muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/180, Karar No: 2024/4674, Tarih: 09.09.2024

K A R A R

Davacı Havva Yüksel ve arkadaşları 29.08.2007 tarihli dava dilekçelerinde; Terme ilçesi ... köyü ... mevkiinde bulunan sınırlarını bildirdikleri taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medenî Kanunun (4721 Sayılı Kanun) 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescilini talep etmişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ve fen bilirkişinin 13.12.2012 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 41.901 m2'lik kısım ile (B) harfi ile gösterilen 31.726 m²'lik kısmın ayrı ayrı parsel numaraları verilmek suretiyle tarla vasfıyla davacılar adına ...'in veraset ilâmındaki belirlenen hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline ilişkin önceki karar, davalılar Hazine, DSİ, Terme Belediye Başkanlığı ve ... vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 11.04.2017 gün ve 2015/14053 Esas, 2017/3109 Karar sayılı ilamıyla onandıktan sonra davalı Hazine vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine aynı Dairenin 16.10.2017 tarihli ve 2017/8110 Esas, 2017/7804 Karar sayılı ilamıyla; "Tescile konu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacılar yararına gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak; hükmüne uyulan bozma ilamında 40/100 araştırması yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde mahkemece sınırlamalar aşılarak karar verildiği, tescile konu (A) ve (B) ile işaretlenen taşınmazların ortasında DSİ'ye ait drenaj kanalı, doğusunda ise DSİ'ye ait sulama kanalı bulunduğu halde ziraat bilirkişi raporunda (B) ile işaretlenen taşınmazın hangi sebeple kuru tarım arazisi olduğu yönünde açıklama yapılmadığı, 5403 sayılı Kanunun 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisinin; tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığı belirtilerek, aynı çalışma alanında sulu toprakta 40, kuru toprakta ise 100 dönüm taşınmaz verilebileceğinden mahkemece (A) ve (B) ile işaretlenen taşınmazların 5403 sayılı Kanunun 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümleri gözetilerek sulu veya kuru tarım arazisi olup olmadıklarının araştırılması ve oluşacak sonuca göre 3402 S. K. 14/1 maddesindeki sınırlamalar gözetilerek karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; " ... tüm dosya kapsamı DSİ Drenaj kanalı niteliği birlikte değerlendirildiğinde, bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere DSİ kanalı dışında olan 73.627 m2'lik kısmın kuru tarım arazisi vasfında olduğu ve 100 dekar normunun aşılmadığı" gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulüne ve Samsun ili Terme ilçesi ... Köyü ... mevkiinde bulunan fen bilirkişisinin 13.12.2012 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfiyle gösterilen 41901 m2'lik kısım ile (B) harfi ile gösterilen 31726 m2'lik kısmın ayrı ayrı parsel numaraları verilmek suretiyle tarla vasfı ile davacılar adına muris ...'in veraset ilamındaki belirlenen hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili, davalı ... vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazların kuru tarım arazisi niteliğinde olduğu ve 3402 sayılı Kanun' un 14 ncü maddesindeki 100 dönüm norm sınırının aşılmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, bu kabul dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; dosyada mevcut Terme İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü' nün 28.09.2018 tarih ve 2018/33 Esas sayılı yazısında dava konusu taşınmazların sulanabilir tarım arazisi vasfında olduğu bildirilmiş olup, taşınmazların içinden DSİ drenaj kanalının geçtiği de gözteldiğinde, taşınmazların 5403 sayılı Kanun' un 3j maddesinin " Sulu tarım arazisi: Tarımı yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı arazileri, ... ifade eder." ve Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. Maddesinin 2 ve 3 ncü fıkralarının " (Değişik fıkra:RG-26/09/2005-25948) 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 3 üncü maddesinin (j) bendinde; sulu tarım arazileri, tarımı yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığıaraziler olarak tanımlanmıştır.

(Ek fıkra:RG-26/09/2005-25948) Buna göre; Tarımı yapılan bitkilerin çeşidine göre büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun yeterli olduğu, su kaynağının yeterli sulamaya uygun olduğu ve yeterli miktarda su olduğu, kontrollü bir şekilde sulama ihtiyacının karşılandığı hususları ilgili tarım müdürlüklerince tespit edilmiş alanlardaki araziler sulu tarım arazisi, bu alanlar dışındaki araziler ise kuru tarım arazisi olarak değerlendirilecektir." hükmü karşısında sulu tarım arazisi niteliğinde olduklarının kabulü gerekmektedir.

Öte yandan; dosya kapsamına göre çekişmeli taşınmazların davacıların murisi ...'den kaldığı ve murisin 1986 tarihinde vefatından sonra terekesinin taksim edilmediği anlaşılmakta olup, buna göre ... mirasçısı olan davacıların, 3402 sayılı Kadastro Kanunu' nun 14 ncü maddesinin "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. " hükmü uyarınca, sulu arazi niteliğindeki çekişmeli taşınmazlarda, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla belgesizden 40 dönüm taşınmaz edinebilmelerinin hukuken mümkün olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazların sulu tarım arazisi niteliğinde oldukları ve muris ...'in 1986 tarihinde vefatından sonra terekesinin taksim edilmediği, bu nedenle 3402 sayılı Kadastro Kanunu' nun 14 ncü maddesi uyarınca, muris ... mirasçısı olan davacıların, sulu arazi niteliğindeki çekişmeli taşınmazlarda, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla belgesizden 40 dönüm taşınmaz edinebilecekleri gözetilmek suretiyle, refakate alınacak fen bilirkişi marifetiyle taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı ve davacı taraftan 3402 sayılı Kanun'un 21 nci maddesi hükmü uyarınca tercih hakkı da sorularak belirlenecek 40 dönümlük taşınmaz bölümünün davacılar adına, Türk Medeni Kanunu' nun 713/6 ncı maddesi uyarınca davalı Hazinenin karşı tescil talebinde bulunmuş olması nedeniyle geriye kalan taşınmaz bölümünün ise davalı Hazine adına tesciline karar verilmelidir.

İlk Derece Mahkemesince, bu hususlar gözetilmeksizin, dava konusu taşınmazların niteliği hususunda yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11951, Karar No: 2012/16064, Tarih: 11.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11951 E.  ,  2012/16064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı ve davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı ve davalılardan ...'ten peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2716, Karar No: 2023/2193, Tarih: 25.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2716 E.  ,  2023/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 18/01/2019 tarihli ve 2018/262 Esas, 2019/18 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi, 54 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.06.2020 tarihli ve 2020/1039 Esas, 2020/1012 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.09.2021 tarihli ve 2020/4987 Esas, 2021/12306 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında haksız tahrik indirimin asgari düzeyde yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2022 tarihli ve 2021/241 Esas, 2022/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi, 54 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

4. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2022 tarihli ve 2021/241 Esas, 2022/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi, 54 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

5. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.09.2022 tarihli ve 2022/6692 Esas 2022/6878 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında haksız tahrik indirimin alt sınıra yakın düzeyde yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayini nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6. Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/188 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi, 54 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 16 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, suç vasfının tasarlayarak kasten öldürme olduğuna, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, haksız tahrikin derecesine ve takdiri indirim uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile maktulün uzun yıllardır birbirlerini tanıdıkları, Eylül 2015 tarihinde aralarında meydana gelen hakaret ve kasten yaralama suçları nedeniyle husumet oluştuğu, husumete dayalı olaylara ilişkin suç tarihinde derdest davalarının bulunduğu, gerçekleşen bu olaylar nedeniyle maktulün sanığı köy camisine gelmemesi yönünde uyardığı, duruşma çıkışlarında tehdit ettiği, olay tarihinde sanık ile maktulün köyde yaşayan bir şahsın vefat etmesi üzerine cenaze merasiminde karşılaştıkları, akabinde tartışmaya başladıkları, tartışma esnasında maktulün sanığa "lan çarpık, buraya gelmeyeceksin demedim mi, seni bu sefer hastaneye değil mezara göndereceğim" dediği, bu hususun sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında belirtildiği gibi olay günü aynı cenaze merasimine gelen tanık ...'in beyanı ile de doğrulandığı, bunun üzerine sanığın ikametine giderek av fişeği ile dolu olan av tüfeğini aldığı, tüfeği maktulün aracının yanında bulunan otların içine koyduğu, cenaze namazı ve defin işleminin bitmesi akabinde tüfeği sakladığı yere gittiği ve maktulün araca bineceği esnada maktulü hedef alarak her biri öldürücü nitelikte olan saçma taneleri ile üç farklı bölgesinden vurarak maktulü olay yerinde öldürdüğü anlaşılmıştır.

2. Sinop Adlî Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 13.08.2018 tarihli otopsi raporunda; kişinin vücudunda üç ayrı atışla oluşabilir nitelikte toplam üç farklı bölgede av tüfeği saçma taneleri giriş yaraları bulunduğu, giriş deliğinin cilt altı bulgularına göre iki adet atışın yakın atış mesafesinden, üçüncü atışın yakın atış mesafesinin hemen dışında yapılmış olduğu, yapılan atışlarının her birinin tek başlarına ve müştereken öldürücü nitelikte olduğu, kişinin ölümünün av tüfeği saçma taneleri yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar harabiyeti ile iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu kanaatinin bildirildiği anlaşılmıştır.

3. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce hazırlanan 30.07.2018 tarihli raporda; maktule ait incelemeye gönderilen montun sol ön tarafında göğüs bölgesinde bulunan iki adet delik ile sol arka taraf sırt bölgesinde bulunan iki adet delik etrafında yapılan incelemede atışların yakın atış mesafesinden yapıldığı, montun sağ arka taraf sırt bölgesinde bulunan delikler etrafında yapılan incelemede atışların uzak atış mesafesinden yapıldığı kanaatine varıldığının bildirildiği anlaşılmıştır.

4. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce hazırlanan 31.05.2018 tarihli raporda; tetkik için gönderilen Jager ibareli 14-089 numaralı silahın av fişeği istimal eden yivsiz bir av tüfeği olduğu, inceleme konusu av fişeği kovanlarının yapılan balistik incelemesinde aralarında uygunluk bulunduğu ve inceleme konusu av tüfeğinden atıldıklarının anlaşıldığı, söz konusu av tüfeğinin avda ve sporda kullanılmak amacıyla imal edilmiş olup 6136 sayılı yasa kapsamı dışında kaldığının belirtildiği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekilinin suç vasfının tasarlayarak kasten öldürme olduğuna, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine; sanık müdafiinin, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, haksız tahrikin derecesine ve takdiri indirim uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekilinin suç vasfının tasarlayarak kasten öldürme olduğuna, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine; sanık müdafiinin, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, haksız tahrikin derecesine ve takdiri indirim uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, somut olayda meşru savunmanın saldırıya ve savunmaya ilişkin şartlarının gerçekleşmediği Hukukî Süreç başlığı altında (3 ve 5) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına konu kararı teşkil eden haksız tahrik kurumunun, gerek Yargıtay gerekse bozma ilâmına uyulmasına karar veren Mahkemece değerlendirildiği ve olayın çıkış sebebi ile gelişiminde maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut da dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/188 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Sinop Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/990, Karar No: 2017/170, Tarih: 21.03.2017

**Ceza Genel Kurulu         2015/990 E.  ,  2017/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Köy yoluna tecavüz suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin, Gördes Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.01.2011 gün ve 151-3 sayılı hükmün katılanlar Maliye Hazinesi vekili ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 30.12.2013 gün ve 28602-30186 sayı ile;

"...Köy yoluna tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin ve katılan sanık ...'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; Maliye Hazinesi vekilinin ve katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle reddine..." karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20.01.2014 gün ve 202611 sayı ile;

"...Tüm dosya kapsamından dava konusu yerin köy yolu olduğu anlaşılmaktadır. Bu anlamda dava konusu yer Maliye Hazinesine ait ancak kullanım hakkı köylüye ait bir yerdir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.01.2014 gün ve 222-6 sayılı kararı da nazara alındığında, köy yoluna tecavüz suçlarında Maliye Hazinesinin suçtan doğrudan zarar gören olarak davaya katılabileceği ve yasa yollarına müracaat hakkının var olduğu ..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Dairenin katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz talebine yönelik ret kararının kaldırılması ve hükmün esasının incelenmesi talebinde bulunmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 30.09.2015 gün ve 1969-21826 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş, ...'ın sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz isteği reddedilmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteğinin reddi kararı ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Maliye Hazinesinin, köy yoluna tecavüz suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ... hakkında köy yoluna fırın inşa etmek suretiyle tecavüzde bulunduğu iddiasıyla, 5237 sayılı TCK’nun 154/2. maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı,