muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/948, Karar No: 2024/4190, Tarih: 22.10.2024

Her ne kadar, gerek bu davada gerek 11269 sayılı Kurul kararının iptali istemiyle açılan ve Dairemizce incelenen diğer davalarda, davacılar tarafından genel olarak, kanuni bir dayanak olmaksızın 11269 sayılı Kurul kararının 1. maddesiyle Usul ve Esaslar'ın 7. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik ile sözleşme hürriyetine müdahalede bulunulduğu, piyasaya müdahale edildiği, YEKDEM'e dahil olan üretim tesisleri ile Elektrik Üretim A.Ş.'ye (EÜAŞ) ait enerji üretim tesislerinin kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması dışında bırakılmasının eşitlik ilkesine aykırı olduğu, dava konusu düzenlemelerin hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkelerine aykırı olduğu iddia edilmiş ise de, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin on birinci fıkrasında, ulusal veya uluslararası piyasalarda elektrik enerjisi üretimine girdi olan emtia fiyatlarının ve/veya kaynak maliyetleri arasındaki farkların makûl olmayan artışları nedenleriyle arz güvenliğinin ve/veya tüketicilerin korunması amacıyla Kurum tarafından üretim maliyetleri dikkate alınmak suretiyle  her seferinde altı ayı geçmemek üzere kaynak bazında destekleme uygulamasına karar verilebileceğinin ve uygulamaya ilişkin usul ve esasların Bakanlığın görüşü alınmak suretiyle Kurum tarafından belirleneceğinin ifade edildiği, bu bağlamda, kaynak bazında destekleme  bedeli uygulaması kapsamında yer alan dava konusu düzenlemelerin, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin on birinci fıkrası uyarınca davalı idareye verilen yetki çerçevesinde Bakanlığın görüşü alınmak suretiyle ihdas edildiği anlaşıldığından, söz konusu düzenlemelerin kanuni dayanağının bulunduğu; Usul ve Esaslar'ın 7. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik kapsamında, bu düzenlemelerin yürürlüğe girmesinden önce veya sonra piyasa katılımcıları arasında imzalanmış veya imzalanacak anlaşmaların geçerliği ve/veya bu anlaşmaların akdedilmesine ilişkin kurallara yer verilmediği görüldüğünden dava konusu düzenlemelerle piyasa katılımcıları arasında imzalanmış veya imzalanacak ikili anlaşmalara müdahale edilmediği; Usul ve Esaslar kapsamında elektrik enerjisi fiyatlarının oluşumuna yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği, piyasa katılımcılarınca ilgili piyasalarda öngörülen asgari ve azami fiyat limitleri kapsamında verilen teklifler dikkate alınmak suretiyle piyasa takas fiyatı belirlendiğinden dava konusu düzenlemeler ile elektrik enerjisi piyasasına ve elektrik enerjisi fiyatlarının oluşumuna müdahalede bulunulmadığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, 30/03/2022 tarihinde yürürlüğe giren Usul ve Esaslar'ın Geçici 1. maddesinde, 08/03/2022 tarihinden önce 01/02/2022 ve sonrası için piyasa yönetim sistemine girişi yapılmış onaylı ikili anlaşmaların, kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması kapsamında muafiyet hesabında dikkate alınabilmesi için bu düzenlemenin yürürlüğe girdiği (30/03/2022) tarihten itibaren beş iş günü içerisinde piyasa işletmecisine (EPİAŞ) ibraz edilmesi gerektiğinin belirtildiği, öngörülen sürede piyasa katılımcıları tarafından ikili anlaşmaların EPİAŞ'a sunulması üzerine EPİAŞ tarafından söz konusu ikili anlaşmalara yönelik yapılan incelemede, beyan edilen bazı ikili anlaşmalar kapsamında temin edilen elektrik enerjisinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyatla ulaşması gerekip gerekmediği konusunda tereddüt oluştuğundan bahisle EPİAŞ tarafından 15/04/2022 tarihli yazıyla Kurumdan görüş istendiği, bunun üzerine 15/04/2022 tarihli yazıyla Kurumca verilen cevapta, Usul ve Esaslar'da belirtilen sabit fiyat ile ikili anlaşma yapılması hâlinde muafiyet durumu değerlendirilirken, muafiyet tanınacak ikili anlaşma sahibi piyasa katılımcılarının anlaşma kapsamında temin ettikleri elektrik enerjisinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyatla tedarikinin de sağlandığının tespit edilmesi gerektiğinin belirtildiği, bunun üzerine EPİAŞ tarafından piyasa katılımcılarına gönderilen 18/04/2022 tarihli yazıda, muafiyet tanınacak ikili anlaşma sahibi piyasa katılımcılarının anlaşma kapsamında temin ettikleri elektrik enerjisini nihai tüketiciye kadar sabit fiyatla tedarikinin sağlandığının tespit edilebilmesi için ihtiyaç duyulan bilgi ve belgelerin gönderilmesinin istenildiği, uygulama kapsamında 99 piyasa katılımcısı tarafından muafiyet başvurusunda bulunulduğu ve bunlardan 39'u tarafından, ikili anlaşma kapsamında temin edilen elektrik enerjisinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyatla tedarikin sağlandığının beyan edilmesi üzerine muafiyet kapsamına alındıkları, bu kapsamda kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması uyarınca piyasa katılımcıları hakkında herhangi bir fatura işlemi tahakkuk ettirilmeden önce muafiyet başvurusunda bulunan piyasa katılımcılarına, EPİAŞ'a ibraz edilen ikili anlaşmalar kapsamında temin edilen enerjinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyat ile tedarik edilmesi durumunda muafiyet tanınacağının bildirildiği, her ne kadar 01/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması sonrasında 29/09/2022 tarihli dava konusu düzenlemeyle Usul ve Esaslar'ın 7

. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik kapsamında, piyasa katılımcıları arasında imzalanan sabit fiyatlı ikili anlaşmaların muafiyet verilmesi aşaması dikkate alınabilmesi için bu anlaşmalar uyarınca temin edilen elektrik enerjisinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyatla ile tedarik edilmesi gerektiği öngörülmüş ise de, söz konusu durumun kaynak bazında destekleme bedeli uygulamasının yürürlüğü girdiği ilk dönemden itibaren (01/04/2022-31/10/2022) dikkate alınarak uygulandığı, dava konusu düzenlemeyle ihdas edilen kuralın, muafiyete ilişkin hususların detaylı olarak açıklanmasına ilişkin olduğu anlaşıldığından dava konusu düzenlemelerin hukukî belirlilik ve öngörülebilirlik ilkelerine aykırılık teşkil etmediği açıktır.

Ayrıca, YEKDEM'e dahil olan üretim tesisleri ile EÜAŞ'ın portföyünde yer alan üretim tesislerinin, Usul ve Esaslar'ın kapsamı dışında tutulmasının eşitlik ilkesine aykırılık teşkil etmediği, kaldı ki 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun'un 6. maddesi uyarınca, bu Kanun'un yürürlüğe girdiği 18/05/2005 tarihinden 31/12/2020 tarihine kadar işletmeye girmiş veya girecek olan YEKDEM'e tabi üretim lisansı sahipleri için, bu Kanun'a ekli I sayılı Cetvelde yer alan fiyatların, on yıl süre ile uygulanacağı; 31/12/2020 tarihinden sonra işletmeye girecek olan YEK Belgeli üretim tesisleri için ise bu Kanun'a göre uygulanacak fiyat ve sürelerin Cetveldeki fiyatları geçmemek üzere Cumhurbaşkanı tarafından belirleneceği ifade edildiğinden, YEKDEM kapsamında yer alan üretim tesislerine uygulanacak fiyatların YEK Belgeli üretim tesislerinin işletmeye giriş tarihleri dikkate alınmak suretiyle anılan Kanun veya Cumhurbaşkanı kararı ile belirlendiği; diğer taraftan, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendi kapsamında, dağıtım şirketlerinin teknik ve teknik olmayan kayıpları ile genel aydınlatma nedeniyle ihtiyaç duydukları enerjiyi EÜAŞ'tan tedarik edecekleri, bu şekilde tedarik edilecek elektrik enerjisi için Kurum tarafından farklı toptan satış fiyatları belirlenebileceği ve uygulamada Kurum tarafından EÜAŞ'tan dağıtım şirketleri ve görevli tedarik şirketlerine yapılan satışlar için tarifelerde piyasa takas fiyatının altında satış fiyatlarının belirlendiği, bu şekilde EÜAŞ tarafından, daha uygun bir fiyat üzerinden görevli tedarik şirketlerine elektrik enerjisi satılarak elektrik fiyatlarında yaşanacak artışların önüne geçilmek istendiği anlaşıldığından, gerek YEKDEM'e dahil olan üretim tesislerinin gerekse EÜAŞ'ın portföyünde yer alan üretim tesislerinin kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması kapsamı dışında tutulmasının eşitlik ilkesine aykırılık teşkil etmediği sonucuna varıldığından, bu konudaki iddialara itibar edilmemiştir.
Söz konusu Kurul kararları uyarınca davacı şirkete ait elektrik enerjisi üretim tesisine yönelik kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması kapsamında EPİAŞ tarafından düzenlenen ... tarih ve ... sayılı faturanın kaynak bazında destekleme bedeline ilişkin 52.576.498,43-TL'lik kısmına yönelik EPİAŞ'a karşı 22/11/2022 tarihli dilekçeyle yapılan itirazın cevap verilmemek suretiyle reddedilmesi üzerine Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna 16/01/2023 tarihli dilekçeyle yapılan itirazın cevap verilmemek suretiyle reddine dair işlemin incelenmesi;

EPİAŞ'ın 15/04/2022 tarihli görüş istem yazısı üzerine Kurumun 15/04/2022 tarih ve 425820 sayılı yazısıyla, doğrudan sabit fiyatla tüketiciye ulaşmayan ikili anlaşmaların muafiyet kapsamına girmediği değerlendirilerek, tüketicilerin yüksek elektrik enerjisi maliyetlerinden korunabilmesi için ikili anlaşma ile elektrik ticaretinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyatla yapılmasının gerektiği, aksi takdirde tüketicilerin korunmasının mümkün olmadığı belirtilerek Usul ve Esaslar'da belirtilen sabit fiyat ile ikili anlaşma yapılması halinde muafiyet durumu değerlendirilirken, muafiyet tanınacak ikili anlaşma sahibi piyasa katılımcılarının anlaşma kapsamında temin ettikleri elektrik enerjisinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyat ile tedarikinin de sağlandığının tespit edilmesi gerektiğinin EPİAŞ'a bildirildiği, EPİAŞ tarafından 18/04/2022 tarihinde üretici şirketlere gönderilen yazıda, Usul ve Esaslar uyarınca muafiyet tanınacak ikili anlaşma kapsamında temin ettikleri elektrik enerjisinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyat ile tedarikinin de sağlandığının tespit edilmesi için ihtiyaç duyulan bilgi ve belgelerin ibraz edilmesinin istenildiği, istenen bilge ve belgelerin EPİAŞ'a sunulması üzerine, 24/05/2022 tarihli yazıyla muafiyet başvurusu olumlu sonuçlandırılarak davacı şirketten 6 (altı) ay boyunca destekleme bedeli alınmadığı; ancak, Kurum tarafından EPİAŞ'a gönderilen 07/11/2022 tarihli yazıyla, muafiyet kapsamındaki sabit fiyatlı ikili anlaşmalara ilişkin beyan ve belgelerin, kaynak bazında destekleme bedeli uygulamasının başladığı 01/04/2022 tarihinden itibaren yeniden incelenmesinin ve gerekli düzeltmelerin yapılmasının istenildiği, muafiyetten yararlanan tüm şirketler yönünden yeniden yapılan incelemelerde, gerçekleşen enerji iletimine ilişkin nihai verilere göre, davacı şirketin muafiyet beyanının aksine, sattığı enerjinin sadece bir kısmının nihai tüketiciye kadar sabit fiyatla ulaştığının tespit edildiği, davacı şirketin sunduğu ikili anlaşmalar uyarınca 174.471 MWh muafiyetten yararlanmasına karşılık sonradan yapılan incelemede bu miktarın 48.466 MWh'lik kısmının nihai tüketiciye sabit fiyattan ulaştırıldığının tespit edilmesi üzerine, Ekim 2022 döneminden itibaren davacı şirket hakkında kaynak bazında destekleme bedeli borcu tahakkuk ettirilmeye başlanarak dava konusu Ekim 2022 dönemine ilişkin faturada kaynak bazında destekleme bedeli borcu kalemine yer verilmiş; ayrıca, 12/01/2023 tarih ve 11574-31 sayılı Kurul kararıyla Nisan-Eylül 2022 döneminde ödenmeyen kaynak bazında destekleme bedeli borcunun davacı şirketten tahsil edilmesine karar verilmiştir.

Bu kapsamda, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin on birinci fıkrası uyarınca tüketicilerin yüksek elektrik enerjisi maliyetlerinden korunabilmesi amacıyla muafiyet tanınacak piyasa katılımcılarının ikili anlaşma kapsamında temin ettikleri elektrik enerjisinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyat ile tedarikinin sağlandığının tespit edilmesi gerektiğinden, davacı şirket tarafından söz konusu muafiyet aşamasında sunulan ikili anlaşmalara yönelik yeniden yapılan inceleme neticesinde, Nisan-Eylül 2022 dönemi (1. uygulama dönemi) sonrasında gerçekleşen enerji iletimi verileri dikkate alınarak davacı şirketin beyanının aksine muafiyet tanınan 174.471 MWh elektrik enerjisinin sadece 48.466 MWh'lik kısmının nihai tüketicilere sabit fiyat ile ulaştığının tespit edilmesi üzerine 2. uygulama döneminde (01/10/2022-31/03/2023), 1. uygulama dönemi sonuçları dikkate alınarak Ekim 2022 döneminde davacı şirket hakkında kaynak bazında destekleme bedeli borcu tahakkuk ettirilmesine ilişkin işlem ile bu işleme karşı yapılan itirazın zımnen reddine dair işlemlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Her ne kadar davacı şirket tarafından, kaynak bazında destekleme bedeli borcunun nasıl hesaplandığının belirsiz olduğu ve fatura borçlarının 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uygulanarak tahsil edilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmekte ise, Usul ve Esaslar'da kaynak bazında destekleme bedelinin ve bu bedelin dağıtılmasına ilişkin usul ve esasların belirlendiği; ayrıca, Elektrik Piyasası Dengeleme ve Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 132/E maddesinde, piyasa katılımcılarının, söz konusu faturadan kaynaklanan net borcunu öngörülen sürede ödememesi hâlinde, ödenmesi gereken tutara temerrüt faizi uygulanacağının ve temerrüt faizi oranının 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesine göre belirlenen faiz oranı olduğunun açıkça belirtildiği dikkate alındığında, davacı şirketin bu konudaki iddialarına itibar edilmemiştir. 	
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.DAVANIN REDDİNE,
2.Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, 
3.Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,
4.Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5.Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 22/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X)  KARŞI OY :

2.Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, 
3.Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,
4.Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5.Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 22/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X)  KARŞI OY :
6446 sayılı Kanun'un "Tarifeler ve tüketicilerin desteklenmesi" başlıklı 17. maddesine 7321 sayılı Kanun'un 27. maddesiyle eklenen (11) numaralı fıkrada yer alan düzenlemenin "üretim maliyetlerini" kıstas aldığı, ancak Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar'da azami uzlaştırma fiyatı için belirleyici olarak kabul edilen kaynak bazındaki üretim maliyetinin nasıl hesaplanacağına dair bir düzenleme yapılmadığı, bunun yerine Usul ve Esaslar'ın 4. maddesiyle kaynak türleri için elektrik enerjisi üretimindeki maliyetlerin Kurul tarafından belirleneceğinin ifade edildiği, böylece Kurul tarafından üretim maliyetlerinin hesaplanması ve belirlenmesi noktasında Bakanlığın görüşüne başvurulmadığı ve Bakanlığın devre dışı bırakıldığı, oysa düşük maliyetli üreticilerin yüksek maliyetli üreticilere destekleme bedeli ödemesini öngören bir sistem düzenlendiğine ve bunun için temel alınan kıstas "üretim maliyetleri" olduğuna göre, Bakanlık görüşü alınarak çıkarılan Usul ve Esaslar'da kaynak türleri itibarıyla üretim maliyetinin nasıl hesaplanacağının, hangi maliyet bileşenlerinin kullanıldığının objektif, nesnel ve somut olarak düzenlenmesi gerektiği, Usul ve Esaslar'da böyle bir düzenleme yapılmamasının öngörülebilirlik ve hukuki belirlilik ilkelerine aykırı olduğu, tüm piyasa aktörlerinin her bir kaynak türü itibarıyla üretim maliyetinin nasıl hesaplandığını, hangi verilerin kullanıldığını, adil ve eşit bir hesaplama yapılıp yapılmadığını bilmeye haklarının bulunduğu ve böyle bir düzenlemenin piyasa açısından şeffaflığı sağlayacağı, kaynak türü itibarıyla nasıl hesaplandığı bilinmeyen üretim maliyetleri üzerinden azami uzlaştırma fiyatı belirleyen ve bu fiyata bağlı olarak destekleme bedeli ödenmesini zorunlu kılan Usul ve Esaslar'ın ve alınan Kurul kararlarının dayanağı olan anılan kanunî düzenlemenin amaçları açısından öngörülebilir olmadığı, hukuki belirsizliklere neden olduğu anlaşıldığından, dava konusu düzenlemelerde ve davacı hakkında tesis edilen uygulama işlemlerinde belirtilen yönden hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, dava konusu düzenlemeler ile uygulama işlemlerinin iptaline karar verilmesi gerektiği oyu ile davanın reddi yolundaki karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2020/6500, Karar No: 2024/4216, Tarih: 22.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas  No : 2020/6500
Karar No : 2024/4216                                                                                
DAVACI	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı  (... Bakanlığı)
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
DAVANIN_KONUSU: Davacı tarafından, 26/12/2019 tarih ve 30990 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 396 sıra numaralı Milli Emlak Genel Tebliği'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (h), (l), (n), (ö) ve (p) bentlerinin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI 	: Davacı tarafından, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ... ada, ... parsel sayılı Hazineye ait taşınmaz üzerine bazı yapılar inşa ettiği, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun Geçici 16. maddesi kapsamında anılan taşınmaz üzerindeki yapıları için dört ayrı yapı kayıt belgesi düzenlendiği, bu taşınmazın yapı kayıt belgesi düzenlenen kısımlarının tarafına satılması istemli başvurusunun, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun Geçici 16. maddesi uyarınca kabulü ile satış işlemlerine başlanması gerekirken, zımnen reddedilmesinde ve bu işlemin dayanağı olan Tebliğ maddelerinde hukuka uyarlık bulunmadığı, dayanak 3194 sayılı İmar Kanunu'nun Geçici 16. maddesinde yapı kayıt belgeli yapıların Hazineye ait taşınmazlar üzerinde bulunması halinde üzerinde bulundukları Hazineye ait taşınmazların satılması konusunda idareye bağlı yetki tanındığı, kaldı ki aynı maddede sayılan yapı kayıt belgesi düzenlenemeyecek taşınmazlar ile Yapı Kayıt Belgesi Verilmesine İlişkin Usul ve Esasların 7. maddesinde belirtilen özel kanunlar kapsamındaki taşınmazların satışının mümkün olmayacağı kabul edilse dahi dava konusu Genel Tebliğ ile bu sınırın da aşılarak satılamayacak taşınmazların kapsamının dayanak mevzuata aykırı olarak genişletildiği, bu haliyle dava konusu düzenlemenin normlar hiyerarşisi prensibine aykırı bulunduğu ileri sürülmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI	: Davalı idarece, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun Geçici 16. maddesinin uygulanmasına ilişkin usul ve esasların belirlemesi yetkisinin idarelerine ait olduğu, yapı kayıt belgesinin alınması ile yapı kayıt belgesi bulunan yerlerin satışının farklı konular olduğu, yapı kayıt belgesinin iptali halinde buna bağlı olarak yapılacak satışın da mümkün olmayacağı, taşınmaz üzerinde bulunan her yapının “inşa edilmiş” olarak değerlendirilemeyeceği, düzenlemenin dayanak Kanun'un lafzına, amacına ve ruhuna uygun bulunduğu savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: ...

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava, davacı tarafından ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ...parsel sayılı taşınmazda inşa edilmiş yapılara yönelik olarak İmar Kanununun geçici 16'ncı maddesi uyarınca yapılan başvuru sonucu düzenlenen 4 adet yapı kayıt belgesinin ilişkin olduğu taşınmaz kısmının kendisine satışının yapılması istemiyle davalı İdarelere yapılan başvuruların zımnen reddi üzerine, 26/12/2019 tarih ve 30990 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 396 sıra nolu Milli Emlak Genel Tebliğinin 4'üncü maddesinin 1'inci fıkrasının h, l, n, ö ve p bentlerinin iptali istemiyle açılmıştır. 
11.05.2018 günlü, 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 16'ncı maddesiyle, 3194 sayılı İmar Kanununa eklenen geçici 16'ncı maddede, afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31/10/2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31/12/2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebileceği, başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususların Bakanlık tarafından hazırlanan Yapı Kayıt Sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedileceği; yapının bulunduğu arsanın Emlak Vergisi Kanununa göre belirlenen emlak vergi değeri ile yapının Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca belirlenen yaklaşık maliyet bedelinin toplamı üzerinden konutlarda yüzde üç, ticari kullanımlarda yüzde beş oranında alınacak kayıt bedelinin başvuru sahibi tarafından genel bütçenin (B) işaretli cetveline gelir kaydedilmek üzere merkez muhasebe birimi hesabına yatırılacağı; Yapı Kayıt Belgesinin yapının kullanım amacına yönelik olduğu, Yapı Kayıt Belgesi alınan yapıların, Hazineye ait taşınmazlar üzerine inşa edilmiş olması halinde, bu taşınmazların Bakanlığa tahsis edileceği, Yapı Kayıt Belgesi sahipleri ile bunların kanuni veya akdi haleflerinin talepleri üzerine taşınmazların Bakanlıkça rayiç bedel üzerinden doğrudan satılacağı; Yapı Kayıt Belgesinin, yapının yeniden yapılmasına veya kentsel dönüşüm uygulamasına kadar geçerli olduğu, Yapı Kayıt Belgesi düzenlenen yapıların yenilenmesi durumunda yürürlükte olan imar mevzuatı hükümlerinin uygulanacağı; bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasların Bakanlık ve Maliye Bakanlığı tarafından müştereken belirleneceği, kurala bağlanmıştır.