muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/508, Karar No: 2014/9053, Tarih: 15.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/508 E.  ,  2014/9053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya elektronik ortamda Dairemize gönderilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Adalet Bakanlığı ... Dairesi Başkanlığı'nın 30.12.2013 tarih 9919 sayılı, Yargıtay 1. Başkanlığının 14.01.2014 gün, 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak gönderilmeyeceği dosyadaki tüm belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen temyize konu edilen yukarıda esas nosu yazılı dava dosyasının UYAP ortamında yapılan temyiz incelemesinde;

Dava dosyası içeriğinde yer alan tüm bilgi ve belgelerin elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmıştır.

Sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemece UYAP'ta taranması ve UYAP ekranına aktarılması suretiyle mümkündür. Temyize konu dosyada bulunan bir kısım evrakın elektronik ortamda bulunmaması ve türüne uygun, okunaklı şekilde taranmaması halinde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir.

İncelenmesi gereken;

1-Dava konusu taşınmazlardan 6551 ada 6 parsel sayılı taşınmazın taranan tapu kayıt örneği okunaklı olmadığından okunaklı tapu kayıt örneğinin,

2-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen Hamitler 6400 ada 176 parsel sayılı taşınmazın 10.09.1998 tarihli satışına ilişkin resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı bir örneği ile tapu kaydının,

3-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan bamya ve enginarın 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin ..., ... il müdürlüğünden getirtilecek veri listesinin,

Elektronik ortamdan gönderilen dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle, mahkemece dava dosyasının yapılacak dizi pusulasına göre eksiksiz ve okunaklı bir şekilde taranması, yukarıda incelenmesi gerektiği belirtilen belgelerin dosyada bulunmaması halinde ilgili yerlerden temini ile belgelerin ilgili yerlerden getirtilerek taranması ve UYAP ortamına aktarılarak yeniden gönderilmesine, dava dosyasının taranması mümkün değil ise dosyanın kül halinde fiziken temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1961, Karar No: 2025/3482, Tarih: 30.04.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/1961 E.  ,  2025/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi üçüncü kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi üçüncü kişinin icra mahkemesine başvurusunda, haciz işleminin İİK'nın 99. maddesine göre yapılması gerekirken İİK'nın 97. maddesine göre yapılmasına dair müdürlük işleminin iptaline karar verilmesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince; şikayetin kabulüne, 31.10.2023 tarihinde "... Mah. 3141... Zemin Merkezefendi/Denizli" adresinde yapılan hacizdeki haciz kararının kaldırılmasına, haczin İİK'nın 99. maddesi gereğince yapılmış sayılması hususunda ve takip alacaklısına istihkak davası açmak üzere süre verilmesi hususunda icra müdürlüğüne talimat verilmesine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurusunun esastan kabulü ile kararın kaldırılmasına, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Talep, üçüncü kişinin açtığı İİK'nın 97-99. maddelerinin uygulanmasına ilişkin şikayet niteliğindedir.

Hemen belirtmek gerekir ki, icra mahkemesi şikayet üzerine haciz mahallindeki ilk duruma göre mahcuzun kimin elinde olduğunu tespiti ile yetinmelidir. İstihkak davalarında ise mülkiyet karinesi ve ispat yükü sadece tarafların dosyada davalı veya davacı olup olmamasına göre değil, haczin yapıldığı yerin takip dosyasındaki adreslerle bağlantısı, haciz sırasında haciz mahallinde bulunan kişiler ve adresin borçluyla irtibatını kuracak bir takım bilgi ve belgelere rastlanması, takibin tarafı ve 3. kişinin ticaret sicilde ve vergi dairesinde kayıtlı adresleri ile ortaklık yapıları (hisse devirleri-tarihleri) gibi bir çok veri birlikte değerlendirilerek ortaya konulmaktadır. Bu sebeple şikayet prosedüründe dar yetki ile inceleme yapacak icra mahkemesinde genel hükümlere göre yargılama yapılan istihkak davasında daha geniş delillerle tartışılacak mülkiyet karinesi ve bunun aksinin ispatı yönünde bağlayıcı nitelikte karar verilemez.

Şikayet konusu haciz, borçluya ödeme emri tebliğ edilen adreste yapılmadığı gibi haciz mahallinde borçlu şirket yetkilisi veya ortağı hazır değildir. Haciz mahallinde bulunan mahcuzlar üzerinde borçlunun ünvanının yazılı olduğu etiketlerin ve boyahane etiketlerinin bulunduğu tespit edilmiş ise de, mahcuzların borçludan satın alındığı iddia edilmiş ve buna dair fatura ve dekontların sunulduğu görülmüştür. Buna göre mahcuzların üçüncü kişi elinde bulunmasının gerçek bir alım satım ilişkisine dayanıp dayanmadığı ancak açılacak istihkak davası sonucunda çözümlenebilecek bir husustur. Bu hali ile haciz tarihi itibariyle menkullerin üçüncü kişinin elinde haczedildiğinin kabulü gerekir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesi tarafından haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesi yerinde olmadığından; alacaklının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına ve şikayetin kabulü ile haczin İİK'nın 97. maddesine göre yapılmasına ilişkin müdürlük işleminin iptaline, İİK’nın 99. maddesine göre işlem yapılması için dosyanın icra müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :

Şikayetçi üçüncü kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 15.01.2025 tarih ve 2024/860 Esas-2025/77 Karar sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2534, Karar No: 2016/101, Tarih: 25.01.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/2534 E.  ,  2016/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: SİVAS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2013/87-2014/529

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Yeni Mahalle Mahallesi çalışma alanında bulunan 101 ada 99 parsel sayılı 2.429,92 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz M.. Ç..'in zilyetliğinde iken terk edilmiş olması nedeni ile tarla vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı M.. Ç.., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli 101 ada 99 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı M.. Ç.. adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32870, Karar No: 2016/9890, Tarih: 19.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32870 E.  ,  2016/9890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hüküm katılan ...'ın yokluğunda verilmiş olup, gerekçeli kararın katılanın 08/10/2010 havale tarihli katılma talep eder dilekçesinde bildirdiği adres ile duruşma gününü bildirir iddianame ekli davetiyenin kendisine tebliğ edildiği aynı adres olan “... Mahallesi, .... Sokak No: .../... Bağcılar/İSTANBUL” adresinde tebliğe çıkartılmaksızın, doğrudan mernis adresinde 7201 sayılı Kanunun 21/2 maddesine göre 05/03/2014 tarihinde tebliğ edildiği görüldüğünden, varsa gerekçeli kararın katılana dosya içeriğinde bildirdiği adresinde tebliğ olunduğuna dair tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, yok ise gerekçeli kararın usulüne uygun olarak katılana tebliği ve kararı temyiz ettiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenmesi için dosyanın mahalline gönderilip eksiklik giderildiğinde iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33763, Karar No: 2018/20765, Tarih: 29.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/33763 E.  ,  2018/20765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, müşteki ...'ın kovuşturmada kalabalık bir gurubun dükkanına girerek kendisine saldırıp tehdit ettiklerini, bu kişilerin içinde sanığın bulunmadığını, soruşturmada ise sanığın da elinde bıçakla dükkana girdiğini beyan etmesi, müşteki ...'ın kovuşturmada kalabalık bir gurubun müşteki Fatih'in dükkanının önünde toplandığını, darp ve tehdit eylemini gerçekleştiren kişiyi görmediğini, soruşturmada ise sanığın bıçakla müşteki Fatih'i yaraladığını beyan etmesi, tanık ...'ın kovuşturmada olay günü müşteki Fatih'e saldıranlar arasında sanığın olmadığını, soruşturmada ise sanığın bıçakla müşteki Fatih'i yaraladığını beyan etmesi, tanık Sultan Dalkılıç'ın kovuşturmada olay günü sanığın bulunmadığını, soruşturmada ise ismini bilmediği bir kişinin müşteki Fatih'i kolundan yaraladığını beyan etmesi karşısında; Yargıtay'ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için kararın dayandığı tüm verilerin bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiilerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak Anayasa' nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230, 232 ve 289/1-g (1412 sayılı CMUK'nın 308/7.) maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hükümler kurulması,

2-Kabule göre ise;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete' de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8659, Karar No: 2013/13321, Tarih: 08.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/8659 E.  ,  2013/13321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine "antrenör tip sözleşmesine" dayanan  genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi başlatılmış; borçlu vekilinin; "talep edilen türde borç bulunmamaktadır, borcun aslına itiraz ediyoruz, Mersin mahkemeleri ve  icra daireleri yetkilidir, olayda temerrüd bulunmadığından  talep edilen faizin tümüne itiraz ediyoruz" şeklinde  itirazda bulunması üzerine, alacaklı, icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını talep etmiştir. Borçlu, yargılama aşamasında mahkemeye sunduğu 08.03.2012 havale tarihli cevap dilekçesinin 5. maddesinde "sözleşmenin ifa yeri Mersin olup, davacıya yapılan ödemelerin tümü alacaklının Mersin'deki Finansbank şubesinde bulunan banka hesabına yapılmıştır"şeklinde  beyanda bulunmuş; mahkemece, takibe konu belgenin İİK.nun 68. maddesinde yazılı belgelerden sayılamayacağı gerekçesiyle itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda borçlu, 08.03.2012 havale tarihli cevap dilekçesinde borç doğuran hukuki ilişkiyi kabul edip itirazını "ödeme olgusuna" dayandırdığına göre, itirazın kaldırılması isteminin mahkemede incelenmesi sırasında, alacaklının artık İİK.'nun 68/l. maddesinde belirtilen bir belgesinin mevcut olup olmadığı üzerinde durulmasına gerek ve yer yoktur. Çünkü, anılan maddede belirtilen belgelerle ispatlanacak olan "hukuki ilişki ve borçtur". Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu doğrultudadır (Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.1985 tarih 12/27-984 sayılı kararı).

O halde mahkemece borçlunun ödeme iddiasını İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen nitelikte bir belge ile kanıtlayamadığı gözetilerek alacaklının itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1194, Karar No: 2012/2285, Tarih: 20.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/1194 E.  ,  2012/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tatvan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/07/2011 tarih ve 2011/143-2011/654 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi muterizler vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararına itiraz edenler vekili, Diyarbakır mahkemelerinin yetkili olduğunu zira tüm borçluların ikametgahlarının Diyarbakır'da bulunduğunu, lehtarın önce ...'e senedi ciro ettiğini, akabinde tekrar ciro yoluyla aldığını, bu nedenle meşru hamil olmadığını, ...'in geriye ciro nedeniyle lehtara başvuru hakkı bulunduğu için aleyhine ihtiyati haciz talebinde bulunulamayacağını, senedin bono niteliğine sahip olmadığını, zira sağlıklı bir ciro silsilesinin bulunmadığını ileri sürerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

İhtiyati haciz talep eden vekili itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, alacaklı tarafından teminat yatırıldığı gibi, teminata yönelik itiraz bulunulmadığı, icra takibi başlatıldığı için de teminatın alacaklıya iade edildiği, ihtiyati haciz talebinde bulunulduğu tarihte Tatvan İcra Müdürlüğü nezdinde kambiyo senetlerine mahsus icra takibi başlatıldığı, dolayısıyla Tatvan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğu, İİK. 265. maddesine uygun itirazların bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, muterizler vekili temyiz edilmiştir.

1-İstem, ihtiyati haciz kararına itiraz ile ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına ilişkindir. Kambiyo senedi niteliğindeki bonoya dayalı borçlar aranacak borçlar niteliğinde olup, bonoda belirtilen borçluların yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki mahkemeden, bonoda öngörülen yetkili mahkemeden, bonoda gösterilen ödeme yerindeki mahkemeden, bonoda ödeme yeri gösterilmemişse, bononun düzenlendiği yerdeki mahkemeden ihtiyati haciz talebinde bulunulabilir. Somut olayda, bono üzerinde 'Diyarbakır' mahkemelerinin yetkili olduğu belirtildiği gibi, borçluların ikametgahlarının da 'Diyarbakır' olmasına göre yetkili mahkeme Diyarbakır mahkemeleri olduğu için, İİK.'nın 265. maddesi gereği yetki itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken, belirtilen gerekçe ile yetki itirazının reddi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre muterizler vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre muterizler vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle muterizler vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın muterizler yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle muterizler vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25965, Karar No: 2021/8268, Tarih: 09.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/25965 E.  ,  2021/8268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1. ve 43/2. maddesi yollamasıyla 43/1. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının aynı Kanun'un 58/7. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2020 tarihli ve 2019/144 esas, 2020/112 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/10/2020 tarih ve 2020/83277 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 24/09/2018 tarihli ve 2018/1821 esas, 2018/8580 karar sayılı ilâmında, "5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi hükmü uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı göz önüne alınarak, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükümde sanığa ait tekerrüre esas alınan Niğde 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.10.2013 tarih 2014/81-2014/454 sayılı ilamı ile verilen 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilamında TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi... Kanuna aykırı olup... BOZULMASINA..." şeklinde açıklandığı üzere, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıverilemeyeceği açık hükmü karşısında, sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyetine karar verildikten sonra, adli sicil kaydında yer alan ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine esas mahkumiyet kaydının ikinci kez mükerrirliğe esas alındığı somut olayda, sanık hakkında cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmedilmesi ile birlikte cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 58 maddesinde "(6) Tekerrür hâlinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.

(7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir.

5275 sayılı Kanunun 108. maddesinde "(1) Tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan;

a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının otuzdokuz yılının,

b) Müebbet hapis cezasının otuzüç yılının,

c) Süreli hapis cezasının dörtte üçünün,

(7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir.

5275 sayılı Kanunun 108. maddesinde "(1) Tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan;

a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının otuzdokuz yılının,

b) Müebbet hapis cezasının otuzüç yılının,

c) Süreli hapis cezasının dörtte üçünün,

İnfaz kurumunda iyi hâlli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabilir.

(2) Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz.

(3) İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." hükümlerine yer verilmiştir.

(7) Cezanın infazı tamamlandıktan sonra devam eden denetim süresi içinde, bu madde hükümlerine göre kendilerine yüklenen yükümlülüklere ve yasaklara aykırı hareket eden mükerrirler, infaz hâkimi kararı ile disiplin hapsine tabi tutulur. Disiplin hapsinin süresi on beş günden az ve üç aydan fazla olamaz.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetine ilişkin ilamında TCK'nın 58. maddesi uygulanıp ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezanın infaz edilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi hükmü uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı, ancak bu durumun hakkında denetimli serbestlik tedbirine uygulanmasına karar verilmesine engel teşkil etmediği, aynı Kanunun 108/7. maddesinde cezanın infazından sonra denetim süresi içinde kendilerine yüklenen yükümlülüklere ve yasaklara aykırı hareket eden mükerrirler hakkında disiplin hapsine tabi tutulacağının belirtilmesi ve yukarıda belirtilen kanuni düzenlemelere göre ikinci kez mükerrir olan sanığın koşullu salıverilmeden yararlanamayacak olmasının hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesine engel olmayacağından kanun yararına bozma istemi yerinde görülmemiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.