muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/2257, Karar No: 2024/3963, Tarih: 15.10.2024

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Aktarılan mevzuat hükümlerinden, davalı idarenin düzenlemeye tabi dağıtım tarifesini onaylamak ile yetkili olduğu, söz konusu tarifenin dağıtım faaliyetinin yürütülmesi hizmetini lisansa tabi olarak sürdüren tüzel kişilerin gelir düzenlemesinin bir sonucu olarak ortaya çıktığı, bu kapsamda ilgili mevzuat hükümleri ile verilen yetkiler çerçevesinde davalı idare tarafından tarifelerin belirlenebileceği anlaşılmaktadır. 
6446 sayılı Kanun, dağıtım şirketlerini, dağıtım tesislerini yenilemek, kapasite ikame ve artırım yatırımlarını yapmakla yükümlü kılmakta; özelleştirme sonrası elektrik dağıtım tesislerinin iyileştirilmesi, güçlendirilmesi ve genişletilmesi için yapılan yatırımların mülkiyetinin kamuya ait olduğunu belirtmekte; özelleştirilen elektrik dağıtım tesis ve varlıklarına ilişkin her türlü işletme ile yatırım planlaması ve uygulamasında onay ve değişiklik yetkisini Kurula vermektedir. Bu kapsamda belirlenen dağıtım bedeli üreticilerin dağıtım sistemine verdiği enerji miktarı üzerinden hesaplanmakta olup, sisteme verilecek kWh cinsinden bir birim enerji karşılığında ödenecek birim bedel belirlenmektedir. 
	Dağıtım tesislerinin varlığı, dağıtım faaliyetinin yürütülebilmesi için zorunlu olup, kamu hizmeti niteliğindeki bu faaliyetin yerine getirilebilmesi için oluşan maliyet, dağıtım bedeli olarak kullanıcılara yansıtılmaktadır. Kanun, dağıtım faaliyeti için onaylanan gelir tavanları ile öngörülen dağıtıma esas enerji ve abone grubu oransallıkları ile elde edilen dağıtım bedelinin yansıtılmasında herhangi bir istisnai kurala yer vermemiş, dağıtım sistemi kullanıcılarının tamamını yükümlü kılmıştır.	Bu kapsamda, lisanssız üreticilerin de dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedelleri ödemesi gerektiği açıktır.
 Davalı idare tarafından dava konusu Kurul kararı tesis edilmeden önce hazırlık çalışmalarına başlanmış, öncelikle her bir dağıtım şirketinin 2023 yılı dağıtım gelir tavanı ayrı ayrı onaylanmış, toplam dağıtım gelir tavanı ile dağıtıma esas tahmini tüketim verilerinin dikkate alınması suretiyle tüketici grubu bazında dağıtım bedeli hesaplanmıştır. Dava konusu Kurul kararıyla yapılan hesaplamalar sonucunda belirlenen veriler dikkate alınarak, dağıtım şirketleri tarafından dağıtım sistemi kullanıcılarına 01/01/2023 tarihinden itibaren uygulanacak tabloların onaylanmasına karar verilmiştir.
	Tarife hazırlıkları aşamasında yapılan çalışmalarda, lisanssız elektrik üreticilerine sistem üzerinde oluşturdukları ek maliyetlere göre farklı bir bedel uygulanmasının gerekli olduğu kabul edilerek bu üreticiler yönünden ayrı bir değerlendirme yapılmış, yapılan değerlendirme neticesinde, lisanssız elektrik üreticileri için belirlenen bedel, tek terimli kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer ... (orta gerilim) abone grubuna uygulanan dağıtım birim bedeline eşit bir biçimde 66,8442 kr/kWh olarak belirlenmiştir.

Aktarılan süreç neticesinde onaylanan tarife tabloları incelendiğinde, lisanssız üreticiler için uygulanan dağıtım bedelinde %132,37 oranında artış gerçekleştiği görülmektedir. Davalı idare tarafından artışın temel sebebinin, dağıtım şirketlerinin gelir tavanında meydana gelen artış olduğu ifade edilmektedir. Toplam gelir tavanı 2022 yılında 43.854.851.544-TL (TÜFE=Haziran 2022=688,85) olarak onaylanmış iken, 2023 yılı gelir tavanı ise 110.136.193.185-TL (TÜFE=Haziran 2023=1.353,61) olarak onaylanmıştır. Gelir tavanındaki artışta büyük ölçüde TÜFE ve yatırım kaynaklı şebeke büyümesinin etkili olduğu belirtilmiştir.
	Davalı idare tarafından lisanssız elektrik üreticilerinin dağıtım bedelindeki artışa  yönelik söz konusu açıklamalarda bulunulması üzerine Dairemizin 03/05/2023 tarihli ara kararı ile davalı idareden; " 4- Lisanssız üretim tesislerinin profillerinin gündüz yoğun diğer saatlerde ise daha az şebeke kullanımı yaptığından hareketle 'kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer' abone grubu (eski adıyla ticarethane) ile benzer şebeke kullanım yapısında olduğundan bahisle dağıtım bedelinin belirlendiği görüldüğünden, lisanssız üretim tesisleri ile kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer abone grubunun dağıtım bedelinin belirlenmesine ilişkin olarak maliyet yapıları arasında nasıl bir benzerlik bulunduğunun, söz konusu benzer maliyet yapısının hangi kalemlerden oluştuğunun açıklanmasının istenilmesine" karar verilmiştir.
	Ara kararımıza cevaben sunulan ve 23/06/2023 tarihinde kayıtlara alınan ... tarih ve E:... sayılı yazıda, lisanssız üretim tesislerinin, çok büyük bir oranda güneş santrallerinden oluştuğu, bu tesislerde şebeke kullanım profilini güneş enerji santrallerinin belirlediği, güneş enerjisine dayalı üretim yapan, farklı güçlerdeki lisanssız üretim tesislerinde gündüz saatlerinde şebeke kullanımının yoğun olduğu, diğer kaynaklara dayalı üretim tesislerinin ve tüketicilerin tüketim profilleri ile birlikte dikkate alındığında lisanssız üretim tesislerinin tek başlarına ve/veya tüketim tesisleri ile bütünleşik olarak gündüz yoğun diğer saatlerde ise daha az şebeke kullanımı yaparak kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer abone grubu (eski adıyla ticarethane abone grubu) ile benzer şebeke kullanım yapısında oldukları ve şebeke üzerinde aynı maliyetlere sebebiyet verdikleri,
	Lisanssız elektrik üretiminin amacına uygun olmayacak şekilde piyasada faaliyette bulunan tesislerin ihtiyaç fazlası üretimlerini sisteme vermeleri durumunda aşağıda belirtilen problemlerin baş gösterdiği;

Lisanssız elektrik üretiminin amacına uygun olmayacak şekilde piyasada faaliyette bulunan tesislerin ihtiyaç fazlası üretimlerini sisteme vermeleri durumunda aşağıda belirtilen problemlerin baş gösterdiği;
	*Enerji verimliliği, kalitesi ve devamlılığını esas alan bir sistemde meteorolojik bağımlılığı olan yenilenebilir enerji santrallerinin (özellikle güneş ve rüzgâr enerjisi santralleri) oranı arttıkça ani gerilim değişikliklerinin sistemde gerilim dalgalanmalarına neden olduğu, ayrıca, bir dağıtım bölgesinde birçok noktadan lisanssız üreticiler tarafından şebeke limitlerinin dışında sisteme enerji verilmesi nedeniyle frekans ve gerilim kontrolünün yönetimi zor bir hale geldiği,
	*Bulutlanma ve rüzgâr hızındaki artış gibi nedenlerle dağıtık (dağıtım şebekesine bağlı) yenilenebilir üretim tesislerinden sisteme verilecek olan enerji miktarındaki anlık değişkenliklerin saatlik talep tahminlerini büyük oranda sapmalara uğrattığı ve bu durumun dağıtım şirketinin dengesizlik maliyetlerinin katlanarak artmasına sebep olduğu,
	*Dağıtık üretim tesisi içeren bir dağıtım şebekesinde kapasite artımı, yük yönetimi ve dağıtım otomasyonu tasarlanırken kayıplar, aşırı yüklenme senaryoları, güç kalitesi sapmaları ve çevresel faktörlere bağlı birçok değişkenin yönetilebilmesi sorununun ortaya çıktığı,
	Yukarıda belirtilen durumların tüketicilerin elektrik kullanımlarına bağlı olarak da benzer şekilde tüketici kaynaklı olarak görülebildiği, tüketicilerin, elektrik taleplerine ilişkin bir beyanda bulunmadan ihtiyaçlarına göre enerji tükettiği, bu duruma bağlı olarak, tüketimde farklılaşmalar, dengesizlikler, frekans ve gerilim kontrol güçlüğü gibi yukarıda sayılan aynı durumlarla karşılaşıldığı ve dağıtım şirketlerine bu durumların mali yük getirdiği,
	Lisanssız üreticilerin sayısının giderek artması ve sistemi yoğun bir şekilde kullanmalarına paralel olarak; dağıtım şirketlerince bağlantı anlaşması düzenlendiği, sayaç tesisi sağlandığı, üreticilerin sayaçlarının okunduğu, üreticilere ödeme bildirimi bırakıldığı, arıza onarım işlemleri yapıldığı, uzlaştırma işlemlerinin yürütüldüğü, sunulacak hizmetler için personel alımı yapıldığı, bu işlemler kapsamında sayaç okuma gideri, IT (teknoloji) gideri, sistemde reaktife yol açılmasından kaynaklı reaktif ceza maliyeti, personel gideri, idari giderler, kira gideri vb. giderlerin oluştuğu,
	Dağıtım şirketlerinin hizmet verdiği tüketiciler için sayaç yatırımı yapıldığı, ödeme bildirimi ve ikinci bildirim bırakma giderleri, çağrı merkezi giderleri, bakım onarım gideri, donanım ve/veya yazılım hizmetlerinden oluşan teknoloji gideri, personel, malzeme, araç- bina kira gideri ile idari giderlerin oluştuğu ve bu maliyetlerin tüketicilere yansıtıldığı,

Dağıtım şirketlerinin hizmet verdiği tüketiciler için sayaç yatırımı yapıldığı, ödeme bildirimi ve ikinci bildirim bırakma giderleri, çağrı merkezi giderleri, bakım onarım gideri, donanım ve/veya yazılım hizmetlerinden oluşan teknoloji gideri, personel, malzeme, araç- bina kira gideri ile idari giderlerin oluştuğu ve bu maliyetlerin tüketicilere yansıtıldığı,
	Kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer abone grubu ile lisanssız üretim tesislerinin aynı kullanım profilinde olması; kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer abone grubu için oluşan diğer işletme ve yatırım maliyetlerinin aynı şekilde lisanssız üretim tesisleri için de oluşuyor olması; dengesizlik, frekans ve gerilim kontrolü gibi sayılan hususların lisanssız üretim tesisleri tarafından, tüketicilerle aynı şekilde karşılanmaması nedeniyle lisanssız üretim tesislerinin kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer abone grubu ile aynı maliyet yapısında ve grubunda yer almak durumunda olduğu,
	Lisanssız üretim tesislerinin güçleri de göz önüne alınarak bu tesisler için kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer ... abone grubu için belirlenen katsayıların uygulanmasının gerektiğinin değerlendirildiği, bu minvalde, lisanssız üretim tesislerine, oluşturdukları maliyetlere esas olarak kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer abone grubu dağıtım bedelinin uygulandığı şeklinde beyanda bulunulmuştur. 
Yapılan açıklamalardan, lisanssız üreticilere uygulanacak dağıtım bedellerinde ortaya çıkan artışın asıl sebebinin dağıtım şirketlerinin gelir tavanındaki artış (%251 oranında) olduğu, bu artışta TÜFE ve yatırım kaynaklı şebeke büyümesinin etkili olduğu, gelir tavanının yaklaşık %27'lik kısmının ise kontrol edilemeyen maliyet bileşeni olarak dikkate alınan ve dağıtım şirketlerinin doğrudan TEİAŞ'a ödedikleri sistem kullanım ve sistem işletim bedellerinden oluştuğu, lisanssız üreticilerin aynı zamanda tüketici olduğu, şebekeye oluşturdukları ilave işletme ve yatırım maliyetlerinin normal tüketicilerle benzer nitelikte olduğu, ayrıca lisanssız üreticilerin elektrik şebekesi kullanım profilinin kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer abone grubuyla benzer olduğu, bu kapsamda benzer şebeke kullanım profiline sahip olmaları nedeniyle lisanssız üreticilere uygulanacak artış oranının anılan abone grubuna uygulanacak artış oranı ile aynı olacak şekilde belirlendiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, 6446 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri ile verilen yetki kullanılmak suretiyle dağıtım bedellerinin maliyet esaslı tarife belirleme yetkisi kapsamında Kurul tarafından belirlendiği; tarifede yaşanan artışın temel sebebinin dağıtım şirketlerinin gelir tavanındaki artış olduğu, lisanssız üreticiler açısından yapılan artış oranının objektif kriterler gözetilerek benzer şebeke kullanım profiline sahip oldukları kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer abone grubundaki tüketicilerle aynı oranda olacak şekilde belirlendiği, dağıtım bedellerini belirleme yetkisi kullanılırken 6446 sayılı Kanun'un amacı doğrultusunda dağıtım tarifesi içerisinde dikkate alınan maliyet unsurlarının, üreticilere ve tüketicilere yansıtılması hususunda makul bir dengenin de gözetildiği, bu suretle tüketicilere kaliteli, sürekli ve düşük maliyetli elektriğin ulaştırılmasının, aynı zamanda da dağıtım faaliyetinin sürdürülebilmesi için gereken gelir ihtiyacının mevzuat doğrultusunda belirlemesinin amaçlandığı anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararının "Lisanssız Üreticilere İlişkin Tek Terimli Dağıtım Tarifesi"ne ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Diğer yandan her ne kadar davacı tarafından lisanslı üreticiler ile lisanssız üreticiler arasında ayrım yapıldığı ve dağıtım bedellerinin lisanssız üreticilerin aleyhine olacak şekilde belirlendiği iddia olunmuş ise de, ilgili mevzuat ile lisanssız üreticilere uygulanan dağıtım sistemi kullanım bedelinin, üretim tesislerinin sistem üzerinde oluşturduğu ek maliyetler dikkate alınarak farklılaştırılabilmesine imkan tanındığından bu iddiaya itibar edilmemiştir.
Öte yandan, davacı tarafından, 30/12/2021 tarih ve 10700 sayılı Kurul kararıyla  lisanssız üreticilere uygulanacak dağıtım bedellerinin on yıl süreyle %75 indirimli olarak uygulanması şekilindeki uygulamanın sona erdirildiği, söz konusu indirimin kaldırılması ile dağıtım bedellerinde artış yaşandığı, dava konusu karar ile bu artış gözetilmeden ilave bir zam yapıldığı iddia edilmekte ise de, 10700 sayılı Kurul kararının dağıtım bedellerinin belirli bir süre ile %75 oranında indirimli olarak uygulanmasının sona erdirilmesine ilişkin olduğu, dava konusu Kurul kararının ise anılan karardan bağımsız olarak mevzuatta tanınan yetki çerçevesinde dönemsel olarak tarifelerin belirlenmesine ilişkin olduğu, bu bakımdan dava konusu işlem ile 10700 sayılı Kurul kararı arasında herhangi bir sebep-sonuç ilişkisinin bulunmadığı, kaldı ki 10700 sayılı Kurul kararının iptali istemiyle açılan davalarda Dairemizce "davanın reddi" yönünde kararlar verildiği ve söz konusu kararların temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği göz önüne alındığında, davacının bu iddiasının da yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

Ayrıca, davacı tarafından, tarifede meydana gelen artışın enflasyon oranının çok üzerinde ve fahiş olduğu ileri sürülmüş ise de, enflasyon oranının tarife hesaplamalarında dikkate alınan unsurlardan yalnızca birisi olduğu, dağıtım şirketlerinin dağıtım gelir tavanı bileşenleri ve nitelikleri de dikkate alındığında, fiyat artışının enflasyon oranları ile sınırlı olmadığı, sisteme ilişkin bütün maliyetlerin dikkate alındığı bir metodoloji çerçevesinde artış gerçekleştirildiği anlaşıldığından, bu iddiaya da itibar edilmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ...TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 15/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla  karar verildi.
(X) KARŞI OY :
6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 14. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, kurulu gücü azami bir megavatlık yenilenebilir enerji kaynaklarına dayalı üretim tesisinin lisans alma ve şirket kurma yükümlülüğünden muaf faaliyet kapsamında olduğu; üçüncü fıkrasında, lisans alma yükümlülüğünden muaf olan yenilenebilir enerji kaynaklarından elektrik enerjisi üreten kişilerin ihtiyacının üzerinde ürettiği elektrik enerjisinin sisteme verilmesi halinde elektrik enerjisi son kaynak tedarik şirketince, 10/05/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun'da kaynak türü bazında belirlenen fiyatlardan alınacağı; dördüncü fıkrasında, bu kişilerin sisteme bağlanmasına ilişkin teknik usul ve esaslar ile satışa, başvuru yapılmasına ve denetim yapılmasına ilişkin usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılan yönetmelikle düzenleneceği kurala bağlanmıştır.

Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin 9. maddesinin birinci fıkrasında, "Dağıtım tarifesi; elektrik enerjisinin dağıtım sistemi üzerinden naklinden yararlanan kullanıcılara eşit taraflar arasında ayrım gözetmeksizin uygulanacak dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedeller ile tarifenin uygulanmasına ilişkin hüküm ve şartlardan oluşur."; ikinci fıkrasında, "Dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedeller; ilgili dağıtım şirketi için belirlenen verimlilik hedefine ulaşılması ölçüsünde, dağıtım faaliyetinin yürütülmesi kapsamında gerekli olan yatırım harcamaları ile yatırım harcamalarına ilişkin makul bir getiri, sistem işletim maliyeti, teknik ve teknik olmayan kayıp maliyeti, kesme-bağlama hizmet maliyeti, sayaç okuma maliyeti, reaktif enerji maliyeti ve iletim tarifesi kapsamında ödenen tutarlar gibi dağıtım faaliyetinin yürütülmesi kapsamındaki tüm maliyet ve hizmetler dikkate alınarak belirlenir." kuralına yer verilmiştir.
Elektrik piyasasında dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedellerin dağıtım şirketlerinin dağıtım faaliyetlerini yürütebilmesi için gerekli olan maliyetler esas alınarak belirlenmesi gerekmektedir. Maliyet esaslı belirlenecek dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedeller ancak; bağlantı durumu, tüketim miktarı ve kullanım amacı gibi ölçütler esas alınarak farklılaştırılabilir.
Dağıtım bedelinin, dağıtım şirketlerinin dağıtım faaliyetlerini yürütebilmesi için gerekli olan maliyetlerden hareketle belirlenmesi ana kural olduğuna göre, lisanssız elektrik üreticilerinin lisanslı elektrik üreticilerinden farklı olarak sistemde hangi ilave maliyet unsurlarına neden olduğunun davalı idare tarafından teknik bir analiz yapılmak suretiyle ortaya konulması gerekir. Örneğin aynı bağlantı noktasından dağıtım sistemine bağlanan lisanslı elektrik üreticisi ile lisanssız elektrik üreticisinin ödeyeceği dağıtım bedelinin farklılaştırılmasını gerektiren ilave maliyet unsurlarının somut olarak açıklanması gerekir.
Bağlantı durumlarına göre, dağıtım sistemi kullanıcısı üreticilere üretim faaliyetleri için dağıtım bedeli, güç bedeli, gerekmesi hâlinde güç aşım bedeli, belirli koşullarda reaktif enerji bedeli uygulanmak suretiyle tarife oluşturulurken, lisanssız elektrik üreticilerinin bu maliyet unsurları dışında dağıtım sistemine ne gibi ilave maliyetler getirdiği davalı idare tarafından somut ve objektif bir şekilde açıklanamamıştır. Başka bir deyişle, lisanssız elektrik üreticilerinin hangi ilave maliyet unsurları itibarıyla lisanslı elektrik üreticilerine göre farklılaştırıldığı teknik bir analize dayalı hukuken kabul edilebilir somut delillerle ortaya konulamamıştır.

Ayrıca, kendi ihtiyacı olan elektrik enerjisini ürettiği için dağıtım sistemi üzerinde oluşan yükü kısmen azaltan lisanssız elektrik üreticilerinin, ihtiyaç fazlası ürettiği elektrik enerjisini dağıtım sistemine verirken dağıtım bedeli olarak objektif bir ölçüt olmaksızın genel bir yaklaşım ile hareket edilerek orta gerilim seviyesinden dağıtım sistemine bağlı kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer abone grubundaki tüketicilerle eşitlenmesinin adil ve hakkaniyete uygun olduğunu söylemek de mümkün değildir.
Bu itibarla, lisanssız elektrik üreticilerinin ihtiyacının üzerinde ürettiği elektrik enerjisini sisteme vermesi kanunun verdiği bir hak iken, belirsiz ilave maliyet unsurlarından söz edilerek dağıtım bedeli farklılaştırılmak, teknik bir analize dayalı objektif ölçütler ortaya konulmadan dağıtım bedelini fahiş oranda artırmak suretiyle, kanunun yenilenebilir elektrik enerjisi üretimini teşvik amacının etkisiz kılındığı ve ihtiyacın üzerinde üretilen enerjinin satışına dair hakkın kullanımının zorlaştırıldığı sonucuna ulaşıldığından, dava konusu Kurul kararının  "Lisanssız Üreticilere İlişkin Tek Terimli Dağıtım Tarifesi"ne ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Belirtilen nedenlerle, 29/12/2022 tarih ve 11537 sayılı Kurul kararının EK-2'sinde yer alan Nihai Tarife Tablosu’nun "Lisanssız Üreticilere İlişkin Tek Terimli Dağıtım Tarifesi"ne ilişkin kısmının iptali gerektiği oyuyla karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/2256, Karar No: 2024/3960, Tarih: 15.10.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2023/2256
Karar  No : 2024/3960 
DAVACI	: ... Sanayi ve Ticaret A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Kurumu 
VEKİLLERİ                      : Av. ..., Av. ...,
                                           Av. ..., Av. ..., Av. ...
DAVANIN KONUSU : 30/12/2022 tarih ve 32059 (2. Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan, 29/12/2022 tarih ve 11537 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının EK-2'sinde yer alan 01/01/2023 tarihinden itibaren uygulanacak Nihai Tarife Tablosu’nun "Lisanssız Üreticilere İlişkin Tek Terimli Dağıtım Tarifesi"ne ilişkin kısmının iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI  :
Dağıtım bedelinde yapılan artışın lisanssız üreticiler için %132 oranında olduğu, artış oranının fahiş düzeyde ve öngörülemez nitelikte olduğu, yapılan artışın gerekçesinin belirsiz olduğu ve artış oranı belirlenirken hangi objektif kriterlerin veya hesaplama tekniğinin kullanıldığının bilinmediği, enflasyon oranının üzerinde artış yapıldığı, dağıtım şirketlerinin lehine düzenleme yapıldığı, takdir yetkisinin kötüye kullanıldığı, maliyet artışındaki tüm yükün lisanssız üreticilere yüklendiği, dava konusu işlem nedeniyle finansal olarak zor duruma düşüldüğü, lisanslı üreticiler ile lisanssız üreticiler arasında ayrım yapıldığı ve lisanssız üreticilerin aleyhine olacak şekilde düzenleme yapıldığı, sistem kullanım bedellerinde lisanssız üreticiler yönünden 31/12/2021 tarihine kadar uygulanan %75 oranındaki indirimin kaldırılması sonrasında yapılan artışın adeta ikinci bir cezalandırma niteliğinde olduğu, dava konusu işlemde kamu yararı bulunmadığı ileri sürülmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI :
Öncelikle, usule ilişkin olarak, davanın süresinde açılmadığının tespiti hâlinde süre aşımı yönünden reddi gerektiği ileri sürülmüştür.