muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1836, Karar No: 2009/1677, Tarih: 24.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1836 E.  ,  2009/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İİK’nın 67. maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup, icra takibine borçlu davalının vâki itirazının iptâli istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile İstanbul 3. İcra Müdürlüğü’nün 2006/16062 esas sayılı dosyasına davalının vâki itirazının (3.248.109,00) YTL asıl alacak; (27.067,57) YTL faiz üzerinden iptâli ile takibin bu bedeller üzerinden ve asıl alacağa takip tarihinden itibaren işletilecek değişen oranlardaki yasal faiziyle devamına; fazla istemin reddine karar verilmiş ve verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İstanbul 3. İcra Müdürlüğü’nün 2006/16062 Esas sayısında kayıtlı icra dosyasından; davacı şirket tarafından, davalı hakkında adî takip yoluyla başlatılan icra takibinde düzenlediği 12.04.2006 tarih, 75625 numaralı ve (4.073,149,71) YTL tutarlı; 31.03.2006 günlü, 75621 numaralı ve (674.960,00) YTL miktarlı faturalar dayanak alınarak fatura bedelleriyle (68.966,69) YTL işlemiş temerrüt faizinin davalıdan tahsilinin istendiği ve takip borçlusu davalının yasal süresi içindeki itirazı sonucu İİK’nın 62. maddesi uyarınca takibin durduğu anlaşıldığı gibi; aynı Kanunun 67. maddesi gereğince davacı tarafından açılan itirazın iptâli davasının da süresinde açılmış olduğu tespit olunmuştur.

Samsun İli .... İlçesi ... Köyü, ... mevkii, 512 parsel sayılı taşınmaza üretim binası ve kuru ot deposu (Geleman Tarım Üretme Çiftliği) yol, alt yapı işlerinin davacı tarafından yapılmasına yönelik yanlar arasında “sözlü” sözleşmenin yapılmış olduğu çekişmesizdir. Bu sözleşme Borçlar Kanunu’nun 355. maddesinde tanımlandığı üzere, niteliğince bir “eser” sözleşmesidir. Davacı şirket yüklenici; davalı şirket ise iş-eser sahibidir.

Samsun İli .... İlçesi ... Köyü, ... mevkii, 512 parsel sayılı taşınmaza üretim binası ve kuru ot deposu (Geleman Tarım Üretme Çiftliği) yol, alt yapı işlerinin davacı tarafından yapılmasına yönelik yanlar arasında “sözlü” sözleşmenin yapılmış olduğu çekişmesizdir. Bu sözleşme Borçlar Kanunu’nun 355. maddesinde tanımlandığı üzere, niteliğince bir “eser” sözleşmesidir. Davacı şirket yüklenici; davalı şirket ise iş-eser sahibidir.

Borçlar Kanunu’nun 364/I. maddesi gereğince, taraflarca sözleşmede değişik bir düzenleme kararlaştırılmamış ise, iş-eser bedeli eserin teslimi zamanında istenebilir olur. Somut olayda, sözleşme konusu işin, davalı şirkete 08.08.2006 tarihinde teslim edildiği ve davacı yüklenicinin hakettiği iş bedelinin istenebilir olduğu davacı yanca, yasal delillerle kanıtlanmıştır. Ancak; davacı, ödenmeyen iş bedelinin, dava ve icra takibine dayanak alınan faturaların toplamının takip konusu yapılan tutarındaki kısmı olduğunu iddia etmekte; davalı ise, iş bedeli olarak faturalarda gösterilen miktarların fazla olduğunu savunmaktadır. O halde, iş-eser bedeli yanlar arasında başlıca uyuşmazlık konusu olmaktadır.

İş-eser bedelinin taraflarca önceden kararlaştırılmamış olması ve iş bedelinde de uyuşmazlık bulunması halinde; kural olarak eser bedeli, Borçlar Kanunu’nun 366. maddesi hükmü gereğince, işin yapıldığı zamandaki serbest piyasa rayiçlerine göre uzman bilirkişi ya da kurulu aracılığıyla yaptırılacak inceleme sonucu mahkemece belirlenir. Eğer, sözleşme konusu eser, yüklenici tarafından tamamlanarak eser sahibine teslimiyle onun tarafından da kabul edilmiş ve iş bedelini gösterir, fatura ya da faturaların kendisine tebliğine karşın, Türk Ticaret Kanunu’nun 23. maddesi gereğince sekiz günlük süresi içinde eser sahibi tarafından itiraz olunmamış ve sözleşmede de faturalara itirazla ilgili bir düzenleme yoksa iş bedeline yönelik olarak fatura ya da faturaların kapsamları kesinleşmiş olur. Bu durumda Borçlar Kanunu’nun 366. maddesinde düzenlenen yasal yönteme göre iş bedelinin belirlenmesine gerek kalmaz.

Fatura Türk Ticaret Kanunu'nda tanımlanmamıştır. 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 229. maddesinde yer alan tanımlama ise, "Fatura, satılan emtıa veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtıayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari bir vesikadır” şeklindedir. Aynı Kanunun 232. maddesinde; fatura düzenlemesinin hangi hallerde ve kimler için zorunlu olduğu; 230. maddesinde faturada en az bulunması gereken bilgilerin neler olduğu; 231. maddesi hükmünde fatura düzeni ve bu kapsamda düzenleme süresi, düzenlenmiştir.

Diğer yandan, Türk Ticaret Kanunu’nun 23/I. fıkrası hükmü; "Ticari işletmesi icabı bir mal satmış veya imal etmiş veyahut bir iş görmüş yahut bir menfaat temin etmiş olan tacirden, diğer taraf kendisine bir fatura verilmesini ve bedeli ödenmiş ise bununda faturada gösterilmesini isteyebilir” içerikli olup, ikinci fıkrasında da; “Bir faturayı alan kimse, aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde münderecatı hakkında bir itirazda bulunmamışsa münderecatını kabul etmiş sayılır” denilmektedir.

Vergi Usul Kanunu’nun 231/V. maddesi gereğince; fatura, malın teslimi veya hizmetin yapıldığı tarihten itibaren azami on gün içinde düzenlenmesi gerekir ve bu süre içinde düzenlenmeyen faturalar hiç düzenlenmemiş sayılır.

27.06.2003 tarih, 2001/1 Esas ve 2003/1 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde de vurgulandığı üzere; yukarıda açıklanan yasal düzenlemelerden çıkan sonuçlar, aşağıdaki gibi özetlenebilir:

a) Fatura düzenlemesi için öncelikle taraflar arasında akdî bir ilişkinin bulunması gereklidir.

b) Faturayı düzenleyen kişinin TTK’nın 23/II. maddesine göre ticari işletmesi gereği mal satmış, imâl etmiş ya da iş görmüş bir tacir olmalıdır.

c) TTK’nın 23/II. maddesi hükmü ile, faturanın özellikle tacirler arasında ifaya yönelik bir ispat aracı olduğu, süresinde itiraz edilmemekle faturanın zorunlu içeriğinden sayılan hususlar yönünden düzenleyen lehine, adına fatura düzenlenenin aleyhine, bir karine getirilmiştir. Ancak, bu karine, faturanın ispat gücüne yönelik bir düzenlemeyi öngördüğünden, fatura, düzenleyenin aleyhine delil olabileceği gibi, tebliğinden itibaren sekiz gün içinde itiraz etmeyenin aleyhine de delil olabilecektir.

d) Fatura, sözleşmenin kurulmasıyla ilgili olmayıp, ifasına ilişkin olduğundan; faturanın akdin ifasıyla ilgili olarak düzenlenmesi gerekmektedir.

e) TTK’nın 23/II. maddesindeki karine, aksi ispat edilebilen adî bir karinedir. Faturaya, anılan yasa hükmü gereğince sekiz gün içinde itiraz edilmesi durumunda fatura kapsamının doğru olduğunu, faturayı düzenleyen tacirin, yasal delillerle ispat etmesi gerekir.

Yasal düzenlemelerden çıkan ve özetle açıklanan bu sonuçlara göre denilebilir ki; TTK’nın 23/II. maddesi gereğince, süresinde itiraz olunmamak suretiyle kabul edildiği varsayılan fatura içeriği, ancak sözleşmenin ifa safhasıyla ilgili olarak faturada yer alması olağan sayılan satılan malın cinsi, yapılan işin türü, adedi, bedeli gibi hususlar olabilir.

Yukarıda açıklandığı üzere, Borçlar Kanunu’nun 364/I. maddesinde gösterilen iş bedelinin istenebilir olduğu zaman ile Vergi Usul Kanunu’nun 231/V. maddesinde öngörülen fatura düzenlenmesi süresine ilişkin kural taraflar yönünden emredici hukuk kuralı olmayıp; sözleşmenin taraflarınca belirtilen hususlarda değişik düzenleme kabul edilebilir. Örneğin; iş bedelinin peşin ödenmesi ve işin tesliminden önce fatura düzenlenmesi, sözleşmenin yanlarınca kararlaştırılabilir.

Dosya kapsamındaki 08.10.2007 günlü bilirkişi raporunda; dava ve icra takibine dayanak alınan faturaların davalı şirketin ticari defterlerinde kayıtlı olduğu açıklanmış; ancak defterlere kayıt tarihleri bildirilmemiştir. Türk Ticaret Kanunu’nun 84. maddesi gereğince, kanuna uygun olarak veya olmayarak tutulmuş olan ticari defterlerin kapsamları, sahibi ve halefleri aleyhine delil sayılır. Bu yasal nedenle, davalının ticari defterlerindeki kayıtlar, dava ve takibe dayanak alınan faturaların, davalıya tebliğini kanıtlar delil sayılır. Diğer yandan, davacı 17.05.2006 tarihli yazısı ile 12.04.2006 tarih ve 75625 numaralı faturadan doğmuş alacağının (1.500.000,00) YTL tutarındaki miktarını dava dışı ... Factoring Hizmetleri A.Ş’ne devir ve temlik ettiğini davalı şirkete bildirmiştir. 18.05.2006 tarihinde Factoring Şirketince davacıya Garanti Bankası ... Şubesinden yapılan havale ile (321.489,00 YTL + 1.000.000.00 YTL) ödendiği dosyada mevcut aynı tarihli iki adet dekont ile sabittir. Davalı şirketin ise, 26.10.2006, 24.11.2006, 25.12.2006 ve 25.01.2007 tarihlerinde her biri (375.000,00) YTL tutarında olan kısımlar halinde, temlik alacaklısı Factoring şirketine ödeme yaptığı, davalının Muavin Defterindeki kayıtlarından anlaşıldığı gibi; bilirkişi raporunda da bu husus açıklanmıştır. Yine, bilirkişi raporu ve ekindeki davalı defterlerindeki kayıtları gösterir belgelerde de açıklandığı üzere 25.01.2007 tarihi itibariyle ve dolayısıyla dava ve takip tarihinden önce dahi davalı, davacıya (2.328.241,28) YTL tutarında borçlu olduğunu, ticari defterlerine kaydetmiştir. Davalı, ticari defterlerindeki kayıtlı faturaların toplam tutarı olan (5.740.083,71) YTL’nin (2.308.568,64) YTL tutarındaki kısmını davacı ve onun temlik alacaklılarına ödemiş bulunmaktadır. Davalı şirket 11.09.2006 tarih ve 021752 numaralı iade faturasında ise, sadece dava ve takibe dayanak alınan (4.073.149,71) YTL tutarlı, 12.04.2006 tarihli ve 75625 numaralı faturanın (1.103.274,19) YTL tutarındaki kısmına itiraz ettiğini açıklamıştır. Davalının 09.08.2006 günlü ihtarnamesi ile yaptığı itirazının, TTK’nın 23/II. maddesinde öngörülen süresinde olup olmadığını mahkeme araştırmamıştır. Yine, 09.08.2006 günlü ihtarnamesi ile yapılan itirazı süresinde olduğunun kabulünde de, daha sonraki tarihlerde davalının yaptığı ödemelerin sebepleri ve dolayısıyla 12.09.2006 tarihli ihtarnamesiyle (4.073.149,71) YTL tutarlı faturanın sadece, (1.103.274,19) YTL tutarındaki kısmına itirazının nedenleri; davalının irade açıklamasının bu kısmı itiraza yönelik olup olmadığı soruşturulup değerlendirilmemiştir. Faturaların, belirlenecek davacıya tebliğ tarihine göre, TTK’nın 23/II. maddesinde öngörülen sekiz günlük süreden sonra 09.08.2006 tarihli ihtarname ile itiraz yapılmış ise, faturalarda gösterilen iş bedelinin kesinleşmiş olduğunun kabulü gerekecektir. 09.08.2006 tarihli ihtarla yapılan davalı itirazı, süresinde olsa da; yapmış olduğu ödemelerle, 12.09

. Faturaların, belirlenecek davacıya tebliğ tarihine göre, TTK’nın 23/II. maddesinde öngörülen sekiz günlük süreden sonra 09.08.2006 tarihli ihtarname ile itiraz yapılmış ise, faturalarda gösterilen iş bedelinin kesinleşmiş olduğunun kabulü gerekecektir. 09.08.2006 tarihli ihtarla yapılan davalı itirazı, süresinde olsa da; yapmış olduğu ödemelerle, 12.09.2006 tarihli ihtarname ve ekindeki kısmi itirazı değerlendirildiğinde, davalının irade bildiriminin bu kısmı itiraza yönelik olduğu sonucuna varılması halinde de, 09.08.2006 günlü ihtarnamesinde faturaların kendisine tebliğ olunduğu davalı tarafından bildirildiğinden, 12.09.2006 tarihli ihtarıyla davalının yaptığı itirazı, yine TTK’nın 23/II. maddesinde öngörülen sürede yapılmış olmayacaktır.

Fatura kapsamlarının ve dolayısıyla gösterilen iş bedelinin kesinleşmediğinin tespit olunması durumunda ise; iş bedelinin tutarının Borçlar Kanunu’nun 366. maddesinde öngörülen yasal yöntemle mahkeme tarafından belirlenmesi gerekmektedir.

Açıklanan hususlar gözden kaçırılarak; eksik araştırma ve sonucu hüküm kurulması doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Borçlar Kanunu’nun 101/I. maddesi uyarınca, davacı mahkemece kabul edilen alacağa, temerrüt faizi uygulanabilmesi için, borçlunun alacaklının ihtarıyla temerrüde düşürülmüş olması zorunludur. Somut olayda, davacı tarafından, Beşiktaş .... Noterliği aracılığıyla gönderilen ve davalıya 24.08.2006 tarihinde tebliğ olunan 22.08.2006 tarih ve 75683 yevmiye numaralı ihtarname, içeriği itibariyle "temerrüt" ihtarı olup, verilen 15 günlük sürede gözetildiğinde davalının 09.09.2006 tarihinde borçlu temerrüdüne düşürülmüş olduğunun kabulü gerekir. 15.09.2006 tarihli ihtarda, tüm haklarını bu kapsamda önceki temerrüt ihtarındaki hakların saklı tutulmuş olduğu açıklandığı halde işlemiş temerrüt faizini 15.09.2006 tarihli ihtara göre hesaplayan bilirkişi raporunun hükme dayanak alınması doğru olmamıştır. O halde, 09.09.2006 ilâ icra takip tarihi arasındaki süre için değişen oranlarda gözetilerek ve %25 oranını geçmemek üzere, davası kabul edilen asıl alacağa avans faizi hesaplanmaması, kabul şekli bakımından da bozmayı gerektirir. Kararın bu sebeple davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bendde açıklanan sebeplerle kararın, davalı yararına; (3.) bendde bildirilen sebeplerlede davacı yararına BOZULMASINA, bozma sebeplerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflar Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunduklarından 625,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya; 625,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 24.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11182, Karar No: 2014/20396, Tarih: 09.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/11182 E.  ,  2014/20396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak su kanalı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 11.02.2014 gün ve 2013/25441 Esas - 2014/2745 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 228,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6521, Karar No: 2016/6539, Tarih: 13.06.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/6521 E.  ,  2016/6539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Çekişmeli 130 ada 4 parsel sayılı taşınmaza komşu 130 ada 2, dava konusu taşınmazın kuzey yönünde yoldan sonra gelen 134 ada 7 ve doğu yönünde dereden sonra gelen 130 ada 22 ve 23 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanak örnekleri ile varsa dayanağı kayıt ve belgelerin tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9820, Karar No: 2010/13977, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9820 E.  ,  2010/13977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman tahdidinin iptali davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., maliki olduğu Dümrek Köyü 786 parsel sayılı taşınmazın orman olmadığı halde orman kadastrosu sırasında orman sınırı içine alınmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, orman kadastrosunun iptali istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 786 parselin 8366 m2 yüzölçümündeki bölümünün tapusunun iptaline ve davacı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13/12/2005 gün ve 2005/11061 – 15285 sayılı bozma kararı ile “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olmadığı uzman orman mühendisi bilirkişi raporlarının çelişkili olmasına rağmen raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulamayacağı nedeniyle, yeniden keşif yapılarak, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmesi, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmesi; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmesi; ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması; taşınmazdaki ağaçların yaşları, cinsi ve hangi bölümde olduklarının tam olarak belirlenmesi, 786 parselin tespitine esas alınan ve 4753 Sayılı Yasa ile oluştuğu anlaşılan Mart 1953 tarih 152 numaralı tapu kaydı ve varsa krokisi getirtilip zemine uygulanarak tapu kaydı kapsamı belirlenmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 10 yıllık süre içinde tapuya dayalı olarak açılan orman tahdidinin iptali istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 04.03.1993 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava, 10 yıllık süre içinde tapuya dayalı olarak açılan orman tahdidinin iptali istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 04.03.1993 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yerinde yeniden keşif yapılmış, üç kişilik orman bilirkişi heyeti gerekçeli raporlarında özetle; taşınmazın kızılçam koru orman olduğunu, alt tabakada 8-10 adet deliceden aşılanmış zeytin ile ... kesme, ..., menengiç, meşe, palamut meşesi ile funda bulunduğunu, eğimin batı bölümde % 25-40 olduğunu, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritalarında da orman olarak göründüğü, sonuç olarak üzerinde ... yapılmamış kızılçam koru ormanı olduğu ve Orman Kanununa göre orman sayılan yerlerden olduğunu bildirmişlerdir. Dosyada bulunan taşınmazın güncel durumunu gösteren fotoğraflarda da taşınmazın tarımda kullanılmayan orman ağaçları ile kaplı yer olduğu görülmüştür.

Çekişmeli taşınmaz 4753 Sayılı Yasa ile oluşan tapu kaydına dayanılarak kadastro sırasında davacının satın aldığı kişiler adına tespit ve tescil edilmiş ise de orman olan yerlerde oluşturulan tapu kayıtlarının hukuki dayanaktan yoksun olması nedeniyle geçersiz olduğu, 4753 Sayılı Yasada

ormanların dağıtılacağı konusunda bir hüküm bulunmadığı, davacının taşınmazı 2002 yılında fiilen orman olduğunu bilerek ve görerek satın aldığından iyi niyetli sayılamayacağı anlaşıldığından mahkemece davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2561, Karar No: 2020/1461, Tarih: 25.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/2561 E.  ,  2020/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2516, Karar No: 2015/21320, Tarih: 30.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/2516 E.  ,  2015/21320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalıya ait bahçeli villada 04/10/2006 - 28/12/2013 tarihleri arasında evin temizlik, yemek ve diğer tüm işlerini yaptığını belirterek bu süreler içinde çalışmasının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle davacı vekili ön inceleme duruşmasında ve imza altına alınan beyanında uyuşmazlığın hizmet tespitine ilişkin olduğunu açıkça belirttiğinin anlaşılmasına göre, davacının yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4989, Karar No: 2014/3819, Tarih: 04.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4989 E.  ,  2014/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul/Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :27.03.2013

Numarası :2010/195-2013/152

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat F.E. E., Avukat H.Y. P.geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasında imzalanan 8.10.2009 tarihli adî yazılı sözleşme ve 17.11.2009 tarihli ek taahhütname gereğince davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle sözleşmenin feshi, ödenen bedelin istirdadı, cezai şart ve vadesi gelmemiş tutardan dolayı borçlu olmadığının tesbiti istemine ilişkin olup, mahkemece ödenen iş bedelinin iadesine, kalan tutar nedeniyle borçlu olmadığının tesbitine ve cezai şart isteminin reddine dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itinazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.