muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1270, Karar No: 2006/3775, Tarih: 21.06.2006

oybirliği ile karar vermiş oldukları anlaşılmaktadır. Yanlar arasındaki belirtilen kat karşılığı inşaat sözleşmeleri ve özellikle 11.12.1992 günlü sözleşmenin başlangıç kısmında yüklenici davacıya yapılacak inşaatın (A) Blokunda bulunan 1, 2, 4 nolu; (B) Blokta bulunan 7, 10 ve 11 nolu bağımsız bölümlerin iş bedeli karşılığı verileceği kararlaştırılmıştır. 11.12.1992 tarihli sözleşmenin 2. maddesi hükmü gereğince kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulması iskân ruhsatının alınması edimlerini davacı yüklenici yüklenmiştir. Bu sözleşmenin 5. maddesi ise “konutların kat irtifakı çalışmalarının bitimini müteakip tapuya tescilinden sonra (A) Bloktaki 1-2 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin ferağları verilecek ancak üzerlerine mal sahipleri lehine ipotek tesis edilecektir. Daha sonra, mal sahiplerine ait meskenlerin anahtar teslimi suretiyle tesliminden sonra (B) Blokta 7, 10 ve 11 nolu bağımsız bölümlerin ferağı yükleniciye verilecek ve bu aşamada (A) Bloktaki bağımsız bölümler üzerine konulan ipotek arsa sahipleri tarafından fek edilecektir” hükmünü içermektedir. Sözleşmenin bu hükmünde öngörülen koşullarının gerçekleşmesi halinde ve aşamalı olarak yüklenici davacının kendisine verilmesi gerekirken, bağımsız bölümlerin tescilini ve dolayısıyla arsa sahipleri davalıların karşı edimlerinin ifasını isteyebileceği açıklıkla anlaşılmaktadır. Somut olayda kat irtifakı tesisi için arsa sahiplerinin öncelikli edimi olan yüklenici davacıya vekaletname vermeleri hususunda yüklenici tarafından ihtar gönderilip vekaletname istenmemiş ve arsa sahipleri borçlu temerrüdüne düşürülmemiştir.

Az yukarda da açıklandığı üzere, yüklenici davacının yanlar arasındaki 11.12.1992 günlü sözleşmenin 5. maddesi gereğince kat irtifakı tesisini sağladıktan sonra (A) Bloktaki 1, 2 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin adına tescilini istemesi gerekmektedir. Kat irtifakı tesisi işlemlerinin yapılabilmesi için de, 634 sayılı Kat Mülkiyet Yasasının 14 ve bu maddenin yollamasıyla 12. maddesi hükmünde öngörülen yasal koşulların yerine getirilmesi zorunludur. Bu kapsamda, öncelikle arsa malikinin veya bütün paydaşların kat irtifakı kurulması ve tapu siciline tescil edilmesi için ilgili tapu sicil müdürlüğüne yazılı olarak başvuruda bulunması gerekmektedir. Yanlar arasındaki sözleşmeler gereğince kat irtifakının tesis ettirme yükümlülüğü davacı yükleniciye ait olduğuna göre, buna yönelik işlemlerin yürütülebilmesi ve tamamlanabilmesi için tüm paydaşlarca yükleniciye yetki verilmesi; bu işlemlerin tamamlanması amacına yönelik yetkiyi içerir vekaletname verilmemesi durumunda ise, tüm paydaşların davaya katılımının sağlanması ile kendisine yetki verilmesini yüklenici davacının mahkemeden istemesi zorunlu bulunmaktadır. O halde, dava dışı paydaşlardan kat irtifakı tesisi işlemlerini tamamlayabilme yetkisini içeren vekaletname verilmemesi durumunda o paydaşların, davacı tarafından davaya katılımlarının sağlanması ve haklı sebeplerle bulunmaması durumunda da mahkemece davacı yükleniciye bu yönde yetki verilmesi gerekmektedir. Kat irtifakının kurulabilmesi için diğer yasal koşulların yanında bağımsız bölümlerle bağlantılı arsa paylarının saptanması gerekli olup; bu kapsamda öncelikle uzman bilirkişi kurulundan mahkemece inceleme yaptırılarak tüm bağımsız bölümlerin arsa paylarını gösterir rapor alınarak kat irtifakı tesisine dayanarak alınacak listenin arsa paylarıyla bağımsız bölümler arasında irtibat kurularak hazırlanması ve davacı yüklenicinin yanlar arasındaki 11.12.1992 günlü sözleşmenin 5. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmesi durumunda bağımsız bölümlerle irtibatı gözetilerek yüklenicinin hak ettiği bağımsız bölümlerin tesciline; tescil koşullarının oluşmaması durumunda da davanın reddine karar verilmesi gerekirken; mahkemece, HUMK.nun 388 ve 389. maddeleri hükümlerine aykırı ve infazı mümkün olmayacak şekilde davalılar adına kayıtlı pay kayıtlarının 1/2 oranında iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi doğru olmamış ve yerel mahkeme kararının belirtilen bu sebeplerle bozulması gerekirken Dairemizin 14.09.2005 gün ve 2005/4810 E. 2005/4664 K. sayılı ilamıyla onanmasının maddi yanılgıdan kaynaklandığı bu defa yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, davalıların karar düzeltme istemlerinin kabulü ile onama kararının kaldırılmasına ve açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalıların karar düzeltme istemlerinin kabulüne ve Dairemizin 14.09.2005 gün ve 2005/4810 E, 2005/4664 K sayılı onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma sebeplerine göre davacı tarafın karar düzeltme istemlerinin şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istekleri halinde karar düzeltme isteyen taraflara geri verilmesine, 21.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4753, Karar No: 2022/5851, Tarih: 11.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4753 E.  ,  2022/5851 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 19. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 10. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davalı vekili bakımından esastan reddine, davacı vekili bakımından ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Şirket nezdinde 07.09.2012-28.05.2018 tarihleri arasında aralıksız şekilde, ...’in merkez ve civar ilçelerinde sürdürülen yol çalışmaları, alt yapı ve hafriyat taşıma işlerinde tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından fazla çalışma ücreti alacaklarının ödenmemesi, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırılması ve yıllık izinlerinin kullandırılmaması ve bu dönemlerde yaptığı çalışmaların karşılığı ücretlerinin ödenmemiş olmasından dolayı haklı nedenle feshedildiğini, bu hususu işverene Karşıyaka 3. Noterliğinin 28.05.2018 tarihli, 12268 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle bildirdiğini, ayrıca davacının bilgisi haricinde defalarca Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kayıtlarında giriş-çıkış işlemi yapıldığını, en son ücretinin net 3.500,00 TL olduğunu, asgari ücrete tekabül eden kısmın banka yoluyla, kalan kısmın ise elden ödendiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesini haksız ve hukuka aykırı şekilde feshettiğini, kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, davacının davalı Şirket nezdinde 10 teker kamyon şoförü olarak 07.09.2012 tarihinden itibaren çalıştığını, tır şoförü olmadığını, fazla çalışma yaptığına dair iddialarının gerçeği yansıtmadığını, mevzuat gereği hafriyat işinin yapılma ve kamyonların trafikte bulunma saatlerinin 10.00-17.00 arası olarak belirlendiğini, bu durumun güncel takip sitemleriyle idarenin kontrolü altında olduğunu, bunu gözeten davalı Şirketin mesai saatlerini 08.00-17.00 olarak belirlediğini, araçlarda bulunan takograflar ile şoförlerin çalışma saatlerinin ilgili idareler tarafından kontrol edildiğini, davacının resmî tatiller ve haftalık izin günlerinde çalıştırılmadığını, fazla çalışma söz konusu olduğunda ücretinin ödendiğini, 2018 yılındaki iş yoğunluğu nedeniyle ayda iki pazar çalışma yapıldığını, karşılığı ücretlerin ücret hesabına ödendiğini, davacının alacağı bulunmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, özlük dosyasında sunulan izin formlarında da görüldüğü üzere kullanmadığı yıllık izninin bulunmadığını, davalı Şirketin asıl iş sahipleriyle sadece hafriyat konusunda anlaştığını ve personelinin de asıl işverenin işyeri sicil numarası altında çalıştığını, eğer yüklenici sıfatıyla çalışma yapılmıyorsa davalının işyeri sicil numarası altında sigortalı bildirimlerinin yaptırıldığını, bu nedenle işçilerin SGK kayıtlarına ilişkin kaybının oluşmadığını, davacının net 3.500,00 TL ücret aldığı yönündeki iddiasının da gerçeklikten uzak olduğunu, sahip olduğu kıdemi nedeniyle asgari ücretin üzerinde ücret aldığını, sunulan ücret bordrolarında da görüleceği üzere ücretinin net 1.700,00 TL + asgari geçim indirimi şeklinde olduğunu, zamanaşımına uğramış alacak taleplerinin reddi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kıdemi, tanık anlatımları ve emsal ücret bilgileri uyarınca aylık net 3.500,00 TL ücretle çalıştığı, davacının, iş sözleşmesini ödenmeyen işçilik alacakları bulunması nedeniyle haklı olarak feshetiğini iddia ettiği, yapılan yargılamada davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücret alacaklısı olduğunun tespit edildiği, işveren tarafından bu alacakların ödendiği ispatlanamadığından davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı ve davacının kıdem tazminatı alacaklısı olduğu, yıllık iznin kullandırıldığının veya kullandırılmayan yıllık izin ücretinin ödendiğinin ispat yükünün işverene olduğu, işverenin bu yükümlülüğünü ancak yazılı delil ile yerine getirebileceği, davacının kıdemine göre 70 gün yıllık ücretli izin hakkının bulunduğu, tanık anlatımlarına göre davacının haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı, davalı tarafından davacının ücretini aldığı banka hesabına yapılan ödemelerin mahsubu sonrasında davacının fazla çalışma ücreti alacaklısı olduğu, yine tanık anlatımlarından davacının dinî bayramlar dışındaki ulusal bayram ve genel tatil günlerinde ve on beş günde bir hafta tatillerinde çalıştığı ve bu alacaklarının ödenmediği gerekçeleriyle 31.01.2020 tarihli bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporunun dosyaya sunulmasından sonra verdikleri talep artırım dilekçesinde fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacakları bakımından %30 oranında indirim yaparak talep artırımı yaptıklarını, buna rağmen Mahkemece bu tutar üzerinden tekrar 1/3 oranında indirim yapıldığını böylece bu alacaklar bakımından toplamda %55 oranında indirim yapıldığını, ayrıca belirsiz alacak davası şeklinde açtıkları fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacak taleplerine ilişkin hükümde faiz başlangıç tarihlerinin hatalı olarak dava ve ıslah tarihi olmak üzere ayrı ayrı belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bu yönlerden kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; zamanaşımına uğramış tüm taleplerin reddi gerektiğini, davacı tarafın sözleşmeyi haklı sebeple feshetmediğini, davacının kamyon şoförü olduğunu davalıya göndermiş olduğu ihtarnamede kendisinin belirttiğini, bu sebeple dava dilekçesinde belirtmiş olduğu tır şoförü olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, bilirkişinin dosyada mevcut emsal ücretleri ele alırken Uluslararası Tır ve Ağır Vasıta Şoförleri Yardımlaşma Derneğinin esaslarını incelediğini ve oradaki aylık net ücretin emsal olarak alındığını, uluslararası tır ve ağır vasıta şoförü ile 10 tekerlekli kamyon şoförünün aynı ücreti alamayacağını, yürürlükte bulunan mevzuat çerçevesinde davacının fazla çalışma yapmasının hukuken mümkün olmadığını, işçinin çalıştığı saatlerle ilgili yanlış tespitlerin hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine de yansıtılması sebebiyle bu hesaplamaların da tamamen yanlış olduğunu, davacının herhangi bir yıllık izin alacağının da bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

1.Davacı vekilinin istinaf sebepleri bakımından; Mahkemece, davacı vekilinin 04.02.2020 tarihli ıslah dilekçesinde belirtilen talep sonuçlarına 1/3 oranında indirim uygulanarak fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücretlerine hükmedilmiş ise de davacı vekilince, hükme esas alınan 31.01.2020 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan miktarlara %30 indirim uygulanmak suretiyle belirlenen miktarlar için ıslah talebinde bulunduğu nazara alındığında, Mahkemece mükerrer indirim uygulamak suretiyle hatalı karar verildiği, buna göre bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili ücretlerine 1/3 indirim uygulanıp ıslah dilekçesinde yer alan talep ile bağlı kalınarak bu alacaklara hükmedilmesi gerektiği, yine Mahkemece, hükmedilen fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili ücretlerine, dava ve ıslah tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi yönünde karar verilmiş ise de dava dilekçesinde açıkça bu alacaklar için belirsiz alacak davası ifadesinin kullanıldığı dikkate alındığında, bu alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılarak alacaklardan yapılan indirim ve faizin başlangıç tarihi yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

2. Davalı vekilinin istinaf sebepleri bakımından; davalı vekili süresi içerisinde cevap dilekçesi vermediğinden zamanaşımı def'in (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07/10/2021 tarihli ve 2018/148 Esas, 2021/1183 Karar sayılı içtihadı dikkate alınarak) ve yıllık izin kullanım belgelerinin dikkate alınmasının mümkün olmadığı, tanık beyanlarına ve tanıklık dönemlerine göre davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili alacaklısı olduğu, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili alacaklısı olduğu anlaşılan davacının bu alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu, davacı tanıkları ve emsal ücret araştırması ile davacının ücretinin 3.500,00 TL net olduğu, bu hâliyle İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshedip etmediği, aylık ücretinin miktarı, yaptığı iş, dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, alacakların hesaplanması ve süresinde sunulmayan yıllık izin belgelerinin dikkate alınıp alınmayacağı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 24 üncü maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendi ile 46, 54, 57 ve 59 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki (5), (6) ve (7) numaralı bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 4857 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi hâinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

3. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

3. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

4. Somut olayda, davacı çalışma dönemi boyunca kullanmadığı yıllık ücretli izin hakkı bulunduğunu belirtmiştir. Mahkemece davalı cevap dilekçesi ve delillerini süresinde sunmadığından ve davacının muvafakati olmadığından davalı tarafça sunulan yıllık izin belgelerini dikkate alınmadan tüm çalışma dönemi bakımından 70 gün yıllık ücretli izin alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmıştır.

5. Davalı tarafça cevap dilekçesi ekinde sunulan imzalı yıllık izin dilekçeleri ödeme belgesi mahiyetinde kabul edilmelidir. Ödeme belgesinin hakkı ortadan kaldıran özelliği nedeni ile yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gereklidir.

6. Cevap dilekçesi ekinde sunulan belgelerin fotokopi olduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple öncelikle söz konusu belgelerin aslı getirtilmeli ve davacıdan izin dilekçeleri altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı sorulmalı, imza inkârı hâlinde imza incelemesi ile dilekçeler altındaki imzaların davacıya ait olup olmadığı belirlenmelidir. Yapılacak inceleme sonucunda imzanın davacıya ait olduğunun anlaşılması hâlinde kullanıldığı belirlenen izinlerin alacaktan düşülmesi gerekmektedir.

7. Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı işyerinde on beş günde bir hafta tatili yaptığı kabul edilerek hafta tatili kullanmadan çalıştığı haftalarda hem haftanın 7 günü üzerinden fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmış hem de aynı hafta için hafta tatili ücreti hesaplanmıştır. Oysa hafta tatillerinde çalıştığı haftalarda 6 gün üzerinden fazla çalışma alacağı hesaplanarak yapılan bu hesaplamaya 7. gün için 7,5 saati aşan çalışmanın eklenerek sonuca gidilmesi gerekirken bu hususa dikkat edilmeden mükerrer tahsile sebebiyet verecek şekilde yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15223, Karar No: 2012/16231, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/15223 E.  ,  2012/16231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Baklava Börek Unlu Mam. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... Müş. San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 02.11.2011 gün ve 802/2227 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 16.05.2012 gün ve 2087/8279 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

HUMK’nun 440/III-2.maddesi uyarınca Sulh Hukuk Mahkemelerinden verilen kararların aynı kanunun 8’nci maddesinde belirtilen istisnaları dışında kalanlarının onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19373, Karar No: 2018/2088, Tarih: 12.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/19373 E.  ,  2018/2088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının fark maluliyetten kaynaklanan maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilirkişi hesap raporunda Kurum'un 2011/58 sayılı genelgesine dayanarak davacının 66 yaşında olduğundan bahisle davacıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin zarar hesabında dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır.

Meslek hastalığı sonucu iş görmez duruma düşen sigortalı sorumlulardan maddi zararlarının giderilmesini isteyebilir. Maddi zarar kavramı ise, malvarlığının zarar verici olaydan sonraki durumu ile böyle bir olay meydana gelmeseydi göstereceği durum arasındaki farkı ifade etmek için kullanılmaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin tazminat davalarında öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını ise, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.