muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/130, Karar No: 2014/71, Tarih: 18.02.2014

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için "mağdur, suçtan zarar gören ve malen sorumlu" kavramları ile "kamu davasına katılma" kurumu üzerinde de durulması gerekmektedir.

5271 sayılı CMK’nun 237 maddesinin 1. fıkrasında; "Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar.......şikayetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler” hükmü ile kamu davasına katılma hak ve yetkisi bulunanlar üç grup halinde belirtilmiştir. Anılan düzenleme, 1412 sayılı CMUK’nun 365. maddesindeki, “suçtan zarar görenler, soruşturmanın her aşamasında kamu davasına müdahale yolu ile katılabilirler” hükmü ile benzerlik arzetmekte olup, yeni hükme, önceki kanunda yer almayan malen sorumlu ve dar anlamda suçtan zarar göreni ifade eden mağdur eklenmiş, bu şekilde madde, öğreti ve uygulamadaki görüşlere uygun olarak, katılma hak ve yetkisi bulunduğu kabul edilenleri kapsayacak şekilde düzenlenmiştir.

Gerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda, gerekse 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanununda kamu davasına katılma konusunda suç bakımından bir sınırlama getirilmemiş, ilke olarak şartların varlığı halinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Öğreti ve uygulamada kamu davasına katılma yetkisi bulunan kişinin “suçtan zarar görmesi” şartı aranmış, ancak kanunda “suçtan zarar gören” ve “mağdur” kavramlarının tanımı yapılmadığı gibi, zararın maddi ya da manevi olduğu hususu bir ayrıma tâbi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır.

Malen sorumlu; işlenmiş olan suçun hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddî ve malî sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişidir.

Mağdur; Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğünde, “haksızlığa uğramış kişi” olarak tanımlanmaktadır. Ceza hukukunda ise mağdur kavramı, suçun konusunun ait olduğu kişi ya da kişilerdir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde suçun maddi unsurları arasında yer alan mağdur, ancak gerçek bir kişi olabilecek, tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkün ise de bunlar mağdur olamayacaklardır. Suçtan zarar gören ile mağdur kavramları da aynı şeyi ifade etmemektedir. Mağdur suçun işlenmesiyle her zaman zarar görmekte ise de, suçtan zarar gören kişi her zaman suçun mağduru olmayabilecektir. Bazı suçlarda mağdur belirli bir kişi olmayıp; toplumu oluşturan herkes (geniş anlamda mağdur) olabilecektir. (Mehmet Emin Artuk - Ahmet Gökcen - A. Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 3. Bası, Ankara, 2007, s.444; İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 5. Bası, Ankara, 2010, s. 197 - 199; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 5. Bası, Ankara, 2012, s.105 - 107; Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan–Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, Ankara, 2010, 6. cilt, s.7702-7703)

Kamu davasına katılmak için aranan “suçtan zarar görme” kavramı kanunda açıkça tanımlanmamış, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında bu kavram “suçtan doğrudan zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Köy merasına tecavüz suçunda korunan hukuki yarar meraların mülkiyet ve ortak kullanım hakkı olup, suçun mağduru meradan yararlanma hakkı olan herkestir. Meranın kullanma hakkı sahibi köy tüzel kişiliği ile meranın sahibi Hazinenin ise suçtan zarar gören konumunda olduğu gözönüne alındığında, meraların sahibi olup üzerinde sınırlı da olsa tasarruf, denetleme ve koruma yetkisi bulunan Hazinenin meraya tecavüz suçlarında doğrudan zarar gördüğü ve buna bağlı olarak davaya katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunduğu kabul edilmelidir. Bu nedenle yerel mahkemece Hazinenin davaya katılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire temyizin reddi kararının kaldrılmasına, dosyanın temyiz incelemesinin yapılması amacıyla Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.01.2014 gün ve 222-6 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Bu itibarla, itirazın kabulüne, Özel Dairenin temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına, dosyanın temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan on Genel Kurul Üyesi; "itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17.04.2012 gün ve 12293-12798 sayılı temyiz isteminin reddi kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılabilmesi amacıyla Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2014 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2154, Karar No: 2015/1994, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2154 E.  ,  2015/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/7849, Karar No: 2013/162, Tarih: 15.01.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/7849 E.  ,  2013/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı karşı davacı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Müvekkilinin sevk ve idaresindeki araçla kavşakta yeşil ışıkta geçiş yaptığı sırada davalı ... Bakanlığı'na ait ambulansın sürücüsünün kırmızı ışıkta geçmesi nedeniyle müvekkilinin aracına çarparak hasarlanmasına neden olduğunu, davalıların olayda kusurlu olduklarını belirterek, fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla, ....000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ....01.2012 tarihli karşı dava dilekçesinde, asıl davanın reddi ile ....000,00 TL manevi tazminatın davacı- karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın haksız fiilden kaynaklandığı ve HMK.'nun .... maddesi gereğince haksız fiilin işlendiği yer olan .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin tüm davalılar yönünden ortak yetkili mahkeme olduğu ve HMK.'nin .... maddesine göre

yetkisinin kesin olduğu gerekçesiyle, mahkemenin yetkisizliğine ve dosyanın .... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı karşı davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK.'nin genel yetkiyi düzenleyen .... maddesininin .... fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. ".... maddesinde de," davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır. Birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir." denilmektedir. Yine aynı Yasa'nın .... maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. Maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davalılar zarar veren aracın işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısıdır. Davalı ... Anonim Türk Sigorta Şirketi'nin merkezinin ..., .... Bölge Müdürlüğü'nün .....; ...'nün ..., İl Sağlık Müdürlüğü'nün ........, ...'ın yerleşim yerinin ... olduğu, davaya konu trafik kazasının ise ....'da meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, haksız fiilden kaynaklanan davada, HMK.'nin .... maddesi gereğince tüm davalılar yönünden ortak yetkili mahkeme olan .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkisinin HMK.'nin .... maddesine göre kesin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK .... madde hükmü, HUMK.’daki düzenlemeye oranla daha genişletilmiş ve ayrıntılandırılmıştır. Ancak, HMK.'nda kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup, haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp, bir seçimlik yetkidir. Ortak yetkili mahkemede dava açılmasının zorunlu olması durumu, ancak zorunlu dava arkadaşlığına ilişkin hükümlerin varlığı halinde uygulanır.

Yetki itirazının ileri sürülmesi ile ilgili kurallar Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ....maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin .... bendine göre; “Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

Bu durumda, davacı seçimlik hakkını kullanarak davayı davalı ...'nün bulunduğu ........'de açtığına göre, Mahkemece, HMK.'nin .... maddesi hatalı yorumlanmak suretiyle davalılar tarafından yapılmış usulüne uygun bir itiraz olmadığı halde, kesin yetki kuralından bahisle, yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

...-Kabule göre de, karşı dava yönünden yetki hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda ... ve ... nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı ve davalı karşı davacı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı karşı davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....01.2013 günü üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

Maddi hasarlı trafik kazasından kaynaklanan eldeki tazminat davası davalılardan İl Sağlık Müdürlüğünün bulunduğu ........ Mahkemesinde açılmış,

Maddi hasarlı trafik kazasından kaynaklanan eldeki tazminat davası davalılardan İl Sağlık Müdürlüğünün bulunduğu ........ Mahkemesinde açılmış,

Mahkemece yargılama sonucunda 6100 sayılı HMK .../... maddesinde yetkili kılınan mahkemenin ortak ve kesin yetkili mahkeme olduğu gerekçesiyle re'sen yetkisizlik kararı verilmiş,

Davacı ve karşı davacı vekillerinin temyizi üzerine sayın çoğunluğun " HMK .../... maddesinde getirilen yetki kuralınının kesin yetki olmadığı, süresinde usulüne uygun yapılmış bir yetki itirazı bulunmadığı" görüşü doğrultusunda yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun HMK .../... maddesinde öngörülen yetki kuralının kesin yetki olmadığına ilişkin görüşüne katılamıyorum.

Dava 6100 sayılı HMK yürürlüğünden sonra ........2011 tarihinde açılmıştır. 6100 sayılı HMK .../... maddesinde "davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde davanın açılabileceği; Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkemenin belirtilmiş olması durumunda davaya o yer mahkemesinde bakılacağı" öngörülmüştür.

Yasalarda kesin yetki olduğu anlaşılan hallerde başka yer mahkemesinde dava açılması mümkün değildir.

Yetkinin kesin olduğu bazen açıkca, bazende maddenin düzenleme şeklinden anlaşılabilmektedir.

HMK .../... maddesindeki "... Davaya ancak o yer mahkemesinde bakılır" ifadesinden yetkisinin kesin olduğu sonucu çıkmaktadır.

HMK .../... maddesinin hükümet gerekçesinde de (madde ...) öngörülen yetki kuralının kesin yetki kuralı olduğu vurgulanmıştır.

Ortak yetkili mahkemenin yetkisi, hükmün gerekçesinde de ifade edildiği üzere kesin yetkidir. (Ejder Yılmaz HMK sayfa 120)

Somut uyuşmazlıkta davalılardan...... Türk Sigorta Şirketinin merkezi ..., Karayolları Genel Müdürlüğünün ..., İl Sağlık Müdürlüğünün ........, ...'ın yerleşim yeri de ... İlçesi olup davaya konu trafik kazası ....'da gerçekleşmiştir.

.... Mahkemeleri haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi olarak tüm taraflar yönünden ortak yetkiyi taşıyan mahkeme olup, yerel mahkemenin HMK .../... maddesinde öngörülen yetki kuralanının kesin olması nedeniyle re'sen yetkisizlik kararı vermesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığından yerel mahkeme kararının onanması gerekirken bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2025/970, Karar No: 2025/3442, Tarih: 29.04.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/970 E.  ,  2025/3442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki 3. kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Talep alacaklının açtığı, haczin İİK 97-99. maddelerinin uygulanmasına ilişkin şikayet, terditli olarak da istihkak iddiasının reddi davasına ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, haczin 3. kişinin adresinde yapıldığı, 3. kişinin hazır bulunduğu, ödeme emrinin bu adreste tebliğ edilmediği, şikayete konu haciz tarihinde evrak bulunmadığı, dosya arasına alınan bilirkişi raporlarında haciz tesis edilen mahcuzların büyük bir kısmının ticari defterlerde kayıtlı olduğu gerekçesiyle şikayetin ve istihkak davasının reddine karar verildiği, kararın alacaklı yanca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; farklı bir icra dosyasından aynı adreste yapılan hacizde, borçlu adına belge bulunduğu, (bir defterde murat 3287 yazılı bir sayfa bulunduğu,) borçlu çevreden sorulduğunda bu adresin gösterildiği, 3. kişinin evvelinde borçlu ile birlikte iş yaptıklarına dair beyanı olduğundan, mahcuzların borçlu ile 3. kişinin elinde birlikteyken haczedildiğinin kabulü ile şikayetin kabulüne, haczin İİK 97. maddesine göre yapılmış sayılmasına, istihkak davasının konusunun kalmadığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, icra mahkemesi şikayet üzerine haciz mahallindeki ilk duruma göre mahcuzun kimin elinde olduğunu tespiti ile yetinmelidir. İstihkak davalarında ise mülkiyet karinesi ve ispat yükü sadece tarafların dosyada davalı veya davacı olup olmamasına göre değil, haczin yapıldığı yerin takip dosyasındaki adreslerle bağlantısı, haciz sırasında haciz mahallinde bulunan kişiler ve adresin borçluyla irtibatını kuracak bir takım bilgi ve belgelere rastlanması, takibin tarafı ve 3. kişinin ticaret sicilde ve vergi dairesinde kayıtlı adresleri ile ortaklık yapıları (hisse devirleri-tarihleri) gibi bir çok veri birlikte değerlendirilerek ortaya konulmaktadır. Bu sebeple şikayet prosedüründe dar yetki ile inceleme yapacak icra mahkemesinde genel hükümlere göre yargılama yapılan istihkak davasında daha geniş delillerle tartışılacak mülkiyet karinesi ve bunun aksinin ispatı yönünde bağlayıcı nitelikte karar verilemez.

Dava konusu haciz, borçluya ödeme emri tebliğ edilen adreste yapılmadığı gibi haciz mahallinde borçlu hazır değildir. Haciz mahallinde borçlu adına evrak bulunmamıştır, haciz 3. kişinin ticaret sicil adresinde yapılmıştır. Bu hali ile haciz tarihi itibariyle menkullerin üçüncü kişinin elinde haczedildiğinin kabulü gerekir.

Dava konusu haciz, borçluya ödeme emri tebliğ edilen adreste yapılmadığı gibi haciz mahallinde borçlu hazır değildir. Haciz mahallinde borçlu adına evrak bulunmamıştır, haciz 3. kişinin ticaret sicil adresinde yapılmıştır. Bu hali ile haciz tarihi itibariyle menkullerin üçüncü kişinin elinde haczedildiğinin kabulü gerekir.

O halde şikayetin reddi ile terditli ileri sürülen istihkak iddiasının reddi davasının esasının incelenerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ :

Davalı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2025 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6583, Karar No: 2010/8933, Tarih: 17.05.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/6583 E.  ,  2010/8933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1317 TL alacak için takibe vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, Adalet Bakanlığı'nın teklifi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.3.2010 tarih ve 2010/60858 sayılı yazısı ile hükmün kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; davacı (hala) ile küçük İlker arasında 13.3.2006 tarihli kararla kişisel ilişki tesis edildiğini, ilamın icraya konulduğunu, 5.5.2007 ve 2.6.2007 tarihli teslim tutanaklarında davalının (annenin) küçüğü sadece icra memuruna teslim edeceğini beyan ettiğinden, küçüğün icra kanalıyla teslim alındığını; çocuğun icra kanalıyla teslimi nedeniyle yapılan masrafların davalı tarafından ödenmesi gerektiğini iddia ederek; icra takibine yapılan haksız itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatı istemiştir.

Mahkemece; "davacının, şahsi ilişki tesisi sırasında yaptığı harcamaları küçüğün velisinden talep etmesi mümkün değildir, gerekçesiyle" davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmesi nedeniyle, Yüksek Adalet Bakanlığının 03.03.2010 gün ve 1009/6466 sayılı yazılarıyla kanun yararına temyiz edilmesi istenildiğinden; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.3.2010 tarih ve 2010/60858 sayılı yazıları ile, hükmün HUMK'nun 427/6.maddesi uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı, davalının çocuk teslimine dair ilamdan kaynaklanan mükellefiyetini yerine getirmemesi nedeniyle; borçluyu teslime icbar için icra memurunun teslime götürülmesinden kaynaklanan yaptığı masrafların tahsili için vaki icra takibine, davalının haksız itirazının iptalini istemektedir.

İcra İflas Kanunu'nun 62/1.maddesi uyarınca "borçlu ödeme emrinin tebliğinden itibaren 7 gün içinde icra dairesine itirazını bildirmeye mecburdur". Aynı Kanun'un 66/1.maddesine göre de "müddeti içinde yapılan itiraz takibi durdurur, itiraz müddetinde değilse alacaklının talebi üzerine icra müdürü takip muamelelerine alacağın tamamı için devam eder".

Somut olayda; davalı (borçlu) ya ödeme emri 2.12.2008 tarihinde tebliğ edilmiş, borçlu, itiraz süresi 11.12.2008 günü dolduğu halde 12.12.2008 tarihinde borca itiraz etmiştir. O halde, icra takibine davalının itirazı süresinde değildir. Davacı alacaklı, icra dairesinden takip muamelelerine devam edilmesini İcra İflas Kanunu'nun 66.maddesi gereğince isteyebilir. Bu durumda, davacının itirazın iptali davası açmakta hukuki yararı yoktur. Davanın bu nedenle reddi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru değil ise de; sonucu itibariyle davanın reddi kararı doğru bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının hükmün HUMK'nun 427/6.maddesi uyarınca kanun yararına bozulması talebi yerinde görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının hükmün kanun yararına bozulması talebinin REDDİNE, 17.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12798, Karar No: 2013/15227, Tarih: 04.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12798 E.  ,  2013/15227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava konusu uyuşmazlık, hakimin hukuki nitelendirmesine göre ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davanınniteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27465, Karar No: 2013/3689, Tarih: 05.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27465 E.  ,  2013/3689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atıan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Davalı idarenin temyizi üzerine 1/4 oranında nisbi harç yerine, sadece maktu harç alınmıştır. Bu noksanlık HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle giderildikten,

2) ... köyü 31 parsel sayılı taşınmazın, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/a maddesi uyarınca yapılan çalışmalar neticesinde, dava konusu 105 ada 333 parsel sayılı taşınmaz olarak kesinleşip tespit gördüğü bildirildiğinden, 105 ada 333 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden istenildikten,

3) Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan çeltiğin dekar başına verim miktarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1453, Karar No: 2011/2344, Tarih: 14.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/1453 E.  ,  2011/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tuzla 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.10.2009