muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/266, Karar No: 2024/1949, Tarih: 03.10.2024

.A'nın kesin yargı içerecek şekilde davacının örgütle bağını ortaya koyduğu, davacı hakkında ifade veren Z.A'nın, ilk vermiş olduğu ifadesini ceza yargılamasında kısmen değiştirmiş olmasının ilk ifadesini geçersiz kılmayacağı gibi, tanıkların ilk vermiş oldukları ifadelerin delil değerinin daha yüksek olacağı, bu çerçevede, birbirine benzer içerik taşıyan tanık beyanları bir arada değerlendirildiğinde, tanık beyanlarının davacının anılan örgütle iltisak ve irtibatına ortaya koyan bir unsur olduğu sonucuna varmak gerektiği, bu sebeple, Dairenin tespitinde hukuka uyarlık bulunmadığı, bazı dosyalarda anılan kişilerin ifadelerinin davacıların aleyhine delil olarak değerlendirildiği, bunun çelişki oluşturduğu, ankesörlü/sabit hat arama yönünden, telefon numaralarının kullanımına dair raporun, irtibat tespit edilen numaraların kim tarafından kullanıldığını net şekilde ortaya koymasının elzem olduğu, Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından davacı hakkında düzenlenen raporda davacıyla ilgili ardışık arama bulunduğu tespitinin yapıldığı, eksik incelemeyle karar verildiği, meslekten çıkarılan ilgililer hakkında işlem tesis edildiği tarihte idarelerince yapılan değerlendirmeyi destekleyen ve idari/adli süreçte taraflarına gönderilen bilgi ve belgelerin yargı yeri ile paylaşılmasının, işlemin dayanağı delillerin sonradan tespit edildiği anlamına gelmeyeceği, bu şekildeki bir ifadenin hukuki dayanaktan yoksun olduğu, parasal ve özlük hak, maddi, manevi tazminat ve faize ilişkin taleplerin yasal dayanaktan yoksun olduğu, 685 sayılı KHK, Anayasa'nın 159. maddesinin 10. fıkrası ve 7075 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 1. fıkrası uyarınca tam yargı davalarına karşı yargı yolunun kapalı olduğu, 685 sayılı KHK'nın yürürlüğe girdiği 23/01/2017 tarihi öncesi için hiçbir şekilde parasal ve özlük hak, maddi ve manevi tazminat ve faize hükmedilemeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  : Davacı tarafından, Danıştay Beşinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kısmen kabulü, kısmen reddi ile Daire kararının, dava konusu kararlara ilişkin kısmının onanması, parasal ve özlük haklara ilişkin kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Kurulumuzun 31/01/2024 tarihli ara kararına davalı idare tarafından verilen cevaba ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya sunulması üzerine, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Daire kararının dava konusu kararların iptaline ilişkin kısmına yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinden;
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen kararın dava konusu kararların iptaline ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın temyize konu bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Daire kararının davacının dava konusu kararlar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin işlemin tesis edildiği tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine	ilişkin kısımlarına yönelik yapılan temyiz istemine gelince;
Yargılama hukukunun temel ilkelerinden biri olması nedeniyle idari yargılama usulünde de uygulanması gereken "taleple bağlılık ilkesi"nin düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesinin 1. fıkrasında, "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir. Bu ilke uyarınca, idari yargı yerleri davacının istemi ile bağlı olup, istemi genişletecek biçimde karar vermelerine imkân bulunmamaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından, dava konusu işlemler nedeniyle yoksun kalınan parasal ve özlük haklarının, maddi ve manevi tazminat taleplerinin yasal faiziyle birlikte saklı tutulmasının istenildiğinin belirtildiği, ancak Dairece, anılan istemden farklı olarak davacının parasal haklarının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin işlemin tesis edildiği tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine	karar verildiği görülmüştür.
	Bu durumda, taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak karar verildiği anlaşıldığından, davacının dava konusu kararlar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin işlemin tesis edildiği tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine yönelik temyize konu Daire kararının bu kısımlarında hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davalı idarenin temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine,
	2. Yukarıda belirtilen gerekçeyle dava konusu kararların iptaline, davacının bu kararlar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin işlemin tesis edildiği tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine	yönelik Danıştay Beşinci Dairesinin temyize konu 07/03/2022 tarih ve E:2016/58264, K:2022/759 sayılı kararının dava konusu kararların iptaline ilişkin kısmının ONANMASINA, davacının bu kararlar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin işlemin tesis edildiği tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine	ilişkin kısımlarının BOZULMASINA,
	3. Bozulan kısım yönünden yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
	4. Kesin olarak, 03/10/2024 tarihinde, Daire kararının, dava konusu işlemlere ilişkin kısmı yönünden oyçokluğu, parasal ve özlük haklara ilişkin kısmı yönünden oybirliği ile karar verildi.
KARŞI OY 
X- Dava; yargı mensubu olarak görev yapmakta olan davacı tarafından, 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 3/1. maddesi uyarınca FETÖ ile irtibat ve iltisakının olduğu gerekçesiyle meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun ... tarih ve... sayılı kararı ile bu karara karşı yaptığı yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı kararının iptaline karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Anayasa'nın 138. maddesinde, hâkimlerin bağımsızlığı vurgulanmış ve vicdani kanaatlerine göre hüküm vermeleri gerektiği belirtilmiş, hiçbir organ veya kişinin mahkemelere veya hâkimlere emir veya talimat veremeyeceği, genelge gönderemeyeceği veya tavsiye ve telkinde bulunamayacağı vurgulanmıştır. 139. maddesinde ise hâkim ve savcıların görevlerinin sona ermesi sonucunu doğuran işlemler, disiplin cezaları ve meslekte kalmalarının uygun olmadığı yönünde verilen kararlar olarak ikiye ayrılmıştır. 24/02/1983 tarih ve 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun "Hâkimlik ve savcılık görevlerinin sona ermesi" kenar başlıklı 53. maddesinde de disiplin cezası niteliğindeki meslekten çıkarma işlemi ile hâkimlik ve savcılık görevinin sona ermesi sonucunu doğuran diğer işlemler ayrı ayrı belirtilmiştir.
Dolayısıyla 667 sayılı KHK'nın 3. maddesi uyarınca hâkim ve savcıların meslekte kalmalarının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin kararların, bu kişilere disiplin cezası verilmesine ilişkin kararlardan ayrı nitelikte olduğu konusunda duraksama bulunmamaktadır.
667 sayılı KHK'nın 3. maddesi uyarınca terör örgütlerine veya MGK'ca Devletin millî güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara üyeliği, mensubiyeti veya iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğu değerlendirilen yargı mensuplarının, "meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına" ilişkin kararlar, adli suç veya disiplin suçu işlenmesi karşılığında uygulanan yaptırımlardan farklı olarak terör örgütleri ile millî güvenliğe karşı faaliyette bulunduğu kabul edilen yapıların kamu kurum ve kuruluşlarındaki varlığını ortadan kaldırmayı amaçlayan "olağanüstü tedbir" niteliğindedir. 
Bu kapsamda, ülkenin içinde bulunduğu tehdidin ortadan kaldırılması ve bozulan kamu düzeninin ivedi şekilde yeniden tesis edilmesi amacıyla 667 sayılı KHK'nın 3. maddesi ile "terör örgütleri ile millî güvenliğe karşı faaliyette bulunduğu kabul edilen yapılara üyeliği, mensubiyeti veya iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğu değerlendirilen" üstün kamu gücü yetkisi kullanma ayrıcalığına sahip bu kişiler hakkında uygulanmak üzere olağan dönemdeki yaptırımlardan farklı olarak olağanüstü nitelikte yeni bir tedbir getirilmiştir.
Terör örgütleri ile millî güvenliğe karşı faaliyette bulunduğu kabul edilen yapılara üyelik, mensubiyet, iltisak veya bunlarla irtibat, anayasal düzene sadakat yükümlülüğünün yitirildiğini ortaya koyan ve hâkim ve savcılar hakkında bahse konu olağanüstü tedbirin uygulanmasını gerektiren hâllerdir. Yukarıda yer verilen yapılara üyelik ve mensubiyet olmasa da bu yapılara iltisaklı veya bunlarla irtibatlı bulunulması hâli de anılan tedbirin uygulanabilmesi için yeterlidir. Nitekim davalı idare, yargı mensupları hakkında aldığı  meslekte kalmalarının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin kararları, anılan yargı mensuplarının FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibat ve iltisaklarının sabit olduğu gerekçesiyle tesis etmiştir.

Anayasa Mahkemesi 14/11/2019 tarih ve E:2018/89, K:2019/84 sayılı kararında iltisaklı kavramını "kavuşan, bitişen, birleşen", irtibatlı kavramını ise "bağlantılı" olarak tanımlamıştır. Bu kavramlar ile kişilerin cezai sorumluluğunu gerektiren örgüte üyelik ve mensubiyet kavramlarına nazaran terör örgütleri ile daha az yoğun ve atipik bir bağlantının vurgulandığı açıktır. Bu kapsamda kişilerin terör örgütleri ile irtibat ve iltisaklarının ortaya konulabilmesi için, örgütün amaçlarının gerçekleştirilmesi ya da örgütten yarar sağlamak maksadıyla gerek örgütten gelen talimatlar doğrultusunda gerekse inisiyatif alarak bulundukları hal ve hareketler neticesinde örgüte veya kendilerine yarar sağladıkları ya da örgüt ile amaç birliği veya sosyal birliktelik görünümü içinde oldukları yönünde kanaat oluşması yeterli olacaktır.
Bu bağlamda, üstün bir kamu gücü yetkisi niteliğindeki yargı yetkisini kullanan yargı mensupları yönünden örgüt ile irtibat ve iltisak hususu değerlendirildiğinde, yetki ve nüfuzlarını kullanarak örgütün amaçlarını gerçekleştirmesi için ya da örgütün talimatları doğrultusunda kendilerine veya  başkalarına yarar sağlamak için birtakım hal ve hareketlerde bulunmak suretiyle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüklerini ihlal ettikleri yönünde bir kanaat oluşması halinde örgüt ile irtibat ve iltisaklarının bulunduğunu söylemek mümkün olacaktır.
	Dava dosyasında mevcut bilgi ve belgelerle hain darbe girişiminin gerçekleştirildiği 15/07/2016 tarihinin hemen akabinde 18/07/2016 tarihinde Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca ifadeleri alınan tanıkların beyanlarında, cemaatçi (söz konusu dönemde FETÖcü yerine kullanılan tabir) olan ya da cemaate yakınlıklarıyla bilinen kişiler arasında davacının da olduğu hususlarının belirtildiği dikkate alındığında, davacının FETÖ ile iltisak ve irtibatının bulunduğu sonucuna varıldığından, meslekten çıkarılmasına ilişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun dava konusu kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı, bu nedenle davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ve Daire kararının temyize konu bu kısmının da bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/3026, Karar No: 2024/1952, Tarih: 03.10.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2022/3026
Karar	No : 2024/1952                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ...Kurulu 	
VEKİLİ	: Av. ...	
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN KONUSU                : Danıştay Beşinci Dairesinin 26/11/2021 tarih ve E:2019/1812, K:2021/4054 sayılı kararının, hükmedilmeyen vekalet ücreti yönünden temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca davacının meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının iptaline karar verilmesi ve işbu dava ile Danıştay Beşinci Dairesinin E:2020/1643 sayılı esasında kayıtlı bulunan dava dosyasının birleştirilmesi istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Beşinci Dairesinin 26/11/2021 tarih ve E:2019/1812, K:2021/4054 sayılı kararıyla;
	Davalı idarenin usule ilişkin iddiaları ile davacının birleştirme talebi yerinde görülmemiş,
	Uyuşmazlıkta, davacı tarafından, meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin ... tarih ve E:..., K:... sayılı Hâkimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesi kararına karşı yeniden inceleme talebinde bulunulduğu, ancak yeniden inceleme talebinin sonuçlanması beklenmeden 13/05/2019 tarihinde, kesinleşmemiş olan kararın iptali istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığının anlaşıldığı,
	Davaya konu Hakimler ve Savcılar Genel Kurulu İkinci Dairesinin... tarih	 ve E:..., K:... sayılı kararı, idari davaya konu edilebilecek kesin ve yürütülebilir yani kesinleşmiş bir işlem mahiyetinde olmadığından, anılan karara karşı açılan davanın esasının incelenmesine imkan bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı Kanun'un 14/3-d ve 15/1-b maddeleri uyarınca  davanın reddine karar verilmiş ve davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	:	Davalı idare tarafından, dava sürecinde yasal cevap verme süresi içerisinde vekil aracılığıyla savunma yapıldığı ve savcı düşüncesine cevap verildiği, sunulan hukuki yardımın karşılığı olarak vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:	Davacı tarafından,  temyize konu kararın davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmının usul ve hukuka uygun bulunduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK  ...'IN DÜŞÜNCESİ : Daire kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:
MADDİ OLAY :

DANIŞTAY TETKİK  ...'IN DÜŞÜNCESİ : Daire kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:
MADDİ OLAY :
Hakimler ve Savcılar Kurulu ... Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, davacının 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 
Davacı tarafından, meslekten çıkarılmasına ilişkin kararın iptaline karar verilmesi talebiyle temyizen incelenen dava açılmıştır.
Temyize konu karar ile davanın 2577 sayılı Kanun'un 14/3-d ve 15/1-b maddeleri uyarınca reddine karar verilmiş, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.
İLGİLİ MEVZUAT :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükmüne yer verilmiştir.
Anılan Kanun'un 31. maddesi ile göndermede bulunulan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, 04/02/2011 tarih ve 27836 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 450. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış; anılan Kanun'un 447. maddesinin 2. fıkrasında ise, mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/06/1927 tarih ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapılan göndermelerin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağı düzenlenmiştir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Yargılama giderlerinin kapsamı” başlıklı 323. maddesinde; “vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti”, yargılama giderleri arasında sayılmış; “Vekalet ücretinin taraf lehine hükmedilmesi” başlıklı 330. maddesinde de; vekil ile takip edilen davalarda mahkemece, kanuna göre takdir olunacak vekalet ücretinin, taraf lehine hükmedileceği belirtilmiştir.
2021 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin İkinci Kısım İkinci Bölümü'nde, Danıştayda ilk derecede duruşmasız görülen davalarda vekalet ücreti 3.600,00-TL olarak belirlenmiştir.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

2021 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin İkinci Kısım İkinci Bölümü'nde, Danıştayda ilk derecede duruşmasız görülen davalarda vekalet ücreti 3.600,00-TL olarak belirlenmiştir.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın incelenmesinden; davalı idarenin yargılama sürecinde avukat aracılığıyla temsil edildiği ve avukatının yasal süresi içinde idare adına savunma verildiği; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda davanın 2577 sayılı Kanun'un 14/3-d  maddeleri uyarınca reddine karar verildiği, dolayısıyla, davalı idarenin 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uyarınca vekalet ücretine hak kazandığı, buna rağmen kararda idare lehine vekalet ücretine hükmedilmediği görüldüğünden, davalı idare lehine 2021 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde yer alan vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.
	Bu durumda, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik söz konusu eksikliğin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca, temyize konu kararın vekalet ücretine yönelik hüküm fıkrasına, "Kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 3.600,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine," ibaresi eklenmek suretiyle kararın düzeltilerek onanması gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle 2577 sayılı Kanun'un 14/3-d ve 15/1-b maddeleri uyarınca reddi yolundaki Danıştay Beşinci Dairesinin temyize konu 26/11/2021 tarih ve E:2019/1812, K:2021/4054 sayılı kararının, vekalet ücretine yönelik hüküm fıkrasına, "Kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen ...-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine," ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek ONANMASINA,
           2. Kesin olarak, 03/10/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 	
 
KARŞI OY 
X- Danıştay Beşinci Dairesince davalı idare lehine, 2021 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde yer alan vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.
Bu haliyle temyize konu kararda, anılan Tarife'de yer alan vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

2. Kesin olarak, 03/10/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 	
 
KARŞI OY 
X- Danıştay Beşinci Dairesince davalı idare lehine, 2021 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde yer alan vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.
Bu haliyle temyize konu kararda, anılan Tarife'de yer alan vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Her ne kadar 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesinde Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükmüne yer verilmiş ise de, vekalet ücretine hükmedilip hükmedilmeyeceğine yönelik uyuşmazlık, anılan Kanun'un 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasını gerektiren, "yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hata ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlık" kapsamında maddi hata olarak değerlendirilebilecek bir husus olmayıp anılan maddenin 2. fıkrasının (b) bendi uyarınca kararın bozulmasını gerektiren "hukuka aykırılık" kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden, vekalet ücreti hakkında da davanın esası hakkında karar vermeye yetkili ve görevli olan Danıştay Beşinci Dairesince karar verilmesi gerekmektedir.
Açıklanan nedenle davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile temyize konu Daire kararının vekalet ücreti yönünden bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.