muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19388, Karar No: 2016/6961, Tarih: 07.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/19388 E.  ,  2016/6961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 07.12.2013 tarihinde idaresindeki ... plakalı araç ile seyir halinde iken trafik ışıklarının kendisine yeşil yanması sebebiyle hareket ettiği sırada ... plakalı araç ile çarpıştığını ve müvekkilinin aracında hasar meydana geldiğini, trafik ışıklarındaki sinyalizasyon hatası nedeniyle iki yeşil ışık çakışmasının kazaya sebep olduğunun davalı tarafça kabul edildiğini, davalı Kurumun sinyalizasyon sistemlerinin bakım,onarım ve revizyon işi için yüklenici firma ile özel hukuk sözleşmesi ilişkine girmiş olduğunu, ... İcra Müdürlüğünün 2014/8253 E. sayılı dosyası ile davalı kurum aleyhine icra takibi başlatıldığını ve davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, idari eylem veya hizmet kusuru sebebiyle tam yargı davası açılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinin yargı yolu farklılığı sebebiyle reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu meydana gelen araç hasar bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir.Mahkemece idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle davanın yargı yolu yönünden reddine karar verilmiş ise de verilen karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Hiç kuşku yoktur ki, kamu hizmeti vermekle yükümlü olan davalı ..., bu hizmeti doğrudan kendisi yerine getirmiş ve bir idari kararın plan ve projelere uygun biçimde uygulan-

masından bir zarar doğmuş olsaydı, üçüncü kişiler bu zarar nedeniyle açacakları davada hizmet kusuruna dayanacaklarından, bu dava tam yargı davası, bunun çözüm mercii de idari yargı olacaktır.

Ancak davalı ... Belediyesi Başkanlığı “2013 Yılı İstanbul Geneli Trafik Sinyalizasyon Sistemlerinin Bakım Onarım ve Revizyon" işini bizzat yerine getirmemiş, aksine özel hukuk ilişkisine girerek, dava dışı ... ...ile arasında düzenlenen eser sözleşmesine dayalı olmak üzere, bu şirket eliyle yaptırmıştır.

Bu nedenle; eldeki dava, davalı ... Belediyesi Bakanlığının hizmet kusuruna değil, adam çalıştıran sıfatıyla gözetimi altında ve talimatına uyarak çalışan yüklenicinin eylem ve işlemlerinden 6098 sayılı Borçlar Kanunu’nun 66. maddesi gereğince sorumlu olduğu iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin bulunmakla adli yargı mercilerinin görev alanında kalmaktadır.

Bu nedenle; eldeki dava, davalı ... Belediyesi Bakanlığının hizmet kusuruna değil, adam çalıştıran sıfatıyla gözetimi altında ve talimatına uyarak çalışan yüklenicinin eylem ve işlemlerinden 6098 sayılı Borçlar Kanunu’nun 66. maddesi gereğince sorumlu olduğu iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin bulunmakla adli yargı mercilerinin görev alanında kalmaktadır.

Öte yandan, davalılar arasındaki sözleşme, kamu hizmeti vermekle yükümlü olan davalı belediyenin lehine düzenlenmiş bir idari sözleşme olmayıp, açık biçimde özel hukuk hükümlerine tabi eser sözleşmesidir. Bu sözleşmenin tarafları arasında çıkacak uyuşmazlıkların çözüm yeri idari yargı olmadığına göre, bu sözleşmenin yerine getirilmesi sırasında sözleşmenin tarafı olmayan üçüncü kişilere verilen zararların giderilmesi amacıyla açılan davaların çözüm mercii de idari yargı olarak düşünülemez (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 02/02/2011 gün ve 2010/7-673 E.-2011/2 K. sayılı ilamı).

Bu durumda mahkemece, eldeki davaya bakmakla idari yargı yeri değil adli yargı yerinin görevli olduğunun kabulü ile tarafların delillerinin toplanması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32569, Karar No: 2016/4617, Tarih: 02.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/32569 E.  ,  2016/4617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, ücret, izin ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin işveren tarafından hırsızlık gerekçesiyle haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret, izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin davacının hırsızlık yapması nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının diğer taleplerinin de yasal dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı vekilinin 12/04/2013 tarihli tamamlama harcı adı altında dava dilekçesinde belirttiği miktarları arttırarak ıslah ettiği bilahare 14/05/2014 tarihinde bu kez ıslah dilekçesi adı altında taleplerini yeniden arttırdığı aynı davada birden fazla ıslahın mümkün olmaması nedeni ile 14/05/2014 tarihinde ıslah yapılmamış kabul edilerek, iş akdinin davacının işyerinde hırsızlık yapması nedeniyle, işverence haklı olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığı, davacının fazla çalışma yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediği, davacının bir kısım izinlerini kullanmadığı ve bunların karşılığının fesih sırasında ödenmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya içeriğine göre davacı vekili dava dilekçesinde davanın türünün belirsiz alacak davası olduğunu açıkça belirtmiştir.

Mahkemece taraflara tebliğ edilen 19/03/2013 tarihli tensip zaptının 5 inci maddesinde, davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğu konusunda beyanda bulunması, eksik harcı tamamlaması vb. konularda davacıya iki haftalık kesin süre verildiği, bu ara karar uyarınca davacı vekili tarafından 12/04/2013 hakim havale tarihli dilekçe ile talep edilen alacak miktarlarında arttırım yapıldığı ve peşin harcın tamamlandığı, mahkemece bilirkişi raporu aldırıldıktan sonra davacı vekilince dosyaya sunulan 14/05/2014 hakim havale tarihli dilekçe ile talep edilen alacak miktarlarının rapor doğrultusunda arttırılmıştır.

Mahkemece davanın kısmi dava olarak kabul edildiği, 14/05/2014 tarihinde yapılan talep arttırımının davanın ikinci kez ıslah edilmesi olarak değerlendirildiği ve bir davada bir kez ıslah yapılabilir kuralı gereği ikinci ıslahın geçersiz kabul edildiği, 12/04/2013 hakim havale tarihli davacı dilekçesi nazara alınarak alacakların hüküm altına alındığı anlaşılmıştır.

Ancak davac vekili, tensip ara kararı gereğince ön inceleme aşamasında taleplerini arttırmış, bir anlamda kısmi eda külli tespit niteliğinde açılan davayı belirleyebildiği miktarda talep ederek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasına çevirmiş ve harç yatırmıştır. Bu usul işleminin ıslah olarak kabulü mümkün değildir. Yapılan usul işlemi, mahkeme ara kararının yerine getirilmesi ve harç tamamlama işlemidir.

Dava tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olup, talep edilen alacak miktarlarının bilirkişi raporu doğrultusunda arttırılması teknik anlamda ıslah değil, talep arttırımı işlemidir. Bu durumda ise 14/05/2014 hakim havale tarihli dilekçe ile yapılan ilk ıslah, arttırım niteliğindedir.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davası yine belirsiz alacak davasının bir türü olan kısmi eda külli tespit niteliğindeki davadan bir kısım hukuki sonuçları açısından farklıdır. Kısmi eda külli tespit niteliğindeki belirsiz alacak davasında, hüküm altına alınan alacaklarda (kıdem tazminatı hariç) dava dilekçesi ile talep edilen miktarlara dava tarihinden, ıslah dilekçesi ile arttırılan miktarlara ise talep arttırım tarihinden itibaren faiz yürütülürken, tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında kıdem tazminatı dışında kalan alacaklarda, hüküm altına alınan alacak miktarlarının tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmektedir.

Sonuç olarak, başlangıçta kısmi eda külli tespit, ara kararı üzerine ise tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak açılan davanın davanın kısmi dava olarak kabulü ile 14/05/2014 tarihinde yapılan işlemin ise ikinci ıslah olarak nitelendirip, bir davada bir kez ıslah yapılabilir kuralı gereği ikinci yapılan ıslahın geçersiz olduğuna, ayrıca bir kısım alacaklara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava dilekçesi ile talep edilen miktarlara dava tarihinden talep arttırım dilekçesi ile arttırılan miktarlara ise talep arttırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, davacı tarafından dosyaya sunulan, 14/05/2014 hakim havale tarihli talep arttırım dilekçesindeki miktarlar esas alınarak, yukarıda yazılı usul ve esaslar dairesinde alacakların hüküm altına alınmasıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16109, Karar No: 2016/5649, Tarih: 04.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16109 E.  ,  2016/5649 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 10/07/2015

NUMARASI : 2014/344-2015/517

DAVACI : N.. B..

DAVALI : V.. B...A.O vek. Av. E..A..A..A..

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı,davalı bankadan ticari kredi kullanan dava dışı R..G.. kefili olduğunu,kredi borcundan dolayı hakkında takip yapıldığını, hesabına haciz konulması ile haberdar olduğunu,kredinin diğer kefilinin ibra edilmiş olduğuna göre kredi borcunun kapatılmış olması gerektiğini, banka şubesine şifahen sorduğunda da borç olmadığının söylendiğini belirterek, davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davacının iddia ettiği gibi dava konusu kredi borcunun 2007 yılında ödenmediğini,kredi borcunun tahsili için yapılan icra takibinden sonra davacının kendi iradesi ile faiz indirimi sağlayıp ödeme yapan davacının ödediği paranın iadesini istemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu kredi borcuna ilişkin hesap kat ihtarından sonra yapılan ödemelerin takip tarihine kadar borçtan düşülmek sureti ile yapılan hesaplamaya göre borca mahsuben yapılan fazla ödemenin 13.263,19 TL olduğu, icra dosyasına davacı ve davacı adına ödenen toplam miktarın 9.041,67 TL olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 9.041,67 TL fazla ödemenin davalı bankadan istirdadına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava genel kredi sözleşmesine dayalı olarak yapılan icra takibi nedeni ile fazla ödenen paranın istirdadı istemine ilişkindir.Davalı banka, G.. Ç.. tarafından kefil Ü..Ç.. adına yapılan ödemenin Ü..Ç.. kefili olduğu başka bir kredi borcuna ilişkin olduğunu belirtmiş, söz konusu 12.06.2007 tarihli dekontun incelenmesinde de ödemenin Ü.. Ç.. başka bir kredideki kefaletine ilişkin olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, söz konusu ödemenin Ü.. Ç..kefili olduğu başka bir kredi sözleşmesine ilişkin olup olmadığı hususunda inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA,peşin harcın istek halinde iadesine, 04/04/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/259, Karar No: 2013/2783, Tarih: 20.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/259 E.  ,  2013/2783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiince Dairemize sunulan 08.01.2010 havale tarihli dilekçe ve ekindeki belgelere göre; 16.12.2009 tarihinde gerekçeli kararı tebellüğ eden Av. ...’ın, kendisinden ayrı olarak “... Sokak, ...Han Kat: 6 Daire No: 208 Eminönü İstanbul” adresinde serbest avukatlık faaliyetini sürdürdüğünü, bu kişiye neden tebligat yapıldığını bilmediğini, kendisinin gerekçeli karardan 18.12.2009 tarihinde haberdar olduğunu ileri sürmesi nedeniyle temyizin süresinde olup olmadığının belirlenmesi amacıyla; gerekçeli kararı tebellüğ eden Av. ...’ın 16.12.2009 tarihi itibariyle sanık müdafii Av. ... ile birlikte çalışıp çalışmadıkları, Tebligat Kanunu hükümlerine göre bu kişi yerine tebligat evrakını almaya yetkisinin bulunup bulunmadığı, anılan tebliğ evrakını hangi yetkiye istinaden kabul ettiği ve bu evraktan sanık müdafii Av. ...’ı haberdar edip etmediği araştırılarak, bu hususta düzenlenecek tutanağın da eklenerek gönderilmesinin temini amacıyla dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15001, Karar No: 2007/809, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15001 E.  ,  2007/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 27.06.2005 tarihli dava dilekçesiyle ...Köyü (Mahallesi) 8316 ada 12 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu kesinleşen işlemle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalı gerçek kişiler adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Çekişmeli parselin geldisi olan 312650 m2 yüzölçümlü ...Köyü 199 sayılı parsel, arazi kadastrosunda Kasım 1958 tarih ve 48 sıra numaralı tapu kaydı esas alınarak Muratpaşa vakfı adına tesbiti itirazsız kesinleşmiş, 1971 yılında satışlar ile bir çok gerçek kişiye, bu arada bir kısım payı davalılara geçmiş, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu ifraz edilerek 8316 ada 12 parsel sayılı 235 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 01.04.1997 tarihinde arsa niteliğiyle payları oranında davalı gerçek kişiler adına tapuya tescil edilmiştir.

Davalılar, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmişlerdir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davalılar, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmişlerdir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı sonucu ortaya çıkar.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...”şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Görüldüğü gibi yönetmelikte, makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasaya aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir yeni hükümler getiremez. Hukukun en temel ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların maki florası olduğu açıklandıkan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabileyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle %10 nisbetine kadar KORU ve % 25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "% 10 nisbetinde KORU ve % 25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

Somut olayda; Antalya Orman Başmüdürlüğünün 27.02.1952 gün ve 4-310/8 sayılı oluru ve 27.02.1952 gün ve 4-310/8/1751 sayılı emirleri üzerine Antalya İli Merkez Bucağına bağlı ... Köyü cenubu ve cenubu şarkında ... adıyla maruf Makilik ve Orman müşterek sınırlarının tesbiti ile görevlendirilen ve Başkan Orman Mühendisi ...