muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14634, Karar No: 2006/17947, Tarih: 20.12.2006

Diğer taraftan, 2896 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince, orman sınırları dışına çıkarma işlemi Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20.12.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2399, Karar No: 2018/7919, Tarih: 06.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2399 E.  ,  2018/7919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile, davacı ile davalı tarafın aynı binada kat maliki olarak oturduklarını, binanın iki daireden ibaret olup birinci katta müvekkil ikinci katta ise davalının kat maliki olduğunu, Kat Mülkiyeti Kanunu ve ilgili mevzuatlar gereği ortak alanlar ve arsa payları çerçevesinde yönetilmesi gerektiği halde gelinen noktada ortak alanların çoğunun fiilen karşı tarafça kullanımının söz konusu olduğunu, davalı tarafın evinin her bir cephesine 5 adet kamera taktırdığını adeta kör nokta bırakmadan tüm bahçe ve müvekkilinin evine giriş çıkışları izlediğini, bu durumun ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/41 D. İş sayılı dosyası ile tespit edildiğini, davalının arka bahçesinde olan dairelerin eklentisi niteliğinde olan iki adet müştemilattan müvekkile ait olanını tadilat yaptırıp kullanmaya başladığını, müvekkilinin iyi niyet çerçevesinde buna da ses çıkarmadığını, fakat gelinen noktada müvekkilinin kullandığı müştemilatın yolu kapatıldığını ve müvekkilin buraya ancak seyyar bir merdivenle girip çıkmaya başladığını, yine davalının müştemilatın önüne gölgelik yaptırarak bahçe kısımını daraltığını ve ortak yaptırdıkları tulumbanın önüne kadar uzanan gölgelik nedeniyle müvekkilinin tulumbadan istifade etmesinin engellendiğini, artık olayların müvekkili için katlanılmaz bir hal aldığını, evinin dışını istediği renge boyattığını, çatı tamir için müvekkile haber dahi vermeden birileri ile anlaşarak müvekkile sonradan şu kadar borcumuz var demek suretiyle psikolojik baskı yaptığını, Kat Mülkiyeti Kanunu çerçevesinde usulüne uygun olarak alınmış bir karar olmadığı halde takılmış olan kameraların kaldırılmasına, ortak olanlara ilişkin her bir kat malikinin kullanım alanının tespiti ile davalı tarafından ortak alanlara dair fazladan kullandığı yerlere müdahalesinin ortadan kaldırılmasına, müvekkilinin penceresini kapatır mahiyetteki garaj brandasının kaldırılmasına, kendi müştemilatını teslim alarak müvekkile ait müştemilatı teslim etmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile dava konusu olan Osmangazi Mah. 13145 ada 9 parsel sayılı taşınmazda kat maliki olan davalının taşınmazın ön bahçesinde bulunan garajın sol tarafını kullandığı ve bu kısımda davacının penceresinin önünü kapatır şekilde takmış olduğu brandanın kaldırılmasına, davalıya kararın kesinleşmesinden itibaren 10 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile dava konusu olan Osmangazi Mah. 13145 ada 9 parsel sayılı taşınmazda kat maliki olan davalının taşınmazın ön bahçesinde bulunan garajın sol tarafını kullandığı ve bu kısımda davacının penceresinin önünü kapatır şekilde takmış olduğu brandanın kaldırılmasına, davalıya kararın kesinleşmesinden itibaren 10 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacı vekilinin dava dilekçesi ile talebinin ortak alana müdahalenin önlenmesi olduğu anlaşılmakla, mahkemece dava konusu anataşınmaza ait onaylı mimari proje yerinde uygulanıp, kat maliklerinin anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine, arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik oldukları, bağımsız bölümlerden herhangi birisine tahsisi ya da eklentisi halinde getirilmesi hususunun ise kat maliklerinin oy birliği ile verecekleri karar neticesinde belirlenebileceği de gözönünde bulundurularak, davacının taleplerinin olumlu ya da olumsuz olarak tek tek karşılayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10966, Karar No: 2022/5645, Tarih: 14.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10966 E.  ,  2022/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 38, 38/A ve 291. maddeleri (7035 sayılı Kanunla değişiklikten önce 7 gün olan süre 05.08.2017 tarihinden sonra 15 gün olarak değiştirilmiştir.) uyarınca görüldü Savcısının tebliğden itibaren başlayan temyiz süresini geçirdikten sonra 17.03.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla;

1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 17.03.2016 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazının aynı kanunun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 14.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16645, Karar No: 2013/9457, Tarih: 10.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16645 E.  ,  2013/9457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-3.b, 62/1, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme, sürücü belgesiningeri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay günü gece saat 17:50 sıralarında, yağmurlu havada, meskun mahalde, 9.5 metre genişliğindeki, asfalt kaplama, ıslak zeminli, düz, aydınlatması bulunmayan, çift yönlü, yol kenarında ve yol zemininde yazıyla 30km/saat hız tahdit ve yavaş trafik işaret levhaları ve işaretlemeleri, iki yanında yaya kaldırımı olan, bölünmüş yolun yan servis yolunda, yönetimindeki otoyla seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, karşıya geçmek için seyrine göre solundan yola girip yolun yarıdan fazlasını geçmiş olan ve üzerinde koyu renkli giysiler bulunan katılan yayaya çarpmasıyla, katılan yayanın hayati tehlike geçirerek, yüzde sabit iz kalacak, sağ elde kuvvet kaybı nedeniyle organlarından birinin işlevinin yitirilmesine ve omur, fibula ve tibia kemiklerinde 6. derece kemik kırıklarına ve beyin ödemine neden olacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda , her ne kadar oluşa uygun görülen ve mahkemecede hükme esas alınan Adli Tıp ve İTÜ öğretim üyeleri heyeti bilirkişi raporlarına göre sanık tali kusurlu ise de , sanığın eylemi sonucu oluşan zararın ağırlığı ve TCK' nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütlerin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari hadden temel ceza belirlenerek sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ve CMK'nın 231.maddesinin uygulanmamasına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun olay nedeniyle hayati tehlike de geçirmiş olması karşısında sanık hakkında TCK'nın 89/2. maddesiyle artırım yapılırken aynı fıkranın "e" bendinin ve yine sanık hakkındaki adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken uygulanan TCK'nın 52/2. maddesinin hükümde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi hükmüne muhalefet edilmesi,

Mağdurun olay nedeniyle hayati tehlike de geçirmiş olması karşısında sanık hakkında TCK'nın 89/2. maddesiyle artırım yapılırken aynı fıkranın "e" bendinin ve yine sanık hakkındaki adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken uygulanan TCK'nın 52/2. maddesinin hükümde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi hükmüne muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının ikinci paragrafına “TCK m. 89/2-b” ibaresinden hemen sonra gelmek üzere “-e” ibaresinin ve üçüncü paragrafının başına da “TCK'nın 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,10/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13038, Karar No: 2018/11414, Tarih: 10.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/13038 E.  ,  2018/11414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş bitimi nedeni ile sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, ancak vicdani gereklilik nedeni ile kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdak bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlar yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır. Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır. Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı, LPG taşıma işinde şoför olarak çalışmıştır. Fazla çalışma ücreti alacağı, tanık anlatımları doğrultusunda haftada 37,5 saat için hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ancak yapılan işin niteliği, davalı işyerinde aynı işi yapan bir başka çalışanın açtığı davada verilen ve dairemizden onanarak kesinleşen 14.09.2017 tarih, 2017/37440 esas-2017/18019 karar sayılı ilamdaki kabuller ile Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 98. maddesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının haftada dokuz saat fazla çalışma yaptığının kabul edilmesi dosya içeriğine uygun düşecektir. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Medeni Usul Hukukumuzda yemin delili kesin delil niteliğindedir.

Kesin yemin, ispat yükü kendisine düşen tarafın davanın halline etkili bir vakıanın ispatı için diğer tarafa teklif ettiği yemindir. Yemin teklif edecek taraf, ispat yükü kendisine düşen fakat iddiasını veya savunmasını ispat edememiş olan taraftır.

Mahkemece yemin teklif etme hakkının hatırlatılması ancak ispat yükü kendisine düşen tarafın yemin deliline başvuru hakkının varlığı ile mümkündür. Kanuni olarak kullanılma hakkı bulunmayan bir hakkın varlığının mahkemece hatırlatılması da düşünülemez.

Somut olayda dava, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu döneminde açılmıştır. Davalı vekili delil listesinde, diğer delillerin yanında sair delillere de dayanmıştır. Bu durumda davalıya, anılan delil ile ispatı mümkün olan konularda davacı tarafa yemin teklif etme imkanı tanınarak karar verilmesi gerekirken, davalı vekilinin bu yöndeki talebi değerlendirilmeden hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.05.2018 gününde oybirli ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15606, Karar No: 2023/3812, Tarih: 20.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/15606 E.  ,  2023/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/892 E., 2016/351 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Terme Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2014/892 Esas, 2016/351 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılanlar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Dosya içerisinde Samsun 4. Noterliğinin 05.01.2011 tarihli 00363 yevmiye numaralı vekaletname ile sanığın Avukat ...'i vekil tayin ettiği, Çarşamba A Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce 06.01.2015 tarihinde düzenlenen İsticvap Zaptında "....kendimi savunmak üzere avukatım vardır. Avukat istemiyorum" şeklinde beyanda bulunduğu halde sanığa baro tarafından Avukat ...'ın atandığı, dosya kapsamında Avukat ... yönünden azilname ya da müdafiilikten çekilme dilekçesinin bulunmadığı, Avukat ...'ın duruşmalara girerek hükmü temyiz ettiği nazara alındığında öncelikle Samsun 4. Noterliğinden sanık tarafından Avukat ...'in azledilip edilmediği ve yine Avukat ...'ten sanık yönünden vekil görevinin devam edip etmediği sorularak vekillik görevinin devam ettiğinin tespiti halinde gerekçeli kararın sanık müdafii Avukat ...'e usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi eklenerek, bu hususta ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14642, Karar No: 2013/734, Tarih: 22.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/14642 E.  ,  2013/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya; temyiz dilekçesinin davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e Tebligat Yasasının .... maddesine göre tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, durumun haber verildiği komşusunun imzası alınmamış olmakla yapılan tebligatlar usulüne uygun değildir.

Bu nedenle mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin 7201 Sayılı Tebligat Yasası ve bu Yasanın 6099 Sayılı Yasa ile değişik hükümleri ve yönetmelikler de dikkate alınarak adı geçenlere usulünce tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

...-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan domates, karpuz, marul, buğday, buğday samanı, kuru fasulye ve fiğ ürünlerinin 2006 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin ... ... ve ... ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelmesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6955, Karar No: 2023/2842, Tarih: 24.05.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6955 E.  ,  2023/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1584 E., 2021/950 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/266 E., 2018/410 K.

Taraflar arasındaki mülkiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Iğdır ili, Karakuyu köyünde kain 109 ada 68, 247 ve 439 parsel sayılı taşınmazların davacının zilyetliğinde olup, kanal geçmesi nedeniyle kadastro tespiti sırasında Maliye Hazinesi adına tespit edildiğini, ancak davacının zilyetliğinin kadastro tespitinden geriye doğru 40 yıla yakın olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.07.2018 tarihli ve 2018/266 Esas, 2018/410 Karar sayılı kararıyla; keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve davacı tanıklarının dava konusu taşınmazın bakımı yapılan, ürünü alınan tarım arazisi olduğu, davacı tarafından kanal yapılıncaya kadar kullanımın devam ettiği, tespit tarihinden geriye doğru kanunda belirtilen kazanma süresi ve koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, fen bilirkişisi .....ve .......hli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide dava konusu 109 ada 68 no.lu parselin ifraz sonucu oluşan 109 ada 1105 parselde A harfi ile gösterilen 576,15 m²'lik, 109 ada 247 no.lu parselde C harfi ile gösterilen 1.698,52 m²'lik ve 29.05.2018 havale tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide 109 ada 439 no.lu parselde G harfi ile gösterilen 108,33m²’lik kısmın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle ;davanın 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, taşınmazın sulama kanalının etrafında olmasının tarım arazisi vasfında olduğu yönünde bir sonuç vermediğini, bu yerin çok yakın zamanda işlenmeye başladığını, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, taşınmazın toprak yapısı olarak tarımsal üretimde verimli hale gelmesinde yapılan sulama kanallarının da etkisi bulunduğunu, davacının taşınmazın DSİ kanalı geçmeden önce mülkiyetinin bulunduğuna ilişkin iddiasını kanıtlayamadığını, bilirkişi raporlarında aleyhe olan hususları kabul etmediklerini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek,İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2018/1584 Esas, 2021/950 Karar sayılı kararıyla; dava konusu 109 ada 247 sayılı parselde C harfi ile ve 109 ada 439 sayılı parselde G harfi ile gösterilen kısımlar yönünden davacı lehine TMK’nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve devam eden maddelerinde düzenlenen kazandırıcı zamanaşımı zilyetlikle edinim koşulları oluştuğu, ancak fiili durum itibariyle su kanalı niteliğinde olduğu belirlenerek İlk Derece Mahkemesince mülkiyetin tespiti kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği bu itibarla davalı Hazine vekilinin iş bu parsellere yönelik isitinaf başvurusunun esastan reddine; 109 ada 68 parselin ifrazı sonucu oluşan 109 ada 1105 parsel sayılı taşınmazın ise dava dışı ... adına tapuya kayıtlı olup tapu iptal ve tescil davasının tapu maliklerine karşı açılması gerektiğinden İlk Derece Mahkemesince bu taşınmaz yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek, davalı Hazine vekilinin 109 ada 1105 parsel sayılı taşınmaza yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, dava konusu 109 ada 68 parsel (ifrazı sonucu oluşan 109 ada 1105 nolu parsel) yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, fen bilirkişisi Erdal Doğru ve Mehmet Şirin Polat’ın 12.12.2017 tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide 109 ada 247 nolu parselde C harfi il e gösterilen 1.698,52 m²'lik ve fen bilirkişisi.... ve.....’ın 29.05.2018 havale tarihli bilirkişi raporunun ekinde yer alan krokide 109 ada 439 nolu parselde G harfi ile gösterilen 108,33m²’lik kısımdaki taşınmazların kamulaştırmasız el atma tarihi itibariyle mülkiyet hakkının davacı ...'ye ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar