muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/476, Karar No: 2024/1018, Tarih: 13.11.2024

Diğer taraftan, Kanun'un 101. maddesinin üçüncü fıkrasında, işin bırakılması veya işin bırakılmış addolunması hallerinde, tebligatın, gerçek kişilerde kendisinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılacağı düzenlenmiştir.
Bu durumda, işin bırakılmış olması veya bırakılmış addolunması hallerinde hem posta yoluyla tebligat, hem de elektronik ortamda tebligat yöntemi uygulanabileceğinden, iki kuralın mükellefe uygulanacak tebliğ yöntemi bakımından birbiriyle çatıştığı görülmektedir.
 Kanun koyucu mükellefiyetin sona ermesine özgü tebliğ yöntemini, 101. maddenin üçüncü fıkrasında ayrıca belirlediğinden, 101. maddenin üçüncü fıkrası özel hüküm; 213 sayılı Kanun'un 107/A maddesinde yer alan kural ise genel hüküm niteliğindedir.
Diğer taraftan, Kanun'un 101. maddesini değiştiren 7061 sayılı Kanun, Kanun'un 107/A maddesinden sonra yürürlüğe girmiştir. Dolayısıyla sonraki kanun kuralı Kanun'un 101. maddesinde yer alan kuraldır. 
Bu durumda, 101. maddenin üçüncü fıkrasında yer alan kural, hem sonraki tarihli hem de özel hüküm niteliğindedir.
UYAP ortamında yapılan sorgulamada, 08/02/2010 tarihi itibarıyla vergi dairesinde mükellefiyeti bulunan davacının, 12/12/2016 tarihinde mükellefiyetini kendi iradesiyle sona erdirdiği; ikrazatçılık faaliyeti nedeniyle davacı adına tesis edilen mükellefiyetin de 31/12/2017 tarihinde sonlandırıldığı görülmüştür.
 Bu durumda, 31/12/2017 tarihinde mükellefiyeti sonlandırılan davacıya bu tarihten sonra yapılacak tebligatların, 213 sayılı Kanun'un 101. maddesinin üçüncü fıkrasına göre posta yoluyla yapılması gerekirken ödeme emrine ilişkin tebligatın elektronik ortamda yapılmasında hukuki isabet bulunmamaktadır.
Bu nedenle dava konusu ödeme emrinin öğrenildiği belirtilen 08/07/2019 tarihi esas alınarak yasal süresi içinde (08/07/2019 tarihinde) açılan davanın uyuşmazlığın esası incelenerek sonuçlandırılması gerekirken aksi yöndeki gerekçeyle verilen ısrar kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davacının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3- Davacıdan daha önce yatırılan ... TL temyiz karar harcı mahsup edilmek suretiyle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri ve Kanun'a ek (3) sayılı tarife uyarınca maktu harç alınmasına,

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davacının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3- Davacıdan daha önce yatırılan ... TL temyiz karar harcı mahsup edilmek suretiyle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri ve Kanun'a ek (3) sayılı tarife uyarınca maktu harç alınmasına, 
4-	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
13/11/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi. 
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Üçüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
XX - KARŞI OY:	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 93 ila 109. maddelerinde tebliğ esasları, tebliğin muhatapları, posta ve ilan yoluyla tebliğler, memur eliyle tebliğ, elektronik ortamda tebliğ ve tebliğ yerine geçen işlemler düzenlenmiş, tebligatın nerede, nasıl ve kimlere yapılacağı belirlenmiştir.
213 sayılı Kanun'un 93. maddesinde, tahakkuk fişinden gayri vergilendirme ile ilgili olup hüküm ifade eden bilumum vesikalar ve yazıların, adresleri bilinen gerçek ve tüzel kişilere posta vasıtasıyla ilmühaberli taahhütlü olarak tebliğ edileceği, şu kadar ki ilgilinin kabul etmesi şartıyla tebliğin daire veya komisyonda yapılmasının mümkün olduğu kurala bağlanmıştır.
	Anılan Kanun'un "Bilinen adresler" başlıklı 101. maddesinin 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değişik hali şu şekildedir:
	"Bu Kanuna göre bilinen adresler şunlardır:
	1. Mükellef tarafından işe başlamada veya adres değişikliğinde bildirilen işyeri adresleri,
	2. Yoklama fişinde veya ilgilinin imzası bulunmak şartıyla yetkili memurlar tarafından bir tutanakla tespit edilen işyeri adresleri,
	3. 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa göre oluşturulan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi.
	Birinci fıkranın (1) ve (2) numaralı bentlerinde yazılı bilinen adreslerden tarih itibarıyla tebligat yapacak makama en son olarak bildirilmiş veya bu makamca tespit edilmiş olanı dikkate alınır ve tebliğ öncelikle bu adreste yapılır.
	İşyeri adresinde tebliğ yapılacak olanların bu adresinde bulunamaması, işin bırakılması veya işin bırakılmış addolunması hallerinde tebliğ, gerçek kişilerde kendisinin, tüzel kişilerde bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerinden birinin, tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde ise bunları idare edenler veya varsa temsilcilerinden herhangi birinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılır.
	İşyeri adresi olmayanlara tebliğ, doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılır."

İşyeri adresi olmayanlara tebliğ, doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılır."
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na 6009 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle eklenen ve 01/08/2010 tarihinde yürürlüğe giren "Elektronik ortamda tebliğ" başlıklı 107/A maddesinin 6637 sayılı Kanun ile değiştirilen hali ise şu şekildedir:
	"Bu Kanun hükümlerine göre tebliğ yapılacak kimselere, 93 üncü maddede sayılan usullerle bağlı kalınmaksızın, tebliğe elverişli elektronik bir adres vasıtasıyla elektronik ortamda tebliğ yapılabilir.
	(Ek fıkra: 7/4/2015-6637/5 md.) Elektronik ortamda tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır.
	Maliye Bakanlığı, elektronik ortamda yapılacak tebliğle ilgili her türlü teknik altyapıyı kurmaya veya kurulmuş olanları kullanmaya, tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirmeye ve kendisine elektronik ortamda tebliğ yapılacakları ve elektronik tebliğe ilişkin diğer usul ve esasları belirlemeye yetkilidir."
	Görüldüğü üzere, Vergi Usul Kanunu'nun 101. maddesi ile 107/A maddesindeki düzenlemeler arasında bir çatışma bulunmaktadır. Kanun'un söz konusu 107/A maddesinde tüm tebliğlerin elektronik ortamda yapılması öngörülmesine rağmen, 101. maddesinde işin bırakılması veya bırakılmış addolunması hallerinde elektronik tebligat yerine ikametgâh adresinde tebligat yapılması öngörülmektedir.
	Kanun'un 107/A maddesi 01/08/2010 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 213 sayılı Kanun'un 101. maddesini değiştiren 7061 sayılı Kanun ise 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
	Hukuk kurallarının birbiriyle çatışması durumunda sonraki özel kanun hükümlerinin önceki genel kanun hükümlerine göre öncelikle uygulanması gerekir.
	Mali tebligat genel tebligat usulüne göre daha özel nitelikle olduğundan, mali tebligatlarda Vergi Usul Kanunu hükümlerinin Tebligat Kanunu hükümlerine göre öncelikle uygulanması gerekir.
	Bir özel nitelikteki kanun içinde de genel ve özel nitelikli hükümlerin bulunması mümkündür.
	Kanun'un önceki tarihli 107/A maddesi 93. maddede öngörülen usullere bağlı kalmaksızın elektronik tebligat hükümlerinin uygulanmasını öngörmektedir ve bu yönden genel niteliktedir.
	Kanun'un sonraki tarihli 101. maddesinin üçüncü fıkrası ise "işin bırakılması veya bırakılmış addolunması" hali yönünden özel niteliktedir.
	Bu iki madde kıyaslandığında önceki tarihli genel kural, "bu Kanun hükümlerine göre tebliğ yapılacak bir kimsenin bulunması" ve "ilginin tebliğe elverişli elektronik bir adresinin var olması" şartları gerçekleştiğinde her halde tebligatın elektronik ortamda yapılmasını öngörürken, sonraki tarihli özel kural ise "işin bırakılması veya işin bırakılmış addolunması" halinde tebliğin maddede öngörülen yerleşim yeri adreslerinde yapılmasını öngörmektedir.

Bu iki madde kıyaslandığında önceki tarihli genel kural, "bu Kanun hükümlerine göre tebliğ yapılacak bir kimsenin bulunması" ve "ilginin tebliğe elverişli elektronik bir adresinin var olması" şartları gerçekleştiğinde her halde tebligatın elektronik ortamda yapılmasını öngörürken, sonraki tarihli özel kural ise "işin bırakılması veya işin bırakılmış addolunması" halinde tebliğin maddede öngörülen yerleşim yeri adreslerinde yapılmasını öngörmektedir.
	Buna göre işin bırakılması veya işin bırakılmış addolunması halinde vergilendirmeye ilişkin hüküm ifade eden vesikaların tebliğinde 213 sayılı Kanun'un 101. maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerekmektedir.
	UYAP ortamında yapılan sorgulamada, 08/02/2010 tarihi itibarıyla vergi dairesinde mükellefiyeti bulunan davacının, 12/12/2016 tarihinde mükellefiyetini kendi iradesiyle sona erdirdiği; ikrazatçılık faaliyeti nedeniyle davacı adına tesis edilen mükellefiyetin de 31/12/2017 tarihinde sonlandırıldığı görülmüştür.
	Uyuşmazlığın çözümü için, davacı adına tesis edilen mükellefiyetin sona erdirildiği tarihten sonra düzenlenen ödeme emrinin elektronik ortamda tebliğ edilmesinin hukuka uygun olup olmadığının ortaya konulması gerekmektedir.
	Olayda, davacı adına tesis edilen mükellefiyetin sona erdirildiği hususunda herhangi bir ihtilaf bulunmadığından, davacı adına düzenlenen ödeme emrinin 213 sayılı Kanun'un 101. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken 213 sayılı Kanun'un 107/A maddesi uyarınca tebliğ edilmesi hukuka uygun düşmemiştir.
	Yukarıda yer alan maddi olay ve olgular ile hukuksal nedenler dikkate alındığında, dava konusu ödeme emrinin 07/05/2019 tarihinde elektronik ortamda tebliğ edilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığından, bu ödeme emrinin tebliğini 08/07/2019 tarihinde öğrendiğini belirten davacının anılan tarihte açtığı davanın süresinde olduğu sonucuna varılmıştır.
	Açıklanan nedenlerle, davanın süre aşımı nedeniyle reddi yolunda verilen karara yöneltilen istinaf isteminin reddine ilişkin ısrar kararının bu gerekçeyle bozulması gerektiği oyuyla karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/519, Karar No: 2024/1014, Tarih: 13.11.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2024/519
Karar	No : 2024/1014
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı - ...
	  (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	:	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Kanuni temsilcisi olduğu İkitelli ... Etap Site Yönetimine ait vergi borçlarının tahsili amacıyla davacının gayrimenkullerine uygulanan hacizlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Dava konusu haciz işlemlerinin, davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emrine karşı açılan davada Danıştay Dördüncü Dairesince davacının yürütmenin durdurulması isteminin kabulü yolunda verilen karardan önce tesis edildiği ve davacının haczedilen gayrimenkulleri dışında bir meskeninin de bulunduğu anlaşıldığından, söz konusu haciz işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle davayı reddetmiştir.
Davacının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Dosyanın incelenmesinden, asıl borçlu tarafından borçların 7256 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun kapsamında yapılandırılarak 08/01/2021 tarihinde ödendiği, bu nedenle davacının gayrimenkullerine uygulanan hacizlerin davalı idare tarafından 26/01/2021 tarihinde kaldırıldığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmamaktadır.
Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle istinaf istemini kabul ederek Vergi Mahkemesi kararını kaldırdıktan sonra dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir. Ayrıca Vergi Dava Dairesi, davanın açılmasında davacının kusurunun bulunmadığını belirterek Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan vekâlet ücreti ile davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmetmiştir.
Davalının, Vergi Dava Dairesi kararının vekâlet ücreti ile yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasına yönelttiği temyiz istemini inceleyen Danıştay Üçüncü Dairesinin 07/12/2023 tarih ve E:2023/4218, K:2023/5362 sayılı kararı:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinin atıfta bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinde vekille takip edilen davalarda kanun gereği takdir olunacak vekâlet ücretinin yargılama giderlerine dahil olduğu belirtilmiştir. Kanun'un 326. maddesinde ise yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen tarafa yükletileceği hükme bağlanmıştır.
Dava konusu haciz işlemleri, amme alacaklarının asıl borçlu tarafından 7256 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılarak ödenmesi nedeniyle davalı idarece kaldırılmıştır.

Dava konusu haciz işlemleri, amme alacaklarının asıl borçlu tarafından 7256 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılarak ödenmesi nedeniyle davalı idarece kaldırılmıştır.
Bu durumda, davanın konusuz kalmasında davalı idareye kusur yüklenemeyeceği gibi idare aleyhine bir hüküm de kurulmadığından, davalı idare aleyhine vekâlet ücreti ile yargılama giderlerine hükmedilmesi hukuka uygun düşmemiştir.
Daire bu gerekçeyle Vergi Dava Dairesi kararının vekâlet ücreti ile yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasını bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:
2577 sayılı Kanun'un 31. maddesinin atıfta bulunduğu 6100 sayılı Kanun'un 331. maddesinde, davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği kurala bağlanmıştır.
Davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emrine karşı açılan davada 2018 yılında Danıştay Dördüncü Dairesince davacının yürütmenin durdurulması isteminin kabulü yolunda verilen karar üzerine, dava konusu haciz işlemlerinin, 2577 sayılı Kanun'un 28. maddesi uyarınca davalı idarece kaldırılması gerekmekte iken kaldırılmayarak 2020 yılında haciz işlemlerinin iptali istemiyle işbu davanın açılmasına sebebiyet verildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, işbu davanın açılmasına davalı idarece sebebiyet verildiğinden ve davanın açılmasında davacıya yüklenebilecek herhangi bir kusur bulunmadığından, davacı aleyhine vekâlet ücreti ile yargılama giderlerine hükmedilmesi hukuken isabetli olmayacaktır.
Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Amme alacağının asıl borçlu tarafından 7256 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılarak ödenmesi nedeniyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesine rağmen davacı lehine vekâlet ücreti ile yargılama giderlerine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
13/11/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi. 
X - KARŞI OY :
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Üçüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/1123, Karar No: 2024/1072, Tarih: 13.11.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2023/1123
Karar	No : 2024/1072
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı - ...
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Sanayi Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	:	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin damga vergileri, geçici vergi ve gelir (stopaj) vergisine ilişkin kısmı ile aynı tarih ve ..., ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Davalı idarenin savunma dilekçesinde, ... tarih ve ..., ... sayılı ödeme emirleri ve ... sayılı ödeme emrinin dava konusu edilen kısmı ile tahsili talep edilen amme alacaklarının davacı tarafından ödendiği ve değinilen ödeme emirlerinin idarece kaldırıldığı belirtilmiştir. Savunma dilekçesine eklenen borç sorgulama dökümünün incelenmesinden dava konusu ödeme emirleri ile tahsili talep edilen amme alacaklarının davanın açıldığı tarihten sonra ödendiği ve idarece terkin edilerek takipten kaldırıldığı anlaşılmıştır. Bu nedenle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine gerek bulunmamaktadır.
Mahkeme bu gerekçeyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.
Davacının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
İptal davalarında, mahkeme tarafından idari işlemin tesis edildiği andaki hukuki duruma göre değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bu nedenle dava açıldıktan sonra davadan feragat edildiği belirtilmedikçe uyuşmazlık konusu tutarın davacı tarafından ödenmesinin davayı konusuz bırakmayacağı veya davacı aleyhine sonuç doğurmayacağı açıktır.
Olayda, kredi kullanma talebiyle başvurulan banka tarafından talep edilen "vergi borcu yoktur" yazısını almak için davacı tarafından dava konusu ödeme emirleri içeriği borçların ödendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının davanın esasına ilişkin talebinden vazgeçmiş sayılamayacağı sonucuna varıldığından mahkemece dava konusu ödeme emirleri içeriği borçların ödenmiş olması nedeniyle verilen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararda isabet görülmemiştir. Bu nedenle dosya tekemmül ettirilerek esastan bir karar verilmesi gerekmektedir.
Vergi Dava Dairesi, bu gerekçeyle istinaf isteminin kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 27/09/2022 tarih ve E:2022/5748, K:2022/5205 sayılı kararı:

Vergi Dava Dairesi, bu gerekçeyle istinaf isteminin kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 27/09/2022 tarih ve E:2022/5748, K:2022/5205 sayılı kararı:
Bölge idare mahkemesi vergi dava dairesinin yaptığı istinaf incelemesi sonunda, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulması durumunda istinaf başvurusunun reddine; hukuka uygun bulmaması durumunda ise istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak işin esası hakkında yeniden bir karar vermesi gerekmektedir.
 Vergi dava dairelerinin usule ilişkin ilk inceleme safhasında saptanan uyuşmazlıklarla ilgili olarak 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin (5) numaralı fıkrasında belirtilen hususlar hariç, dosyanın yeniden karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar veremeyeceği açıktır.
Bu durumda, dava konusu uyuşmazlığa ilişkin olarak istinaf isteminin kabulüne karar verildikten sonra vergi dava dairesince bizzat değerlendirme yapılarak işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken dosyanın yeniden karar verilmek üzere mahkemesine gönderilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı adına düzenlenen ödeme emirleri ile tahsili talep edilen kamu alacaklarının tamamının ödendiği, bu sebeple dava konusu ödeme emirlerinin kaldırıldığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: