muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/3156, Karar No: 2024/7323, Tarih: 12.12.2024

İdari yargı merciilerinde görülmekte olan bir davada, idare tarafından işleme dayanak hukuki ya da maddi gerekçenin gösterilmemiş olması ya da idarece işleme gerekçe olarak gösterilen nedenin ya da mevzuat hükmünün olayda uygulanabilir nitelikte olmadığının belirlenmiş olması durumunda, idari yargı yerince, dosyanın incelenmesi sonucu başka bir neden ya da mevzuat hükmü saptanarak idarenin ileri sürdüğü neden ya da mevzuat hükmü bir yana bırakılmak suretiyle dosyada saptanan nedene ya da mevzuat hükmüne göre uyuşmazlığın çözümlenmesi, idare hukukunda "sebep ikamesi" olarak adlandırılmaktadır.
	Hukukun genel ilkelerinden biri olan "ne  bis  in  idem"  ilkesi uyarınca,  bir kişinin tek bir  eylemden dolayı iki ayrı cezaya çarptırılması olanaklı değildir. Bu ilkeye göre, kişinin suç teşkil eden kaç eylemi varsa o kadar suç ve o kadar ceza olmalıdır. Bu ilke, tek  bir  eylemden  dolayı  iki  farklı cezalandırma  yapılmasını  ve  kişinin hukuka  aykırı  eyleminden  dolayı  birden fazla cezai sorumluluğuna  gidilmesini engelleyen bir ilkedir. Anılan ilke uyarınca ortada birbirinin devamı niteliğinde olan fiillerin bulunması durumunda da, birden fazla idari yaptırım uygulanamayacağı gibi aynı fiil aynı nitelikteki birden fazla idari yaptırım kararına esas alınamayacaktır.
	Yukarıda belirtildiği üzere, aynı fiil nedeniyle aynı nitelikte birden fazla para cezası verilmesi ne (non) bıs in idem ilkesine aykırı olacaktır. Bu ilkenin tekerrür hükümleri yönünden uygulanması ise, daha önce aynı kişi tarafından gerçekleştirilen ve idarece tespit edilerek para cezası yaptırımına bağlanan ve ilgilisine tebliğ edilen fiilin, birden fazla para cezasının tesisinde tekerrüre dayanak alınamayacağı şeklinde karşımıza çıkmaktadır. Buna göre, gerçekleştirilen ilk fiil nedeniyle tesis ve tebliğ edilen para cezasının, şartları varsa ancak 1. ve 2. kat para cezalarının uygulanmasında dikkate alınabileceğinden, 1. ya da 2. kat para cezalarının verilmesinden sonra aynı fiilin tekrarı nedeniyle uygulanacak diğer para cezalarında bahse konu ilk uygulanan para cezasının, tekerrür hükmünün uygulanmasına yeniden dikkate alınması yukarıda belirtilen ilkeye aykırı olacaktır. Bu nedenle, ilk uygulanan para cezasının ikinci tekrardan sonra verilecek diğer para cezalarında tekerrür hükmünün uygulanmasına dayanak alınmaması ve tekerrüre esas para cezasına ilişkin işlemlerin dava konusu olması halinde Mahkemesince bu hususun ayrıca araştırılması gerekmektedir.

2872 sayılı Kanunun 20. ve  23. maddeleri uygulanmak suretiyle para cezası verilmesine ilişkin tesis edilen işlemde, tekerrüre esas alınan idari yaptırım kararının gösterilmediği ancak idarece dava konusu işlemde tekerrür hükümlerinin uygulanmasının dayanağı olarak, davacı hakkında daha önce uygulanmış herhangi bir idari yaptırım kararını veya hangisinin tekerrüre esas alındığını belirtmeksizin davacı hakkında daha önce uygulanmış tüm idari yaptırım kararlarını dosyaya bildirmesi halinde, başka deyişle idare tarafından işlemde ya da savunmada tekerrüre esas tespit ve uygulanan para cezalarının açık ve somut olarak gösterilmemesine rağmen Mahkemesince, bakılan dosya ya da başka dosya içeriğinden resen tekerrüre esas olabilecek nitelikte idari yaptırım kararı tespit edilerek sebep ikamesi yapılması, idarenin yerine geçerek karar verilmesine neden olacağından böyle bir yöntemin yargılama usulünde uygulanması mümkün değildir.

Uyuşmazlıkta davalı idare tarafından tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle iki kat  para cezası verildiği ancak dava konusu idari yaptırım kararında tekerrüre esas alınan idari yaptırım kararlarının gösterilmediği, idarece daha önce davacı hakkında uygulanan ... tarih ve ..., ... tarih, ..., ... tarih ve ... ve ... tarih ve ... sayılı idari yaptırım kararlarının dosyaya sunulduğu, Mahkemesince bu idari yaptırım kararlar değerlendirilmek suretiyle davacıya ait araçlarla Kanunda ve yönetmeliklerde öngörülen usûl ve esaslara, yasaklara aykırı olarak hafriyat toprağı, inşaat ve yıkıntı atıkları taşıma izin belgesi olmaksızın atık taşıma faaliyetinin yapıldığı anlaşıldığından, davacı şirkete bu eylemi nedeniyle (son üç yıl içerisinde ikinci tekrarı olduğundan iki kat artırılarak) 2.459.403,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı dava konusu idari yaptırım kararında hukuka aykırılık bulunmadığı yolunda verilen karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge İdare Mahkemesince; dava konusu işlemde tekerrüre esas olan idari para cezalarından ... günlü ... sayılı idari para cezasının ... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile iptal edildiği ve bu kararın istinaf incelemesinden de geçtiği,  tekerrür kurumunun esasları gözetildiğinde davacı hakkında 2872 sayılı Kanunun 20/(r) ve 23. maddesi uyarınca bir kat arttırılmak suretiyle idari para cezası verilmesi hukuken mümkün olduğundan dava konusu idari para cezasının tekerrüre ilişkin bulunan 819.801,00 TL'lik kısmında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davacının istinaf talebinin kısmen reddine, kısmen kabulüne, ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının kısmen kaldırılmasına, dava konusu işlemin 819.801,00 TL'lik kısmının iptaline, dava konusu işlemin 1.639.602,00 TL'lik kısmı yönünden istinaf talebinin reddine karar verildiği göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu işlemin tekerrüre (iptale) ilişkin kısmının yukarıda açıklanan gerekçeyle  iptali gerektiği,  Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi kararının gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanması gerektiği düşüncesiyle bozma yönündeki Dairemiz kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/3824, Karar No: 2024/5189, Tarih: 12.12.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/3824
Karar	No : 2024/5189     
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı 
	  (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava Konusu İstem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden satın aldığı düşük tutarda özel tüketim vergisine tabi madeni yağları daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi olan motorin yerine ikame edilmek üzere yakıt olarak sattığından bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası  uyarınca  2015 yılının Ocak, Mart, Kasım aylarının (1.), Şubat, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim ve Aralık aylarının (1.) ve (2.) dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla;  davacının satın aldığı madeni yağları daha yüksek özel tüketim vergisine tabi motorine ikame olarak sattığının idarece somut olarak tespit edilemediği, uyuşmazlığa konu yıl içerisinde iş yerinde yoklama yapılmadığı, davacının katık alışları ile madeni yağı motorine dönüştürmek için gerekli ekipmanın bulunup bulunmadığının incelenmediği, madeni yağların ne gibi işlemlere tabi tutularak akaryakıta dönüştürüldüğü hususunda bir inceleme ve  araştırmanın da mevcut olmadığı, bu durumda, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak davacının tüm satışları üzerinden tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının ... Petrol Ürünleri Madeni Yağ Sanayi Ticaret Limited Şirketi ile hakkında olumsuz vergi tekniği raporu bulunan ... Petrol Tarım Kimya Ürünleri ve Madeni Yağ Üretim Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden satın aldığı  madeni yağları akaryakıta ikame olarak sattığı, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir. 
 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Dosyanın ve UYAP kayıtlarının birlikte değerlendirilmesinden davacı hakkında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığının anlaşılması neticesinde  temyiz isteminin kabulüyle temyize konu kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir. 
 
TÜRK MİLLETİ ADINA

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Dosyanın ve UYAP kayıtlarının birlikte değerlendirilmesinden davacı hakkında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığının anlaşılması neticesinde  temyiz isteminin kabulüyle temyize konu kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir. 
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
 Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden satın aldığı düşük tutarda özel tüketim vergisine tabi madeni yağları daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi olan motorin yerine ikame edilmek üzere yakıt olarak sattığından bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası  uyarınca  2015 yılının Ocak, Mart, Kasım aylarının (1.), Şubat, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim ve Aralık aylarının (1.) ve (2.) dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Vergi Kanunlarının Uygulanması ve İspat" başlıklı 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin  ispatlama  vasıtası  olarak  kullanılamayacağı,  iktisadi,  ticari  ve  teknik  icaplara uymayan ve olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia edilmesi halinde, ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu düzenlemesi yer almıştır.
	Vergi Usul Kanunu'nun 134. maddesinde, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu belirtilmiştir.
4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun "Müteselsil sorumluluk ve ceza uygulaması" başlıklı 13. maddesinin  2. fıkrasında, (I) sayılı listedeki malları teslim alanların, bu malları daha yüksek tutarda vergiye tâbi bir mal olarak kullanmak veya üçüncü kişilere satmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet vermeleri halinde, ziyaa uğratılan verginin bunlar adına tarh olunacağı ve tarhiyata 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344. maddesine göre vergi ziyaı cezası uygulanacağı kurala bağlanmıştır.   
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun yukarıda belirtilen maddelerinin birlikte değerlendirilmesinden; anılan Kanun'a ekli (I) sayılı listedeki malları düşük tutarlı vergiye tabi bir mal olarak kullanmak amacıyla satın alan mükelleflerin tarhiyata muhatap alınabilmesini, satın alınan bu malları daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullanması veya satması koşuluna bağladığı anlaşılmaktadır. Re'sen vergi tarhı yoluna gidilirken, uyuşmazlık konusuyla ilgili gerekli inceleme ve araştırmanın idarenin yetkili ve görevli birimlerince yapılması ve matraha ilişkin verilerin varsayım ve kanaat yoluyla değil, somut bilgi ve belgelerle ortaya konulması gerektiği tartışmasızdır. 
						 Vergi Usul Hukukunda öngörülen delil sistemi ile ispat külfeti yerine getirilmekte ve bu suretle vergi güvenliği ile vergi adaletinin sağlanması amaçlanmaktadır. Buna göre, vergiye tabi olayların tespitinde bu olaylara ilişkin her türlü delilin serbestçe kullanılmasına olanak sağlanırken, vergilendirmede vergiyi doğuran olayın ve bu olaya ilişkin işlemlerin gerçek mahiyetinin esas alınacağı kabul edilmektedir. Dolayısıyla vergi uygulamalarında olayın gösterildiği şekilde değil, gerçek yönüyle ele alınması ve buna göre işlem yapılması gerektiği izahtan varestedir.
Kanun koyucu, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun "Müteselsil sorumluluk ve ceza uygulaması" başlıklı 13. maddesinin 2. fıkrası ile (I) sayılı listedeki malları satın alan mükelleflerin söz konusu fıkra uyarınca tarhiyata muhatap alınabilmesini, satın alınan bu malların daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullanılması veya üçüncü kişilere satılması koşuluna bağlamış olduğundan, uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması için davacı tarafından satın alınan madeni yağların motorin yerine ikame ürün olarak satıldığının tespiti gerekmektedir.

Dosyanın ve davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporunun birlikte incelenmesinden, perakende madeni yağ ticareti ile uğraşan davacı adına ... Petrol Ürünleri Madeni Yağ Sanayi Ticaret Limited Şirketi ile hakkında olumsuz vergi tekniği raporu bulunan ... Petrol Tarım Kimya Ürünleri ve Madeni Yağ Üretim Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin düzenlediği faturalarda, kg, litre ve madeni yağ teneke adetlerine yer verildiği, madeni yağın herhangi bir kimyasal işleme tabi tutulmadan ve türü belirtilmeksizin satışa sunulduğu, davacının satış yaptığı kişilerin nakliyatçılık, yolcu taşımacılığı sektörlerinde faaliyet gösterdiği, karşıt incelemeye konu edilen ve en çok satış yapılan 4 mükelleften 2'sinin (... Emlak İnşaat Otomotiv Gıda Tüketim Malları Ticaret Sanayi Limited Şirketi, ... Turizm Ticaret Limited Şirketi) davacıdan satın aldıkları madeni yağları yağlama amacı dışında kullanmadıklarını beyan ettiği, ... Turizm Taşımacılık İnşaat Canlı Hayvan Gıda İhtiyaç Maddeleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi ve ... Turizm Taşımacılık Akaryakıt Ürünleri Tarım Hayvancılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi yetkililerinin ise, davacıdan satın aldıkları teneke içerisindeki madeni yağların yağlama amacıyla kullanmadan ve herhangi bir işlemden geçirmeden doğrudan araçların yakıt deposuna akaryakıt olarak döküldüğü, davacının bu şekilde çok sayıda müşteriye satış yaptığını ifade ettikleri, bu durumda, gerek karşıt inceleme yapılan, gerek ifadelerine başvurulmayan alıcıların davacıdan ticari hayatın olağan akışına aykırı bir şekilde çok yüksek miktarda satın aldıkları madeni yağları motorine ikame olarak kullandıklarından bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun "Müteselsil sorumluluk ve ceza uygulaması" başlıklı 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacı adına bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatının yapıldığı anlaşılmıştır.

Öte yandan, UYAP kayıtlarının tetkikinden, davacı hakkında akaryakıt kaçakçılığı nedeniyle ... Asliye Ceza Mahkemesinin E:... sayısına kayden açılan davada; davacıya ait iş yerinde kolluk kuvvetlerince 11/08/2015 tarihinde yapılan aramada, iş yerinin içerisinin görülmesini engelleyecek şekilde yüksek duvarlarla çevrili olduğu, bahçe demir kapısının ardındaki alanda park halinde bulunan yolcu otobüsünün yakıt deposuna hazırlanmış bulunan bir pompa düzeneği vasıtasıyla yakıt ikmalinin yapıldığı, üzerinde "..." ibaresi bulunan 12.5 kg'lık 452 adet dolu ve 75 adet boş madeni yağ tenekesi ile bu tenekelere ait 300 adet plastik kapak bulunduğu, olayla ilgili toplamda 6700 litre karışımlı akaryakıta ve yakıt ikmali için kullanılan düzeneğe kolluk kuvvetlerince el konulduğu, otobüsün akaryakıt deposundan alınan numuneye ilişkin kimyasal analiz raporunda ise, söz konusu numunenin 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 2. maddesinin 5. fıkrasında belirtilen akaryakıt vasfına uymadığı, dizel motorlarda yakıt olarak kullanılabileceğinin belirtildiği, sanığın bu şekilde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan izin almadan ticari amaçla, madeni yağı akaryakıt olarak piyasaya sürmek suretiyle 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet ettiği gerekçesiyle ... tarih ve   K: ... sayılı kararıyla mahkumiyetine hükmedildiği anlaşılmıştır. 
 Bu durumda, her ne kadar davacı tarafından piyasadan temin edilen madeni yağların akaryakıta ikame olarak satılmadığı iddia edilmiş ise de; dosyanın bir bütün olarak incelenmesinden, çok yüksek miktar ve tutardaki madeni yağın yağlama amacıyla  kullanıldığının kabulünün hayatın olağan akışıyla bağdaşmadığı, karşıt incelemeye konu edilen şirket yetkilileri ve gerçek şahısların ifadeleri ile idarece tespit edilen somut deliller gözetildiğinde bu hususun ortaya konulduğu açık olduğundan, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.       
            Açıklanan nedenlerle, satın aldığı yüksek miktardaki madeni yağı bir pompa düzeneği vasıtasıyla doğrudan araçların yakıt deposuna dökülmek suretiyle motorine ikame olarak satan davacı hakkında 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 2. fıkrasında aranan koşullar oluştuğundan, davacı hakkında somut bir tespitin bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline dair karara yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu kararda hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle;  
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 12/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5547, Karar No: 2024/7354, Tarih: 12.12.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas   No : 2023/5547
Karar No : 2024/7354                                                                       
TEMYİZ EDEN TARAFLAR: 1- (DAVACI) ...  Otopark İşletmeleri Ticaret Anonim Şirketi	
VEKİLİ: Av. ... 
2- (DAVALI) ... Valiliği 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdare Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ... ada, ... parsel sayılı 213,00 m² yüzölçümlü taşınmazın Hazine hissesine isabet eden 75,82 m²'lik kısmının ücretli açık otopark yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle, davacıdan 18/04/2013-17/04/2018 dönemi için toplam 410.645,76-TL ecrimisil istenilmesine ilişkin... tarih ve E... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.  
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; Mahkemece mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması sonrasında düzenlenen bilirkişi raporu hükme esas alınabilecek nitelikte görülerek, uyuşmazlık konusu 410.645,76 TL tutarlı ecrisimil ihbarnamesinin; 65.690,51 TL'lik kısmında hukuka aykırılık, geriye kalan 344.955,25 TL kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin 344.955,25 TL'lik kısmının iptaline,  65.690,51 TL'lik kısım yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince;  ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ... ada, ... parsel  sayılı 213,00 m² yüzölçümlü taşınmazın Hazine hissesine isabet eden 75,82 m²'lik kısmı üzerinde otopark (ücretli açık otopark) yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiği  çekişme konusu olmadığından,  davacıdan ecrimisil istenilmesinde hukuka aykırı yön olmadığı; ancak, dava konusu taşınmazın mülkiyet durumunun incelenmesinden, esasen taşınmazın ..., ..., ..., ... adına kayıtlı iken Maliye Hazinesi  tarafından açılan dava sonucunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin E:..., K:... sayılı kararı ile adı geçenlerin gaipliğine, taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmiş olmakla birlikte taşınmazın ... tarih ve ... sayılı işlem  ile Hazine adına tescil edildiği, davalı idarece bu tarihten önceki dönem için Kayyum sıfatı ile ve genel hükümler doğrultusunda adli yargı yerince takip yapabileceği, başka bir ifade ile 2886 sayılı Yasa kapsamında takip yapamayacağı, 2886 sayılı Yasa kapsamında 25/04/2017 tarihinden sonraki dönem için ecrimisil isteyebileceği açık olup, ecrimisil ihbarnamesinin bu tarihten önceki kısmında mevzuata uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

25/04/2017 tarihinden sonraki döneme ilişkin olarak ise; İdare Mahkemesince ecrimisilin 2886 sayılı Kanun, bu Kanun uyarınca çıkarılan yönetmelik ve tebliğlere uygun olarak hesaplanıp hesaplanmadığının belirlenmesi için yerinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapıldığı, emlak ve vergi değerinin ecrimisil için ölçüt olamayacağını da ortaya koyan bilirkişi raporunun 25/04/2017 tarihinden sonraki döneme ilişkin verileri hükme esas alınacak değer ve nitelikte görüldüğünden; anılan bilirkişi raporundaki verilerden hareketle, tapu kaydının Hazine adına tescil edildiği 25/04/2017 ile 17/04/2018 tarihi arasına isabet eden toplam 14.564,04-TL  ecrimisil istenilmesinde hukuka aykırılık  bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine; İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin 396.081,72-TL'lik kısmının iptaline, 14.564,04- TL ecrimisil yönünden ise davanın reddine,  karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI: Davacı tarafından, şirketlerinin... Büyükşehir Belediyesinin iştirakı olduğu, taşınmazın otopark işletmeciliği yapmak üzere sözü edilen belediyeden teslim alındığı, hizmetin hukuki bir gerekçeye dayandığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yeniden değerleme oranları dikkate alınarak hesaplama  yapılmış olmasının hakkaniyetli olmadığı ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI	: Davalı idare tarafından, taşınmazla ilgili tahsis veya devir talebi bulunmadığı, hesaplamanın ilgili mevzuat uyarınca asgari tutar üzerinden yapıldığı (emlak vergisine değer asgari değerin %3'ü), taşınmazın tarihi yarımadanın ticari ve turistik potansiyeli olan güzide bir yerinde bulunduğu, bilirkişiler tarafından tespit edilen  ecrimisil bedeli ile idare işlemi arasındaki fahiş farkın kabul edilemez nitelikte olduğu, raporda eksik inceleme ve hatalı değerlendirme  yapıldığı  ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI	: Cevap verilmemiştir. 
DAVALININ SAVUNMASI	: Cevap verilmemiştir. 
TETKİK HÂKİMİ:...
DÜŞÜNCESİ	: Davacının temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından davacının temyiz isteminin reddi; davalının temyiz isteminin kabulü ve kararın redde ilişkin kısım yönünden bozulması  gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
Davacının, temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar; kararın, dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin14.564,04- TL tutarındaki kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.
 Davalı idarenin, kararın dava konusu ecrimisil ihbarnamesine konu  396.081,72-TL ecrimisil tutarının iptaline ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz istemine gelince;