muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5752, Karar No: 2016/257, Tarih: 12.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/5752 E.  ,  2016/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/01/2015

NUMARASI : 2014/296-2015/11

DAVACI : T.. M.. Vek.Av.Ayten Tetik

DAVALI : Ü.. C.. Vek.Av.Alper Çimen

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan münavebe ürünleri kuru fasulye ile samanı, şekerpancarı, buğday, mısır ve patatesin 2014 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2016/10679, Karar No: 2018/7315, Tarih: 14.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/10679 E.  ,  2018/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

TCK'nın 184. maddesinin 12/10/2004 tarihinde yürürlüğe girmiş olması ve sanığın aşamalardaki beyanlarında suça konu yapıyı 2004 yılında bitirdiğini, ancak sıvasını 2011 yılında yaptığını belirtmesi ile, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda; sanığın yapıyı 2011 yılında bitirmiş olduğunun bildirilmesine rağmen, yapının bitim tarihine ilişkin dayanakların gösterilmemesi karşısında, dosya arasında bulunan emlak vergi beyannamesi suretinde yapının 01/01/2004 tarihinde bitirildiğinin belirtildiği göz önüne alınıp, vergi beyannamesi suretinde söz edilen binanın suça konu yer olup olmadığı da kesin bir şekilde belirlenerek, yapının bitim tarihinin saptanılmasına yönelik olarak yeniden inceleme yapılarak bilirkişiden teknik verilere dayalı olarak rapor alınması, çevre konutlarda oturanların ve tutanak düzenleyicilerin tanık sıfatıyla dinlenilmesi, varsa hava ve uydu fotoğraflarından da yararlanarak suça konu yerin 12/10/2004 tarihinden önce tamamlanıp tamamlanmadığı kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26857, Karar No: 2017/4586, Tarih: 19.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/26857 E.  ,  2017/4586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda eşine fiziksel şiddet uygulayan, hakaret eden ve eşini evden kovan davacı erkek tamamen kusurludur. Dinlenen davacı tanıklarının beyanlarının bir kısmı sebep ve saiki açıklanmayan soyut beyanlardan ibaret olup, bazı tanık beyanları davacıdan duyum, bazıları ise eskiye dayalı olaylar olup bu olaylardan sonra beraberlik devam ettiğine göre boşanmaya esas alınamaz. Bu durumda davalı kadının kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerek boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşıImalıdır.(TMK. m. 166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan sebeple isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.04.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/10802, Karar No: 2009/13351, Tarih: 15.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/10802 E.  ,  2009/13351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Kadastro sırasında, davaya konu, ... Köyü 165 ada 57 parsel, 177 ada 2 parsel, 165 ada 143 parsel, 165 ada 194 parsel, 165 ada 199 parsel, 165 ada 239 parsel ve 165 ada 273 parsel sayılı taşınmazların davalı ... adına tespit edildiği, davacının irsen intikal ve zilyetlik nedeniyle ... olduğunu ileri sürerek kadastro tespitine itiraz ettiği, uyuşmazlığın özel kişiler arasındaki mülkiyetin aktarılmasına ilişkin olduğu, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca temyiz incelemesinin 7. Hukuk Dairesine ait olduğu anlaşıldığından, temyiz inceleme görevi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli 7. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 15/09/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5773, Karar No: 2023/6836, Tarih: 05.07.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5773 E.  ,  2023/6836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bafra Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.02.2022 Tarihli ve 2022/240 Esas, 2022/240 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın adres kayıt sistemine kayıtlı en son yerleşim yeri adresinin Bahçelievler Mahallesi ... ... Sokak No:6 Reyhanlı/Hatay olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Reyhanlı Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.11.2022 Tarihli ve 2022/512 Esas, 2022/756 Karar Sayılı Kararı

Mevzuatta mirasın gerçek reddi taleplerine ilişkin kesin yetki kuralının ve mirasbırakanın son yerleşim yeri mahkemesinin kesin yetkili olacağına dair düzenleme bulunmadığı, çekişmesiz yargı işlerine ilişkin taleplerde talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu, kesin yetkinin bulunmadığı hallerde resen yetkisizlik kararı verilemeyeceği, talepte bulunanın ... 6. Sokak No:5/14 Bafra/... adresinde ikamet ettiği ve Bafra Sulh Hukuk Mahkemesinden talepte bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı ... Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 609 uncu maddesi uyarınca mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1.Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 609 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir.

”

C. Değerlendirme

1. Mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir.

2. Dosya kapsamından, müteveffanın ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin Reyhanlı/Hatay olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Reyhanlı Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Reyhanlı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19464, Karar No: 2017/12080, Tarih: 02.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/19464 E.  ,  2017/12080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evliliğin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ve evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2008 tarihli davanamesi sonucu davalının, ölü ... ile yapmış olduğu evliliğin iptaline karar verilmiş ve hüküm temyiz edilmeden 29.04.2009 tarihinde kesinleşmiştir. ... Nüfus Müdürlüğü 28.09.2017 tarihli dilekçesi ile evliliğin iptali sebebiyle 19... doğumlu ...'nun velayetinin askıda kaldığını belirterek ihbarda bulunmuş, ... 2.Aile mahkemesi 2016/614 esas,649 karar sayılı kararı ile bu ihbarın temyiz niteliğinde olduğunu belirterek bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar vermiş ve dosyayı ... l.Aile mahkemesine göndermiş, ... 1. Aile mahkemesi de temyiz incelemesi için dosyayı Dairemize göndermiştir. Evliliğin iptaline ilişkin karar temyiz edilmeden 2009 yılında kesinleşmiştir. Bu ihbar üzerine ... 2. Aile mahkemesince davaya konu çocuğun velayeti hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması gereklidir. Açıklanan sebeple temyize konu bir dava ve buna bağlı karar bulunmadığından, yapılacak bir işlem olmadığından, dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 02.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2022/4925, Karar No: 2022/4295, Tarih: 10.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/4925 E.  ,  2022/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35788, Karar No: 2014/25767, Tarih: 05.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35788 E.  ,  2014/25767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/283760

MAHKEMESİ : Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2012

NUMARASI : 2011/753 (E) ve 2012/917 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanlar vekilinin son duruşmadaki ifadesine göre sanığın suça konu eşyalardan market arabasını iade ettiğinin anlaşılması karşısında; kısmi iadenin gerçekleştiği kabul edilerek, kısmi iadeye rızalarının bulunup bulunmadığı katılanlardan sorulup sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 05/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5445, Karar No: 2012/7655, Tarih: 25.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5445 E.  ,  2012/7655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında 1997 yılında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkiline isabet eden bağımsız bölümlerin 31.12.2000 tarihinde tesliminin kararlaştırılmasına rağmen süresinde sözleşmeye uygun teslim edilmediğini, eksik işlerin mahkemece tespit edildiğini, buna rağmen müvekkilince 18 adet dairenin kat irtifak tapularının kooperatife verildiğini, müvekkiline isabet eden bölümler ile ortak alanlardaki eksikliklerin halen giderilmediğini ileri sürerek, şimdilik 82.140,00 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca 24 adet bağımsız bölümün 2000 yılında davacıya teslim edilerek bu yerlerin davacı tarafından tasarruf edildiğini, dava dilekçesinde belirtilen bir kısım eksikliklerin arsa malikince giderildiğini, yapılan harcama karşılığı ortaklardan alınan 80.000 Mark tutarındaki senetlerin kooperatifçe davacıya verildiğini, bir kısım senetlerin ortaklarca ödendiğini, ödenmeyenlerin ise davacı tarafından başlatılan takipler sonucu tahsil edildiğini, dava dilekçesinde belirtilen bir kısım eksikliklerin müvekkilince giderilmesine rağmen bedelinin davacı tarafından yeniden istendiğini, iki adet kalorifer peteği dışında eksiklik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında 1997 yılında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden sonra 1999 yılında düzenlenen sözleşme ile önceki sözleşmeden kaynaklanan ilişkinin tasfiye edilerek eksik işlerin davacı tarafından yapılarak davalı yüklenicinin arsa maliki davacıya 80.000 Mark vermesinin kararlaştırıldığı, kooperatifin anılan miktarları ortaklarından aldığı bonoları davacıya ciro etmek suretiyle ödediği, davacının bonoların bir kısmını haricen bir kısmını ise takip yoluyla tahsil ettiği, bu nedenle borç ilişkisinin davacı ile kooperatif arasındaki borç ilişkisinden çıkarak davacı ile ortaklar arasındaki borç ilişkisine dönüştüğü, davacı ile davalı arasındaki sözleşme ilişkisinin tasfiyesi nedeniyle artık davalıdan istemde bulunamayacağı, tasfiye sözleşmesi dışındaki işler bakımından ise davalının sorumluluğunun devam ettiği, davalının ortak alanlarda belirlenen 13.544,65 TL'sını ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 13.544,65 TL'nin dava tarihinden itibaren faiziyle tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.12. 2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/883, Karar No: 2018/11602, Tarih: 28.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/883 E.  ,  2018/11602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.12.2013 gün ve 2012/23 Esas 2013/208 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 25.10.2017 gün ve 2015/3374 Esas 2017/5767 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 27.02.2012 günlü dilekçe ile 10.000.00.-TL. değer gösterilerek açılmış ve davanın reddi ile 12.12.2013 tarihinde nihai karara bağlanmıştır.

Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu'nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.04.2005 gün ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.

Talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 25.10.2017 günlü Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.

Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 maddesi 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanunun 19.maddesi ile HUMK.'na ilave edilen Ek Madde 4'e göre de; 01.01.2017 tarihinden itibaren değeri 13.900-TL.'den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.

Bu nedenle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) davacı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 18.12.2017 günlü dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1373, Karar No: 2019/6079, Tarih: 09.12.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/1373 E.  ,  2019/6079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, mağdurların araçları ile geçtikleri yol üzerinde geçişlerini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek biçiminde bir hareketlerinin bulunmadığı ve bu bağlamda “Yol kesmek” ten söz edilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 149/1. maddesinin uygulama koşulları oluşmayan (d) bendi ile de uygulama yapılarak temel cezanın alt sınırın üstünde belirlenmesi,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması sırasında 5237 sayılı TCK'nin 168/2-4. maddesiyle indirim yapılırken kanunda öngörülmeyen 2/3 oranının benimsenmesi suretiyle noksan ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nin 307/4. maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 09/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5773, Karar No: 2018/289, Tarih: 10.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/5773 E.  ,  2018/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.