muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/16500, Karar No: 2007/278, Tarih: 16.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16500 E.  ,  2007/278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... Köyü 3473 ve 3531 nolu parsellerin genel arazi kadastrosu sırasında davalı adına tespit ve tescil edildiğini, daha sonra orman kadastrosu sırasında 6 nolu orman kadastro komisyonu tarafından orman sınırı içine alınarak 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına çıkarıldığını belirterek taşınmazın Hazine adına tescilini istemiş, mahkemece davanın kabulü ile 3473 ve 3531 sayılı parsellerin tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce yapılıp 08.03.1982 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Gerçek kişinin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunun Haziran 302 D.134 nolu kayıt olup, cinsinin ... ... vakfından orman ve edinme nedeninin “Mir ... ... ... ... Hazretlerinin ...”, hudutlarının “Tarafları ... sınırı ve ... yeri ve eski ...”, malikinin ... ... ..., miktarının 300 dönüm yüzölçümünde olduğu, ferağ nedeniyle T. Sani 309 D.131 nolu kayıtta aynı miktar ve hudut ile ... ... ... bini ...’a geçtiği ,daha sonra malikinin mirasçısız ölmesi üzerine, vakfa ait olduğundan bil- müzayede ihale kılındığı, defter-i hakani emanet-i celilesinden şerefvarid olan 21-eylül-332 ve 6-eylül 332 tarih ve 68 ve 83 numaralı tahrirat-ı aliyyelerinden anlaşılmakla, meclis-i idare-i livanın 6-T.Sani 34 tarihli kararı mucibince senet ita kılındığı edinme sebebiyle, yani, orman yönetiminin taraf olmadığı ve orman yönetimini bağlamayan işlem ile T.Sani 334 tarih 99 nolu kayıtta, hududu “şarken ve garben ve şimalen sahibi senet ... ve tarlaları cenuben eski ... ... çiftliği arazisi olarak değiştirilip, miktarı 1048 dönüm 44 arşına yükseltilerek, orman vasfında, Bosnalı ... Bey kerimesi ve ... ... Bey’in zevcesi ...(...) Hanıma geçtiği, malikinin 18/11/1931 tarihinde ölmesi üzerine, çocuklarından ... mirası reddettiğinden, aynı hudut ve orman vasfı ile ancak, 96 hektar 3194 metre yüzölçümünde, ... 935 tarih 105 nolu kayıtta kızı ... ve oğlu ...’a, geçtiği,daha sonra maliklerinin başvurusu üzerine iki eşit kısma ayrılarak orman vasfı ile, 48 hektar 1597 metre yüzölçümündeki bölümünün 28/7/1944 tarih, 244 numaralı

kayıtta ... ... ..., yine 48 hektar 1597 metre yüzölçümündeki bölümünün ise, 28/07/1944 tarih 196 nolu kayıt ile ... ... adına kaydedildiği,196 nolu kaydın sahibi ...’nin satışı nedeniyle aynı cins hudut ve miktar ile 11/6/1945 tarih 36 numarada tamamı 240 hisse itibarıyla ... ve arkadaşlarına geçtiği anlaşılmaktadır.

4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi sonucunda tüm ormanlar devletleştirildiğinden, yasa gereği 28/7/1944 tarih 183 cilt 244 nolu orman tapusu, 48 hektar 1597 metre miktar orman vasfında istimlak edilerek 11/10/1946 tarih 80 nolu kayıt ile Hazineye geçmiş, ancak daha sonra 5658 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile iadeye tabi ormanlardan olduğu gerekçesiyle, resmi senetle, 17/03/1952 tarih 87 numaralı kayıtta, orman vasfında, aynı miktar ve hudut ile ... ... ... adına iade edilmiştir. 28/07/1944 tarih 196 nolu kayıt ile ... ... adına kaydedilen ve ...’nin satışı nedeniyle aynı cins hudut ve miktar ile 11/6/1945 tarih 36 numarada tamamı 240 hisse itibarıyla ... ve arkadaşlarına geçen orman tapusu hakkında ise 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle devletleştirme ve keza daha sonra 5658 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile ,iade işleminin yapıldığı yolunda herhangi bir kayıt bulunmamaktadır.

... Köyünde 1955 yılında yapılan tapulama çalışması sırasında, 17/03/1952 tarih 87 nolu orman tapusu dayanak alınarak, maliki ... ... ... adına, 11/6/1945 tarih 36 nolu tapu dayanak alınarak ... ve arkadaşları adlarına tapulama parselleri oluşturulmuş, bir kısım parseller daha sonraki tarihlerde yapılan intikaller ile el değiştirmiştir.

Yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, ilk kez merkez ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına 28.05.1981 tarihinde başlanarak 5658 sayılı yasa uyarınca iade edilen 17/03/1952 tarih 87 numaralı kayıtta, orman vasfında,aynı miktar ve hudut ile ... ... ... adına tapulu taşınmazın bulunduğu alan, Batı ... ... Özel ormanı adı verilerek tapu maliki adına sınırlandırılmış,doğuda bulunan orman vasfındaki taşınmazlar ise 291-292-293-294-295-296-297-298-299-291 nolu orman sınır noktalarını birleştiren hatlar ile Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılmış ve akabinde içinde çekişmeli taşınmazların bulunduğu alanın nitelik yitirdiği

saptandığından, 1744 sayılı yasanın 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış, sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise, itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir.

saptandığından, 1744 sayılı yasanın 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış, sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise, itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir.

Tüm bu açıklamalara göre, gerçek kişilerin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunda 300 dönüm yüzölçümünde olmasına karşın, bu tapu kaydının gittisi olan, Mart 1952 tarih 87 nolu, 48 hektar 1597 m2 yüzölçümünde, ... ... ... adına kayıtlı taşınmazın, önce 4785 sayılı yasaya göre istimlak edilip, daha sonra 5658 Sayılı Yasaya göre iade edilen, orman kadastrosu sırasında ise, Batı ... ... Özel Ormanı olarak sınırlandırılan alanın, kök tapu miktarı olan 300 dönümün çok üzerinde olduğu, tapunun ilk tesisinden sonra yapılan intikaller sırasında sınırdaki Devlet ormanları da tapu kaydı kapsamına alınarak yüzölçümünün artırılması işleminin Orman Yönetimini bağlamayacağı, bu nedenle davacı gerçek kişilerin maliki oldukları kadastro parsellerinin dayanağı Haziran 1945 tarih 36 nolu tapu kaydının 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştiği ve 5658 Sayılı Yasada yazılı koşullar oluşmadığından iadeye tabi olmaması nedeniyle orman kadastrosu sırasında önce Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılıp 2. madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve işlemin 08.03.1982, itirazlı yerlerin 11.11.1985 tarihinde ilan edilerek orman kadastro işlemi ile orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin kesinleştiği, orman kadastro işlemlerinin kesinleştiği tarihe göre hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, davacı gerçek kişilerin orman kadastrosunu iptal ettirecek hiçbir yasal dayanaklarının bulunmadığı, yerel mahkemece bu ilkeler gözönünde bulundurularak Hazinenin davasının kabulüne dair verilen kararda

isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/01/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5829, Karar No: 2017/4601, Tarih: 13.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/5829 E.  ,  2017/4601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Olay tarihinde Atatürk Bulvarında yürüyen yakınanın yanına gelen sanıkların, yakınanın hareket halinde olduğu yol üzerinde geçişini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek biçiminde bir hareketlerinin bulunmadığı ve bu bağlamda “yol kesmek”ten söz edilemeyeceği gözetilmeden; sanıklar hakkında TCK'nın 149/1-a,c,h,son bendlerinin yanında (d) bendinin de teşdit nedeni olarak gösterilmesi;

2-) 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ...'ın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış hakkının CMUK 326. maddesi gereğince korunmasına, 13/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6849, Karar No: 2012/15853, Tarih: 24.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6849 E.  ,  2012/15853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Uyap kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 15.03.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın vefat etmesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14782, Karar No: 2020/7489, Tarih: 02.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14782 E.  ,  2020/7489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Bozmadan önce verilen 05/07/2013 tarihli ilk kararda sanık ...'in, 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4,119/1-c ve 62 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile, suça sürüklenen çocuk ...'ın ise 4000 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, bu kararın sadece sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği ve bu karara yönelik aleyhe temyiz olmadığı halde aleyhe değiştirme yasağı gözetilmeden bozmadan sonra verilen hükümde, sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezasına , suça sürüklenen çocuk hakkında ise 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

2-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10205, Karar No: 2024/6891, Tarih: 07.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/10205 E.  ,  2024/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1676 E., 2023/1861 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/177 E., 2022/429 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, boşanma ve boşanmanın fer'îlerine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve karşı davayı cevap dilekçesinde özetle; tarafların 1994 yılında evlendikleri, bu evliliklerinden iki çocuklarının bulunduğu, yedi yıl önce ortak çocuğun trafik kazasında vefatından sonra davalının değişmeye başladığını, ortak diğer çocukla ve evle ilgilenmez bir hale geldiğini, vefat eden çocuk için ödenen sigorta parasını ne eve ne de diğer ortak çocuğa harcamadığını, ortak çocuğun eğitim ihtiyacının müvekkili tarafından karşılandığını, bir aylık sürelerle Trabzon iline gittiğini ve dönmediğini son olarak ortak diğer çocuğun mail hesabı ile facebooktan kimi hesaplar açtığı ve bu hesaplardan erkeklerle konuşarak evlilik ile ilgili bilgiler ve fotoğraflar gönderdiği, taraflar arasında karı koca ilişkisinin kalmadığını, en son olarak Trabzon'a yaptığı bir ziyaretten döndükten sonra ortak çocuk ve müvekkili için uzaklaştırma kararı aldığı, davalının psikolojik tedavi gördüğünü veya görüyor olduğunu beyan ederek tarafların boşanmalarına, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini ve talep ve dava etmiştir,

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacının müvekkiline şiddet uyguladığını, vefat eden ortak çocuğun desteği ile yaşamını sürdürürken ortak çocuğun vefatından sonra davalının diğer çocuğu müvekkiline karşı kışkırttığını ve vefat eden çocuk nedeni ile müvekkiline ödenen sigorta parasını müvekkilden alarak diğer çocuğa gönderdiğini, ancak bu parayı içki masasında harcadığını, davacının ganyan bayisi olduğunu, her akşam eve içkili gelerek müvekkiline şiddet uyguladığını, bu şiddet olaylarından birinde müvekkilinin şikayetçi olması üzerine davalının Ceza Mahkemesi kararı ile ceza aldığını ve cezasının HAGB'ye çevrildiğini, müvekkilinin bu karardan sonra gördüğü diğer bir şiddet eyleminde yine şikayetçi olmak istemesine oğlunun "babamı şikayet edersen seni komalık eder gider ben yatarım" demesi üzerine şikayetçi de olamadığını, davalının müvekkiline sürekli "siktir git, balina gibisin, ben zaten bir işe yaramazsın" şeklinde hakaret ettiğini, onu aşağılayarak yataktan ittiğini, müvekkilinin annesini ziyarete gitmesine sen oraya s... gidiyorsun dediğini, ortak çocuk ...'i akrabaları ile içki masalarına alıştırdığını, oğlunun 16 yaşında araba almak istediğini, kendisine eziyet edildiği için vefat eden oğlundan gelen sigorta parası ile hiç istemediği halde diğer oğluna araba almak zorunda bırakıldığını, oysa bu para ile ölen oğluna hayır yapmak istediğini, davacının bu para nedeni ile evin elektrik ve doğal gaz ödemelerini yapmayı bırakıp müvekkiline harçlıkta vermediğini ve müvekkilinin komşularının yardımı ile geçinmek zorunda kaldığını, davalının ise emekli maaşı yanında ganyan bayiinden ek gelirinin olduğunu ancak bu parayı içki masalarında yemeyi adet haline getirdiğini, beyan ederek tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 150.000,00 maddî ve 150.000,00TL manevî tazminatın davalıdan tahsiline, müvekkili lehine aylık 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesine ve nafaka miktarının her yıl ÜFE oranında arttırıma tabi tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; "... davalı kadının müşterek çocuk ...'in vefatından davacı erkeği sorumlu tutup beddua ederek duygusal şiddet uyguladığı, davacı erkekle ve müşterek çocukla yeterince ilgilenmediği, davalı kadının erkekten ayrı yatakta uyuduğu, davalı kadının habersiz uzun süreli şehir dışına gittiği, davalı kadının sosyal medya siteleri ve telefon üzerinden güven sarsıcı konuşmalar ve internetten görüntülü görüşmeler gerçekleştirdiği, davacının dosya sunduğu sosyal medya konuşmaları incelendiğinde ... E., ... K. ve ... A. isimli kişilerle aile mahremiyetini ihlal eden, arkadaşlık ve sıradanlık boyutunu aşan konuşmalar gerçekleştirdiği, her ne kadar davalı kadın bu yazışmaların kendisi tarafından yapılmadığını iddia etmiş ise de sohbetlerdeki konuşma gidişatı, devamlılık, , kadının kendi fotoğraflarını çekim açısı, HTS kaydında yer alan 0539397 \*\* \*\* nolu telefonun ... A. isimli sohbet ettiği kişiye ait oluşu, müşterek çocuğun görgüye dayalı beyanları bir arada değerlendirildiğinde ilgili konuşmaları gerçekleştiren ve fotoğrafları atanın davalı kadın olduğuna kanaat getirilmiş, davalı kadının güven sarsıcı davrandığı ispatlanmış olup davalı kadına kusur olarak yüklenmiştir. Davalı fiziksel şiddete uğradığını iddia etmiş ise de Ankara Batı 5.Asliye Ceza 2017/228Esaslı dosyanın üzerinden 3 yıl gibi uzun süre geçtiği, tarafların 2020 yılına kadar aynı evde yaşamaya devam ettiği ve olayın af mahiyetinde olduğu anlaşılmıştır. Tanıkların beyanları ve dosyaya sunulan davalı davacı arasındaki telefon mesajları gözetildiğinde davacı erkeğin maddi ihtiyaçları karşıladığı, davalı kadının güven sarsıcı davranışlarının öğrenilmesi sonrasında davacı erkeğin tepki olarak bazı ihtiyaçları ve faturaları aksattığına kanaat getirilerek davacı erkeğe kusur olarak yüklenmemiştir.Ankara Batı C. Başsavcılığının 2020/28150 Esas soruşturma sayılı dosyasında mesajları atanın reşit müşterek çocuk olduğu, kadının şikayetinden vazgeçtiği davalıya kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmıştır. Taraflara kusur olarak yüklenen vakıalar değerlendirildiğinde davalı kadının tam kusurlu, davacı erkeğin kusurunun bulunmadığı, tarafların aralarındaki şiddetli geçimsizliğin sabit olduğu, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenemeyecek derecede temelinden sarsıldığı, evliliğin devamında taraflar ve toplum açısından korunması gereken bir fayda kalmadığı anlaşılmakla, asıl davanın TMK 166/1 uyarınca kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı kadının tam kusurlu olduğu gözetilerek karşı davanın reddine karar verilmiştir..

..." gerekçesi ile asıl davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'nun 166/1nci maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, karşı davanın reddine, davalı-karşı davacı kadının tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin tam kusurlu olması nedeniyle reddine, davalı-karşı davacı kadın lehine takdir edilen aylık 900,00 TL tedbir nafakasının hükmün kesinleşmesine kadar devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme yapıldığını beyanla asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kusur belirlenmesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme yapıldığını beyanla asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kusur belirlenmesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının boşanma davasının reddinin, erkeğin davasının kabulünün, kadının tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddinin doğru olup olmadığı, eksik inceleme bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 6 ıncı, 166 ıncı, 174 üncü, 175 inci ve 176 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalı-davacıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalı-davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.