muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/4406, Karar No: 2024/6703, Tarih: 26.11.2024

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 12.maddesinin değerlendirilmesinden, kuralda sayılan kişilerden temin edilerek işletmede kullanılan borç tutarının hesap dönemi içinde herhangi bir tarihte kurumun öz sermayesinin üç katını aşması halinde borç veren ve bor alan arasında örtülü sermaye ilişkisinin kurulacağı, örtülü sermaye ilişkisinin varlığı halinde, örtülü sermayeyi kullanan kurumda mali karın oluşup oluşmadığı  ile Türk Ticaret Kanununun kar payı dağıtımına ilişkin kuralları uyarınca dağıtılacak karın ve kar dağıtım kararının bulunup bulunmadığıyla ilişki kurulmaksızın örtülü sermayeyi kullanan kişinin örtülü sermaye üzerinden kur farkı hariç ödediği tutarların, hesap döneminin son günü itibarıyla dağıttığı kâr payı olarak kabul edileceği, kar payı dağıtımına esas kazanca isabet eden verginin borcu kullanan kişilerce ödenmesi/ödenmiş olması hallerinde borç verenin  örtülü sermaye üzerinden elde ettiği geliri kurumlar vergisi beyannamesi veya kurumlar vergisi düzeltme beyannamesinde iştirak kazancı istisnası olarak beyan edilen gelirden düşebileceği, bu suretle kar payı dağıtımına esas kazancın işlem taraflarında mükerrer vergilendirilmesinin önlenmesinin amaçlanmış olduğu anlaşılmaktadır. Zira tam mükellef kurumlarca elde edilen kar payının  kurumlar vergisinden istisna edilmesinin nedeni  kar payı dağıtımına esas kazancın kar payı dağıtan  kurum nezdinde vergilendirilmiş olmasıdır. Diğer taraftan, kar dağıtımına  esas kazanca isabet eden vergiyi ödendikten sonra kar dağıtımı yapan mükellefler ile örtülü sermaye kullanması sonucunda kar dağıtımı yaptığı kanunen kabul edilen mükelleflerin dağıttığı kara esas kazanca isabet eden vergiyi ödememeleri halinde bu mükelleflerin aynı vergi döneminde aynı nispette vergi yükünü taşıdıklarından söz etmeye yasal imkan bulunmadığı gibi örtülü sermaye kullanması sonucunda kar dağıtımı yaptığı kanunen kabul edilen mükelleflerin dağıttığı kara esas kazanca isabet eden vergiyi ödemeden kar payı dağıttıklarının kabulü yolunda kanunda istisnai bir düzenleme de bulunmamakta, aksine kanunun amir hükmünde, örtülü sermaye üzerinden elde edilen kar payının iştirak kazancı istisnası olarak beyan edilen gelirden düşülebilmesi için kar payına esas kazanca isabet eden verginin ödenmesi şart koşulmaktadır. Bu durumda örtülü sermaye kullanan kişilerce örtülü sermaye üzerinden dağıtılan kar payının, bu kar payını elde eden tam mükellef kurumlarca iştirak kazancı istisnası olarak beyan edilen gelirden düşülebilmesi için örtülü sermaye kullanan mükelleflerin matrah oluşmasa dahi dağıttıkları kar payına esas kazanca isabet eden verginin tarhını sağlayacak şekilde işlem yapmaları ve  tarh  edilen vergiyi ödemeleri gerektiği sonucuna varılmaktadır

. Bu durumda örtülü sermaye kullanan kişilerce örtülü sermaye üzerinden dağıtılan kar payının, bu kar payını elde eden tam mükellef kurumlarca iştirak kazancı istisnası olarak beyan edilen gelirden düşülebilmesi için örtülü sermaye kullanan mükelleflerin matrah oluşmasa dahi dağıttıkları kar payına esas kazanca isabet eden verginin tarhını sağlayacak şekilde işlem yapmaları ve  tarh  edilen vergiyi ödemeleri gerektiği sonucuna varılmaktadır. Diğer bir deyişle örtülü sermaye kullanan kurumların ticari işlemleri sonucunda matrahın oluşmaması halinde bu kurumların, dağıttıkları kar payına esas kazancı mali zararlarıyla ilişkilendirilmeksizin dağıtılan kar payına esas kazanç tutarı kadar matrah beyan etmeleri ve beyan edilen matrah üzerinden tarh edilen vergiyi kar payını dağıttıkları dönemlerde ödemeleri, gelecek yıla devreden cari yıl zararlarını ise  müteakip yıllar kurumlar vergisi matrahının tespitinde dikkate almaları, kanuni bir zorunluluktur. Bu itibarla, örtülü sermaye ilişkisinin varlığı taraflar arasında ihtilafsız olan olayda, davacı tarafından örtülü sermaye üzerinden elde edilen faiz gelirinin iştirak kazancı istisnası olarak beyan edilen gelirden düşülebilmesi için kar payı dağıtan şirketlerce dağıtılan kara esas kazanca isabet eden verginin ödenmiş olması gerektiği, dosya kapsamından ise kar payı dağıttığı kabul edilen şirketlerin dağıtılan kara esas kazanç üzerinden vergiyi tarh ettirip ödemediğinin görüldüğü, dolayısıyla davacıya dağıtılan kara esas kazanca isabet eden verginin karı dağıtan şirketler tarafından ödenmemesi nedeniyle  örtülü sermaye üzerinden alınan kar payının iştirak kazancı istisnası olarak beyan edilen gelirden düşülebilmesinin koşullarının uyuşmazlıkta oluşmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemin bu kısmında ve davayı bu kısım yönünden reddeden Vergi mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığından, davacının temyiz isteminin bu nedenlerle reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Duruşma istemi,  2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca uygun görülmeyerek işin esasına geçildi;
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:Davacı adına, 2019 ve 2020 yılı işlemlerinin incelenmesi üzerine  iştiraklarına  örtülü sermaye kapsamında kullandırdığı borç karşılığında elde ettiği faiz gelirini istisna şartları sağlanmadan iştirak kazancı istisnası olarak beyan ettiğinden bahisle düzenlenen ...tarih ve... ve ... tarih ve ... vergi inceleme raporuna dayanılarak 2019 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde, 2019 yılından gelecek yıla devreden cari yıl zararının 622.094.192,75.-TL, 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde, 2020 yılından gelecek yıla devreden cari yıl zararının 780.924.146,70.-TL olarak dikkate alınarak 2019 ve 2020 yılı kurumlar vergisi beyanları üzerinde gerekli düzeltmelerin  yapılması, aksi halde re'sen işlem yapılacağı yolunda tesis olunan ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:5520 sayılı Kurumlar  Vergisi Kanunu'nun İstisnalar başlıklı 5/1-a. maddesinde, kurumların tam mükellefiyete tabi başka bir kurumun sermayesine katılımlarından elde ettikleri kazançların istisna olduğu, 11. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde, öz sermaye üzerinden ödenen veya hesaplanan faizler ile örtülü sermaye üzerinden ödenen veya hesaplanan faiz, kur farkları ve benzeri giderlerin kurum kazancının tespitinde indirim olarak kabul edilmeyeceği, örtülü sermaye başlıklı 12. maddesinin 1. fıkrasında, kurumların, ortaklarından veya ortaklarla ilişkili olan kişilerden doğrudan veya dolaylı olarak temin ederek işletmede kullandıkları borçların, hesap dönemi içinde herhangi bir tarihte kurumun öz sermayesinin üç katını aşan kısmının, ilgili hesap dönemi için örtülü sermaye sayılacağı, 7. fıkrasında örtülü sermaye üzerinden kur farkı hariç, faiz ve benzeri ödemeler veya hesaplanan tutarların, Gelir ve Kurumlar Vergisi kanunlarının uygulanmasında, gerek borç alan gerekse borç veren nezdinde, örtülü sermaye şartlarının gerçekleştiği hesap döneminin son günü itibarıyla dağıtılmış kâr payı veya dar mükellefler için ana merkeze aktarılan tutar olarak kabul edileceği, daha önce yapılan vergilendirme işlemlerinin, tam mükellef kurumlar nezdinde yapılacak düzeltmede örtülü sermayeye ilişkin kur farklarını da kapsayacak şekilde, taraf olan mükellefler nezdinde buna göre düzeltileceği, şu kadar ki, bu düzeltmenin yapılması için örtülü sermaye kullanan kurum adına tarh edilen vergilerin kesinleşmiş ve ödenmiş olması gerektiği ifade edilmiştir.

1 Seri No'lu Kurumlar Vergisi Genel Tebliği'nin "Örtülü sermaye üzerinden yapılan ödemeler veya hesaplanan tutarların kâr payı sayılması ve yapılacak düzeltme işlemleri" başlıklı 12.4. maddesinde, örtülü sermaye üzerinden ödenen faiz ve benzeri ödemeler veya hesaplanan tutarların, Gelir ve Kurumlar Vergisi Kanunlarının uygulanmasında, gerek borç alan gerekse borç veren nezdinde, örtülü sermaye şartlarının gerçekleştiği hesap döneminin son günü itibarıyla dağıtılmış kâr payı veya dar mükellefler için ana merkeze aktarılan tutar sayılacağı, kur farklarının bu kapsamda değerlendirilmeyeceği, "Borç verenin tam mükellef kurum olması" başlıklı 12.4.1. maddesinde, kullanılan borç nedeniyle, geçici vergi dönemi içinde örtülü sermaye şartlarının gerçekleşmesi halinde, o dönemde daha önce borç alan kurum tarafından giderleştirilen faiz, kur farkı ve benzeri giderlerin, bu işlemin yapıldığı geçici vergi döneminde hesaben gerekli düzeltmeye tabi tutulabileceği, borç veren kurum tarafından da aynı dönem içinde düzeltme yapılabilmesinin mümkün olduğu, düzeltmenin, gider yazılan geçici vergi döneminden sonra yapılması halinde, borç alan kurum tarafından verilen düzeltme beyannamesi ile tahakkuk eden vergilerin kesinleşmiş ve ödenmiş olması şartıyla, borç veren kurum tarafından da (bir sonraki geçici vergi döneminde) düzeltme yapılabileceği, borç veren tarafından düzeltme yapılırken, faiz gelirlerinden örtülü sermayeye isabet eden kısımların kâr payı geliri olarak dikkate alınacağı ve şartların varlığı halinde iştirak kazançları istisnası olarak vergiden istisna edileceği; kur farkı gelirlerinden örtülü sermayeye isabet eden herhangi bir tutar var ise bu gelirlerin de vergiye tabi kazancın tespitinde dikkate alınmayacağı; TL’nin değer kazanması sonucu örtülü olarak konulmuş sermayeye isabet eden bir kur farkı giderinin mevcut bulunması halinde de bu giderin vergiye tabi kazancın tespitinde dikkate alınmayacağı, hesap dönemi kapandıktan sonra örtülü sermaye kullanan kurumun yapacağı düzeltme talebinin, vergi dairesince Vergi Usul Kanunu uyarınca değerlendirilip sonuçlandırılacağı, bu düzeltme sonucu tarh edilen vergilerin kesinleşmiş ve ödenmiş olması halinde, karşı tarafın da gerekli düzeltme işlemini kendiliğinden yapmasının mümkün olacağı, verginin kesinleşmesinin; dava açma süresi içinde dava açılmaması, yargı mercilerince nihai kararın verilmiş olması veya uzlaşmanın vaki olması gibi haller nedeniyle, verginin kesinleşmesi ve itiraz edilmeyecek duruma gelmesi olarak tanımlanabileceği, örtülü sermaye kapsamındaki finansmanı kullandıran kurum nezdinde yapılacak düzeltmede dikkate alınacak tutarın, kesinleşen ve ödenen tutar olacağı, örtülü sermaye kapsamında borç kullanan kurumun, zamanaşımı süresi içinde düzeltme talebinde bulunması halinde, düzeltme sonucu tarh edilen verginin kesinleşip ödenmesi şartıyla karşı tarafın da süreye bakılmaksızın gerekli düzeltme işlemini yapabileceği açıklamalarına yer verilmiştir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun "Kar payı ile yedek akçeler arasındaki münasebet" başlıklı 469. maddesinde kanuni ve ihtiyari yedek akçelerle kanun ve esas mukavele hükmünce ayrılması gerekli diğer paralar safi kardan ayrılmadıkça kar payının dağıtılamayacağı, "Kar payı" başlıklı 470. maddesinde ise, kar payının ancak safi kardan ve bu gaye için ayrılan yedek akçelerden dağıtılabileceği belirtilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Örtülü sermaye kullanan tarafından örtülü sermaye üzerinden hesaplanan ve kanunen kabul edilmeyen gider olarak beyan edilen faiz  ve kur farkı giderinin, örtülü sermaye kullandıran açısından iştirak kazançları kapsamında kurumlar vergisinden istisna tutulması suretiyle yapılacak düzeltme için öngörülen tek şartın, örtülü sermaye kullanan firmanın örtülü sermaye üzerinden hesapladığı faiz ve kur farkının kanunen kabul edilmeyen gider olarak beyanı üzerine tarh edilen vergilerin kesinleşmesi ve ödenmesi olmakla birlikte, bu şartın, örtülü sermaye kullanan kurumun, kurumlar vergisine tabi kazancının çıktığı durumlar için geçerli olduğu, ancak dönem zararı, geçmiş yıllar zarar mahsubu gibi durumlar ile indirim ve istisnalar gibi yasal mevzuat gereği oluşan durumların beyannamede değerlendirilmesi sonucu kurumlar vergisi matrahının oluşmaması halinde, verginin kesinleşmiş ve ödenmiş olması şartının aranmasına gerek bulunmamaktadır. 
5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 12/7. maddesi ile  Kurumlar Vergisi Genel Tebliği'nin 12.4. ve 12.4.1. maddelerinde yer alan ifadelerin değerlendirilmesinden, borç alan kurumun öz sermayesinin üç katını aşan kısma tekabül eden borca ilişkin yaptığı faiz ödemesinin, kar payı dağıtımı olarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Türk Ticaret Kanunu uyarınca normal şartlar altında kar payı dağıtımı yapılabilmesi için, dönem sonuçlarının karlılıkla kapatılması ve geçmiş dönem birikmiş karlarının bulunması gerekmektedir. Ancak madde hükmündeki kar payı dağıtımı bu nitelikte olmadığından ve örtülü sermaye üzerinden ödenen faiz ve benzeri ödemeler sadece vergisel işlemler bakımından kar payı olarak sayılacağından, örtülü sermaye kullanan kurumun zarar beyan etmesi halinde ileride dağıtılacak kazanca mahsuben yapılan bir dağıtım olarak kabulü gerekmektedir. Özetle, örtülü sermaye kullanan kurum zarar etse dahi vergisel işlemler açısından katlanılan faiz gideri, kar dağıtımı olarak değerlendirilecektir.

Dosyanın incelenmesinden; davacı şirket tarafından,  iştiraki olan şirketlere verilen borç tutarının anılan şirketlerin öz sermayesinin üç katını aşan kısma denk gelen borç tutarının örtülü sermaye olarak kabul edilmesi nedeniyle bu kısım üzerinden yapılan faiz ödemelerinin, borcu kullanan şirketler tarafından kanunen kabul edilmeyen gider olarak dikkate alındığı, bunun üzerine davacı şirket tarafından 2019 ve 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde, örtülü sermaye üzerinden elde edilen faiz gelirinin, kar payı olarak nitelendirilerek iştirak kazancı istisnası olarak beyan edilerek beyan edilen gelirden düşüldüğü, davacının 2019 ve 2020 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporlarında, davacıdan örtülü sermaye kapsamında borç kullanan bir kısım şirketin 2019 ve 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde mali karları bulunmadığından ve mali karı bulunan şirkette ise faiz tutarı kadar mali kar bulunmadığından mali karı aşan faiz tutarı kısmı yönünden iştirak kazancı istisnasından yararlanılmasının mümkün bulunmadığı kabul edilerek örtülü sermaye üzerinden elden edilen faiz gelirinin 2019 yılı için 78.406.536,29.-TL lik kısmının, 2020 yılı için 92.261.690,66.TL'lik kısmının iştirak kazancı istisnasından çıkarılması suretiyle yeniden düzenlenen 2019 ve 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde, 2019 yılından gelecek yıla devreden cari yıl zararının 622.094.192,75.-TL, 2020 yılından gelecek yıla devreden cari yıl zararının 780.924.146,70.-TL  olarak belirlenmesi üzerine, vergi inceleme raporuna dayanılarak tesis olunan işlemin iptali istemiyle davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 
Olayda, davacı şirketçe borç para verilen şirketler tarafından faiz giderinin 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde kanunen kabul edilmeyen gider olarak dikkate alındığı ancak bir kısım şirkette mali karın oluşmadığı, borç verdiği diğer bir şirkette ise bu şirketten elde edilen  faiz tutarı kadar mali kar oluşmadığı dolayısıyla borç kullanan şirketlerin bir kısmı tarafından kurumlar vergisinin ödenmediği anlaşılmaktadır.

Olayda, davacı şirketçe borç para verilen şirketler tarafından faiz giderinin 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde kanunen kabul edilmeyen gider olarak dikkate alındığı ancak bir kısım şirkette mali karın oluşmadığı, borç verdiği diğer bir şirkette ise bu şirketten elde edilen  faiz tutarı kadar mali kar oluşmadığı dolayısıyla borç kullanan şirketlerin bir kısmı tarafından kurumlar vergisinin ödenmediği anlaşılmaktadır. 
Bu durumda, örtülü sermaye kullanan ve bu kısma isabet eden faiz giderini 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde kanun kabul edilmeyen gider olarak gösteren borç kullanan şirketlerde  ödenecek kurumlar vergisinin çıkmamasının veya  elde edilen  faiz tutarı kadar mali karın oluşmamasının,  örtülü sermaye kullandıran davacı şirketin örtülü sermayeye isabet eden faiz gelirini iştirak kazancı istisnasına tabi tutmasına engel olmayacağı sonucuna varılmış olup,  faiz gelirinin 2019 yılı için  78.406.536,29.-TL lik kısmının, 2020 yılı için 92.261.690,66.TL'lik kısmının iştirak kazancı istisnasından çıkarılması suretiyle yeniden düzenlenen beyan tabloları  uyarınca davacının 2019 ve 2020 yılından  gelecek yıla devreden cari yıl zararının aynı tutarlarda azaltılması ve dava konusu işlemin iptali istemiyle açılan davayı yazılı gerekçeyle reddeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunu reddeden  Bölge İdare Mahkemesi kararında isabet görülmemiştir. 
KARAR SONUCU:
	Açıklanan nedenlerle;
Davacının temyiz isteminin kabulüne,
 ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ...  Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 26/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/2220, Karar No: 2024/6709, Tarih: 26.11.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/2220
   Karar	No : 2024/6709
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	    : ... Defterdarlığı-...
		(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)  
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Makine San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, yurt dışında bulunan grup şirketi ile imzalanan kredi sözleşmesi nedeniyle 2022/Ocak dönemi için ihtirazi kayıtla verilen beyannameye dayalı olarak yapılan damga vergisi tahakkukunun iptali ve ödenen  634.818,72-TL'nin 3095 sayılı Kanun uyarınca hesaplanacak faiziyle iadesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyasının incelenmesinden, davacı şirket ile Japonya mukimi ... Corporation firması arasında 06/01/2022 tarihinde kredi sözleşmesi imzalandığı, kredi kullanımına aracılık eden bankanın, imzalanan kredi sözleşmesine ilişkin damga vergisinin beyan edilip ödendiğine dair belgeyi istediği, bunun üzerine davacı tarafından kredi sözleşmesine ilişkin 2022/Ocak dönemi damga vergisinin ihtirazi kayıtla beyan edilerek ödendiği, imzalanan kredi sözleşmesinin istisna kapsamında olduğu iddiasıyla ödenen 634.818,72-TL'nin yasal faiziyle iadesi istemiyle bakılan davanın açıldığının anlaşıldığı olayda, kredi veren ... Corporation firmasının dava dosyasında yer alan "ana sözleşme bilgileri"nde, şirketin amaçları kısmında şirketin banka ve finans faaliyetlerinde bulunduğu hususunun yer almadığı, faaliyet konusunun bu kapsamda olmadığı, ana sözleşmede belirtilen "önceki maddelerin her biri ile ilgili yardımcı işler" kapsamına bankacılık faaliyeti, kredi verme veya finansman sağlama amacının dahil edilemeyeceği, amacın özü itibarıyla bu kapsamda olduğunun açıkça belirtilmesi gerektiği, şirketin davacıya sunduğu finans faaliyetinin kapsamı göz önüne alındığında uluslararası kurum ya da yurt dışı kredi kuruluşu olarak nitelendirilmesine olanak bulunmadığı, bu durumda vergilendirmeye konu kredi sözleşmesinin, "Yurt dışı kredi kuruluşları ve uluslararası kurumlarca kullandırılacak kredilerin temini" amacıyla akdedildiği kabul edilemeyeceğinden dava konusu tahakkukta ve ödenen damga vergisinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun 9'uncu maddesinde; "bu Kanuna ekli (2) sayılı tabloda yazılı kağıtlar Damga Vergisinden müstesnadır." hükmü, Kanuna ekli (2) sayılı Tablonun "IV. Ticari ve Medeni İşlerle İlgili Kağıtlar" başlıklı kısmının (23) numaralı bendinde ise, "Bankalar, yurt dışı kredi kuruluşları ve uluslararası kurumlarca kullandırılacak kredilere, bunların teminatlarına ve geri ödemelerine ilişkin kâğıtlar ile bu kâğıtlar üzerine konulacak şerhler (kredilerin kullanımları hariç)"  hükmünün yer aldığı,  söz konusu madde uyarınca istisnadan yaralanılabilmesi için kredilerin, bankalar, yurt dışı kredi kuruluşları ve uluslararası kurumlardan sağlanmasının yeterli olduğu, uluslararası kurumlardan kullanılan krediler için bu kurumların her hangi bir sınırlamaya ve belirlemeye tabi tutulmadığı, Kanunda 02/01/2004 tarihinde 5035 sayılı Kanunun 30'uncu maddesiyle yapılan değişiklikten önce borç alınan kurumların kredi kuruluşu olması şartının aranmasına rağmen, yapılan değişiklikle "uluslararası kurumlar" kelimesinin Kanun metnine eklenerek bu şartın ortadan kaldırıldığı ve istisna kapsamının genişletildiği, Kanun koyucunun yeni düzenlemedeki amacının, dış krediler üzerindeki vergi yükünün azaltılması suretiyle döviz girişinin teşvik edilmesi olduğu, aksi yöndeki düşüncenin bu amaca aykırılık teşkil edeceğinin anlaşıldığı  olayda, davacı şirket ile Japonya'da mukim ... Corporatio firması arasında kredi sözleşmesi imzalandığının, davacının sözleşme imzaladığı şirketin tüm dünyada faaliyet gösteren uluslararası bir kurum olduğunun, yurt dışında mukim kurumun ortağı olduğu davacıya kredi sağlamasının şirketin kuruluş anlaşması ile çelişmediğinin, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'na ek 2 sayılı tablonun 4. bölümünün 23'üncü bendinde  geçen "kurum" ibaresinin tüm şirketleri içine alacak şekilde geniş yorumlanması gerektiğinin, aksinin kabulünün maddenin gerekçesiyle bağdaşmayacağının görüldüğü, bu durumda, davacının damga vergisi istisnasından yararlanması için Kanunda aranan koşullar karşılandığından davacı adına tahakkuk ettirilen damga vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı, davacı tarafından kredi sözleşmesine ilişkin olarak ödenen damga vergisinin  213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112/4. maddesinde yer alan tescil faiziyle birlikte iade edileceği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline ve davacıdan tahsil edilen  634.818,72-TL damga vergisinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte davalı idarece davacıya iadesine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:  Davacının kredi aldığı şirket yurt dışı kredi kuruluşu ya da uluslararası kurum niteliğinde olmadığından yapılan sözleşmenin damga vergisinden istisna tutulamayacağı, idarece ancak mahkeme kararının idareye tebliğinden itibaren infazın gecikmesi durumunda faiz ödenebileceği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.