muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7248, Karar No: 2014/1106, Tarih: 17.02.2014

Düzce ili ... Mah. ....ada .. parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kat irtifaklı bağımsız bölümlerden 2 nolu bağımsız bölümün 52/2484 arsa paylı O... İnşaat Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti adına kayıtlı 23/2484 hissesinin, 4 nolu bağımsız bölümün 132/2484 arsa paylı O... İnşaat Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti adına kayıtlı 60/2484 hissesinin, 8 nolu bağımsız bölümün 148/2484 arsa paylı O.... İnşaat Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti adına kayıtlı 67/2484 hissesinin, 13 nolu bağımsız bölümün 148/2484 arsa paylı O... İnşaat Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti adına kayıtlı 67/2484 hissesinin, 14 nolu bağımsız bölümün 148/2484 arsa paylı O... İnşaat Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti adına kayıtlı 67/2484 hissesinin, 16 nolu bağımsız bölümün 148/2484 arsa paylı O... İnşaat Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti adına kayıtlı 67/2484 hissesinin, 17 nolu bağımsız bölümün 222/2484 arsa paylı O.... İnşaat Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti. adına kayıtlı 100/2484 hissesinin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tapuya tesciline,

Düzce ili ... Mahallesi .. Ada .. Parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kat irtifakı bağımsız bölümlerinde 11 nolu bağımsız bölümün 152/2484 arsa paylı S.. D.. adına kayıtlı 69/2484 hissesinin ve 12 nolu bağımsız bölümün 148/2484 arsa paylı yine S.. D.. adına kayıtlı taşınmazın 67/2484 hissesinin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline,

Düzce ili ... ilçesi .. ada ... Parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kat irtifaklı bağımsız bölümlerden 6 nolu bağımsız bölümün 140/2484 arsa paylı davalı A.. E..adına kayıtlı 63/2484 hissesinin iptali ile davacı adına tapuya kayıt edilmesine,

Düzce ili Merkez ilçesi ... ada .... Parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kat irtifaklı bağımsız bölümlerden 5 nolu bağımsız bölümün 128/2484 arsa paylı davalı N.. A.. adına kayıtlı 58/2484 hissesinin iptali ile davacı adına tapuya kayıt edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı A.. E.. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı A.. E.. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı A.. E.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9871, Karar No: 2019/18432, Tarih: 02.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9871 E.  ,  2019/18432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin kesin nitelikte karar olduğundan bahisle reddine dair mahkemenin 28/05/2015 tarihli ek kararının, suça sürüklenen çocuk müdafiine 07/08/2015 tarihinde tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin söz konusu ek kararı temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11662, Karar No: 2023/6540, Tarih: 24.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/11662 E.  ,  2023/6540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda beraatine, sanık kendisini vekille temsil ettirdiğinden 1.240,00 Türk Lirası vekâlet ücretinin müştekiden alınarak sanığa verilmesine dair Küçükçekmece 3. İcra Ceza Mahkemesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/279 Esas, 2021/563 Sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Küçükçekmece 4. İcra Ceza Mahkemesinin 18.10.2021 tarihli ve 2021/12 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 26.06.2022 gün ve 94660652-105-34-7101-2022-KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2022 gün ve KYB- 2022/104424 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 02.04.2018 tarihli ve 2018/2629 Esas, 2018/2195 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 1136 Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde yer alan, “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, beraat eden sanık lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hazineden alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmuş ise de;

Dosya incelendiğinde, şikayetçi vekilinin dilekçesinde; "müşteki aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi" gerekçesine dayandığı, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin bu talebe yönelik olduğu değerlendirilerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05.11.2008

tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14.11.2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27.02.2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27.12.2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 24.10.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/35347, Karar No: 2016/18492, Tarih: 25.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/35347 E.  ,  2016/18492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin .... Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde sağlık personeli olarak çalıştığını, işyerindeki diğer sağlık personeli ile birlikte davalı işyerinde örgütlenme faaliyeti içerisinde bulunan ... Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğunu, 13 Ekimde... isimli işçinin iş akdinin fesh edildiğini, bu feshe rağmen sendikal faaliyete devam ettiğini, sendikaya üye işçiler tarafından yapılan seçim neticesinde işyeri temsilcilerinin seçildiğini, bu durumun işyerine faksla bildirildiğini, bu bildirim üzerine baskıların arttığını, Aralık başı rektörlük ile yapılan görüşmede işyerinin örgütlenmenin devam ettiği işçilere yapılan baskılara son verilmesinin istendiğini, işçilerin sendika ile birlikte hareket ettiğini gören işverenlik 6 Aralık da gece vardiyasında çıkan işçileri çağırarak hasta bakım temizlik yemekhane ve destek elemanı olan 94 işçinin iş akdinin fesh edildiğini söylediğini, işçilerin bir kısım tazminatlarının banka hesaplarına yatırıldığını, müvekkillerinin iş akitlerinin geçerli bir neden olmaksızın sendikal nedenle fesih edildiğini, fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde belirtilmediğini, fesih sebebi geçersiz olduğundan ve müvekkilinin işten çıkartılmasındaki asıl amacın işveren tarafından da diğer işçiler önünde ifade edildiği gibi sendikal faaliyetlerde bulunması olduğundan feshin geçersiz olduğunu, davalı tarafça müvekkilinin iş akdine son verilmesinin tek sebebinin müvekkilinin sendikaya üye olması işyerindeki sendikal faaliyette bulunması olduğunu iddia ederek feshin sendikal nedenle yapıldığının tespiti ile müvekkilinin işe iadesine ve davalı aleyhine sendikal tazminata hükmedilmesi taleplerinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava dilekçesindeki iddialarının gerçek dışı olup, iş akdinin sendikal faaliyet nedeniyle değil müvekkili üniversite hastane yönetiminin 01.12.2014 tarihli kararının rektörlük makamınca 02.12.2014 tarih ve 770 sayılı yazısı ile uygun bulunması üzerine fesih edildiğini, söz konusu yazı ile hizmet kalitesini arttırabilmek iş gücünü daha verimli kullanabilmek ve asıl işlerine daha fazla odaklanabilmek gibi sebeplerle üniversite tarafından Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin temizlik hizmetlerinin bu konuda uzman bir alt işverene yaptırılmasına karar verildiğini hastanenin temizlik kadrosunda çalışan 100 personelin başka bir bölümde istihdam edilmelerinin mümkün olmadığından bu çalışanların kıdem ve ihbar tazminatları ve varsa diğer alacakları ödenmek suretiyle iş akitlerinin sonlandırıldığını müvekkili üniversitenin yönetim yetkisi çerçevesinde alınan bu karar gereğince davacının görev yapmış olduğu departmanın tamamıyla kapatıldığını, üniversitemiz tarafından alınan bu kararın sendikal faaliyet yürütülmesi ile her hangi bir ilgisinin bulunmadığını, zira hastanede yetkili bir sendika bulunmadığı gibi hastanede sendikal faaliyet yürütüldüğüne dair herhangi bir sendika tarafından resmi bir bilgilendirme de bulunmadığını, davacının üyesi olduğu sendika tarafından son derece gizli bir şekilde yürütülen sendikal faaliyetlerden müvekkili üniversitenin haberinin olmasının mümkün olmadığını, müvekkil üniversitenin ne personelinin sendika üye olduğundan ne de üye olanların üyelikten istifasından haberinin olmadığını, davacının çalışmış olduğu departmanın kapatılmasının İş Kanuna uygun olarak işverenin yönetim yetkisi çerçevesinde hukuka uygun olarak alınmış bir karar olduğunu, yapılan feshin geçerli bir fesih olduğunu, davacının sendikal nedenle çıkartıldığı iddialarını kanıtlar nitelikte hiçbir somut delil sunmamış olup tüm iddialarının ispata muhtaç olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.'nun geçici 3/2 maddesinin yollaması ile HUMK.'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 4. ve 6. bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“4- Davalı üniversite harçtan muaf olduğundan karar ilam harcına hükmedilmesine yer olmadığına,

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 4. ve 6. bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“4- Davalı üniversite harçtan muaf olduğundan karar ilam harcına hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı ile peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

6- Davacının yaptığı harçlar hariç 74,50 TL. yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25461, Karar No: 2015/2152, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25461 E.  ,  2015/2152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/8481, Karar No: 2006/11657, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/8481 E.  ,  2006/11657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 01.07.2005 tarihli dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 6645 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılan orman tahdidinde orman sınırları içerisindeyken, 1988 yılında 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından söz ederek, tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalı adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşen 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılma işlemi kesinleşen parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli ... Köyü (Mahallesi) 6645 ada 3 parsel sayılı 460 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, imar uygulamasıyla 05.11.1991 tarihinde ... Belediyesi adına oluşmuş, 17.08.1993 tarihinde 200/465 payı tahsis ile ...’a, 265/465 payı ise, 04.04.1995 tarihinde tashihen ... Belediyesine geçmiş, pay satışı ve pay birleştirmesi 14.08.1998 tarihinde tamamı ... adına tescil edilmiştir. Çekişmeli parselin geldiği ... Köyü 320 parsel sayılı 2380 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise, 24.05.1985 tarihinde ihdasen ... Belediyesi adına kayıt edilmiştir.

... Köyünde tesbit ve dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1976 yılında yapılıp 17.03.1977 tarihinde ilan edilerek 17.03.1978 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, ... Merkez Beldesi sınırları içindeki tüm ormanlarda 1988 yılında yapılıp 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan ... tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun

-2- 2006/8481-11657

kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı, sonucu ortaya çıkar.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...” şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa ... sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Görüldüğü gibi yönetmelikte, makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasaya aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "... cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan ... Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların ... florası olduğu açıklandıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle %10 nisbetine kadar KORU ve %25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi ... sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi, Yasanın 1-e maddesi ile sadece "... cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "%10 nisbetinde KORU ve %25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da ... sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile ... sayılmış ve ... kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

-3- 2006/8481-11657