muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26472, Karar No: 2023/5514, Tarih: 24.04.2023

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalıların sürücüsü, işleteni ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu araçların karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41, 45 ve 47 inci maddeleri, 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi, 3234 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, davalı ... tarafından davaya konu olay nedeniyle davacı tarafa ödenen tazminatın güncelleştirilmiş halinin toplam tazminattan mahsubu suretiyle anılan davalının sorumlu olduğu tazminat miktarının belirlendiği anlaşılmakla, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi ile 3234 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca davalı ..., 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu’na göre alınan harçlardan muaftır. Bu nedenle davalı kurumun harç ile sorumlu tutulması doğru değildir.

Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7 nci maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7 nci maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının hüküm kısmında yer alan "Mahkememizce tespit edilen 23.744,67 TL bakiye ilam harcı ... tarafından karşılanmış bulunduğundan; yeni oluşan hükme göre 2.818,18 TL maddi tazminat ile birlikte ... sadece 20.000,00 TL'lik manevi tazminat dolayısıyla harçtan sorumlu bulunduğundan Orman Genel Müdürlüğünün sorumlu olduğu toplam harç miktarı 1.558,70 TL olup, bakiye 22.185,97 TL harcın talebi halinde Orman Genel Müdürlüğüne iadesine, bu taktirde 22.185,97 TL harcın davalılar Ergo İsviçre Sigorta, ... ve ...'den müteselsilen alınarak hazineye irat kaydına" ibaresinin hükümden tamamen çıkarılarak yerine "Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Mahkemenin 09.07.2015 tarihli 2013/201 E., 2015/675 K. sayılı kararı uyarınca davalı ... tarafından ödenen 23.744,67 TL bakiye ilam harcının talebi halinde davalı ... Müdürlüğüne iadesine, bu takdirde 23.744,67 TL bakiye ilam harcının davalılar Ergo İsviçre Sigorta A.Ş., ... ve ...'den müteselsilen alınarak hazineye irat kaydına," ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,24.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34830, Karar No: 2016/17257, Tarih: 19.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/34830 E.  ,  2016/17257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne ve hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Dosya içerisindeki 23.01.2013 tarihli kolluk tutanağı ve olay yeri basit krokisine göre, iki şahsın demir çaldığı yönündeki ihbar üzerine olay yeri civarında araştırma yapan kolluk görevlileri tarafından sanığın (hakkında yaş küçüklüğü sebebiyle ayrı soruşturma yürütülen kardeşi ile birlikte) suça konu sulama kanalı girişindeki demir kapıyı yanlarında bulunan el arabası üzerinde sürükleyip götürürlerken suç yerinden başka bir sokak üzerinde yakalandıklarında, suça konu eşyayı sulama kanalından aldıklarını belirtmeleri karşısında, eylemin tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması ve henüz müracaatı bulunmayan katılan kuruma suça konu demir kapının iadesinin sağlanması da gözetildiğinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesine göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

b) Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan Yumurtalık Sulh Ceza Mahkemesi'nin 10.05.2011 tarih ve 2009/2 Esas, 2011/58 Karar sayılı ilamına konu tehdit suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesiyle uzlaştırma kapsamına alındığı da nazara alınarak, öncelikle sanığın adli sicil kaydına göre hakkındaki hırsızlık suçundan 11/12/2007 tarihinde kesinleştiği görülen Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2004/1694 Esas, 2005/716 Karar sayılı ilamına konu hükmün infaz tarihinin araştırılarak sonucuna göre tekerrüre esas olup olmadığının belirlenmesi, anılan hükmün tekerrüre esas olmadığının tespiti halinde tekerrüre esas alınan tehdit suçuna konu karar ile ilgili mahkemesinden uyarlama talebinde bulunulup sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkin sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1346, Karar No: 2015/1853, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1346 E.  ,  2015/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/27469, Karar No: 2022/5473, Tarih: 21.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/27469 E.  ,  2022/5473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01/06/2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı, 5275 sayılı CGİK’nun 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, Gümrük İdaresi vekilinin dilekçesinin gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 21/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12275, Karar No: 2020/2187, Tarih: 02.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/12275 E.  ,  2020/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü, saat 13:10 civarında, meskun mahalde, bölünmüş, kuru, asfalt yolda, sanık sevk ve idaresindeki kamyonet ile Valilik istikametine doğru ilerlerken yolda bulunan yaya geçidini geçip çalan telefonunu açmak üzere geri manevra yaptığı sırada Atatürk Lisesi istikametinden karşı tarafa yaya geçidi üzerinden geçmek isteyen yaya ...'e asli kusurlu olarak çarpması sonucu yaya ...‘in kafa travması ile husulü mümkün kafatası kemik kırığı, zemininde beyin kanaması, buna bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, olayda kusurunun olmadığına, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kanun maddelerinin uygulanmadığına, hasta yakınlarının doktorun müdahalede bulunmamasını istemelerinden kaynaklı ölüm olayının gerçekleştiğine yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin TCK’nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince şeklinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;''

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin TCK’nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince şeklinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;''

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. ve 4. fıkralarının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4470, Karar No: 2018/716, Tarih: 23.01.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/4470 E.  ,  2018/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre, 13 yaşındaki bir çocukla selamlaşma nedeniyle tartışan katılan ... ile bu tartışmaya müdahale eden sanık ... arasında başlayan kavgada, ilk haksız hareketin hangi taraftan meydana geldiğinin tespit edilememesinden kaynaklanan haksız tahrik nedeniyle (1/4)'ten (3/4)'e kadar indirim öngören 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada, TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde yarı oranında indirim yapılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3340, Karar No: 2019/8377, Tarih: 07.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/3340 E.  ,  2019/8377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarında suçlamaları reddettiği, tanık ...’ın mahkeme aşamasında alınan beyanında katılanın iddialarını doğrular nitelikte bir beyanının bulunmadığı, Yerel Mahkemece tanığın beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışıldığı, tanığın emniyet aşamasındaki beyanını kabul etmediği ve yargılama aşamasındaki beyanının doğru olduğunu belirttiği, Yerel Mahkemece çelişkili beyanlarda bulunması nedeniyle tanığın beyanlarına itibar edilmediği, bu suretle sanık hakkında mahkumiyet kararı vermeye yeter delil bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ...’nün temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 07/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20736, Karar No: 2013/18406, Tarih: 23.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/20736 E.  ,  2013/18406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Dava, haksız işgal nedeniyle müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkin olup, mahkemenin nitelendirmesi de bu yöndedir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi ... ....... Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın ... Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın ... Birinci Başkanlığına gönderilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2627, Karar No: 2015/2693, Tarih: 11.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2627 E.  ,  2015/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/65153

4207 sayılı Tütün Ürünlerinin Zararlarının Önlenmesi ve Kontrolü Hakkında Kanun'un 2/b maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı muteriz S.. A... hakkında 1,187,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Şişli Kaymakamlığı Toplum Sağlığı Merkezi'nin 30/12/2013 tarihli ve 37300602/281.03/9024 sayılı idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin İstanbul 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/10/2014 tarihli ve 2014/637 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 12/02/2015 gün ve 11188 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/02/2015 gün ve KYB. 2015-65153 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 06/05/2014 tarihli ve 2014/2966 esas, 2014/8580 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." şeklindeki 31/2. maddesi nazara alındığında, somut olayda başvurusu reddedilen şirket tarafından, kendini vekille temsil ettiren, kararına itiraz edilen kurum lehine vekalet ücreti ödenmesine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu nedenlerle, vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle, yerleşik yargısal kararlara göre de (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K

sayılı kararları ) bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18350, Karar No: 2013/3840, Tarih: 18.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/18350 E.  ,  2013/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Dinar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :10.05.2012
Yargıtay — Esas No: 2020/6374, Karar No: 2021/3290, Tarih: 25.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/6374 E.  ,  2021/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların, etrafı duvar ve demirlerle çevrili olan Kızılay’a ait iş yeri vasfındaki konteynere girdikleri anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuklar hakkında, konut dokunulmazlığını ihlâl suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7319, Karar No: 2015/19431, Tarih: 04.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7319 E.  ,  2015/19431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/905-2014/309

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3)0-3 yaş aralığındaki nar fidanının maktu bedeli ile 25 yaşlarındaki incir asma, dut ağaçlarının maktu bedellerinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.