muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7158, Karar No: 2015/3160, Tarih: 08.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/7158 E.  ,  2015/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Mersin Tüketici Mahkemesi

Tarihi :25.06.2014

Numarası :2013/38-2014/941

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât nedeniyle meydana gelen maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı yüklenici ve imalâtçı vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Karar, davalılardan A.. Y.. vekili Avukat H.. A.. tarafından temyiz edilmiş ise de, aynı vekil tarafından verilen 13.11.2014 tarihli elektronik imzalı dilekçeyle temyiz talebinden feragat edilmiştir. Temyizden feragat dilekçesi veren vekilin dosyada mevcut Mersin 1. Noterliği'nin 12.03.2013 tarih ve 3573 yevmiye sayılı vekâletnamesinde temyizden feragate açıkça yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından, davalı A.. Y.. vekili Avukat Hakan Akbal'ın temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı 2A Mühendislik Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz itirazların gelince; dava tarihi itibariyle olaya uygulanması gereken 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre Yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle Yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun Yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda, taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, mahalli Tüketici Mahkemesi'nce davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait olduğu ifade edilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esasının incelenerek karar verilmesi yerinde olmayıp, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı A.. Y.. vekilinin temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE, 2. bent uyarınca davalı şirket vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harcının istek halinde temyiz eden davalı A.. Y..'a, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı 2A Mühendislik San. ve Tic. A.Ş' ye geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11118, Karar No: 2015/19013, Tarih: 07.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/11118 E.  ,  2015/19013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kasten öldürme

Kasten öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen tüm, katılan vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Fail, hareketinden doğacak sonuçları bilerek ve isteyerek hareket etmişse kast gerçekleşmiştir. Buna karşılık, fail belli bir sonucu gerçekleştirmek üzere hareket ederken, bunun yanında başka sonuçların meydana gelmesini de göze almış ve bu sonuçlar da gerçekleşmişse, failin bu sonuçlar açısından da kasten hareket ettiği kabul olunur. Çünkü fail, asıl kastettiğinden başka, hareketinden doğacak diğer sonuçları tahmin ettiği veya öngördüğü halde hareketini devam ettirmiştir. Dolaylı kast olarak adlandırılan bu kast türüne, belirli olmayan kast, gayrimuayyen kast, olursa olsun kastı veya dolus eventualis de denilmektedir.

Davaya konu olayda, Dairemizin 23.02.2012 tarihli bozma ilamında da açıklandığı üzere "sanığın gündüz saat 13.00 sıralarında yönetimindeki otomobille ölene çarparak genel beden travmasına bağlı, kafatası ve kot kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti meydana gelecek şekilde yaralanmasına neden olduktan sonra, yaralıyı olay yerinde toplanan kişilere hastaneye götüreceğini ifade ederek otomobiline alıp olay yerinden uzaklaştığı, ancak hastaneye götürmeyerek ıssız ve ormanlık alanda yol üzerinde bıraktığı, yaralının kolluk tarafından saat 15.30'da bulunup saat 17:50'de hastaneye ulaştırıldığı ertesi günü saat 03.45 sıralarında öldüğünün ve tüm dosya kapsamından sanığın söz konusu eylemi dışında ölümü doğuracak başka herhangi bir etkenin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın belirtilen şekilde ağır yaralı olan kişiyi hastaneye götürmek yerine, ıssız bir yerde bırakması eyleminde kişinin ölebileceği ihtimalini bildiği, ancak ölürse ölsün düşüncesiyle hareket ederek olası kastla öldürme suçunu işlediği sabit olmakla;

Mahkemece olası kastla öldürme suçu yönünden halen yürürlükte bulunan ve sonuçları bakımından sanığın lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 81, 21/2. maddeleri gereğince temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, olayda uygulanma olanağı bulunmayan TCK'nın 83/3. maddesi gereğince indirim yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, siteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.12.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, siteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.12.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanığın eylemini 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre değerlendirdiğimizde, Kanun’un 83. maddesinde düzenlenen "Kasten öldürmenin ihmali davranışla işlendiğini" düşündüğümüzden sayın çoğunluğun eylemi olası kastla öldürme olarak değerlendiren görüşe katılmıyoruz.

Şöyle ki;

Kasten öldürme suçu icrai hareketle işlenebileceği gibi ihmali hareketlerle de işlenebilir. Ancak ihmali davranış, icrai davranışa göre farklı özellikler taşımaktadır. İcrai hareketin varlığını idrak edebilmek için bir normun bulunmasına gerek yoktur. İnsan bedeninden aktif olarak sadır olan davranışlar icrai davranışlardır. İcrai davranış, yasaklanan bir davranışın gerçekleştirilmesini gerekli kılmaktadır. Hâlbuki bir ihmali davranışın varlığı, ancak ihmal gösterilmemesi yönünde bir normun bulunması ile anlaşılabilir. Kişinin her hangi bir oluş karşısında sırf hareketsiz kalması ihmali davranış olarak kabul edilemez. Böyle bir hareketsizliğin ihmali davranış olarak nitelendirilebilmesi için, failin hareketsiz kalmaması, icrai davranışta bulunması gerektiğine yönelik bir norma ihtiyaç vardır. İhmali davranış, normun yapılmasını emrettiği, davranışın yapılmaması nedeniyle haksızlık muhtevası kazanmaktadır. İşte bu norm nedeniyle, icrai hareket yasaklanan davranışın yapılması, ihmali hareket ise emredilen davranışın yapılmaması demektir. (Mahmut KOCA-İlhan ÜZÜLMEZ, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, s.94; Hakan HAKERİ, Kasten Öldürme Suçları, s.70)

Kasten öldürmenin ihmal davranışla işlenmesi halinde kişinin yükümlü olduğu belli bir icrai davranışı gerçekleştirmemesi nedeniyle meydana gelen ölüm neticesinden sorumlu tutulabilmesi için bu neticenin oluşumuna sebebiyet veren yükümlülük ihmalinin icrai davranışa eşdeğer olması gerekir.

Kişinin yükümlü olduğu icrai davranışı gerçekleştirmesinin kaynağı kanuni düzenlemeler veya sözleşmeler olabileceği gibi konunun düzenlendiği TCK'nın 83. maddesinin ikinci fıkra (b) bendindeki "Önceden gerçekleştirdiği davranışın başkalarının hayatı ile ilgili olarak tehlikeli bir durum oluşturması gerekir." şeklindeki BİR yükümlülük de olabilir.

Kişinin yükümlü olduğu icrai davranışı gerçekleştirmesinin kaynağı kanuni düzenlemeler veya sözleşmeler olabileceği gibi konunun düzenlendiği TCK'nın 83. maddesinin ikinci fıkra (b) bendindeki "Önceden gerçekleştirdiği davranışın başkalarının hayatı ile ilgili olarak tehlikeli bir durum oluşturması gerekir." şeklindeki BİR yükümlülük de olabilir.

Davranışı ile bir zarar doğması tehlikesine neden olan kişinin zararın meydana gelmesini önleme yükümlülüğü bulunur. Failin önceki hareketi bir yükümlülük ilişkisi yaratır. Yine önceki hareketin başkalarının hayatı ile ilgili bir tehlike yaratıyor olması gerekir. Dava konusu olay bakımından baktığımızda sanık taksirle yaraladığı kişiyi hastaneye götürmek için aracına koyarak alıp götürüyor. Ve kendi rızasıyla bir yükümlülük altına giriyor. Artık bundan sonra bu yükümlülüğü yerine getirmek zorundadır. Bu yükümlülükte yaraladığı kişiyi hastaneye götürmektir. Bu yükümlülüğü yerine getirmemesi kasten işlenen ihmali bir davranıştır. Gerçekten ihmal suretiyle icra suçunda hareketin bir başka önemli özelliği daha vardır. Failin yükümlülüğü neticeye engel olma imkân ve iktidarına sahip olabilmeyi gerektirir. Hukuk düzeni kişiden yapamayacağı bir davranışta bulunmasını bekleyemez. Bu hallerin varlığı yükümlülük ilişkisini ortadan kaldırır. Hukuk hiç kimseden yapabileceğinin üzerinde bir fedakârlık bekleyemez. O halde kişi mesleği ne olursa olun ancak neticeye engel olma imkânı ve iktidarına sahipse hareketsiz kalamaz. Neticeye engel olabilme imkânının derecesi kişinin mesleği, içinde bulunduğu durum gibi somut kriterlere göre belirlenmelidir. Olayımız bakımından değerlendirdiğimizde de sanık bu yükümlülüğü yerine getirebilecek durumdadır. (Veli Özer ÖZBEK, Mehmet Nihat KANBUR, Koray DOĞAN, Pınar BACAKSIZ, İlker TEPE, Türk Ceza Hukuku, Özel Hükümler, s.170)

Sanığın ölene karşı kasten öldürmeyi doğuracak icrai bir hareketi yoktur. Sanık sebebiyet verdiği bir olay sonrası, kendi isteği ile bir yükümlülük altına girmiştir. Bu yükümlülüğün sonucunu yerine getirmemiştir. Bu gibi durumlar için 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda bir düzenleme bulunmamaktaydı. Kanun koyucu bu eksikliği gidermek içinde 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 83.maddesinde “kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi” suçunu düzenleyerek önceki kanun zamanındaki boşluk doldurulmuştur.

Sanığın kasten ihmali davranışla öldürme suçunu işlediği tarih 8.6.2002. Bu tarih itibariyle ceza mevzuatımızda böyle bir suç düzenlemesi yok. Yargıtay’ın eski birçok kararında bu gibi durumlar için kasten öldürme suçundan uygulama yapılmış olsa bile Anayasa’nın kanunilik ilkesini (AY, m.38, TCK, m.2) nazara almamız gerekir. Dolayısıyla işlendiği tarihten sonra yürürlüğe giren kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı da kimseyi cezalandıramayız. (TCK, m7)

Sonuç olarak

Sanığın kasten ihmali davranışla öldürme suçunu işlediği tarih 8.6.2002. Bu tarih itibariyle ceza mevzuatımızda böyle bir suç düzenlemesi yok. Yargıtay’ın eski birçok kararında bu gibi durumlar için kasten öldürme suçundan uygulama yapılmış olsa bile Anayasa’nın kanunilik ilkesini (AY, m.38, TCK, m.2) nazara almamız gerekir. Dolayısıyla işlendiği tarihten sonra yürürlüğe giren kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı da kimseyi cezalandıramayız. (TCK, m7)

Sonuç olarak

Sanığın eylemi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’na göre kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesidir. Ancak suç 1 Haziran 2005 tarihinden önce işlendiği için o tarihte yürürlükte olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’na göre bu gibi eylemler suç olarak düzenlenmediği için sanığın taksirle öldürme suçundan bu Kanunun 455.maddesine göre cezalandırılması gerekirdi. Ancak suç tarihi ve incele tarihi nazara alındığında yine aynı kanunun 102/4 ve 104/2.maddeleri gereğince de zamanaşımı dolduğundan düşme kararı verilmesi gerekir. Açıkladığımız bu nedenlerden dolayı sayın çoğunluğun eylemi olası kastla öldürme olarak değerlendiren görüşlerine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/13932, Karar No: 2012/20250, Tarih: 10.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13932 E.  ,  2012/20250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Elazığ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/06/2011 tarih ve 2009/732-2011/898 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 10.03.2009 tarihinde Elazığ PTT merkez şubesine içerisinde şahsi giyim eşyası ve benzeri eşyaları bulunan 15.350 gr bavulu, Cadle Calvarico 19 Bajo C. San Lorenzo de el Escorial Madrid/Espana adresine teslim etmek üzere teslim ettiğini, karşılığında kendisine 10.03.2009 tarih ve CP002164086TR sayılı yollama liyasının verildiğini, ancak bir süre sonra kargo alıcısı ile görüşen müvekkilinin halen kargonun karşı tarafa ulaşmadığını öğrendiğini ileri sürerek 5584 sayılı Posta Kanunu'nun 50.maddesi gereğince 2.000 TL tazminatın kargo tarihi olan 10.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alınan kargonun ilgilisine teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kolinin teslim edildiğine dair resmi belgenin sunulduğu fakat teslime dair imzalı belgenin ilgilisinin hapiste olması nedeniyle ibraz edilemediği anlaşılmakla iddianın sübutu noktasında davacı tarafa yemin delilini kullanmaları için süre verilmiş davacı yanın yemin deliline dayanmaması nedeniyle savunmanın aksi sabit olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının taşımayı üstlendiği gönderinin ilgilisine teslim edilmediği iddiasına dayalı olarak açılan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davaya konu gönderiyi taşınmak üzere davalıya teslim ettiğini ancak gönderinin ilgilisine teslim edilmediğini ileri sürmüş, davalı da gönderiyi teslim aldığını ve alıcısına teslim ettiğini savunmuştur. Mahkemece, duruşmada davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmış ve davacının yemin teklif etme hakkını kullanmayacağını belirtmesi üzerine davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, davaya konu gönderiyi taşınmak üzere davalıya teslim ettiğini ancak gönderinin ilgilisine teslim edilmediğini ileri sürmüş, davalı da gönderiyi teslim aldığını ve alıcısına teslim ettiğini savunmuştur. Mahkemece, duruşmada davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmış ve davacının yemin teklif etme hakkını kullanmayacağını belirtmesi üzerine davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, davanın halline etkisi olan bir vakıanın ispatı için, ispat yükü kendisine düşen tarafın diğer tarafa teklif ettiği yemine taraf yemini denir. Yani yemin teklifini, ispat yükü kendisine düşen taraf yapar. Dosya kapsamından anlaşılacağı üzere davacı gönderiyi davalıya teslim ettiğini uyuşmazlık konusu değildir ancak davalı aldığı gönderiyi ilgilisine teslim ettiğini ispatlayamamaktadır. Bu durumda teslim alınan gönderinin ilgilisine teslim edildiği hususunun ispat yükü davalıdadır. Buna rağmen ispat yükü kendisinde bulunmayan davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılması ve yemin teklif etmemesi nedeniyle davalı savunmasının aksinin sabit bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamış hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1585, Karar No: 2009/11948, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1585 E.  ,  2009/11948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 19/06/2007

No : 91/224

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı şirkete “yol traşlama makinesi” kiraladığını, sözleşme gereği ödenecek ücret dolayısıyla müvekkili şirketin düzenlediği faturanın davalı şirkete tebliğ edildiğini, faturaya itiraz edilmediğini ve faturanın kesinleştiğini, ancak faturada yazılı tutarın tamamının ödenmediğini, bakiye alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, sözleşmede belirlenen yetkili mahkemenin Denizli olduğu şeklindeki yetki şartının davacı tarafından sonradan eklendiğini, müvekkilinin parafını içermediğini, müvekkili firmanın faaliyette bulunduğu Ankara Ticaret Mahkemelerinde dava açılması gerektiğini, faturanın sözleşmeye aykırı düzenlenmesi nedeniyle itiraz edildiğini, sözleşme 10 gün süreli olup, operatör olarak makinayı kullanan davacı şirket yetkilisinin toplam 6 gün çalışmasına rağmen çalışma süresinin faturada 16 gün olarak gösterildiğini savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre taraflar arasında akdedilen Makine Kira Sözleşmesinin 21.maddesindeki değişikliğin davalının bilgisi doğrultusunda yapıldığının davacı tarafından kanıtlanamadığı, hatırlatılan yemin teklif haklarının da kullanılmadığı, kira sözleşmesi nedeniyle davacının, davalıdan 10 günlük makine kiralama ve operatör çalışma ücreti alacağı olup, bu borcun davalı tarafından ödendiği ve davalının, davacıya iş makinesi kiralanmasından ve operatör çalışmasından dolayı herhangi bir borcu bulunmadığını, takibe konu faturadaki iş makinesinin 7,5 saat fazla mesaisi ve operatörün 2 günlük fazla mesai ile ilgili alacak iddiasının davacı yanca ispatlanamadığı, yemin de teklif edilmediği davacının davalıya teslim ettiği 150 elmastan 83'ün kullanıldığının saptandığı, davacının bu nedenle alacaklı olduğu, davalının takiple temerrüde düştüğü, alacağın likit bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

../..

(2)

Esas Karar

2009/1585 2009/11948

../..

(2)

Esas Karar

2009/1585 2009/11948

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/15735, Karar No: 2007/826, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15735 E.  ,  2007/826 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

20. Hukuk Dairesi

İHBAR EDİLEN : VAKIFLAR YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Vakıflar Yönetimi ile davalı Sultan İnce tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 24.06.2005 tarihli dava dilekçesiyle Kütükçü Köyü (Mahallesi) 8328 ada 11 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu kesinleşen işlemle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Davalı gerçek kişi tarafından dava Vakıflar Yönetimine ihbar edilmiş, Vakıflar Yönetimi davanın reddi istemiyle davalı yanında yer almıştır. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalı gerçek kişi adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Sultan İnce ile ihbar olunan Vakıflar Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Çekişmeli parselin geldisi olan 312650 m2 yüzölçümlü Kütükçü Köyü 199 sayılı parsel, arazi kadastrosunda Kasım 1958 tarih ve 48 sıra numaralı tapu kaydı esas alınarak Muratpaşa vakfı adına tesbiti itirazsız kesinleşmiş, 1971 yılında satışlar ile bir çok gerçek kişiye, bu arada 7000/312650 payı davalıya geçmiş, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu ifraz edilerek 8328 ada 11 parsel sayılı 362 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 01.04.1997 tarihinde arsa niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tapuya tescil edilmiştir.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.