muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/18759, Karar No: 2024/19700, Tarih: 27.11.2024

Gizli tanık ...’un yukarıda yer verilen beyanlarına yansıdığı üzere, örgütün ayrılan kişileri yeniden kazanmaya çok önem verdiği ve temel politikalarından birisinin, daha önce “alan-içi” kategoride kodlanan kişilerden çeşitli sebeplerle örgütten ayrılanların tekrar örgüte kazandırılması amacıyla tek taraflı olarak, yoğun ve ısrarlı bir biçimde faaliyetlerde bulunmak olduğu, bu çerçevede ayrılan kişilerin takibinin yapıldığı, bu kişilerle temas kurulmaya çalışıldığı anlaşılmaktadır.
Bu çerçevede, daha önce "alan içi" kategoride kodlanan ve örgütün etki alanı içerisinde yer almak suretiyle örgütün yapı ve işleyişine dair bilgisi bulunan emniyet teşkilatı mensubu bir kamu görevlisinin, çeşitli sebeplerle örgütten ayrıldıktan sonraki dönemde  yeniden kazanılma faaliyetleri kapsamında örgüt görevlisi ile temasının sürüyor olması anlamına gelen “CA”, “CB”, “CC”  veya “SCA”, “SCB”, “SCC” şeklindeki kodlardan birisiyle  kodlanmış olmasının, örgüt ile iltisak ve irtibatını ortaya koymaya yeterli olacak nitelikte bir veri olduğu sonucuna varılmıştır.
Öte yandan, örgüt tarafından “CD” veya "SCD" ile kodlanmış olmanın sırasıyla, "Vasıfları itibari ile görüşme planlanan nitelikte, ancak şu an itibari ile irtibat olmayan", "boşta olan ve henüz stajyer (polis memuru} atanmamış" kişiyi; "CE" veya "SCE" ile kodlanmış olmanın "Örgüt üyesinin kendisini örgüt adına hatırlatmayacağı ancak beşeri irtibatını devam ettirebileceği, güven sorunu, karakter bozukluğu olan (satmaya matuf) kişiler veya artık başka bir cemaate kesin intisap etmiş", "örgüt mensuplarıyla örgüt adına olmadan ve örgüt ilişkisi hatırlatılmadan beşeri irtibatın devam ettirilmesi düşünülen" kişiyi; "DA" veya "SDA" ile kodlanmanın "Daha önce örgüt derslerine gelip gitmiş alan içi öğrencilerinden küsüp gelmeyenlerden örgüt aleyhinde çalışan, zarar vermek için konuşan..", "Eskiden örgüt ile bir şekilde irtibatı olan örgüt ile ilgili olumsuz düşünceleri olan" kişiyi; "DP" veya "SDP" ile kodlanmış olmanın "Daha önce örgüt derslerine gelip gitmiş alan içi öğrencilerinden küsüp gelmeyenler içinden, örgüte ters bakan ancak örgüte karşı eylemsiz olan", Eskiden örgüt ile bir şekilde irtibatı olan örgüte ters bakan, düşman olan ancak eylemsiz" kişiyi ifade ettiği anlaşılmaktadır.
Emniyet Genel Müdürlüğü personeli iken FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisaklı veya irtibatlı olduğu değerlendirilerek kamu görevinden çıkarılan kişilerin, aynı sebeple diğer kamu kuruluşlarındaki görevlerinden çıkarılan kişilerden farklılık arz eden yönü, emniyet personeli hakkında bizzat örgüt tarafından personelin süreç içinde örgütle ilişkisini ortaya koyan kodlama verilerinin bulunmasıdır.

Emniyet Genel Müdürlüğü personeli iken FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisaklı veya irtibatlı olduğu değerlendirilerek kamu görevinden çıkarılan kişilerin, aynı sebeple diğer kamu kuruluşlarındaki görevlerinden çıkarılan kişilerden farklılık arz eden yönü, emniyet personeli hakkında bizzat örgüt tarafından personelin süreç içinde örgütle ilişkisini ortaya koyan kodlama verilerinin bulunmasıdır.
Dairemizce, gizli tanık ...'dan elde edilen kodlama verilerinin emniyet personelinin FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibat ve iltisakının değerlendirilmesinde dikkate alınabilecek, hukuka uygun veri niteliğinde olduğu oybirliğiyle kabul edilmiştir. Dolayısıyla hukuka uygun kabul edilen verilerin bir parçası olan, kişinin örgütten ayrılmasını ifade eden kodlama verilerinin de geçerli ve güçlü bir delil olarak kabulü gerekmektedir. 
İltisak ve irtibat kavramları yargı yerince yorumlanırken, dava konusu işleme dayanak teşkil eden KHK'nın amacının anayasal düzene yönelik açık ve yakın tehlike arz edebilecek kişilerin kamu görevinden çıkartılması olduğunun göz önünde bulundurulması gerekir.	 Örgütle olan iltisak ve irtibatını kesmeksizin örgütsel faaliyetlere katılan kişiler anayasal düzene açık ve yakın tehlike oluşturmakta iken, hayatının belirli bir döneminde örgütle teması olmakla birlikte, daha sonra bağını kesen ve kimi zaman bağını kestikten sonra örgüte karşı tavır alan kişilerin anayasal düzene karşı açık ve yakın tehlike arz ettiğinden söz edilemez. 
Yukarıdaki değerlendirmelerin aksinin kabulü, örgütün etki alanı içerisinde olduğu anlamına gelen “alan-içi” kategoride kodlandığı tespit edilen ve son kodlaması da “alan-içi” olan kişilerle; gerek kendi gözlem ve tespitlerine dayalı olarak gerekse gizli tanık ...'un ifadesinde "...17/25 Aralık sürecinden sonra bilhassa polis memuru rütbesindeki personelde ... yoğun şekilde ayrılmalar söz konusu oldu..."  şeklinde belirtildiği üzere özellikle 17-25 Aralık 2013 tarihi sonrası kamu otoritesinin uyarılarını dikkate alarak, kendisini dini bir oluşum gibi takdim eden bu yapının farklı bir gündeminin olduğunun ayrımına varan ve kendi iradesiyle örgütten ayrılan, ayrıldıktan sonra da örgütün ısrarlı şekilde takip ve baskılarına rağmen bir daha örgütle teması olmadığı örgüt tarafından yapılan kodlama verisiyle doğrulanan ve gerek hakkındaki veri inceleme raporunun kurs taksidi, ofis, etüt kısımlarında ek veri olmayan, gerekse bakılmakta olan dosya kapsamında örgüt ile iltisaklı veya irtibatlı olduğunu gösterir nitelikte başka bilgi, belge veya tespit bulunmayan kişilerin, aynı muameleye tabi tutulmaları anlamına gelir ki, bu durum hem eşitlik, ölçülülük ve hakkaniyet ilkelerine, hem de anılan KHK'nın amacına aykırı olacaktır.

Bu itibarla, "alan içi" kategoride kodlanan ancak çeşitli sebeplerle örgütten ayrılan ve ayrıldıktan sonraki dönemde fiilen temasın kurulmadığını ifade eden "CD”, "CE", "DA", "DP", “SCD”, “SCE”, "SDA" veya "SDP" ile kodlanmış olan kişi hakkında, bu kodlamanın aksini ortaya koyan esasa etkili bilgi, belge veya tespit bulunmadıkça, bu kişinin örgüt ile irtibat ve iltisakının kesildiği sonucuna varılmıştır.
Son olarak, "ümit" kategorisini tanımlayan "C" kodu ile "serhat" kategorisini tanımlayan "SC" kodlarından birisiyle kodlanan, ancak bu kategoriler içerisindeki alt kodlardan birisiyle kodlandığı bilgisi bulunmayan kişilerin ise, yukarıda değinildiği üzere kişinin örgütle iltisak ve irtibatını gösterdiği değerlendirilen  “CA”, “CB”, “CC”  veya “SCA”, “SCB”, “SCC” alt kodlarıyla mı, yoksa iltisak ve irtibatını göstermeye yeterli görülmeyen "CD”, "CE","DA", "DP" veya “SCD”, “SCE”, "SDA", "SDP" şeklindeki kodlardan birisiyle mi kodlandığı tespit edilemediğinden, "C" veya "SC" ile kodlanmanın başka bilgi, belge veya tespitle  desteklenmedikçe, tek başına kişinin örgüt ile iltisak ve irtibatını ortaya koymaya yeterli olmayacağı anlaşılmaktadır.
Davacı hakkında düzenlenen 27/09/2022 tarihli veri inceleme raporunun "2015 Mart Alan" kısmında davacının "EA" olarak, "Alan" kısmında ise "SC" olarak kodlandığı bilgisine yer verilmiş olması, öte yandan gerek veri inceleme raporunun kurs taksidi, ofis, etüt başlıkları altında, gerekse dosya kapsamında, davacı hakkındaki "SC" kodlamasının aksini ortaya koyan esasa etkili bilgi, belge veya tespit bulunmaması karşısında, davacının örgüt ile irtibat ve iltisakının kesildiği ve bu nedenle dava konusu işlemin iptali gerektiği sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin temyiz isteminin reddiyle, dava konusu işlemin iptali ile davacının işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal ve özlük hakların yasal faizi ile birlikte ödenmesi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararının yukarıdaki gerekçeyle ONANMASI gerektiği oyuyla çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2020/5873, Karar No: 2024/5515, Tarih: 27.11.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas   No : 2020/5873
Karar No : 2024/5515                                                                                
DAVACI	: ... Derneği 
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: 1- ... Bakanlığı / ...
VEKİLİ	: Av. ...
2- ... Başkanlığı / ...
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN_KONUSU: 25/03/2010 tarih ve 27532 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği'nin ''Çocuklar için (Parapodium, Standing Table) başlıklı 7.3.12.G-1. maddesinin 1. fıkrasındaki ''Üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonucunda...'' ibaresi ile ''Nöroloji, Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon ve Ortopedi uzman hekimlerinin bulunduğu sağlık kurulu raporuna dayanılarak...'' ibaresinin, 1. bendindeki ''Bilinci açık ve kognitif fonksiyonları yerinde olan'', 2. bendindeki ''Baş kontrolü ve oturma dengesi olan'', 3. bendindeki ''Üst ekstremite motor fonksiyonları yerinde olan'', 4. bendindeki ''Progresif hastalığı olmayan'', 5. bendindeki ''Herhangi bir nedene bağlı yerleşmiş parapleji klinik tablosu olan; 2 yaş ve üzerindeki hastalara (8 yaş üstü hastalara standing table bedeli karşılanmaz)...'' ibarelerinin, 2. fıkrasındaki ''Parapodium, Standing Table, cihazları birlikte temin edilmez.'' ve 3. fıkrasındaki ''Ayrıca bu hastalara tekerlekli sandalye bedeli ödenmez.'' şeklindeki düzenlemelerin iptali istenilmektedir.

DAVACININ_İDDİALARI_	: Davacı tarafından, dava konusu Tebliğ'in 7.3.12.G-1. maddesinin 1. fıkrasındaki ''Üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonucunda...'' ibaresine yönelik olarak, Sağlık Bakanlığının 10/05/2010 tarihli cevabi yazısı uyarınca, Türkiye’nin 44 ilinde üniversite hastanesi olmadığı, 63 ilinde eğitim araştırma hastanesinin bulunmadığı, 41 ilinde ise ne eğitim araştırma ne de üniversite hastanesi bulunduğu, Sağlık Bakanlığına bağlı devlet hastanelerinde çalışan doktorların 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun uyarınca hastalıkları tedavi hakkını haiz bulundukları, yine Tıbbi Deontoloji Tüzüğü hükümleri gereği hekimin, tatbik edeceği tedaviyi tayinde serbest olduğu, bununla birlikte, söz konusu düzenleme neticesinde, sırf söz konusu hastanelerde çalışmadıkları için “Parapodium, Standing Table” kullanımını belirleme ve reçete etme konusunda söz konusu hekimlere kısıtlama getirildiği, özellikle uzun süredir kavşak tipi kas hastalığı olan yani omuz çevresi ve kalça çevresi kaslarında rahatsızlığı olan ve kalıtımsal bir hastalığı bulunan hastanın artık fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniğine yatırılması gerektiğine ilişkin tıbben ve bilimsel herhangi bir yatış endikasyonu gerekliliğinin bulunmadığı, ayakta dik pozisyonlandırma cihazlarının farklı fonksiyon, tip ve özellikte olduğu, hastanın yapısı ve vücut ölçülerine göre üreticiler tarafından hastalara temin edildiğini, bu cihazların hastane demirbaşında mevcut olmadığı, cihazın temini sonrasında hasta eğitiminin ayaktan verildiği ve bu eğitimin hasta yatışını gerektirmediği; ''Nöroloji, Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon ve Ortopedi uzman hekimlerinin bulunduğu sağlık kurulu raporuna dayanılarak...'' ibaresine yönelik olarak, üç uzmanlık branşının bir arada aranması şartını koşan söz konusu kısıtlayıcı koşulun, bilimsel dayanağının olmadığı, hastanın sağlık hizmetine ulaşmasını zorlaştırdığı, nöroloji ve ortopedi anabilim dalları tarafından mahkemelere cevaben düzenlenen bilimsel görüş yazılarında söz konusu cihazın hastaya verilmesinin uygun olup olmadığına karar verecek yetkili birimin fiziksel tıp ve rehabilitasyon anabilim dalı olduğunun belirtildiği; 1. bendindeki ''Bilinci açık ve kognitif fonksiyonları yerinde olan'', 2. bendindeki ''Baş kontrolü ve oturma dengesi olan'', 3. bendindeki ''Üst ekstremite motor fonksiyonları yerinde olan'', 4. bendindeki ''Progresif hastalığı olmayan'', 5. bendindeki ''Herhangi bir nedene bağlı yerleşmiş parapleji klinik tablosu olan; 2 yaş ve üzerindeki hastalara (8 yaş üstü hastalara standing table bedeli karşılanmaz)..

. bendindeki ''Bilinci açık ve kognitif fonksiyonları yerinde olan'', 2. bendindeki ''Baş kontrolü ve oturma dengesi olan'', 3. bendindeki ''Üst ekstremite motor fonksiyonları yerinde olan'', 4. bendindeki ''Progresif hastalığı olmayan'', 5. bendindeki ''Herhangi bir nedene bağlı yerleşmiş parapleji klinik tablosu olan; 2 yaş ve üzerindeki hastalara (8 yaş üstü hastalara standing table bedeli karşılanmaz)...''  ibarelerine yönelik olarak, özellikle çocukların ruhsal  ve fiziksel gelişimleri açısından yaşam standartlarını yükseltecek düzenlemeler yapılırken bilimsel veriler ışığında hareket edilmesi gerektiği, hastalığın ilerlemesi, çocuğun iyileşmesi açısından hangi cihazların kullanılması gerektiğinin sorumlu hekimce belirleneceği, Tebliğ hükmü ile hekim yetkisinin kısıtlanmaması ve kesin ifadeler kullanılmasından kaçınılması gerektiği, bilimsel verilerin bu hastalık grubundaki çocukların genelde serebral palsili çocuklar olduğu ve büyük kısmında baş kontrolü, oturma dengesi ve mental fonksiyonlarının yeterli olmadığı, bu sebeple söz konusu Tebliğ kapsamına girecek çocuğun hemen hemen bulunmadığı, her hastanın fiziki durumunun, kapasitesinin ve  tıbbi teknolojik destek ihtiyacının farklı düzeyde olduğu, bu bakımdan söz konusu  sandalyeye ihtiyacı olan çoğu hastanın üst ekstremite motor fonksiyonlarının kısmen veya tamamen kısıtlanmış olabileceği, ancak bu durumun bu hastaların söz konusu cihaza ihtiyacı olmadığı anlamına gelmediği, pek çok progresif hastalığın ayakta durma ve mobilizasyon ihtiyacı olduğunun bilimsel bir gerçek olduğu;  2. fıkrasındaki ''Parapodium, Standing Table, cihazları birlikte temin edilmez.'' cümlesine yönelik olarak, özellikle çocukların ruhsal  ve fiziksel gelişimleri açısından yaşam standartlarını yükseltecek düzenlemeler yapılırken bilimsel veriler ışığında hareket edilmesi gerektiği, Tebliğ hükmü ile hekim yetkisinin kısıtlanamayacağı;  3. fıkrasındaki ''Ayrıca bu hastalara tekerlekli sandalye bedeli ödenmez.''  cümlesine yönelik olarak, ayakta dik durma parapodium cihazı ile tekerlekli sandalyenin birebir aynı amaca yönelik aynı işlevi gören ve birbirinin yerini tutan aletler olmadığı ileri sürülmektedir.

DAVALILARIN SAVUNMALARI: Davalı idareler tarafından, söz konusu cihazın reçete edilmesi şartlarından birinin üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması olduğu, rehabilitasyon hizmetlerinin bir ekip çalışması ile hastaya sunulduğu, belirtilen üniversite ve eğitim araştırma hastanelerinde söz konusu hususlarda hastanın nörolojik, psikolojik, fiziki durumu gibi pek çok durumunu aynı anda değerlendirecek uzmanların bir arada olması ve gerektiğinde söz konusu uzmanların yardımını almasının söz konusu cihaza hastanın adaptasyonuna daha çok yardımcı olacağı, rehabilitasyon alanında kullanılan birçok cihazda olduğu gibi tedavi programının uygulanması sırasında hastanın söz konusu cihaza ihtiyacı olup olmadığı, cihaz kullanımın hastaya uygunluğunun değerlendirilmesi ve sonrasında rapor edilmesi, cihazın alımını takiben uygulama ve eğitimin yapılmasının uygun görüldüğü, söz konusu cihazın kullanımının hasta için uygun olup olmadığı ve reçete etme bakımından fiziksel tıp ve rehabilitasyon hekiminin yetkili olduğu, bununla birlikte söz konusu hekimlerin bunu yaparken pek çok branştan (nöroloji, ortopedi, psikiyatri vb.) konsültasyon istediği, o yüzden üniversite hastaneleri ve eğitim araştırma hastanelerinde çalışan hekimlerce söz konusu hastanın değerlendirilmesinin hasta bakımından daha faydalı olduğu, cihaz kullanımının bilimsel öncelik olarak kişinin dik pozisyonda, üst ekstrimitelerini yani kollarını kullanarak yerine getirebileceği günlük yaşam aktivitelerini yapabilmesine yardımcı olmayı amaçladığı, bu nedenle hastanın kollarını kullanabilmesi gerektiği ve cihazın manuel kalkış manuel sürüş tipinin ilgili ödeme şartlarında progresif hastalığının bulunmaması ve klinik tablonun yerleşmiş parapleji tablosu olması koşullarının bilimsel kullanım amaçları ile ters düşmediği, 8 yaş ve üzeri hastalara parapodium cihazının kullanılmasının uygun görüldüğü,  19/12/2008 tarihinde toplanan Bilimsel Komisyon tarafından da bu hususun tutanak altına alındığı, söz konusu tutanağın 7. maddesi nedeniyle parapodium kullanıcılarına standing table cihazı bedelinin ödenmediği, bu hastalara ayrıca tekerlekli sandalye (özellikli, özelliksiz, akülü) ayakta dik durma bedelinin ödenmeyeceğinin kararlaştırıldığı, parapodium cihazı ile standing table cihazının birebir aynı amaca yönelik aynı işlevi gören ve birbirinin yerini tutan aletler olmadığı, parapodiumun yetersizliğin ciddiyetine bağlı olarak fonksiyonel olarak yürüyemeyecek çocuklar için uygun bir ortez olduğu, en sık 2,5 - 5 yaş arasında reçete edildiği, her iki cihazın fonksiyonu farklı olmakla birlikte, parapodium kullanımının standing table sonrası aşama olduğu, her iki ortezin aynı anda reçete edilmesinin bilimsel olarak uygun görülmediği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesine göre Danıştay’ın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davalarda, temyiz incelemesi sonucu bozulan kararlar üzerine, Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurullarının kararlarına uyulması zorunlu olduğundan bozulan kısımla sınırlı olarak davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: ...
DÜŞÜNCESİ	: 25.3.2010 tarih 27532 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği'nin ''Çocuklar için (Parapodium, Standing Table) başlıklı 7.3.12.G-1. maddesinin 1. fıkrasındaki ''Üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonucunda...'' ibaresi ile ''Nöroloji, Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon ve Ortopedi uzman hekimlerinin bulunduğu sağlık kurulu raporuna dayanılarak...'' ibaresinin, 1. bendindeki ''Bilinci açık ve kognitif fonksiyonları yerinde olan'', 2. bendindeki ''Baş kontrolü ve oturma dengesi olan'', 3. bendindeki ''Üst ekstremite motor fonksiyonları yerinde olan'', 4. bendindeki ''Progresif hastalığı olmayan'', 5. bendindeki ''Herhangi bir nedene bağlı yerleşmiş parapleji klinik tablosu olan; 2 yaş ve üzerindeki hastalara (8 yaş üstü hastalara standing table bedeli karşılanmaz)...'' ibaresinin, 2. fıkrasındaki ''Parapodium, Standing Table, cihazları birlikte temin edilmez.'' ve 3. fıkrasındaki ''Ayrıca bu hastalara tekerlekli sandalye bedeli ödenmez.'' kurallarının iptali istenilmektedir.
1219 sayılı Tababet Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun ve 6023 sayılı Türk Tabipleri Birliği Kanununa dayanılarak çıkarılan Tıbbi Deontoloji Tüzüğü hükümlerinin değerlendirilmesinden hekimin muayene ve tetkiklerini yapmak suretiyle hastaya uygulayacağı tedaviyi mesleki bilgisi ve vicdanı ile belirleyeceği, hastanın iyileşmesini sağlayacak ilaç ve diğer tıbbi malzemeyi reçete etme yetkisinin, hastaya uygulanan tedavinin ayrılmaz bir parçası olduğu, bir başka ifade ile hekimin hastalığın tedavisi için gerekli olan ilaç ve diğer tıbbi malzemeyi reçete etme yetkisinin de bulunduğu sonucuna ulaşılmaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa göre genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişiler, kurumca sağlanan sağlık hizmetinden genel sağlık sigortası primi, katılım payı ve ilave ücret ödemek şartıyla yararlanmaktadır. Genel sağlık sigortası prim gelirlerinin sağlık hizmetinin finansmanında etkin bir şekilde kullanılabilmesini sağlamak amacıyla kurumca alınacak tedbirlerin veya yapılacak düzenlemelerin, hastanın sağlık hizmetine erişim hakkını engelleyecek nitelikte olmaması gerekir. Aksi yöndeki bir uygulama Anayasa ile güvence altına alınmış olan sağlıklı yaşam hakkına ve sosyal devlet ilkesine aykırı olur. Bir başka ifade ile hekim veya sağlık kurulu raporu ile hastanın tedavisinde kullanılması zorunlu görülen ve hasta tarafından bedeli ödenerek piyasadan temin edilen ortez, protez ve diğer tıbbi malzeme bedelinin kurumca ödenmemesi suretiyle tedavi giderlerinin hasta ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin üzerinde bırakılmasına olanak bulunmamaktadır.
Bu durumda, hekim tarafından yapılan muayenede hastalığı veya sakatlığı farklı olan, dolayısıyla her hastanın yaşına ve gereksinimlerine uygun cihaz ile ilgili olarak sağlık kurulu raporu düzenleme veya bu rapora dayanılarak hekimin ilgili cihazı reçete etme yetkisini sınırlandıran Tebliğin 7.3.12.G-1. maddesinin 1. fıkrasının 5. bendinde yer alan ''(8 yaş üstü hastalara standing table bedeli karşılanmaz)'' ibaresi hukuka uygun görülmemektedir. 
2- Davacı tarafından ileri sürülen hususlar, Tebliğin 7.3.12.G-1. maddesinin yukarıda belirtilen kısmı hariç, diğer kısımları tıbbi malzemenin en uygun şekilde temininin sağlanması açısından hekim görüşünü temel alan bir kontrol mekanizması kurulmasına yönelik olduğundan hukuka aykırı olmayan bu hükümler yönünden davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.	
Açıklanan nedenlerle, 25.3.2010 tarih ve 27532 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin 7.3.12.G-1. maddesinin 1. fıkrasının 5. bendinde yer alan ''(8 yaş üstü hastalara standing table bedeli karşılanmaz)'' ibaresinin iptali,  bu ibare dışındaki dava konusu diğer kısımlar için davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Diaresinin 25/11/2015 tarih ve E:2013/2590, K:2015/7985 sayılı dava konusu düzenlemelerin kısmen iptali kısmen davanın reddi yolundaki kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 17/01/2019 tarih ve E:2016/3359, K:2019/101 sayılı kararı ile kısmen onanmasına, kısmen bozulmasına karar verilmesi üzerine, bozulan kısımla sınırlı olarak gereği yeniden görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Diaresinin 25/11/2015 tarih ve E:2013/2590, K:2015/7985 sayılı dava konusu düzenlemelerin kısmen iptali kısmen davanın reddi yolundaki kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 17/01/2019 tarih ve E:2016/3359, K:2019/101 sayılı kararı ile kısmen onanmasına, kısmen bozulmasına karar verilmesi üzerine, bozulan kısımla sınırlı olarak gereği yeniden görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
Dava; 25/03/2010 tarih ve 27532 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği'nin ''Çocuklar için (Parapodium, Standing Table) başlıklı 7.3.12.G-1. maddesinin 1. fıkrasındaki ''Üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonucunda...'' ibaresi ile ''Nöroloji, Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon ve Ortopedi uzman hekimlerinin bulunduğu sağlık kurulu raporuna dayanılarak...'' ibaresinin, 1. bendindeki ''Bilinci açık ve kognitif fonksiyonları yerinde olan'', 2. bendindeki ''Baş kontrolü ve oturma dengesi olan'', 3. bendindeki ''Üst ekstremite motor fonksiyonları yerinde olan'', 4. bendindeki ''Progresif hastalığı olmayan'', 5. bendindeki ''Herhangi bir nedene bağlı yerleşmiş parapleji klinik tablosu olan; 2 yaş ve üzerindeki hastalara (8 yaş üstü hastalara standing table bedeli karşılanmaz)...'' ibarelerinin, 2. fıkrasındaki ''Parapodium, Standing Table, cihazları birlikte temin edilmez.'' ve 3. fıkrasındaki ''Ayrıca bu hastalara tekerlekli sandalye bedeli ödenmez.'' kurallarının iptali istemiyle açılmıştır.
Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 25/11/2015 tarih ve E:2013/2590, K:2015/7985 sayılı kararıyla, dava konusu Tebliğ'in  7.3.12.G-1. maddesinin 1. fıkrasının 5. bendinde yer alan ''(8 yaş üstü hastalara standing table bedeli karşılanmaz)'' ibaresi ile 3. fıkrasındaki ''Ayrıca bu hastalara tekerlekli sandalye bedeli ödenmez.'' kuralının iptaline; Tebliğ'in dava konusu diğer kısımları bakımından davanın reddine karar verilmiştir.