muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/3731, Karar No: 2024/3783, Tarih: 03.07.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas   No : 2024/3731
Karar  No : 2024/3783
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … Ekmekcilik ve Unlu Mamulleri Gıda İnşaat Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti.
 
İSTEMİN ÖZETİ	: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Davacının, indirimli orana tabi teslim ve hizmetlerden kaynaklanan katma değer vergisi iade talebinin, iade talep dilekçesi ile elektronik ortamda alınan liste girişlerinin süresinden sonra verildiği gerekçesiyle reddine ilişkin olarak tesis edilen … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davayı kabul eden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yönelik davalı idare istinaf başvurusunu reddeden …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi …'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	 İLGİLİ MEVZUAT: 
 	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (6545 sayılı Kanunla değişik) 45. maddesinin 1. fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; 5. fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, ilk inceleme üzerine verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunu haklı bulduğu, davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme yahut reddedilmiş veya yasaklanmış hâkim tarafından bakılmış olması hâllerinde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vererek dosyayı ilgili mahkemeye göndereceği ve bölge idare mahkemesinin bu fıkra uyarınca verdiği kararların kesin olduğu; 6. fıkrasında ise, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu düzenlenmiştir. 
	Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir.

Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiştir. 
	2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 6. maddesinde, vergi mahkemelerinin  genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davaları; anılan konularda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği; 7. maddenin 2. fıkrasında ise, 6. maddenin (a) ve (b) bentlerinde belirtilen uyuşmazlıklardan kaynaklanan toplam değeri yirmibeşbin Türk Lirasını aşmayan davaların vergi mahkemesi hâkimlerinden biri tarafından tek hakimle karara bağlanacağı belirtilmiştir.     
	İstinaf başvurusunun idari yargılama hukukunda yeni bir kanun yolu olarak getirildiği 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un gerekçesinde ise, tahdidi olarak sayılan konular dışındaki davaların Bölge İdare Mahkemelerinde istinaf incelemesi neticesinde kesinleşeceği, böylece Danıştayın temyizen karara bağladığı iş yükünün azaltılarak içtihat mahkemesi rolünün güçlendirilmesinin amaçlandığı belirtilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Anılan mevzuat hükümleri ve 6545 sayılı Kanun'un gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen konuları ihtiva etmeyen davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararların kesin olduğu; dolayısıyla, bu kararların temyiz istemine konu edilemeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır. 
	Dosyanın incelenmesinden, Vergi Mahkemesinin tek hâkimle verilen kararının Bölge İdare Mahkemesinde istinaf edildiği, istinaf isteminin reddedildiği, kararın iki dereceli yargılama aşamasından geçmek suretiyle kesinleştiği görülmüştür. 
	Bu durumda, Vergi Mahkemesince tek hakimle verilen temyiz edilmeyecek nitelikteki mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair kararın bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
	Ayrıca, her ne kadar istinaf kararında, kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz gün içinde temyiz yoluna başvurabileceği belirtilmişse de anılan kanun yolunun yargı yerince genişletilmesi ya da daraltılmasının mümkün olmadığı açıktır.
KARAR SONUCU:
     Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48'inci maddesinin 7'nci fıkrası uyarınca, 03/07/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2552, Karar No: 2024/4086, Tarih: 03.07.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas	No : 2024/2552
Karar	No : 2024/4086
DAVACI	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av. E...
DAVANIN KONUSU 	      :
1- 26/12/2014 tarih ve 29217 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Turist Rehberliği Yönetmeliği'nin 27. maddesinin üçüncü fıkrası ve,
2- Davacının dört ay süre ile rehberlik mesleği faaliyetinden men edilmesine ilişkin  Turist Rehberleri Birliği'nin ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istemidir.
DAVACININ İDDİALARI          :
 Davacı tarafından; 6326 sayılı Turist Rehberliği Meslek Kanunu'nda, rehberlik mesleği faaliyetinin Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarına ve yabancı uyruklu turistlere bilgi vermek olarak tanımlandığı, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin taraf olduğu uluslararası sözleşmeler ve Anayasamızın 27. maddesi ile “bilim ve sanatı yayma, öğrenme ve öğretme hakkının” herkese tanınarak, Anayasa’da belirlenen istisnalar kapsamında güvence altına alındığı, rehberlik faaliyeti sırasında icra edilen “bilgi verme” eyleminin özel ders verme niteliğinde olmasına karşın, 6326 sayılı Kanun’un ilgili hükümlerinin arkeolog, mimar, sanat tarihçisi ve sanatçıların, öğretmen ve öğretim görevlilerinin müze ve ören yerlerinde kendi öğrencilerine dahi bilgi vermesine engel olduğu, iptali istenen disiplin kurulu kararının 6326 sayılı Kanun’un 5/1-c/6 “Kanuni istisnalar saklı olmak üzere mesleğin çalışma kartı alınmadan veya çalışma kartında belirtilen dil veya diller dışında icra edilmesi” hükmüne dayandırıldığı, 6326 sayılı Kanun’da rehberlere her yıl yeni bir çalışma kartı düzenlenmesi gerektiği hükmüne yer verilmediği, anılan Kanun’da çalışma kartı verilmesinin herhangi bir ücrete tabi tutulmadığı, ancak davalı İdare tarafından gelir elde edebilmek amacıyla her yıl çalışma kartlarının ücret ödenerek yenilenmesini öngören iptal talebine konu Yönetmelik hükmünü yürürlüğe koyduğu, Kanunda yer almayan yükümlülüklerin Yönetmelik hükmü ile yürürlüğe konulmasının Anayasa’nın 124. maddesine aykırı olduğu, 2018 yılı çalışma kartı başvurusunun Kanuna aykırı olarak tahsil edilen harcı ile birlikte yatırıldığı, ancak Oda aidatını maddi sorunları nedeniyle ödeyemediği gerekçesi ile anılan kartın kendisine verilmediği, aidatların ödenmemesi durumunda İdarenin bunu icra yoluyla tahsil edebileceği, Kanun’da öngörülmeyen bir müeyyide uygulayarak meslekten geçici men disiplin cezası veremeyeceği, bu nedenle şahsının eylemsiz turist rehberi olduğu iddiasının da gerçekleri yansıtmadığı, üye aidatının ödenmemesi ile çalışma kartı harcı başvurusu arasında hiçbir illiyet bağı bulunmadığı belirtilerek, Turist Rehberliği Yönetmeliği'nin 27. maddesinin üçüncü fıkrası ile dört ay süre ile rehberlik mesleği faaliyetinden men disiplin cezasının iptali istenilmiştir.
DAVALININ SAVUNMASI      :

DAVALININ SAVUNMASI      :
Davalı Turist Rehberleri Birliği tarafından; usulen davanın öncelikle süre nedeniyle reddi gerektiği, esas bakımından ise, iptali istenen Yönetmelik hükmünün yasa ve Anayasa’ya aykırı olduğu iddiasının mesnetsiz olduğu, çalışma kartı alınmadan turist rehberliği mesleğinin icra edilmesinin 6326 sayılı Kanun’un 5. maddesinde disiplin cezası gerektiren eylemler arasında sayıldığı, 6326 sayılı Kanun’un 4. maddesinin üçüncü fıkrasında “Eylemli ve eylemsiz turist rehberlerinin ad, soyad ve sicil numaraları ilgili birliğin resmî internet sitesinde yayınlanır. Meslek sadece eylemli turist rehberleri tarafından icra edilebilir. Eylemli turist rehberi olabilmek için bir yıl süreyle geçerli olan çalışma kartının alınması zorunludur. Odaya üyelik koşullarını kaybetmiş veya odaya karşı yükümlülüklerini yerine getirmemiş olanlara çalışma kartı verilmez. Çalışma kartı almayan veya eylemsiz turist rehberi olarak kalmak üzere yazılı beyanda bulunan turist rehberleri eylemsiz turist rehberi olarak sicile işlenir. Eylemsiz turist rehberleri, meslek kuruluşları organlarının seçimlerinde oy kullanamaz ve bu organlarda görev alamazlar. Aralıksız sekiz yıl süreyle eylemsiz turist rehberi olarak kalanların eylemli turist rehberi olabilmeleri için, Bakanlık tarafından yapılan sınava katılarak başarılı olmaları gerekir” hükmüne yer verildiği, 6326 sayılı Kanun’un “mesleğin korunması” başlıklı 7. maddesinde açıkça eylemsiz turist rehberlerine uygulanacak idari para cezalarından söz edildiği ve turist rehberlği ile ilgili olarak Kanun’da öngörülen her türlü denetimin, Yönetmelikle belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde Bakanlık veya meslek kuruluşları tarafından yapılacağı, çalışma kartı olmadan meslek icra etmeye çalışan davacı hakkında tesis edilen işlemin usul ve yasaya uygun olduğu ileri sürülerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ        : ...
DÜŞÜNCESİ                          : Dava konusu istemin 26/12/2014 tarih ve 29217 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Turist Rehberliği Yönetmeliği'nin 27. maddesinin üçüncü fıkrasının iptali istemi yönünden reddi; davacının dört ay süre ile rehberlik mesleği faaliyetinden men edilmesine ilişkin Turist Rehberleri Birliği'nin ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istemi yönünden kabulü gerektiği düşünülmektedir.
 
DANIŞTAY SAVCISI             : ...
DÜŞÜNCESİ																: Dava, 26/12/2014 tarih ve 29217 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Turist Rehberliği Yönetmeliği’nin 27. maddesinin 3. fıkrasının ve davacının dört ay süre ile rehberlik mesleği faaliyetinden men edilmesine ilişkin Turist Rehberleri Birliği’nin ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.
	Anayasanın 124. maddesinde, Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilecekleri hükme bağlanmıştır.

Anayasanın 124. maddesinde, Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilecekleri hükme bağlanmıştır.
	Normlar hiyerarşisinde yasalardan sonra gelen yönetmelikler bir yasa hükmüne dayalı olarak hazırlanır ve yasa hükümlerine açıklık getirilmesi suretiyle bu yasa hükümlerinin  uygulamaya   geçirilmesi   amaçlanır. Yasa koyucu düzenleyeceği konularda genel prensipleri belirler ve bunun uygulanmasını yürütmeye bir başka ifadeyle idarelere bırakır. Ancak, idarelerin yönetmelik düzenleme yetkisi yasama organının çizdiği sınırlar içinde, başta Anayasa olmak üzere, Kanun, Tüzük gibi  üst hukuk normlarına aykırı olmamak kayıt ve şartına bağlı olarak gerçekleşebilir.
	6326 sayılı Turist Rehberliği Meslek Kanunu’nun 2/c maddesinde, “Çalışma kartı”; Eylemli turist rehberlerine, kayıtlı oldukları oda tarafından bir yıl süreyle geçerli olmak üzere mesleği fiilen icra edebileceklerine ilişkin olarak verilen izin belgesini,
	2/ç maddesinde, “Eylemli turist rehberi” ; Çalışma kartı sahibi olup fiilen turist rehberliği hizmeti sunma hak ve yetkisine sahip turist rehberini, şeklinde tanımlanmıştır.
	6326 sayılı Kanun’un 4. maddesinin 3. fıkrasında, eylemli turist rehberi olabilmek için bir yıl süreyle geçerli olan çalışma kartının alınmasının zorunlu olduğu, odaya üyelik koşullarını kaybetmiş veya odaya karşı yükümlülüklerini yerine getirmemiş olanlara çalışma kartı verilmeyeceği, 5/1/c/6. maddesinde, kanuni istisnalar saklı olmak üzere mesleğin çalışma kartı alınmadan veya çalışma kartında belirtilen dil veya diller dışında icra edilmesi halinde meslekten geçici men cezası verileceği, hüküm altına alınmıştır.
	6326 sayılı Kanun’un 12. maddesinde yer alan “...meslek kuruluşlarının görüşü alınarak Bakanlık tarafından yürürlüğe konulan...” ibaresinin Anayasa Mahkemesinin 10/01/2013 tarih ve E:2012/95, K:2013/9 sayılı kararı ile iptal edilmesi üzerine, 26/12/2014 tarih ve 29217 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Turist Rehberliği Meslek Yönetmeliğinin 27. maddesinin dava konusu edilen 3. fıkrasında, çalışma kartının, Birlik yönetim kurulu tarafından, kimlik bilgilerini içerecek, üzerinde fotoğraf ve kayıt numarası bulunacak şekilde hazırlanacağı, onaylanacağı ve Aralık ayı sonuna kadar teslim edileceği, odaların, bir yıl süre ile geçerli olacak çalışma kartlarını, takip eden yılın Ocak ayı içerisinde turist rehberlerine teslim edeceği,çalışma kartı almak isteyen turist rehberlerinin Kasım ayı içinde odalara müracaat etmek zorunda olduğu, 45. maddenin 1. fıkrasının (ç) bendinde ise kanuni istisnalar saklı olmak üzere mesleğin çalışma kartı alınmadan icra edilmesi halinde, dört aydan altı aya kadar, meslekten geçici men cezası verileceği kurala bağlanmıştır.
	Bu durumda, Yönetmeliğin dava konusu edilen 27. maddesinin 3. fıkrasında, 6326 sayılı Kanun’un yukarıda belirtilen maddelerine aykırılık görülmemiştir.

Bu durumda, Yönetmeliğin dava konusu edilen 27. maddesinin 3. fıkrasında, 6326 sayılı Kanun’un yukarıda belirtilen maddelerine aykırılık görülmemiştir.
	Dolayısıyla da, çalışma kartı almaksızın mesleğini fiilen icra eden davacıya disiplin cezası verilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık görülmemiştir.
	Açıklanan nedenlerle davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ:
	 26/12/2014 tarih ve 29217 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Turist Rehberliği Yönetmeliği'nin 27. maddesinin üçüncü fıkrası: "Çalışma kartı, Birlik yönetim kurulu tarafından, kimlik bilgilerini içerecek, üzerinde fotoğraf ve kayıt numarası bulunacak şekilde hazırlanır, onaylanır ve Aralık ayı sonuna kadar odalara teslim edilir. Odalar, bir yıl süre ile geçerli olacak çalışma kartlarını, takip eden yılın Ocak ayı içerisinde eylemli turist rehberlerine teslim eder. Çalışma kartı almak isteyen turist rehberleri Kasım ayı içinde odalara müracaat etmek zorundadırlar. Ancak ilk başvurularda veya eylemsiz turist rehberliğinden eylemli turist rehberliğine geçiş başvurularında çalışma kartı bu fıkradaki süreler aranmaksızın düzenlenir. Bu hallerde çalışma kartı, ait olduğu yılı takip eden yılın Ocak ayı sonuna kadar geçerlidir." düzenlemesi  ve davacının dört ay süre ile rehberlik mesleği faaliyetinden men edilmesine ilişkin  Turist Rehberleri Birliği'nin ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istemiyle bakılmakta olan dava açılmıştır.
	Dairemizin 28/03/2023 tarih ve E:2023/2817, K:2023/3042 sayılı kararıyla; posta ücretindeki eksikliğin süresinde tamamlanarak dosyanın işleme konulmasının talep edilmediğinin görüldüğü gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
	Anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdarî Dava Daireleri Kurulu'nun 11/12/2023 tarih ve E:2023/2817, K:2023/3042 sayılı kararı ile; posta ücreti eksikliğinin tamamlanmasının istenilmesine yönelik yazının tebliği üzerine eksikliğin tamamlandığına ilişkin dava dosyasına bildirimde bulunulmamış ise de, davaya devam edilmesi konusundaki iradeyi ortaya koyacak şekilde ve süresi içerisinde, dosya numarası da belirtilerek eksik posta ücretinin ödendiği anlaşıldığından, davanın açılmamış sayılması yolunda verilen Daire kararında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun  46. maddesinin birinci fıkrasında; Danıştay Dava Daireleri kararlarına karşı Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde İdari Dava Daireleri Kurulunca idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların temyizen inceleneceği, 2577 sayılı Kanun'un 49. Maddesinin dördüncü fıkrasında da; idare mahkemelerinin bozmaya uymayarak eski kararında ısrar edebileceği öngörülürken, Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurulları kararlarına uyulmasının zorunlu olduğu belirtilerek, Danıştay dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların temyizen bozulması halinde ısrar olanağı tanınmamıştır.
Bu nedenle, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekmektedir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
	USUL YÖNÜNDEN :
	  Davalı İdarenin usule yönelik itirazları yerinde görülmeyerek esasın incelenmesine geçildi.
	ESAS YÖNÜNDEN:
	 İlgili Mevzuat:
	Anayasa'nın  "Yönetmelikler" başlıklı 124. maddesinin birinci fıkrasında; "Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler."; "Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları" başlıklı 135. maddesinin birinci fıkrasında; "Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları; belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ile ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlakını korumak maksadı ile kanunla kurulan ve organları kendi üyeleri tarafından kanunda gösterilen usullere göre yargı gözetimi altında, gizli oyla seçilen kamu tüzelkişilikleridir." hükümlerine yer verilmiştir.

6326 sayılı Turist Rehberliği Meslek Kanunu'nun "Tanımlar" başlıklı 2. maddesi; "... c) Çalışma kartı: Eylemli turist rehberlerine, kayıtlı oldukları oda tarafından bir yıl süreyle geçerli olmak üzere mesleği fiilen icra edebileceklerine ilişkin olarak verilen izin belgesini, ç) Eylemli turist rehberi: Çalışma kartı sahibi olup fiilen turist rehberliği hizmeti sunma hak ve yetkisine sahip turist rehberini, d) Eylemsiz turist rehberi: Ruhsatname sahibi olup çalışma kartı olmayan turist rehberini, ... ifade eder.", "Mesleğin icrası, odaya üyelik ve meslek sicilleri" başlıklı 4. maddesinin üçüncü fıkrası; " Eylemli ve eylemsiz turist rehberlerinin ad, soyad ve sicil numaraları ilgili birliğin resmî internet sitesinde yayınlanır. Meslek sadece eylemli turist rehberleri tarafından icra edilebilir. Eylemli turist rehberi olabilmek için bir yıl süreyle geçerli olan çalışma kartının alınması zorunludur. Odaya üyelik koşullarını kaybetmiş veya odaya karşı yükümlülüklerini yerine getirmemiş olanlara çalışma kartı verilmez. Çalışma kartı almayan veya eylemsiz turist rehberi olarak kalmak üzere yazılı beyanda bulunan turist rehberleri eylemsiz turist rehberi olarak sicile işlenir. Eylemsiz turist rehberleri, meslek kuruluşları organlarının seçimlerinde oy kullanamaz ve bu organlarda görev alamazlar. Aralıksız sekiz yıl süreyle eylemsiz turist rehberi olarak kalanların eylemli turist rehberi olabilmeleri için, Bakanlık tarafından yapılan sınava katılarak başarılı olmaları gerekir." aynı maddenin dördüncü fıkrası; "Eylemli turist rehberlerinin ödeyecekleri aidat, onaltıyaşını doldurmuş olanlar için belirlenen aylık asgari ücretin brüt tutarının yüzde yirmisinden fazla olamaz. Eylemsiz turist rehberleri, eylemli turist rehberlerinin ödediği aidatın beşte biri oranında aidat öder. Turist rehberleri ilgili birlik tarafından yıllık olarak belirlenen oda aidatını iki eşit taksit hâlinde üyesi bulundukları odaya öderler. Süresi içinde ödenmeyen aidatlar kanuni faizi ile birlikte genel hükümlere göre tahsil edilir. İstisnasız tüm aidat alınmayacak hâller, Birlik tarafından belirlenir." , "Disiplin cezaları ve soruşturma usulü" başlıklı 5/1-c maddesi; " c) Meslekten geçici men cezası; turist rehberinin mesleği icra etmesinin bir aydan bir yıla kadar yasaklanmasıdır. Meslekten geçici men cezası aşağıdaki hâllerde verilir: ... 6) Kanuni istisnalar saklı olmak üzere mesleğin çalışma kartı alınmadan veya çalışma kartında belirtilen dil veya diller dışında icra edilmesi...", "Yönetmelik" başlıklı 12. maddesinin birinci fıkrası; "Turist rehberliği niteliğindeki hizmet, faaliyet ve bunlara yönelik sözleşmeler, turist rehberlerinin disiplin, sicil ve çalışma kartlarına ilişkin hususlar ile meslekte uzmanlığa yönelik kurs, seminer ve eğitim programları birlik tarafından çıkarılan yönetmelik ile düzenlenir." hükmünü haizdir.