muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/5382, Karar No: 2024/5085, Tarih: 21.11.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ONİKİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2024/5382
Karar	No : 2024/5085                                                                                
DAVACI	: ... Sendikası	 
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALILAR	: 1-...
                                                        2- ... Bakanlığı
 
DAVANIN KONUSU                    : Davacı  Sendika  tarafından, 06/08/2024  tarih  ve  32624 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığı Ek Ödeme Yönetmeliği'nde yer alan (Danıştay Onikinci Dairesinin 2024/4855 esasına kayıtlı dava dosyasında iptali istenen düzenlemeler dışında kalan) tüm düzenlemelerin iptali istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT                :
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3. maddesinde, idarî davaların Danıştay, idare mahkemesi ve vergi mahkemesi başkanlıklarına hitaben yazılmış imzalı dilekçelerle açılacağı, dilekçelerde tarafların ve varsa vekillerinin veya temsilcilerinin ad ve soyadları veya unvanları ve adresleri ile gerçek kişilere ait Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarasının, davanın konusu ve sebepleri ile dayandığı delillerin, davaya konu olan idarî işlemin yazılı bildirim tarihinin, tam yargı davalarında uyuşmazlık konusu miktarın gösterileceği,  dava  dilekçelerinin  ve  bunlara  ekli  evrakın  örneklerinin karşı taraf sayısından bir fazla olacağı; 14. maddesinin üçüncü fıkrasında, dava dilekçeleri üzerinde yapılacak ilk incelemede dilekçelerin 3. ve 5. maddelere uygun olup olmadıkları yönlerinden de inceleneceği; altıncı fıkrasında ise ilk incelemeden sonra dava dilekçesindeki eksikliklerin tespiti halinde davanın her aşamasında 15. madde hükümlerinin uygulanacağı; 15. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde de, 3. maddeye uygun olmayan dava dilekçesinin otuz gün içinde yeniden düzenlenmek veya noksanları tamamlanmak üzere reddedileceği kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Yargılama hukukunun temel ilkelerinden biri de talep ile bağlılıktır. Bu ilke uyarınca, mahkemelerce iptali istenilen idarî işlemle sınırlı olarak inceleme yapılması gerektiğinden, talebin (ve bu talebe yönelik hukuka aykırılık iddialarının) incelemeye elverişli olabilecek nitelikte açık ve somut olması gerektiği kuşkusuzdur.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Yargılama hukukunun temel ilkelerinden biri de talep ile bağlılıktır. Bu ilke uyarınca, mahkemelerce iptali istenilen idarî işlemle sınırlı olarak inceleme yapılması gerektiğinden, talebin (ve bu talebe yönelik hukuka aykırılık iddialarının) incelemeye elverişli olabilecek nitelikte açık ve somut olması gerektiği kuşkusuzdur.
	Bu itibarla, düzenleyici işlemlere karşı açılan iptal davalarında, düzenleyici işlemin tamamının iptali istenebileceği gibi, düzenleyici işlemin eksik düzenleme ya da başka bir nedenle belirli maddelerinin veya fıkralarının/ibarelerinin, hukuka aykırılık sebepleri de belirtilmek suretiyle iptalinin istenebilmesi de mümkündür. Ancak, her durumda iptali istenilen düzenleyici işlemin iptali istenen kısımlarının açıkça belirtilmesi ve bu maddelere ve/veya fıkralara ilişkin hukuka aykırılık iddialarının da somut ve anlaşılabilir şekilde ortaya konulması gerekmektedir.
	Dava dilekçesi ve ekleri ile UYAP kayıtlarının incelenmesinden; davacı Sendika tarafından, 06/08/2024 tarih ve 32624 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığı Ek Ödeme Yönetmeliği'nin bazı maddelerinin iptali istemiyle dava açıldığı ve söz konusu davanın Dairemizin 2024/4855 esasına kayıtlı olduğu; bu defa davacı Sendika tarafından, aynı Yönetmeliğin "E:2024/4855 esasına kayıtlı dosyada iptali istenen düzenlemeler dışında kalan" diğer tüm hükümlerinin iptali istemiyle bakılan (E:2024/5382) davanın açıldığı; bu yönüyle, dava dilekçesindeki "E:2024/4855 esasına kayıtlı dava dosyasında iptali istenen düzenlemeler dışında kalan hükümlerin..." şeklindeki bir istemin, hukuki incelemeye elverişli olabilecek nitelikte açık ve somut bir talep olmadığı anlaşıldığından, dava dilekçesinde Yönetmeliğin hangi maddelerinin iptalinin istenildiğinin (madde ve/veya fıkra belirtilmek suretiyle) açıkça gösterilmesi gerekmektedir.
 	Ayrıca, her ne kadar dava dilekçesinde, E:2024/4855 sayılı dosyada dava konusu edilmeyen Yönetmelik hükümlerinin tamamının dava konusu edildiği belirtilmiş ise de; dilekçe içeriğinde, E:2024/4855 sayılı dosyada dava konusu edilmiş olan maddelerin (4., 5. ve 6. maddeler ile Ek-2, Ek-3/A ve Ek-3/B Tablolarında yer alan düzenlemelerin) de iptalinin istenildiği; dolayısıyla, E:2024/4855 sayılı dava dosyasında ve işbu (E:2024/5382) dava dosyasında, aynı düzenlemelerin de dava konusu edildiği; bu durumun, derdestliğe (tarafları veya konusu bakımından halihazırda açılmış ve halen görülmekte olan bir davanın, aynı veya bir başka mahkeme önünde ikinci kez açılmasına) yol açtığı da açıktır.

Öte yandan, dava dilekçesi içeriğinde, Yönetmeliğin "Kanunî kesintiler" başlıklı 13. maddesinde yer alan "Ek ödemeden 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda belirtilen vergi dilimleri ve personele daha önce ödenen aylık ve döner sermaye ek ödemelerine ilişkin süregelen gelir vergisi matrahı da dikkate alınarak gelir vergisi ve damga vergisi kesintisi yapılır." şeklindeki düzenlemenin de iptali istenilmiş ise de; aynı nitelikteki düzenlemelere karşı açılan davalarda, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu tarafından (19/02/2024 tarih ve YD İtiraz No:2024/104, 25/09/2023 tarih ve YD İtiraz No:2023/697), söz konusu düzenlemenin, Danıştayın vergi dava dairelerinin görev alanına girmesi nedeniyle, bu husus gözetilerek dava dilekçelerinin yeniden düzenlenmesi gerektiği yönünde kararlar verilmiştir.
Bu durumda, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun söz konusu kararları ve Dairemizin 2024/4855 esasına kayıtlı dosyada dava konusu edilen maddeler de göz önünde bulundurularak, dava dilekçesinde Yönetmeliğin hangi maddelerinin iptalinin istenildiğinin (derdestliğe yol açmayacak şekilde) açıkça gösterilmek ve iptali istenen düzenlemelere yönelik hukuka aykırılık iddiaları her bir madde ve/veya fıkra için ayrı ayrı başlıklar altında somut ve anlaşılabilir şekilde ortaya konulmak suretiyle, dava dilekçesinin yenilenmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, bu haliyle 2577 sayılı Kanun'un 3. maddesine uygun bulunmayan dava dilekçesinin reddi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesinin üçüncü fıkrası ve 15. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca bu kararın tebliğinden itibaren 30 (otuz) gün içinde, 3. maddeye uygun şekilde ve belirtilen eksiklikler giderildikten sonra yeniden dava açılmak üzere DAVA DİLEKÇESİNİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı Kanun'un 15. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yeni dilekçe düzenlenerek açılacak dava için ayrıca harç alınmamasına; yeniden verilen dilekçede de aynı yanlışlıklar yapıldığı takdirde, anılan maddenin beşinci fıkrası uyarınca davanın reddedileceği hususunun davacıya bildirilmesine; 
3. Dava dilekçesinin yenilenmemesi halinde, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ve posta gideri avansından artan tutarın davacıya iadesine, 21/11/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/1821, Karar No: 2024/6115, Tarih: 21.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/1821
Karar No : 2024/6115
TEMYİZ EDENLER         : 1-(DAVACI) ...
                                               VEKİLİ: Av. ...
                                           2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
                                                VEKİLİ: Av. ..
İSTEMİN	KONUSU  : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ    :
Dava konusu istem: Davacı adına, tasfiyesi tamamlanarak tüzel kişiliği sona eren  ... İhracat ve Dış Ticaret Limited Şirketi'nin banka hesaplarının komisyon karşılığı kullandırılmasından elde edilen kazancın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yönündeki tespitleri içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca tasfiye memuru sıfatıyla 2017 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, aynı yılın Ekim-Aralık dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
               İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Iraktaki bankacılık sisteminin yetersizliği sebebiyle para transferlerine aracılık eden tasfiyesi sona eren şirketin temsilcisi tarafından bu transferler için on binde 1,5 civarında komisyon alındığının beyan edildiği, transfer limitleri sınırlı olduğundan yurtiçi firmalarla birlikte bu işin yapıldığı ve bu firmalara komisyon faturası kesildiği ancak kesilen faturalarla gelen ve giden para tutarlarının örtüşmediği, elde edilen komisyon gelirinin kayıtlara yansıtılmadığı, hesaba gelen ve hesaptan giden paraların ayrı işlemler olduğu, bankaların EFT için aldıkları komisyon binde 5 olduğundan, hesaba gelen ve hesaptan giden paraların toplamı üzerinden şirket lehine takdiren binde 2 oranı uygulanarak matrah hesaplandığı olayda, kayıt dışı hasılatın bulunduğu somut tespitlerle ortaya konulduğundan yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık olmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı, somut tespit olmaksızın özel usulsüzlük cezasının kesilemeyeceği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici verginin bir katı tutarındaki vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi aslı ile özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.
             Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI         :

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI         :
	Davacı tarafından, aynı konuyla ilgili başka yargı kararlarında tarhiyatın kaldırıldığı, binde 2 oranının varsayıma dayandığı, banka hesabına gelen ve hesabından giden paraların tamamı üzerinden komisyon geliri hesaplandığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
	Davalı idare tarafından, yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık olmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	...'NUN DÜŞÜNCESİ: Davacı temyiz isteminin reddi, davalı temyiz isteminin ise kısmen kabulü, kısmen reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	 MADDİ OLAY : 
	Tasfiyesi sona eren asıl borçlu şirketin tasfiye dönemine ilişkin olarak davacı adına tasfiye memuru sıfatıyla dava konusu tarhiyatın yapıldığı ve özel usulsüzlük cezası kesildiği anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun, "Tasfiye" başlıklı 17. Maddesine 5904 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle eklenen ve 03/07/2009 tarihinde yürürlüğe giren 9. fıkrasında, tasfiye edilerek tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmiş olan mükelleflerin tasfiye öncesi ve tasfiye dönemlerine ilişkin olarak salınacak her türlü vergi tarhiyatı ve kesilecek cezaların, müteselsilen sorumlu olmak üzere; tasfiye öncesi dönemler için kanuni temsilcilerden, tasfiye dönemi için ise tasfiye memurlarından herhangi biri adına yapılacağı kurala bağlanmıştır. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; geçici vergi aslı ve özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkraları aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
	Tasfiye memurlarının sorumluluğu tasfiye sonucu dağıtılan tutarla sınırlı olacağından asıl borçlu şirketin tasfiyesi sonucunda dağıtılan bir kurum kazancının bulunup bulunmadığı araştırılarak ulaşılacak sonuca göre yeniden karar verilmek üzere, Vergi Mahkemesinin davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davacı istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesi kararının değinilen hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir. 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idare temyiz isteminin reddine, 
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; geçici vergi aslı ve özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA
3. Davacı temyiz isteminin kabulüne,

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idare temyiz isteminin reddine, 
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; geçici vergi aslı ve özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA
3. Davacı temyiz isteminin kabulüne,
4. Kararın;  bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA, 21/11/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
 
(X)-KARŞI OY :
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendinde, verilmesi ve alınması icabeden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine, her bir belge için bentte yazılı miktardan aşağı olmamak üzere bu belgelere yazılması gereken meblağın veya meblağ farkının % 10'u oranında özel usulsüzlük cezası kesileceği öngörülmüştür.						Davacının tasfiye memuru olduğu tasfiyesi sona eren şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda elde edilen komisyon gelirinin kayıt dışı bırakıldığı ve tespit edilen hasılata ilişkin olarak belge düzenlemediği anlaşılmakla, tespit edilen fark matrah üzerinden %10 oranında kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık görülmediğinden Vergi Dava Dairesi kararının özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrası yönünden de bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/6187, Karar No: 2024/6083, Tarih: 21.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6187
Karar No : 2024/6083
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Daresi Müdürlüğü/...  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Anonim Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare  Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, 2018 yılına ait hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda hakkında düzenlenen ...tarih ve ... sayılı Denetim Raporu'na dayanılarak 2018 yılının Kasım dönemi için re'sen salınan gelir (stopaj) vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
            İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen raporda, özel hesabın amaç dışında kullanıldığından bahisle tarhiyat önerilmişse de amaç dışı kullanıldığına ilişkin somut bir tespitte bulunulmaksızın, salt şirketin özel hesabına iadesi yapılan tutarın  Sporcu Ücretlerinden Tevkif Yoluyla Alınan Gelir Vergisinin İadesi Hakkında Yönetmelik kapsamında harcama yapıldığı sabit olan hesaba aktarılmasından hareketle özel hesabın amaç dışı kullandığının kabulünün hukuka uygun düşmediği,  kickboks sporcusu olarak belirtilen kişilerin değinilen yönetmelik uyarınca sporcu tanımı kapsamında olmadığı dosyadaki bilgilerle sabit olduğundan denetim raporunda bu hususla ilgili olarak yapılan değerlendirmede yasal isabetsizlik bulunmadığı, vergi dairesince davacı şirketin özel hesabına iade edilen gelir vergisinin 61,47 TL fazla olduğu açık olup, 61,47 TL vergi aslına ilişkin bu tutarın idarece davacıdan istenmesi hukuka uygun olmakla birlikte, salt idarenin sehven yaptığı bir işlemden kaynaklı bu husustan dolayı davacının fiiline/işlemine bağlı olarak herhangi bir vergi ziyaı oluştuğundan söz edilemeyeceğinden buna bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezasının hukuka uygun düşmediği, 2017 yılına ait olup 2018 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı gelir(stopaj) vergisi azaltılmış, vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı ise kaldırılmıştır.
                Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ		EDENİN	İDDİALARI	: Davacı hakkındaki denetleme raporunun vergi müfettişleri ve Gençlik ve Spor Bakanlığı müfettişince tanzim edildiği, vergi denetim kurulu müfettişleri tarafından yürütülen denetimin vergi incelemesi olmadığı, 3289 sayılı Kanun'un Ek 12. maddesi kapsamında yürürlüğe giren Sporcu Ücretlerinden Tevkif Yoluyla Alınan Gelir Vergisinin İadesi Hakkında Yönetmelik kapsamında yapılan bir denetim olduğu, davacı adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY		TETKİK			HÂKİMİ				...'IN	DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY :
Hazine ve Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı, Marmara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı görevlendirme yazısı ile davacının 3289 sayılı Spor Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un ek 12. maddesi kapsamında 2018 yılında sporculara ödenen ücretlerden tevkif edilerek ilgili vergi dairesine yatırılan gelir vergisi tutarlarının, amatör spor dallarında kullanılmak üzere ilgili spor kulübüne ret ve iade edilmesi, ilgili vergi dairesi tarafından özel olarak açılan banka hesabına iade edilen tutarların ve bu tutarlardan yapılan harcamaların denetlenmesi amacıyla rapor tanzim edilmesi istenilmiştir.
Sözü edilen görevlendirme yazısına istinaden iki vergi müfettişi ve bir Gençlik ve Spor Bakanlığı müfettişince tanzim edilen ... tarih ve ... sayılı Denetim Raporu'nun değerlendirme ve sonuç bölümünde, haksız iadeye konu olduğu anlaşılan gelir (stopaj) vergilerinin geri alınması, geri alınacak vergiler üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği belirtilmiştir.
Dava konusu tarhiyata ilişkin vergi ve ceza ihbarnamelerinde dayanak olarak ... tarih ve ... sayılı Denetim Raporu'nun rapor kayıt numarasının belirtildiği anlaşılmıştır. 
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 19. maddesinde, vergi alacağının vergi kanunlarının vergiyi bağladıkları olayın vukuu veya hukuki durumun tekemmülü ile doğacağı, 20. maddesinde, verginin tarhının, vergi alacağının kanunlarında gösterilen matrah ve nispetler üzerinden vergi dairesi tarafından hesaplanarak bu alacağı miktar itibarıyla tespit eden idari bir işlem olduğu kurala bağlanmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 19. maddesinde, vergi alacağının vergi kanunlarının vergiyi bağladıkları olayın vukuu veya hukuki durumun tekemmülü ile doğacağı, 20. maddesinde, verginin tarhının, vergi alacağının kanunlarında gösterilen matrah ve nispetler üzerinden vergi dairesi tarafından hesaplanarak bu alacağı miktar itibarıyla tespit eden idari bir işlem olduğu kurala bağlanmıştır. 
Bu tarh yöntemlerinden birisi olup 213 sayılı Yasanın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen re'sen vergi tarhı; vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde, takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh edilmesi şeklinde tanımlanarak, inceleme raporunda bu maddeye göre belirlenen matrah veya matrah farkının resen takdir edilmiş sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının, tekerrüre ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.   
Beyana dayanan vergilerde asıl olan, verginin mükellef tarafından belli dönemlerde beyan edilen matrah üzerinden hesaplanması olup beyanının doğru olmadığının kanıtlanması durumunda ise  noksan ödenen veya hiç ödenmeyen vergi, vergi idaresince yasada öngörülen tarh yöntemleri kullanılmak suretiyle tarh edilir.
Belirtilen tanımdan da anlaşılacağı üzere, vergi idaresince re'sen vergi tarh edilebilmesi için, öncelikle, re'sen takdir edilmiş bir matrah veya matrah farkının varlığı gereklidir. Başka bir anlatımla, vergi idaresince re'sen yapılan vergi tarhının hukuken geçerli olabilmesi için, bu tarhiyatın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 74. maddesi uyarınca matrah takdiri yapmakla görevli bulunan takdir komisyonunca takdir edilen ya da 135. maddesi uyarınca vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar tarafından düzenlenen inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah farkına dayandırılmış olması gerekmektedir.
Takdir komisyonunca takdir edilen veya vergi inceleme raporuyla belirlenmiş bir matrah ya da matrah farkına dayanmaksızın, haksız iadeye konu olduğu anlaşılan gelir (stopaj) vergilerinin geri alınması, geri alınacak vergiler üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiğini belirten ... tarih ve ... sayılı Denetim Raporu dayanak alınarak yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığından, tarhiyatın bu husus gözetilmeksizin yazılı gerekçeyle kaldırılması yolundaki Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddedilmesinde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir. 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Kararın, tarhiyata ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,