muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9572, Karar No: 2012/13434, Tarih: 28.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/9572 E.  ,  2012/13434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Dava, Tüketici Mahkemesi tarafından görülmüştür. 4077 sayılı yasa uygulanmıştır.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21355, Karar No: 2013/1001, Tarih: 24.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/21355 E.  ,  2013/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2010/102401

MAHKEMESİ : Van 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2009

NUMARASI : 2007/134 (E) ve 2009/575 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısı tarafından, 5271 sayılı CMK.nun 254.maddesinin 1. fıkrası yollaması uyarınca 5560 sayılı Kanun ile değişik 253. maddesinin 1. fıkrasının b bendinin 3 nolu alt bendi uyarınca uzlaşma kapsamına alınan konut dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı yöntemine uygun bir biçimde , sanıklar ve yakınana uzlaşma önerisinde bulunulmasına karşın uzlaşmayı kabul etmemeleri nedeniyle uzlaşmanın sonuçsuz kaldığı, aynı yasa maddesinin 18. fıkrasına göre açıkça uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde, tekrar uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği gözetilmeden,yakınan E.. K..'nın “şikayetçi değilim , maddi zarar talebim yoktur” şeklindeki beyanı uzlaşma talebi olarak değerlendirilip, sanık M.. S..'ten bu hususun sorulması üzerine sanığın uzlaşma talebini kabul etmesi şeklindeki yasal olmayan yazılı gerekçe ile sanıklar hakkında uzlaşma nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7431, Karar No: 2017/7339, Tarih: 25.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/7431 E.  ,  2017/7339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6890, Karar No: 2018/9546, Tarih: 25.06.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/6890 E.  ,  2018/9546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet ve ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.06.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19884, Karar No: 2015/1282, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/19884 E.  ,  2015/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/14197, Karar No: 2025/4975, Tarih: 14.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/14197 E.  ,  2025/4975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/31 Esas, 2023/58 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 7. Tüketici Mahkemesinin 13.07.2023 Tarihli ve 2022/310 Esas, 2023/419 Karar Sayılı Kararı

Devre tatil sözleşmesinin özel bir türü olan devremülk sözleşmesinde tapu devrinin yapıldığı, dava konusu taşınmazın Hatay İli Erzin İlçesinde bulunduğu, taşınmazın aynına ilişkin davalarda kesin yetki kuralı gereğince taşınmazın bulunduğu yer mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İskenderun 1. Tüketici Mahkemesinin 05.12.2023 Tarihli ve 2023/31 Esas, 2023/58 Karar Sayılı Kararı

Dava konusu ihtilafın ve davacı tarafın talebinin taşınmaz aynına ilişkin olmadığı, davanın hukuki niteliği gereği kesin yetki kuralı teşkil etmeyen dava olduğu, davalının yerleşim yerinin Ankara olduğu, davacı tüketicinin ikamet adresinin de mahkeme yargı çevresinde bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, devremülk satış sözleşmesinin iptali, ödenen bedellerin iadesi ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanun’un (634 sayılı Kanun) “Devre mülk hakkı” başlıklı 57 nci maddesi şöyledir:

“Mesken olarak kullanılmaya elverişli bir yapı veya bağımsız bölümün ortak maliklerinden her biri lehine bu yapı veya bağımsız bölümden yılın belli dönemlerinde istifade hakkı, müşterek mülkiyet payına bağlı bir irtifak hakkı olarak kurulabilir. Bu hakka devre mülk hakkı denir.”

3.6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un(6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

4. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

5.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin 4 üncü fıkrası

şöyledir.

" Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında

bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

5.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin 4 üncü fıkrası

şöyledir.

" Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında

bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlık devremülk satış sözleşmesinin iptali, ödenen bedellerin iadesi ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

2. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun süresinde bir yetki itirazı olmadığı tespit edilmekle bu durumda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Ankara 7. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 7. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6112, Karar No: 2019/10879, Tarih: 03.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/6112 E.  ,  2019/10879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın karar verilmesine yer olmadığna karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili; borçlu aleyhine yapılan takipte müvekkili şirkete ait 6000 TL değerinde 4 adet bükme makinesinin haczedildiğini, müvekkil şirket yetkilisinin 5-6 aydır bu iş yerinde demir bükme işi yaptığını, borçlu ile bir ilgisinin bulunmadığını, mahcuzlara ilişkin fatura sunduğunu istihkak iddiasının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemenin Bursa İcra Hukuk Mahkemesi olduğunu, istihkak iddiasının kötü niyetli olduğunu, haciz adresi borçlu şirketin kuruluş adresi olduğu gibi, resmi faaliyet adresi olduğunu, haciz adresinde borçlu şirkete ait kaşe ve şirket yetkilisine ait bazı belgelerin bulunduğunu, davacının vergi levhasının bulunmadığını ve davacı şirketin muvazaalı olarak borcun doğumundan sonra kurulduğunu belirterek, istihkak iddiasının reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 04.02.2019 tarihli ve 2018/16284 Esas, 2019/913 Karar Sayılı ilamı ile davaya konu hacizlerin alacaklının talebi üzerine kaldırıldığı bu nedenle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı ve tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrası Mahkemece, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmiş, hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Borçlu aleyhine yapılan takip nedeniyle 22.12.2014 tarihinde borçlu şirketin eski sicil adresinde haciz yapılmıştır. Davacı üçüncü kişi şirket 23.09.2014 tarihinde haciz adresinde kurulmuş, borçlu Arı İnşaat Ltd. Şti. ise 01.10.2014 tarihinde haciz adresinden ayrılarak aynı caddede farklı numaraya adresini nakletmiştir. Ticaret Sicil Kayıtları uyarınca , üçüncü kişi ile borçlu şirketin aynı adreste bir süre faaliyet gösterdikleri anlaşılmaktadır. Borçlunun şirketini farklı adrese nakletmesinden iki ay sonra yapılan haciz sırasında, haciz adresine ilişkin borçlu şirkete ait kaşe ve Ticaret Sicil Gazetesi bulunmuştur. Her ne kadar istihkak davasına konu takibin dayanağı çek 15.11.2014 tarihli ise de, bilindiği üzere çek, uygulamada ileri tarihli keşide edilebilmektedir. Buna göre, İİK’nin 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı lehine olduğunun kabulü gerekir. Bu yasal karinenin aksinin davacı üçüncü kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Davacı üçüncü kişi tarafından dayanılan faturaların bilirkişi raporu uyarınca üçüncü kişinin ve borçlunun defterinde kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Ancak mahcuzların ayırt edici özelliklerinin belirtilmediği faturalar istihkak davalarında güçlü delil teşkil etmezler ve mülkiyet karinesinin aksini ispata yeterli değildir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, mülkiyet karinesinin aksinin ispatlanamadığı dikkate alınarak, davalı alacaklı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davacı üçüncü kişi lehine karar vermiş olması doğru olmamış ise de belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 2. fıkrasında yer alan "...davanın açılmasına sebebiyet veren davalı ...'den tahsiline" kelimelerinin çıkartılarak yerine ve 2. fıkraya“ davacı Kaleli taahhüt Yapı Malzemeleri LTD. ŞTİ ‘den tahsiline,” yazılmasına, hükmün 3. fıkrasında yer alan "...davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine," kelimelerinin çıkartılarak yerine “ … davacı Kaleli taahhüt Yapı Malzemeleri LTD. ŞTİ üzerinde bırakılmasına” yazılmasına, hükmün 5. fikrasının tamamen hükümden çıkartılarak yerine “Davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca dava değeri 40.000,00 TL üzerinden hesaplanan 4.750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verilidi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2177, Karar No: 2017/23546, Tarih: 16.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/2177 E.  ,  2017/23546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK.nın 204/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet,Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK.nın 158/1-f-son-2. cümle, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dışı sanık ...'ten satın aldığı inşaat malzemeleri karşılığında 10/08/2011 keşide tarihli ve 20.000 TL bedelli sahte çeki ciro ederek verdiği, adı geçen sanık tarafından da suça konu çekin katılan ...'a verildiği, katılanın bu çeki bankaya ibraz etmesi üzerine sahte olduğunun ortaya çıktığı iddia edilen somut olayda, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bilirkişi raporunun çelişkili olduğuna, diğer sanık ...'ün gerçeğe aykırı beyanda bulunduğuna, üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 16/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13136, Karar No: 2015/10299, Tarih: 13.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/13136 E.  ,  2015/10299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.02.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, haciz şerhlerinin kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın geldisi olan 324 ada 19, 25, 27, 29, 37, 95, 132 ve 133 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında belediye adına tespit edildiği ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararı ve krokisinin sınırlarında kaldığını, anılan taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile de dava konusu 4464 ada 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların arsa vasfıyla ..... Belediyesi adına tescil edildiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil ve taşınmaz üzerindeki haciz şerhlerinin terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taşınmazın 1970 yılında kadastro çalışmalarında valilik makamının uygun görüşü alınarak belediye adına tescil edildiğini, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mera vasfında olması ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içerisinde kalmakta ise de yoğun yerleşim alanı içerisinde bulunmadığı ve üzerinde yapılaşma olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle taşınmazın mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile; “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 m.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanununun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.