muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/8568, Karar No: 2024/5049, Tarih: 30.09.2024

Dava konusu Yönetmeliğin 5. maddesinin 3. fıkrasının (b) bendinde, tasarım gözetmenliği belgesi alınabilmesi için tasarım gözetmenliği uzmanlık alanlarına göre Ek-1'de belirlenen yeterlilik ve lisans eğitimi koşullarını sağlamak gerektiği belirtilmiş, bu bentte atıf yapılan Ek-1'de ise, mesleki yayın, mesleki deneyim, uzmanlık alanında deneyim, akademik unvan ve mesleki yetkinlik olmak üzere toplam beş adet tasarım gözetmeni değerlendirme kriteri belirlenmiş, belge alınabilmesi için bu kriterlerden toplamda en az 60 puan  ve uzmanlık alanında deneyim kriterinden en az 16 puan alınmasının zorunlu olduğu öngörülmüş, söz konusu kriterler üzerinden puan alınabilmesi için yapılması gereken mesleki etkinlikler, alınması gereken sertifikalar, meslekte geçirilmesi gereken süreler ve benzeri koşullar ve bunlara karşılık alınacak puanlar gösterilmiştir.
	Bu kapsamda, mesleki deneyim kriteri yönünden meslekte fiilen görev yapılan ilk beş yıldan sonraki (Yönetmeliğin 5. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendi uyarınca belge alınabilmesi için ilgili meslek mensubunun mesleğinde en az beş yıl çalışıyor olması gerektiğinden ilk beş yıl için puan verilmeyeceği öngörülmüştür.) her yıl için ilgili meslek mensubuna 2 puan verileceği, bu kriterden alınan 20 puandan fazlasının göz önüne alınmayacağı, akademik unvan kriteri yönünden ise Ek-2'deki (Yönetmelik metninde sehven Ek-1 denilmiştir.) uzmanlık alanı veya ilişkili bir alanda yapılan veya yönetilen tezli yüksek lisans için ilgili meslek mensubuna 20, doktora için ise 30 puan verileceği öngörülmüştür.
	Davacı tarafından, Yönetmeliğin 5. maddesinin 3. fıkrasının (b) bendi ile atıf yaptığı Ek-1'deki düzenlemelerde, akademik unvan kriteri üzerinden tezli yüksek lisans için ilgili meslek mensubuna 20 ve doktora için 30 puan verilirken, mesleki deneyim kriteri yönünden meslekte fiilen görev yapılan ilk beş yıl için puan verilmeyeceği ve bu kriterden en fazla 20 puan alınabileceği öngörülerek meslekte fiilen geçirilen 15 yıllık süreden fazlasının puanlamada göz önünde bulundurulmadığı, bu suretle belge alınmasında akademisyenlik yapan mühendisler ile serbest piyasada faaliyet yürüten mühendisler arasında eşitlik ilkesine aykırı şekilde bir ayırıma gidildiği ve akademisyenlik yapan mühendislere ayrıcalık sağlandığı ileri sürülerek anılan düzenlemelerin iptaline karar verilmesi istenilmektedir.

Söz konusu düzenlemede; akademik unvan kriteri yönünden tezli yüksek lisans ve doktoranın yönetilmesi gibi yapılmasının da aynı şekilde puanlandığı, akademisyen olsun ya da olmasın her meslek mensubunun tezli yüksek lisans veya doktora yaparak bu kriterden puan alabileceği, dolayısıyla anılan kriterin akademisyenlik yapan mühendislere münhasır bir düzenleme getirmediği ve bu nedenle davacının akademisyenlik yapan mühendisler ile serbest piyasada faaliyet yürüten mühendisler arasında eşitlik ilkesine aykırı şekilde bir ayırıma gidildiği ve akademisyenlik yapan mühendislere ayrıcalık sağlandığı iddiasına itibar edilemeyeceği sonucuna ulaşılmıştır.
	Düzenlemede; mesleki deneyim kriteri yönünden meslekte fiilen geçirilen sürenin 15 yıllık süreden fazlasının göz önünde bulundurulmadığı, bu kriterden toplamda 15 yıllık süreye karşılık en fazla 20 puan alınabilirken akademik unvan kriterinden yönetilen veya yapılan tezli yüksek lisans için 20 ve doktora için ise 30 puan alınabildiği görülmüşse de; idarece, takdir yetkisi kapsamında her iki kriterin nitelikleri ve mesleki yeterliliğe etkilerinin farklı oluşu göz önünde bulundurularak puan değerlerinin farklı belirlenmesinde ve meslekte geçirilen sürenin 15 yıldan sonraki kısmının göz önünde bulundurulmamasında ölçülülük ilkesine ve hukuka aykırılık görülmemiştir.
	Diğer taraftan; dava dilekçesinin "konu" ve " sonuç" kısımlarında Yönetmeliğin 16. maddesinin iptali istenilmişse de; "açıklamalar" kısmında maddenin sadece 1. fıkrasına yer verildiği ve ileri sürülen iptal nedenlerinin de münhasıran bu fıkraya yönelik olduğu görüldüğünden uyuşmazlık sadece Yönetmeliğin 16.maddesi 1. fıkrasında yer alan , "(1) Ek-2’de tarif edildiği şekilde, belirli uzmanlık alanları için yapı sahibince listelerin dışından tasarım gözetmenliği hizmet alımı yapılabilir."hükmü  ile bu fıkranın atıf yaptığı Ek-2'deki  "... İlgili alanda yüksek lisans/doktora yapmış/ yönetmiş olan veya ders veriyor olan ve halen bir yükseköğretim kurumunda öğretim üyesi/görevlisi olan meslek mensuplarından geçici sicil ile hizmet alınabilir." düzenlemeleri yönünden  incelenmiştir.
	Dava konusu düzenlemelerle, tasarım ve gözetim kapsamındaki işlerde fiilen çalışan, hizmet üreten, deneyim sahibi olan mühendislerin ayrık tutularak özellik arz eden binalar için geçici sicil ile tasarım gözetmenliği hizmetinin sadece akademisyenlik yapan mühendislere verilerek  halen bir yükseköğretim kurumunda öğretim üyesi/görevlisi olan meslek mensuplarına  herhangi bir yasal dayanak olmaksızın liste dışından çalışma hakkı  tanınmasının fırsat eşitliğine ve  Anayasa'nın 10. maddesinde ifadesini bulan eşitlik ilkesine aykırı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
	Bu itibarla; Yönetmeliğin 16.maddesinin 1. fıkrası ile bu fıkranın atıf yaptığı Ek-2'deki düzenlemelerde  hukuka uygunluk bulunmamıştır.

Bu itibarla; Yönetmeliğin 16.maddesinin 1. fıkrası ile bu fıkranın atıf yaptığı Ek-2'deki düzenlemelerde  hukuka uygunluk bulunmamıştır.
	Açıklanan  nedenlerle, dava konusu 28/09/2022 tarih ve 31967 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Özellik Arz Eden Binaların Tasarım Gözetimi ve Kontrolü Hizmetlerine Dair Yönetmeliğin 5. maddesinin 3.fıkrasının (b) bendi ve atıf yaptığı EK-1  yönünden davanın REDDİNE; Yönetmeliğin 16.maddesinin 1. fıkrası ile bu fıkranın atıf yaptığı Ek-2 maddesinin ilgili kısmının İPTALİNE karar verilmesi gerektiği, düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 27. maddesi uyarınca dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:	
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY:
	Davacı TMMOB Elektrik Mühendisleri Odası tarafından,  28/09/2022 tarih ve 31967 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Özellik Arz Eden Binaların Tasarım Gözetimi ve Kontrolü Hizmetlerine Dair Yönetmeliğin 5. maddesinin 3. fıkrasının (b) bendi ve 16. maddesi ile bu maddelerin atıf yaptığı EK-1 ve EK-2 tabloların ilgili kısımlarının iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.

İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY:
	Davacı TMMOB Elektrik Mühendisleri Odası tarafından,  28/09/2022 tarih ve 31967 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Özellik Arz Eden Binaların Tasarım Gözetimi ve Kontrolü Hizmetlerine Dair Yönetmeliğin 5. maddesinin 3. fıkrasının (b) bendi ve 16. maddesi ile bu maddelerin atıf yaptığı EK-1 ve EK-2 tabloların ilgili kısımlarının iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT: Özellik Arz Eden Binaların Tasarım Gözetimi ve Kontrolü Hizmetlerine Dair Yönetmeliğin 1.maddesinde, bu Yönetmeliğin amacının; ileri tasarım yöntemleri ve teknolojileri gerektiren, özellik arz eden binaların tasarım gözetimi ve kontrolü hizmetleri ile bu hizmeti yerine getireceklerin eğitim koşulları, mesleki yeterlilik ve deneyim konuları ve bunların belgelendirilmesi ve hizmetin yürütülmesine dair usul ve esasları belirlemek olduğu, bu Yönetmeliğin 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu kapsamında yapı ruhsatı düzenlenecek yapıları kapsadığı, 4.maddesinde de, tasarım gözetimi ve kontrolü hizmetinin Bakanlıktan aldığı tasarım gözetmenliği belgesi ile çalışan ve münhasıran akademik eğitim, proje tasarımı veya proje danışmanlığı işi ile uğraşan ilgili meslek mensupları tarafından gerçekleştirileceği, bu Yönetmelikte belirtilen işlerde yapı sahibi tarafından tasarım gözetmenlerinden tasarım gözetimi ve kontrolü hizmeti alınması ve ilgili gözetmen raporlarının ve tutanakların bir nüshasının yapı ruhsatı başvurusunda ilgili projelerle birlikte ilgili idaresine verilmesinin zorunlu olduğu, ilgili proje müelliflerinin, tasarımını üstlendikleri projelerde bu Yönetmelikte belirtilen tasarım gözetimi ve kontrolü hizmeti alınmadan proje işini sürdüremeyecekleri, yapı ruhsatı başvurusu sırasında veya herhangi bir şekilde aksine davrandığı tespit edilenlerin, haklarında 27/1/1954 tarihli ve 6235 sayılı Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Kanununun ilgili maddeleri uyarınca işlem yapılmak üzere ilgili idaresince bağlı oldukları meslek odasına bildirilecekleri, tasarım gözetmenlerinin, projelerin kanun, Cumhurbaşkanlığı kararnamesi, yönetmelik, standart, fen, sanat ve sağlık kurallarına aykırı, eksik, hatalı ve kusurlu yapılmış olması nedeniyle ilgili tasarım performans seviyeleri için kabul edilenlerin ötesinde ortaya çıkan yapı hasarından/zararlardan dolayı yapı sahibi ve/veya ilgili idareye karşı, yürüttüğü hizmet dâhilinde kusuru oranında sorumlu oldukları, ancak tasarım gözetmeninin, yazılı ihtarına rağmen yapı sahibi ve/veya proje müellifi tarafından uyulmayan konulardan dolayı sorumlu olmadığı, tasarım gözetimi ve denetimi süreçlerinde yapılan iş ve işlemlerin yapı denetim uygulamalarına engel teşkil etmediği, kamu kurum ve kuruluşlarınca bu Yönetmelik kapsamında yapılacak uygulamalar çerçevesinde kamu kaynağının kullanılmasını gerektiren alımlarda, 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ile 5/1/2002 tarihli ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu hükümlerinin saklı olduğu düzenlenmiştir.

Yönetmeliğin 5.maddesinde, tasarım gözetimi ve kontrolü faaliyetinde bulunacak gerçek kişilerde aranacak şartlar aşağıdaki gibi belirlenmiştir:
 "a) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıldan fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile Devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık, gerçeğe aykırı bilirkişilik veya tercümanlık yapma, yalan tanıklık ve yalan yere yemin suçlarından mahkûm olmamak. 
b) Daha önce kendi isteği dışında tasarım gözetmenliği sicilinden çıkarılmamış olmak.
c) Disiplin yönünden meslekten veya memuriyetten çıkarılmamış ya da sanat icrasından veya mesleki faaliyetten sürekli olarak yasaklanmamış olmak.
ç) Tasarım gözetmeninin gerçek kişi olarak kendi adına olan iş deneyim belgesi ya da diplomasını sunarak başvurmuş olduğu veya ortağı olduğu tüzel kişiliğin söz konusu belgeleri kullanarak başvurmuş olduğu ihalelerden dolayı herhangi bir nedenle yasaklama almamış olmak." 
Aynı maddenin 3. fıkrasında da, "Tasarım gözetmenliği belgesi aşağıdaki şartları haiz olup bunları belgelendirenlere verilir:
a) Mesleğinde fiilen en az beş yıldan beri çalışıyor olmak.
b) Tasarım gözetmenliği uzmanlık alanlarına göre Ek-1’de belirlenen yeterlilik ve lisans eğitimi koşullarını taşımak." hükmüne yer verilmiştir.
Yönetmeliğin 16.maddesinde, "(1) Ek-2’de tarif edildiği şekilde, belirli uzmanlık alanları için yapı sahibince listelerin dışından tasarım gözetmenliği hizmet alımı yapılabilir.
(2) Bu madde kapsamında kendilerinden hizmet alınanlar listeye kaydedilmezler, ancak yaptıkları işleri geçici sicilde tutulmak üzere, 11 inci maddenin altıncı fıkrasına göre Bakanlığa bildirirler. Geçici sicil ile tasarım gözetimi hizmeti görülmüş işler uzmanlık deneyiminde değerlendirilmez ve kazanılmış hak teşkil etmez.
(3) Bu madde kapsamında hizmet verenlerin 5 inci maddenin birinci fıkrasında sayılan koşulları haiz olmaları gerekir. 8 inci maddede belirtilen ilkelere aykırı olarak tasarım gözetmenliği faaliyetinde bulunanlar Komisyon kararıyla tasarım gözetmenliği yapmaktan yasaklanır." düzenlemeleri yer almaktadır.

(3) Bu madde kapsamında hizmet verenlerin 5 inci maddenin birinci fıkrasında sayılan koşulları haiz olmaları gerekir. 8 inci maddede belirtilen ilkelere aykırı olarak tasarım gözetmenliği faaliyetinde bulunanlar Komisyon kararıyla tasarım gözetmenliği yapmaktan yasaklanır." düzenlemeleri yer almaktadır. 
Özellik Arz Eden Binaların Tasarım Gözetimi ve Kontrolü Hizmetlerine Dair Yönetmelik Ek-1 Tasarım Gözetmeni Değerlendirme Kriterlerinde Ek-1'deki uzmanlık alanında veya ilişkili bir alanda yapılan veya yönetilen (Özel Binalar Teknik Komisyonunca değerlendirilecektir.)  tezli yüksek lisans için 20, doktora için 30 puan belirlenmiştir. Tasarım gözetmenliği belgesi alabilmek için Ek-1'deki göstergelerden toplam asgari 60 puan alınması zorunludur. Yönetmelik Ek-2 Tasarım Gözetmenliği Belgesi Uzmanlık Alanları Y-1.4. Liste Dışından Hizmet Verme başlıklı Y-1.4.1 maddesinde, "YTGUA-1 alanında, yüksek tehlike kullanım alanı 50.000 m²'yi ve yapı inşaat alanı 80.000 m²'yi geçmeyen binalar için, ilgili alanda yüksek lisans/doktora yapmış/yönetmiş olan veya ders veriyor olan ve halen bir yükseköğretim kurumunda öğretim üyesi/görevlisi olan meslek mensuplarından geçici sicil ile hizmet alınabilir." düzenlemesi yer almaktadır.
 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Davacı tarafından, Özellik Arz Eden Binaların Tasarım Gözetimi ve Kontrolü Hizmetlerine Dair Yönetmeliğin Ek-1'inde yer alan kriterler ve puan düzenlemesi ile fiili çalışmanın ve deneyimin bu denli önemli olduğu bir alanda mesleki deneyimin hiçe sayılarak akademisyenlere ayrıcalık tanındığı, bunun Anayasa'nın 10. maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesine aykırı olduğu, mevcut düzenleme itibariyle yetkilendirme kriterlerinin gerekçesiz ve fırsat eşitliğine aykırı bir şekilde belirlendiği iddia edilmektedir. 
	Eşitlik ilkesi hem başlı başına bir hak hem de diğer hak ve özgürlüklerden yararlanılmasına hâkim temel bir ilke olarak kabul edilmektedir. Anayasa'nın 10. maddesi eşitlik ilkesinden faydalanacak kişi ve ilkenin kapsamı konusunda bir sınırlama getirmemiştir (AYM B. No: 2019/26274, 27/10/2022, Mehmet Fatih Bulucu § 44).
	Anayasa'nın 10. maddesinde yer verilen eşitlik ilkesi hukuksal durumları aynı olanlar için söz konusudur. Bu ilke ile eylemli değil hukuksal eşitlik öngörülmüştür. Eşitlik ilkesinin amacı aynı durumda bulunan kişilerin yasalar karşısında aynı işleme bağlı tutulmalarını sağlamak, ayrım yapılmasını ve ayrıcalık tanınmasını önlemektir. Bu ilkeyle aynı durumda bulunan kimi kişi ve topluluklara ayrı kurallar uygulanarak kanun karşısında eşitliğin ihlali yasaklanmıştır. Kanun önünde eşitlik, herkesin her yönden aynı kurallara bağlı tutulacağı anlamına gelmez. Durumlarındaki özellikler, kimi kişiler ya da topluluklar için değişik kuralları ve uygulamaları gerektirebilir. Aynı hukuksal durumlar aynı, ayrı hukuksal durumlar farklı kurallara bağlı tutulursa Anayasa'da öngörülen eşitlik ilkesi zedelenmez (AYM, E.2009/47, K.2011/51, 17/3/2011).

Bireysel başvuru yolunda Anayasa Mahkemesinin Anayasa'nın 10. maddesi kapsamında inceleyebileceği bir meselenin varlığından söz edilebilmesi için aynı veya göreceli olarak benzer durumda olan kişilere yönelik olarak farklı muamelenin varlığı şarttır. Benzer durumun varlığının gösterilmesi şartı kıyaslanan grupların tıpatıp aynı olmasını gerektirmez (B. No: 2018/18505, 16/6/2021, Nuriye Arpa, § 55).
	Anayasa'nın 10. maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesi Anayasa'da güvence altına alınan hak ve özgürlüklerden yararlanılırken nesnel ve haklı bir neden olmaksızın aynı veya benzer durumda bulunan kişilere farklı muamelede bulunulmasını yasaklamaktadır. Nesnel ve makul bir şekilde haklılaştırılamayan, diğer bir ifadeyle meşru bir amaca dayanmayan ya da seçilen araç ile hedeflenen amaç arasında makul bir orantılılık ilişkisi bulunmayan farklı muameleler Anayasa'nın 10. maddesinin amaçları bağlamında ayrımcı karakterli olarak kabul edilir (Nuriye Arpa, § 58). Dolayısıyla hukuksal durumları aynı olanlara yönelik farklı muamelenin objektif ve makul bir sebebe dayandığı, farklı muamelenin öngörülen meşru amaç ile orantılı olduğu, diğer bir ifadeyle farklı muameleye tabi tutulan kişiye aşırı ve olağanın ötesinde bir külfet yüklenmediği hâllerde eşitlik ilkesi ihlal edilmeyecektir (Burcu Reis, B. No: 2016/5824, 28/12/2021, § 50).
	Kuşkusuz benzer durumlara farklı muamelenin haklı bir temelinin bulunup bulunmadığının veya farklılığın ne dereceye kadar müstahak olacağının değerlendirilmesinde kamu otoritelerinin belli ölçüde takdir yetkisi bulunmaktadır. Bununla birlikte bu takdir yetkisinin kapsamı somut olayın özelliklerine ve hususiyetle farklı bir şekilde yararlandırılan hakkın niteliğine göre değişebilecektir (Nuriye Arpa, § 59).
	Anayasa'nın 10. maddesinde düzenlenen ayrımcılık yasağından doğan güvenceler, hukuki durumları benzer olanlara farklı muamele edilmesiyle harekete geçer. Dolayısıyla öncelikle benzer durumun ve farklı muamelenin ortaya konulması gerekir (Mehmet Fatih Bulucu § 68).
	Öte yandan bir statüye girişin birtakım şartlara bağlanması ve bu şartları taşımadığı değerlendirilenlerin söz konusu statüye alınmaması kural olarak farklı muamele biçiminde yorumlanamaz. Dolayısıyla kişilerin şartları taşımadıkları gerekçesiyle birtakım hak ve imkânlardan yararlandırılmaması ilke olarak ayrımcılık yasağından kaynaklanan güvencelerin harekete geçmesine yol açmaz. Bu çerçevede bir hak veya imkândan, ilgili mevzuat gereğince ancak kısıtlı sayıda kişinin yararlanması ve yetkili makamın bu kişileri belirlerken takdir yetkisi kullanması farklı muamele olarak telakki edilemez. Ancak statüye giriş veya haktan/imkândan yararlanma şartlarından birinin kendi başına farklı muamele teşkil etmesi ya da bunların uygulanmasında nesnel değerlendirmelerden ziyade ayrımcı saiklerle hareket edilmesi durumunda Anayasa'nın 10. maddesindeki teminatlar uygulanabilir hâle gelir (Burcu Reis, § 58).

Uyuşmazlığa konu dava dosyasında yer alan davalı idare savunmasında Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği ve Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelikte, kullanılan yapı teknolojileri veya yapı büyüklüğü bakımından özellik arz eden, büyük ölçekli, çok fazla kişinin barındırdığı, konakladığı veya hizmet aldığı binaların tasarım ve mühendislik hesaplarının yapılması aşamasında üst düzeyde hesap ve koruma önlemleri öngörüldüğü, bu tür afetlerin her binada aynı etki ve sonucu yaratmadığı, bu sebeple bu tür projelerin tüm safhalarının ehliyet sahibi meslek mensuplarının gözetiminde yapılmasının zorunlu tutulduğu, bunun bir sonucu olarak Sağlık Bakanlığı'na bağlı pek çok hastanede  tasarım gözetmenliğinin uygulandığı ve Türkiye Bina Deprem Yönetmeliğinde tasarım gözetmenliği hizmetine tabi kılınan sismik yalıtım (izolatör) uygulamalarının yapıldığı ifade edilmiştir. 
	Yine, davalı savunmasında, yapı projelerinin ilgili proje müellifleri tarafından yapıldığı, bütün mühendislik hesapları, etüdleri ve tasarım detaylarının projelerin yapı denetim kuruluşlarınca incelendiği ve uygunluk görüşü verildiği, binaların deprem ve yangın güvenliğinin, pek çok parametrenin yanında, ilk aşamada mimari ve mühendislik projelerinin genel kurgusuna bağlı olduğu, bu sebeple daha mimari proje şekillenirken avan proje safhasından itibaren mühendislik çözümlerine uygun ve deprem/yangın mühendisliği prensipleri ile uyumlu sistemlerin ve planların oluşturulmasının yaşamsal önem taşıdığı belirtilmiştir. 
	Tasarım gözetmeni, proje müellifinin projeyle ilgili ortaya koyduğu genel proje kurgusunu, esas alacağı model, hesap ve analiz yöntemlerini projeye uygunluğunu deprem/yangın mühendisliği temel ilkeleri bakımından değerlendirmektedir. Uzmanlığına dayalı olarak henüz avan proje aşamasında, tasarımı yönlendirmektedir. 
	Yönetmelikte yapılan dava konusu düzenleme ile tasarım gözetmenlerinin "mesleki yayın, mesleki deneyim, uzmanlık alanında deneyim, akademik unvan ve mesleki yetkinlik" olmak üzere beş farklı gösterge üzerinden değerlendirilmektedir. Yönetmelikte belirlenen 1, 4 ve 5 sayılı üç kriterden herhangi birisinden alınacak yeterli puan ile birlikte bu belge düzenlenebilmektedir.
	İdarelerin, yürüttükleri kamu hizmeti kapsamında, sahip oldukları düzenleme yetkisine dayanarak birtakım faaliyetlerin yerine getirilebilmesi için bu faaliyetin gerekli kıldığı yeterlilik seviyesini sağlamak amacıyla belli kriterler belirleme ve bu kriterlerin etkisini (puanlamadaki değeri) de yine işin icaplarına göre tespit etme konusunda takdir yetkisi bulunmaktadır. Bununla beraber, idarelerin, bu belirlemeleri yaparken kamu yararı ve hizmet gerekleri çerçevesinde ve hukukun genel ilkelerinden olan ölçülülük ilkesine uygun hareket etmeleri gerekmektedir.

Dava konusu Yönetmeliğin 5. maddesinin 3. fıkrasının (b) bendinde, tasarım gözetmenliği belgesi alınabilmesi için tasarım gözetmenliği uzmanlık alanlarına göre Ek-1'de belirlenen yeterlilik ve lisans eğitimi koşullarını sağlamak gerektiği belirtilmiş, bu bentte atıf yapılan Ek-1'de ise, mesleki yayın, mesleki deneyim, uzmanlık alanında deneyim, akademik unvan ve mesleki yetkinlik olmak üzere toplam beş adet tasarım gözetmeni değerlendirme kriteri belirlenmiş, belge alınabilmesi için bu kriterlerden toplamda en az 60 puan  ve uzmanlık alanında deneyim kriterinden en az 16 puan alınmasının zorunlu olduğu öngörülmüş, söz konusu kriterler üzerinden puan alınabilmesi için yapılması gereken mesleki etkinlikler, alınması gereken sertifikalar, meslekte geçirilmesi gereken süreler ve benzeri koşullar ve bunlara karşılık alınacak puanlar gösterilmiştir.
Bu kapsamda, mesleki deneyim kriteri yönünden meslekte fiilen görev yapılan ilk beş yıldan sonraki (Yönetmeliğin 5. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendi uyarınca belge alınabilmesi için ilgili meslek mensubunun mesleğinde en az beş yıl çalışıyor olması gerektiğinden ilk beş yıl için puan verilmeyeceği öngörülmüştür.) her yıl için ilgili meslek mensubuna 2 puan verileceği, bu kriterden alınan 20 puandan fazlasının göz önüne alınmayacağı, akademik unvan kriteri yönünden ise Ek-2'deki (Yönetmelik metninde sehven Ek-1 denilmiştir.) uzmanlık alanı veya ilişkili bir alanda yapılan veya yönetilen tezli yüksek lisans için ilgili meslek mensubuna 20, doktora için ise 30 puan verileceği öngörülmüştür.
Davacı tarafından, Yönetmeliğin 5. maddesinin 3. fıkrasının (b) bendi ile atıf yaptığı Ek-1'deki düzenlemelerde, akademik unvan kriteri üzerinden tezli yüksek lisans için ilgili meslek mensubuna 20 ve doktora için 30 puan verilirken, mesleki deneyim kriteri yönünden meslekte fiilen görev yapılan ilk beş yıl için puan verilmeyeceği ve bu kriterden en fazla 20 puan alınabileceği öngörülerek meslekte fiilen geçirilen 15 yıllık süreden fazlasının puanlamada göz önünde bulundurulmadığı, bu suretle belge alınmasında akademisyenlik yapan mühendisler ile serbest piyasada faaliyet yürüten mühendisler arasında eşitlik ilkesine aykırı şekilde bir ayırıma gidildiği ve akademisyenlik yapan mühendislere ayrıcalık sağlandığı ileri sürülmüştür.
Söz konusu düzenlemede; akademik unvan kriteri yönünden tezli yüksek lisans ve doktoranın yönetilmesi gibi yapılmasının da aynı şekilde puanlandığı, akademisyen olsun ya da olmasın her meslek mensubunun tezli yüksek lisans veya doktora yaparak bu kriterden puan alabileceği, dolayısıyla anılan kriterin akademisyenlik yapan mühendislere münhasır bir düzenleme getirmediği ve bu nedenle davacının akademisyenlik yapan mühendisler ile serbest piyasada faaliyet yürüten mühendisler arasında eşitlik ilkesine aykırı şekilde bir ayırıma gidildiği ve akademisyenlik yapan mühendislere ayrıcalık sağlandığı iddiasına itibar edilemeyeceği sonucuna ulaşılmıştır.