muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3985, Karar No: 2024/5511, Tarih: 15.10.2024

4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanunu'nun 1. maddesinde: "Bu Kanunun amacı; A) Bu maddede belirtilen ve Kanunun uygulanmasında "kuruluş" adı ile anılacak olan;
 a) İktisadi devlet teşekküllerinin, bunların müessese, bağlı ortaklık, işletme, işletme birimleri ile varlıklarının ve iştiraklerindeki kamu paylarının,
b) Kamu iktisadi teşebbüsleri statüsü dışında kalmakla beraber sermayesinin tamamı veya yarısından fazlası devlete ve/veya diğer kamu tüzelkişilerine ait olan ticari amaçlı kuruluşlardaki kamu payları ile bu kuruluşlara ait müessese, bağlı ortaklık, işletme, işletme birimleri ve varlıklarının, iştiraklerindeki kamu paylarının,
c) Devletin diğer iştiraklerindeki kamu payları ile Hazineye ait payların,
d) Genel ve katma bütçeli idareler ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşların ve kamu iktisadi teşebbüslerinden kamu iktisadi kuruluşlarının gördükleri kamu hizmetleri ile doğrudan doğruya ilgili olmayan varlıklarının ve iştiraklerindeki paylarının,
e) Belediye ve il özel idarelerine ait ticari amaçlı kuruluşlar ile pay oranlarına bakılmaksızın her türlü iştiraklerindeki paylarının,
f) Genel ve katma bütçeli idarelerle bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşların, mal ve hizmet üretim birimleri ve varlıkları (baraj, gölet, otoyol, yataklı tedavi kurumları, limanlar ve benzeri diğer mal ve hizmet üretim birimleri) ile bu Kanunun 35 inci maddesinin (B) fıkrasında belirtilen kamu iktisadi kuruluşlarının temel kuruluş amaçlarına uygun mal ve hizmet üretim birimlerinin işletilmesi haklarının, ekonomide verimlilik artışı, kamu giderlerinde azalma sağlamak, Hazineye ait taşınmazları değerlendirmek suretiyle kamuya gelir elde etmek gerekçelerinden birisi ile özelleştirilmelerine ilişkin esasları düzenlemektir." hükmüne  yer verilmiştir.
	14.06.2014 tarih ve 29030 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin; "İmar Planı Değişiklikleri" başlıklı 26. maddesinin 6. fıkrasında, "İmar planında gösterilen yolların genişletme, daraltma ve güzergahına ait imar planı değişikliklerinde:
a) Devamlılığı olan bir yolun belli bir kesimde şerit sayısı azaltılamaz ve daraltılamaz.
b) Yolların kaydırılmasında, mülkiyet ve yapılaşma durumu dikkate alınır.
  c) İmar planlarındaki gelişme alanlarında geçiş amaçlı 3,00 metreden dar yaya yolu, 10,00 metreden dar trafik yolu açılamaz; yerleşik alanlarda mülkiyet ve yapılaşma durumlarının elverdiği ölçüde yukarıdaki standartlara uyulur. Ancak parseller 7,00 metreden dar yollardan mahreç alamaz.
ç) İmar planı değişikliği ile taşıt geri dönüş kurbu olmayan çıkmaz yol ihdas edilemez.
d) İmar planlarında Karayolları Genel Müdürlüğünün sorumluluğunda olan karayollarında yapılacak her türlü değişiklikte bu Kuruluştan alınacak görüşe uyulur." hükmüne yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Usul Yönünden:

ç) İmar planı değişikliği ile taşıt geri dönüş kurbu olmayan çıkmaz yol ihdas edilemez.
d) İmar planlarında Karayolları Genel Müdürlüğünün sorumluluğunda olan karayollarında yapılacak her türlü değişiklikte bu Kuruluştan alınacak görüşe uyulur." hükmüne yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Usul Yönünden:
	Süre itirazına ilişkin olarak; Dava konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planı; 31.03.2022 - 29.04.2022 tarihleri arasında İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı, 1/1000 ölçekli uygulama imar planı ise 21.03.2022 - 21.04.2022 tarihleri arasında Bornova Belediye Başkanlığı tarafından askıya çıkarılmış olup 2577 sayılı Yasanın 20/A maddesi kapsamında olan davada, davacılar tarafından son askı tarihini izleyen 30 günlük süre içinde  23.05.2022 tarihinde açılan davanın süresinde olduğu anlaşılmıştır.
 	Ehliyet itirazına ilişkin olarak; İdari işlemlerin hukuka uygunluğunun yargı yoluyla denetimini amaçlayan iptal davasının görüşülebilmesinin ön koşullardan biri olan "dava açma ehliyeti", her idari işleme karşı herkes tarafından iptal davası açılmasının idare ile işlemlerinde istikrarsızlığa neden olmaması ve idarenin işleyişinin buna bağlı olarak olumsuz etkilenmemesi için, dava konusu edilecek işlem ile dava açacak kişi arasında belli ölçütler içinde menfaat ilişkisinin varlığını ifade etmektedir.
		  Her olay ve davada, idari işlem ile dava açacak kişi arasında öngörülen subjektif ehliyet koşulu olan menfaat ihlali, kişisel, meşru ve güncel bir menfaat olması ölçütleri ekseninde yargı mercilerince değerlendirilerek takdir edilmektedir.
Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 08.03.1979 tarihli, E:1971/1, K:1979/1  sayılı kararında, Türk Mühendis ve Mimar Odalarının, tüzel kişiliği haiz birlikler gibi hak ve yetkilerinin bulunduğu gerekçesiyle davacı ve davalı olarak taraf ve dava ehliyetleri bulunduğuna karar verilmiş, 521 sayılı Danıştay Kanununun 69. ve 70. maddelerinde yer alan "ilgililer" ibaresinin gerçek ve tüzel kişilerden  daha  kapsamlı  olduğu  vurgulanmıştır. 		İmar planlarına karşı açılan davalarda ifa ettikleri meslek ve sanat açısından şehirleşme ve dolayısıyla imar faaliyetleriyle çok yakından ilgileri bulunan mimarların ve şehir plancılarının oluşturduğu oda ve şubelerin de birlikler gibi doğrudan dava açabileceği kabul edilmektedir.
Bu bakımdan, TMMOB Şehir Plancıları Odası İzmir Şubesinin ve TMMOB Mimarlar Odası İzmir Şubesinin; imar planlarının mevzuata, planlama esaslarına, şehircilik ilkelerine ve kamu yararına aykırı olduğu iddiasına dayalı olarak kendi kuruluş amacı doğrultusunda dava açma ehliyetine sahip olduğu açıktır.
		Açıklanan nedenle davalı tarafça, sadece Türk Mühendis ve Mimarlar Odaları Birliğinin tüzel kişiliği olduğundan birlik üyesi odaların tüzel kişilikleri bulunmadığı gerekçesiyle davacıların dava açma ehliyeti olmadığı yönündeki iddiası yerinde görülmemiştir.
	Esas Yönünden:

Açıklanan nedenle davalı tarafça, sadece Türk Mühendis ve Mimarlar Odaları Birliğinin tüzel kişiliği olduğundan birlik üyesi odaların tüzel kişilikleri bulunmadığı gerekçesiyle davacıların dava açma ehliyeti olmadığı yönündeki iddiası yerinde görülmemiştir.
	Esas Yönünden:
	Dava konusu taşınmaz açısından geçmişten itibaren belirlenen fonksiyon/fonksiyonların değerlendirilmesi suretiyle, uyuşmazlık konusu edilen nazım ve uygulama imar planı değişikliklerini zorunlu kılan sebeplerin varlığı da irdelenerek imar planları ile getirilen kullanım kararlarının ve yapılaşma koşullarının çevre-imar bütünlüğünü ve sosyal donatı dengesini bozucu nitelikte olup olmadığının, bozuyor ise sosyal donatı dengesini hangi yönlerden bozduğunun, planların kendi aralarında ve üst ölçekli planlar ile kademeli birlikteliği ilkesi bakımından uyumlu olup olmadığının, uyuşmazlık konusu taşınmaza verilen fonksiyonların yer seçiminin uygunluğunun, uyuşmazlığa konu alanda belirlenen fonksiyonlar açısından alanın kendi içerisinde ve çevresi ile birlikte ulaşım kademelenmesi yönünden incelenerek, belirlenen yol kullanımlarının planlama esasları ve şehircilik ilkeleri yönünden uygunluğunun tespiti amacıyla Başkan ... tarafından re'sen seçilen bilirkişiler Prof. Dr. ..., Doç. Dr. ... ve Doç.Dr. ...'nın katılımıyla yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen 17.10.2023 tarihli bilirkişi raporu alınmıştır. Bu itibarla dosyada yer alan bilgi ve belgeler, bilirkişi raporuna davalı idareler tarafından yapılan itirazlar ve davacıların beyanları birlikte değerlendirilerek dava konusu nazım ve uygulama imar planları aşağıda başlıklar halinde incelenmiştir.
	Dava konusu nazım ve uygulama imar planlarının;
	- Üst ölçekli planlara uyum, imar planlarının kademeli birlikteliği ilkesi bakımından incelenmesinde,
	Bilirkişi raporunda; ''Dava konusu ... ada ... parsele getirilen arazi kullanım kararlarının, planların kademeli birlikteliği ilkesi açısından birbirlerine ve üst ölçekli plan kararlarına uygun olduğu, ancak üst ölçekli 1/25.000 ölçekli Çevre Düzeni Planının planın hükümlerinin 6.13 maddesi kapsamında sosyal ve teknik altyapı alanının azaltması nedeniyle planların kademeli birliktelik ilkesine uygun olmadığı'' tespitlerine yer verilmiştir.
	Davalı idareler tarafından; bilirkişi raporuna itiraz edilerek, uyuşmazlık konusu parselin özelleştirme kapsam ve programına alınmadan önce 09.07.2003 tarihli Bornova 1 Nolu Gecekondu Önleme Bölgesi İmar Planı Değişikliği ile ''ayrık nizam 5 kat yapılaşma koşullu konut alanı'' olarak planlandığı, sosyal ve teknik altyapı alanının azaltıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığı ileri sürülmüştür.
	Dairemizce yapılan değerlendirme;

Davalı idareler tarafından; bilirkişi raporuna itiraz edilerek, uyuşmazlık konusu parselin özelleştirme kapsam ve programına alınmadan önce 09.07.2003 tarihli Bornova 1 Nolu Gecekondu Önleme Bölgesi İmar Planı Değişikliği ile ''ayrık nizam 5 kat yapılaşma koşullu konut alanı'' olarak planlandığı, sosyal ve teknik altyapı alanının azaltıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığı ileri sürülmüştür.
	Dairemizce yapılan değerlendirme; 
	Planlamanın en temel unsurlarından birisi olan, birbirini yönlendiren ve denetleyen farklı ölçeklerdeki planlar arasındaki "kademeli birliktelik" ilkesi uyarınca, alt ölçekli planlar, bir üst ölçekte belirlenen temel ilke, strateji ve plan kararlarına uygun olmak zorunda olup, bunun sonucu olarak, 1/1000 ölçekli uygulama imar planı ile belirlenen kullanım kararlarının, üst kademede bulunan 1/5000 ölçekli nazım imar planı ile uyumlu olup olmadığı yönünden incelenmesi gerektiği açıktır. Başka bir deyimle hiyerarşik planlama ilişkisine göre, bir plan bir üst ölçekli plan tarafından yönlendirilmeli ve ona uyumu noktasında denetlenmelidir. 						Plan hiyerarşisi ilkesine göre, uygulama imar planları nazım imar planlarına, nazım imar planları varsa üst ölçekli çevre düzeni planlarına uygun olmalıdır.
Dava konusu imar planlarının uyuşmazlık konusu taşınmaz için öngördükleri kullanım kararları aynı (gelişme konut alanı, park alanı, yol) olduğundan planların kendi aralarında uyumlu olduğu anlaşılmaktadır. 
16.11.2015 tarihinde onaylanan İzmir-Manisa Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı ile 08.10.2012 ve 17.05.2013 tarihlerinde onaylanan  İzmir Büyükşehir Bütünü 1/25.000 ölçekli Çevre Düzeni Planında ''kentsel yerleşme alanı'' olarak planlanan taşınmaz için dava konusu imar planı değişiklikleri ile belirlenen kullanım kararlarının üst ölçekli planlara da uygun olduğu, zira üst ölçekli planlarda "kentsel yerleşme alanı" gibi geniş kapsamlı kullanımlarda bırakılan alanların alt ölçekli imar planlarında konut ve konut alanlarında yaşayacak nüfusa hizmet edecek sosyal altyapı alanlarına ayrılmasında planlama hiyerarşisine aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Ayrıca, özelleştirme programına alınan taşınmazların bulunduğu alanda her tür ve ölçekte imar planı yapma yetkisinin 3194 sayılı Kanunun 9. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Özelleştirme İdaresine ait olduğu ve bu yetkinin yalnızca uyuşmazlık konusu parseller ile sınırlı olduğu dikkate alınarak dava konusu imar planlarının bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Ayrıca, özelleştirme programına alınan taşınmazların bulunduğu alanda her tür ve ölçekte imar planı yapma yetkisinin 3194 sayılı Kanunun 9. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Özelleştirme İdaresine ait olduğu ve bu yetkinin yalnızca uyuşmazlık konusu parseller ile sınırlı olduğu dikkate alınarak dava konusu imar planlarının bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği açıktır.
Bu durumda, her ne kadar dava konusu imar planlarının 1/25.000 ölçekli çevre düzeni planına ait  ''Plan Uygulama Hükümlerinin'' 6.13 sayılı maddesinde yer alan; “Her türlü sosyal, kültürel donatı alanı ve teknik altyapı mevzuatla belirlenmiş standartlara uygun olarak alt ölçekli planlarda belirlenecektir. Bu planda gösterilmiş olsun ya da olmasın alt ölçekli planlarda var olan sosyal kültürel donatı ve teknik altyapı alanlarını azaltıcı plan değişikliği yapılamaz...” hükmüne aykırı olduğu ileri sürülmüş ise de özelleştirme idaresine münhasır olarak kanun ile tanınan yetkinin plan hükmü ile sınırlandırılması mümkün olmadığından, söz konusu plan hükmünün görülmekte olan uyuşmazlıkta ihmal edilmesi gerekmektedir.
- Çevre ve imar bütünlüğüne, sosyal donatı ve teknik altyapı alanlarının standardına ve dengesine etkileri	bakımından incelenmesinde,
Bilirkişi raporunda; ''Getirilen konut alanı kullanım kararının alanda nüfus ve yoğunluk artışına sebep olduğu, yaratılan nüfus ve yoğunluk artışına bağlı olarak mevcut imar planının var olan kişi başına düşen sosyal altyapı standardının azaltıldığı, mevcut plandaki sosyal altyapının alansal olarak azaltıldığı, azaltılan sosyal altyapı alanına hizmet etki alanı içerisinde eşdeğer alan ayrılmadığı ve bunların sonucunda yürürlükteki planın imar bütünlüğünün ve sosyal altyapı dengesinin bozulduğu, askı süresi içerisinde yapılan itirazlar ile ilgili bir açıklama ve değerlendirmeye plan açıklama raporunda yer verilmediği, bu sebeple plan gerekçesini oluşturan itirazların hangi bilimsel ve teknik gerekçelere dayandırılarak kabul veya red edildiğinin anlaşılamadığı, planların nüfus, sosyal ve teknik altyapı alanları açısından yarattığı etkiyi değerlendiren yeterli düzeyde bilimsel ve teknik açıklama ve hesaplamalara plan açıklama raporu içerisinde yer verilmemiş olmasının imar mevzuatı, şehircilik ilkeleri ve planlama esasları açısından önemli bir eksiklik olduğu,  değişikliği gerekli kılan bilimsel ve teknik zorunluluğun açıklanmadığı, azaltılan sosyal altyapı alanına hizmet etki alanı içerisinde eşdeğer alan ayrılmadığı'' tespitlerine yer verilmiştir.

Davalı idareler tarafından; bilirkişi raporuna itiraz edilerek,  yargı kararıyla iptaline karar verilen imar planlarına göre parselde yeşil alanın artırıldığı, yoğunluk ve inşaat alanının azaltıldığı, dava konusu imar planları ile alana getirilen yaklaşık 28 kişilik ek nüfus için 280 m2 park alanı ayrılması gerekirken 739,33 m2 ayrıldığı, Cumhurbaşkanlığı'nın plan onay yetkisi sadece özelleştirme kapsam ve programında bulunan taşınmazların parsel sınırı ile tanımlı olduğundan eşdeğer alan ayrılmasının mümkün olmadığı, aynı nitelikte parsel bazlı imar planı değişikliklerinin Belediyeler tarafından da yapıldığı, bu durumun işlemi hukuka aykırı hale getirmeyeceği, 1/1000 ölçekli uygulama imar planına ait plan açıklama raporunda hem alana gelecek olan nüfus hesabına hem de planlama alanı çevresindeki sosyal donatı alanı analizine ayrıntılı olarak yer verildiği, planlama sürecinde analiz ve inceleme hazırlıkları sırasında alanın konumu, genel özellikleri, tapu ve kadastro bilgileri, jeolojik durumu, ulaşım bağlantıları, çevresinde yer alan fonksiyonlar ve yapılaşma koşullarına yönelik incelemeler yapıldığı, arazi kullanım dengelerini bozmayacak şekilde hazırlanan planlara ilgili kurum ve kuruluşlardan görüşler alınarak son halinin verildiği ileri sürülmüştür.
Dairemizce yapılan değerlendirme;
	Dava konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planına ait plan hükümlerinin 5 sayılı maddesinde; orta yoğunlukta gelişme konut alanında yapılaşma koşullarının alt ölçekli imar planlarında belirleneceği belirtilmiş, 1/1000 ölçekli uygulama imar planına ait plan hükümlerinin 3 sayılı maddesinde ise gelişme konut alanında yapılaşma koşulları; ayrık nizam 5 kat, TAKS:0.20, KAKS:1.00, ön bahçe çekme mesafesi 5 metre, yan bahçe çekme mesafesi 3 metre olarak tanımlanmıştır.
	Uyuşmazlık konusu taşınmazın bitişik parselinde park alanı kullanımının, yakın çevresinde ise yoğun konut kullanımlarının yer aldığı, imar planlarında söz konusu konut alanlarına ait yapılaşma koşullarının; ayrık nizam 5 kat, ayrık nizam 3 kat veya blok nizam 2 kat, ön bahçe çekme mesafesi 5 metre, yan bahçe çekme mesafesi 3 metre olarak tanımlandığı, parselin planlama alanındaki konumu da göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu imar planlarında parsele çevresi ile benzer fonksiyon ve yapılaşma koşulları getirildiği görüldüğünden, anılan hususların çevre ve imar bütünlüğünü bozmadığı anlaşılmıştır.
	Planlama alanının (Toplam:1.959,54 m2) bir kısmının sosyal ve teknik altyapı alanı olarak ayrıldığı görüldüğünden, (1.171,66 m2 gelişme konut alanı, 739,33 m2 park alanı ve 48,55 m2 yol), dava konusu imar planı değişiklikleri ile alana getirilen 28 kişilik ilave kalıcı nüfusun çevredeki sosyal donatı dengesini bozmadığı, donatı alanları açısından ilave bir artış gerektirmediği ve ihmal edilebilir boyutta olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Planlama alanının (Toplam:1.959,54 m2) bir kısmının sosyal ve teknik altyapı alanı olarak ayrıldığı görüldüğünden, (1.171,66 m2 gelişme konut alanı, 739,33 m2 park alanı ve 48,55 m2 yol), dava konusu imar planı değişiklikleri ile alana getirilen 28 kişilik ilave kalıcı nüfusun çevredeki sosyal donatı dengesini bozmadığı, donatı alanları açısından ilave bir artış gerektirmediği ve ihmal edilebilir boyutta olduğu sonucuna ulaşılmıştır. 
Öte yandan, dava konusu 1/1000 ölçekli plana ait plan açıklama raporunda; plana göre alana getirilen ek nüfusun 28 kişi olduğu, planlama alanının 500 metre yarıçaplı çevresinde mevcut onaylı planlara göre ilköğretim alanı, ortaokul alanı, lise alanı, özel sağlık alanı, aile sağlık merkezi alanı, pazar alanı, park alanı ile ibadet alanı bulunduğu, ek nüfusun ihtiyacı olan park alanına planda fazlasıyla yer verildiği, eğitim ve sağlık alanlarına yönelik doğacak ihtiyacın önerilen yapı adasının merkezinden Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nde belirtilen yürüme mesafelerini geçmeyecek şekilde mevcut imar planında ayrılan alanlar içerisinde karşılanabileceği, ayrıca gelişme konut alanı ile alana eklenecek taşıt yoğunluğunun mevcut ulaşım ağını ve trafik akışını olumsuz etkilememesi amacıyla plan notlarında bu alanda doğacak otopark ihtiyacının ada içerisinde karşılanacağının düzenlendiği belirtilerek, ayrıca ekinde planlama alanının 500 metre yarıçaplı çevresinde  yer alan sosyal donatı alanlarını gösterir fotoğrafa yer verildiği görülmüş, böylelikle dava konusu imar planları öncesindeki değişiklikler yönünden kesinleşen yargı kararında belirtilen hususların karşılandığı, yargı kararının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
- Fonksiyonlarının yer seçiminin uygunluğu ve ulaşım sistemine etkileri bakımından incelenmesinde;
Bilirkişi raporunda; ''Parsele erişim sağlayan yolların bir parselin mahreç alması için gerekli olan mevzuatın tarif ettiği minimum yol genişliği standardını sağlamadığı, park alanının büyüklüğü ile yeraltı otopark alanlarının inşaatını gerektiren fayda-maliyet analizi ve çevresel etkisi dikkate alındığında, bu konumda ve büyüklükte bir alanda yeraltı otopark alanı kararının ayrılmasının uygun olmadığı, park alanı ve içerisinde olması öngörülen yeraltı otoparkına taşıt yolu erişiminin bulunmamasının ve konut adası üzerindeki çekme mesafesine ilişkin gösterimlerin plan tekniğine uygun olmadığı'' tespitlerine yer verilmiştir.
Davalı idareler tarafından; bilirkişi raporuna itiraz edilerek, planlama alanının mevcut durumuna bakıldığında parselin iki cephesinin de (788 ve 789/1 sokaklar) taşıt yolu olarak kullanıldığı, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 26. maddesinde belirtilen parselin mahreç alması için gerekli minimum yol genişliği standardının sağlandığı leri sürülmüştür.  
Dairemizce yapılan değerlendirme;

Davalı idareler tarafından; bilirkişi raporuna itiraz edilerek, planlama alanının mevcut durumuna bakıldığında parselin iki cephesinin de (788 ve 789/1 sokaklar) taşıt yolu olarak kullanıldığı, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 26. maddesinde belirtilen parselin mahreç alması için gerekli minimum yol genişliği standardının sağlandığı leri sürülmüştür.  
Dairemizce yapılan değerlendirme;
Dava konusu imar planları ile uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yer alan yollara ilişkin herhangi bir değişiklik yapılmadığı, söz konusu yolların önceki plan kararları ile oluşturulduğu ve fiilen kullanıldığı, meskun alanda kalan parselin 6 ve 10 metre enkesitli yollardan cephe aldığı anlaşıldığından, bu haliyle parselde yapılaşma/mahreç açısından engel bir durum bulunmadığı anlaşılmıştır.
Öte yandan, yoğun konut dokusunun bulunduğu, otopark ihtiyacının oldukça fazla olduğu bölgede, trafik yoğunluğunun ve park problemlerinin önüne geçmek için getirilen kapalı otopark-yeraltı otoparkı düzenlemesinin kamu yararı açısından olumlu, yer seçiminin uygun olduğu, yola cephesi bulunan söz konusu park alanı içinde yapılacak yeraltı otoparkına erişimin nasıl sağlanacağının ise ''Otopark Yönetmeliği'' kapsamında hazırlanacak proje ile düzenlenebileceği görülmüştür.
Ayrıca dava konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planına ait plan hükümlerinin 8 sayılı maddesi ile 1/1000 ölçekli uygulama imar planına ait plan hükümlerinin 6 sayılı maddesinde; kullanım alanlarında otopark ihtiyacının Otopark Yönetmeliğine uygun olacak şekilde yapı adaları içerisinde karşılanacağının düzenlendiği görüldüğünden, kapalı otopark ile birlikte yapılan bu düzenlemelerin imar planı değişikliği ile getirilen ilave nüfusun getireceği ilave trafik yükünü karşılayabilecek mahiyette olduğu sonucuna ulaşılmıştır.	
	- Dava konusu  nazım ve uygulama imar planının yapılmasının imar mevzuatı uyarınca zorunlu olup olmadığı yönünden yapılan incelemede;
	Bilirkişi raporunda; ''Kamu kullanımı ve mülkiyetindeki bir taşınmazın özel mülkiyete konu olmasının kamu yararını zedeleyeceği, getirilen nüfus ve yoğunluğun ulaşım sistemi ve teknik altyapı üzerindeki etkisini değerlendirmeye yönelik bir analiz ve açıklama bulunmadığı ve bu sebeple imar mevzuatı, şehircilik ilkeleri ve planlama esaslarına uygun olmadığı''  tespitlerine yer verilmiştir. 
	Davalı idareler tarafından; bilirkişi raporuna itiraz edilerek; özelleştirme kapsam ve programına alınan uyuşmazlık konusu taşınmaza ilişkin plan değişikliklerinin bölgesel ihtiyaçların ve gelişim eğilimlerinin belirlenmesi ile kamu elindeki atıl alanların değerlendirilmesi amacıyla, kentin gelişme yönü, ulaşım aksları, çevre kullanımları ile birlikte ihtiyaç duyulan altyapı dengesi dikkate alınarak yapıldığı ileri sürülmüştür. 
	Dairemizce yapılan değerlendirme;