muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6997, Karar No: 2020/9865, Tarih: 08.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/6997 E.  ,  2020/9865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nın 155/2, 62, 52/2, 51. maddeleri gereğince erteli mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ile katılan şirket arasında 23.11.2006 tarihinde Finansal Kiralama Sözleşmesi imzalandığı, bu sözleşme sonucunda '' 1 adet 2006 model 0301 seri numaralı sap ayıklama makinesi, 1 adet 2006 model 0403 seri numaralı çizme kırma makinesi, 1 adet 2006 model 0351 seri numaralı elavatör, 1 adet CI 1000 cıtronix, 1 adet konveyör, 1 adet ayaklık, 1 adet fotosel ve aksesuarlarının'' Finansal kiralama yoluyla sanığa kiralandığı, sanığın kira borcunu ödemeyerek sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmemesi sebebiyle, katılan şirket tarafından Beşiktaş ..... Noterliğince 22.02.2008 tarih ve 06590 yevmiye numaralı ihtarname ile, kira sözleşmesinin fesh edildiği, söz konusu iş makinalarının iadesi hususunda İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/1820 D.İş sayılı kararı ile ihtiyati tedbir kararı verildiği, katılan şirket tarafından Akhisar 2. İcra Müdürlüğünün 2015/833 Talimat sayılı dosyası üzerinden kiralanan iş makinalarının teslim alınması için sanığın adresine bildirildiği halde söz konusu adreste kiralanan makinaların ve sanığın bulunamadığı, sanığın katılan şirkete kiralamaya konu iş makinalarını teslim etmediği ve böylece üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan mülga 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'ndaki sözleşmeden doğan davaların ticari dava niteliğinde bulunduğu yönündeki 31. madde hükmüne benzer bir düzenlemenin inceleme tarihinde yürürlükte bulunan 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu’nda yer almaması ve finansal kiralama sözleşmesinin tarafı konumunda bulunan sanığın suça konu malları ticari bir işletmenin faaliyetleri çerçevesinde kiralamamış olduğunun anlaşılması karşısında; 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenleme de nazara alınarak sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen ve uzlaşma kapsamında kalan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde TCK'nın 155/2. maddesi gereğince mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14731, Karar No: 2010/7622, Tarih: 01.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/14731 E.  ,  2010/7622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26.12.2006 günü ve 2006/8-317 esas, 2006/319 sayılı kararı ile hükümden sonra 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMY.nın 150/3. maddesindeki yeni düzenleme karşısında; tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiş,

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın süresine göre sanık savunmanınca yapılan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 318.maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, yakınana ait işyerinin kapısının kepenk kilidini kırmak suretiyle hırsızlık yapmaya kalkıştığının anlaşılması ve kabul edilmesi karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yeterli olmayan gerekçeyle aynı Yasanın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,

2- Suçun geceleyin saat 03:30 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 143/1.maddesine göre cezadan arttırım yapılmaması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 145/1. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522/1. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

4- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın eyleminin, 142/1-b .maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4 maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi,

5-Kabule göre de;

Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 01.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26775, Karar No: 2019/10763, Tarih: 04.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/26775 E.  ,  2019/10763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 31/03/2010 tarihinde taşınmaz satın aldığını, daha sonra ... tarafından tarlanın bir dönümü hakkında tapu iptal davası açıldığını, dava sonunda tarlanın bir dönümlük kısmının tapusunun iptal edildiğini, 8 dönüm olarak tarlayı satın alıp, 8 dönüm parası verdiğini, bu durumda 1 dönüm tarlanın bedelinin davalının temin etmek zorunda olduğunu, tapuya güvendiği gibi tapunun iptalinde de hiç bir kusurunun olmadığını, kusurun tamamen davalıda olduğunu, tapunun iptal edildiği davada tarlanın dönümünün 15.000,00 TL tespit edildiğini ve ayrıca mahkeme masrafı ve harç toplamı 1372,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, taraflar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece davacının tapu iptal davası nedeniyle 1372,00 TL masraf ödediği ve bunu belgelendirdiği, davalı tanığı ve davalının ortak beyanı ile dava konusu yer için 60.000,00 TL ödediği, ödendiği kabul edilen bu bedel üzerinden dönümünün 7.500,00 TL'ye satıldığının anlaşıldığı, bu nedenle davalının davacıya iptal edilen yaklaşık 1 dönümlük kısım için 7.500,00 TL geri ödeme yapmak zorunda olduğu, sebepsiz zenginleşilen miktar ve karşılanması gereken toplam zararın 8.872,00 TL olduğundan bahisle, davacının talebinin 7.500,00 TL bakımından reddine, 8.872,00 TL bakımından kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki, taraflar arasında gerçekleşen satım sözleşmesi, resmi şekilde yapıldığından geçerlidir. İşlem tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı BK'nun 189( yeni BK 214) maddesinin birinci bendinde, "Bayi, satılan şeyin bir üçüncü şahıs tarafından bey’in akdi zamanında mevcut bir hak sebebi ile tamamen veya kısmen zaptedilmesinden müşteriye karşı mes'ul ve zamindir." hükmü yazılıdır. Madde metninden de açıkça anlaşılacağı gibi mevcut zapt ister subjektif bir haktan, isterse objektif bir hukuk kuralından doğmuş olsun satıcı, devrini taahhüt edip gerçekleştirdiği hakkın kendi malvarlığında mevcut olup olmamasından sorumludur. Devredilen hak, herhangi bir nedenle devri taahhüt edilen hakka uygunluk göstermiyorsa satıcı bundan sorumludur. Bu sorumlulukta alıcının zapt nedeniyle uğradığı zarar gerçek zarar kadardır. Somut olayda davacı, davalıdan taşınmaz satın almıştır. Davacı zapta karşı tekeffül hükümleri kapsamında davalıya başvurabilir. O halde mahkemece, satım sözleşmesine ilişkin tekeffül hükümleri değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 152,00 TL harcın davacıya, 154,20 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32989, Karar No: 2020/5009, Tarih: 12.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/32989 E.  ,  2020/5009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden.... Sosyal Hiz. Sağlık Yatırımları BilgiSistemleri Gıda Temizlik Hiz. San. ve Tış. Tic. A.Ş.'ye yükletilmesine, 12/03/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19068, Karar No: 2013/12336, Tarih: 05.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/19068 E.  ,  2013/12336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden vekalet ücretine ilişkin bendin çıkarılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1492, Karar No: 2014/6149, Tarih: 07.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1492 E.  ,  2014/6149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 16.04.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Sanık müdafiine çağrı kâğıdının gönderildiği, parçasının döndüğü, ancak sanık müdafiin duruşmaya katılmadığı anlaşılmakla,

Suç vasfı ve ceza miktarı nazara alındığında 5271 sayılı CMK.nın 150/3. maddesi gereği kendisine müdafii tayini zorunlu olduğundan, CMK.nın 156. maddesi uyarınca sanık ... için Ankara Barosundan zorunlu müdafii görevlendirilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Savcısınca da uygun görülmekle zorunlu müdafii görevlendirilmesi için Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına karar verilmekle,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaasına göre duruşmanın 30.04.2014 saat 13.30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... adına Ankara Barosundan görevlendirilerek gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme

yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 14.05.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu yönünden yapılan incelemede;

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 14.05.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu yönünden yapılan incelemede;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş ve sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan incelemede;

Sanığın mağdureyi cinsel istismar eylemini gerçekleştirecek ve eylem sonrasında kendisini teskin edip olayı başkasına anlatmaması hususunda telkinde bulunacak kadar bir süreyle tutması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilerek bu suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

07.05.2014 tarihinde verilen işbu karar 14.05.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2016/22453, Karar No: 2020/801, Tarih: 21.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/22453 E.  ,  2020/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davalı avukatının da duruşma talebi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21/01/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde uluslararası tır şoförü olarak iki dönem halinde çalıştığını, ilk dönem iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ve bir kısım tazminat ödemesi yapıldığını, ikinci dönem ise emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ancak tazminat ve hak ettiği ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek ilk çalışma dönemi için bakiye kıdem ve ihbar tazminatı ile son çalışma dönemi için kıdem tazminatı, bir kısım aylık ücret, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsili ve işverence işe girişte alınan teminat senedinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, davacının 18/01/2007-30/05/2008 ve 06/10/2008-05/02/2013 tarihleri arasında çalıştığını, davalı işyerinden hiçbir alacağının bulunmadığına dair imzalı beyan ve ikrarının bulunmasına rağmen dava açtığını, ilk çalışma döneminin şahsi nedenlerle şirketi ibra etmek suretiyle, son çalışma döneminin ise emeklilik iddiasıyla sona erdiğini, davacının ilk dönem çalışmasıyla ilgili davalı şirketi ibra ettiğini ve alacağı bulunmadığını, son dönem ise kendi isteği ile işten ayrıldığından tazminata hak kazanmadığını, genel tatilllerde çalışmadığı gibi izinlerini de kullandığından taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirkete ait işyerinde iki dönem olmak üzere 18/01/2007 - 30/05/2008 ile 06/10/2008 - 01/02/2013 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı, toplam hizmet süresinin 5 yıl 8 ay 8 gün olduğu, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın tek taraflı olarak feshedilmesi nedeniyle davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, hizmet sürelerinin birleştirilebileceği, ayrıca yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- -Davacının dava dilekçesinde işe girerken alınan teminat senedinin iptaline ilişkin talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi HMK.nın 297/2. maddesine aykırıdır.

3- Davacı, dava dilekçesinde davalı işyerinde iki dönem halinde çalıştığını, ilk dönem çalışmasının işverenin haksız feshi ile sona erdiğini, ikinci dönem çalışmasının ise emekllik nedeniyle haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek ilk dönem için bakiye kıdem ve ihbar tazminatı ikinci dönem içinse kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler iddiayı doğrulamakta olup Mahkemece, davacının iki dönem çalışması ayrı ayrı ele alınarak ilk dönem çalışması için bakiye kıdem ve ihbar tazminatı, ikinci dönem içinse sadece kıdem tazminatı talebinin değerlendirilmesi gerekirken somut olaya uymayan gerekçe ile iki dönem hizmet süresi birleştirilerek sonuca gidilmesi hatalıdır.

4- Davacı taraf, kıdem tazminatı dışındaki talepleri yönünden işvereni dava tarihinden önce temerrüde düşürmesi nedeniyle, faizlerin temerrüt tarihinden başlatılmasını talep etmiş ise de Mahkemece talep göz ardı edilerek söz konusu alacaklarda dava ve ıslah tarihinden itibaren işleyecek faizlere hükmedilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.540,00 TL. duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.