muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/1219, Karar No: 2024/3762, Tarih: 08.10.2024

Anılan düzenlemeler özetle, herhangi bir tıbbi müdahaleye başlamadan önce kişilerin yapılacak işlemlerin riskleriyle ilgili olarak aydınlatılması ve rızalarının alınmasını gerektirmektedir.
	Öte yandan, manevi zararın varlığı, sadece şeref, haysiyet ve onur kırıcı işlem ve eylemlere maruz kalmış ya da kişilerin vücut bütünlüğünün ihlal edilmiş olmasına, ölüm nedeniyle ağır bir elem, üzüntü duyulması şartına bağlı olmayıp; idarenin yürütmekle yükümlü olduğu kamu hizmetini gereği gibi eksiksiz olarak sunamaması nedeniyle ilgililerin yeterli hizmet alamamalarından dolayı üzüntü ve sıkıntı duymaları da manevi zararın varlığı ve manevi tazminata hükmedilmesi için yeterli bulunmaktadır. Manevi tazminat, mal varlığında meydana gelen bir eksilmeyi karşılamaya yönelik bir tazmin aracı değil, manevi tatmin aracıdır. Olay nedeniyle duyulan elem ve ızdırabı kısmen de olsa hafifletmeyi amaçlar. Tam yargı davalarının ve manevi tazminatın belirtilen niteliği gereği takdir edilecek manevi tazminat miktarının, olayın, zararın ve idarenin kusurunun ağırlığını ortaya koyacak, hukuka aykırılığı özendirmeyecek, bir başka ifade ile benzeri olayların bir daha yaşanmaması için caydırıcı ve aynı zamanda cezalandırıcı olacak şekilde belirlenmesi, bununla birlikte olayın meydana geliş şekli ve idari faaliyetin niteliği gözetilerek hakkaniyetli ve makul bir tutarı aşmaması gerekmektedir.
           HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Sağlık Bakanlığı Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Genel Müdürlüğü tarafından 2010 yılında hazırlanan Doğum ve Sezaryen Eylemi Yönetim Rehberinin 49. ve 50. sayfalarında, fetusun doğum ağırlığının 4000 gram ve üzerinde olmasının fetal makrozomi olarak tanımlandığı, ultrasonografik yöntemlerin dahi kilogram başına 125-150 gram hata payı taşıdığı, 4000-4500 gram tahmini fetal ağırlığı olan nondiyabetik (diyabet hastalığı bulunmayan) gebelerde normal vajinal yolla doğumun denenebileceği (anne ile bütün riskler ve yararlar tartışıldıktan sonra) belirtilmektedir.
	Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporu irdelendiğinde, davalı idarenin brakial pleksus hasarı meydana gelmesinde hizmet kusurunun bulunduğunun açıkça ortaya konulamaması karşısında maddi tazminata hükmedilmesi koşulları oluşmamıştır.

Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporu irdelendiğinde, davalı idarenin brakial pleksus hasarı meydana gelmesinde hizmet kusurunun bulunduğunun açıkça ortaya konulamaması karşısında maddi tazminata hükmedilmesi koşulları oluşmamıştır.
	Bununla birlikte, dosya içeriğinde doğumda omuz takılması gerçekleşebileceğinin belirtildiği "Doğum Eylemi Süresince ve Doğumda Bakım İzin ve Bilgilendirme Formu" başlıklı onam formu dışında, tahmini fetal ağırlığın, Sağlık Bakanlığı Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Genel Müdürlüğü tarafından 2010 yılında hazırlanan Doğum ve Sezaryen Eylemi Yönetim Rehberinde fetal makrozomi için belirlenen 4000 gram sınırına çok yakın bir şekilde 3.910 gram -doğum sonrası ağırlık 4.400 gram olarak ölçülmüştür- olduğu hakkında yukarıda anılan Rehber kapsamında bütün risk ve yararların tartışıldığını gösteren detaylı bir aydınlatılmış onam formunun bulunmadığı görüldüğünden, davacıların aydınlatılarak onay verme haklarının ellerinden alınması ve bu yükümlülüğün yerine getirilmemesinin yürütülen sağlık hizmetinin gereği gibi işletilmediği konusunda davacılarda endişe ve üzüntüye yol açması sonucu oluşan manevi zararın karşılanmasına yönelik makul bir tutarın ödenmesine karar verilmesi gerekmekte iken, manevi tazminat istemlerinin reddedilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.
	Bu itibarla, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının, manevi tazminat istemlerinin reddine yönelik İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurularının reddine ilişkin kısmında hukuki isabet bulunmamaktadır.
 
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacıların temyiz istemlerinin KISMEN KABULÜNE, KISMEN REDDİNE,
2. Davanın reddine ilişkin ... İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurularının reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının maddi tazminat istemlerinin reddine ilişkin kısmının ONANMASINA, manevi tazminat istemlerinin reddine ilişkin kısmının BOZULMASINA,
3. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 08/10/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/282, Karar No: 2024/3858, Tarih: 08.10.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2021/282
Karar No:2024/3858
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı (E-Tebligat)
	  (... Vergi Dairesi Başkanlığı)
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: ... Dağıtım ve Nakliye Ticaret A.Ş. (...) adına Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) ... tarih ve ... sayılı kararıyla 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca verilen 739.666,00-TL idari para cezasının kanuni temsilci sıfatıyla davacıdan tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... ana takip dosya numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının ... A.Ş.'yi 05/12/2016 tarihinde  devraldığı, bu hususun ticaret siciline 06/12/2016 tarihinde tescil edilerek, 14/12/2016 tarih ve 9219 sayılı Ticaret Sicili Gazetesi'nde ilan edildiği, ... şirketi (unvan değişikliği ile ... Akaryakıt Ticaret A.Ş.) hakkında, 30/06/2011 tarihi itibariyle otomasyon sistemini kurmadığından bahisle Kurul'un ... tarih ve ... sayılı kararıyla idari para cezası uygulanmasına karar verildiği, idari para cezasının bir kısmının anılan şirketten tahsil edildiği, tahsil edilemeyen tutar için şirket hakkında haciz işlemlerine başlandığı, ancak anılan şirketin haczi kabil malı olmadığından 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un mükerrer 35. maddesi uyarınca kanuni temsilci sıfatıyla davacıya 23/09/2019 tarihinde ödeme emri düzenlendiği ve 11/10/2019 tarihinde dava konusu ödeme emrinin tebliği üzerine bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır.
Mahkemelerince UYAP kayıtlarından yapılan araştırmada, söz konusu Kurul kararının iptali istemiyle açılan davada, ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı ret kararının incelenmesinden, idari para cezasına konu fiilin 30/06/2011 tarihinde gerçekleştiği tespit edilmiştir. 
Bu durumda, idari yaptırıma konu fiilin işleniş tarihinde davacının kamu borçlusu şirkete fiilin işlendiği tarihinden sonraki bir tarihte ortak olduğu ve şirket müdürlüğüne seçildiği, idari yaptırıma konu fiilin davacının şirkette temsil yetkisinin olmadığı bir dönemde gerçekleştiği, davacının hukuken ve fiilen şirketin yetkili temsilcisi olmadığı dönemde işlenen fiillerden kaynaklanan kamu alacağından sorumlu tutulmasının hukuken mümkün olmadığı anlaşıldığından, dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka aykırı bulunarak dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka aykırı bulunarak dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			: Davalı idare tarafından, davacı hakkında tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
	03/07/2024 tarih ve 32591 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 161 sayılı Bazı Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinde Değişiklik Yapılmasına Dair Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 18. maddesiyle, 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin Onikinci Bölümü'ne eklenen Geçici 2. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde, 01/09/2024 tarihi itibarıyla vergi dairesi başkanlıklarının, bulundukları ilin adı ile Gelir İdaresi Başkanlığına bağlı defterdarlık olarak görevlerine devam edeceği kuralına yer verildiğinden, kapatılan Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı yerine Ankara Defterdarlığının hasım mevkiinde olduğu görülerek dosyanın incelenmesine geçildi.
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY : 
	Dağıtıcı lisansı kapsamında faaliyet gösteren ... A.Ş'ye ... tarih ve ... sayılı Kurul kararıyla 739.666,00-TL idari para cezası verildiği, anılan Kurul kararının iptali istemiyle açılan davada, ... İdare Mahkemesince davanın reddi yönünde verilen ... tarih ve E..., K:... sayılı karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedildiği, bu karara yönelik temyiz başvurusunun ise Dairemizin 12/02/2019 tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedilerek kararın onandığı görülmüştür.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca, söz konusu idari para cezasının 6183 sayılı Kanun hükümleri gereğince tahsil edilmesinin davalı idareden istenilmesi üzerine, ... A.Ş. (... Akaryakıt Ticaret A.Ş.) adına ... tarih ve ... ana takip dosya numaralı ödeme emrinin düzenlendiği, elektronik ortamda 22/05/2019 tarihinde tebliğ edildiği bildirilen ödeme emrine konu kamu alacağının süresinde ödenmediği, şirketin banka hesaplarına konulan e-haciz yoluyla 1.512,00-TL'nin tahsil edildiği, başkaca mal varlığına rastlanılmadığından, şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan söz konusu borcun 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesi uyarınca davacıdan tahsiline yönelik olarak düzenlenen ... tarih ve ... ana takip dosya numaralı ödeme emrinin iptali  istemiyle bakılan dava açılmıştır.	
	 İLGİLİ MEVZUAT:
	6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un mükerrer 35. maddesinin birinci fıkrasında, "Tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin ve tüzel kişiliği olmayan teşekkülü idare edenlerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edilir.
", 54. maddesinin birinci fıkrasında, "Ödeme müddeti içinde ödenmeyen amme alacağı tahsil dairesince cebren tahsil olunur. (...)"; 55. maddesinin birinci fıkrasında, "Amme alacağını vadesinde ödemiyenlere, 15 gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları lüzumu bir 'ödeme emri' ile tebliğ olunur."; 58. maddesinin birinci fıkrasında, "Kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahıs, böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde alacaklı tahsil dairesine ait itiraz işlerine bakan vergi itiraz komisyonu nezdinde itirazda bulunabilir. (...)" düzenlemeleri yer almıştır. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesinde öngörülen sorumluluk hali kusursuz sorumluluktur. Yani mükerrer 35. madde kapsamında sorumlu tutulacak olan kanuni temsilci kusursuzluğunu ispatlayarak sorumluluktan kurtulamayacaktır. Kamu alacağının doğduğu ya da ödenmesi gerektiği zamanda kanuni temsilci olarak görev yapması, kanuni temsilcinin amme alacağından sorumlu tutulması için yeterlidir. Ancak bu madde kapsamında kanuni temsilcinin sorumluluğuna gidilebilmesi için öncelikle asıl borçluya başvurulacak ve borcun asıl borçludan tahsil edilememiş ya da tahsil edilemeyeceğinin anlaşılmış olması gerekecektir.  Dolayısıyla henüz asıl borçlu şirket hakkında ödeme emri ile takip yapılmadan, kanuni temsilcinin sorumluluğuna evleviyet kuralı gereği gidilemeyecektir.

Kanuni temsilci, kamu alacağının doğmasına yol açan işlem veya fiilin nihai sorumluluğunu taşıyan kişi olup, sahip olduğu imkan ve gücü kullanarak, alacağı doğuran işlem veya fiilin ortaya çıkmasını önleyebilecek veya doğan kamu alacağının ödenmesini temin edebilecek en etkin konumdaki kişidir. Bu nedenle, ticari şirketleri yöneten, şirketi temsilen iş ve işlemler yapan kanuni temsilcilerin, şirketten tahsil imkanı bulunamayan kamu alacaklarından müteselsil sorumluluk esasına göre sorumlu tutulmaları gerekmektedir. Ancak fiil tarihinde görevde olmayıp daha sonra yöneticilik görevinde bulunan ve amme alacağı tahsil edilebilir aşamaya gelmeden kanuni temsilcilik görevinden ayrılan bir kanuni temsilciyi sorumlu tutmak, kanuni temsilciye, kendisinden beklenemeyecek bir sorumluluk yüklemek anlamı taşımaktadır.
	Öte yandan, Anayasa Mahkemesinin 19/03/2015 tarih ve E:2014/144, K:2015/29 sayılı kararında belirtildiği üzere, kanuni temsilcinin kanunda tanınan yetkiler çerçevesinde müdahale etme ve engelleme imkanına sahip olmadığı ve özellikle şirketin faaliyetleri üzerinde hakimiyet kurmasının mümkün bulunmadığı bir dönemde gerçekleşen fiil ve eylemlerden doğan kamu alacaklarının ödenmemesinden sorumlu tutulması adalet ve hakkaniyet ile bağdaşmayacaktır. Dolayısıyla amme alacağı tahsil edilebilir aşamaya gelmeden kanuni temsilcilik görevinden ayrılan kişinin söz konusu alacağın ödenmesi konusunda müdahale şansının bulunmadığının kabulü gerekmektedir.
	Bu halde, idari para cezasına konu fiil işlendikten sonra, fakat idari para cezasının tahsil edilebilir aşamaya gelmesinden önceki tarihte görevde bulunan kanuni temsilcilerin amme alacağının ödenmemesinden dolayı sorumluluğu bulunmamaktadır. 
	Uyuşmazlıkta, dava konusu ödeme emrinin dayanağı idari para cezasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Kurul kararı, 30/06/2011 tarihi itibarıyla bayisi olan  akaryakıt istasyonunda otomasyon sisteminin kurulmaması fiili sebebiyle tesis edilmiş, anılan Kurul kararının iptali istemiyle açılan davada idare mahkemesince davanın reddi yönünde verilen kararının 12/02/2019 tarihinde kesinleşmesinin ardından söz konusu idari para cezasının 6183 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tahsili amacıyla asıl borçlu ...  (... Akaryakıt Ticaret A.Ş.) şirketi adına 16/05/2019 tarihli ödeme emri düzenlenmiştir. 
	... A.Ş'ne ait Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi ilanlarına bakıldığında, 08/12/2016 tarih ve 9215 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde, davacının 3 yıl süre ile yönetim kurulu başkanı seçildiği, şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığı hususunun 02/12/2016 tarihinde ticaret siciline tescil edildiği; 26/01/2017 tarih ve 9250 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde ise, davacının hisselerini devrettiği ve yönetim kurulu başkanı olarak temsil yetkisinin sona erdiği hususunun 18/01/2017 tarihinde tescil edildiği ilan edilmiştir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının 30/11/2011 tarihinde idari para cezasına konu fiil işlendikten sonra 02/12/2016 tarihinde şirketi yönetim kurulu başkanı olarak temsil ve ilzama yetkili kılındığı, bununla birlikte söz konusu idari para cezasının tahsil edilebilir aşamaya gelmesinden önceki 18/01/2017 tarihinde şirketi temsil yetkisinin sona erdiği anlaşıldığından, davacı hakkında 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesi uyarınca düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. 
	Bu itibarla, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik bulunmamaktadır.	
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davalının temyiz isteminin reddine,
	2. Dava konusu işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan kararın yukarıda belirtilen GEREKÇEYLE ONANMASINA,
	3. Temyiz posta giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davalıya iadesine,
	5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2375, Karar No: 2024/1961, Tarih: 08.10.2024

"İçtihat Metni"
	T.C.
	D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2024/2375
Karar	No : 2024/1961
TEMYİZE EDEN (DAVACI)	: ... Derneği	  
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
İSTEMİN KONUSU							: Danıştay Dördüncü Dairesinin 03/04/2024 tarih ve E:2024/1050, K:2024/2367 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünün … tarih ve E… sayılı "30 Ağustos Zafer Bayramı Etkinlikleri" konulu işleminin iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin 03/04/2024 tarih ve E:2024/1050, K:2024/2367 sayılı kararıyla; iptali istenen işlem ile davacı arasında kişisel, meşru ve güncel bir menfaat ilişkisi olmadığı gerekçesiyle, davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir. 
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı  tarafından, Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği  savunulmaktadır.  
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ  ...'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin süre 
aşımı nedeniyle reddi gerektiği  düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT                :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinde, Danıştay dava  dairelerinin nihai kararlarının, başka kanunlarda aksine hüküm olsa dahi Danıştayda temyiz  edilebileceği ve bu kararlara karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği; 48. maddesinin 6. fıkrasında ise, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği kurala bağlanmıştır.
2577 sayılı Kanun'un 8. maddesinde ise; bu Kanun'da yazılı sürelerin, tebliğ, yayın veya ilan tarihini izleyen günden itibaren işlemeye başlayacağı, tatil günlerinin sürelere dahil olduğu, ancak, sürenin son günü tatil gününe rastlarsa, sürenin tatil gününü izleyen çalışma gününün bitimine kadar uzayacağı düzenlenmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın incelenmesinden, Danıştay Dördüncü Dairesinin 03/04/2024 tarih ve E:2024/1050, K:2024/2367 sayılı kararının davacı vekiline 21/05/2024 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz isteminin yasal süresinin son gününün 20/06/2024 tarihi olduğu, davacı vekilinin bu süre geçtikten sonra 24/06/2024 tarihinde UYAP üzerinden temyiz dilekçesini göndermek suretiyle temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır.
	 Resmi tatil günlerinden olan bayram günlerinin başlangıç veya bitiş günleri ile tatil günleri arasındaki çalışma günlerinin  kamu kurum ve kuruluşlarındaki çalışanlar için idari izin olarak belirlenmesi, bu günlerin resmi tatil olduğu sonucunu doğurmamakta olup, anılan günlerde kamu hizmetinin aksamaması için yeteri sayıda personel görevinin başında bulunmaktadır.

Resmi tatil günlerinden olan bayram günlerinin başlangıç veya bitiş günleri ile tatil günleri arasındaki çalışma günlerinin  kamu kurum ve kuruluşlarındaki çalışanlar için idari izin olarak belirlenmesi, bu günlerin resmi tatil olduğu sonucunu doğurmamakta olup, anılan günlerde kamu hizmetinin aksamaması için yeteri sayıda personel görevinin başında bulunmaktadır. 
	Bu durumda; personelin idari izinli sayıldığı günlerin, resmi tatil günü olarak kabul edilmesi mümkün olmadığından, 21/05/2024 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde ve en geç 2024 yılı Kurban Bayramı sonrası idari izin verilen 20/06/2024 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulması gerekirken, 24/06/2024 tarihinde yapılan temyiz başvurusunun süre aşımı nedeniyle esasının incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine,
2.Kesin olarak, 08/10/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/451, Karar No: 2024/1956, Tarih: 08.10.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/451
Karar	No : 2024/1956                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR)	: 
1-...
		VEKİLİ : Hukuk ve Mevzuat Genel Müdürü ...
 
2-... Belediye Başkanlığı 
		VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Altıncı Dairesinin 02/11/2023 tarih ve E:2019/12515, K:2023/7849 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem:  Gaziantep ili, Şahinbey ilçesi, ... Mahallesi, ... pafta, ... Ada ... sayılı parselde yer alan davacıya ait taşınmazların da içinde bulunduğu alanın, kentsel dönüşüm projesi kapsamında Şahinbey Belediyesi tarafından acele kamulaştırılmasına ilişkin 07/10/2012 tarih ve 28434 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 10/09/2012 tarih ve 2012/3706 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının davacıya ait taşınmazlar yönünden iptali istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin iptali yolundaki Danıştay Altıncı Dairesinin 11/12/2017 tarih ve E:2016/13858, K:2017/10499 sayılı kararının Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 04/10/2018 tarih ve E:2018/2126, K:2018/3951 sayılı kararıyla kesin olarak onanması ve bu kararın davacıya tebliği üzerine, taşınmazın erken tahliye edilmesi nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen 30.000,00-TL maddi ve 20.000,00-TL manevi zararın 07/01/2017 (Dairece sehven 02/12/2016 yazılmıştır) tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte tazmini istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 02/11/2023 tarih ve E:2019/12515, K:2023/7849 sayılı kararıyla;
 İdarenin kamu hizmetinin yürütülmesinden doğan zarardan  sorumlu  tutulmasını  gerektiren kuramlardan birisinin hizmet  kusuru olduğu, idarenin yürütmekle yükümlü olduğu bir hizmetin kuruluşunda, düzenlenişinde veya işleyişindeki nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusurunun; hizmetin kötü işlemesi, geç işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleştiği ve idarenin tazmin  yükümlülüğünün doğmasına yol açtığı, 
İdarenin tazminle yükümlü tutulmasının, ancak bir maddi zararın kesin olarak ortaya çıkmış, belirgin hale gelmiş olması halinde mümkün olduğu, kişinin isteği dışında maddi varlığında meydana gelen kayıp ve eksiklikler ile çoğalma olanağından yoksunluk olarak  tanımlanan maddi  zarar, henüz kesin olarak ortaya çıkmamış, belirgin hale gelmemiş ise, bu aşamada idarenin tazmin yükümlülüğüne  gidilmesine olanak bulunmadığı, 
Hukuka aykırılığı yargı yerince saptanan işlemlerden dolayı kişilerin uğradığı  zararların tazmininin Anayasal ve yasal bir zorunluluk olduğunda kuşku bulunmadığı,