muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1605, Karar No: 2013/848, Tarih: 14.06.2013

Direnme kararını, davalı vekili temyize getirmektedir.

Açıklanan maddi olgu, bozma ve direnme kararlarının kapsamları itibariyle Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; mahkemenin bozma kararına uyduğunu belirtmesine rağmen, bozma ilamını yanlış değerlendirip değerlendirmediği; Dairenin önceki bozma kararında, TTK.nun 137 ve 334.maddelerine ilişkin mahkemenin değerlendirmesine değinilmemesinin, bu hususun bozma kapsamı dışında bırakıldığı anlamına gelip gelmediği noktalarında toplanmaktadır.

Somut olayda,  davalı T.. Gıda San. ve Tic. A.Ş. ile dava dışı E... Gıda ve Temizlik Mad. San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. arasında 01.04.2005 tarihli “Satış ve Dağıtım Sözleşmesi” düzenlenmiş, 26.04.2006 tarihinde düzenlenen “Müteselsil Kefalet Taahhüdü” başlıklı belge ile de E.Gıda ve Temizlik Mad. San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.nin 3.673.182.YTL borcuna davacı K...İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. ile dava dışı E.K.’nun müteselsil kefil sıfatı ile bu sözleşmeyi imzalamışlardır.

28.12.2006 tarihinde davalı alacaklı T. Gıda San. ve Tic. A.Ş., dava dışı borçlu E. Gıda ve Temizlik Mad. San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. ve davacı K.İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. arasında düzenlenen “Protokol” başlıklı belge ve 17.03.2007 tarihinde davalı alacaklı Tukaş Gıda San. ve Tic. A.Ş., dava dışı borçlu E..Gıda ve Temizlik Mad. San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. ve dava dışı E.Gıda Ltd. Şti. arasında düzenlenen “Protokol” başlıklı belge ile borcun nasıl tasfiye edileceği kararlaştırılmıştır.

Söz konusu tüm sözleşmelerin düzenlendiği tarihlerde dava dışı borçlu E. Gıda ve Temizlik Mad. San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. ve davacı K..İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. kurucuları ve yönetim kurulu üyeleri arasında E.K.nun da bulunduğu dosyada bulunan Ticaret Sicil Gazetelerinden anlaşılmaktadır.

Bahsi geçen bu protokoller, davalı alacaklı T.Gıda San. ve Tic. A.Ş. ile dava dışı borçlu E. Gıda ve Temizlik Mad. San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. ve müteselsil kefil sıfatı ile borçlu olan davacı K.. İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. ve E.K. arasında 01.04.2005 tarihli “Satış ve Dağıtım Sözleşmesi” ve 26.04.2006 tarihli “Müteselsil Kefalet Taahhüdü” başlıklı belge ile oluşan borcun tasfiyesine müteallik borç tasfiye protokolleri niteliğindedir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan müzakereler sonucunda, mahkemenin, ilk kararının gerekçesinde yer alan “Müteselsil Kefalet Taahhüdü” başlıklı belgenin TTK.nın 137. ve 334.maddelerine aykırı olduğundan davacı şirket yönünden bu belgenin geçersiz olduğu gerekçesinin, Özel Daire’nin 14.07.2010 gün ve 2010/2268-8899 sayılı ilamında açıkça ve ayrıca bozma nedeni yapılmamış olmasının, bu hususların Özel Daire’ce üstü kapalı olarak kabul edildiği anlamına gelmediği; kaldı ki, somut uyuşmazlıkta, TTK.nun 137 ve 334.maddelerinin uygulama yerinin olmadığı benimsenmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; bozma ilamında belirtildiği gibi, tarafların anılan protokollerdeki edimlerini yerine getirip getirmediklerinin araştırılıp, dava dışı E.Ltd. Şti., K.İns. Taah. S..Tic. AŞ. arasındaki organik bağ da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, olaya uygun düşmeyen gerekçelerle, bozma kararı yanlış değerlendirilerek, davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmeyip, hükmün bozulması gerekmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, direnme kararının bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı  Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “ Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.06.2013 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/963, Karar No: 2010/5792, Tarih: 05.10.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/963 E.  ,  2010/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 399 ada 80 parsel sayılı 6865.65 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, satış senedi ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri, yasal süresi içinde taşınmazın ortak muristen geldiği ve taksim edilmediği iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 399 ada 80 parsel sayılı taşınmazın davacılar ve davalı adlarına payları oranında tesçiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tarafların ortak murisi ...’ten geldiği ve taksim edilmediği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, mahkemenin kabulü ve değerlendirmesi dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Hal böyle olunca dava, tereke içinde ve mirasçılar arasında görüldüğüne göre davacı tarafın çekişmeli taşınmaz üzerindeki miras payları dışındaki geri kalan tüm payların tespit gibi davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9461, Karar No: 2006/9710, Tarih: 10.10.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/9461 E.  ,  2006/9710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, Borçlar kanunun 53.maddesi gereğince hukuk hakiminin kusur oranının dağılımında ceza hukukunun sorumluluğa dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi ,kusurun takdiri ve zarar miktarının belirlenmesi konusunda da ceza mahkemesi kararı bağlı bulunmamasına, hükme esas alınan hesap raporunda kazalının kusur oranının yanlış hesaplanarak fazla indirim yapılması hatalı olduğu gibi, sigortalıya bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre SSK Başkanlığı tarafından hesaplanacak peşin sermaye değerlerinin getirilerek tazminattan indirilmemesi hatalı ise de, kazalının kusursuz olduğu kabul edilse bile 25.7.2005 tarihindeki ödeme dönemine kadar geçerli peşin sermaye değeri davacının zararını karşıladığından ,bu yanlışlıkların sonuca etkisini olmadığının anlaşılmasına göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacı işçinin iş kazası sonucu beden güç kaybına uğraması sebebiyle maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 26.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına, talebin ılımlı olmasına göre 9.000,00-YTL manevi tazminat yerine 7.000,00-YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine

“1-Davacının maddi zararı SSK Başkanlığı tarafından bağlanan gelirlerle karşılanmış olduğundan maddi tazminat talebinin reddine, maddi tazminatın reddinin, katsayı değişiklikleri sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerindeki artışlardan kaynaklanmasına ve davacının dava açılırken bu hususu bilebilmesinin mümkün bulunmamasına göre, maddi tazminatın reddi nedeniyle davalılar yararına vekalet ücreti verilmesine yer olmadığına,

“1-Davacının maddi zararı SSK Başkanlığı tarafından bağlanan gelirlerle karşılanmış olduğundan maddi tazminat talebinin reddine, maddi tazminatın reddinin, katsayı değişiklikleri sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerindeki artışlardan kaynaklanmasına ve davacının dava açılırken bu hususu bilebilmesinin mümkün bulunmamasına göre, maddi tazminatın reddi nedeniyle davalılar yararına vekalet ücreti verilmesine yer olmadığına,

2- Takdiren 9.000,00--YTL manevi tazminatın 16.10.1999 olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

3-Alınması gereken 486,00-YTL ilam harcından peşin alınan 405,00-YTL harcın mahsubu ile 81,00-YTL bakiye harcın davalılardan tahsiline,

4-Davacı tarafından peşin olarak yatırılan 405,00- YTL harcın davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine,

5-Ret edilen ve kabul edilen miktarlar nazara alınarak, takdiren, davacı tarafından yapılan 200,00-YTL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

6-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre,vekil ile temsil edilen davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 1.020 YTL avukatlık ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililere yükletilmesine, 10.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5321, Karar No: 2007/9622, Tarih: 05.07.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/5321 E.  ,  2007/9622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 24.7.1996 tarihli avukatlık ücret sözleşmesi gereğince, davalının vekili olarak tapu iptal tescil davası açıp takip ettiğini, davanın davalı lehine sonuçlanıp kesinleşmesine rağmen davalının sözleşme ile kararlaştırılan 15.000 DM vekalet ücretini ödemediğini, tahsili için başlattığı icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını, sözleşmenin geçersiz bulunduğunu, sözleşmedeki boşlukların sonradan doldurulduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmedeki imzanın davalıya ait olduğunun belirlendiği ve sözleşmenin geçerli olduğu, boşlukların sonradan doldurulduğu savunmasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 15.000 DM vekalet ücreti alacağının takip tarihinden itibariyle karşılığı olan 7.669,38 Euronun fiili ödeme günündeki bedeli ve takip tarihinden itibaren %2 aylık akti faizi ile birlikte yürütülecek şekilde itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatı olarak 5.524,52 YTL’nin davalıdan tahsiline, işlemiş faiz talebi ... bırakıldığından bu konu hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 18.8.2004 tarihinde başlattığı icra takibinde, 15.000 DM asıl alacağın takip tarihi itibariyle kur karşılığı olan 13.818.481.810 TL ile işlemiş faiz olarak hesap ettiği 12.436.630.000 TL olmak üzere toplam 26.255.111.810 TL’nin tahsilini istemiş, vaki itiraz üzerine eldeki davayı açmıştır. Borçlar Kanununun 83. maddesi hükmüne göre, “Mevzuu para olan borç memleket parasiyle ödenir.

Akit tediye mahallinde kanuni rayici olmayan bir para üzerine varit olmuş ise akdin harfiyen icrası "aynen ödemek" kelimeleri veya buna muadil sair tabirat ile şart edilmiş olmadıkça borç vadenin hulülü günündeki rayici üzerinden memleket parasiyle ödenebilir.

Akit tediye mahallinde kanuni rayici olmayan bir para üzerine varit olmuş ise akdin harfiyen icrası "aynen ödemek" kelimeleri veya buna muadil sair tabirat ile şart edilmiş olmadıkça borç vadenin hulülü günündeki rayici üzerinden memleket parasiyle ödenebilir.

(Ek fıkra: 14/11/1990 - 3678/29 md.) Yabancı para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklı, bu borcu vade veya fiili ödeme günündeki rayice göre Türk parası ile ödenmesini isteyebilir.” Hükmünü amirdir. BK. 83. maddesinde yapılan son değişiklik ile yabancı para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklı, bu borcun vade veya fiili ödeme günündeki rayice göre TL. olarak ödenmesini isteyebilmesi imkanı tanınmış ise de davacının icra takip talepnamesinde, kendisine tanınan bu seçimlik haklardan DM cinsinden olan alacağını, takip tarihindeki TL karşılığı üzerinden ödenmesini istediğinin kabulü gerekir.

Mahkemece 15.000 DM’nin takip tarihi itibariyle bulunacak TL karşılığı üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi gerekirken davacının icra takibinde seçimlik hakkını takip tarihi itibariyle TL üzerinden kullandığı göz ardı edilerek döviz cinsi üzerinden hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 5.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1237, Karar No: 2015/5943, Tarih: 30.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/1237 E.  ,  2015/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi.......tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, (01.09.2001-01.12.2008) ve (01.05.2010-01.05.2012) tarihleri arası askerlik öncesi ve sonrası davalı işyerinde geçen çalışmaların tespitini talep etmiştir. Dosya tetkikinde, davacı adına, davalı işyerinden bildirilmiş hizmet ve çıraklık sözleşmesi bulunmamaktadır. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalıya ait 1148919 sicil no’lu iş yerinde davacının 01.03.2005-31.07.2008 ve 23.01.2012-01.05.2012 tarihleri arasında çalıştığı tespitine dair karar verilmiştir

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.

Davaya konu olayla ilgili olarak çıraklık statüsünün irdelenmesi gerekli olup, 506 sayılı Kanunun 3. maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanun'da tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Kanunu’na göre, çıraklar teorik ve pratik eğitime tabi tutulurlar. Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının uyuşmazlık konusu dönemde çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Konu ile ilgili olarak 3308 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde çırak olabilmek için aranan şartlar arasında

“...a) 14 yaşını doldurmuş, 19 yaşından gün almamış olmak.

b) En az ilköğretim okulu mezunu olmak.

Konu ile ilgili olarak 3308 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde çırak olabilmek için aranan şartlar arasında

“...a) 14 yaşını doldurmuş, 19 yaşından gün almamış olmak.

b) En az ilköğretim okulu mezunu olmak.

c) Bünyesi ve sağlık durumu gireceği mesleğin gerektirdiği işleri yapmaya uygun olmak.”hususları düzenlenmiş ve aynı maddeye 4702 sayılı Yasa'nın 9. maddesi ile eklenen fıkra ile 10.07.2001 tarihinden itibaren de 19 yaşından gün almış olanlardan daha önce çıraklık eğitiminden geçmemiş olanlar, yaşlarına ve eğitim seviyelerine uygun olarak düzenlenecek mesleki eğitim programlarına göre çıraklık eğitimine alınabileceği hükmü getirilmiştir.

Diğer taraftan bir kişiye çırak denilebilmesi için, o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir. Yani, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile davacının belirtilen tarihte çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Kişi işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir

Mahkemece; davacı askerlik öncesi ve sonrası hizmetinin tespitini talep ettiğinden, davacı......'ın askere gittiği ve terhis olduğu tarihler ilgili askerlik şubesinden celp edilmeli, davacı, orta okul 1. sınıfta okulu bırakıp davalının yanında çalışmaya başladığını beyan ettiğinden,..........ve Okuldan araştırma yapılmalı, davacının, davalılardan işverene ait işyerinde çalışıp-çalışmadığı belirlendikten sonra, davacının velisi tarafından imzalanmış çıraklık sözleşmesi olup olmadığı, çıraklık veya eğitim merkezinde dosyasının bulunup bulunmadığı, işveren ile çıraklık eğitim merkezi arasında herhangi bir ilişkinin bulunup-bulunmadığı bu çalışmanın mesleki eğitim merkezinin denetiminde pratik eğitim olarak gerçekleşip-gerçekleşmediği; anılan eğitim merkezi ile davalı işveren arasında herhangi bir ilişkinin bulunmadığının anlaşılması durumunda, çalışmanın bir mesleğin öğrenilmesine yönelik olarak çıraklık ilişkisine mi, yoksa diğer çalışanlar gibi üretime yönelik olarak mı gerçekleştiği üzerinde durularak, çalışma olgusu ve niteliği şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenip, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekili ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9392, Karar No: 2010/43, Tarih: 18.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/9392 E.  ,  2010/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I. Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1-son, 522/son, 62, 81/2-3. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin hırsızlık suçunun yanında, 5237 sayılı TCK.nun 116/1, 151/1, 119/1-c. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek, bu suçlarla ilgili bir uygulama yapılmaması, ayrıca 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilerek uygulanabileceği gözetilmeden, değer az kabul edilerek aynı Yasanın 145. maddesi gereğince 1/3 oranda indirim yapılmasına karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi dikkate alınmadan 58. madde ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK’nun 58. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

II. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 18/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.