muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3721, Karar No: 2023/3603, Tarih: 03.04.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya iş makinesi ve işle ilgili her türlü eğitimin verildiği, gereken tüm önlemlerin alındığı, davalının olayda kusuru olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; SGK tarafından davacının davalı işyerinde geçirdiği her iki kazanın da iş kazası olduğunun kabul edildiği, davacının 21.09.2013 tarihli iş kazasından kaynaklı maluliyet oranının %10,3, 24.01.2014 tarihli iş kazasından dolayı maluliyet oranının %9,1 olduğu, kusur tespiti açısından konusunda uzman bilirkişilerden rapor alındığı, davalı işverenin %70 oranında, davacı kazazedenin %30 oranında kusuru olduğunun, ayrıca hesap raporu ile de davacının isteyebileceği maddi tazminat miktarının 229.199,52 TL olduğunun belirlendiği, davacının manevi tazminat istemi yönünden ise maluliyet oranı, kusur nispetleri ve tarafların ekonomik ve sosyal durumları da göz önüne alınarak karar verildiği belirtilerek, davanın kısmen kabulüne, davacının davasının maddi tazminat yönünden kabulü ile 229.199,52 TL maddi tazminatın meydana gelen her iki iş kazası tarihine göre maluliyet oranlarına göre orantılanmak suretiyle 121.688,41 TL sine ilk kaza tarihi olan 21.09.2013, 107.511,11 TL sine ise ikinci kaza tarihi olan 24.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlekte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat yönünden talebinin kısmen kabulü ile 50.000 TL manevi tazminatın meydana gelen her iki iş kazası tarihine göre maluliyet oranlarına göre orantılanmak suretiyle 26.546,40 TL sine ilk kaza tarihi olan 21.09.2013, 23.453,60 TL sine ise ikinci kaza tarihi olan 24.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlekte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili, işverenin ağır kusurlu olduğunu, hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili, kaza nedeniyle davalının kusuru bulunmadığını, kusurun tamamen davacıya ait olduğunu, davalının üzerine düşen tüm tedbirleri aldığını, işçiye gerekli eğitimlerin verildiğini, bilirkişi raporunda hesaplama yapılırken işçinin ücretinin yüksek hesaplandığını, zira işyerinde hesaplama yapılan dönemlerde aynı görevde çalışanların maaşının asgari ücret kadar olduğunu, maddi tazminat miktarının maaşın yüksek alınması sebebi ile hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı vekili, kaza nedeniyle davalının kusuru bulunmadığını, kusurun tamamen davacıya ait olduğunu, davalının üzerine düşen tüm tedbirleri aldığını, işçiye gerekli eğitimlerin verildiğini, bilirkişi raporunda hesaplama yapılırken işçinin ücretinin yüksek hesaplandığını, zira işyerinde hesaplama yapılan dönemlerde aynı görevde çalışanların maaşının asgari ücret kadar olduğunu, maddi tazminat miktarının maaşın yüksek alınması sebebi ile hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme dayanak kusur raporunun, iş güvenliği uzmanı bilirkişilerce düzenlenmiş olup, denetime elverişli, gerekli hukuki ve teknik verileri içerdiği, tarafların kusura ilişkin itirazlarının yargılama sırasında da değerlendirilmiş olup tarafların buna ilişkin itirazının yerinde olmadığı, hükme dayanak hesap bilirkişi raporunda, davacının ücretinin SGK kayıtlarına göre esas alınmış olup davalı vekilinin buna ilişkin soyut itirazının da yerinde olmadığı, kabul edilen kusur oranı, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, olayın oluş şekli, işgöremezlik oranı, olay tarihi dikkate alındığında yerel mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarının dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesi ile davacı ... davalı tarafın istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığını, eğitim verildiğini, kusur oranının hatalı belirlendiğini, hesap raporuna esas ücretin asgari ücret olarak alınması gerektiğini, maddi tazminatın bu nedenle fazla hesaplandığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunun 2 ve 77 maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5602, Karar No: 2012/7524, Tarih: 19.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5602 E.  ,  2012/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olduğunu, davalı tarafından 08.06.2006 tarihinde üyelikten çıkarıldığını, bu kararın iptali istemiyle açılan davada verilen kararın halen kesinleşmediğini, buna rağmen davalının müvekkiline ihtarname göndererek 3 maddeden oluşan şartları yerine getirmesi durumunda kooperatif bünyesinde fiilen çalışabileceğini bildirildiğini, müvekkilinin kendisine verilen sürede şartları yerine getirmesine rağmen davalı kooperatif tarafından haksız olarak üyelikten çıkarıldığını ileri sürerek, 28.03.2011 tarihli üyelikten çıkarılma kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalı kooperatif tarafından davacıya gönderilen ihtarnamede eksik aidat borcunun ödenmesi, j plaka alınması, taşıyıcılığın bilfiil meslek haline getirilmesi ve başka motorlu taşıyıcılar kooperatifine üye olmaması şartlarının yerine getirilmesi için ihtarda bulunulduğu, davacı tarafça ibraz edilen belgelerden eksik aidat borcunun tamamladığı, başka bir taşıyıcı kooperatife üye olmadığı, taşıyıcılığı bilfiil meslek haline getirdiği ve j plaka araç bulundurma zorunluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı kooperatifin 28.03.2011 tarih ve 11 sayılı üyelikten çıkarılma kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

Hukuki yarar dava koşulu olup, mahkeme dava şartlarını re'sen incelemekle görevlidir. Hukuki yararın sadece dava tarihi itibariyle değil, dava devam ettiği sürece ve hükmün kesinleşmesine kadar devamı da gereklidir. Gerçekten de, ortaklık hak ve sıfatına bağlı olarak dava açan kişinin, şayet yargılama sırasında bu ortaklık sıfatı sona erecek olursa, artık davayı takip ve sonuçlandırmakta hukuki yararı kalmaz. İlk ihraç kararına ilişkin hüküm kesinleşmeden, sonraki ihraç kararına ilişkin davanın esasına girilemez. İkinci dava birinci davayı beklemelidir. Zira, ilk ihraç kararının iptaline ilişkin davanın reddine karar verilip bu kararın kesinleşmesi halinde, ihraç kararı verildiği gün itibariyle hüküm ifade edeceğinden, ikinci ihraç kararının verildiği tarihte bir ortaklık söz konusu olmayacağından, böyle bir kişinin ihracı da esasen mümkün olmayacak ve ikinci davanın aktif husumet yönünden reddi gerekecek; o davanın kabul ile sonuçlanması ve kesinleşmesi halinde, bu dava için davacının aktif dava ehliyetinin varlığı söz konusu olacağından, yargılamaya devam edilerek bu dava konusu ihraç kararının yasaya uygun olup olmadığı incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekecektir. Ne var ki somut olayda, 08.06.2006 tarihli ilk ihraç kararının iptaline ilişkin ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/649 Esasına açılan davanın kabulüne karar verilmiş ve karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olduğundan, sonraki ihraç kararının iptaline ilişkin işbu dava yönünden aktif dava ehliyeti sağlanmış olup, ilk davanın sonucunun beklenilmemesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Bu açıklamalara, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6460, Karar No: 2016/7570, Tarih: 09.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/6460 E.  ,  2016/7570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... parsel sayılı taşınmazın irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararında belirtilen dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin getirtilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava konusu .....sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ....parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belirlenen 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve yeterliliği mahkeme hakimliğince denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6905, Karar No: 2021/14343, Tarih: 17.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/6905 E.  ,  2021/14343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum,... İnşaat Hafriyat Nakliye Tarım San. Tic. Ltd. Şti. ile Enk Yapı İnş. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum ile ... Yapı İnş. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM

Davacı, dava dilekçesi ile kurum sigortalısı ...'in 30/08/2016 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat ettiğini, tedavi gideri olarak 151,59 TL ödendiğini, sigortalının vefatından sonra hak sahiplerine 179.521,89 TL peşin değerli gelir bağlandığını ve 489,00 TL cenaze yardımı yapıldığını, müvekkil kurum denetmenlerince yapılan soruşturma neticesinde işverenin ve şirket kamyon şoförü davalı ...'in kusurlu bulunduklarını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak kurum zararından şimdilik 75,80 TL tedavi gideri, 244,50 TL cenaze yardımı, 35.904,37 TL peşin sermaye değerli gelirin yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak tahsilini istediği anlaşılmıştır.

Davacı vekili 14/01/2019 havale tarihli dilekçesi ile davasını ıslah etmiştir.

II- CEVAP

Davalı ...Yapı vekili cevap dilekçesinde; Kazazedenin olay tarihinde Tekke barajı inşaatında çalıştığını, kazazedenin kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermediğini, döküm yapan arabaları yönlendirmekle görevli olduğunu, yönlendirme yapan kişinin döküm yapan arabaların yanında veya arkasında durduğunu, sürücüye kaldır ve devam et talimatını verdikten sonra yanlışlıkla/dalgınlıkla arabanın önüne geçtiğini, kamyonun kör noktasına girdiğini, olayla ilgili müvekkil şirket yetkilileri hakkında herhangi bir suçlamada bulunulmadığını ve dava açılmadığını, illiyet bağı bulunmaması nedeniyle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İnş. Haf. Nak. Tar. San. Tic. Ltd. Şti. beyan dilekçesinde; Kazazedenin olay tarihinde ... barajı inşaatında çalıştığını, kazazedenin kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermediğini, döküm yapan arabaları yönlendirmekle görevli olduğunu, yönlendirme yapan kişinin döküm yapan arabaların yanında veya arkasında durduğunu, sürücüye kaldır ve devam et talimatını verdikten sonra yanlışlıkla/dalgınlıkla arabanın önüne geçtiğini, kamyonun kör noktasına girdiğini, olayla ilgili müvekkil şirket yetkilileri hakkında herhangi bir suçlamada bulunulmadığını ve dava açılmadığını, illiyet bağı bulunmaması nedeniyle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulü ile;

1-)Peşin sermaye değerli gelirden doğan kurum zararı olan 116.689,22 TL'nin (davalı ...'in sorumluluğunun 58.344,61 TL ile sınırlı olmak üzere) tahsis onay tarihi olan 01/09/2016 tarihinden itibaren,

2-)Cenaze yardımından doğan kurum zararı olan 244,50 TL'nin ödeme tarihi olan 24/10/2016 tarihinden itibaren,

3-)Tedavi masraflarından kaynaklanan kurum zararı olan 98,53 TL’nin 30/08/2016 tarihinden itibaren, karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı Kurum vekili ile Enk Yapı İnş. Tic. Ltd. Şti. ve davalı ... İnşaat Hafriyat Nakliye Tarım San. Tic. Ltd. Şti. Şti. vekilleri istinaf yolu ile dilekçesinde, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

B-BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi;

Davacı SGK' nın ve Davalılar ... İnşaat Hafriyat Nakliye Tarım San. Tic. Ltd. Şti. 'nin, ...'nin ve ...'nin istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine, karar verilmiştir.

IV- TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı taraf vekili ile davalı Enk Yapı İnş. Tic. Ltd. Şti. vekili, istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davacı ile davalı ...Ltd. Şti. vekillerinin aşağıdaki hususlar dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-30.08.2016 günlü iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelir, yapılan tedavi ve cenaze masrafı nedeniyle meydana gelen kurum zararının %65 kusur karşılığının davalı şirketlerden, %65 kusur karşılığının yarısının da davalı gerçek kişiden olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin istendiği davada; Mahkemece, hükme esas kılınan kusur raporunda; davalı işveren iş ortaklığı % 50 oranında kusurlu, davalı şoför Dursun %15 oranında kusurlu, kazalı işçiyi % 35 oranında kusurlu kabul etmek suretiyle; gerçek zarar hesabı yaptırmaksızın, ilk peşin değerli gelirin %65 davalılar kusur karşılığı üzerinden davalı işveren şirketleri, ilk peşin değerli gelirin %65 kusur karşılığının yarısı üzerinden davalı 3. Kişi ...'u sorumlu tutmak suretiyle hüküm tesis ettiği anlaşılmakta ise de, verilen karar eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalıdır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş olmakla, anlaşılacağı üzere işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ...Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak Sosyal Güvenlik Kurumunca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır.

Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Mahkemece, temyiz eden davalı işveren yönünden gerçek zararın yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi ve hak sahibine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirle karşılaştırılarak düşük (az) olan tutara göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-5510 sayılı Kanunun 21/1. maddede işverenin, 21/4. maddede üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir.