muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1129, Karar No: 2024/1935, Tarih: 04.06.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, tarafların birbiriyle eşit hukuki statüye sahip oldukları ve bu statünün gereğini aralarındaki sözleşme ile düzenledikleri, sözleşmeden elde edilecek kazancın paylaşımı hususunda detayları kararlaştırdıkları ve fiili uygulamanın da uyuşmazlık çıkıncaya kadar bu şekilde gerçekleştiği, davalı şirketlerin kar elde etmek maksadıyla birlikte faaliyette bulundukları, bu itibarla davalıların kâr elde etmek amacıyla ortak bir girişimde bulundukları, arsa maliki ile ile yüklenici Şirket arasında adi ortaklık kurulduğu, ortaklık ilişkisine katılan kişiler arasında elbirliğiyle hak sahipliği esasına dayanan âdi ortaklığın tüzel kişiliği olmadığı, adi ortaklık sözleşmesi, borçlandıran bir hukukî işlem niteliğinde olduğu için, sermaye koyma taahhüdünde bulunan ortakların, bu taahhüdünü hiç veya gereği gibi ifa etmemiş olmalarının özleşmenin kurulmasını engellemeyeceği, arsa maliki ile yüklenici şirket arasındaki sözleşmenin, ortakların birlikte hareket ederek yaptıkları bir hukukî işlem olduğu, gelir paylaşımı esasına dayandığı, bu nedenle davalı yüklenici şirketin, diğer davalı arsa malikinden aldığı sözleşme yapma yetkisine dayanarak, davacılara sattığı konutu teslim edememesinden dolayı, arsa malikinin de, yüklenici şirketle birlikte davacılara karşı müteselsilen sorumlu olduğu, ayrıca Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin davalılar arasında görülen 2015/393 Esas sayılı (eski 2009/540 Esas) dosyasının, karar gerekçesinde taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat ve satış vaadi sözleşmesinin gelir paylaşımı esasına dayandığının kabul edildiği, davalı ... vekili tarafından zamanaşımı savunmasında bulunulmuş ise de, dava konusu dairenin davacıya teslim edildiği, davacının bedeli ödediği dikkate alındığında bu itiraz TMK'nın 2. maddesindeki dürüstlük ilkesi ile bağdaşmayacağı, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu belirtilerek davanınkabulü ile Muğla ili, ..., ..., ... ... ada 1 parsel B Blok Zemin kat 1 no.lu bağımsız bölümün davalı ... adına olan tapusunun iptali ile davacılar ... ve ... adlarına 1/2'şer oranında paylı olarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davalı ... vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davalı ... vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalılar arasındaki sözleşmenin niteliğinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi olup adi ortaklık olmadığını, açılan davada davalı şirket ile davacıların işbirliği içinde muvazaalı hareket ettiklerini, davalı şirketin önceki davada tapu iptali tescil davasından sonuç alamayınca gerçekte olmayan daire alıcıları oluşturarak kanunu dolanmak suretiyle böyle bir yola başvurduğunu, edimlerini yerine getirmediğini, dosyaya sunulan ödeme belgelerinin de danışıklı düzenlenmiş ve sahte olduğunu, ödemelerin kanıtlanamadığını, mahkemece hukuki nitemelemede hataya düşüldüğünü, alacağın temliki hükümlerinin uygulanması halinde davacıların arsa sahibi davalıdan talep haklarının bulunmadığını, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olmadığını belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile gelir paylaşımlı inşaat sözleşmesi arasındaki benzerliğin yüklenici tarafından arsa üzerinde bina yapılması unsuru olduğu, temel farkın ise arsa sahibi tarafından yükleniciye satış yetkisi verilmesi ve yüklenicinin bu yetkiye dayanarak bağımsız bölümleri satması, elde edilecek gelirin ise taraflar arasında paylaşılması unsuru olduğu, somut olaydaki davalılar arasındaki 06.02.2008 tarih ve ... yevmiye numaralı "düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi" incelendiğinde: sözleşme gereğince arsa sahibine ait; Muğla ili, ..., ... ... ada 1 parsel üzerinde 24 apart daire yapılması, sözleşmenin 3. maddesinde dairelerin arsa sahibi ile yüklenici arasında %50'şer oranda paylaşılması, 4. maddesinde ise %10 pazarlama ve reklam giderleri düşüldükten sonra elde edilecek gelirin de aynı oranda paylaşılmasının kararlaştırıldığı, buna göre; taraflarca düzenlenen sözleşmedeki amacın, yapılacak inşaat nedeniyle edimlerin karşılığının tapu devri esası şeklinde değil, gelir paylaşımı suretiyle elde edilmesi hedeflendiğinden, gelir paylaşımı esasına dayalı olduğunun açık olduğu, Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/540 E., 2014/261 K. sayılı davasının temyizen incelenmesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi'nin 2014/10437 E., 2015/6522 K. sayılı ilamında da sözleşmenin gelir paylaşımlı inşaat sözleşmesi olduğunun hususu kabul edildiği, her ne kadar sözleşmenin 3. ve 4. maddelerinde "bağımsız bölümlerin yarı yarıya paylaşılması, %10 pazarlama ve reklam gideri düşüldükten sonra elde edilen gelirin de aynı oranda paylaşılması" öngörülmüş olup, sözleşmenin niteliği "gelir paylaşımlı inşaat sözleşmesi" olarak kabul edilmiş ise de, arsa sahibinin sadece inşaat için arsasını ve bağımsız bölümlerin satışı için yükleniciye yetki verdiği dikkate alındığında, sözleşme maddelerinin bir bütün olarak yorumlanması sonucunda, bu sözleşmede müşterek amaç ve müşterek amaç için birlikte çaba unsurunun bulunmadığı, dolayısıyla davalılar arasındaki sözleşme ilişkisinin bir adi ortaklık niteliğinde olmadığı, bu durumda; ilk derece mahkemesince her ne kadar sözleşme adi ortaklık olarak nitelendirilmiş ise de, bu konudaki gerekçe doğru olmamakla birlikte, davalılar arasındaki gelir paylaşımlı inşaat sözleşmesi hükümlerine göre yüklenici tarafından yapılan bağımsız bölümlerin arsa sahibince verilen satış yetkisine dayanılarak satılması karşısında, bu satışlardan yüklenici ile birlikte arsa sahibinin de sorumlu olduğu tespitinin doğru olduğu, davacılar ile davalı yüklenici arasında bağımsız bölüm satışı ile ilgili olarak yapılan satış sözleşmesi ise dosyada mevcut olup, buna ilişkin ödemeler de toplam 115

.000 GBP miktarında olmak üzere sunulan belgelerle kanıtlandığı, bütün bu nedenlerle; ilk derece mahkemesinin "davanın kabulü" yönündeki kararı sonuç itibariyle doğru olup, davalı arsa sahibi vekilinin sair istinaf sebepleri yerinde değil ise de, yukarıda açıklandığı üzere, gelir paylaşımlı inşaat sözleşmesinin adi ortaklık ilişkisi olarak nitelendirilmesi yönündeki gerekçe yanlış olduğundan, iş bu gerekçenin HMK.'nın 297. maddesine göre kamu düzeni gereğince düzeltilmesi gerektiği belirtilerek davalı ... vekilinin istinaf kanun yoluna başvurusunun kabülü ile; Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 09/11/2017 tarih ve 2016/209 Esas, 2017/198 Karar sayılı kararının, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-2. maddesi gereğince, kamu düzeni nedeniyle kaldırılmasına, esasa ilişkin aşağıdaki şekilde yeni hüküm tesisine: davanınkabulü ile; Muğla ili, ..., ..., ..., ... ada 1 parsel B Blok, Zemin Kat 1 numaralı bağımsız bölümün davalı ... adına olan tapu kaydının iptaline, davacılar ... ve ... adlarına 1/2'şer oranında paylı olarak tapuya tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; sözleşme tarihi itibariyle arsa maliki tarafından dürüstlük kuralına aykırı davranan yükleniciye usulünce verilen vekaletname olmadığı, davalı arsa sahibi tarafından davalı yükleniciye sadece ve sınırlı yetki içeren Fethiye 3. Noterliği 25.01.2007 tarih ve ... yevmiye no.lu vekaletname verildiği, bu vekaletnamenin münderecatından açıkça görüldüğü üzere, sınırlı ve sayılı bağımsız bölümlere ilişkin olduğu, karşılıklı yazılı mutabakat sonuncunda ilk 9 daire satışının yapıldığı, dava konusu dairelerin bu 9 daire içerisinde olmadığı, ödeme belgeleri olarak gösterilen belgelerin hileli ödeme belgeleri ve adi yazılı belgeler olduğu, resmi belge niteliği bulunmadığı, ödeme olgusunun ispatlanamadığı, davacıların dava konusu taşınmazla ilgili yaklaşık 10 yıl boyunca hak iddiasında bulunmadıklarını belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, adi ortaklık niteliğindeki gelir paylaşımlı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal tescil, olmadığı taktirde bedelin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası,

6098 sayılı TBK'nın 620 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre ve özellikle Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2009/540 Esas sayılı dosyada davalı arsa sahibinin vekilce verilen 13.07.2010 havale tarihli dilekçede dava konusu bağımsız bölümün davacı ...'a satıldığı ve parasının yüklenici tarafından tahsil edildiği beyan edilmiş olup bu beyan dikkate alındığında ve diğer davalı yüklenicinin de bedeli aldığını kabul ettiği anlaşılmakla, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk derece mahkemesince; davalıların kâr elde etmek amacıyla ortak bir girişimde bulundukları, arsa maliki ile ile yüklenici şirket arasında adi ortaklık kurulduğu nitelendirmesi yapılarak karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, nitelendirmenin yanlış olduğu, davalılar arasındaki 06.02.2008 tarih ve ... yevmiye numaralı "Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat ve Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi" incelendiğinde: sözleşme gereğince arsa sahibine ait; Muğla ili, ..., ... ... ada 1 parsel üzerinde 24 apart daire yapılması, sözleşmenin 3. maddesinde dairelerin arsa sahibi ile yüklenici arasında %50'şer oranda paylaşılması, 4. maddesinde ise %10 pazarlama ve reklam giderleri düşüldükten sonra elde edilecek gelirin de aynı oranda paylaşılmasının kararlaştırıldığı, buna göre; taraflarca düzenlenen sözleşmedeki amacın, yapılacak inşaat nedeniyle edimlerin karşılığının tapu devri esası şeklinde değil, gelir paylaşımı suretiyle elde edilmesi hedeflendiğinden, gelir paylaşımı esasına dayalı olduğunun açık olduğu, Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/540 Esas, 2014/261 Karar sayılı davasının temyizen incelenmesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi'nin 2014/10437 Esas, 2015/6522 Karar sayılı ilamında da sözleşmenin gelir paylaşımlı inşaat sözleşmesi olduğu hususunun kabul edildiği, her ne kadar sözleşmenin 3. ve 4. maddelerinde "bağımsız bölümlerin yarı yarıya paylaşılması, %10 pazarlama ve reklam gideri düşüldükten sonra elde edilen gelirin de aynı oranda paylaşılması" öngörülmüş olsa ve sözleşmenin niteliği "gelir paylaşımlı inşaat sözleşmesi" olarak kabul edilmiş ise de, arsa sahibinin sadece inşaat için arsasını ve bağımsız bölümlerin satışı için yükleniciye yetki verdiği dikkate alındığında, sözleşme maddelerinin bir bütün olarak yorumlanması sonucunda, bu sözleşmede müşterek amaç ve müşterek amaç için birlikte çaba unsurunun bulunmadığı, dolayısıyla davalılar arasındaki sözleşme ilişkisinin bir adi ortaklık niteliğinde olmadığı gerekçesi ile ile istinaf başvurusunun kabul edilerek gerekçe değiştirilip davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşme incelendiğinde; sözleşmenin gelir paylaşımına dayanan inşaat yapım sözleşmesi olduğu, sözleşmenin 3. ve 4. maddelerinde "bağımsız bölümlerin yarı yarıya paylaşılması, %10 pazarlama ve reklam gideri düşüldükten sonra elde edilen gelirin de aynı oranda paylaşılması" öngörüldüğünden sözleşmede müşterek amaç ve müşterek amaç için birlikte çaba unsurunun bulunduğu ve sözleşmenin adi ortaklık sözleşmesi niteliğinde bulunduğu, adi ortaklığın inşa ettiği B Blok, zemin kat 1 numaralı bağımsız bölümün adi ortaklığın temsilcisi davalı yüklenici tarafından satıldığı ve parasının alındığı anlaşılmakla davacının tapu iptal tescil talebinin haklı olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken hatalı nitelendirme ile istinaf başvurusunun kabul edilip gerekçenin hatalı olarak değiştirilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1. Davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2. Sonucu itibarıyla doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının re'sen gerekçesinin değiştirilerek ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3. 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...'ndan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacılara verilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1813, Karar No: 2016/1827, Tarih: 11.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1813 E.  ,  2016/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan sanık . aynı Kanun'un 359/b-1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1, 62. maddeleri uyarınca 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine ve denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesine dair. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2014 tarihli ve 2010/249 esas, 2014/666 sayılı kararı ile ilgili olarak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/3. maddesinde yer alan "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkum olunan ceza süresinden az olamaz." şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın cezasının 18 ay 22 gün hapis cezası olarak belirlenmesine karşın 1 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddcsi uyarınca anılan kararın bozulması" lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 16/01/2015 gün ve 94660652-105-07-10729-2014-1482/3695 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak gönderilmekle, gereği görüşülüp, düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan aynı Kanun'un 359/b-1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1, 62. maddeleri uyarınca 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılan sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği anlaşılmakla; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/3. maddesinde yer alan "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkum olunan ceza süresinden az olamaz." şeklindeki düzenleme karşısında, denetim süresinin mahkum olduğu hapis cezası süresinden az olamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde bir yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden kararın CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden,

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden,

. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2014 tarihli ve 2010/249 esas, 2014/666 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK'nun 309/4-d maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında TCK'nun 51/3. maddesi ile yapılan uygulamanın bulunduğu bölümdeki "bir yıl süre ile denetim altında bulunmasına" ibaresinin sanık .yönünden "sanık .18 ay 22 gün süre ile denetim altında bulundurulmasına" şeklinde değiştirilmesine, karardaki diğer hususların aynen korunmasına, dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2543, Karar No: 2007/4074, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2543 E.  ,  2007/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 09.10.2001 tarihli dilekçesiyle, ... ... Mahallesi ... mevkii 3234, 3366 ve 3374 sayılı parsellerin 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde olduğunu, ancak 1957 yılında makiye ayrılmakla, orman ile ilgisinin kalmadığını, murislerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında olduğu gibi, 50 yıldan fazla süreyle ... alanı olarak kullanıldığını, Hazine adına tesbit ve tapuya tescil edildiği tarihe kadar, yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imar ihya ve zilyetliğe dayanılarak kesinleşen 2/B madde sahası olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1946 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden çok önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

...-... Mahallesi ... mevkii 3234, 3366 ve 3374 parsel sayılı sırasıyla 3033 m2, 1319 m2 ve 2419 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, 1988-1992 yılları arasında 3402 ve 2924 Sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda “...'ın kullanımında olduğu” beyanlar hanesine yazılarak tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş, kadastro tesbiti itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

Davacı, taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, muris veya bayiilerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davacı, taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, muris veya bayiilerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı sonucu ortaya çıkar.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...” şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.