muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/7407, Karar No: 2024/5014, Tarih: 19.11.2024

Yine 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinin iptali istemiyle itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulması üzerine Anayasa Mahkemesi tarafından, 30/06/2022 tarihli ve 31882 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 21/04/2022 tarihli ve E:2021/42, K:2022/45 sayılı kararla, "bakılmakta olan davanın konusunu mülga 4045 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilen güvenlik soruşturması faaliyetinin oluşturduğu, bu nedenle kurala ilişkin esas incelemenin “Mülga 26/10/1994 tarihli ve 4045 sayılı Kanun uyarınca yapılan güvenlik soruşturması” yönünden yapıldığı,	Anayasa’nın 20. maddesi ile kişisel verilerin korunması hakkının özel hayatın gizliliğinin korunması kapsamında güvenceye kavuşturulduğu, kişisel verilerin korunmasını isteme hakkının, insan onurunun korunması ve bireyin kişiliğini serbestçe geliştirebilmesi hakkının özel bir biçimi olarak bireyin hak ve özgürlüklerini kişisel verilerin işlenmesi sırasında da korumayı amaçladığı, '…adı, soyadı, doğum tarihi ve doğum yeri gibi bireyin sadece kimliğini ortaya koyan bilgiler değil; telefon numarası, motorlu taşıt plakası, sosyal güvenlik numarası, pasaport numarası, özgeçmiş, resim, görüntü ve ses kayıtları, parmak izleri, IP adresi, e-posta adresi, hobiler, tercihler, etkileşimde bulunulan kişiler, grup üyelikleri, aile bilgileri, sağlık bilgileri gibi kişiyi doğrudan veya dolaylı olarak belirlenebilir kılan tüm verilerin…' kişisel veri olarak kabul edildiği, bu bağlamda güvenlik soruşturmasıyla elde edilen verilerin de kişisel veri niteliğinde olduğu, itiraz konusu kuralın, güvenlik soruşturması yapmakla görevli birimler tarafından güvenlik soruşturması kapsamında kişilerin kişisel veri niteliğindeki özel hayatı, iş ve sosyal yaşamıyla ilgili bilgilerinin alınmasına ve bu kayıtların kullanılmasına imkân tanıması nedeniyle kişisel verilerin korunmasını isteme hakkına sınırlama getirdiği, 5188 sayılı Kanun ile özel güvenlik görevlilerinin yetkilerinin ayrıntılı olarak düzenlendiği, buna göre özel güvenlik görevlilerinin, koruma ve güvenliğini sağladıkları alanlara girmek isteyenleri duyarlı kapıdan geçirme, bu kişilerin üstlerini arama, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 90. ve 168

. ve 168. maddelerine göre yakalama, görev alanında haklarında yakalama emri veya mahkûmiyet kararı bulunan kişileri yakalama ve arama, yangın, deprem gibi tabiî afet durumlarında ve imdat istenmesi hâlinde görev alanındaki işyeri ve konutlara girme, genel kolluk kuvvetlerine derhal bildirmek şartıyla, aramalar sırasında suç teşkil eden veya delil olabilecek ya da suç teşkil etmemekle birlikte tehlike doğurabilecek eşyayı emanete alma, zor kullanma, silah taşıma ve bulundurma gibi yetkilere sahip olduğu, anılan yetkiler gözetildiğinde özel güvenlik görevlileri bakımından güvenlik soruşturması yapılması yönünde düzenlemeler getirilmesi kanun koyucunun takdir yetkisinde olsa da bu alanda düzenleme öngören kuralların kamu makamlarına hangi şartlarda ve hangi sınırlar içinde tedbirleri uygulama ve özel hayata saygı gösterilmesini isteme hakkına yönelik müdahalelerde bulunma yetkisi verildiğini yeterince açık olarak göstermesi ve muhtemel kötüye kullanmalara karşı yeterli güvenceleri sağlaması gerektiği, itiraz konusu kuralla güvenlik soruşturmasının olumlu olmasının özel güvenlik görevlilerinde bulunması gereken şart olarak düzenlenmesine karşın 17/04/2021 tarihinden önceki süreç yönünden 4045 sayılı Kanunda güvenlik soruşturmasına konu edilecek bilgi ve belgelerin ne şekilde kullanılacağına, hangi mercilerin soruşturmayı yapacağına, bu bilgilerin ne suretle ve ne kadar süre ile saklanacağına, ilgililerin söz konusu bilgilere itiraz etme imkânının olup olmadığına, bilgilerin bir müddet sonra silinip silinmeyeceğine, silinecekse bu sırada izlenecek usulün ne olduğuna, yetkinin kötüye kullanımını önlemeye yönelik nasıl bir denetim yapılacağına ilişkin herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği, başka bir ifadeyle güvenlik soruşturmasının yapılmasında, elde edilecek verilerin kullanılmasına ilişkin temel ilkeler belirlenmeksizin kuralla sadece güvenlik soruşturmasının olumlu olmasının özel güvenlik görevlisi olmada aranacak şartlar arasında sayıldığı, güvenlik soruşturması sonucunda kişisel veri niteliğindeki bilgilerin alınmasına, kullanılmasına, işlenmesine yönelik güvenceler ve temel ilkeler kanunla belirlenmeksizin bunların alınmasına ve kullanılmasına izin verilmesinin Anayasa’nın 13. ve 20. maddeleriyle bağdaşmadığı, kuralın Anayasa’nın 13. ve 20. maddelerine aykırı olduğu" gerekçesiyle 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesinin (h) bendinde düzenlenen güvenlik soruşturması olumlu olmak koşulunun mülga 26/10/1994 tarihli ve 4045 sayılı Kanun uyarınca yapılan güvenlik soruşturması yönünden iptaline karar verilmiştir.

Söz konusu karar incelendiğinde, 5188 sayılı Kanun gereğince özel güvenlik görevlilerinde aranan güvenlik soruşturmasının olumlu olması şartının iptal edilmediği, 4045 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan güvenlik soruşturmaları ile sınırlı olarak verilen bir iptal kararı olduğu anlaşılmaktadır.	
	Öte yandan, güvenlik soruşturmaları ve arşiv araştırmaları 7315 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 17/04/2021 tarihine kadar 26/10/1994 tarihli ve 4045 sayılı Kanun hükümlerine göre yürütülmekte iken, anılan Kanun’un 07/04/2021 tarihli ve 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu’yla yürürlükten kaldırılması üzerine bu faaliyetler 17/04/2021 tarihinden itibaren 7315 sayılı Kanun hükümlerine göre yürütülmeye devam edilmiştir. Bu itibarla, 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesine, 02/01/2017 tarihli ve 680 sayılı KHK'nın 69. maddesi ile eklenen ve 01/02/2018 tarihli ve 7072 sayılı Kanun'un 67. maddesiyle aynen kabul edilen (h) bendinde düzenlenen güvenlik soruşturmasına yönelik kural, hem mülga 4045 sayılı Kanun hem de 7315 sayılı Kanun uyarınca gerçekleştirilen güvenlik soruşturması faaliyetleri bakımından geçerli, ortak kural niteliğindedir.	
	Anayasa Mahkemesi Kararlarının Görülmekte Olan Uyuşmazlığa Etkisi: 
	Anayasa'nın 152. maddesinin 3. fıkrasında "...Anayasa Mahkemesinin kararı, esas hakkındaki karar kesinleşinceye kadar gelirse, mahkeme buna uymak zorundadır." kuralı, ayrıca 153. maddesinin 3. fıkrasında, "Kanun, Cumhurbaşkanlığı kararnamesi veya Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ya da bunların hükümleri, iptal kararlarının Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihte yürürlükten kalkar. Gereken hallerde Anayasa Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabilir. Bu tarih, Resmi Gazete'de yayımlandığı günden başlayarak bir yılı geçemez"; 5. fıkrasında, "İptal kararları geriye yürümez."; 6. fıkrasında ise, "Anayasa Mahkemesi Kararları Resmi Gazete'de hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar." kuralları yer almaktadır.
Anayasa'nın metnine yer verilen hükümleri uyarınca; itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulan bir kurala ilişkin kararın hüküm kesinleşinceye kadar gelmesi durumunda mahkemeler bu karara uymak zorundadır ve bu karar  yasama, yürütme ve yargı organları, idare makamları, gerçek ve tüzel kişiler için bağlayıcıdır.

Anayasa'nın metnine yer verilen hükümleri uyarınca; itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulan bir kurala ilişkin kararın hüküm kesinleşinceye kadar gelmesi durumunda mahkemeler bu karara uymak zorundadır ve bu karar  yasama, yürütme ve yargı organları, idare makamları, gerçek ve tüzel kişiler için bağlayıcıdır.
Bu hukuksal durumun doğal sonucu olarak, bir kanun ya da kanun hükmünde kararnamenin uygulanması nedeniyle dava açmak durumunda kalan ve Anayasa'nın 153. maddesi uyarınca itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulmasını isteme hakkına sahip olan kişilerin açmış olduğu davalarda da; uyuşmazlığın çözümünde esas alınacak olan kuralın iptal davası veya itiraz yoluyla daha önce yapılan başvuru sonucunda Anayasa Mahkemesince iptal edilmiş olması halinde, iptal hükmünün uyuşmazlık yönünden değerlendirilmesi Anayasa'da yer alan eşitlik ve hukuk devleti ilkelerinin bir gereği olduğundan, bu durum Anayasa'nın 153. maddesinin 5. fıkrasında yer alan iptal kararlarının geriye yürümezliği ilkesine aykırılık teşkil etmez.	
	Uyuşmazlığın Değerlendirilmesi:
	Dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan mevzuatta, özel güvenlik görevlileri hakkında gerek kimlik belgesi ve çalışma izni verilmesi gerekse bunların yenilenmesi sırasında güvenlik soruşturması yapılacağı, söz konusu soruşturmanın sonucu olumlu olanlara ve mevzuatta aranan diğer şartları taşıyanlara çalışma belgesi düzenleneceği, çalışma şartlarını kaybeden ve güvenlik soruşturması olumsuz olanların da belgelerinin iptal edileceği düzenlenmiştir.
	Bakılan uyuşmazlıkta, dava konusu işlemin dayanağını oluşturan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması sonucunda elde edilen ve davalı idarece kullanılan davacıya ait kişisel veri niteliğindeki bilgilere, güvenlik soruşturması yapmakla görevli birimler tarafından ulaşılabileceğine ve anılan birimlerin bu kapsamdaki bilgileri alabileceğine dair kanuni düzenleme olan 4045 sayılı Kanun'a göre yapılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması neticesi ulaşılmış olup; 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesinin (h) bendinde düzenlenen güvenlik soruşturması olumlu olmak koşulunun 4045 sayılı Kanun uyarınca yapılan güvenlik soruşturması yönünden Anayasa Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli ve E:2021/42, K:2022/45 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması karşısında; Anayasa'nın 153. maddesinde yer alan, Anayasa Mahkemesi kararlarının bağlayıcı olduğuna dair hüküm ile Danıştayın yerleşmiş içtihatlarıyla istikrarlı bir şekilde belirtildiği üzere, Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olduğu bilindiği halde görülmekte olan davaların Anayasa'ya aykırılığı saptanmış hükümler dikkate alınarak çözümlenmesinin, Anayasa'nın üstünlüğü ve hukuk devleti ilkesine aykırı olacağı hususu da göz önünde bulundurulduğunda, 4045 sayılı Kanun uyarınca yapılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz sonuçlandığından bahisle davacı hakkında tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Bununla birlikte, dava konusu işlemin belirtilen gerekçe ile hukuka uygun olmadığına karar verilmiş olması, davacı hakkında güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılamayacağı ya da hiçbir işleme gerek olmadan doğrudan güvenlik soruşturması sonucunun olumlu olduğu ve buna dayanılarak ilgili statüye geçirilmesi sonucunu doğurmamaktadır. Nitekim, idarelerce yapılacak güvenlik soruşturmalarıyla ilgili olarak 17/04/2021 tarih ve 31457 sayılı Resmi Gazete'de, 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu yayımlanarak yürürlüğe konulmuş olup, Kanun'un 13. maddesinin 8. fıkrası ile 4045 sayılı Kanun'un yürürlükten kaldırıldığı ve 14. maddesiyle, 4045 sayılı Kanun'a yapılan atıfların bu Kanun'a yapılmış sayılacağı düzenlemesine yer verilmiş olduğu gözetildiğinde;  davalı idarece, 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu'nda öngörülen temel ilkelere, usul ve esaslara uygun olarak, davacı hakkında yeniden bir güvenlik soruşturması yapılabileceği ve neticesine göre yeni bir işlem tesis edilebileceği de kuşkusuzdur.
	Bu itibarla, davanın reddi yönündeki Sivas İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Ankara Bölge İdare Mahkemesi 9. İdari Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2. Davanın reddine ilişkin ... İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 19/11/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/922, Karar No: 2024/4863, Tarih: 19.11.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2021/922
Karar No:2024/4863
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Elektrik Üretim A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü
                                                  (Mülga ... Elektrik Ticaret ve Taahhüt A.Ş.-...)
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: Davacı tarafından, davalı idarenin ... tarih ve... sayılı elektrik enerjisi satış teklifini değerlendirmeye almamasına ilişkin işleminin iptaline yönelik ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının  istinaf başvurusu sonucunda kesinleşmesi üzerine iptal edilen bu işlem nedeniyle uğranıldığı ileri  sürülen 19.893.132,95-TL zararın yasal faiziyle hesaplanarak ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; ... İdare Mahkemesinin  E:... sayılı dosyasında 31/03/2017 tarihli ara kararıyla, Orta Doğu Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Maden Bölüm Başkanlığından asfaltitin kömür olarak kabul edilip edilemeyeceğine ilişkin görüş sorulduğu, buna istinaden gönderilen cevap yazısında bildirilen, "Termik santrallerde kullanılan asfaltit aslında petrol orjinli olmasına rağmen uygulamada yerli kömür olarak değerlendirilmektedir. Ülkemiz için yerli kaynaklara dayalı enerji üretiminin önemi göz önünde bulundurulduğunda elektrik enerjisi üretiminde öz kaynağımız olan asfaltiti yakıt olarak kullanan termik santrallar ile yerli kömürleri yakıt olarak kullanan termik santrallar arasında bir fark olmadığı (...)" görüşü dikkate alınarak iptal kararı verildiği, iptal kararının gerekçesinde, işlem tarihinde mevcut olan herhangi bir eksiklik ya da mevzuata aykırılık belirtilmediğinden işlem tarihi itibarıyla davalı idarenin hizmet kusuru bulunmadığının anlaşıldığı;

Mahkemece görülen lüzum üzerine 26/04/2019 tarihli ara kararı ile bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği, bunun üzerine bilirkişilerce düzenlenen 20/12/2019 tarihli raporda özetle; "zarar tutarından düşülmesi gereken maliyet ve giderlerin düşülmesine gerek olmaması, zarar tutarının % 18 katma değer vergisine tabi olması gerektiğinden, davacı tarafın sunduğu bilgi, belge ve satın alınacak elektrik miktarına ilişkin savına göre 16.337.799,80-TL + 2.940.803,96-TL ( % 18 KDV) =  Toplam 19.278.603,76-TL,  davalı tarafın sunduğu bilgi, belge ve satın alınacak elektrik miktarına ilişkin savına göre 13.619.770,74-TL + 2.451.558,73-TL (%18 KDV) = Toplam 16.071.329,47-TL olarak zararın tespit edildiği, davaya konu 06/01/2017-14/07/2017 dönemi için davacı şirket tarafından davalı idareye elektrik enerjisi alımı için verilen teklif mektubu açılmadan iade edildiği için, dava dosyasında davalı idarenin, davacı şirketten satın alacağı elektrik enerjisi miktarı hakkında kesin bir bulguya rastlanmadığı, ancak, 15/07/2017-31/12/2017 tarihleri arasındaki dönemde satın alınan enerji miktarının davaya konu 06/01/2017-14/07/2017 tarihleri arasındaki döneme oranlama yapılarak uyarlanması sonucunda, davacı hesaplamasının davalıya göre daha somuta yakın olduğu bilirkişi kurulumuz tarafından değerlendirilmekle beraber, kesin kanaate de ulaşılamadığı" nın ifade edildiği, bunun üzerine Mahkemenin 23/12/2019 tarihli ara kararı ile ek rapor aldırılmasına karar verildiği, 31/01/2020 tarihli ek bilirkişi raporunda özetle; "davalı idare tarafından her yıl yapılan elektrik alım ihalesine davacı şirketin teklifinin açılmadan kabul edilmemesi ve buna bağlı olarak 06/01/2017-14/07/2017 dönemine ilişkin 185,00 TL/Mwh birim fiyattan satacağı elektrik enerjisini daha düşük olan piyasa takas fiyatından (PTF) satmak zorunda kalması nedeniyle davacı tarafın zarara uğradığı sonucuna varıldığı, davadaki uyuşmazlığın esasen 06/01/2017-14/07/2017 dönemine ilişkin olarak davacı şirketin davalı idareye satacağı elektrik enerjisinin miktarı konusunda oluştuğu, davacı şirketin söz konusu dönem içerisinde 650.413.411,20 kWh elektrik enerjisi satacağını iddia ettiği, davalı idarenin de 573.467.057,00 kWh elektrik enerjisi alacağını belirttiği, dosyaya mübrez belgeler arasında satılacak-alınacak elektrik enerjisinin miktarının tam olarak belirli olmaması nedeniyle davacı şirketin uğradığı zararın belgeye dayalı olarak hesaplanamadığı, davacı tarafın satın alınacak elektrik miktarına ilişkin savına göre, davacı şirket zararının KDV hariç 16.337.799,80-TL, KDV dahil olarak 19.278.603,76-TL olarak hesaplandığı, davalı tarafın sunduğu satın alınacak elektrik miktarına ilişkin savına göre, davacı şirket zararının KDV hariç 13.619.770,74-TL olarak,  KDV dahil olarak 16.071.329,47-TL olarak hesaplandığının" belirtildiği;

Mahkemenin 07/02/2020 tarihli ara kararı ile zarar var ise net olarak belirtilmesi gerektiği gerekçesiyle istenilen 31/01/2020 tarihli bilirkişi ek raporunda, "davaya konu  06/01/2017-14/07/2017 dönemi için davacı şirket tarafından davalı idareye elektrik enerjisi alımı için verilen teklif mektubu açılmadan iade edilmesinden dolayı, dava dosyasında  davalı idarenin davacı şirketten satın alacağı elektrik enerjisi miktarı hakkında kesin bir bulguya rastlanamadığı, 06/01/2017-14/07/2017 dönemi için satın alınacak elektrik enerjisi miktarının tespiti için taraflardan herhangi birinin somut ek bir belge ya da bilgi ibraz etmesi durumunda net olarak hesaplanabileceği" belirtildiğinden, raporda belirtilen eksikliklerin tamamlatılarak raporlara ilişkin itirazların sunulması davacı ve davalı idareden talep edilmiş ise de, teklif, zarf açılmadan iade edildiğinden buna ilişkin belge sunulamadığı, davalı idarenin herhangi bir kusuru olmadığının görüldüğü; 
Olayda, davacı şirketin teklifinin zarfı açılmaksızın iade edilmesi nedeniyle herhangi bir zarar miktarının bilirkişilerce net olarak belirlenemediği, kaldı ki teklifi değerlendirmeye alınmış olsa bile  2016/9096 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 2. ve devamı maddelerinde, teklifler alındıktan sonra idarece oran belirleneceği, belirlenen oranın teklif sahipleri tarafından kabul edilmeyebileceği, kabul edilmesi halinde ancak enerji satım anlaşması imzalanmasıyla satın alınacak enerji miktarının belirlenebilir olduğu görüldüğünden, davacı şirketin teklif zarfının açılmaksızın iade edilmesi işleminde, üzerinde anlaşılmış enerji miktarının belirli olmaması nedeniyle nesnel ve kesin maddi zararı bulunmadığının anlaşıldığı;
Bu durumda, ilgili mevzuat, bilirkişi raporları ile dava dosyasında bulunan bilgi ve belgelerin bir arada değerlendirilmesinden, davalı idarenin Ankara 9. İdare Mahkemesinin kararı ile hukuka aykırı bulunarak iptal edilen elektrik enerjisi satış teklifinin değerlendirmeye alınmamasına ilişkin işlemde idarenin hizmet kusuru bulunmadığı, her ne kadar bilirkişi raporunda bir zarar hesaplaması yapılmış ise de, davacı şirketin teklifinin zarfı açılmaksızın iade edilmesi nedeniyle net bir hesaplama yapılamadığı, olasılıklı bir hesaplama yapıldığı, davacı şirketle enerji satış anlaşması imzalanmadığı için alınacak enerji miktarı belirli olmadığından maddi tazminat talebine konu nesnel zararın bulunmadığının anlaşıldığı belirtilmiştir. 
	Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davacı tarafından, teklifin değerlendirmeye alınmaması işlemi iptal edildiği halde hizmet kusuru olmadığı şeklinde hatalı değerlendirme yapıldığı, zararın net ve birebir hesaplanamamış olmasının idarenin tazmin yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı, zararın somut veriler ile yaklaşık olarak bilirkişi raporuyla ortaya koyulabildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından, kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ     : Davacının 6446 sayılı Kanun'un 27/7. maddesi  ve 2016/9096 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca teşvikli fiyattan enerji satışı için verdiği teklifin ... tarih ve...  sayılı işlemle reddedildiği, daha sonra bu işlemin Mahkemece hukuka aykırı bulunarak iptal edildiği, bu işlem nedeniyle davacının teşvikli fiyat yerine piyasaya daha düşük fiyattan yaptığı enerji satışlarından kaynaklı bir zararının oluştuğu, idarenin hukuka aykırı işleminden kaynaklı zararın tazmini gerektiğinden davacının temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY : 
	17/06/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile yerli kömür yakıt türüyle çalışan elektrik üretim santrallerinin teşvikine yönelik olarak 6446 sayılı Kanun’un 27. maddesine  7. fıkra eklenmiş, anılan düzenleme uyarınca yerli kömür santrallerinden alınacak enerji temininin usul ve esaslarını belirleyen 04/08/2016 tarih ve 2016/9096 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı 09/08/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır. Bu kapsamda 2017 yılında yerli kömür yakıtlı işletmelerden elektrik alımına ilişkin ilan metninin 29/12/2016 tarihinde yayımlanması üzerine davacının 02/01/2017 tarihinde teklifini davalı idareye sunduğu, ... tarih ve ... sayılı işlem ile davacıya ait teklif değerlendirmeye alınmayarak reddedilmiştir.