muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4150, Karar No: 2018/2963, Tarih: 25.04.2018

1- Sanık hakkında iftira suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık savunması, müşteki beyanı ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın gerçek kimliğinin, müşteki ...'un yargılamanın iadesi istemli dilekçesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda ortaya çıktığı ve kendiliğinden iftirasından dönmediğinin anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanarak, TCK'nın 269/3-b maddesiyle cezasından indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından ve sanık hakkında TCK'nın 53/1 maddesinde öngörülen güvenlik tedbirlerine hükmolunmamış ise de, 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık savunması, müşteki beyanı ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-) Sanık hakkında 26/01/2012 tarih, 2012/7837 Esas sayılı iddianame ile 5237 sayılı TCK'nın 155/1.maddesi gereği "güveni kötüye kullanma" suçundan dava açılmış olunmasına karşın sanık hakkında ek savunma hakkı verilmeksizin 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine muhalefet edilerek, TCK'nın 155/2 maddesinin tatbiki ile "hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma" suçundan hüküm kurulması,

b-) 10/12/2009 tarihinde yakalanan sanığın bulunduğu yeri gösterdiği aracın müştekiye teslim edildiği ve araçta bulunan 2 adet lastik, 1 adet istepne ile işyerinin işleri için verilen 1 adet telefonun sanık tarafından satıldığının anlaşılması karşısında; müşteki Abdullah'tan, kısmi iade nedeniyle rızası bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c-) Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d-) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararı, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8003, Karar No: 2020/5500, Tarih: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8003 E.  ,  2020/5500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, düşürülmesi

Yerel mahkemece suça sürülenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat hükümleri ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesi neticesinde;

1-Sanık ...’ın suç tarihinde 18 yaşından büyük olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan inceleme neticesinde; suça konu bisikleti alıp, daha sonra aldıkları yere bırakma" veya "Şüpheli Fırat'ın aldıkları yere bırakacağı hususunda...anlaşma" iradesi olmadığından, somut olayda TCK’nın 146. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığından sanığın cezalandırılması yerine yazılı şekilde hatalı nitelendirme sonucu hakkında düşme kararı verilmesi, ancak hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde de zorunluluk bulunması,

2-Suça sürüklenen çocuk ... Kunç hakkında; "suça konu bisikleti alıp, daha sonra aldıkları yere bırakma" veya "Şüpheli Fırat'ın aldıkları yere bırakacağı hususunda Fıratla anlaşma" iradesi olmadığından, somut olayda TCK’nın 146. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığından suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması yerine yazılı şekilde hatalı nitelendirme sonucu hakkında düşme kararı verilmesi, ancak hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde de zorunluluk bulunması,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde de zorunluluk bulunması,

4-Kabulüyle ve uygulamaya göre de; suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve asli sicil kaydına göre daha önce hapis cezası ile mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuğun mahkum olduğu 3 ay 10 gün hapis cezasının TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4550, Karar No: 2012/13092, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4550 E.  ,  2012/13092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'nın Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla göndermiş oldukları 05.07.2010 ve 19.04.2011 günlü dilekçeleriyle temyiz başvurusundan vazgeçmiş bulunduğunun anlaşılması karşısında, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9263, Karar No: 2013/13906, Tarih: 14.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/9263 E.  ,  2013/13906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

Hüküm : TCK'nın 297/1-1. cümle, 297/1-son cümle, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5435, Karar No: 2010/6132, Tarih: 31.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5435 E.  ,  2010/6132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Meriç Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.07.2008 tarih ve 2006/36 - 2008/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortaklığından ihraç edildiğini, bu kararın genel kurulca alınması gerektiğini, esasen çıkarma gerekçesinin de yerinde olmadığını, ikametgahını baştan beri hiç değiştirmediğini, davalının çalışma alanında yer aldığını, halen kendisine ait veya kiraladığı arazilerde çeltik ekimi yaptığını ileri sürerek, ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kuruluştan önce müvekkilinin çalışma alanında ikamet etmediğini, baştan beri ortak olma koşullarını taşımadığını, ortak olmadığını, durumun bildirildiğini, ortak olmayanın zaten ihraç edilmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kooperatifin anasözleşmenin orijinal metnini bulamadığından bahisle göndermediği, onaysız metinde ortaklıktan çıkarılma kararının yönetim kurulu kararı ile genel kurulca verileceğinin düzenlendiği, yönetim kurulunun tek başına bu kararı veremeyeceği, kararın genel kurul kararına dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ihraç kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kooperatif ortaklığından ihraç kararının iptaline ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hükme esas alınan ve davacının ihraç edildiği tarihte geçerli bulunan kooperatif anasözleşmesinin aslı veya onaylı örneği dosyaya getirtilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Davalı vekili, anasözleşmeyi kayıtlarında bulamadığını açıklamıştır.

Bu durum karşısında, varsa değişiklikleri de kapsar şekilde davalı anasözleşmesinin ticaret sicil memurluğu veya Sanayi veya Ticaret Bakanlığı İl Müdürlüğü’nden getirtilmesi, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek davacının ihraç kararının yerinde olup olmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durum karşısında, varsa değişiklikleri de kapsar şekilde davalı anasözleşmesinin ticaret sicil memurluğu veya Sanayi veya Ticaret Bakanlığı İl Müdürlüğü’nden getirtilmesi, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek davacının ihraç kararının yerinde olup olmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9970, Karar No: 2016/9970, Tarih: 03.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9970 E.  ,  2016/9970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada... 8. Asliye Ticaret ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... 15.01.2016 tarihli dilekçe ile ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 11.09.2015 gün 2015/1117D.İş-2015/1117 sayılı kararıyla çekten kaynaklı borç sebebiyle ihtiyati haciz kararı verildiğini, anılan kararın yetkisiz mahkemece verildiği gibi usul ve yasayada aykırı olduğunu belirterek ihtiyati haciz kararının kaldırılması isteminde bulunmuştur.

... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi; "...Karara dayanak teşkil eden çekin ödeme yeri ve keşide yeri ... olduğundan ... Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi ise "...İhtiyati haciz kararlarına itirazın ihtiyati haciz kararını veren mahkemece incelenip karara bağlanması gerektiğinden... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamından; çekin ödeme yeri ve keşide yerinin ayrıca borçlunun yerleşim yerinin ... olduğu anlaşılmaktadır. Çeke dayalı ihtiyati hacizde yetkili mahkeme çekin keşide yeri veya ödeme yeri mahkemeleridir. Ancak 2004 sayılı İİK'nın 265. maddesi uyarınca ihtiyati haciz kararına itirazı inceleme görev ve yetkisi ihtiyati haciz kararını veren mahkemeye aittir. İhtiyati haciz kararını veren mahkeme de itirazın kabulüne veya reddine yönünde karar vermekle görevli olup, yetkisizlik kararı veremez. (Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 2012/5777E-2012/13511K sayılı içtihadı vb) Bu durumda ihyati haciz kararını veren... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince;... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/26383, Karar No: 2006/3546, Tarih: 24.02.2006

**12. Hukuk Dairesi         2005/26383 E.  ,  2006/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Hükmü temyiz eden şikayetçi şirket vekilinin icra mahkemesi kanalı ile gönderdiği 13.02.2006 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden ve şikayetten vazgeçtiklerini beyan ettiği ve incelenen vekaletnamesinde feragat yetkisinin bulunduğu tespit edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 20.09.1995 tarih 1995/12-661 Esas 1995/763 Karar sayılı kararında da benimsendiği üzere davadan ve temyiz isteminden feragat edilen durumlarda öncelikle davadan feragat hakkında mahkemesince bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin şikayetten feragati hakkında bir karar verilmek üzere mahkeme kararının İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16309, Karar No: 2014/14677, Tarih: 23.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/16309 E.  ,  2014/14677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

NUMARASI : 2010/399-2011/693

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Gemlik Belediye Başkanlığının 21.07.2014 tarihli yazılarına göre, dava konusu taşınmazın..... Köyü köy yerleşik alan sınırı dışında kaldığı, kamulaştırma tarihi olan 01.06.2010 tarihinden önce 1/1000 ölçekli plan bulunmadığı, belediye merkezine uzaklığının 4,5 km olduğu, belediye yol hizmetlerinden faydalandığı anlaşılmıştır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının 1. maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskûn halde bulunmadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3873, Karar No: 2025/2639, Tarih: 08.04.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3873 E.  ,  2025/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2183 E., 2023/473 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/124 Esas, 2022/307 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3.,192/3.,62/1.,52/2-4,,54/4.,53.,58. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 44.420,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2022/2183 Esas, 2023/473 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın hamallık yaptığına ve ne taşıdığını bilmediğine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre,...Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünün bilgilendirilmesi ve 04.12.2021 günü ...Merkezinde muhafaza altına alınan Gönderici kısmında; ... Bey ... Tel:530\*\*\*86, Alıcı kısmında; ......Tel:537\*\*\*61 rakam ve ibareleri yazılı MNG Kargo firmasına ait LD 89\*\*59 ve LD 89\*\*96 barkod numaralı iki adet kargo kolisinde yapılan adli arama neticesinde toplamda 36 adet şeffaf vakumlu poşet içerisinde net ağırlığı 5499 gram ve 5532 gram gelen uyuşturucu kubar esrar maddelerinin ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2022/2183 Esas, 2023/473 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde karar verildi.