muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/6356, Karar No: 2024/7006, Tarih: 05.12.2024

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI: Davacı tarafından, davalı idarenin uyuşmazlık konusu taşınmaz üzerinde tasarruf yetkisinin bulunmadığı, bu haliyle ecrimisil istemesinin usul ve yasalara aykırı olduğu, temyiz isteminin kabulü ile kararın aleyhe kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI	: Davalı idare tarafından, tesis edilen işlemlerin ve yapılan hesaplamaların doğru olduğu, temyiz isteminin kabulü ile kararın aleyhe kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI	 : Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI                        : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ                                       :  ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyize konu kararın hüküm fıkrasının, dava konusu işlemlerin 85.808,684 TL'lik kısmının iptaline, 284.514,396 TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz İncelemesi Üzerine Verilecek Kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanmasına karar verileceği düzenlenmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, bakılan davada, Danıştay Onuncu Dairesinin bozma kararı üzerine verilen temyize konu karar ile, yine  Danıştay Onuncu Dairesinin 08/05/2019 tarih ve E:2018/5302, K:2019/3685 sayılı kararıyla (30/03/2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile belirlenen aylık 17.500,00 TL kira bedeli esas alınarak) belirlenen ecrimisil bedelinin yeniden değerleme oranı uygulanmak suretiyle güncellenerek dikkate alındığı ve buna göre hesaplama yapıldığı, anılan dosyada ara karar ile davalı idareden, "30/03/2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde belirlenen aylık 17.500,00 TL kira bedelinin, şayet söz konusu kira sözleşmesi devam etmiş olsaydı yeniden değerlendirme oranı uygulanması suretiyle uyuşmazlık konusu döneme ait aylık kira tutarının (2014, 2015, 2016 yılları için) ne kadar olacağı"nın sorulduğu; gelen cevapta, uyuşmazlık dönemine ait aylık kira tutarının 2014 yılı için 22.282,60 TL, 2015 yılı için 24.535,37 TL ve 2016 yılı için 25.904,44 TL olduğunun belirtildiği; ancak, işbu dava dosyası ile Danıştay Dördüncü Dairesinin E:2023/5557 sayılı dosyasındaki bilgi ve belgelerden, söz konusu kira sözleşmesi devam etmiş olsaydı yeniden değerleme oranı uygulanmak suretiyle kira tutarının 2016 yılı için 27.066,99 TL, 2017 yılı için ise 28.103,66 TL olacağı anlaşılmıştır.
Bu durumda,  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince ecrimisil bedelinin belirlenmesi için izlenen yöntem usul ve hukuka uygun bulunmuş olmakla birlikte; dava konusu 22/02/2016-09/01/2017 tarihleri arasındaki dönem için hesaplanan  272.291,85

Bu durumda,  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince ecrimisil bedelinin belirlenmesi için izlenen yöntem usul ve hukuka uygun bulunmuş olmakla birlikte; dava konusu 22/02/2016-09/01/2017 tarihleri arasındaki dönem için hesaplanan  272.291,85
 TL'nin belirlenmesinde hesap hatası yapıldığı, yeniden değerleme oranı uygulanmak suretiyle aylık kira tutarının 2016 yılı için 27.066,99 TL, 2017 yılı için ise 28.103,66 TL olacağı dikkate alındığında, uyuşmazlık konusu dönem için istenilecek ecrimisil bedelinin 284.514,396 TL olduğu anlaşılmış olup, bu husus 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu uyarınca yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilebilecek hallerden olduğundan, kararın "dava konusu işlemlerin 98.031,23 TL'lik kısmının iptaline, 272.291,85 TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine" ilişkin hüküm fıkrasının,  "dava konusu işlemlerin 85.808,684 TL'lik kısmının iptaline, 284.514,396 TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine"  şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1.	Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2.	Temyize konu  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin  ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının hüküm fıkrasının, 2577 sayılı Kanunun 49/1-(b) maddesi uyarınca, "dava konusu işlemlerin 85.808,684 TL'lik kısmının iptaline, 284.514,396 TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine" şeklinde  DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3.	Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan İdare Mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/4195, Karar No: 2024/7336, Tarih: 05.12.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2021/4195
Karar No : 2024/7336                                                                    
TEMYİZ EDENLER	:  I- (DAVACI)     ... 
VEKİLİ	: Av. ... 
                                                        II- (DAVALILAR) 
	  1- ...  Belediye Başkanlığı-... 
VEKİLİ	: Av. ... 
	  2- ...  Büyükşehir Belediye Başkanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ... 
 
KARŞI TARAF	: I- (DAVALILAR) 
	  1- ...  Belediye Başkanlığı-... 
	  2- ...  Büyükşehir Belediye Başkanlığı	 
                                                        II- (DAVACI)  ... 
DİĞER DAVALI İDARE	: ...  Bakanlığı-ANKARA
 
İSTEMİN	KONUSU	: ...  Bölge İdare Mahkemesi...  İdari Dava Dairesinin...  tarih ve E:... , K:...  sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.          
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: İstanbul ili, Pendik ilçesi, ...  Mahallesi, ...  pafta, ...  ada, ...  sayılı parseli kapsayan alana ilişkin; Pendik Belediye Encümeninin ...  tarih ve ...  sayılı kararı ile kabul edilen parselasyonun; bu parselasyonun dayanağı olan 16/05/2008 tasdik tarihli Pendik Merkez Revizyon Uygulama İmar Planı ile 05/12/1997-04/04/2000 tarihli 1/5000 Ölçekli Pendik Merkez Revizyon Nazım İmar Planının  ve anılan planların "İmar Kanunu'nun 18. maddesine" ve "kıyı kenar çizgisine" ilişkin hükümlerinin; Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Mekansal Planlama Genel Müdürlüğünün İstanbul ili, Pendik ilçesine dair belirlediği 06/03/2012 tarihli kıyı kenar çizgisinin tamamının ya da davacı parseline ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...  İdare Mahkemesince verilen  ... tarih ve E:... , K:...  sayılı kararda; dosyanın ve yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporun birlikte değerlendirilmesinden, kıyı kenar çizgisi bakımından; İstanbul ili, Pendik ilçesi kıyı kesimine ilişkin kıyı kenar çizgisinin 08/01/1976 tarihinde belirlendiği ve 06/03/2012 tarihinde İstanbul Valiliği Kıyı Kenar Çizgisi Tespit Komisyonu tarafından hiçbir değişiklik yapılmadan 1/1000 ölçekli ...  numaralı halihazır harita paftası üzerine aktarılmasına ilişkin işlemin 06/03/2012 tarihinde Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca onaylandığı, bilirkişi raporunda "taşınmazın da bulunduğu alana ilişkin geçmiş yıllara ait hava fotoğraflarından faydalanmak suretiyle mevcut halihazırdaki altlık veriler referans alınarak tescile konu alan üzerinden kıyı çizgisinin belirlendiği ve bu yönüyle teknik açıdan doğruluk parametresine göre hareket edildiği, mülga çizgi ile aynı minvalde devam ettirildiği" saptanan, dava konusu kıyı kenar çizgisinin Kıyı Kanunu ve Uygulama Yönetmeliğinde öngörülen düzenlemeler dikkate alınarak doğal yapıya uygun olarak belirlendiği anlaşıldığından, kıyı kenar çizgisinin belirlenmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği, imar planlarının "İmar Kanununun 18. maddesine" ve "kıyı kenar çizgisine" ilişkin hükümleri bakımından; davacı tarafından imar uygulamasının dayanığını oluşturan nazım ve uygulama imar planlarının gösterimine (taşınmazın kullanım amacına) yönelik bir itirazda bulunulmadığı, planların sadece "İmar Kanununun 18. maddesine" ve "kıyı kenar çizgisine" ilişkin hükümlerinin (ilgili plan notlarının) iptalinin talep edildiği, bilirkişi raporunda; 05/12/1997 tarihli 1/5000 ölçekli Pendik Merkez Revizyon Nazım İmar Planında , İmar Kanunu'nun 18. maddesine ilişkin olarak herhangi bir plan notunun bulunmadığı, kıyı kenar çizgisine ilişkin olarak Kıyı Kanunu ve  8.7.1976 tasdik tarihli kıyı kenar çizgisine yollamada bulunan plan notlarının, davacının taşınmazının kıyı mevzuatı hükümlerine ve planlanma esaslarına aykırılığına ilişkin bir husus taşımadığı, 16/05/2008 tarihli Pendik Merkez Revizyon Uygulama İmar Planınında ise, kıyı kenar çizgisine ilişkin herhangi bir plan notunun bulunmadığı, İmar Kanunu'nun 18. maddesine ilişkin plan notlarının ise, davacıya yapılan tahsisi olumsuz yönde etkileyecek bir kısıtlama içermediği anlaşıldığından, dava konusu nazım ve uygulama imar planlarının "İmar Kanunu'nun 18

. maddesine ilişkin plan notlarının ise, davacıya yapılan tahsisi olumsuz yönde etkileyecek bir kısıtlama içermediği anlaşıldığından, dava konusu nazım ve uygulama imar planlarının "İmar Kanunu'nun 18. maddesine" ve "kıyı kenar çizgisine" ilişkin ilgili plan notu hükümlerinde hukuka aykırılık görülmediği, parselasyon işlemi yönünden; 18/03/1977 tarihli tapu kaydına göre üzerinde yapı bulunan dava konusu parselin, uygulama imar planı hükümlerine göre minimum parsel büyüklüğü konusunda bir kısıtlama bulunmadığı da dikkate alındığında, dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan İmar Kanununun 18 inci Maddesi Uyarınca Yapılacak Arazi ve Arsa Düzenlenmesi ile İlgili Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 10/b. maddesinde yer alan  "Plan ve mevzuata göre korunması mümkün olan yapıların tam ve hissesiz bir imar parseline intibak ettirilmesi sağlanır." düzenlemesi uyarınca müstakil bir imar parseli tahsis edilmesi gerekirken Hazine ile hisseli olacak şekilde tahsis yapılmak suretiyle gerçekleştirilen parselasyonda parselasyon ve dağıtım ilkeleri ile hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle uyuşmazlık konusu parsel yönünden parselasyonun iptaline, imar planlarının uyuşmazlığa konu edilen kısımları ile kıyı kenar çizgisi bakımından davanın reddine karar verilmiştir.  
Bölge  Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkeme kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, kararın redde ilişkin bölümüne karşı davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine; kararın iptale ilişkin bölümüne karşı davalı idarelerce yapılan istinaf başvurusunun reddine, kararın iptale ilişkin bölümüne karşı davacı tarafından gerekçe yönünden yapılan istinaf başvurusunun kabulüne, dava konusu işlem öncesi 2009 yılında yapılan parselasyon işlemine karşı açılan davada dava konusu işlemin iptali yolunda verilen Mahkeme kararındaki gerekçe dikkate alınmaksızın işlem tesis edilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle parselasyonun iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : 
 Davacılar tarafından; temyize konu kararın redde ilişkin kısmının usul ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
Davalı idareler tarafından; temyize konu kararın iptale ilişkin bölümünün usul ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
SAVUNMALARIN	ÖZETİ	:
Davacılar tarafından; savunma verilmemiştir.
Davalı idareler tarafından; davacıların temyiz isteminin reddi ile kararın redde ilişkin kısmının onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	... 'IN	DÜŞÜNCESİ	   : Temyiz isteminin kabulü ile usul ve yasaya uygunluk bulunmayan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.        
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY :

MADDİ OLAY : 
Dosya kapsamında bulunan bilgi-belgeler ile Mahkeme kararına esas alınan bilirkişi raporunda yer verilen tespit ve değerlendirmelerden; dava konusu İstanbul ili, Pendik ilçesi, ...  Mahallesi, ...  ada, ...  sayılı parselin Marmara Denizi'ne ait sahil dolgu alanı ile bitişik konumdaki sahil şeridinde yer aldığı, uyuşmazlığa konu parselin bulunduğu alanın 15/06/2009 onay tarihli 1/100.000 ölçekli İstanbul İl Çevre Düzeni Planı'nda jeolojik açıdan yerleşime sakıncalı alan sınırları içerisinde kentsel ve bölgesel yeşil ve spor alanı fonksiyonunda tanımlandığı, 05/12/1997 tasdik tarihli 1/5000 ölçekli Pendik Merkez Revizyon Nazım İmar Planında parselin "turizm tesis alanı" ve "15 metre en kesitli yol alanı" kullanımlarında kaldığı, 16/05/2008 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli Pendik Merkez Revizyon Uygulama İmar Planında dava konusu parsele yönelik olarak "E=0.10, Taks=0.15, Kaks=0.30 yapılaşma koşullarında turizm amaçlı tesisler alanı" kullanım kararının belirlendiği, dava konusu parselin bulunduğu alana yönelik olarak 1/5000 ölçekli Pendik D-100 Karayolu ile Sahil Arası Nazım İmar Planının İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisinin...  tarihli, ...  sayılı kararı ile kabul edildiği, ancak bu plana yapılan bir kısım itirazların ...  tarihli, ...  sayılı büyükşehir belediye meclisi kararıyla kabul edilmesi suretiyle anılan planda değişikliğe gidildiği, parsele bu planlarda "günübirlik tesis alanı" kullanım kararının tanımlandığı, alana yönelik olarak yapılan parselasyonun Pendik Belediye Encümeninin... tarih ve ...  sayılı kararı ile kabul edilmesi üzerine, davacı tarafından; parselasyon yapılırken alanın imar durumuna, coğrafi özelliklerine ve  mevcut yapılaşma durumuna uyulmadığı, haksız ve hatalı olarak belirlenen kıyı kenar çizgisinin temel alınması suretiyle yapılan parselasyonun açıkça hukuka aykırı olduğu, parselasyonda dava konusu parselden fahiş oranda düzenleme ortaklık payı (DOP) kesildiği, DOP kesilmesi için dayanağı imar planlarında DOP'tan karşılanması gereken kamusal alanların planlanmasının gerektiği, ancak dava konusu imar planlarında DOP'a yönelik kamusal ihtiyaç baskısını ortaya çıkaracak fonksiyonların öngörülmediği, bu yönüyle alana ilişkin parselasyon yapılmasını gerektiren imar planı şartlarının oluşmadığı, imar planlarının kıyı kenar çizgisi bakımından da mevzuata ve maddi gerçeğe uygun olmadığı, ileri sürülerek Pendik Belediye Encümeninin...  tarih ve ...  sayılı kararı ile kabul edilen parselasyonun; 16/05/2008 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli uygulama imar planının; 05/12/1997-04/04/2000 tarihli 1/5000 ölçekli Pendik Merkez Revizyon Nazım İmar Planının ve anılan planların "İmar Kanunu'nun 18. maddesine" ve "kıyı kenar çizgisine" ilişkin hükümlerinin; Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Mekansal Planlama Genel Müdürlüğünün İstanbul ili, Pendik ilçesine dair belirlediği 06/03/2012 tarihli kıyı kenar çizgisinin, tamamının ya da davacı parseline ilişkin kısmının iptali istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

İLGİLİ MEVZUAT:  
1982 Anayasası'nda da 1961 Anayasasındaki gibi kıyılar, 'Tabii kaynaklar ve servetler' olarak kabul edilmiş; ayrıca kıyıların ülkemiz açısından giderek artan ekonomik ve sosyal değerleri gözönünde bulundurularak bu konuda özel düzenlemeye gidilmiştir.
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın, "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesinde: "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkân ve şartları kanunla düzenlenir." kuralı yer almıştır.
Kıyı konusunda, 6785 sayılı İmar Yasası'nın Ek 7. ve Ek 8. maddelerine göre çıkarılan yönetmelik ile herkesin kıyılardan mutlak bir eşitlik ve serbestlikle yararlanmasını sağlamak, kıyıların doğal yapısının değiştirilmesini önlemek ve atıklarla kirletilmesini engellemek için kurallar getirilmiş ise de; anılan yönetmelik 6785 sayılı İmar Yasası ile birlikte yürürlükten kalkmış olup kıyılar yönünden 1982 Anayasası döneminde yapılan ilk düzenleme 01/12/1984 tarihinde yürürlüğe giren 3086 sayılı Kıyı Kanunu ve buna dayanılarak çıkarılan ve 18/05/1985 günlü, 18758 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 3086 sayılı Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliktir.
3086 sayılı Yasa'nın tümü Anayasa Mahkemesinin 25/02/1986 günlü, 1985/1, K:1986/4 sayılı kararı ile iptal edilmiş; iptal kararının Resmî Gazetede yayımlandığı 10/07/1986 tarihini izleyen altı ay sonra ise 3086 sayılı Yasa yürürlükten kalkmıştır.
3086 sayılı Yasa'nın yerini, 17 Nisan 1990 günü yayımlanarak yürürlüğe giren 3621 sayılı Kıyı Kanunu almış ve Anayasanın kıyıya ilişkin kuralları Anayasa Mahkemesi kararının gerekçeleri de dikkate alınarak yaşama geçirilmiştir.
3621 sayılı Yasa'nın 4. maddesinde: "Sahil Şeridi: Kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde;
a) Uygulama imar plânı yapılacak alanlarda yatay olarak en az 20 metre genişliğindeki alanı,
b) Uygulama imar planı bulunmayan belediye ve mücavir alan sınırları içinde veya dışındaki yerleşik alanlarda, çevre düzeni ve/veya nazım imar planı bulunsun veya bulunmasın, yatay olarak en az 50 metre genişliğindeki alanı,
c) Belediye ve mücavir alan sınırları içinde ve dışındaki iskân dışı alanlarda çevre düzeni ve/veya nazım imar planı bulunsun veya bulunmasın yatay olarak en az 100 metre genişliğindeki alanı" tanımına yer verilmiştir.
Anayasanın Mahkemesinin 18/09/1991 günlü, E:1990/23, K:1991/29 sayılı kararı ile bu tanımlardan 4. maddenin 1. fıkrasının a) bendindeki tanım iptal edilmiştir.
İptal kararından sonra yasa koyucu tarafından 4. maddenin sahil şeridine ilişkin kuralları 3830 sayılı Yasa ile yeniden düzenlenmiştir. Bu düzenleme ile: "Sahil şeridi kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde yatay olarak en az 100 metre genişliğindeki alan" olarak tanımlanmıştır.

Anayasanın Mahkemesinin 18/09/1991 günlü, E:1990/23, K:1991/29 sayılı kararı ile bu tanımlardan 4. maddenin 1. fıkrasının a) bendindeki tanım iptal edilmiştir.
İptal kararından sonra yasa koyucu tarafından 4. maddenin sahil şeridine ilişkin kuralları 3830 sayılı Yasa ile yeniden düzenlenmiştir. Bu düzenleme ile: "Sahil şeridi kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde yatay olarak en az 100 metre genişliğindeki alan" olarak tanımlanmıştır.
Anayasa Mahkemesince Anayasaya aykırı görülmeyen 3086 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin 2. ve 3. fıkraları ve 1. fıkrasında yer alan '...bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önceki mevzuata ve imar planına uygun olarak yapılan yapılar hakkında bu Kanun hükümleri uygulanmaz' biçimindeki kuralın yerini, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile getirilen Geçici Maddedeki "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce mevzuat hükümlerine uygun olarak onanmış ve kısmen veya tamamen yapılaşmış 1/1000 ölçekli uygulama imar planlarının sahil şeritleri ile ilgili hükümleri geçerlidir. Ancak, 8 inci maddenin ikinci fıkra hükümleri saklıdır." kuralı almıştır.
11 Temmuz 1992 tarihinde yürürlüğe giren 3830 sayılı Kıyı Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun Geçici Maddesiyle de; kısmen veya tamamen yapılaşmamış alanlarla ilgili imar planı revizyonlarının bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde tamamlanması öngörülmüştür.
Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik 03/08/1990 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Yönetmeliğin 4. maddesinde kısmi yapılaşma tanımlanmıştır.
Buna göre: "Kısmi Yapılaşma: 17 Nisan 1990 tarihinden önce onaylanmış uygulama imar planlarındaki imar adalarında yer alan parseller ile üzerine birden fazla yapı yapılması mümkün olan parsellerin yüzde ellisinden fazlasında yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan imar plânı ve mevzuata uygun olarak tamamlanmış yapılarla, ruhsat alınarak en az su basman seviyesine kadar inşaatı tamamlanmış yapıların bulunması durumudur."
Anılan Yönetmelikteki kısmi yapılaşma tanımında, 30/03/1994 günlü, 21890 sayılı Resmi Gazete yayımlanan Yönetmelikle değişikliğe gidilmiştir. Bu değişikliğe göre:
"Kısmi Yapılaşma: a) Belediye ve mücavir alan sınırları içinde ve dışında; 11 Temmuz 1992 tarihinden önce belirli bir kullanım amacına dayalı olarak onaylanmış 1/1000 ölçekli mevzii imar planlarının, kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde 100 metrelik kesim içerisindeki imar adalarında; üzerinde yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan plan ve mevzuata uygun olarak tamamlanmış yapılar ile ruhsat alınarak en az subasman seviyesinde inşaatı tamamlanmış yapıların bulunduğu parsellerin sayısının veya kullanılan toplam taban alanının imar adasındaki toplam parsel sayısının veya toplam taban alanının yüzde ellisinden fazla olması durumudur.
Üzerinde birden fazla yapı yapılması mümkün olan parseller, en az subasman seviyesinde inşaatı tamamlanmış olmak kaydı ile taban alanı veya yapı sayısı itibariyle bu kapsamda değerlendirilir.