muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/5783, Karar No: 2024/3856, Tarih: 09.10.2024

27/05/2021 tarihli Sağlık Bakanlığı Kapasite Değerlendirme Komisyonu (KDK/18) toplantısında alınan Prensip Kararlarının 1. maddesinin iptali ve yürütmesinin durdurulması istemiyle açılan davada, Dairemizin 17/05/2023 tarih ve E:2023/139 sayılı kararıyla, "mevzuatla davalı idareye tanınan planlama yetkisi çerçevesinde, yan dal uzmanı hekimlerin ülke genelinde dengeli ve adil dağılımının gerçekleştirilmesi, kamu-özel dengesinin kurulması, atıl kapasitenin önlenmesi amacıyla getirilen kriterlerin, planlama kapsamındaki kısıtlı tabip insan gücünün kaliteli ve verimli kullanılabilmesine yönelik ve objektif nitelikte olduğu anlaşılmakla kamu yararı ve hizmet gerekleri güdülerek tesis edilen düzenlemede üst normlara ve hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı" gerekçesiyle yürütmenin durdurulması isteminin reddine karar verilmiştir. 
Uyuşmazlıkta, yan dal uzmanlığı bulunan hekimin anılan özel hastanede ana dal kadrosunda çalıştırılması istemiyle yapılan başvurunun, dava konusu işlem ile KDK/18 kararının 1. maddesinin (a), (b) ve (c) bendindeki koşulların sağlanmaması sebebiyle reddedildiği, dosyaya sunulan belgelerden bu koşulun sağlanıp sağlanmadığının da 15/08/2022 tarihi itibarıyla geçerli olan verilere göre değerlendirildiği görülmektedir.
Bakılan davada, dava konusu işleme esas başvurunun, Küçükçekmece Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğüne verilen 05/08/2022 tarihli dilekçeyle yapıldığı, dilekçenin hangi tarih itibarıyla kayda girdiği dosya kapsamından anlaşılamamakla birlikte, İstanbul Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı yazısıyla Sağlık Bakanlığına gönderildiği, Bakanlıkça değerlendirmenin yukarıda da belirtildiği üzere, 15/08/2022 tarihli planlama verilerine göre yapıldığı, oysa ki, KDK/18 kararındaki koşulların sağlanıp sağlanmadığının başvuru dilekçesinin anılan İlçe Sağlık Müdürlüğünün kayıtlarına girdiği tarih itibarıyla hekimin yan dal branşı olan hematoloji branşı için geçerli olan veriler esas alınarak değerlendirilmesinin gerektiği, zira, başvuru tarihinden sonra idarece işlem tesis edilene kadarki süreçte geçerli olan verilerin esas alınmasının, bu süreçte verilerde değişiklik olabileceğinden, davacı açısından hak kaybına sebebiyet verebileceği, yan dal uzmanlığı olup ana dal uzmanlığında çalışma isteminde bulunan hekime yönelik başvuru dilekçesinin, ancak idarenin (idarenin bütünlüğü ilkesi uyarınca Kaymakamlık, Valilik veya Bakanlık kayıtlarına girmesi fark etmeksizin) kaydına girdiği tarihteki planlama verilerine göre değerlendirilmesiyle objektif nitelikte ve hakkaniyete uygun bir sonuca ulaşılabileceği anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte, vakıf yükseköğretim kurumlarının, kamu tüzel kişiliğine, üstün ve ayrıcalıklı kamu gücüne sahip oldukları, bu anlamda vakıf üniversitelerine ait sağlık tesislerinde yürütülen sağlık hizmetinin, özel hukuk tüzel kişilerince yürütülen sağlık hizmetinden ayrıldıkları dikkate alındığında, başvuru tarihi itibarıyla bu alanda vakıf üniversitelerinde çalışan hekimin bulunması halinde, davalı idarece KDK/18 kararının 1. maddesinin (a) ve (b) bentleri yönünden yapılacak değerlendirmede, bu sayının kamu payına dahil edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Ayrıca, başvuru tarihi itibarıyla, özel sağlık tesisinin bulunduğu ilde söz konusu alanda Sağlık Bakanlığına bağlı hastaneler ile kamu ve vakıf üniversitelerinde çalışan hekimin bulunmaması durumunda,  ülke genelinde milyon kişiye düşen uzman tabip sayısı da gözetilerek il özelinde ilgili yan dal alanında kaç uzman hekime ihtiyaç olduğunun, bu uzman hekimlerden kaçının kamuda (Sağlık Bakanlığı, kamu ve vakıf üniversiteleri), kaçının özel sağlık tesislerinde çalıştırılabileceğinin ortaya konulması, bu suretle, ildeki sağlık hizmeti sunumunun sürdürülebilirliğinin sağlanması ve yan dal uzman hekimi ihtiyacının karşılanmasına öncelik verilmesi amacıyla özel sağlık tesislerinde çalıştırılabileceği öngörülen sayıda uzman hekimin çalışmasına, kamu payına tekabül eden sayıda hekimin istihdam edilmesi beklenmeksizin izin verilmesi kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olacaktır.
Bu durumda, davalı idarece başvuru dilekçesinin kayda girdiği tarih tespit edilerek ve bu tarihte yan dal branşı olan hematoloji branşına ilişkin planlama verilerine göre (yukarıda belirtilen hususlar da göz önünde bulundurulmak suretiyle) değerlendirme yapılarak işlem tesis edilmesi gerekirken, daha sonraki bir tarih itibarıyla geçerli olan planlama verilerine göre tesis edilen dava konusu işlemde bu yönden hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 
Bu itibarla, davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
Öte yandan, dava konusu işlemin bir diğer gerekçesinin de KDK/18 kararının 1. maddesinin (c) bendi olduğu, bu bentte yer alan koşulda, planlama yetkisi çerçevesinde özel sağlık tesislerine verilen yan dal uzmanlığı kadrolarının atıl hale gelmemesinin amaçlandığı, bu bakımdan özel sağlık tesisinin ruhsata esas kadroları arasında bulunan ilgili yan dal uzmanlığı kadrosunun ancak boş olması halinde bu şartın sağlanmadığının kabul edilmesi gerekir. Bunun yanı sıra, ana dalda çalıştırılmak istenilen davacı hekimin başvuru tarihinde anılan hastanenin ilgili yan dal (hematoloji) uzmanlığı kadrosunda görev yapıp yapmadığının da ortaya konulması gerekmektedir. Zira, davacı hekimin, başvuru tarihi itibarıyla anılan özel hastanenin hematoloji kadrosunda görev yaptığının tespit edilmesi halinde bu görevinden ayrılarak aynı hastanede ana dalında çalışmaya başlaması söz konusu yan dal kadrosunu boş hale getireceğinden, bu durum KDK/18 kararının 1. maddesinin (c) bendinde yer alan koşulun sağlanmaması sonucunu doğuracaktır. Bu nedenle, başvuruda KDK/18 kararının 1. maddesinin (c) bendinde yer alan koşulun sağlanıp sağlanamadığının değerlendirlmesinde bu hususların da ortaya konulması ve göz önünde bulundurulması gerekmektedir.
Son olarak, Bölge İdare Mahkemesince bozma kararına uyulması halinde verilecek kararın, söz konusu hekimin anılan hastanede ana dal uzmanlığı kadrosunda çalışmaya başlatılabileceği sonucunu doğurmayacağı, davalı idarece başvuru tarihi itibarıyla geçerli olan planlama verilerine göre değerlendirme yapılarak yeniden işlem tesis edilmesi gerektiği açıktır.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2. Davanın reddine ilişkin ... İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Kullanılmayan ... TL yürütmeyi durdurma harcının istemi hâlinde davacıya iadesine, 
4. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 09/10/2024 tarihinde esasta oy birliğiyle, gerekçede oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.  
(X)-KARŞI OY :

3. Kullanılmayan ... TL yürütmeyi durdurma harcının istemi hâlinde davacıya iadesine, 
4. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 09/10/2024 tarihinde esasta oy birliğiyle, gerekçede oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.  
(X)-KARŞI OY :
Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin 19. maddesinin 2. fıkrasında, "(Değişik ikinci fıkra:RG-25/3/2021-31434) Personelin işten ayrılışları, en geç beş iş günü içinde müdürlüğe bildirilir ve personel çalışma belgesi iptal edilir. İşten ayrılan personelin yerine çalışmaya başlayacak personel için mesul müdür tarafından düzenlenen personel çalışma belgesi en geç beş iş günü içinde müdürlüğe sunulur. İşten ayrılan uzman hekim yerine aynı uzmanlık dalında hekim başlatılabilir, ancak yan dal uzmanlığı bulunanlar Bakanlıkça planlama amacıyla oluşturulan komisyonlardan görüş alınarak ana dalda başlatılabilir." hükmüne yer verilmiştir.
Anayasa'nın "Çalışma ve sözleşme hürriyeti" başlıklı 48. maddesinde, herkesin, dilediği alanda çalışma ve sözleşme hürriyetlerine sahip olduğu; 13. maddesinde de, temel hakların ancak kanunla sınırlandırılacağı hükmü yer almıştır.
1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'un 8. maddesinde, "Türkiye'de icrayı tababet için bu kanunda gösterilen vasıfları haiz olanlar umumi surette hastalıkları tedavi hakkını haizdirler. Ancak her hangi bir şubei tababette müstemirren mütehassıs olmak ve o unvanı ilan edebilmek için Türkiye Tıp Fakültesinden veya Sıhhıye Vekaletince kabul ve ilan edilecek müessesattan verilmiş ve yahut ecnebi memleketlerin maruf bir hastane veya laboratuvarından verilip Türkiye Tıp Fakültesince tasdik edilmiş bir ihtısas vesikasını haiz olmalıdır."  hükmüne yer verilmiştir.	
Aynı Kanun’un 12. maddesinde, “Sanatını icra etmek üzere bir mahalde kayıtlı olan herhangi bir tabibin bizzat dükkan ve mağaza açmak suretiyle her türlü ticaret yapması memnudur.
(Değişik ikinci fıkra: 21/1/2010-5947/7 md.; Değişik: 2/1/2014-6514/21 md.) Tabipler, diş tabipleri ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar; 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 28 inci maddesi, 27/7/1967 tarihli ve 926 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri Personel Kanununun ek 27 nci maddesi, 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 36 ncı maddesi ile 17/11/1983 tarihli ve 2955 sayılı Gülhane Askeri Tıp Akademisi Kanununun 32 nci maddesi saklı kalmak kaydıyla, aşağıdaki sağlık kurum ve kuruluşlarında mesleklerini icra edebilir:
a) Kamu kurum ve kuruluşları.
b) Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmeli çalışan özel sağlık kurum ve kuruluşları, Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmeli çalışan vakıf üniversiteleri. 
c) Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmesi bulunmayan özel sağlık kurum ve kuruluşları, Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmesi bulunmayan vakıf üniversiteleri, serbest meslek icrası.

a) Kamu kurum ve kuruluşları.
b) Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmeli çalışan özel sağlık kurum ve kuruluşları, Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmeli çalışan vakıf üniversiteleri. 
c) Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmesi bulunmayan özel sağlık kurum ve kuruluşları, Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmesi bulunmayan vakıf üniversiteleri, serbest meslek icrası.
(Değişik üçüncü fıkra: 21/1/2010-5947/7 md.) Tabipler, diş tabipleri ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar, Sağlık Bakanlığınca yapılan istihdam planlamaları çerçevesinde ve ikinci fıkranın her bir bendi kapsamında olmak kaydıyla birden fazla sağlık kurum ve kuruluşunda çalışabilir. Bu maddenin uygulanması bakımından Sosyal Güvenlik Kurumunca branş bazında sözleşme yapılan özel sağlık kurum ve kuruluşları ile vakıf üniversiteleri yalnızca sözleşme yaptıkları branşlarda (b) bendi kapsamında kabul edilir. Mesleğini serbest olarak icra edenler, hizmet bedeli hasta tarafından karşılanmak ve Sosyal Güvenlik Kurumundan talep edilmemek kaydıyla, (b) bendi kapsamında sayılan sağlık kuruluşlarında da hastalarının teşhis ve tedavisini yapabilir....” hükmü yer almıştır.
Mezkur Kanun hükmü uyarınca, tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanların, anılan maddenin ikinci fıkrasının her bir bendi kapsamında olmak kaydıyla ve başka bir sınırlama olmadan, birden fazla sağlık kurum ve kuruluşunda çalışabilme hakkına sahip oldukları tartışmasızdır.
Dava konusu işlemin sebebini oluşturan Prensip Kararlarının dayanağı olan Yönetmelik kuralı, uzmanlık eğitimini tamamlayarak uzmanlık belgesi almış bir tabibin, ayrıca yan dal uzmanlığının da bulunması nedeniyle, sahip olduğu ana uzmanlık dalında çalışma hakkını Bakanlığın uygun görüşünün bulunması şartına bağlayarak 1219 sayılı Kanun'daki sınırlamaların ötesinde engellemekte, yan dal uzmanlığı bulunan tabipleri özel sağlık kuruluşlarında çalışabilme bakımından yan dal uzmanlığı bulunmayan tabiplere göre dezavantajlı konuma getirmektedir. 		
Bu durumda, uzmanlık eğitimini tamamlayarak uzmanlık belgesi almış bir tabibin, o uzmanlık dalı içerisinde ayrıca yan dalının da bulunması nedeniyle, sahip olduğu uzmanlık dalında çalışma hakkını ortadan kaldıran anılan düzenleme, yasayla tanınmış olan, uzmanlık dalında çalışma özgürlüğünü ortadan kaldırması nedeniyle hukuka aykırı olduğundan, bu şekilde hukuka aykırılığı ortaya konulan Yönetmelik maddesinin iptal edilmemiş olması bu maddeye dayanılarak tesis edilen işlemin iptaline engel olmayacağından anılan düzenlemeye dayanılarak alınan Prensip Kararları çerçevesinde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı, anılan işlemin iptaline karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolunda verilen temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle bozulması gerektiği oyuyla, gerekçe yönünden Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2020/5033, Karar No: 2024/3892, Tarih: 09.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/5033
Karar	No : 2024/3892                                                                                
DAVACI	: ... Birliği 
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALILAR	: 1- ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLLERİ                                        : Hukuk Müşaviri Av. ...  Hukuk Müşaviri Av. ...
 
2- ... Başkanlığı 
VEKİLİ                                                : Av. ...

DAVANIN_KONUSU	: 29/09/2008 tarih ve 27012 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2008 Yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin; katılım payına ilişkin 6. maddesinin, ilave ücrete ilişkin 24.3.1. maddesinin 1. fıkrasının, istisnai sağlık hizmetlerinde ilave ücret uygulamasına ilişkin 24.3.4 ve 24.3.5 maddelerinin, sevk zincirine ilişkin 3. maddesinin 1. fıkrasının "...doğrudan veya..." ibaresinin, aile hekimliğine geçilen illerde sevk zincirinin uygulanacağına ilişkin 2 ve 3. fıkralarının, 3. maddesinin 2. fıkrasındaki "ve Kurumca kabul edilmesi" ibaresinin, acil hallerde Kurumla sözleşmesi olmayan sağlık hizmeti sunucularına yapılan başvuru sonucunda verilen sağlık hizmetine ilişkin giderlerin, daha sonra Kurumca ödenmek üzere öncelikle hasta tarafından karşılanmasına ilişkin 5. maddesinin 4. ve 6. fıkralarının, katılım payı tutarlarının yer aldığı 6.1. maddesinin, tıbbi malzemelerden alınacak katılım payının üst sınırını belirleyen 6.3.1. maddesinin "Yüzde yetmişbeşlik üst sınırın hesaplanmasında her bir tıbbi malzeme bağımsız olarak değerlendirilir" ibaresinin, düzenlenen reçetelere mutlaka teşhisin yazılmasını öngören 12.1.1. maddesinin 2. fıkrasının, 12.2. maddesinin 1. ve 2. fıkralarının, 12.7.5. maddesinin "herhangi üçü" ibaresi ile (a) bendinin, 18. maddesinin 2. fıkrasının, 20.3.1. maddesinin 3. fıkrasının, 20.3.7. maddesinin 6. fıkrasının, 7. fıkrasının ve 8. fıkrada geçen 'İşitme cihazının yenilenme süresi beş yıldır. Bu süreden önce yenilenen işitme cihazı bedelleri Kurumca ödenmez.'' ibaresinin, 20.3.8. maddesinin 8. fıkrasının, 20.3.11.7. maddesinde geçen "Trafik tescili zorunlu olan ve kullanımı için H sınıfı sürücü belgesi gerektiren motorlu malul arabalarının bedelleri Kurumca ödenmez" ibaresinin ve son fıkrasının, 20.3.11 maddesinin 2. fıkrasındaki ''Konuşma cihazının yenilenme süresi beş yıldır. Bu süreden önce yenilenen konuşma cihazı bedelleri Kurumca ödenmez'' ibaresinin, 20.3.11.6. maddesinin son fıkrasının, 24.1.1.1. maddesi ile 24.1.1.2. maddesinin son fıkrasının, 24.2.2.7 maddesinin (a) bendinin, 27. maddesinin, Ek 2/A'nın pratisyen hekimlerin ilaç reçete etmesini kısıtlayan UH-P kısaltmasına ilişkin açıklamanın, Ek-5/C listesinin işitme cihaz bedelinin belirlendiği 86. sırasının, Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu kararları ile hazırlanan EK-5/A, EK-5/C, EK-6, EK-7, EK-8, EK-8C, EK-9, EK-12 nolu düzenlemelerin, 12.7.17. maddesinin 2. fıkrasının, 12.7.17. maddesinin "Sudek atrofisinde" başlıklı (C) bendinin hukuka aykırı olması nedeniyle, 12.7. maddesinde İntraaktiküler ilacına yer verilmemesi, 20. maddesinde ayakta pozisyonlama sandalyesine yer verilmemesi, 20.3.4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendinde rehabilitasyon programlarındaki hastalar için fizik tedavi ve rehabilitasyon uzman hekimine yer verilmemesi, 20.3.7. maddesinin ''onarım için bırakılan işitme cihazının yerine firma tarafından bakım süresince kullanılmak üzere kullanılabilecek başka bir cihaz yedek olarak verilmelidir

.7. maddesinde İntraaktiküler ilacına yer verilmemesi, 20. maddesinde ayakta pozisyonlama sandalyesine yer verilmemesi, 20.3.4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendinde rehabilitasyon programlarındaki hastalar için fizik tedavi ve rehabilitasyon uzman hekimine yer verilmemesi, 20.3.7. maddesinin ''onarım için bırakılan işitme cihazının yerine firma tarafından bakım süresince kullanılmak üzere kullanılabilecek başka bir cihaz yedek olarak verilmelidir.'' ibaresine yer verilmemesi, 21. maddesinin pratisyen hekimlerin tedavisini düzenledikleri hastalara rapor düzenleme yetkisi verilmemesi, EK-5 ve EK-5/C ortez ve protez listesinde polipropilen alaşımlı tedavi cihazlarına yer verilmemesi nedeniyle iptali ile 5510 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile 73. maddesinin 2. 3. ve 4. fıkralarının itiraz yoluyla iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine başvurulması  istenilmektedir.

DAVACININ_İDDİALARI	:	Davacı tarafından, dava konusu düzenlemelerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.
DAVALININ_SAVUNMASI	:	Davalı tarafından, mevzuata uygun olarak düzenlenen dava konusu Tebliğ hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı, davanın reddine karar verilmesi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 20/12/2018 tarih ve E:2016/2637, K:2018/5704 sayılı kararına uyularak davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...

DÜŞÜNCESİ	: Dava,  29.9.2008 tarih ve 27012 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2008 Yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin; katılım payına ilişkin 6. maddesinin, ilave ücrete ilişkin 24.3.1. maddesinin 1. fıkrasının, istisnai sağlık hizmetlerinde ilave ücret uygulamasına ilişkin 24.3.4 ve 24.3.5 maddelerinin, sevk zincirine ilişkin 3. maddesinin 1. fıkrasının "...doğrudan veya..." ibaresinin, aile hekimliğine geçilen illerde sevk zincirinin uygulanacağına ilişkin 2 ve 3. fıkralarının, 3. maddesinin 2. fıkrasındaki "ve Kurumca kabul edilmesi" ibaresinin, acil hallerde Kurumla sözleşmesi olmayan sağlık hizmeti sunucularına yapılan başvuru sonucunda verilen sağlık hizmetine ilişkin giderlerin, daha sonra Kurumca ödenmek üzere öncelikle hasta tarafından karşılanmasına ilişkin 5. maddesinin 4. ve 6. fıkralarının, katılım payı tutarlarının yer aldığı 6.1. maddesinin, tıbbi malzemelerden alınacak katılım payının üst sınırını belirleyen 6.3.1. maddesinin "Yüzde yetmişbeşlik üst sınırın hesaplanmasında her bir tıbbi malzeme bağımsız olarak değerlendirilir" ibaresinin, düzenlenen reçetelere mutlaka teşhisin yazılmasını öngören 12.1.1. maddesinin 2. fıkrasının, 12.2. maddesinin 1. ve 2. fıkralarının, 12.7.5. maddesinin "herhangi üçü" ibaresi ile (a) bendinin, 18. maddesinin 2. fıkrasının, 20.3.1. maddesinin 3. fıkrasının, 20.3.7. maddesinin 6. fıkrasının, 7. fıkrasının ve 8. fıkrada geçen 'İşitme cihazının yenilenme süresi beş yıldır. Bu süreden önce yenilenen işitme cihazı bedelleri Kurumca ödenmez.'' ibaresinin, 20.3.8. maddesinin 8. fıkrasının, 20.3.11.7. maddesinde geçen "Trafik tescili zorunlu olan ve kullanımı için H sınıfı sürücü belgesi gerektiren motorlu malul arabalarının bedelleri Kurumca ödenmez" ibaresinin ve son fıkrasının, 20.3.11 maddesinin 2. fıkrasındaki ''Konuşma cihazının yenilenme süresi beş yıldır. Bu süreden önce yenilenen konuşma cihazı bedelleri Kurumca ödenmez'' ibaresinin, 20.3.11.6. maddesinin son fıkrasının, 24.1.1.1. maddesi ile 24.1.1.2. maddesinin son fıkrasının, 24.2.2.7 maddesinin (a) bendinin, 27. maddesinin, Ek 2/A'nın pratisyen hekimlerin ilaç reçete etmesini kısıtlayan UH-P kısaltmasına ilişkin açıklamanın, Ek-5/C listesinin işitme cihaz bedelinin belirlendiği 86. sırasının, Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu kararları ile hazırlanan EK-5/A, EK-5/C, EK-6, EK-7, EK-8, EK-8C, EK-9, EK-12 nolu düzenlemelerin, 12.7.17. maddesinin 2. fıkrasının, 12.7.17. maddesinin "Sudek atrofisinde" başlıklı (C) bendinin hukuka aykırı olması nedeniyle, 12.7. maddesinde İntraaktiküler ilacına yer verilmemesi, 20. maddesinde ayakta pozisyonlama sandalyesine yer verilmemesi, 20.3.4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendinde ''rehabilitasyon programlarındaki hastalar için fizik tedavi ve rehabilitasyon uzman hekimine yer verilmemesi, 20.3.7. maddesinin ''onarım için bırakılan işitme cihazının yerine firma tarafından bakım süresince kullanılmak üzere kullanılabilecek başka bir cihaz yedek olarak verilmelidir

.7. maddesinde İntraaktiküler ilacına yer verilmemesi, 20. maddesinde ayakta pozisyonlama sandalyesine yer verilmemesi, 20.3.4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendinde ''rehabilitasyon programlarındaki hastalar için fizik tedavi ve rehabilitasyon uzman hekimine yer verilmemesi, 20.3.7. maddesinin ''onarım için bırakılan işitme cihazının yerine firma tarafından bakım süresince kullanılmak üzere kullanılabilecek başka bir cihaz yedek olarak verilmelidir.'' ibaresine yer verilmemesi, 21. maddesinin pratisyen hekimlerin tedavisini düzenledikleri hastalara rapor düzenleme yetkisi verilmemesi, EK-5 ve EK-5/C ortez ve protez listesinde polipropilen alaşımlı tedavi cihazlarına yer verilmemesi nedeniyle iptali ile 5510 sayılı Yasanın 68. maddesi ile 73. maddesinin 2. 3. ve 4. fıkralarının itiraz yoluyla iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine başvurulması  istemiyle açılmıştır.

25.3.2010 tarih ve 27532 (1.Mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2010 Yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği'nin 10.4. maddesi ile "2008 Yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği" değişiklikleri ve ekleri ile birlikte yürürlükten kaldırılmıştır.
		Dava konusu edilen düzenlemelerin yürürlükten kaldırılmış olması, yeni usul ve esaslar getirilmesi, ayrıca eski düzenlemelere dayalı olarak tesis edilmiş bir uygulama işleminin de dava konusu edilmemiş olması karşısında davanın konusu kalmamıştır.
		Açıklanan nedenlerle, dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı yolunda karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesince verilen 07/10/2015 tarih ve E:2013/2586, K:2015/5724 sayılı kısmen iptal, kısmen ret yolundaki kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 20/12/2018 tarih ve E:2016/2637, K:2018/5704 sayılı kararıyla kısmen bozulması üzerine, bozulan kısım hakkında Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
 
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :