muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/4724, Karar No: 2024/5999, Tarih: 05.12.2024

İtiraz yolu ile yapılan başvurular üzerine, Anayasa Mahkemesinin 03/06/2021 günlü,  E:2020/24, K:2021/39 sayılı kararı ile yukarıda aktarılan gerekçeyle, 4045 sayılı Kanun’un 1. maddesinin birinci fıkrasında yer alan kamu personelinden, "Milli Savunma Bakanlığı, jandarma,…” ve “…ve ceza infaz kurumları ve tutukevlerinde çalışacak personel…” ibarelerinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği;
 4045 sayılı Kanun kapsamında bulunanların, bireysel başvuruları üzerine ise Anayasa Mahkemesince verilen kararlarda da; "... 4045 sayılı Kanun ile öngörülen güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yönteminin kanunilik koşulunu sağlamadığı, 4045 sayılı Kanun'un sadece hangi kamu görevleri bakımından güvenlik soruşturması yaptırılacağını düzenlediğini ancak konuyla ilgili temel esasları, ilkeleri ve çerçeveyi belirlemediği, Kanun'un ve ilgili Yönetmelik'in; kişisel verilerin kayıt, muhafaza ve kullanımını içeren tedbirlerin kapsamını, uygulanmasını düzenleyen ve özellikle, süre, stoklama, kullanım, üçüncü kişilerin erişimi, verilerin gizliliği, bütünlüğü ve imhası konusundaki usullere ilişkin, muhataplarının yetki aşımı ve keyfîliğe karşı yeteri kadar güvenceye sahip olmalarını sağlayacak açık ve detaylı kuralları içermemesi nedeniyle kanunilik şartını sağlamadığı sonucuna varılmıştır. (Ramazan Erdoğan, 2019/26356, 12/1/2023, §Fatih Saraman, [GK], B. No: 2014/7256, 27/2/2019, §§ 88-90; Süleyman Akif Nazlıgül, B. No: 2018/31982, 15/6/2021, § 33)." gerekçesine yer verilerek, ihlal kararları verildiği anlaşılmaktadır.
 Anayasa ve kanunlara sadık kalarak faaliyette bulunma yükümlülükleri olacak şekilde kamu görevlisi olarak atanmak üzere mesleki eğitime tabi tutulan kişilerin güvenlik soruşturmasının ve arşiv araştırmasının yapılmasını öngören kuralların kanun koyucunun takdir yetkisinde bulunduğu ve güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının yapılmasına ve elde edilecek verilerin kullanılmasına ilişkin temel ilkelerin kanunda düzenlenmesi gerektiğinde tartışma bulunmamaktadır. 
24/3/2016 günlü, 6698 sayılı Kişisel Verileri Koruma Kanunu ile kişisel verilerin işlenmesinde başta özel hayatın gizliliği olmak üzere kişilerin temel hak ve özgürlüklerini korumak amacıyla kişisel verileri işleyen gerçek ve tüzel kişilerin yükümlülükleri ile uyacakları usul ve esasların düzenlendiği; bu Kanun'un  6. maddesinde; kişilerin ırkı, etnik kökeni, siyasi düşüncesi, felsefi inancı, dini, mezhebi veya diğer inançları, kılık ve kıyafeti, dernek, vakıf ya da sendika üyeliği, sağlığı, cinsel hayatı, ceza mahkûmiyeti ve güvenlik tedbirleriyle ilgili verileri ile biyometrik ve genetik verilerinin özel nitelikli kişisel veri olduğu, özel nitelikli kişisel verilerin; ilgilinin açık rızası olmaksızın işlenmeyeceği, sağlık ve cinsel hayat dışındaki kişisel verilerin, kanunlarda öngörülen hâllerde ilgili kişinin açık rızası aranmaksızın işlenebileceği kuralının getirildiği görülmektedir.

17/04/2021 tarihinde yürürlüğe giren 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu'nu "hakkında güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılacaklar" başlıklı 3. maddesinde, "Arşiv araştırması, statüsü veya çalıştırma şekline bağlı olmaksızın ilk defa veya yeniden memuriyete yahut kamu görevine atanacaklar hakkında yapılır... özel kanunları uyarınca güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasına tabi tutulan kişiler ile milli güvenlik açısından stratejik önemi haiz birim, proje, tesis, hizmetlerde statüsü veya çalıştırma şekline bağlı olmaksızın istihdam edilenler hakkında güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması birlikte yapılır." hükmü amir kılınmış, anılan Kanun'un 13. maddesinde, kamu personeli olmayan öğrenci statüsündeki kişiler  yönünden, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının birlikte yapılmasını sağlayan  kurallar getirilmiş, maddenin  devamında 4045 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.
Öğrenci statüsündeki kişiler hakkındaki, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması, tesis edildikleri tarihteki mevzuat uyarınca sürdürülmüş, bu nedenle açılan bir kısım davalar devam ederken, 7315 sayılı Kanun ile  konuya ilişkin yasal düzenleme yürürlüğe girmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/2/2020 günlü, E:2018/163, K:2020/13 sayılı kararında, "İtiraz konusu kuralların da yer aldığı 4045 sayılı Kanun 7/4/2021 tarihli ve 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu’nun 13. maddesinin (8) numaralı fıkrasıyla yürürlükten kaldırılmıştır. Başvuran Mahkemede bakılmakta olan davalara konu işlemler itiraz konusu kuralların yürürlükte olduğu dönemde bu kurallar uyarınca tesis edilmiştir. 7315 sayılı Kanun, kuralların dayanak teşkil ettiği işlemlerin hukuki etkilerine dair geçmişe yönelik herhangi bir özel hüküm içermemektedir. Hukuka uygunluk karinesinden yararlanan ve iptal edilmediği ya da yürürlükten kaldırılmadığı sürece hukuk aleminde varlığını ve etkilerini devam ettiren idari işlemlerin hukuki denetimi, tesis edildiği dönemde yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilmektedir. Bu bağlamda başvuran Mahkeme de yürürlükten kalkmış olan kuralları, dava konusu idari işlemlerin hukuki denetimini gerçekleştirirken denetleyici norm olarak gözetmek durumundadır. Başka bir ifadeyle kurallar bakılmakta olan davalarda uyuşmazlığın çözümü için uygulanacak kural olma niteliğini sürdürmektedir. Bu itibarla kuralların yürürlükten kaldırılmış olmalarının esaslarının incelenmesinde herhangi bir etkisi bulunmamaktadır." şeklinde  ifade edildiği  üzere,  7315 sayılı Kanun'un devam eden davalarda uygulanmasına imkan bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla, idarece dava konusu işlem 7315 sayılı Kanun uyarınca tesis edilmediğinden, hukuki denetimi de 7315 sayılı Kanun çerçevesinde yapılamayacaktır.

Bu durumda; yasal dayanağı olmayan mevzuat uyarınca, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz sonuçlanması nedeniyle öğrencilik ile ilişik kesmeye ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Dava konusu işlemin belirtilen gerekçe ile hukuka uygun olmaması, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılamayacağı ya da hiçbir işleme gerek olmadan güvenlik soruşturması sonucunun olumlu olduğu ve buna dayanılarak ilgili statüye geçilmesi gibi sonuçlar doğurmayacaktır.
Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmalarına ilişkin olarak kişisel veri niteliğindeki bilgilerin alınmasına,  kullanılmasına, işlenmesine yönelik güvenceler ve temel ilkeleri içeren  7315 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra; öğrenci statüsüne alınacak kişilere ilişkin olarak, arşiv araştırması ve güvenlik soruşturması yapılması ve neticesine göre işlem tesis edilmesi  görev ve  yetkisinin idareye  ait bulunduğu ise  izahtan varestedir.
 Bu doğrultuda temyize konu kararın yukarıda belirtilen gerekçe ile onanması gerektiği  oyu ile çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/2271, Karar No: 2024/5289, Tarih: 05.12.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
 D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No  : 2023/2271
Karar No : 2024/5289                                                              
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...'yu temsilen ... Sendikası 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ            :
Dava konusu istem: KPSS/2004-2 Ek yerleştirme döneminde Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı Sağlık İşleri Genel Müdürlüğü bünyesinde İstanbul iline hemşire olarak yerleştirilen, ancak sınava ortaöğretim düzeyinde girmiş olmasına rağmen sınav tarihi itibarıyla yüksekokul mezunu olduğu anlaşıldığından bahisle ataması yapılmayan davacının, bu işlemin ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile iptali üzerine, atanması gereken tarihten atamasının yapıldığı 25/07/2006 tarihine kadar açıkta geçirdiği süre ile anılan Mahkeme kararının Danıştay kararı ile bozulması üzerine görevine son verildiği 24/09/2008 tarihinden 2010 KPSS sonucu başka bir kadroya atandığı 21/01/2011 tarihi arasında açıkta geçirdiği sürede yoksun kaldığı maaş ve ek ödemelerin ödenmesi ile Emekli Sandığı kesintilerinin ilgili kuruma yatırılarak özlük haklarının verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile maaş ve ek ödemelerin ödenmesi, Emekli Sandığı kesintilerinin ilgili kuruma yatırılarak, özlük haklarının  iadesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; Danıştay Onikinci Dairesinin 21/10/2020 tarih ve E:2018/2030, K:2020/3329 sayılı kararı ile; davanın, döner sermaye ek ödemelerine yönelik kısmının reddine ilişkin bölümünün bozulması üzerine; bozma kararına uyularak; Anayasa'nın 125. maddesi gereğince, davacının hukuka aykırılığı yargı kararıyla saptanarak iptal edilmiş olan işlemden kaynaklanan zararının idarece tazmini zorunlu olup, davacının "fiilen" çalışamamasının, hukuka aykırı bulunan söz konusu işlemden kaynaklandığı, bu işlem sonucu uğradığı maddi zararın bir başka deyişle, hemşire olarak çalışmış olsaydı alması gereken ek ödemeden doğan zararların davalı idarece tazmini zorunlu olduğundan, davacının bu yöndeki başvurusunun da reddine ilişkin dava konusu işlemin bu kısmında da hukuka uyarlık bulunmadığından, davacının açıkta kaldığı sürelere ilişkin döner sermaye ek ödemelerinin tarafına ödenmesi isteminin reddine ilişkin kısmı yönünden dava konusu işlemin iptaline, döner sermaye ek ödemelerinin davalı idarece hesaplanarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Ek ödemenin, personele sağlık tesisine katkı sağladığı sürece verilebileceği, dava konusu olayda tazmin şartlarının gerçekleşmediği belirtilerek, İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Ek ödemenin, personele sağlık tesisine katkı sağladığı sürece verilebileceği, dava konusu olayda tazmin şartlarının gerçekleşmediği belirtilerek, İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ      : ...
DÜŞÜNCESİ	    : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME      :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Kararın, davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmına gelince:
	 2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır. 
... İdare Mahkemesinin, davacının açıkta kaldığı sürelere ilişkin olarak ödenmeyen maaşlarına ve özlük haklarına ilişkin talebinin reddine dair kısmının iptali yönünden, onanarak kesinleşmiş olan ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında, davacı lehine 750,00-TL vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan, davanın diğer kısmı olan davacının açıkta kaldığı sürelere ilişkin döner sermaye ek ödemelerinin davacıya ödenmesi yolunda verilmiş olan temyize konu kararda, davacı lehine ikinci kez vekalet ücretine hükmedilmesinde hukuki isabet görülmemiştir. 
Ancak bu husus, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan, temyize konu kararın hüküm fıkrasında yer alan "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 5.500,00-TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine (Mahkememizin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davacı lehine 750,00-TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması nedeniyle anılan ücretin davalı idareden tahsil edilmiş olması halinde, mükerrer vekalet ücreti ödenmesine sebebiyet verilmemesi için işbu davada hükmedilen vekalet ücretinin tahsili sırasında söz konusu ücretin mahsup edilmesi gerektiği açıktır)" yolundaki ibarenin "davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine" şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır. 
KARAR SONUCU	     :
            Açıklanan nedenlerle;

KARAR SONUCU	     :
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2. Dava konusu işlemin, yukarıda özetlenen gerekçeyle, davacının açıkta kaldığı sürelere ilişkin döner sermaye ek ödemelerinin tarafına ödenmesi isteminin reddine ilişkin kısmı yönünden iptali, yoksun kaldığı döner sermaye ek ödemelerinin davalı idarece hesaplanarak davacıya ödenmesine ilişkin ... İdare Mahkemesinin temyize konu ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının hüküm fıkrasındaki "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 5.500,00-TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine  (Mahkememizin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davacı lehine 750,00-TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması nedeniyle anılan ücretin davalı idareden tahsil edilmiş olması halinde, mükerrer vekalet ücreti ödenmesine sebebiyet verilmemesi için işbu davada hükmedilen vekalet ücretinin tahsili sırasında söz konusu ücretin mahsup edilmesi gerektiği açıktır)" ibaresinin "davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine" şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/12/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/1803, Karar No: 2024/7335, Tarih: 05.12.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas     No : 2021/1803
Karar	No : 2024/7335                                                                       
TEMYİZ EDENLER	: I- DAVACILAR
	  1- ...      2- ...  
VEKİLİ	: Av. ...
	  II- DAVALILAR 
	  1- ... Belediye Başkanlığı - ... 
VEKİLİ	: Av. ...
	  2- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF	: I- DAVALILAR
	  1- ... Belediye Başkanlığı - ... 
	  2- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
	   II- DAVACILAR
	   1- ...    2- ...	 
İSTEMİN KONUSU	: Dava konusu parselasyonun ve dayanağı uygulama imar planının iptali, nazım imar planı yönünden davanın reddi yolundaki ... İdare Mahkemesinin  ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının redde ilişkin bölümüne karşı davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine, iptale ilişkin bölümüne karşı davalı idarelerce yapılan istinaf başvurusunun uygulama imar planına yönelik kısmının reddine, parselasyona yönelik bölümünün gerekçeli olarak reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:... K:...sayılı kararının, davacılar tarafından redde, davalı idarelerce iptale ilişkin bölümünün temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: İstanbul ili, Pendik ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... sayılı parseli kapsayan alanda Pendik Belediye Encümeninin ... Tarihli,... sayılı kararı ile kabul edilen parselasyonun ve dayanağı 16/05/2008 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli Pendik Merkez Revizyon Uygulama İmar Planı ile İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisinin... tarihli, ... sayılı kararıyla uygun bulunan 1/5000 ölçekli Pendik İlçesi D-100 Karayolu ile Sahil Arasında Kalan Kısma Ait Nazım İmar Planı'nın iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dosyanın ve yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporun birlikte değerlendirilmesinden, uyuşmazlığa konu parselin dava konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planında "günübirlik tesis alanı" fonksiyonunda kalmakta iken, anılan plana yapılan itirazlar sonucunda değişikliğe gidilen 18/05/2018 tasdik tarihli 1/5000 ölçekli nazım imar planında parselin kısmen "günübirlik tesis  alanı", kısmen de “genel otopark alanı” olarak ayrıldığı ve dolgu alanı ile bütünleşen alana getirilen işlevler ile dava konusu parsele getirilen "günübirlik tesis alanı" ve "otopark alanı" fonksiyonlarının şehircilik ilkelerine ve planlama esaslarına uygun olduğu; 1/1000 ölçekli uygulama imar planında "turizm tesis alanı"nda “otel, motel, tatil köyü” gibi kullanımların yer aldığı, dava konusu 2017 tarihli 1/5000 ölçekli nazım imar planında ve bu planda 18/05/2018 tarihinde yapılan değişiklikte ise bu kullanımların tamamen kaldırıldığı ve parselde sadece günübirlik kullanımların yer almasına yönelik kararlar getirildiği, bu yönüyle dava konusu 1/1000 ölçekli uygulama imar planının, dayanağı 1/5000 ölçekli nazım imar planı değişikliği ile uyumlu olmadığı; yine alana yönelik dava konusu parselasyonda imar mevzuatı ile parselasyon ilke ve esaslarına uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, nazım imar planı yönünden davanın reddine, dava konusu uygulama imar planı ile parselasyonun ise iptallerine karar verilmiştir.
Bölge  Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkeme kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, kararın redde ilişkin bölümüne karşı davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine, iptale ilişkin bölümüne karşı davalı idarelerce yapılan istinaf başvurusunun uygulama imar planına yönelik kısmının reddine, parselasyona yönelik bölümünün ise, dava konusu işlem öncesi 2009 yılında yapılan parselasyon işlemine karşı açılan davada dava konusu işlemin iptali yolunda verilen Mahkeme kararındaki gerekçe dikkate alınmaksızın işlem tesis edilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
SAVUNMALARIN	ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	   : Temyiz isteminin kabulü ile usul ve yasaya uygunluk bulunmayan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.        
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY :

İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
Dosya kapsamında bulunan bilgi-belgeler ile Mahkeme kararına esas alınan bilirkişi raporunda yer verilen tespit ve değerlendirmelerden; dava konusu İstanbul ili, Pendik ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... sayılı parselin Marmara Denizi'ne ait sahil dolgu alanı ile bitişik konumdaki sahil şeridinde yer aldığı, 12/01/1976 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli Pendik Merkez Uygulama İmar Planı'nda parsele yönelik olarak "E=0.10, Taks=0.15, Kaks=0.30 yapılanma şartlarında turistik amaçlı tesisler alanı", "yol-cep otoparkı alanı" ve "yeşil alan" kullanım kararlarının belirlendiği, 05/12/1997 tasdik tarihli 1/5000 ölçekli Pendik Merkez Revizyon Nazım İmar Planında parselin "E=0.30 yapılaşma koşulunda turizm tesis alanı (günübirlik+konaklama)" ve "15 metre en kesitli yol alanı" kullanımlarında kaldığı, anılan plan paftasında sahil bölgesine yapılan dolgu nedeniyle parselin deniz ile olan ilişiğinin kesildiğinin görüldüğü, sahile bağlantı sağlayan yol-cep otoparkının da bu planda kaldırıldığı ve bu plana ilişkin notlarda, 1/5000 ölçekli Pendik Güzelyalı Kıyı Dolgu Planının 08/07/1991 tarihinde onaylandığının belirtildiği, parselin 23/09/2005 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli Pendik Merkez Uygulama İmar Planında "E=0.10, Taks=0.15, Kaks=0.30 yapılanma şartlarında turistik amaçlı tesisler alanı", "yol-cep otoparkı alanı" ve "yeşil alan" kullanımlarına ayrıldığı, 16/05/2008 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli Pendik Merkez Revizyon Uygulama İmar Planında dava konusu parsele yönelik olarak "E=0.10, Taks=0.15, Kaks=0.30 yapılaşma koşullarında turizm amaçlı tesisler alanı", "otopark alanı" ve "yeşil alan" kullanım kararlarının belirlendiği, dava konusu parselin bulunduğu alana yönelik olarak 1/5000 ölçekli Pendik D-100 Karayolu ile Sahil Arası Nazım İmar Planının İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisinin... tarihli, ... sayılı kararı ile kabul edildiği, ancak bu plana yapılan bir kısım itirazların... tarihli, ... sayılı büyükşehir belediye meclisi kararıyla kabul edilmesi suretiyle anılan planda değişikliğe gidildiği, kıyı-kenar çizgisinin anılan nazım imar planı değişikliğinde işli olduğu, kıyı-kenar çizgisinin kara yönünde ilk 100 metrelik sahil şeridinde bulunan parsele bu planda "günübirlik tesis alanı" ve "otopark alanı" kullanım kararlarının tanımlandığı, alana yönelik olarak yapılan parselasyonun Pendik Belediye Encümeninin... tarihli, ... sayılı kararıyla kabul edilmesi üzerine, davacılar tarafından; uyuşmazlık konusu parselin bulunduğu imar adasındaki tüm parsellerin 12/01/1976 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli uygulama imar planına uygun şekilde yapılaştığı, bu kapsamda konut olarak yapılaşan parselin Kıyı Kanunu ve uygulama yönetmeliği uyarınca kazanılmış hakları dikkate alınarak yeni plan kararlarının üretilmesinin gerektiği, ileri sürülerek 16/05/2008 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli uygulama imar planının ve bu plana dayalı olarak yapılan 02/08/2018 tarihli parselasyonun iptali istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.