muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4440, Karar No: 2013/7988, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4440 E.  ,  2013/7988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, alanen hakaret, kasten silahla yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve

saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; Sanığın olay tarihinde sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken yol verme meselesi yüzünden tartışmış olduğu diğer araç sürücüsü katılan ... Bakışkan’a aleni mahalde "dinini sinkaf ederim" dediği ve elinde bulunan ancak ele geçirilemeyen kesici bir alet ile katılanı elinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, ayrıca katılanın aracına vurmak suretiyle kaportasında çiziklere ve eğilmelere sebep olduğu bu şekilde üzerine atılı mala zarar verme, alanen hakaret ve kasten yaralama suçlarını işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14989, Karar No: 2013/18312, Tarih: 19.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14989 E.  ,  2013/18312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi ... ....... Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın ... Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın ... Birinci Başkanlığına gönderilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8166, Karar No: 2014/34994, Tarih: 10.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/8166 E.  ,  2014/34994 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-....vekili avukat ..., İhbar Olunan: Axa Sigorta A.Ş vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.12.2012 tarih ve 613-723 sayılı hükmün Dairenin 23.9.2013 tarih ve 19625-22496 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılar,davalı şirkete ait hastanede murislerinin beyin ameliyatının gerçekleştirilmesi sonrasında boğazına takılan solunum cihazının 15 gün gibi uzun bir süre bırakılması nedeniyle boğazında tahriş meydana geldiğini, bunun sonucu olarak yapılan ilk ameliyatın gerektiği şekilde yapılmaması sebebiyle iki defa daha ameliyat yapıldığını,bu ameliyatlar sırasında atardamarın kesilmesi sonucu murislerinin vefat ettiğini ileri sürerek; her bir davacı için 30.000 TL olmak üzere toplam 120.000 TL manevi ve 1.000 TL maddi tazminatın ihtarname tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş.davacıların temyizi üzerine dairemizin 23.09.2013 tarih 2013/19625 esas, 2013/22496 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş; davacılar bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1- Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan, davacıların sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2- Karar tarihi itibariyle geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10. maddesinin 3. fıkrasına göre, manevi tazminat davalarının tamamen reddi durumunda, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre, maktu oranda vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, mahkemece açıklanan husus göz ardı edilerek, “11.650 TL vekalet ücretinin

2014/8166-34994

davacıdan alınarak davalıya verilmesine” şeklinde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Kararın bu nedenle düzeltilerek onanması gerekirken, sehven gözden kaçtığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından dairemizin 23.09.2013 tarih 2013/19625 esas, 2013/22496 karar sayılı onama kararının tashihen düzeltilmesi gerektiği, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK 370/2 maddesi hükmü gereğidir.

davacıdan alınarak davalıya verilmesine” şeklinde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Kararın bu nedenle düzeltilerek onanması gerekirken, sehven gözden kaçtığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından dairemizin 23.09.2013 tarih 2013/19625 esas, 2013/22496 karar sayılı onama kararının tashihen düzeltilmesi gerektiği, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK 370/2 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacıların diğer karar düzeltme itirazlarının reddine,(2) nolu bentte açıklanan nedenle davacıların karar düzeltme talebinin kabulüne, 23.09.2013 tarih 2013/19625 esas, 2013/22496 karar sayılı "Onama" ilamının kaldırılmasına, temyiz edilen hükmün açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan “manevi tazminat davası nedeniyle 11.650,00 TL olmak üzere toplam 12.050,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine," sözlerinin tamamen hükümden çıkartılarak yerine aynen “manevi tazminat davası nedeniyle 1.200 TL maktu vekalet ücreti olmak üzere toplam 1.600 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine,"sözlerinin yazılmasına karar düzeltme talep edilen hükmün düzeltilmiş bu şekliyleONANMASINA, peşin alınan 50,45 TL harcın istek halinde iadesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1806, Karar No: 2016/17368, Tarih: 04.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/1806 E.  ,  2016/17368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04/10/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde yurt içi tır şoförü olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının verilen görevi yerine getirmediğini, yüze yakın şoförü organize ederek iş başı yapmamaları hususunda telkinde bulunup iş yerindeki düzeni ve huzuru bozduğunu, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı olarak fesh edildiği, tazminat hak etmediği gibi ödenmemiş işçilik alacağı da olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafın haklı fesih savunmasını kanıtlayamadığı buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu ancak fazla çalışma ispatlanamadığından bu talebin reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı ... işyerinde çalışırken ayda 2 kez hafta tatili kullanmadan çalıştığı gibi ulusal bayram ve genel tatillerde de çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini ileri sürüp alacak talep etmiş, davalı ise iddianın doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanları ve talebe göre davacının ayda 2 hafta tatili ile dini bayramlarda 2 günlük izin dışında ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı kabul edilip buna göre hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacıda olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanları ve talebe göre davacının ayda 2 hafta tatili ile dini bayramlarda 2 günlük izin dışında ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı kabul edilip buna göre hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacıda olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Davacının yurt içinde tır şoförü olduğu ve işin niteliği gereği tek başına seferlere çıktığı anlaşılmaktadır. Tanıklar aynı işveren nezdinde çalışsalar da davacının çalışma günlerini bilebilecek durumda değillerdir. Tanık beyanları dışında çalışmanın varlığını ispatlayıcı başka delil de sunulmadığından hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatlandığı söylenemez. Mahkemece bu iki talebin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3- Mahkemece davacının hizmet süresine göre hak ettiği yıllık izin süreleri belirlenip buna göre izin ücretine hükmedilmiş ise de davalı tarafça sunulan davacının izin talebine yönelik belgelerin değerlendirilmemesi hatalıdır. Anılan belgeler davacıya bizzat gösterilip diyecekleri tespit edildikten sonra belgelerin geçerli olup olmadığının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7540, Karar No: 2018/7189, Tarih: 24.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7540 E.  ,  2018/7189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2012 tarihli 2011/410 Esas ve 2012/34 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz bulunmadığı ve bu hükümde sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanmadığı gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılamada 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hak ilkesine aykırı biçimde sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Başkan vekili ...'nın hükmün doğrudan onanması gerektiğine ilişkin karşı oyu ve oy çokluğu ile 24.09.2018 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Tekerrür, 5237 sayılı TCK’nin birinci kitabının, üçüncü kısmının, ikinci bölümünde yer alan “güvenlik tedbirleri" başlığı altındaki 58. maddesinde düzenlenmiş; aynı Kanun'un 7. maddesinde ise bir “infaz rejimi ” olduğu belirtilmiştir.

Cezayı etkileyen bir neden olarak kabul edilmediğinden, gerek 1412 sayılı CMUK'nin halen yürürlükte olan 326. maddesinin son fıkrasında, gerekse 5271 sayılı CMK'nin 307. maddesinin (4) numaralı fıkrasında öngörülen “hükmün sanık lehine temyizi üzerine bozulmasından sonra yeniden verilen hükmün, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz” biçimindeki kuralın kapsamı dışında kalmaktadır.

Somut olayla ilgili olarak, sanığın temyizi üzerine bozulan ilk hükümde uygulanmamış olmasına rağmen, tekerrür oluşturan mahkûmiyeti nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin 6 ve 7. fıkralarının uygulanması doğrudur.

Açıklanan nedenle, sanık hakkındaki hükmün doğrudan onanması gerektiği kanısını taşıdığımdan, tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 24.09.2018
Yargıtay — Esas No: 2023/13820, Karar No: 2023/9324, Tarih: 18.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/13820 E.  ,  2023/9324 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/662 E., 2022/935 K.

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2022/662 Esas, 2022/935 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2015 tarihli ve 2015/132 Esas, 2015/283 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği ve bu kararın 10.07.2015 tarihinde kesinleştiği; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten bir suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2022/662 Esas, 2022/935 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmü açıklamasından sonra, suça sürüklenen çocuk müdafiinin verdiği dilekçe ile temyiz isteminde bulunması üzerine dosyanın Yargıtaya gönderildiğinin anlaşılması karşısında;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1 maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği,

Hakkında temyiz kanun yolu talebinde bulunulan hükmün daha önce Yargıtay denetiminden geçmediği dikkate alındığında, hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2685, Karar No: 2021/4414, Tarih: 10.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/2685 E.  ,  2021/4414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... vasisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.