muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2019/2844, Karar No: 2024/4645, Tarih: 11.11.2024

. Bağlantı hattına ilişkin projeyi hazırlama sorumluluğu kullanıcıya aittir, bununla birlikte dağıtım şirketi tarafından hazırlanarak kullanıcıya verilebilir. (5) Dördüncü fıkra kapsamında tesis edilen bağlantı hattına ilişkin geçici kabul işlemleri, yetkinin dağıtım şirketinde olduğu durumlarda tesisin kabule hazır olduğuna dair kullanıcı tarafından dağıtım şirketine yapılan bildirimden itibaren 15 gün içerisinde yapılır ve sonucu kullanıcıya bildirilir. Kabul yetkisinin dağıtım şirketi dışında üçüncü bir tarafa ait olması durumunda ise dağıtım şirketi tesisin kabule hazır olduğuna dair kullanıcı tarafından dağıtım şirketine yapılan bildirimden itibaren 5 gün içinde yetkili kurum/kuruluşa geçici kabul başvurusunda bulunur. (6) Meskun mahal dışındaki 500 metreyi aşan OG bağlantı hatları, enerjilendirme tarihinden itibaren beş yıl boyunca bağlantı hattı niteliğini korur ve bu süre sonunda dağıtım şebekesi kapsamına alınır. Bağlantı hatlarının işletme ve bakımı, tesislerin enerjilendirilmesinden itibaren dağıtım şirketinin sorumluluğundadır. (7) Bağlantı hatlarından, bağlantı hattını tesis eden veya bağlantı bedeli ya da hat katılım bedeli ödeyen kullanıcının muvafakatine gerek olmaksızın diğer gerçek veya tüzel kişiler faydalandırılabilir. Bağlantı hattının dağıtım şebekesi kapsamına alınmasına kadar geçen sürede bu hattan diğer gerçek veya tüzel kişilerin bağlantı taleplerinin karşılanması durumunda, mevcut bağlantı hattına bağlanması öngörülen yeni kullanıcı/kullanıcılar tarafından söz konusu bağlantı hattını tesis eden veya bu hatta ilişkin olarak bağlantı bedeli veya hat katılım bedeli ödeyen kullanıcıya/kullanıcılara bağlantı güçleri ve bağlantının sağlanacağı mesafeye bağlı olarak belirlenen hat katılım bedeli ödenir. Hat katılım bedelinin belirlenmesi ve ödenmesine ilişkin usul ve esaslar bağlantı bedeline ilişkin tarife düzenlemelerinde yer alır. (8) Kullanıcının bağlantısı için gerekli olmakla birlikte bağlantı hattı dışında kalan dağıtım tesisi kapsamındaki tesisler dağıtım şirketlerince tesis edilir. Bu kapsamdaki tesisler için 21'inci madde çerçevesinde işlem yapılabilir. (9) Kullanıcının geçici olarak dağıtım sistemini kullanmak istemesi durumunda, geçici bağlantı, bağlantı noktasına kadar tesislerin tamamının kullanıcı tarafından yapılması ve işletme, bakım, onarım ve yenileme işlerinin kullanıcıya ait olması şartıyla gerçekleştirilir. Söz konusu tesislerden yine geçici olarak bir başka kullanıcının dağıtım sistemine bağlanmak istemesi halinde geçici tesisin sahibi tarafından muvafakat verilmesi koşuluyla üçüncü şahıslar yararlandırılabilir. Kullanıcının/kullanıcıların geçici bağlantı ihtiyacı ortadan kalktıktan sonra ihtiyaç kalmayan geçici tesisler kullanıcı tarafından sökülür

. Söz konusu tesislerden yine geçici olarak bir başka kullanıcının dağıtım sistemine bağlanmak istemesi halinde geçici tesisin sahibi tarafından muvafakat verilmesi koşuluyla üçüncü şahıslar yararlandırılabilir. Kullanıcının/kullanıcıların geçici bağlantı ihtiyacı ortadan kalktıktan sonra ihtiyaç kalmayan geçici tesisler kullanıcı tarafından sökülür. (10) Bağlantı hatlarının ilgili kullanım yerinin/yerlerinin bulunduğu kullanıcı mülkiyetindeki arazi sınırları içinde kalan kısmı için, bu kısımdan söz konusu arazi dışındaki başka bir kullanıcı beslenmediği sürece kamulaştırma işlemi yapılmasına gerek yoktur. Kullanıcı tarafından bu kapsamdaki tesislerin deplasesi talep edildiğinde masrafların kullanıcı tarafından karşılanması kaydıyla aynı mülkiyet sınırları içerisinde deplase işlemi gerçekleştirilebilir. Bağlantı hatlarının bunun dışındaki kısımları için gerekmesi halinde özel mülkiyetlere ilişkin kullanım izni veya muvafakat alınması kullanıcının, alınan izin veya muvafakatın tapuya tescili veya şerhine ilişkin işlemler ise dağıtım şirketinin sorumluluğundadır. Kullanıcı tarafından izin veya muvafakatın alınamadığı durumlarda veya başka sebeplerle gerekmesi halinde kamulaştırma ve izin işlemleri dağıtım tesisine ilişkin usuller uyarınca gerçekleştirilir. (11) Dördüncü fıkra kapsamında tesis edilecek bağlantı hattına ilişkin kazı izin işlemleri elektrik dağıtım şirketi tarafından yürütülür. Bu durumda kazı iznine ilişkin ilgili kurum ve kuruluşlara ödenen bedeller nedeniyle oluşacak maliyetler dağıtım şirketi tarafından kullanıcıya yansıtılır.”;  "Dağıtım varlıkları" başlıklı 21. maddesinin davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan halinde, "(1) Üretim ve tüketim tesislerinin dağıtım sistemine bağlanabilmesi veya dağıtım sistemine bağlı üretim ve tüketim tesislerinin güç artışı taleplerinin karşılanabilmesi için, sistem kullanımı açısından kapasitenin yetersiz olması nedeniyle, genişleme yatırımı veya yeni yatırım yapılmasının gerekli olduğu hâllerde, söz konusu yatırım dağıtım şirketi adına, bağlantı yapmak isteyen veya güç artışı talep eden gerçek veya tüzel kişi tarafından ilgili mevzuat kapsamındaki teknik standartlar sağlanarak yapılabilir veya finanse edilebilir. (2) Başvuru sahibinin gerekli dağıtım şebekesinin yapımını üstlenmeyi tercih etmesi durumunda; dağıtım şirketi ile başvuru sahibi arasında, ilgili dağıtım tesisine ilişkin finansman ve bağlantı koşulları gibi hususların düzenlendiği tesis yapım sözleşmesi imzalanır. Bu durumda söz konusu dağıtım tesisinin projesinin hazırlanması başvuru sahibinin sorumluluğunda olup, projenin hazırlanabilmesine ilişkin etüt için gerekli olan tüm bilgiler dağıtım şirketi tarafından sağlanır. Finansman yönteminde ise dağıtım şirketi ile başvuru sahibi arasında tesis edilecek dağıtım varlıklarının maliyetinin finanse edilmesine ilişkin koşullarının yer aldığı bir sözleşme imzalanır. Bu yöntemde proje hazırlama sorumluluğu dağıtım şirketine aittir

. Bu durumda söz konusu dağıtım tesisinin projesinin hazırlanması başvuru sahibinin sorumluluğunda olup, projenin hazırlanabilmesine ilişkin etüt için gerekli olan tüm bilgiler dağıtım şirketi tarafından sağlanır. Finansman yönteminde ise dağıtım şirketi ile başvuru sahibi arasında tesis edilecek dağıtım varlıklarının maliyetinin finanse edilmesine ilişkin koşullarının yer aldığı bir sözleşme imzalanır. Bu yöntemde proje hazırlama sorumluluğu dağıtım şirketine aittir. (3) Bu durumda gerçekleşen yatırıma ait bedel, dağıtım şirketi tarafından bağlantı görüşünde verilen bağlantı talebinin karşılanabileceği tarihteki yıl içerisinde en fazla oniki aylık eşit taksitle, yatırımı yapan veya finanse eden gerçek veya tüzel kişiye, muhataba ulaşılamaması hâlinde tesisin bulunduğu yerdeki en yakın banka ya da PTT şubesine,  hak sahip veya sahipleri adına yatırılarak ödenir. Dağıtım tesisinin geçici kabulünün, dağıtım şirketinin bağlantıyı karşılayabileceğini öngördüğü tarihten sonra yapılması halinde ödeme geçici kabulün yapıldığı tarihi takip eden yıl içerisinde söz konusu dağıtım tesisinin bulunduğu yerlere ilişkin kullanım haklarının, geri ödemenin yapılacağı yıla kadar TEDAŞ adına temin edilememiş olması halinde ise ödeme, bu hakların tamamının TEDAŞ adına temin edildiği yılı takip eden yıl içerisinde yapılır. Dağıtım şirketi ilgili dağıtım tesisini, varlık kayıtlarına ödemenin yapıldığı tarihte ekler. Yapılacak olan yatırımla ilgili işin başlangıcından kesin kabulünün yapılmasına kadar gerçekleştirilecek iş ve işlemler, alınabilecek avanslar, yatırım bedelinin hesaplanması, ödenmesi ve alınacak teminatlar ile ilgili olarak dağıtım şirketleri tarafından teklif edilen ve Kurul tarafından onaylanan metodoloji kullanılır...". "Kullanıcı mülkiyetindeki elektrik tesislerinin dağıtım şirketince devralınması" başlıklı 37. maddesinin davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan halinde ise, "(1) Kullanıcı mülkiyetindeki elektrik tesislerinden aşağıdaki şartları taşıyanlar, Kurul tarafından belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde dağıtım şirketince devralınır: ...	b) Yeni bir bağlantı kapsamında ortak kullanıma konu olacak dağıtım tesisleri ile yeni bağlantı sebebiyle dağıtım tesisi kapsamına haline gelecek girecek tesisler,

c) Mevcut tesisi kullanacak şekilde iyileştirme ve/veya kapasite artış yatırımı gerektiren dağıtım tesisleri,
	ç) Dağıtım şirketince dağıtım şebekesi içinde başka bir amaçla da faydalanılmak üzere devralınması uygun görülen diğer dağıtım tesisleri. ...	(4) Bu madde kapsamında devralınacak tesislerin devir alma işlemlerinin başlatılması ile birlikte dağıtım şirketi tarafından bu tesislere yatırım yapılabilir ve bu tesislerden başka kullanıcıların bağlantı talepleri karşılanabilir." kurallarına yer verilmiştir. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME
	Düzenleyici kurumlar, ilgili bulundukları piyasada düzenleme ve denetleme görevi üstlenmekte olup, bu kuruluşların temel işlevi, toplumsal ve ekonomik hayatın temel hak ve özgürlükler ile yakından ilişkili alanlarındaki kamusal ve özel kesim etkinliklerini, birtakım kurallar koyarak düzenlemek, konulan kurallara uyulup uyulmadığını izlemek ve denetlemektir.  
	Sözlük anlamı ile "düzenli hale koymak, düzen vermek, tanzim ve tertip etmek" olarak tanımlanan "düzenleme", kamu hukukunda kural koyma ile eş anlamlıdır. Kural ise; sürekli, soyut, nesnel, genel (kişilik dışı) durumları belirleyen ve gösteren norm olarak tanımlanmaktadır. (ÖZAY İl Han, Günışığında Yönetim, İstanbul, 2017, s. 426). 
	İdarelerin düzenleme yapma yetkisine sahip olduğu alanlarda, bu alanları düzenleyici işlemler ile objektif bir şekilde düzenlemesi gerekmektedir. İdarelerin, işlem tesis ederken kendilerine Anayasa ve yasalarla çizilen çerçeve içinde takdir yetkilerini kullanmaları ve bu yetkilerini kullanırken kamu hizmetinin gereklerini ve  kamu yararını göz önünde bulundurmaları gerektiği açıktır. İdarelerin düzenleme yetkisinin, yasalarla getirilen hükümleri aşacak bir şekilde kullanılamayacağı idare hukukunun en temel ilkelerindendir.
	Gerek 6446 sayılı Kanun gerekse 4628 sayılı Kanun ile, elektriğin kaliteli, sürekli, ucuz, rekabete dayalı esaslar çerçevesinde çevreye zarar vermeyecek şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanması hedeflenmiştir. Davalı idare tarafından belirtilen hedeflerin sağlanması amacıyla, elektrik piyasasının denetlenip düzenlenmesine yönelik olarak 4628 sayılı Kanun ile kendisine tanınan alan ve sınırlar dahilinde düzenlemeler yapabileceği açıktır.
	Elektrik Piyasası Bağlantı ve Sistem Kullanım Yönetmeliği'nin 37. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Kullanıcı mülkiyetindeki elektrik tesislerinden aşağıdaki şartları taşıyanlar" ibaresi ile aynı fıkranın (b), (c) ve (ç) bentlerinin, 37. maddesinin 4. fıkrasının  incelenmesi : 
	Yönetmeliğin 37. maddesinde, kullanıcı mülkiyetindeki elektrik tesislerinin hangi koşullarda dağıtım şirketi tarafından devralınacağı ve devir işlemlerinin ne şekilde yapılacağı  belirlenmiştir.

Elektrik Piyasası Bağlantı ve Sistem Kullanım Yönetmeliği'nin 37. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Kullanıcı mülkiyetindeki elektrik tesislerinden aşağıdaki şartları taşıyanlar" ibaresi ile aynı fıkranın (b), (c) ve (ç) bentlerinin, 37. maddesinin 4. fıkrasının  incelenmesi : 
	Yönetmeliğin 37. maddesinde, kullanıcı mülkiyetindeki elektrik tesislerinin hangi koşullarda dağıtım şirketi tarafından devralınacağı ve devir işlemlerinin ne şekilde yapılacağı  belirlenmiştir. 
	Davacı tarafından, elektrik dağıtım tesisi kurmanın bir dağıtım faaliyeti olduğu ve bunun içinde dağıtım lisansı sahibi olunmasının gerekli olduğu,  elektrik dağıtım tesislerinin kullanıcı mülkiyetinde bulunması mümkün olmadığından kullanıcı mülkiyetindeki dağıtım tesislerinin elektrik dağıtım şirketlerince devralınmasının yönünde düzenleme yapılmasının da olanaklı olmadığı iddia edilmiştir. 
	Aktarılan düzenlemelerden, Elektrik Piyasası Bağlantı ve Sistem Kullanım Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 21. maddesinde öngörülen hallerde dağıtım tesislerinin kullanıcılar tarafından inşa edilerek dağıtım şirketlerine bedel karşılığında devredilebilmesine imkan tanındığı, halihazırda kullanıcı mülkiyetinde bulunan elektrik tesislerinden Yönetmeliğin 37. maddesinde belirtilen koşulları sağlayanların ise davalı idare tarafından belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde dağıtım şirketlerince devralınacağı anlaşılmaktadır.
	Bu itibarla, her ne kadar davacı tarafından dağıtım tesisleri ancak dağıtım lisansı sahibi şirketlerce kurulabileceğinden kullanıcı mülkiyetindeki dağıtım tesislerinin devrine ilişkin düzenlemenin yok hükmünde olduğu iddia edilmekte ise de, kullanıcı mülkiyetindeki dağıtım tesislerinin elektrik kullanmak isteyenlerin dağıtım sistemine bağlanabilmesi veya dağıtım sistemine bağlı kullanıcıların güç artışı taleplerinin karşılanabilmesi için, sistem kullanımı açısından kapasitenin yetersiz olması nedeniyle, genişleme yatırımı veya yeni yatırım yapılmasının gerekli olduğu hallerde dağıtım şirketi adına ve bedeli dağıtım şirketince sonradan ödenmek üzere inşa edildiği, bu durumun dağıtım şirketlerinin bütçe kısıtlarından ve tüketim noktasının dağıtım tesisine uzak olmasından kaynaklanabildiği, bu kapsamda söz konusu kısıtlamalardan etkilenmeksizin kısa sürede elektrik hizmetinden faydalanmak isteyen tüketicilerin alternatif bir çözüm olarak maliyeti karşılamak suretiyle sisteme bağlanabildiği, dava konusu düzenlemeler ile belirtilen sebeplerle veya farklı nedenlerle kullanıcılar tarafından inşa edilen dağıtım tesislerinin bedel karşılığında dağıtım şirketince devralınmasının ögörüldüğü anlaşıldığından, üst hukuk normları kapsamında çıkarılan Yönetmeliği'nin 37. maddesinin iptali istenilen hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Elektrik Piyasası Bağlantı ve Sistem Kullanım Yönetmeliği'nin 3. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin ve 10/B maddesinin:

Elektrik Piyasası Bağlantı ve Sistem Kullanım Yönetmeliği'nin 3. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin ve 10/B maddesinin: 
	Yönetmeliğin 3. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde bağlantı hattının tanımı yapılmış, 10/B maddesinde ise kullanıcıların dağıtım tesisine bağlantısının sağlanması için tesis edilecek bağlantı hattının ne şekilde ve kim tarafından inşa edileceği, bedelinin ne şekilde ödeneceği ve sair hususlar düzenlenmiştir.
	Davacı tarafından, dağıtım şirketlerinin dağıtım için yükümlendirildiği son noktanın tüketicinin mülkiyet sınırı olduğu, tüketicilerin mülkiyet sınırlarına dayanmayan ve hatta içerisine kadar ulaşmayan elektrik dağıtım tesisi veya uzantısı dağıtım şebekesi tanımının yapılmayacağı, bağlantı hattı olarak tanımlanan tesislerin kullanıcılar değil dağıtım şirketlerince tesis edilmesi gerektiği iddia edilmiştir. 
	Aktarılan düzenlemelerden, bağlantı hattına ilişkin düzenlemelerin ilk olarak 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesine 2016 yılında 6179 sayılı Kanun ile eklenen "Bağlantı tarifesi"  tanımı ile yapıldığı, ardından dava konusu Yönetmelikte bu konuda ayrıntılı düzenlemelere yer verildiği, bağlantı hattının esas itibarıyla tüketicilerin veya üreticilerin dağıtım şebekesine bağlanması için inşa edilen hattı ifade ettiği, bu hattın tüketici tarafından inşa edilebileceği gibi bedel karşılığında dağıtım şirketince de inşa edilebilmesinin öngörüldüğü ve bağlantı hattının bedeline esas itibarıyla tüketicinin katlanacağı anlaşılmaktadır. 
	Bu itibarla, dava konusu Yönetmelikte yer alan bağlantı hattına ilişkin tanım ve diğer düzenlemelerin 6446 sayılı Kanun'un 3. maddesinde yer alan dağıtım şebekesi tanımı ve 17. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendi gereğince yapıldığı, bu bakımdan davacının iddiasının aksine dağıtım tesisi tanımı içerisindeki dağıtım şebekesi ve bağlantı hattı ayrımının Kanun'da yer alan düzenlemelere dayandığı ve davacının iddiasının geçerli olmadığı, davacının dağıtım tesislerinin tamamının dağıtım şirketlerince inşa edilmesi gerektiği yönündeki iddiasının kabulü halinde ise kimi durumlarda arazi sınırları içerisinde inşa edilen kilometrelerce uzunluktaki bağlantı hattının yapım maliyetinin tarife yoluyla tüm abonelere yansıtılacağı göz önüne alındığında, dava konusu düzenlemeler ile tüketicinin özgür iradesi ve talebi ile maliyeti karşılanmak suretiyle kurulan bağlantı hattının mali yükümlülüğünün bütün dağıtım sistemi kullanıcılarına yansıtılmasının önlenmesinin de amaçlandığı anlaşıldığından, bağlantı hattına ilişkin mesafe sınırları, bağlantı hattı bedeli ile diğer usul ve esasları belirleyen dava konusu düzenlemelerin üst hukuk normlarına uygun olduğu ve söz konusu düzenlemelerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	30/12/2017 tarih ve 30286 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Kullanıcı Mülkiyetindeki Elektrik Tesislerinin Elektrik Dağıtım Şirketlerince Devralınmasına Dair Usul ve Esaslar"ın incelenmesi:

30/12/2017 tarih ve 30286 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Kullanıcı Mülkiyetindeki Elektrik Tesislerinin Elektrik Dağıtım Şirketlerince Devralınmasına Dair Usul ve Esaslar"ın incelenmesi: 
	Dava konusu Usul ve Esaslar ile Yönetmeliğin 37. maddesiyle davalı idareye verilen yetki kapsamında kullanıcı mülkiyetinde bulunan elektrik tesislerinin dağıtım şirketlerince devralınmasına ilişkin usul ve esaslar belirlenmiş, Usul ve Esaslar'ın 5. maddesinde tesislerin devir işleminin ne şekilde yapılacağına ilişkin düzenlemelere yer verilmiş ve devrin usul ve esaslarda belirlenen bedel üzerinden yapılacağı belirtilmiş, anılan maddenin 5. fıkrasında ise devralınacak tesisin yeni bir bağlantı kapsamında ortak kullanıma konu olacak dağıtım tesisi veya yeni bir bağlantı sebebiyle dağıtım tesisi kapsamında girecek bir tesis olması halinde bağlantı talebinde bulunan yeni kullanıcının bağlantı işlemlerinin, devir işlemlerinin başlaması ile devrin tamamlanmasını beklemeksizin gerçekleştirileceği ve devre rıza gösterilmesi halinde dağıtım şirketinin maliklere yapacağı devir talebine ilişkin bildirimin devir işlemlerinin başlaması olarak kabul edileceği, rıza gösterilmemesi halinde ise kamulaştırma prosedürünün kapsamında ilgili Kuruma yapılacak başvurunun esas alınacağına ilişkin düzenlemeye yer verilmiş, davacı tarafından devir işleminin kamulaştırma niteliğinde olması nedeniyle Kamulaştırma Kanunu'ndaki prosedürün uygulanması gerektiği ve devrin tamamlanması beklenmeksizin bağlantı işlemlerinin gerçekleştirilmesinin hukuka aykırı olduğu iddia edilmiştir.  
	Bu itibarla, halihazırda kullanıcı mülkiyetinde olan elektrik tesislerinden gerekli koşulları sağlayanların dağıtım şirketlerince devralınmasının zorunlu olduğu, davalı idare tarafından Yönetmelik ile verilen yetki kapsamında devir işlemlerine ilişkin usul ve esasların belirlendiği, davacı tarafından kullanıcı mülkiyetindeki tesislerin devrinde Kamulaştırma Kanunu hükümlerinin uygulanması ve devrin bu kapsamda yapılması gerektiği iddia edilmekte ise de,  kullanıcıların elektrik hizmeti talebinin daha hızlı karşılanması amacıyla devre rıza gösterilmesi halinde bağlantının devir işlemlerinin tamamlanması beklenmeden yapılması, devre rıza gösterilmemesi halinde ise kamulaştırma prosedürünün uygulanmasının öngörüldüğü, devir işlemi tamamlanıncaya kadar elektrik ihtiyacı olan üçüncü kişinin enerjiye erişiminin engellenmesi ya da yeni bir hat oluşturmak zorunda bırakılmasının hizmetin ekonomik ve çevreyle uyumlu bir şekilde sunulması ilkesi ile bağdaşmayacağı, bu bakımdan dava konusu düzenlemenin 6446 sayılı Kanun'da öngörülen elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli olarak sağlanması amacına uygun olduğu anlaşıldığından, Yönetmelik hükümleri ile verilen yetki kapsamında tesis edildiği anlaşılan dava konusu düzenlemede üst hukuk normlarına ve hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

13/12/2018 tarih ve 30624 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Hat Katılım Bedelinin Belirlenmesine Dair Usul ve Esaslar"ın incelenmesi: 
	Dava konusu Usul ve Esaslar ile Yönetmeliğin 10/B maddesi kapsamında kullanıcılar tarafından tesis edilen veya bedeli kullanıcılar tarafından ödenerek dağıtım şirketince tesis edilen bağlantı hattından başka bir kullanıcının faydalanması halinde bu kullanıcının bağlantı hattını tesis edilen veya bu hatta ilişkin bağlantı veya hat katılım bedeli ödeyen kullanıcıya bağlantı gücü ve mesafeye bağlı olarak ödenmesi öngörülen "hat katılım bedeline ilişkin" usul ve esaslar belirlenmiştir. 
	Bu itibarla, dava konusu Usul ve Esaslar ile Yönetmeliğin 10/B maddesinde tanımlanan hat katılım bedelinin hesaplanmasına ve ödenmesine ilişkin esasların belirlendiği, düzenleme ile bağlantı hattından faydalanan yeni kullanıcıların bağlantı bedeline de katlanması ve bağlantı bedelini ödeyen kullanıcıların maliyetinin paylaşılmasının amaçlandığı anlaşıldığından, davalı idareye verilen düzenleme yetkisi kapsamında tesis edilen Usul ve Esaslar'ın üst hukuk normlarına uygun olduğu ve söz konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
	Açıklanan nedenlerle;
	1. DAVANIN REDDİNE,
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
	3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen ...-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
	4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
	5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 11/11/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.