muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/4815, Karar No: 2024/4694, Tarih: 17.09.2024

"Davaya konu plan değişikliğinin onaylandığı 09.03.2021 tarihinde Ankara ilinin 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı yürürlükte olan bir plan olmadığı, 2020 yılında Mahkeme kararıyla iptal edilmiş olduğu için, davaya konu işlem kapsamında 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı Değişikliği yapılmış olması planlama esasları kapsamında hatalı olduğu, davaya konu işlemlerden 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı Değişikliği dayanaktan yoksun olduğu,
	1/25.000 ölçekli davaya konu Nazım İmar Planı Değişikliğinde taşıt yolunun doğusunda planlanmış olan yeşil alanın bir kısmının kaldırılması ve yerine Gelişme Konut Alanı önerilmiş olması Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliğine aykırılık taşıdığı, bu değişikliğin, kentin  çeperindeki bu bölgede yeni konut gelişimi önermeyen, konut değil çalışma alanları ile mekânsal gelişmeyi sonlandırma kurgusuna sahip olan üst ölçekli planlardaki ana vizyona ve stratejiye aykırı olduğu; dolayısıyla plan ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü, sosyal ve teknik altyapı dengesini bozduğu; yürürlükteki imar planlarında öngörülen sosyal ve teknik altyapı standartlarını düşüren plan değişikliği yapılmış planlarında öngörülen sosyal ve teknik altyapı standartlarını düşüren plan değişikliği yapılmış olduğu; imar planlarında bulunan sosyal ve teknik altyapı alanlarının kaldırılması, küçültülmesi veya yerinin değiştirilmesine dair plan değişiklikleri zorunluluk olmadıkça yapılmamalıyken, 1/25.000 ölçekli işlemde tam olarak böyle bir yaklaşım benimsenmediği, bunun tek gerekçesinin de taşınmaz sınırlarının 1/25.000 ölçekli plana aktarılarak parsel sınırlarına göre plan paftası üzerinden ölçü alınarak plan kararı üretilmiş olması olduğu, bu yaklaşımın Yönetmelikte de belirtildiği gibi zaten 1/25.000 ölçekli plan yapma tekniğine aykırı olduğu,
	Ayrıca davaya konu işlemlerden 1/5000 ve 1/1000 ölçekli nazım ve uygulama imar planı değişikliklerinde öngörülen kullanım kararı değişikliği üst ölçekli plan olan 1/25.000 ölçekli 2023 Başkent Ankara Nazım İmar Planının bu bölgeye ilişkin ana plan kararına uyumlu olmadığı, alt ölçekli planların üst ölçekli plana uygunluk şartı sağlanmadığı, planların kademeli birlikteliği ilkesinin göz ardı edildiği,
	Davaya konu plan değişikliği işlemleri sonucunda farklı ölçeklerdeki planlarda öngörülen kullanımlar arasında tutarsızlıklar bulunduğu, bunun da planların kademeli birlikteliği ilkesi açısından sorunlu olduğu,
	Davaya konu işlemlerden 1/25.000 ölçekli Nazım İmar Planı Değişikliği ile Kentsel Çalışma Alanı olarak planlı bu bölgede tek bir parselin Gelişme Konut Alanı olarak değiştirilmiş olmasının çevre ve imar bütünlüğünü zedelediği,
	Mahkeme kararıyla iptal edilmiş olmakla beraber, 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni planı açısından değerlendirildiğinde, Kentsel Servis Alanı olarak planlanmış bu bölgede tek bir parselin kullanımı farklılaştırılarak yeni kentsel gelişme alanı öngörülmüş olması bu ölçekti de çevre ve imar bütünlüğünün sağlanamadığına işaret ettiği,

Mahkeme kararıyla iptal edilmiş olmakla beraber, 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni planı açısından değerlendirildiğinde, Kentsel Servis Alanı olarak planlanmış bu bölgede tek bir parselin kullanımı farklılaştırılarak yeni kentsel gelişme alanı öngörülmüş olması bu ölçekti de çevre ve imar bütünlüğünün sağlanamadığına işaret ettiği,
1/5000 ve 1/1000 ölçekli mevcut Nazım ve Uygulama İmar Planlarının plan notlarında Kentsel Çalışma Alanları içinde Konut Alanı yapılmasına olanak tanıyan bazı koşulların tanımlandığı; ancak davaya konu taşınmazın bu koşulları sağlamadığı, mevcut planların plan notlarındaki konut yapılabilmesi koşulunu sağlamadığı halde bu taşınmazda konut gelişiminin öngörülmesi bu bölgenin mevcut nazım ve uygulama imar planlarına aykırılık taşıdığı, bu planlarla yaratılan çevre ve imar bütünlüğünü bozduğu,
	Üst ölçekli plan kararı ve alt ölçekli imar planlarındaki kullanım kararları ve plan notları doğrultusunda, bu taşınmazda konut ağırlıklı bir kullanım getirilmesinin çevre ve imar bütünlüğünü bozan bir yaklaşım olduğu, bu durumun hem planlama esaslarına hem de Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 7. maddesinin (I) bendinde yer alan "Planlar, çevresinde veya bitişiğinde yer alan mevcut planlar ile uyumlu hazırlanır" koşuluna aykırılık taşıdığı,
Şehircilik ilkeleri kapsamında kentin çeperinde yer alan ve kentin sonlandığı bu bölgede hem 1/25.000 ölçekli davaya konu Nazım İmar Planı Değişikliği işlemiyle öngörülen "Yüksek Yoğunluklu" Gelişme Konut Alanı biçimindeki plan kararının; hem de davaya konu alt ölçekli plan değişikliği işlemlerinde çeper konumdaki bu taşınmaz için 1.50 emsal ve 18 kat önerilmesi planlama ve şehircilik ilkelerine aykırı olduğu,
	Dolayısıyla davaya konu plan değişiklikleriyle burada 1/25.000 ölçekli planda öngörülen Gelişme Konut Alanı kullanımı ile 1/5000 ve 1/1000 ölçekli imar planlarında öngörülen ve % 90 oranında konut gelişimine olanak tanıyan Ticaret-Konut Alanı kullanımı için bu konum doğru bir yer seçimi olmadığı, kentin çeperindeki bu taşınmaz, 1.50 emsal değeri ve 18 kat ile konut ağırlıklı gelişimin planlanması için de doğru bir yer seçimi omadığı,
	Ayrıca belirtmek gerekir ki özelleştirme süreci kapsamında burada kentsel çalışma alanı planlanmasının da olanaklı olduğu; konut ağırlıklı bir kullanım değişikliğinin anlamlı ve geçerli bir gerekçesinin bulunmadığı,
	Davaya konu işlemde ilave gelen nüfusun gereksinimi olan sosyal donatı alanlarının planda ayrılmadığı, sosyal ve teknik altyapı standartlarını düşüren ve artan nüfusun ihtiyacı olan sosyal ve teknik altyapı alanlarını standarltara uygun olarak plan değişikliğine konu alanda ayırmamış olan bu plan değişikliği işlemi Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliğine pek çok açıdan aykırılıklar taşıdığı, işlem kapsamında hazırlanmış olan "Sosyal ve Teknik Altyapı Etki Değerlendirme Raporu"nun ise hatalı olduğu veya güncel olmadığı, rapordaki nüfus hesaplamaları da yanlış olup geçerliliği olmayan, yetersiz bir değerlendirme raporu olduğu,

Davaya konusu plan değişikliği ile burada ilave bir trafik yükü yaratılmasının kaçınılmaz olduğu, ancak buna yönelik olarak ulaşım bağlantılarında bir iyileştirme veya kapasite artırımı yapılmadığı, otopark alanlarının da hem konut hem ticari kullanımlar için planlanması ve hesaplanması gerekmektiği, bunun da yapılmadığı "otopark sorununun oluşmayacağı düşünülmektedir" ifadesi ile yetinildiği, bunun bilimsellikten uzak bir değerlendirme olduğu ve bu nedenle de "Sosyal ve Teknik Altyapı Etki Değerlendirme Raporu" yetersiz bir rapor olduğu, 
	Tüm bu saptamalar yapılan işlemin şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına ve Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliğine aykırı olduğunu gösterdiği."  tespit ve değerlendirmelerine yer verilmiştir.
   Yerinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu  düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgeler, davalı idarenin bilirkişi raporuna itirazı, birlikte değerlendirildiğinde;
İmar planlarının, planlanan yörenin bugünkü durumunun, olanaklarının ve ilerideki gelişmesinin gerçeğe en yakın şekilde saptanabilmesi için coğrafi veriler, beldenin kullanılışı,  donatımı ve mali  bilgiler  gibi  konularda yapılacak araştırma ve anket çalışmaları sonucu elde edilecek bilgiler ışığında, çeşitli kentsel işlevler  arasında var olan ya da sağlanabilecek olanaklar ölçüsünde  en  iyi  çözüm  yollarını  bulmak  belde halkına iyi yaşama düzeni ve koşulları sağlamak amacıyla kentin kendine özgü yaşayış  biçimi  ve karakteri, nüfus, alan ve yapı ilişkileri, yörenin gerek çevresiyle ve gerekse çeşitli alanları arasında olan bağlantıları, halkın sosyal ve kültürel gereksinimleri, güvenlik ve sağlık ile ilgili konular gözönüne alınarak hazırlanması gerekmektedir.
Yukarıda yer verilen düzenlemeler uyarınca, özelleştirme programındaki kuruluşlara ait  veya özelleştirilmek üzere özelleştirme programına alınan arsa ve arazilerde ilgili kuruluşlardan gerekli görüş alınmak suretiyle her ölçekteki imar planı değişiklikleri yapmak Özelleştirme İdaresi Başkanlığının yetkisi dahilinde olmakla beraber, bu plan ve plan değişikliklerinin çevre ve imar bütünlüğünü bozmayacak şekilde yapılması gerektiği açıktır.

Yukarıda yer verilen düzenlemeler uyarınca, özelleştirme programındaki kuruluşlara ait  veya özelleştirilmek üzere özelleştirme programına alınan arsa ve arazilerde ilgili kuruluşlardan gerekli görüş alınmak suretiyle her ölçekteki imar planı değişiklikleri yapmak Özelleştirme İdaresi Başkanlığının yetkisi dahilinde olmakla beraber, bu plan ve plan değişikliklerinin çevre ve imar bütünlüğünü bozmayacak şekilde yapılması gerektiği açıktır.
Dosyanın incelenmesinden,  dava konusu taşınmazın Sultan Fatih Caddesinden cephe aldığı ve çevre yolunun kuzeyinde yer aldığı,  komşuluğunda alışveriş merkezleri, büyük ticari alanlar ve lüks konut sitelerinin bulunduğu, uyuşmazlık konusu taşınmazın dava konusu 1/5000 ölçekli nazım ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planında %23'ünün park alanı, %1,38 lik kısmının yol alanı, kalan kısmının  ise  Yençok:18 kat yapılaşma koşullu konut+ticaret alanı olarak planlandığı, her ne kadar taşınmazın bulunduğu bölge üst ölçekli nazım imar planında kentsel çalışma alanı olarak planlanmış ise de alt ölçekli imar planlarında dava konusu parselin de cephe aldığı 35 metrelik ana arter yolun ve etrafının   ticaret+konut, ticaret ve konut  alanı olarak planlandığı, meri 1/1000 ölçekli uygulama imar planında   konut alanlarında E:0,80, kentsel çalışma alanlarında ise E:1,00 olarak belirlendiği ancak 10.000 m2 ve üzeri parsellerde E:1,50 olacağının plan notlarında düzenlendiği ve  50.000 m2 ve üzeri kentsel çalışma alanı olarak belirlenen taşınmazlarda konut yapımına olanak verildiği,  ayrıca davalı idare tarafından dosyaya sunulan imar planlarında 35 metrelik yol boyunca E:1,40-1,60-2,60 yapılaşma koşulları  belirlendiği görüldüğünden dava konusu imar planları ile getirilen kullanım kararı ve yapılaşma koşullarının çevre ve imar bütünlüğü bakımından uygun olduğu anlaşılmıştır.

Davaya konu taşınmazın bulunduğu alanda imar planı yapma yetkisinin Özelleştirme Yüksek Kuruluna ait olduğu, davaya konu edilen imar planı değişiklikleri yapılırken ilgili kurum ve kuruluşların görüşlerinin alındığı, dava konusu 1/25.000, 1/5000 ve 1/1000 ölçekli imar planı değişikliklerinin üst ölçekli planlara aykırılık oluşturmadığı, çevre ve imar bütünlüğü yönünden değerlendirildiğinde ise; 3194 sayılı yasanın 9. maddesinin 2. fıkrasında verilmiş olan yetkiye istinaden Özelleştirme Yüksek Kurulunca yalnızca dava konusu parsele ilişkin imar planı değişikliği yapıldığı, dava konusu işlem tek bir parseli ilgilendiren bir işlem olduğu için farklı iki plan ölçeğinde benzer karar ve ayrıntının bulunmasının plan kademeleri ya da planların kademeli birlikteliği ilkesi kapsamında planın iptalini gerektirecek bir aykırılık olmadığı, ayrıca dava konusu taşınmaza getirilen kullanım kararlarının komşu parsellere verilen fonksiyonlarla uyumlu olduğu,  çevre ve imar bütünlüğü kapsamında yapılaşma koşulları içinde yapı yükseklikleri incelendiğinde, dava konusu taşınmaza çevresiyle uyumlu yapılaşma şartları getirildiği, otopark ihtiyacının parsel içerisinde çözümlendiği, taşınmazın geçmişten bu yana plan kullanımlarında sosyal donatıya ilişkin bir fonksiyon bulunmadığı görüldüğünden davaya konu işlemde sosyal donatı dengesinin bozulmasına yönelik bir sakınca tespit edilmediği, bu nedenlerle çevre imar bütünlüğünün bozulmadığı, bu durumda dava konusu imar planı değişikliklerinde şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına ve kamu yararına aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Ayrıca uyuşmazlık konusu taşınmazın özelleştirme kapsam ve programına alındığı, davacılar tarafından bu kararlara karşı dava açılmadığı, dava konusu planlara ait açıklama raporlarında özelleştirme kapsam ve programına alınan parsellerin etkin ve verimli kullanılabilmesi amacıyla dava konusu çevre düzeni planı ile imar planı değişikliklerinin yapıldığı belirtilerek planlamanın temel gerekçesinin ortaya konulduğu, plan değişikliği için gerekli koşulların oluştuğu sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.2577 sayılı Kanunun 20/A maddesi kapsamında kalan uyuşmazlığın 1/25.000 nazım imar planı değişikliği, 1/5000 ölçekli nazım ve 1/1000 ölçekli uygulama imar plan değişiklikleri bakımından DAVANIN REDDİNE,
2.Dava konusu 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planı değişiklikliğine ilişkin kısmı bakımından ise  İPTALİNE,
3. Dava kısmen iptal, kısmen ret ile sonuçlandığından, ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin yarısı olan ...-TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına, diğer yarısı olan ...-TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,

2.Dava konusu 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planı değişiklikliğine ilişkin kısmı bakımından ise  İPTALİNE,
3. Dava kısmen iptal, kısmen ret ile sonuçlandığından, ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin yarısı olan ...-TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına, diğer yarısı olan ...-TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmasız işler için belirlenen ...-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine, duruşmasız işler için belirlenen ...-TL  vekâlet ücretinin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine,
5.Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından yatırılan  tarafından yatırılan avanstan karşılanan keşif harcı ve keşif ve bilirkişi incelemesi gideri olan ...TL avansın ...-TL'lik kısmının davacıdan, ...-TL'lik kısmının davalı idarelerden  alınarak Hazine ve Maliye Bakanlığı'na verilmesine, bu kısmın tahsili için kararın bir örneğinin için kararın bir örneğinin Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'ne tebliğine,
6. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
7. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 17/09/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2097, Karar No: 2024/3574, Tarih: 17.09.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas     No : 2024/2097
Karar	No : 2024/3574                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:...sayılı, 2577 sayılı İdari Yargılama Kanununun 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca verilen temyiz isteminin reddine ilişkin kararı ile ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Kaçkar Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğünde gümrük muhafaza memuru olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun... tarih ve ...sayılı işleminin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler, soruşturma raporu, iddianameler, CD görüntüleri ve CD izleme raporları, tape kayıtlarının dökümü ve maddi ve hukuki süreç birlikte değerlendirildiğinde; kaçak sigara yüklü tırların muhtelif tarihlerde Sarp Gümrük Kapısından kayıt yaptırmadan yasal olmayan geçişlerinin olduğu, bu geçişlerin yaşandığı tarihlerde ve geçişlerin yapıldığı yerlerde çalışan personelin nöbet yerlerinin gümrük muhafaza kısım amir vekili tarafından belirlendiği ve bahsi geçen tarihlerde davacının da aralarında bulunduğu aynı memurların görevlendirildiğinin ve davacının da 27/04/2015-17/05/2015 tarihleri arasında yurt içine ve yurt dışına Sarp Gümrük kapısından kayıt yaptırmadan geçiş yapan kaçak sigara yüklü tır araçlarının Kara Kapıları Taşıt Takip Programına kayıtları yapılmaksızın geçişi esnasında Sarp Gümrük Sahasında görevli olduğunun görüldüğü, söz konusu kaçak yüklü tırların hiçbir resmi işleme tabi tutulmaksızın ülkemize sokulması konusunda davacı tarafından tır şoförlerine ve kaçak sigara sahiplerine yardımcı olunduğu, davacıya isnat edilen eylemlerin disiplin hukuku yönünden sübuta erdiği, bu durumda 657 sayılı Kanun'un 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendinde düzenlenen "memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak" fiilinin gerçekleştiği, davacının eylemine karşılık mevzuatta öngörülen Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, öte yandan; disiplin hukuku ile ceza hukukunun soruşturma ve yargılama usullerinin, verilen cezanın niteliği ve bu cezanın doğurduğu sonuçlar, cezanın etkileri, ceza ve suçların tanımı ve konuluş amaçları yönlerinden birbirinden farklı özellikler taşıdığı, bir kamu görevlisinin ceza yasasına göre mahkum olması veya olmamasının, kamu görevlisinin eyleminin, disiplin hukukuna göre değerlendirilmesine ve disiplin suçu kabul edilip disiplin cezası ile cezalandırılmasına engel olmadığı, disiplin hukuku açısından adli yargı mercilerince yapılacak soruşturma sonucunun beklenme zorunluluğu bulunmadığı, 657 sayılı Kanun'un "Cezai kovuşturma ile disiplin kovuşturmasının bir arada yürütülmesi" başlıklı 131. maddesinde yer alan, "Aynı olaydan dolayı memur hakkında ceza mahkemesinde kovuşturmaya başlanmış olması, disiplin kovuşturmasını geciktiremez. Memurun ceza kanununa göre mahkum olması veya olmaması halleri, ayrıca disiplin cezasının uygulanmasına engel olamaz." şeklindeki açık hüküm karşısında davacının, isnat edilen fiil ile ilgili olarak hakkında verilmiş bir mahkumiyet kararı olmaksızın memurluktan çıkarılmasının hukuka aykırı olduğu şeklindeki iddialarının da yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, Danıştay Onikinci Dairesinin 26/04/2023 tarih ve E:2019/4961, K:2023/2242 sayılı bozma kararına uyularak; davacının üzerine atılı fiillerin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda ve 5607 Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda açıkça tanımlanan fiillerden olması ve ceza yargılamasına da konu edilmesi nedeniyle, davacının anılan fiili işleyip işlemediğinin ancak ceza mahkemesince verilecek kararın kesinleşmesi üzerine belirlenebileceği, bu durumda, söz konusu ceza davasının sonuçlanıp sonuçlanmadığı hususunun araştırılması ve davacı hakkındaki ceza yargılaması sonuçlandıktan sonra disiplin cezasına konu fiillerin işlenip işlenmediği konusunda yeniden bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin verilen davanın reddine dair idare mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi  kararının kaldırılmasına, yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, kesin olarak karar verilmiştir.
Bahsi geçen karara karşı davalı idare tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin kararıyla; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrasında yer alan, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde, kararı veren mercinin temyiz isteminin reddine karar vereceğine ilişkin düzenleme uyarınca, davalı idarelerin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  : 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesi hükmü gereğince Bölge İdare Mahkemesince istinaf talebinin kabulüne ve ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verildiğinde esasa ilişkin yeni bir karar verilmesi gerektiği, yine mezkur maddede yer alan hüküm uyarınca istinaf mahkemesinin istinaf başvurusunu haklı bularak kararı kaldırması ve yeni bir karar verilmesi için dosyayı ilgili mahkemeye göndermesi için “ilk derece mahkemesi kararının ilk inceleme üzerine verilmiş bir karar” olması gerektiği, oysa Rize İdare Mahkemesinin 29/03/2018 tarihli kararının, ilk inceleme üzerine verilen bir karar olmayıp esastan inceleme üzerine verilen bir karar olduğu belirtilerek, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.  
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ 		: ...
 DÜŞÜNCESİ				: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten sonra, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararı temyiz yolu açık kararlardan olduğundan, temyiz isteminin reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... sayılı kararı kaldırılarak ve dosyadaki belgeler incelenerek işin gereği görüşüldü: