muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5036, Karar No: 2021/2545, Tarih: 15.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/5036 E.  ,  2021/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasıyla;

TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK’nın 85/1, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2012 tarihli ve 2009/613 esas, 2012/75 sayılı kararının 02.03.2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 2014 tarihinde 213 sayılı VUK’un 359/a-2 maddesine muhalefet suçunu işlediği ve İzmir 39. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 18.12.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli ve 2015/484 esas, 2016/94 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Olay günü saat 09:30 sıralarında ilçe halk eğitim merkezine ait binanın restorasyon çalışmaları sırasında çatı ustası olarak çalışan müteveffa ...’nin 13 metre yüksekliğinde 2 katlı binanın çatısında bulunan eski kiremitleri el ile yapılan asansör vasıtası ile aşağı indirdiği sırada dengesini kaybederek 13 metre yüksekten zemine düştüğü, 25.08.2009 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda da belirtildiği üzere yüksekten düşmeye bağlı olarak genel vücut travmasına bağlı kafa kemik kırıkları, beyin harabiyeti, seri kaburga kırıkları ve sair iç organ kanamaları sonucu ölümün gerçekleştiği olay sebebiyle alınan birbiri ile uyumlu bilirkişi raporlarından da anlaşılacağı üzere, sanık ... ...’nun İş Kanununun amir hükümleri gereğince, çatıdan düşmelere karşı gereklim iş kazalarını önleyici tedbir almadığı, uyarıcı levha yerleştirtmediği ve korkuluk yaptırmadığı, çalışma sırasında çalışanların güvenlikleri ile ilgili gerekli kişisel koruyucu araçları kullanmaları konusunda ikazlarda bulunmadığı, bu konu ile ilgili iş yerinde kendisi veya kendisi adına uyarıcı bir denetim mekanizması kurmadığı, mevcut uyarıcı mekanizmaların yetersiz kaldığı, işçilere gerekli eğitimi ve koruyucu araçları vermemesi ile işçilerin çalışmalarını kendi inisiyatiflerine bırakması sebebiyle asli kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12749, Karar No: 2010/14163, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12749 E.  ,  2010/14163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı Kanal 6 Radyo ve Televizyon Yayıncılık A.Ş.vek.Av.... arasındaki kayıt kabul davası hakkında ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 17.06.2010 gün ve 502-323 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

Mahkeme kararı davalı vekiline 06.08.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, 10 günlük temyiz süresi geçirildikten sonra 23.08.2010 tarihinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine,13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2619, Karar No: 2023/1763, Tarih: 12.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2619 E.  ,  2023/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kesinleşen yönler hakkında karar verilmesine yer olmadığına, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde; tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebi ile boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-karşı davalı erkek vekili süresinde verdiği cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesinde; müvekkili lehine yasal faiziyle birlikte 75.000,00 TL maddî ve 175.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili süresinde verdiği cevap ve karşı dava dilekçesinde; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüyle tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle birlikte 50.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.07.2021 tarihli ve 2020/132 Esas, 2021/466 Karar sayılı kararıyla; kadının maaş kartının erkekte kaldığı ve maaşın erkek tarafından çekilip değerlendirildiği; kadının ise erkeğe toplum içerisinde hakaret ederek rencide ettiği, cinsi münasebetleri ile alakalı sorunları çevresine anlattığı belirtilerek boşanmaya sebep olan olaylarda kadının ağır, erkeğin az kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuklar Emirhan ve ...'un velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddine, erkek yararına 15.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, tazminatlara kararın kesinleşme tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-karşı davacı kadın vekili; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, kadının tazminat taleplerinin reddi, nafaka miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.02.2022 tarihli ve 2021/3263 Esas, 2022/382 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı-karşı davacı kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-karşı davacı kadın vekili; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafaka miktarları yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 24.05.2022 tarihli ve 2022/2943 Esas, 2022/4855 Karar sayılı kararı ile yapılan yargılama ve toplanan delillerden; erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kadının maaş kartını fiilen ayrıldıkları tarihe kadar 19 yıl boyunca elinde tutması kusuruna ek olarak ortak konutu terk ederek ortak çocuklarıyla ilgilenmediği, erkeğe bu vakıanın kusur olarak yüklenmemesinin doğru olmadığı, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerektiği, eşit kusurlu erkek yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilemeyeceği, bu sebeple erkeğin tazminat taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin, kadının maaş kartını elinde bulundurması; kadının ise toplum içerisinde eşine hakaret ederek rencide etmesi, üstelik cinsi münasebetleri ile alakalı sorunları çevresine anlatması neticesinde tarafların eşit kusurlu bulundukları belirtilerek erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesini yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, müvekkili lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiğini, nafakaların miktarının az olduğunu belirterek kararın kusur belirlemesi, kadının reddedilen tazminat talepleri ile nafaka miktarları yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, müvekkili lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiğini, nafakaların miktarının az olduğunu belirterek kararın kusur belirlemesi, kadının reddedilen tazminat talepleri ile nafaka miktarları yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar yönünden kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, nafaka miktarları ile kesinleşen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenip incelenmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci maddesi, 327 nci maddesi, 328 inci maddesi, 330 uncu ve 336 ncı maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi, 371 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu , kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla ve özellikle erkeğin İlk Derece Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında Dairenin 24.05.2022 tarihli kısmen bozma kısmen onamaya dair kararında belirtildiği üzere ortak konutu terk ederek ortak çocuklarla ilgilenmediğinin ve netice itibarıyla boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı-karşı davacı kadın vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8154, Karar No: 2011/9070, Tarih: 29.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/8154 E.  ,  2011/9070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmeyip, 765 sayılı yasaya göre verilmesi gereken ceza belirlenmeden denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/1-son. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 116/1-4, 119-1-c maddesinde belirtilen konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilerek bu konuda değerlendirme yapılmaması, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle, konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden uzlaşma hükümleri de dikkate alınarak, uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Gece vakti nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesi ile yapılan uygulamada, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin,cezanın en üst oranda artırılması,

4-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

5-Sanıklar yakalandıklarında suça konu televizyon, müzik seti ve bir kısım çeyiz eşyasını sattıkları yeri göstererek, soruşturma aşamasında iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nun 168/4-1. maddesi uyarınca, yakınanın kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorulmadan, yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 29/06/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14122, Karar No: 2006/17936, Tarih: 20.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14122 E.  ,  2006/17936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler vekili ve ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 24.06.2005 tarihli dava dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 8325 ada 14 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu kesinleşen işlemle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiş, davayı ... Yönetimine ihbar etmiş, ... Yönetimi davanın reddine karar verilmesini isteyerek davalılar yanında yer almıştır. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalı gerçek kişiler adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler vekili ve ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 445 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapuda davalı adına kayıtlı olup, 312650 m2 yüzölçümündeki genel kadastroda ... 1958 tarih ve 48 sıra numaralı tapu kaydı esas alınarak ... Vakfı adına tesbiti itirazsız kesinleşen ... Köyü 199 sayılı parselin 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu ifrazı oluşmuştur.

Davalılar, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davalılar, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan ... tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları

-2-

2006/14122 - 17936

dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihad birleştirme kararının konusu olmadığı, sonucu ortaya çıkar.

2) 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...”şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa ... sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.