muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14314, Karar No: 2007/1263, Tarih: 01.02.2007

-10-

2006/14314- 2007/1263

Sayılı Yasa gereğince yapılan kullanım kadastrosunda 2/B madde alanı olması nedeniyle ... ...’ın zilyetliğinde olduğu belirtilerek Hazine adına tesbit edilip kesinleştiği, 2924 Sayılı Yasanın 4127 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmüne göre “kadastro çalışmaları sırasında, fiili kullanım durumuna göre Hazine adına tesbiti yapılacak bu yerler üzerindeki muhtesat ile tasarruf eden kişilerin isimleri”nin tutanağın beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için, Hukuk Genel Kurulunun 10.11.1999 gün ve 1999/7-903-944 sayılı kararında kabul edildiği gibi, kadastro tesbitinin yapıldığı tarihte “orman köyü nüfusuna kayıtlı olmaları ve yasanın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren geriye doğru en az 5 yıl müddetle o yerde ikamet etmiş bulunmaları gerektiği”, somut olayda; davacı kooperatifin kadastro tesbit tarihinde taşınmaza zilyet olmadığı, tesbit ve tapuya tescil tarihinden çok sonra taşınmazı ...' dan satın aldığı, tüzel kişilik olması nedeniyle orman köyü nüfusuna kayıtlı olamayacağı ve dava konusu taşınmazlar orman köyünde olmayıp, beldenin mahallesinde olması nedeniyle Hukuk Genel Kurulunun 09.06.1999 gün ve 1998/8-487-492 sayılı kararında kabul edildiği gibi, 2924/4127 Sayılı Yasanın 11. maddesinde öngörülen "muhtesat ile tasarruf eden kişilerin isimlerinin" tutanağın beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için taşınmazın orman köyü sınırları içinde olması gerektiği, bu hükümlerin beldelerde uygulama olanağı bulunmadığı, kütüğün beyanlar hanesinde gösterilen zilyetlik şerhinin ayni hak olmayıp, kişisel hak niteliğinde bulunduğu, tapu sicilinden ayrı olarak alınıp satılması ve değiştirilmesinin olanaksız olduğu, böyle bir talebin Tapu Sicil Müdürlüğünce yerine getirilemeyeceği, tarafların isteğiyle dahi, Tapu Sicil Müdürlüğünde yapılamayan işlemin mahkemelerden dava yoluyla da istenemeyeceği, aksi taktirde kadastro tesbitinin kesinleşmesinden sonra yapılacak her devir işleminin ayrı bir davayı gerektireceği, yasanın amacının bu olmadığı, esasen beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin Hak sahipleri tesbit komisyonunu bağlamayacağı, 1961 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda orman sınırı içinde olması nedeniyle orman olarak tapulama dışı bırakılan ve 1976 yılında kesinleşen işlemle orman rejimi dışına çıkartılan ve 1988 yılında bu niteliği ile Hazine adına tesbit ve 01.03.1993 tarihinde Hazine adına tescil edildiği anlaşılan taşınmaz hakkında açılan tapu kaydı iptal ve tescil davası ile beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin silinmesi davasının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davacı Kooperatif’in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının temyiz eden Kooperatif üzerinde bırakılmasına, 01/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9497, Karar No: 2016/9032, Tarih: 28.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/9497 E.  ,  2016/9032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, dayısı olan müştekinin börek dükkanında iki yıldır çalıştığı, bu dönemde, 23/06/2012 tarihinde işyerindeki çekmeceden 250 TL para aldığı ve yine 24/06/2012 günü masanın üzerinde duran 180 TL'yi ve fakirler için toplanan kumbaradaki 150 TL parayı alarak dükkandan ayrıldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

a)Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü birden fazla ihlal ederek, değişik zamanlarda birden fazla kez menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

b)Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

c)TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim hükmünün, erteleme, paraya çevirme ve CMK'nın 231. maddesi hükümlerinin uygulanmama nedenlerinin gerekçede tartışılmaması,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16175, Karar No: 2012/4483, Tarih: 04.04.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/16175 E.  ,  2012/4483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme

Hüküm : 1- TCK'nın 265/1, 62, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK'nın 265/1, 62, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın 152/1-a maddesi yerine 265/1 olarak yazılması, kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından "265/1" ibaresi çıkarılarak yerine "152/1-a" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

a- Olay tutanağı, tutanak düzenleyici polis memurlarının aşamalarda alınan beyanları ve tüm dosya kapsamından, görevli memura direnme suçuna ilişkin olarak sanığın hakkında işlem yapılmak üzere ekip aracına binmemek için zorluk çıkarmaktan ibaret eyleminde, görevli memura direnme suçunun "cebir, şiddet ve tehdit" unsurunun ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılıp gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Kabule göre de; görevi yaptırmamak için direnme suçunun niteliği itibariyle meydana gelen maddi bir zarar bulunmadığı gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9399, Karar No: 2021/193, Tarih: 13.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9399 E.  ,  2021/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yerleşim yerinde, gündüz vakti, sanık, idaresindeki otomobil ile iki yönlü yolda sokak içinde seyir halindeyken sanığın seyir yönüne göre yolun sağ tarafında kaldırımda oynayan 7 yaşındaki mağdur çocuğun karşıya geçmek için aniden yola girdiğinde aracının sağ ön kısmı ile çarpması sonucu mağdur çocuğun ağır (4. derece) kemik kırığı şeklinde yaralandığı, trafik bilirkişi raporu ile sanığın kusuru bulunmadığının tespit ve kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4711, Karar No: 2009/12207, Tarih: 08.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/4711 E.  ,  2009/12207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlular hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte, borçlu A.A. .San. İnş. Tic. Ltd. Şti ve M.D. vekili, müvekkillerinin ikametgahlarının Silifke  olduğundan, yetkiye,  itirazla dosyanın Silifke İcra Müdürlüğüne gönderilmesini talep etmiştir.  Mahkemece 27.11.2008 tarihli duruşmada takibe konu çekte Kocaeli İcra Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetki itirazı ret edilmiştir.

Kural olarak bir davanın görülmesi sırasında birden fazla  mahkemenin (veya  icra dairesinin )  yetkili olması durumunda seçim hakkının davacıya ait olduğu tartışmasızdır. Davacı bu hakkını yanlış kullanarak yetkisiz mahkemede ( veya icra dairesinde ) dava açıldığı takdirde  seçim hakkı doğal olarak davalıya geçecektir.

Somut olayda, borçlu davacıların ikametgâh adreslerinin S.-İ., diğer borçlu Ö. Müt. ve Tic. A.Ş. nin  ise K.-M.olduğu, takip konusu çekte muhatap banka ve keşide yerinin Kocaeli olduğu görülmektedir. Çeklerde borçluların ikametgahı adresi, keşide yeri ve muhatap bankanın bulunduğu yerde icra takibi yapılabileceğinden alacaklı bunlardan birinde icra takibi yapabilir.Ancak, alacaklı yetkili olmayan Adana İcra Dairelerinde takip başlattığı dolayısıyla yetkisiz yerde takip yapmakla alacaklıdaki seçim hakkının, süresinde yetkiye  itiraz eden   borçluya geçtiği anlaşılmaktadır. Borçlular da itirazlarında ikametgâhları adresi Silifke İcra Müdürlülüğünün yetkili olduğunu belirterek tercihlerini kullanmışlardır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle itiraz eden borçluların  yetki itirazlarının kabulü ile dosyanın Silifke İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle itirazın reddi  isabetsizdir.  Ayrıca, diğer borçlulardan Ö.Müt. Ve Tic.A,Ş.ye ise ödeme emri Kocaeli adresinde 10.11.2008'de tebliğ edilmiş olduğundan, süresinde itiraz edip etmediği araştırılarak, itiraz etmediği takdirde bu şirket hakkında dosyanın tefriki gerekeceğinden bu hususun mahkemece araştırılmamış olması da yerinde değildir.

Kabule göre de, takip konusu çekle ilgili olarak, Kocaeli İcra Dairesinde takip yapılmadığı, takibin Adana İcra Dairesinde başlatıldığından  “Kocaeli"  icra daire ve mahkemelerinin yetkili kılındığı gerekçesiyle yetki itirazının  reddi yönünde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/06/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4721, Karar No: 2018/212, Tarih: 09.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/4721 E.  ,  2018/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Her ne kadar sanık savunmasını verirken müdafii talebi olmadığını belirtmişse de, sanık hakkında 09.04.2014 tarihinde karar verildikten sonra, sanığın vekaletnamesinin eklendiği bir dilekçe sunan sanık müdafiinin temyiz ettiğine dair tebliğnamede görüş belirtilmiş ise de karar tarihinden sonra, kararın sanığa tebliğ edildiği, sanık ... tarafından da kararın temyiz edildiği ve tebliğnamede buna ilişkin bir görüş olmadığı yazıldığı üzere anlaşılmakla bu konuda görüş bildiren ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15231, Karar No: 2015/1256, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/15231 E.  ,  2015/1256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/521, Karar No: 2006/3260, Tarih: 17.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/521 E.  ,  2006/3260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğu nedeniyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Yerinde yapılan inceleme sonucu dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin tespiti yöntem olarak doğru ise de, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenlemiş olup bu madde hükmüne göre arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin saptanması, taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin bilirkişi raporunda belirtilmek suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre de anılan yasa maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan ve bilirkişilerce taşınmazın sulu ya da kuru olmasına göre münavebeye alınacak ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması suretiyle değerlendirme yılı itibariyle getireceği net gelirin saptanıp buna kapitalizasyon faizi oranının uygulanarak bedelinin belirlenmesi, bu değeri etkileyebilecek objektif unsurlar varsa bunlarda ayrıca belirtilmek ve dikkate alınmak suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değeri tespit edilmelidir.Somut olayda dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu saptandığına göre bu niteliğine göre münavebeye alınacak ürünlerin Gördes İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilecek olan 2004 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının esas alınıp getireceği net gelirin bulunması, buna %5 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması, taşınmazın bulunan bu değerini etkileyecek nitelikte objektif unsurlar sözkonusu ise bilirkişi kurulunca bu unsurların neler olduğu ve değeri ne oranda etkilediği de açıkça belirtilerek denetime elverişli gerekçeli bir değerlendirme raporunun düzenlenmesi sonucu taşınmaz malın bedelinin tespiti gerekirken, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü (lokal) verilere göre değer belirleyen bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi hükmü uyarınca mahkemece verilen nihai kararda taşınmaz malın idare adına tesciline ve kamulaştırma bedelinin hak sahibine ödenmesine karar verilmesi gerekirken, salt taşınmazın idare adına tesciline ve bedelin tespitine denilmekle yetinilip kamulaştırma bedelinin hak sahibine ödenmesi yolunda hüküm kurulmamış olması da usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece değinilen yasa maddesi ile Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gözönünde tutularak bilirkişi kurulundan yukarıda değinilen hususlara uygun biçimde ek rapor alınması, gerektiğinde yerinde yeniden inceleme yapılması suretiyle dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmeli ve oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19101, Karar No: 2014/24337, Tarih: 19.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19101 E.  ,  2014/24337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul Anadolu 22. İş Mahkemesi

Tarihi :28.05.2014

No :2013/834-2014/364

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi.. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 86. maddesidir Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, davalı Ç.. A.. ile evli olup, davalının işletmiş olduğu markette kasiyer olarak 05/12/2007 ile 23/07/2012 tarihleri arasında sigortalı işçi şeklinde çalıştığını, davalının sadece 28/01/2011 ile 23/07/2012 tarihleri arasında sigortasını yatırdığını, 05/12/2007 ile 27/01/2011 tarihleri arasındaki dönemin sigortasını yatırmadığını beyanla, 05/12/2007 ile 27/01/2011 tarihleri arasında sigortalı olarak çalıştığının tespitini istemiş olup, mahkemece, davacı ve davalı Ç.. A..'ın dava tarihi itibari ile evli oldukları, davacının hizmet akdi ile bir işçi olarak davalı Ç. işyerinde işçi olarak çalışmadığı, davacı ile davalı arasında hizmet akdinin kurucu unsurlarından olan bağımlılık ve ücret unsurlarının bulunmaması nedeniyle hizmet

akdinin varlığının kabul edilemeyeceği, davacının zaman zaman kocası olan davalı Ç.. işyerinde kocasına yardım ettiği, davalı Ç.. ait işyerinin gerçekte aile birliğine ait bir işyeri olup, davacının da kocası ile birlikte işveren konumunda bulunduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre toplanan deliller ve birbirini doğrulayan bordrolu tanık beyanları ile devam eden dönemdeki sigortalılık bildirimleri yazılı şekilde göz önüne alınarak davanın talep konusu dönem yönünden kabulü yerine reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/253, Karar No: 2023/6181, Tarih: 27.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/253 E.  ,  2023/6181 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2006/480 E., 2018/8 K.

...

...

...

KARAR : Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

TEMYİZ EDENLER : Asli müdahil ..., asli müdahil ... vekili, asli

müdahil ..., asli müdahil ... vekili,

asli müdahil ... vekili, asli müdahil ...

vekili, asli müdahil ... vekili, asli müdahil ...

... mirasçıları, davalı ..., davalı ...

Oturan vasisi ..., davalı ... ve arkadaşları

vekili, davalı ... ... vekili, davalı ...

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, asli müdahil Orman İdaresinin davasının kabulüne, diğer davacı ve asli müdahillerin davalarının reddine karar verilmiş olup, hükmün, asli müdahil ..., asli müdahil ... vekili, asli müdahil ..., asli müdahil ... vekili, asli müdahil ... vekili, asli müdahil ... vekili, asli müdahil ... vekili, asli müdahil ... mirasçıları, davalı ..., davalı ... vasisi ..., davalı ... ve arkadaşları vekili, davalı ... ... vekili, davalı ..., davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İlk Derece Mahkemesinin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; " İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 10 uncu maddesi hükmü ile tutanaklarının malik hanelerinin açık bırakıldığı gözönüne alınarak, bu yolla saptanan dava niteliği dikkate alındığında, yapılan araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı, katılan davacıların dayandığı K.Evvel 1325 Daimi 114 ... kök tapu kaydı ile tedavül kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözlerinin, komşu taşınmazların tespit tutanağı, içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmediğinden soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada, kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri yöntemine uygun biçimde gösterilmediğinden, keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediği açıklanarak, bu doğrultuda öncelikle katılan davacıların tutunduğu K.Evvel 1325 Daimi 114 ... tapu kaydının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesi, bundan sonra dayanılan tapu kayıtlarının dava dışı başka taşınmaz ya da taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup saptanması, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ya da taşınmazlarla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik haritanın Kadastro Müdürlüğünden getirtilmesi, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları kayıtların, davalı iseler dava dosyalarının getirtilmesi, dayanılan kaydın dava dışı başka taşınmazlara revizyon gördüğü ve davalı olduğu saptandığı takdirde usulün 45 ve onu izleyen maddeleri uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulması, vurgulanan bu olgunun dava ekonomisi ve kaydın kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için zorunlu olduğunun özellikle dikkate alınması, ayrıca taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından yapılmış ve onaylanmış imar planı ve eki harita ile dayanağı belgelerin onay gününü gösterecek şekilde Belediye Başkanlığından getirtilmesi, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde taşınmazlar başında yeniden keşif yapılması, 3402 ..