muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6344, Karar No: 2013/9133, Tarih: 03.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6344 E.  ,  2013/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OSMANİYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/09/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davacı ve davalı H..H.. N. vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar M..K.. ve A..B..yönünden açılan davanın reddine, davalı H..H.. N.yönünden ise elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kayden davacıya ait çekişme konusu 673 ada 1,2 ve 3 numaralı parseller ile 674 ada 1 ve 2 numaralı parsellerde davalı H.. H.N..ın kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan herhangi bir hakkı olmadığı halde dava konusu taşınmazları diğer davalılara kiraya vermek suretiyle tasarrufunda bulundurduğu belirlenmek ve benimsenmek suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davalılar M..ile A..'in, kullandıkları yerleri davalı H.. H..N.dan kiraladıklarını ve iyiniyetli olduklarını savundukları anlaşılmakta ise de, taşınmazlarda hiçbir hakkı bulunmayan H. H..'in sözleşmeleri kayıt malikine vekaleten yaptığına dair iddia bulunmadığından, anılan kira sözleşmelerinin kayıt maliki olan davacıyı bağlamayacağı açıktır. Bu durumda , diğer davalıların da çekişme konusu taşınmazları haklı ve geçerli bir neden olmaksızın tasarruflarında bulundurdukları ve işgalci oldukları gözetilerek, elatmanın önlenmesi isteğinin bu davalılar bakımından da kabulü gerekirken, davacı için geçerliliği bulunmayan kira sözleşmesi uyarınca tahliye davası açmakta muhtariyetine karar verilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan ecrimisil; kötüniyetli zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu bir şeyi haksız olarak alıkoyması nedeniyle kayıt malikine ödemekle yükümlü olduğu en azı kira geliri, en çoğu ise mahrum kalınan gelir kaybı olan bir tür haksız kullanım tazminatıdır. Açıklanan bu tanıma göre, bir taşınmazı haksız olarak kullanan ya da başkasına kullandıran kişinin ecrimisille sorumlu olacağı açıktır.

Somut olayda, davalılar M.. ile A..in 3091 sayılı Kanuna göre yapılan soruşturmada beyanlarının alındığı ve bu soruşturma ile davacının malik olduğunu bildikleri ya da bilebilecek durumda oldukları açıktır. Kiracı olduğunu savunan davalıların gerçek maliki öğrendikleri andan itibaren iyiniyetleri sona erer.

Somut olayda, davalılar M.. ile A..in 3091 sayılı Kanuna göre yapılan soruşturmada beyanlarının alındığı ve bu soruşturma ile davacının malik olduğunu bildikleri ya da bilebilecek durumda oldukları açıktır. Kiracı olduğunu savunan davalıların gerçek maliki öğrendikleri andan itibaren iyiniyetleri sona erer.

O halde, davalıların birden fazla olduğu ve herkesin işgal ettiği alan nedeniyle ecrimisilden sorumlu olacağı , taşınmazı kiraya vererek tasarruf eden H..H..'in de onlarla birlikte sorumlu olacağı gözetilerek,davalılar M.. ile A..'in kullandıkları bölümler ile bu bölümlerin ayrı ayrı getireceği ecrimisil miktarlarının emsal araştırması da yapılarak tespiti ve tespit edilecek ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11130, Karar No: 2024/3839, Tarih: 30.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/11130 E.  ,  2024/3839 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/359 E., 2023/210 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1.Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2013 tarihli ve 2012/186 Esas, 2013/288 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine dair kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2021/5782 Esas, 2022/6818 Karar sayılı kararıyla hükümlerin "...Olayın intikali, mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın mağdurenin doğurduğu çocuğun biyolojik babası olup olmadığının tıbben tespitinden sonra hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Bozma üzerine İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçları işlediğinin mağdurenin beyanlarıyla sabit olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçları işlediğinin mağdurenin beyanlarıyla sabit olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24851, Karar No: 2016/3775, Tarih: 03.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/24851 E.  ,  2016/3775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Katılanın konutuna pencere demir korkulukları kesilmek suretiyle girilerek, televizyon, fotoğraf makinesi, CD çalar, kaset çalar ve kameranın çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, ... Emniyet Müdürlüğü'nün 25/02/2013 tarihli uzmanlık raporuna göre PVC çerçeveli sineklik üzerinde tespit edilen parmak izinin katılan ve kızına ait olmadığının, farklı bir kişiye ait olduğunun belirtilmesi karşısında, olay yerinden alınmış parmak izlerinin sanıklardan alınacak izlerle mukayesesi yaptırıldıktan sonra, sanıkların hukuki durumunun tespit edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/525, Karar No: 2014/12976, Tarih: 24.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/525 E.  ,  2014/12976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20383, Karar No: 2012/24888, Tarih: 04.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20383 E.  ,  2012/24888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, ayıplı hizmet nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, hüküm Tüketici Mahkemesince verilmiştir. Hakimin nitelendirmeside bu yöndedir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/334, Karar No: 2012/7845, Tarih: 15.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/334 E.  ,  2012/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İscehisar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.04.2010 tarih ve 2003/138-2010/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bono alacağının tahsili için gerçek kişi davalılar aleyhine icra takibi başlatılmış ise de, takip konusu alacağın cebri icra yoluyla dahi tahsil edilemediğini, aynı takip dosyası kapsamında davalı gerçek kişilerin davalı şirket nezdindeki hisseleri üzerine haciz konulduğunu, davalılara borcun ödenmemesi halinde şirketin feshinin istenebileceğinin ihbar edilmesine rağmen geçen 6 aylık yasal sürede borcun ödenmediğini belirterek davalı şirketin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin davacıya borcunun bulunmadığını, bu hususta menfi tespit davası açtıklarını, bu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şirkette bilfiil uygulanmış bir haczin söz konusu olmadığı, ticaret sicil memurluğuna yazılan yazının şirket dosyasına eklenmesi ile haczin tatbik edildiğinin kabul edilemeyeceği, haczin pay defterine işlenmediği, ortada geçerli bir haciz işleminin bulunmadığı, TTK'nun 522. maddesinin uygulanabilir hale gelmediği, haciz yazılarının İİK'nun 94. maddesindeki değişiklikten önceki tarihli olduğu, dolayısıyla salt haciz yazısının şirkete ulaşması ile haczin gerçekleştiğinin düşünülemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

#
Yargıtay — Esas No: 2015/3121, Karar No: 2015/5367, Tarih: 09.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3121 E.  ,  2015/5367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili arsa maliki ile yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşme yapıldığını, yüklenicinin yükümlülüklerini yerine getirmediğini, inşaatta sözleşmeye aykırı, eksik ve hatalı imalat olduğunu, bunların mahkeme aracılığıyla tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sözleşmeye aykırı işler sebebiyle 25.000,00 TL, daire ve dükkanların geç tesliminden dolayı 5.000,00 TL tazminat ve 70.000,00 TL cezai şart olmak üzere toplam 100.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş; karşı davadaki tazminat taleplerinin reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, teslim süresinin asıl sözleşme ile belirlendiğini, ilk sözleşmenin yapılmasından sonra davacının kat irtifakı gibi işlemler için 2006 yılında vekalet verdiğini, 19.09.2007 tarihinde de müvekkilini azlettiğini, müvekkilinin daire satamaması nedeniyle, finansman sıkıntıları yaşamaya başladığını, davacıya düşen daireler yapılıp teslim alındığı için davalı şirkete düşen tapuların verilmiş olduğunu, davacının teslim aldığı bir kısım daireleri satmış ve kiraya vermiş olduğundan bunlarla ilgili herhangi bir talepte bulunamayacağını savunarak, davanın reddini istemiş; karşı dava dilekçesinde ise, müvekkilinin vekaletten azledilmesi ve hakkında olumsuz propaganda yapılması sonucu daire satışının engellenmesi nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL cezai şart, dairelerin sözleşmede belirlenenden daha büyük yapılması ile daha kaliteli imalat yapılmasına dayalı şimdilik 5.000,00 TL ayrıca dairelerin vaktinden önce teslim edilmesi sebebiyle davacının yararlandığı kira bedeli olarak şimdilik 1.000,00 TL olmak üzere toplam 11.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki 13.11.2006 tarihli sözleşme ve 17.07.2008 tarihli ek sözleşme gereğince davacı arsa sahibine teslim edilen dükkan ve dairelerdeki eksik ve kusurlu işlerin dava tarihi itibariyle bedelleri toplamının 100.176,76 TL olduğu, dairelerin süresi içerisinde teslim edilmiş olması nedeniyle kira bedeli talep edilemeyeceği, ancak iskân ruhsatı olmadığı için kiraya verilemeyen E blok altındaki 1 adet dükkan için davacı arsa sahibi lehine 01.12.2009 tarihinden dava tarihine kadar 21.800,00 TL kira bedeli talep edilebileceği, taraflarca sözleşmenin 6. maddesine göre cezai şart talep etmiş ise de, cezai şartın sadece karşı tarafın sözleşmeden cayması ve işin yapılmasına veya ilerlemesine mani olması halinde geçerli olduğu, cezai şart taleplerinin yerinde olmadığı, yüklenicinin daha pahalı, sözleşmeden farklı ve daha kaliteli imalatına rastlanmadığı, tazminat isteminin yerinde olmadığı, ancak arsa malikine verilen bazı dairelerin daha büyük olduğu, 59.257,90 TL talep edebileceği, erken teslim nedeniyle arsa malikinin elde ettiği gelire yönelik talebin yerinde olmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne, taleple bağlı kalınarak eksik ve ayıplı işler bedeli olarak 25.000,00 TL ve gecikmeden dolayı kira kaybı nedeniyle 5.000,00 TL'nin tahsiline, cezai şart talebinin reddine; karşı davanın kısmen kabulüne taleple bağlı kalınarak 5.000,00 TL fazla imalat bedelinin tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Asıl davada; dava konusu gecikme tazminatı talebi kapsamında, arsa malikine düşen E blokta yer alan işyeri yönünden, yapı kullanma ve çalışma ruhsatı alınmadan taşınmazın fiilen kullanılamayacağı ve bu belgelerin de alınmadığına işaret edilerek, teslimi gereken tarihten dava tarihine kadar olan dönem için gecikme tazminatı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ne var ki; yüklenici tarafından bu bölümün, arsa sahibince kiraya verilerek gelir elde edildiği savunulmuştur. Yargıtay ve Dairemizin istikrarlı içtihatları uyarınca, arsa sahibinin bizzat veya diğer şekillerde tasarruf etmeye başladığı bağımsız bölümler için gecikme tazminatı talep etmesi mümkün değildir. Somut uyuşmazlık açısından da az yukarda ifade edilen savunma üzerinde durularak, arsa sahibinin, eğer bu bölümün tasarrufuna bırakıldığı tarafların sunacakları delillerden anlaşıldığı takdirde, belirlenecek tarihe kadar gecikme tazminatı hesabı yapılması gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yine asıl davada; eksik ve ayıplı işlerin giderilme bedeli kabul edilerek hüküm altına alınmakla beraber, talebin esas itibariyle dava tarihinden önce yaptırılan tespite dayalı olduğu, buna göre değerlendirme yapan hükme esas alınan asıl ve ek bilirkişi raporlarında eksik ve hatalı değerlendirmeler bulunduğu görülmüştür. Tespit raporunda, binaların dış cephe ısı yalıtımının yapılmadığı, F ve G blok oda ve mutfak pencerelerinin küçük yapıldığı, F ve G blok sığınak duvarlarının 75 cm taş duvar yapılacağı kararlaştırılmışken yığma tuğla yapıldığı belirtildiği halde bu hususlarda bilirkişi raporlarında herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır. E blok mimari projesinde elektrik pano ve hidrofor odası zeminlerinin mermer olmasına rağmen, fayans yapılmasının kullanım açısından fark yaratmayacağı belirtilmesi doğru olmamıştır. Aynı blokta mermer merdiven kırıklarının bulunduğu, yine dış cephede çatlaklar olduğu ileri sürülmesine rağmen yeterli şekilde değerlendirme yapılmadığı görülmüştür. Yine, tespit raporunda E blok elektrik tesisatının yeterli olmadığı belirtilmiş ve bilirkişi ana raporunda ise bu konuda elektirik mühendisinden rapor alınması gerektiği belirtilmesine rağmen, hiçbir inceleme yapılmamıştır. Ana ve ek sözleşmelerde merdiven ve balkon korkuluklarının krom-nikel yapılması öngörülmesine rağmen, E blokta alüminyum, F ve G bloklarda ise demirden yapıldığı tespit edilmiş ancak, F ve G bloklardan yükleniciye ait bağımsız bölümler bulunması nedeniyle hesabın buna göre yapılması gerektiğine dair savunma üzerinde de durulmamış, hüküm yerinde bu hususlarda bir değerlendirme yapılmamıştır. Karşı davada ise yüklenici, arsa sahibinin bağımsız bölümlerini büyük yaptığını ileri sürerek bedelin tahsilini istemiş ve bilirkişi kurulu tarafından belirlenen bedel hüküm altına alınmışsa da; Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamasına göre, büyük veya fazla alan nedeniyle yüklenici yararına hüküm kurulabilmesi için bu tür bir imalatın sadece arsa sahibi yararına yapılmış olması gerekmekte olup, aynı büyümeden yüklenicinin kendi dairelerinde de bulunması halinde bu istemin reddi gerekir. Oysa mahkemece, bu talebin kabulüne karşın, belirtilen yönde bir inceleme yaptırılmadığı görülmektedir.

Değinilen hususlar dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6298, Karar No: 2020/2728, Tarih: 25.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6298 E.  ,  2020/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 52, 53. maddesi gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın bir süredir katılanın yanında şoför olarak çalıştığı, katılanın hayvan alacağını öğrenince kendi dayısının satılık hayvanları olduğunu onlardan satın alabileceğini söyleyip katılan ile ...’a gittikleri, ...köyüne yaklaştıkları esnada sanığın aracı durdurup burdan öteye araç yolu yok, dayım parayı görmezse ikna olmaz siz bana parayı verin ben dayıma göstereyim inansın sonra da hayvanları araca yükleriz diyerek buna inanan katılandan yanında hayvanların alım satımı için yanında getirdiği 55.000 TL parayı aldığı ve sonrasında hayvanları da getirmeyerek ortadan kaybolup katılanı dolandırdığı, tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.