muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/225, Karar No: 2015/536, Tarih: 22.12.2015

... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d, (2 kez), TCK 141/1, 143 (1 kez), TCK 142/1-e, 143 (3 kez), TCK 142/1-e, (4 kez), TCK 158/1-d, (7 kez), TCK 204/1-3 (4 kez), TCK 204/1-3, 43 (3 kez) ve 220/2, 53, 54, 55, 63 ve ayrıca 6136 sayılı yasanın 13/3. Maddeleri, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 141/1, 143 (1 kez), TCK 142/2-d, (1 kez), TCK 142/1-e, 143 (2 kez), TCK 142/1-e (3 kez), TCK 158/1-d (6 kez), TCK 204/1-3 (3 kez), TCK 204/1-3, 43 (3 kez) ve 220/2, 53, 54, 55, 63 maddeleri, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d (2 kez), TCK 141/1, 143 (1 kez), TCK 142/1-e, 143 (3 kez), TCK 142/1-e (2 kez), TCK 158/1-d (6 kez), TCK 204/1-3 (5 kez), TCK 204/1-3, 43 (2 kez) ve 220/2, 53, 54, 55, 63 maddeleri, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e, 143, 142/2-d, 158/1-d, 204/1-3 md. ve 220/2, 53, 54, 55, 63 maddeleri, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d (2 kez), TCK 141/1, 143 (1 kez), TCK 142/1-e, 143 (3 kez), TCK 142/1-e (2 kez), TCK 158/1-d (6 kez), TCK 204/1-3 (4 kez), TCK 204/1-3, 43 (2 kez) ve 220/2, 53, 54, 55, 63 maddeleri, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak, hırsızlık, mala zarar vermi suçlarından sanıklardan Yücel Balta hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e, 143, 35, 151/1 md, ve 220/2, 53, 54, 55, 63 maddeleri, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e, 143, 35, 151/1 md.ve 220/2, 53, 54, 55, 63 maddeleri, sanıklardan ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e, 143, 35, 151/1 ve 220/2, 53, 54, 55, 63 maddeleri, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e, 143 (1 kez), TCK 142/1-e, 143, 35 (1 kez) TCK 151/1 (1 kez) ve 220/2, 53, 54, 55, 63 maddeleri, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak, hırsızlık suçlarından sanıklardan ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d (3 kez) TCK 142/1-e, 143 (1 kez) ve 220/2, 53, 54, 55, 63 maddeleri, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d ( 1kez) ve 220/2, 53, 54, 55, 63 maddeleri, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e, 143 md. ve 220/2, 53, 54, 55, 63 maddeleri, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e, 143 md.ve 220/2, 53, 54, 55, 63 maddeleri, sanıklar ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d (1 kez) md. ve 220/2, 53, 54, 55, 63 maddeleri uyarınca ve Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2010 gün ve 2567 esas sayılı iddianemesi ile de; sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 158/1-d maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davalarının birleştirilerek yapılan yargılaması sonunucunda ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.06

... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d (1 kez) md. ve 220/2, 53, 54, 55, 63 maddeleri uyarınca ve Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2010 gün ve 2567 esas sayılı iddianemesi ile de; sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 158/1-d maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davalarının birleştirilerek yapılan yargılaması sonunucunda ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.06.2011 gün ve 339-173 sayı ile; bir kısım sanıkların suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 220/1, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma suçundan 220/2, hırsızlık suçundan TCK'nun 141/1-e ve 142/1-e, 143, resmi belgede sahtecilik suçundan 204/1 ve 204/1-3, dolandırıcılık suçundan 157/1, 158/1-d, 158/1-d-g, 158/1-g, mala zarar verme suçundan 151/1, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 165/1 ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan anılan kanunun 13/3. maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine bir kısım suçların ise yüklenen suçlardan beraatlerine karar verilmiştir.

Hükmün mahkum olan sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 21. Ceza Dairesince 25.06.2015 gün ve 7487-2389 sayı ile;

"Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 29.12.2011 tarih ve 2011/Bşk-42-42 E.K. sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; 'Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir' (b) bendinde de; 'Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis olduğu, sahtecilik suçunun işlenmesi sırasında sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olan noter belgesinin kullanılması nedeniyle temel ceza üzerinden yarı oranında artırım yapılması gerektiği, bu durumda resmi belgede sahtecilik suçu bakımından cezanın alt sınırının 3 yıl, üst sınırının da 7 yıl 6 ay olacağı; nitelikli hırsızlık suçunun cezası ise, 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezası olup, eylemler gece sayılan zaman diliminde işlendiğinden belirlenen ceza üzerinden TCK'nun 143. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapıldığında suçun alt sınırının 4 yıl, üst sınırının ise 9 yıl 4 ay olacağı, TCK'nun 143. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi eyleminin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.04.2012 gün ve 2012/9-141 Esas 2012/142 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere hırsızlık suçunun nitelikli hali olarak kabul edildiği gözetildiğinde;

İddianamedeki sevk maddeleri, anlatım ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek 13. Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 13. Ceza Dairesince de 07.07.2015 ve 13684-12671 sayı ile;

İddianamedeki sevk maddeleri, anlatım ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek 13. Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 13. Ceza Dairesince de 07.07.2015 ve 13684-12671 sayı ile;

"İddianamedeki nitelendirmeye, sevk maddesine, uygulamaya ve temyizin kapsamına, 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile değişiklik yapılmadan önceki Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine ve 24.01.2014 tarihinde verilen 1 sayılı Başkanlar Kurulu kararının Ortak Hükümler 2 ve 5. maddeleri uyarınca 2007 yılı içinde işlenen suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, nitelikli dolandırıcılık, nitelikli hırsızlık ve nitelikli resmi belgede sahtecilik suçlarından 07.06.2011 tarihinde verilen hükümler nedeniyle yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK’nun 142/1-e maddesinde değişiklik meydana getiren 6545 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden önce işlenen suç ve düzenlenen tebliğname tarihi itibariyle, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın 25.06.2015 tarihli görevsizlik kararında belirtildiği şekilde 3 ilâ 7 yıl arasında hapis değil 2 yıl ilâ 5 yıl arasında hapis cezası olup, buna karşılık aynı Kanun’un 220/1. maddesinde düzenlenen suçun 2 yıl ilâ 6 yıl, TCK'nun 158/1-d ve 158/1-g maddelerinde düzenlenen suçların 2 yıl ilâ 7 yıl, YCGK’nun 17.06.2008 tarih ve 140-172 sayılı kararı doğrultusunda 204/1-3. maddesinde düzenlenen suçun ise 3 yıl ilâ 7 yıl 6 ay arasında hapis cezasının öngörülmesi ve tebliğname tarihine göre en ağır cezayı içeren suçun nitelikli resmi belgede sahtecilik suçunun oluşturması nedeniyle dosyayı inceleme ve esastan neticelendirme görevi Yüksek 21. Ceza Dairesine ait olduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 21. ve 13. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Daire tarafından yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunun tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan hali ile 14. maddesinde; “Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir" hükmüne yer verilmiştir.

İlkeleri Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 13.11.2014 gün ve 295-331 sayılı kararı başta olmak üzere diğer birçok kararında açıklandığı üzere; temyiz incelemesine konu suçların yaptırım miktarlarında suç tarihinden sonra, tebliğname tarihine kadar yapılan değişikliklerin dikkate alınması ve tebliğname tarihindeki yaptırım miktarları gözönüne alınarak görevli ceza dairesinin belirlenmesi gerekmektedir.

İlkeleri Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 13.11.2014 gün ve 295-331 sayılı kararı başta olmak üzere diğer birçok kararında açıklandığı üzere; temyiz incelemesine konu suçların yaptırım miktarlarında suç tarihinden sonra, tebliğname tarihine kadar yapılan değişikliklerin dikkate alınması ve tebliğname tarihindeki yaptırım miktarları gözönüne alınarak görevli ceza dairesinin belirlenmesi gerekmektedir.

Öte yandan 5235 sayılı Kanunun 14. maddesinde "Mahkemelerin görevlerinin belirlenmesinde ağırlaştırıcı veya hafifletici nedenler gözetilmeksizin kanunda yer alan suçun cezasının üst sınırı göz önünde bulundurulur" hükmü yer almaktadır. Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun yerleşik kararlarında Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde bu hükmün kıyasen uygulanarak suçun daha ağır cezayı gerektiren hali için müstakil bir temel ceza öngörülmemiş ise ağırlaştırıcı veya hafifletici nedenlerin dikkate alınmayacağı kabul edilmektedir.

Diğer taraftan bir Ceza Dairesi tarafından görevsizlik kararı verilebilmesi için iş bölümünde o işin kendi görevine girmemesi gerekmekte olup farklı Ceza Dairelerinin görev alınan giren suçlardan yaptırım miktarların türü ile alt ve üst sınırlarının tamamen aynı olması durumunda tebliğnamenin düzenlendiği ilk Özel Ceza Dairesince işe bakılıp görevsizlik kararı verilmemelidir.

Bu itibarla, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 21. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 25.06.2015 gün ve 7487-2389 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 21. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 22.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9807, Karar No: 2020/12238, Tarih: 09.09.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/9807 E.  ,  2020/12238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde kolluk kuvvetlerine aldığı duyum üzerine sanığa ait ... İletişim isimli işyerinde yapılan arama sonucunda toplamda 8 adet kayıtdışı telefon bulunmuş, yapılan yargılama sonunda sanığın ticari nitelikte kaçak telefon bulundurduğundan bahisle mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 206/2-a, 271/2, 230/1. maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nun 116. maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı Yasanın 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır.

Dosya kapsamına göre; Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle verilmiş yazılı bir arama izni bulunmasına rağmen arama kararında gecikmesinde sakınca bulunan halin gerekçesinin belirtilmediği, dosya içerisinde bulunan 04.12.2013 tarihli arama tutanağının tarih ve saati incelendiğinde aramanın hafta içi mesai saatleri içerisinde yapılmış olması nedeniyle arama kararının savcılık tarafından verilemeyeceği, aciliyete aykırı olarak aramanın ertesi günü yapılmasına karar verildiği buna göre yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu, sanık aşamalardaki savunmalarında ise kaçak telefon satışı yapmadığını, telefonların çoğunun müşteriler tarafından tamir amaçlı bırakılan telefonlar olduğunu beyan etmiş olup, usulsüz arama sonucu kanuna aykırı olarak elde edilen delil (eşya) dışında sanığın mahkumiyetini gerektirecek başka bir delil de elde edilemediği gözetildiğinde, beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 09/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7659, Karar No: 2017/6206, Tarih: 30.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/7659 E.  ,  2017/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22012, Karar No: 2012/25232, Tarih: 06.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/22012 E.  ,  2012/25232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, kira parası için belirlenen tevdi mahalli kararının kaldırılmasından ibarettir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 6.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16209, Karar No: 2015/2035, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16209 E.  ,  2015/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/1711, Karar No: 2019/779, Tarih: 18.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/1711 E.  ,  2019/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 30/01/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalılardan ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracı ile ... kavşağı mevkinde kırmızı ışık ve hız düşürmeme ihlalleri ile birlikte 0,52 promil alkollü olarak ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı araca çarptığını, kazanın şiddeti ile 6 yaşındaki ...'ın araçtan fırladığını ve yola savrulduğunu, başka araçların altında kalma ihtimali ile gerçek anlamda ölümden döndüğünü, 10 yaşındaki ...'ın çenesinin ciddi şekilde zarar gördüğünü, henüz yeni çıkmakta olan yetişkin dişlerinden birkaç tanesini kaybettiğini, kafa bölgesinden aldığı darbe nedeniyle beyin travması geçirdiğini belirterek uğradıkları manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalılar, davacılarda kalıcı hasar olup olmadığı noktasından ATK’dan rapor alınması gerektiğini, kusurun davacı tarafta olduğunu, ...’ın pilot olduğunu, acil görevlendirme nedeniyle alkollü araç kullanmak durumunda kaldığını, kırmızı ışıkta geçenin davacı olduğunu, U dönüşü yapılmaması gereken yerde U dönüşü yaptığını, çocuğun ön tarafta oturması ve emniyet kemeri takılmamış olması nedeniyle davacıların kusurlu olduğunu, aracın trafik muayenesinin olmadığını, davacının tedavi iddiasını ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tazminat hukuku ilkeleri gereğince, haksız eylemden kaynaklanan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda, istek bulunması durumunda, kabul edilecek tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Dosya kapsamından ve ceza mahkemesi dosyasından olay tarihinin 10/06/2013 olduğu anlaşılmaktadır. Davacıların dava dilekçelerinde olay tarihinden itibaren faiz talep etmiş olmalarına göre, mahkemece bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir. Ayrıca dava dilekçesinde, zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiş olduğuna göre davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken mahkemece bu husus üzerinde durulmadan karar verilmiş olması da doğru değildir. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen (2) no’lu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalıların tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.