muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4003, Karar No: 2013/5939, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/4003 E.  ,  2013/5939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 11.01.2011 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 21.06.2011 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kıyıcık Köyü Katavatoni Mevkii 211 ada 41 parsel sayılı 15035 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir.

Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, tesbitinin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve orman niteliyle Hazine adına tapua tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükümlerine göre yapılmış, çekişmeli parsel, bu işlemde orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporu ile çekişmeli parselin öncesi ve eylemli orman alanı olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, 04.09.2009 tarihinde yapılan keşif sonunda Orman Bilirkişiler; ..., ... ve ... tarafından düzenlenen raporda, çekişmeli parselin 0.3 - 0.4 kapalılıkta üst tabakada 5 - 30 yaşlarında ıhlamur, gürgen ve Kızılağaç bulunduğu, altta ise eğrelti otları, orman sarmaşığı otsu ve odunsu bitkiler bulunduğu, orman parselinin devamı olduğu 1966 baskı memleket haritasında orman olarak nitelendirildiği, hava fotoğrafında orman olarak görüldüğü bildirilmişse de, eklenen memleket haritasında çekişmeli parsel açık alanda işaretlenmiş, 06.08.2010 günlü keşif sonucu orman bilirkişiler ..., ... ve ... tarafından düzenlenen raporda ise, çekişmeli parselin üzerinde orman bitkileri bulunmadığı, 1959 ve 1971 memleket haritasında orman olarak nitelendirilmediği, önceden fındıklık iken, son 30 yıldır bakımı yapılmadığı için fındıkların kızılağaçların altında kaldığı, ilk keşfe katılan ziraat uzmanları bilirkişiler tarafından düzenlenen raporlarda ise çekişmeli parselin 50 yıldır fındıklık olarak kullanıldığı bildirilmiş, 06.08.2010 günlü keşif sonucu orman bilirkişiler ..., ... ve ... tarafından düzenlenen 25.05.2013 günlü ek raporda ise, çekişmeli parselin bulunduğu

yerde yapılan tünel inşaatı sırasında kullanılan patlayıcılar ve çökmeler nedeniyle çekişmeli parselin başına gidilemediğini, çekişmeli parselin eylemli durumunu komşu parseller dikkate alınarak değerlendirdiklerini bildirmişler, özellikle memleket haritasındaki görünüm ve nitelendirme yönünden, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmemiş, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının yöntemine uygun uygulanıp uygulanmadığı ve yorumlanıp yorumlanmadığı konusunda doğan tereddütler giderilmemiş, çekişmeli parsel bir yönden deniz diğer yönlerden ise hükmen orman olarak tesciline karar verilen 40, 42 ve 101 sayılı parseller ile çevrili olduğu halde orman içi açıklığı olup olmadığı irdelenmemiştir.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukukî durumunun 3116, 4785, 5658 ve 6831 sayılı kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanun ile sadece hangi nitelikteki taşınmazların devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve Devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tâbi tutulmuş ve iadenin koşulları bu kanunda gösterilmiştir.

6831 sayılı Kanunun 17/1 ve 2. maddesi gereğince devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya Orman İdaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (17/06/2004 gün ve 5192 sayılı Kanun ile değişik hali).

Kanun metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Kanun metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 sayılı Kanunun 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR]. Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.

Kanun koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar, özel mülke dönüşüp tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20 - 830 E. - 1034 K.; 10.12.1997 gün ve 1997/20 - 808 E. - 1039 K.; 08.02.1999 gün ve 1999/7-22 E. - 43 K.; 13.10.1999 gün ve 1999/8 - 689 E. - 822K.; 03.04.2002 gün ve 2002/8 - 230 E. - 261 K.; 22.10.2003 gün ve 2003/20 - 665 E. - 614 K. sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531 E. - 582 K. sayılı kararları]. Ayrıca; orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve

toprak muhafaza karakteri taşıyan ... ve makilik alanlar, kanun gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması öngörülmüştür. Bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez.

toprak muhafaza karakteri taşıyan ... ve makilik alanlar, kanun gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması öngörülmüştür. Bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez.

O halde; mahkemece, çekişmeli taşınmazın yörede 1965 yılı arazi kadastrosunda niçin tapulama dışı bırakıldığı sorulmalı, yöreye ait 1965 yılında düzenlenen kadastro paftası getirtilmeli, çekişmeli taşınmaza en yakın kadastro parsellerinin tesbit tutanakları ve krokileri ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları getirtilmeli, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin en eski tarihli ve dava tarihine en yakın zamanda düzenlenmiş hava fotoğrafları ve memleket haritaları getirtilmeli, daha sonra önceki bilirkişiler dışında bir ziraat uzmanı, bir harita mühendisi, üç uzman orman mühendisi ve bir jeoloji mühendisi bilirkişi vasıtasıyla yeniden yapılacak keşifte getirtilen memleket haritaları ve hava fotoğrafları, orman bilirkişi, ziraat uzmanı ve harita - kadastro (jeodezi ve fotogrametri) mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği, ve ne şekilde görüldüğü saptanmalı, çekişmeli parselin üzerindeki bitki örtüsü ve ağaçların cinsi, sayısı, kapalılık ve hakim ağaç türü, eğim ve toprak yapısı, imar ve ihya yapılmışsa imar ve ihya ile zilyetliğin hangi tarihte başlayıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, pafta düzenlenmemişse dava konusu taşınmazın 23/06/2005 gün ve 9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan BÖHHBÜY (Büyük Ölçekli Haritalar ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği) hükümlerine göre koordinatlı olarak düzenlenecek haritası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı, keşif sırasında taşınmazı çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dava dosyası içine konulmalı, parselin orman sayılan yerlerden olup olmadığı, ya da orman içi açıklığı olup olmadığı yöntemince belirlenmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeden çelişkili bilirkişi raporu ve eksik incelemeye dayanılarak hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeden çelişkili bilirkişi raporu ve eksik incelemeye dayanılarak hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A ve 17. maddeleri ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21.05.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17279, Karar No: 2012/30243, Tarih: 11.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/17279 E.  ,  2012/30243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... savunmasında, cebir ve tehdit kullanarak avukat olan eski eşinin işyerine girmediğini, aksine evin eşyalarının paylaşımını konuşmak için gittiğini belirtmesi ve işyerinde sekreter olarak çalışan tanık ... da beyanında, "sanığın, ofisin mutad açık olan kapısından hızla içeri girdiğini, doğru katılanın çalışma bölümüne doğru yöneldiğini" belirtmesi karşısında, TCK'nın 116/4 madde ve fıkrasının uygulama koşullarının ne şekilde gerçekleştiği tartışılmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/568, Karar No: 2017/3775, Tarih: 10.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/568 E.  ,  2017/3775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde Krom 2 Zenginleştirme Tesisi isimli işyerinde 16.00- 24.00 vardiyasında çeneli kırıcı ünitesinde çalışan işçi ...'ın, saat 17.00 sıralarında bunker ve giriş ağzında tıkanıklık meydana gelmesi üzerine, bu tıkanıklığı açmak için silo içine girerek manila demiri ile müdahale ederken bunkerin üst kısmından (ızgara kısmından) bir taş parçasının başına düşmesi sonucu yaralandığı ve tedavisi sırasında "yüz kemik kırıkları ile birlikte yaygın beyin kanaması sonucu" vefat ettiği olayda;

1)Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

2012 yılının eylül ayına kadar ilgili tesiste iş güvenliği uzmanı olarak görev yapan, gerekli dökümantasyonu düzenleyerek iş güvenliği tedbirlerini önermiş ve bu dönem içerisinde iş güvenliği eğitimlerini gerçekleştirmiş olan sanığın beyanından ve tanık olarak dinlenen iş yeri çalışanı ...'in ifadesinden anlaşılacağı üzere sanığın olay tarihinden 4 ay önce iş yerinden ayrıldığı ve olay tarihinde fiilen de iş güvenliği uzmanlığı görevini yürütmediği anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Olay tarihinde ilgili tesiste vardiya mühendisi olarak görev yapan sanıkların dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgelere göre 08:00-16:00 vardiyasında görevli oldukları, olay sırasında ilgili işin denetim ve kontrolü bakımından görevli ve yetkili olmadıkları, bu sebeple sanıklara kusur yüklenemeyeceği anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

3) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde ilgili tesiste 16.00-24.00 vardiyasının sorumlu mühendisi olan sanığın, bunker ve giriş ağzında meydana gelen tıkanıklığın giderilmesi işinin denetim ve kontrolünü usulüne uygun şekilde yapmadığı, ölen işçinin tehlikeli olan silo içerisine girmesini engellemediği, tanık beyanlarına göre ölenin çalışmalar sırasında baret takmadığı anlaşıldığından kişisel koruyucu donanımların işçiler tarafından kullanımını sağlamadığı ve tehlikeli çalışma alanlarına çalışma talimatları ile ikaz levhalarının asılmasını sağlamadığı ve bu nedenlerle meydana gelen ölüm olayında kusurlu olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında taksirle öldürme suçu nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, oluş ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2270, Karar No: 2015/2020, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2270 E.  ,  2015/2020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/5535, Karar No: 2018/16732, Tarih: 24.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/5535 E.  ,  2018/16732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamedeki nitelendirmeye, sevke, temyizin kapsamına, incelemenin daha önce Yargıtay Yüksek 13. Ceza Dairesi tarafından 09/07/2014 tarih, 2013/35640 Esas ve 2014/24245 sayılı Kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması ve dosyanın incelemeyi yapan dairece neticelendirilmesinin gerekmesi sebepleriyle, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 13. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın 13. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/448, Karar No: 2014/513, Tarih: 20.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/448 E.  ,  2014/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Dava, tacirler arası haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4076, Karar No: 2019/789, Tarih: 25.02.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4076 E.  ,  2019/789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından duruşma istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasındaki eser sözleşmesinin feshi ile ödenen iş bedelinden yapılan imalât bedeli düşüldükten sonra bakiye iş bedelinin iadesi istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açıldığı 23.05.2014 tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un “Amaç” başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun 1. maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilrfıiş; Yasa'nın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. "Satıcı" kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar, Yasanın 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasa'nın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkilere de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.

Somut olayda, taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi kurulmuş olup davanın ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açıldığı 23.05.2014 tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı

Somut olayda, taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi kurulmuş olup davanın ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açıldığı 23.05.2014 tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı

Yasa ile değişik 4077 sayılı Yasa uyarınca, eser sözleşmeleri anılan yasa kapsamında olmayıp, görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece her aşamada resen nazara alınması gerektiğinden ve kazanılmış hak söz konusu olamayacağından, mahkemece ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülmek üzere görevsizlik karan verilmesi gerekir iken işin esası incelenip karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.