muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5443, Karar No: 2018/367, Tarih: 15.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/5443 E.  ,  2018/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2436, Karar No: 2022/4440, Tarih: 12.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2436 E.  ,  2022/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9908, Karar No: 2018/2586, Tarih: 11.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9908 E.  ,  2018/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.11.2015 tarih ve 2015/648-2015/537 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait iş gezisi ve tatil amacıyla hazırlanan eşyaların davalı kargo şirketine teslim edildiğini, eşyaların davalı kargo şirketi tarafından yapılan taşıma sırasında kaybedildiğini ileri sürerek, 4.000,00 TL maddi, 6.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunarak, göndericinin gönderinin içeriğinin ne olduğunu beyan etmek ve buna ilişkin belgeleri taşıyıcıya teslim etmekle mükellef olduğunu, bunları beyan etmemesi durumunda göndericinin, gönderinin içeriğini ispatla yükümlü olduğunu, müvekkili şirket tarafından davacının beyanları doğrultusunda kendisine kullanılmış giysilere verilebilecek en yüksek tazminat tutarının teklif edildiğini, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davacının iş gezisi ve tatil amacıyla kullanmak üzere kargoya verilen eşyalarının davalı kargo şirketi nezdinde kaybolduğu, tam hasar halinde taşıyıcının taşıma sözleşmesinden kaynaklanan sorumluluğunun 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 882. maddesine göre sınırlı olduğu, davalı tarafça gönderinin teslim edilmemesinin davacının kişilik haklarının ihlali olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle maddi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile 454,56 TL'nin 30/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14133, Karar No: 2024/16374, Tarih: 05.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/14133 E.  ,  2024/16374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2877 E., 2023/144 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I - Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2022/2877 Esas, 2023/144 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında, Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2021/624 Esas ve 2022/603 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından sırasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/1-c, 31/3 ve 151/1, 31/3. maddeleri uyarınca kurulan 1 yıl 4 ay hapis ve 2 ay 20 gün hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II - Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, istikrarlı bir şekilde suçlamaları reddeden müvekkilinin suçu işlediğini gösterir somut ve kesin bir delil bulunmadığına, temyize konu kararın gerekçeden yoksun şekilde kaleme alınmış olduğuna, ve bu nedene kararın anayasa ve temel ceza yasalarına aykırılık teşkil ettiğine, tevil yollu ikrar vicdani kanısına nasıl varıldığının ve bu hukuk dışı tabirin açıklanmasının gerektiğine, diğer suça sürüklenen çocuk ...'ın beyanlarında bir çok çelişkinin bulunduğuna ve bu beyanlara dayanılarak ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın müvekkili lehine bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8341, Karar No: 2014/8182, Tarih: 16.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/8341 E.  ,  2014/8182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2011/590-2013/366

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar E.. B.. ve M.. Ö.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, arsa sahibi müvekkilleri ile yükleniciler E.. B.. ve M.. Ö.. arasında 29.08.2008 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca 15 bağımsız bölümlü bir bina yapılacağını, dairelerin %40'nın arsa sahiplerine %60'nın yüklenicilere ait olacağının kararlaştırıldığını, davalı yüklenicilerin 17 adet bağımsız bölümlü projesine uygun bir bina inşa ettiğini, fazladan yapılan 2 daire yönünden sözleşmedeki genel paylaşım oranı olan %40 oranına göre hisselerine düşecek 2.3 ilave daire olduğunu, davalı yüklenicilerin arsa sahiplerinden mal kaçırmak amacıyla tüm bağımsız bölümleri davalı S.. K.. adına geçirip bu şahıs üzerinden satışlarını gerçekleştirdiklerini ileri sürerek, verilmeyen daire karşılığı 216.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş. 05.04.2012 tarihli dilekçesiyle davalı S.. K..'a yönelik davasından feragat etmiştir.

Davalılar E.. B.. ve M.. Ö.. vekili, inşaat sözleşmesinin 15 daire üzerinden yapıldığını, fakat fazladan 2 daire daha yapıldığını, fazladan yapılan 2 bağımsız bölümün tamamının müvekkillerine bırakılan 2. bodrum katta ortaya çıktığını, bu nedenle davacıların hak iddia edemeyeceklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, yargılamalara katılmamış, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, her ne kadar inşaat sözleşmesi 15 daire üzerinden imzalanmış ise de, Belediyenin inşaat oturum alanını geniş olarak izin vermesi nedeniyle katların 3 adet daireli olarak projelendirildiği için binada daire artışının meydana geldiği, taraflar arasındaki sözleşmenin 3. maddesinin parselin şu andaki imarının iyileştirilmesi ya da kötüleşmesi halinde %60 ve %40 oranlarının korunacağı hükmünü içerdiği, bu nedenle 17 daire üzerinden arsa sahiplerine %40 hisse karşılığı yer verilmesi gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile, arsa sahiplerinin payına düşen 154.428,40 TL bedelin davalılar E.. B.. ve M.. Ö..'den tahsiline, davalı Sadullah Karun ile ilgili davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar E.. B.. ve M.. Ö.. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, E.. B.. ve M.. Ö.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalılar E.. B.. ve M.. Ö.. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, E.. B.. ve M.. Ö.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, E.. B.., M.. Ö.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9187, Karar No: 2014/4883, Tarih: 20.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9187 E.  ,  2014/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1-4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

2- Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2021/1844, Karar No: 2021/6324, Tarih: 28.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1844 E.  ,  2021/6324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki kamyonetle, gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda sağ şeritte seyrederken, kendisine hitap eden ''SAĞA DÖNÜLMEZ'' levhasına karşın, sağa doğru manevra yaptığı esnada, aracının sağ arka kısmına hemen arkasından emniyet şeridinde seyreden sürücü Rıfat idaresindeki motosikletin ön kısmıyla çarpmasıyla, sanığın manevra kurallarına ve trafik işaret levhasına riayet etmeyerek, bilinçli taksirle hareket etmesi neticesinde asli kusuruyla, bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ceza miktarına ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10524, Karar No: 2014/15668, Tarih: 16.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10524 E.  ,  2014/15668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/05/2013 gün ve 2012/549-2013/211 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.03.2014 gün ve 2013/15300-2014/5665 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkili şirketin ... Ticaret Sicil Gazetesi'nin 11/07/2007 tarihli nüshasında ilan edilerek kurulduğu ve adresinin ... ... Sokak No: 6 ... ... ... olduğunu, aynı adreste daha önce kurulu bulunan ... Sanayi ... şahıs işletmesinin 01/02/2011 tarihinde bu adresteki faaliyetine son verdiğini, işyeri kapatma bildirimini ... ve vergi dairelerine bildirmesine rağmen ticaret sicil memurluğuna bildirmediğini, oysa ki davalının başka adreste faaliyet gösterdiğini ileri sürerek davalı ...'in “... ... Sokak No: 6 ... ... ...” olarak gözüken adres kaydının davacı şirkete ait olması nedeniyle ticaret sicilden düzeltilmesine ve terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin faaliyetini durdurmadığını ve bu konuda dilekçeler vermediğini, davacı şirketin ortaklarının kardeşi ve kardeşinin çocukları olduğunu, hileli ve hukuka aykırı işlemleri sonucu müvekkilinin iktisadi işletmesini ele geçirdiklerini, müvekkilinin sahibi olduğu işletmeye girmesini engellediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının talebinin 6762 sayılı TTK'nın 36. maddesinde ve 6102 sayılı TTK'nın 34.maddesinde düzenlenen itiraz niteliğinde bulunduğu, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda da itirazın tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içerisinde yapılması gerektiğinin belirtildiği, davacının Ticaret Sicil Memurluğu'nca alınan sonucun bildirilmesi için 28 Eylül 2011 tarihinde müracaat ettiği, aynı tarihte adres değişikliğinin olmadığı hususunda cevabi yazı yazılarak ... imzasına tebliğ edildiği, bu şekilde itirazı süresinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.03.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10701, Karar No: 2015/6263, Tarih: 25.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/10701 E.  ,  2015/6263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğname içeriğine göre, hükmün bozulması yönünde görüş bildirildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Tanık ...'nın, tutanakta geçen 7/10 no'lu konutun kendisine ait olduğunu, 2/10 no'lu daireyi sanığa sattığını belirtmesi karşısında, tutanak düzenleyici tanıkların hazır bulundurulması suretiyle yapılacak keşif ile tutanağın hangi konuta ait olduğunun, sanığın da aynı yerde oturup oturmadığının belirlenmesi ve tutanakta belirtilen adreste sanığın oturduğunun anlaşılması halinde, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, zararı tazmin ettiği takdirde, sanık hakkında öncelikle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekeceği gözetilerek, yasanın öngördüğü 6 aylık süre içerisinde de bildirimde bulunulamadığından, öncelikle ödeme yapılıp yapılmadığı katılan kurumdan tekrar sorulup, yapılmamış ise kurum zararının normal tarifeye göre vergi ve cezalar hariç olarak bilirkişiye hesaplattırılması ve katılan kurumun 31.01.2013 tarihli yazısında 200,00 TL tutarında ödeme yapıldığı bildirildiğinden, ödenen kısmın bilirkişi tarafından belirlenecek zarar miktarını karşılaması durumunda, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, karşılamaması halinde ise eksik kalan kısmı gidermesi halinde, 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair sanığa bildirimde bulunularak, ödemede bulunabilmesi için makul bir süre verilip, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.