muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10005, Karar No: 2014/10395, Tarih: 12.05.2014

Ayrıca, somut olayda taraflar arasındaki ilişkinin hizmet akdi olup olmadığının da araştırılması gerekir.

Hizmet akdi Borçlar Kanunu'nun 313. maddesinde belirlendiği üzere iş sahibi ile işçi arasında yapılan belli veya belli olmayan bir süre için görülen iş karşılığı ücret ödenmesini gerektiren bir sözleşmedir. Hizmet akdi, ücret, bağımlılık ve zaman unsurlarını taşımalıdır. Sigortalılığın oluşumu yönünden gerekli olan zaman unsuru, iş görecek kişinin belli bir zaman dilimi içerisinde, hizmetini işverenin emrine hasretmesidir. Bu zaman dilimi günün tüm süresini kapsayabileceği gibi, günün veya haftanın belli saatlerine de hasredilebilir. Haftanın veya ayın belli gün ve saatlerinde dahi çalışma söz konusu olabilir. Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Son olarak hizmet akdinin bağımlılık unsuru ise çalışanın, hizmetini belli bir zaman dilimi içerisinde, işverenin emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirmesidir. İşverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren emir ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir. Bağımlılık, her an ve durumda çalışanı denetleme veya buyruğuna göre edimini yaptırma olanağını işverene tanıyan, çalışanın edimi ile ilgili buyruklar dışında, çalışma olanağı bulamayacağı nitelikte bir çalışmadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyerinin 15.06.2000 tarihinden itibaren kanun kapsamına alındığı, davalı işyerinden davacının hizmetinin bildirilmediği, davalı işyerinde davalı Kurumun kontrol memurları tarafından 06.08.2008 tarihinde yapılan işyeri tespitinde çalışanlar arasında davacıya rastlanmadığı, dinlenen tanıkların bir kısmının davacının yaptığı pasta börek işinde parça başı ücret aldığını beyan ettiği, bir kısmının ise davacının davalı işyerinde sürekli ve aylık maaş alarak çalıştığını beyan ettiği, tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin açıklığa kavuşturulmadığı ve buna göre mahkemece karar altına alınan şekilde çalışmanın kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davalı işyerinin ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarını getirtmek, bordrolarda kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak; davacının evinde mi yoksa davalı işyerinde mi çalıştığı, yaptığı pasta börek gibi hamur işleri için parça başı ücret alıp almadığı, davalının verdiği malzeme ile mi çalıştığı, yoksa malzemeleri kendisinin mi temin ettiği, davalı işveren ile davacı arasında hizmet akdinin unsurlarının özellikle de bağımlılık unsurunun olup olmadığı ile neticede davacı ile davalı arasındaki ilişkinin hizmet akdi niteliğinde olup olmadığını değerlendirmek ve net bir biçimde ortaya koymak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları, yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan S.. Ö..'a iadesine

12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2359, Karar No: 2022/1670, Tarih: 24.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2359 E.  ,  2022/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25714, Karar No: 2015/35132, Tarih: 21.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/25714 E.  ,  2015/35132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı-karşı davalı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, harcırah alacağı, çamaşır temizlik bedeli ile konaklama bedeli alacaklarının ödetilmesine, davalı-karşı davacı ise avans alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı-karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2023, Karar No: 2015/1987, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2023 E.  ,  2015/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/34284, Karar No: 2016/14551, Tarih: 02.11.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/34284 E.  ,  2016/14551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müştekiye ait sokak üzerinde park halinde bulunan motosikleti çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış,5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,02/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3422, Karar No: 2024/1692, Tarih: 15.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3422 E.  ,  2024/1692 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.05.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirketin tuz sahasında göl tuzu işletme hakkı vermek maksadıyla ihaleyi kazanan ... Tur. Taş. Tuz San. Tic. A.Ş.den devraldığı işletme ruhsatının davalı İdare tarafından gönderilen 21.09.2015 tarihli ihtarname ile iptal edildiğini, müvekkilinin uğradığı zararın tazmini için 28.01.2016 tarihinde Ankara 16. İdare Mahkemesinde açılan 2016/404 E. sayılı davada, taraflar arasındaki uyuşmazlığın özel hukuk hükümlerine ilişkin olduğu gerekçesiyle davanın görev yönüyle reddedildiğini beyan ederek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, ihaleye hazırlık için yapılmış 300.000,00 TL masrafın en az 46 yıllık işletme ruhsatı nedeniyle 200.000,00 TL kar mahrumiyetinin ve 500.000,00 TL manevi tazminatın 28.01.2016 tarihinden itibaren Merkez Bankası avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 02.11.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile 300.000,00 TL olan masraf talebini 99.714.582,30 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın idari mahkemede görülmesinin gerektiğini, ayrıca davanın süresinde açılmadığını, 8.100,000,00 TL bedelle ihaleyi kazanan ... Tur. Taş. Tuz. Tic. A.Ş.nin talebi üzerine işletme ruhsatının davacı şirkete devredildiğini, 19.10.2011 tarihinden geçerli olmak üzere 10 yıl süreli işletme ruhsatı ve 15.08.2012 tarihinden geçerli işletme izni düzenlendiğini, dava dışı Mutlucan Tuz Madencilik İnş Tur. Ot Pet. Nak. San. Tic. A.Ş. tarafından Bakanlık aleyhine Ankara 5. İdare Mahkemesinde Tuz Gölü Havzasında Maden Kanunu'nun 30 uncu maddesi uyarınca dava açıldığını, Maden İşleri Genel Müdürlüğünün davacı şirketin 10 yıl süreli olan faaliyeti içinde 3 yıl maden üretimi yapması nedeniyle, 8.100.000,00 TL ihale bedelinden 7 yılı kapsayan 5.670.000,00 TL'nin davacı şirkete iadesinin yapıldığını, söz konusu ihale Mahkeme kararıyla iptal edildiğinden kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kiracının faydalı ve zorunlu masraf talepleri bakımından kira sözleşmesinin feshinin haklı ya da haksız olmasının sonuca etkili olmadığı, bu nedenle davacının 99.714.582,30 TL zorunlu ve faydalı masraf talebinde haklı olduğu, sözleşmenin ve işin feshin Mahkeme kararıyla olduğundan davacı firmanın kâr mahrumiyeti ve manevi tazminat taleplerinin reddi gerektiği, davalı İdarenin tümerrüte düşürüldüğü ispatlanamadığından faizin İdare Mahkemesinde görülen davanın açıldığı tarih ile ıslah tarihinden itibaren yürütülebileceği, davacı şirket tacir olduğundan avans faizi talep edebileceği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 99.714.582,30 TL'nin 300.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 99.414.582,30 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; kâr mahrumiyeti ve manevi tazminat talebinin reddi ile faiz başlangıç tarihi yönünden kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; huzurdaki davanın 3213 sayılı Maden Kanunu uyarınca bir idari işlemle düzenlenen maden ruhsatının iptalinden kaynaklı tazminat davası olduğunu, ruhsatın iptaline ilişkin davalarda idari yargının görevli olduğunu, davacının zararının bulunmadığını ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ihale Mahkeme kararıyla fesih edildiğine göre davalı İdarenin kusurlu olmadığı, bu nedenle davacının kar mahrumiyeti ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı, Mahkemenin kabulüne göre davacı firmanın 2011 yılından fesih tarihi olan 2015 yılına kadar tesisi çalıştırdığı, bu yerde iptaline karar verilen ihale konusu üretimin sağlanabilmesi için ekip, ekipmanlar ile imalat ve montajda kullanılacak malzemelerin temini, nakli ve depolanması için kiralananda bir çok faydalı ve zorunlu masraflar yaptığı dikkate alındığında bilirkişi raporu ile belirlenen 99.714,582,30 TL alacağın tahsiline karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işletme ruhsatının iptal edilmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, işletme ruhsatının iptal edilmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2 nci maddesi,

2. Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği'nin 4 ve 100 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı vekili tarafından aynı vakıalara dayanılarak açılan davanın görüldüğü, Ankara 16. İdare Mahkemesince verilen 28.01.2016 tarihli ve 2016/404 E., 2017/3088 K. sayılı kararla; zararın ihalenin iptal edilmesinden değil, taraflar arasında ihale sonrası verilen işletme iznine dayalı yükümlülüklerin ifasının imkansız hale gelmiş olmasından kaynaklandığı, bu nedenle de uyuşmazlığın sözleşme sonrası ifa imkansızlığı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden adli yargının görevli olduğu gerekçesiyle, davanın görev yönünden reddine karar verildiği, söz konusu kararın kanun yoluna başvurulmaması nedeniyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

2. Görevsizlik kararı sonrasında açılan davanın görüldüğü Asliye Hukuk Mahkemesince; taraflar arasındaki sözleşmenin rödövans, bir nevi hasılat ürün kirası sözleşmesi olduğu, hasılat kirası olduğu için sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; kararın istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince taraflar arasında rödövans sözleşmesi bulunup, uyuşmazlık sözleşme sonrası ifa imkansızlığına ilişkin olduğundan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince; kiracının faydalı zorunlu masrafları talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Somut olayda; Tuz Gölü sahasının işletmesi için açılan ihalenin 08.08.2011 tarihinde dava dışı ... Tur. Taş. Tuz. Tic. A.Ş. tarafından 8.100.000,00TL bedelle kazanılmış olduğu, talep üzerine davacı şirkete ihale haklarının devrinin yapıldığı, davacı şirket adına 19.10.2011 tarihinden geçerli olmak üzere 10 yıl süreli işletme ruhsatının, 15.08.2012 tarihinden geçerli olmak üzere işletme izninin düzenlendiği, ihaleye ilişkin ruhsatın Ankara 10. İdare Mahkemesinin 2015/200 E. sayılı ve 27.02.2015 tarihli kararı gereği davalı Genel Müdürlüğün 25.06.2015 tarih ve 4239 sayılı makam oluruyla iptal edildiği uyuşmazlık dışıdır.

5. Dava konusu uyuşmazlığın tespit edilmesi, görev hususunun belirlenmesi noktasında önemli olduğundan, öncelikle görev sorununun çözümlenmesi gerekmektedir. Uyuşmazlık, ruhsatın davalı İdare tarafından iptal edilmesi üzerine yapılan faydalı ve zorunlu masraflar ile yoksun kalınan kar ve manevi zarara ilişkindir. Diğer bir anlatımla, davadaki talep ihaleye ilişkin olmayıp, ruhsatın iptali sebebiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

6. Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği'nin 4/rr maddesinde; "Rödövans sözleşmesi: Ruhsat sahalarındaki madenlerin üretilerek değerlendirilmesi amacıyla üçüncü kişilere veya kuruluşlara tasarruf hakkı sağlamak üzere ruhsat sahasının tamamı ya da bir kısmı için ruhsat sahiplerinin bu kişilerle yapmış oldukları sözleşmeleri" şeklinde tamınlanmaktadır. Aynı Yönetmelik'in 100 üncü maddesine göre; Maden işletme ruhsat sahiplerinin, ruhsat sahalarının bir kısmı veya tamamı için üçüncü kişilerle yapmış oldukları rödövans sözleşmeleri ve bu sözleşmelerde yapılan değişiklikler, tarafların talebi halinde devir ve intikal işlemlerinde bilgilendirme amacıyla maden siciline şerh edilir. Tarafların birlikte rödövans sözleşmesinin iptalini talep etmeleri halinde de bu kayıtlar terkin edilir. Genel Müdürlük hiçbir şekilde rödövans sözleşmelerine taraf değildir.

7. Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; taraflar arasında kiraya yönelik bir sözleşme bulunmadığı, rödövans sözleşmesinin ancak ruhsat sahibi şirket ile diğer 3. kişi (şirket) arasında yapılabildiği, Genel Müdürlüğün rödövans sözleşmesine taraf olamayacağı, dava konusunun ruhsat iptaline ilişkin uğranılan zarar olduğu, aynı tuz sahasında çalışan işletmelerin ruhsatlarının iptali üzerine benzer taleplerle açılan davalar ve emsal kararlar dikkate alındığında, dava konusu hukuki uyuşmazlıkta yargı yolunun idari yargı olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince; idari yargının görevli olması nedeniyle davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

8. Bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi Kararının aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca usulden BOZULMASINA,

3. Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

17.100,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7657, Karar No: 2014/1334, Tarih: 25.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7657 E.  ,  2014/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2011/187-2013/306

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 02.03.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 9. maddesi ile davacıya ait gecekondunun bir kısmı sözleşme konusu parselde kaldığı için, bu parselde kalan kısmının yüklenici tarafından yıkılacağı ve yıkılan kısmın da tamir edileceğinin kararlaştırıldığını, yüklenicinin 2005 yılı Mayıs ayında gecekondunun bir kısmını yıktığını ancak tamir etmediğini ileri sürerek, tamirat bedeli 15.000,00 TL ve aylığı 500,00 TL'den olmak üzere 33.500,00 TL kira tazminatı olmak üzere toplam 48.500,00 TL'den fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.000,00 TL'sinin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının yıkılan duvarının 22 nolu parselde kaldığını, bu parsel maliklerinin rızaları olmadığından tamirat yapamadığını, davacının gecekondusunun bulunduğu dava dışı 22 parselin maliki olmadığından gecekondusunu başkalarına kiraya da veremeyeceğini, istenilen kira ve tamir bedelinin fahiş olduğunu, zamanaşımı oluştuğunu, davacıya yıkılan kısmın tamir bedelini haricen elden ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre; taraflar arasındaki sözleşmenin 9. maddesine göre, davacının gecekondusunun yıkılan kısmının davalı yüklenici tarafından tamir ettirilmesi gerektiği, bu edimin yerine getirilmemesi neticesinde davacının gecekondusunu bilfiil kendisinin ya da kiraya vererek tasarruf etme imkânının bu şekilde engellendiği, davalının tamir gideri olarak 1.500,00 TL'yi ödediği iddiasını yazılı belge ile ispatlayamadığı gibi davacının da anılan meblağın ödenmediğine dair usulünce yemin etmesi karşısında 12.248,52 TL kira mahrumiyeti ve 5.990,00 TL tamirat bedelinin davalıdan tahsili gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile 18.282,52 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10875, Karar No: 2015/10323, Tarih: 13.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/10875 E.  ,  2015/10323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/7608

MAHKEMESİ : Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2012

NUMARASI : 2010/364 (E) ve 2012/226 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların olay günü hurda toplamak için Tepeköy mevkiinde bulunan müştekiye ait hayvan çiftliğine girerek çiftlikten 1 adet su dürbünü, 1 adet yem kırma makinesi, 3 adet çıkma demir kapıyı çaldıkları, suça konu eşyaları hurdacı Salih'e sattıkları, sanıkların savunmalarında müştekiye ait malzemeleri hurda ve sahipsiz olduğunu zannederek aldıklarını belirttikleri, dosya kapsamına göre atılı hırsızlık suçunu işlediklerinin sabit olduğunun anlaşılması karşısında suç kastı bulunmadığından biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.