muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9965, Karar No: 2023/8337, Tarih: 20.11.2023

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçi ...nin başka bir suç soruşturması kapsamında...Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğu sırada tanıştığı ... ... isimli kişi aracılığıyla kendisini Milli İstihbarat Teşkilatı görevlisi olarak tanıtan şüpheliyle irtibat kurduğu ve tahliyesine aracılık etmesi karşılığında bu kişiye çalışanı...'in hesabından 20.000,00 TL ve 150.000,00 USD gönderdiğinin iddia olunması ile şüpheli ...'ın bahse konu paranın şikâyetçiden olan alacağına karşılık kendisine gönderildiğini ve şikâyetçinin aynı iddialarla İstanbul 3. İcra Müdürlüğünün 2020/25810 sayılı dosyası üzerinden hakkında icra takibi başlattığını beyan etmesi karşısında; İstanbul 3. İcra Müdürlüğünün 2020/25810 sayılı icra dosyası incelenerek aslı gibidir onaylı bir suretinin fiziken soruşturma dosyasına eklenmesi, şikâyetçinin dilekçesinde ismi geçen ... ..., çalışanı... ile avukatı ...n açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, şikâyetçi ve şüpheliye ait telefonlar arasında 01.01.2020-31.03.2020 tarihleri arasında gerçekleştirilen görüşmelere ilişkin HTS kayıtlarının temin edilmesi ile şikâyetçi vekili tarafından dosyaya ibraz edilen şüpheli ve şikâyetçi arasındaki telefon görüşmelerine ilişkin ses kayıtlarını içerir CD üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, şüpheli tarafından şikâyetçiye borç olarak verildiği iddia olunan parayla ilgili olarak elinde herhangi bir bilgi veya belge bulunup bulunmadığı hususunun şüpheliden sorulmasından sonra,

sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerekirken; taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu ve şüphelinin eylemlerinin içerisinde iradeyi fesada uğratacak ve dolandırıcılık suçundaki hile yani nitelikli yalan unsurunu oluşturacak bir hareket bulunmadığı, şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 01.07.2021 tarihli ve 2021/4592 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16262, Karar No: 2015/2046, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16262 E.  ,  2015/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/24759, Karar No: 2012/19235, Tarih: 13.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/24759 E.  ,  2012/19235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 15.04.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın vefat etmesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/656, Karar No: 2024/2214, Tarih: 20.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/656 E.  ,  2024/2214 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümle, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Çine Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2019 tarihli ve 2018/315 Esas, 2019/148 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 29.12.2023 gün ve 94660652-105-09-27410-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2024 gün ve 2024/2256 sayılı kanun yararına bozma talebi ile Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, Çine Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2019 tarihli kararı ile hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan Çine Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2011 tarihli ve 2009/629 Esas, 2011/71 sayılı kararı ile hükmedilen 1 yıl hapis cezasının 11.09.2014 tarihinde yerine getirildiği, hükmün yerine getirilmesinden itibaren 3 yıl geçtikten sonra incelemeye konu 29/09/2017 tarihli suçun işlendiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 58/2-b maddesindeki “Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme gereğince, anılan cezanın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca mahkûmiyetinin bulunmaması karşısında, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Çine Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2019 tarihli ve 2018/315 esas, 2019/148 karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm fıkrasından ''Sanık hakkında daha önceden Çine Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/629 Esas 2011/71 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl hapis cezasının 04.12.2012 tarihinde kesinleştiği ve infazının 11.09.2014 tarihinde tamamlandığı, sanığın TCK'nın 58. maddesinde öngörülen tekerrür süreleri içinde işbu suçu işlediği anlaşıldığından hükmolunan cezanın TCK'nın 58. maddesi gereğince BİRİNCİ DEFA MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE, TCK'nın 58/7. maddesi gereğince sanık hakkındaki cezasının infazından sonra DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİNİN UYGULANMASINA,'' ilişkin kısımların çıkarılmasına, hükmün diğer kısımlarının AYNEN MUHAFAZASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 20.02.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14520, Karar No: 2006/17359, Tarih: 12.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14520 E.  ,  2006/17359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada ... 1. Asliye Hukuk ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak ödenmeyen kira bedeli için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, borçlu hakkında ... İcra Müdürlüğünde yapılan icra takibinde yetki konusunda herhangi bir itirazda bulunulmadığı, borçlunun yerleşim yerinin ... yargı çevresi içinde bulunduğu, borcun tamamına itiraz edildiği anlaşılmaktadır.

İ.İ.Y.'sında bu konuda yetkili mahkeme konusunda düzenleme bulunmadığından H.Y.U.Y.'nın 9. maddesine göre genel olarak yetkili mahkeme, davalının (borçlunun) yerleşim yeri mahkemesi olduğundan, davalının yerleşim yeri de ... İlçe sınırları dahilinde bulunduğu anlaşıldığından, yetkili mahkeme ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7295, Karar No: 2022/16360, Tarih: 15.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/7295 E.  ,  2022/16360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra ... Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyarlama kararına konu olan hükmün, 5252 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01/.../2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, sanığın dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1411, Karar No: 2018/6940, Tarih: 12.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1411 E.  ,  2018/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

VTÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen ... 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 26/10/2016 tarih ve 2015/419 E. - 2016/349 K. sayılı dosyasında verilen kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair davada ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 25/01/2017 tarih ve 2017/29-2017/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 11.12.2013 tarih ve 2013/101087 numaralı ve "..." ibareli, 3/1-6. sınıftaki ürünleri içeren marka tescil başvurusuna, davalının "..." ibareli 5, 30 ve 32. sınıf "... " ibareli 30. sınıf "... " ibareli 5 ve 30. sınıf "...+ şekil" ibareli 29, 30 ve 32. sınıf ve "..." ibareli 43. sınıf hizmetleri içeren markalarına dayanarak yaptığı itirazın ... ...'in kararıyla kısmen kabul edildiğini, müvekkilinin marka tescil başvurusunun 3/1-4. sınıfta yer alan “Ağartma ve temizlik amaçlı maddeler, ...; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil) sabunlar, diş bakımı ürünleri” bakımından kısmi olarak reddedildiğini, müvekkilinin markalarının uluslararası alanda tanınmış olduğunu, müvekkilinin başvuruya konu markası ile davalı markalarının aynı ürün ve hizmetleri kapsamadığını, markalar arasında benzerliğin ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, ortalama tüketicilerin aradaki farklılığı algılayabileceğini ileri sürerek, davalı ... ... kararının iptali ile başvuru sürecinde çıkartılan 3. sınıftaki “Ağartma ve temizlik amaçlı maddeler, Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil) sabunlar, diş bakımı ürünleri” yönünden markanın tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının markası ile kısmi redde mesnet alınan markaların ve ürün ve hizmet sınıflarının benzer olduğunu, bu anlamda markaların karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Gıda Ürünleri San. ve Paz. A.Ş. vekili; davacı şirket ile müvekkilinin anlaştığını, anlaşma kapsamında davacının taleplerini kabul ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının markası ile kısmi redde mesnet alınan markaların ve ürün ve hizmet sınıflarının benzer olduğunu, bu anlamda markaların karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Gıda Ürünleri San. ve Paz. A.Ş. vekili; davacı şirket ile müvekkilinin anlaştığını, anlaşma kapsamında davacının taleplerini kabul ettiklerini beyan etmiştir.

İlk derece mahkemesince, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre; redde mesnet alınan markalar ile başvuru konusu işarette "..." ibaresinin asıl ve ayırt edici unsur olduğu, ortalama tüketiciler nezdinde markalar arasındaki farklılığın algılanamayacağı, redde mesnet 2000/14037 sayılı markanın kapsamındaki "odalar, taşıt araçları ve diğer mekanlar için koku gidericiler, koku vericiler; kişisel kullanım dışındaki deodorantlar, dezenfektanlar, antiseptikler(mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç): diş dolgu maddeleri; diş kalıbı çıkarma maddeleri (alçı, diş mumu vb.); diş protezi için tutturucu malzemeler, diş kalıbı macunları, dişçilikte kullanılan kıymetli maden alaşımları." ürünleriyle başvuru konusu işaretin kapsamında olup reddedilen 3/1-4. sınıftaki "ağartma ve temizlik amaçlı maddeler, parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil). sabunlar. diş bakımı ürünleri." ile ilişkili ve aynı tür ürünler olduğu, bu nedenle karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun, markaların kapsadıkları emtiaların 556 sayılı KHK 'nın 8/1-b maddesi anlamında benzer bulunduğu, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna aykırı bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davacı vekili tarafınca yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili tarafınca temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/11/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18644, Karar No: 2012/8219, Tarih: 24.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/18644 E.  ,  2012/8219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, camiye girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/1. maddesinin (a) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı maddenin (b) bendi ile hüküm kurulması ve 5237 sayılı TCY’nın 61/4-5. fıkralarına aykırı olarak, aynı Yasanın 35/2. maddesinin, 143/1. maddesinden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından; 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı, yakınanın etkilenimi ve olayın vahameti de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 62. maddesi uygulanırken 5 ay 16 gün yerine, 5 ay 17 gün hapis verilmesi suretiyle hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmedilmesi,

2-) Sanığın mükerrir olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına karar vermekle yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ve 5275 sayılı Yasanın 108/4 maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu düşünülmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

2-) Sanığın mükerrir olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına karar vermekle yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ve 5275 sayılı Yasanın 108/4 maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu düşünülmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının 5237 sayılı yasanın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümündeki cezanın “5 ay 16 gün hapis” olarak yazılması, 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden ise, “1 yıl süre ile” yazan kısmın çıkartılması suretiyle diğer yönleri eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12741, Karar No: 2020/2756, Tarih: 25.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/12741 E.  ,  2020/2756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Müştekinin kendisine ait çalınan malzemelerini sanık ...’in tezgahında görmesi ve teşhis etmesi üzerine polise haber verdiği, beraat eden diğer sanık ...’in kendisinin sattığı malzemeleri sanık ...’ten satın aldığını söylediği, sanığın bahse konu malzemeleri çöpten topladığı savunmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı ve sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik soyut beyanlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu sebeple bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 25/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2963, Karar No: 2014/6813, Tarih: 02.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2963 E.  ,  2014/6813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 4. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından,...Polis Merkezi Amirliği'nin 30.05.2013 tarişhli tutağı ile kısıtlı adayının nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yeri olarak bildirilen... Mahallesi,...Caddesi,... adresinden 5 yıl önce ayrıldığı, müddetnamede ise adresinin ... Sokak, No:... olduğu belirtildiği halde,hükümlünün ceza evine girmeden önceki adresi hükümlüden sorularak ve kolluk gücü ile araştırılarak tespit edilemediği anlaşılmakla, ceza evine girmeden önceki adresinin, hükümlüden sorularak ve kolluk gücü ile araştırılarak tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.