muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/2829, Karar No: 2024/5002, Tarih: 26.09.2024

Stratejik mekânsal planlama, kentsel gelişimi yalnızca fiziksel gelişim kapsamında ele alan bir yaklaşım değildir. Fiziksel gelişmenin yanı sıra, kentteki sosyal, kültürel, ekonomik, yerel örgütsel gelişime ilişkin stratejileri de içerir. Çevre düzeni planları, bölgesel nitelikte genel arazi kullanım kararları getirmekte olup, stratejik bir plan olması sebebiyle sadece fiziki kullanım kararları içermemektedir.
Genel ilke olarak, plan kararları ile fiziksel çevreyi sağlıklı bir yapıya kavuşturmak, yatırımların yer seçimlerini ve gelişme eğilimlerini yönlendirmek ve toprağın korunma, kullanma dengesini en rasyonel biçimde belirlemek amaçlanır. Bu amaç çerçevesinde, Çevre Düzeni Planı ölçeğinde hangi usül ve esaslara göre planlama yapılacağı ayrıntıları ile ilgili Kanun ve Yönetmeliklerde düzenlenmiştir.
Ayrıca, bir bölgede önceki plan kararları ile belli bir amaca yönelik tanımlama yapılmış olması o bölgenin tamamının amacı, kapsamı, niteliği ve esasları ilgili mevzuatta belirlenmiş olan çevre düzeni planında aynı amaca tahsis edileceği sonucunu doğurmaz.
	Yukarıda yer alan mevzuat hükümleri, 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planının plan notları ile planlama ilke ve esasları çerçevesinde yapılan değerlendirmede; 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planının ölçeği göz önünde bulundurulduğunda parsel bazında kararların üretilmesi mümkün olmayacağı, bu planda gösterilemeyen kullanımların alt ölçekli imar planlarında yer alabileceği, üst ölçekli planlarda yer verilemeyen ayrıntıların ya da teknik olarak gösterimi imkansız fonksiyonların alt ölçekli planlarda yer almasının üst ölçekli plana aykırılık oluşturmayacağı, 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planında şematik veya sembol olarak gösterilen kullanımlara ilişkin yer seçimlerinin ilgili kurumların görüşleri doğrultusunda alt ölçekli planlarda kesinleştirileceği açıktır.
 Bu itibarla, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanunda belirlenen yetki doğrultusunda, daha önceki 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planında "kentsel ve bölgesel donatı alanı” olarak gösterilen, ölçeği gereği  çevre düzeni planı değişikliğine konu olabilecek yaklaşık 286.237,21 m²lik uyuşmazlık konusu taşınmazda yapılan çevre düzeni planı değişikliğinin; fiziki ve teknik eşikler, mülkiyet durumu ve çevredeki kullanımlar ile bölgenin ihtiyaçları göz önünde bulundurularak yapılmış olduğu, alt ölçekli plan kararlarına esas olacak yapılaşma şeklini ortaya koyan genel arazi kullanım kararı getirildiği görüldüğünden, uyuşmazlık konusu taşınmazın ''kentsel yerleşik alan'' olarak belirlenmesinde şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına ve kamu yararına aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
1/5000 ölçekli nazım imar planı ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı  yönünden;
Planların kademeli birlikteliği ilkesi bakımından yapılan incelemede,

1/5000 ölçekli nazım imar planı ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı  yönünden;
Planların kademeli birlikteliği ilkesi bakımından yapılan incelemede,
	Özelleştirme kapsam ve programına alınan uyuşmazlık konusu taşınmazda imar planı yapma yetkisinin Özelleştirme Yüksek Kuruluna ait olduğu, dava konusu imar planları yapılırken ilgili kurum ve kuruluşların görüşlerinin alındığı, dava konusu işlemler ile aynı zamanda 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planında da değişiklik yapılarak taşınmazın  "kentsel yerleşik alan" olarak planlandığı, üst planlarda planlama alanının genel işlevinin  kentsel yerleşik alan/meskun alan olarak belirlendiği, 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planı değişikliğine ait plan notlarının “8.1.32. Meskun Alan: Ağırlıklı olarak konut yapılanmalarının yer aldığı alanlardır.” düzenlemesine yer verildiği görülmüştür.
	 Yukarıda hukuka uygun olduğu değerlendirilen dava konusu 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planı değişikliği ile ''kentsel yerleşik alanı' olarak belirlenen bir alanda alt ölçekli dava konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planı ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı ile fonksiyon belirlemesi yapılmasının, taşınmaza ''kentsel yerleşik alan'' kullanımı içerisinde yer alabilecek "ticaret-turizm-konut alanı- ticaret-konut alanı - eğitim alanı - kamu hizmet alanı, ibadet alanı - millet bahçesi - park- raylı toplu taşıma istasyon alanı - genel otopark alanı ve yol " fonksiyonlarının getirilmesinin üst ölçekli plana aykırılık oluşturmadığı, parsel bazlı olarak yapılan dava konusu imar planı değişiklikleri ile getirilen kullanım kararlarının 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planında bölgesel nitelikteki büyük bir alan için belirlenen koruma-kullanma dengesini ve ana plan stratejisini bozacak nitelikte olmadığı, üst ölçekli planla belirlenen fonksiyona uygun olduğu, planlar arasında kademeli birlikteliğinin sağlandığı sonucuna ulaşılmıştır.
 Çevre ve imar bütünlüğüne, sosyal donatı ve teknik altyapı alanlarının standardına ve dengesine etkileri ve  plan notları bakımından yapılan incelenmede,
 Uyuşmazlık konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planı plan notlarında: "Ticaret-Turizm-Konut Alanı için İşlevsel Kullanım Kararlarının:
Tek başına konut kullanılmamak koşuluyla, iş merkezleri, yönetim binaları, banka, finans kurumları, ofis-büro, çarşı, çok katlı mağazalar, otoparklar, alışveriş merkezleri, konaklama tesisleri, sinema, tiyatro, müze, kütüphane, sergi salonu gibi sosyal ve kültürel tesisler ile lokanta, restoran, gazino, düğün salonu gibi eğlenceye yönelik birimler, sağlık kabini ve muayenehane gibi ticaret ve hizmetlere ilişkin yapılar ile konut yapılabilir. Bu alanda depolama ve imalat işlevleri yer alamaz.
Ticaret-Konut alanında zemin katta konut dışı kullanımlar yer alması durumunda üst kat konut veya ticaret olarak kullanılabilir. Konut kullanımı toplam emsalin %90’ını geçemez.
Ticaret-Konut alanında yapılaşma koşulları alt ölçekli imar planlarında belirlenecektir. "  düzenlemesine,
Uygulama İmar Planında da;

Ticaret-Konut alanında zemin katta konut dışı kullanımlar yer alması durumunda üst kat konut veya ticaret olarak kullanılabilir. Konut kullanımı toplam emsalin %90’ını geçemez.
Ticaret-Konut alanında yapılaşma koşulları alt ölçekli imar planlarında belirlenecektir. "  düzenlemesine,
Uygulama İmar Planında da;
“Ticaret-Turizm-Konut alanında;
Tek başına konut kullanılmamak koşuluyla, iş merkezleri, yönetim binaları, banka, finans kurumları, ofis-büro, çarşı, çok katlı mağazalar, otoparklar, alışveriş merkezleri, konaklama tesisleri, sinema, tiyatro, müze, kütüphane, sergi salonu gibi sosyal ve kültürel tesisler ile lokanta, restoran, gazino, düğün salonu gibi eğlenceye yönelik birimler, sağlık kabini ve muayenehane gibi ticaret ve hizmetlere ilişkin yapılar ile konut yapılabilir. Bu alanda depolama ve imalat işlevleri yer alamaz.
Ticaret-Konut alanında zemin katta konut dışı kullanımlar yer alması durumunda üst kat konut veya ticaret olarak kullanılabilir. Konut kullanımı toplam emsalin %90’ını geçemez.
Ticaret-Turizm-Konut alanında yapılaşma koşulları E=2.07 ve yençok=20 kattır. Planda belirtilen yapı yaklaşma mesafelerine uyulacaktır.
Bu alanda sadece ticaret ya da sadece turizm yapılması halinde çekme mesafelerinin içi tamamen kullanılabilir. "  düzenlemesine yer verilmiştir. 
Özelleştirme programındaki kuruluşlara ait veya özelleştirilmek üzere özelleştirme programına alınan arsa ve arazilerde, ilgili kuruluşlardan gerekli görüşler alınmak suretiyle her ölçekteki imar planı değişikliklerini yapmak Özelleştirme İdaresi Başkanlığının yetkisi dahilinde olmakla birlikte, bu plan ve plan değişikliklerinin çevre ve imar bütünlüğünü bozmayacak şekilde yapılması gerektiği kuşkusuzdur.
Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin "İmar planı ilkeleri" başlıklı 21. maddesinin 10. fıkrasında, "İmar planlarında Ticaret+Konut, Ticaret+Turizm+Konut, Turizm+Ticaret karma kullanım alanlarında konut kullanımına da yer verilmesi halinde, konut kullanım oranları belirtilerek, konut kullanımının gerektirdiği sosyal ve teknik altyapı alanlarının ayrılması zorunludur. İmar planlarında konutun yer aldığı karma kullanımlarda konut kullanım oranının belirtilmediği hallerde en fazla % 30 konut kullanabileceği varsayılır.
" kuralına, "Uygulama İmar Planı" "başlıklı 24. maddesinin 9. fıkrasında, "Nazım imar planlarında karma kullanım olarak belirlenen fonksiyonların, uygulama imar planlarında ayrıştırılması esastır." kuralına yer verilmiştir.
Planlama alanı içerisinde barınma ihtiyacının karşılandığı ve günün her saati işlevini dinamik olarak muhafaza eden karma kullanım kararları içerisinde her bir kullanım kararının kapsayacağı alan ve emsal oranının henüz planlama aşamasında belirlenmesi zorunludur. Zira belirlenen kullanıma göre ihtiyaç  duyulan  sosyal ve teknik altyapı alanlarının miktarı ve konumunun belirlenmesi, ancak bu suretle mümkün olabilmektedir.

Planlama alanı içerisinde barınma ihtiyacının karşılandığı ve günün her saati işlevini dinamik olarak muhafaza eden karma kullanım kararları içerisinde her bir kullanım kararının kapsayacağı alan ve emsal oranının henüz planlama aşamasında belirlenmesi zorunludur. Zira belirlenen kullanıma göre ihtiyaç  duyulan  sosyal ve teknik altyapı alanlarının miktarı ve konumunun belirlenmesi, ancak bu suretle mümkün olabilmektedir.
Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 24. maddesinin 9.fıkrası uyarınca karma kullanım olarak belirlenen fonksiyonların nazım imar planında ayrıştırılması zorunluluğu bulunmadığı buna karşın uygulamaya esas olan imar planı olan 1/1000 ölçekli uygulama imar planlarında karma kullanım olarak belirlerlenen fonksiyonların ayrıştırılması zorunlu olduğundan uyuşmazlık konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planında bu yönden bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
Dava konusu 1/1000 ölçekli  uygulama imar planında, karma kullanım alanlarında konut, ticaret ve turizm alanlarının belirsiz bırakıldığı görülmüştür. Yukarıda açıklandığı üzere 1/1000 ölçekli uygulama imar planında  konut, ticaret ve turizm alanları gibi karma kullanım alanlarında kullanımların netleştirilmesi gerekte olup netleştirmenin proje aşamasına bırakılmasının uygulamada belirsizlik oluşturacağı açıktır.  	
Dosyada bulunan plan açıklama raporu incelendiğinde, TİCARET+TURİZM+KONUT ALANI yüzölçümünün 155.496,28 m2 olduğu ve toplam alanın %54,32 'sine tekabül ettiği, buna karşın plan notlarına göre, "konut kullanımı toplam emsalin %90'ını geçemez." kuralı getirilerek toplam emsal oranının oldukça yüksek bir rakam olan %90'na kadar bir oranda konut konut yapımına izin verilerek, planların toplam karma kullanım alanı içerisindeki kullanım alanının belirsiz bırakıldığı, neredeyse tamamına yakın bir oranda konut kullanımına izin verildiği, bu halde çok yüksek bir nüfus yoğunluğuna yol açma ihtimali taşıdığı, bu husustaki belirsizliğin  planın uygulanması aşamasında giderilmesinin konut yoğunluğunun sosyal donatı alanına etkisi göz önünde tutulduğunda sosyal donatı dengesinin bozulmasına yol açacağı,  planın işlevselliği açısından alanda yaşayacak nüfusun ne kadar olacağı ve bu nüfus için ne kadar sosyal donatı alanı ayrılması gerektiği ve bu nüfusun getireceği ulaşım ve trafik yükü ile etkilerinin planlama aşamasında daha belirli olması gerektiği açıktır.
Bu durumda 1/1000 ölçekli uygulama imar planı ile uyuşmazlık konusu taşınmaza ticaret-turizm-konut olmak üzere karma kullanım kararları getirilmesi halinde bu kullanımların, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin " İmar planı ilkeleri" başlıklı 21. maddesinin 10. fıkrası ile 24. maddesinin, 9. fıkrası ve Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği 19. maddesi, 1. fıkrası, (ğ) bendindeki hükümlere uygun şekilde  karma kullanım oranları ayrıştırılarak, açık ve net biçimde tanımlanması gerekmektedir.

Bu durumda 1/1000 ölçekli uygulama imar planı ile uyuşmazlık konusu taşınmaza ticaret-turizm-konut olmak üzere karma kullanım kararları getirilmesi halinde bu kullanımların, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin " İmar planı ilkeleri" başlıklı 21. maddesinin 10. fıkrası ile 24. maddesinin, 9. fıkrası ve Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği 19. maddesi, 1. fıkrası, (ğ) bendindeki hükümlere uygun şekilde  karma kullanım oranları ayrıştırılarak, açık ve net biçimde tanımlanması gerekmektedir.
Davalı idarece  planlama alanının yaklaşık %45,58 'inin sosyal donatı alanı olarak planlandığı belirtilmekte ise de, kalıcı nüfusun miktarı belli olmadığından tam bir nüfus hesabı yapılamadığı donatı ihtiyacının sadece yeni planlanan alanın ihtiyacı olan ek nüfus için gerekli olan alan ile sınırlı olmadığı, bu nedenle sosyal donatı açısından çevre bütünlüğünde dengenin  aleyhe olarak bozulabileceği görülmektedir.
Bu durumda, dava konusu nazım imar planı ve uygulama imar planının birbirinin kopyası biçiminde hazırlanmasının mevzuatta öngörülen plan yapım yöntem ve tekniklerine uygun olmadığı, uyuşmazlık konusu alana ticaret - konut ve  ticaret-turizm-konut olmak üzere karma kullanım kararları getirilirken oldukça yüksek ve belirsiz oranda (%90) konut kullanımına izin verildiğinden yerleşik nüfusun belirli olmaması nedeniyle ihtiyaç olan sosyal donatı alanı miktarının hesaplanmasını dava konusu imar planları ile olanaksız kıldığı, uygulama imar planında kullanım kararlarının somutlaştırılması gerekirken yapılmayıp ve hatta sosyal donatı hesabı yapılmasını engelleyecek nitelikte ucu açık emsal  kullanımı düzenlemesinde ve plan açıklama raporunda imar mevzuatına, şehircilik ilkelerine ve planlama esaslarına uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. 
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle;
1.Dava konusu 1/5.000 ölçekli nazım imar planı ve 1/1.000 ölçekli uygulama imar planına ilişkin kısmı yönünden İPTALİNE,
2.  Dava konusu 29/09/2021 tarihli, 4527 sayılı Cumhurbaşkanı kararıyla onaylanan 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planı değişikliğine ilişkin kısmı yönünden DAVANIN REDDİNE, 
3. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin yarısı tutarındaki ...-TL'lik  kısmının davacı üzerinde bırakılmasına, kalan ...-TL'nin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine,  
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca  ...-TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ...-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
5. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya  iadesine, 
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15  gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 26/09/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3121, Karar No: 2024/4828, Tarih: 26.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2023/3121
Karar  No : 2024/4828  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Üniversitesi 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...  
VEKİLİ	: Av. ...	  
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:......, K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Doktor öğretim üyesi olan davacı tarafından, ... Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Tarih bölümünde görev yapmakta iken görev süresinin uzatılmayarak kadrosunun boşaltılmasına ilişkin... tarih ve ... sayılı ... Üniversitesi Personel Daire Başkanlığı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla;  Üniversite Akademik Yükseltilme ve Atanma İlkelerinde, doçent olmayan öğretim üyelerinin görev süresinin sonunda yeniden atanabilmesi için bazı şart ve kriterlerin belirlendiği, bilimsel çalışmayı ve kaliteyi artırma amacına yönelik olarak bu ilkeler kapsamında son 4 (dört) yılda alanında ulusal ve uluslararası yeni makale ve yayınlar üretme şartı ile bu yayımların puanlaması sonucu belirli bir puanının elde edilmesi şartının getirildiği, dava konusu uyuşmazlıkta davacının yeniden atanma için getirilen söz konusu belirli sayıda makale yayınlama koşulunu sağlasa da davacının son dört yılda yaptığı çalışmaların daha önce hazırlamış olduğu doktora tezinden bölümleme/dilimleme yöntemi kullanarak üretildiği, yüksek oranlarda benzerlik (intihal) içerdiği, alanına katkı sağlayacak nitelikte özgün ve yenilikçi akademik çalışmalar olmadığının davalı idarece yaptırılan inceleme araştırma sonucu ortaya konulduğu, dolayısıyla doktor öğretim üyeliğine yeniden atanmak için gerekli koşulu taşımadığı anlaşılan davacının, başvuru dosyasının Akademik Kriterler Komisyonu tarafından incelenmesi sonucu üniversitenin belirlediği asgari puana sahip olmak şartını taşımadığı değerlendirilmesinin Rektörlüğe bildirilmesi  karşısında, idarenin takdir yetkisi kapsamında hizmet gerekleri ve kamu yararı gözetilmek suretiyle görev süresinin uzatılmaması yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; atama komisyonunca davacının yurt içi dergilerde yayımlanmış 4 makalesi bulunduğu, davacının bu makaleleri kendi doktora tezinden ürettiği, bu makalelerin doktora tezi ile benzerlik (intihal) oranının %72-82 arasında olduğunun belirtildiği, intihal/benzerlik oranının bilgisayar programı ile elde edildiği belirtilmekle birlikte, davacıya aynı Komisyon tarafından, tezlerden üretilmiş yayınlar"dan 48 puan, atıflardan 2 puan, bilimsel araştırma projesinden 8 puan, eğitim-öğretim faaliyetinden 20 puan, idari görevlerden 4 puan olmak üzere 3. maddeden 48 ve toplam 82 puan verildiği,  davacının kendi eserinden intihal yaptığı belirtilse de, intihalin kişinin kendi eserinden yapılıp yapılamayacağının irdelenmediği, kaldı ki intihal oranının bilgisayar programı ile ortaya konulduğu, buna ilişkin ayrıntılı bilimsel rapor düzenlenmediği, davalı idarenin Akademik Yükseltilme ve Atanma İlkeleri Puan Tablosunda "tezlerden üretilmiş yayınlar"a puan öngörülmüş iken, davacının doktora tezinden üretilmiş makalelerinin yetersiz görülmesinin açık ve net olarak ortaya konulmadığı, öte yandan, Atama Komisyonunca davacının makaleleri yetersiz görülürken bir yandan da aynı makalelere tam puan (12x4=48) verilerek oluşan çelişkinin giderilmediği, puanlamada davacının 3. maddede 40 puan ve toplamda 60 puan şartını geçmesine rağmen puan tablosundaki koşulun sağlanmadığı belirtilerek oluşan bir diğer çelişkinin de giderilmediği, doktor öğretim üyesi olarak görev yapan davacının, eksik inceleme ve değerlendirme sonucuna göre tesis edilen görev süresinin uzatılmayarak kadrosunun boşaltılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, davanın reddine ilişkin ... İdare Mahkemesi'nce verilen ...tarih ve E:... K:... sayılı kararın kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  : Davalı idare tarafından,  puanlamanın basit bir hata olduğu, davacının  etik ihlal yaptığı, kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  :  Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  :  Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
... Üniversitesi Akademik Yükseltilme ve Atanma İlkeleri'nin ''Yeniden Atanma" başlığı altında düzenlenen  3. bölümününde, ''Doçentlik unvanına sahip olan veya yürürlükteki doçentlik başvuru koşullarını sağlamış Doktor Öğretim Üyelerinde yeniden atanma için asgari koşul aranmaz. Sağlayamayanlar için: 3.1 Başvuru yapılan temel alanda ESOGÜ Puan Tablosu’nda belirtilen etkinliklerden son 4 (dört) yılda yapılan çalışmalar ile (1, 2, 3, 9, 16 madde kapsamında en az 40 (kırk) puan almak koşuluyla) toplamda en az 60 (altmış) puana sahip olmak,
3.2 Son 4 (dört) yıl içerisinde aşağıdaki şartlardan en az birini sağlamış olmak;
a. Yurtdışında ilgili bilim alanında en az 3 (üç) ay süre ile bir Yükseköğretim veya Araştırma Kurumunda çalışmış veya araştırmalarda bulunmuş olmak.
b. Eş danışmanlık hariç olmak üzere danışmanlığında en az 1 (bir) lisansüstü tezi başarı ile tamamlamak.
c.Lisansüstü tezlerden üretilenler hariç, alanında en az 1 (bir) (ulusal veya uluslararası) kitap/kitap bölümü yazmak veya alanında (ulusal veya uluslararası) patent/faydalı buluş sahibi olmak.
ç.(i) TÜBİTAK, TÜBA, AB veya eşdeğer kurumlarca desteklenen ya da ilgili bakanlıklar kapsamındaki projelerde proje yöneticisi olarak en az 1 (bir) proje başvurusunda bulunmuş ve panelde bilimsel değerlendirmeye alınmış olmak veya en az1 (bir) devam eden veya tamamlanmış projede yürütücü, uzman veya araştırmacı olarak görev almak veya
(ii) Yüksek Öğretim Kurumları tarafından desteklenen yurtdışı görevlendirme projeleri hariç, (ESOGÜ BAP-B, C2, C3 tipi proje veya eşdeğeri) başarıyla tamamlanmış projelerde 1 (bir) kez yürütücü olarak veya 2 (iki) kez araştırmacı olarak görev almak.
d. ESOGÜ Puan Tablosu’nda belirtilen etkinliklerden Madde 3.1 dahil toplamda en az 120 (yüz yirmi) puana sahip olmak(...)"  kuralına yer verilmiştir. 
Görüldüğü üzere; ... Üniversitesi Akademik Yükseltilme ve Atanma İlkeleri uyarınca doktor öğretim üyesi kadrosuna yeniden atanabilmek için; Yönergenin 3.1 nolu başlığında  yer alan; başvuru yapılan temel alanda ESOGÜ Puan Tablosu’nda belirtilen etkinliklerden son 4 (dört) yılda yapılan çalışmalar ile (1, 2, 3, 9, 16 madde kapsamında en az 40 (kırk) puan almak koşuluyla) toplamda en az 60 (altmış) puana sahip olmak şartı ile 3.2. Nolu başlığında yer alan çalışmalardan en az birini yapmış olmak beraber aranan koşullardır.

Bu itibarla; görülmekte olan davada verilen iptal kararı, davacının doğrudan doktor öğretim üyesi kadrosuna yeniden atanması sonucunu doğurmayacak olup; anılan karar, davacının Yönerge'nin 3.1. Nolu  başlıkta yer alan şartı sağladığının tespitine yöneliktir. 
Dolayısıyla; davalı idarece, davacının doktor öğretim üyesi kadrosuna yeniden atanmasına yönelik yapacağı yeniden değerlendirme kapsamında ... Üniversitesi Akademik Yükseltilme ve Atanma İlkelerinin 3.2. Nolu başlığında yer alan şartı sağlayıp sağlamadığının tespiti ile birlikte  ayrıca atanmasına engel başkaca idari veya akademik  hususunun bulunup bulunmadığının ayrıca değerlendirileceği tartışmasızdır. 
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen açıklamayla ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 26/09/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.