muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/4800, Karar No: 2024/4991, Tarih: 10.10.2024

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re’sen tarh edilen 2017 yılı kurumlar vergisi ve 2017/Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:
Olay tarihi itibarıyla yürürlükte olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Tekerrür" başlıklı 339. maddesinde, "Vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere vergi ziyaında beş, usulsüzlükte iki yıl içinde tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezası yüzde elli, usulsüzlük cezası yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanır." hükmü yer almakta iken; 26/10/2021 tarih ve 31640 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7338 sayılı Vergi Usul Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 38. maddesiyle  213 sayılı Kanun'un "Tekerrür" başlıklı 339. maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:
“MADDE 339 – Vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, vergi ziyaı cezasında cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren beşinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar, usulsüzlükte cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren ikinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezası yüzde elli, usulsüzlük cezası yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanır. Şu kadar ki, artırım tutarı kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamaz.
Birinci fıkrada yer alan beş ve iki yıllık sürelerin hesabında, artırıma esas alınan cezaların kesinleşme tarihi dikkate alınır.”
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısımları haricinde kalan kısmına ilişkin olarak davacı tarafından ileri sürülen temyiz nedenleri kararın belirtilen kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, 2017 yılı kurumlar vergisi, 2017/Temmuz-Eylül ve 2017/Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılmasına ilişkin kısmına yönelik temyiz istemine gelince;

Bölge İdare Mahkemesi kararının, 2017 yılı kurumlar vergisi, 2017/Temmuz-Eylül ve 2017/Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılmasına ilişkin kısmına yönelik temyiz istemine gelince;
 Uyuşmazlıkta Vergi Mahkemesinin ara kararına cevaben, davalı tarafından dosyaya sunulan ihbarname sorgulama çıktılarından, 2017 yılı kurumlar vergisi ve 2017/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılmasına esas alınan cezanın, davacı adına 2017/Temmuz-Eylül dönemi için kesilen ... tarih ve ... sayılı vergi/ceza ihbarnamesi içeriği 215,50 TL tutarındaki vergi ziyaı cezası olduğu, bu cezanın 15/11/2017 tarihinde tebliğ edilerek 2017 yılı içinde kesinleştiği anlaşıldığından, 2017 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının 2018 yılının başından itibaren tekerrüre esas alınabileceği gözetildiğinde, 2017 yılı kurumlar vergisi ve 2017/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının 2017 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezası esas alınmak suretiyle tekerrür hükümleri uygulanarak artırılmasında hukuka uygunluk bulunmayıp, Bölge İdare Mahkemesince, 2017 yılı kurumlar vergisi ve 2017/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılmasına, davalı tarafından esas alınan vergi ziyaı cezasından başka, davacı adına 2010/Kasım dönemi için kesilip 28/07/2016 tarihinde tebliğ edilerek 2016 yılı içinde kesinleşen ... tarih ve .. sayılı vergi/ceza ihbarnamesi içeriği 3.265,09 TL tutarındaki vergi ziyaı cezasının esas alınması suretiyle verilen kararda hukuki isabet bulunmamaktadır.
Yukarıda yer alan 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önce, tekerrüre esas alınan cezanın miktarı ve/veya artırılan tutarın üst sınırı ile ilgili herhangi bir düzenleme  bulunmadığından, uygulamada, çok cüzi miktardaki kesinleşen cezalar esas alınarak, yüksek tutardaki cezaların tekerrür nedeniyle artırıldığı görülmekteydi. 
7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ise, artırım tutarının kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamayacağı öngörülmüş olup, anılan değişikliğin gerekçesinde, uygulamada tecrübe edilen hususlar ve yargı kararlarının yanı sıra fiil ile bu fiile uygulanacak ceza arasında orantılılık bulunması gerektiğine yönelik genel ceza hukuku ilkesi de dikkate alınarak, madde gereğince yapılacak artırım tutarının kesinleşen cezadan fazla olmamasının temin edildiği belirtilmiştir.

Bu itibarla, cüzi miktardaki kesinleşen cezalar esas alınarak, yüksek tutardaki cezaların tekerrür nedeniyle artırılması suretiyle mükelleflerin ağır yaptırımlarla karşı karşıya kalmalarının önüne geçilmesini amaçlayan bu Kanun değişikliğinin failin lehine olduğu anlaşıldığından, suçun işlendiği zaman yürürlükte olan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümlerinin farklı olması halinde failin lehine olan kanun hükmünün uygulanması gerektiği yönündeki genel ceza hukuku ilkesinin uyuşmazlıkta dikkate alınması gerektiği sonucuna varılmakla birlikte; 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle Kanun'un 339. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesinde yer alan "Şu kadar ki, artırım tutarı kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamaz." düzenlemesindeki parantez içi hüküm tekerrüre esas alınacak ceza belirlenirken göz önünde bulundurulması gereken bir hüküm olup, tekerrüre esas alınacak cezanın idarece belirlenmesinden sonra, idarenin yerine geçilerek takdir yetkisini kaldırmak suretiyle ilgilisi adına kesinleşen daha yüksek tutarlı başka bir cezanın tekerrüre esas alınamayacağı açıktır.  
Bu durumda 2016 yılında kesinleşen cüzi miktarlı ceza esas alınarak, 2017/Temmuz-Eylül dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılmasında hukuka aykırılık bulunmamakta ise de; Bölge İdare Mahkemesince, davacının lehine olan 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik göz önüne alınarak, anılan vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmı yönünden yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:								Açıklanan nedenlerle;
Davacının temyiz isteminin kısmen reddine, kısmen kabulüne,
 ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2017 yılı kurumlar vergisi ile 2017/Temmuz-Eylül ve 2017/Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılmasına ilişkin kısmının BOZULMASINA,
Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 10/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4018, Karar No: 2024/4990, Tarih: 10.10.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/4018
   Karar	No : 2024/4990
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	   : ... Nakliyat Hayvancılık Sanayi ve 		        Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Defterdarlığı-...
		(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)	
 
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
               İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emrinde yer alan 2016 yılı kurumlar vergisi, 2016/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergiler, 2018 yılı kurumlar vergisi, 2018/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergiler ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarına karşı açılan davalarda Mahkemelerince verilen ... tarih ve E:... K:..., E:... K:..., E:... K:..., E:... K:... sayılı davanın kısmen reddi, kısmen kabulü yolundaki kararlar üzerine düzenlenen 2 numaralı ihbarnamelerin davacıya usulüne uygun olarak 19/08/2020 tarihinde tebliğ edildiği, vadesinde ödeme yapılmaması nedeniyle dava konusu ödeme emrinin tebliğ edildiği, olayda ödeme emrine itiraz sebeplerinden herhangi birinin de mevcut olmadığı görüldüğünden, dava konusu ödeme emrinin ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... takip dosya numaralı borçlara ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı; dava konusu ödeme emrinde yer alan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... takip dosya numaralı borçların ise davacının beyanları üzerine tahakkuk eden vergilerden oluştuğu, vadesinde ödeme yapılmaması nedeniyle dava konusu ödeme emrinin tebliğ edildiği, ödeme emrine itiraz sebeplerinden herhangi birinin de mevcut olmadığı görüldüğünden, dava konusu ödeme emrinin bu kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu ödeme emri içeriği borçlara karşı açılan davaların henüz sonuçlanmadığı, kesinleşmeyen borçlar nedeniyle ödeme emri düzenlenemeyeceği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu ödeme emri içeriği borçlara karşı açılan davaların henüz sonuçlanmadığı, kesinleşmeyen borçlar nedeniyle ödeme emri düzenlenemeyeceği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kısmen reddi, kısmen kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının dava konusu ödeme emrinde yer alan vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısımlarına ilişkin kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: Davacı adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmektedir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
              Bölge İdare Mahkemesi kararının, ... Vergi Mahkemesinin E:... ve E:... sayılı dosyalarında verilen kararların davanın reddine ilişkin kısımlarına yönelik davacı tarafından yapılan istinaf başvurularının reddine kesin olarak karar verildiğinden, dava konusu ödeme emrinin Vergi Mahkemesinin anılan kararları uyarınca düzenlenen 2 numaralı ihbarnamelere dayalı olarak tanzim edilen kısmı yönünden istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmı ile dava konusu ödeme emrinde yer alan ve davacının beyanı üzerine tahakkuk eden ve ödenmeyen vergilere dair kısmına yönelik ileri sürülen temyiz nedenleri kararın belirtilen kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gibi, Bölge İdare Mahkemesi kararının, ... Vergi Mahkemesinin E:... ve E:... sayılı dosyalarında verilen kararların davaların reddine ilişkin kısımlarına yönelik davacı tarafından yapılan istinaf başvurularının reddine ilişkin kararlara yapılan temyiz başvurularının kurumlar vergisi ve vergi ziyaı cezası yönünden reddine karar verildiğinden, dava konusu ödeme emrinin Vergi Mahkemesinin anılan kararları uyarınca düzenlenen 2 numaralı ihbarnamelere dayalı olarak tanzim edilen kurumlar vergisi ve vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmı yönünden istinaf başvurusunun reddine dair kısmına yönelik ileri sürülen temyiz nedenleri de kararın belirtilen kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
                   Bölge İdare Mahkemesi kararının, dava konusu ödeme emrinin ... Vergi Mahkemesinin E:... ve E:... sayılı dosyalarında verilen kararlar uyarınca düzenlenen 2 numaralı ihbarnamelere dayalı olarak tanzim edilen vergi ziyaı cezasında tekerrür hükümleri uygulanarak yapılan artırıma ilişkin kısmı yönünden istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmına yönelik davacının temyiz istemine gelince:

Bölge İdare Mahkemesi kararının, dava konusu ödeme emrinin ... Vergi Mahkemesinin E:... ve E:... sayılı dosyalarında verilen kararlar uyarınca düzenlenen 2 numaralı ihbarnamelere dayalı olarak tanzim edilen vergi ziyaı cezasında tekerrür hükümleri uygulanarak yapılan artırıma ilişkin kısmı yönünden istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmına yönelik davacının temyiz istemine gelince:
 ... Vergi Mahkemesinin E:... ve E:... sayılı dosyalarında verilen kararların davanın reddine ilişkin kısımlarına yönelik davacı tarafından yapılan istinaf başvurularının reddine ilişkin kararlara yönelik davacı tarafından yapılan temyiz başvuruları Danıştay Üçüncü Dairesince kısmen kabul edilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararlarının vergi ziyaı cezasında tekerrür hükümleri uygulanarak yapılan artırıma ilişkin kısımlarının bozulduğu, bozma kararlarına uyulmak suretiyle Vergi Mahkemesi kararlarının artırıma ilişkin kısımlarına yönelik davacının istinaf başvuruları kısmen kabul edilerek, kararların 157,90 TL'yi aşan artırıma ilişkin kısımlarının kaldırılmasına ve bu kısımlar yönünden davaların kabulüne karar verildiği ve anılan kararların Dairemizce onandığı görüldüğünden Bölge İdare Mahkemesince bu husus dikkate alınarak yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
 
KARAR SONUCU:						Açıklanan nedenlerle;
Davacının temyiz isteminin kısmen reddine, kısmen kabulüne,
 ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, dava konusu ödeme emrinin ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ve E:..., K:... sayılı kararları uyarınca düzenlenen 2 numaralı ihbarnamelere dayalı olarak tanzim edilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA, diğer kısmının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunandan ... TL maktu harç alınmasına,
Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Gaziantep Bölge İdare Mahkemesi 1. Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 10/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/1757, Karar No: 2024/5244, Tarih: 10.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/1757
Karar  No : 2024/5244  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Madencilik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: ... İli, ... İlçesi hudutları dahilinde, Sicil:... sayılı IV.grup işletme ruhsat sahibi olan davacı şirket tarafından, 2011, 2012 ve 2013 yıllarında sahada üretim faaliyetinde bulunmadığından bahisle, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 12. fıkrası uyarınca 62.743,00 TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin ... tarih ve E... sayılı davalı idare işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:...,  K:... sayılı kararında; davacı tarafından işletilen, S:... sayılı ve IV.grup manganez ve demir üretim tesisinde yapılan tetkikler sonucunda, tetkikin yapıldığı yıl olan 2017 yılının mevzuat gereği hesaba katılmadığı gözönünde bulundurulduğunda, 2016 yılından itibaren geriye doğru beş yıllık dönemin başlanğıç ve bitiş tarihlerinin 2012 ila 2016 yılları arasına tekabül edeceği, 2011 yılının beş yıllık süre sınırlaması sebebiyle değerlendirme kapsamına alınamayacağından, dava konusu Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve E:... sayılı işleminde belirtilen 2011, 2012 ve 2013 yıllarında üretim yapılmadığından bahisle kesilen idari para cezasında hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI    : Davalı idare tarafından,  davacıya ait sahada yapılan denetimde 2011, 2012 ve 2013 yıllarında üretim yapılmadığı, yapılan üretimin projede beyan edilen %10'nun altında kaldığının tespit edildiği, mevzuata göre herhangi 5 yıllık sürede 3 yıl üretim beyanının projenin %10 altında kalması halinde idari para cezası uygulanmasının düzenlendiği, dolayısıyla işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY :

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY : 
... İli, ... İlçesi sınırları dahilinde bulunan ve davacı şirket tarafından işletilen, S:... sayılı ve IV.grup manganez ve demir işletme ruhsat sahasında... tarih ve E... sayılı Makam Olurlarına istinaden yapılan tetkikler sonucu düzenlenen raporda, sahada (Y:... ile Y:... temsili koordinat) üretim faaliyetinde bulunmuş ocakların mevcut olduğu, 2015 yılında daimi nezaretçi ataması olmadan üretim yapıldığı, 2011, 2012 ve 2013 yıllarında üretim yapılmadığının tespit edildiği, dolayısıyla 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 12. fıkrası uyarınca, beş yıllık dönem içerisinde herhangi üç yıl içerisinde üretim yapılmadığının tespit edildiğinden bahisle, ruhsat sahibinin 62.743,00-TL tutarında idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve E:... sayılı işleminin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
3213 sayılı Maden Kanunu'nun (10/06/2010 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5995 sayılı Kanun'un 11. maddesiyle eklenen) 24. maddesinin 12. fıkrasında; "Beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında üç yıldan fazla üretim yapılmayan ruhsatlar, teminatları irad kaydedilerek iptal edilir. Bu üç yıllık süre içerisinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10'undan az olması halinde de bu hüküm uygulanır" kuralına yer verilmiştir.    
04/02/2015 tarih ve 6592 sayılı Kanunun 13. maddesi ile değişik halinde, "Beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen hâller dışında üç yıldan fazla üretim yapmayan ruhsat sahiplerine 50.000,00 TL idari para cezası verilir. Bu üç yıllık süre içinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan az olması hâlinde de bu hüküm uygulanır. İdari para cezasının uygulanmasından başlamak üzere bu fıkraya aykırı fiilin tekrar tespit edilmesi hâlinde ise ruhsat iptal edilir. Ancak işletme projesinde, işletme izninin yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde madene ulaşmak amacıyla galeri, kuyu ve dekapaj yapılacağı beyan edilmiş ve ruhsat sahasındaki faaliyetlerin bu beyanlara uygun olarak gerçekleştirildiği tespit edilmiş ise idari para cezası uygulanmaz ve ruhsat iptal edilmez." şeklinde düzenlenmiştir.

28/11/2017 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 49. maddesi ile eklenen ve halen yürürlükte bulunan halinde ise, "Beş yıllık dönemde, üretimin en az olduğu herhangi üç yılında yaptığı toplam üretim projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının % 30'undan az olması durumunda, ruhsat sahiplerine 77.632 Türk lirası idari para cezası verilir..." düzenlemesine,  13. maddesinin 2. fıkrasında; "....bu kanun gereğince uygulanan idari para cezaları her yıl 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranı nispetinde artırılır...." kuralına yer verilmiştir.
06/11/2010 tarih ve 27751 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği'nin "Üretim yapılmayan işletme ruhsat sahaları ve tesisler" başlıklı 37. maddesinde; "Beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında üç yıldan fazla üretim yapılmayan ruhsatlar, teminatları irat kaydedilerek iptal edilir. Bu üç yıllık süre içerisinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan az olması halinde de bu hüküm uygulanır.
(2) Birinci fıkra gereğince değerlendirme yapılırken aşağıdaki hususlar göz önünde bulundurularak işlem tesis edilir:
a) İşletme ruhsatlarının yürürlükte olduğu süre içinde, işletme izinli olarak tespit yapıldığı tarihten geriye doğru son beş yılda üç yıldan fazla bir süre mücbir sebep veya beklenmeyen hal olmadığı halde üretim yapılmadığının tespit edilmesi veya bu üç yıllık işletme izinli olarak geçen süre içerisinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan az olduğunun belirlenmesi hallerinde, teminat irat kaydedilerek ruhsat iptal edilir..." düzenlemesi bulunmaktadır. 
21/09/2017 tarihli ve 30187 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Maden Yönetmeliğinin "Üretim yapılmayan işletme izinli ruhsat sahaları ve tesisler" başlıklı 37. maddesinin 1. fıkrasında, "İşletme izinli ruhsat sahalarında tespit tarihinden önceki son beş yıllık sürenin mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında herhangi üç yıldan fazla bir döneminde üretim yapılmaması veya bu beş yıllık sürenin herhangi üç yılındaki toplam üretim miktarının projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan daha az olması halinde ruhsat sahiplerine Kanunun 24 üncü maddesinin on ikinci fıkrası gereğince idari para cezası verilir. İdari para cezasının uygulanmasından başlamak üzere bu fıkraya aykırı fiilin tekrar tespit edilmesi hâlinde ise ruhsat iptal edilir." düzenlemesine yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: