muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1898, Karar No: 2024/4625, Tarih: 01.10.2024

09/08/2016 tarih ve 29796 sayılı  Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6728 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile değişik 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun Ek 2. maddesinin 2. fıkrasında; vergi, resim, harç istisnası belgesine bağlanan ve maddenin devamında sayılan diğer döviz kazandırıcı faaliyetlere ilişkin işlemler nedeniyle, belgenin geçerlilik süresi içerisinde, belgede yer alan tutarla sınırlı olmak kaydıyla düzenlenen kağıtların damga vergisinden müstesna olduğu belirtilmiş, (a) bendinde de Kalkınma Bakanlığınca yayımlanan cari yıl yatırım programında yer alan yatırımlardan ve Milli Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığının bu programda yer almayan kamu yatırımlarından uluslararası ihaleye çıkarılanların ihalesini kazanan veya yabancı para ile finanse edilenlerin yapımını üstlenen ana yüklenici firmaların (alt yükleniciler hariç) yapacakları teslim, hizmet ve faaliyetlerin damga vergisinden müstesna olduğu; 3. fıkrasında;  Vergi, Resim, Harç İstisnası Belgesi almak amacıyla proje formu ekinde verilecek taahhütnameler ile bu maddenin (2) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e), (g), (j), (l) ve (o) bentlerinde sayılan işlem ve faaliyetlere ilişkin sözleşme safhasından önceki teminatlar ve ihale kararlarına belge aranmaksızın resen damga vergisi istisnası uygulanır, 4. fıkrasında; bu maddenin uygulanmasında, uluslararası ihalenin; Kamu kurum ve kuruluşları tarafından yerli ve yabancı firmaların ayrı ayrı veya birlikte iştirakine açık olarak çıkarılan ve yabancı firmalarca da teklif verilen ihaleyi, Vergi, Resim, Harç İstisnası Belgesinin ise; döviz kazandırıcı faaliyetleri teşvik etmek amacıyla damga vergisi istisnası uygulanabilmesi için alınması ve ibraz edilmesi gereken, vergiye tabi kâğıdın düzenlendiği tarihte geçerli Ekonomi Bakanlığınca düzenlenen belgeyi ifade ettiği, 492 sayılı Harçlar Kanununun 6728 sayılı Kanunun 35. maddesiyle değişik Ek 1. maddesinin 2. fıkrasında da, Vergi, Resim, Harç İstisnası Belgesine bağlanan aşağıda sayılan diğer döviz kazandırıcı faaliyetlere ilişkin işlemlerin, belgenin geçerlilik süresi içerisinde belgede yer alan tutarla sınırlı olmak kaydıyla harçtan müstesna olduğu, anılan maddelerin 4. fıkrasında ise; Uluslararası ihalenin; Kamu kurum ve kuruluşları tarafından yerli ve yabancı firmaların ayrı ayrı veya birlikte iştirakine açık olarak çıkarılan ve yabancı firmalarca da teklif verilen ihaleyi ifade ettiği hükme bağlanmıştır.

Dairemizce söz konusu maddelerdeki uluslararası ihale tanımında yer alan  "ve yabancı firmalarca da teklif verilen"  ibaresinin  Anayasa'nın 2 ve 73. maddelerine aykırı olduğu  itirazıyla  07/10/2019 tarihinde Anayasa Mahkemesine başvurulmasına karar verilmiş,  Anayasa Mahkemesi tarafından 24/12/2020 tarih ve E:2020/15, K:2020/78 sayılı kararla; bir ihalenin uluslararası ihale niteliğinde kabul edilmesi ve bu sayede döviz kazandırıcı faaliyet kapsamında değerlendirilmek suretiyle damga vergisi ve harç istisnasının uygulanması için öngörülen yabancı firmalarca da teklif verilmesi şartının hukuki öngörülebilirlik ve belirlilik ilkelerine aykırı olacak şekilde düzenlendiği sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle "ve yabancı firmalarca da teklif verilen" ibaresi iptal edilmiş, anılan karar 28/04/2021 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.
Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrasında, 488 sayılı  Damga Vergisi Kanunu'nun Ek 2. maddesinin 4. fıkrası ile   492 sayılı Harçlar Kanununun Ek 1. maddesinin 4. fıkrasında yer alan uluslararası ihale tanımı, "kamu kurum ve kuruluşları tarafından yerli ve yabancı firmaların ayrı ayrı veya birlikte iştirakine açık olarak çıkılan ihale" olarak ilgili Kanunlarda yer almış bulunmaktadır.
Öte yandan; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 122. maddesinde, mükelleflerin, vergi muamelelerindeki hataların düzeltilmesini vergi dairesinden isteyebilecekleri; 124. maddesinde de, vergi mahkemelerinde dava açma süresi geçtikten sonra yaptıkları düzeltme talepleri reddolunanların, şikayet yolu ile Maliye Bakanlığına müracaat edebilecekleri açıklanmıştır. Bu maddeler uyarınca düzeltilmesi vergi dairelerinden istenebilecek vergi hatasının tanımı ise aynı Kanun'un 116. maddesinde, vergiye müteallik hesaplarda veya vergilendirmede yapılan hatalar yüzünden haksız yere fazla veya eksik vergi istenmesi veya alınması olarak yapılmış, 117. maddesinde, hesap hataları olarak; matrah hataları, vergi miktarında hatalar ve verginin mükerrer olması; 118. maddesinde de, vergilendirme hataları olarak; mükellefin şahsında hata, mükellefiyette hata, mevzuda hata ve vergilendirme veya muafiyet döneminde hatalar gösterilmiştir. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın incelenmesinden, Karayolları 11. Bölge  Müdürlüğünce ihale edilen … ihale kayıt numaralı ''(Van-Gürpınar) Ayr-Güzelsu Devlet Yolu (Km:20+000-56+750) Arası Toprak İşleri, Sanat Yapıları ve Üstyapı (BSK) İşleri Yol Yapım İşi” ihalesine ait idari şartnamenin 8/1. maddesinde, "İhalenin yeterlik kriterlerini taşıyan tüm yerli ve yabancı isteklilere açık olduğu" ibaresine yer verildiği ve ihale konusu işin Kalkınma Bakanlığı'nca yayımlanan cari yıl yatırım programında bulunduğundan, davacı tarafından anılan işin döviz kazandırıcı faaliyet olması nedeniyle anılan işe ilişkin  hakediş ödemeleri nedeniyle hakedişten kesinti suretiyle alınan damga vergisinin faizi ile birlikte iadesi talebiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun Gelir İdaresi Başkanlığınca zımnen reddi üzerine bu ret işleminin iptali ve ödenen tutarın faizi ile birlikte iadesi istemiyle davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 
Yukarıda yer verilen Anayasa'nın 153. maddesinde düzenlenen, iptal kararlarının geriye yürümezliğine ilişkin kural, iptal edilen hükümlere göre kazanılmış hakların ortadan kaldırılmasına veya toplum huzurunun bozulmasına yol açacak sonuçları önlemek amacıyla kabul edilmiş olup bu kuralın mutlak anlamda anlaşılıp uygulanamayacağı; özellikle bir davaya bakmakta olan mahkeme tarafından itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine götürülen konularda uygulanmasının mümkün olmadığı, aksi hâlde Anayasa'nın 152. maddesinde düzenlenmiş olan "Anayasa'ya aykırılığın diğer mahkemelerde ileri sürülmesi" (itiraz) yolunun hukuk ve uygulama yönünden sonuçsuz kalacağı yargısal içtihatlarla kabul edilmiş bulunmaktadır. Nitekim Anayasa'nın, itiraz yoluna başvurulan kanun hakkındaki Anayasa Mahkemesi kararının beş ay içinde gelmemesi hâlinde mahkemenin davayı yürürlükteki kanun hükümlerine göre sonuçlandıracağına işaret edilen 152. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "Ancak, Anayasa Mahkemesi'nin kararı, esas hakkındaki karar kesinleşinceye kadar gelirse, mahkeme buna uymak zorundadır." yolundaki kural da Anayasa Mahkemesinin verdiği iptal kararlarının, bu karardan önce açılmış bulunan davalarda uygulanması gerektiğini açıkça ortaya koymaktadır.

Bu hukuksal durumun doğal sonucu olarak, bir kanunun uygulanması nedeniyle dava açmak durumunda kalan ve Anayasa'nın 152. maddesi uyarınca itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulmasını isteme hakkına sahip olan kişilerin de hak veya menfaatlerini ihlâl eden kuralın, daha önce yapılan başvuru sonucunda (iptal davası veya itiraz yoluyla) Anayasa Mahkemesince iptal edilmiş olması hâlinde, iptal hükmünün hukukî sonuçlarından yararlanmaları gerekeceği açıktır. Aksi hâlde, Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararının uygulama tarihinin yukarıda belirtilen amaçla ayrıca belirlenmesi hâlinde, iptal edilen yasa  başvuracakların iptal kararının hukukî sonuçlarından yararlanamayacaklarının kabulü; bir yandan dava yoluna başvuran herkes için Anayasa ile tanınmış olan itiraz hakkının bunlar için fiilen işlemez hâle getirilerek ortadan kalkması ve iptal kararının uygulanamaması, öte yandan Anayasa'ya aykırılığı hükmen saptanmış olan bir yasa kuralının uygulanmasının hukuken korunması gibi bir sonuca neden olur ki bu durumun Anayasa'nın üstünlüğü ve hukuk devleti ilkesine açıkça aykırılık teşkil edecektir.
Bu açıklamaların sonucu olarak Anayasa Mahkemesinin 24/12/2020 tarih ve E:2020/15, K:2020/78 sayılı kararı ile iptal edilen Damga Vergisi Kanunu'nun ek 2. maddesinin (4) numaralı fıkrası ile Harçlar Kanunu'nun ek 1. maddesinin (4) numaralı fıkrasında yer alan "ve yabancı firmalarca da teklif verilen" kuralının, bakılmakta olan işbu davada uygulanması mümkün değildir.

Bu açıklamaların sonucu olarak Anayasa Mahkemesinin 24/12/2020 tarih ve E:2020/15, K:2020/78 sayılı kararı ile iptal edilen Damga Vergisi Kanunu'nun ek 2. maddesinin (4) numaralı fıkrası ile Harçlar Kanunu'nun ek 1. maddesinin (4) numaralı fıkrasında yer alan "ve yabancı firmalarca da teklif verilen" kuralının, bakılmakta olan işbu davada uygulanması mümkün değildir.
Ayrıca; Anayasa Mahkemesinin ... sayılı bireysel başvuru hakkında verdiği 28/6/2022 tarihli kararında da; 24/12/2020 tarih ve E:2020/15, K:2020/78 sayılı iptal kararında bir ihalenin uluslararası ihale niteliğinde kabul edilmesi ve bu sayede döviz kazandırıcı faaliyet kapsamında değerlendirilmek suretiyle damga vergisi ve harç istisnasının uygulanması için öngörülen yabancı firmalarca da teklif verilmesi şartının hukuki öngörülebilirlik ve belirlilik ilkelerine aykırı olacak şekilde düzenlendiği sonucuna ulaşılarak 488 sayılı Kanun'un ek 2. maddesinin (4) numaralı fıkrasında yer alan "…ve yabancı firmalarca da teklif verilen…" ibaresi ile 492 sayılı Kanun'un ek 1. maddesinin (4) numaralı fıkrasında yer alan "…ve yabancı firmalarca da teklif verilen…" ibaresini iptal ettiği; anılan kararda; bir ihalenin yerli ve yabancı katılımcılara açık olmasının bu ihalenin uluslararası ihale kabul edilebilmesi için yeterli olmadığına, ayrıca yabancı firmalarca da teklif verilmesi gerektiğine işaret edilerek bu çerçevede ihaleye yabancı firmalarca teklif verilip verilmemesine göre ihalenin uluslararası ihale niteliğinin değişeceğinin altının çizildiği; kararda, teklif sunma aşamasında ihaleye uluslararası ihale niteliği kazandıracak olan yabancı firmalarca da teklif verilmesi şartının gerçekleşip gerçekleşmeyeceği bilinemediğinden damga vergisi ve harç ödemelerinin maliyet hesabına dâhil edilip edilmemesi hususunda katılımcılar açısından öngörülemez ve belirsiz bir durumun ortaya çıktığının vurgulandığı; bu durumun ise ihale uhdesinde kalan katılımcının söz konusu ihaleden kaynaklanan işlemler ve düzenlenen kâğıtlar nedeniyle ödemek zorunda olduğu damga vergisi ve harçlara ilişkin istisnadan yararlanma imkânının bulunup bulunmadığı konusunda bir belirsizliğe yol açtığının ifade edildiği, ayrıca bu konuda oluşan öngörülemezliği ortadan kaldırabilecek herhangi bir kanuni güvencenin veya mekanizmanın bulunmadığına da dikkat çekildiği; anılan kararda her ne kadar sadece "…ve yabancı firmalarca da teklif verilen…" ibarelerinin iptaline karar vermiş ise de istisnadan yararlanılması için aranan yabancı firmalarca da teklif verilmesi şartının -düzenlemenin mevcut hâli dikkate alındığında- mekanizmayı bir bütün olarak öngörülebilir olmaktan çıkardığı tespitinin yapıldığı, bu tespitin, eldeki başvurunun kanunilik koşulunu sağlamadığı sonucuna ulaşılması yönünden yeterli görüldüğü gerekçesiyle mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesinde, iptal davası; idarî işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı açılan davalar olarak tanımlanmıştır. Madde bu haliyle diğer unsurları yanında, idareyi işlem tesisine sevk eden, işlemin dayanağını oluşturan sebep ve buna bağlı olarak konu unsuru yönünden hukuka uygunluk denetiminin yapılmasını emretmektedir. İdare hukukunda, nihai işlemin oluşumuna kadar aynı veya değişik mercilerin irade açıklamalarını gerektiren işlemler "zincir işlem" olarak adlandırılmaktadır.  Zincir işlemler nihai bir sonucu doğurmak amacıyla birbirini takip eden ve tamamlayıcı bir dizi işlemler olup zincirin bir halkasında ortaya çıkan hukuka aykırılık tüm işlemi hukuka aykırı hale getirmektedir.
 İşbu davada iptal istemine konu işlem ise; Kalkınma Bakanlığı'nca yayımlanan cari yıl yatırım programında ... yatırım projesi kodu ile Karayolları Genel Müdürlüğü Ulaştırma-Karayolu Ulaştırması- sektörü yatırımları arasında yer alan ve   idari şartnamede ihalesine katılımın yerli ve yabancı tüm isteklilere açık olduğu belirtilen işe ilişkin olarak  ödenen damga vergisinin iadesi istemiyle yapılan düzeltme şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlem olup, davalı idarenin savunma dilekçesinde de davacı tarafından, Vergi Resim  Harç İstisna Belgesi ibraz olunmadığı, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceğinden bahisle  yerine getirilmediğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Olayda Vergi Resim Harç İstisna Belgesi  ile tahsil edilen damga vergisi birbirine sıkı sıkıya bağlı bulunan ve yukarıda sözü edilen zincir işlem niteliğindedir. Bu zincir işlemlerin birlikte oluşturduğu vergilendirme sürecinin istisna ve muafiyet gibi nedenlerle hatalı olduğunun ileri sürülmesinin ,213 sayılı Vergi Usul Kanunun 116 ve devamı maddelerinde düzenlenen vergi hatası kapsamında ele alınması gerekliliği, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra ortaya çıkan hukuki sonucun uyuşmazlığa konu vergilendirme işlemini uluslararası ihale tanımı olan kurucu unsuruyla baştan itibaren etkilemesinin doğal bir sonucudur.

Hukuki belirlilik ilkesi, yalnızca yasal belirliliği değil, daha geniş anlamda hukuki belirliliği ifade etmektedir. Yasal düzenlemeye dayanarak erişilebilir, bilinebilir ve öngörülebilir niteliksel gereklilikleri karşılaması koşuluyla, mahkeme içtihatları ve yürütmenin düzenleyici işlemleri ile de hukuki belirlilik sağlanabilir. Hukuki belirlilik ilkesinde asıl olan, bir hukuk normunun uygulanmasıyla ortaya çıkacak sonuçların o hukuk düzeninde öngörülebilir olmasıdır (AYM, E.2015/15, K.2015/118, 23/12/2015). Kişilerin hukuki güvenliğini sağlamayı amaçlayan hukuki güvenlik ilkesi hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar (AYM, E.2013/39, K.2013/65, 22/5/2013; E.2014/183, K.2015/122, 30/12/2015, § 5).
 Bu kapsamda, Vergi Resim Harç İstisna Belgesi düzenlenebilmesi için yasanın aradığı iki koşul mevcut olmakla birlikte Anayasa Mahkemesinin iptal kararına rağmen diğer koşulun da aranması, Anayasa Mahkemesinin yukarıda anılan 2019/40353 sayılı kararında da belirtildiği gibi hukuki güvenlik ve belirlilik ilkeleri ile bağdaşmamaktadır.
Kaldı ki, daha önce vergi resim harç istisna belgesi almak için başvuruda bulunup bu başvurusu reddedilmiş olanlarla, Anayasa Mahkemesinin 24/12/2020 tarih ve E:2020/15, K:2020/78 sayılı iptal kararı öncesinde, 488 sayılı Kanun'un ek 2. maddesinin (4) numaralı fıkrasında yer alan "…ve yabancı firmalarca da teklif verilen…" ibaresi nedeniyle bu koşulun sağlanamadığını düşünerek vergi resim harç istisna belgesi almak için herhangi bir başvuruda bulunmayanlar arasında yapılacak ayrım,  iptal kararının yarattığı hukuki sonuçlardan yararlanılamaması ve hukuka aykırılığın göz ardı  edilmesi anlamına gelecek olup,  eşitlik ilkesine aykırı bir durum yaratmak suretiyle mülkiyet hakkının ihlaline neden olacağı da açıktır.
Bu durumda, Karayolları 11. Bölge  Müdürlüğünce ihale edilen … ihale kayıt numaralı ''(Van-Gürpınar) Ayr-Güzelsu Devlet Yolu (Km:20+000-56+750) Arası Toprak İşleri, Sanat Yapıları ve Üstyapı (BSK) İşleri Yol Yapım İşi”ne ilişkin hakediş ödemeleri nedeniyle hakedişten kesinti suretiyle alınan damga vergisinin faiziyle birlikte iadesi için Gelir İdaresi Başkanlığı'na yapılan düzeltme şikayet başvurusunun zımnen reddine ilişkin işlemde hukuka uygunluk görülmediğinden davacıya damga vergisi istisnası tanınması ve bu hususun vergilendirme hatası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varıldığından, davanın reddine karar veren Vergi Mahkemesi kararına yönelik davacının istinaf başvurusunun reddine  hükmeden Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
		Açıklanan nedenlerle;
Davacının temyiz isteminin kabulüne,
 … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,

KARAR SONUCU:
		Açıklanan nedenlerle;
Davacının temyiz isteminin kabulüne,
 … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 01/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/573, Karar No: 2024/3685, Tarih: 01.10.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2021/573
Karar  No : 2024/3685 
DAVACI	: ... Anonim Şirketi
VEKİLLERİ	: Av. ..., Av. ..., 
	  Av. ...
DAVALI	: ...Kurulu
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU	:
	Radyo ve Televizyon Üst Kurulu İzin ve Tahsisler Dairesi Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı, "Uydu TV (U-TV SD ve U-TV HD) ve Kablo TV (K-TV SD/Çok İl ve K-TV HD/Çok İl) Yayın Lisans Yenileme (... TV)" konulu  işlemi ile bu işleme dayanak teşkil eden Radyo ve Televizyon Üst Kurulu Uydu Yayın Yönetmeliği'nin 8. maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan, "Üst Kurulca her bir yayın tekniğine ilişkin olarak verilen lisansların her biri için bu madde çerçevesinde lisans ücreti alınır." kuralının ve Radyo ve Televizyon Üst Kurulu Kablolu Yayın Yönetmeliği'nin 8. maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan, "Üst Kurulca her bir yayın tekniğine ilişkin olarak verilen lisansların her biri için bu madde çerçevesinde lisans ücreti alınır." kuralının iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI :
	Yönetmelikler kanunların uygulanmasını sağlamak üzere ve ilgili kanuna aykırı olmamak şartıyla çıkarılabileceğinden bahisle dava konusu Yönetmelik hükümlerinin Anayasa'nın 124. maddesine aykırılık teşkil ettiği, dava konusu her iki Yönetmeliğin 8. maddelerinin dayanağının 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 27. maddesi olduğu, ancak her iki Yönetmelik maddesine de Kanun'da ve maddelerin önceki iki halinde de yer almayan "Üst Kurulca her bir yayın tekniğine ilişkin olarak verilen lisansların her biri için bu madde çerçevesinde lisans ücreti alınır." ibaresinin sonradan 30/07/2019 tarih ve 30847 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikler ile eklendiği,  kısıtlamanın kanun ile değil yönetmelik ile ihdas edildiği, bu durumun Anayasa'nın 13, 26 ve 38. maddelerinde yer alan "kısıtlamanın ancak kanun ile getirilebileceği" kuralına aykırı olduğu, dolayısıyla değişiklik ile kanuni dayanağı olmayan bir kısıtlama ihdas edilmek suretiyle normlar hiyerarşisinin ihlal edildiği, getirilen kısıtlamanın orantılı da olmadığı, televizyon yayıncılığı sektörünü düzenlemekten ziyade gelir elde etme gayesinin güdüldüğü, bu nedenle meşru amaç gütme ilkesinin ihlal edildiği, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları çerçevesinde lisanslama ve sektörü düzenleme yetkisinin düzenleyici kuruma gelir elde edici kısıtlama koymak için kullanılamayacağı, dava konusu kuralların Anayasa'nın 26. maddesi ile korunan "Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti"ni kullanma konusunda bir kısıtlama getirerek bu hakka müdahale teşkil ettiği, hakkın kullanılmasını zorlaştırdığı, bu kısıtlama mali bir yük niteliğinde olduğundan Anayasa'nın 35. maddesi ile korunan mülkiyet hakkına da müdahale teşkil ettiği ileri sürülmüştür.
DAVALININ SAVUNMASI :

6112 sayılı Kanun'un "Tanımlar" başlıklı 3. maddesinin birinci fıkrasının (hh) bendinde yer verilen "Yayın Lisansı" ile (ıı) bendinde yer verilen "Yayın Ortamı" tanımları çerçevesinde uydu veya kablo ortamından HD veya SD yayın tekniği ile yayın yapmak isteyen kuruluşların, her bir yayın ortamı ve her bir yayın tekniğine ilişkin Radyo ve Televizyon Üst Kurulundan (Üst Kurul) lisans almaları gerektiği, 6112 sayılı Kanun'un “Yayın Lisansı türleri, süresi ve devir" başlıklı 27. maddesinin birinci fıkrası uyarınca da kuruluşların her bir yayın ortamı için yayın lisansı almaları zorunluluğunun yanı sıra, her bir yayın tekniği için de ayrı ayrı lisans almaları gerektiğinin açıkça ifade edildiği, Üst Kurulca, kablo veya uydu ortamından yayın hizmeti vermek üzere müracaat eden ve başvuru için gerekli bilgi ve belgeleri sunarak İdari ve Mali Şartlar Yönetmeliği ve bu Yönetmelikte belirtilen şartları yerine getiren medya hizmet sağlayıcı kuruluşlara yayın lisansı verildiği, davacının iddialarının aksine, iptali istenen Yönetmelik maddelerinin Anayasa'nın ilgili maddelerine aykırılık oluşturmadığı, Anayasa'nın "Yönetmelikler" başlıklı 124. maddesi dayanak olarak alındığında, idarenin türevselliği ilkesi gereğince, yasama organının asli kuralları koymakla yetinerek, bunun yanı sıra tali ve uygulayıcı kuralları düzenleyici işlemlere bırakması gerektiği, mer'i 6112 sayılı Kanun'un 27. maddesi doğrultusunda Kanun'un uygulanmasını sağlamak üzere ve Kanun'a aykırı olmamak şartıyla düzenlenmiş olan mezkur Yönetmeliklerin 8. maddelerinin dördüncü fıkralarının Anayasa'ya aykırılık oluşturmadığı, lisans süresi sona eren kuruluşların yeni bir başvuru ile lisanslarını yenileyebilecekleri, mekzur Yönetmeliklerin 9. maddelerinin ikinci fıkralarında yer alan kural gereği lisans için tekrar talepte bulunmaları gerektiği, aynı maddenin üçüncü fıkrasından da anlaşılacağı üzere lisans süresi sona eren kuruluşların yeni bir başvuru ile lisanslarını yenileyebileceklerinin düzenlendiği, dolayısıyla bu yenileme işleminin eski lisansın devam etmesi niteliğinde olmayıp yeni bir hukuki işlem olduğundan yeni bir lisans alma niteliğinde olduğu, gelişen ve değişen sistemde ihtiyaçlar doğrultusunda yeni düzenlemeler yapılması gereği doğduğu, yeni kuralların yürürlüğe girmesiyle sonradan meydana gelen hukuki işlemlere yürürlükteki Kanun hükümlerinin uygulanacağı, davacı şirketin uydu ve kablolu televizyon yayın lisans süresinin 26/03/2021 tarihinde sona ermesi üzerine Üst Kuruldan, yayın lisanslarının yenilenmesi talebinde bulunduğu, ... tarih ve... sayılı ve ...tarih ve ..

... tarih ve... sayılı ve ...tarih ve ...sayılı Üst Kurul kararlarıyla 27/03/2021 tarihinden itibaren 10 yıl süre ile geçerli "Genel Yayın" türünde ve yüksek çözünürlüklü yayın tekniğinde uydu ve kablolu televizyon yayın lisansının verildiği, Üst Kurulca, her bir yayın tekniğine (uydu ve kablo) ilişkin olarak verilen lisansların her biri için ayrı lisans ücreti alındığı, davacının iddiasının aksine, lisanslama sektörü düzenleme yetkisinin, 6112 sayılı Kanun kapsamında kanuni zorunluluk olduğu, bu zorunluluk gereği iptali istenen hükümler ile her bir yayın tekniği için ayrı ödeme yapılmasının öngörüldüğü, Anayasal bir kurum olan Üst Kurulun yayıncılık sektörünün düzenlenmesi ve haksız rekabetin önlenmesine yönelik olarak, Anayasa'nın 13. maddesi ile 124. maddesinin birinci fıkrası çerçevesinde yaptığı lisanslama işlemlerine ilişkin yönetmelikle düzenlenen lisans ücretlerinin dayanağını 6112 sayılı Kanun'dan aldığı, ulusal yayın yapan kuruluşlar için mevcut lisans ücretlerinin 10 yıl gibi bir süre için alındığı ve fahiş olmadığı ve bu sebeple elverişlilik, gereklilik ve orantılılık ölçütlerine uygun şekilde ölçülülük şartının da sağlandığı, dava konusu Yönetmelik hükümlerinin  hukuka uygun olduğu savunulmuştur.