muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3757, Karar No: 2013/5581, Tarih: 20.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3757 E.  ,  2013/5581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının açmış olduğu iflas erteleme süresinin uzatılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili şirketin iflasının ertelendiğini, iyileştirme projesinin revize edildiğini ve şirketin durumunun iyiye gittiğini ileri sürerek, iflasın ertelenmesinin bir yıl süreyle uzatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, müdahil beyanları, kayyım ve bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre borca batıklığın azalmakla birlikte halen devam ettiği, borç ödemelerinin sürmekle birlikte henüz tümüyle ödenemediği, ancak çoğunun yapılandırılıp ödeme planına bağlandığı, bu çerçevede ödemelerin iyi niyetle devam ettiği, beşinci dönem iyileştirme projesinin uygulanabilir olduğu, ancak kayyımın tespitlerine davacı yanca uyulması gerektiği, İİK’nun 179 uncu maddesinde öngörülen koşulların ertelemenin uzatılması talebinin kabulü içinde aynen gerçekleşmesi gerekeceği, uzatma sürelerinin yasanın aradığı şartlar devam ettiğinde toplam beş yılı geçemeyeceği ve erteleme süresinin beş yıldan fazla olamayacağı, erteleme kararının dördüncü kez uzatılması için gerekli koşulların oluştuğu anlaşılmakla talebin kabulü ile davacı ... San. Tic. Ltd. Şti. hakkında daha önce mahkemenin ....01.2008 gün ve 2007/451 Esas – 2008/... Karar sayılı ilamı ile verilen bir yıllık erteleme süresinin ....01.2009 tarihinde dolduğu, ilk bir yıllık uzatım süresinin ....01.2009 tarihinde başlayıp ....01.2010 tarihinde dolduğu, ikinci bir yıllık uzatım süresinin ....01.2010 tarihinde başlayıp ....01.2011 tarihinde dolduğu, üçüncü bir yıllık erteleme süresinin ....01.2011 tarihinde başlayıp ....01.2012 tarihinde dolduğu anlaşılmakla ve koşulları oluşmakla yine İİK'nın 179/b maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca erteleme ve üçüncü uzatım süresinin sona erdiği ....01.2012 tarihinden itibaren bir yıl süre ile uzatılmasına; şirket hakkında, ilk erteleme ve uzatım kararı ile birlikte verilmiş bulunan ve İİK'nın 179/b maddesinde öngörülen tüm muhafaza tedbirlerinin, şirket yetkilileri ile kayyımın görev, yetki ve sorumluluklarının dördüncü bir yıllık uzatma süresi içersinde de aynı şekilde sürdürülmesine karar verilmiştir.

Kararı, temlik alan ... temyiz etmiştir.

... ve İflâs Kanunu'nun 179 b/IV fıkrasına göre erteleme süresi bir yıldır; uzatma süreleri toplamı ise dört yılı geçemez.

Kararı, temlik alan ... temyiz etmiştir.

... ve İflâs Kanunu'nun 179 b/IV fıkrasına göre erteleme süresi bir yıldır; uzatma süreleri toplamı ise dört yılı geçemez.

Mahkemece ........2012 günü verilen kararda, üçüncü uzatma süresi sonu olan ....01.2012 tarihinden itibaren iflasın dördüncü kez uzatılmasına karar verilmiştir. Karar tarihi itibariyle toplam beş yıllık sürenin dolmasına bir aydan az zaman kalmıştır. Daha sonra dosyanın temyiz incelemesi için ...’da olduğu ileri sürülerek yapılan talep üzerine, aynı gerekçe ile tedbirlerin devamına karar verilmiş ve fiilen beş yıllık süre aşılmıştır. Bütün bu anlatılanların Yasa’nın amacına ve Yasa’da belirtilen süre sınırlamasına aykırı olduğu açık ise de kararın bozulmasının süreyi daha da uzatacağı tartışmasızdır. Diğer yandan ... ve İflâs Kanunu'nun 179 b/V inci maddesine göre sürenin dolduğunun hakimce her zaman gözönüne alınacağının ve derhal iflas kararı verilebileceğinin tabii olması karşısında, hükmün eleştirilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4132, Karar No: 2022/4101, Tarih: 07.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4132 E.  ,  2022/4101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04/09/2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/09/2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; paydaşlar arası elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı vekili; davacının Kavaktepe mevkiinde bulunan tapunun 951 ada 53 parsel sayısında kayıtlı taşınmazın paydaşı olduğunu, davalı ...'nın da aynı taşınmazın paydaşı olduğunu, tarafların anlaşmak sureti ile kendi aralarında fiili taksim yapmış olmalarına rağmen davalının davacıya ait kısmı kullandırmadığını ve dava konusu taşınmazın üzerine otopark yapmak suretiyle 6 yıldır kullandığını, davalının taşınmazı otopark olarak kullanmak sureti ile de gelir elde ettiğini, davalının adı geçen taşınmaza vaki müdahalesinin önlenmesine, taşınmazın eski hale getirilmesine, davalının dava tarihinden geriye doğru (fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile) 10.000,00 TL ecrimisil ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı ile davalının kardeş olduklarını, dava konusu gayrimenkulde ise tarafların müşterek malik olarak bulunduklarını, davalı müvekkilinin dava konusu gayrimenkulün davacıya ait hissesinin satın alınması hususunda davacı ile anlaştığını ve bu meyanda davacı tarafa ödemelerde bulunduğunu, ancak davalının davacı tarafın kardeşi olması nedeni ile arada var olan alım satımı tapuya devir olarak yansıtmadığını, uzun zamandır da dava konusu taşınmazı herhangi bir çekişmeye konu olmadan iyi niyetle kullandıklarını, iş bu dava konusu taşınmazın davacıya ait kısmının davalı müvekkil tarafından satın alındığı, ecrimisil ödenmesi kanaati yerel mahkemede oluşur ise zamanaşımı defi ve itirazında bulunduklarını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle paya vaki elatmanın önlenmesine, ecrimisil istemi yönünden ise intifadan men koşulunun oluşmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 18/01/2018 tarih, 2015/6066 Esas, 2018/443 Karar sayılı ilamı ile “...Öncelikle davada ileri sürülen isteklerden elatmanın önlenmesi isteği ile ilgili olarak keşfen saptanan ya da saptanacak dava değeri üzerinden peşin harcın alınması, bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru değildir...’’ gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davacının, 951 ada 53 parsel sayılı taşınmazda 18/04/2019 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide sarı renkte boyalı 400 m²'lik kısmına davalının elatmasının önlenmesine, 400 m² taşınmazın 04/09/2008 - 04/09/2013 tarihleri arası ecrimisil bedeli olan 6.060,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu 951 ada 53 parsel sayılı taşınmazın davacı ve davalı ile dava dışı kişiler adına fındık bahçesi vasfıyla kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman istiyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa, açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyo-ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere yönelen aşırı akım ve nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle oluşan hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler kurulduğu bir gerçektir. Türk Medeni Kanununun (TMK) 706, Türk Borçlar Kanununun (TBK) 237 ve Tapu Kanununun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz ise de, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş ya da fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şüyuun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması "ahde vefa" kuralının yanında TMK'nun 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde pek çok kimse zarar görecek, toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planı olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanmalı, harici veya fiili taksim yoksa, uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi TMK'nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olaya gelince; davalı, dava konusu 951 ada 30 parsel sayılı, 30.996,63 metrekare yüz ölçümlü ve fındık bahçesi vasıflı taşınmazda, toplamda 12.919,32 metrekareye karşılık gelecek şekilde pay sahibidir. Davacı ise taşınmazda 394,61 metrekareye karşılık gelecek şekilde pay sahibi olmakla, taşınmazın paydaşlarından yalnızca davalıya karşı müdahalenin men’i ve ecrimisil talep etmiştir.

Somut olaya gelince; davalı, dava konusu 951 ada 30 parsel sayılı, 30.996,63 metrekare yüz ölçümlü ve fındık bahçesi vasıflı taşınmazda, toplamda 12.919,32 metrekareye karşılık gelecek şekilde pay sahibidir. Davacı ise taşınmazda 394,61 metrekareye karşılık gelecek şekilde pay sahibi olmakla, taşınmazın paydaşlarından yalnızca davalıya karşı müdahalenin men’i ve ecrimisil talep etmiştir.

Davalının söz konusu alanı uzun zamandır otopark olarak işlettiği ve davacının keşifte bizzat beyan ettiği üzere, dosya içeriğinden tespit edilemeyen bir tarihte davalıdan payın satışına karşılık 5.000,00 TL aldığı, ancak satış bedeli olarak belirlenen toplam 13.000,00 TL’yi düşük bulduğu için sonradan payını satmaktan vazgeçtiği göz önüne alındığında davacının pay satışı görüşmeleri nedeniyle pay kullanımına bir süre müsaade ettiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; davacı tarafından dava açılmadan önce davalıya karşı intifadan men koşulu gerçekleştirilmemiş, dosya kapsamında davalının payından fazla yer kullandığı da ispat edilememiştir. Kaldı ki keşfen dinlenen inşaat ve ziraat bilirkişilerinin 14/07/2014 tarihli ortak raporunda da belirtildiği üzere, taşınmazın 14.615,88 metrekaresinin fındık bahçesi olarak kullanıldığı, 5.736,82 metrekaresinin zeminde boş alan, tarla, ahır ve mesken şeklinde bulunduğu, 6.835,63 metrekaresinin bina ve cami alanı olduğu görülmüş; davacının dava konusu ettiği ve davalı tarafından işletilen otopark alanının ise 3.808,30 metrekare olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda mahkemece davacının dava konusu taşınmazda payına karşılık kullanabileceği başka boş alanlar olduğundan ve davalının da payından fazla yer kullandığı iddia ve ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/06/2022 tarihinde oy çokluğu karar verildi.

KARŞI OY

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/7443, Karar No: 2015/13443, Tarih: 07.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/7443 E.  ,  2015/13443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 101/3.maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, sanığın 18.12.2013 tarihli dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6669, Karar No: 2008/8517, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6669 E.  ,  2008/8517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 29/05/2006

Nosu :348/D.İş

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Somut olayda, ticari kamyona ilişkin olarak verilen kredi nedeniyle, Taşıt Kredisi ve Rehin Sözleşmesinde asıl borçlu olan ... Ebret' e Banka tarafından noterlik kanalıyla gönderilen ihtarnamenin 09.05.2006 tarihinde tebliğ edilerek hesabın kat edildiği ve bu suretle borcun muaccel hale geldiği düşünülmeden, kendilerine tebligat yapılamayan kefiller yönünden yazılı gerekçe ile ihtiyati haciz talebinin reddedilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4382, Karar No: 2008/4832, Tarih: 21.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4382 E.  ,  2008/4832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin artırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaz ile bu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınana İstiklal 2. mahalle 933 ada 12 parsel sayılı taşınmazın imar yasası gereğinde imar düzenlemesi görüp görmediklerinin, görmüş ise düzenleme ortaklık payına rastlayacak şekilde indirim yapılıp yapılmadığının,

2-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan yukarıda belirtilen taşınmazın cadde ve sokak bazında emlak vergisine esas olmak üzere belediye tarafından hazırlanan ve asgari vergi oranlarını gösterir listenin,

Belediye Başkanlığından temin edilerek dosya içerisine konmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14366, Karar No: 2012/7742, Tarih: 02.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/14366 E.  ,  2012/7742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tapu İptali ve Tescil- Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalılar ... ve ...'ten 800 TL. nispi temyiz peşin harcının eksik alındığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınması,

2-İncelenmesi gerekli görülen;

a-... 1. Aile Mahkemesinin 2006/713-828 esas-karar sayılı dava dosyası ile,

b-... 1. Aile Mahkemesinin 2006/722 sayılı boşanma dava dosyasının da eklenerek birlikte Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.02.04.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/12062, Karar No: 2010/7879, Tarih: 28.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12062 E.  ,  2010/7879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Basın Yayıncılık AŞ ve diğerleri aleyhine 01/11/2007 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili, davalı ... Basın ve Yayıncılık AŞ vekili ve davalı ... ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... Basın Yayın AŞ ve ... ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu haberler, ... gazetesinin 01.05.2007, 02.05.2007 ve 12.05. 2007 günlü sayılarında, “Kolay gelsin doktor bey”, “Dayakçı doktora soruşturma” ve “Dayakçı doktorun gözü mecliste” başlıklarıyla okuyucuya sunulmuş olup davacının, doktor olarak görev yaptığı devlet hastanesinde, davacı ile dava dışı bir hasta yakını arasında geçtiği belirtilen olaylar, iddialara dayanılarak okuyucuya aktarılmıştır.

Dosya içeriğinden, 30.04.2007 günü hastanede refakatçi olarak bulunan ... ... adındaki dava dışı bir kişinin, aynı hastanede genel cerrahi uzmanı olarak görev yapan davacı hakkında, kendisine vurduğu iddiasıyla şikayetçi olduğu, davacının da kendisine suç atıldığını belirterek savunmada bulunduğu, hakkında başlatılan soruşturma sonuna kadar davacının görevden uzaklaştırıldığı, 17.05.2007 günü yaralama ve suç atma eylemleri nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, dava dışı kişinin olayı köşe yazılarında aktarıldığı biçimde polise anlattığı anlaşılmaktadır.

Basının haber verme hakkı, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ile anlatım arasında düşünsel bağlılık temel kuralları ile sınırlıdır. Gerçeklik ise, somut gerçeklik değil, olayın haberin verildiği andaki beliriş biçimine uygunluk olarak anlaşılması gereken gerçekliktir. Maddi gerçekliğin saptanmasından sonra yayın yapılabileceği kabul edilecek olursa haber verme hakkı sınırlandırılmış olur. Basın, maddi gerçeği araştırma ve ortaya çıkarma göreviyle sorumlu değildir. Önemli olan ortaya çıkan bir olayın iddiaya uygun biçimde yayımlanmasıdır.

İddia konusu ..., hasta yakınına uygulanan şiddete ilişkin olduğundan davalı yazar yazı başlıklarında “dayakçı doktor” nitelemesinde bulunmuştur. Eylemin; hastanede, hasta yakını bir bayana karşı, doktor tarafından gerçekleştirilmiş olması iddiası karşısında, davalı yazar davacıyı kendi anlatım biçimine göre yer yer sertçe eleştirmiştir. Adli ve idari soruşturmalar ile hasta yakınının kameraya yansıyan şikayetlerinden, dava konusu yazıların görünür gerçekliğe uygun olduğu, yayımlanmasında toplumsal ilgi bulunduğu, konu ile anlatım biçimi arasındaki düşünsel bağın kopartılmadığı, yapılan eleştirilerin hukuka aykırılığından söz edilmeyeceği sonucuna varılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.