muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/2803, Karar No: 2024/8081, Tarih: 26.12.2024

Sürücü kursu işletme ruhsatnamesi harcının dayanağı kuralla, harç kapsamındaki  işlemler, mükellefi, harç alma ölçüleri, ödenme zamanı ve usulü ile harç yönünden belgelerin muteber oldukları süre olmak üzere  harcın unsurlarının açık olarak düzenlendiği ve kanuna bağlı tarifelerde harç tutarının gösterildiği ve her takvim yılı başından geçerli olmak üzere önceki yılda uygulanan harçların o yıl için Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme oranında artırılarak düzenleneceğinin öngörüldüğü gözetildiğinde kuralın kanunilik şartını taşıdığı,  fertlerin özel menfaatlerine ilişkin olarak, kamu kurumları ve hizmetlerinden yararlanmaları nedeniyle hizmetten yararlanan kişilere bu hizmetler dolayısıyla ortaya çıkan kamu giderlerinin boyutu da dikkate alındığında kamu giderlerine belli ölçüde katılma  yükümlülüğü getirilmesi mümkün olup kuralla harç yükümü getirilmesinde kamu yararına yönelik meşru bir amacın olmadığı söylenemez

. Bu itibarla fertlerin özel menfaatlerine ilişkin olarak, kamu kurumları ve hizmetlerinden yararlanmaları karşılığında harç adı altında ödeme öngörülmesi, yararlanılan hizmetin maliyetlerini karşılamak için ihtiyaç duyulan finansmanın sağlanmasına katkı sağlayacağı, bu suretle hizmet maliyetlerinin belli ölçüde hizmetten yararlananlardan karşılanmasının amaçlandığı hususları gözetildiğinde kuralın anılan meşru amaca ulaşma bakımından elverişli ve gerekli  olduğu,  sürücü kursu işletme ruhsatnamesi harçlarının şehirlerin nüfus sayısına göre farklı tutarda alınmasının, şehirlerde açılacak kurs sayısının merkez ilçe ve diğer ilçelerin Türkiye İstatistik Kurumunca her yıl tespit edilen nüfus sayısına bağlı olması nedeniyle nüfusu farklı olan şehirlerde sürücü kursu işletme sayısının farklı olacağı buna bağlı olarakta  sürücü kursu işletme ruhsatnamelerine yönelik alınan kamusal hizmete ilişkin işlem hacminin de farklı olacağı, diğer taraftan işletme ile ilgili harçların, safi kazancın tespit edilmesinde gider olarak indirilebileceği, sürücü kursu kursiyer ücretlerinin kursiyerlerle yapacakları Bakanlıkça belirlenerek Genel Müdürlük internet sayfasında yayımlanan özel sözleşmelerinde sağlayacaklarını belirttikleri eğitim ve öğretim imkânlarına, gelişmelerine imkân verecek yatırım ve hizmetler ile diğer işletme giderlerine göre tespit edecekleri hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sürücü kursu işletme harcının bu harca muhatap kişilere aşırı bir külfet yüklemediği, işletme faaliyetinin yürütülmesini engelleyici nitelikte olmadığı, yararlanılan hizmetler nedeniyle elde edilecek fayda ile katlanılacak külfet arasında makul olmayan bir dengesizliğin bulunmadığı, sınırlamanın orantılı olduğu, yararlanılan hizmetin, motorlu taşıt sürücüsü yetiştirmeyi, yetişmiş olanlara sınav sonucu sertifika vermeyi, trafik ile ilgili öğretim ve eğitim yaptırmayı sağlaması, eğitim ve öğretimin bakanlık ilgili biriminin yıllık denetim hizmeti altında yürütülmesi, yararlanılan hizmetlere ait kamusal giderlerin sürekliliği hususları dikkate alındığında sürücü kursu işletme ruhsatnamesinin harç yükümü yönünden verildiği mali yılın sonuna kadar muteber kabul edilerek yıllık harca tabi tutulmasında, Anayasa aykırılık bulunmaması nedeniyle, davacı tarafından Harçlar Kanunu 113,114

.maddesi ile  Kanuna bağlı (8) sayılı Tarife VI- 18/d maddesinin Anayasa aykırı olduğuna dair ileri sürülen iddiaya hukuken itibar edilmesine olanak bulunmayan olayda, Hazine ve Maliye Bakanlığınca 21/12/2021 tarih ve 31696 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan  Harçlar Kanunu Genel Tebliği (Seri No:89) ile 492 sayılı Kanuna bağlı tarifelerde yer alan ve 2022 yılında uygulanacak maktu harçların( maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil) yeniden değerleme oranında artırılarak 1/1/2022 tarihinden itibaren uygulanmak üzere Tebliğ ekindeki tarifelerde düzenlendiği, (8) sayılı Tarife başlığı altında “İmtiyazname, Ruhsatname ve Diploma Harçları’ndan “VI-Meslek Erbabına Verilecek Tezkere Vesika ve Ruhsatnamelerden Alınacak Harçlar” alt başlığının 18/d maddesinde  “Karayolları Trafik Kanununun 123 üncü maddesine göre özel kişi ve kuruluşlara sürücü kursları açmak için ilgili Bakanlıkça verilecek okul açma belgelerinden (Her yıl için), Son nüfus sayımına göre; Nüfusu 500.000’den yukarı olan şehirlerde  7.033,50-TL" harç alınacağının düzenlendiği görülmüştür.

Harç, kamu kurum ve kuruluşlarının sunduğu hizmetlerden yararlananlardan bu yararlanmaları karşılığı alınan bedeldir. Bir hizmetin harç konusu olabilmesi için kişilerin bir kamu kurumundan yararlanması, kişilere kamu eliyle özel bir yarar sağlanması ve kamu idaresinin kişilerin özel bir işiyle uğraşması gerekir. Sürücü kursu işletme ruhsatnamesi harcı da kişilere ait  sürücü kursu işletmelerinin motorlu taşıt sürücüsü yetiştirmek, yetişmiş olanlara sınav sonucu sertifika vermek, trafik ile ilgili öğretim ve eğitim yaptırmak için gerekli izin işlemlerinin yerine getirilmesi karşılığında alınan bedeldir.
Bu bakımdan, Hazine ve Maliye Bakanlığınca kullanılan, harçların her takvim yılı başından geçerli olmak üzere yeniden değerleme oranında artırılması yönündeki yetkinin, (maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil), harçlar kanununun uygulaması ile  ilgili olarak kapsamı Yasa'da belirlenen yetkiye dayandığı görüldüğünden, 21/12/2021 tarih ve 31696 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Harçlar Kanunu Genel Tebliği (Seri No:89)'nin ekindeki (8) sayılı Tarife VI- bölüm 18/d maddesindeki “Karayolları Trafik Kanununun 123 üncü maddesine göre özel kişi ve kuruluşlara sürücü kursları açmak için ilgili Bakanlıkça verilecek okul açma belgelerinden (Her yıl için), Son nüfus sayımına göre; Nüfusu 500.000’den yukarı olan şehirlerde  7.033,50-TL" harç alınacağına dair düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığından,  davanın Harçlar Kanunu Genel Tebliği( 89 Seri Nolu)'nin ekindeki (8) sayılı tarife VI.bölüm 18/d maddesinde yer alan “Karayolları Trafik Kanununun 123 üncü maddesine göre özel kişi ve kuruluşlara sürücü kursları açmak için ilgili Bakanlıkça verilecek okul açma belgelerinden (Her yıl için), Son nüfus sayımına göre; Nüfusu 500.000’den yukarı olan şehirlerde 7.033,50-TL” ibaresinin iptali isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. 
DANIŞTAY SAVCISI ...'İN DÜŞÜNCESİ: Dava, 21/12/2021 tarih ve 31696 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 89 Seri Nolu Harçlar Kanunu Genel Tebliği'nin iptali istemiyle açılmıştır.
492 sayılı Harçlar Kanunu'nun; sekizinci kısmının "İmtiyazname, Ruhsatname ve Diploma Harçları" başlıklı birinci bölümünde yer alan 108. maddesinde; "İmtiyazname, ruhsatname ve diplomalardan bu kanuna bağlı (8) sayılı tarifede yazılı olanları harca tabidir."  109. maddesinde; "İmtiyazname, ruhsatname ve diploma harçlarını kendilerine bu belgeler verilen kişiler ödemekle mükelleftirler." 110.	maddesinde; "imtiyazname, ruhsatname ve diploma harçları, (8) sayılı tarifede yazılı belgelerden, belgenin nevi ve mahiyetine göre maktu esas üzerinden alınır."  111. maddesinde; "Bu kanunda ve ekli tarifede aksine hüküm bulunmıyan hallerde, bu kısımda yazılı olup harca tabi tutulmuş olan belgelerin, yenilenmelerinde veya devir suretiyle başkalarına intikallerinde ve herhangi bir sebeple iptal edildikten sonra yenilenmelerinden tekrar tam harç alınır."

113. maddesinde; "Bu harçlar peşin olarak alınır. Yıllık harçlar, her yıl ocak ayının başında yıllık olarak tahakkuk ettirilmiş sayılır. Tahakkuk ettirilen harçlar ayrıca mükellefe tebliğ olunmaz ve ocak ayı içerisinde ödenir. Denetim kuruluşları yetkilendirme belgesi harçları ise kurumlar vergisi beyannamesi verme süresi içerisinde verilen bildirim üzerine, bağımsız denetim faaliyetlerinden elde edilen gayrisafi iş hasılatı esas alınarak tahakkuk ettirilir, tahakkuk ettirilen harçlar ayrıca mükellefe tebliğ edilmez ve mayıs ayı içerisinde ödenir. Elektrik üretimi lisans harçları her yıl kurumlar vergisi beyannamesi verme süresi içerisinde verilen bildirim üzerine, elektrik üretim faaliyetlerinden elde edilen gayrisafi iş hasılatı esas alınarak tahakkuk ettirilir, tahakkuk ettirilen harçlar ayrıca mükellefe tebliğ edilmez ve mayıs ayı içerisinde ödenir. Genel bütçe geliri olarak kaydedilen elektrik üretimi lisans harçlarından hidrolik kaynaklara dayalı elektrik üretim lisans harçlarının %90’ı, haziran ayının sonuna kadar, hidrolik kaynaklara dayalı elektrik üretimi yapan tesisin bulunduğu yerin il özel idaresine, il özel idaresi bulunmayan yerlerde büyükşehir belediyesine aktarılır. Hesaplanarak aktarılan bu tutarlar, 2/7/2008 tarihli ve 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanuna göre belediyelere ve il özel idarelerine ayrılacak payların hesabında matraha dâhil edilmez." 
114. maddesinde; "Kaybedilmeleri sebebiyle yeniden alınacak belgeler, kaybolan asıllarının süresi kadar muteberdir. Yıllık harca tabi olanlar yıl ortasında alınırsa ancak verildiği mali yılın sonuna kadar muteber olurlar. Kanunlarda aksi yazılı olmadıkça, her yıl alınacak harclarda yıl kesirleri, tam yıl gibi harca tabidir."
Harçlar Kanunu'na ekli (8) sayılı Tarifenin "VI – Meslek erbabına verilecek tezkere, vesika ve ruhsatnamelerden alınacak harçlar:" başlıklı bölümünün, "Özel okul ve özel dersane işletme ruhsatnameleri:" başlıklı 18. maddesinin (d) bendinde, Karayolları Trafik Kanununun 123 üncü maddesine göre özel kişi ve kuruluşlara sürücü kursları açmak için ilgili Bakanlıkça verilecek okul açma belgelerinden her yıl için, Özel okul ve özel dershane işletmelerin bulunduğu şehrin nüfus büyüklüğüne göre değişen miktarlarda harç alınacağı, hükümlerine yer verilmiştir. 
21/12/2021 tarih ve 31696 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 89 Seri Nolu Harçlar Kanunu Genel Tebliği aşağıdaki gibidir;
"Amaç ve Kapsam
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarifelerde yer alan maktu harçların (maktu ve nispî harçların asgarî ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil) yeniden değerleme oranında hesaplanarak tespit ve ilan edilmesidir.
Dayanak
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 492 sayılı Kanunun mükerrer 138 inci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarına dayanılarak hazırlanmıştır.
Harç miktarlarının hesaplanması

"Amaç ve Kapsam
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarifelerde yer alan maktu harçların (maktu ve nispî harçların asgarî ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil) yeniden değerleme oranında hesaplanarak tespit ve ilan edilmesidir.
Dayanak
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 492 sayılı Kanunun mükerrer 138 inci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarına dayanılarak hazırlanmıştır.
Harç miktarlarının hesaplanması
MADDE 3 – (1) Bakanlığımızca 2021 yılı için yeniden değerleme oranı %36,20 (otuz altı virgül yirmi) olarak tespit edilmiş ve 27/11/2021 tarihli ve 31672 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 533) ile ilan edilmiş bulunmaktadır.
(2) 492 sayılı Kanuna bağlı tarifelerde yer alan ve 2021 yılında uygulanan maktu harçlar (maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil) yeniden değerleme oranında artırılmıştır. Artırılan bu tutarlar 1/1/2022 tarihinden itibaren uygulanmak üzere Tebliğ ekindeki tarifelerde gösterilmiştir.
(3) 492 sayılı Kanuna bağlı 2, 5 ve 7 sayılı tarifelerin bazı pozisyonlarında beher rüsum tonilatosundan gibi birim değer üzerinden alınacak maktu harç tutarları yer almaktadır. Sözü edilen maktu harç tutarlarının, birim değerler toplamına tatbiki sonucu bulunacak olan ve asgari ve azami hadler arasında kalan harcın 10 Kuruşa kadarki kesirleri de tahsil edilmeyecektir.
Yürürlük
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğ 1/1/2022 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür." 
Dava konusu olayda, motorlu taşıtlar sürücü kursları sahibi olan davacının, birden fazla sürücü kursu ve şubeleri ile faaliyet gösterdiği, her yıl için "işyeri açma ve çalışma Ruhsat" harcı ödediği, söz konusu harcın 89 Seri Nolu Harçlar Kanunu Genel Tebliği ile yeniden değerleme oranında artırıldığı, ödenen harcın her yıl yeniden alınması ve çok yüksek miktarlarda belirlenmesi, kurs ücretlerini belirleme yetkisinin de Milli Eğitim Bakanlığı'na verilmesi nedeniyle artan işletme maliyetlerinin karşılanamaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, içinde bulunulan durumun Anayasa'nın 48. maddesinde düzenlenen; "Herkes, dilediği alanda çalışma ve sözleşme hürriyetlerine sahiptir. Özel teşebbüsler kurmak serbesttir. Devlet, özel teşebbüslerin millî ekonominin gereklerine ve sosyal amaçlara uygun yürümesini, güvenlik ve kararlılık içinde çalışmasını sağlayacak tedbirleri alır."  kuralına aykırılık oluşturduğu iddia edilmiştir. 
Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 113. ve 114. maddeleri ile Harçlar Kanunu'na ekli (8) sayılı Tarifenin 18. maddesinin (d) bendinin Anayasa'nın 48. maddesine aykırı olduğu iddiasıyla iptali için itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulmasına karar verilmesi ve 21/12/2021 tarih ve 31696 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 89 Seri Nolu Harçlar Kanunu Genel Tebliği'nin iptali istemleriyle dava açılmıştır.

Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 113. ve 114. maddeleri ile Harçlar Kanunu'na ekli (8) sayılı Tarifenin 18. maddesinin (d) bendinin Anayasa'nın 48. maddesine aykırı olduğu iddiasıyla iptali için itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulmasına karar verilmesi ve 21/12/2021 tarih ve 31696 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 89 Seri Nolu Harçlar Kanunu Genel Tebliği'nin iptali istemleriyle dava açılmıştır.
Davalı idare; davacının dava konusu 89 Seri Nolu Harçlar Kanunu Genel Tebliği'ne dayanak olarak gösterdiği, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 113. ve 114. maddeleri ile Harçlar Kanunu'na ekli (8) sayılı Tarifenin 18. maddesinin (d) bendinin, söz konusu Tebliğin dayanağını oluşturmadığı, dava konusu Tebliğin 492 sayılı Kanunun mükerrer 138 inci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarına dayanılarak hazırlandığı, davacının dava konusu ettiği Tebliği gerekçe göstererek, bu Tebliğ ile doğrudan ilgisi bulunmayan yasa maddelerini iptal ettirmeye çalıştığı, bu nedenle dava konusu Tebliği ile doğrudan ve geçerli bir menfaati bulunmadığından davanın ehliyet yönünden reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. 
	Davacı, dava dilekçesinde söz konusu harcın her yıl alınıyor olmasının yanı sıra, fahiş miktarda artırıldığını da iddia etmektedir. Her ne kadar harcın yeniden değerleme oranında artırılmasının dayanağı olan Yasa maddesi, davacının Anayasaya aykırılık iddiasında bulunduğu Yasa maddelerinden farklı ise de, davacının ödediği harcın miktarı,  89 Seri Nolu Harçlar Kanunu Genel Tebliği ile artırılmıştır. Bu nedenle davacının ödemiş olduğu harç ile dava konusu düzenleyici işlem arasında, davacının menfaatini etkileyen doğrudan bir ilişki bulunmakta olup, menfaati ihlal edilen davacının açmış olduğu davada dava konusu harcın her yıl alınabilmesini düzenleyen Yasa maddelerine karşı Anayasa'ya aykırılık iddiasında bulunmasının yasa ve usul hükümlerine aykırı bir yanı bulunmamaktadır.

Davalı idarenin davanın süresinde açılmadığı iddiasına gelince; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının "Dava açma süresi" başlıklı 7. maddesinde; dava açma süresinin, özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde Danıştayda ve idare mahkemelerinde altmış ve vergi mahkemelerinde otuz gün olduğu, bu sürelerin idari uyuşmazlıklarda, yazılı bildirimin yapıldığı, ilanı gereken düzenleyici işlemlerde ilan tarihini izleyen günden itibaren başlayacağı, ancak bu işlemlerin uygulanması üzerine ilgililerin, düzenleyici işlem veya uygulanan işlem yahut her ikisi aleyhine birden dava açabileceği hükmüne yer verilmiştir. Buna göre, düzenleyici işlemin ilan tarihini izleyen günden itibaren altmış gün içinde dava açılabilecek, düzenleyici işlemin uygulanması üzerine, uygulama işleminin tebliğini izleyen günden itibaren altmış gün içinde dava açılabilecektir. Olayda, davacı adına 2022/Ocak ayı içinde tahakkuk ettirilen harçların 31/01/2022 tarihinde ödendiği, 07/02/2022 tarihinde de dava açıldığı dikkate alındığında davanın süresinde açıldığı sonucuna varıldığından davalı idarenin süre aşımı iddiası yerinde görülmemiştir.
Davacı tarafından, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 113. ve 114. maddeleri ile Harçlar Kanunu'na ekli (8) sayılı Tarifenin 18. maddesinin (d) bendinin Anayasaya aykırılığı iddiasıyla Anayasa Mahkemesine gönderilmesi istenilmektedir. 
6456 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un, 16. maddesiyle, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 113. maddesine eklenen fıkranın, Anayasaya aykırı olduğundan bahisle açılan iptal davasında, Anayasa Mahkemesi'nin 31.10.2013 tarih ve E:2013/72 ,K:2013/126 kararıyla iptali istenen fıkranın Anayasa'nın 2'inci, 10'uncu ve 73'üncü maddelerine aykırı olmadığına karar verilmiştir. 
Davacının  Harçlar Kanunu'nun anılan maddelerinin Anayasa'nın 48. maddesine aykırılık iddiaları da yerinde görülmeyerek işin esasına geçildi. 
Anayasa'nın "Vergi ödevi" başlıklı  73. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarında;
"Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.
Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, maliye politikasının sosyal amacıdır.
Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır." kuralına yer verilmiştir. 
 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun mükerrer 138. maddesinde; "Her takvim yılı başından geçerli olmak üzere önceki yılda uygulanan maktu harçlar (Maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil), o yıl için tespit ve ilan olunan yeniden değerleme oranında artırılır.
             Bu suretle hesaplanan harç tutarlarının 10 Yeni Kuruşa kadarki kesirleri nazara alınmaz.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun mükerrer 138. maddesinde; "Her takvim yılı başından geçerli olmak üzere önceki yılda uygulanan maktu harçlar (Maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil), o yıl için tespit ve ilan olunan yeniden değerleme oranında artırılır.
             Bu suretle hesaplanan harç tutarlarının 10 Yeni Kuruşa kadarki kesirleri nazara alınmaz.
 Bu Kanuna bağlı tarifelerdeki 1.1.1994 tarihi itibariyle geçerli olan maktu harçlar (maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil) % 100, nispi harçlar % 20 oranında artırılmıştır. Yıllık harç kapsamında bulunan belgelere ait 1994 yılı kıst dönemine ait harçlar tahsil edilmez. Cumhurbaşkanı, bu Kanuna bağlı tarifelerde yer alan maktu harçları veya bu harçların yeniden değerleme oranı uygulamak suretiyle belirlenmiş olan tutarları (maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil)  ile  nispi  harçları,  tarifeler yahut tarifelerin ilgili fıkra ve bentleri itibariyle birlikte veya ayrı ayrı olmak üzere; maktu harçlarda yirmi katına, nispi haçlarda ise bir katına kadar artırmaya, uygulanmakta maktu harçları yarısına, nispi harçları ise Kanunla belirlenen oranların onda birine kadar indirmeye, bu had ve miktarlar arasında yeni had, miktar ve nispetler tespit etmeye yetkilidir." kuralına yer verilmiştir. 
Mükerrer 138. madde kapsamında, yayımlanan 89 Seri Nolu Harçlar Kanunu Genel Tebliği ile 492 sayılı Kanuna bağlı tarifelerde yer alan ve 2021 yılında uygulanan maktu harçlar (maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil) yeniden değerleme oranında artırılmıştır. Artırılan bu tutarlar 1/1/2022 tarihinden itibaren uygulanmak üzere Tebliğ ekindeki tarifelerde gösterilmiştir. Buna göre Harçlar Kanunu'na ekli (8) sayılı Tarifenin 18. maddesinin (d) bendiyle Karayolları Trafik Kanununun 123 üncü maddesine göre özel kişi ve kuruluşlara sürücü kursları açmak için ilgili Bakanlıkça verilecek okul açma belgelerinden, her yıl için, son nüfus sayımına göre nüfusu 500.000' den yukarı olan şehirlerde 7.033,50-TL harç alınmaktadır. 
Hukuksal niteliği itibarıyla harç; kimi kamu hizmetlerinden yararlanmanın karşılığı olarak tahsil edilen kamu gelirleridir. Ödenen vergiler bakımından, vergi mükelleflerinin bireysel bir hizmet ya da karşılık talep etme haklarının bulunmamasına karşın, harçlar belirli bir kamu hizmetinden yararlanmanın (tapu, pasaport gibi) karşılığıdır. (AYM, 7.4.2004 tarih ve E: 2003/11, K:2004/49)

Hukuksal niteliği itibarıyla harç; kimi kamu hizmetlerinden yararlanmanın karşılığı olarak tahsil edilen kamu gelirleridir. Ödenen vergiler bakımından, vergi mükelleflerinin bireysel bir hizmet ya da karşılık talep etme haklarının bulunmamasına karşın, harçlar belirli bir kamu hizmetinden yararlanmanın (tapu, pasaport gibi) karşılığıdır. (AYM, 7.4.2004 tarih ve E: 2003/11, K:2004/49) 
Anayasa'nın 73. maddesinde yer alan, verginin mali güce  göre alınması ve genelliği ilkeleriyle vergilendirmede eşitlik ve adaletin gerçekleştirilmesi amaçlanmıştır. Ekonomi ve vergi hukuku alanında mali güce ilişkin göstergelerin gelir, servet ve harcamalar olduğu kabul edilmektedir. Mali güç, ödeme gücünün kaynağı, dayanağı, nedeni ve varlık koşuludur. Kanun koyucunun vergilendirmede, kişilerin sahip olduğu ekonomik değer ile mali güçlerini göz önünde bulundurması gerekir. Vergide genellik ilkesi, herhangi bir ayırım yapılmaksızın mali gücü olan herkesin vergi yüküne katılmasını ve vergi ödemesini ifade eder. Mali güce göre vergilendirme, verginin, yükümlülerin ekonomik ve kişisel durumlarına göre alınmasıdır. Bu ilke, aynı zamanda vergide eşitlik ilkesinin uygulama aracı olup mali gücü fazla olanın mali gücü az olana göre daha fazla vergi ödemesini gerektirir. Vergide eşitlik ilkesi ise mali gücü aynı olanlardan aynı, farklı olanlardan ise farklı oranda vergi alınması esasına dayanır. (AYM, 31.10.2013 tarih ve E: 2013/41, K: 2013/124)
Olayda davacıdan tahsil edilen harç miktarı, aynı durumda olan tüm motorlu taşıtlar sürücü kurslarından eşit miktarda alınmaktadır. Bu nedenle  89 Seri Nolu Harçlar Kanunu Genel Tebliği ile  ihtilaf konusu harç miktarının yeniden değerleme oranında artırılması ve her yıl alınmasının 492 sayılı Yasa'ya ve  eşitlik ilkesine aykırı bir yönü bulunmamaktadır. 
Yapılan tüm açıklamalar dikkate alındığında;  21/12/2021 tarih ve 31696 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 89 Seri Nolu Harçlar Kanunu Genel Tebliği'nin, 492 sayılı Kanun'un mükerrer 138. maddesi kapsamı içerisinde olduğu, anılan Kanunun kapsamını daraltan veya genişleten bir yön içermediği  ve hukuka, eşitliğe ve üst hukuk normlarına aykırı bir yanı olmadığı sonucuna varılmıştır. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
   Hüküm veren  Danıştay  Dokuzuncu Dairesince 2577 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca hazırlanan Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra gereği görüşüldü: