muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4205, Karar No: 2014/4163, Tarih: 09.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4205 E.  ,  2014/4163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 2671 ada ... parsel sayılı 245,... metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve parselin kullanımı ve üzerindeki evin ... kızı ... ...'na ait bulunduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın fiilen murislerinin kullanımında iken ölümleri ile mirasçılarına intikal ettiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişme konusu 2671 ada ... parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde bulunan "parselin kullanımı ve üzerindeki ev ... Kızı ... ... aittir" şerhin iptali ile "parselin kullanımı ve üzerindeki ev ... ... ve ... ... mirasçılarına aittir" şerhinin yazılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz eden ...'ten alınmasına, 09.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9141, Karar No: 2015/3196, Tarih: 16.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9141 E.  ,  2015/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 04.03.2013 tarihli dilekçesi ile, tapulu arazisi olan ... köyü 922 parselin devamı olan yaklaşık 12.000 m² yüzölçümlü tapusuz taşınmazının, bölgede yapılan orman kadastrosu komisyon çalışması sonucunda orman sınırları içinde bırakılmasına itiraz etmiştir.

Mahkemece davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 2004 yılında yapılıp 06.02.2013 tarihinde askı ilânı yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulama çalışmaları vardır. Genel arazi kadastrosu 1978 yılında yapılıp 1980 yılında kesinleşmiştir. Dava konusu taşınmazın tapulama dışı bırakıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

6831 sayılı Orman Kanununun 11. maddesinde 6527 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda tapu maliki olmaksızın zilyetlikle hak sahibi olan gerçek kişilerin de dava açabilmesi mümkün hale gelmiştir.

6831 sayılı Orman Kanununun 11. maddesinde 6527 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda tapu maliki olmaksızın zilyetlikle hak sahibi olan gerçek kişilerin de dava açabilmesi mümkün hale gelmiştir.

Mahkemece, dava konusu parselin orman olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme de hükme yeterli değildir. Karara dayanak alınan bilirkişi raporları, dava konusu parsele ait hava fotoğrafları incelenmeksizin memleket haritalarının incelenmesiyle yetinilerek düzenlendiğinden çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığını ve hukukî durumunu belirlemeye yeterli olmayıp bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Yargılamaya konu davanın orman kadastrosuna itiraz olması nedeniyle mahkemece en eski tarihli ve taşınmazın 31.12.1981 tarihinden önce niteliğini kaybedip kaybetmediğinin değerlendirilmesi için 1980'li yıllara ait memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip birbiri üzerine aplike edilerek önceki bilirkişiler dışında halen ...Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın konumu, öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği, eylemli durumu, hangi bölümünde hangi ağaçların bulunduğu, sayısı, yaşı, kapalılık oranı, taşınmazdaki dağılımları tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli, ağaç yaşı itibarıyla memleket haritasındaki görünümün doğru olup olmadığı, eski tarihli hava fotoğrafında var olduğu bildirilen bitki örtüsünün cinsinin ne olduğu araştırılmalı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 16/04/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10413, Karar No: 2017/7401, Tarih: 26.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/10413 E.  ,  2017/7401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında,6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası

uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1145, Karar No: 2015/1643, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1145 E.  ,  2015/1643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/15451, Karar No: 2013/19668, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/15451 E.  ,  2013/19668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, aynı sitede oturdukları katılanın kapalı otoparkta park halinde bulunan aracının arka sileceğini kırdıkları, ön sol sileceğe ve sol dikiz aynasına zarar verdikleri iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; 09/11/2008 tarihli olay yeri inceleme ve tespit tutanağı ile, katılana ait aracın arka sileceğinin tamamen kırık olduğunun, ön sol sileceğin arızalı olduğu ve çalışmadığının, ön sol dikiz aynasının ise zorlamadan dolayı çalışmadığının tespit edilmesi, sitenin kapalı otoparkında bulunan güvenlik kamera kayıtlarının, bilirkişi marifetiyle çözümü yapılarak düzenlenen 05/10/2009 tarihli rapor ve 08/02/2010 tarihli ek rapora göre, sanıkların 00:18:04'ten itibaren aracın arka tarafından başlamak üzere görüntülere girdiklerinin, aracın sol ön sileceğine asılarak zorladıklarının ve bükmeye çalıştıklarının, 00:19:42'den itibaren görüntülerden çıktıklarının, böylece yaklaşık bir buçuk dakikalık süre zarfında katılanın aracının etrafında bulunduklarının tespit edilmesi, sanıklar ... ve ...'ın kolluktaki ifadelerinde, silecekleri havaya kaldırdıklarını, diğer sanık ...'ın arka sileceği kırdığını belirtmeleri, sanık ...'ın da kolluk ifadesinde, sileceği kendisinin kırdığını, diğer sanıkların ise sadece sileceği havaya kaldırdıklarını beyan etmesi karşısında; sanıkların, katılana ait aracın arka ve sol ön sileceği ile sol dikiz aynasına zarar verdikleri anlaşıldığından, atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/12/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18647, Karar No: 2013/1453, Tarih: 24.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/18647 E.  ,  2013/1453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ancak;

1-TCK’nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içerisinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamaması nedeniyle, suça konu yapının bulunduğu yerin, özel imar rejimine tabi mi yoksa belediye veya mücavir alan sınırlarında mı olduğu araştırılmaksızın, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

Sabıkası bulunmayan sanığa yükletilen kendine ait arsası üzerindeki binasında ruhsata ve eki projesine aykırı teras açmak suretiyle oluşan imar kirliliğine neden olma suçunun kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan maddi bir zarara yol açmaması ve ruhsatsız yapının yıkılarak eski hale getirilmesinin ise ancak TCK'nın 184/5. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi karşısında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken, suçtan kaynaklanan zararın giderilmediği, suça konu yapıyı yıkmadığı, ruhsat almadığı biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle CMK'nın 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18685, Karar No: 2013/17888, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/18685 E.  ,  2013/17888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine, hükümlünün mahkumiyetine esas mahkeme ilamı ve kısıtlı adayının kendi beyanına göre cezaevine girmeden önceki adresinin “... Mahallesi ... Sokak No:5 ...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Ürgüp Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6430, Karar No: 2012/11490, Tarih: 26.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/6430 E.  ,  2012/11490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, haksız fiil zararına ilişkin olup, hüküm Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiştir.Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir. Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; Hukuk Darileri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yazacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa gönderilmesine, 26.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16126, Karar No: 2017/7067, Tarih: 23.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/16126 E.  ,  2017/7067 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 12/07/2011 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir den oluşan Kurum zararının tazmini istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesidir.

Anılan maddenin 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup 21. maddenin 4. fıkrası ise üçüncü kişilerin sorumluluğu “İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

İşverenin/üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

İşverenin/üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Bu kapsamda; 6331 sayılı Kanunun 37’nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılan ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumluluktan konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi bir düşünce ile almaktan sarfınazar etmesi kabul edilemez.

..... ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin ise uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Öte yandan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hakiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. Kemal Gözler, “...... Üzerine”, .....i, Cilt 56, sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Somut olay nedeniyle, tarafların kusur oran ve aidiyetleri bakımından çelişkili kararların verilmesi olasılığının ortadan kalkması, hak ve adalet kurallarına aykırı bir sonuç ortaya çıkmaması, yargıya olan güvenin sarsılmaması yönü gözetilerek, olayla ilgili ceza davasında kabul edilen maddi olgu hukuk hakimini bağlayacağından, dolayısıyla ceza mahkemesi tarafından sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararı olursa bu hususun da dikkate alınması gerektiğinden ...... Mahkemesinin 2012/77 Esas sayılı dosyasında açılan ceza davasına ilişkin sanıklar hakkında kesinleşmiş ceza kararı varsa, bu davada da adı geçenlere bir miktar kusur verilmesi gerektiği de dikkate alınarak, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman olan bilirkişi heyetinden yeniden oluşa uygun kusur raporu alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

5510 sayılı yasanın 21/1. maddesinde işverenin, 21/4. maddesinde üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir;