muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/2680, Karar No: 2024/5414, Tarih: 17.10.2024

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI    	 : Davalı idare tarafından, İdare Mahkemesi kararının aleyhe bozma yasağına aykırı olduğu, kabul etmemekle birlikte maddi tazminat için faiz başlangıç tarihinin ıslah tarihi olarak belirlenmesi gerektiği, kendisine kusur atfedilen Kooperatife davanın ihbar edilmesi gerektiği, ilk mahkeme kararında kararı temyiz etmeyen davacı taraf yönünden dosyanın kesinleştiği, bu hususa ilişkin Danıştay Daireleri ve İdari Dava Daireleri kararlarının bulunduğu, olay yerindeki uyarı levhalarının sökülmüş olabileceği belirtilerek İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Davacılar vekili tarafından, İdare Mahkemesince Danıştay 8. Dairesinin bozma kararına uygun şekilde karar verildiği, İdari Yargılama Usulünde resen tahkik ilkesi bulunduğu, söz konusu bozma kararında kazanılmış hak ve aleyhe bozma yasağına ilişkin atıf bulunmadığı, olayda idarenin tamamen kusurlu olduğu, hatta idarenin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu belirtilerek davalı tarafın temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının aleyhe hüküm verme yasağı kapsamında bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	 Hukuk sistemimizde "Taleple Bağlılık İlkesi" geçerlidir. Nitekim, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesine göre; "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir."
	Taleple bağlılık ilkesinin en önemli sonuçlarından biri de "Aleyhe Bozma Yasağı"dır.  Aleyhe bozma yasağı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, "Sanık lehine başvurma hâlinde verilecek hüküm" başlığını taşıyan 283. maddesinde; "İstinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulmuşsa, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." denilmek suretiyle açıkça düzenlenmiş bulunmaktadır.
	Medeni yargılama hukukuna ilişkin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ve idari yargılama hukukuna ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda, 5271 sayılı Kanunda olduğu gibi açık bir düzenleme olmamakla birlikte, "Aleyhe Bozma Yasağı" gerek hukuk yargılamasında, gerekse idari yargı alanında uygulanan temel prensiplerden biridir.
	Bir hüküm, davanın taraflarından yalnız biri tarafından temyiz edilirse, kamu düzenine ilişkin emredici kurallar hariç olmak üzere, temyiz edilen hüküm temyiz eden tarafın aleyhine olarak bozulamaz. Buna dar anlamda aleyhe bozma yasağı denilmektedir.

Bir hüküm, davanın taraflarından yalnız biri tarafından temyiz edilirse, kamu düzenine ilişkin emredici kurallar hariç olmak üzere, temyiz edilen hüküm temyiz eden tarafın aleyhine olarak bozulamaz. Buna dar anlamda aleyhe bozma yasağı denilmektedir. 
	Taraflardan yalnız birinin temyizi halinde ya da taraflardan yalnız birinin lehine olarak verilen bozma kararında, bozma kararına uyan ilk derece mahkemesi artık temyiz eden tarafın, önceki (bozulan) karardan daha aleyhine olan bir hüküm veremez. Buna, geniş anlamda aleyhe bozma yasağı ya da aleyhe hüküm verme yasağı denilmektedir. 
	Taraflardan yalnız birinin temyizi üzerine verilen bozma kararına uyan mahkemenin temyiz eden tarafın, bozulan karara oranla daha aleyhine olan bir hüküm verememesi ilkesi, usule dair kazanılmış hak müessesesi ile yakından ilgilidir. Yargıtay ... Hukuk Dairesinin … tarih ve E…., K…. sayılı kararında da "Önceki karar davacı tarafından temyiz edilmemiş olduğundan, o kararda hükmedilen miktar davalı yararına kazanılmış bir hak oluşturmuştur. O halde, mahkemenin davalı yararına kazanılmış hakkı ihlal ederek aleyhe hüküm verme yasağına aykırı olacak şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir." denilmektedir. 
	Buna göre, davalı idarenin temyiz talebi üzerine, davalı idare lehine verilen bozma kararına uyulmak suretiyle verilen kararda, davalı idarenin önceki (bozulan) karardan daha aleyhine bir hüküm kurulamayacağı açıktır.
	Kaldı ki, 09/05/1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu'nun 12/07/2006 tarih, E:2006/9-508 K:2006/521 sayılı kararında; "Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. "Usuli kazanılmış hak" olarak tanımlayacağımız bu olgu; Mahkemeye hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararının bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir." şeklinde belirtilen aleyhe hüküm kurma yasağının hem Mahkemeyi hem de ilgili Daireyi bağladığı belirtilmiştir.

Bakılmakta olan davada ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava dosyası ile tazminat istemine konu edilen olayla ilgili ceza yargılamasına ilişkin dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile konuyla ilgili bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde; olayın meydana geldiği göletin köyün yakınında olması dikkate alınarak bölgede yaşayan kişiler açısından taşıdığı riski önleyecek gerekli tedbirlerin alması gerekirken, gölet etrafına göle girmenin tehlikeli ve yasak olduğuna dair herhangi bir ikaz ve uyarı levhası konulmadığı gibi  insanların gölete girmesini ve düşmesini engelleyecek tel örgü ve benzeri tedbirlerin de alınmadığı anlaşıldığından, davacıların çocukları olan ...'un ölümüyle neticelenen olayda hizmetin kötü işlemesi nedeniyle davalı idarenin kusurlu olduğu ve sözkonusu olaydan dolayı davacıların uğradıkları zararların tazmin edilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığı; öte yandan; Kütahya İl Özel İdaresi ile Göveçci Köyü Sulama Kooperatifi Başkanlığı arasında imzalanan   10/11/2008   tarihli   devir  sözleşmesiyle  sulama  göletinin kooperatife devredildiği görülmekle birlikte, devir sözleşmesinde göletle ilgili emniyet tedbirlerinin ne şekilde yerine getirileceğine dair bir hüküm bulunmadığı gibi davalı Kütahya İl Özel İdaresinin sözkonusu tesis üzerindeki gözetim, denetim ve kontrol görevinin de devam etmesi nedeniyle anılan tesiste hizmet kusurundan kaynaklanan zararlardan dolayı tazmin sorumluluğunun da devam edeceği; tazminat istemine konu edilen olayla ilgili ceza yargılamasına ilişkin bilirkişi raporlarında, ...'un ölümüyle sonuçlanan olayda Göveçci Köyü Sulama Kooperatifinin tali kusurlu olduğu belirtilmiş ise de, olayın meydana geldiği göletin köye çok yakın mesafede olması nedeniyle bölgede yaşayan insanlar, özellikle de çocuklar yönünden cazibe oluşturan bu tür yerlerde oluşabilecek tehlike ve riskler yönünden gerekli uyarı ve önlemlerin azami ölçüde yerine getirilmesi bu husustaki denetim ve gözetim görevinde aksamalara yol açılmaması gerekirken, olayın meydana geldiği yerde insanların can ve mal güvenliği yönünden tehlike oluşturacak hususlarla ilgili herhangi bir uyarıcı levhanın konulmadığı gibi bu konuda önleyici hiçbir tedbirinin de alınmadığı anlaşıldığından, kırsal kesimde anne ve babanın çocuklarını devamlı gözetme ve kontrol etmelerinin de mümkün olmadığı dikkate alınarak, ölüm olayında etki edecek nitelikte herhangi bir kusurlu davranışları bulunmayan davacılar yönünde hesaplanan maddi zarar miktarından kusur oranına göre indirim yapılmaması gerektiği  gerekçesiyle  davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 18.050,40 TL, davacı ... için ise 12.401,67 TL olmak üzere toplam 30.452,07 TL maddi tazminat ile davacıların her biri için ayrı ayrı 70.000, TL olmak üzere toplam 140

... için 18.050,40 TL, davacı ... için ise 12.401,67 TL olmak üzere toplam 30.452,07 TL maddi tazminat ile davacıların her biri için ayrı ayrı 70.000, TL olmak üzere toplam 140.000,00 TL manevi tazminat tutarının, maddi tazminat için idareye başvurunun yapıldığı 10/05/2011 tarihinden, manevi tazminat için ise davanın açıldığı 27/07/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine  karar  verildiği; mahkeme kararının kabule ilişkin kısmının davalı idare tarafından temyiz edildiği, davacıların ise temyiz taleplerinin bulunmadığı, Dairemizin 13/11/2019 tarih ve E:2011/541, K:2019/10033 sayılı kararı ile bozulması üzerine … İdare Mahkemesince bozma kararına uyulmak suretiyle verilen kararda; davalı idareye % 60, davacılara % 40 kusur atfedilerek davacı ... için 256.537,00 TL maddi tazminatın, baba ... için 178.994,00 TL maddi tazminatın idareye başvuru tarihi olan 10/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödenmesine,  baba ... için manevi tazminat talebinin 90.000,00 TL'sinin kabulü ile başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal  faizi ile birlikte ödenmesine, anne ... için manevi tazminat talebinin 90.000,00 TL'lik kısmının kabulü ile başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine, fazlaya ilişkin (60.000,00 TL) manevi tazminat istemlerinin ise reddine karar verildiği görülmektedir.

Yukarıda ayrıntılı olarak ifade edildiği üzere; … İdare Mahkemesi tarafından her ne kadar bozma kararına uyulmak suretiyle karar verilmiş ise de, ... İdare Mahkemesi tarafından verilen ilk karar yalnızca davalı idare tarafından temyiz edildiğinden Kütahya İdare Mahkemesi kararında aleyhe hüküm verme yasağına uyulmadığı, davalı idarenin usuli kazanılmış hakkının ihlal edildiği anlaşılmaktadır.
	Bu itibarla Kütahya İdare Mahkemesince  Dairemiz bozma kararına uyularak verilen kararda davacı tarafın temyiz talebinin bulunmadığı, bozma kararının davalı idarenin temyiz talebinin kabulü ile gerçek zararın ortaya konulması için verildiği hususu da dikkate alınmak suretiyle aleyhe hüküm verme yasağı uyarınca  davacı ... için 18.050,40 TL, davacı ... için ise 12.401,67 TL olmak üzere toplam 30.452,07 TL maddi tazminat ile davacıların her biri için ayrı ayrı 70.000,00 TL olmak üzere toplam 140.000,00 TL manevi tazminat tutarını ve maddi tazminat için idareye başvurunun yapıldığı 10/05/2011 tarihinden, manevi tazminat için ise davanın açıldığı 27/07/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacılara ödenmesi hükmünü aşmaması gerekirken, davalı idarenin bozulan karardan aleyhe olacak şekilde  davacı ... için 256.537,00 TL maddi tazminatın, baba ... için 178.994,00 TL maddi tazminatın idareye başvuru tarihi olan 10/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödenmesine, baba ... için manevi tazminat talebinin 90.000,00 TL'sinin kabulü ile başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal  faizi ile birlikte ödenmesine, anne ... için manevi tazminat talebinin 90.000,00 TL'lik kısmının kabulü ile başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine, fazlaya ilişkin (60.000,00 TL) manevi tazminat istemlerinin ise reddine yolunda hüküm kuran Kütahya İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. … İdare Mahkemesinin  … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Kullanılmayan ... TL yürütmeyi durdurma harcının istemi hâlinde davalı idareye iadesine, 
4. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen İdare Mahkemesine gönderilmesine, 
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (on beş) gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/10/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/7668, Karar No: 2024/5406, Tarih: 17.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/7668
Karar  No : 2024/5406  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Belediye Başkanlığı - ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, miras bırakanı adına kayıtlı olan Kırklareli İli, Lüleburgaz İlçesinde bulunan ... Taksi Durağındaki ... plakalı araca ilişkin durak hakkının, verilen süre içerisinde çalışma izin belgesi almadığından bahisle iptal edilmesine ilişkin Lüleburgaz Belediye Başkanlığı'nın ... tarih ve E... sayılı işlemi ile bildirilen ... tarih ve E... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
                  İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Edirne İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; uyuşmazlıkta, Lüleburgaz İlçesi ... Taksi Durağı'nda davacının murisine ait ...  plakalı ticari taksi aracı durak hakkı bulunduğu, ancak durakta ticari faaliyet göstermediği ve çalışma izin belgesinin olmadığının açık olduğu, buna göre Lüleburgaz Belediyesi Ticari Taksi Durakları Yönetmeliği'nin 14. maddesinde düzenlenen, "durak hak sahiplerinin taksi çalışma izin belgesi ile adına tescilli (kayıtlı) araç çalıştırması zorunlu olduğu, durak hak sahibinin işi bırakması ve 6 aydan fazla süre içerisinde taksisini çalışır vaziyette bulundurmaması veya ismine tescilli aracının olmaması halinde duraktan kaydının silineceği ve durak hakkı iptal edileceği, mücbir sebeplerin belgelenmesi durumunda, ilgilisinin veya 1.derece yakınının müracaatı üzerine Belediye Encümeni'nce 6 ay olan bu süre 12 aya kadar uzatılabileceği" hükmüne göre, davacının miras bırakanı Nurhan Yaşar Çetin'e ait durak hakkının iptal edilmesinin anılan Yönetmelik hükmüne uygun olarak tesis edildiği, bu nedenle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
                  Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, davalı idare tarafından murisine yapılan tebligatın Tebligat Kanunu hükümlerine aykırı olduğu, çalışma izin belgesi alınmasına dair yazının murisine tebliğ edilmek yerine doğrudan kurum amirine tebliğ edilmesinin hukuka aykırı olduğu, dava konusu işlemin karar organı olan belediye meclisi tarafından düzenlenmesi gerektiği, işlemin yetki yönünden de hukuka aykırı olduğu hususları ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
 
	MADDİ OLAY : 
	Lüleburgaz İlçesi ... Taksi Durağı'nda davacının miras bırakanının ... plakalı araca ilişkin durak hakkına sahip olduğu, ...  plakalı ticari aracın çalışma izin belgesinin olmadığının Lüleburgaz Belediyesi'nce tespit edilmesi üzerine, anılan belediyece, davacının miras bırakanından, Lüleburgaz Belediyesi Ticari Taksi Durakları Yönetmeliği'nin 14. ve 16. maddelerinde düzenlenen şartlara uygun çalışma izin belgesi için belirtilen sürede başvurulmasının yazılı olarak istendiği, belirtilen sürede çalışma izin belgesi için başvuru yapılmaması üzerine, davacının miras bırakanı adına kayıtlı olan Kırklareli İli, Lüleburgaz İlçesinde bulunan ... Taksi Durağındaki ... plakalı araca ilişkin durak hakkının; verilen süre içerisinde çalışma izin belgesi almadığından bahisle Lüleburgaz Belediye Başkanlığı'nın ... tarih ve E... sayılı işlemiyle bildirilen ... tarih ve E... sayılı işlemi ile iptal edilmesi üzerine, anılan işlemin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	5393 sayılı Belediye Kanununun 14. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; belediyenin, mahallî müşterek nitelikte olmak şartıyla ulaşım, şehir içi trafik hizmetlerini  yapma  veya yaptırmak görev ve  sorumlulukları arasında olduğu, 15. maddesinin (p) bendinde; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret  ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek, durak yerleri ile kara yolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek belediyenin yetki ve imtiyazları arasında yer aldığı, aynı Kanunun 17. maddesinde; belediye meclisinin, belediyenin karar organı olduğu düzenlenmiş, 18. maddesinde; belediye meclisinin görev ve yetkilerine, 84. maddesinde ise; bu Kanunla, belediyenin sorumlu ve yetkili kılındığı görev ve hizmetlerle sınırlı olarak, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununda bu Kanun hükümlerine aykırılık bulunması durumunda bu Kanun hükümlerinin uygulanacağı hükmüne yer verilmiştir.
 
	  HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	 Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinde, belediye ve mücavir alan sınırları içerisindeki her türlü toplu taşıma araçları ile sayılarını, zaman ve güzergâhlarını, durak yerlerini belirlemenin belediyenin yetki  ve  imtiyazları arasında  yer  aldığı  açıkça  belirtilmekle  ...te, anılan yetkinin belediyenin hangi organı tarafından kullanılacağı hususuna açıkça yer verilmediğinden, bu yetkinin kim tarafından kullanılacağının tespit edilmesi gerekmektedir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	 Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinde, belediye ve mücavir alan sınırları içerisindeki her türlü toplu taşıma araçları ile sayılarını, zaman ve güzergâhlarını, durak yerlerini belirlemenin belediyenin yetki  ve  imtiyazları arasında  yer  aldığı  açıkça  belirtilmekle  ...te, anılan yetkinin belediyenin hangi organı tarafından kullanılacağı hususuna açıkça yer verilmediğinden, bu yetkinin kim tarafından kullanılacağının tespit edilmesi gerekmektedir.
Belediye Meclisinin, belediyenin karar organı olması ve ilgili kanunda gösterilen esas ve usullere göre seçilmiş üyelerden oluştuğu göz önünde bulundurulduğunda, karar organı olan Belediye Meclisinin görev ve yetkilerinin, yasada tahdidi olarak sayılan görev ve yetkilerle sınırlı olmadığı, 5393 sayılı Kanunda belediyenin görev ve yetkileri arasında sayılan diğer konularda da görevli ve yetkili olduğu anlaşılmaktadır.
	Bu durumda, davacının miras bırakanı adına kayıtlı olan Kırklareli İli, Lüleburgaz İlçesinde bulunan ... Taksi Durağındaki ... plakalı araca ilişkin durak hakkının, verilen süre içerisinde çalışma izin belgesi almadığından bahisle Lüleburgaz Belediye Başkanlığı'nca iptal edilmesine dair dava konusu işlem tesis edilmiş ise de; taksicilik faaliyetini de kapsayan durak hakkının iptal edilmesi kararının, bu konuda karar vermeye yetkili olan Belediye Meclisi tarafından verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
	Bu itibarla, taksicilik faaliyetini de kapsayan durak hakkının iptal edilmesi konusunda yetkisi bulunmayan davalı belediye başkanlığınca tesis edilen dava konusu işlemde yetki yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmemiş olup, davanın reddi yönündeki Edirne İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak, 17/10/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/525, Karar No: 2024/5368, Tarih: 17.10.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/525
   Karar	No : 2024/5368
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	    :  ... İnşaat Ticaret ve Sanayi A.Ş.
VEKİLİ	: Av.  ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	:  ... İdaresi Başkanlığı
VEKİLİ	: Av.  ...
İSTEMİN KONUSU           :  ... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Karayolları Genel Müdürlüğü'nce ihalesi gerçekleştirilen   ... ihale kayıt numaralı ''Malazgirt–Patnos Devlet Yolu Km:0+000-30+000 Toprak işleri, Sanat Yapıları ve Üstyapı İşleri" yapım işini yüklenen davacı tarafından, ihale kararı ve sözleşme üzerinden ödenen damga vergisinin iadesi talebiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali ve ödenen vergilerin hesaplanacak yasal faizle birlikte iadesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:  ... Vergi Mahkemesinin  ... tarih ve E: ..., K: ...sayılı kararıyla; damga vergisine konusu işe ilişkin gerçekleştirilen ihalenin uluslararası ihale niteliğinde olduğu, ancak ihale konusu işe ilişkin davacının vergi resim harç istisnası belgesinin bulunmadığı, istisnaya ilişkin olarak 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nda aranan tüm koşullar gerçekleşmediğinden, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.