muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/98, Karar No: 2010/120, Tarih: 03.03.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/17-98 E.  ,  2010/120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5.Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2009

Taraflar arasındaki “Tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;İzmir Asliye 5.Ticaret Mahkemesince davanın reddine dair verilen 22.05.2008 gün ve 2004/387 E., 2008/229 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 19.03.2009 gün ve 2008/5510 E., 2009/1535 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait aracın davalı sigorta şirketinin acentası durumunda olan davalı Ş... Sigortanın alt acentası E..-Ç... sigortaya primi peşin ödeyerek kasko poliçesi ile sigorta ettirdiklerini, sigortalı aracın müvekkilinin evine giren hırsızlarca kontak anahtarı ele geçirilerek çalındığını, davalı sigortaya ihbarda bulunmalarına rağmen poliçenin iptal edilmiş olduğu gerekçesiyle tazminat ödenmediğini açıklayarak, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak, 500,00.TL.sigorta tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, tali acenta durumundaki diğer davalının sözleşme yapma ve prim tahsil etme yetkisi bulunmadığı gibi, poliçe priminin de müvekkiline ödenmediğini,yetkisiz kişinin tahsilat yaptığını öğrenir öğrenmez, poliçeyi feshettiklerini savunarak, davanın reddini istemiş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Aynı davacı tarafından, mahkemenin 2005/728 Esas sayılı dosyasından davalılar Anadolu Sigorta,Ş... Sigorta-G... Ö... ve E...-Ç... Sigorta -E.... Ç..aleyhlerine 60.000,00.TL.nın tahsili için aynı nedene dayalı olarak açılmış olan tazminat davası, bu dosya ile birleştirilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Birleştirilen dosya davalısı E... Ç.... vekili, müvekkilinin E...-Ç... sigorta ile bir ilişkisinin bulunmadığını savunarak, davanın husumet nedeniyle reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre,poliçe primi ödemesinin riziko tarihinden önce yapılmış olduğu hususunun davacı tarafça ispatlanamamış olması nedeniyle, poliçe teminatı başlamadığından, asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta poliçesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve olayda davalı acentaların husumet ehliyetinin bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve olayda davalı acentaların husumet ehliyetinin bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dosya içerisinde mevcut poliçe ve eklerinde davalı sigorta şirketinin acentası olan davalı Şilem Sigorta Aracılık Hizmetleri-G.... Ö.... ’in ve 17.09.2003 tarihli sözleşme gereği alt acenta durumunda olan davalı E...-Ç.... Sigorta Aracılık Hizmetleri-A... Y.... isimleri yazılı olup,taraflar arasında tanzim edilmiş olan kasko sigorta poliçesinin davalı sigorta tarafından icazet verilerek geçerli hale getirildiği mahkemenin de kabulündedir. Ancak, mahkemece sigorta priminin rizikodan önce ödendiğinin davacı tarafından ispat edilememiş olması ve E... Ç.... isimli kişinin sigorta acentası ile ilgisinin bulunmaması ve ödeme belgesinin geçersiz bulunması gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, dosyaya ibraz edilmiş olan 16.12.2003 tarihli ödeme belgesindeki 2.194,00.TL.lık miktar ile 16.12.2003 tarihli ilk poliçedeki prim borcu miktarları uyumlu olduğu gibi, ikinci olarak peşin ödeme indirimi yapılmış olan 29.12.2003 tarihli poliçe düzenlenmiş, bilahare 05.01.2004 ve 19.01.2004 tarihli poliçe ekleri düzenlenmiştir. Rizikodan önce davalı sigorta şirketi tarafından prim borcunun ödenmediğine ilişkin olarak davacı sigorta ettirene hitaben herhangi bir uyarı/ihtar yazısı gönderilmemiştir. Ayrıca, düzenlenmiş olan poliçeler davalı sigorta kayıtlarından geçmiştir. Davalı sigorta 09.03.2004 tarihli ihtar yazısında poliçenin 06.01.2004 tarihi itibariyle iptal edilmiş olduğu bildirilmesine rağmen 19.01.2004 tarihli poliçe eki düzenlenmiştir.Davalı sigorta şirketinin acenta ve tali acentayı denetleme yetkisi de bulunmaktadır. Davacı vekilinin temyiz dilekçesine ek olarak sunmuş olduğu E... Ç....’in İzmir C.Başsavcılığında vermiş olduğu 02.09.2008 tarihli ifadesinde, söz konusu poliçe primi olarak 2.194,00.TL. bedeli aldığını ve kaşesini vurup alındı makbuzu düzenlediğini,tahsil ettiği parayı A... Ö....’in (Ş.... Sigorta) hesabına aktardığını belirtmiş olması karşısında,prim karşılığı olarak alınan meblağın davalı sigorta hesaplarına aktarılıp aktarılmamasının davalı sigorta ile acentası ve alt acentası arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirmesi nedeniyle, davacı tarafın TTK.nun 1294 maddesi hükmüne uygun olarak sigorta primini ödemiş olduğunun kabulü gerekmiştir.Sigortalı aracın hırsızlık sonucu çalındığı yönünden de uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kaldı ki; sözleşme ilişkisi kurulduktan sonra, davalı sigorta şirketinin sigorta priminin yetkisiz kişi tarafından tahsil edilmiş olduğunu, bu nedenle ödemenin geçersiz olduğunu  ve sorumluluklarının başlamadığını ileri sürmesi Medeni Kanunun 2.maddesinde yazılı olan dürüstlük kuralına ve TTK.nun 20.maddesinde hükmünde yazıldığı gibi, tacirlerin tüm ticari faaliyetlerinde basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülüğüne de aykırıdır.

O halde, mahkemece işin esasına girilerek,taraf delilleri toplanıp çalınan sigortalı araçla ilgili olarak davacının gerçek zararı belirlendikten sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kasko sigortasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, kasko sigortası yaptırdığı aracın çalınması üzerine sigortaya ihbarda bulunduğu halde poliçenin iptal edildiği gerekçesi ile tazminat ödenmediğini ileri sürerek asıl davada 500,00 TL., birleşen davada 60.000,00 TL.nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel Mahkemece prim ödemesi yapıldığı ispatlanamadığından poliçe teminatının başlamadığı gerekçesi ile davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Özel Dairece  yukarıda yazılı gerekçe ile bozulmuş, yerel mahkeme aynı gerekçe ile kararında direnmiştir.

Davacının kasko sigorta sözleşmesini yaptığı E...-Ç... Sigorta Aracılık Hizmetleri-A...Y..., Ş.... Sigorta Aracılık Hizmetleri-G.... Ö...’in tali acentesi olup, Ş...Sigorta Aracılık Hizmetleri ise Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketinin acentesidir.

16.12.2003 tarihli taksitli olarak yapılan  ilk sözleşme ile 29.12.2003 tarihli peşin ödeme indirimli ikinci sözleşme  tali acente olan E...-Ç.... Sigorta Aracılık Hizmetleri-A... Y... tarafından düzenlenmiş ve imzalanmıştır. 19.1.2004 tarihli  “Poliçeye Basılmayan Özel Notlar” başlıklı poliçe eki ise Ş... Sigorta tarafından düzenlenmiş ve Ş... Sigorta Aracılık Hizmetleri yetkilisi G... Ö... tarafından vekil olarak tayin edilen A... Ö.... tarafından imzalanmıştır.

Tali acentenin poliçe düzenleme yetkisi olmamakla birlikte yukarıda belirtildiği üzere akte icazet verilmekle sözleşme geçerli hale gelmiştir.

Uyuşmazlık TTK.nun 1294-1295.maddeleri uyarınca sigorta priminin ödenip ödenmediği buna bağlı olarak sigortacının sorumluluğunun başlayıp başlamadığı noktasındadır.

Akte  icazet verilmiş olması  sigorta priminin ödenmiş olduğu anlamına gelmez.

Tali acentenin poliçe düzenleme yetkisi olmamakla birlikte yukarıda belirtildiği üzere akte icazet verilmekle sözleşme geçerli hale gelmiştir.

Uyuşmazlık TTK.nun 1294-1295.maddeleri uyarınca sigorta priminin ödenip ödenmediği buna bağlı olarak sigortacının sorumluluğunun başlayıp başlamadığı noktasındadır.

Akte  icazet verilmiş olması  sigorta priminin ödenmiş olduğu anlamına gelmez.

E...-Ç.... Sigorta Aracılık Hizmetleri-A... Y.....’in tali acenta olması nedeniyle prim tahsil etme yetkisi bulunmamaktadır. Kural olarak sigorta şirketi tarafından acentaya pirim tahsil yetkisi verilmiş olmasına rağmen, acenta tarafından tahsil edilen pirim, sigortacıya ödenmemiş ise bu sigorta ile acentası arasında iç ilişki olup pirimin sigortaya ödenmemesi sigorta ettiren aleyhine sonuç doğurmaz. Ancak acentanın pirim tahsil yetkisi bulunmadığı  halde sigorta ettirenden pirimi alıp sigortalıya intikal ettirmemiş ise sigortacı açısından pirimin ödendiği kabul edilemez. Sigorta ettirenin ve acentanın pirimin sigortalıya ödendiğini ispat etmeleri gerekir. Bu nedenle poliçe bedelini aldığı belirtilen A... Y... in çalışanı olmamakla birlikte onun adına iş yapan E... Ç.... ’in de “Poliçe bedeli peşin alınmıştır “ şeklindeki imzalı yazısının sigorta sorumluluğunun başlaması yönünden bir önemi yoktur. Ne var ki E... Ç....’in İzmir C.Başsavcılığında vermiş olduğu 02.09.2008 tarihli ifadesinde, söz konusu poliçe primi olarak 2.194,00.TL. bedeli aldığını ve kaşesini vurup alındı makbuzu düzenlediğini, tahsil ettiği parayı A... Ö.... ’in (Ş.... Sigorta) hesabına aktardığını belirtmiş olması karşısında prim tahsiline yetkisi olan Ş.... Sigorta veya yetkilisine davacıya ait poliçe ile ilgili sigorta priminin rizikodan önce ödenip ödenmediğinin araştırılması sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine  03.03.2010 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35410, Karar No: 2019/18915, Tarih: 24.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/35410 E.  ,  2019/18915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 17.04.2003-15.10.2007 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, davacının asgari ücret+sefer primi sistemi ile ücret aldığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek; fark kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyada mevcut davacının imzasını taşıyan 15/10/2007 tarihli ibraname ve aynı tarihli protokol içeriğinde, iş akdinin davacı tarafından sonlandırıldığı açık olup haklı nedenle dahi olsa iş akdini sona erdiren tarafın ihbar tazminatı talep hakkının olmayacağı gözetilmeden, ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4287, Karar No: 2018/10365, Tarih: 22.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/4287 E.  ,  2018/10365 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak(kanal katılım ve şebeke hisse bedeli) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2018 tarihinden itibaren 3.190 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.........
Yargıtay — Esas No: 2015/16369, Karar No: 2016/4984, Tarih: 10.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/16369 E.  ,  2016/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı ...'ten peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/274, Karar No: 2010/6844, Tarih: 01.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/274 E.  ,  2010/6844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 163 ada 7 parsel sayılı 121,12 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ve taşınmaz üzerinde 10,84 m2 yüzölçümündeki tandır müştemilatının 10 yıl önce ... tarafından yaptırıldığı tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., satın almaya, miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ... ve ...'ı hasım göstermek suretiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ...'ın temyizi dava konusu 163 ada 7 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili verilen hükme yöneliktir. Mahkemece dava konusu taşınmaz üzerinde tespit gününde adına tescile karar verilen zilyet davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmü uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı ... taşınmazın, miras bırakanı ... tarafından satın alındığını ve ölümünden sonra yapılan paylaşmada kendi miras payına isabet ettiğini iddia etmiş, davalı ... ise taşınmazın davacı ile ortak miras bırakanları ... tarafından satın alındığını, ölümünden sonra yapılan paylaşmada kendi miras payına isabet ettiğini savunmuştur. Buna göre; mahkemece dava ve temyize konu taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kime ne şekilde intikal ettiği, miras malı olup olmadığı, miras malı ise paylaşılıp paylaşılmadığı, paylaşılmış ise kimin payına düştüğü, kim tarafından zilyet edildiği tam olarak araştırılmamıştır.

O halde davada sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle dava konusu taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ... ...'ten mi, yoksa davacının miras bırakanı ... ...'dan mı kaldığı belirlenmeli, ortak miras bırakan ... ... ...'dan kaldığının anlaşılması halinde ortak miras bırakanın, ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun biçimde, bir paylaşmanın yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu taşınmazın davacı veya davalının, ya da mirasçılardan hangisinin payına isabet ettiği araştırılmalı, paylaşma yapılmamış ise taşınmazın terekeye dahil olduğu kabul edilerek; uyuşmazlığın, "çoğun içinde az da vardır" kuralı gereği davacının payı ile sınırlı olarak çözümlenmesi gerektiği, dava konusu taşınmazın davacının miras bırakanı ... ...'dan kaldığının belirlenmesi halinde ise, davalı ile davacı arasında irsi ilişkinin bulunmayacağı göz önünde tutulmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; keşifte dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılığın giderilmemiş olması, öte yandan davalı ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde esastan reddine karar verilmesi dahi isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 67,20 TL temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 01.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10662, Karar No: 2015/15487, Tarih: 14.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/10662 E.  ,  2015/15487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/286760

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2012/867 (E) ve 2014/232 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip, katılan kurumun hukuk müşavirliğinin 19/08/2013 tarihli yazısında, sanık tarafından 1200,00 TL kısmi ödeme yapıldığının belirtildiği ancak katılan kurumun 30/11/2013 tarihli yazısında ise bu kez herhangi bir kısmi ödemeden bahsetmeksizin kaçak elektrik faturasının ödenmediğinin belirtildiği anlaşılmakla, öncelikle katılan kurumdan sanık tarafından herhangi bir kısmi ödeme yapılıp yapılmadığı yapılmış ise miktarı sorulup bu hususu kesin olarak belirlendikten sonra yapılan kısmi ödemenin bilirkişi tarafından hesaplanan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı olan 529,9 TL'yi karşılayıp karşılamadığı belirlenip, zarar karşılanıyor ise sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, karşılamıyor ise cezasız ve vergisiz gerçek zarardan eksik kalan miktar da belirtilmek suretiyle “şikayetçi kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararından eksik kalan miktarı gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair usulüne uygun bildirimde bulunup, sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu; ancak sanık tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığının anlaşılması halinde ise sanığa miktar da belirtilmek suretiyle “katılan kurumun bilirkişi tarafından hesaplanan vergisiz ve cezasız gerçek zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucunda ve miktar belirtilmeksizin tebliğ olunan ihtarlı davetiye ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6559, Karar No: 2016/1073, Tarih: 28.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/6559 E.  ,  2016/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/321756

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI : 2011/558, 2012/817

SANIK : C.. O..

KATILAN :

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılanın temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılanın, yokluğunda verilip 17.10.2012 tarihinde tebliğ olunan 26.09.2012 tarihli karara yönelik, yasal süresi geçtikten sonra 01.11.2012 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, "www...............adlı internet sitesine satılık, suça konu tır çekicisi ilanı vererek iletişime geçtiği katılanın, banka hesabına kapora göndermesini sağlamak suretiyle atılı suçu işlediğinin iddia olunması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış haklarının CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca saklı tutulmasına 28.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.