muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15083, Karar No: 2015/12269, Tarih: 07.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15083 E.  ,  2015/12269 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Yalova Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2013/228-2014/61

DAVACI : N.. E.. ve Arkadaşları.

DAVALI : Orman Yönetimi

DAHİLİ DAVALI : O.. B..

Taraflar arasında görülen orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 09/10/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile Y.. ili, Ç.. ilçesi, D.. köyü, 128 ada 65 ( eski 692), 128 ada 66 ( eski 703) parsel sayılı sırasıyla 3013 m2, 14367 m2 yüzölçümlü taşınmazların öncesi itibarıyla ormanla ilgisi bulunmadığı halde orman sınırları içinde bırakıldığını ve bu çalışmanın 09.09.2013 tarihinde ilân edildiğini bildirerek sınırlamanın iptaline ve taşınmazların orman olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve 2/B çalışmasına itiraza ilişkindir.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 2005 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanuna göre yapılan makiye ayırma işlemi, 09.09.2013 tarihinde ilân edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 2005 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanuna göre yapılan makiye ayırma işlemi, 09.09.2013 tarihinde ilân edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazların 1948 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2013 yılında yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B uygulamasında da baştan beri olduğu gibi orman sınırı içinde bırakıldığı, bu bölümlerle ilgili yeni bir orman sınırı içine alma işleminin bulunmadığı, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmeliğin 44. ve 25523 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işleminin de davacılara yeni dava hakkı vermeyeceği, ilk orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kadastro mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekâlet ücreti hesaplanmış olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak, bunun yerine "3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince takdir edilen 500.-TL maktu vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalılara müştereken verilmesine" ibareleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/12/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19931, Karar No: 2012/5869, Tarih: 01.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/19931 E.  ,  2012/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takibe ilişkin örnek 10 nolu ödeme emri tebligatının usulsüzlüğüne yöneliktir.

Mahkemece tebligatın usulüne uygun olup olmadığı tespit edilmeli, 7201 Sayılı Yasanın 32.maddesi de gözetilerek bir karar verilmelidir. Takibe yönelik bir itirazda bulunulmaması adı geçenin tebligatın usulsüz olduğu yönündeki isteminin incelenmesini engellemez. Zira bu durumda borçlunun takip kesinleşmeden önce yapılan hacizlerin kaldırılması, mal beyanında bulunma süresi gibi nedenlerle böyle bir talepte bulunmakta hukuki yararı vardır (HGK'nun 27.06.2001 tarih ve 2001/12-543 E, 2001/560 K).

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13339, Karar No: 2018/8311, Tarih: 27.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/13339 E.  ,  2018/8311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili,davalıların,maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araç ile davacı ...’nın sevk ve idaresinde olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucunda ...,...,... 'in hayatını kaybettiğini, müvekkillerinden ...'in ağır olmakla birlikte ... 'in yaralandığını, ... ile ...'nın hafif şekilde yaralandığını, kazada müvekkili ...'in boynundan aşağısını hareket ettiremeyecek şekilde omuriliğinden sakatlandığını ve sürekli bakıma muhtaç hale geldiğini, müvekkili ...'in bu nedenle çocukları Ayça ve ... 'in bakımını da sağlayamadığını, ... in de kazada yaralandığını ve özellikle yüzünde kalıcı izler kaldığını, müvekkili ...'nın babası ... ve annesi ... ile kız kardeşi ... hayatını kaybettiklerini, müvekkilinin aynı kazada anne, baba ve kızkardeşini kaybetmiş olmanın tarifi imkansız acısı içinde olduğunu, bir anda tüm ailesini kaybettiğini, yeğenleri Ayça ve ...'in bir anda yetim kaldıklarını, eniştesi ...'in sürekli bakıma muhtaç olmak üzere felç geçirdiğini, müvekkili ...'nın da ...'in kız kardeşi olduğunu, ...'nın da kazada yaralandığını, bacağında

platin olduğunu, tekrar ameliyat olması gerektiğini, kazada kayınvalidesi, kayınpederi ile görümcesi ... kaybettiğini, yeğenlerine eşi ile birlikte bakmakta olup manevi yıkıma uğradığını, müvekkili ...,..., Ayça ve ... ve eşi ...'nın tedavisi, vefat eden ...,...'in cenaze işlemleri ile ilgili harcamalar yapmış olup tedavi harcamalarının halen devam ettiğini belirterek, trafik kazasında ölüm nedeni ile fazlaya ilişkin destekten yoksun kalma-maddi tazminat isteme hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik müvekkillerinden ... lehine 100,00 TL, ... lehine 100,00 TL, ... lehine 100,00 TL, ... lehine 100,00 TL ve ... lehine 100,00 TL olmak üzere toplam 500,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden başlayarak en yüksek kademeli faizi ile birlikte ortaklaşa ve zincirleme davalılardan tahsiline, sigorta şirketlerinin sorumluluklarının maddi tazminatla ve poliçeler ve poliçelerdeki limitle sınırlı tutulmasına, müvekkillerinden ... lehine eşinin ölümü kendi sakatlığıyla ilgili olarak 100.000,00 TL, ölen ...'in çocukları ... lehine 60.000,00 TL ve ... lehine 75.000,00 TL, ... lehine 50.000,00 TL ve ... lehine 10.000,00 TL olmak üzere toplam 295.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden başlayarak en yüksek kademeli faizi ile birlikte ortaklaşa ve zincirleme davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili,... için 674,030,55 TL, ... için 3.771,32 TL, ... için 16.587,35 TL, ... için 2.030,00 TL olarak maddi tazminat taleplerini yükseltmişlerdir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davacılar vekili ile davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminata ilişkindir.

Yargılamanın devamı sırasında yürürlüğe giren ve 2918 sayılı Kanun'un 98. maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, "trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı" düzenlemesine; Kanun'un geçici 1. maddesinde de "Bu Kanun'un yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı, sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanun'un 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabı'nın yükümlülüklerinin sona ereceği" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu düzenlemeler ile, sigorta şirketlerinin belgeli tedavi giderleri yönünden sorumluluğu son bulmuştur.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, Sosyal Güvenlik Kurumu, 6111 sayılı Yasa ile değiştirilen 2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesi kapsamında tüm tedavi giderlerinden değil, ancak sözkonusu madde kapsamında kalan tedavi giderlerinden sorumludur. Belgeye dayanmayan tedavi giderlerleri, 6111 sayılı yasa kapsamında değildir. Belgeli olmayan tedavi giderlerinden SGK sorumlu olmayıp, sigorta şirketi ile araç işleteni ve sürücüsünün sorumluluğu devam etmektedir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, Sosyal Güvenlik Kurumu, 6111 sayılı Yasa ile değiştirilen 2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesi kapsamında tüm tedavi giderlerinden değil, ancak sözkonusu madde kapsamında kalan tedavi giderlerinden sorumludur. Belgeye dayanmayan tedavi giderlerleri, 6111 sayılı yasa kapsamında değildir. Belgeli olmayan tedavi giderlerinden SGK sorumlu olmayıp, sigorta şirketi ile araç işleteni ve sürücüsünün sorumluluğu devam etmektedir.

Yukarıda açıklanan 6111 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler dikkate alınarak, mahkemece davaya konu edilen tedavi giderlerinden, KTK'nun 98. maddesinde 6111 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik gereği, SGK'nın sorumluluğunda bulunan ve bulunmayan tedavi giderlerinin belirlenmesi için, konusunda uzman doktor bilirkişiden denetime elverişli, ayrıntılı, gerekçeli bir rapor alınarak SGK'nın sorumlu olduğu tedavi giderlerinin saptanması; 6111 sayılı Kanun gereği SGK'nın sorumluluğunda olmayan tedavi giderleri ile belgesiz tedavi giderlerinden trafik sigortacısı da dahil olmak üzere tüm davalıların sorumlu tutulması; Kanun gereği SGK'nın sorumluluğu kapsamında olan tedavi giderleri için SGK'nın sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Davalı Gruopama Sigorta AŞ, poliçe limiti olan 150.000,00 TL dahilinde tazminattan sorumlu tutulduğuna göre, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.2.b maddesi uyarınca, harç, yargılama gideri ve vekalet ücretinin de sorumlu olduğu tazminata oranlanarak hüküm altına alınması gerekirken, diğer davalılarla birlikte tamamından sorumluluğuna karar verilmesi doğru değildir.

4-Mahkemece hükme esas alınan 04.06.2014 tarihli ek bilirkişi raporuna göre davacı ...’in bakıcı gideri zararı 02.08.2009-2.8.2014 tarihleri arasında işlemiş 5 yıllık dönem 49.172,12 TL ve 02.08.2014 tarihinden sonra geri kalan bakiye 22 yıllık dönem 235.234,56 TL olmak üzere toplam 284.406,74 TL hesap edilmiştir. 02.08.2009-2.8.2014 tarihleri arasında 5 yıllık işlemiş bakıcı gideri zararı 41.615,67 TL olarak hesaplanılmasına rağmen açıklamada ve hesaplamada 49.172,18 TL olarak dikkate alınması sonucunda 7.556,510 TL fazla bakıcı giderine hükmedilmiştir. Buna göre mahkemece davacı ...’e ilişkin bakıcı gideri zararı olarak 276.850,230 TL’ye hükmetmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

5-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davacılar vekilinin SGK lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

5-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davacılar vekilinin SGK lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekili ile davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2), (3), (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ...'ye geri verilmesine 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30511, Karar No: 2017/7696, Tarih: 13.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/30511 E.  ,  2017/7696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığın aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi ve temyiz davası dışı sanık ...'ın sanık ...’i olay yerinde görmediğini ve katılan ...’in “.... ile .... veya ....’ten bir tanesi”nin kendisini kollarından tutarak geriye doğru çektiğini beyan etmelerine karşın, beyanlar arasındaki çelişkiler giderilerek, öncelikle sanığın olay yerinde olup olmadığının tespit edilmesi; sanık olay yerinde ise iddianamede belirtilen direnme eylemini nasıl gerçekleştirdiği tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra açıklığa kavuşturularak ve gerekirse soruşturma aşamasında tefrik kararı verilen 2011/102736, 2011/102761 sayılı dosyalar getirtilip incelenerek kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.06.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1853, Karar No: 2006/2836, Tarih: 06.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1853 E.  ,  2006/2836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

a)Saman ürününün dekar başına ortalama verimi ve toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemiş olması,

b)Geri çevirme üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde buğdayın dekara verimi 400 kg, ayçiçeğinin dekar başına üretim gideri 120 YTL. ve kg satış fiyatı 0.50 YTL. olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda sırasıyla 500 kg, 112,60 YTL. ve 0.52,5 YTL. alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 7800 m2 olup, 3627.684 m2'si kamulaştırılarak geriye iki parça halinde toplam 4172.316 m2'lik kısım kalmıştır. Artan parçaların yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda herhangi bir değer kaybının olmayacağı da gözetilmeden bilirkişi kurulunca %10 oranında değer kaybı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16321, Karar No: 2016/2198, Tarih: 23.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16321 E.  ,  2016/2198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, ... 19. İş ve ... ... 20. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sigortalılık hizmet tespiti davasıdır.

... 19. İş Mahkemesince, uyuşmazlığa konu kurum işleminin ... Merkezince yapıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... ... 20. İş Mahkemesi ise, davalı işveren adresinin ".../..." olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik yönünde karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi uyarınca her dava kural olarak davalının ikametgahı mahkemesinde açılır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yetki itirazında bulunulmasa da hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin, müvekkilinin davalı ... Tic A.Ş.'de Eylül 2006 tarihinde ekip eğitmeni olarak işe başladığı ve 10/10/2013 yılına kadar aralıksız çalıştığını, çalıştığı dönemde prim ödemelerinin asgari ücret üzerinden gösterildiği iddiasıyla, davalı işyerinde çalıştığı dönemin tespiti ile eksik yatırlan pirimlerin davalı tarafından yatırılmasına karar verilmesi istemiyle, dava açtığı ve davalı işverenin yerleşim yeri adresinin ".../..." olduğu anlaşılmıştır.

HMK'nın 7/1. maddesi hükmüne göre, davalı işverenin merkezinin veya şubesinin bulunduğu ya da davalı ... Kurumu Başkanlığının işlemlerinin yapıldığı il

müdürlüğünün bulunduğu yer mahkemesi dahi yetkili olup, davada kesin veya özel yetki kuralı bulunmamaktadır. Uyuşmazlık seçimlik yetkiye tâbi ve davalı işverenin merkez yerleşim yeri adresi olan " .../..." mahkemelerinin de yetkili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 19. İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

HMK'nın 7/1. maddesi hükmüne göre, davalı işverenin merkezinin veya şubesinin bulunduğu ya da davalı ... Kurumu Başkanlığının işlemlerinin yapıldığı il

müdürlüğünün bulunduğu yer mahkemesi dahi yetkili olup, davada kesin veya özel yetki kuralı bulunmamaktadır. Uyuşmazlık seçimlik yetkiye tâbi ve davalı işverenin merkez yerleşim yeri adresi olan " .../..." mahkemelerinin de yetkili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 19. İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 19. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7842, Karar No: 2012/8873, Tarih: 06.07.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7842 E.  ,  2012/8873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet altına alınmak istenen hakkında açılan vesayet davasının yapılan yargılaması sonunda, ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Hatice’ye vasi atanması istemine ilişkindir.

... 1.Sulh Hukuk mahkemesince, vesayet altına alınması istenen ...’nin adresinin "... Mahallesi 460 Sokak No:56 Dört Mevsim ... ...-..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmişse de, Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, kısıtlı adayının huzurevine yerleştirilmeden önceki ikamet adresinin, kolluk araştırması yapılarak, huzurevinden ve davacıdan sorularak tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.