muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10919, Karar No: 2024/10970, Tarih: 05.11.2024

Suçtan zarar gören ...'ın PTT ... Şubesi aracılığıyla İzmir 1. İcra Müdürlüğüne gönderdiği nafakaya ilişkin 12 adet ödemenin, evrakta dosya numarası yazılı olmadığından gönderim yapan şubeye iade edildiği ve buna ilişkin 13.950 TL'nin suç tarihinde PTT ... Şubesinde veznedar ve müdür vekili olarak çalışan sanık ...'in zimmetinde kaldığı kabul edilerek sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün Dairemizin 08.12.2014 tarihli ve 2013/7148 Esas, 2014/12287 sayılı Kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmek suretiyle aynı tarihte kesinleştiği, sanık müdafiinin 11.09.2020 tarihli talebi üzerine yargılamanın yenilenmesine karar verilerek dosyanın yeniden ele alındığı, bu aşamada, ilk yargılamada dosya arasında bulunmayan ve ... isimli şahıs tarafından gönderilen 9 adet ödeme makbuzu üzerinde Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince yapılan 19.09.2022 tarihli tetkik sonucunda makbuzlardan birindeki imzanın sanıklar ... ve ...'ın eli ürünü olup olmadığının belirlenemediğinin, üçünde hakkında beraat kararı verilen sanık ...'ın imzasının bulunduğunun, beşinde ise imza bulunmadığının tespit edilmesi akabinde mahkemece, sanık ...'in, ... adına olan (2) numaralı gişeden ödemelerden ikisini kendi imzasıyla suçtan zarar görene ödenmiş gibi gösterdiği, sanıklar ... ve ...'ın birbirlerinin şifresini bildikleri ancak ...'ın onay vermeden ödeme yapılması mümkün olmadığından kendi gişesinden ve ...'ın gişesinden ödendiği gösterilen paraların sanık ...'ın zimmetinde bulunduğunun kabulü ile yeniden yargılama sonucunda da mahkumiyet kararı verilmiş ise de; sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, ...'ın gişesinden kendi imzası bulunan ödemeleri ...'ın işçisine yaptığını beyan etmesi, ...'ın çalışanı ...'in yargılamanın yenilenmesi öncesinde ve sonrasında bir kez patronu adına para çektiğini bildirmesi, yargılamanın yenilenmesi öncesinde dinlenmeyen suçtan zarar görenin oğlu ...'ın da 10.11.2022 tarihli duruşmada, sanıktan babası adına bir kez tahsilat yaptığını söylemesi, geriye kalan makbuzlar üzerinde sanığın imzasının bulunmayıp üçünde ...'ın imzasının bulunması ve ...'ın 12.01.2012 tarihli duruşmada, "... Bey benim çalıştığım 2 Nolu gişeye de onay yetkisi açmıştı, ben kendi şifremle onay işi de yapabiliyordum" şeklinde beyanda bulunması karşısında, sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince yüklenen suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1959, Karar No: 2011/1795, Tarih: 01.03.2011

**21. Hukuk Dairesi         2010/1959 E.  ,  2011/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1.12.2006- 30.7.2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/12/2006-30/07/2007 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu, sürekli kesintili mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenmeli, işyerinin kapsam kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve posta başı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalı, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun m.288 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmalı, 506 sayılı Yasa'nın 3/B-D maddeleri ile 5510 sayılı Yasa'nın 6/a-c maddelerinde

de olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır. Bu davalarda işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı göz önünde tutulmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

de olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır. Bu davalarda işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı göz önünde tutulmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı, ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı işverenin oğlu ... ile evli olduğu ancak aralarında görülen boşanma davasının Kayseri 3.Aile Mahkemesinin 2007/1129 Esas sayılı dava dosyasında devam ettiği, davacının çalıştığını iddia ettiği işyerinin kadınlar tarafından işletilen baklava ve börek imal-satış işyeri olduğu, davacının bu işyerinden Kuruma bildirilen sigortalı çalışmalarının bulunmadığı gibi işe giriş bildirgesinin de düzenlenmediği, 506 sayılı Yasa'nın 79.maddesine göre düzenlenen ve işverenin çalıştırdığı sigortalıların sigorta primlerini ve destek primi hesabına esas tutulan kazançlar toplamını ve prim ödeme gün sayılarını ve pirim miktarını gösteren aylık bordroların dosyada bulunmadığı, davacı tanıklarının çalışmayı doğruladıkları ancak Mahkemenin komşu işyeri tanığı ... ve davalı tanıklarının hizmet akdine dayalı bir çalışma olmadığına yönelik beyanları doğrultusunda davanın reddine karar verildiği, davacının davalı işyerinde çalışıp çalışmadığının dosya kapsamında yer alan belge ve ifadelere göre kesin olarak saptanamadığı ve çalışma olgusu araştırılırken tek tanık beyanı ile yetinilmesinin yerinde olmadığı, çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek kuşkuya yer bırakmayacak biçimde aydınlığa kavuşturulmasının gerekli olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, davalı işyerine ait bordroları getirterek bordro tanıklarını dinlemek, Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinde benzer işi yapan işlerle uğraşan işverenler veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak, davalı işyerinin 506 sayılı Yasa kapsamına alınma tarihi ile tespiti istenen dönem içerisinde Kurum müfettişlerince yapılan bir inceleme olup olmadığının sormak, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp çalışma olgusunu yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek kuşkuya yer bırakmayacak biçimde aydınlığa kavuşturmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7036, Karar No: 2012/11056, Tarih: 11.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/7036 E.  ,  2012/11056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. cümle, 289/1-2. cümle, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı karşısında, hükmün kesin olması nedeniyle sanığın temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8953, Karar No: 2022/1764, Tarih: 09.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/8953 E.  ,  2022/1764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/419 E- 2019/5 K sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin 2019/477E- 2019/551K sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/419 Esas - 2019/5 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dava konusu İzmir İli, Narlıdere İlçesi, Narlıdere Mahallesi 156 ada 2023 parsel (eski 137 ada 971 parsel) sayılı taşınmazda davacının 12.04.1978 tarihinde satış yoluyla hissedar olduğu; İzmir Kadastro Mahkemesi'nin 1996/83 Esas – 1998/14 Karar sayılı ilamı ile taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verildiği, kararın 17.11.1998 tarihinde kesinleştiği ve tapuda hükmen infaz edildiği, eldeki davanın ise 09.09.2016 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığı anlaşılmıştır.

Zamanaşımı, borcu kendiliğinden ve yalnız başına sona erdiren bir neden olmayıp hak düşürücü sürelerden farklı olarak, zamanaşımı süresinin dolmasıyla hak ve alacak ortadan kalkmamakta, var olan bir hakkın dava edilebilme özelliğini ortadan kaldırmaktadır. Bunun sonucu olarak da, mahkemece resen göz önünde tutulamayacağı gibi taraflarca yasada öngörülen süre ve usul içerisinde ileri sürülmesi zorunludur. Zamanaşımı savunması ileri sürüldüğü takdirde mahkemece işin esasına girilip inceleme yapılması mümkün olmamakla birlikte, zamanaşımı savunması ileri sürülmedikçe de istem konusu olan hak ortadan kalkmadığından işin esası hakkında inceleme yapılmasında yasal bir engel bulunmamaktadır.

Buna karşılık, 6100 sayılı HMK'nın "İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi " başlıklı 141/1. maddesinde “Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez.” hükmü ile 141/2. maddesinde "İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükümleri düzenlenmiştir.

Bu itibarla, dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra iddia veya savunma genişletilemeyeceğinden yahut değiştirilemeyeceğinden bu süre içerisinde zamanaşımı savunması yapılmadığı veya bu hakkın yasal süresi içinde kullanılmadığı ya da sonradan kullanılmak istenilip de davacının açık muvafakati yok ise, o hak ve alacak için yasada öngörülen zamanaşımı süresi dolmuş olsa bile, dava konusu istem bakımından mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Her ne kadar ıslah yolu ile savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi yasağının istisnası olarak zamanaşımı def’inde bulunabilir ise de; Hukuk Genel Kurulunun 06.04.2011 gün ve 2010/9-629 E., 2011/70 K. sayılı kararı, 12.06.2013 gün ve 2012/10-1633 E., 2013/825 K. sayılı kararı ile 07.06.2017 gün 2016/9-1209E, 2017/1705K sayılı kararlarında belirtildiği gibi ancak süresinde davaya cevap verilmesi halinde, zamanaşımı savunmasında bulunmayan davalının bu savunmasını ıslah suretiyle sonradan ileri sürebileceği, sonradan ıslahla ileri sürmesinde usule aykırı bir yönün bulunmadığı kabul edilmiştir.

Somut olayda; dava dilekçesi davalı Hazine'ye 26.09.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, cevap dilekçesi davalı Hazine vekili tarafından 22.07.2017 tarihinde mahkemeye sunulmuştur.

Her ne kadar davalı Hazine vekilince verilen cevap dilekçesinde zamanaşımı def'i ileri sürülmüş ise de; cevap dilekçesinin HMK'nın 127.maddesinde belirtilen iki haftalık yasal süresi içerisinde verilmediği ve zamanaşımı savunmasına karşı davacı tarafça da açıkça muvafakat edilmediği anlaşıldığı gibi, davalı tarafça ıslah yoluyla zamanaşımı defi sonradan ileri sürülmüş olsaydı dahi yasal süresi geçtikten sonra verilen cevap dilekçesinin ıslahı suretiyle zamanaşımı def'inin ileri sürülemeyeceği de birlikte gözetildiğinde davalı Hazine vekilince iki haftalık cevap süresi geçtikten sonra yapılan zamanaşımı savunmasına itibar edilmeyerek işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7367, Karar No: 2013/11942, Tarih: 15.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/7367 E.  ,  2013/11942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılardan Karakartal taşımacılık şirketine ait iş yerinde 14/04/2000-30/04/2004 tarihleri arasında çalıştığını, bu tarihten işveren tarafından sigorta kaydının aynı gruba ait diğer davalı ... şirketine aktarıldığını öğrendiğini, bu işyerinde de 01/05/2004 tarihinden 10/07/2004 tarihine kadar çalıştığını ve emekli olduğunu ve aralıksız olarak 26/05/2007 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, şoför olarak çalıştığını, son aylık net ücretinin 510 TL olduğunu, işten ayrılması yönünde istifaya zorlandığını, sürekli olarak saati ve süresi belli olmayan iş verildiğini, uykusuz ve yorgun olarak çalışmaya zorlandığını, işi yetiştirebilmek için çoğu zaman trafik kurallarına uymadığını, iş akdine 26.05.2007 tarihinde davalı Kayı Tur şirketi tarafından haklı neden olmaksızın son verildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti ile vergi iadesi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, Karakartal şirketi açısından iş kanunun 6. Maddesindeki 2 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle bu şirkete müracaatının mümkün olmadığını, davacının taleplerinden fazla çalışma vs. taleplerinin 5 yıllık zaman aşımına tabi olduğunu ve zamanaşımı itirazları olduğunu, iş akdinin haksız feshedildiği iddialarının gerçekleri yansıtmadığını, davacının bahsi geçen şekilde fazla çalışma, bayram tatili ve hafta sonu tatili alacağı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemektedir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ve davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacı Temyizi açısından,

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir.

Karar usulüne uygun şekilde 27.10.2010 tarihinde davacı vekiline usulüne uygun olarak tefhim edilmiş olup, 8 günlük süresi geçtikten sonra 14.01.2011 tarihinde temyiz edildiğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK.nun 432/4.maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle REDDİNE,

2- Davalılar temyizi açısından,

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir.

Karar usulüne uygun şekilde 27.10.2010 tarihinde davacı vekiline usulüne uygun olarak tefhim edilmiş olup, 8 günlük süresi geçtikten sonra 14.01.2011 tarihinde temyiz edildiğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK.nun 432/4.maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle REDDİNE,

2- Davalılar temyizi açısından,

Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5279, Karar No: 2016/6924, Tarih: 10.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5279 E.  ,  2016/6924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 05.10.2016 Çarşamba saat 09.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmiş, tebligat parçası dönmüş olmakla, gelen olmadığından duruşmasız inceleme yapılmasına karar verilerek dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı, anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/117, Karar No: 2016/14897, Tarih: 27.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/117 E.  ,  2016/14897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın aşamalardaki beyanlarında, müştekinin sanığın yanında çalışan .....'ten sürekli para isteyip, rahatsızlık vermesinden dolayı olay günü müşteki ile tartışıp eylemi gerçekleştirdiğini savunması ve soruşturma aşamasında dinlenen tanık .....'in bu anlatımları doğrulaması karşısında, soruşturma aşamasında dinlenen tanık ..... tanık sıfatıyla dinlenip savunmanın doğruluğu araştırılarak, sonucuna göre, sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.