muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11656, Karar No: 2025/438, Tarih: 07.01.2025

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma esnasında, Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.05.2023 tarihli ve 2023/6472 soruşturma, 2023/391 sayılı Kararı ile; soruşturma konusu suçun Kaş Cumhuriyet Başsavcılığının, 2021/1375 Soruşturma, 2021/16 sayılı Kararı ile verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali niteliğinde olduğu ve soruşturmanın Kaş Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülmesi gerektiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kaş Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve 2023/2240 Soruşturma, 2023/107 numaralı Kararı ile; şüpheli hakkında 2022/4490 sayılı soruşturma neticesinde 03.03.2023 tarihinde kamu davası açıldığından 16.05.2023 tarihli eylemin ayrı bir dava konusu yapılması gerektiğinden, suçun işlendiği yer itibarıyla soruşturmayı yürütmekle Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 161/7. maddesi uyarınca uyuşmazlığın çözümü için dosyanın gönderildiği Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2023/562 Değişik iş sayılı Kararı ile Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı kaldırılmıştır.

Merci Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesince, Kaş Cumhuriyet Başsavcılığınca 2022/4490 sayılı soruşturma dosyasında düzenlenen iddianamenin aynı isim ve soy ismine sahip başka bir şüpheli hakkında olduğu, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını veren Kaş Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olduğu nazara alınarak Kaş Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve 2023/2240 soruşturma, 2023/107 sayılı yetkisizlik Kararının kaldırılmasına ve yetkili savcılığın Kaş Cumhuriyet Başsavcılığı olduğuna karar verilmesi yerine yanılgılı değerlendirme ile Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olarak belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuş ve bu itibarla kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2023/562 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için soruşturma dosyasının Mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14514, Karar No: 2013/1026, Tarih: 23.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/14514 E.  ,  2013/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

31.10.2007 gün ve 2005/804 esas, 2007/540 sayılı yokluğunda verilen kararın sanık ...’e 16.11.2007 tarihinde tebliğ edildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edilmeksizin kesinleştiği, diğer sanık ... müdafiinin temyiz başvurusu sonucu Yargıtay 11. CD.nin 13.04.2010 gün ve 2010/4044 esas 2010/4478 sayılı bozma ilamı üzerine duruşma açılarak yargılamaya dahil edilen bu sanık hakkında kurulan 15.10.2010 gün ve 2010/349 Esas, 2010/726 Karar sayılı hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu gibi anılan karara karşı sanık ...’ün temyiz talebi de bulunmadığı anlaşılmakla temyiz incelemesinin diğer sanık ... müdafiinin itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi olan 03.05.2003’ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık ... hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25945, Karar No: 2019/37295, Tarih: 18.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/25945 E.  ,  2019/37295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Arkadaş olan sanıkların ellerinde poşetlerle yürürken poşetlerinde yapılan kontrolde; sanık ...'te 8 şişe, sanık ...'de 12 şişe ve ...'da 3 şişe, bilirkişi raporuna göre K.K.T.C. üretimi, içilebilir nitelikte toplamda 23 şişe rakı ele geçen olayda; sanıkların aşamalarda değişmeyen tutarlı ifadelerinde; aynı firmada tır şoförlüğü yaptıklarını, iş gereği 3-4 günde bir K.K.T.C.'ne giriş-çıkış yaptıklarını, ele geçen rakıları her giriş-çıkışlarında muafiyet kapsamında getirerek biriktirdiklerini, içmek için evlerine götürürken yakalandıklarını, ticari amaçlarının bulunmadığını savunmaları ile bu savunmalarını doğrular şekilde suç tarihinden önce ve sonra K.K.T.C.'ne birçok giriş-çıkış kayıtlarının bulunması karşısında; sanıklarda ele geçen eşyanın miktar itibarıyla ticari mahiyette olmadığı gözardı edilerek ve savunmalarının aksini gösteren mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller de bulunmadığı halde sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Sanıkların eylemleri 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı halde, 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7435, Karar No: 2015/2051, Tarih: 16.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/7435 E.  ,  2015/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

28/07/2009 tarihli olay, yakalama ve el koyma tutanağı içeriği, sanığın beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın sabit olan kenevir ekme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, mahkûmiyete yeter şüphe bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 16.06.2015 tarihinde üye ... karşı oyu ve oy çokluğuyla, karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ:

CMK 116 ve devamı olan maddelerde arama kararının usul ve esasları açıkça gösterilmiştir. Bir kişi hakkında arama işlemi yapılmasının ilk koşulu, hakkında adli işlem yapılmasını gerektirir bir ihbar veya şikayet olması ve buna dayanarak elde edilen makul şüphenin varlığıdır.

Anayasa'nın 20 ve 21. maddelerinde "özel hayatın gizliliği ve konut dokunulmazlığı" başlıkları ile arama kararının temel ilkeleri gösterilmiştir. Yine Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesi "özel hayatın ve aile hayatının korunması" başlığı altında evrensel hukuk kurallarına yer vermiştir.

5237 sayılı TCK 116. maddesi konut dokunulmazlığını ihlali başlığı altında "bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi ... cezalandırılır" hükmünü içermektedir. Konutun eklentileri içerisinde sayılan yerler ise çoğu zaman mahkeme kararları ile açıklığa kavuşturulmuş ve konut eklentisi kavramı belirginleştirilmiştir.

Yüksek Yargıtay kararlarında da konutun bahçesi konut eklentisi olarak sayılmış, buraya yapılan haksız girişin konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturacağı net olarak ortaya konmuştur.

Konut eklentisi sayılan bahçe kavramı, kişinin oturduğu konutun çevresinde bulunan ve dış dünyadan ayrıldığını gösteren basit veya sağlam maddelerle çevrili boş alanı ifade edebileceği gibi, konut bulunmayan ancak sahiplik gösterir biçimde dış dünyadan ayrılan ve belli amaçlar için kullanılan boş alanları da kapsayabilecektir. Bu durumda konut yanında, konutun eklentilerinin de özel hayatın ve konut dokunulmazlığının korunması konusundaki evrensel hukuk kuralları içerisinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Tekrar başa dönersek, CMK 116 ve sonrasındaki maddelere göre hukuka ve kanuna uygun arama kararı içinde konut eklentileri de değerlendirilecektir. Kaldı ki uygulamada arama kararları bu şekilde verilmekte ve uygulanmaktadır. Kişinin, konutun veya bahçesinin görünen kısmında usulüne uygun alınmış karar olmadan arama yapılabileceği düşüncesi bu anlatılanlar kapsamında hukuka ve kanuna aykırı olacaktır. CMK 118. maddesinde gece dahi arama yapılamayacak yerler olarak konut ve işyeri gösterildiğine göre bu yerlerin eklentilerinde kanuna ve hukuka uygun arama kararı olmadan arama yapılamayacağı çok açık bir şekilde görülmektedir. CMK 116 ve 118. maddelerin birbirini tamamlayacak ve ekleyecek biçimdeki düzenlemesi de bunu göstermektedir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme konusu dosyada sanığa ait konutun eklentisi olduğu adli kolluk görevlileri tarafından düzenlenen tutanak ve diğer anlatımlarla açıkça ortaya konulan bahçede kanuna aykırı yapılan arama sonunda elde edilen kenevir bitkisinin suç delili olarak kabul edilmesi olanaklı değildir.

Kanuna aykırı elde edilen delil dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde başka bir delil bulunmadığına göre kanun dışı delile dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağından yerel mahkemenin beraat kararının onanması gerekirken bozma yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/14843, Karar No: 2014/21869, Tarih: 02.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/14843 E.  ,  2014/21869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... ve Sanayi A.Ş.vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalı ... ve Sanayi A.Ş.vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin feshi nedeni ile kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı ... ve Sanayi A.Ş. vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 04.03.2013 tarihli ilamı ile özetle, fazla mesai ve hafta tatili ücret taleplerinin reddi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme, fazla mesai ve hafta tatili ücret taleplerini reddetmiş, bozma kapsamı dışında kalan diğer alacaklar bakımından kesinleştiğinden bahisle hüküm kurmamıştır.

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Davadaki taleplerden biri veya birkaçı hakkındaki kararın Yargıtay'ın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde mahkemenin kısmi bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu verdiği yeni kararında, infazda tereddüt oluşmaması açısından eski kararının kesinleşen bölümünün de aynen tekrarlanarak “bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” diye belirtilmek suretiyle yeni hükümde yer alması gerekmektedir

Somut olayda; Bozma öncesi mahkeme kararında kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmemiş ücrete ilişkin alacaklar kabul edildiği ve bu alacaklar bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği için bozma sonrası kurulan hükümde bu alacaklar hakkında tespit hükmü kurulması yerinde ise de, alacakların miktarı ile faiz türü ve başlangıç tarihlerinin gösterilmemesi doğru olmamıştır.

Ne varki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;

Ne varki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;

“1-a)Davacının kıdem tazminatı alacağı talebinin kısmen kabulü ile; 24.204,76 TL kıdem tazminatının akdin feshi tarihi olan 15/07/2011 tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine

b)Davacının ihbar tazminatı talebinin kabulü ile; 6.122,48 TL ihbar tazminatının 6.000,00 TL'sinin 12/08/2011 dava tarihinden itibaren, geriye kalan 122,48 TL'sinin ise 22/10/2012 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,

c)Davacının ödenmemiş ücret alacağı talebinin kabulü ile; 7.853,08 TL ödenmemiş ücret alacağının 7.500,00 TL'sinin 12/08/2011 dava tarihinden itibaren, 353,08 TL'sinin ise 22/10/2012 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harçlarının istek halinde davacı ve davalı ... ve Sanayi A.Ş'ne iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20914, Karar No: 2018/8241, Tarih: 27.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20914 E.  ,  2018/8241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, maddi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/5921, Karar No: 2018/7614, Tarih: 18.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5921 E.  ,  2018/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükmün katılan mağdur vekili ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafiin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede evrak tetkik edildi.

05.06.2018 tarihli tebliğnamede ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili görüş bildirilmiş ise de anılan suçtan kurulan hükmün Dairemizin 26.10.2016 gün ve 2016/7740 Esas, 2016/7379 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmakla gereği düşünüldü:

Katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 13.04.1999 doğumlu olup bozma kararından önceki 02.04.2015 tarihli duruşmada verdiği ifadesinde on altı yaşı içerisinde bulunan mağdurun, sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafiin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, yanında çırak olarak çalışan mağdura yönelik olarak değişik zamanlarda kalçasına cinsel organını sürtmek suretiyle istismarda bulunduğu sırada harici bir engel olmaksızın kendiliğinden eylemlerine son verdiğinin tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme hükümleri de nazara alındığında hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten ceza verilemeyeceği, ancak o ana kadar gerçekleşen eylemlerin aynı Kanunun 103/1-c.1 maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek lehine olan 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 103/1-c.1, 103/3, 43/1. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın, mağdura yönelik eylemleri nedeniyle TCK'nın 103/2, 103/3. maddelerine göre belirlenen ceza üzerinden suçun teşebbüs safhasında kalmasından dolayı aynı Kanunun 35/2. maddesi ile indirim yapıldıktan sonra mağdurun ruh sağlığının bozulduğu göz önüne alınarak cezanın TCK'nın 103/6. maddesi ile arttırılması gerekirken, ruh sağlığının eylem nedeniyle bozulması durumunda neticesi itibariyle ağırlaşmış halin meydana gelmesinden dolayı nedeniyle artık teşebbüsten söz edilemeyeceği nazara alınmadan ve TCK'nın 61/5. maddesindeki sıralamaya aykırı düşecek şekilde aynı Kanunun 103/2, 103/3, 103/6, 35/2, 43/1. maddeleri ile uygulama yapılması neticesinde eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 18.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11736, Karar No: 2018/14625, Tarih: 20.12.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/11736 E.  ,  2018/14625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar gören, yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan Tarım ve Orman Bakanlığı’na gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden sonra kararın Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10737, Karar No: 2023/3013, Tarih: 03.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/10737 E.  ,  2023/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte yetkiye ve imzaya itiraz üzerine yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince yetki itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda; takibin yetkisiz icra müdürlüğünde başlatıldığını, taraflar tacir olmadığından yetki sözleşmesinin geçersiz olduğunu, yerleşim yerinin bulunduğu yer olan Kütahya İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğunu olduğunu, yetki itirazı kabul görmez ise senetteki imzaya itiraz ettiğini ileri sürerek yetki itirazının kabulü ile dosyanın yetkili Kütahya İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesine, yetkisiz icra müdürlüğünce yapılan tüm işlemlerin ve takibin iptaline, aksi kanaatte imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına ve iptaline, asıl alacağın % 20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata ve yine alacağın % 10'u oranında para cezasına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı, borçlu tacir olduğundan yetki sözleşmesinin geçerli olduğunu, diğer borçlu ... Ltd. Şti'nin adresinin Rize olduğunu, bu sebeple Rize İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğunu, borçlunun diğer itirazlarının ve taleplerinin yerinde olmadığını ileri sürerek itirazın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. Gerekçe ve Sonuç

Takibe konu senedin üzerinde Rize Mahkemelerinin yetkili olduğu yazılmış olsa da gerçek kişi olan borçlunun tacir olduğunun ispatlanmadığı, bononun borçlunun ortağı ve yetkilisi olduğu şirket adına keşide edilmediği, keşidecinin yerleşim yerinin Kütahya olduğu ve yetkili icra dairesinin de Kütahya İcra Daireleri olduğu gerekçesi ile yetki itirazının kabulü ile icra müdürlüğünün yetkisizliğine, yetkili icra dairesinin Kütahya İcra Müdürlüğü olduğuna karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Alacaklı, borçlu tacir olduğundan yetki sözleşmesinin geçerli olduğunu, diğer borçlu ... Ltd. Şti'nin adresinin Rize olduğunu, bu sebeple Rize İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

C.1.Gerekçe ve Sonuç