muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24931, Karar No: 2016/2347, Tarih: 02.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/24931 E.  ,  2016/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 18.07.2006 tarihinde belirli süreli hizmet sözleşmesi ile davalı şirketin gemilerinde “usta gemici” sıfatıyla gemi adamı olarak çalışmaya başladığını, davacının iş akdinin davalı tarafından verilecek iş olmadığı beyan edilerek sonlandırıldığını, kıdem tazminatının ödenmediğini, hizmet sözleşmesinde bir fiil çalışma kaydıyla 6 ayda bir iki maaş ikramiye alacağı kararlaştırılmış olmasına rağmen 8 ayda bir ikramiye ödendiğini, davacının 6 ayda bir hesabıyla toplam 8 ikramiyeye hak kazanmışken, davacıya iki ikramiye eksik ödendiğini, bunun karşılığının iki maaş olduğunu, iddia ederek kıdem tazminatı ile eksik ödenen iki adet ikramiye alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının 25.07.2006-13.09.2010 tarihleri arasındaki dönemde, gemilerde ihtiyaç olduğu müddetçe fasılalarla belirli sürelerde usta gemici sıfatıyla gemi adamı olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmelerinin belirli sürelerin dolması üzerine kendiliğinden sona erdiğini, bu nedenle davacının kıdem tazminatına talep hakkı bulunmadığını, taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesindeki ikramiye ödemesine ilişkin düzenleme kapsamında davacıya tüm çalışmaları karşılığında ikramiyelerin eksiksiz ödendiğini, ancak davacının... gemisinde çalışmak üzere davalı şirketle 6 aylık sözleşme yapmasına rağmen 4. ayın sonunda gemiden ayrıldığını, aynı şekilde ...gemisinde çalışmak üzere davalı şirket ile 6 aylık sözleşme yapmasına karşın, 3. ayın sonunda ailevi sorunları nedeniyle gemiden ayrılarak çalıştığını, bu kapsamda sözleşme kapsamında bilfiil çalışmayan davacının ikramiye ödemesine hak kazanmadığını, davacıya hak kazanmış olduğu ikramiyelerin eksiksiz ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak kıdem tazminatı talebinin kısmen kabulüne, ikramiye alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak kıdem tazminatı talebinin kısmen kabulüne, ikramiye alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ile davalı arasında 25.07.2006 tarihinden itibaren başlamak üzere 6 .adet belirli süreli iş sözleşmesi imzalanmıştır. Bu sözleşmelerin ilgili maddelerinde “…sözleşme sonuna kadar ücretsiz izin almamış olmak ve bilfiil çalışmış olmak kaydıyla gemi adamının 1 aylık maaş tutarında ikramiyeye hak kazanacağı bilfiil çalışmadan ayrılma halinde ikramiyeye hak kazanamayacağı…”hususu kararlaştırılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta davacının 11.04.2008 ve 11.08.2009 tarihli iş sözleşmelerinin süresi dolmadan, ... gemilerindeki çalışmasından kendisinin ayrıldığı ve belirtilen iş sözleşmelerinin bu şekilde sona erdiği kanıtlanamamıştır. Dosya kapsamında yer alan ve işveren tarafından tek taraflı olarak imzalanan hizmet belgeleri ile davacının 09.11.2009 tarihli izin talep dilekçesi, davacının ikramiyeye hak kazanma şartlarını düzenleyen sözleşme hükmüne aykırı hareket ettiği hususunda kesin delil olarak kabul edilemez. Bu nedenle mahkemece davacının ikramiye talebinin reddi hatalıdır. İkramiye alacağı talebinin kıst-el-yevm esasına göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8108, Karar No: 2017/12526, Tarih: 13.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/8108 E.  ,  2017/12526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Katılan vekilinin sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Katılan vekilinin, 12.03.2014 tarihinde usulünce tebliğ edilen hükmü yasal 1 haftalık süre geçtikten sonra 28.04.2014 tarihinde temyiz ettiğinden, temyiz isteminin CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık ...'in mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nın 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 13.11.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26832, Karar No: 2018/22131, Tarih: 03.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/26832 E.  ,  2018/22131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı belediyenin park ve bahçeler müdürlüğü bünyesinde beden işçisi olarak çalıştırılmak üzere işe alındığını, resmi çalışmanın ise diğer davalı ... Temizlik Hizm. Bilgi İşl. Otom. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şirketi bünyesinde 10/01/2013 tarihinde başlatıldığını, davacının asgari geçim indirimi hariç aylık net ücretinin 1.000,00 TL olduğunu, davalı şirket bünyesinde diğer davalı ... için yaptığı çalışmanın Cumartesi günleri dahil olmak üzere 08:00-17:00 saatleri arasında olduğunu ve öğlen 1 saat yemek molası verildiğini, bu bağlamda davacının haftalık çalışmasının 48 saat olduğunu ve her hafta 3 saat fazla mesaisinin bulunduğunu, yine Mart, Nisan ve Mayıs aylarına ait ücretlerinin ödenmediğini, davacının bu süreçte rahatsızlanarak 13/04/2013 tarihinde ameliyat olduğunu ve bu nedenle 10 gün çalışamaz raporu aldığını, rapor bitiminde doktoru tarafından bir 10 günlük çalışamaz raporu daha düzenlenerek kendisine verildiğini, davacının da söz konusu bu raporları işverene ilettiğini, rapordan sonra işbaşı yapan davacının raporlu gün sayısının fazla olması nedeniyle 24/05/2013 tarihinde işten çıkarıldığını iddia ederek, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının davalı belediyenin 2013 yılında park, refüj ve yeşil alanların bakım, sulama ve düzenlenmesi işini ihale ile alan diğer davalı Günpak Temizlik Şirketinin işçisi olduğunu, davalı ... tarafından bilinen işe başlama tarihinin 10/01/2013 tarihi olduğunu, işten çıkış tarihinin ise 24/05/2013 tarihi olduğunu, davacının diğer davalı şirketin işçisi olması nedeniyle ne sebeple işten ayrıldığı konusunda davalı belediyenin bilgisinin bulunmadığını, davacının ihbar tazminatına hak kazanmadığını, yine belediyenin bir kamu kurumu olması nedeniyle yapılan çalışmalar resmi çalışma saatleri içerisinde gerçekleştiğinden ve ayrıca yapılan işin niteliği itibariyle fazla çalışmayı gerektirmediğinden davacının fazla çalışmasının söz konusu olmadığını, bununla birlikte dava konusu edilen alacaklara ilişkin davalı belediyenin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Günpak Tem. Hizm. Bilgi İşl. Otom. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davalı şirketin alt işveren olarak temizlik işleri ile iştigal ettiğini, davacının da 10/01/2013 tarihinde davalı şirket nezdinde işe başladığını ve diğer davalı asıl işveren Büyükçekmece Belediyesinde park ve bahçelerde çalıştığını, çalışmalarının karşılığı ücret alacaklarının davalı şirket tarafından kendisine ödendiğini, dava dilekçesinde iddia edildiği şekilde mart, nisan ve mayıs aylarına ilişkin ücret alacağının bulunmadığını, yine davacının iddiasının aksine işten çıkarılma durumunun söz konusu olmadığını, davacının kendi isteğiyle 24/05/2013 tarihinde işten ayrıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, kabul edilen toplam 760,81 TL. ve dava tarihinden sonra ödenmesi nedeniyle reddedilen 506,00 TL. ücret alacağının birlikte dikkate alınarak davacı lehine vekalet ücreti hükmedilmesi yerine sadece kabul edilen miktara göre 760,81 TL. vekalet ücretinin belirlenmesi; hükmün harca ilişkin 2. bendinde harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmekle birlikte harcın ne yapılacağı hususunda karar verilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 2 numaralı bendinin sonuna gelmek üzere "hazineye irat kaydına" sözcüklerinin eklenmesine,

Hüküm fıkrasının davacı lehine vekalet ücretine ilişkin 3 numaralı bendinin ilk paragrafının tamamen çıkarılarak, yerine;

"Davacı vekil ile temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT.sinin 13. maddesi dikkate alınarak, kabul edilen ve dava açıldıktan sonra ödenen alacaklar toplamı üzerinden belirlenen 1.266,81 TL. vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine," paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39328, Karar No: 2024/11876, Tarih: 07.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/39328 E.  ,  2024/11876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakaret etmediğine, polis memurunun elini bükmesine karşı kendisini savunduğuna ve suçlamaları kabul etmediğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

1. Olay tutanağı, katılan ve şikayetçi beyanları ile tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanığın hakaret suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak;

2. 5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekirken, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden ve sanığın hürriyeti bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılmasının hangi sebeple somut olayın koşullarında zorlayıcı bir ihtiyaçtan kaynaklandığı açıklanmadan orantılılık ilkesine aykırı şekilde hapis cezasının tercih edilmesi,

3. Mağdur sayısı dikkate alındığında hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43/2 maddesinin uygulanması sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 Sayılı Kanun'un 307/5 fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11651, Karar No: 2018/1181, Tarih: 06.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11651 E.  ,  2018/1181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 ayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/524, Karar No: 2019/4056, Tarih: 27.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/524 E.  ,  2019/4056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde 13 yaşında olan mağdurun, sokaklarda tartıcılık yapması için ailesi tarafından önleyici tedbirlerin alınmasına rağmen arkadaş çevresinin etkisi ve özel isteklerini karşılayabilmek amacıyla çalışmaya devam ettiğine ilişkin sosyal inceleme raporu ve sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmaları karşısında sanıkların mahkumiyetini gerektirir kesin delil bulunmamasına karşın bereatleri yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7309, Karar No: 2024/8999, Tarih: 23.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7309 E.  ,  2024/8999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/8 E., 2024/252 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afşin İş Mahkemesi

MAHKEMESİ : Afşin İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/80 E., 2021/34 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, İstanbul, İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrasının açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatı veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalı vekilinin temyizi yönünden dava değeri veya tek başına temyiz konusu yapılan vekâlet ücreti değeri; Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13692, Karar No: 2012/16866, Tarih: 04.07.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/13692 E.  ,  2012/16866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı yasasından kaynaklanmaktadır.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 10.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.