muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/877, Karar No: 2007/904, Tarih: 28.11.2007

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre ve özellikle toplu iş sözleşmesinin eki niteliğinde bulunan protokol uyarınca toplu iş sözleşmesinin yasaca cevaz verilen hükümlerinin ileriye dönük olarak değiştirilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2365, Karar No: 2020/3172, Tarih: 01.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2018/2365 E.  ,  2020/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26/04/2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, 2. kademede tazminat talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/09/2017 günlü hükmün davacı vekilince talep edilen tavzih isteminin reddine ilişkin hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, harici satım sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, 2. kademede tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili; 19.02.2009 tarihli haricen düzenlenen sözleşme uyarınca davalıya ait bir kısım borçların ödendiğini buna rağmen davalı tarafça taahhüt edilen 883 parsel sayılı taşınmazın tapu devrinin yapılmadığını ileri sürerek sözleşme hükümlerine göre öncelikle davalı adına kayıtlı olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini, bu talebin kabul edilmemesi halinde taşınmazın değeri olan 50.000,00TL’nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 19.02.2009 tarihli harici sözleşmenin düzenlendiğini ancak davacı tarafça sözleşme hükümlerinin yerine getirilmediğini, davacı tarafça sadece 2.000,00TL ödeme yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 08.11.2016 günlü 2015/17564 Esas, 2016/9257 Karar sayılı ilamı ile ".... davanın dayanağı olan taşınmaz satış sözleşmesinin haricen düzenlenmesi nedeniyle TMK’nin 706 Tapu Kanununun 26 ve Noterlik Kanununun 60 maddeleri hükümlerince resmi biçim koşuluna uyularak yapılması gerektiğinden geçersizdir. Davacı geçersiz sözleşmeye dayanarak tapu iptali ve tescil isteminde bulunamaz. Bu nedenle tapu iptali ve tescil isteminin reddine dair kararda isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bedele ilişkin temyiz itirazlarına gelince, davalı ...’nın da imza inkarında bulunmadığı 19.02.2009 tarihli belge içeriği ve ödemeye dair belgedeki imzalar ve icra takip dosyası içeriği birlikte gözetildiğinde çoğun içinde az da vardır kuralı gereği (2,000,TL +9,763 TL)=11,763 TL’nin tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda tapu iptali ve tescil talebinin reddine, alacak talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilinin, faiz hususuna ilişkin tavzih istemi mahkemece 30.01.2018 tarihli karar ile reddedilmiştir.

Tavzih isteminin reddine dair kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda tapu iptali ve tescil talebinin reddine, alacak talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilinin, faiz hususuna ilişkin tavzih istemi mahkemece 30.01.2018 tarihli karar ile reddedilmiştir.

Tavzih isteminin reddine dair kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle 6100 sayılı HMK'nin hükmün tavzihi başlıklı 305/2 maddesinde "(2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü dikkate alındığında, davacı vekilinin faiz ile ilgili talebinin tavzih yolu ile değiştirilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle 30.01.2018 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32102, Karar No: 2020/7988, Tarih: 16.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/32102 E.  ,  2020/7988 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY

9. Hukuk Dairesi

...

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... Grup Temizlik ve Gıda San. A.Ş.'ye yükletilmesine, 16/09/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.

Başkan

...
Yargıtay — Esas No: 2015/23539, Karar No: 2016/9608, Tarih: 11.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23539 E.  ,  2016/9608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2015

NUMARASI : 2014/242-2015/372

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan E.. Ç.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı E.. Ç.. vekilince temyiz edilmiştir.

Fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net geliri esasa alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dosyada bulunan kanıt ve belgeler, dava konusu taşınmazın yöresel özellikleri ile aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyaları dikkate alındığında değerlendirmede esas alınan fındığın verim miktarının 150 kg/dekar olması gerektiği gözetilmeksizin, raporda yazılı şekilde hesaplama yapılmak suretiyle az bedel tespiti,

2)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalı M.. Ç.. payı üzerindeki takyidatın bu paydaş yönünden hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Bedeline hükmedilen ve hazine adına tescil edilen taşınmazın yüzölçümünün hüküm fıkrasında belirtilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı E.. Ç.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2618, Karar No: 2024/3911, Tarih: 16.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2618 E.  ,  2024/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1487 E., 2023/2738 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/48 E., 2022/63 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirket bünyesinde 10.09.2016-07.11.2018 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, davacının, şirket yetkililerine ait çeşitli araçlar ile ve en son 34 JD 6679 plakalı araç ile şirketten aldığı börek, tatlı vb gıda ürünlerini çeşitli kafe ve restoranlara taşıdığını, 2018 yılı Nisan-Mayıs ayı içerisinde kaza yaptığına ilişkin tutanaklar bulunduğunu, 2017 yılının Ekim ayında trafik cezasının bulunduğunu belirterek, davacının 10.09.2016-07.11.2018 tarihleri arasındaki kesintisiz çalışmalarının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili, cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "bordro tanıklarının beyanları dikkate alındığında iş veren tarafından üstlenilen bir ücret yükümlülüğü bulunmadığı gibi bağımlılık unsurunun varlığından da söz edilemeyeceği, böylece davacı ile davalı işyeri arasında iş ilişkisi bulunduğunun ispat edilemediği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde özetle; kararın kaldırılmasına ve talep doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2810, Karar No: 2017/7146, Tarih: 20.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/2810 E.  ,  2017/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik kararı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal ettiği iddia edilen sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5975, Karar No: 2021/9882, Tarih: 08.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/5975 E.  ,  2021/9882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel Belgede Sahtecilik

... Mak. Teks. Gıda San. Tic. Ltd. Şti firmasının yetkili müdürü sanık ..., gümrük müşaviri olan sanık ... ve gümrük müşavir yardımcısı olan sanık ...’ün fikir ve eylem birliği içinde ... Bölgesi Sanayi Odasında görevli mühendis-bilirkişi sanıklar ..., ... ve ... ile irtibat kurup; ithalata konu makinaların imalat tarihini 2000 yılı olarak göstererek, gümrükten izin almadan geçişini sağlayacak şekilde 25.12.2009 tarihli gerçeğe aykırı rapor düzenlettiği, söz konusu bilirkişi raporunun, eklerinin ve sanık ... tarafından imal tarihi bilgileri yönünden sahte olarak düzenlenen beyannamenin ... Tır Gümrük Müdürlüğü'ne ibraz edildiği, sanıkların bu suretle özel belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun geçici 6. maddesinin 6.fıkrasına göre, "Gümrük müşavirleri ve gümrük müşavir yardımcıları, görevleri sırasında veya görevleri sebebiyle işledikleri suçlardan dolayı fiillerinin niteliğine göre Türk Ceza Kanunu'nun devlet memurlarına ait hükümleri uyarınca cezalandırılır" hükmü karşısında; gümrük müşaviri olan sanık ... ve gümrük müşavir yardımcısı olan sanık ...’ün memuriyet sıfatına bağlı olarak sanıklara yüklenen eylemlerin 5237 sayılı TCK'nin 204/2. maddesinde düzenlenen memurun resmi belgede sahteciliği ve buna iştirak suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirme yetkisinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11454, Karar No: 2010/9419, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/11454 E.  ,  2010/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 15.5.1981-1.8.2004 tarihleri arasında geçen ve Kurum'a bildirilmeyen çalışmaların tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ile ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle mahkemece davalı ... ... tarafından inşaat ve fabrika işyerlerinden yapılan kısmi bildirim süreleri dışlanmaksızın davacının 01.10.1990-21.10.1991 ve 29.01.1992-28.01.1997 tarihleri arasında ...işyerinde çalıştığı belirtilerek hizmet tesbitine karar verilmiş ise de,...nın 1990-1995 yılları arasında fabrika işyerinden,1995-1997 tarihleri arasında inşaat işyerinden yapılan kısmi bildirimlerin Kurum tarafından kararın infazı sırasında dikkate alınacağının anlaşılmasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının 1995-1997 tarihleri arasında davalı ......'ya ait inşaat işyerinden toplam 209 gün kısmi bildirimler olduğu görülmekte ise de dosyadaki delillerden davacının tüm çalışmasının fabrika işyerinde geçtiği anlaşılmasına rağmen kararda işyerinin sicil numarası belirtilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. ve 4. bendindeki “...yanında ,...ya ait işyerinde” sözcüklerinin silinmesine, yerine;

“...ya ait ...19558 sicil numaralı işyerinde” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgilisine yükletilmesine, 04.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2881, Karar No: 2014/4138, Tarih: 11.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/2881 E.  ,  2014/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığa atılı suçun niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, Gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın hükümden çıkarılması suretiyle sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9665, Karar No: 2017/4241, Tarih: 28.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/9665 E.  ,  2017/4241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün açıklanması şartlarının oluştuğu,yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen suça sürüklenen çocuk ile ilgili olarak, CMK'nın 231/11. maddesi gereğince, açıklanması geri bırakılan hükümde herhangi bir değişiklik yapma imkanı bulunmadığı, hükmün ilk şekliyle açıklanması gerektiği belirtilmiş ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm olmamış suça sürüklenen çocuk hakkındaki 1 yıldan az hapis cezalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin yasal zorunluluk olduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.