muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/5449, Karar No: 2024/4369, Tarih: 10.09.2024

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Davacı Adalet Bakanlığının temyiz istemi yönünden; 
İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin birinci fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır.
	Yine, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde "temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştay'ın kararı düzelterek onayacağı" hükme bağlanmıştır.
	Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararı, davacı Bakanlığın harçtan muaf olmasına karşın, tahsil edilmeyen harçların Bakanlığa tamamlattırılması için vergi dairesine müzekkere yazılmasına hükmedilmesi nedeniyle temyiz edilmiş olup; temyiz incelemesi Mahkeme kararının yargılama giderlerine ilişkin kısmı yönünden yapılmıştır.
	492 sayılı Harçlar Kanunu'nun "Harçdan müstesna işlemler" başlıklı 13. maddesinin (j) bendinde; "Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri"nin harçtan muaf olduğu, bu kapsamda davacı Adalet Bakanlığı'nın yargılama harçları ile temyiz, istinaf ve itiraz harçlarından muaf olduğu açıktır.
	Bu itibarla; temyiz incelemesine konu davanın reddine dair kararın hüküm fıkrasında yer alan ve yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadan düzeltilmesi mümkün eksiklik  olarak  görülen; "...davacı idarenin harçtan muaf olması nedeniyle dava açılış sırasında tahsil edilmeyen toplam 368,30-TL yargılama giderinin kararın kesinleşmesinden sonra davacı idareye tamamlattırılması için Mahkemesince İlgili Vergi Dairesi Müdürlüğüne müzekkere yazılmasına, ..." ibaresinin  kararın  hüküm  fıkrasından  çıkarılmak suretiyle düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
	Davalı Türkiye Barolar Birliğinin temyiz istemi yönünden;
	Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davalı Türkiye Barolar Birliği Başkanlığının  istinaf istemi kabul edilerek İdare Mahkemesince verilen iptal kararı kaldırılmış ve  davanın reddine karar verilmiştir. Davalı İdare tarafından sunulan temyiz dilekçesinde ise sehven Bölge İdare Mahkemesince istinaf istemlerinin reddine karar verildiği belirtilerek temyiz isteminde bulunulduğu görülmektedir.
	Bu itibarla; davalı Türkiye Barolar Birliğince sehven verildiği değerlendirilen temyiz dilekçesi ile yapılan temyiz isteminin incelenmeksizin reddedilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,

Bu itibarla; davalı Türkiye Barolar Birliğince sehven verildiği değerlendirilen temyiz dilekçesi ile yapılan temyiz isteminin incelenmeksizin reddedilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  ... Bölge İdare Mahkemesi  ...İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararınına yönelik davacı Adalet Bakanlığının temyiz isteminin reddine, kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
2. Davalı Türkiye Barolar Birliği Başkanlığının temyiz isteminin incelenmeksizin reddine,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 10/09/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/2759, Karar No: 2024/2788, Tarih: 10.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/2759
Karar	No : 2024/2788                                                                                
DAVACI	:...  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	:...Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ 	: Hukuk Müşaviri ...
DAVANIN_KONUSU	: 06/12/2019 tarih ve 30970 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Gıda ve Yem İşletmelerinde Çalıştırılması Zorunlu Meslek Mensuplarının Belirlenmesine Dair Tebliğ (Tebliğ No:2019/48)"in iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI 	:	Davacı tarafından, 2 yıllık önlisans eğitimi verilen gıda teknolojisi bölümü mezunu olarak 5 yıldızlı bir otelde gıda teknikeri (sorumlu yönetici) sıfatıyla istihdam edilmekte iken dava konusu Tebliğ ile  çalıştırılması zorunlu meslek mensupları arasından gıda teknolojisi bölümü mezunlarının çıkarılması üzerine iş imkanlarının daraldığı, yasal mevzuat çerçevesinde yıllardır gıda teknikerleri sorumlu yönetici unvanı ile çalışmaktayken davalı Bakanlıkça çıkarılan davaya konu Tebliğ ile yapılan ve öngörülemeyen değişiklik ile değişiklik öncesi mevzuata istinaden çalışan, eğitim tercihinde bulunan pek çok insanın olumsuz etkilendiği, değişiklik öncesi çalışanların kazanılmış haklarının korunmadığı, pek çok gıda teknikerinin işten atılma tehlikesi ile karşı karşıya kaldığı, bu sebeple de dava konusu Tebliğin hukuki güvenlik ilkesine aykırı olduğu, gıda teknikerlerinin kazanılmış haklarının korunmamasına yönelik eksik düzenleme nedeniyle iptali gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVALININ_SAVUNMASI	:	Davalı idare tarafından; usul yönünden davanın öncelikle  süre ve diğer ilk inceleme hususları yönlerinden incelenerek hukuka aykırılık tespit edilmesi halinde davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği, esas yönünden ise, dava konusu Tebliğin 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'na dayanılarak çıkarıldığı, davacının kazanılmış hakkı bulunduğu yönündeki iddiasını dayandırdığı Yönetmeliğin ise mülga 5179 sayılı Kanun hükümlerine göre çıkarıldığı ve 5996 sayılı Kanun ile bu Yönetmeliğin de mülga edildiği, anılan Yönetmeliğe göre otellerde sorumlu yönetici çalıştırılması gerekmediği, bu hususun gıda işletmecisinin insiyatifine bırakıldığı, dava konusu Tebliğ’in dayanağı olan 5996 sayılı Kanun'da da bu yönde bir zorunluluk bulunmadığı, ancak bilimsel gelişmeler ve günün koşullarına bağlı olarak Bakanlıklarına Kanunla verilen yetkiye dayanılarak dava konusu Tebliğ’in hazırlandığı ve en az 300 yatak kapasitesine sahip otellerde zorunlu meslek mensubu çalıştırma şartı getirildiği, buna göre oteller için faaliyet konuları baz alınarak 4 yıllık lisans eğitimi almış mezunlara hak tanındığı, 2 yıllık önlisans eğitimi almış bölümlerden mezun olmuş meslek mensuplarının ise 300 kişi yatak kapasiteli otellerde yapılan üretimin niteliği dikkate alınarak kapsam dışı bırakıldığı, bunun yanında üniversitelerin 4 yıllık lisans eğitimi veren gıda teknolojisi bölümü mezunu gıda teknologlarının kapsama alındığı, sonuç olarak 2019/48 sayılı dava konusu Tebliğin hukuka ve mevzuata uygun olduğu gibi hizmetin etkin ve verimli şekilde ifasına ve kamu yararına yönelik olduğu, iptalini gerektirecek hukuka aykırı bir unsur taşımayan dava konusu Tebliğ hükümlerine yönelik davacı taleplerinin hukuki dayanağı bulunmadığı, bu nedenle de haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	:	Dava, 06/12/2019 tarih ve 30970 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan " (2019/48) sayılı Gıda ve Yem İşletmelerinde Çalıştırılması Zorunlu Meslek Mensuplarının Belirlenmesine Dair Tebliğ"in iptali istemiyle açılmıştır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	:	Dava, 06/12/2019 tarih ve 30970 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan " (2019/48) sayılı Gıda ve Yem İşletmelerinde Çalıştırılması Zorunlu Meslek Mensuplarının Belirlenmesine Dair Tebliğ"in iptali istemiyle açılmıştır. 
 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu, gıda ve yem güvenilirliğini, halk sağlığı, bitki ve hayvan sağlığı ile hayvan ıslahı ve refahını, tüketici menfaatleri ile çevrenin korunması da dikkate alınarak korumak ve sağlamak amacıyla hazırlanmış olup,   gıda, gıda ile temas eden madde ve malzeme ile yemlerin üretim, işleme ve dağıtımının tüm aşamalarını, bitki koruma ürünü ve veteriner tıbbî ürün kalıntıları ile diğer kalıntılar ve bulaşanların kontrollerini, salgın veya bulaşıcı hayvan hastalıkları, bitki ve bitkisel ürünlerdeki zararlı organizmalar ile mücadeleyi, çiftlik ve deney hayvanları ile ev ve süs hayvanlarının refahını, zootekni konularını, veteriner sağlık ve bitki koruma ürünlerini, veteriner ve bitki sağlığı hizmetlerini, canlı hayvan ve ürünlerin ülkeye giriş ve çıkış işlemlerini ve bu konulara ilişkin resmî kontrolleri ve yaptırımları kapsamaktadır. 
5996 sayılı Kanunun 22. maddesinin 7. fıkrasında; "Ek-1’de belirlenen gıda ve yem işletmeleri, işin nevine göre, konu ile ilgili lisans eğitimi almış en az bir personel çalıştırmak zorundadır. Bilimsel gelişmeler ve günün koşullarına göre, Ek-1’de Bakanlıkça değişiklik yapılabilir. Bu değişiklikler Bakanlıkça çıkarılacak bir tebliğ ile ilan edilir.", 8. fıkrasında, "Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir." kuralı getirilmiştir.

5996 sayılı Kanunun 22. maddesinin 7. fıkrasında; "Ek-1’de belirlenen gıda ve yem işletmeleri, işin nevine göre, konu ile ilgili lisans eğitimi almış en az bir personel çalıştırmak zorundadır. Bilimsel gelişmeler ve günün koşullarına göre, Ek-1’de Bakanlıkça değişiklik yapılabilir. Bu değişiklikler Bakanlıkça çıkarılacak bir tebliğ ile ilan edilir.", 8. fıkrasında, "Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir." kuralı getirilmiştir. 
Gıda İşletmelerinin Kayıt Ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmelik'in "Çalıştırılması zorunlu personel" başlıklı 10. maddesinde; (1) Gıda işletmelerinde, çalıştırılması zorunlu olan personel ile ilgili; a) Çalıştırılması zorunlu personelden meslek odası bulunan meslek mensupları için meslek odasına kayıtlı olduğuna dair belge, meslek odası bulunmayan meslek mensupları için gıda işletmecisi ile yapacağı sözleşme, kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan meslek mensupları için kurum amiri tarafından imzalı görevlendirme yazısı aranır. b) Gıda işletmecisi, üretimin nevine uygun en az lisans düzeyinde eğitim almış ise kendi işletmesinde zorunlu personel olarak çalışabilir. c) Gıda işletmecisi, işletmesindeki her faaliyet için ayrı ayrı personel çalıştırabileceği gibi sadece bir personel de çalıştırabilir. Sadece bir personel çalıştırılması durumunda tüm faaliyetlere uygun meslek mensubu personel istihdam edilir. ç) Gıda işletmecisi aynı adreste birden fazla faaliyet göstermesi durumunda tüm faaliyetlerde kullanılan alet ekipmanın toplam motor gücü, 30 beygir gücünün üzerinde veya çalıştırdığı toplam personel sayısı on kişiden fazla ise çalıştırılması zorunlu olan personeli istihdam etmek zorundadır. d) Gıda işletmecileri, çalıştırılması zorunlu olan personelin herhangi bir sebeple işten çıkarılması veya çıkması durumunda çalıştırılması zorunlu olan personelin değişikliğine ilişkin yetkili merciin güncel bilgilere sahip olmasını sağlamak zorundadır. e) Gıda işletmecisi, işletmenin faaliyette bulunduğu çalışma gün ve saatlerine göre zorunlu personel istihdam etmek zorundadır. Gıda işletmesinde çalışan zorunlu personel, işletmenin faaliyette bulunduğu çalışma gün ve saatleri içerisinde başka bir işte çalışamaz."  hususların uygulanacağı, kurala bağlanmıştır. 
5996 sayılı Yasa ile  gıda ve yem işletmelerinde, işin nevine göre, konu ile ilgili lisans eğitimi almış en az bir personel çalıştırılması zorunluluğu getirilmiş ve bilimsel gelişmeler ve günün koşullarına göre de düzenlenen listede yine Bakanlıkça düzenlenecek bir tebliğ ile değişikliklerin yapılabileceği hükme bağlanmıştır. Bu durumda, gıda ve yem işletmelerinde hangi işte, hangi alanda lisans eğitimi almış personel çalıştırılabileceğini belirleme yetkisi davalı idareye tanınmıştır.

5996 sayılı Yasa ile  gıda ve yem işletmelerinde, işin nevine göre, konu ile ilgili lisans eğitimi almış en az bir personel çalıştırılması zorunluluğu getirilmiş ve bilimsel gelişmeler ve günün koşullarına göre de düzenlenen listede yine Bakanlıkça düzenlenecek bir tebliğ ile değişikliklerin yapılabileceği hükme bağlanmıştır. Bu durumda, gıda ve yem işletmelerinde hangi işte, hangi alanda lisans eğitimi almış personel çalıştırılabileceğini belirleme yetkisi davalı idareye tanınmıştır.  
Davalı idare tarafından yayımlanarak, yürürlüğe konulan Tebliğ ile günün koşullarına göre yapılan değerlendirmeye istinaden en az 300 kişi yatak kapasitesine sahip olan konaklama tesislerinden yerinde yemek üretimi ile servisinin yapıldığı (sadece kahvaltı veren konaklama tesisleri hariç) gıda işletmeleri de kapsama alınmış ve gıda mühendisi, ziraat mühendisi(gıda veya süt bölümü), kimya mühendisi, kimyager, diyetisyen, ev ekonomisi yüksekokulu beslenme bölümü lisans mezunu, veteriner hekim, 4 yıl eğitim veren gıda teknolojisi lisans mezunları, bu işletmelerde çalışabilecek meslek mensupları olarak belirlenmiştir.

Davacı tarafından beş yıldızlı bir otelde çalıştığı, dava konusu Tebliğ ile gıda teknikerlerinin çalışma alanının daraltıldığı ileri sürülmekte ise de, en az 300 kişi yatak kapasitesine sahip olan konaklama tesislerinden yerinde yemek üretimi ile servisinin yapıldığı gıda işletmeleri olarak ilk defa zorunlu çalıştırılması gereken meslek mensuplarının belirlendiği daha önce yürürlükte olan 5179 sayılı Yasa ile gıda maddeleri ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri üreten işyerlerinde, üretimin niteliğine göre sorumlu yönetici istihdamı zorunluluğunun getirildiği ve sorumlu yöneticilerin yetki, sorumluluk ve çalıştırılmalarına ilişkin usul ve esasların yönetmelikle düzenlenmesinin öngörüldüğü,  Gıda ve Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeleri Üreten İşyerlerinin Çalışma İzni ve Gıda Sicili ve Üretim İzni İşlemleri İle Sorumlu Yönetici İstihdamı Hakkında Yönetmelik yayımlanarak, içeriğinde gıda bilimi konusunda eğitim görmüş tekniker ve teknisyen servisindeki elemanların üretimin niteliğine göre en fazla iki işyerinden sorumlu olacak şekilde istihdam edilebilecekleri kuralına yer verilmiş ve Ek-7/B de ise üretimin niteliğine göre gıda teknikerinin sorumlu yönetici olarak istihdam edilebileceği gıda işletmeleri; taze-kuru meyve/sebze ambalajlayan işyerleri, bitkisel çay, çay ve tuz ambalajlayan işyerleri, simit, galeta, yufka üreten işyerleri, ekmek ve ekmek çeşitleri, pastacılık üreten işyerleri, bulgur üreten ve bakliyat, hububat ambalajlayan işyerleri, bitkisel sıvı yağ ambalajlayan, şeker, kuruyemiş, baharat, mantar üreten, ambalajlayan işyerleri ile, bal, polen ve arı sütü üreten, ambalajlayan, salamura ürünler üreten, süt ve süt ürünleri üreten, dondurma, buzlu ürünler üreten, ambalajlayan ve diğer gıda maddelerini ambalajlayan iş yerleri olarak sayılmıştır. Dolayısıyla Tebliğ ile yapılan düzenlemenin dışında ağırlıklı olarak ambalajlama ve sayılan üretim yerleri için sorumlu müdür olabilme hakkı tanınmış iken Tebliğ ile hem yukarıda sayılan işlerden farklı işlere yer verilmiş hem de yapılan düzenlemede yapılan işte kullanılan  asgari motor gücü ve çalışan sayısı yönünden asgari bir ölçü getirilmiş, asgari ölçütü aşan üretim yerleri için lisans eğitimi koşul olarak belirlenmiş, daha düşük sayıda çalışan ya da motor gücü kullanan işyerleri için gıda teknikerinin çalışması konusunda bir sınırlama getirilmemiştir. 
Bu durumda, kazanılmış hakların korunmadığı yönündeki davacı iddiasında isabet bulunmamıştır. 
 5996 sayılı Yasaya istinaden hazırlanan Tebliğ ile çalışan sayısı ve üretimde kullanılan motor gücü kapasitesi esas alınarak, günün koşulları değerlendirilerek, üretimin niteliğine göre en az bir personelin zorunlu olarak çalıştırılması yükümlülüğü getirilen düzenlemede lisans eğitiminin öngörülmesinde yasaya aykırılık görülmemiştir. 
 Açıklanan nedenlerle, davanın reddi gerektiği, düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA

5996 sayılı Yasaya istinaden hazırlanan Tebliğ ile çalışan sayısı ve üretimde kullanılan motor gücü kapasitesi esas alınarak, günün koşulları değerlendirilerek, üretimin niteliğine göre en az bir personelin zorunlu olarak çalıştırılması yükümlülüğü getirilen düzenlemede lisans eğitiminin öngörülmesinde yasaya aykırılık görülmemiştir. 
 Açıklanan nedenlerle, davanın reddi gerektiği, düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ	:
Gıda Teknolojisi bölümünde iki yıllık ön lisans eğitimini tamamlayıp mezun olan davacı tarafından; Gıda ve Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeleri Üreten İş Yerlerinin Çalışma İzni ve Gıda Sicili ve Üretim İzni İşlemleri ile Sorumlu Yönetici İstihdamı Hakkında Yönetmelik uyarınca "gıda teknikeri" unvanıyla bir otelde "sorumlu yönetici" olarak çalışmakta iken, dava konusu Gıda ve Yem İşletmelerinde Çalıştırılması Zorunlu Meslek Mensuplarının Belirlenmesine Dair Tebliğ (Tebliğ No:2019/48)'in yayımlanmasıyla otelde çalışma imkanının ortadan kalktığı, anılan Tebliğ'de mülga düzenlemelere istinaden kazanılmış hakların korunmaması ve Tebliğin eki Ek-1'in "A. Gıda İşletmeleri" başlıklı tablosunun 29 numaralı sırasında iki yıllık ön lisans mezunu gıda teknikerlerine yer verilmemesi yolundaki eksik düzenlemelerin iptali gerektiği iddiasıyla bakılmakta olan dava açılmıştır. 
Bu itibarla, dava konusu Tebliğin hukuka uygunluk denetimi, Tebliğin bütününe yönelik olarak değil, davacının iddiaları çerçevesinde, otellerde zorunlu meslek mensubu olarak gıda teknikerinin istihdamının mümkün olup olmadığı ve gıda teknikerlerinin kazanılmış  haklarının bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE	:
USUL YÖNÜNDEN:
Davalı Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından, davanın süresinde açılmadığı ileri sürülmüştür.
 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Dava açma süresi" başlıklı 7. maddesinde,
"1. Dava açma süresi, özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde Danıştayda ve idare mahkemelerinde altmış ve vergi mahkemelerinde otuz gündür. ...
4. İlanı gereken düzenleyici işlemlerde dava süresi, ilan tarihini izleyen günden itibaren başlar. Ancak bu işlemlerin uygulanması üzerine ilgililer, düzenleyici işlem veya uygulanan işlem yahut her ikisi aleyhine birden dava açabilirler." hükmüne yer verilmiştir.
Uyuşmazlıkta; 06/12/2019 tarih ve 30970 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren dava konusu Tebliğe karşı, dava açma süresinin son günü olan 04/02/2020 tarihinde dava açıldığı anlaşıldığından, davalı idarenin süre itirazı yerinde görülmemiştir. 
Öte yandan, davalı idarenin usule ilişkin diğer iddiaları da yerinde görülmemiştir.	
ESAS YÖNÜNDEN:
İlgili Mevzuat:

Uyuşmazlıkta; 06/12/2019 tarih ve 30970 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren dava konusu Tebliğe karşı, dava açma süresinin son günü olan 04/02/2020 tarihinde dava açıldığı anlaşıldığından, davalı idarenin süre itirazı yerinde görülmemiştir. 
Öte yandan, davalı idarenin usule ilişkin diğer iddiaları da yerinde görülmemiştir.	
ESAS YÖNÜNDEN:
İlgili Mevzuat:
5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu ile ilga edilen 5179 sayılı Gıdaların Üretimi, Tüketimi ve Denetlenmesine Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun'un;
 "Tanımlar" başlıklı 3. maddesinde, "Gıda maddeleri üreten işyeri: Gıda maddelerinin ham maddeden başlayarak; depolama, tasnif, işleme, değerlendirme, dayanıklı hale getirme, ambalajlama işlerinden bir veya birkaçının yapıldığı ve gıda maddeleri satış yerlerine gönderilmek üzere depolandığı tesisler ile bu tesislerin tamamlayıcısı sayılacak yerlerin tamamı"; "Toplu tüketim yeri: Gıda maddelerinin tekniğine uygun şekilde işlendiği, üretildiği ve aynı mekânda tüketime sunulduğu yerler" şeklinde tanımlanmış; 
"Üretim izni, gıda sicili ve tescil işleri" başlıklı 4. maddesinde, "Gıda maddeleri ve gıda ile temas eden madde ve malzemeleri üreten işyerleri, bu konuda Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte öngörülen asgarî teknik ve hijyenik şartlara uyarak gıda işyeri çalışma izni ve sicil numarasını almak zorundadır. Üretilecek gıda maddelerinin Türk Gıda Kodeksinde tanımı yapılmış olanların ilgili kodekse uygun üretileceğine dair yazılı beyan ile etiket örneğini ibraz etmesi üzerine söz konusu ürünlere, her ürün için izin belgesi ve numarası verilir. Türk Gıda Kodeksinde tanımlanmamış gıdaları üreten işyerleri, üretime geçmeden önce izin almak ve diğer tescil işlemlerini yaptırmak zorundadır. Alınan belgeler, alındığı şartların değişmemesi kaydıyla, miras yoluyla intikalinde geçerliliğini devam ettirir.
Üretim izni, gıda sicili ve gıda işyerlerinin taşıması gereken asgarî teknik ve hijyenik şartlara ait kurallar, Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir." kuralına; 
"İstihdam" başlıklı 6. maddesinde, "Gıda maddeleri ve gıda ile temasta bulunan madde ve malzemeleri üreten işyerlerinde, üretimin niteliğine göre sorumlu yönetici istihdamı zorunludur. Sorumlu yönetici olabilmeye ve sorumlu yöneticilerin yetki, sorumluluk ve çalıştırılmalarına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir." kuralına yer verilmiştir.
Anılan kurallara istinaden, 27/08/2004 tarihli ve 25566 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulan (mülga) Gıda ve Gıda ile Temas Eden Madde ve Malzemeleri Üreten İş Yerlerinin Çalışma İzni ve Gıda Sicili ve Üretim İzni İşlemleri ile Sorumlu Yönetici İstihdamı Hakkında Yönetmelik'in;
"Amaç" başlıklı 1. maddesinde,