muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3519, Karar No: 2024/4296, Tarih: 21.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/3519
Karar	No : 2024/4296                
 
TEMYİZ EDENLER          : 1- (DAVACI) : ...
                                                    VEKİLİ	: Av. ...
                                            2- (DAVALI) : ... Defterdarlığı
						     (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) 
	VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: ... Araçlar Turizm Dış Ticaret Limited Şirketi tarafından ithal edilen araçların organizasyon kapsamında paravan firmalar üzerinden satışının yapılarak özel tüketim vergisi matrahlarının aşındırıldığının tespit edildiği ve adı geçen şirketin kanuni temsilcisi olan davacının bu organizasyonu sevk ve idare etmesi nedeniyle müteselsil sorumlu olduğundan bahisle 2013 yılının Ocak, Nisan ve Ağustos dönemlerine ilişkin özel tüketim vergileri ve gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.          
                  İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrasında, mükellefle birlikte müteselsilen sorumlu tutulanlardan birinin motorlu araç ticareti yapanlar olduğu, olayda, 2013 yılının ilk 6 ayında şirketin kanuni temsilcisi olduğundan, davacı adına 2013 yılının Ocak ve Nisan dönemlerine ilişkin alacakların tahsili amacıyla düzenlenen 1 ve 2 sayılı ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı; 20/06/2013 tarihinde şirket müdürlüğünden ayrıldıktan sonra ilgili dönemdeki kanuni temsilcisi tarafından, şirketin sevk ve idaresinin halen davacıda olduğu beyan edilmişse de, bu beyan dışında davacının şirketi idareye devam ettiğinin somut olarak ortaya konulamadığı, bu durumda, 2013 yılının Ağustos dönemine ilişkin olarak düzenlenen 3 sayılı ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle 3 sayılı ödeme emrinin iptaline, 1 ve 2 sayılı ödeme emirleri yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.
              Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, asıl borçlu şirket hakkında malvarlığı araştırması yapılmadığı, tüm takip yollarının tüketilmediği, 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen şartların olayda gerçekleşmediği, şirketin kanuni temsilcisi olmalarının aynı zamanda müteselsil sorumlu olacakları anlamına gelmediği; davalı idarece, 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesi uyarınca şirketin ödenmeyen borçlarından kanuni temsilci olarak sorumlu olan davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Davaya konu ödeme emirlerinin müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlendiği açık olduğundan, uyuşmazlığın 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrası kapsamında incelenmesi gerekmektedir. Olayda, paravan olduğu tespit edilen firmalarca ithalatçı olan ... Araçlar Turizm Dış Ticaret Limited Şirketinden bayilik sözleşmesine istinaden özel tüketim vergisi ödenmeden alınan araçların kendi/üçüncü kişiler adına tesciliyle vergiyi doğuran olay meydana geldiğinden, diğer bir ifadeyle, ithalatçı tarafından ithal edilen araçların bayiilere satışı, özel tüketim vergisi açısından ilk iktisap sayılmadığı için vergiyi doğuran olayın meydana gelmediği, dolayısıyla ... Araçlar Turizm Dış Ticaret Limited Şirketinin 13. maddenin 3. fıkrası kapsamında verginin ödendiğine dair belgeleri aramakla sorumlu olduğundan bahsedilemeyeceği açık olup, anılan şirketin kanuni temsilcisi adına müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığından, davacının temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının davacının istinaf başvurusunun reddine ilişkin hüküm fıkrasının bozulması, davalı idarenin temyiz isteminin ise belirtilen gerekçeyle reddi gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY :

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	... Araçlar Turizm Dış Ticaret Limited Şirketi tarafından ithal edilen araçların organizasyon kapsamında paravan firmalar üzerinden satışının yapılarak özel tüketim vergisi matrahlarının aşındırıldığının tespit edildiği ve adı geçen şirketin kanuni temsilcisi olan davacının bu organizasyonu sevk ve idare etmesi nedeniyle müteselsil sorumlu olduğundan bahisle 2013 yılının Ocak, Nisan ve Ağustos dönemlerine ilişkin özel tüketim vergileri ve gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.          
	İLGİLİ MEVZUAT:
	6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un mükerrer 35. maddesinde, tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacaklarının, kanuni temsilcilerin ve tüzel kişiliği olmayan teşekkülü idare edenlerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edileceği hükme bağlanmıştır.
	4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrasında, (II) sayılı listedeki malların ilk iktisabı, teslimi veya ithaline ilişkin işlemleri gerçekleştirenlerin, bu işlemlerden önce özel tüketim vergisinin ödendiğini gösteren belgeleri aramak zorunda oldukları, bu mecburiyete uymamak suretiyle gerekli verginin ödenmesinden önce işlem yapan gümrük memurları, kayıt ve tescile yetkili memurlar, motorlu araç ticareti yapanlar, bu malların müzayede yoluyla satışını gerçekleştirenler ile icra memurlarının, ziyaa uğratılan vergi, vergi cezası ve gecikme faizinden mükellefle birlikte müteselsilen sorumlu oldukları, ancak bunların, ödemek zorunda kaldıkları vergi, ceza ve faizler için mükellefe rücu hakkına sahip oldukları kuralına yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde, kanuni temsilcilerin sorumluluğunu öngören şartlar ile özel tüketim vergisi kapsamında müteselsil sorumluluk şartları birbirinden farklı olmakla birlikte, Kanun'da aranan şartların oluşması halinde kanuni temsilci adına bu sıfatı nedeniyle işlem tesis edilebileceği gibi müteselsil sorumlu sıfatıyla da işlem tesis edilmesi mümkündür.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde, kanuni temsilcilerin sorumluluğunu öngören şartlar ile özel tüketim vergisi kapsamında müteselsil sorumluluk şartları birbirinden farklı olmakla birlikte, Kanun'da aranan şartların oluşması halinde kanuni temsilci adına bu sıfatı nedeniyle işlem tesis edilebileceği gibi müteselsil sorumlu sıfatıyla da işlem tesis edilmesi mümkündür. 
	Olayda, Vergi Dava Dairesince, ödeme emirlerinin müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlendiği ve  uyuşmazlığın dayanağının 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrası olduğunun kabul edilmesine rağmen, kanuni temsilcilerin sorumluluğu kapsamında değerlendirme yapılarak karar verildiğinin anlaşılması karşısında, yukarıda açıklandığı üzere, farklı şartlara tabi olmaları nedeniyle, davaya konu ödeme emirlerinin "kanuni temsilci" sıfatıyla mı, yoksa "müteselsil sorumlu" sıfatıyla mı düzenlendiğinin belirlenmesinden sonra, işlemin sebep unsuruna bağlı kalınarak yapılacak değerlendirme üzerine ulaşılacak sonuca göre karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerekmiştir.   	
 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz istemlerinin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine 21/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/1752, Karar No: 2024/4295, Tarih: 21.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/1752
Karar	No : 2024/4295     
 
TEMYİZ EDENLER          : 1- (DAVACI) : ...
                                                    VEKİLİ	: Av. ...
                                            2- (DAVALI) : ... Defterdarlığı     (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) 
	VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: ... Araçlar Turizm Dış Ticaret Limited Şirketi tarafından ithal edilen araçların organizasyon kapsamında paravan firmalar üzerinden satışının yapılarak özel tüketim vergisi matrahlarının aşındırıldığının tespit edildiği ve adı geçen şirketin kanuni temsilcisi olan davacının bu organizasyonu sevk ve idare etmesi nedeniyle müteselsil sorumlu olduğundan bahisle 2013 yılının Ocak ilâ Ağustos ve Kasım dönemlerine ilişkin özel tüketim vergileri ve gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.      
              İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrasında, mükellefle birlikte müteselsilen sorumlu tutulanlardan birinin motorlu araç ticareti yapanlar olduğu, olayda, ödeme emirlerine konu alacakların 2013 yılının Ocak ilâ Ağustos dönemlerine ilişkin olduğu, 2013 yılının ilk altı ayında şirketin kanuni temsilcisi olan davacı, 20/06/2013 tarihinde şirket müdürlüğünden istifa ederek ayrılmış olsa dahi sonraki dönemlerde şirketle irtibatının devam ettiğinin şirketin ilgili dönem yetkilisi tarafından beyan edildiğinin anlaşılması karşısında, kanuni temsilcilik görevinden ayrıldıktan sonra da şirketi sevk ve idareye devam ettiği somut olarak ortaya konulan davacı adına müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
              Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın, 2013 yılının Ocak ilâ Haziran dönemlerine ilişkin düzenlenen ödeme emirlerine isabet eden hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu; davacının 20/06/2013 tarihinde şirket müdürlüğünden ayrıldıktan sonra şirketin ilgili dönem kanuni temsilcisi tarafından, şirketin sevk ve idaresinin halen davacıda olduğu beyan edilmişse de, bu beyan dışında davacının şirketi idareye devam ettiğinin somut olarak ortaya konulamadığı, bu durumda, 2013 yılının Temmuz, Ağustos ve Kasım dönemlerine ilişkin olarak düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen de kabulü ile mahkeme kararının 2013 yılının Temmuz, Ağustos ve Kasım dönemlerine ilişkin düzenlenen ödeme emirlerine isabet eden hüküm fıkrasının kaldırılmasından sonra anılan ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, asıl borçlu şirket hakkında malvarlığı araştırması yapılmadığı, tüm takip yollarının tüketilmediği, 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen şartların olayda gerçekleşmediği, şirketin kanuni temsilcisi olmalarının aynı zamanda müteselsil sorumlu olacakları anlamına gelmediği; davalı idarece, 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesi uyarınca şirketin ödenmeyen borçlarından kanuni temsilci olarak sorumlu olan ve şirket müdürlüğünden ayrılmış olsa dahi şirketi sevk ve idare ettiği ortaya konulan davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Davaya konu ödeme emirlerinin müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlendiği açık olduğundan, uyuşmazlığın 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrası kapsamında incelenmesi gerekmektedir. Olayda, paravan olduğu tespit edilen firmalarca ithalatçı olan ... Araçlar Turizm Dış Ticaret Limited Şirketinden bayilik sözleşmesine istinaden özel tüketim vergisi ödenmeden alınan araçların kendi/üçüncü kişiler adına tesciliyle vergiyi doğuran olay meydana geldiğinden, diğer bir ifadeyle, ithalatçı tarafından ithal edilen araçların bayiilere satışı, özel tüketim vergisi açısından ilk iktisap sayılmadığı için vergiyi doğuran olayın meydana gelmediği, dolayısıyla ... Araçlar Turizm Dış Ticaret Limited Şirketinin 13. maddenin 3. fıkrası kapsamında verginin ödendiğine dair belgeleri aramakla sorumlu olduğundan bahsedilemeyeceği açık olup, anılan şirketin kanuni temsilcisi adına müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığından, davacının temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının istinaf başvurusunun reddine ilişkin hüküm fıkrasının bozulması, davalı idarenin temyiz isteminin ise belirtilen gerekçeyle reddi gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	... Araçlar Turizm Dış Ticaret Limited Şirketi tarafından ithal edilen araçların organizasyon kapsamında paravan firmalar üzerinden satışının yapılarak özel tüketim vergisi matrahlarının aşındırıldığının tespit edildiği ve adı geçen şirketin kanuni temsilcisi olan davacının bu organizasyonu sevk ve idare etmesi nedeniyle müteselsil sorumlu olduğundan bahisle 2013 yılının Ocak ilâ Ağustos ve Kasım dönemlerine ilişkin özel tüketim vergileri ve gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
	İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
	6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un mükerrer 35. maddesinde, tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacaklarının, kanuni temsilcilerin ve tüzel kişiliği olmayan teşekkülü idare edenlerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edileceği hükme bağlanmıştır.
	4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrasında, (II) sayılı listedeki malların ilk iktisabı, teslimi veya ithaline ilişkin işlemleri gerçekleştirenlerin, bu işlemlerden önce özel tüketim vergisinin ödendiğini gösteren belgeleri aramak zorunda oldukları, bu mecburiyete uymamak suretiyle gerekli verginin ödenmesinden önce işlem yapan gümrük memurları, kayıt ve tescile yetkili memurlar, motorlu araç ticareti yapanlar, bu malların müzayede yoluyla satışını gerçekleştirenler ile icra memurlarının, ziyaa uğratılan vergi, vergi cezası ve gecikme faizinden mükellefle birlikte müteselsilen sorumlu oldukları, ancak bunların, ödemek zorunda kaldıkları vergi, ceza ve faizler için mükellefe rücu hakkına sahip oldukları kuralına yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde, kanuni temsilcilerin sorumluluğunu öngören şartlar ile özel tüketim vergisi kapsamında müteselsil sorumluluk şartları birbirinden farklı olmakla birlikte, Kanun'da aranan şartların oluşması halinde kanuni temsilci adına bu sıfatı nedeniyle işlem tesis edilebileceği gibi müteselsil sorumlu sıfatıyla da işlem tesis edilmesi mümkündür. 
	Olayda, Vergi Dava Dairesince, ödeme emirlerinin müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlendiği ve  uyuşmazlığın dayanağının 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrası olduğunun kabul edilmesine rağmen, kanuni temsilcilerin sorumluluğu kapsamında değerlendirme yapılarak karar verildiğinin anlaşılması karşısında, yukarıda açıklandığı üzere, farklı şartlara tabi olmaları nedeniyle, davaya konu ödeme emirlerinin "kanuni temsilci" sıfatıyla mı, yoksa "müteselsil sorumlu" sıfatıyla mı düzenlendiğinin belirlenmesinden sonra, işlemin sebep unsuruna bağlı kalınarak yapılacak değerlendirme üzerine ulaşılacak sonuca göre karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerekmiştir.   	
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz istemlerinin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine 21/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1582, Karar No: 2024/2439, Tarih: 21.10.2024

"İçtihat Metni"
	T.C.
	D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU 
Esas	No : 2024/1582
Karar	No : 2024/2439
TEMYİZ EDENLER	:1- (DAVACI): ...
	 2- (DAVALI): ... Bakanlığı
		VEKİLİ:Daire Başkanı Huk. Müş. ...
İSTEMİN KONUSU : Danıştay Dördüncü Dairesinin 25/12/2023 tarih ve E:2023/9348, K:2023/7324 sayılı kararının davalı idare tarafından yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden, davacı tarafından ise esastan temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ       	:
Dava konusu istem: İçişleri Bakanlığının "Bazı Faaliyetler için PCR Testi Zorunluluğu" konulu 20/08/2021 tarih ve 13441 sayılı Genelgesi'nin iptali istenilmiştir.
Daire kararının  özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin 25/12/2023 tarih ve E:2023/9348, K:2023/7324 sayılı kararıyla;
Davanın, İçişleri Bakanlığının "Bazı Faaliyetler için PCR Testi Zorunluluğu" konulu 20/08/2021 tarih ve 13441 sayılı Genelgesi'nin iptali istemiyle açıldığı,
Dava açıldıktan sonra dava konusu Genelge'nin davalı idarenin "PCR Testi Zorunluluğu" konulu 15/01/2022 tarih ve 22954 sayılı Genelgesi ile tüm hükümleri ile uygulamadan kaldırıldığının görüldüğü,
Bu durumda, dava konusu Genelge yürürlükten kaldırıldığından, konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine hukuken olanak bulunmadığı,
Öte yandan, dava konusu işlemin davalı idarece dava açıldıktan sonra ortadan kaldırıldığı dikkate alındığında, yargılama giderlerinin davanın açılmasına sebebiyet veren davalı idare üzerinde bırakılması gerektiği gerekçesiyle,
Konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 649,90-TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Öte yandan, dava konusu işlemin davalı idarece dava açıldıktan sonra ortadan kaldırıldığı dikkate alındığında, yargılama giderlerinin davanın açılmasına sebebiyet veren davalı idare üzerinde bırakılması gerektiği gerekçesiyle,
Konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 649,90-TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. 	
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	: Davacı tarafından, ancak kanunla yapılabilecek (kanunla yapılsa dahi Anayasa'ya aykırı olacağı) temel insan hak ve özgürlüklerini kısıtlayan düzenlemelerin davalı idare tarafından genelge ile düzenlendiği, hiçbir idari makam ve mercinin salgını önlemek ve toplum sağlığını korumak için bile olsa yetki sınırlarının dışına çıkarak ancak kanunla yapılabilecek bir düzenleyici işlemi genelge gibi bir işlemle tesis edemeyeceği, davalı idarenin, davaya konu tedbir ve kısıtlamaların, Sağlık Bakanlığı Bilim Kurulunda salgının seyri dikkate alınarak geliştirilen önerilerin Cumhurbaşkanlığı başkanlığında toplanan Cumhurbaşkanlığı kabinesinde görüşülerek kararlaştırılmasından sonra hayata geçirildiği, Genelge ile düzenlenen PCR zorunluluğunun kabinede görüşülerek karara bağlandığı, davaya konu Genelge'nin bu hususun tatbiki olduğu savunmasının da hukuki dayanaktan yoksun olduğu, konunun Cumhurbaşkanlığı kabinesinde görüşülerek karara bağlanmış olmasının davalı idarenin kaynağını yasadan veya Anayasa'dan alan bir yetkiyi kullanma hakkına, yetkisine sahip olduğu anlamına gelmediği, Anayasa'nın Cumhurbaşkanına bile Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile düzenleme yapma vetkisi vermediği, Anayasa'nın ikinci kısmının birinci bölümünde yer alan kişi hakları ve ödevleri konusunda davalı idarenin düzenleme yapmaya hakkı ve yetkisi olduğu yönündeki savunmasının da hukuki dayanaktan yoksun olduğu, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yararın varlığı ya da kanunun verdiği yetkinin kullanıldığı savunmasının da haksız ve maddi temelden yoksun olduğu, davaya konu idari işlemin sebebi ve amacının kamu yararı  olmadığı, gerçek amacın aşı olmak istemeyen kişileri aşı olmaya zorlamak olduğu, sosyal mesafenin korunduğu şehirlerarası seyahatlerde PCR testi istenmesinin amacı ve mantığının başka türlü yorumlanamayacağı, bulaşma ihtimalinin binlerce kez daha fazla olduğu şehiriçi toplu ulaşımda gerçekleştirilmeyen bir uygulamanın bulaşma ihtimalinin neredeyse hiç olmadığı şehirler arası toplu ulaşımda gerçekleştirilmesinin tamamen aşı olmayan kişileri cezalandırmaya yönelik olduğunu gösterdiği, bu bakımdan sebep ve amaç unsurları yönünden kamu yararını değil de aşı olmayan vatandaşları yasaya ve Anayasa'ya açıkça aykırı kısıtlamalarla belirli bir davranışta bulunmaya zorlama amacı güden idari işlemin bu yönlerden de iptali gerektiği ileri sürülmektedir.