muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/4678, Karar No: 2024/4792, Tarih: 14.11.2024

Yukarıda yer verilen mevzuattan, sermaye piyasasını ilgilendiren alanlarda çalışacak kişilerde belirli lisansların aranacağı, lisansın; diğer lisans alma şartlarını sağlayan ve idare tarafından yapılan sınavlarda başarılı olanları gösteren bir belge niteliğinde olduğu, gayrimenkul değerleme lisansı için dört yıllık yükseköğretim düzeyinde eğitim veren bir kurumdan mezun olan ve yapılan sınavı başarıyla tamamlayan herkes tarafından alınabileceği, lisanslı kişilerin Kanuna, Kanuna dayanılarak yapılan düzenlemelere, belirlenen standart ve formalara ve Kurulca alınan genel ve özel nitelikteki kararlara aykırı hareket ettiklerinin tespit edilmesi hâlinde lisanslarının geçici ve sürekli olarak iptal edilmesine ilişkin hususların ayrıca Kurul tarafından belirleneceği, gayrimenkul lisans sahibinden farklı olarak, gayrimenkul değerleme uzmanı olabilmek için, gayrimenkul değerleme lisansına ve gayrimenkul değerleme alanında en az üç yıllık tecrübeye sahip olunması ve gayrimenkul değerleme şirketlerinin değerleme kadrosunda gayrimenkul değerlemesi yapmak üzere tam zamanlı olarak istihdam edilmenin ayrıca III-62.3 sayılı Tebliğin 7. maddesinde aranan şartlara sahip olmanın gerektiği anlaşılmaktadır.
Kurul tarafından, 6362 sayılı Kanun'un 1. maddesi ve 96. maddesinin ikinci fıkrası ile Seri:VII, No:128 sayılı Tebliğ'in 18. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, hukuka aykırı fiil veya işlemlerde sorumluluğu tespit edilen personelin lisanslarını iptal etme yetkisini haiz olduğu, davacının gayrimenkul değerleme uzmanlarının aynı anda birden fazla değerleme şirketinde istihdam edilme ve ortak olma  yasağına ve tam zamanlı istihdam ilkesine aykırılık teşkil eden tespitler nedeniyle davacının gayrimenkul değerleme lisansının bir yıl süreyle iptal edilmesine karar verildiği belirtilmiştir.
Kanunun anılan maddelerinde, mevzuat, Kurulca belirlenen standartlar, esas sözleşme ve fon iç tüzüğü hükümlerine aykırı faaliyetlerinin tespit edilmesi hâllerinde maddede belirtilen tedbir ve yaptırımların uygulanabileceği düzenlenmiş, ancak söz konusu aykırı faaliyetlerin neler olduğu konusunda sayma suretiyle belirleme yapılmayarak bu husus alt düzenlemelere yani  yönetmelik, tebliğ, Kurulca belirlenen standartlar, esas sözleşme ve fon iç tüzüklerine, vb. bırakılmıştır.
Bu noktada, kanunilik ilkesi bakımından yapılacak değerlendirmede; 6362 sayılı Kanun'da lisans iptali yaptırımı açık bir şekilde düzenlenmiş, hangi hallerde bu yaptırımın uygulama alanı bulacağı, başka bir anlatımla hangi fiillerin işlenmesi ile lisans iptali yaptırımı tesis edilebileceği hususu ise Kanun'un 96. maddesi ve Tebliğ'in 18. maddesinin 2. fıkrasında, "Kanun'a ve Kurumca çıkarılan sair ikincil düzenlemelere aykırılık" halleri olarak öngörülmüştür.

Bu noktada, kanunilik ilkesi bakımından yapılacak değerlendirmede; 6362 sayılı Kanun'da lisans iptali yaptırımı açık bir şekilde düzenlenmiş, hangi hallerde bu yaptırımın uygulama alanı bulacağı, başka bir anlatımla hangi fiillerin işlenmesi ile lisans iptali yaptırımı tesis edilebileceği hususu ise Kanun'un 96. maddesi ve Tebliğ'in 18. maddesinin 2. fıkrasında, "Kanun'a ve Kurumca çıkarılan sair ikincil düzenlemelere aykırılık" halleri olarak öngörülmüştür.
Anılan düzenlemeler, Kanun'un 1. maddesi ile birlikte yorumlandığında, kanun koyucunun, sermaye piyasalarında faaliyet gösteren kişilerin söz konusu piyasanın regüle edilmesine yönelik mevzuat hükümleri ve düzenleyici kurul kararlarına, daha genel bir bakış açısıyla piyasa düzeni açısından oluşturulan hukuka, özelde lisansa konu faaliyetin gerekliliklerine aykırı faaliyetin tespiti halinde lisans iptali yaptırımının Kanun'un ve ilgili ikincil düzenleyici işlemlerin çizdiği çerçevede uygulanmasını amaçladığı anlaşılmaktadır.
Belirtilen düzenlemelerden hareketle, Kanun'un, tespit edilen hukuka aykırılıklar neticesinde lisans iptali yaptırımı uygulama hususunda geniş bir takdir yetkisi alanı öngördüğü ileri sürülebilirse de bu takdir alanının Anayasa Mahkemesi kararlarında belirtildiği üzere "...keyfiliğe izin vermeyecek şekilde belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir düzenlemeler niteliğinde olması..". "....kanunî düzenlemelerin hem kişiler hem de idare yönünden herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık, anlaşılır, uygulanabilir ve nesnel olması, ayrıca kamu otoritelerinin keyfî uygulamalarına karşı koruyucu önlem içermesi", öte yandan, söz konusu düzenlemenin idari tedbirler ve klasik anlamda idari işlemlerden farklı olarak idari cezalar bakımından öngörülmüş bulunan ve Kabahatler Kanunu'nun 4. maddesinde ifadesini bulan kanunilik ilkesine aykırı olmaması, bu bağlamda yaptırım uygulanacak fiilin kabahatler hukuku alanında kabahati oluşturacak fiillerin açıkça Kanun'da düzenlenmesi gerekmemekle birlikte, Kanun'da kapsam ve şartları belirlenen çerçeve hükmün içeriğinin idarenin ikincil düzenleyici işlemleri ile açıkça doldurulması, hukuki güvenlik ve belirlilik ilkesinin de gereği olarak hangi davranışların/fiillerin işlenmesi halinde hangi yaptırımlarla karşılaşılabileceğinin muhatap tarafından bilinir olması gerekmektedir.

III-62.3 sayılı Tebliğ'in 18. maddesinde, hangi hallerde lisansın iptal edileceğinin Kurulca ayrıca düzenleneceği belirtilmekle birlikte, dava konusu Kurul karar tarihi itibarıyla, hangi hukuka aykırılık hallerinde lisans iptali yaptırımının uygulanacağı idare tarafından muhataplarınca öngörülebilir bir şekilde düzenleyici işlemle belirlenmemiş, yalnızca III-62.3 sayılı Tebliğ'in 13. maddesinin üçüncü fıkrasında gayrimenkul değerleme şirketinin faaliyetleri kapsamında yeterli ve mevzuata uygun değerleme çalışması yapmayarak rapor hazırlayan gayrimenkul değerleme uzmanlarının lisanslarının bir yıldan az olmamak üzere geçici veya sürekli olarak iptal edilebileceği düzenlemesine yer verilmiştir. Ancak davacının fiillerinin bu nitelikte olmadığı da açıktır. 
Öte yandan, III-62.3 sayılı Tebliğ'in 7. maddesinin birinci fıkrasında yer alan şartların bulunmamasının gayrimenkul değerleme uzmanlarının gayrimenkul değerleme kuruluşlarında görev almalarına engel olacağı anlaşılmakla birlikte, anılan fıkradaki şartların bulunmaması halinde bu kişilerin gayrimenkul değerleme lisanslarının da iptal edileceğine ilişkin olarak, muhataplarınca öngörülebilir bir düzenlemeye yer verilmeden, gayrimenkul değerleme lisansının iptaline sebep yapılmasının belirlilik ilkesine aykırı olduğu anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmamıştır.
	Bu itibarla, davacının gayrimenkul değerleme lisansının (1) bir yıl süreyle iptaline ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;
	2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu Ankara Bölge İdare Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesinin 15/09/2021 tarih ve E:2021/332, K:2021/1243 sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Ankara Bölge İdare Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 14/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
 
Başkan
 
Üye
 
Üye
 
Üye
 
Üye
Dr. Hasan 
GÜL
Doç. Dr. Gürsel 
ÖZKAN
İlker 
SERT
Fatih Mehmet 
ALKIŞ
Ali 
ÖZGÜR
Danıştay — Esas No: 2022/1390, Karar No: 2024/4776, Tarih: 14.11.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2022/1390
Karar No:2024/4776
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Taşımacılık Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: .. Kurumu 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: Bayilik lisansı sahibi davacı şirketin yeniden satış amaçlı akaryakıt satışı yaptığının tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin (5) numaralı alt bendi uyarınca 125.000,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; uyuşmazlıkta, bayi M.Y. ile davacı şirketin ... Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin (...) bayisi olduğu, her iki bayi hakkında düzenlenen denetim tutanakları, 01/03/2019-30/04/2019 tarihleri arasındaki Otomasyon Bilgileri Dökümü ile UE-2 Aylık Satış Takip Raporları incelendiğinde, bayilik lisansı sahibi davacı şirketin sözleşmeli dağıtıcısı ...'den 30/03/2019 tarihinde 17.953 litre motorin aldığı ancak istasyonundaki tanklara doldurmadığı, bununla birlikte söz konusu motorini bayilik lisansı sahibi M.Y.'nin istasyonundaki tanklara doldurduğunun ve davacı şirketin yeniden satış amaçlı akaryakıt satışı yaptığının anlaşıldığı, bu durumda, mevzuatta bayilik lisansı sahiplerinin yükümlülüklerinin açıkça düzenlendiği, davacı şirketin, bu yükümlülüklere aykırı olarak, bayi M.Y.'ye dağıtıcısı haricinde akaryakıtı ikmal etmek suretiyle yeniden satış amaçlı satış yaptığı anlaşıldığından, 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca davacı şirkete idari para cezası verilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, idare mahkemesi kararının varsayım üzerine kurulu olduğu, dağıtıcı şirkletin M.Y. firmasında fazla dolum tespit edince bu ürünün kendilerinden temin edildiği yorumunun yapıldığı, oysa varsayımlar dışında somut olaya ilişkin bir tespitin bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, idare mahkemesi kararının varsayım üzerine kurulu olduğu, dağıtıcı şirkletin M.Y. firmasında fazla dolum tespit edince bu ürünün kendilerinden temin edildiği yorumunun yapıldığı, oysa varsayımlar dışında somut olaya ilişkin bir tespitin bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, uygulanan idari para cezasının hukuka uygun olduğu, temyiz başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	ESAS YÖNÜNDEN:
	MADDİ OLAY : 
	Yapılan denetimlerde, ... sayılı bayilik lisansı sahibi davacının dağıtıcısı ...'den 30/03/2019 tarihinde 17.953 litre motorin aldığı, ancak motorini istasyonundaki tanklara doldurmadığı, bununla birlikte söz konusu motorinin ... sayılı bayilik lisansı sahibi M.Y.'ye ait istasyondaki tanklara dolumunun yapıldığı, bu durumda davacı şirketin yeniden atış amaçlı akaryakıt satışı yaptığının anlaşılması nedeniyle, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 38. maddesinin (g) bendinin ihlal edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendinin 5 numaralı alt bendi uyarınca ... tarih ve ... sayılı Kurul kararı ile 125.000,00-TL idari para cezası uygulanmıştır.
	Bunun üzerine anılan Kurul karının iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.  
	İLGİLİ MEVZUAT:
	5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun "Lisansların tâbi olacağı usul ve esaslar" başlıklı 3. maddesinin 9. fıkrasında, "Kurum, bu Kanunda tanınan yetkiler dahilinde;
	a) Lisans gerektiren faaliyet ve/veya işlemlerin kapsamları,
	b) Lisans ile kazanılan hak ve üstlenilen yükümlülükler,
	c) Lisans kapsamındaki faaliyetlerin kısıtlanması,
	d) Faaliyetin yürütülmesine ilişkin olarak özel şartlar belirlenmesi,
	Konularında düzenlemeler yapmaya yetkilidir.", "Lisans sahiplerinin temel hak ve yükümlülükleri" başlıklı 4. maddesinde "Lisans, sahibine lisansta yer alan faaliyetin yapılması ile bu konularda taahhütlere girişilmesi haklarını verir.
	Lisans ile tanınan haklar; bu Kanunun, ilgili diğer mevzuatın ve lisansta yer alan kayıtlı hususların yerine getirilmesi koşuluyla kullanılır." kurallarına yer verilmiştir.

d) Faaliyetin yürütülmesine ilişkin olarak özel şartlar belirlenmesi,
	Konularında düzenlemeler yapmaya yetkilidir.", "Lisans sahiplerinin temel hak ve yükümlülükleri" başlıklı 4. maddesinde "Lisans, sahibine lisansta yer alan faaliyetin yapılması ile bu konularda taahhütlere girişilmesi haklarını verir.
	Lisans ile tanınan haklar; bu Kanunun, ilgili diğer mevzuatın ve lisansta yer alan kayıtlı hususların yerine getirilmesi koşuluyla kullanılır." kurallarına yer verilmiştir. 
	5015 sayılı Kanun'un "İdari para cezaları" başlıklı 19. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde, "Aşağıdaki hallerde sorumlulara yüz yirmi beş bin Türk Lirasından az olmamak ve altı yüz yirmi beş bin Türk Lirasını geçmemek üzere fiilin işlendiği tarihten bir önceki yılda ilgili lisansa konu petrol piyasası faaliyetine ilişkin net satış hasılatının binde onu oranında...'' idari para cezası verileceği belirtildikten sonra, anılan bendin (4) numaralı alt bendinde, ''bayilik lisansı sahiplerince lisansın verdiği haklar dışında faaliyet gösterilmesi''; (5) numaralı alt bendinde ise, ''4. maddenin üçüncü fıkrası ile dördüncü fıkrasının (d) ve (l) bendi dışındaki hükümlerinin bayilik lisansı sahiplerince ihlâli'' hallerinde idari para cezası uygulanacağı kurala bağlanmıştır.
	5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Kanunîlik ilkesi" başlıklı 4. maddesinde, "Hangi fiillerin kabahat oluşturduğu, kanunda açıkça tanımlanabileceği gibi; kanunun kapsam ve koşulları bakımından belirlediği çerçeve hükmün içeriği, idarenin genel ve düzenleyici işlemleriyle de doldurulabilir. Kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktarı ancak kanunla belirlenebilir.” kuralına yer verilmiştir.
	Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 18. maddesinde, lisansın, sahibine lisansta yer alan faaliyetin yapılması ile bu konuda taahhütlere girişilmesi haklarını verdiği ve lisansla tanınan hakların, ilgili mevzuatta kayıtlı hususların yerine getirilmesi koşuluyla kullanılabileceği açıklandıktan sonra, 37. maddesinde, bayilik lisansı kapsamında yürütülecek faaliyetlere yer verilmiş; 38. maddesinde ise, bayilik lisansı sahiplerinin yükümlülüklerinin neler olduğu belirtilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	5326 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan kuralına göre, kanunda veya idarenin genel ve düzenleyici işlemlerinde tanımlanabilen kabahatin karşılığı olan idari yaptırımın ve miktarının mutlaka ilgili kanununda belirtilmiş olması, ilgilisine de bu kabahatinin karşılığı olan idari yaptırımın uygulanması gerekmektedir. Dolayısıyla, idari yaptırım uygulamaya yetkili idareler tarafından, yaptırım kararı alınmadan önce mevzuata aykırı fiilin ne olduğu ve kanunun hangi maddesinin ihlal edildiği tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmeli ve bundan sonra fiilin karşılığı olan kanunda belirtilen idari yaptırımın uygulanmasına karar verilmelidir. Başka bir anlatımla fiil ile uygulanan idari yaptırım örtüşmeli ve ilgilisine kanunda karşılığı olmayan veya fiil ile örtüşmeyen bir idari yaptırım uygulanmamalıdır.

5015 sayılı Kanun'un 4. maddesindeki düzenlemenin, lisans sahiplerinin genel nitelikli hak, kısıtlama ve yükümlülüklerine ilişkin olduğu; anılan maddenin birinci ve ikinci  fıkralarında, lisans sahiplerine, lisans hangi faaliyete (rafinerici, dağıtıcı, işleme, bayilik v.b) ilişkin olarak verilmişse, sadece buna ilişkin alanda piyasa faaliyetinde bulunabilecekleri ve lisans ile tanınan hakların 5015 sayılı Kanun'un, ilgili diğer mevzuatın ve lisansta yer alan hususların yerine getirilmesi koşuluyla kullanılacağının belirtildiği görülmektedir.
	Dosyanın incelenmesinden, davalı idarece, bayilik lisansı sahibi davacı şirketin yeniden satış amaçlı akaryakıt sattığının tespiti nedeniyle 5015 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile ile 3. maddesinin dokuzuncu fıkrasına ve Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 38. maddesinin (g) bendini ihlal edildiğinden bahisle davacı şirkete 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin (5) numaralı alt bendi uyarınca ceza uygulandığı anlaşılmaktadır.
	Dava konusu Kurul kararına dayanak teşkil eden 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin (5) numaralı alt bendinin 5015 sayılı Kanun'un 4. maddesinin üçüncü fıkrası ile dördüncü fıkrasının (d) ve (l) bendi dışındaki hükümlerinin bayilik lisansı sahiplerince ihlali halinde uygulanacak idari para cezasına ilişkin bir düzenleme olduğu görülmektedir.
	5015 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca ceza tayinine gidilebilmesinin ancak 5015 sayılı Kanun'un getirdiği yükümlülüklere uyulmaması şartına bağlı olduğu, davacı hakkında 5015 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile 3. maddesinin dokuzuncu fıkrasına aykırı davranıldığından bahisle aynı Kanun'un 19. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin (5) numaralı alt bendine göre idari para cezası tayin edildiği anlaşılmakta ise de, anılan Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasında lisansın sahibine lisansta yer alan faaliyetin yapılması ile bu konularda taahhütlere girişilmesi hakları verdiği, ikinci fıkrada lisansla tanınan hakların kanun ve diğer mevzuatta yer alan hususların yerine getirilmesi koşuluyla kullanılmasının öngörüldüğü, söz konusu düzenlemelerin yükümlülükten ziyade şarta bağlanmış bir hak niteliğinde olduğu, dava konusu işlemde idari para cezasının dayanağı olarak belirtilen Kanun'un 19. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin (5) numaralı alt bendinde 4. maddenin birinci ve ikinci fıkrasının ihlalinin yer almadığı, başka bir anlatımla Kanun'un 4. maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında yer alan yükümlülüğün genel olduğu ve özel bir ihlale yer verilmediği anlaşılmakla, yeniden satış amaçlı akaryakıt satışı yapılması sebebiyle genel hüküm mahiyetindeki 4. maddenin birinci ve ikinci fıkralarına aykırı hareket edildiğinden bahisle 19. maddenin birinci fıkrasının (f) bendinin (5) numaralı alt bendi uyarınca ceza tayininine gidilmesi mümkün değildir.

Zira, anılan hükümlerin bu şekilde yorumlanması, ikincil düzenlemelerde yer alan herhangi bir yükümlülüğün ihlali halinde, piyasada faaliyet gösteren lisans sahiplerinin 5015 sayılı Kanun'un 4. maddesini ihlal etmiş olacağı ve tümüne 19. maddenin birinci fıkrasının (f) bendinin (5) numaralı alt bendi uyarınca ceza verilmesi gerekeceği anlamına gelecektir ki, bu durum 19. maddenin düzenlenme biçimi ve amacıyla çelişeceği gibi, kanunilik ilkesine de aykırılık oluşturacaktır.
	Kaldı ki, bayilik lisansı sahiplerince lisansın verdiği haklar dışında faaliyet gösterilmesi halinde uygulanacak  idari para cezası 5015 sayılı Kanun'un 19. maddenin birinci fıkrasının (f) bendinin (4) numaralı alt bendi ayrıca düzenlenmiştir.
	Bu itibarla, sahip olduğu lisansın verdiği haklar dışında faaliyet gösterdiğinden bahisle davacıya 19. maddenin birinci fıkrasının (f) bendinin (5) numaralı alt bendi uyarınca idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk, davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;
	2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 14/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2917, Karar No: 2024/4779, Tarih: 14.11.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2024/2917
Karar No:2024/4779
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: … Doğal Gaz Dağıtım A.Ş.
VEKİLİ	: Av. …
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: … Kurumu 
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: Doğal gaz dağıtım lisansı sahibi davacı şirketin, sermaye artırımına yönelik ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareket etmek suretiyle 4646 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin 4. fıkrasının (g) bendi ile … tarihli ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararı hükümlerini ihlal ettiğinden bahisle 4646 sayılı Kanun'un 9. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sermaye koyma şartı aramaksızın yüzde on nispetinde dağıtım şirketine ortak olan belediye veya belediye şirketlerinden, sermaye artırımı öncesi dağıtım şirketinde sahip oldukları hisselerin aynı oranda korunmasına ve sermaye artırımına gidilirken tahsil edilen bedellerin 31/12/2022 tarihine kadar yasal faizi ile birlikte iade edilmesi hususunda davacı şirketin ihtar edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Kurul kararının iptali istenilmiştir.