muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/591, Karar No: 2014/19712, Tarih: 24.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/591 E.  ,  2014/19712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'... aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı olup sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından katılan ... İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılarak diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9261, Karar No: 2023/1961, Tarih: 23.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9261 E.  ,  2023/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki takibin kesinleşmesinden önceki döneme ilişkin zamanaşımı itirazından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Borçlu dava dilekçesinde;

1- Takibe dayanak 14.12.2016 tanzim tarihli senetin bono niteliği taşımadığını, vade tarihinin 14.03.2017 olup, bonolar için 3 yıllık zamanaşımı olduğunu, takibe konu senetin zaman aşımına uğradığını,

2- senetlerin bedelsiz olduğunu, davalı alacaklı Mart ayı 2020 yılı içinde takibe konu senetlerin renkli fotokopilerini kendisine getirdiğini ve aralarındaki anlaşma gereği söz konusu senetlerin iptal edildiğini, senetlerin üzerine iptal yazısı çekildiğini, müvekkilinin davalı alacaklıya 10.000 Euroluk yeni bir senet düzenlediğini, bu husus ile ilgili ... Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ettiklerini ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı cevap dilekçesinde; 3 yıllık zaman aşımı süresinin Covid 19 medeniyle takiplerin durdurulduğu için 15.06.2020 tarihinden itibaren 15 gün uzadığını, 30.06.2020 tarihine kadar alacaklı müvekkilin kambiyo senedine dayalı takip yapma hakkı olduğunu, takibe dayanak bononun zaman aşımı süresinin 30.06.2020 tarihinde sona erdiğini, 18.06.2020 tarihinde yapılan takip sırasında halen kambiyo senedi vasfına haiz olduğunu, takip dayanağı bono asıllarının ... İcra Müdürlüğü kasasında bulunduğunu, takibe konu bonoların ıslak imzalı asıllarının davacının elinde olmasının imkansız olduğunu, davacı tarafından takip konusu her iki senet için başka bir senet düzenlenip müvekkile verilmesi yada senet bedellerini ödenmesinin söz konusu olmadığını, davanın İİK md. 169/a-1'deki belgelerle ispat edilemediğinden reddine, alacağın %20 sinden aşağı olmamak üzere icra tazminatının davacı tarafından davalıya ödenmesine, karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takip şekline göre borçlunun itirazını hangi nitelikte belgeler ile ispatlayabileceğinin İİK'nın 169/a maddesinde açıklandığı, dosya kapsamı itibarı ile davacının borcunun itfa ya da imhal edildiğine ilişkin yukarıda anılan kanun maddesindeki belgelerden herhangi birisinin sunulmadığı, takibe dayanak bonoların Türk Ticaret Kanunu gereğince taşıması gerekli tüm zorunlu unsurları taşıdığı, icra mahkemesinin dar yetkili mahkeme olması nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma dosyasının bekletici mesele yapılmasının mümkün olmadığı ve davacınn borçlu olmadığına yönelik diğer iddialarının genel mahkemelerde görülecek bir menfi tespit davasının konusunu oluşturduğu, takip hukukuna ve icra iflas kanunları ile belirtilen sürelerin 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Degisiklik Yapılmasına Dair Kanununun Geçici 1 inci maddesinin; Birinci fıkrasının (b) bendi ve 30.4.2020 tarihli ve 31114 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile 22.03.2020 tarihi ile 15.06.2020 tarihleri arasında durmuş olduğundan bu tarihler arasında geçen sürelerin hesaba katılmayarak yapılan hesaplamada takibe mesnet zamanaşımı iddiasında bulunan bonolar hakkında yasal süresi içerisinde takip başlatılmış olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu istinaf dilekçesinde; şikayet dilekçesini tekrar ederek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

26.03.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 7226 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesine göre;

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu istinaf dilekçesinde; şikayet dilekçesini tekrar ederek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

26.03.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 7226 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesine göre;

a) Dava açma, icra takibi başlatma, başvuru, şikâyet, itiraz, ihtar, bildirim, ibraz ve zamanaşımı süreleri, hak düşürücü süreler ve zorunlu idari başvuru süreleri de dâhil olmak üzere bir hakkın doğumu, kullanımı veya sona ermesine ilişkin tüm süreler; 6.1.1982 tarihli ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu, 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve 12.1.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hükmü içeren diğer kanunlarda taraflar bakımından belirlenen süreler ve bu kapsamda hâkim tarafından tayin edilen süreler ile arabuluculuk ve uzlaştırma kurumlarındaki süreler 13.3.2020 (bu tarih dâhil) tarihinden, bu Kanun’la belirtilen süreler 30.04.2020 tarihine kadar durdurulmuş olup, 30.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı’na göre de, 7226 sayılı Kanun’un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen durma süresi 01.05.2020 (bu tarih dâhil) tarihinden 15.06.2020 (bu tarih dâhil) tarihine kadar uzatıldığı, takip hukukuna ve icra iflas kanunları ile belirtilen sürelerin 13.03.2020 tarihi ile 15.06.2020 tarihleri arasında durmuş olduğundan bu tarihler arasında geçen sürelerin hesaba katılmayarak yapılan hesaplamada takibe mesnet zamanaşımı iddiasında bulunan bonolar hakkında yasal süresi içerisinde takip başlatılmış olduğu, davacının borca itirazını İİK'nın 169/a maddesinde açıklanan belgelerle ispat edemediği, dar yetkili mahkeme olması nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma dosyasının bekletici mesele yapılmasının olanaklı olmadığı, gerekçesi ile borçlunu istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi borçlu temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla ilamsız icra takibinde, takibin kesinleşmesinden önceki dönemde gerçekleşen zaman aşımı itirazına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu 169/a. maddesi, 7226 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesi, 30.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ve 6102 sayılı TTK'nın 778. maddesi göndermesi ile 749. maddesi.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla ilamsız icra takibinde, takibin kesinleşmesinden önceki dönemde gerçekleşen zaman aşımı itirazına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu 169/a. maddesi, 7226 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesi, 30.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ve 6102 sayılı TTK'nın 778. maddesi göndermesi ile 749. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun'un ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1698, Karar No: 2024/5302, Tarih: 11.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1698 E.  ,  2024/5302 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1138 E., 2019/1721 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.02.2019 tarihli ve 2016/121 Esas, 2019/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı

Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.10.2019 tarihli ve 2019/1138 Esas, 2019/1721 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine,

2. Hükmün sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1.Ceza Dairesi'nin 22.02.2021 tarihli ve 2020/2604 Esas, 2021/1973 Karar sayılı kararı ile "sanığın çelişkili ve hayatın olağan akışına uymayan savunmaları esas alınarak haksız tahrikten indirime gidilmesi suretiyle eksik ceza tayini" nedeniyle bozulmasına, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereği dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine.

3. Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.09.2021 tarihli ve 2021/202 Esas, 2021/373 Karar sayılı kararı ile hükümde direnilmesine, sanığın haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan mahkumiyetine,

4. Direnme kararının isabetli görülmemesi nedeniyle, dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.10.2022 tarihli ve 2022/1525 Esas, 2022/7898 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine,

3. Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.09.2021 tarihli ve 2021/202 Esas, 2021/373 Karar sayılı kararı ile hükümde direnilmesine, sanığın haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan mahkumiyetine,

4. Direnme kararının isabetli görülmemesi nedeniyle, dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.10.2022 tarihli ve 2022/1525 Esas, 2022/7898 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine,

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2023 tarihli ve 2022/1-504 Esas, 2023/ 608 Karar sayılı kararı ile, ''sanığın tutukluluk hâlinin devamına karar veren hâkimin Yargıtaya üye seçilmesinden sonra aynı işin temyiz incelemesine üye sıfatıyla iştirak etmesi CMK’nın 23/1. maddesine aykırılık oluşturduğundan Yargıtay 1. Ceza Dairesinin hukuken geçerli bulunmayan 22.02.2021 tarihli ve 2604-1973 sayılı; 12.10.2022 tarihli ve 1525-7898 sayılı ilamları ile Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.09.2021 tarihli ve 202-373 sayılı direnme kararına konu hükmün kaldırılmasına, dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.10.2019 tarihli ve 1138-1721 sayılı kararına yönelik temyiz incelemesi yapılabilmesi amacıyla Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmesine, "

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi özetle; sanık lehine indirim yapılmaması gerektiğine, ceza miktarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'un, maktul ... ile tanıştıkları günden beri sık sık, maktul ile kız kardeşi olan ...'ın birlikte oturdukları eve gittiği, olay günü de, maktul, maktulün kardeşi olan ...,...nın kızı ... arkadaşları ...ve ... adlı kişilerin de evde bulundukları sırada, maktulün çay demlemek için konutun alt bölmesindeki mutfağa indiği, kısa bir süre sonra sanığın da tuvalete gideceğini, su isteyeceğini söyleyip maktulün indiği alt bölmeye gittiği ve gitmesinden bir kaç dakika sonra, maktulün abla abla diye bağırdığı, bağırma seslerini duyan tanıklar ..., ...,... ve ...'nun merdiven başına çıktıkları, o sırada maktulün boynundan kan geldiğini, sanığında, kaçıp kurtulmaya çalışan maktulün boynundan tutup kaçmasını engellemeye çalıştığını gören tanıkların yapma diye bağırmalarına karşın, sanığın belinden çıkardığı tabancayla maktulün kafasına doğru ateş ederek ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafa kubbe, kaide kemik kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu öldürdüğü anlaşılan olayda;

2. Oluşa ve dosya içeriğine uygun olmayan sanığın çelişkili ve hayatın olağan akışına uymayan savunmaları esas alınarak hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle sanığa eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

2. Oluşa ve dosya içeriğine uygun olmayan sanığın çelişkili ve hayatın olağan akışına uymayan savunmaları esas alınarak hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle sanığa eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşmaması nedeniyle yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemis 1. Ceza Dairesinin, 04.10.2019 tarihli ve 2019/1138 Esas, 2019/1721 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, sayın başkan ... ve sayın üye ...'in kararın onanması yönündeki karşı oylarıyla ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı oy) (Karşı oy)

K A R Ş I O Y

Sanığın maktulü kasten öldürdüğü sübuta eren olayda; ilk derece mahkemesince haksız tahrik altında kasten adam öldürmeden verilen kararın istinafi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararlarin dosya kapsamı ve oluşa uygun olduğunu düşündüğümden, Dairemiz çoğunluğunun sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmanması gerektiğine dair

görüşüne, sanık hakkında asgarí oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği düşüncesi ile katılmıyoruz.

Şöyle ki; sanık ..., dosya kapsamına göre maktule ... ile ablası ... ve ablasının kızı ...un yaşadığı evde onlarla birlikte yaşamakta olup bu evde akrabalık bağı olmayan yabancı erkeklerin de zaman zaman geldiği ve beyanlara göre burada uyuşturucu madde de kullanıldığı anlaşılmaktadır. Maktulenin otopsisinde de uyuşturucu madde kullandığı anlaşılmaktadır.

Olay 15.11.2015 günü saat: 08.00 sularında meydana gelmiş olup dosya kapsamında olayı en yakından görenler maktulün ablası ... ve yeğeni ...un olaydan hemen sonra el yazısı ile alınan ifadelerinde " bağırma sesleri üzerine avludan baktığımızda ...'nın, sanığın önünden kaçarken yapma özür dilerim diye sanığa söylediği, bu sırada yüzünün kanlı olduğu, özür dilemesine rağmen sanığın silahı ile ...'ya ateş ederek öldürdüğünü" söylemişlerdir.

Olay 15.11.2015 günü saat: 08.00 sularında meydana gelmiş olup dosya kapsamında olayı en yakından görenler maktulün ablası ... ve yeğeni ...un olaydan hemen sonra el yazısı ile alınan ifadelerinde " bağırma sesleri üzerine avludan baktığımızda ...'nın, sanığın önünden kaçarken yapma özür dilerim diye sanığa söylediği, bu sırada yüzünün kanlı olduğu, özür dilemesine rağmen sanığın silahı ile ...'ya ateş ederek öldürdüğünü" söylemişlerdir.

Sanık ... olay günü sıcağı sıcağına kollukta ve yine aynı gün Sulh Ceza Mahkemesinde müdafiili verdiği ilk iki savunmasında; maktulden arkasından su içmek için mutfağa girdiğini, ondan su istedigini, ancak maktulün kendisine sinkaflı şekilde küfrettiğini, bundan sinirlendiğini, sonrasını hatırlamadığını söylemiştir. Sanığn sonradan verdiği ifadeler çelişkili olsa bile olayın sıcağı sıcağına yaptığı savunmalar ile maktulün kaçarken sanıktan özür diledigini söyleyen maktulün ablası ve yeğeninin beyanları dikkate alındığında, maktulün sanıktan özür dilemesini gerektirecek bir durumun olduğu tanıkların beyanları ile de desteklendiği, tarafları, tanıkları gören, dinleyen, delillere dokunan ilk derece mahkemesinin tespiti ve kararının ve bu kararı tasdik eden Bölge adliye mahkemesi kararının asgari haksız tahrik indirimi yapılması yönündeki kanaatlerinin doğru olduğunu düşündüğümüzden Dairemizin sanık lehine haksız tahrik indirimi yapılmasnın doğru olmadığına dair bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/15823, Karar No: 2011/4469, Tarih: 15.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/15823 E.  ,  2011/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Salihli 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.10.2008 gün ve 2008/418 - 2008/553 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.10.2010 gün ve 2009/175 - 2010/10289 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin hissedarı olup, davalı şirketin 28.12.2002 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısının usul ve yasaya aykırı olduğunu, ibralara ilişkin oylamada usulsüz olarak oy kullanıldığını, sermaye artırım kararının oy birliği ile alınması gerekirken bu hususa uyulmadığını, müvekkili ve ortak İbrahim Akaydın’ın genel kurulun ertelenmesi yönündeki istemlerinin dikkate alınmaması sonucu azınlık oylarına sağlanan hakların ihlal edildiğini ileri sürerek, anılan şirket genel kurul toplantısının ve alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, genel kurulda alınan kararların iptalinin istenebilmesi için TTK’nun 381. maddesinde öngörülen hususların yerine getirilmesi gerektiğini, davacının kararlar alındıktan sonra muhalefetini tutanağa geçirmediğini, bu nedenle dava ön şartının yerine getirilmediğini, esasa girilecek olursa da, yapılan genel kurulun ve alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın usul ve esas yönlerinden reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının alınan kararlara ret oyu kullandığı, ancak her karar için ayrı ayrı tutanağa muhalefet şerhi koymadığı, dolayısıyla TTK’nun 381. maddesi uyarınca dava ön şartının yerine getirilmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.02.2006 tarihli kararı ile mahkeme kararı davacı yararına bozulmuştur. Mahkemece dava şartının yerine getirilmediği görüşü ile direnme kararı verilmiştir. Mahkemenin direnme kararının temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 12.03.2008 tarih ve 2008/11-246 esas 2008/239 karar sayılı ilamı ile karar bozulmuş ve karar düzeltme talebi de reddedilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, genel kurulda alınan kararlardan sadece 3. maddede belirtilen ve ana sözleşmenin 6. ve 7. md. hükümlerinin değiştirilmesine yönelik sermaye artırımı ve hisse senedi devrine ilişkin kararların yok hükmünde olduğu, genel kurulda alınan diğer kararların yerinde olduğu gerekçesi ile açılan davanın kısmen kabulü ile BKS Basınçlı

Kaplar Sanayi Anonim Şirketi'nin 28.12.2002 tarihinde yapılan Olağanüstü Genel Kurul toplantısında alınan, toplantı tutanağının madde 3 başlığı altında şirketin ana sözleşmesinin 6. ve 7. maddelerinin değiştirilmesine yönelik sermaye artırımı ve hisse senedi devrine ilişkin kararların yok hükmünde olduğunun tespitine, diğer taleplerin reddine karar dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.