muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8344, Karar No: 2023/2348, Tarih: 24.04.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri.

3. Değerlendirme

556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının c bendinde "Ticaret alanında cins, çeşit, vasıf, kalite, miktar, amaç, değer, coğrafi kaynak belirten veya malların üretildiği, hizmetlerin yapıldığı zamanı gösteren veya malların ve hizmetlerin diğer karakteristik özelliklerini belirten işaret ve adlandırmaları münhasıran veya esas unsur olarak içeren markaların marka olarak tescil edilemeyeceği düzenlenmiştir. Dava konusu "ilk çağlardan günümüze antik tahıllı" markasının asli unsuru "antik tahıllı" ibaresi olup, YİDK tarafından kısmi red kapsamına giren 30. sınıftan “makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar.” ve 35. sınıftan “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç, mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri açısından marka olabilecek nitelikte ayırt ediciliği bulunmamaktadır. Buna göre YİDK kararının yerinde olduğu gözetilmeksizin aksi yönde gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

24.04.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Başvuru konusu işaret bir bütün olarak değerlendirildiğinde tescili istenen mal ve hizmetler açısından ayırtediciliği bulunduğu bu nedenle kararın onanması gerektiğinden, sayın çoğunluğun aksi yöndeki bozma nedenine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/11483, Karar No: 2017/13065, Tarih: 21.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/11483 E.  ,  2017/13065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 177/1. maddesinde tanımı yapılan Hayvanın Tehlike Yaratabilecek Şekilde Serbest Bırakılması suçu, gözetim altındaki hayvanın başkalarının hayatı ve sağlığı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde serbest bırakılması veya bunların kontrol altına alınmasında ihmal gösterilmesi suretiyle işlenmektedir.

Somut olayda, olay günü sanığın kendisine ait köpeğin tasmasını değiştirmesi esnasında komşusu olan şikayetçinin çocuğunu gördüğünde havlayarak üzerine yürüdüğü, ancak sanığın çağırmasıyla köpeğin sanığın yanına geldiği, bu şekilde anlık gelişen olayda köpeğin sahibi olan sanığın kontrolü altında olup serbest bırakılmadığının anlaşılması karşısında sanığın beraatine yönelik yerel mahkeme kararının kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6981, Karar No: 2019/17335, Tarih: 26.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6981 E.  ,  2019/17335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, fark ücret alacağı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının ücretinin tespiti için davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığının sorulması, emsal dosyalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmesi, somut dosya yönünden ücret tespitine esas 73,22 TL katsayısı ile ücrete nasıl ulaşıldığının açıklığa kavuşturulması ve davalı tarafından 2003 yılından sonra hem şoför alımı yapılmadığının hem de 2003 yılından sonra alınan şoförler için ücretin bildirildiği dikkate alındığında bu çelişkinin davalıdan sorularak giderilmesi ile davacının ücretinin denetime elverişli şekilde belirlenmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, emsal dosyalarda kabul edilen ücrete nasıl ulaşıldığı belirlenmiş, ancak davacı vekilinin de talebi üzerine Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yüksek Fen Kurulu Başkanlığı tarafından bildirilen işçilik rayiç listesindeki günlük ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesi ve fiilen aldığı ücret üzerinden varsa ödenmeyen işçilik alacaklarının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda; Mahkemece davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespitine karar verilmesi dosya kapsamı ve bozma ilamına uygundur. Davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davacı baştan itibaren Elektrik Üretim A.Ş. işçisi kabul edildiğine göre; bozma ilamında da belirtildiği üzere fiilen aldığı ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Bu yön gözetilmeden ilave tediye alacağının da reddine karar verilmesi hatalı olup yeniden bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/786, Karar No: 2007/17276, Tarih: 11.12.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/786 E.  ,  2007/17276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden ... vekili A... ve karşı taraf ... vekili Av...geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

# Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına \* ve özellikle toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda güven sarsıcı davranışlarda bulunan davalı karşılık davacı kocanın tamamen kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına, kardeşlerin birbirlerinden ayrılmasının onların ruh sağlığı ve gelişmelerini olumsuz yönde etkileyeceğinden velayetin birlikte anneye verilmesinin çocukların yararına olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA duruşma için takdir olunan 500.00 YTL. vekalet ücretinin ...' ten alınıp Serap'a verilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.12 .2007 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/13764, Karar No: 2015/1249, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/13764 E.  ,  2015/1249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/2095, Karar No: 2022/519, Tarih: 20.01.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2095 E.  ,  2022/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18155, Karar No: 2015/2436, Tarih: 10.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18155 E.  ,  2015/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın sahibi olduğu ... Ltd. Şti.'nde 2007-2009 yılları arasında satış bölümünde çalıştığı sırada işyerine ait malları sattığı halde parasını şirkete vermediği, katılan şirket adına mal satın alıp fatura etmesine rağmen söz konusu malları kendi kurduğu şirketin uhdesine geçirip katılana ait şirkete teslim etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği, taraflar arasında yaşanan anlaşmazlıklar üzerine sanığın katılana cep telefonu ile mesaj göndererek "hırsız, dolandırıcı, salak" deyip hakarette bulunduğu ve "seni bitiricem, biraz beynin varsa ki çek vur beni, finalim senle olur, bunu yaz, kaybedecek birşeyim yok sen düşün" diyerek ölümle tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın ... ve ... isimli firmalardan satın aldığı mallar karşılığında düzenlenen faturalardaki kendi ismi altında bulunan imzaların kendisine ait olmadığına dair savunması, sanık tarafından bir kısım paraların katılana teslim edilip edilmediğine dair tanık beyanları arasında çelişkiler bulunması, sanığın katılana cep telefonu aracılığıyla hakaret ve tehdit içerikli mesajlar gönderdiğine dair dosyaya sunulan metin belgesi içerikli evrakın katılan tarafından sunulan belgelerden ibaret olması ve sanığın mesajların gönderildiği iddia olunan telefon numaralarının kendisine ait olmadığını ve kendisi tarafından kullanılmadığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer verilmeyecek şekilde açığa çıkarılabilmesi amacıyla, şirkete ait ilgili defter ve kayıtlar bilirkişi tarafından incelenerek sanığın uhdesine mal veya para geçirip geçirmediğinin denetime imkan verecek şekilde tespit edilmesi, sanık tarafından katılana hakaret ve tehdit içerikli mesajların gönderildiği iddia olunan telefon hatlarıyla ilgili gerekli yazışmalar yapılarak bu hatların sanığa ait olup olmadığının, belirtilen tarihlerde bu numaralardan katılana mesajlar gönderilip gönderilmediğinin tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de,

1-Sanığın katılana gönderdiği iddia ve kabul olunan “sana yapacaklarımdan aklın kayacak, bittin sen, finalim senle, burası ikimize de dar artık, ben de seni başlamadan bitiricem, benim kaybedecek bir şeyim yok sen düşün” içerikli sözlerin 5237 sayılı TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı kanunun 106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de,

1-Sanığın katılana gönderdiği iddia ve kabul olunan “sana yapacaklarımdan aklın kayacak, bittin sen, finalim senle, burası ikimize de dar artık, ben de seni başlamadan bitiricem, benim kaybedecek bir şeyim yok sen düşün” içerikli sözlerin 5237 sayılı TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı kanunun 106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanık tarafından 01/08/2009, 03/09/2009 ve 09/09/2009 tarihlerinde ve 6 aylık şikayet süresi içerisinde gönderilen hakaret ve tehdit içerikli mesajların, aynı suç işleme iradesi kapsamında farklı tarihlerde gönderilmiş olması karşısında, sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin olarak TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30346, Karar No: 2016/28362, Tarih: 19.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/30346 E.  ,  2016/28362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1446, Karar No: 2014/24487, Tarih: 03.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1446 E.  ,  2014/24487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/171334

Mahkemesi : Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21/03/2013

Numarası : 2012/997 - 2013/221

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kütahya Emniyet Müdürlüğü, Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü, Mali Suçlar Büro Amirliği'ne bağlı görevliler tarafından, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen H.. Ç.. isimli şahsın elinde çok sayıda sikke ve tarihi eser bulunduğu, satmak için müşteri aradığı ve suç tarihinde Kütahya ilinde bulunan alışveriş merkezine geleceğinin öğrenilmesi üzerine, bahse konu yere gidildiğinde, H.. Ç..'ın yanında sanık ile birlikte bir araç ile otoparka geldiği, burada kolluk görevlileri tarafından aracın yanına gidildiğinde, ön sol koltuk önünde, ağzı açık poşet içerisinde tarihi eser olabileceği değerlendirilen bir poşet görüldüğü, poşette ne olduğu sorulduğunda, H.. Ç..'ın poşet içerisinde, tarihi eserler olduğunu ve bu eserleri, Müze Müdürlüğü'ne teslim edeceğini bildirdiği, ele geçen eserler üzerinde tarafsız arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, 112 adet parçanın 2863 sayılı Kanun kapsamında olduğunun belirtildiği görülmekle birlikte;

2863 sayılı Kanun'un 67/2 maddesinde düzenlenen “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçunun oluşabilmesi için gerekli olan bildirimi yapılmamış kültür varlığının “ satışa arz edilmesi”, “satılması”, “verilmesi”, “satın alınması” veya “kabul edilmesi” eylemlerinden herhangi birinin somut olayda oluşmadığı, ayrıca sanığın, H.. Ç..'ın yanında inşaatta elektrik tesisatı işinde çalıştığını, suç tarihinde malzeme almak için kullandığı araçla birlikte alışveriş merkezinin otoparkına gidip, arabadan indikleri sırada yanlarına kolluk görevlilerinin geldiğini ve arabanın içinde duran poşeti sorduklarını, bunun üzerine H.. Ç..'ın görevlilere bu poşeti verdiğini, içerisinde tarihi eser olduğunu o anda öğrendiğini, daha önce bilmediğini beyan ettiği, dosya kapsamı itibariyle, sanığın, beyanının aksine, bahse konu eserlerle ilgisi olduğuna ilişkin, mahkumiyeti için yeterli, her türlü şüpheden uzak ve kesin bir delilin bulunmadığı, bu kapsamda sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, mahkumiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/15923, Karar No: 2007/1240, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15923 E.  ,  2007/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 26.02.2003 tarihli dilekçesiyle, ... ... Mahallesi ... mevkii 2611 sayılı parselin 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde olduğunu, ancak 1957 yılında makiye ayrılmakla, orman ile ilgisinin kalmadığını, 50 yıldan fazla süreyle ... alanı olarak kullanıldığını, Hazine adına tesbit ve tapuya tescil edildiği tarihe kadar, yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imar ihya ve zilyetliğe dayanılarak kesinleşen 2/B madde sahası olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden çok önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

...-... Mahallesi ... mevkii 2611 parsel sayılı 8031 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1988-1992 yılları arasında 3402 ve 2924 Sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda “...’in kullanımında olduğu” beyanlar hanesine yazılarak tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş, kadastro tesbiti itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

Davacı, taşınmazın 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, muris veya bayiilerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

-2-

2006/15923- 2007/1240