muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8549, Karar No: 2022/5401, Tarih: 07.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/8549 E.  ,  2022/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ... ile müdahil Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemece verilen karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle: "Mahkemece yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli olmadığı, belirtilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1956 ve 1991 yılı memleket haritalarının dayanağı ... fotoğrafları getirtilip zeminde uygulanmamış, bir kısım taşınmazlar üzerinde 25 yaşın üzerinde meyve ağaçları bulunduğu bazılarının üzerinde ise orman ağaçları bulunduğu belirtilmesine rağmen ... fotoğraflarının üç boyutlu stereoskopik incelemesinin yapılarak taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsü belirlenip üzerlerindeki ağaçların cinsi, yaşı ve dağılımı açıklanmamış, orman bilirkişi kurulu raporu dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığını belirleme noktasında yeterli kanaat oluşturucu nitelikte olmadığı, davalılar ..., ..., ...'nin 22.03.2007 tarihli celsede dava konusu taşınmazların tamamının davacı ... haricindeki dokuz kardeşin katılımı ile paylaşıldığını davacıya da dört parça yer düştüğünü belirttikleri gözönünde bulundurularak mahkemece taksim olgusu tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmemiş ve taraflara taksimle isabet ettiği belirtilen taşınmazlar varsa tapu kayıtları ve tutanakları da dagetirtilmemiştir. Keşifte dinlenen yerel bilirkişiler de taşınmazların kök muristen intikal ettiğini ancak, kime neresinin verildiğini bilmediklerini beyan ettikleri, dolayısıyla mahkemece doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle; yeniden keşif yapılarak usulüne uygun orman araştırması yapılması ve keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, kök muris ... ... hayatta iken veya da ölümünden sonra terekesinin taksim edilip etmediği hususunda somut olgulara dayalı ayrıntılı beyanları alınarak sonuca göre bir hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonunda; müdahil davacılar Hazine ve Orman İdaresinin davasının kısmen kabul kısmen reddine; diğer tüm davacıların davasının reddine; Adana İli Feke İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 865, 1026, 1028 ve 1066 nolu parsellerinin kadastro tespitlerinin iptaline, bu parsellerin orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tescillerine; çekişmeli 101 ada 75, 548, 18, 25, 65, 362, 363, 382, 413, 513, 545 (1280, 1281 nolu parseller), 590, 925 (1344, 1345 nolu parseller), 1185, 1186 ve 111 ada 1 nolu parsellerin tespitleri gibi tapuya kayıt ve tescillerine; çekişmeli 101 ada 545 parsel üzerinde bulunan kargir evin ... Mezilli'ye ait olduğu muhtesad olarak kütüğün beyanlarhanesine yazılmasına, karar verilmiş; hüküm, davacı ... ile müdahil Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 44,80 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 07.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1270, Karar No: 2021/4479, Tarih: 23.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2021/1270 E.  ,  2021/4479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9455, Karar No: 2017/8430, Tarih: 11.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/9455 E.  ,  2017/8430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı dava dilekçesi ile ücretinin 1.350,00 TL. olduğunu iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının tahsili talebi ile kısmi dava açmıştır.

Davalı işveren davacının en son asgari ücret ile çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece talep ile bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında Mahkemece 29.01.2014 ve 20.08.2014 tarihli iki rapor alınmıştır.

Dava kısmi dava olup, her kısmi davanın kabul edilen alacaklar açısından davacının hak ettiği miktarları belirleyecek tespit hükmü içermesi gerekirken, mahkemenin gerekçeli kararında davacının hangi alacak kaleminde, kaç TL. hak ettiğinin belirtilmemiş, hangi rapora hangi nedenle itibar edildiği ve davacının ücretinin iddiaya mı, yoksa savunmaya mı itibar edilerek belirlendiği açıklanmamıştır.

Ayrıca hüküm altına alınan miktarların net mi, yoksa brüt olduğunun belirtilmemesinin HMK. nun 297/2. Maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağı da gözetilmemiştir. Karar bu yönleri ile hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 11.05.2017 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15233, Karar No: 2013/788, Tarih: 18.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/15233 E.  ,  2013/788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporuna göre zemin ve 1.katın farklı tarihlerde inşa edildiği, binada keşif esnasında tespit edilen yıpranma miktarına göre parsel üzerindeki inşaatın yapımına 2004 yılı öncesinde başlandığı, zemin katın bu tarihten sonra bitirildiği ve konut olarak kullanılmaya başlandığı, kaba inşaat seviyesinde bulunan 1.katın yapımına 2004 yılı sonrası başlandığı ve halihazırda devam edildiğinin bildirilmesi karşısında, bu hususlar değerlendirilmeden yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1944, Karar No: 2018/12012, Tarih: 14.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/1944 E.  ,  2018/12012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa 06.11.2013 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, hükümden sonra dosyaya vekaletname sunan sanık müdafinin CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 17.04.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24209, Karar No: 2015/30919, Tarih: 02.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/24209 E.  ,  2015/30919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/06/2015

NUMARASI : 2014/309-2015/243

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı taraf dava dilekçesinde özetle; 18.09.2006-18.09.2008 tarihleri arasında davalı işverenlikte çalıştığını ancak işe girişinin 21.09.2006 tarihinde kuruma bildirildiğini, 17.09.2008 tarihinde işyerinin ana kapı girişindeki bariyerin arızasının giderimi sırasında işverenin kızının aracıyla kapıdan giriş yapmak istediğini, bu sırada güvenlik görevlisinin arızalı butona basması ve sistemde güvenlik fotoselinin de bulunmaması sebebiyle aracın ön kısmının hasar gördüğünü, o anda olayın şoku ile kendisine ve güvenlik görevlisini kendi hazırladığı tutanağı imzalattığını, 18.09.2008 tarihinde de iş akdine İş Kanunu'nun 25/II/ı bendi gereğince feshedildiğini, fazla mesai yapmasına, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirkette 21.09.2006 tarihinde işe başladığını, 17.09.2008 tarihinde müvekkili şirketin ana giriş kapısında davacının kapı görevlisi İ.. Y.. ile birlikte yol kesici için bakım yapmaktayken şirket hissedarlarından ve Reklam Müdürü E.K.'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın geçişi sırasında yol kesicinin açılması sonucunda aracın davacının bir aylık ücret tutarından fazla tutarda hasar gördüğünü ve E. K.'ın yaralandığını, olayın ardından tutanak düzenlendiğini ve bir gün sonra 18.09.2008 tarihinde davacının iş akdinin İş Kanunu’nun 25/II-ı bendi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, aynı tarihte ibraname ile davacının müvekkili şirkette çalıştığı süre boyunca hak kazandığı ücret, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, ikramiye ve diğer sosyal yardımları aldığına, başkaca hiçbir alacağı kalmadığını beyan ettiğini, davacının teknik personel olarak bakım sırasında önlemleri alması gerektiğinin açık olduğunu, olayda bakım sırasında işyerine normal girişlerin engellenmemiş olmasının ve yaralanmaya neden olacak şekilde hareket etmiş olmasının davacının kusurlu olduğunu kanıtladığını, kaldı ki işyerinin kamera kayıtlarının itelenmesinde davacının olay anında cep telefonu ile konuştuğunun görüleceğini beyanla haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işçinin davalıya vermiş olduğu zararın 30 günlük ücretinden fazla olduğu gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin reddine, diğer alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25’inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir. Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içerisinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan TIR şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, TIR şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir.

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26’ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı iş günlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut olayda dosya kapsamındaki belgelerden davacının feshe konu olay nedeni ile işverene verdiği zarar miktarının 6.464,74 TL olduğu her iki tarafın da kabulündedir. Yerel Mahkemece davacının dava konusu olay ile ilgili alınan kusur raporunda davacı işçinin kusur oranı %20 olarak belirlenmiştir. Davacının davalıya verdiği zarar miktarı kusur oranına göre 1.292,95 TL’ye karşılık gelmektedir. Bilhassa davalı tanığının beyanından davacının ücret seviyesinin net 1.200 TL, olup, brüt miktarının 1.684 TL olduğu anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamalarında 30 günlük ücretinin brüt olarak belirlenmesi gerektiği kabul edilmiştir. Buna göre davacının haksız fiili ile meydana getirdiği zarar miktarı 30 günlük brüt ücret tutarının altında kaldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınması gerekirken reddine karar verilmesi hatalıdır.

3- Davacı dava ve ıslah dilekçelerinde ulusal bayram genel tatil alacağı talep etmiş olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ulusal bayram genel tatil alacakları hesaplanmıştır. Yerel Mahkemece hüküm fıkrasının 2. bendinde ulusal bayram genel tatil alacağı yerine hafta tatili alacağına hükmedilmesi hatalıdır.

4- Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hüküm fıkrasında gösterilmemesinin infazda tereddüt oluşturacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18323, Karar No: 2015/20439, Tarih: 15.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/18323 E.  ,  2015/20439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davacı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava dışı Selim Şahin'in müvekkil idare aleyhine açtığı Gönen Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/484 sayılı kıdem tazminatı davasında, 6.718,00 TL kıdem tazminatı alacağının 20/04/2007 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte müvekkil bakanlıktan tahsiline karar verildiğini ve kararın onandığını, Gönen İcra Dairesinin 2010/557 sayılı dosyasında 19/09/2012 tarihinde müvekkili bakanlık tarafından 17.459,97 TL ödeme yapıldığını, Selim Şahin'in işverenin davalı şirket olduğunu bu nedenlerle 17.459,97 TL alacağın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı şirketten rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini dilemiş, resmi muamele merkezinin Muğla ili, Ortaca ilçesi olduğundan bahisle yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece davalı vekilinin yetki itirazı yerinde görülerek dava dilekçesinin reddine, dosyanın yetkili ve görevli Ortaca Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar vermiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, rücuen alacak davasıdır.

Yetki itirazının düzenlendiği 6100 sayılı HMK 17. maddesine göre tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır. Yetki hükümleri kural olarak kamu düzenine ilişkin değildir. Başka bir deyişle yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde, taraflar belirli bir hususa ilişkin ihtilaflarının yetkili olmayan ve fakat üzerinde anlaştıkları mahkemelerde de çözülebileceğini kararlaştırabilirler. Bu halde, tarafların yetkili olarak tayin ettikleri bu yer mahkemesi davaya bakmaktan imtina edemeyecektir. Dosya arasında bulunan taraflar arasında akdedilmiş 02.12.2005 tarihli hizmet alımı sözleşmesinin 38/1. maddesinde bu sözleşme ve eklerinin uygulanmasından doğabilecek her türlü anlaşmazlığın çözümünde Gönen mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili olacağı düzenlenmiştir. Tarafların sıfatına göre yetki sözleşmesi yapmalarında yasal bir engel olmadığı da göz önüne alındığında sözleşmedeki yetki düzenlemesi uyarınca taraflar Gönen Mahkemelerinin yetkisini kabul etmiş olup, bu doğrultuda mahkemece yetki itirazının reddine karar verilip işin esasının incelenmesine geçilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 15/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27076, Karar No: 2014/1277, Tarih: 30.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2012/27076 E.  ,  2014/1277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden, gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılmasına, karar verilmek suretiyle sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6343, Karar No: 2018/9028, Tarih: 20.09.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/6343 E.  ,  2018/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinin 31/05/2004 olduğu, sanığın eyleminin 4926 sayılı Kanunun 3/a-3. maddesi kapsamında olduğu, bu eylemin 4926 sayılı Kanunun 4/a-2 maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. maddelerine göre asli zamanaşımının 5 yıl, olağanüstü zamanaşımının 7,5 yıl olduğu, 5271 sayılı CMK.nun 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.02.2010 tarihinden itibaren denetim süresi içinde işlenen 08.04.2013 tarihli suça kadar zamanaşımı süresinin durduğu, 08.04.2013 tarihli suçun işlenmesiyle zamanaşımı süresinin işlemeye devam ettiği, suç tarihi olan 31/05/2004 günü itibarı ile temyiz inceleme tarihinde, 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7,5 yıllık kesintili zamanaşımı süresi tamamlanmış olmakla, sanık müdafiinin ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, nakil vasıtası olan ...... plaka sayılı çekici ve... plaka sayılı dorseden oluşan tır aracının sahibine iadesine, trafik kaydındaki şerhin kaldırılmasına, 20.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1919, Karar No: 2015/1954, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1919 E.  ,  2015/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi