muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15512, Karar No: 2012/19815, Tarih: 04.12.2012

Kararı, tüm davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava, taşıma sözleşmesi ve haksız fiile dayalı olarak açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, davacılar murisinin davalı ...'in kullandığı araçta taşınırken, aracın diğer davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu tır ile çarpışması neticesinde vefat ettiği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Mahkemece, 26.10.2010 tarihli bilirkişi raporuna dayalı olarak davalı sürücülerin %50 kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Ancak, her iki davalı sürücü taksirle ölüme ve yaralamaya sebebiyet vermek suçundan Çorum Ağır Ceza Mahkemesi'nde yargılanmışlardır. Dosyaya ibraz edilen ceza mahkemesi karar suretine göre, Mahkemece sürücülerden ...'ın kırmızı ışık ihlali yaparak kazanın meydana gelmesine tam kusuru ile sebebiyet verdiği kabul edilerek davalı ...'in beraatine, davalı ... ...'ın mahkumiyetine karar verilmiştir. Ceza mahkemesinde davalılardan ...'in kırmızı ışık ihlali yapmadığı ve bu nedenle kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusuru bulunmadığına ilişkin olarak maddi olgu tespiti yapılmış olup, ceza mahkemesinin maddi olguyu tespit eden beraat kararı mülga 818 sayılı BK 53. maddesi gereğince hukuk hakimini bağlamaktadır. Kaldı ki, mahkeme kararına dayanak teşkil eden Hukuk Genel Kurulu 2007/11-104 sayılı kararı sorumlulukları tehlike sorumluluğuna dayanan araç işletenleri yönünden verilmiş bir karar olup, araç sürücüleri davalıların sorumlulukları ise işleten olmadıklarından kusura dayanan bir sorumluluktur. Bu nedenle, Hukuk Genel Kurulu'nun bu kararının davalı şöförler yönünden uygulanması mümkün değildir. Buna göre, BK'nun 53. maddesi gözetilerek Çorum Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülen davanın kesinleşmesi beklenilerek oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle tüm davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, tüm davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bendde açıklanan nedenlerle tüm davalılar vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün tüm davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, tüm davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22890, Karar No: 2013/885, Tarih: 22.01.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/22890 E.  ,  2013/885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4004.50 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kayyım olarak atandığı, 553 nolu parselin davalı tarafından (2000-2009) yılları arasında toplam ....004.50 TL ecrimisilin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; MK'nun 558.maddesi gereğince, "Miras payının ... yıl resmen Hazine tarafından yönetilmiş olması halinde mirasın devlete geçeceği, ecrimisil ihbarnamesinin düzenlendiği tarih ile kayyım atandığı tarih arasında ... yıllık sürenin geçmediğinden dolayı davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Ecrimisil, kötüniyetli şagilin ödemekle sorumlu bulunduğu tazminat olup, en azı kira geliri en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Önemle vurgulamakta yarar vardır ki, mahkeme kararıyla kayyım olarak atanan ve gaip kişiler adına yaptığı bu iş ve işlemler nedeniyle, 3561 Sayılı Kanun kapsamında bir yönetim kayyımı olan Defterdar; burada hazineyi temsilen hareket etmemekte; aksine kayyımlık görevi gereği gaip kişilerin anılan taşınmazdaki hak ve menfaatlerini korumak için işlem yapmaktadır. Hazine avukatını vekil tayin etmiş olması da hazine adına hareket ettiğini kabul için yeterli değildir.

Öte yandan, Defterdarın taşıdığı kayyımlık sıfatı ile açtığı eldeki dava yönünden 492 sayılı Harçlar Kanunu kapsamında harçtan muafiyeti olmadığı gibi, işlemi de harçtan müstesna kılınmamıştır.

Diğer taraftan, İstanbul Defterdarının kayyım olarak atanmasına dayanak teşkil eden 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanunun .../son maddesinde de “Kayyımlıkla ilgili işlemler, her türlü vergi, resim, harç, katkı payı gibi mali yükümlülüklerden müstesnadır.” hükmüne yer verilmiş ise de, burada yargı harçlarından bağışıklığa ilişkin özel bir düzenleme bulunmamaktadır (HGK.'nun ........2011 gün ve 2011/... – 629 E. 2011/613 K. sayılı ilamı).

492 sayılı Harçlar Kanunun “Harcı Ödenmeyen İşlemler” başlığını taşıyan 32. maddesinde ise, “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Ancak ilgilisi tarafından ödenmeyen harçları diğer taraf öderse işleme devam olunmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır.” hükmü getirilmiştir.

Yukarıda belirtilen madde hükmünden de anlaşılacağı üzere, karar ve ilam harcının peşin olarak yatırılması gereken miktarı ile maktu başvuru harcı ödenmedikçe, davaya devam edilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen madde hükmünden de anlaşılacağı üzere, karar ve ilam harcının peşin olarak yatırılması gereken miktarı ile maktu başvuru harcı ödenmedikçe, davaya devam edilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ortaya konulan ilkeler göz ardı edilerek, dava açılırken usulünce yatırılmış yargı harcı olmadan yargılamaya devamla davanın reddi şeklinde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1732, Karar No: 2016/2226, Tarih: 11.04.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/1732 E.  ,  2016/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... ile davalı ... Başkanlığı arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20/10/2015 gün ve 2015/512-2015/1289 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yanlar arasındaki uyuşmazlık Temizlik Hizmetleri Sözleşmesi'nden kaynaklandığından, kararın temyizen incelenmesi görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi'nin görev alanında kalmaktadır. 11.04.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanun'un 2. maddesi ile 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca mahkeme kararının temyizen incelenmesinde görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 11.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7117, Karar No: 2008/13866, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7117 E.  ,  2008/13866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının sahip olduğu dersaneye 24.7.2006 tarihli sözleşme gereği 12.000,00 YTL sermaye bedeli ödemek suretiyle ortak olduğunu, aynı tarihte kurum müdürü olarak da göreve başladığını, 30.11.2006 tarihinde ayrıldığını, ödediği nakit para ile görev nedeniyle oluşan alacağının ödenmesi için yapılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile inkar tazminatını talep etmiştir.

Davalı, davacı ile 24.7.2006 tarihli ortaklık sözleşmesinin imzalandığını, 30.11.2006 tarihinde ayrıldığını, 1.300,00 YTL hizmet bedelini kabul ettiğini, ancak 12.000 YTL ödemeyi yapmadığını, sözleşmeye göre 1ay önceden bildirmek suretiyle ayrılması gerektiğini, ortaklığında 2006 yılı sonu itibarı ile zarar ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ortaklıktan çıkma kurallarına uyulmadığı, ortaklığın tasfiyesinin de istenmemiş olduğundan ve alacağın muaccel hale gelmediğine dayanılarak yasal delillerle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 24.7.2006 tarihli ... Sözleşmesinde “ 12.000,00 YTL nin ortak ... tarafından konulduğu” ayrıca ortaklıktan çıkmak için 1 ... önceden bildirimde bulunulmasının ve ortaklıktan ayrılma halinde ayrılmanın hüküm bulduğu tarihteki bilançoya göre kar etmişse kar payı ve sermayenin , zarar etmişse ortağın payına düşen zararın sermayesinden tenzil edilerek kalan miktarın bilançonun yapılmasından itibaren 2 ... içerisinde ödeneceğinin” kararlaştırıldığı görülmüştür .

Taraflar arasında düzenlenen 24.7.2006 tarihli ... Sözleşmesinde “ 12.000,00 YTL nin ortak ... tarafından konulduğu” ayrıca ortaklıktan çıkmak için 1 ... önceden bildirimde bulunulmasının ve ortaklıktan ayrılma halinde ayrılmanın hüküm bulduğu tarihteki bilançoya göre kar etmişse kar payı ve sermayenin , zarar etmişse ortağın payına düşen zararın sermayesinden tenzil edilerek kalan miktarın bilançonun yapılmasından itibaren 2 ... içerisinde ödeneceğinin” kararlaştırıldığı görülmüştür .

Davacının 30.11.2006 tarihinde görevinden ayrılmak için dilekçe verdiği,davalı tarafça bunun kabul edildiği ve ortaklık sözleşmesinde de idareci ortağın davalı olduğu sabittir. Davacının sermaye bedelini geri istemesi adi ortaklıktan çıkmak istediğinin açık bir göstergesi olduğu gibi dosya içeriğinden taraflar arasındaki adi ortaklığın fiilen sona erdiği anlaşılmaktadır. Davacı sermaye bedeli ve alacaklarının ödenmesine ilişkin ihtarnameyi 9.2.2007 tarihinde çekmiş, icra takibini ise 19.3.2007 tarihinde yapılmıştır. Bu durumda 1 ... önceden ihbar şartının da gerçekleştiği görülmektedir. Hal böyle olunca mahkemece sermayenin istenmesinin aynı zamanda tasfiyenin de istenmesi anlamına geleceği kabul edilerek adi ortaklığın tasfiyesinin gerektiği, idareci ortak olan davalıdan şirketin defter ve hesapları istenip tarafların anlaşıp anlaşamadığı yönler üzerinde durularak, anlaşamadıkları hallerde B.K. 538 ve sonraki maddeleri gözetilerek mahkemece ortaklığın bizzat tasfiyesi yoluna gidilmesinin gerektiği görülmüştür. Tasfiye işlemi yapılırken ortaklık sözleşmesinde hüküm bulunduğu takdirde tasfiyenin bu sözleşmedeki hükümlere göre yapılması asıldır. Böyle bir hükmün bulunmaması halinde ise tasfiyenin bu defa BK.nun 539. maddesindeki sıra takip edilerek yapılması gereklidir. Açıklanan bu hukuki olgular karşısında öncelikle ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle aktif ve pasif mal varlığı belirlenmeli, ortaklığı yöneten ve idareci ortak olan davalıdan ortaklık hesabını gösterir hesap istenilmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, bu şekilde belirlenen mal varlığının ne şekilde tasfiye edileceği taraflardan sorulmalı, tasfiyede anlaştıkları takdirde ona göre karar verilmelidir. Taraflar tasfiye konusunda anlaşamadıkları takdirde, mahkemece, tayin edilecek tasfiye memuru marifetiyle tasfiyenin yapılmasına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15720, Karar No: 2014/11187, Tarih: 16.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15720 E.  ,  2014/11187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikâyet yokluğu nedeniyle davanın düşürülmesine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme kararı usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4883, Karar No: 2017/3605, Tarih: 25.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4883 E.  ,  2017/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında davalı ile aralarında düzenlenen sözleşmeye göre davalının yükleniciliğini üstlendiği Manisa 1000 kişilik öğrenci yurdunun elektrik montaj işlerini yaptıklarını, işi tamamlamalarına rağmen bakiye 10.028,00 TL alacaklarının ödenmediğini ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3132 sayılı dosyasında yaptıkları icra takibine de itiraz edildiğini belirterek yapılan icra takibine davalının itirazının iptâline karar verilmesini talep etmiş, davalı icra takibindeki itirazında yetkili icra dairesini göstermeksizin yetkiye, borca itiraz ettiğini açıklamış, tebligata rağmen yargılamaya katılmamış, mahkemece ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3132 Esas sayılı dosyasında borçlunun yetki itirazında bulunduğu takibin bu nedenle durdurulmasına karar verildiği alacaklı tarafından yetki itirazının kaldırılması yönünde dava açılmadığı ve takibin kesinleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 50. maddesinde, para veya teminat borcu için takip hususunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile tatbik olunur, hükmü yer almaktadır. 6100 sayılı HMK'nın yetki itirazının ileri sürülmesi başlıklı 19. maddesinde ise, “yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz” hükmü yer almaktadır. Somut olayda, ...

İcra Dairesi'nde başlatılan eldeki davaya konu icra takibine yapılan yetki itirazında yetkili icra dairesinin belirtilmediği ve bu şekilde usulüne uygun bir yetki itirazı bulunmadığı anlaşıldığından mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken olaya uygun düşmeyen gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24436, Karar No: 2014/8247, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24436 E.  ,  2014/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Ziynet Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalı-davacı ...'ten ziynetler yönünden alınması gereken 753.00 TL temyiz nispi peşin harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınması,

2-.... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2013/162 esas sayılı dosyasının sonuçlanıp sonuçlanmadığının araştırılıp, sonuçlanmış ise kesinleşmiş karar örneğinin mahalli mahkemesinden temin edilip eksiklikler tamamlandıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/37488, Karar No: 2018/2162, Tarih: 20.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/37488 E.  ,  2018/2162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar murisleri ...’nun 28.7.2011 tarihli trafik kazasında vefat ettiğini, aracın takla atmış olmasına ve pert olmasına rağmen aracın hava yastıklarının açılmayarak murislerinin beyin kanaması sonucu ölümüne sebep olduğunu, davalının ayıplı araç sattığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, murislerinin davalıdan satın aldıkları araçla trafik kazası yaparak vefat ettiğini, kazada hava yastıklarının açılmadığından ayıplı araç satılması nedeniyle tazminat talebi ile eldeki davayı açmışlardır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, ancak kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına dava konusu edilen maddi tazminata ilişkin vekalet ücreti hüküm altına alınmaksızın davacının manevi tazminat talebi üzerinden maktu vekalet ücreti hesaplanarak hükmedilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesi "(1) Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez. (3) Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur. (4) Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir." şeklinde düzenlenmiştir. Mahkemece, kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına dava konusu edilen maddi tazminat talebine ilişkin Tarifenin üçüncü kısmına göre, ücrete hükmetmeksizin yalnızca Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/3 maddesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi usule aykırı ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün davalı lehine düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle hüküm kısmının 4 no'lu bendinde yer alan “Karar tarihinde yürürlükte olan ...Ü.T. uyarınca davalı için taktir ve tayin edilen 750,00 TL vekalet ücretinin davacılardan tahsiliyle davalıya verilmesine, ” ibaresinin silinerek yerine “Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca davalı için red edilen maddi tazminat nedeniyle takdir ve tayin edilen 5.800,00.-TL ile manevi tazminat nedeniyle takdir ve tayin edilen 750,00.-TL vekalet ücretinin davacılardan tahsili ile davalıya verilmesine ” ibaresinin yazılarak kararın davalı lehine düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/179, Karar No: 2016/3015, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/179 E.  ,  2016/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, ücret alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı K... Ltd. Şti. avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.11.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı K... Ltd. Şti. adına vekili Avukat ... geldi. Davalı Ç... A.Ş. ile karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi ve eksikliğin giderilmesi için mahkemesine geri çevrilerek, eksiklik giderildikten sonra dosya yeniden Dairemize gelmekle, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı Ç... A.Ş.'ye ait Özel Hayat Hastanesi ünvanlı işyerinde, 2007 yılından 2009 yılına kadar uzman doktor olarak çalıştığını, hastanenin kapatıldığını, müvekkilinin ödenmemiş aylık ücret alacağının bulunduğunu, davalı Ç... A.Ş.'ye ait Özel Hayat Hastanesi ile diğer davalı K... Ltd. Şti.'ye ait ...'nin birleştiğini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca her iki davalının müvekkilinin ödenmemiş aylık ücret alacağından sorumlu olduğunu ileri sürerek, aylık ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı K... Ltd. Şti. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Ç.... A.Ş., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı K... Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, davalı Ç... A.Ş.'ye ait Kayseri ilinde bulunan “Özel Hayat Hastanesi” ünvanlı işyerinde, 07.01.2008-31.10.2009 tarihleri arasında, uzman doktor olarak çalışmış, iş sözleşmesi 31.10.2009 tarihinde sona ermiştir. Davalı şirketler arasında, 26.08.2010 tarihinde imzalanan sözleşmeyle, Özel Hayat Hastanesi ruhsatının davalı K... Ltd. Şti.'ye devredilmesi kararlaştırılmıştır. Dosya içeriğinde bulunan, Sağlık Bakanlığı ilgili birimlerinin cevabi yazılarından, davalı Ç.... A.Ş.'ye ait “Özel Hayat Hastanesi” ünvanlı işyerinin 14.12.2009 tarihinde faaliyetlerinin geçici olarak durdurulduğu, 2010 yılında, davalı K... Ltd. Şti.'ye ait Gaziantep'te kurulu ... ile davalı Ç.... A.Ş.'ye ait Kayseri'de kurulu “Özel Hayat Hastanesi” ünvanlı işyerinin birleştirilmesi yönünde Sağlık Bakanlığı'na davalılarca talepte bulunulduğu, 18.11.2014 tarihli ve 2289/12360 sayılı Bakanlık yazısına istinaden, söz konusu hastane ve özel tıp merkezi işyerlerinin taşınma yoluyla Gaziantep ilinde birleşmesi işleminin tamamlandığı anlaşılmaktadır.