muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5326, Karar No: 2024/3457, Tarih: 22.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/5326 E.  ,  2024/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/319 E. 2015/58 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, süresinden sonra ve hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1.Sanık hakkında, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2013 tarihli, 2013/9207 Esas sayılı iddianamesiyle mağdure sayısınca çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Büyükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2014 tarihli, 2013/421 Esas, 2014/114 Karar sayılı kararı ile, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

3.Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli, 2014/319 Esas, 2015/58 Karar sayılı kararı ile sanığın, olay tarihinde on iki yaşından küçük mağdure Aleyna ile mağdure Senanur'un dudağından öpme şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemlerde mevcut delillerin değerlendirilmesi ile, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davalarının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine; mağdure Senanur'a yönelik ise daha sonraki bir tarihte, cinsel organını elleme, göğsüne dokunma ve dudağından öpme şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemde mevcut delillerin değerlendirilmesi ile, 6545 sayılı Kanun değişikliği lehine kabul edilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kısa karar ile gerekçeli kararın örtüşmediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, yalnızca mağdurların soyut beyanı bulunduğuna ve başka delillerle beyanların desteklenmediğine, ruh sağlığı raporunun eski yasal düzenlemede mevcut olduğuna, üst hadden ceza verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B.O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanık hakkında mağdure Aleyna'ya yönelik eylemi nedeni ile mahkûmiyet kararı verilmesi, diğer mağdure Senanur'a yönelik ise zincirleme şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinde yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında görevsiz mahkemece yapılan işlemlerin hükümsüz olduğunun düzenlenmesi karşısında kovuşturma evresinde Büyükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine mağdureler, şikâyetçiler ve tanıkların yeniden dinlenilmelerinden sonra toplanacak delillere göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırılık bulunmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre de;

1.Sanığın olay tarihinde on iki yaşından küçük mağdurelere yönelik işlediği kabul edilen dudaktan öpme şeklindeki cinsel istismar içeren eyleminin 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturup, suçun failinin çocuk olması halinde soruşturma ile kovuşturmasının şikayete bağlı olduğu gözetilmeden sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken müsnet suçun takibinin şikâyete tabi bulunduğu kabul edilerek şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, eylem sonucunda mağdure Senanur'un ruh sağlınının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31 inci maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden, konunun uzmanı bir çocuk psikiyatrisinin katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulunun teşekkülüne göre oluşturulmuş en az 5 kişilik bir heyetten, suçun sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınarak, neticesine göre 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de nazara alınıp, belirlenecek lehe kanuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken suç tarihinden itibaren 6 ay geçmeden ve tek hekim raporu esas alınarak, mağdurenin olay nedeni ile ruh sağlığının bozulduğu kabul edilip 6545 sayılı Kanun değişikliğinin sanık lehine değerlendirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli, 2014/319 Esas, 2015/58 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14642, Karar No: 2022/20749, Tarih: 12.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14642 E.  ,  2022/20749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve gece vakti iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143/1, 151/1, 116/2-4, 35/2 ve 31/3. maddeleri uyarınca 4 ay 20 gün hapis, 2 ay 20 gün hapis ve 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin BAKIRKÖY 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2011 tarihli ve 2010/168 esas, 2011/203 sayılı kararının itiraz edilmeden 20/05/2011 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 04/09/2013 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkum olduğunun ihbarı üzerine hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’unun 142/1-b, 143/1, 151/1, 116/2-4, 35/2 ve 31/3. maddeleri uyarınca 4 ay 20 gün hapis, 2 ay 20 gün hapis ve 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2021 tarihli ve 2021/340 esas, 2021/439 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11.10.2022 gün ve 94660652-105-34-23627-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/11/2022 gün ve 2022/130862 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-Kayden 06/09/1992 doğumlu olan ve suçun işlendiği 11/03/2010 tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmemiş bulunan, dosyada mevcut adli sicil kaydına göre de suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen hapis cezalarının kısa süreli olmaları karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde,

2-Suça sürüklenen çocuk ...'in üzerine atılı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin 1 no’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin 1 no’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi nedeniyle 1 no’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından (BAKIRKÖY) 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 01/07/2021 tarihli ve 2021/340 Esas – 2021/439 Karar sayılı kararın, belirtilen nedenle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1, 35/2 ve 31/3. maddeleri uygulanmak suretiyle belirlenen 4 ay 20 gün hapis cezasının, aynı Kanun’un 50/3, 50/1-a maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, devamında aynı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanmak suretiyle 140 gün karşılığı olarak suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan neticeten 2.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151/1 ve 31/3. maddeleri uygulanmak suretiyle belirlenen 2 ay 20 gün hapis cezasının, aynı Kanun’un 50/3, 50/1-a maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, devamında aynı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanmak suretiyle 80 gün karşılığı olarak suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan neticeten 1.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına,

2- 2 no’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle 2 no’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan (BAKIRKÖY) 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 01/07/2021 tarihli ve 2021/340 Esas – 2021/439 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA,

3- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin 1 no’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

3- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin 1 no’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

Her ne kadar mahkemece, 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 31/3. maddeleri uyarınca 8 ay olarak tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmemiş ise de; yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde atılı suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesinden dolayı 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verildiğinin, doğru uygulama yapılmış olsa idi suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay olarak kısa süreli olmayan bir hapis cezasına hükmedileceğinin, böylece yerel mahkemenin yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkarmış olduğu ve suça sürüklenen çocuğun gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan sonuç esas alınmak suretiyle, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun kabulü halinde, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılacağının ve bu şekilde bir bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmediğinden bahisle bozma isteyen 1 no’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden REDDİNE, 12/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12397, Karar No: 2024/5312, Tarih: 11.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/12397 E.  ,  2024/5312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1484 E., 2021/1175 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, birden fazla kişi tarafından tehdit

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Red - Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanıklar... ve ... hakkında katılan ...'e karşı birden fazla kişiyle birlikte tehdit, sanık ... hakkında katılan ...'e karşı karşı kasten yaralama suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında katılanlar ... ve... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçu yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bartın 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2020 tarihli ve 2015/437 Esas, 2020/159 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1,3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 14 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında katılanlar... ve ...'e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2,3-e, 35/2, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1.680,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

2. Sanık ... hakkında katılanlar... ve ...'e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2,3-e, 35/2, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1.680,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

4. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

5. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 25/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

B. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2020/1484 Esas, 2021/1175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan sanık ... müdafii, katılan sanık ... müdafii, katılan sanık ... müdafii, sanık ...'ın istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde;

1.Sanık ... hakkında katılanlar... ve ...'e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin cezaların tür ve miktarına göre kararın bölge adliye mahkemesi tarafından incelenebilecek karar olmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca reddine,

2.Sanıklar ... ve... hakkında katılan ...'e yönelik birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit, katılan sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçu yönünden istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

3.Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/3-e, 87/1-d, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında temel cezanın üst hadden belinlenmesine, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin varlığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında temel cezanın üst hadden belinlenmesine, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin varlığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan sanık ... ile mağdur ... arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay öncesinde aralarında adlî soruşturmaya konu olmuş kavga olaylarının bulunduğu, olay tarihinde ise mağdur ...'in babası ... ve abisi... ile ...Yapı isimli şirketin ... Mahallesinde bulunan bina inşaatı temelinde çalıştıkları sırada ...'in inşaat yakınında bulunan katılan sanık ...'e bakarak elindeki demiri sallaması üzerine katılan sanık ...'ün evinden çıkarak elinde suça konu silahtan sayılan balta ile olay mahalli olan ...Yapı'nın inşaat alanına geldiği, burada taraflar arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılan sanık ...'ün, elindeki baltayı ...'a doğru salladığı, baltanın ...'un kafasına isabet ettiği, ...'un yere düşmesi üzerine...'ün olay yerinden ayrıldığı, bu şekilde katılan sanık ...'ün ...'u doktor raporuna göre hayatî tehlike geçirip basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve orta (2.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, Bölge Adliye Mahkemesinin haksız tahrike ilişkin uygulamasının isabetli olduğu, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın kavganın hareketli ortamında hedef gözetme imkanının ve mağdur ile arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetinin bulunmaması, ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi ve mağdurdaki yaralanmanın bir tane olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu, suç vasfının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan sanık ... müdafiinin ve katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR