muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4311, Karar No: 2012/9891, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4311 E.  ,  2012/9891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında 17/03/2010 tarihli Full Revizyonlu 2. El Tesis Kapalı Devre Sabit Kırma-Eleme makinesi alımı sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşme kapsamına göre kusursuz ve ayıpsız olarak çalışır vaziyette teslim etmesi gereken dava konusu makineyi süresinde ve çalışır vaziyette teslim etmediğini, ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/20 D.iş sayılı dosyasından yapılan incelemede, makinenin belirtilen özelliklerin bir çoğunu taşımadığının ve bu eksik ve ayıpların 37.645,00 TL değerinde olduğunun tespit edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 37.645,00 TL maddi zararın dava tarihinden; 1.000,00 TL maddi zararın 26/06/2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı şirket ile müvekkili şirket arasında 17/03/2010 tarihli dava konusu makinenin satımına ilişkin sözleşmenin imzalandığını, aynı tarihli proforma faturanın 1. maddesinde belirtilen titreşimli besleyici sistemin, 2. el sistem olarak hazırlanması gerekirken davacı tarafın talebiyle sıfır olarak yeniden imal edildiğini, bu nedenle sözleşmedeki teslim tarihinin uzadığını, davacının tespit edildiğini iddia ettiği eksik ve kusurlu makinenin davacının talimatlarına uyularak yeniden genişletilip, dönüştürülerek değiştirildiğini, dava konusu tesisin davacı tarafın talimatlarına uygun bir şekilde çalışır vaziyette teslim edildiğini, davacı tarafın TTK.'nın 25/3 maddesinde belirtilen ihbar sürelerine uymayarak sorumluluklarını yerine getirmediğini ve malı kabul etmiş sayıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın satım sözleşmesine konu makinelerin ayıplı olduğu iddiasıyla zararın tazminine ilişkin olduğu, tarafların tacir olması nedeniyle TTK'nın 25/3. maddesinde öngörülen süreler içinde ayıp ihbarında bulunulması ve ayıp ihbarının TTK'nın 20/3. maddesinde hükme bağlanan usullerle yapılması gerektiği, davacı tarafın süresinde ayıp ihbarında bulunulduğunu sayılan belgelerle ispatlayamadığı gibi, bu yönde bir iddiasının da bulunmadığı, buna göre davacı tarafın süresinde ayıp ihbarında bulunmayarak malı kabul etmiş sayılacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar taraflar arasında akdedilen sözleşmenin başlığında “satım sözleşmesi” ibaresi kullanılmış ise de, sözleşme konusu makinenin proforma faturada ölçüleri belirtilmek suretiyle özel sipariş üzerine imal edildiği anlaşıldığından somut olayda BK.'nın 182. ve devamı maddeleri uygulanamaz. Buna göre uyuşmazlığın eser sözleşmesini düzenleyen BK.'nın 355. ve devamı maddeleri çerçevesinde değerlendirilip çözümlenmesi gerekir. Mahkemece bu yön gözetilmeden somut olay bakımından hukuki nitelendirme ve değerlendirmede yanılgıya düşülerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19240, Karar No: 2018/2250, Tarih: 05.03.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/19240 E.  ,  2018/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, nakil aracının iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıktan ele geçen ve aşamalardaki beyanlarında kişisel kullanım için aldığını savunduğu 20 karton kaçak sigaranının, ticari amaçla bulundurduğuna dair dosya kapsamında delil bulunmadığı ve mahkumiyete esas teşkil etmeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

1-Olay tarihinde tır şoförü olan sanığın İran'dan Türkiye'ye giriş yaptıktan sonra kontrol noktasında 100 litre muafiyet fazlası kaçak yakıt ile kolluk ekiplerince yakalandığı, ve sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/10. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğü giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3737, Karar No: 2023/5124, Tarih: 13.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3737 E.  ,  2023/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1530 E., 2022/2915 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/345 Esas, 2020/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2021/455 Esas, 2021/1085 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 24 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının katılan mağdure vekili ile katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2021/23195 Esas, 2022/4692 Karar sayılı kararı ile özetle mağdurenin duruşmada dinlenmesinden sonra 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/1530 Esas, 2022/2915 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 24 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi

Polislerin kendisini tehdit etmesi nedeniyle karakolda ve savcılıkta bir kez istismar eylemi gerçekleştirdiğini söylediğine, eşi ile arasında şiddetli geçimsizlik yaşadığına, eşinin emeline ulaştığına, kızına bu acımasızlığı yapmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesi, "...sanığın mahkememizde yapılan yargılaması sırasında alınan savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ve kızının eşinin yönlendirmesi ile kendisine suç isnadında bulunduğunu savunmuş ise de, sanığın aşamalarda alınan ifadeleri ve sorgusunda üzerine atılı suçlamayı aldığı uyuşturucu maddenin etkisi ile öz kızına sürtünme yoluyla cinsel istismarda bulunduğu şeklinde yapmış olduğu kabul ve Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarlığı'nın uzmanlık raporu ile belirlendiği şekilde mağdurun teslim ettiği külodu üzerinde sanığa ait DNA kalıntılarının bulunması ve katılan ... Gülser'in aşamalarda alınan beyanlarında da olayın gelişim safhasını doğrular anlatımın olması ve mağdurun Yargıtay bozma ilamı sonrasında alınan ifadesinde aynı beyanlarını tekrar ederek, bu eylemlerin çok sayıda belki 60 kez aynı şekilde tekrarlandığı hususundaki beyanları gözönünde bulundurulduğunda sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarıına itibar edilmemiş ve bu şekilde sanığın 12 yaşından küçük öz kızına mağdur ... katılanın anlatımına göre sabit kabul edildiği şekliyle birden fazla kez cinsel istismarda bulunduğu sabit görülmüş, her ne kadar sanık hakkında iddianamede mağdura yönelik organ sokma yoluyla nitelikli cinsel istismar suçundan cezalandırılması istenmiş ise de ATK raporunda organ sokmaya yönelik bir bulguya rastlanmadığı, organ sokma yoluyla cinsel istismarın gerçekleştiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin bir delilin bulunmadığı, mağdurun anlatımı, sanığın soruşturma aşamasında ikrarı, katılan annenin anlatımı ve mağdur çocuğun giysisi üzerinde bulunan sanığına ait vücut sıvısı dikkate alındığında sanığın eyleminin 12 yaşından küçük kızına yönelik cinsel istismar suçu kapsamında kaldığı sabit olduğundan sanığın eylemine uyan TCK'nın 103/1-3. cümlesi, 103/3-c maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/1530 Esas, 2022/2915 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6336, Karar No: 2013/15454, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/6336 E.  ,  2013/15454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kararın sanığın yokluğunda verildiği, yapılan araştırmada ise sanığın tebligat tarihinde cezaevinde bulunduğu ve gerekçeli kararın cezaevi kanalı ile kendisine tebliğ edilmediği anlaşılmakla sanığın 05/12/2011 tarihinde verdiği temyiz mahiyetindeki dilekçesi süresinde kabul edilerek... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2011 tarihli 2010/296 esas 2011/25 karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6773, Karar No: 2009/9828, Tarih: 25.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/6773 E.  ,  2009/9828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Terme Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :31.07.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanmaya neden olan olaylarda, karısına fiziksel şiddet uygulayan davacı koca tam kusurludur. Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü  tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü  böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada  mademki birlik artık sarsılmış  diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk  Medeni  Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa  kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden  beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin  reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA,bozma kapsamına göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 25.05.2009 (Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2013/23216, Karar No: 2013/32794, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/23216 E.  ,  2013/32794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15752, Karar No: 2007/1214, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15752 E.  ,  2007/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 28.06.2005 tarihli dava dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 8321 ada 4 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu kesinleşen işlemle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalı gerçek kişi adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Çekişmeli parselin ifraz edildiği, 312650 m2 yüzölçümlü ... Köyü 199 sayılı parsel, arazi kadastrosunda ... 1958 tarih ve 48 sıra numaralı tapu kaydı esas alınarak ... Vakfı adına tesbiti itirazsız kesinleşmiş, 1971 yılında satışlar ile bir çok gerçek kişiye, bu arada bir kısım payı ... ...'a geçmiş, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu ifraz edilerek 8321 ada 4 parsel sayılı 310 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 01.04.1997 tarihinde arsa niteliğiyle adı geçen kişi adına tapuya tescil edilmiş, satış ile 28.04.1998 tarihinde davalıya geçmiş, 09.06.2005 tarihinde bir bodrum, bir zemin, bir adet birinci kat ve çatı kat irtifakı tesis edilmiştir.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları

-2-

2006/15752-2007/1214

dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihad birleştirme kararının konusu olmadığı, sonucu ortaya çıkar.

2) 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...”şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.