muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2019/6305, Karar No: 2024/5501, Tarih: 23.10.2024

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	Bölge İdare Mahkemesi'nce; 2577 sayılı Kanunda, tam yargı davalarında, dava dilekçesindeki miktarın artırımına olanak tanıyan düzenleme uyarınca, artırılan tazminat miktarı yönünden davanın kabul edilmesi halinde,  artırılan tazminat miktarı yönünden faize, idarenin temerrüde düştüğü tarih olan miktar artırımına ilişkin dilekçenin idareye tebliğ edildiği tarihten itibaren hükmedilmesi gerektiği,  davacı tarafından, 03.05.2018 tarihli dilekçe ile bilirkişi raporuna karşı itiraz edilerek aynı dilekçe ile tazminat miktarının artırıldığı,  anılan dilekçe ve ek bilirkişi raporunun davalı idareler Karayolları Genel Müdürlüğü ve Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürülüğü kayıtlarına 15.08.2018 tarihinde girdiği; dolayısıyla bakılan davada artırılan tazminat miktarı bakımından, idarenin temerrüde düştüğü tarih olan 15.08.2018 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, artırılan tazminat miktarına, mahkemeye ıslah dilekçesinin verildiği tarih olan 03.05.2018 tarihinden itibaren faiz yürütülmesinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davacının istinaf isteminin reddine, davalı idareler istinaf istemlerinin kısmen kabulü ile kısmen reddine, ...İdare Mahkemesi'nce verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın; davanın kısmen kabulü ile, toplam 111.097,20-TL maddi tazminatın 10.000,00-TL'lik kısmının merciine tevdii kararı verilen ... İdare Mahkemesi'nin ... esasına kayıtlı davanın açılma tarihi olan 15.12.2014 tarihinden itibaren faiziyle davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talep edilen faiz istemi, manevi tazminat ve 18.577,80-TL'lik kısım ile kusur sorumluluğu bulunmayan Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Polatlı Belediye Başkanlığı ve Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü yönünden davanın reddine ilişkin kısmı yönünden onanmasına, 101.097,20-TL'lik kısmının ıslah dilekçesinin Mahkeme kaydına girdiği tarih olan 03.05.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Karayolları Genel Müdürlüğü ve Ankara Su Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından kusurları oranında davacıya ödenmesine hükmedilmesi yönünden kaldırılmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/4. maddesi uyarınca yeniden faiz başlangıç tarihi yönünden incelenen davada kabul edilen maddi tazminatın 101.097,20-TL'lik kısmının ıslah dilekçesinin davalı idarelere tebliğ tarihi olan 15.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Karayolları Genel Müdürlüğü ve Ankara Su Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından kusurları oranında davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Davacı tarafından; İdari Yargılama Usulü Kanununda ıslah kurumu ile ilgili bir düzenleme mevcut olmadığından bu konuda Hukuk Muhakemeleri Kanununun uygulanma alanı bulacağı göz önünde bulundurulduğunda, ıslaha ilişkin harcın yatırıldığı tarihten (03.05.2018) itibaren alacağa faiz işletilmesi gerektiği, ıslah dilekçesinin yerel mahkeme tarafından beş aydan daha uzun bir süre sonra davalı idarelere tebliğe çıkarılmasının sonucunun davacıya yükletilmesinin kabul edilemeyeceği, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Polatlı Belediye Başkanlığı ve Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü yönünden davanın reddine yönelik hüküm tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğu, olayda davacıya kusur isnat edilmesinin kabul edilemeyeceği, bu hususta yeni bir bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği, davacının zararının ne olduğunun Mahkemece yanlış değerlendirildiği, bu yüzden hesaplamaların da yanlış yapıldığı; şirketin ticari itibarının zedelendiği, manevi zararlarının bulunduğu; davalı Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından; usul yönünden davanın süresinde açılmadığı, esas yönünden, olay günü yağan yağmurun mücbir sebep olup olmadığı araştırılmadan karar verildiği, dere ıslahı ve dere temizliği yapmanın ASKİ'nin görevinde bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  Davacı tarafından, davalı ASKİ Genel Müdürlüğü'nün olayda sorumluluğunun bulunduğu, zararın meydana geldiği, anılan idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği; davalı ASKİ Genel Müdürlüğü tarafından ise, davacının temyiz istemin reddi gerektiği savunulmuş olup diğer davalılarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Bölge İdare Mahkemesi kararının kısmen onanması kısmen bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci ve Onuncu Dairelerince 2575 sayılı Yasaya 3619 sayılı Yasayla eklenen Ek 1 maddesi hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Besi tavuk yetiştiriciliği işiyle uğraşan davacı şirketin kümeslerinin yanında bulunan derenin 14.10.2014 tarihinde taşması nedeniyle kesime hazır hale gelmiş tavukların telef olması üzerine uğranıldığı ileri sürülen maddi ve manevi zararların tazmini istemiyle temyizen bakılan dava açılmıştır.
 
	İLGİLİ MEVZUAT:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde; "Temyiz incelemesi sonucunda Danıştay,
	a)	Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b)	Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)	Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozar." hükmüne,

İLGİLİ MEVZUAT:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde; "Temyiz incelemesi sonucunda Danıştay,
	a)	Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b)	Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)	Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozar." hükmüne,
	Aynı Kanunun ''Tebligat ve cevap verme'' başlıklı 16. maddesinde, ''(1) Dava dilekçelerinin ve eklerinin birer örneği davalıya, davalının vereceği savunma davacıya tebliğ olunur. (2) Davacının ikinci dilekçesi davalıya, davalının vereceği ikinci savunma da davacıya tebliğ edilir. Buna karşı davacı cevap veremez. Ancak, davalının ikinci savunmasında, davacının cevaplandırmasını gerektiren hususlar bulunduğu, davanın görülmesi sırasında anlaşılırsa, davacıya cevap vermesi için bir süre verilir. (3) Taraflar, yapılacak tebliğlere karşı, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde cevap verebilirler. Bu süre, ancak haklı sebeplerin bulunması halinde, taraflardan birinin isteği üzerine görevli mahkeme kararı ile otuz günü geçmemek ve bir defaya mahsus olmak üzere uzatılabilir. Sürenin geçmesinden sonra yapılan uzatma talepleri kabul edilmez. (4) Taraflar, sürenin geçmesinden sonra verecekleri savunmalara veya ikinci dilekçelere dayanarak hak iddia edemezler. (Ek cümle: 11/4/2013-6459/4 md.) Ancak, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktar, süre veya diğer usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar, harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabilir ve miktarın artırılmasına ilişkin dilekçe otuz gün içinde cevap verilmek üzere karşı tarafa tebliğ edilir." hükümlerine yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyize konu kararın maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin kısım yönünden incelenmesi:
	Bölge idare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen kararın belirtilen kısımları usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
	Temyize konu kararın hükmedilen tazminata işletilen yasal faize ilişkin kısmının incelenmesi:
	Yukarıda açık metinlerine yer verilen 2577 sayılı Kanun'un 16. maddesinin 4. fıkrasının 1. cümlesindeki hüküm, yerleşik idari yargı kararlarında iddianın ve savunmanın genişletilmesi/değiştirilmesi yasağının dayanağı olarak kabul edilmektedir.

Temyize konu kararın hükmedilen tazminata işletilen yasal faize ilişkin kısmının incelenmesi:
	Yukarıda açık metinlerine yer verilen 2577 sayılı Kanun'un 16. maddesinin 4. fıkrasının 1. cümlesindeki hüküm, yerleşik idari yargı kararlarında iddianın ve savunmanın genişletilmesi/değiştirilmesi yasağının dayanağı olarak kabul edilmektedir.
	Bu hususun tek istisnası ise; tam yargı davalarında istemle bağlı olma kuralının sebep olduğu hak kayıplarının giderilmesi amacıyla 2577 sayılı Kanunun 16. maddesinin 4. fıkrasına, 30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 4. maddesi ile eklenen; ''Ancak, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktar, süre veya diğer usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar, harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabilir ve miktarın artırılmasına ilişkin dilekçe otuz gün içinde cevap verilmek üzere karşı tarafa tebliğ edilir.'' hükmüdür.
	6459 sayılı Kanun'un 4. maddesinin gerekçesinde, "AİHM, devletin sorumluluğuna ilişkin tazminat davalarında, davacıların yargılamanın yavaş işlemesinden doğan zararlarını ortadan kaldıracak yeterli bir çözüm bulunmadığı yönünde ülkemiz aleyhinde ihlal kararları vermektedir. Düzenlemeyle, idarî yargıda açılan tam yargı davalarında talep edilen tazminatın daha yüksek olduğunun dava devam ederken anlaşılması durumunda, davacıya talep edilen miktarı arttırma hakkı verilmemesinin adil yargılama hakkının ihlali olarak kabul edilmesi sebebiyle, nihai karar verilinceye kadar ıslah suretiyle talep edilen tazminat miktarını arttırma hakkı tanınmaktadır." ifadesine yer verilmiştir.
	Anılan düzenleme ile birlikte, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktarın süre veya diğer usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar bir defaya mahsus artırılmasına olanak tanınmış, miktar artırım yolu ile faiz talep edilebilmesine yönelik bir  düzenleme öngörülmemiştir.

Anılan düzenleme ile birlikte, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktarın süre veya diğer usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar bir defaya mahsus artırılmasına olanak tanınmış, miktar artırım yolu ile faiz talep edilebilmesine yönelik bir  düzenleme öngörülmemiştir.
	Dosyanın incelenmesinden; davacının 26.03.2015 tarihinde sunduğu dava dilekçesinde uğranıldığı ileri sürülen zararlarına karşılık 10.000,00-TL maddi ve 25.000,00-TL manevi tazminat ödenmesine hükmedilmesinin talep edildiği, faiz talep edilmediği; 03.05.2018 tarihinde kayda giren miktar artırım dilekçesi ile maddi tazminat miktarı 129.675.00-TL'ye artırılırken talep edilen maddi ve manevi tazminat istemi için olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesinin de istenildiği, Mahkemece hükmedilen 111.097,20-TL maddi tazminatın, 10.000,00-TL'lik kısmının merciine tevdii kararı verilen ... İdare Mahkemesi'nin... esasına kayıtlı davanın açılma tarihi olan 15.12.2014 tarihinden itibaren, 101.097,20-TL'lik kısmının ıslah dilekçesinin Mahkeme kaydına girdiği tarih olan 03.05.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Karayolları Genel Müdürlüğü ve Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından kusurları oranında davacıya ödenmesine karar verildiği; Bölge İdare Mahkemesi'nce ise, 111.097,20-TL maddi tazminatın 10.000,00-TL'sinin merciine tevdii kararı verilen ... İdare Mahkemesi'nin... esasına kayıtlı davanın açılma tarihi olan 15.12.2014 tarihinden itibaren faiziyle davacıya ödenmesine ilişkin kısmın onanmasına, 101.097,20-TL'sinin ıslah dilekçesinin davalı idarelere tebliğ tarihi olan 15.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Karayolları Genel Müdürlüğü ve Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından kusurları oranında davacıya ödenmesine karar verildiği görülmektedir.
	Davacının, dava açma süresi de geçtikten sonra miktar artırım dilekçesinde gündeme getirdiği yasal faiz talebi, "taleple bağlılık" kuralının istisnası olan miktar artırımı kapsamında olmayıp, "davanın genişletilmesi" kapsamında olduğundan hükmedilen maddi tazminata yasal faiz işletilmesine olanak bulunmamaktadır.
	Bu itibarla, temyiz isteminde bulunan davalı Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'nün temyiz isteminin kısmen kabulü ile, anılan davalı idare yönünden temyize konu kararın yasal faiz işletilmesine ilişkin kısmının bozulması gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Davacının temyiz isteminin reddine, davalı Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'nün temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının; 
a)  Maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden ONANMASINA oybirliği ile,

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Davacının temyiz isteminin reddine, davalı Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'nün temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının; 
a)  Maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden ONANMASINA oybirliği ile,
b) Hükmedilen tazminat miktarına yasal faiz işletilmesine ilişkin kısmının temyiz isteminde bulunan davalı Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü yönünden  BOZULMASINA oyçokluğu ile, 
3. Bozulan kısım hakkında yeniden karar verilmek üzere dosyanın anılan Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesine,
4. Kesin olarak, 23/10/2024 tarihinde karar verildi.  
 
KARŞI OY :
(X)-... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın usul ve hukuka uygun olması nedeniyle onanması gerektiği görüşüyle, temyize konu kararın yasal faiz işletilmesine ilişkin kısmının bozulması yönündeki çoğunluk kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2021/2533, Karar No: 2024/5489, Tarih: 23.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/2533
Karar  No : 2024/5489  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ...Genel Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...  İnş. Mad. Gıd. Petrol Ürün. Turz. Tic. ve San. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Sakarya İli, Söğütlü İlçesi sınırları içerisinde bulunan ve davacı şirket adına kayıtlı S:200711970  sayılı II(a) grubu maden işletme sahasında, 2014, 2016 ve 2017 yıllarında gerçekleştirilen üretim miktarının proje yıllık üretim beyanının %10'unun altında kalması sebebiyle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 12. fıkrası uyarınca 77.632,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve E... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; davacı şirketin idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemin sebep unsurunu teşkil eden 2014 yılı itibariyle 3213 sayılı Kanununun 24. maddesinin 12. fıkrasında idari para cezasının öngörülmediği, üç yıldan fazla üretim yapılmayan veya bu üç yıllık sürede yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10'undan az olması halinde teminatın irad kaydedileceğinin düzenlendiği, dava konusu işlemin sebep unsuru olan 2016 yılı itibariyle ise üç yıldan fazla üretim yapmayan veya bu üç yıllık süre içinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan az olması hâlinde 50.000-TL idari para cezası verileceğinin düzenlendiği, her ne kadar dava konusu işlem tarihi itibariyle beş yıllık dönemde, üretimin en az olduğu herhangi üç yılında yaptığı toplam üretim miktarı projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %30’undan az olması veya idari para cezasının uygulanmasından başlamak üzere, geriye doğru üç yıllık dönemlerde yapılan toplam üretim miktarının projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %30’undan daha az olması durumunda ruhsat sahiplerine 77.632 Türk lirası idari para cezası verileceği düzenlenmiş ise de dava konusu işlemin sebep unsurlarından birisi olan 2014 yılı itibariyle herhangi bir idari para cezası öngörülmemesinin ve 2016 yılı itibariyle ise idari para cezasının 50.000-TL olarak uygulanmasının davacı lehine olduğu açık olup, bu durumda, 3213 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan yürürlükte olan hükmü ve öncesindeki hükümleri ile ceza hukukunun suçta ve cezada kanunilik ilkesi ve lehe olan kanun uygulanır ilkelerine aykırı olarak dava konusu fiil için herhangi bir idari para cezası öngörülmeyen 2014 yılını içerir şekilde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           : Davalı idare tarafından, davacının uhdesindeki maden ocağındaki tehlikeli durumların doğal nedenlerden kaynaklanmadığı, maden üretim tekniklerine ve projeye aykırı faaliyette bulunulması nedeniyle meydana geldiği, tetkik tarihine kadar da belirtilen aykırılıkların giderilmediği, üretim yapılmaması eylemi sübut bulan davacı hakkında tesis edilen dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
 
	MADDİ OLAY : 
	Sakarya İli, Söğütlü İlçesi sınırları içerisinde bulunan ve davacı şirket adına kayıtlı S:... sayılı II(a) grubu maden işletme sahasına ilişkin işletme izninin 20/02/2009 tarihinde düzenlendiği, söz konusu sahada ... tarih ve ... sayılı Makam Olur'u uyarınca denetim yapıldığı, denetim sonucu düzenlenen 30.07.2019 tarihli denetim raporunda; davacının işletme projesinde beyan etmiş olduğu yıllık üretim miktarının 180.000 ton olduğu, 2014 yılında 13.714 ton, 2015 yılında 30.573 ton üretim yapıldığı, 2016, 2017 ve 2018 yıllarında üretim yapılmadığı, basamak düzenine ilişkin aykırı durumların bulunduğu tespitlerine yer verilmesi üzerine davalı idare tarafından 2014, 2016 ve 2017 yıllarında gerçekleştirilen üretim miktarının proje yıllık üretim beyanının %10'unun altında kalması sebebiyle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 12. fıkrası uyarınca 77.632,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ...tarih ve E... sayılı işleminin  iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	3213 sayılı Maden Kanunu'nun (10/06/2010 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5995 sayılı Kanun'un 11. maddesiyle eklenen) 24. maddesinin 12. fıkrasında; "Beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında üç yıldan fazla üretim yapılmayan ruhsatlar, teminatları irad kaydedilerek iptal edilir. Bu üç yıllık süre içerisinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10'undan az olması halinde de bu hüküm uygulanır" kuralına yer verilmiştir.

04/02/2015 tarih ve 6592 sayılı Kanunun 13. maddesi ile değişik halinde, "Beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen hâller dışında üç yıldan fazla üretim yapmayan ruhsat sahiplerine 50.000,00 TL idari para cezası verilir. Bu üç yıllık süre içinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan az olması hâlinde de bu hüküm uygulanır. İdari para cezasının uygulanmasından başlamak üzere bu fıkraya aykırı fiilin tekrar tespit edilmesi hâlinde ise ruhsat iptal edilir. Ancak işletme projesinde, işletme izninin yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde madene ulaşmak amacıyla galeri, kuyu ve dekapaj yapılacağı beyan edilmiş ve ruhsat sahasındaki faaliyetlerin bu beyanlara uygun olarak gerçekleştirildiği tespit edilmiş ise idari para cezası uygulanmaz ve ruhsat iptal edilmez." şeklinde düzenlenmiştir. 
28/11/2017 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 49. maddesi ile eklenen ve halen yürürlükte bulunan halinde ise, "Beş yıllık dönemde, üretimin en az olduğu herhangi üç yılında yaptığı toplam üretim projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının % 30'undan az olması durumunda, ruhsat sahiplerine 77.632 Türk lirası idari para cezası verilir..." düzenlemesine,  13. maddesinin 2. fıkrasında; "....bu kanun gereğince uygulanan idari para cezaları her yıl 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranı nispetinde artırılır...." kuralına yer verilmiştir.
Aynı Kanunun ''İşletme faaliyeti'' başlıklı 29. maddesinde; ''Ruhsat sahibi, her yıl nisan ayı sonuna kadar bir önceki yıl içinde gerçekleştirdiği işletme faaliyeti ile ilgili teknik belgeleri, işletme faaliyet raporunu ve işletme sahasında arama yapmış ise arama ile ilgili bilgileri Genel Müdürlüğe vermekle yükümlüdür. Yükümlülüğün yerine getirilmemesi hâlinde 30.000 TL idari para cezası uygulanır. Yükümlülük yerine getirilinceye kadar üretim faaliyeti durdurulur.'' düzenlemesi yer almaktadır. 
06/11/2010 tarih ve 27751 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği'nin "Üretim yapılmayan işletme ruhsat sahaları ve tesisler" başlıklı 37. maddesinde; "Beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında üç yıldan fazla üretim yapılmayan ruhsatlar, teminatları irat kaydedilerek iptal edilir. Bu üç yıllık süre içerisinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan az olması halinde de bu hüküm uygulanır.
(2) Birinci fıkra gereğince değerlendirme yapılırken aşağıdaki hususlar göz önünde bulundurularak işlem tesis edilir: