muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/5728, Karar No: 2024/5208, Tarih: 09.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/5728
Karar No : 2024/5208
TEMYİZ EDENLER                  : 1-(DAVALI)	... Vergi Dairesi Müdürlüğü
                                                    VEKİLİ : Av. ...
                                                    2-(DAVACI)  ...
                                                    VEKİLİ  : Av. ...
İSTEMİN	KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin İstanbul     Bölge İdare  Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması  istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: ... Limited Şirketinin %99,5 oranında pay ile ortağı olan ...  Ortakları Adi Komandit Şirketinin komandite ortağı olan davacı tarafından, adi komandit şirketin limited şirketten elde ettiği kâr payının hissesine düşen miktarın yarısının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 22. maddesinin (3) numaralı fıkrası uyarınca gelir vergisinden istisna olduğu ihtirazi kaydıyla verilen 2019 yılına ait gelir vergisi beyannamesi üzerine tahakkuk eden verginin ihtirazi kayda konu edilen kısmının ve   7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 17. maddesiyle 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 103. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca gelir vergisi tarifesine bir basamak daha eklenmek suretiyle 500.000,00 TL'nin üzerindeki matraha %40 oranı uygulanması nedeniyle fazladan ödenen  gelir vergisine  isabet eden kısmının kaldırılması ve yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: Türk Vergi Sisteminde gelir ve kurumlar vergisi yükümlülüğü bulunmayan adi komandit şirketlerin vergilendirilmesinin, şirket bünyesinde elde edilen gelirin ortaklara ana sözleşmede belirlenen oranlara göre dağıtılması ve alacaklılara karşı sorumluluğu sınırlı olmayan komandite ortak tarafından şahsi ticari kazanç olarak, sorumluluğu sınırlı olan komanditer ortak tarafından ise menkul sermaye iradı olarak beyan edilmesi suretiyle yapıldığı, olayda, adi komandit şirketin komandite ortağı olan davacının adi komandit şirketten elde ettiği gelirin anılan limited şirket tarafından adi komandit şirkete dağıtılan kâr payından kaynaklanan kısmının, adi komandit şirket bünyesinde gerçek kişi olarak vergilendirme olanağı bulunduğunun  varsayılması halinde elde edilen gelire 193 sayılı Kanun'un 22. maddesininde öngörülen istisna kuralının uygulanacağı, adi komandit şirketin kurumlar vergisi mükellefi olarak vergilendirilmesi gerektiğinin varsayılması halinde ise elde edilen gelire 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) işaretli bendinde öngörülen iştirak kazanç istisnası kuralının uygulanacağının açık olduğu, adi komandit şirketler gelir vergisi mükellefi olarak öngörülmediğinden bu şirketlerin tam mükellef kurumlardan aldığı kâr paylarının şirket bünyesinde vergilendirilmemesinin vergi sisteminin adi komantit şirketlere  yönelik uygulamasından  ve adı geçen  limited şirket tarafından  sözü edilen adi komandit şirkete dağıtılan kâr payı tutarının belirtilen komandit şirket tarafından hissesi oranında davacıya iletilmesinden kaynaklandığı, kar payının adi komandit şirket aracılığıyla davacıya iletilmesi bahsedilen bu gelirin adi komandit şirketin ticari faaliyetine dayalı olarak değil doğrudan limited şirket tarafından dağıtılan kar payından  elde edildiğinden,   söz konusu gelirin doğrudan limited şirket tarafından dağıtılan kar payı olarak değerlendirilmesi gerektiği,  kar payına isabet eden  gelirin, salt vergisel uygulamalar nedeniyle davacı ortak tarafından şahsi ticari kazanç olarak beyan edilmesi ve buna bağlı olarak davacının 193 sayılı Kanunun 22. maddesinde yazılı istisna hükmünden yararlandırılmamasında  hukuka uyarlık bulunmadığı, dava konusu kar payının yasal faizi ile iadesi gerektiği, 7194 sayılı Kanun ile 193 sayılı Kanunun 103. maddesinde yapılan oran değişikliği nedeniyle fazladan ödendiği iddia olunan kısıma ilişkin ilgili beyannamede herhangi bir ihtirazi kayıt bulunmadığından, söz konu miktara ilişkin davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle tahakkuk eden verginin elde edilen kar payına ilişkin kısmı kaldırılarak yasal faiziyle  birlikte iadesine hükmedilmiş, gelir vergisi oran değişikliğinden kaynaklanan kısmı yönünden ise dava incelenmeksizin reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDELERİN İDDİALARI         :
	Davalı idare tarafından hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.   
	Davacı tarafından, beyannamede ihtirazi kayıt bulunduğundan dava konusu  tahakkukun gelir vergisi oran değişikliğinden kaynaklanan kısmının esas incelenerek karar verilmesi gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.  
TARAFLARIN SAVUNMALARI	: 
 Davacı tarafından, adi komandit şirkettin ticari faaliyetinden elde edilen bir gelir bulunmadığı, gelirin limited  şirketçe dağıtılan kar payından kaynaklandığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
	Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'ÜN	DÜŞÜNCESİ	 :	Davacının	temyiz isteminin reddi, davalı idarenin temyiz isteminin ise  kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	... Limited Şirketinin %99,5 oranında pay ile ortağı olan ... ... ve Ortakları Adi Komandit Şirketinin komandite ortağı olan davacı tarafından, adi komandit şirketin limited şirketten elde ettiği kâr payının hissesine düşen miktarın yarısının, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 22. maddesinin (3) numaralı fıkrası uyarınca gelir vergisinden istisna olduğu ihtirazi kaydıyla verilen 2019 yılına ait gelir vergisi beyannamesi üzerine gelir vergisi tahakkuk ettirilmiş olup 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 17. maddesiyle 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 103. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca gelir vergisi tarifesine bir basamak daha eklenmek suretiyle 500.000,00 TL'nin üzerindeki matraha %40 oranı uygulanması nedeniyle fazladan ödenen gelir vergisine ilişkin beyannamede davacının bu yönden bir ihtirazi  kaydının bulunmadığı  anlaşılmıştır.  
	İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
	193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 22. maddesinin 3. fıkrasında, tam mükellef kurumlardan elde edilen, 75. maddenin ikinci fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yazılı kâr paylarının yarısı gelir vergisinden istisna olduğu, istisna edilen tutar üzerinden 94. madde uyarınca tevkifat yapılacağı ve tevkif edilen verginin tamamının, kâr payının yıllık beyanname ile beyan edilmesi durumunda yıllık beyanname üzerinden hesaplanan vergiden mahsup edileceği, 75. maddesinin birinci fıkrasında, sahibinin ticari, zirai veya mesleki faaliyeti dışında nakdi sermaye veya para ile temsil edilen değerlerden müteşekkil sermaye dolayısıyla elde ettiği kar payı, faiz, kira ve benzeri iratlar menkul sermaye iradı olduğu, ikinci fıkrasının 2. bendinde, iştirak hisselerinden doğan kazançların (Limited Şirket ortaklarının, iş ortaklıkları ortaklarının ve komanditerlerin kar payları ile kooperatiflerin dağıttıkları kazançların bu zümreye dahil olacağı, kooperatiflerin ortakları ile yaptıkları muamelelerden doğan karların ortaklara, kooperatifle yaptıkları muameleler nisbetinde tevzii, kazanç dağıtımı sayılmayacağı) kaynağı ne olursa olsun menkul sermaye iradı sayılacağı, 37. maddesinin 3. fıkrasında ise ise kolektif ortaklıklarda ortakların, adi veya eshamlı komandit ortaklıklarda komandite ortakların ortaklık karından aldıkları payların şahsi ticari kazanç olduğu hükümlerine yer verilmiştir. 
	6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 124. maddesinin (2) numaralı fıkrasında, Türk Ticaret Kanunu'nda kollektif ile komandit şirketin şahıs; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketin sermaye şirketi sayılacağı hükme bağlanmıştır.
	5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş olan anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketler ile benzer nitelikteki yabancı kurumların sermaye şirketi olduğu hükme bağlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Davacı tarafından temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının, tahakkuk eden gelir vergisinin oran değişikliğinden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle dairemizce de uygun bulunmuştur.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Davacı tarafından temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının, tahakkuk eden gelir vergisinin oran değişikliğinden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle dairemizce de uygun bulunmuştur.
	Olayda, adi komandit şirketin limited şirketten elde ettiği kâr payının adi komandit şirketin ortaklarına yansımasının davacının adi komandit şirket ortağı olma statüsüne dayandığı ve adi komandit şirketin tam mükellef kurum statüsünü haiz olmadığı dikkate alındığında, Gelir Vergisi Kanunu'nun 37. maddesine göre komandite ortağın ticari kazanç hükümlerine göre vergilendirilmesi gerektiği,  tam mükellef kurumdan elde edilen kâr payına yönelik istisna kuralı, adi komandit şirketten elde edilen kâr payına uygulanamayacağından ve adi komandit şirketin bu kâr payını bir sermaye şirketinden elde etmiş olması da bu kazancın şahsi ticari kazanç olma niteliğini değiştirmeyeceğinden, tahakkuk eden gelir vergisinin ihtirazi kayda konu edilen kısmının hukuka uygun olduğu sonucuna varıldığından  Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair  hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.  
 
KARAR SONUCU :
           Açıklanan nedenlerle;
Davacı  temyiz isteminin  reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; tahakkuk eden gelir vergisinin, oran değişikliğinden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3.  Davalı idare temyiz  isteminin  kabulüne,
4.  Kararın; tahakkuk eden gelir vergisinin, ihtirazi kayda konu edilen  kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
5. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına, 09/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5532, Karar No: 2024/5215, Tarih: 09.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
 ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/5532
Karar No : 2024/5215
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN	KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacının muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: Dava konusu haczin dayanağı davacı adına düzenlenen; ..., ..., ..., ..., ..., ... takip numaralı ödeme emirlerinin bir kısmının tebliğ evrakının imha edildiği, bir kısmının ise bulunamadığı belirtildiğinden, değinilen ödeme emirlerinin tebliğ edildiğinin idarece ispatlanamadığı, ..., ..., ..., ..., ..., ... takip numaralı ödeme emirlerinin ilanen tebliğ edildiğine ilişkin sadece ilan tutanakları ve listelerinin sunulduğu, ilanen tebliği gerektirir şartların oluştuğunu gösteren herhangi bir tebliğ belgesinin dosyaya sunulmadığı, ..., ..., ..., ..., ..., ... takip numaralı ödeme emirlerinin tebliğine ilişkin olarak dosyada sadece ikinci tebliğe ait olduğu belirtilen ve kapıya yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiği anlaşılan tebliğ evrakının bulunduğu, ilk tebliğin iade edildiğini gösteren herhangi bir belgenin idarece sunulmadığı dolayısıyla tebliğin ilk tebliğ olduğu, ilk tebliğin iadesi üzerine tayin olunacak münasip bir süre sonra yeniden tebliğ çıkarılması gerektiğinden yapılan tebliğ usulüne uygun olmadığı, 417 takip numaralı ödeme emrinin davacının iş yeri adresinde ... isimli kişiye tebliğ edildiği ancak anılan kişinin 213 sayılı Kanunda bahsi geçen kişilerden hangisi olduğu tebliğ evrakında belirtilmeksizin usulsüz tebliğ yapıldığı dolayısıyla değinilen kamu alacaklarından kaynaklı dava konusu hacizde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu haciz kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ  : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Davacının muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan haczin kaldırılması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ  : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Davacının muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan haczin kaldırılması istenilmiştir.
	Dava konusu haczin dayanağı olan davacı adına düzenlenen 417 takip numaralı ödeme emri davacının iş yeri adresinde "..." isimli kişiye tebliğ edilmiştir. 
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 93. maddesinin olay tarihinde yürürlükte bulunan şeklinde, tahakkuk fişinden gayri, vergilendirme ile ilgili olup, hüküm ifade eden bilumum vesikalar ve yazıların adresleri bilinen gerçek ve  tüzel  kişilere posta vasıtasiyle ilmühaberli taahhütlü olarak tebliğ edileceği, şu kadar ki ilgilinin kabul etmesi şartiyle tebliğin daire veya komisyonda yapılmasının mümkün olduğu düzenlemesine yer verildikten sonra, tebliğ yapılacak kimseleri belirleyen 94'üncü maddesinde tüzel kişilere yapılacak tebliğin, bunların başkan, müdür veya  kanuni temsilcilerine, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde bunları idare edenlere veya temsilcilerine yapılacağı, tüzel kişilerin müteaddit müdür veya temsilcisi varsa tebliğin bunlardan birine yapılmasının yeterli olduğu, tebliğin kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde işyerlerinde memur ya da müstahdemlerden birine yapılacağı kurala bağlanmış; 101. maddesinde de bilinen adresler sayılmıştır. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemine konu Vergi Dava Dairesi kararının; davacı adına düzenlenen ... takip numaralı ödeme emri içeriği haricindeki kamu alacaklarına ilişkin hüküm fıkraları aynı hukuksal gerekçelerle dairemizce de uygun bulunmuştur.
	Davacı adına düzenlenen ... takip numaralı ödeme emrinin davacıya ait iş yeri adresindeki şahsın  imzasına  tebliğ edildiği olayda söz konusu tebligatın yasada öngörülen şartları taşıdığı sonucuna ulaşıldığından, dava konusu haczin değinilen ödeme emri içeriği kamu alacağına ilişkin kısmının yazılı gerekçeyle kaldırılmasına ilişkin Vergi Mahkemesi kararının sözü edilen hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
           Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının, davacı adına düzenlenen ... takip numaralı ödeme emri içeriği haricindeki kamu alacağına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın; davacı adına düzenlenen 417 takip numaralı ödeme emri içeriği kamu alacağına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA, 09/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/4827, Karar No: 2024/3841, Tarih: 09.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE  
Esas   No : 2020/4827
Karar  No : 2024/3841
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)	: ..., ... ve 
	  ...'a velayeten,
	  Kendisine asaleten ...	  
VEKİLLERİ	: Av. ...
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ	: Av. ...
DİĞER DAVALI : ... Bakanlığı  / ANKARA
 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMLERİN	KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca aleyhlerine ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacılar tarafından, polis memuru olan yakınları ...'ın yurt dışı misyon koruma görevi kapsamında Somali Büyükelçiliği'nde geçici olarak görev yapmakta iken, 28/07/2013 tarihinde Somali'de bulunan Türk Büyükelçiliği'ne yapılan terör saldırısında hayatını kaybetmesinde davalı idarelerin kusursuz sorumluluğu bulunduğu ileri sürülerek müteveffanın eşi ... için 250,00 TL (miktar artırım dilekçesiyle 119.565,08 TL) maddi, 50.000,00 TL manevi, çocukları ... için 250,00 TL (miktar artırım dilekçesiyle 13.921,37 TL) maddi, 50.000,00 TL manevi, ... için 250,00 TL (miktar artırım dilekçesiyle 38.485,44 TL) maddi, 50.000,00 TL manevi, ... için 250,00 TL (miktar artırım dilekçesiyle 20.082,93 TL) maddi, 50.000,00 TL manevi  tazminatın ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir. 
                   İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile; dava konusu olay nedeniyle davacılara 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ile 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca müteveffanın görevdeki emsallerinin görev aylığı kadar vazife malullüğü aylığı bağlandığı, 2330 sayılı kanun uyarınca nakdi tazminat ve 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu uyarınca ek ödeme ve çeşitli sosyal yardımların yapıldığı dikkate alındığında davacıların aktif ve pasif dönemde maddi bir zararının bulunmadığı gerekçesiyle maddi tazminat istemlerinin reddine, dava konusu olayda yakınlarını görevi sırasında terör eylemi neticesinde hayatını kaybetmesinde idarenin kusursuz sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle takdiren müteveffanın eşi ... ve çocukları ..., ..., ... için ayrı ayrı 50.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince, davacıların destekten yoksun kalma zararlarının tespiti amacıyla yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen raporda müteveffanın eşi ...'ın 119.565,08 TL, çocukları ...'ın 13.921,37 TL, ...'ın 20.082,93 TL, ...'ın 38.485,44 TL maddi zararlarının bulunduğunun belirlendiği, bilirkişi raporu hükme esas alınabilir nitelikte bulunarak ve davacılar tarafından verilen miktar artırım dilekçesi gözetilerek müteveffanın eşi ... için 119.565,08 TL, çocukları ... için 13.921,37 TL, ... için 20.082,93 TL, ... için 38.485,44 TL maddi tazminat isteminin kabulüne, davacılar vekilince, dava dilekçesinde faiz talebi olmadığından söz konusu miktarların faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmemiş olup, ıslah dilekçesi ile faiz talebinde bulunulmuş ise de İdari Yargılama Usulü Kanunu 16. maddesinde düzenlenen ıslah kurumunun sadece miktar artırımına ilişkin olduğu nazara alındığında, davacılar vekilinin faiz talebinin kabul edilmesi mümkün olmadığından faize ilişkin istemlerinin reddine, dava konusu olay nedeniyle  takdiren müteveffanın eşi ... ve çocukları ..., ..., ... için ayrı ayrı 25.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmiştir.  
TEMYİZ		EDENLERİN	İDDİALARI	: 
	Davacılar tarafından, dava konusu olay nedeniyle hükmedilen manevi tazminat tutarının yetersiz kaldığı, miktar artırım dilekçesiyle bulunulan faiz istemlerinin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
	Davalı idarelerden İçişleri Bakanlığı tarafından, dava konusu olay nedeniyle davacılara 3713 sayılı Kanun kapsamında müteveffanın emsali polis memurunun görev aylığı kadar vazife malullüğü aylığı bağlandığı, 2330 sayılı Kanun kapsamında yapılan ödemelerin maddi ve manevi zararlarının karşılığı olarak yapıldığı, davanın reddi gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN	SAVUNMALARI: Davalı iderelerden Dışişleri Bakanlığı tarafından, davacıların temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmakta olup; davalı idarelerden İçişleri Bakanlığı ve davacılar tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  : ...
DÜŞÜNCESİ	:	Davacıların temyiz istemlerinin kısmen kabulüyle Bölge İdare Mahkemesi kararının manevi tazminata ilişkin kısmının, davalı idarenin temyiz isteminin kısmen kabulüyle Bölge İdare  Mahkemesi kararının maddi tazminata ilişkin kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :	
	MADDİ OLAY :

DÜŞÜNCESİ	:	Davacıların temyiz istemlerinin kısmen kabulüyle Bölge İdare Mahkemesi kararının manevi tazminata ilişkin kısmının, davalı idarenin temyiz isteminin kısmen kabulüyle Bölge İdare  Mahkemesi kararının maddi tazminata ilişkin kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :	
	MADDİ OLAY : 
	Dava, polis memuru olan yakınları ...'ın yurt dışı misyon koruma görevi kapsamında Somali Büyükelçiliği'nde geçici olarak görev yapmakta iken, 28/07/2013 tarihinde Somali'de bulunan Türk Büyükelçiliği'ne yapılan terör saldırısında hayatını kaybetmesinde davalı idarelerin kusursuz sorumluluğu bulunduğu davacılar tarafından ileri sürülerek müteveffanın eşi ... için 250,00 TL (miktar artırım dilekçesiyle 119.565,08 TL) maddi, 50.000,00 TL manevi, çocukları Muhammed Berk Yılmaz için 250,00 TL (miktar artırım dilekçesiyle 13.921,37 TL) maddi, 50.000,00 TL manevi, ... için 250,00 TL (miktar artırım dilekçesiyle 38.485,44 TL) maddi, 50.000,00 TL manevi, ... için 250,00 TL (miktar artırım dilekçesiyle 20.082,93 TL) maddi, 50.000,00 TL manevi  tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.  
	Dosya kapsamında yer alan Sosyal Güvenlik Kurumunun ... tarih ve ... sayılı yazısında ve ... tarih ve ... sayılı yazasında davacılara 5434, 2330 ve 3713 sayılı Kanunlar kapsamında 2018/Ocak itibarıyla vazife malullüğü (emsal) aylık bağlandığı bildirilmiştir.	
	İLGİLİ MEVZUAT:
	Anayasanın 125. maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu belirtildikten sonra, son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmıştır.
   İdare, kural olarak yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.