muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3384, Karar No: 2024/212, Tarih: 17.01.2024

3. Karara karşı davalılar vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuşsa da Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 20.06.2018 tarihli ve 2018/988 Esas, 2018/2593 Karar sayılı ilamı ile istemin reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 04/03/2020 tarihli ve 2018/445 Esas, 2020/184 Karar sayılı kararı ile taraflar arasındaki 17.05.2012 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 4. maddesinde sözleşme tarihinden itibaren 12 ay içerisinde ... ruhsatı alınması ve ... ruhsat tarihinden itibaren de 48 ay içerisinde ... kullanma izin belgesi alınmak suretiyle inşaatın tesliminin kararlaştırıldığı, sözleşmenin 9. maddesi doğrultusunda davalı arsa sahiplerince 22.05.2012 tarihli vekaletnamenin verildiği, arsa sahiplerinin 02.04.2013 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi feshettiği ve aynı gün taşınmazdaki hisselerini dava dışı 3. kişiye devrederek sözleşmenin ifasını imkansız hale getirdikleri, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri tek taraflı fesihle sona erdirilemeyeceğinden fesih bildiriminin hukuki sonuç doğurmayacağı, sözleşme süresinin sona ermesine uzun süre varken, fesih bildirimi yapılarak dava dışı 3. kişiye hisse devri yapılması sebebiyle davalıların kusurlu oldukları, davacı yüklenicinin yaptığı masraflarını ve kâr kayıplarını isteyebileceği ve davacı vekili 16/09/2013 tarihinde dava değerini 100.000,00 TL olarak belirlemişse de bozma ilamından sonra ıslah mümkün olmadığından, ıslah dilekçesi dikkate alınmamakla, davacı vekilinin talebi ile bağlı kalınarak davanın kabulü ile 100.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 19.01.2021 tarihli ve 2020/1989 Esas, 2021/96 Karar sayılı ilamı ile taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, mahkemece davaya konu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yer alan ve sözleşme tarihi öncesinde kısıtlandığı anlaşılan arsa sahibi ...’in, sözleşmede yasal temsilcisi olan vasisi veya onun vekili aracılığıyla temsil edilip edilmediğinin taraflara da sorulmak suretiyle de araştırılması, temsil edildiğinin tespiti halinde davacının tüm talepleri ve daha önce uyulan bozma ilamı gereğince usuli kazanılmış haklarda dikkate alınarak kâr kaybı ve imalât bedeline hükmedilmesi, arsa sahibinin sözleşmede bu şekilde temsil edilmediğinin anlaşılması halinde ise davacı yüklenici yararına ancak davalılar yararına olan faydalı masraflar ve imalât bedeline hükmedilebileceğinden bu bedeller hakkında ıslah talebi de dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmadığı, kabule göre de, hüküm altına alınan bedelin kimden tahsil edileceğinin hüküm fıkrasında belirtilmemesi doğru olmadığı belirtilerek hükmün taraflar yararına bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin 26/11/2021 tarihli ve 2021/649 Esas, 2021/153 Karar sayılı kararı ile sözleşmeye konu taşınmazın hissedarlarından olan ...'in ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 03/07/2008 tarih ve 2008/600 Esas, 2008/581 Karar sayılı ilamı ile kısıtlandığı ve kendisine vasi tayin edildiği, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/53 esas sayılı dosyasında kısıtlı ...'in vasisi tarafından kat karşılığı inşaat sözleşmesinin yapılması hususunda vasiye verilmiş izin bulunmadığı, bu durumda sözleşmede vasi izninin bulunmaması halinde, yasal hak ve ehliyet sahibi olan tüm hissedarların sözleşmede yer almaması nedeniyle sözleşmenin baştan geçersiz olduğu, sözleşme geçersiz olduğundan yüklenici tarafından menfi zarar kapsamında sadece davalılar yararına olan faydalı masraflar ve imalat bedeli talep edilebileceği, 22.07.2020 tarih ve 7251 sayılı yasa ile HMK’nın 177. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle tahkikat işlemleri bitinceye kadar bozma geçirmiş olsa dahi ıslah yapılabileceğinden davacı vekilinin ıslah dilekçesi de dikkate alınarak davalılar yararına olan faydalı masraflar ve imalat bedeline hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 345.915,64 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ...'in kısıtlandığını müvekkilinin bilemeyeceğini, akdin imzalanması sırasında sağlıklı ve ehliyet sahibi gözüktüğünü, geçersizlik iddiasının hakkın kötüye kullanılması olduğunu, davalıların bu hususu gizlediğini ve dürüstlük kuralına aykırı davrandıklarını, resmi vekaletnameyi dikkate alan ve kısıtlılığı bilemeyecek olan davacının iyi niyetinin korunması gerektiğini, Türk Medeni Kanunu'nun 452/2 maddesine göre vesayet altındaki kişi, fiil ehliyetine sahip olduğu hususunda diğer tarafı yanıltmış ise, onun bu yüzden uğradığı zarardan sorumlu olacağını, fiil ehliyetine sahip olduğu hususunda davacı müvekkili yanılttığını, davalıların müspet zarardan da sorumlu tutulmaları gerektiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; ıslah edilen kısım bakımından faizin dava tarihinden itibaren işletilemeyeceğini ve zamanaşımı itirazının göz önünde bulundurulmadığını, müvekkilerinin hisseleriyle kısıtlı olarak sorumlu tutulmaları gerektiğini, müşterek ve müteselsil sorumluluk yönünden karar verilemeyeceğini, delillerin tam olarak toplanmadığını, tahsiline karar verilen imalatın fayda imalat olamayacağını, arazi dolgu işleminin ücretsiz yapıldığını ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tazminat ve imalat bedeli alacağı istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 nci maddesi, 438 nci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141 nci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı gibi HMK'nın 141 nci maddesi karşısında yargılamada usulünce ileri sürülmeyen iddia ve savunmaların kanun yolu aşamasında ileri sürülemeyeceğinin tabii bulunmasına göre taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliği tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17/01/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1559, Karar No: 2021/7494, Tarih: 02.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1559 E.  ,  2021/7494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan katılan sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından, sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hüküm ise; katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan sanık ...’in sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüzün meskun mahal dışındaki 4,8 metre genişliğindeki çift yönlü yolda seyri sırasında kendisiyle aynı yönde önünde seyretmekte olan sanık ... idaresindeki tırı solladığı; ancak sollamasını tamamlamadan yeniden sağa yönelmek istediği sırada aracının sağ arka kısmıyla tıra çarpması sonucu kendisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, aracında yolcu olarak bulunan yaşı küçük katılan ...’ın ise hayati tehlike geçirecek, 3. derece kemik kırığı olacak ve yüzünde sabit iz bırakacak şekilde yaralandıkları, tır şoförü olan sanık ...’in kullandığı aracın fiziksel özelliklerini, yol ve mahal şartlarını dikkate alarak kendisini sollamaya başlayan aracın geçişini kolaylaştırmak için aracını yolun en sağına çekmesi, yavaşlaması ve gerekirse durarak kendisini sollayan aracın güvenli bir şekilde geçişine yardımcı olması gerektiği halde bunları yapmaması nedeniyle tali kusurlu olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ertelemeye yönelik temyiz itirazlarının reddine ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ertelemeye yönelik temyiz itirazlarının reddine ancak;

Taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu ve şikayet süresinin filin ve failin öğrenilmesinden itibaren 6 aylık süre içerisinde kullanılması gerektiği, meydana gelen trafik kazasında yaralanan 12.12.2015 doğumlu mağdur ...’ın yasal temsilcilerinden olan annesi katılan Gülten’in kollukta verdiği 11.12.2013 tarihli ifadesinde yalnızca sanık ...’ten şikayetçi olduğuna dair beyanda bulunduğu, sanık ... yönünden şikayetçi olduğuna dair bir söylemi bulunmadığı, diğer yasal temsilci olan babanın ise kolluk tarafından ifadesi alınmak üzere davet edilip karakola geldiğinde oğlunun tedavisinin tamamlanmasının ardından şikayet hususunda karar vereceğine dair 19.09.2013 tarihinde tutanak tanzim edilmesinin ardından, 06.05.2014 tarihinde her iki kanuni temsilcinin de iki sanık hakkında da şikayetçi olduklarına dair beyanda bulundukları; dolayısıyla sanık ... yönünden 6 aylık şikayet süresinin geçmiş olduğunun ve somut olayda da bilinçli taksir koşullarını oluşmadığının anlaşılması karşısında, sanığın yalnızca süresinde şikayetçi olan katılan sanık ...’in yaralanmasından sorumlu olduğu dikkate alınmadan suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın TCK’nın 89/1. mddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken TCK’nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmaya uyulması halinde, sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''Basit yargılama usulü'' düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

2-Katılan sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince:

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

2-Katılan sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince:

Sanığa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 1-2-3. fıkralarında düzenlenen ''taksirle yaralama'' suçuna ilişkin olduğu, taksirle bir kişinin yaralanmasına sebebiyet verilmesi halinde gerçekleşecek olan taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında temel ceza miktarının ''üç aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası'' olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan ''01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.'' şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı ve 16.03.2021 tarihli 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas-2021/4 Karar sayılı iptal kararları ile ''...kovuşturma evresine geçilmiş..., ...hükme bağlanmış...'' ibarelerinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle;

Kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan kesinleşmiş hükümler haricindeki düzenlemelerin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; ''mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararlarının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12273, Karar No: 2018/1253, Tarih: 07.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/12273 E.  ,  2018/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11589, Karar No: 2024/3493, Tarih: 22.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/11589 E.  ,  2024/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/668 E, 2023/903 K

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/668 Esas, 2023/903 Karar sayılı kararı ile Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2018/7721 Esas, 2019/262 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde

temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2017 tarihli ve 2016/108 Esas, 2017/161 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında mağdurlara karşı zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 ve 53 üncü maddesi uyarınca, 3 kez 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilip re'sen de istinafa tabi hükümlerin, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 11.09.2017 tarih ve 2017/2545 Esas, 2017/1741 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.