muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/313, Karar No: 2024/4909, Tarih: 25.09.2024

Kural olarak, sağlıklı kentleşme için, çevre düzeni planı ve varsa çevre düzeni planına uygun olarak hazırlanan nazım imar planı ve uygulama imar planı kararlarına uygun olarak yapı ruhsatı alınarak inşaat yapılması gerekmektedir. Ancak; 7452 sayılı Kanun ile köy yerleşme alanları dâhil belirlenen kesin iskân alanlarında ve mevcut kentsel alanlarda, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca onaylanacak plan ve imar uygulamaları beklenmeksizin, jeolojik etüt raporu ve zemin etüt raporu doğrultusunda Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca onaylanacak vaziyet planına ve düzenlenecek yapı ruhsatına göre uygulama yapılabileceği hükmü ile anılan kurala istisna getirilmiştir.
	Uyuşmazlığa konu ... ve ... parsel sayılı taşınmazların bulunduğu alana ilişkin 1/1000 ölçekli uygulama imar planının bulunduğu, deprem afeti sebebiyle il genelinde bozulan kamu düzeninin süratli bir şekilde yeniden sağlanması, deprem afeti sebebiyle yıkılan ve hasar gören konutların yeniden inşası ve depremin etkilerinin en aza indirilmesi amacıyla yıkılan ve hasar gören yapıların yerine, toplumun ihtiyacı olan yapıların bir an önce inşa edilebilmesi, yani iskan projesinin gerçekleştirilmesi amacıyla uyuşmazlığa konu ... ve ... parselin acele kamulaştırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.
	Bu durumda; 7452 sayılı Kanun uyarınca, köy yerleşme alanları dâhil belirlenen kesin iskân alanlarında ve mevcut kentsel alanlarda, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca onaylanacak plan ve imar uygulamaları beklenmeksizin, jeolojik etüt raporu ve zemin etüt raporu doğrultusunda Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca onaylanacak vaziyet planına ve düzenlenecek yapı ruhsatına göre uygulama yapılabileceği, kaldı ki uyuşmazlığa konu ... ve ... parsel sayılı taşınmazların 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kısmen konut alanı, kısmen ticaret alanı ve kısmen yol alanında kaldığı, uygulama imar planı bulunan bölgelerde, taşınmazlar için imar planında yer alan kullanım kararı doğrultusunda kamulaştırma yapılması, diğer bir ifadeyle kamulaştırmanın ancak taşınmazın imar planında ayrıldığı amaçla yapılması gerekliliği de dikkate alındığında; deprem felaketinin yaralarının hızla sarılması amacıyla iskan projesi yapılmasında kamu yararı bulunduğu açık olup, deprem afeti sonrasında ortaya çıkan konut ihtiyacının acil nitelikte olduğu ve  iskan projesinin bir an önce tamamlanması amacıyla yapılacak kamulaştırmada acelelik halinin de bulunduğu sonucuna varıldığından, temyize konu davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararının anılan kısmında hukuki isabet bulunmamaktadır.
	Davanın; uyuşmazlığa konu ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin kısmına gelince;
	Yargılama devam ederken davalı idare tarafından kamulaştırma işleminden vazgeçilmesi halinde davanın konusuz kalacağı açıktır.

Davanın; uyuşmazlığa konu ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin kısmına gelince;
	Yargılama devam ederken davalı idare tarafından kamulaştırma işleminden vazgeçilmesi halinde davanın konusuz kalacağı açıktır. 
	Dosyanın incelenmesinden; Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı Bakan oluru ile; yazı eki belgelerde bilgileri belirtilen acele kamulaştırma kararına konu taşınmazlara proje geliştirilemeyeceğinden acele kamulaştırma kararının iptal edilmesinin uygun görüldüğü, uyuşmazlığa konu ... parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 21. maddesi gereğince kamulaştırılmasından vazgeçildiği anlaşılmaktadır.
	Bu durumda; uyuşmazlığa konu ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmasından vazgeçilmesine karar verildiği görüldüğünden, ... parsel sayılı taşınmaz yönünden dava konusuz kaldığından dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinden, temyize konu  İdare Mahkemesi kararının, ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin kısmında hukuki isabet bulunmamaktadır. 
	Öte yandan, davalı idarece ... parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın açılmasına sebebiyet verildiği anlaşıldığından, davanın anılan kısmına yönelik yargılama giderlerinin davalı idareler üzerinde bırakılması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU :
2577 sayılı Kanunun 49. maddesine uygun bulunan davalı idarelerin temyiz isteminin kabulüne,
2. Yukarıda özetlenen gerekçeyle dava konusu işlemin iptaline ilişkin temyize konu ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının BOZULMASINA, 2577 sayılı Kanunun 20/A-2(i) maddesi uyarınca uyuşmazlığa konu ... ve ... parseller yönünden DAVANIN REDDİNE, uyuşmazlığa konu ... parsel yönünden ise KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
3.  Ayrıntısı aşağıda gösterilen ve davacılar tarafından yapılan toplam...TL yargılama giderinin haklılık durumu dikkate alınarak takdir edilen ...-TL'sinin davacılar üzerinde bırakılmasına, ...-TL'sinin davalı idarelerden alınarak davacılara verilmesine, 
Ayrıntısı aşağıda gösterilen davalı idarelerden Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yapılan ...-TL harcın haklılık durumu dikkate alınarak takdir edilen...-TL'sinin Toplu Konut İdaresi Başkanlığı üzerinde bırakılmasına, ...-TL'sinin davacılardan alınarak  davalı idarelerden Toplu Konut İdaresi Başkanlığına verilmesine, kullanılmayan... TL yürütmenin durdurulması harcının davalılardan Toplu Konut İdaresi Başkanlığına iadesine,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...- TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı idarelere verilmesine, ... -TL vekalet ücretinin ise davalı idarelerden alınarak davacılara verilmesine,
5. Artan posta avansının istemi halinde taraflara iadesine,
6. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine, 
7. 2577 sayılı Kanun'un 20/A maddesinin ikinci fıkrasının (i) bendi uyarınca kesin olarak (karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere), 25/09/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/1758, Karar No: 2024/3395, Tarih: 25.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/1758
Karar	No : 2024/3395                                                                                
DAVACI	:... Birliği Merkez Konseyi Başkanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLLERİ	: Huk. Müş. Av....,
		 Huk. Müş. Av. ...
DAVANIN_KONUSU	: Davacı tarafından, 15/02/2008 tarihli ve 26788 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmeliğin, 06/02/2020 tarihli ve 31031 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile değiştirilen geçici 3. maddesinin 3. fıkrasının iptali istenilmektedir. 
DAVACININ_İDDİALARI 	: Davacı tarafından, Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelikte 01/10/2019 tarihinde yapılan değişikliklerle tıp merkezlerinin tipleme olmadan “tıp merkezi” olarak ruhsatlandırılmasının öngörüldüğü, bu değişiklikle yeni açılacak tıp merkezlerinde A, B, C tipi sınıflandırmasına son verildiği, değişiklikten önce A ve B tipi tıp merkezlerinin en az dört klinisyen uzman hekimle açılabileceği öngörülmüşken yeni düzenleme ile tıp merkezlerinin en az iki farklı uzmanlık dalında en az on uzman hekim kadrosuyla açılabilabileceğinin öngörüldüğü, mevcut merkezlerin tıp merkezine dönüşümü için iki yıl içinde on uzman hekim kadro şartını sağlaması zorunluluğunun getirildiği, mevcut halleri ile faaliyetlerine devam etmeleri halinde yeni ünite, birim ve uzman hekim kadrosu eklenmesine izin verilmediği, getirilen geçiş hükmünün mevcut kurumlara tanınan hakların özüne zarar verdiği, kazanılmış hakları yok saydığı, yeni hükümlere göre mevcut tıp merkezlerinin tıp merkezine dönüşmeden kadro devri alamadığı, bünyesindeki mevcut birimi dahi genişletemediği, düzenlemenin hukuki güvenlik ve idari istikrar ilkesine aykırı olduğu, tıp merkezlerinin çalışma saatleri ve niteliği göz önünde bulundurulduğunda on uzman hekim kadrosu şartının ölçüsüz olduğu, yürürlükteki düznelemeye güvenerek yatırım yapan hekimlerin açmış olduğu merkezlerin kısa bir zamanda kapanmak zorunda kalacağı, kadro devrine izin verilmesinin kadrolara meta niteliği kazandırdığı, bunun planlama hükümlerine de uygun olmadığı iddia edilmektedir.

DAVALININ SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından, 11/07/2013 tarihli Yönetmelik değişikliği ile tıp merkezlerinin A, B, C tipi olarak sınıflandırıldığı, bilahare, 01/10/2019 tarihli Yönetmelik değişikliği ile tıp merkezlerinin daha nitelikli hizmet vermelerine yönelik düzenlemeler yapıldığı, geçici 3. madde ile de evvelce açılmış tıp merkezlerinin mevcut halleriyle faaliyetlerinin devamına ve yeni Yönetmelik dönemine uyum sağlamalarına yönelik hükümlere yer verildiği, aynı maddenin ikinci fıkrası hükmü ile de bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Bakanlıkça ruhsatlandırılmış A tipi, B tipi ve C tipi tıp merkezlerinin 01/10/2019 tarihindeki mevcut halleriyle faaliyetlerine devam edeceklerinin düzenlendiği, böylece daha önce ruhsatlandırılmış olan tıp merkezlerinin kazanılmış haklarının korunduğu, üçüncü fıkra ile A, B ve C tipi tıp merkezlerine yeni tıp merkezine dönüşme imkânı tanındığı, dönüşen tıp merkezlerine muafiyet ve kolaylık sağlanarak yeni hukuki duruma intibakı sağlayıcı geçiş hükümleri getirildiği, dava konusu Yönetmelik değişikliğinden sonra açılan tıp merkezleri için öngörülen şartların yeni tıp merkezine dönüşme durumunda da aranmasının son derece tabii olduğu, yeni tıp merkezine dönüşecek sağlık kuruluşlarının iki bin metrekare kapalı alan şartından muaf tutulmaları ve hekim kadrolarını iki yıl içinde tamamlamalarına yönelik düzenlemenin tıp merkezlerinin lehine olduğu, yeni hukuki duruma geçişi ölçülülük ilkesine uygun olarak zamana yayan hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı, 01/10/2019 tarihli Yönetmelik ile etkin, verimli ve kesintisiz sağlık hizmeti verilmesi gayesiyle tanı ve tedavi merkezlerinin yeniden sınıflandırıldığı, bu durum gözetilerek de yapılan düzenlemelerde tıp merkezlerinin en az iki farklı uzmanlık dalında en az on uzman hekim kadrosu ile açılmasının öngörüldüğü, böylece önceki düzenlemeye göre A, B ve C tipi pek çok tıp merkezinin bünyesinde klinik olmayan uzmanlık dalları olduğu dikkate alınarak uzmanlık dallarının klinisyen uzmanlık dallarından olması şartının kaldırıldığı ve kolaylık sağlandığı, geçici 3. maddede de aynı yönde düzenleme yapılarak dönüşme durumunda klinik olmayan uzmanlık dallarından kadronun tamamlanabilmesine cevaz verildiği, düzenlemede kadro devrine imkan tanınmasının tıp merkezlerinin lehine olduğu, planlama hükümlerine de uygun olduğu,  dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı, davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	:...
DÜŞÜNCESİ	:	Dava,	 Davacı tarafından, 15/02/2008 tarihli ve 26788 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmeliğin, 06/02/2020 tarihli ve 31031 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile değiştirilen geçici 3. maddesinin üçüncü fıkrasının iptali istemiyle açılmıştır.

DANIŞTAY SAVCISI	:...
DÜŞÜNCESİ	:	Dava,	 Davacı tarafından, 15/02/2008 tarihli ve 26788 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmeliğin, 06/02/2020 tarihli ve 31031 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile değiştirilen geçici 3. maddesinin üçüncü fıkrasının iptali istemiyle açılmıştır.
3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun, "Temel Esaslar" başlıklı 3. maddesinde, Sağlık hizmetleriyle ilgili temel esaslar arasında; a) bendinde; "Sağlık kurum ve kuruluşları yurt sathında eşit, kaliteli ve verimli hizmet sunacak şekilde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca, diğer ilgili bakanlıkların da görüşü alınarak planlanır, koordine edilir, mali yönden desteklenir ve geliştirilir.", c) bendinde; "Bütün sağlık kurum ve kuruluşları ile sağlık personelinin ülke sathında dengeli dağılımı ve yaygınlaştırılması esastır. Sağlık kurum ve kuruluşlarının kurulması ve işletilmesi bu esas içerisinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca düzenlenir. Bu düzenleme ilgili Bakanlığın görüşü alınarak yapılır. Gerek görüldüğünde özel sağlık kuruluşlarının her türlü ücret tarifeleri sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca onaylanır. Kamu kurum ve kuruluşlarına ait sağlık kuruluşları veya sağlık işletmelerinde verilen her türlü hizmetin fiyatları Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca tespit ve ilan edilir." hükmü yer almış, aynı Yasanın   "Yönetmelikler" başlıklı 9. maddesinin c) bendinde; Bütün kamu ve özel sağlık kuruluşlarının tesis, hizmet, personel, kıstaslarını belirlemeye, sağlık kurum ve kuruluşlarını sınıflandırmaya ve sınıflarının değiştirilmesine, sağlık kuruluşlarının amaca uygun olarak teşkilatlanmalarına, sağlık hizmet zinciri oluşturulmasına, hizmet içi eğitim usul ve esasları ile sağlık kurum ve kuruluşlarının koordineli çalışma ve hizmet standartlarının tespiti ve denetimi ile bu Kanunla ilgili diğer hususlar Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca, çıkarılacak yönetmelikle tespit edilir." hükmü getirilmiştir.

1 sayılı Cumhurbaşkanlığı  Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı  Kararnamesi' nin, "Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü" başlıklı 355. maddesinde; "(1) Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün görev ve yetkileri; a) Her türlü koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerini planlamak, teknik düzenleme yapmak, standartları belirlemek ve bu hizmetler ile sunucularını sınıflandırmak, bununla ilgili iş ve işlemleri yaptırmak, c) Kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişilere ait sağlık kurum ve kuruluşlarına izin vermek ve ruhsatlandırmak, bu izin ve ruhsatları gerektiğinde süreli veya süresiz iptal etmek, h) Sağlık hizmetlerinde kalite ve akreditasyon kuralları belirlemek ve uygulanmasını sağlamak, l) Mevcut sağlık insan gücünü, kamu ve özel kurum ve kuruluşlar düzeyinde planlamak ve istihdamın bu plan çerçevesinde yürütülmesini denetlemek,"  olarak sıralanmıştır. 	
Anılan Mevzuat hükümleri ile davalı idareye tanınan yetkiye istinaden, 1219 sayılı, 3359 sayılı, 3153 sayılı, 992 sayılı Kanunlar ile 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 355 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri ile 508 inci maddesine dayanılarak, Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik,  hazırlanmış ve yürürlüğe konulmuştur. 
 06/02/2020 tarih ve 31031 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. Maddesi ile  değiştirilen geçici 3. maddesinin iptale konu “(3) . fıkrasında, 1/10/2019 tarihinden önce ruhsatlandırılmış A tipi, B tipi ve C tipi tıp merkezlerinden müstakil binada hizmet verenlere mevcut yerlerinde yeni tıp merkezi ruhsatı düzenlenir. Bu kuruluşlar en az iki bin metrekare toplam kapalı alana sahip olma şartından muaf olup, iki yıl içerisinde en az iki uzmanlık dalında on uzman hekim kadro şartını sağlamak zorundadırlar. Gerekli asgari uzman tabip kadrolarını sağlamak için, aynı il içinde bulunan diğer özel sağlık kuruluşlarından ya da uzman tabip dağılımı yönünden daha yüksek yoğunluklu illerden daha az yoğunluklu illere olacak şekilde farklı bir ilden uzman tabip kadrosu devir alınmasına izin verilir. Ancak uzman hekim kadrosunu devretmek isteyen özel sağlık kuruluşunun kadro devri sonrası uzman hekim kadro sayısının dördün altına düşmesi durumunda uzman hekim kadro devrine izin verilmez. Uzman hekim sayısı dörtten az olan yeni tıp merkezi ruhsatı düzenlenmiş tıp merkezlerinin uzman hekim sayısı, Bakanlıkça belirlenen uzmanlık dallarından olmak üzere Bakanlıkça dörde tamamlanır.” Hükmü yer almıştır.

Davacı tarafından; Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelikte 01/10/2019 tarihinde yapılan değişikliklerle tıp merkezlerinin tipleme olmadan “tıp merkezi” olarak ruhsatlandırılmasının öngörüldüğü, bu değişiklikle yeni açılacak tıp merkezlerinde A, B, C tipi sınıflandırmasına son verildiği, değişiklikten önce A ve B tipi tıp merkezlerinin en az dört klinisyen uzman hekimle açılabileceği öngörülmüşken yeni düzenleme ile tıp merkezlerinin en az iki farklı uzmanlık dalında en az on uzman hekim kadrosuyla açılabilabileceğinin öngörüldüğü, mevcut merkezlerin tıp merkezine dönüşümü için iki yıl içinde on uzman hekim kadro şartını sağlaması zorunluluğunun getirildiği, mevcut halleri ile faaliyetlerine devam etmeleri halinde yeni ünite, birim ve uzman hekim kadrosu eklenmesine izin verilmediği, getirilen geçiş hükmünün mevcut kurumlara tanınan hakların özüne zarar verdiği, kazanılmış hakları yok saydığı ileri sürülerek  iptali istenilmektedir.
Dosyanın incelenmesinden, 11/07/2013 tarihli Yönetmelik değişikliği ile tıp merkezlerinin A, B, C tipi olarak sınıflandırıldığı, daha sonra 01/10/2019 tarihli Yönetmelik değişikliği ile tıp merkezlerinin daha nitelikli hizmet vermelerine yönelik düzenlemeler yapıldığı, geçici 3. madde ile de evvelce açılmış tıp merkezlerinin mevcut halleriyle faaliyetlerinin devamına ve yeni Yönetmelik dönemine uyum sağlamalarına yönelik hükümlere yer verildiği, aynı maddenin ikinci fıkrası hükmü ile de bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Bakanlıkça ruhsatlandırılmış A tipi, B tipi ve C tipi tıp merkezlerinin 01/10/2019 tarihindeki mevcut halleriyle faaliyetlerine devam edeceklerinin düzenlendiği, böylece daha önce ruhsatlandırılmış olan tıp merkezlerinin kazanılmış haklarının korunduğu, iptale konu üçüncü fıkra ile de A, B ve C tipi tıp merkezlerine yeni tıp merkezine dönüşme imkânının tanındığı, dönüşen tıp merkezlerine muafiyet ve kolaylık sağlanarak yeni hukuki duruma intibakı sağlayıcı geçiş hükümlerinin getirildiği, dava konusu Yönetmelik değişikliğinden sonra açılan tıp merkezleri için öngörülen şartların yeni tıp merkezine dönüşme durumunda da aranmasının doğal olduğu, yeni tıp merkezine dönüşecek sağlık kuruluşlarının iki bin metrekare kapalı alan şartından muaf tutulmaları ve hekim kadrolarını iki yıl içinde tamamlamalarına yönelik düzenlemenin tıp merkezlerinin lehine olduğu anlaşılmakla, yeni hukuki duruma geçişi zamana yayan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle davanın reddi yolunda karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.	
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Açıklanan nedenlerle davanın reddi yolunda karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.	
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Dava konusu düzenlemede, 04/12/2021 ve 06/10/2022 tarihli Resmi Gazete nüshalarında yayımlanan Yönetmelikler ile birtakım değişiklik yapılmış olmakla birlikte, söz konusu değişiklikler davacının "dava konusu düzenleme ile kazanılmış hakların yok sayıldığı, düzenlemenin hukuki güvenlik ve idari istikrar ilkesine aykırı olduğu" yönündeki ana iddiasına ilişkin olmadığı gibi düzenlemenin esasını da etkilemediği ve benzer yönde olduğu görüldüğünden, davanın konusuz kaldığından bahsedilemeyeceği sonucuna varılarak uyuşmazlığın esasının incelenmesine geçilmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY :
	15/02/2008 tarih ve 26788 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmeliğin geçici 3. maddesinin 3. fıkrasında, 06/02/2020 tarihli ve 31031 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile değişiklik yapılması üzerine davacı tarafından anılan geçici 3. maddenin 3.  fıkrasının iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır. 
	İLGİLİ MEVZUAT :
	Anayasa’nın 56. maddesinde, Devletin; herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak, insan ve madde gücünde tasarruf ve verimi artırarak, işbirliğini gerçekleştirmek amacıyla sağlık kuruluşlarını tek elden planlayıp hizmet vermesini düzenleyeceği ve bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlardan yararlanarak, onları denetleyerek yerine getireceği düzenlenmiştir.

İLGİLİ MEVZUAT :
	Anayasa’nın 56. maddesinde, Devletin; herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak, insan ve madde gücünde tasarruf ve verimi artırarak, işbirliğini gerçekleştirmek amacıyla sağlık kuruluşlarını tek elden planlayıp hizmet vermesini düzenleyeceği ve bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlardan yararlanarak, onları denetleyerek yerine getireceği düzenlenmiştir. 
3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 1. maddesinde, Kanunun amacının, sağlık  hizmetleri  ile  ilgili  temel  esasları  belirlemek  olduğu; 2. maddesinde, Milli Savunma Bakanlığı hariç bütün kamu kurum ve  kuruluşları ile özel hukuk tüzelkişileri ve gerçek kişileri kapsadığı; 3. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, sağlık kurum ve kuruluşlarının  yurt sathında  eşit, kaliteli ve verimli hizmet sunacak şekilde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca, diğer ilgili bakanlıkların da görüşü alınarak plânlanacağı, koordine edileceği, mali yönden destekleneceği ve geliştirileceği; (c) bendinde, bütün sağlık kurum ve kuruluşları ile sağlık personelinin ülke sathında dengeli dağılımı ve yaygınlaştırılmasının esas olduğu, sağlık kurum ve kuruluşlarının kurulması ve işletilmesinin bu esas içerisinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca düzenleneceği; (g) bendinde,  Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca, sağlık ve yardımcı sağlık personelinin yurt düzeyinde dengeli dağılımını sağlamak üzere istihdam planlaması yapılacağı; 9. maddesinin (c) bendinde, bütün kamu ve özel sağlık kuruluşlarının tesis, hizmet, personel, kıstaslarını belirlemeye, sağlık kurum ve kuruluşlarını sınıflandırmaya ve sınıflarının değiştirilmesine, sağlık kuruluşlarının amaca uygun olarak teşkilatlanmalarına, sağlık hizmet zinciri oluşturulmasına, hizmet içi eğitim usul ve esasları ile sağlık kurum ve kuruluşlarının koordineli çalışma ve hizmet standartlarının tespiti ve denetimi ile bu Kanunla ilgili diğer hususların Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle tespit edileceği hükme bağlanmıştır.