muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/17970, Karar No: 2007/1647, Tarih: 15.02.2007

J- 3402 Sayılı Yasanın 17/1. maddesi gereğince "Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen arazi" imar-ihya ve zilyetlikle kazanılabilir.

Yine, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18/2 maddesi aynen “... malları, hizmet malları, ormanlar devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile Kanunlar uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez” şeklindedir.

Yasalarımızda, hangi malların yasalar uyarınca Hazineye kalacağı birer birer sayılmamıştır. Yorum ve içtihatlar özellikle H.G.K.nun 05.09.1984 gün ve 1982/8-97/514 sayılı kararında yasalar uyarınca devlete kalan taşınmazın neler olabileceği açıklandıktan sonra, Medeni Yasanın 501 (E.448) maddesi gereğince mirasçı bırakmadan ölen kişilerin taşınmazının da, bu madde gereği Hazineye kalacağından zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilmiştir. Sözü edilen kararda, devletin özel mülkiyetinde sayılabilecek taşınmazın çoğunlukla Hazine adına tapuda kayıtlı olduğu, ancak sahipsiz oldukları için Hazineye ait bulunan veya özel yasalar hükümleri uyarınca devlete kalmış olduğu halde, tescilleri yapılmamış taşınmazın bulunduğu, bu tür yerlerin devlete geçişinin yasa hükmünün gereği olduğu, yasa koyucunun bu fıkrayı yürürlüğe koymasındaki amacın, Hazineye ait taşınmazlara Hazinenin sahip çıkmasını sağlamak ve Hazine elinde rezerv ... bulundurmak olduğu açıklanmıştır. Yukarıda belirtildiği gibi Hukuk Genel Kurulunun 13.02.2002 gün ve 2002/16-48-91 sayılı kararı ile 8. Hukuk Dairesinin Nisan 2006 tarihinden sonra verdiği kararlarda da nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına

çıkartılan yerlerin 3402 Sayılı Yasanın 18/2. maddesinde belirtilen "yasalar uyarınca Devlete kalan taşınmaz" olduğu kabul edilmiştir. 2924 Sayılı Yasının 3. maddesindeki “Bu yerler bu

-13-

2006/17970-2007/1647

yasanın hükümleri uygulanmak kaydıyla Orman Bakanlığı emrine geçer.” hükmü gereğince, bu özel yasa uyarınca orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazlar Anayasanın 170. maddesindeki kamu hizmetinin yerine getirilmesi amacıyla Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılır. Bu nedenle, 3402 Sayılı Yasanın 17/1 ve 18/2. maddeleri gereğince imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılamaz.

-13-

2006/17970-2007/1647

yasanın hükümleri uygulanmak kaydıyla Orman Bakanlığı emrine geçer.” hükmü gereğince, bu özel yasa uyarınca orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazlar Anayasanın 170. maddesindeki kamu hizmetinin yerine getirilmesi amacıyla Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılır. Bu nedenle, 3402 Sayılı Yasanın 17/1 ve 18/2. maddeleri gereğince imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılamaz.

K- Hangi yönden bakılırsa bakılsın, Anayasa ve yasalar orman rejimi dışına çıkartılan yerleri diğer ... alanına dönüştürülecek Devlete ait hali yerlerden farklı olarak düşünmüş ve bu konuda Anayasada ve yasalarda farklı yasal düzenlemeler getirmiştir. 3116 Sayılı Yasanın 13. ve 6831 Sayılı Yasanın 11/4. maddesi kesinleşen orman kadastrosunun hiçbir resmi harç alınmadan tapuya tescil edilmesini, yine orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazın 2924 Sayılı Yasanın 3/1. maddesi gereğince tapuya tescil edilmesini emretmiştir. Yasaların açık hükmüne karşın ilgili devlet memurlarının şu veya bu nedenle görevlerini savsaklayarak tapuya tescilini sağlamamış olmaları M.Y. 999 ( E. 912) ve 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/4 maddesi gereğince sonuca etkili olamaz. Kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan yer tapulu sayılır. Orman rejimi dışına çıkartılsa bile, tapulu olmaya devam eder. Tapuda kayıtlı bir yer de zilyetlikle kazanılamaz. Bir an için aksi düşünülse bile Anayasanın 170. maddesi ve yukarıda yazılı Anayasa Mahkemesi kararları ve 2924 Sayılı Yasanın 2, 3 ve 3402 Sayılı Yasanın 17/1 ve 18/2. maddeleri gereğince zilyetlik yoluyla kazanılamaz.

Anayasa Mahkemesinin, orman rejimi dışına çıkartılan yerlere ait çok eski tarihli tapu kayıtlarına ve Devletin yüksek iradesi ile 50-60 yıl önce iskan yoluyla verdiği tapu kayıtlarına ve bu yerlerdeki zilyetliğe, değer verilmesine ilişkin 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesindeki ilgili hükümleri, keza, orman rejimi dışına çıkartılan alanlarda 2924 Sayılı Yasanın hükümleri uygulanmayarak bu yerlerin Devlet tarafından orman köylüsü olup olmadığına bakılmaksızın satışına olanak tanıyan 4706 Sayılı Yasanın 3. maddesini Anayasaya aykırı bularak, bu konudaki yasal düzenlemeleri iptal ettiği, Devletin 4753 Sayılı Yasanın hükümlerine göre bedelini alarak 40-50 yıl önce ... tevzi yoluyla topraksız çiftçilere dağıtılarak tapusunu verdiği yerlerin orman rejimi dışına çıkartılması halinde, bu tapu kayıtlarına değer verilmesini öngören 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 45. maddesindeki hükmü 22.02.2005 gün 5304 Sayılı Yasanın ile yürürlükten kaldırmış olduğu gözönünde bulundurulduğunda, hangi yasa döneminde olursa olsun orman rejimi dışına çıkartılan yerler tapuda kayıtlı olsun olmasın zilyetlikle kazanılmaz.

Açıklanan hususlar gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre,yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/02/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5440, Karar No: 2018/839, Tarih: 06.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/5440 E.  ,  2018/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Katılan ...’in, 21/08/2013 tarihinde sokak üzerine park ettiği motosikleti çalındıktan yaklaşık 5 ay sonra 23/01/2014 tarihinde, suça sürüklenen çocuğun kullanımında yakalandığı, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda, suça konu motosikleti 2013 yılı yaz aylarında tanımadığı bir şahıstan 500 TL ve cep telefonu karşılığında satın aldığını savunması karşısında; dosya içeriğine göre de suça sürüklenen çocuğun, katılana ait motosikleti çaldığına dair herhangi bir delil bulunmadığı da nazara alınarak, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 165.maddesinde düzenlenen suç eşyasının kabul edilmesi veya satın alınması suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8387, Karar No: 2019/11585, Tarih: 10.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8387 E.  ,  2019/11585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun

basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1147, Karar No: 2023/5007, Tarih: 14.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1147 E.  ,  2023/5007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1884 Esas, 2021/2352 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar

SAYISI : 2017/184 E. 2019/183 K.

Taraflar arasındaki faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1988 yılında babasından devraldığı iş yerinde çayır biçme makinelerinin imal ve satışı alanında faaliyet gösterdiğini, kendisine ait SÜRÜM markasının tamburlu çayır biçme makinesi, akrobik tırmık sınıfında TPE'ye tescilini de yaptırdığını ve halen aynı alanda aynı marka ile çalışmalarını sürdürdüğünü, davalının 2014 yılında dava konusu faydalı model belgesine de dayanarak bu alanda çalışan diğer kişilere karşı kötü niyetli tavırlar sergilediğini, müvekkili hakkında Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/620 esas sayılı dosyası üzerinden dava açıldığını, bu davanın halen derdest olduğunu, davalının ürettiği ve yeni bir buluş olarak nitelendirdiği sistemin esasen bir buluş olmadığını, var olan sistemlerin davalı adına tescilinden önce bulunduğunu, davalının "tamburlu cayır biçme makineleri için hidrolik kaydırıcı" isimli başvurusu ile dava konusu TR 2014 08595 Y numaralı faydalı model belgesini aldığını, davalının aldığı faydalı model belgesinin hidrolik kaydırıcı olduğunu, hidrolik kaydırıcı sisteminin yeni bir buluş niteliği taşımadığını, en basit makinelerde dahi bulunan ve yıllardır herkesçe bilinen bir sistem olduğunu, müvekkilinin ise çok daha uzun yıllardır bu sektörde üretim yaptığını, davalının TPE'yi yanıltarak çok yakın tarihte faydalı model tescil işlemi yaptırdığını ve açtığı davalar ile kendi lehine haksız menfaat elde etme arayışı içerisinde olduğun beyan ederek davalıya ait TR 2014 08595 Y numaralı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin tarım makineleri sektöründe köklü bir yapıya sahip olduğunu, müvekkilinin bu faydalı modeli yıllar önce uzun çabalar ile geliştirdiğini, bu ürünü müvekkilinin Türkiye'de ve Dünya'da ilk olarak bulduğunu ve TPE tarafından uzun araştırmalar sonucu faydalı model belgesinin kendisine verildiğini, davacının iddialarının aksine hidrolik kaydırmalı çayır biçme makinesinin ilk defa müvekkili tarafından geliştirildiğini beyan ederek davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu faydalı modelin 1 numaralı istemi ile korunmak istenenin tamburlu çayır biçme makineleri için bir hidrolik kaydırıcı olduğu, dava konusu faydalı modelin 1 numaralı istem ile korunan buluş "çayır biçme makinesinin sağa ve sola kolayca kaymasını sağlayan, kaydırma mili (1), hidrolik silindir (2), makine mafsalı (6) ve traktör mafsalı (7) içeren hidrolik kaydırıcı" olduğunun belirlendiği, bir başka ifade ile dava konusu faydalı model ile korunmak istenen buluş, tamburlu çayır biçme makinesi değil, tamburlu çayır biçme makinesi üzerinde kullanılan hidrolik kaydırıcı olduğu, dava konusu 2014 08595 Y numaralı Faydalı Modelin istemlerinin tüm unsurlarının D2: Rinieri Catalogo 2010 isimli katalogda aynen açıklandığı, 2014 08595 Y numaralı faydalı modelin tüm istemlerinin yenilik kriterini karşılamadığı gerekçesiyle açılan davanın kabulü ile davalıya ait TR 2014 08595 Y numaralı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hidrolik sistem dünya üzerinde zaten bilinen bir sistem olmakla birlikte, müvekkilinin geliştirdiği modelin ise hidrolik kaydırmalı çayır biçme makinesi olduğunu, hidrolik sistemin faydalı modelini almadığını, hidrolik kaydırmalı çayır biçme makinesinin başka şirketler tarafından da üretildiğine yönelik iddialarının tamamen asılsız olduğunu, bilirkişi raporunda faydalı model olan ürünle karşılaştırılan ürünün hiçbir benzerliğinin bulunmadığını, karşılaştırma yapılan üründe ise tambur olmadığını, karşılaştırma yapılan ürünün tamamen farklı bir sistemi olan, tambursuz, kullanım amacı da farklı olan bir ürün olduğunu, yanlış inceleme yapılarak bilirkişi raporunda hatalı bir sonuca ulaşıldığını, ayrıca bilirkişi raporunda müvekkile ait faydalı model ürününün sadece teknik çizimler üzerinden gösterildiğini, resimlerle gösterildiği takdirde kıyaslama yapılan ürün ile aralarında hiçbir benzerlik olmadığının açıkça görüleceğini, bu nedenlerle ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan tüm bilirkişi raporlarında faydalı model belgesi verilen hidrolik kaydırıcının yenilik kriterini taşımadığının belirlendiği, bilirkişi raporlarının gerekçeli ve denetime elverişli olduğu, ilk derece mahkemesince bilirkişi raporları esas alınarak davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 83 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14348, Karar No: 2014/34985, Tarih: 09.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14348 E.  ,  2014/34985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/105370

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2012/308 (E) ve 2013/67 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Güvenlik kamerası görüntülerinden sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin anlaşılamadığı, 10.01.2013 tarihli uzmanlık raporuna göre de, 30.01.2012 tarihli sözleşmedeki imzanın sanığın elinden çıktığının tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerekirken, sanıkla aralarında husumet bulunduğu anlaşılan katılan beyanına, olay anına ilişkin doğrudan bilgi ve görgüsü bulunmadığı anlaşılan tanık Y.. A...ı Ç...'ın anlatımlarına ve belirsiz bir kişinin katılana ait çalıntı kimlikle alışveriş yaptığı esnada sanığın olay tarihinde çalıştığı avukatlık bürosuna ait telefon numarasının verilmiş olmasına dayanılarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. Ö..'in temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.12.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1276, Karar No: 2015/1668, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1276 E.  ,  2015/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/8328, Karar No: 2017/3705, Tarih: 13.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/8328 E.  ,  2017/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1057, Karar No: 2018/3299, Tarih: 19.09.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/1057 E.  ,  2018/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Temizlik İnş. Nak. Özel Eğitim Sağlık San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ...2. Asliye Hukuk Hakimliğince (Tic.Mah.Sıf.) verilen 09.04.2015 gün ve 2014/34-2015/194 sayılı hükmü onayan Dairemizin 01.02.2017 gün ve 2015/5660-2017/395 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 275,00 TL para cezası ile bakiye 9,40 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 19.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14794, Karar No: 2013/17010, Tarih: 02.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14794 E.  ,  2013/17010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Dava, suç teşkil eden eylemden kaynaklanan (görevi kötüye kullanmak) itirazın iptali istemine ilişkin olup, gerekçede sebepsiz zenginleşme nitelenmesi yoktur.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi ... ....... Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın ... Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın ... Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 02.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3331, Karar No: 2014/2548, Tarih: 11.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/3331 E.  ,  2014/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra sanığın Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla Mahkemeye gönderdiği 23.12.2013 havale tarihli dilekçesindeki “2013/18 esas sayılı ceza aldığım dosyamın onaylanıp tarafıma gönderilmesi” şeklindeki beyanının “temyiz hakkından vazgeçme” niteliğini taşıması; 14.01.2014 tarihli dilekçesi ile yaptığı temyiz talebinin ise yasal süresinden sonra olması ve temyiz süresinin geçmesinden sonra vazgeçmeden dönülmesinin mümkün bulunmaması karşısında, sanığın temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca süre yönünden REDDİNE, 11/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.