muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/2286, Karar No: 2024/4223, Tarih: 22.10.2024

Yine, Kanun'un 86. maddesinin 4. fıkrasında, ceza infaz kurumlarına giren avukatlarca savunmaya ilişkin olduğu yazılı olarak beyan edilen belge ve dosyaların incelemeye tâbi tutulamayacağı açık bir şekilde düzenlenmiş ve bu kurala ilişkin herhangi bir istisnaya da yer verilmemiştir.
Bu nedenle, Yönetmeliğin 72. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendinde yer alan, 5237 sayılı Kanun'un 220. maddesinde ve aynı Kanun'un İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümlerinde tanımlanan suçlar ile 12/04/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan mahkûm olan hükümlülerin avukatları ile ilişkisinde avukatın savunmaya ilişkin olduğunu beyan ettiği belge ve dosyaların fiziki olarak aranabileceği ve avukatların hükümlü ile kurumda yapmış olduğu görüşme sırasında konuşmaları yansıtan ve bizzat avukat tarafından elle tutulan kayıtlar hakkında da bu bent hükümlerinin uygulanacağı yönündeki düzenlemenin, 5275 sayılı Kanunda yer almayan bir kısıtlamaya yer verildiğinden, normlar hiyerarşisi prensibine ve özel hayatın gizliliği hakkının ancak kanunla kısıtlanılabileceği kuralına aykırılık teşkil ettiği olduğu sonucuna varılmaktadır.
Bu itibarla, Yönetmeliğin 72. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendinin iptali gerektiği oyuyla bu kısım yönünden Daire kararına katılmıyoruz.
(XX)-KARŞI OY :
	Anayasa’nın "Haberleşme hürriyeti" başlıklı 22. maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, haberleşme hürriyetine  sahip olduğu, haberleşmenin  gizliliğinin esas olduğu hüküm altına alınmış; aynı maddenin 2. fıkrasında ise, anılan hakka çeşitli sebeplere bağlı kalınarak sınırlamalar getirilebileceği belirtilerek bu hakkın mutlak olmadığı kabul edilmiştir. Maddede bu sınırlama sebepleri arasında, millî güvenliğin ve kamu düzeninin korunması ile suç işlenmesinin önlenmesi sebepleri de sayılmış, böylece bunlara dayalı olarak söz konusu hakkın usulüne göre verilmiş hâkim kararıyla ya da gecikmesinde sakınca bulunan hallerde kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emriyle sınırlandırılabilmesine izin verilmiştir.

29/03/2020 tarih ve 31083 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmelik'in 72. maddesinin 8.  fıkrasında yer alan düzenlemeyle, 5237 sayılı Kanun’un 220. maddesi kapsamındaki örgüt suçları ile devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, millî savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçundan hükümlü olup başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlülerin avukatları ile görüşmelerinin teknik cihazla sesli veya görüntülü olarak kaydedilmesine, görüşmeleri izlemek amacıyla görevlinin hazır bulundurulmasına, hükümlülerin avukatına veya avukatın bu kişilere verdiği belge veya belge örneklerine, dosyalar ve aralarındaki konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara el konulabilmesine, görüşmelerin gün ve saatlerinin sınırlandırılmasına izin verilmektedir. 
	Dava konusu düzenlemeyle, 5237 sayılı Kanun’un 220. maddesi kapsamındaki örgüt suçları ile devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, millî savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçundan hükümlü olup başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık olanların avukatlarıyla görüşmesine getirilen kısıtlamaların, Anayasa'nın 22. maddesi  hükmüne uygun olarak, ceza infaz kurumlarının güvenliğinin sağlanması, millî güvenlik, kamu düzeni ve kamu güvenliğine yönelik suçların önlenmesi amacıyla getirildiği anlaşılmaktadır.
	Ayrıca, anılan düzenlemeyle getirilen sınırlamanın, toplumun ve ceza infaz kurumunun güvenliğinin tehlikeye düşürüldüğüne, terör örgütü veya diğer suç örgütlerinin yönlendirildiğine, bu örgütlere emir ve talimat verildiğine veya yorumları ile gizli, açık ya da şifreli mesajlar iletildiğine ilişkin bilgi, bulgu veya belge elde edilmesi hâlinde, Cumhuriyet başsavcılığının istemi, infaz hâkiminin kararıyla ve üç ay süreyle uygulanacağı dikkate alındığında; somut bilgi ve belgelere dayanılarak uygulanması öngörülen kısıtlamaların,  infaz hâkimliği kararına da bağlanılarak idarenin keyfiyetine bırakılmadığı ve uygulama süresinin de üç ay ile sınırlandırıldığı görüldüğünden, anılan düzenlemenin ilgililer bakımından yeterli güvence sağladığı ve ölçülü olduğu da açıktır. 
	Bu nedenle, dava konusu düzenlemede kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.

Bu nedenle, dava konusu düzenlemede kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.
	Bu itibarla, 29/03/2020 tarih ve 31083 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmelik'in 72. maddesinin 8.  fıkrasının, “…ile bu maddenin üçüncü fıkrasındaki suçlardan hükümlü olup, başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlüler…” bölümünün, Yönetmeliğin 72. maddesinin 3. fıkrasında yer alan, "…görüşmeler teknik cihazla sesli veya görüntülü olarak kaydedilebilir, hükümlü ile avukatın yaptığı görüşmeleri izlemek amacıyla görevli görüşmede hazır bulundurulabilir, hükümlünün avukatına veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve aralarındaki konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara elkonulabilir…” bölümü yönünden de davanın reddi gerektiği oyuyla bu kısım yönünden Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/1313, Karar No: 2024/4451, Tarih: 22.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas     No : 2022/1313
Karar	No : 2024/4451                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ 	      :
Dava konusu istem: Bitlis İl Milli Eğitim Müdürlüğünde memur olan davacının, engelli kadrosuna yapılan atamasının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca iptal edilmesine ilişkin Bitlis Valiliğinin 12/07/2018 olur tarihli işleminin işleminin iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu işlemin dayanağı olan ve davacının atanmasına esas teşkil eden, engelli sağlık kurulu raporunun sahteliğine ilişkin olayla ilgili davacı hakkında Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde başlatılan adli soruşturma sonucunda, her ne kadar suça konu raporun külliyen sahte olduğunun kolaylıkla tespit edilebileceğinden, şüphelinin üzerine atılı suçların yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle "kovuşturmaya yer olmadığına" dair karar verilmiş ise de; söz konusu kararın,  dava konusu işlemin dayanağı olan engelli sağlık kurulu raporunun sahte olmadığına yönelik olmadığı, tam aksine kararda Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca yapılan uzman incelemesi sonucunda, davacının atanmasına esas teşkil eden raporun külliyen sahte olduğunun belirtildiği, yani Savcılıkça yaptırılan uzman incelemesi sonucunda raporun sahteliğinin  ortaya konulduğu anlaşıldığından, davacının, atanmasına esas teşkil eden engelli sağlık kurulu raporunun sahte olduğundan bahisle 657 sayılı Devlet Memurları Kanun'un  98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Devlet memurluğu görevine son verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ortaya konulduğundan, davacının, dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi talebinin de reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davacının atamaya esas teşkil eden engelli sağlık kurulu raporunun, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinin yazısından hareketle sahte olduğu kabul edilerek görevine son verilmiş ise de; aynı dönemde aynı hastaneden verilen engelli sağlık kurulu raporlarında hatalar olduğu ve bu hususta da Dairelerince incelenen davaların bulunduğu, ayrıca davacı tarafından, engel durumunun ispatı için 03/05/2018 tarihinde Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Dursun Odabaşı Tıp Merkezi başvurması neticesinde, %52 oranında özürlü olduğu yönünde düzenlenen ... tarih ve ... sayılı sağlık kurulu raporunun dosyaya sunulduğu da dikkate alındığında, davacının atamasının iptal edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline ve işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal haklarının en erken dava tarihi (04/09/2018) olmak üzere her bir ödemenin yapılması gereken tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI        : Davacının atamaya esas engelli sağlık kurulu raporunun sahte olduğunun tespit edilmesi üzerine dava konusu işlemin tesis edildiği, ceza yargılaması sonucu verilen kararın disiplin cezasına bir etkisinin bulunmadığı belirtilerek, hukuka aykırı kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Engelli raporunun kendisi tarafından sahte olarak düzenlendiğine dair hiçbir delil ve tespitin olmadığı, bu konuda hakkında yürütülen soruşturma neticesinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, engelli raporunun teyit edilememesinin hastane kayıt sistemindeki eksiklikten kaynaklandığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
 DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
 
	MADDİ OLAY : 
	Davacı, 2010 yılında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinin bilâ tarih ve ... sayılı sağlık kurulu raporu uyarınca Bitlis İl Milli Eğitim Müdürlüğünde engelli memur kadrosuna atanmıştır.

DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
 
	MADDİ OLAY : 
	Davacı, 2010 yılında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinin bilâ tarih ve ... sayılı sağlık kurulu raporu uyarınca Bitlis İl Milli Eğitim Müdürlüğünde engelli memur kadrosuna atanmıştır. 
	Engelli kadrosunda görev yapan personellerin atanmasına esas teşkil eden engelli sağlık kurulu raporlarının kendilerine ait olup olmadığı ve ilgili hastane tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması hususunda davalı idarece inceleme ve soruşturma başlatılmış, Milli Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı yazısı ile söz konusu soruşturma kapsamında, davacının da aralarında bulunduğu Bitlis ilinde görev yapan 77 kişilik listede yer alan engelli personele ilişkin engelli sağlık kurulu raporlarının teyit edilmesi hususunda gerekli araştırmanın yapılması Bitlis İl Milli Eğitim Müdürlüğünden istenilmiş, bu çerçevede Bitlis İl Milli Eğitim Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı yazısı ile davacının engelli personel olarak atanmasına esas teşkil eden ve Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi sağlık kurulunca düzenlendiği belirtilen bilâ tarih ve ... sayılı engelli sağlık kurulu raporunun davacıya ait olup olmadığı ve adı geçen hastane tarafından düzenlenip düzenmediği hususunun Van İl Sağlık Müdürlüğünden sorulması üzerine, söz konusu raporun teyidi ile ilgili Bitlis İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı yazısına cevaben sunulan Yüzüncü Yıl Üniversitesi Dursun Odabaş Tıp Merkezi Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı yazısında, ''...'a ait Hastanemiz otomasyon sisteminde rapor kaydına rastlanılmamıştır'' şeklinde ifadeye yer verilmiş, söz konusu yazı ilgi tutularak raporun teyid edilemediği hususunun Bitlis İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı yazısı ile Bitlis İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bildirilmesi sonrasında, Bitlis Valiliğince yapılan inceleme ve araştırma neticesinde Bakanlık tarafından gönderilen 77 kişilik listedeki davacının da aralarında bulunduğu 5 kişinin engelli sağlık kurulu raporunun teyit edilemediğinin bildirilmesi üzerine, Milli Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından ...tarih ve ... sayılı yazı ile davacıya ait engelli sağlık kurulu raporunun adı geçen hastane tarafından düzenlenmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davacı hakkında "resmi belgede sahtecilik suçundan" dolayı Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmuş ve  657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bitlis Valiliğinin 12/07/2018 tarihli işlemi ile davacının görevine son verilmesine ilişkin dava konusu işlem tesis edilmiştir.

Davacı tarafından, atama onayının iptal edilmesine ilişkin 12/07/2018 olur tarihli işlemin iptali ve işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle temyizen incelenen dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun "Memurluğun sona ermesi" başlıklı  98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; "Memurluğa alınma şartlarından her hangi birini taşımadığının sonradan anlaşılması veya memurlukları sırasında bu şartlardan her hangi birini kaybetmesi"  Devlet memurluğunu sona erdiren sebepler arasında sayılmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Dava dosyasının incelenmesinden, davacının, engel durumunu gösteren sağlık kurulu raporu uyarınca 2010 yılında Bitlis İl Milli Eğitim Müdürlüğüne engelli memur olarak atamasının yapıldığı, daha sonra anılan raporunu teyit etmek amacıyla Milli Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından başlatılan inceleme ve araştırma neticesinde, davacının atamasına esas teşkil eden engelli sağlık kurulu raporunun teyit edilemediğinden bahisle dava konusu işlemin tesis edildiği ve sonrasında idare tarafından davacı hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan dolayı Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda, her ne kadar dava konusu işlemin dayanağı olan ve davacının atanmasına esas teşkil eden, engelli sağlık kurulu raporunun sahteliğine ilişkin olayla ilgili davacı hakkında Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde başlatılan adli soruşturma sonucunda, raporun aldatma kabiliyetinin olmadığı, basit bir araştırmayla sahteliğin kolayca anlaşılacağı belirtilerek, suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı gerekçesiyle "kovuşturmaya yer olmadığına" dair karar verilmiş ise de, gerek Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığının ... sayılı soruşturma dosyasında; aldatma kabiliyeti olmasa da raporun sahte olduğunun kabul edildiği, gerekse davacının atamaya esas teşkil eden engelli sağlık kurulu raporu üzerinde Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca yapılan inceleme neticesinde alınan  24/10/2018 tarihli Uzmanlık Raporunda belgenin külliyen sahte olduğu ve aldatma kabiliyetini haiz olduğunun belirtildiği, diğer bir ifadeyle, Savcılık tarafından yaptırılan uzman incelemesi sonucunda, raporun sahteliğinin ortaya konulduğu hususları dikkate alındığında, dava konusu işlemde hukuka  aykırılık görülmemiştir.
Bu itibarla, davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü, İdare Mahkemesi kararının kaldırılması, dava konusu işlemin iptali ve işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal haklarının en erken dava tarihi (04/09/2018) olmak üzere her bir ödemenin yapılması gereken tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi yolundaki temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU												:
            Açıklanan nedenlerle;

KARAR SONUCU												:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne,
2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun  yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulü, İdare Mahkemesi kararının kaldırılması, dava konusu işlemin iptali ve işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının en erken dava tarihi (04/09/2018) olmak üzere her bir ödemenin yapılması gereken tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3.  Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, kesin olarak, 22/10/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/2753, Karar No: 2024/4218, Tarih: 22.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/2753
Karar	No : 2024/4218                                                                                
DAVACI	: ... Belediye Başkanlığı / ...
VEKİLLERİ	: Av. ..., Av. ...
 
DAVALILAR	: 1- ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ	: Av. ...
		 2- ... Genel Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Huk. Müş. ...
 
DAVANIN_KONUSU	:	07/11/2019 tarih ve 30941 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü Su Yapıları Koruyucu Güvenlik Tedbirleri Yönetmeliği'nin 11. ve 13. maddeleri ile anılan Yönetmeliğe dayanılarak tesis edilen Tarım ve Orman Bakanlığı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 3. Bölge Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI 	: Davacı tarafından, dava konusu Yönetmeliğin 11. ve 13. maddelerinin, Anayasa'ya, 6200 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce Yürütülen Hizmetler Hakkında Kanun’a, 4373 sayılı Taşkın Sulara ve Su Baskınlarına Karşı Korunma Kanunu’na, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’na ve 5393 sayılı Belediye Kanunu’na aykırı olduğu, kanunlarda sınırlı olarak sayılan belediye yetki ve yükümlüklerine dava konusu Yönetmelik ile ek yükümlülükler getirildiği, Yönetmelikle belediyelere verilen yükümlülüklerin DSİ Genel Müdürlüğüne ait olduğu, Yönetmeliğin, Su Yapıları Denetim Hizmetleri Yönetmeliği hükümleri ile çeliştiği, getirilen ek yükümlülüklerin belediyeleri mali açıdan sıkıntıya sokacağı ileri sürmektedir.

DAVALININ_SAVUNMASI :	Davalılar tarafından, usul yönünden, davacının Yönetmeliğin 11. maddesinin 2., 4., 5., ve 7. fıkraları yönünden dava açmakta menfaatinin bulunmadığı, DSİ Genel Müdürlüğünün tüzel kişiliği haiz bir kurum olup davada Tarım ve Orman Bakanlığının taraf sıfatının olmadığı; esas yönünden, DSİ Genel Müdürlüğü tarafından inşa edilerek işletmeye açılmış olan veya devralınan su yapılarının bulunduğu alanların inşa edildiği yıllarda yerleşim alanları ile imar planlarının dışında olmasına rağmen zamanla yerleşim, sanayi, turizm alanlarına dönüşerek kısmen imar planları ve meskun mahaller içinde kaldığı, bu tesislerde can ve mal güvenliğini teminine yönelik tedbirlerin alınmasının 5216 sayılı Kanunu’nun 7. maddesi uyarınca yerel yönetimlerin görevleri arasında bulunduğu, Eskişehir Sulaması dahilindeki sulama kanalında meydana gelen çocuk boğulma vakasına yönelik olarak açılan tam yargı davasında da İdare Mahkemesince anılan Belediyeye kusur atfedildiği, Eskişehir merkezi meskun mahallerinden geçmekte olan sulama kanallarında halk tarafından çoğu zaman evsel ve fiziksel atıkların bırakıldığı, kanalların her iki tarafında da bulunan kanal servis yollarının yerel yönetimlerce imara ve karayolu trafiğine açılan cadde, sokak, park, yürüyüş yolu vb. adlar altında amacı dışında kullanıldığı, üzücü can ve mal kayıplarının yaşandığı, su yapıları çevresinde alınması gereken tüm koruyucu güvenlik tedbirlerinin katılımcı bir yaklaşımla ele alınmasıyla kaza ve kayıpların en aza indirgenmesinin sağlanacağı savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava konusu düzenlemelerin ve işlemin iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	:	Dava, 07/11/2019 tarihli, 30941 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü Su Yapıları Koruyucu Güvenlik Tedbirleri Yönetmeliği'nin 11. ve 13. maddeleri ile anılan Yönetmeliğe dayanılarak tesis edilen Tarım ve Orman Bakanlığı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 3. Bölge Müdürlüğünün ... tarihli, ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 124. maddesine göre; Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler.
Anayasanın 127. maddesi, mahalli idarelerin, il, belediye veya köy halkının mahalli müşterek ihtiyaçlarını karşılamak üzere kuruluş esasları kanunla belirtilen ve karar organları,  kanunda gösterilen, seçmenler tarafından seçilerek oluşturulan kamu tüzel kişilikleri olarak nitelendirmekte ve mahalli idarelerin kuruluş ve görevleri ile yetkilerinin, yerinden yönetim ilkesine uygun olarak kanunla düzenlenmesi öngörülmektedir.

Anayasanın 127. maddesi, mahalli idarelerin, il, belediye veya köy halkının mahalli müşterek ihtiyaçlarını karşılamak üzere kuruluş esasları kanunla belirtilen ve karar organları,  kanunda gösterilen, seçmenler tarafından seçilerek oluşturulan kamu tüzel kişilikleri olarak nitelendirmekte ve mahalli idarelerin kuruluş ve görevleri ile yetkilerinin, yerinden yönetim ilkesine uygun olarak kanunla düzenlenmesi öngörülmektedir.
6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinde: “…(2) Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. (3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.” kuralına yer verilmiştir.
5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 3. maddesinin 1. fıkrasının d) bendine göre; “Mahalle: belediye sınırları içinde, ihtiyaç ve öncelikleri benzer özellikler gösteren ve sakinleri arasında komşuluk ilişkisi bulunan idarî birimi” olarak ifade edilmiştir. ‘Belediyenin görev ve sorumlulukları’ başlıklı 14. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde: "Belediye, mahallî müşterek nitelikte olmak şartıyla; imar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor, orta ve yüksek öğrenim öğrenci yurtları ... sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır..." kuralına yer verilmiş; ‘Belediyenin yetkileri ve imtiyazları’ balıklı 15. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde ise, "Kanunların belediyeye verdiği yetki çerçevesinde yönetmelik çıkarmak, belediye yasakları koymak ve uygulamak, kanunlarda belirtilen cezaları vermek" sayılmıştır.