muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/3977, Karar No: 2024/5509, Tarih: 27.11.2024

İLGİLİ MEVZUAT:
2004/6 sayılı Yurt Dışı Fuar Katılımlarının Desteklenmesine İlişkin Tebliğ’in  1. maddesinde; “Bu Tebliğin amacı yurt dışında gerçekleştirilen ticari nitelikli, Türk İhraç Ürünleri Fuarları, Sektörel Türk İhraç Ürünleri Fuarları ve Milli Katılım organizasyonlarına firmalarımızın iştiraki ile uluslararası sektörel nitelikli fuarlara bireysel katılımlarının sağlanması suretiyle ihracatımızın desteklenmesidir.”, 3. maddesinde; “Bu tebliğde geçen ... Organizatör: Müsteşarlık tarafından adlarına Geçici Belge veya Belge düzenlenmiş, yurt dışında Türk İhraç Ürünleri Fuarı, Sektörel Türk İhraç Ürünleri Fuarı ve Milli Katılım organizasyonu gerçekleştirme yetkisi verilen firma ve kuruluşları, ... Katılımcı: Bu Tebliğ kapsamındaki yurt dışı fuarlara katılan veya uluslararası nitelikteki sektörel fuarlara bireysel katılım sağlayan İhracatçı Birliğine üye, yurt içinde imalat sanayi ve muhtelif üretim kollarında faaliyette bulunan firmalar ile bunların ürünlerinin pazarlamasını yapan Türkiye"de yerleşik firma ve kuruluşları”... ifade eder", 10. maddesinde; “Katılımcı ve organizatörün bu Tebliğde belirtilen desteklerden yararlanabilmesi için, harcamalarını fatura ve bankacılık sistemi çerçevesinde düzenlenen ödeme belgeleri ile (Bankacılık sisteminin henüz yerleşmediği ülkelerde ödemenin ne şekilde yapılacağı Müsteşarlık tarafından ayrıca belirlenir) tevsik etmeleri gereklidir.”, 16. maddesinde; “Organizatörün;  a) Ülkemizin sahip olduğu ekonomik potansiyeli, teknolojik seviyeyi ve ihraç ürünlerimizin imajını ve kalitesini en iyi şekilde tanıtma amacına uygun davranmadığının, b) Fuar süresince gösterdiği organizasyon yaklaşımının ülkemiz itibarını zedelediğinin,  c) Katılımcı firmalara taahhütlerini yerine getirmediğinin, d) Yanıltıcı ve/veya gerçeğe aykırı bilgi verdiğinin ve/veya belge ibraz ettiğinin, e) Bu Tebliğ hükümlerine aykırı fiillerde bulunduğunun, tespit edilmesi halinde destek talebi kabul edilmez. Bu fiillerin ödeme yapıldıktan sonra belirlenmesi durumunda 18’inci madde hükmü çerçevesinde işlem yapılır.”, 17. maddesinde; "Katılımcının, yanıltıcı ve/veya gerçeğe aykırı bilgi verdiğinin ve/veya belge ibraz ettiğinin, Türk malı imajına zarar verdiğinin, kalitesiz ürünler sergilediğinin, fuar süresince gösterdiği tanıtıma yönelik yaklaşımının ülkemiz itibarını zedelediğinin ve bu Tebliğ hükümlerine aykırı fiilerde bulunduğunun tespiti halinde  destek talebi kabul edilmez. Bu fiilerin ödeme yapıldıktan sonra belirlenmesi durumunda 18' inci madde hükmü çerçevesinde işlem yapılır.", 18. maddesinde; “Bu Tebliğ kapsamında katılımcıya veya organizatöre haksız ödeme yapıldığının tespiti halinde geri alma işlemi için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır. Cezai müeyyide gerektiren diğer hallerde ise ilgililer hakkında ayrıca kanuni takibat yapılır.”  düzenlemeleri bulunmaktadır.

Yurt Dışı Fuar Katılımlarının Desteklenmesine İlişkin 2004/6 sayılı Tebliğin Uygulama Usul ve Esaslarının 12. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde; "Yurt dışı fuar katılımlarında, Organizatör Firma/Kuruluşlara yapılan ödemelerin Banka aracılığıyla veya diğer şekillerde ödendiğini tevsik eden ödeme belgeleri ", 17. maddesinde; "Katılımcı ve organizatörün 2004/6 sayılı Tebliğde belirtilen desteklerden yararlanabilmesi için, harcamalarını fatura ve bankacılık sistemi içinde düzenlenen ödeme belgeleri ile (Bankacılık sisteminin henüz yerleşmediği ülkelerde ödemenin ne şekilde yapılacağı Müsteşarlık tarafından ayrıca belirlenir) tevsik etmeleri gerekmektedir." düzenlemeleri yer almaktadır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Yukarıda belirtilen bu düzenlemeler ile ülkemizde faaliyet gösteren firmaların yurt dışında yapılacak organizasyonlara katılımının arttırılması ve uluslararası sektörel nitelikli fuarlara bireysel katılımın sağlanması suretiyle ihracatın desteklenmesi amaçlanmaktadır.
Bu kapsamda, davacı şirket organizatör firma olarak 2005 ve 2006 yıllarında çeşitli ülkelerde fuarlar düzenlemiştir. Ancak, 2005 ve 2006 yıllarında gerçekleştirilen yurt dışı fuar organizasyonlarıyla ilgili olarak 2004/6 sayılı Tebliğ kapsamında destekten yararlandırılan veya destek müracaatında bulunan firmalar hakkında İstanbul İl Emniyet Müdürlüğünce soruşturma başlatılmış, bunun üzerine de Bakanlık Müsteşarlık Makam onayı ile görevlendirilen Dış Ticaret Müsteşarlığı Dış Ticaret Kontrolörleri Kurulu tarafından yapılan incelemeler sonucunda 26/06/2008 tarih ve 1 sayılı İnceleme Raporu hazırlanmıştır. 
Davalı idare tarafından, anılan İnceleme Raporu esas alınmak suretiyle yurt dışı fuarlara ilişkin katılımcı firmalara ödenen destekleme fiyat istikrar fonu ödemelerinin geri istenilmesine ilişkin işlemler tesis edilmiş, davacı şirketin 2005 yılında düzenlediği yurt dışı fuarlara ilişkin katılımcı firmalara ödenen destekleme fiyat istikrar fonu ödemelerinin geri istenilmesine ilişkin tesis edilen bu işlemlerin iptalleri istemiyle katılımcı firmalar tarafından birçok dava açılmıştır.

Davalı idare tarafından, anılan İnceleme Raporu esas alınmak suretiyle yurt dışı fuarlara ilişkin katılımcı firmalara ödenen destekleme fiyat istikrar fonu ödemelerinin geri istenilmesine ilişkin işlemler tesis edilmiş, davacı şirketin 2005 yılında düzenlediği yurt dışı fuarlara ilişkin katılımcı firmalara ödenen destekleme fiyat istikrar fonu ödemelerinin geri istenilmesine ilişkin tesis edilen bu işlemlerin iptalleri istemiyle katılımcı firmalar tarafından birçok dava açılmıştır.
Başka şirketler tarafından açılan anılan davalarda, İdare Mahkemelerince davaların reddine karar verilmiş ise de, kararların temyizi üzerine Danıştay Onuncu Dairesince; organizatör firma hakkında yurt dışında düzenlediği fuarlarda usulsüzlük yaptığı iddiasıyla ceza soruşturması başlatıldığı, devamında konunun Dış Ticaret Müsteşarlığı Dış Ticaret Kontrolörleri Kurulu tarafından incelendiği, dış ticaret kontrolörleri tarafından, ceza soruşturması aşamasında elde edilen veriler esas alınarak düzenlenen ... tarih ve ... sayılı İnceleme Raporunda; CNR tarafından 2005 ve 2006 yıllarında düzenlenen fuarlara katılan katılımcı şirketlerin anılan firmaya ödemesi gereken katılım bedellerinin CNR çalışanları tarafından İş Bankası Atatürk Havalimanı şubesine ödendiği, bu durumun katılımcı firmalar tarafından katılım bedeli ödenmediği anlamına geldiği, dolayısıyla katılımcılar tarafından yapılan bir harcama olmadığından, katılımcıların destekten yararlanamayacağı, bununla birlikte inceleme konusu fuarların CNR tarafından gerçekte düzenlendiği ve katılımcı firmaların da fuarlara iştirak ettikleri, bu sebeple, gerçekte yapılmayan fuarlara veya hayali katılımcılar adına teşvik almak ya da teşvik müracaatında bulunmak gibi bir durumun söz konusu olmadığı dikkate alındığında, ceza davası sürecindeki gelişmeler de incelenerek durumun idarece ayrıca değerlendirilmesi gerektiği tespitlerine yer verildiği belirtilerek, "... fuarına katıldığının ve organizatör firmaya ödemesi gereken katılım bedelini ödediğinin sabit olması karşısında, Yurt Dışı Fuar Katılımlarının Desteklenmesine İlişkin Tebliğin amacına aykırı olarak tesis edilen işlemde hukuka uyarlık; davayı reddeden Mahkeme kararında ise hukuki isabet bulunmamaktadır." gerekçesiyle  davanın reddine dair kararların bozulmasına karar verilmiş (Danıştay Onuncu Dairesinin 23/01/2017 tarih ve E:2016/714, K:2017/285 sayılı ve 21/05/2015 tarih ve E:2012/3590, K:2015/2437 sayılı kararları vd.) ve mahkemelerce bozma kararlarına uyularak dava konusu işlemlerin iptaline dair verilen kararlar da onanmıştır.
Öte yandan, davacı şirket yetkililerinin ve çalışanlarının "Suç İşlemek Amacıyla Kurulan Örgüte Üye Olma, Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık" suçlarından yargılandıkları ceza davasında, ... Ağır Ceza Mahkemesince ... tarih ve E:..., K:... sayılı karar ile sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, anılan karar Yargıtay ... Ceza Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla onanmıştır.

Öte yandan, davacı şirket yetkililerinin ve çalışanlarının "Suç İşlemek Amacıyla Kurulan Örgüte Üye Olma, Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık" suçlarından yargılandıkları ceza davasında, ... Ağır Ceza Mahkemesince ... tarih ve E:..., K:... sayılı karar ile sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, anılan karar Yargıtay ... Ceza Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla onanmıştır.
Bu itibarla, işbu davada İdare Mahkemesince, "katılımcı firmaların yurt dışı fuarlarına katılımlarına ilişkin ödemeleri gereken katılım bedellerini fuar öncesinde doğrudan organizatör firma hesabına yatırmaları gerektiği ancak katılımcı firmaların  davacı şirkete ödemesi gereken tutarların katılımcı firmalar tarafından değil de davacı şirket çalışanları tarafından davacı şirketin banka hesabına yatırıldığı, bu hususun ise yukarıda yer verilen 2004/6 sayılı Yurt Dışı Fuar Katılımlarının Desteklenmesine İlişkin Tebliğ hükümlerine aykırılık teşkil ettiği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.
Bu durumda, İdare Mahkemesince, taraflardan davacının düzenlediği yurt dışı fuarlara ilişkin tüm bilgi ve belgeler istenip, dosyaya sunulan bilgi ve belgeler göz önünde bulundurularak, dosya üzerinden yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonrası düzenlenecek rapora göre tazminat istemi hakkında yeniden bir karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Bununla birlikte, yapılacak bilirkişi incelemesinde, 2004/6 sayılı Yurt Dışı Fuar Katılımlarının Desteklenmesine İlişkin Tebliğ'e göre katılımcı firmaların fuarlara iştirak ettiklerine ve organizatör firmaya ödenmesi gereken katılım bedelini ödediklerine ilişkin bilgi ve belgeler incelenmek suretiyle, davacının organizatörlüğünü yaptığı 2006 yılı yurt dışı fuarlarına ilişkin organizatör desteğine hak kazanıp kazanmadığı, hak kazandı ise ne kadar  destek ödenmesi gerektiğine ilişkin hesaplama yapılması gerekmektedir. Öte yandan, davacı tarafından katılımcı firmaların destek ödemelerinin de kendisine ödenmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de katılımcı firmaların fuarlara katılımlarına ilişkin destek ödemelerinin katılımcı firmalara yapılması gerektiğinden bu kısım yönünden bir hesaplama yapılmaması gerektiği anlaşılmaktadır. 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.	Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2. Davanın reddine ilişkin temyize konu ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/11/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/10691, Karar No: 2024/6249, Tarih: 27.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/10691
Karar No : 2024/6249
TEMYİZ EDENLER   : 1-(DAVACI) ...
 VEKİLİ: Av. ...
2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
 VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ    :
Dava konusu istem: Davacı adına, tasfiyesi tamamlanarak tüzel kişiliği sona eren  ... Turizm Taşımacılık ve Dış Ticaret Limited Şirketi'nin banka hesaplarının komisyon karşılığı kullandırılmasından elde edilen kazancın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yönündeki tespitleri içeren vergi tekniği raporu uyarınca düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak tasfiye memuru sıfatıyla 2017 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin kayıt ve beyan dışı bıraktığı komisyon gelirine ilişkin olarak yapılan incelemede kurum yetkilisi tarafından elde edilen komisyon oranının on binde 1,5 olduğunun beyan edilmesi ve olayla ilgisi bulunan diğer firma yetkililerince de on binde 1,5 ila 3 komisyon geliri elde edildiğinin belirtilmesine karşın idarece aksi yönde somut bilgi ve belge ortaya konulmaksızın salt vergi inceleme elemanınca Türkiye'de mukim bankalardaki binde beşlik komisyon oranından yola çıkılarak şahsi kanaat ile tespit edilen binde 2'ilk oran üzerinden yapılan hesaplama sonucu bulunan matrah farkı üzerinden salınan dava konusu cezalı tarhiyatın beyan edilen on binde 1,5 oranını aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı, somut tespit olmaksızın özel usulsüzlük cezası kesilemeyeceği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin ve geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının komisyon gelirinin on binde 1,5 oranına isabet eden kısmı yönünden dava reddedilmiş, aşan kısmı ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davacı tarafından, aynı konuyla ilgili başka yargı kararlarında tarhiyatın kaldırıldığı, binde 2 oranının varsayıma dayandığı, banka hesabına gelen ve hesabından giden paraların tamamı üzerinden komisyon geliri hesaplandığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davacı tarafından, aynı konuyla ilgili başka yargı kararlarında tarhiyatın kaldırıldığı, binde 2 oranının varsayıma dayandığı, banka hesabına gelen ve hesabından giden paraların tamamı üzerinden komisyon geliri hesaplandığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY  TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ: Kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY : 
Davacı adına, tasfiye memuru sıfatıyla dava konusu tarhiyatın yapıldığı ve özel usulsüzlük cezasının kesildiği anlaşılmıştır.
 
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı idari Yargılama Usulü Kanununun 22. maddesinin 1. fıkrasında; konular aydınlandığında meselelerin sırasıyla oya konulacağı ve karara bağlanacağı, kararlarda bulunacak hususları düzenleyen 24. maddesinin (b) bendinde, davacının ileri sürdüğü olaylar ve hukuki sebepler ile istem sonucunun kararda belirtileceği, (e) bendinde, kararın dayandığı hukuki sebeplerin, gerekçe ve hükmün kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu kurala bağlanmış, 49. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinde ise usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması bozma sebebi olarak sayılmıştır. 
 
  HUKUKİ DEĞERLENDİRME:  Dava konusu tarhiyat ve özel usulsüzlük cezasına ilişkin ihbarnameler tasfiye memuru sıfatıyla düzenlenmesine karşın Vergi Mahkemesince yanlış nitelendirilmek suretiyle kanuni temsilci sıfatıyla tanzim edildiği kabul edilerek yapılan değerlendirme sonucunda verilen karara yöneltilen istinaf başvurularının reddi yolundaki Vergi Dava Dairesi kararı yargılama usulüne uygun düşmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
 1. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 27/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/9410, Karar No: 2024/6271, Tarih: 27.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/9410
Karar No : 2024/6271
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...       
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN KONUSU:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare  Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması  istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacının 2016 ila 2018 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla banka hesabına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağı olan ödeme emirlerinin, davacının mükellefiyetinin terkin edildiği 19/09/2017 tarihinden sonra 2018, 2019, 2021 ve 2022 yıllarında elektronik ortamda tebliğ edildiğinin anlaşıldığı olayda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 101. maddesinin 3. fıkrası dikkate alındığında, yerleşim yeri adresine yapılmayan söz konusu tebligat usulsüz olduğundan ortada haciz aşamasına gelmiş bir kamu alacağı bulunduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle banka hesabına uygulanan haciz kaldırılmıştır. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı adına uygulanan haczin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY : 
Davacının mükellefiyet kaydını 19/09/2017 tarihinde sonlandırdığı ve dava konusu haczin dayanağı ödeme emirlerinin 2018, 2019,  2021 ve 2022 yıllarında elektronik tebligat usulüyle tebliğ edildiği anlaşılmıştır.
 İLGİLİ MEVZUAT:
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 8. maddesinde, hilafına bir hüküm bulunmadıkça bu kanunda yazılı müddetlerin hesaplanmasında ve tebliğlerin yapılmasında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerinin tatbik olunacağı kurala bağlanmıştır.
 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 93 ila 109. maddelerinde tebliğ esasları, tebliğin muhatapları, posta ve ilan yoluyla tebliğ, memur eliyle tebliğ, elektronik ortamda tebliğ ve tebliğ yerine geçen işlemler düzenlenmiş, tebligatın nerede, nasıl ve kimlere yapılacağı belirlenmiştir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 93 ila 109. maddelerinde tebliğ esasları, tebliğin muhatapları, posta ve ilan yoluyla tebliğ, memur eliyle tebliğ, elektronik ortamda tebliğ ve tebliğ yerine geçen işlemler düzenlenmiş, tebligatın nerede, nasıl ve kimlere yapılacağı belirlenmiştir. 
Aynı Kanun'un "Elektronik ortamda tebliğ" başlıklı 107/A maddesinin birinci fıkrasında, bu Kanun hükümlerine göre tebliğ yapılacak kimselere, 93. maddede sayılan usullerle bağlı kalınmaksızın, tebliğe elverişli elektronik bir adres vasıtasıyla elektronik ortamda tebliğ yapılabileceği, ikinci fıkrasında, elektronik ortamda tebligatın, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı, üçüncü fıkrasında, Maliye Bakanlığının, elektronik ortamda yapılacak tebliğle ilgili her türlü teknik altyapıyı kurmaya veya kurulmuş olanları kullanmaya, tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirmeye ve kendisine elektronik ortamda tebliğ yapılacakları ve elektronik tebliğe ilişkin diğer usul ve esasları belirlemeye yetkili olduğu hüküm altına alınmıştır.
Kanunun verdiği yetkiye istinaden 27/08/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 456 sıra nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile de vergi dairelerince düzenlenen ve muhataplarına 213 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliği gereken evrakın, Gelir İdaresi Başkanlığı aracılığıyla elektronik ortamda tebliğ edilmesi ile ilgili usul ve esasları belirlenmiş, elektronik ortamda tebliğ ile ilgili oluşturulan sistem ve bu sistemin kullanımına ilişkin düzenlemelere yer verilmiştir. 
Yukarıda anılan Tebliğ'in "Elektronik Tebligat Sisteminden Çıkış" başlıklı 7. maddesinde, gerçek kişilerde, ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlarda ölüm/karar tarihi itibarıyla ilgilinin elektronik tebligat adresinin re’sen kapatılacağı düzenlemesi yer almıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Gerçek kişilerin, ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlar dışında elektronik tebligat adreslerinin kapatılmasının mümkün olmadığı dikkate alındığında, yukarıda yer verilen yasal ve idari düzenlemeler uyarınca Kanun'da elektronik ortamda tebligat yapılabilmesi için öngörülen şartların oluştuğu hallerde 213 sayılı Kanun'un 107/A maddesi uyarınca elektronik ortamda tebliğ edilebileceği açıktır.
Bu durumda, davacıya usulüne uygun biçimde elektronik ortamda tebliğ edildiğinin kabulü gerekirken ödeme emirlerine karşı dava açılmadığı dikkate alındığında, davacının banka hesabına haciz uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından aksi yöndeki gerekçeyle haczin kaldırılmasına dair Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine yönelik Vergi Dava Dairesi Kararının bozulması gerekmiştir. 
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
 2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 27/11/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.