muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/6703, Karar No: 2024/5087, Tarih: 04.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas	No : 2023/6703
Karar	No : 2024/5087
İSTEMDE BULUNAN: ... Valiliği
KARŞI TARAF: ... Vasisi ...
İSTEMİN ÖZETİ: Kocaeli  İli ...  İlçesi  Belediye Meclis Üyesi olan ...'un seçilme yeterliliğini kaybettiğinden bahisle 5393 sayılı Yasanın 29. maddesi uyarınca meclis üyeliğinin düşürülmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ:...
DÜŞÜNCESİ	: İstemin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: İstem; Kocaeli  İli ...  İlçesi  Belediye Meclis Üyesi olan ...'un seçilme yeterliliğini kaybettiğinden bahisle 5393 sayılı Yasanın 29. maddesi uyarınca meclis üyeliğinin düşürülmesine ilişkindir.
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 24. maddesinin 2. fıkrasında; Danıştayın, belediyeler ile il özel idarelerinin seçimle gelen organlarının organlık sıfatlarını kaybetmeleri hakkındaki istemleri inceleyip, karara bağlayacağı hükme bağlanmıştır.
2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun'un "seçilme yeterliliği" başlıklı 9. Maddesinde; "2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanununun 11 inci maddesinde belirtilen sakıncaları taşımamak şartıyla, on sekiz yaşını dolduran her Türk vatandaşı belediye başkanlığına, il genel meclisi ve belediye meclisi üyeliğine seçilebilir."  hükmü yer almaktadır. 
2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu'nun "milletvekili seçilemeyecek olanlar" başlıklı 11. maddesinin (e) fıkrasında ise; taksirli suçlar hariç, toplam bir yıl veya daha fazla hapis veya süresi ne olursa olsun ağır hapis cezasına hüküm giymiş olanların milletvekili seçilemeyecekleri hükmüne yer verilmiştir.
5393 sayılı Belediye Kanunu'nun "meclis üyeliğinin sona ermesi" başlıklı 29.maddesinin üçüncü fıkrasında; belediye meclisi üyeliğine seçilme yeterliliğinin kaybedilmesi durumunda, valinin bildirmesi üzerine Danıştay tarafından üyeliğin düşmesine karar verileceği kuralı yer almıştır.
Dosyanın incelenmesinden, Gebze Belediye Meclis Üyesi Osman Kurum'un  "PKK Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçundan... Ağır  Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile 7 yıl 6 ay  hapis cezası ile cezalandırıldığı, istinaf başvurusunun  ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla reddedildiği ve ... Ceza Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla ''onama'' kararı verilerek kararın kesinleştiği, Kocaeli  Valiliğinin...gün ve E-...sayılı yazısıyla da 5393 sayılı Yasanın 29. maddesi gereği bahse konu şahsın belediye meclis üyeliğinin düşürülmesinin istenildiği anlaşılmıştır.
Bu durumda; adı geçen belediye meclis üyesinin almış olduğu ceza nedeniyle 2839 sayılı Yasanın 11/e maddesi uyarınca seçilme yeterliliğini kaybettiği açıktır.
Açıklanan nedenlerle, Gebze Belediye Meclis Üyesi ...'un belediye meclis üyeliğinin düşürülmesi isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

Bu durumda; adı geçen belediye meclis üyesinin almış olduğu ceza nedeniyle 2839 sayılı Yasanın 11/e maddesi uyarınca seçilme yeterliliğini kaybettiği açıktır.
Açıklanan nedenlerle, Gebze Belediye Meclis Üyesi ...'un belediye meclis üyeliğinin düşürülmesi isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay  Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:
	 İstem; Kocaeli  İli Gebze  İlçesi  Belediye Meclis Üyesi olan ...'un seçilme yeterliliğini kaybettiğinden bahisle 5393 sayılı Yasanın 29. maddesi uyarınca meclis üyeliğinin düşürülmesine ilişkindir.
	2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 24. maddesinin 2. fıkrasında; Danıştayın, belediyeler ile il özel idarelerinin seçimle gelen organlarının organlık sıfatlarını kaybetmeleri hakkındaki istemleri inceleyip, karara bağlayacağı hükme bağlanmıştır.
	2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanunun "seçilme yeterliliği" başlıklı 9. maddesinde; 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanununun 11 inci maddesinde belirtilen sakıncaları taşımamak şartıyla, onsekiz yaşını dolduran her Türk vatandaşının belediye başkanlığına, il genel meclisi ve belediye meclisi üyeliğine seçilebileceği hükmü yer almaktadır. 
	2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanununun "milletvekili seçilemeyecek olanlar" başlıklı 11. maddesinin (f) fıkrasında ise; "Affa uğramış olsalar bile;
	1. (Değişik: 2/1/2003-4778/15 md.) Basit ve nitelikli zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dolanlı iflas gibi yüz kızartıcı suçlar ile istimal ve istihlak kaçakçılığı dışında kalan kaçakçılık suçları, resmî ihale ve alım satımlara fesat karıştırma veya Devlet sırlarını açığa vurma suçlarından biriyle mahkûm olanlar,
	2. Türk Ceza Kanununun İkinci Kitabının, birinci babında yazılı suçlardan veya bu suçların işlenmesini aleni olarak tahrik etme suçundan mahkum olanlar,
	3. (Değişik: 2/1/2003-4778/15 md.) Terör eylemlerinden mahkûm olanlar,
	4. Türk Ceza Kanununun 536 ncı maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarında yazılı eylemlerle aynı Kanunun 537 nci maddesinin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarında yazılı eylemleri siyasi ve ideolojik amaçlarla işlemekten mahkum olanlar." milletvekili seçilemeyecekler arasında sayılmıştır. 
	5393 sayılı Belediye Kanununun "meclis üyeliğinin sona ermesi" başlıklı 29.maddesinin üçüncü fıkrasında; belediye meclisi üyeliğine seçilme yeterliliğinin kaybedilmesi durumunda, valinin bildirmesi üzerine Danıştay tarafından üyeliğin düşmesine karar verileceği kuralı yer almıştır.

5393 sayılı Belediye Kanununun "meclis üyeliğinin sona ermesi" başlıklı 29.maddesinin üçüncü fıkrasında; belediye meclisi üyeliğine seçilme yeterliliğinin kaybedilmesi durumunda, valinin bildirmesi üzerine Danıştay tarafından üyeliğin düşmesine karar verileceği kuralı yer almıştır.	
	Dosyanın incelenmesinden; Gebze Belediye Meclis Üyesi...'un  "PKK Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçundan ... Ağır  Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile 7 yıl 6 ay  hapis cezası ile cezalandırıldığı, istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Ceza Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla reddedildiği ve...Ceza Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla ''onama'' kararı verilerek kararın kesinleştiği, Kocaeli  Valiliğinin...gün ve E-... sayılı yazısıyla da 5393 sayılı Yasanın 29. maddesi gereği bahse konu şahsın belediye meclis üyeliğinin düşürülmesinin istenildiği, söz konusu başvurudan sonra yapılan 31 Mart 2024 Mahalli İdareler Genel Seçimleri sonucunda şahsın meclis üyeliği görevinin son bulduğu ve yeniden seçilemediği anlaşılmaktadır. 
Bu durumda, 31 Mart 2019 Mahalli İdareler Genel Seçimleri sonucunda Kocaeli  İli Gebze  İlçesi  Belediye Meclis Üyeliğine seçilen...'un, 31 Mart 2024 tarihli Mahalli İdareler Genel Seçimlerinde tekrardan ilçe belediye meclis üyeliğine seçilememesi nedeniyle Gebze İlçe Belediye Meclis Üyeliğinin kendiliğinden sona erdiği anlaşılmakta olup, konusu kalmayan istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.
Açıklanan nedenlerle, konusu kalmayan istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (onbeş) gün içerisinde, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na itiraz yolu açık olmak üzere, 04/10/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/8971, Karar No: 2024/5090, Tarih: 04.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/8971
Karar No : 2024/5090                                                                                
DAVACI                            : ... Barosu Başkanlığı (E-Tebligat)	
VEKİLİ                              : Av. ..., Av. ...
 
DAVALI                             : .../ANKARA                                     
VEKİLİ                               : Av. ...
DAVANIN KONUSU         : 07/07/2023 tarih ve 32241 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 06/07/2023 tarih ve 7346 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı’na Ekli "Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Karar’da Değişiklik Yapılmasına Dair Karar"ın 1. maddesinin iptali istemine ilişkindir.
DAVACININ	İDDİALARI	 : Anayasa’nın 73. maddesinin dördüncü fıkrasının Cumhurbaşkanına verdiği "vergi oranlarına ilişkin hükümlerde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapma yetkisi" dava konusu uyuşmazlıkta yeni vergi ihdas edecek şekilde ve miktarda kullanıldığı için düzenlemenin yetki yönünden hukuka aykırılık teşkil ettiği, bu durumun vergilendirmenin kanuniliği ilkesine de uygun düşmediği, vergi oranlarında yapılan artışın mali güce göre vergilendirme ilkesine aykırı olduğu gibi sosyal devlet anlayışıyla da bağdaşmadığı, düzenlemeyle avukatlık hizmetlerinde de katma değer vergisi oranının artması nedeniyle vatandaşların mahkemeye erişim hakkının kısıtlanacağı ileri sürülmektedir.
DAVALI İDARENİN SAVUNMASI : Düzenlemenin, davacıların menfaatini etkilememesi nedeniyle dava açma ehliyetlerinin bulunmadığı, 06/02/2023 tarihinde meydana gelen depremler nedeniyle ortaya çıkan kamusal ihtiyaçların karşılanması, sosyal devlet anlayışının bir gereği olduğu için söz konusu ihtiyaçlar nedeniyle oluşan finansman açığının karşılanmasına amacıyla yapıldığı, katma değer vergisinin mali güce bağlı olarak yapılan harcamalar üzerinden alınması nedeniyle mali güce göre vergilendirme ilkesine uygun olduğu, vergi oranlarının artırılması suretiyle elde edilmesi beklenen kamu geliri artışı ile teüketicilere yüklenen ilave mali külfet arasında makul bir denge bulunması nedeniyle ölçülülük ilkesine aykırılıktan söz edilemeyeceği, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 28. maddesiyle Cumhurbaşkanına, %10 olan vergi oranını dört katına kadar artırma ve %1’e kadar indirme yetkisi verildiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ            : ...
 DÜŞÜNCESİ                              : Katma değer vergisi oranlarının artırılmasına yönelik dava konusu düzenlemenin 3065 sayılı Kanun’un 28. maddesiyle Cumhurbaşkanı'na verilen yetki kapsamında olması nedeniyle 06/07/2023 tarih ve 7346 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı'nın iptali talep edilen 1. maddesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY	SAVCISI				      				: ...

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ            : ...
 DÜŞÜNCESİ                              : Katma değer vergisi oranlarının artırılmasına yönelik dava konusu düzenlemenin 3065 sayılı Kanun’un 28. maddesiyle Cumhurbaşkanı'na verilen yetki kapsamında olması nedeniyle 06/07/2023 tarih ve 7346 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı'nın iptali talep edilen 1. maddesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY	SAVCISI				      				: ...
DÜŞÜNCESİ                            : Dava, 07/07/2023 tarihli ve 32241 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 06/07/2023 tarihli ve 7346 sayılı Cumhurbaşkanı Kararına ekli "Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Karar"ın 1. maddesinin iptali istemiyle açılmıştır.
	   Davalı idarenin usule ilişkin iddiaları yerinde görülmemiştir.
	3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 28. maddesine dayanılarak yayımlanarak 10/07/2023 tarihinde yürürlüğe giren 7346  sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile "Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Karar" yürürlüğe konulmuş, Kararın 1. maddesi ile 24/12/2007 tarihli ve 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan "Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Karar"ın 1. maddesinin birinci fıkrasının;           
	   a) (a) bendinde yer alan %18 ibaresinin,%20 şeklinde;
              b) (c) bendinde yer alan %8 ibaresinin , %10 şeklinde, 
değiştirilmesine karar verilmiş, düzenlemenin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek iptali istenmiştir.
  Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 6. maddesinde, hiçbir kimse veya organın, kaynağını Anayasadan almayan bir devlet yetkisini kullanamayacağı; 7. maddesinde, yasama yetkisinin Türk Milleti adına Türkiye Büyük Millet Meclisine ait olduğu ve bu yetkinin devredilmesinin mümkün olmadığı; 8. maddesinde ise, yürütme yetkisi ve görevinin, Cumhurbaşkanı tarafından Anayasaya ve kanunlara uygun olarak kullanılacağı ve yerine getirileceği kurala bağlanmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 6. maddesinde, hiçbir kimse veya organın, kaynağını Anayasadan almayan bir devlet yetkisini kullanamayacağı; 7. maddesinde, yasama yetkisinin Türk Milleti adına Türkiye Büyük Millet Meclisine ait olduğu ve bu yetkinin devredilmesinin mümkün olmadığı; 8. maddesinde ise, yürütme yetkisi ve görevinin, Cumhurbaşkanı tarafından Anayasaya ve kanunlara uygun olarak kullanılacağı ve yerine getirileceği kurala bağlanmıştır.
	Anayasanın73. maddesinin üçüncü fıkrasında; vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı; dördüncü fıkrasında vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisinin Bakanlar Kuruluna verilebileceği kurala bağlanmış, 21/01/2017 tarih ve 6771 sayılı Kanununun 16. maddesiyle, 73. maddenin dördüncü fıkrasında yer alan “Bakanlar Kuruluna” ibaresi, “Cumhurbaşkanına” olarak değiştirilmiştir. Bu düzenleme ile maddede belirtilen hallerde yürütme organına devredilen yetki dışında kamu gücüne dayalı bütün yükümlülüklerin kanunla düzenlenmesi zorunluluğu getirilmiştir. Bu zorunluluk, "verginin kanuniliği" ilkesi olarak tanımlanmakta olup bu ilke uyarınca verginin yükümlüsü, konusu, vergiyi doğuran olay, matrah, oran, tarh, tahakkuk, tahsil, zamanaşımı, muafiyet ve istisna gibi vergilendirmenin temel ögelerinin kanun ile belirlenmesi gerekmektedir.     
	Diğer taraftan, 73. maddenin son fıkrasında sayılan konularda Kanun tarafından belirlenen alt ve üst sınırları içinde kalmak şartıyla Cumhurbaşkanı değişiklik yapmaya yetkilidir. Ancak, çerçevesi Anayasa ile belirlenmiş olan bu yetki, “‘koşullu ve sınırlı bir yetki"dir. Verginin yasallığı ilkesinin zedelenmesine yol açacak ve yasama yetkisinin yürütme organına devri sonucunu doğuracak şekilde yürütme organına sınırsız bir yetki verilmesi kabul edilemez.(AYM, 29/01/2014,E.2013/66,K.2014/19)
	Bu itibarla, düzenlemenin Cumhurbaşkanının düzenleme yetkisi kapsamında ve anayasal ilkelere uygun olarak yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.
	Anayasanın 35. maddesi ile herkesin mülkiyet ve miras hakkına sahip olduğu; bu hakların ancak kamu yararı amacıyla kanunla sınırlanabileceği; mülkiyet  hakkının  kullanılmasının  toplum  yararına  aykırı olamayacağı düzenlenmiştir.  Anayasa  Mahkemesinin bir çok kararında  belirtildiği üzere mülkiyet hakkı Anayasada sınırsız bir hak olarak düzenlenmemiş, kamu yararı amacıyla ve kanunla sınırlandırılabileceği öngörülmüştür. Bu sınırlandırmada bulunulurken Anayasanın 13. maddesinin de göz önünde bulundurulması, dolayısıyla müdahalenin kanuna dayanması, Anayasa hükmünde belirtilen sebeplere bağlı olması ve ölçülülük ilkesi gözetilerek yapılması gerekmektedir.

Anayasanın 13. maddesinde güvence altına alınan ölçülülük ilkesi elverişlilik, gereklilik ve orantılılık olmak üzere üç alt ilkeden oluşmaktadır. Elverişlilik, öngörülen sınırlamanın ulaşılmak istenen amacı gerçekleştirmeye elverişli olmasını, gereklilik ulaşılmak istenen amaç bakımından sınırlamanın zorunlu olmasını, diğer bir ifadeyle aynı amaca daha hafif bir sınırlama ile ulaşılmasının mümkün olmamasını, orantılılık ise hakka getirilen sınırlama ile ulaşılmak istenen amaç arasında makul bir dengenin gözetilmesi gerekliliğini ifade etmektedir.(AYM,28/09/2023, E.2023/131,K.2023/160)
	3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 28. maddesinde, katma değer vergisi oranının vergiye tabi her bir işlem için %10 olduğu; Cumhurbaşkanının bu oranı, dört katına kadar artırmaya, %1'e kadar indirmeye, bu oranlar dahilinde muhtelif mal ve hizmetler ile bazı malların perakende safhası için farklı vergi oranları tespit etmeye yetkili olduğu kurala bağlanmıştır.
	24/02/2007 tarihli ve 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan "Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Karar"ın 1. maddesinde, mal teslimleri ve hizmet ifalarına uygulanacak katma değer vergisi oranları,    	a) Ekli listelerde yer alanlar hariç olmak üzere, vergiye tabi işlemler için, %18;
              b) Ekli (I) sayılı listede yer alan teslim ve hizmetler için, %1;
              c) Ekli (II) sayılı listede yer alan teslim ve hizmetler için,%8 olarak belirlenmiştir.
	7346  sayılı Cumhurbaşkanı Kararının 1. maddesi ile, "Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Karar"ın 1. maddesinin (a) bendinde yer verilen oran %20;  (c) bendinde yer alan oran %10 olarak değiştirilmiştir.
	Davalı idarenin savunma dilekçesinde, kuralın konjonktürel dalgalanmalar nedeniyle ya da ekonomik, mali, sosyal gereksinimler yanında 06/02/2023 tarihinde yaşanan depremlerin etkilerinin azaltılması için ihtiyaç duyulan finansmanın sağlanması amacıyla yürürlüğe konulduğu ileri sürülmektedir. Kural ile yapılan değişiklik, iddialar ve anayasal ilkeler çerçevesinde ve katma değer vergisi oranında yapılan artış ile artan kamu ihtiyaçlarına yönelik finansman sağlanacağı gözetilerek değerlendirildiğinde, kuralın anılan meşru amaca ulaşma bakımından elverişli olduğu ve gereklilik kriterini karşıladığı, toplumun tüm kesimlerini kapsayacak biçimde yapılan oransal düzenlemenin mali güce göre vergilendirme, vergi yükünün adaletli dağılımı ve eşitlik ilkeleriyle çelişmediği, müdahalenin kamu yararı gözetilerek yapıldığı ve ölçülü olduğu sonucuna varılmıştır.
	Kural ile yapılan değişikliğin, Cumhurbaşkanına Anayasanın 73. maddesi ile 3065 sayılı Kanunun 28. maddesinde verilen düzenleme yetkisi kapsamında öngörüldüğü, yürürlüğe konulması ile bir hakkın kullanımının Anayasaya aykırı olarak daraltığı ya da ortadan kaldırıldığından da söz edilemeyeceği anlaşılan düzenlemede mevzuata aykırılık görülmemiştir.

Kural ile yapılan değişikliğin, Cumhurbaşkanına Anayasanın 73. maddesi ile 3065 sayılı Kanunun 28. maddesinde verilen düzenleme yetkisi kapsamında öngörüldüğü, yürürlüğe konulması ile bir hakkın kullanımının Anayasaya aykırı olarak daraltığı ya da ortadan kaldırıldığından da söz edilemeyeceği anlaşılan düzenlemede mevzuata aykırılık görülmemiştir. 
	Açıklanan nedenlerle davanın reddi  gerektiği düşünülmektedir.	
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
MADDİ OLAY: 
Dava konusu, 06/07/2023 tarih ve 7346 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı’na Ekli "Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Karar’da Değişiklik Yapılmasına Dair Karar"ın 1. maddesiyle, %18 olan genel katma değer vergisi oranı %20'ye, %8 olan indirimli katma değer vergisi oranı  ise %10'a çıkarılmıştır. 
	İLGİLİ MEVZUAT:
	2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Cumhuriyetin nitelikleri" başlıklı 2. maddesinde, Türkiye Cumhuriyetinin, toplumun huzuru, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, laik ve sosyal bir hukuk Devleti olduğu belirtilmiş, "Vergi Ödevi" başlıklı 73. maddesinin üçüncü fıkrasında "Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.", dördüncü fıkrasında, "Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Cumhurbaşkanına verilebilir." hükümleri yer almıştır.
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun "İlk derece mahkemesi olarak Danıştayda görülecek davalar" başlıklı 24. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde, Bakanlıklar ile kamu kuruluşları veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarınca çıkarılan ve ülke çapında uygulanacak düzenleyici işlemlere karşı açılacak iptal ve tam yargı davalarının ilk derece mahkemesi olarak Danıştay tarafından karara bağlanacağı kuralına yer verilmiştir. 
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde, ticarî, sınaî, ziraî faaliyet ve serbest meslek faaliyeti çerçevesinde yapılan ve maddede tadadi olarak belirtilen diğer teslim ve hizmetler ile her türlü mal ve hizmet ithalatının katma değer vergisine tabi olduğu, 28. maddesinde de katma değer vergisi oranının, vergiye tabi her bir işlem için % 10 olduğu, Cumhurbaşkanının bu oranı, dört katına kadar artırmaya, % 1 'e kadar indirmeye, bu oranlar dahilinde muhtelif mal ve hizmetler ile bazı malların perakende safhası ve inşaatın yapıldığı arsanın veya konutun vergi değeri ve bulunduğu yeri esas alarak konut teslimleri için farklı vergi oranları tespit etmeye yetkili olduğu hüküm altına alınmıştır.

24/12/2007 tarih ve 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın, dava konusu Cumhurbaşkanı Kararı ile yapılan değişiklikler öncesinde 1. maddesi ile mal teslimler ile hizmet ifalarında uygulanacak katma değer vergisi oranı, Karara ek (I) sayılı listede yer alan teslim ve hizmetler için %1, (II) sayılı listede yer alan teslim ve hizmetler için %8, bu listeler haricindeki vergiye tabi işlemler için ise %18 olarak belirlenmiştir.	
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Davalı idarenin ehliyete ilişkin itirazı yerinde görülmemiştir.
Düzenleyici işleme karşı açılacak davanın ilk derece mahkemesi sıfatıyla Danıştayda görülebilmesi için davaya konu yapılan idari işlemin, yürütülmesi gereken genel düzenleyici idari işlem niteliğini taşıması gerektiği, idare hukuku ilkelerine göre düzenleyici işlemlerin, kamu gücüne dayanılarak kurulan, kesin ve yürütülmesi zorunlu olup düzenleyici olma niteliğini kural koymasından alan ve bu nedenle normatif değer taşıyan tek yanlı işlemler olduğu, idarenin kendi görev alanı içerisinde Anayasa ve yasalara uygun olmak koşuluyla genel ve soyut nitelikte kurallar koymak için düzenleyici işlemler yapma yetkisi bulunduğu, Danıştayın yerleşik kararlarında da, idarenin, örgütlerine mevcut mevzuat anlayışını bildiren, onlara hareket tarzlarını gösteren, bu haliyle de üçüncü şahısların hak ve menfaatlerini ihlal etmeyen bu adlar altındaki düzenlemelerinin idari davaya konu olamayacakları ancak böyle bir tasarrufun, hukuk alemine yeni bir unsur katması, ilgililerin subjektif hak ve menfaatlerini ihlal etmesi durumunda iptal davasına konu edilebileceği kabul edilmektedir. Buna göre, dava konusu Karar'ın kesin ve yürütülebilir işlem niteliği taşıdığı, yurt çapında uygulanarak üçüncü şahısların hak ve menfaatlerini ihlal ettiği dikkate alındığında, Danıştay Kanunu'nun 24. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında olduğu açıktır.