muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/2311, Karar No: 2024/6097, Tarih: 21.11.2024

Anayasa’nın 73’üncü maddesinin üçüncü fıkrasındaki verginin kanuniliği ilkesi, takdire dayalı keyfî uygulamaları önleyecek sınırlamaların kanunda yer almasını gerektirmekte ve vergi yükümlülüğüne ilişkin düzenlemelerin konulması, değiştirilmesi veya kaldırılmasının kanun ile yapılmasını zorunlu kılmaktadır. Anayasa’daki bu kural, Anayasa Mahkemesi’nin pek çok kararlarında belirtildiği gibi, mali yükümlülüğün yalnızca kanun ile konulabileceği ve kanunun hiçbir şekilde bu konuda yürütme organını ve idareyi yetkili kılamayacağı anlamına gelmektedir. Vergi Usul Kanunu’nun 11’inci maddesinin yedinci fıkrasındaki gibi yasada öngörülmeyen ödemeler üzerinden “vergi kesintisi yaptırma" yetkisi verilmesi, verginin kanuniliği ilkesi ile bağdaşmamaktadır. Nitekim söz konusu yetki kullanımı ile internet ortamında reklam hizmeti verenlere veya bu hizmetin verilmesine aracılık hizmeti verenlere yapılan ödemeler vergi kesintisi kapsamına alınmış; bu ödemeleri yapanlara ise, kendisine ödeme yapılan kişilerin mükellef olup olmamasına bakılmaksızın, vergi kesintisi yapma zorunluluğu getirilmiştir. Ödeme yapılan kişilerin mükellef olup olmamasına, ödeme yapan veya ödemeye aracılık edenlerin vergi kanunlarına göre vergi kesintisi yapmak zorunluluğu bulunup bulunmamasına, ödemenin konusunun mal veya hizmet alım satımı olup olmamasına, elektronik ortamda gerçekleştirilip gerçekleştirilmemesine, ödeme yapılanın bu tutarı vergi matrahının tespitinde indirim konusu yapıp yapmamasına bakılmaksızın, vergiye tâbi işlemlere taraf veya aracı olanlara vergi kesintisi yaptırılması ve bunun ödenmesinden sorumlu tutabilme yetkisi, sınırsız bir yetki olup kesintinin düzenlendiği madde kapsamında olmayan ve maddede belirtilen vergiye tabi işlemleri aşan bir belirleme yetkisidir.
	Diğer yandan, Anayasa’nın 73’üncü maddesinin dördüncü fıkrasındaki kurala göre, Cumhurbaşkanına, vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi verilebilecektir. Vergi Usul Kanunu’nun 11’inci maddesinin yedinci fıkrasındaki yetki Anayasa’da öngörülen bu sınırlı, koşullu yetkiler arasında sayılmış değildir.
	Açıklanan nedenlerle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 11’inci maddesinin yedinci fıkrası ile 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 30’uncu maddesinin (1) numaralı fıkrasının (d) bendinin Anayasa’nın 2, 7, 13, 35 ve 73’üncü maddelerine aykırı olduğu sonucuna varıldığından iptalleri için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması gerektiği görüşüyle karara bu yönden katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/2982, Karar No: 2024/6114, Tarih: 21.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/2982
Karar No : 2024/6114
TEMYİZ EDENLER         : 1-(DAVACI) ...
                                               VEKİLİ: Av. ...
                                           2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
                                                VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ    :
Dava konusu istem: Davacı adına, tasfiyesi tamamlanarak tüzel kişiliği sona eren  ... İhracat ve Dış Ticaret Limited Şirketi'nin banka hesaplarının komisyon karşılığı kullandırılmasından elde edilen kazancın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yönündeki tespitleri içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca kanuni temsilci sıfatıyla 2017 yılının Eylül ila Kasım dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
             İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Iraktaki bankacılık sisteminin yetersizliği sebebiyle para transferlerine aracılık eden tasfiyesi sona eren şirketin son temsilcisi tarafından bu transferler için on binde 1,5 civarında komisyon alındığının beyan edildiği, transfer limitleri sınırlı olduğundan yurtiçi firmalarla birlikte bu işin yapıldığı ve bu firmalara komisyon faturası kesildiği ancak kesilen faturalarla gelen ve giden para tutarlarının örtüşmediği, elde edilen komisyon gelirinin kayıtlara yansıtılmadığı, hesaba gelen ve hesaptan giden paraların ayrı işlemler olduğu, bankaların EFT için aldıkları komisyon binde 5 olduğundan, hesaba gelen ve hesaptan giden paraların toplamı üzerinden şirket lehine takdiren binde 2 oranı uygulanarak matrah hesaplandığı olayda, bankalarca binde 5 komisyon alındığı göz önüne alındığında, on binde 1,5 oranının ticari icaplara uygun olmadığı dolayısıyla ispat yükü kendinde olan davacının ispata yarar bilgi ve belge ortaya koyamadığı görüldüğünden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık olmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının kayıt ve beyan dışı bıraktığı komisyon gelirine ilişkin olarak yapılan incelemede kurum yetkilisi tarafından elde edilen komisyon oranının on binde 1,5 olduğu beyan edilmesine karşın idarece aksi yönde somut bilgi ve belge ortaya konulmaksızın salt vergi inceleme elemanınca Türkiye'de mukim bankalardaki binde 5'lik komisyon oranından yola çıkılarak şahsi kanaat ile tespit edilen binde 2'lik oran üzerinden yapılan hesaplama sonucu bulunan matrah farkı üzerinden salınan dava konusu cezalı verginin beyan edilen komisyon oranını aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kısmen kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının ilgili hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra tarhiyatın; on binde 1,5 komisyon oranını aşan kısmından kaynaklı bölümü kaldırılmış, on binde 1,5 oranına isabet eden bölümü yönünden ise istinaf başvurusu reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI         :
	Davacı tarafından, aynı konuyla ilgili başka yargı kararlarında tarhiyatın kaldırıldığı, binde 2 oranının varsayıma dayandığı, banka hesabına gelen ve hesabından giden paraların tamamı üzerinden komisyon geliri hesaplandığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
	Davalı idare tarafından, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık olmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	...'NUN DÜŞÜNCESİ: Davalı idare temyiz isteminin kabulü, davacı temyiz isteminin ise reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	 MADDİ OLAY : 
	Iraktaki bankacılık sisteminin yetersizliği sebebiyle para transferlerine aracılık eden tasfiyesi sona eren şirketin temsilcisi tarafından bu transferler için on binde 1,5 civarında komisyon alındığının beyan edildiği, transfer limitleri sınırlı olduğundan yurtiçi firmalarla birlikte bu işin yapıldığı ve bu firmalara komisyon faturası kesildiği ancak kesilen faturalarla gelen ve giden para tutarlarının örtüşmediği, elde edilen komisyon gelirinin kayıtlara yansıtılmadığı, hesaba gelen ve hesaptan giden paraların ayrı işlemler olduğu, aynı hususta incelemesi devam eden 42 şirketin birbirlerine gönderdikleri paralar hariç olmak üzere hesaba gelen ve hesaptan giden paraların toplamı üzerinden, bankaların EFT için aldıkları komisyon oranının binde 5 olduğu göz önünde bulundurularak şirket lehine takdiren binde 2 oranı uygulanarak bulunan matrah üzerinden kanuni temsilci sıfatıyla dava konusu tarhiyat yapılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
	213 Sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 3. maddesinin (B) işaretli alt bendinde,  vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, bunun yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu, 134. maddesinde ise vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu hükme bağlanmıştır. 
	Diğer taraftan, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinde de gerçek gelirin vergilendirileceği ilkesi öngörülerek matrahın, re'sen takdir yoluyla belirlenmesi  gereken hallerde dahi gerçek gelire en yakın gelire ulaşılması amaçlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; tarhiyatın, komisyon gelirinin on binde 1,5 oranına isabet eden kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
	Elde edilen komisyon gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakıldığı hususu sabit olan olayda, yapılan işin niteliği gereği alınan risk ve banka komisyon oranları dikkate alındığında, kurum temsilcisinin ve aynı hususta incelenen 42 mükelleften bazılarının belirttiği on binde 1,5 komisyon oranının ticari icaplara uygun düştüğünden söz edilemeyeceği gibi ispat yükü kendinde olan davacı tarafından komisyon oranının beyan ettiği tutarda olduğunu kanıtlayıcı mahiyette herhangi bir bilgi ve belge de sunulmamış olması karşısında yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediğinden aksi yöndeki gerekçeyle tarhiyatın, komisyon gelirinin on binde 1,5 oranına isabet eden kısmını aşan bölümünü kaldıran Vergi Dava Dairesi kararının ilgili hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı temyiz isteminin reddine, 
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının;  tarhiyatın, komisyon gelirinin on binde 1,5 oranına isabet eden kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Davalı idare temyiz isteminin  kabulüne,
4. Kararın; tarhiyatın, komisyon gelirinin on binde 1,5 oranına isabet eden kısmını aşan bölümünün kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
5. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 21/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/12764, Karar No: 2024/6570, Tarih: 21.11.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/12764
Karar	No : 2024/6570                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Genel Müdürlüğü	  (E-Tebligat)
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
	Dava konusu istem:  Aksaray Ortaköy Toplulaştırma ve Tarla İçi Geliştirme Hizmetleri Projesi kapsamında, Aksaray İli, Ortaköy  İlçesi, ... köyünde yer alan ve davacıya ait ... ve ... parsel sayılı taşınmazın bulunduğu alanda yapılan arazi toplulaştırmasının anılan parsellere ilişkin kısmının iptali istenilmektedir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K... sayılı kararda; davacıya ait ... parsel numaralı taşınmaza karşılık ... ada ... parselin tahsis edildiği,  hem hukuki olarak hemde fiili olarak tahsise ve tescile konu edilmesi uygun olmayan höyük alanının, ... ada ... nolu parselin sınırları içerisinde bırakılarak davacı ile annesi ve kardeşleri adına tahsise ve tescile konu edilmesinde ayrıca  ... nolu kadastro parselinin üzerinde bulunan ve sabit tesis niteliğinde olan sondaj kuyusunun dikkate alınmaması noktalarında dava konusu işlemin toplulaştırmanın amacına ve ilkelerine aykırı olduğu, dava konusu toplulaştırma işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı  tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	  : Davalı idare tarafından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:  Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ	: Bölge İdare Mahkemesi kararının kısmen onanması, kısmen bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	Davalı idarenin, Aksaray İli, Ortaköy  İlçesi, ... Mahallesi ... sayılı parsele ilişkin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü temyiz nedenleri, kararın buna ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davalı idarenin kararın Aksaray İli, Ortaköy  İlçesi, ... Mahallesi ...  sayılı parsele  ilişkin kısmına yönelik temyiz istemine gelince;

İNCELEME VE GEREKÇE	:
	Davalı idarenin, Aksaray İli, Ortaköy  İlçesi, ... Mahallesi ... sayılı parsele ilişkin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü temyiz nedenleri, kararın buna ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davalı idarenin kararın Aksaray İli, Ortaköy  İlçesi, ... Mahallesi ...  sayılı parsele  ilişkin kısmına yönelik temyiz istemine gelince;
Dava Aksaray İli, Ortaköy  İlçesi, ... Mahallesi ... parselde bulunan su kuyusu ve ağaçlar dikkate alınmaksızın toplulaştırma işlemi yapıldığı iddiasıyla açılmış olup, dosyaya sunulan 08/07/2021 tarihli bilirkişi raporunda, sondaj kuyusunun, davacının tek başına maliki olduğu ... nolu kadastro parseli üzerinde olmadığı, davacının murisi ... adına kayıtlı ... nolu kadastro parseli üzerinde bulunduğu, bu nedenle incelemenin ... parsel yönünden yapıldığı, ... parsel karşılığında toplulaştırma işlemi sonucunda ... ada ... nolu parselin tahsis edildiği, bu parsellerin eşdeğer parseller olmasına karşın ... nolu kadastro parseli içinde yer alan sondaj kuyusunun ... ada ... parsel sınırları dışında bırakıldığı, sabit tesis niteliğinde olan su kuyusu dikkate alınmadan yapılan dağıtımın toplulaştırmanın amacına ve ilkelerine aykırı olduğu belirtilmiştir.
Bahse konu bilirkişi raporu esas alınarak verilen ... İdare Mahkemesi' nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; "davacının tek başına ve iştiraken malik olduğu Aksaray ili, Ortaköy ilçesi, ... köyü ... ve ... parsel sayılı taşınmazların bulunduğu alanda yapılan arazi toplulaştırma işleminin mevzuat hükümleri ile toplulaştırmanın amaç ve ilkelerine uygun olmadığı anlaşıldığından, dava konusu toplulaştırma işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır" denilmek suretiyle iptal kararı verilmiştir. 
Taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak, bilirkişi raporu ile, dava konusu edilen ... nolu kadastro parseli ile ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmadan, su kuyusunun bulunduğu ... parsel yönünden inceleme yapıldığı ve  raporun taraflara tebliğinden sonra davacı tarafından dosyaya, davanın sehven ... parsel yönünden açıldığı, asıl dava konusu edilenin su kuyusunun bulunduğu ... parsel olduğu yönünde bir dilekçe sunulmadığı ve bu yönde bir irade beyanının olmadığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, hakkında herhangi bir inceleme yapılmadığı halde ... parsel yönünden toplulaştırma işleminin iptaline karar verilmiş olmasında hukuka uyarlık görülmemiştir.
Diğer taraftan, hangi parselin dava konusu edildiği açıklığa kavuşturularak ... parsel dava konusu ediliyor ise davacının bahse konu parsel yönünden ehliyetli olup olmadığı hususu değerlendirildikten sonra bu parsel yönünden karar verilmesi; ... parsel dava konusu ediliyor ise bu parsel yönünden bilirkişi raporu alındıktan sonra anılan parsel yönünden bir karar verilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.	Temyiz isteminin kısmen kabul, kısmen reddine,

Diğer taraftan, hangi parselin dava konusu edildiği açıklığa kavuşturularak ... parsel dava konusu ediliyor ise davacının bahse konu parsel yönünden ehliyetli olup olmadığı hususu değerlendirildikten sonra bu parsel yönünden karar verilmesi; ... parsel dava konusu ediliyor ise bu parsel yönünden bilirkişi raporu alındıktan sonra anılan parsel yönünden bir karar verilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.	Temyiz isteminin kısmen kabul, kısmen reddine,
	2.	... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, Aksaray İli, Ortaköy  İlçesi, ... Mahallesi ... sayılı parsele ilişkin kısmının ONANMASINA,
3.	Anılan İdare Dava Dairesi kararının Aksaray İli, Ortaköy  İlçesi, ... Mahallesi ... parsele ilişkin kısmının BOZULMASINA, 
4.	Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın İdare Dava Dairesine gönderilmesine, 21/11/2024  tarihinde oybirliğiyle  kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2487, Karar No: 2024/2967, Tarih: 21.11.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas   No : 2024/2487
Karar No : 2024/2967                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR): 1- ...
2-... Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Altıncı Dairesinin 15/05/2024 tarih ve E:2023/4571, K:2024/3027  sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem:  ... ili, ... ilçesi, ...... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından hazırlanan ve 12/04/2023 tarih ve 7074 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile onaylanan 1/5000 ölçekli nazım ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planının iptali istenilmiştir.
Daire kararının  özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 15/05/2024 tarih ve E:2023/4571, K:2024/3027  sayılı kararıyla;
Usule ilişkin itirazlar yerinde görülmemiş, 
Uyuşmazlıkta, dava konusu imar planları hazırlanırken yeni kullanımın getireceği nüfusun ihtiyacı olan sosyal donatı alanlarının, ulaşım alt yapısı ile teknik alt yapının  standartlara uygun ve yeterli olup olmadığı hususlarında gereken analiz ve çalışmaların yapılmayarak yalnızca elektrik ve haberleşme servis sağlayıcılarından alınan görüşler doğrultusunda hazırlanan kentsel teknik altyapı etki değerlendirme raporunun yetersiz olduğu, 25/03/1985 tarihinde onaylanan ... Toplu Konut Alanı 1/1000 ölçekli uygulama imar planında "sosyal kültürel tesis alanı" olarak kullanım kararı belirlenen ve bütün planlama alanına hizmet eden bu fonksiyonun hangi nesnel ve teknik gerekçe ile değişikliğine gidilerek  gelişme konut alanı ve  park fonksiyonuyla meri uygulama imar planına entegre edildiği, ayrıca bu imar planının ana kararları, sürekliliği ve bütünselliğini bozmayacak şekilde ne tür önlemlerin alındığı hususu ortaya konulmaksızın hazırlandığı,
İlgili mevzuat ile Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 31/10/2022 tarih ve E:2022/3030, K:2022/3027 sayılı kararının birlikte ele alınması neticesinde, davalı idarece Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nde yer alan teknik alt yapı tanımında yer alan ve planlama alanında öngörülen nüfusun ihtiyacı olan her türlü servisi sağlayan ilgili tüm kuruluşlardan sosyal donatı ve teknik alt yapıyı öngörülen nüfusun ihtiyacını karşılamaya yeterli olup olmadığı hususlarında görüşleri alınıp, 25/03/1985 tarihinde onaylanan ... Toplu Konut Alanı 1/1000 ölçekli uygulama imar planında "sosyal kültürel tesis alanı" olarak belirlenen kullanım kararının kaldırılması hususunda, hangi önlemler alınarak bu imar planının ana kararları, sürekliliği ve bütünselliğinin korunacağının da açıklanmadığı,

Bu itibarla, yargı kararlarının zamanında yerine getirilmesini sağlayarak bireylerin haklarını korumakla ve hukuk devleti ilkesini hayata geçirmekle yükümlü olan idare tarafından, yargı kararının gerekçesi ve genel anlamına bağlı kalınmayarak hazırlanan 1/5000 ölçekli nazım imar planı ile 1/1000 ölçekli uygulama imar planında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. 
 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davalı idareler  tarafından, önceki verilen yargı kararının gereklerinin yerine getirildiği ve dava konusu işlemin mevzuata ve kamu yararına uygun olarak tesis edildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı tarafından, temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ: Dosyanın incelenmesinden,  dava konusu işlem yönünden, daha önce verilen yargı kararı gereğinin yerine getirildiği gibi, uyuşmazlığa konu imar planlarında şehircilik ilkeleri, planlama esasları ve kamu yararına aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Bu itibarla, temyiz istemlerinin kabulü ile Daire kararının bozulmasının ve davanın  reddine karar verilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı Kanun'un 20/A maddesi uyarınca gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :
	Dava konusu taşınmazı kapsayan alanda, ... Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararı ile kabul edilen ve ... Büyükşehir Belediye Meclisince...tarihinde onaylanan ... Toplu Konut Alanı 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planında taşınmaz, "sosyal ve kültürel tesis alanı" olarak belirlenmiştir.
	Daha sonra alan; Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından 16/11/2015 tarihinde onaylanan ...-Manisa Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planında, "kentsel yerleşik alan", ... Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararı ile kabul edilen 1/25.000 ölçekli ... Büyükşehir Bütünü Çevre Düzeni Planında ise "kentsel yerleşik (meskun) alan" olarak belirlenmiştir.
	16/04/2019 tarih ve 941 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile, daha önce 1/5000 ölçekli nazım imar planı olmayan alanda, taşınmaza ilişkin 1/5000 ölçekli nazım imar planı kabul edilmiş ve yürürlükte olan 1/1000 ölçekli uygulama imar planında da değişiklik yapılarak, taşınmaz kısmen E:1.40, Yençok:6 kat yapılaşma koşullarında gelişme konut alanı, kısmen de park alanı olarak öngörülmüştür.
	Anılan Karar'ın iptali istemiyle davacı tarafından açılan davada, davanın reddine yönelik Danıştay Altıncı Dairesinin 25/05/2022 tarih ve E:2019/14595, K:2022/6168 sayılı kararı, Kurulumuzun E:2022/3030, K:2022/3027 sayılı kararı ile bozularak, 16/04/2019 tarih ve 941 sayılı Cumhurbaşkanı kararının iptaline karar verilmiştir.