muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10258, Karar No: 2016/12442, Tarih: 21.12.2016

Diğer taraftan hükme dayanak yapılan ... ... Mühendisi tarafından düzenlenen 01.12.2014 tarihli raporda; 1973 çekim tarihli hava fotoğrafının stereoskop ile yapılan incelemesinde dava edilen yerlerin orman bitki örtüsü ihtiva etmeyen açık alan olan oldukları tarımsal faaliyet yapılmış bir yer olarak gözükmedikleri belirtilmiştir. Yine hükme dayanak yapılan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen 03.11.2014 havale tarihli raporda ise; (A) ile işaretlenen yerin (asıl davaya konu taşınmazın) tarla niteliğinde olduğu, 4-5 yıldır ekilmediği ancak üzerinde bulunan seyrelmiş yonca otunun biçildiği, (B) ile işaretlenen yerin (birleşen davanın) ise nadasa bırakıldığı, tarla niteliğinde bulunduğu, 3. ve 4. sınıf tarım arazisi oldukları açıklanmıştır.

08.10.2014 tarihinde yapılan keşifte dinlenen tanık ... ... ise; ... ve arkadaşları tarafından dava edilen yerin önceleri babaları ... sonrasında ise çocukları tarafından kullanıldığını, 6 yıl öncede kendisinin icar karşılığında 3 yıl süreyle ekip biçtiğini, son 3 yıldır ekilip biçilmediğini, birleşen davaya konu yerin ise ... ailesine ait olduğunu bildirmiştir. Tanığın beyanından ve ziraat bilirkişi raporunun içeriğinden davacılar ... ve arkadaşlarının dava ettikleri taşınmazın kadastro tespit tarihine kadar kullanıldığı, keşfin yapıldığı tarihten 3-4 yıl önce ekilip biçilmediği anlaşılmaktadır. Birleşen davanın davacısı ...'un dava ettiği yerin ise kullanılmadığına dair tanık anlatımı ve bilirkişi raporu bulunmamaktadır. Kaldı ki ... tapu kaydına dayandığı halde mahkemece dayanak tapu kaydı ilk oluşumundan itibaren tüm gittileriyle birlikte getirtilmemiş, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmamış, keşifte uygulanmamış, kapsamı belirlenmemiştir.

Dolayısıyla mahkemenin gerekçesi dosya kapsamı ile örtüşmemektedir. ... ... Mühendisi tarafından düzenlenen raporda 1973 çekim tarihli hava fotoğrafında çekişmeli taşınmazlarda tarım yapıldığına dair bulguların gözükmediği belirtilmiş olup, 1973 tarihi ile kadastro tespit tarihi olan 1999 yılı arasında 26 yıllık süre bulunmaktadır. Bu durumda davacıların çekişmeli taşınmazları ne zaman imar ihya ettiklerinin, zilyetliklerinin hangi tarihte başlayıp ne şekilde devam ettirildiğinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca davacı ...'un dayandığı Ocak 1966 tarih 3 sıra nolu tapu kaydı ilk oluşumundan itibaren tüm gittileriyle birlikte tapu müdürlüğünden getirtilmeli, anılan tapunun kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediği tapu ve kadastro müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tespit tutanakları, kadastro tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları, 1980'li yıllara ait ortofoto haritaları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ile bir jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte asıl dava yönünden; 1980'li yıllara ait 1/20000 ve 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğrafları, topoğrafik harita ve kadastro paftası ile çakıştırıldıktan sonra mahalline uygulanmalı, stereoskop aletiyle incelenmeli, fen bilirkişiler ... ... ... tarafından ortak düzenlenen 23.06.2006 havale tarihli rapor ve krokide (B2) ile işaretlenen 6.253,88 m2 yüzölçümlü taşınmaz üzerinde tam olarak hangi tarihten itibaren zilyetliğin başladığı belirlenmeli, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlayıp tamamlandığı, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler, kadastro tespit bilirkişileri ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli, keşif sırasında taşınmazın çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dava dosyası içine konulmalı, fen bilirkişiler ... ... ... tarafından ortak düzenlenen 23.06.2006 havale tarihli rapor ve krokide (B1) ile işaretlenen 2.601 m2 yüzöçümlü taşınmaz yönünden kadastro tespit tarihine kadar asıl davanın davacıları ... ve arkadaşları yararına 3402 sayılı Kanunun 14. ve 17.maddelerinde düzenlenen zilyetlik ve imar ihya yoluyla kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, birleştirilen dava yönünden ise ; ...'un dayandığı tapu kaydı yöntemince zemine uygulanmalı, bilirkişi ve tanıklardan her bir sınır hakkında ayrıntılı ve inandırıcı bilgi alınmalı, uygulamada komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmalı, bilinemeyen sınırlar konusunda taraflara tanık dinletme olanağı verilmeli, tapu uygulaması fen bilirkişi tarafından düzenlenecek krokiye yansıtılmalı, tapu kapsamında kalmayan yerin 6831 sayılı Kanunun 17/2 maddesi uyarınca orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olacağı gözetilmeli, oluşacak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; asıl ve birleşen davanın davacılarının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21.12.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18474, Karar No: 2014/3213, Tarih: 03.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18474 E.  ,  2014/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, haksız fiil tazminatı isteminden ibarettir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2253, Karar No: 2015/2016, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2253 E.  ,  2015/2016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/5376, Karar No: 2016/3455, Tarih: 09.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5376 E.  ,  2016/3455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkillerden ...'ın ... İli, ... İlçesi, ... Köyünde ikamet ettiğini, olay tarihinde 16 yaşında olduğunu, 16.04.2014 günü aynı köy ... Mezrası, ... Köprü Mevkiinde hayvan otlatırken elektrik tellerinin bir insan boyunu aşacak şekilde zemine yakın bir şekilde sarkmasından dolayı müvekkilin başına temas etmesi sonucu ağır yaralandığını iddia ederek davacılar lehine maddi ve manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesi ile; davaya konu olayın T...'nin sorumluluk alanında gerçekleşmiş olduğunu, müvekkil şirketin olayda herhangi bir kusur ve ihmali bulunmadığını, söz konusu hattın bakım onarımı 05.11.2013-04.12.2013 tarihleri arasında yapıldığını , müvekkil şirket üzerine düşen sorumluluğu yerine getirdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; ...'nin şirket merkezinin ... İlinde, ...'nin şirket merkezinin Şırnak ilinde olduğu, dolayısı ile ortak yetkili mahkemenin haksız fiilinin işlendiği yer olan ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, Karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

''Uyuşmazlık; haksız fiil hukuksal nedenine dayalı davalar yönünden 6100 sayılı HMK’nun 7.maddesinin “kesin” yetki kuralı içerip içermediği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere mahkemelerin yetkisi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 5 ila 19.maddeleri arasında düzenlenmiş olup, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi genel yetkili mahkeme olarak belirlenmiştir. (m. 6).

HMK’da davalının ikametgahı mahkemesinin yanında, özel yetki kuralları ile başka yer mahkemeleri de yetkili kılınmıştır. Örneğin, sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir (m.10).

Öğretide ve uygulamada özel yetki kuralları olarak adlandırılan ve bazı dava çeşitleri için kabul edilen bu istisnai nitelikteki yetki kuralları, ilke olarak kamu düzenine ilişkin değildir.

HMK’da davalının ikametgahı mahkemesinin yanında, özel yetki kuralları ile başka yer mahkemeleri de yetkili kılınmıştır. Örneğin, sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir (m.10).

Öğretide ve uygulamada özel yetki kuralları olarak adlandırılan ve bazı dava çeşitleri için kabul edilen bu istisnai nitelikteki yetki kuralları, ilke olarak kamu düzenine ilişkin değildir.

Kamu düzenine ilişkin olmayan özel yetki kuralları, genel mahkemenin (m.6) yetkisini kaldırmadığından, eş söyleyişle onunla birlikte uygulandığından, davacı davasını genel veya özel yetkili mahkemede açmak hususunda bir seçim hakkına sahiptir. Zira özel yetki genel yetkiyi ortadan kaldırmaz, onun yanında varlığını sürdürür; dolayısıyla dava veya icra takibi, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

Davalıların birden fazla olması halinde yetki ise 6100 s. HMK’nın 7. maddesinde düzenlenmiş olup, madde metni aynen;

“(1) Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.

(2) Birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir” şeklindedir.

Uyuşmazlığa konu eldeki davanın haksız eylemden kaynaklanması nedeniyle HMK 16. maddesinin de açıklanması ve HMK 7. maddesi ile birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

6100 s. HMK’nın “Haksız fiilden doğan davalarda yetki” başlıklı 16. maddesi;

“Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir” düzenlemesini içermektedir.

Bu aşamada hemen belirtilmedir ki, HMK 7. madde metninde, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkemenin kanunda belirtilmesi halinde bu yerin davada “kesin” yetkili olduğu hususunda açık bir düzenleme yazılı değildir. Bilindiği üzere yasa koyucu yetkinin kesin olmasını arzuladığı tüm hallerde bu “kesinlik” durumunu 6100 sayılı HMK sistematiği içinde açıkça madde metninde belirtmiş durumdadır.

Bu aşamada hemen belirtilmedir ki, HMK 7. madde metninde, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkemenin kanunda belirtilmesi halinde bu yerin davada “kesin” yetkili olduğu hususunda açık bir düzenleme yazılı değildir. Bilindiği üzere yasa koyucu yetkinin kesin olmasını arzuladığı tüm hallerde bu “kesinlik” durumunu 6100 sayılı HMK sistematiği içinde açıkça madde metninde belirtmiş durumdadır.

Sınırlı sayıdaki bu kesin yetki halleri dört maddede belirtilmiştir. Buna göre ölenin son yerleşim yeri mahkemesi (m. 11/1), taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda; taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi (m.12/1), özel hukuk tüzel kişilerinin, ortaklık veya üyelik ilişkileriyle sınırlı olmak kaydıyla, bir ortağına veya üyesine karşı veya bir ortağın yahut üyenin bu sıfatla diğerlerine karşı açacakları davalar için; ilgili tüzel kişinin merkezinin bulunduğu yer mahkemesi (m.14/2) ve can sigortalarında, sigorta ettirenin, sigortalının veya lehtarın leh veya aleyhine açılacak davalarda; onların yerleşim yeri mahkemesi (m.15/2) kesin yetkilidir.

Açıklanan bu dört yasa hükmünde mahkemelerin yetkisini kesin olarak belirleyip madde metnine açıkça yazan yasa koyucu bu belirlemeyi HMK 7. maddesi yönünden yapmamıştır. Bu farklılığın bilinçsiz olduğu ileri sürülemez. Şayet bu halde de yetkinin kesin olması istenilmiş olsaydı bu kesinlik olgusunun diğer maddelerde olduğu gibi madde metnine de yazılması önünde hiçbir engelin bulunmadığı açıktır.

Bu aşamada HMK’nın 7. maddesinin gerekçesinde yer alan “…ortak yetkili mahkemenin yetkisi, kesin yetki haline getirilmiş.” ibaresinin bağlayıcı olup olmadığı üzerinde de durulmalıdır.

Kanun tasarıları ve teklifleri gerekçeli olarak Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına verilir ve kanunların gerekçeleri bağlayıcı değildir. Kenar başlıklarının kanun metnine dâhil olup olmadığı ise ilgili kanunda belirtilir.

Doktrinde açık kural bulunmayan durumlarda, başlıkların kanun metninden sayılması görüşü hâkimdir ( Yavuz Atar, Türk Anayasa Hukuku, Konya 2007, s.177).

Hemen belirtilmelidir ki Anayasanın gerekçesi dahi bağlayıcı değildir.

Gerekçelerin bağlayıcı olmadığı ve Anayasa metninde mevcut olmayan bir müessesenin, Anayasa gerekçesi ile yaratılamayacağı açıktır (Ergun Özbudun, Türk Anayasa Hukuku, Ankara 1998, s.309).

Aksi düşünce gerekçeleri normlar hiyerarşisinde yasa düzeyine yükseltir ki, böyle bir kabulün olanaksızlığını, izaha dahi gerek yoktur.

Hemen belirtilmelidir ki Anayasanın gerekçesi dahi bağlayıcı değildir.

Gerekçelerin bağlayıcı olmadığı ve Anayasa metninde mevcut olmayan bir müessesenin, Anayasa gerekçesi ile yaratılamayacağı açıktır (Ergun Özbudun, Türk Anayasa Hukuku, Ankara 1998, s.309).

Aksi düşünce gerekçeleri normlar hiyerarşisinde yasa düzeyine yükseltir ki, böyle bir kabulün olanaksızlığını, izaha dahi gerek yoktur.

Ayrıca belirtilmedir ki, haksız fiilden doğan davalarda yetkinin belirlenmesine ilişkin olarak 6100 s. HMK’nda özel bir düzenleme olarak 16. maddeye yer verilmiştir. Anılan madde hükmünde zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğu düzenlenmiş olup, bu durumda birden fazla davalının ve davacının yerleşim yerlerinin farklı olduğu bir olayda haksız fiilin işlendiği yerin “kesin yetkili” olduğunu söylemenin mümkün olmadığı görülmektedir. Zira HMK’nın 16. maddesinin zarar görene tanıdığı bu hak göz ardı edilmemelidir.'' (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 27.05.2015 tarih 2013/11-2359E – 2015/1443K)

O halde tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; 6100 s. HMK’nın 7. maddesinin kesin yetki kuralı olmadığı dikkate alınmak suretiyle davalılar tarafından yetki itirazı yapılmadığından mahkemece işin esasına girilerek yapılacak yargılama sonucu bir karar verilmesi gerekirken, yukarıdaki gerekçe ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8263, Karar No: 2017/14242, Tarih: 29.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8263 E.  ,  2017/14242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekllerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Davalı idare vekili davaya cevabında, dava konusu taşınmazın 6.860,00 m2 lik kısımının kamulaştırıldığını belirtmiş olup varsa kamulaştırma belgelerinin tümünün davalı idareden ve kamulaştırma tarihindeki malike kamulaştırma evrağının tebliğine ilişkin noter tebligatının ilgili noterlikten getirtildikten,

2)Bankaya bloke edilen bedel var ise bu bedelin kamulaştırma tarihindeki tapu maliklerine ödenip ödenmediği davalı idare ile ilgili banka şubesinden sorularak, ödenmiş ise dekontun dosyasına konulduktan,

3)Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

4) Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavül kayıtlarının Tapu Müdürlüğünden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18228, Karar No: 2014/190, Tarih: 14.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18228 E.  ,  2014/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2011/895-2013/376

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 08/03/2005-16/03/2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun m. 288 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarının, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyine başlangıcı sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa, yazılı delille ispatlanmasının gerekmesine, asgari ücretin üzerinde ve m. 288 de belirlenen sınırı aşan ücretin tanık sözlerine dayanılarak saptanmasına yasal olanak bulunmadığından prime esas kazancın alt sınırından yapılan değerlendirmenin isabetli bulunmasına göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava 08.03.2005-16.03.2007 tarihleri arasında davalıya ait moda evinde hizmet akdiyle çalıştığının ve sigorta primine esas kazancının aylık 1.500,00-TL olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Davacının davalı işyerinde 01.03.2006-31.12.2006 ve 01.01.2007-16.03.2007 tarihleri arasında sigorta primine esas taban ücretle çalıştığının tespitine ilişkin önceki kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizce tarafların sair temyiz itirazları reddolunarak dava konusu dönemde 506 sayılı Kanunun 79/10, 2-9, maddeleri ile 5510 sayılı Yasanın 86/9, 2-8 maddeleri hükümleri dikkate alınmadan, işyerinin dava konusu dönemde vergi ve sigortada kaydının bulunmadığı anlaşıldığından, işyerinin Kuruma verdiği bordrolarda çalışmaları bulunan tanık dinletilmesi mümkün değilse de, davalı işyerinin komşusu olan işyerlerinin sahipleri ile bu işyerlerinin kayıtlara geçmiş çalışanları veya benzer işi yapan işyerlerinin sahipleri ile kayıtlara geçmiş çalışanları tespit edilip dinlenmeden, eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, komşu işyerleri çalışanlarının bilgisine başvurulduktan sonra önceki gibi davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar verilmişse de varılan bu sonuç hatalı olmuştur. Gerçekten davalı işverene ait işyerinin dava konusu dönemde faal olduğu ve dava konusu edilen dönemin tamamında davacının davalı işyerinde çalıştığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden ve özellikle uyulan bozma ilamı sonrasında dinlenen tanık anlatımlarından açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca dava konusu dönemin tamamında davacının davalı işverene ait işyerinde çalıştığının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan H.. T..'ya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/12136, Karar No: 2013/18813, Tarih: 05.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12136 E.  ,  2013/18813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın yoncalık niteliğindeki kısmına yonca geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmazın yoncalık niteliğindeki kısmına dava tarihi olan 2012 yılı verileri esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden 2011 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

2) Acele el koyma dosyasında ve bilirkişi raporlarında taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi ve adedi farklı alındığından bu husustaki çelişki giderilip İlçe Tarım Müdürlüğünün 2012 değerlendirme yılına ait dekara verim miktarı ile üretim masrafları ve toptan kilogram satış fiyatları esas alınarak taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olan kısmındaki ağaçların net geliri bulunup buna kapitalizasyon faiz oranı uygulanmak suretiyle zeminde kapladıkları alanı metrekare birim bedelinin belirlenmesi gerekirken, 2011 yılı itibariyle denetlenmesi mümkün olmayacak şekilde ağaç adedine göre hesaplama yapan rapor esas alınarak hüküm kurulması,

3) Taşınmaz baraj gölü alanı olarak kamulaştırıldığından davalı üzerindeki tapusunun iptali ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkini yerine, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

4) Hükme esas alınan bilirkişi raporunun acele el koyma dosyasındaki raporu düzenleyen bilirkişi kurulunca rapor düzenlenmesi,