışan işçilere işveren tam süreli çalışan işçilere olduğu gibi ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadıkları halde ücretlerini tam olarak ödeme ve o günün sigorta primini Kuruma yatırmak zorunda olduğu, davacının hafta tatili veya UGBT günlerinde çalışıp çalışmamasının hesaba etkisinin olmayacağı, aylık prim ve hizmet belgesinde bildirilmesi gereken prim ödeme gün sayısı, yapılan iş sözleşmesine göre ay içindeki çalışma saatleri toplamının İş Kanunu'na göre olağan günlük çalışma süresi olan 7,5 saate bölünerek, prime esas kazanç tutarı ise bildirilen gün sayısının karşılığı olan asgari ücret tutarından az olmamak üzere, ay içinde çalıştığı saat toplamı karşılığı ödenen ücret tutarı olarak hesaplanacağı, bu şekilde yapılan hesaplamalarda 7,5 saatin altındaki çalışmaların 1 güne tamamlanması gerektiği, bu konuda alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli bulunduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne, davacının, davalı ... Yöneticiliğine ait 1290474 Sicil numaralı Köşem Apartmanı iş yerinde 01.05.2006 - 24.03.2019 tarihleri arasında apartman görevlisi olarak hizmet akdi ile kısmi süreli ve ayda 12 gün olmak üzere toplam 1857 gün süre ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Feri müdahil Kurum vekili, mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, kurumca yapılan işlemlerde hata bulunmadığı, mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, davacı vekili, mahkemece verilen kararın hatalı ve kaldırılması gerektiği, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı yana yüklenmesi gerektiği, davalı vekili, davacının haksız ve dayanaksız olan davasının tümden reddinin gerektiği gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı taraf, davacının, davalı nezdinde Nisan/2006-Mart/2019 tarihleri arası çalıştığının tespitini talep ettiği, davacı adına bildirim yapılmadığı, 2012-2019 arası döneme ilişkin asansör kayıtlarının bulunduğu, Ocak/2012 tarihli kararda ücret artışının belirlendiği, davacı tarafından gösterilen tanıklar ile tespit edilip dinlenen komşu işyeri tanıkların davacının çalıştığı yönünde beyanda bulundukları, davacının çalıştığını iddia ettiği apartmanın 18 daire olduğu, alınan bilirkişi raporunda davacının ayda 12 gün üzerinden çalışması olabileceğinin tespit edildiğinin anlaşıldığı, çalışmayı doğrulayan davacı tanıkları ile komşu işyeri beyanları dikkate alınarak mahkemece verilen kararın yerinde olduğu, bu nedenlerle dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri istinaf dilekçesinde yer verdikleri hususları belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.04.2006-24.03.2019 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79 ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesidir.

506 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanması gerektiği özellikle göz önünde bulundurulmalıdır.