muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/4267, Karar No: 2024/4352, Tarih: 31.10.2024

Belirtilen usullerden herhangi birinin seçilmesi yoluyla toplu taşıma hizmetinin özel hukuk kişileri eliyle sağlanması hâlinde belediyenin kanunlarla kendisine verilen ulaşım hizmetlerine ilişkin imtiyazdan vazgeçmiş sayılacağı, vazgeçme iradesinin ise, ancak, belediye adına imtiyaz verilmesinde görevli ve yetkili kılınan belediye meclisince ortaya konulması hâlinde geçerli olacağı sonucuna varılmaktadır.
Dava konusu ihalenin dayanağı Yüksekova Belediye Meclisinin 07/09/2020 tarih ve 35 sayılı kararı olup anılan bu Meclis kararının iptali istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin iptali yolundaki ... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizi üzerine Dairemizin 17/10/2024 tarih ve E:2023/1138, K:2024/4075 sayılı kararı ile "Davaya konu işlemde, iptali istenen ve yukarıda belirtilen kısım dışından önce, "ilçenin toplu taşıma hizmetlerinde kullanılan toplam 55 adet (M) plakalı şehir içi toplu taşıma hattının 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 64. maddesi ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın "Toplu Taşıma Hatlarının Kira Süreci" konulu yazısı gereğince on yıllık süreleri dolduğundan iptaline" karar verilmiş ve bir kısım davacılar tarafından 07/09/2020 tarih ve 35 sayılı Meclis kararının bu kısmının iptali istemiyle davalar açılmıştır.
... İdare Mahkemesinin E:... sayılı esasına kayıtlı açılan davada verilen dava konusu işlemin iptali yolundaki ... tarih ve K:... sayılı karara yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararın temyizi üzerine Danıştay Sekizinci Dairesinin 16/10/2024 tarih ve E:2023/868, K:2024/5356 sayılı kararı ile anılan Bölge İdare Mahkemesi kararının açıklamalı onanmasına karar verilmiştir.
... İdare Mahkemesinin E:... sayılı esasına kayıtlı açılan davada verilen dava konusu işlemin iptali yolundaki ... tarih ve K:... sayılı kararın temyizi üzerine Danıştay Sekizinci Dairesinin 17/10/2024 tarih ve E:2022/4302, K:2024/5377  sayılı kararı ile anılan İdare Mahkemesi kararının açıklamalı onanmasına karar verilmiştir.
Anılan dosyalarda verilen kararların işbu temyiz dosyası yönünden de dikkate alınması gerekmektedir.
Anılan Daire kararlarında, "(...) Her ne kadar İdare Mahkemesi'nce, tahditli plakalı hatlarla taşımacılık yapıldığı kabulünden hareketle değerlendirme yapılmış ise de, dosyada bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; belediyede yolcu taşımacılığının başladığı ve (M) plakaların ilk kez verildiği 1998 yılı ve sonrasında mevzuat hükümlerinde belirtilen şekilde İçişleri Bakanlığı onayı da dahil, gerekli hukuki usuller işletilerek plaka sayısının sınırlandığı/tahdit altına alındığının ortaya konulamadığı sonucuna varılmaktadır.

Bununla birlikte, somut uyuşmazlık ve davacının hukuki durumu Anayasa Mahkemesinin 07/04/2021 tarih ve B.No:2018/20720 sayılı kararı ışığında değerlendirildiğinde, dava konusu işlem sonrasında oluşacak yeni duruma uyum gösterilmesi için süre ve imkân tanınmadan hattın iptal edilmesi, verilen kararın olası sonuçları hakkında herhangi bir önlem alınmaması, hattın iptalinden önce buna ilişkin objektif koşullar belirlenmemesi nedeniyle taşımacılara öngörülemez bir şekilde şahsi olarak aşırı ve orantısız bir külfet yüklendiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline yönelik verilen kararda sonuç itibarıyla hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.
Öte yandan, dava konusu Belediye Meclis kararı ile yalnızca davacının (M) plakası değil, toplam 55 (M) plaka iptal edilmiş, diğer bir anlatımla; ayrı ayrı 55 (elli beş) plaka işleme konu edilmiş olup, Mahkemece verilen iptal kararının (M) plakası iptal edilmek suretiyle kişisel menfaati ihlal edilen davacının kendisi yönünden uygulanacağı da tabiidir." açıklamasıyla ... tarih ve ... sayılı Meclis kararının bahse konu kısmının iptaline karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Ayrıca anılan Daire kararlarında "ulaşım yönünden şehir içi toplu taşıma hattı ihalesi yapılmasına ilişkin karar alınması öncesinde, toplu taşıma kapasitesi, ihtiyacı, güzergahı gibi hususlara ilişkin gerekli teknik inceleme ve araştırma da yapılmadan tesis edildiği anlaşılan dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı" gerekçesine de yer verilmiştir.
Yine davaya konu işlemde, Yüksekova Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı Meclis kararı ile kararlaştırılan 40 adet (M) plakaya ek olarak 60 adet (M) plakanın 14 güzergahla birlikte ihaleye çıkarılmasına karar verilmiştir. 
Yüksekova Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı Meclis kararına yönelik olarak açılan davada, ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile "davalı idare tarafından, ihaleye çıkarılmasına karar verilen güzergahlar somut olarak belirtilmeden, güzergahlardaki araç kapasitesinin, nitelik ve niceliği yönünden yeterli olup olmadığı, bu sayının yolcu talebini karşılayıp karşılamadığı, dava konusu hatlarda taşımacılık ihtiyacının bulunup bulunmadığı, yolcu taşımacılığına izin verilmesi halinde atıl kapasite yaratılıp yaratılmayacağı ve trafik düzeni ile güvenliğinin olumsuz yönde etkilenip etkilenmeyeceği hususlarında güncel, somut, sayısal verilere dayalı, yeterli ve kapsamlı herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadan, soyut ve subjektif  kanaatlere, eksik inceleme ve tespite dayalı olarak alınan dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır." gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiş, anılan karar Dairemizin 17/10/2024 tarih ve E:2022/4352, K:2024/4066 sayılı kararı ile onanmıştır. 
Özetle, dava konusu Meclis kararı üç kısımdan oluşmaktadır.

Özetle, dava konusu Meclis kararı üç kısımdan oluşmaktadır. 
İlk kısmı, toplam 55 adet (M) plakalı şehir içi toplu taşıma hattının 2886 sayılı Kanun'un 64. maddesi ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın "Toplu Taşıma Hatlarının Kira Süreci" konulu yazısı gereğince on yıllık süreleri dolduğundan iptaline yönelik olup yukarıda aktarıldığı şekilde bir kısım davacılar tarafından bu işlemin iptaline ilişkin açılan davalarda verilen iptal kararları "Mahkemece verilen iptal kararının (M) plakası iptal edilmek suretiyle kişisel menfaati ihlal edilen davacının kendisi yönünden uygulanacağı da tabiidir." açıklamasıyla ve "diğer yandan, ulaşım yönünden şehir içi toplu taşıma hattı ihalesi yapılmasına ilişkin karar alınması öncesinde, toplu taşıma kapasitesi, ihtiyacı, güzergahı gibi hususlara ilişkin gerekli teknik inceleme ve araştırma da yapılmadan tesis edildiği anlaşılan dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı" gerekçesiyle onanmıştır. 
İkinci kısmı, Belediye Meclisinin ... tarih ve  ... sayılı kararı ile kararlaştırılan 40 adet (M) plakaya ilişkin olup, anılan ... sayılı Meclis kararının iptali istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararı da yukarıda aktarıldığı üzere temyiz incelemesi neticesinde onanmıştır. 
Dolayısıyla, dava konusu Meclis kararının toplamda 100 adet (M) plakanın 14 güzergahla birlikte ihaleye çıkarılmasına ilişkin üçüncü kısmının; hem hat iptaline, hem de 40 adet yeni M plaka ihalesine çıkılmasına ilişkin kısımlarına yönelik verilen yukarıda aktarılan kararlar dikkate alındığında hukuka aykırı olduğu sonucuna varılmıştır. 
Bu itibarla, dava konusu işlemin iptaline ilişkin Mahkeme kararında sonucu itibarıyla hukukî isabetsizlik görülmemiştir." şeklinde gerekçeli onanmıştır. 
Bu durumda, Yüksekova Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararının ... tarih ve ... sayılı karar ile kararlaştırılan 40 adet (M) plakaya ek olarak 60 adet (M) plaka daha eklenerek toplamda 100 adet (M) plakanın 14 güzergahla birlikte ihaleye çıkarılmasına ilişkin kısmı iptal edildiğinden dava konusu ihalenin de dayanağı kalmamıştır.
 Bu itibarla, dava konusu işlemin iptaline ilişkin Mahkeme kararında sonucu itibarıyla hukukî isabetsizlik görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davalının temyiz isteminin reddine,
	2. Dava konusu işlemin iptali yolundaki ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının yukarıda belirtilen GEREKÇEYLE ONANMASINA,
	3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
	4. Posta giderleri avansından artan tutarın davalıya iadesine,
	5. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
	6. 2577 sayılı Kanun'un 20/A maddesinin ikinci fıkrasının (i) bendi uyarınca kesin olarak (karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere), 31/10/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/1094, Karar No: 2024/4408, Tarih: 31.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/1094
Karar	No : 2024/4408                                                                                
DAVACI	: ... Derneği	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN_KONUSU	:	14/12/2019 tarih ve 30978 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Antrenör Eğitimi Yönetmeliği"nin 20., 21. ve 23. maddelerinin tamamı ile 25. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "takdiren" ibaresinin iptali istenilmektedir.
DAVACININ_İDDİALARI	:	Davacı tarafından, dava konusu Yönetmeliğin 20. maddesi yönünden, üniversitelerin antrenör eğitimi bölümlerinden mezun olanların kıdemli antrenörlük belgesi alabilmeleri için uygulama eğitimine ve sınavına tabi tutulmaları koşulunun getirildiği, ancak mülga Yönetmelik hükümlerine göre ilgili bölümlerden mezun olanlar için sınav şartı aranmaksızın doğrudan kıdemli antrenörlük belgesi verildiği, dolayısıyla mülga Yönetmeliğin yürürlükte olduğu tarihte üniversitelerin antrenör eğitimi bölümlerinde eğitim gören öğrencilerin haklı beklentilerinin dava konusu Yönetmeliğin 20. maddesi ile ihlal edildiği, Spor Eğitim Dairesi Başkanlığı tarafından verilmekte olan, iki ya da üç hafta süren antrenör eğitimi kurslarının ve açık-yaygın eğitim yoluyla kısa sürede verilecek eğitimin 4 yıllık fakülte eğitimine tercih edildiği; 21. maddesi yönünden, konservatuarların belirli bölümlerinden mezun olan öğrencilere sınavsız olarak temel antrenörlük belgesi alma hakkı tanınıp aynı yükseköğretim kurumunun diğer bölümlerinde yer alan öğrencilerin yok sayılmasının eşitlik ilkesine aykırılık oluşturulduğu; 23. maddesi yönünden, spor liselerinden mezun olanların eğitim gördüğü spor dalında herhangi bir ilave eğitime veya sınava katılmadan doğrudan yardımcı antrenör belgesi alabileceklerinin düzenlendiği, böylelikle Spor Bilimleri veya BESYO alanında üniversite mezunlarına tanınmayan hakkın lise mezunlarına tanındığı, ortaöğretim mezunlarına sağlanan ilave eğitime veya sınava tabi olmadan yardımcı antrenör belgesi alabilme imkanının; ilgili spor dalını ihtisas/uzmanlık olarak aldığını belgeleyen üniversitelerin spor bilimleri alanında lisans eğitimi veren fakülte veya yüksekokullarının antrenörlük eğitimi bölümü/programı mezunlarına tanınmamasının eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu; 25. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "takdiren" ibaresi yönünden, idari işlemlerde kanunilik ilkesinin esas olduğu, “takdiren” denilmek suretiyle idarenin ilerleyen süreçte keyfi işlemlerine sebep olabilecek söz konusu ibarenin üst normlar ile çeliştiği, bu nedenlerle dava konusu edilen düzenlemelerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

DAVALININ_SAVUNMASI	:	Davalı idare tarafından usule ilişkin olarak; davanın ehliyet ve süre yönlerinden reddedilmesi gerektiği, esasa ilişkin olarak; davaya konu Yönetmeliğin 20. maddesi yönünden; üniversitelerin spor bilimleri alanında lisans eğitimi veren fakülte veya yüksekokulların antrenörlük eğitimi bölümü / programı mezunlarına 16/08/2002 tarihli ve 24848 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Mülga Antrenör Eğitim Yönetmeliği ile doğrudan 3. kademe kıdemli antrenör belgesi verildiği, 14/12/2019 tarihli ve 30978 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan dava konusu Antrenör Eğitimi Yönetmeliği'nin 20. maddesindeki düzenleme ile üniversitelerin spor bilimleri alanında lisans eğitimi veren fakülte veya yüksekokulların antrenörlük eğitimi bölümünden mezun olanlara doğrudan temel antrenörlük belgesi verilip, kıdemli antrenörlük belgesinin ise ilgili spor dalını ihtisas / uzmanlık olarak aldıklarını belgelemeleri kaydıyla, antrenör eğitim programının temel eğitim bölümünden muaf tutularak uygulama eğitimine tabi tutulduktan sonra sınavda başarılı olmaları halinde verileceği, antrenör eğitimi bölümlerinde eğitim gören öğrencilerin doğmuş bir hakkının bulunmadığı, kamu yararının ağır bastığı bu gibi durumlarda haklı beklentiden söz edilemeyeceği, bu düzenleme ile, üniversitelerin antrenörlük bölümünden mezun olan ve örneğin Mülga Antrenör Eğitim Yönetmeliğine göre yüzme branşında doğrudan kıdemli antrenörlük belgesi almış ve bu belgeye dayanılarak kamuda sözleşmeli antrenör alım ilanına başvuruda bulunan yüzme antrenörünün yüzme bilmediğinin öğrenilmesi gibi abes durumlara meydan verilmemesi için en azından antrenörlerin kısa süreli uygulama eğitimi ile bu eğitim sonucunda yapılacak uygulama sınavından sonra kıdemli antrenörlük belgesi düzenlenmesinin daha uygun olduğu, bazı üniversitelerin uygulamalı eğitime yardımcı fiziki şartları ile ekipmanlarında dahi ciddi sıkıntılar bulunduğu, bu nedenle uygulama eğitimi verecek kimselerde herhangi bir kriter aranmaması da dikkate alındığında sadece teorik bilgi ile mezun ettikleri kişilere, uygulama sınavı yapıldıktan sonra kıdemli antrenörlük belgesi verilmesinin kamu yararına uygun olduğu, üniversitelerin spor bilimleri alanında lisans eğitimi veren fakülte veya yüksekokullarında uygulama eğitiminde ders verenler için herhangi bir kriter aranmadığı, ilgili spor dalında antrenörlük belgesi bulunmaksızın ders veren akademisyenlerin bulunduğu, bu nedenle alınan eğitimlerin pratik hayata da uygulanmasını sağlamak amacıyla söz konusu düzenlemeye ihtiyaç duyulduğu, uygulama eğitiminin, fakülte eğitiminin ikamesi veya antrenörlük için seçimlik bir yol olarak düzenlenmediği; 21

. maddesi yönünden, bahsedilen bölümlerden mezun olanların transkriptleri incelendiğinde, antrenör eğitiminde yer alan dersleri, özellikle de uygulama derslerini spor bilimleri alanındaki lisans eğitimine göre fazlası ile gördüklerinin tespit edildiği, bu sebeple yürürlükte olan Yönetmelik ile bahsedilen bölümlerden mezun olanlara eğitim gördükleri spor dalında temel antrenörlük belgesi alma hakkının verildiği, Mülga Antrenör Eğitim Yönetmeliği hükümlerinde de benzer düzenlemenin mevcut olduğu; 23. maddesi yönünden, spor lisesi mezunlarına şartları taşımaları halinde yardımcı antrenör belgesi verilmesinin düzenlendiği, yardımcı antrenörün yalnızca üst kademe antrenör nezaretinde spor faaliyetlerine katılanlara yardımcı olan antrenörler olup, spor faaliyetlerine katılanlara tek başlarına yardımcı olma haklarının olmadığı, davacı tarafından spor bilimleri alanında lisans eğitimi veren fakülte veya yüksekokulların antrenör eğitimi bölümü / programı mezunlarına ilave eğitim ve sınava tabi olmadan yardımcı antrenör belgesi verilmediği iddia edilmişse de; söz konusu Yönetmeliğin 20. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile 2. fıkrasının (b) bendinde yer alan düzenleme uyarınca spor bilimleri alanında lisans eğitimi veren fakülte veya yüksekokulların antrenör eğitimi bölümü / programı mezunlarının da ilave eğitim ve sınava tabi olmaksızın yardımcı antrenör belgesi alabildiği; 25. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "takdiren" ibaresi yönünden, idareye takdir yetkisi tanınmasının, davacının iddia ettiği gibi idarenin keyfi işlemler yapmasına olanak tanınması anlamına gelmediği, aksine idareye o işlem ile ilgili en yerinde kararı alma yükümlülüğünü yüklediği, Mülga Yönetmelik döneminde kişilerin yurtdışından aldığı belgelerin güvenirliğinin tartışma konusu olduğu, dava konusu Yönetmelik hükmlerinin usule ve hukuka uygun olduğu savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava konusu Yönetmeliğin 25. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "takdiren" ibaresinin iptaline, diğer maddeler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	:	Dava; 14/12/2019 tarihli, 30978 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Antrenör Eğitimi Yönetmeliği"nin 20., 21. ve 23. maddelerinin tamamı ile 25. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "takdiren" ibaresinin iptali istemiyle açılmıştır.
1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 189. maddesinin 1. fıkrasının i) bendinde spor idarecisi, çalıştırıcısı, spor elemanları ve hakemlerin eğitilmesini ve yetiştirilmesini sağlamak,  Gençlik ve Spor Bakanlığı'nın hizmet birimi olan Spor Hizmetleri Genel Müdürlüğünün görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.
Uyuşmazlığa konu Yönetmeliğin dayanağı olan 3289 sayılı Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanunu'nun Ek 9. maddesinin 17. fıkrası 7405 sayılı Spor Kulüpleri ve Spor Federasyonları Kanunu'nun 49. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış, bu kural yerine getirilen 44. maddesinde;  spor idarecisi, çalıştırıcı, antrenör, eğitmen, hakem ve benzeri spor elemanlarının; mesleki standartları, ulusal teknik ve mesleki yeterliliklerinin esasları, denetimi, ölçümü, belgelendirme ve sertifikalandırma işlemleri Mesleki Yeterlilik Kurumu ile iş birliği yapılarak, münhasıran Bakanlık tarafından yapılır. Buna ilişkin usul ve esaslar Bakanlık tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir denilmiş ve Yönetmeliğin 3. maddesinde yapılan değişiklikle Kanun'un 44. maddesi dayanak olarak gösterilmiştir.
Antrenör Eğitimi Yönetmeliği ilgili spor dalına performans ve/veya rekreatif amaçlı katılan her yaştaki bireylerin eğitiminde görev alacak antrenörlerin eğitimi ve görev alanları ile ilgili usul ve esasları belirleme amacıyla hazırlanmıştır.
"Üniversitelerin spor bilimleri alanı lisans eğitimi mezunları hak ve muafiyetleri" başlıklı 20. maddesinde;
 "(1) Üniversitelerin spor bilimleri alanında lisans eğitimi veren fakülte veya yüksekokullarının antrenörlük eğitimi bölümü/programı mezunlarının hak ve muafiyetleri aşağıdaki gibidir: a) İlgili spor dalını ihtisas/uzmanlık olarak aldığını belgeleyenler, temel eğitim ve sınavından muaf olup, uygulama eğitimi ve sınavına katılarak başarılı olmaları halinde kıdemli antrenörlük belgesi almaya hak kazanır. b) İhtisas/uzmanlık spor dalı haricinde en az bir dönem eğitim alanlar, tercih edeceği yalnızca bir spor dalında yardımcı antrenörlük belgesi almaya hak kazanır. c) Bu fıkra kapsamındakiler, mezuniyet tarihinden itibaren dört yıl boyunca kıdemli antrenörlük ve temel antrenörlük kademelerindeki temel eğitim ve sınavlarından muaftır.

(2) Üniversitelerin spor bilimleri alanında lisans eğitimi veren fakülte veya yüksekokullarının antrenörlük eğitimi bölümü dışında kalan mezunlardan; a) İlgili spor dalında en az iki dönem eğitim aldığını belgeleyenler, temel eğitim ve sınavından muaf olup, tercih edeceği yalnızca bir spor dalında ilgili federasyon tarafından açılan uygulama eğitimi ve sınavına katılarak başarılı olmaları halinde temel antrenörlük belgesi almaya hak kazanır.  b) İlgili spor dalında en az bir dönem eğitim alanlar, tercih edeceği yalnızca bir spor dalında yardımcı antrenörlük belgesi almaya hak kazanır. c) Bu fıkra kapsamındakiler, mezuniyet tarihinden itibaren dört yıl boyunca temel antrenörlük temel eğitimi ve sınavından muaftır.
(3) Üniversitelerin spor bilimleri alanında lisans eğitimi veren fakülte veya yüksekokullarından lisans mezunu olanlar, tüm spor dallarında yardımcı antrenörlük temel eğitim ve sınavından muaftır.
(4) Üniversitelerin spor bilimleri alanında lisans eğitimi veren fakülte veya yüksekokullarından çift ana dal mezunu olanlar, bu maddenin birinci ve ikinci fıkraları hükümlerine istinaden, her bir ana dal için ayrı ayrı olmak üzere ilgili spor dalında durumlarına uygun antrenörlük belgesi almaya hak kazanır.
(5) Yurt dışındaki üniversitelerin spor bilimleri alanında eğitim veren fakülte veya yüksekokul lisans mezunu olanlardan, Yükseköğretim Kurulu tarafından kabul edilen öğrenim denkliğini ve spor dalındaki ihtisaslarını belgeleyenler, temel eğitim ve sınavından muaf olup, Bakanlık veya ilgili federasyon tarafından açılan uygulama eğitimi ve sınavlarına katılarak başarılı olmaları halinde, durumlarına uygun antrenörlük belgesi almaya hak kazanır.
(6) Spor akademisinden mezun olanlar, ihtisas/uzmanlık dalında eğitim enstitülerinin beden eğitimi bölümlerinden mezun olanlara ise ağırlıklı olarak eğitim gördükleri basketbol, voleybol, hentbol, cimnastik ve atletizm spor dallarından sadece bir spor dalında temel antrenörlük belgesi almaya hak kazanır." kuralı yer almıştır.
Davanın görümü sırasında yukarıdaki maddenin 1. fıkrasının c) bendi değişmiş, "Bu fıkra kapsamındakiler, (a) ve (b) bentlerindeki hakların yanı sıra mezuniyet tarihinden itibaren dört yıl boyunca tüm spor dallarında kıdemli antrenörlük ve temel antrenörlük kademelerindeki temel eğitim ve sınavından muaftır." (Değişik:RG-1/7/2022-31883) şeklini almıştır. Aynı maddenin 2. fıkrasının c) bendi de, "Bu fıkra kapsamındakiler, (a) ve (b) bentlerindeki hakların yanı sıra mezuniyet tarihinden itibaren dört yıl boyunca tüm spor dallarında temel antrenörlük kademesindeki temel eğitim ve sınavından muaftır." şeklinde değişmiştir. Altı çizilen değişiklikler bentlere açıklık getirecek nitelik taşıdığından işin esasının incelenmesine engel olmadığından, esas yönünden yargısal değerlendirme yapılmıştır.

Uyuşmazlığa konu edilen madde bir bütün olarak ele alındığında; üniversitelerin spor bilimleri alanında lisans eğitimi veren fakülte veya yüksekokullarının antrenörlük eğitimi bölümü/programı mezunlarının (1. fıkrada), antrenörlük eğitimi bölümü dışında kalan mezunların (2. fıkrada), söz konusu fakülte veya yüksekokullarından lisans mezunu olanların (3. fıkrada), bunlardan çift ana dal mezunu olanlar (4. fıkrada), yurt dışındaki üniversitelerin spor bilimleri alanında eğitim veren fakülte veya yüksekokul lisans mezunu olanlar (5. madde) ile spor akademisinden mezun olanlar, ihtisas/uzmanlık dalında eğitim enstitülerinin beden eğitimi bölümlerinden mezun olanların hak ve muafiyetleri ile şartları ile tabi olacakları esaslara bağlı olarak alabilecekleri belge türleri gösterilmiş, 21. maddede de; üniversitelerin Türk musikisi Devlet konservatuarı, Devlet konservatuarı Türk halk oyunları bölümü ile modern dans bölümü lisans mezunları eğitim gördükleri spor dalında temel antrenörlük belgesi alması esası getirilmiş; antrenörlük eğitim programı esas alınıp, lisans eğitiminin niteliğine uygun düşecek ve antrenörlük kademelenmesine uygun bir yaklaşım sergilenerek eğitimine uygun antrenörlük belgesi (yardımcı dışında) verilmesi, uygulama eğitimi ve sınavlarına katılma koşuluna bağlı olarak belirlenmiştir.
"Ortaöğretim mezunlarının hak ve muafiyetleri" yönünden dava konusu edilen 23. maddede; "Spor liselerinden mezun olanlara eğitim gördüğü yalnızca bir spor dalında, diğer ortaöğretim kurumlarından mezun olanlara ise ders müfredatlarının temel eğitim derslerine uygunluğu halinde yalnızca eğitim gördüğü bir spor dalında yardımcı antrenörlük belgesi almaya hak kazanır." kuralıyla yardımcı antrenörlük belgesinin, spor liselerinden mezun olanlara eğitim aldığı alandaki bir spor dalında, diğerlerinin ise ders müfredatlarının temel eğitim derslerine uygunluğu şartına bağlı olarak alınmasına olanak sağlanmıştır. Milli Eğitim Bakanlığı tarafından sadece spor liselerinin I. Kademe Antrenörlük (Yardımcı Antrenörlük) Belgesine yönelik müfredatının olduğu, bunun dışındaki okul/kurumların müfredatının söz konusu belge alınmasına esas olarak düzenlenmediği Danıştay Onuncu Dairesinin ara kararına cevaben bildirilmiş olup, bu haliyle maddenin spor liseleri dışında, diğer ortaöğretim kurumlarından mezun olanlara yönelik düzenlemesinin uygulama alanının bulunmadığı görülmektedir.