muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17180, Karar No: 2011/396, Tarih: 20.01.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/17180 E.  ,  2011/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Sanığın savunmasında, suça konu yeri....ten buğday ekili olarak alıp bu araziyi kullandığını beyan etmesine; suç tutanağında eylemin açma olduğunun; bilirkişi raporunda da suça konu yerin açma olduğunun belirtilmesine karşılık açma tarihi ve açmanın ne şekilde yapıldığı hususunda açıklık bulunmamasına; mahkemece sanığın eyleminin işgal ve faydalanma eylemi olduğunun kabul edilmesine göre zabıt mümziileri ve keşfe iştirak eden bilirkişiden açmanın ne şekilde yapıldığı, hangi tarihte gerçekleştirildiği hususunda beyanları ve ek rapor alınarak sonucuna göre ağaçlandırma gideri tayini gerekip gerekmediğinin değerlendirilmemesi,

Kabule göre de;

2-Suça konu sahada tesbit edilmiş bir tesis bulunmadığı halde yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

Sanığın sabıka kaydındaki mahkumiyet kararlarının infaz tarihleri araştırılarak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 3.2.2009 ... 2009/11-250 E-2009/13 K. Sayılı kararı uyarınca, sanığa CMK 231. Maddesi hükümleri hatırlatılarak Orman İdaresinin zararını karşılayıp karşılamayacağı sorulmadan ve diğer koşulların mevcudiyeti de değerlendirilmeden hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16694, Karar No: 2014/3300, Tarih: 27.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16694 E.  ,  2014/3300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elbistan 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2012/383-2013/282

Davacı M.. Ç.. vekili Avukat İ. B.. tarafından, davalı E.Ü.A.Ş Genel Müdürlüğü aleyhine 02/10/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, dava kabul edilmiş; kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı, Karahüyük köyünde bulunan dava konusu parselde ekili ürünün, Afşin-Elbistan termik santralinin çevreye yaydığı zararlı gazların ve küllerin etkisi ile zarar gördüğünü, verimin düştüğünü iddia ederek uğradığı zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, termik santralin işletilmesinden dolayı çevreye herhangi bir zarar verilmediğini, resmi kurumlarca hava kalitesinin sürekli ölçüldüğünü, yönetmeliklerle belirlenen sınır değerlerin aşılmadığını, küllerin toprakla örtüldüğünü düzenli olarak nemlendirme yapıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tespit dosyası, tapu kayıtları ve tüm dosya kapsamından davacının ekili ürününde zarar meydana geldiği benimsenerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden, dava dilekçesinde dava açanın M.Ç.. olduğu, karar başlığında davacının M.. Ç.. olarak yazılı olduğu, dava konusu edilen parsellerin tapu kayıtlarının bir bölümünde malikin M.. Ç.., bir bölümünde ise Mehmet Çakmak olduğu anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 31. maddesinin başlığı Hakimin davayı aydınlatma ödevi olup, madde metninde, "Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir." hükmü düzenlenmiştir.

Şu durumda, dava dilekçesinde dava açan M. Ç..ile bir kısım tapu kayıtlarında malik olarak gözüken M.. Ç..'ın aynı kişiler olup olmadığı aydınlatılmadan karar verilmesi doğru olmamıştır. Davacıya bu parsellerde ekili ürünün kendisine ait olduğu ve taşınmazların maliki olduğu yönündeki iddiasını kanıtlaması için delilleri sorulmalı, gösterilen delillerin toplanmasından sonra da kanaat getirilememesi halinde tapuda isim tashihi davası açması için süre verilmeli tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan nedenlerle eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1429, Karar No: 2023/5743, Tarih: 19.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1429 E.  ,  2023/5743 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/159 E., 2022/772 K.

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.02.2016 tarihli ve 2016/1670 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, olay tarihinde iş yerinde bulunan müştekinin kızından börek almak amacıyla 100,00 TL para verdiği sonrasında bozuk para olmamasından dolayı verdiği parayı ve kasadaki parayı bozdurmak amacıyla alarak iş yerinden ayrıldığı ve geri gelmediği şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2016/185 Esas, 2016/281 Karar sayılı kararı ile sanığın dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/12629 Esas, 2021/1441 Karar sayılı kararı ile özetle; "sanığın, 12 yaşından ... olduğu anlaşılan mağdurdan parayı alması şeklinde gerçekleştirdiği ... görülen eyleminin, 5237 Sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacağının gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda; ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2021/159 Esas, 2022/772 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hükmün temyiz edilmesi iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hükmün temyiz edilmesi iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, olay tarihinde börek almak bahanesiyle girdiği iş yerinde şikâyetçinin kızından para bozdurmak amacıyla verdiği 100,00 TL'yi ve kasadaki parayı alarak iş yerinden ayrıldığı ve kasadaki 100,00 TL'yi çaldığının tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık aşamalarda alman savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini savunmuştur.

3.Tanık T.S'nin beyanı, 04.12.2012 tarihli Fotoğraftan Teşhis Tutanağı dosya arasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1-Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

2. Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilerek sonuç olarak 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanık hakkında 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2021/159 Esas, 2022/772 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hükümde “5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına" karar verilmek suretiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının. Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5655, Karar No: 2006/12403, Tarih: 25.09.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/5655 E.  ,  2006/12403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kişisel ilişki, kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kocanın, doğum sırasında beyin felci geçirerek yatalak duruma düşen davalı karısının hastalığı ile ilgilenmediği anlaşılmaktadır.

a-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen \* kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak \* kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

b- \* Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak \*kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına göre;

a-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre \* takdir edilen yoksulluk nafakası azdır.\* Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına göre;

a-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre \* takdir edilen yoksulluk nafakası azdır.\* Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

b- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre \* takdir edilen iştirak nafakası azdır. \* Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2-a-b ve 3/a-b bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ONANMASINA, , temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine , işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2006 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2013/2023, Karar No: 2013/10449, Tarih: 06.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/2023 E.  ,  2013/10449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yetki belgesi olmadan yolcu taşımacılığı yapmak eylemi sebebiyle ... hakkında 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununun 26/a maddesine aykırılıktan Çayırova İlçe Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğinin 06.03.2012 tarihli ve UBK-A 092380 sıra no sayılı idari para cezası karar tutanağı ile verilen 2.416,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik itirazın kabulü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına dair Gebze 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.07.2012 tarihli ve 2012/401 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 31.12.2012 gün ve 74405 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2013 gün ve KYB. 2013-8312 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5216 sayılı Büyük Şehir Belediyesi Kanununun 9.maddesi uyarınca kurulan UKOME Başkanlığının, bu kanuna göre il içinde ulaşımla ilgili her türlü düzenleyici tedbirleri alma yetkisinin bulunduğu, Kocaeli il sınırları içerisinde yapılmakta olan servis ve yolcu taşımacılığı işinde kullanılacak araçlar için Kocaeli UKOME Başkanlığının "P" plakası kullanma zorunluluğu getirdiği, kabahatli ...'ın da bu karara rağmen "P" plakası almadan ve D2 yetki belgesi bulundurmadan yolcu taşımacılığı yaptığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Gebze 1. Slh Ceza Mahkemesinin 18.07.2012 gün ve 2012/401 Değişik İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek kaydıyla BOZULMASINA, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15920, Karar No: 2007/2142, Tarih: 22.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15920 E.  ,  2007/2142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişiler 10.10.2002 tarihli dilekçeleriyle, ... Köyü 399 parsel sayılı taşınmazın, 1952 yılında makiye ayrılmakla ormanla olan ilişkisinin kesildiği, yeniden Orman sınırları içinde aplike edilip Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmasının yasal dayanağı bulunmadığı, imar ve ihya edildiği ve 20 yıldan fazla süreyle ... alanı olarak zilyet edildiği, kadastro tesbit tarihinden önce yararlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu iddiasıyla, Hazine adına oluşturulan tapu kaydının iptalini ve adına tescilini, davalı gerçek kişiler yararına konulan zilyetlik şerhinin silinmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptal ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde ilk orman kadastrosu 1946 yılında yapılıp kesinleşmiştir. Daha sonra, 1980 yılında yapılıp, 06.04.1981 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1990 yılında yapılıp, 25.02.1991 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması dava tarihinden önce kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde 1988 yılında yapılan kullanım kadastrosunda 399 parsel sayılı 66513 m2 yüzölçümündeki tarla nitelikli taşınmaz, 1946 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde bulunması nedeniyle 1963 ila 1970 yılında yapılan ve 16.09.1972-16.10.1972 tarihleri arasında ilan edilen kadastroda orman olması nedeniyle 766 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince tesbit ve tescil harici bırakıldığı, 1983 yılında yapılan ve kesinleşen işlemde 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi uygulaması sonucu Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı, 108 tahrir numaralı vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... oğlu ... Atik adına tesbit edilmişse de Hazinenin itirazı üzerine kadastro komisyonunca 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesi Anayasa Mahkemesince iptal edildiğinden beyanlar hanesine ... Atik mirasçılarının kullanımında olduğu yazılarak Hazine adına tesbiti itirazsız kesinleşmekle 19.01.1993 tarihinde tapuya kayıt edilmiştir.

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki tefrik komisyonunca, Akdeniz makisi olarak tesbit edildiği, 1963 yılında başlanıp 1970 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosunda devlet ormanı olarak tapulama dışı bırakıldığı, 1981 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1946 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, bu işlemin

-2-

2006/15920-2007/2142

itirazsız kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı gerçek kişiler, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle temyiz ettiğinden, davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

-2-

2006/15920-2007/2142

itirazsız kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı gerçek kişiler, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle temyiz ettiğinden, davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 03.04.1950 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesinin orman kadastro komisyonlarının görevini ve ne şekilde kurulacağını düzenlediği, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesinde, makilik alanları belirleme görevi orman kadastro komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından oluşturulacak komisyonlara verilmiştir. Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır. Yönetmelikte, makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, aynı maddede, yasa hükümlerine aykırı olarak, makiye ayırma işleminin mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmek suretiyle, yasaya aykırı bir hüküm konulmuştur. Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların maki florası olduğu açıklandıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle % 10 nisbetine kadar KORU ve %25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklindeki düzenlemeyle, yasanın orman olarak tanımladığı yerleri maki olarak ayırma olanağı getirmiştir. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.