muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1929, Karar No: 2024/3494, Tarih: 23.12.2024

KARŞI OY
XX- 26/03/2020 tarih ve 31080 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değiştirilen 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun'un "Kaynak alanlarının belirlenmesi, korunması ve kullanılması" başlıklı 4. maddesinin birinci fıkrasında: 
"Bakanlık, yenilenebilir enerji kaynaklarının etkin ve verimli kullanılması, bu alanların ve bağlantı kapasitelerinin yatırımcılara tahsisiyle yatırımların hızlı bir şekilde gerçekleştirilmesi amacıyla kamu ve Hazine taşınmazları ile özel mülkiyete konu taşınmazlarda ilgili kurum ve kuruluşların görüşü alınarak yer seçimi yapmak suretiyle yenilenebilir enerji kaynak alanları oluşturur. Bu husus tapu kütüğüne şerh edilir. Şerh tarihinden itibaren üç yıl içinde 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10 uncu maddesine göre kamulaştırma bedelinin tespitiyle Hazine adına tescili isteğinde bulunulduğuna dair mahkemeden alınacak belge tapu idaresine ibraz edilmediği takdirde, bu şerh tapu idaresince resen sicilden silinir. Yenilenebilir enerji kaynak alanlarının kullanımını ve verimliliğini etkileyici imar planları düzenlenemez. Belirlenen yenilenebilir enerji kaynak alanları imar planlarına resen işlenmek üzere Bakanlık tarafından ilgili mercilere bildirilir." 
hükümlerine yer verilmiştir. Dairece, 7226 sayılı Kanunla 5346 sayılı Kanun'da gerçekleştirilen değişiklik çerçevesinde getirilen "Yenilenebilir enerji kaynak alanlarının kullanımını ve verimliliğini etkileyici imar planları düzenlenemez." ve "Belirlenen yenilenebilir enerji kaynak alanları imar planlarına resen işlenmek üzere Bakanlık tarafından ilgili mercilere bildirilir." hükümlerinin, dava konusu edilen plan değişikliğine etkisine yönelik herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın karar verildiği anlaşılmaktadır. 
Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile Daire kararının iptale ilişkin kısmı yönünden, yukarıda belirtilen husus çerçevesinde bir değerlendirme yapıldıktan sonra yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği oyuyla, kararın bu kısmına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/4565, Karar No: 2024/6765, Tarih: 23.12.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2024/4565
Karar	No : 2024/6765                                                                                
DAVACI	: ... Turizm San. Tic. A.Ş.	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı / ANKARA
DAVANIN_ÖZETİ	:	06/05/2023 tarih ve 32182 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Saç Ekimi Birimleri Hakkında Yönetmeliğin, 03/11/2023 tarih ve 32358 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Saç Ekimi Birimleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 10. maddesiyle değiştirilen Geçici 2. maddesinin iptali  istenilmektedir. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	:	Davacı tarafından, 06/05/2023 tarih ve 32182 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Saç Ekimi Birimleri Hakkında Yönetmeliğin, 03/11/2023 tarih ve 32358 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Saç Ekimi Birimleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 10. maddesiyle değiştirilen Yönetmeliğin Geçici 2. maddesinin iptali istemiyle açılan davanın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'un 10. maddesi uyarınca yapılan başvurunun reddi üzerine açıldığı, Ataşehir Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve E-... sayılı işleminin davacı yönünden bireysel bir işlem niteliğinde olduğu, bu nedenle uygulama işlemi üzerine  açılan davanın süresinde açıldığı sonucuna varıldığından, yürütmenin durdurulması istemi ve akabinde işin esası hakkında karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra dava dosyası 2577 sayılı Kanun'un 14. maddesi yönünden incelenerek davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra dava dosyası 2577 sayılı Kanun'un 14. maddesi yönünden incelenerek davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7. maddesinin 1. fıkrasında, dava açma süresinin özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hâllerde Danıştayda ve idare mahkemelerinde altmış ve vergi mahkemelerinde otuz gün olduğu;  anılan maddenin 4. fıkrasında, ilanı gereken düzenleyici işlemlerde dava süresinin, ilan tarihini izleyen günden itibaren başlayacağı, ancak bu işlemlerin uygulanması üzerine ilgililerin, düzenleyici işlem veya uygulanan işlem yahut her ikisi aleyhine birden dava açabileceği, düzenleyici işlemin iptal edilmemiş olmasının bu düzenlemeye dayalı işlemin iptaline engel olmayacağı; 8. maddesinin 1. fıkrasında, sürelerin tebliğ, yayın veya ilan tarihini izleyen günden itibaren işlemeye başlayacağı; 11. maddesinin 1. fıkrasında, ilgililer tarafından idari dava açılmadan önce, idari işlemin kaldırılması, geri alınması, değiştirilmesi veya yeni bir işlem yapılmasının üst makamdan, üst makam yoksa işlemi yapmış olan makamdan, idari dava açma süresi içinde istenebileceği, bu başvurunun, işlemeye başlamış olan idari dava açma süresini durduracağı; 2. fıkrasında, otuz gün içinde bir cevap verilmezse isteğin reddedilmiş sayılacağı; 3. fıkrasında, isteğin reddedilmesi veya reddedilmiş sayılması halinde dava açma süresinin yeniden işlemeye başlayacağı ve başvurma tarihine kadar geçmiş sürenin de hesaba katılacağı; 14. maddesinin 3. fıkrasının (e) bendinde, dava dilekçelerinin ilk inceleme esnasında süre aşımı yönünden inceleneceği; 15. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde ise, yasal süresi içerisinde açılmayan davaların reddine karar verileceği hükme bağlanmıştır. 
Yukarıda belirtilen mevzuat hükümlerine göre, ilan tarihini izleyen günden itibaren işlemeye başlayan dava açma süresi içerisinde idari davaya konu edilmeyen düzenleyici işlemlerin, bu tarihten sonra davaya konu edilebilmeleri için, ilgili hakkında uygulama işlemi tesis edilmiş olması, bu işlemin ise dava konusu edilen düzenleyici işlemin uygulanması niteliğinde bulunması gerekmektedir.
 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7. maddesinde sözü edilen "uygulama işlemi" kavramı, kural koyucu nitelikteki düzenleyici işlemlere dayanılarak ilgililer hakkında tesis edilen ve onların menfaatlerinin ihlal edilmesi sonucunu doğuran, başka bir ifadeyle hukuksal durumlarında değişiklik yaratan, kesin ve yürütülmesi zorunlu bireysel nitelikteki işlemleri ifade etmektedir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7. maddesinde sözü edilen "uygulama işlemi" kavramı, kural koyucu nitelikteki düzenleyici işlemlere dayanılarak ilgililer hakkında tesis edilen ve onların menfaatlerinin ihlal edilmesi sonucunu doğuran, başka bir ifadeyle hukuksal durumlarında değişiklik yaratan, kesin ve yürütülmesi zorunlu bireysel nitelikteki işlemleri ifade etmektedir. 
 06/05/2023 tarih ve 32182 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Saç Ekimi Birimleri Hakkında Yönetmeliğin, 03/11/2023 tarihli ve 32358 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik; "Saç ekimi birimi bulunan sağlık kuruluşlarının fiziki uyumu" başlıklı Geçici 2. maddesinde, "6/5/2023 tarihinden önce ilgili mevzuatına göre saç ekimi uygulama yapma izni olan tüm sağlık kuruluşları 6/5/2024 tarihine kadar mevcut halleriyle çalışmaya devam edebilirler. 6/5/2024 tarihinden sonra bu Yönetmelikte belirlenen fiziki şartları sağlayamayan sağlık kuruluşlarının saç ekimi birimi faaliyet izinleri iptal edilir."  düzenlemesine yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden; dava konusu Yönetmeliğin yukarıda anılan düzenlemesi istinaden İstanbul Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün  ... tarih ve E-... sayılı ve "Saç Ekim Yönetmeliği Uyum Süreci" konulu yazısı ile aralarında davacının da bulunduğu İstanbul ili genelindeki bünyesinde saç ekim birimi bulunan tüm sağlık kurum ve kuruluşlarının, mezkur Yönetmelik hükmü gereği 06/05/2024 tarihine kadar Yönetmelikte belirtilen şartları sağlamaları gerektiğinin bildirilmesinin ilçe sağlık müdürlüklerinden istenmesine üzerine davacının anılan Yönetmelik hükümlerinin uygulanacağı hususunda bilgilendirildiği, bilgilendirme yazısını 28/03/2024 tarihinde tebellüğ eden davacının, 26/07/2024 tarihli dilekçe ile  kazanılmış ruhsat haklarının muhafazası ve halihazırda mevcut olan durumu ile faaliyetine devam etmesi istemiyle Ataşehir Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğüne başvurduğu, Ataşehir Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve E-... sayılı yazısı ile davacının başvurusunun reddedildiği, akabinde davacı tarafından, 06/05/2023 tarih ve 32182 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Saç Ekimi Birimleri Hakkında Yönetmeliğin, 03/11/2023 tarih ve 32358 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Saç Ekimi Birimleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 10. maddesiyle değiştirilen Geçici 2. maddesinin iptali ve yürütülmesinin durdurulması istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Öncelikle, İstanbul Valiliğinin davacı da dahil olmak üzere İstanbul ili genelinde faaliyet gösteren bünyesinde saç ekimi birimi bulunan sağlık kurum ve kuruluşlarına gönderdiği yazının incelenmesinden; söz konusu yazının, davaya konu Yönetmelik hükmünün hatırlatılmasından ibaret olduğu, herhangi bir yeni düzenleme ihdas etmediği ve bu haliyle yazının muhatabı olan ilgililerin hukukunda değişiklik yapma kabiliyetini haiz olmayan, kesin ve yürütülmesi zorunlu nitelik arz etmeyen, dolayısıyla idari davaya konu olamayacak ve bu vasfı nedeniyle de uygulama işlemi niteliği taşımayan bir işlem olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla, anılan işlemin 2577 sayılı Kanun'un 7. maddesi uyarınca düzenleyici işleme karşı dava açma süresini canlandıramayacağının kabulü zorunlu bulunmaktadır. Kaldı ki, aksinin kabulü halinde de, davacının bu işlemin tebliğinden itibaren 2577 sayılı Kanun'un 11. maddesi kapsamında idareye süresinde yapılmış bir başvurusu bulunmamaktadır.
Diğer taraftan, yukarıda yer alan Kanun hükümleri uyarınca, ilgililerin, altmış günlük dava açma süresi içerisinde doğrudan dava açmak yerine işlemi tesis eden idarenin hiyerarşik olarak üstü olan makama veya üst makam yoksa işlemi tesis eden makama başvurarak işlemin düzeltilmesini isteme hakkına sahip oldukları açık olup; kanun koyucu tarafından, 2577 sayılı Kanun'un 11. maddesi uyarınca yapılacak başvuruya konu edilebilecek işlemin niteliği bakımından düzenleyici ya da bireysel işlem gibi bir ayrıma gidilmemiş, 11. maddenin kapsamı salt bireysel işlemlerle sınırlandırılmamıştır. 
Dolayısıyla, düzenleyici işlemlerin ilan edildiği tarihi izleyen günden itibaren işlemeye başlayan altmış günlük dava açma süresi içerisinde idareye yapılan başvurunun reddi üzerine, düzenleyici işlemin ilan edildiği tarih ile 11. madde kapsamında başvuruda bulunulduğu tarih arasında geçen süre de dikkate alınmak suretiyle kalan dava açma süresi içerisinde  açılan davalarda süre aşımı bulunmadığının; öte yandan, altmış günlük dava açma süresi geçtikten sonra düzenleyici işlemlerin değiştirilmesi, düzeltilmesi, kapsamının genişletilmesi gibi istemlerle yapılan ve bu nedenle 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmayan başvuruların, cevap verilmek suretiyle ya da zımnen reddi yolundaki işlemlerin, uygulama işlemi olarak kabulüne olanak bulunmadığından, bu işlemlerin iptali istemiyle açılan davalarda süre aşımı bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Buna göre, 06/05/2023 tarih ve 32182 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Saç Ekimi Birimleri Hakkında Yönetmeliğin, 03/11/2023 tarih ve 32358 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Saç Ekimi Birimleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 10. maddesiyle değiştirilen Geçici 2. maddesine karşı yayımı tarihinden itibaren altmış gün içinde dava açılmadığı ve/veya itiraz başvurusunda bulunulmadığı, bu süre geçtikten çok sonra 26/07/2024 tarihli dilekçe ile idareye yapılan, 2577 sayılı Kanun'un 11. maddesi kapsamındaki başvurunun reddine ilişkin işlemin ise, idarece (dava konusu Yönetmeliğe istinaden) re'sen harekete geçilerek tesis edilen bir işlem olmaması sebebiyle uygulama işlemi niteliği taşımadığı, bu nedenle dava açma süresini canlandırmasının olanaklı olmadığı, dolayısıyla davanın süresinde açılmadığı sonucuna varılmaktadır. Aksi yorumun, kamu düzeninden olan dava açma süresinin göz ardı edilerek kanun koyucunun dava açma süresi ile hedeflediği idari istikrar ve hukuk güvenliğini sağlama amacını zedeleyeceği açıktır.
Uyuşmazlık bu çerçevede değerlendirildiğinde, 06/05/2023 tarih ve 32182 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Saç Ekimi Birimleri Hakkında Yönetmeliğin, 03/11/2023 tarih ve 32358 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Saç Ekimi Birimleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 10. maddesiyle değiştirilen Geçici 2. maddesinin  iptali istemiyle 2577 sayılı Kanun'un 7. ve 11. maddelerinde öngörülen süre içinde açılmayan işbu davanın, süre aşımı nedeniyle esasının incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.
 KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle, 
 1. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesinin 3. fıkrasının (e) bendi ve 15. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca süre aşımı nedeniyle DAVANIN REDDİNE,
2. Aşağıda ayrıntısı gösterilen toplam ... TL yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, 
3. Kullanılmayan ... TL yürütmeyi durdurma harcının ve artan posta ücretinin ise kararın kesinleşmesinden sonra istemi hâlinde davacıya iadesine,
4. Bu karara karşı tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere,  23/12/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/5034, Karar No: 2024/6763, Tarih: 23.12.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/5034
Karar	No : 2024/6763                                                                                
DAVACI	: ... Derneği	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Kurumu Başkanlığı / ANKARA	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN_KONUSU	:	25/03/2010 tarih ve 27532 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin, 31/12/2011 tarih ve 28159 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğin,
	a) 1.maddesi ile 3.3.1. maddesine eklenen 4. fıkrasının, 
	b) 2.maddesi ile 4.2. maddesine eklenen 19. fıkrasının,
	c) 3. maddesi ile 4.2.1.B.1. maddesine eklenen 13. fıkrasının, 
	d) 4. maddesi ile 4.5.4.D-1. maddesine eklenen 11. fıkrasının,
 iptali istenilmektedir.
DAVACININ_İDDİALARI	:	Davacı tarafından, Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin 3.3.1. maddesine eklenen 4. fıkrasına yönelik olarak, tedavi sürecinin verilen hizmetin gereği olarak hızlı bir şekilde yerine getirilmekte olduğu, bu nedenle bir sonraki aşamada hastaya uygulanacak tıbbi hizmetin ne olacağının bilinemeyebileceği, işlemin tespiti, fiyatının ne olduğu belirlendikten sonra bir de yazılı onayın alınmasına ilişkin sürecin işletilmesinin tedavinin gecikmesine yol açacak bir uygulamaya sebebiyet vereceği, dolayısıyla hasta sağlığının tehlikeye düşmesine neden olunabileceği; 4.2. maddesine eklenen 19. fıkrasına yönelik olarak, check-up, kampanya ya da tarama esnasında hekim tartafından tespit edilen tıbbi aykırılığın tedavisi amacı ile gerçekleştirilecek işlemlerin Kuruma fatura edilmesinin engellendiği, "check-up, kampanya ya da tarama kapsamında yapılan işlemler" kavramının belirsiz olduğu, bu kavramda yer alan işlemlerin tanımlanmadığı, sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti almakta olan hastaların check-up, kampanya ya da tarama işlemleri esnasında sağlık hizmeti sunucuları tarafından tespit edilen rahatsızlıklarının ileri tetkik ve tedavisi amacı ile uygulanacak işlemlerin check-up, kampanya ya da tarama kapsamında yapılan işlemler kapsamında nitelendirilmesi ve Kuruma fatura edilememesinin açıkça hukuka aykırı olduğu, özel hastanelerin ciddi maliyet yükü altında bırakıldığı; 4.2.1.B.1. maddesine eklenen 13. fıkrasına yönelik olarak, düzenleme yapılırken hekimlerin günde 10 saat çalışabildiği yönündeki kabulün hukuki temelinin bulunmadığı, düzenlemede tam zamanlı ve kısmı zamanlı çalışan hekim ayrımının yer almadığı, düzenlemenin çalışma hürriyetinin sınırlandırılması niteliğinde olduğu, ayrıca hastanın tedavi hakkına da müdahale edildiği, kamu hastanesinde çalışan hekimler yönünden böyle bir sınırlama öngörülmemesinin de eşitlik ilkesine açıkça aykırılık teşkil ettiği;

4.5.4.D-1. maddesine eklenen 11. fıkrasına yönelik olarak, hemodiyaliz uygulaması esnasında hastada gelişebilecek her türlü durumun bu kapsamda değerlendirilerek tüm maliyetin özel sağlık kuruluşu üzerinde bırakılmasının özel sağlık kuruluşu yönünden katlanılamaz mali yük getireceği ileri sürülmektedir.
DAVALININ_SAVUNMASI	:	Davalı idare tarafından, 3.3.1. maddesine eklenen 4. fıkrasına yönelik olarak, sağlık hizmeti alacak hasta veya hasta yakınının önceden kendisinden ilave para talep edileceği hususunda bilgilendirilmesi, buna göre tedaviyi kabul edip etmeme hakkını kullanması, kabul etmesi durumunda ödeme konusunda tedbirini alması ve tedavi sonrasında ilave ücret talep edildiğinde sağlık hizmeti sunucusu ile hasta/yakını arasında oluşacak sorunlar ile mağduriyetlerin önlenmesinin amaçlandığı; 4.2. maddesine eklenen 19. fıkrasına yönelik olarak, sağlık hizmeti sunucuları arasında oluşacak haksız rekabeti ve sağlık kurum ve kuruluşlarınca gelir artırmak amacıyla tıbben gerekli olmayan bazı işlemlerin yapılması suretiyle hasta sağlığının olumsuz etkilenmesinin önlenmesinin amaçlandığı; 4.2.1.B.1. maddesine eklenen 13. fıkrasına yönelik olarak, kişilere yeterli zamanın ayrılması ve hekimlerin sağlıklı hizmet verebilmesinin amaçlandığı, kabul edilmiş uluslararası standartlara göre belirlenmiş hastaya ayrılması gereken süre baz alınarak dava konusu düzenlemenin hazırlandığı belirtilerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine dava konusu düzenlemelerin iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. 
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava, 25.3.2010 tarih ve 27532 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin, 31.12.2011 tarih ve 28159 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğin 1. maddesi ile 3.3.1. maddesine eklenen 4. fıkrasının, 2. maddesi ile 4.2. maddesine eklenen 19. fıkrasının, 3. maddesi ile 4.2.1.B.1. maddesine eklenen 13. fıkrasının, 4. maddesi ile 4.5.4.D-1. maddesine eklenen 11. fıkrasının iptali istemiyle açılmıştır.
24.3.2013 tarih ve 28597 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği'nin 6.4 maddesi ile 25.3.2010 tarih ve 27532 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Dava konusu edilen düzenlemenin yürürlükten kaldırılmış olması, ayrıca eski düzenlemeye dayalı olarak tesis edilmiş bir uygulama işleminin de dava konusu edilmemiş olması karşısında davanın konusu kalmamıştır.
Açıklanan nedenlerle, dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı yolunda karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

Dava konusu edilen düzenlemenin yürürlükten kaldırılmış olması, ayrıca eski düzenlemeye dayalı olarak tesis edilmiş bir uygulama işleminin de dava konusu edilmemiş olması karşısında davanın konusu kalmamıştır.
Açıklanan nedenlerle, dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı yolunda karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin davanın reddine ilişkin 29/04/2016 tarih ve E:2013/2618, K:2016/3071 sayılı  kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine bozulmasına dair Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 21/11/2018 tarih ve E:2016/3721, K:2018/4993 sayılı kararına uyularak gereği görüşüldü:
	24/03/2013 tarih ve 28597 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği'nin 6.4 maddesi ile dava konusu 25/03/2010 tarih ve 27532 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği yürürlükten kaldırılmış ise de, 24/03/2013 tarih ve 28597 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinde yer alan düzenlemelerin de dava konusu edilen düzenlemelerle aynı içerikte olduğu, dolayısıyla uyuşmazlığın esasının devam ettiği anlaşıldığından, davanın konusuz kaldığından bahsedilemeyeceği sonucuna varılarak davanın esasının incelenmesine geçildi.
İNCELEME VE GEREKÇE	:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ:
Dava, 25/03/2010 tarih ve 27532 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin, 31/12/2011 tarih ve 28159 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğin 1.maddesi ile 3.3.1. maddesine eklenen 4. fıkranın, 2.maddesi ile 4.2. maddesine eklenen 19. fıkranın, 3. maddesi ile 4.2.1.B.1. maddesine eklenen 13. fıkranın, 4. maddesi ile 4.5.4.D-1. maddesine eklenen 11. fıkranın iptali istemiyle açılmıştır.
 Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 29/04/2016 tarih ve E:2013/2618, K:2016/3071 sayılı kararı ile, dava konusu düzenlemelerin, dayanağı yasal mevzuata uygun olarak, hastanın sağlık hakkına ulaşması, Kurumun bütçe imkanları, özel sağlık hizmeti sunucularının personel, fiziki ve teknik imkanları ile gelir ve gider durumları gibi kriterler esas alınarak tesis edildiği gerekçesiyle davanın reddine	karar verilmiştir.
Daire Kararının, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 21/11/2018 tarih ve E:2016/3721, K:2018/4993 sayılı kararıyla, davanın reddine ilişkin Daire kararının uyuşmazlıkla ilgili herhangi bir gerekçeye yer verilmemiş olması nedeniyle hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Anılan temyiz kararına karşı davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığınca yapılan karar düzeltme istemi ise, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 18/06/2020 tarih ve E:2019/1800, K:2020/1030 sayılı kararıyla reddedilmiştir.