muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/684, Karar No: 2024/318, Tarih: 06.06.2024

22. 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinde sayılan dava şartlarından biri olarak sayılması sebebiyle taraf ehliyeti, aynı Kanun’un 115 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetileceği gibi taraflar da davanın sona ermesine kadar bu eksikliği ileri sürebilir. Ancak taraf ehliyetinin dava açıldığı sırada mevcut olmaması ile dava açıldığı sırada var olmasına rağmen yargılama sırasında son bulması hâlinde uygulanacak hükümler farklılık arz etmektedir.

23. Davanın açıldığı sırada mevcut olmasına rağmen yargılama sırasında taraflardan birinin ölümüyle taraf ehliyetinin sona ermesi durumunda 6100 sayılı Kanun'un 55 inci maddesi uygulama alanı bulur. Bu doğrultuda 6100 sayılı Kanun'un 55 inci maddesi “Taraflardan birinin ölümü hâlinde, mirasçılar mirası kabul veya reddetmemişse, bu hususta kanunla belirlenen süreler geçinceye kadar dava ertelenir. Bununla beraber hâkim, gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde, talep üzerine davayı takip için kayyım atanmasına karar verebilir” hükmünü haiz olup anılan maddenin uygulanabilmesi için dava konusunun ölen tarafın varislerine miras yoluyla intikali mümkün malvarlığına ilişkin olması gerekir. Başka bir anlatımla, dava konusunun sadece ölen tarafı ilgilendirdiği, miras yoluyla intikali mümkün olmayan bir hakka ilişkin olduğu hâllerde taraflardan birinin ölümü sonrasında mirasçılarla davaya devam edilemeyeceğinden 6100 sayılı Kanun'un 55 inci maddesi uygulama alanı bulmaz (Kuru, s.907, 914; Pekcanıtez vd., C. 1., s.578).

24. Miras yoluyla intikali mümkün hakların konusunu oluşturduğu bir davada davacının ölümü hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 55 inci maddesi gereğince mahkemece, davacının mirasçılarının tamamı tespit edilerek davadan haberdar edilmeleri gerekir. Davacının tek bir mirasçısının bulunması hâlinde bu mirasçı, birden fazla mirasçısının bulunması hâlinde de 4721 sayılı Kanun'un 640 ıncı maddesi uyarınca terekeye elbirliğiyle malik olmaları sonucu aralarında 6100 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi gereği mecburi dava arkadaşlığı bulunan mirasçıların tamamı davadan haberdar edilerek murisleri tarafından açılan davaya devam etme iradesinde olup olmadıkları belirlenmelidir. Bu doğrultuda yapılacak tebligatlar sonrasında mirasçıların terekeyi kabul veya ret etmemiş olmaları hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 606 ncı maddesinde belirlenen üç aylık mirasın reddine dair süre beklenerek mirasçıların tamamının davaya katılımı ile taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilir. Ayrıca gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde mahkemece, davayı takip için kayyım tayin edilebilecektir. Ancak her hâlükarda davacının vefatından sonra yargılamaya devam edilebilmesi için mahkemece mirasçıların tamamının davaya katılımının sağlanması veya terekeye temsilci atanması yoluyla taraf teşkilinin sağlanarak yargılamaya devam edilip hüküm kurulması gerekir.

25. Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince; alacaklı vekili tarafından borçlu ... aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takibe karşı borçlu vekili borca itirazını ileri sürerek icra mahkemesine başvurmuştur. İlk derece mahkemesince verilen istemin reddine ilişkin 18.03.2021 tarihli karar borçlu vekili tarafından yasal süresinde 18.03.2021 tarihinde istinaf edilmiş, 14.04.2021 tarihinde gerekçeli istinaf dilekçesi sunulmuştur. Borçlu istinaf başvurusundan sonra 05.06.2021 tarihinde vefat etmiş, icra mahkemesine başvuru sırasında sahip olduğu taraf ehliyetini kaybetmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince borçlunun vefatı sonrasında mirasçılar dahil edilmeden, taraf teşkili sağlanmaksızın dosya üzerinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Özel Dairece Bölge Adliye Mahkemesince taraf teşkilinin sağlanması için karar bozularak dosya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiştir.

26. İstinaf yargılamasında esasa girilerek yapılan incelemede asıl olan duruşma yapılmasıdır. Kanunda tek tek sayılan istisnalar dışında duruşma yapılması zorunludur. İstinaf, bir kanun yolu olmakla birlikte temyiz yolundan farklı olarak ilk derece mahkemesi kararının denetlenmesi yanında aynı zamanda gerektiğinde yeni bir yargılama yapılması ve hüküm mahkemesi gibi karar verilmesi söz konusudur. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesince öncelikle taraf teşkili sağlanmalıdır. Bu aşamada ilk derece mahkemesi kararının denetlenmesi veya gerekiyorsa yargılama da yapılarak hüküm mahkemesi gibi karar verilip verilmeyeceği belirli olmadığından taraf teşkili sağlanmaksızın esastan inceleme yapılamaz.

27. Somut olayda icra mahkemesinde görülen borca itirazın borçlunun mirasçılarının haklarını etkileyecek nitelikte ve miras yoluyla intikali mümkün bir malvarlığına ilişkin hakkın kapsamı içerisinde olması dikkate alındığında, borçlunun kararın istinaf edilmesinden sonra ancak istinaf incelemesi yapılmasından önce vefatı üzerine 6100 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinde belirtildiği üzere borçlunun mirasçılarına tebligat yapılıp taraf teşkili sağlanmaksızın esas hakkında karar verilemez.

28. O hâlde, açıklanan yasal düzenleme ve ilkeler gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesince borçlunun mirasçıları dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekir.

29. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; borçlu vekilinin kararı süresinde istinaf ettiği, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmadan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, yeniden hüküm kurulmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi kararının mirasçılar tarafından temyiz edilebileceği gerekçesiyle direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

30. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki hükümde direnilmesi d usul ve yasaya aykırıdır.

31. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

30. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki hükümde direnilmesi d usul ve yasaya aykırıdır.

31. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Borçlunun mirasçıları ... ve ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 2004 sayılı Kanun'un 5311 sayılı Kanun ile değişik 364 üncü maddesinin ikinci fıkrasının göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4591, Karar No: 2015/4761, Tarih: 05.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4591 E.  ,  2015/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/98866

MAHKEMESİ : Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2012

NUMARASI : 2011/276 (E) ve 2012/79 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

Sanık müdafiinin temyizinin, beraat hükmü nedeniyle vekalet ücreti verilmesi istemiyle sınırlı olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1-Dosya içeriğine göre, sanığın dava dışı ...'e olan borcuna mahsuben aynı zamanda ...'ten alacaklı olan şikayetçi ... ...'e aralarında uzlaşmaya binaen cirolayarak verdiği suça konu senedin arkasındaki adına atılan ciro imzasının sahteliği hususunda sanığın atılı suçlamayı inkar ederek; savunmalarında senedi alacağına mahsuben Hasan adlı bir hurdacıdan aldığını beyan ettiği, ancak ticari ilişki içinde olduğu bir şahsın açık kimlik ve adres bilgilerini bilmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmayıp beyanın, cezai sorumluluktan kurtulmaya yönelik olduğunun kabulü ile bonoyu kullanan kişinin sanık olduğu ve menfaatinin bulunduğu da gözetilerek hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de: Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10966, Karar No: 2010/9049, Tarih: 15.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10966 E.  ,  2010/9049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, tarafların paslanmaz çelik hurda katı ... 304 cinsi malı birim fiyatı 1.570 (USD M TON) dan 624.000 kg. alımı konusunda anlaştıklarını, alım konusu malın toplam değerinin 979.680.00.-USD olduğunu, davalı şirketin 5.4.2006 tarihli faturayı davacı şirkete gönderdiğini, müvekkili şirketin de anlaşma gereği satış bedelinin % 10’u olan 97.968.00 USD’yi davalı şirketin banka hesabına yatırdığını, müvekkili şirketin tüm taahhüt ve sorumluluklarını yerine getirmesine rağmen davalı şirketin kısa bir süre sonra ani fiyat artışları olduğunu, malı gönderemeyeceğini, gönderdiği takdirde büyük zarara uğrayacağını bildirerek, peşinatı iade ettiğini, ancak müvekkili şirketin davalı tarafça yaptığı anlaşmaya güvenerek 6.4.2006 tarihinde dava dışı 3.bir şirketle 600 ton mal satışı yükümlülüğüne girip,ton başına 1.630 USD’ye anlaştığını, davalı şirketin taahhütlerini yerine getirmemesi üzerine müvekkili şirketin aynı malı 2.700 USD’den almak zorunda kaldığını ve zarara uğradığını iddia ederek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 145.000.-YTL.alacağın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının iddia ettiği gibi, taraflar arasında tamamlanmış bir alım satım ilişkisi bulunmadığını, davacının bahsettiği ve fatura olduğunu iddia ettiği 5.4.2006 tarihli belgenin müvekkili şirket yetkilisinin imzasını taşımadığı gibi, herhangi bir imzada taşımadığını, ticari hayatta bu tip belgelerin genel çerçeveyi belirleyen ve karşı tarafa ön bilgi olarak gönderilen belgeler olup, uygulamada taraflar anlaşmayı tam olarak sağladıklarında karşılıklı olarak gerçek kontratın imzalanarak onayladığını, bahsi geçen yazının borçlandırıcı bir sözleşme olmadığını, davacının müvekkilinin hesabına gönderdiği 97.968 USD’nin kurulmuş bir sözleşmenin ifası yani semenin ödenmesi olmadığını, müvekkili ile daha evvel yaptığı 3 adet kontratı sebepsiz davalı iptal edip, geçmişte ödemelerini sürekli geciktirip, müvekkilini oyaladığı, daha evvelki kontratlarda müvekkilini zarara uğrattığı için bu paranın teminat olarak alındığını, davacı ile ön görüşme yapıldığını ancak bu görüşmelerden sonra nihai fiyatlarının normalin dışında aşırı oranda öngörülmez biçimde arttığını ve sözleşmenin kurulmasının imkansız hale geldiğini, davacı iddialarının asılsız olup, iddialarını ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre 5.4.2006 tarihli belgenin satıma ilişkin tüm esaslı unsurları içerip taraflar arasındaki sözleşmenin kurulmuş olduğunun kabulünün gerektiği, taraflar arasındaki e-mail yazışmalarından da sözleşmenin 6.4.2006 tarihinde kurulduğu, davacının B.K.nun 188.maddesi uyarınca sözleşmenin ifa edilmemiş olması nedeniyle olağan müspet zararının tazminini talep ettiği, müspet zararın hesaplanmasında zararı ispat külfetinin alıcıya ait olduğu, davacının, davalının sözleşme gereği malı teslim etmemesi nedeniyle ilave alım yaptığı ve bu alıma binaen ... Şirketine ödemelerde bulunup, bu ödemeler neticesi bir fark oluştuğu ve bundan dolayı zarara uğradığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden alınmasına, 15.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3262, Karar No: 2018/5043, Tarih: 02.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3262 E.  ,  2018/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

İtirazın iptali istemine ilişkin olarak açılan davada ... . Asliye Ticaret ile Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

... . Asliye Ticaret Mahkemesince, davalıların adreslerinin "... Beldesi ... Mah. ... Meydanı No:10 ... / " olduğu, davalı borçluların ise ... . İcra Müdürlüğünün 2013/894 Esas sayılı takip dosyasına yetki itirazında bulunulduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davacı vekili 31/10/2016 tarihli dilekçesi ekinde tarafların imzasını içeren satın alma sipariş formu isimli belgeyi sunmuş olup, bu belgenin 8. maddesinde tarafların yetkili olarak ... Mahkemelerini ve İcra Dairelerini belirledikleri görülmüştür. HMK'nın 17. maddesi gereğince tacirlerin yetki sözleşmesi yapabilecekleri ve aksi kararlaştırılmadıkça davanın sadece belirlenen bu mahkemede açılabileceği yolundaki hükmü gereğince taraflarca belirlenen ... Mahkeme ve İcra Daireleri kesin yetkili olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 sayılı HMK'nın 17. maddesine göre "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça, dava, sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır."

Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan alım satım sözleşmesinin (sipariş formunda) 8. maddesinde "İşbu sözleşmeden doğacak ihtilaflarda İstanbul Mahkemeleri ve İcra Daireleri yetkilidir..." hükmü kararlaştırılmıştır.

Dava, 6100 sayılı HMK yürürlüğe girdikten sonra, 28.10.2014 tarihinde açılmış olup, sözleşmedeki yetki şartının geçerli olup olmadığı anılan Kanun hükümlerine göre belirlenir. Sözkonusu Kanunun Yetki Sözleşmesi başlıklı 17. maddesinde "Tacirler ve kamu tüzel kişilerinin" sözleşme ile yetkili mahkemeyi belirleyebilecekleri öngörülmüştür. Dava konusu olayda tarafların ikisi de tacir olduğundan bu şart geçerlidir ve uyuşmazlığın ... . Asliye Ticaret Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... . Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/07/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4218, Karar No: 2013/7613, Tarih: 02.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/4218 E.  ,  2013/7613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı yasanın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK.nun 101/3.maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan üst dereceli Ceza Mahkemesince bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22232, Karar No: 2015/10664, Tarih: 17.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22232 E.  ,  2015/10664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLKÖY KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/02/2014

NUMARASI : 2008/107-2014/51

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı H.. Ç..'in 25.03.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, davalı H.. Ç.. vekili olarak kararı temyiz eden Av. H.. A.. veya Arslan , adı geçen şahsın mirasçıları tarafından verilmiş vekaletname varsa getirtilerek dosyasına konulması, vekalet verilmemiş ise durumun belgelendirilmesi ve gerekçeli kararın davalı H.. Ç.. mirasçılardan Ahmet kızı Neziha 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- 235 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tutanak örneği ile kadastro tespiti kesinleşmişse kadastro sonucunda oluşan tapu kaydının, hükmen tescil edilmiş ise kesinleşme şerhini içerir mahkeme ilamının ve Yargıtay denetiminden geçmiş ise Yargıtay ilamının onaylı örneğinin, getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3835, Karar No: 2024/6634, Tarih: 16.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/3835 E.  ,  2024/6634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2536 E., 2024/200 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Mahkemece, sanık hakkında Dairemizin 25.10.2023 tarihli 2022/8254 Esas ve 2023/6510 Karar sayılı haksız tahrik yönünden bozma kararına yönelik, direnilmesi yönünde karar verildiği, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.06.2022 tarih ve 2022/11-3 Esas, 2022/469 Karar sayılı ilamı ve bu yönde süreklilik kazanmış uygulamalarına göre direnme kararı verilmiş olsun olmasın, Bölge Adliye Mahkemesinin bozma sonrası sanık hakkında kurduğu hükmün özde direnme kararı niteliğinde olmayıp, yeni ve değişik gerekçe içermesi nedeniyle yeni bir hüküm niteliğinde olduğu değerlendirilerek inceleme yapılmıştır.

Sanık müdafiinin direnme kararı usul ve yasaya uygun olduğundan kararın onanmasını talep ettiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yüzüne karşı verilen karara yönelik temyiz isteminin yasal süresinde olmadığı tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2021/101 Esas, 2021/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/1664 Esas ve 2022/695 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.10.2023 tarihli 2022/8254 Esas ve 2023/6510 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2023/2536 Esas, 2024/200 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; tasarlama hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mahkemece, sanık hakkında Dairemizin 25.10.2023 tarihli 2022/8254 Esas ve 2023/6510 Karar sayılı haksız tahrik yönünden bozma kararına yönelik, direnilmesi yönünde karar verildiği, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.06.2022 tarihli ve 2022/11-3 Esas, 2022/469 Karar sayılı ilamı ve bu yönde süreklilik kazanmış uygulamalarına göre direnme kararı verilmiş olsun olmasın, Bölge Adliye Mahkemesinin bozma sonrası sanık hakkında kurduğu hükmün özde direnme kararı niteliğinde olmayıp, yeni ve değişik gerekçe içermesi nedeniyle yeni bir hüküm niteliğinde olduğu değerlendirilerek inceleme yapılmıştır.

2. Sanık ile maktulün Gümüşhane ili ... köyünde ikamet ettikleri ve her iki tarafın uzaktan akraba oldukları, daha öncesinde maktulün sanığın yanında işçi olarak çalışması nedeniyle aralarında alacak verecek meselesi bulunduğu, olay günü Gümüşhane istikametinden tek başına aracıyla dönmekte olan sanığın, ... Köyü istikametinden gelmekte olan maktulle ana yol ayrımı ile köyü birbirine bağlayan tali yolda karşılaştıkları, her iki aracın da şoför kapısı camları açık olduğu halde sanığın öncelikle maktule "benim sana ne borcum var, nereden borcum var" vb. söylemlerde bulunduğu akabinde sanığın aracındayken yine aracında bulunan maktule silahla yakın mesafeden iki el ateş ederek yaraladığı, maktulün ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası, klavikula ve torakal vertebra kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu meydana geldiği anlaşılmıştır.