muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/651, Karar No: 2024/5641, Tarih: 18.12.2024

Değişiklikten sonra ise, 5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinde yapılan yeni düzenleme ile, idari yaptırımlar sayılmış ve idari para cezalarının da 20. maddedeki hükme tabi olacağı belirtilmiştir.
	Bu itibarla, 19. maddede yer verilen idari para cezalarına ilişkin fiillerden Kurul tarafından belirlenen "niteliği itibarıyla düzeltme imkanı olanlar" için otuz günlük süre içerisinde aykırılığın giderilmesi, aksi halde hakkında geçici durdurma yapılabileceğinin ihtar edileceğine ilişkin düzenlemenin, idari para cezaları yönünden cezalandırılmadan önce mevzuata aykırı davranışta bulunan kişi veya kişilere söz konusu aykırılığın ortadan kaldırılması için tanınmış bir imkan olduğu, bu yönüyle ihtarın kişinin cezalandırılabilmesine ilişkin bir ön şart teşkil ettiği ve anılan Kanun değişikliğinin failin lehine olduğu anlaşılmaktadır.
	Bu bağlamda, niteliği itibarıyla düzeltme imkanı bulunan fiilleri işleyenlerin önceki kanun döneminde doğrudan idari para cezasına muhatap oldukları halde, söz konusu kanun değişikliğinden sonra aynı fiilleri işleyenlerin ihlalin ortadan kaldırılması hususunda ihtar edilmelerinin öngörülmesi, böylelikle ihtar edilen kişilerin söz konusu ihlali ortadan kaldırarak ceza almaktan kurtulabilmelerine imkan tanınması karşısında, ihtar müessesesinin maddi hukuka etkisinin bulunduğu ve lehe kanun kapsamında belirtilen fiilleri önceki kanun döneminde işleyenler yönünden de geçmişe etkili olarak uygulanması gerektiği sonucuna varılmaktadır.
	Diğer taraftan, 7164 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile 5015 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 6. maddenin birinci fıkrasında, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurulca idari para cezası verilmemiş olan ve niteliği itibarıyla düzeltme imkanı bulunan fiilleri işleyenler için nasıl bir usul izleneceği öngörülmüş; ikinci fıkrasında ise maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurul tarafından karara bağlanmış idari para cezalarının tahsiline ilişkin kurallara yer verilmiştir.
	Söz konusu Geçici maddede, niteliği itibarıyla düzeltme imkanı bulunan fiilleri kanun değişikliğinden önce işleyen ve haklarında idari para cezası uygulanan kişiler yönünden ne gibi bir işlem yapılacağı açıklanmamış olmakla birlikte, yeni düzenlemede yer alan ihtar müessesesi lehe kanun niteliğinde olduğundan, yargı aşamasındaki idari para cezaları ile ilgili olarak yargı yerleri tarafından lehe kanun hükümlerinin belirtilen kişiler hakkında da uygulanması gerektiği açıktır.

Söz konusu Geçici maddede, niteliği itibarıyla düzeltme imkanı bulunan fiilleri kanun değişikliğinden önce işleyen ve haklarında idari para cezası uygulanan kişiler yönünden ne gibi bir işlem yapılacağı açıklanmamış olmakla birlikte, yeni düzenlemede yer alan ihtar müessesesi lehe kanun niteliğinde olduğundan, yargı aşamasındaki idari para cezaları ile ilgili olarak yargı yerleri tarafından lehe kanun hükümlerinin belirtilen kişiler hakkında da uygulanması gerektiği açıktır.
	Dosyanın incelenmesinden, motorin litre fiyatının fiyat ilan panosunda "3,70-TL" olarak ilan edilmesine rağmen pompada "3,84-TL" üzerinden; benzin litre fiyatının ise ''4,58-TL'' olarak ilan edilmesine rağmen pompada ''4,49-TL'' olarak belirtildiği, otomasyonda ise ''4,66-TL'' olduğu ve "4,58-TL" üzerinden satışa sunulduğu tespit edilmekle birlikte, Dairemizin 08/05/2024 tarihli ara kararına davalı idarece verilen cevapta denetim tarihinde davacı şirketin bağlı dağıtıcısı olan ... Petrol ve Ticaret A.Ş. (...)'nin motorin tavsiye fiyatının ''3,85-TL'', kurşunsuz benzin tavsiye fiyatının ise ''4,67-TL''  olduğu, dolayısıyla davacı tarafından tavsiye fiyatının üzerinde bir fiyatla satış yapılmadığı anlaşılmaktadır. 
	Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde, 5015 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik uyarınca alınan düzenleyici Kurul kararıyla niteliği itibarıyla düzeltme imkanı olan fiiller arasında sayılan "Fiyat ilan panosunda ilan edilen fiyatın üzerinde, ancak bağlı dağıtım şirketince fiil tarihi itibarıyla belirlenen tavsiye fiyatının altında fiyatla akaryakıt satışı yapılması" fiili nedeniyle ihtarda bulunma şartının yerine getirilmesi ve lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması zorunludur.
	Bu itibarla, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;
	2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 18/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/348, Karar No: 2024/7678, Tarih: 18.12.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
 DOKUZUNCU DAİRE  
Esas	No : 2022/348
Karar	No : 2024/7678
DAVACILAR	                               : 1- ...
                                                        2- ...
		         3- ...
                                                      4- ...
                                                      5- ...
VEKİLİ                                        : Av. ...
DAVALILAR	: 1- ... Başkanlığı - ...
VEKİLLERİ	: Av. ..., Av. ...
                                                      2- ... Birliği
VEKİLLERİ                                 : Av. ..., Av. ..., Av. ...
İSTEMİN KONUSU	    : Gelir İdaresi Başkanlığının, ortak girişimi oluşturan ve ortak girişim dışındaki adi ortaklıkları oluşturan gerçek ve hükmi şahısların bir kağıda koyacakları birden fazla imzalarda alınacak harç yönünden yapılacak uygulamaya ilişkin ... tarih ve ... sayılı ve ... tarih ve ... sayılı işlemleri ile anılan hususa ek olarak apartman yönetimini oluşturan şahısların ve aynı amaca yönelik birlikte hareket eden benzeri teşekküllerin bir kağıda koyacakları birden fazla imzalarda alınacak harç yönünden yapılacak uygulamaya ilişkin olarak Türkiye Noterler Birliğince 21/12/2021 tarihinde yayımlanan 16 sayılı Genelge'nin iptali istenilmektedir.

DAVACILARIN İDDİALARI     : Türkiye’de görev yapan bütün noterlerin genelge hükümlerine uymasının zorunlu olduğu, hükümlerine uymayan noterler hakkında idari yönden disiplin işlemi, adli yönden de tazminat ve cezai yaptırımların uygulanabileceğiİ, genelge metninin uzun ve çelişkilerle dolu olduğu, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 44. maddesinin, bütün olasılıkları somut şekilde ortaya koyması, net, kesin çözümler sunmasına karşın genelge metniyle bu netliğin gölgelendiği ve belirsiz uygulamalara kapı aralandığı, genelge gerekçesinde, adalet müfettişleri tarafından yapılan teftişlerde yaratılan uygulama farklılıkları ve bundan doğan mağduriyetlerin önüne geçilmek istenildiğinin belirtildiği, denetim bakımından yetkisi olmayan adalet müfettişlerinin sınır tanımayan keyfi uygulamalarının kontrolsüz hale getirilmesinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 135

. maddesinin anlam ve amacına açıkça aykırılık  teşkil ettiği, adi ortaklığı teşkil eden kişi ya da kuruluşların hepsinin birbirinden tamamen bağımsız hal ve davranış içerisinde olamayacağı, aksine ortak hedef doğrultusunda iş üretme anlayışı çerçevesinde hareket edeceği, birlikte üstlenilen işi hepsi birlikte bir ve beraber olarak yekvücut halinde yapmayı taahhüt ettikleri, bu nedenle taraf oldukları iş ve işlemlerde ortaklığı oluşturan şirketlerin bir kağıda koydukları imzaları ayrı ayrı işler için konulmuş imza olarak kabul ederek harca tabi tutmanın yasanın açık ve amir hükmünün ihlali anlamına geldiği, adi ortaklık/girişim grubu/ortak girişim ile apartman yönetimi arasında hukuki veya fiili benzerlik bulunmadığı, statü itibariyle ortak girişim ve adi ortaklıklara ilişkin harçlarla ilgili bir genelgede, aynı kapsamda değerlendirilmesi mümkün olmayan apartman yönetimini de kapsar şekilde kural getirilmesinin geçerli bir yasal dayanağının bulunmadığı, aynı amaca yönelik birlikte hareket eden benzeri teşekküller şeklindeki iktisadi ve hukuki yapılanmaların; konumu, sıfatı, işleyişi ve tanımının somut olarak belirlenmeksizin afaki bir şekilde genelgeye alındığı, genelgenin özünün adi ortalık oluşturmasına rağmen, Kat Mülkiyeti Kanunda düzenlenen apartman yönetimini oluşturan şahısların genelge içerisinde değerlendirilmesinin kanunun sistematiğine aykırı olduğu, aynı amaca yönelik birlikte hareket eden benzeri teşekküllerin ilk bakışta adi ortaklık kapsamında olduğu değerlendirilebilse de; hangi oluşumların bu tanıma dahil edileceği, işleyiş ve temsil sorunlarının ne şekilde çözümleneceğinde belirsizlik bulunduğu, genelgelerin, yasanın anlam ve amacını aşamayacağı gibi yasada hiç öngörülmeyen bir düzenlemeyi ihtiva edemeyeceği, genelgede eşitlik, genellik, yansızlık, nesnellik, saydamlık ve hakkaniyet ilkelerine bağlı kalınmadığı, yasanın anlamı ve yasa koyucunun amacıyla bağdaşmayan belirsizlik ve keyfiliklere neden olduğu, Noterler Birliği ve Gelir İdaresi Başkanlığı arasındaki 33 yıl gibi çok eski bir zamana dayanan yazışmaların temel nedeninin; noterlik teftişleri sırasında adalet müfettişlerinin noterlik işlemlerinden alınacak harç ve damga vergisinin hesaplarken işlemlerde yer alan imza sayısı, imza sahipleri arasındaki ilişkinin niteliği ve temsil konusunda birbirinden farklı ve keyfi bir durum takınılarak amir yasa hükmünün gereksiz yere zorlamalarından kaynaklandığı iddia edilmiştir.

DAVALILARIN SAVUNMASI  : 
           Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından;
Noterlerin, noter işlemini yapan uygulayıcı kurumlardan olduğu, harcın mükellefinin ise noterdeki işlemlerin taraflarının olduğu, noter harcının da mükelleflerden alındığı, Başkanlıkça Birliğe verilen görüşlerin ise, noterde yapılan işlemlerde mükelleflerden ne şekilde harç alınacağına ilişkin olduğu, verilen görüş yazılarının uygulayıcı kurum olan noterleri hukuken etkilemediği, harcın mükelleflerini etkilediği, noterlere verilen görüş yazısının aynı konuda mükelleflere verilen görüşten farkı bulunmadığı, verilen görüşün düzenleyici işlem olarak değerlendirilmesine olanak bulunmadığı, Türkiye Noterler Birliğine gönderilen  yazıların, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun uygulanmasına yönelik Başkanlığın yorum ve görüşlerini içerdiği, daha önce yürürlüğe konulan üst hukuk normunu yineleyen veya bu normun nasıl anlaşılması gerektiği konusunda alt idari birimlere ya da idare edilenlere açıklamalara getiren idari tasarrufların, hukuki düzeninde herhangi bir değişiklik oluşturamayacakları, idare edilenler yönünden bağlayıcı, dolayısıyla da düzenleyici olmadıkları, idarenin bu nitelikteki bir işleminin, idari yargı denetimine tabi tutulmasının, bu denetimin varlık nedenine uygun düşmeyeceği, harcın mükellefinin, harca tabi işlemi olan tarafların olduğu, harcın yanlış uygulanmasından menfaatleri ihlal edilenlerin esas itibarıyla mükelleflerin olduğu, harca tabi işle tesis eden kurumların ise uygulayıcı kurumlar olduğu, Başkanlık görüşünün uygulanmasında bu kurumların menfaat ihlalin söz konusu olmadığı, dava konusu genelge ve atıf yapılan genelgelerin incelenmesinden, konuya ilişkin Başkanlık görüşlerinde olmamasına rağmen Türkiye Noterler Birliğince görüşlerimizin dışında, bunları aşacak şekilde açıklamalar yapıldığı, davacıların da bu görüşleri gerekçe göstererek Başkanlık görüşünün iptali istemiyle karşı dava açtığı, dava konusu yazılarda, 492 sayılı Kanunun 44. maddesinin uygulanmasına yönelik olarak, Noterler Birliğinin dava konusu genelgesinde bahsi geçen şekilde ortak girişim, ortak girişim dışındaki adi ortaklıklar, apartman yönetimini oluşturan şahıslar ve aynı amaca yönelik birlikte hareket eden benzeri teşekküller yönünden herhangi bir ayrıma yer verilmediği, dava konusu genelgede hukuka aykırılık bulunmadığından, işlemin yürütülmesinin de kendisi açısından telafisi imkansız ve güç zarar doğurabilmesinin ihtimal dahilinde olmadığı iddia edilmiştir.
Türkiye Noterler Birliği  tarafından;

Türkiye Noterler Birliği  tarafından;
Vergi mevzuatı ile ilgili yapılan düzenlemelerin, düzenleyici kurum olan Hazine ve Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığınca yapıldığı, uygulamada işlem güvenliğinin sağlanması bakımından ve noterlerin herhangi bir sorunla karşılaşmamasını sağlamak için zaman zaman Gelir İdaresi Başkanlığından görüş talep edildiği ve alınan görüşlerin genelge muhtevasında noterlere duyurulduğu, Türkiye Noterler Birliği’nin görevinin, düzenleyici kurum olan Hazine ve Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından hazırlanan görüşleri, uygulamaya esas teşkil etmesi bakımından genelge ve genel yazı yaparak noterliklere duyurmak, bu konularda noterlikleri bilgilendirmekle sınırlı olduğu, bu kapsamda, Birlikçe esasa ilişkin savunma yapılmasının söz konusu olamayacağı ifade edilmiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun "Kişilerin, imzaların, birden çok olması" başlıklı 44. maddesinde, bir kişinin birden çok kişiyi temsil etmesinin harcın artırılmasını gerektirmeyeceği, şu kadar ki, bütün imzaların tasdiki kanunen şart olan muamelelerde vekaleten imza edilmesi halinde,vekilin imzasının tasdikinden alınacak harcın temsil ettiği kişilerin sayısınca çoğaltılacağı, bir işte müştereken hareket eden vekillerin ve bir borca kefalet eden müteselsil kefillerin bir kağıda koyacakları birden çok imzaların bir imza sayılacağı, ancak mümessilin, haiz olduğu birden fazla sıfatlara dayanarak imza ederse sıfatları sayısınca harcın çoğaltılacağı, bir kişi hem kendisi için ve hem başkalarını temsil suretiyle imza ederse kendisi için ayrı, başkaları için de yukarıdaki fıkralara göre ayrı harç alınacağı, birden ziyade kimseler, bir kağıda ayrı ayrı işler için imza atıyorlarsa her birinden imza ettikleri kısım için ayrı ayrı harç alınacağı belirtilmiştir.
Madde hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden; tasdiki kanunen şart olan muameleler haricinde temsil ilişkisinde temsil edilen kişi sayısından bağımsız olarak kağıda konulan imzanın tek imza olarak kabul edildiği, birden fazla sıfatın temsili ya da temsilcinin temsil sıfatı dışında kendi namına da kağıdı imza etmesi halinde atılan imzaların birden fazla imza olarak sayılacağı, müteselsil kefalette ve aynı işe ilişkin olarak birden fazla kişinin kişinin vekil olarak tayin edilmesinde kefil veya vekillerin bir kağıda koyacakları birden fazla imzaların tek bir imza olarak addedileceği, birden fazla kimsenin bir kağıda farklı işler için imza atmaları halinde imza ettikleri her bir farklı bir işten ayrı ayrı olmak üzere harç alınacağı anlaşılmaktadır.

Noterlik faaliyeti gibi bir kamusal hizmetin karşılığı olarak noter harcının alındığı, her ne kadar adi ortaklığın tüzel kişiliği bulunmasa da üçüncü bir kişiye yönetme hakkı bırakılmadıkça adi ortaklığın üçüncü kişilerle yapılan hukuki işlemlerde ortaklarınca temsil/vekalet edildiği, bu nedenle aynı işe ilişkin olarak adi ortaklık adına ortakları tarafından noter harcına tabi bir kağıda koyacakları birden fazla imzanın tek bir imza olarak sayılması gerektiğinden, ortaklıkça birden çok imza atılmasının alınacak harç sayısını artırmayacağı sonucuna ulaşıldığı için verginin kanuniliği ilkesine aykırı olarak harcın konusunu genişletecek nitelikte tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmaması nedeniyle iptallerinin gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'İN DÜŞÜNCESİ : Dava; Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığının, ortak girişimi ve ortak girişim dışındaki adi ortaklıkları oluşturan gerçek ve hükmi şahısların bir kağıda koyacakları birden fazla imzalarda alınacak harç yönünden yapılacak uygulamaya ilişkin ... tarih ve ... sayılı ve ... tarih ve ... sayılı işlemleri ile anılan hususa ek olarak apartman yönetimini oluşturan şahısların ve aynı amaca yönelik birlikte hareket eden benzeri teşekküllerin bir kağıda koyacakları birden fazla imzalarda alınacak harç yönünden yapılacak uygulamaya ilişkin olarak Türkiye Noterler Birliğince 21/12/2021 tarihinde yayımlanan 16 sayılı Genelge'nin iptali istemiyle açılmıştır.
Davalı Gelir İdaresi Başkanlığı'nın usule İlişkin iddiaları: 
Dava konusu işlemlerin düzenleyici işlem mahiyetinde olup olmadığı yönünden yapılan inceleme:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 24. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde; Bakanlıklar ile kamu kuruluşları veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarınca çıkarılan ve ülke çapında uygulanacak düzenleyici işlemlere karşı açılacak iptal davalarının ilk derece mahkemesi olarak Danıştayda görüleceği kurala bağlanmıştır. Bu maddeye göre, bir düzenleyici işleme karşı açılacak davanın ilk derecede Danıştay'da görülebilmesi için davaya konu yapılan idari işlemin, yürütülmesi gereken genel düzenleyici idari işlem niteliğini taşıması gereklidir. 
 İdareler, Anayasa'da düzenleyici işlem olduğu belirtilen yönetmelikler dışında genelge, tamim, sirküler gibi değişik adlar altında da düzenleyici işlemler yapmaktadırlar. Davaya konu olan bir idari işlemin, düzenleyici işlem niteliğinde olup olmadığının tespitinde, işlemin adının ne olduğundan öte, içeriğinin nitelendirilmesi önem arz etmektedir.

İdareler, Anayasa'da düzenleyici işlem olduğu belirtilen yönetmelikler dışında genelge, tamim, sirküler gibi değişik adlar altında da düzenleyici işlemler yapmaktadırlar. Davaya konu olan bir idari işlemin, düzenleyici işlem niteliğinde olup olmadığının tespitinde, işlemin adının ne olduğundan öte, içeriğinin nitelendirilmesi önem arz etmektedir.
İdari işlemlerde, henüz işlemin tesisinden önceki safhada gerçekleştirilen faaliyetler idari işlemin hazırlığı niteliğinde kabul edilmektedir. Teklif, tavsiye, dilek, görüş, düşünce, mütalaa vb. şekillerde gerçekleştirilen işlemler, "hazırlık işlemleri" niteliğinde olup, doğrudan doğruya iptal davasına konu olamayacaklardır. Öğretide, "danışma işlemleri" ya da "görüş bildiren işlemler" veyahut "teklif ve tavsiye niteliğindeki işlemler" aynı kategori içeresinde değerlendirilmektedir. Bu tür işlemlerin sadece ilgililere bir hukuki durumu anlatan, açıklayan işlemler olduğu, dolayısıyla mevcut hukuk düzenine herhangi bir değişiklik oluşturmadığı ve "icrailik"den yoksun oldukları kabul edilmekle birlikte, idari işlem, zımni bir yaptırım tehdidi ile kişileri belirli bir yönde davranmaya mecbur bırakıyor ise, bu tip idari işlemler sadece bilgi verme niteliğinde değil, zorlayıcı veya emredici bir karakter taşıyan, icrailik özelliğine de sahip bulunan işlemlerdir. Bu nedenle iptal davasına konu olabileceklerdir. 
Davalı Gelir İdaresi Başkanlığı, devlet gelirlerine ilişkin mevzuatı hazırlayan ve gerekli koordinasyonu sağlayan, hiyerarşik olarak gelir idaresinin tepesinde yer alan bir kamu kurumu dur. Gelir İdaresi Başkanlığı'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 50. ve 128. maddelerinde yer alan noterlerin mali  sorumluluklarına yol açabilecek bir uygulama hakkındaki davaya konu olan resmi yazılı görüşlerinin (noterlik faaliyetinin kamu görevi niteliğinde olduğu ve davacı noterlerin söz konusu harcın mükellefi değil, sorumlusu olduğu hususları da dikkate alınırsa)  icrai nitelik taşıyan, zorlayıcı bir karaktere sahip olduğu görülmektedir. Bu itibarla, ihtilaf konusu idari işlemlerin 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 24. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamında olduğu sonucuna varılmıştır. 
Davacıların dava açma ehliyetinin bulunup bulunmadığı yönünden yapılan İnceleme: 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, iptal davaları, idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan davalar  olarak tanımlanmıştır. 
Dava açma ehliyetini sağlayan "menfaat" kavramı, iptal davasını açan davacı ile dava konusu ettiği idari işlem arasında kurulabilecek ilgiyi ifade etmekte; gerek öğretide gerekse içtihatlarda, dava konusu işlemle davacı arasında menfaat ilişkisinden söz edilebilmesi için kişisel, meşru ve güncel bir menfaatin mevcut olması gerektiği benimsenmektedir.

Dava açma ehliyetini sağlayan "menfaat" kavramı, iptal davasını açan davacı ile dava konusu ettiği idari işlem arasında kurulabilecek ilgiyi ifade etmekte; gerek öğretide gerekse içtihatlarda, dava konusu işlemle davacı arasında menfaat ilişkisinden söz edilebilmesi için kişisel, meşru ve güncel bir menfaatin mevcut olması gerektiği benimsenmektedir.
Menfaatin kişisel olması, ihlal edilen menfaatin davacıya ait olmasını ifade eder. Kişi, ancak kendisine ait olan bir menfaatin ihlal edilmesi halinde idari işleme karşı iptal davası açabilir.  İdari işlemin konusu, kişinin önceki hukuki durumunu; bir yaptırım, ödev veya borç yükleyerek onun yararına olmayacak şekilde değiştiriyor veya yükümlülüklerinde artış meydana getiriyor ise dava konusu idari işlem ile davacı arasında ciddi, makul, maddi ve manevi bir menfaat ilişkisinin bulunduğunun kabulü gerekir.
İptal davaları ile idari işlemlerin hukuka uygun olup olmadığının saptanmasına, böylece de idarenin hukuka bağlılığının belirlenmesine, sonuçta hukuk devletinin gerçekleşebilmesine olanak sağlandığından bu davalarda menfaat ilişkisinin bu amaç doğrultusunda yorumlanması gerekir. (Danıştay İ.D.D.G.K., 26.5.2000, E:1999/390,K:2000/761)
492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 50. maddesinde düzenlenen, noterlerin şahsi tazmin sorumlulukları ile aynı Kanun'un 128. maddesi kapsamında memurların (ve kamu görevi niteliğindeki işleri yapmaları nedeniyle memur sayılan kişilerin) harcın ödenmesinden mükellefle ile birlikte müteselsilen sorumlu olacakları yolundaki yasal yaptırım hükümleri dikkate alındığında, dava konusu  idari işlemler, noter olan davacıların haklarını, yükümlülüklerini ve çıkarlarını etkilemektedir. 
 Menfaatin meşru ve güncel olduğu konusunda da tereddüt bulunmadığından, ihtilaf konusu idari işleme karşı açılan iptal davasında, davacıların meşru, kişisel ve güncel  menfaatlerinin bulunduğu sonucuna varılmıştır.
İşin esasına gelince;
Dava dosyasında üç ayrı idari işlem dava konusu edilmiştir.