muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/80, Karar No: 2024/3523, Tarih: 30.09.2024

10/07/2018 tarih ve 30474 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerinin yürütülmesi görevi Sağlık Bakanlığına verilmiş olup, 355. maddesinin birinci fıkrasının  (a) bendinde, her türlü koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerini planlamak, teknik düzenleme yapmak, standartları belirlemek ve bu hizmetler ile sunucularını sınıflandırmak, bununla ilgili iş ve işlemleri yaptırmak; (b) bendinde, organ ve doku nakli, kan ve kan ürünleri, diyaliz, üremeye yardımcı tedavi, evde sağlık, yanık, yoğun bakım gibi özellikli planlama gerektiren sağlık hizmetlerini planlamak ve bu hizmetleri sunan kurum ve kuruluşlar arasında koordinasyonu sağlamak; (c) bendinde, kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişilere ait sağlık kurum ve kuruluşlarına izin vermek ve ruhsatlandırmak, bu izin ve ruhsatları gerektiğinde süreli veya süresiz iptal etmek; (f) bendinde, planlama ve standartlar oluşturulması için gerekli komisyonları kurmak; (k) bendinde, sağlık insan gücü planlaması yapmak, sayı ve nitelik olarak ihtiyaca uygun insan gücü yetiştirilmesi için ilgili kurum ve kuruluşlarla işbirliği yapmak; (l) bendinde ise, mevcut sağlık insan gücünü, kamu ve özel kurum ve kuruluşlar düzeyinde planlamak ve istihdamın bu plan çerçevesinde yürütülmesini denetlemek Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün görevleri arasında sayılmıştır. 
Aynı Kararname'nin 508. maddesi ile de Bakanlıklara görev, yetki ve sorumluluk alanına giren konularda idari düzenlemeler yapabilme yetkisi verilmiştir.
Anılan mevzuat hükümlerine dayanılarak genetik hastalıkların tanısının belirlenmesi ve genetik danışmanlık verilmesi amacıyla, genetik hastalıklar değerlendirme merkezlerinin ruhsatlandırılması, açılması, çalışması ve denetlenmesi ile ilgili usul ve esasları düzenlemek maksadıyla Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliği hazırlanmış ve 10/01/2020 tarih ve 31004 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.
Hukuki Değerlendirme:
Dava konusu Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1 nci maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişi" ibaresinin ve geçici 1. maddesinin ikinci fıkrasının incelenmesi:

Hukuki Değerlendirme:
Dava konusu Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1 nci maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişi" ibaresinin ve geçici 1. maddesinin ikinci fıkrasının incelenmesi: 
Dava konusu Yönetmelik ile yürürlükten kaldırılan mülga Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri  Yönetmeliği'nin 14. maddesine göre, klinik genetik, tıbbi genetik, tıbbi biyoloji ve genetik dallarında uzman veya bilim doktoru ünvanını almış bir tabibin genetik tanı merkezi sorumlusu olabilmesinin yanı sıra bu konularda uzmanlık veya bilim doktoru ünvanı olmayan, ancak bu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihte yurtiçi ve yurtdışında bu konularda çalışmaların yapıldığı bir merkezde beş yıl veya daha fazla bir süre çalışan ve yaptıkları çalışmaları ve yayınlarını belgeleyen ve belgeleri Komisyonca onaylanmış kişilerin de genetik tanı merkezi sorumlusu olarak görevlendirilebileceği düzenlenmişken; dava konusu Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, -davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan haliyle- "Mesul müdür tarafından, tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1 nci maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişi merkez sorumlusu olarak görevlendirilir. Merkez, özel hastane bünyesinde açılacak ise, merkez sorumlusu olma yetkisini haiz her hekim için tıbbi genetik kadrosu bulunması zorunludur. Merkez sorumlusu merkezde tam zamanlı olarak görev yapar. Bir merkezde bu nitelikleri haiz birden fazla personel olması halinde, Müdürlüğe bildirmek ve izin almak kaydıyla izin, hastalık durumu gibi hallerde merkez sorumlusunun yerine vekâlet edebilir. Merkez açma yetkisini haiz kişiler adına sadece bir merkez sorumlusu belgesi düzenlenir. Mesai saatleri dışında başka Merkezde ancak ikinci hekim olarak, Müdürlüğe bildirilmek kaydıyla çalışabilir ayrıca kadro aranmaz." kuralına yer verilmiştir. 
Söz konusu hükümde atıf yapılan ve dava konusu edilen "Mevcut merkezlerin uyumu" başlıklı geçici 1. maddenin ikinci fıkrasında ise, "18/7/2009 tarihinden sonra doktora yapmış olan hekimler hiçbir şekilde uzman yetkisi kullanamazlar. 18/7/2009 tarihinden önce doktora yapmış ve bir genetik hastalıklar tanı merkezinde en az 2 yıl aktif olarak çalışarak genetik tetkikler yapmış ve raporlamış olduğunu belgeleyen hekimlerin Genetik Tanı Merkezi Sorumlusu olma hakları saklıdır." kuralı (11/1/2020 tarih ve 31005 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan düzeltme ile 10/1/2020 tarih ve 31004 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliğinin geçici 1. maddesinin ikinci fıkrasında sehven eksik yayımlanan “hekimlerin hakları” ibaresi “hekimlerin Genetik Tanı Merkezi Sorumlusu olma hakları” şeklinde değiştirilerek düzeltilmiştir.)  yer almıştır.

Davacı tarafından, Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliği kapsamında merkez sorumlusu olarak görevlendirilecekler arasında çocuk genetik hastalıkları uzmanlarına da yer verilmesi gerektiği iddiasıyla dava konusu edilen düzenlemelerin iptali istenilmektedir. 
Ancak dava devam ederken, 08/01/2021 tarih ve 31358 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesi ile esas Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin değiştirildiği ve merkez sorumlusu olarak görevlendirilecekler arasına çocuk genetik uzmanlarının da dahil edildiği görülmektedir. 
Bu hâliyle, davacının iddiaları da göz önünde bulundurulduğunda, söz konusu Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin davaya konu kısımları ile anılan düzenlemede atıf yapılan geçici 1. maddenin ikinci fıkrası yönünden konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.
Dava konusu bireysel işlem yönünden yapılan inceleme: 
Her ne kadar, karar tarihi itibarıyla değiştirilmiş ise de, dava konusu uygulama işleminin tesis edilmesinde dayanak olarak alınması sebebiyle, 10/01/2020 tarih ve 31004 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliğinin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1 inci maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişi" ibaresinin hukuka uygunluğunun ayrıca değerlendirilmesi gerekmektedir.
Uyuşmazlık, çocuk genetik uzmanı olan davacının, Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliği kapsamında merkez sorumlusu olma hakkının olup olmadığı hususundan kaynaklanmaktadır.
Yukarıda yer verilen ve dava konusu Yönetmeliğin dayanakları arasında sayılan mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, Sağlık Bakanlığının, ülke genelindeki sağlık hizmetinin dengeli, planlı, verimli, kaliteli ve koordineli sunulmasında asli yetkili otorite olduğu; Anayasayla Devlete sağlık hizmeti alanında verilen görevlerin anılan Bakanlık aracılığıyla yerine getirildiği; dava konusu Yönetmelik bakımından ise, Sağlık Bakanlığının genetik hastalıkların tanısının belirlemesi ve genetik danışmanlık verilmesi amacıyla, Devlet ve vakıf üniversiteleri, kamu kurum ve kuruluşları ile özel hukuk tüzel kişilerine ve gerçek kişilere ait genetik hastalıklar değerlendirme merkezlerinin ruhsatlandırılması, açılması, çalışması ve denetlenmesi ile ilgili usul ve esasları belirlemeye yönelik düzenleme yapmaya yetkili olduğu tartışmasızdır.

Anılan yetkiye dayanılarak çıkarılan Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliği ile yürürlükten kaldırılan (mülga) Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri Yönetmeliği'nin 14. maddesine göre, klinik genetik, tıbbi genetik, tıbbi biyoloji ve genetik dallarında uzman veya bilim doktoru ünvanını almış bir tabibin genetik tanı merkezi sorumlusu olabilmesinin yanı sıra bu konularda uzmanlık veya bilim doktoru ünvanı olmayan, ancak bu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihte yurtiçi ve yurtdışında bu konularda çalışmaların yapıldığı bir merkezde beş yıl veya daha fazla bir süre çalışan ve yaptıkları çalışmaları ve yayınlarını belgeleyen ve belgeleri Komisyonca onaylanmış kişilerin de genetik tanı merkezi sorumlusu olarak görevlendirilebileceği düzenlenmişken; dava konusu Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, "Mesul müdür tarafından, tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1 nci maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişi merkez sorumlusu olarak görevlendirilir." kuralına yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Genetik Anabilim Dalında çocuk genetik uzmanı olarak çalışmakta olan davacı tarafından, mülga Yönetmelik hükümleri doğrultusunda ... Üniversitesi Genetik Hastalıklar Tanı Merkezi sorumlusu olarak çalıştığı, dava konusu Yönetmeliğin yayımından sonra anılan merkezde sorumlu olarak çalışmaya devam edebilmek için tarafına genetik hastalıklar tanı merkezi sorumlusu olarak çalışabileceğine dair belge düzenlenmesi istemiyle yapılan 04/03/2020 tarihli başvurunun Sağlık  Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve... sayılı işlemiyle reddi üzerine bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Ancak, dava devam ederken 08/01/2021 tarih ve 31358 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesi ile esas Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde değişikliğe gidilerek merkez sorumlusu olarak görevlendirilecekler arasına çocuk genetik uzmanlarının da dahil edildiği görülmektedir.

Ancak, dava devam ederken 08/01/2021 tarih ve 31358 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesi ile esas Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde değişikliğe gidilerek merkez sorumlusu olarak görevlendirilecekler arasına çocuk genetik uzmanlarının da dahil edildiği görülmektedir.
 08/01/2021 tarih ve 31358 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan söz konusu değişiklik uyarınca davacı gibi çocuk genetik hastalıkları dalında uzman olanlara merkez sorumlusu olma imkanının verilmesi üzerine, Tıbbi Genetik Derneği tarafından anılan değişikliğin iptali istemiyle Dairemiz nezdinde açılan davada, davalı idare savunmasında, çocuk genetik uzmanlarının dahil edilmesine ilişkin eklemenin, Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden sonra bazı maddelere ilişkin bildirilen görüşler ile her uzmanlık alanının eğitim içeriği ve yetkinliğinin tanımlandığı Tıpta Uzmanlık Kurulu Müfredat Oluşturma ve Standart Belirleme Sistemi (TUKMAS) Uzmanlık Çekirdek Eğitim Müfredatına göre, çocuk genetik uzmanlarının, genetik hastalıklar ile ilgili olarak hem bir laboratuvarı hem de bir kliniği yönetebilecek şekilde eğitim aldıkları ve yetkilendirildikleri hususlarının dikkate alınarak yapıldığı, çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanlarının genetik yan dal eğitimlerinin, bazı tanımlama farklılıkları dışında tıbbi genetik uzmanlarının eğitim programlarıyla tamamen örtüştüğü, Yönetmelikte sayılan merkez sorumlusu görevlerinin tamamının çocuk genetik hastalıkları müfredatı kapsamında belirlenen görev tanımlarında aynen yer aldığı yönünde savunma yapıldığı görülmektedir.
Çocuk Genetik Hastalıkları Uzmanlık Eğitimi Çekirdek Müfredatı incelendiğinde ise, çocuk genetik hastalıkları yan dal uzmanlığının kalıtsal hastalıklar, genetik sendromlar ve doğumsal anomaliler gibi genetik nedenlere bağlı ya da genetik yatkınlık sonucu ortaya çıkan hastalıklara gebelik döneminden başlayarak tanı koyulduğu, bu hastaların ve gereğinde ailelerinin tedavi ve izlem şemalarının planlandığı ve uygulandığı; risk değerlendirmesi yapılarak tüm bu bilgilerin genetik danışmanlık seansları ile ailelere iletildiği; bireyler, aileler ya da toplumları genetik hastalıklardan koruma yöntemleri ve tarama programları geliştirildiği; bu alanın uzmanlarının sayılan görevleri yapabilmek için gerekli teorik bilgiye, klinik uygulama pratiğine, laboratuvar tanı tetkiklerini uygulayabilecek ve sonuçlarını yorumlayabilecek deneyime sahip olması gerektiği ve eğitim müfredatının da bu amaçları gerçekleştirmeye yönelik olarak hazırlandığı görülmekte olup, çocuk genetik hastalıkları yan dal uzmanlarının klinik ve girişimsel yetkinliklerinin davalı idarenin yukarıda yer verilen savunmasını teyit eder nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Yönetmelik kapsamında merkez sorumlularının görevleri, yaptıkları iş ve işlemler, çocuk genetik uzmanlığı çekirdek eğitim müfredatı ve davalı idarenin Dairemizin E:2021/688 sayılı dosyasında yer alan savunması birlikte değerlendirildiğinde, çocuk genetik uzmanlarının, merkez sorumluları için  tanımlanan iş ve görevleri gerçekleştirmeye yönelik yeterli eğitimi aldıkları, bu nedenle genetik değerlendirme merkezlerinde merkez sorumlusu olarak görev yapacaklar arasında yer almaları gerektiği sonucuna ulaşıldığından, dava konusu Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde çocuk genetik uzmanlarına yer verilmemesinde hukuka uygunluk bulunmamıştır.
Nitekim, yukarıda bahsi geçen Dairemizin E:2021/688 sayılı dosyasında verilen 28/05/2024 tarih ve K:2024/2202 sayılı kararı ile aynı yönde gerekçelerle, 08/01/2021 tarih ve 31358 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yönetmelik değişikliğinin 2. maddesi ile esas Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen "çocuk genetik uzmanı" ibaresi hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bu durumda, dava konusu uyuşmazlığa ilişkin söz konusu hukuki süreç ve davalı idarenin beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, hukuka aykırılığı bu şekilde ortaya konulan düzenlemeye dayanılarak tesis edilen dava konusu işlemde bu yönüyle hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
  Açıklanan nedenlerle;
1. Dava konusu Yönetmeliğin 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1 nci maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişi" ibaresi ile geçici 1. maddesinin ikinci fıkrasının iptali istemi yönünden konusu kalmayan dava hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 
2. Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve... sayılı işleminin İPTALİNE,
3. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ... TL  vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 30/09/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2263, Karar No: 2024/3509, Tarih: 30.09.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2024/2263
Karar	No : 2024/3509                                                              
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)	: 1- ...
	                 2-...
	                 3- ...
	                 4- ...
VEKİLLERİ	: Av. ...
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR)	: 1- ... Bakanlığı  / ANKARA
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
                                                              2- ... Valiliği	/...  
VEKİLİ	: Av. ...
	  3- ... Genel Müdürlüğü  / ...
VEKİLİ	: Av. ...
 
İSTEMLERİN_KONUSU	:	... Bölge İdare Mahkemesi...İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan kısımlarının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
DAVANIN_KONUSU	:	Davacılar tarafından,10/10/2015 tarihinde Ankara Garı önünde meydana gelen patlama neticesinde yakınları ...'ın ağır şekilde yaralandığı ve 25/06/2017 tarihinde vefat ettiğinden bahisle, olay nedeniyle uğradıklarını iddia ettikleri maddi ve manevi zararların karşılanması istemiyle yaptıkları başvurunun reddine dair işlemin iptali ile uğradıklarını iddia ettikleri zararlara karşılık eşi  ... için 50,00 TL  (miktar artırımı ile 207.280,79 TL), çocukları ... için 50,00 TL (miktar artırımı ile 4.748,03 TL), ... ve ... için ayrı ayrı 50,00 TL maddi, davacıların her biri için ayrı ayrı 200.000,00 TL manevi tazminatın  yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline, tazminat talepleri yönünden davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesinin 23/02/2022 tarih ve E:2021/4779, K:2022/969 sayılı kısmen bozma kararına uyularak davacıların ve davalı idarelerin istinaf başvurularının kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesinin 23/02/2022 tarih ve E:2021/4779, K:2022/969 sayılı kısmen bozma kararına uyularak davacıların ve davalı idarelerin istinaf başvurularının kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI	: Davacılar tarafından, temyiz incelemesine konu karar ile yaşama hakkı ve Anayasa'nın 6., 10,, 35., 36., 40. maddelerinin ve bu maddelerde düzenlenen hakların ihlal edildiği, daha önceki aşamalarda alınan  mevcut bilirkişi raporları doğrultusunda miktar arttırımı yapılmasının ve sonrasında tesis edilen kararla bu tutarların  değiştirilmesinin davalı idareler yararına kısmi red vekalet ücretinin artmasına, kendilerinin katlanmak zorunda kalacağı yargılama gideri miktarı ile vekalet ücretinin azalmasına neden olacağı, dava sürecinin uzamasının kendilerinin alacağının reel olarak azalmasına yol açacağı ve bu durumun da mülkiyet hakkının ihlalini doğuracağı iddialarıyla; davalı İçişleri Bakanlığı tarafından, idarelerinin kusurlu ya da kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı, olayın terör eylemi olduğu,  uyuşmazlığın 5233 sayılı Kanun uyarınca çözümlenmesi gerektiği, 5233 sayılı Kanun'da manevi tazminatın düzenlenmediği, manevi tazminata faiz işletilemeyeceği, hükmedilen manevi tazminatın sebepsiz zenginleşme niteliğinde olduğu iddialarıyla temyize konu kararın aleyhlerine olan kısımlarının bozulması gerektiği iddialarıyla; davalı Ankara Valiliği tarafından, davada idarelerine husumetin yöneltilmesinin hukuka aykırı olduğu, faizin başlangıç tarihinin dava dilekçesinde belirtilen kısım için dava tarihinden, miktar artırımı ile artırılan kısım için miktar artırım dilekçesinin idarelerine tebliğ tarihinden itibaren olması gerektiği, 5233 sayılı Kanun'da manevi tazminatın düzenlenmediği, olayda idarelerinin sorumluluğunun bulunmadığı, idarelerinin harçtan muaf olduğu iddialarıyla; daı, idarelerinin harçtan muaf olduğu iddialarıyla; davalı Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından ise, idarelerinin kusurlu ya da kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı, olayın terör eylemi olduğu,  uyuşmazlığın 5233 sayılı Kanun uyarınca çözümlenmesi gerektiği, 5233 sayılı Kanun'da manevi tazminatın düzenlenmediği, manevi tazminata faiz işletilemeyeceği, hükmedilen manevi tazminatın sebepsiz zenginleşme niteliğinde olduğu iddialarıyla temyize konu kararın aleyhlerine olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN_SAVUNMALARI	: Davalı idarelerden Ankara Valiliği ve İçişleri Bakanlığı tarafından temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmakta olup davacılar ve davalı Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

TARAFLARIN_SAVUNMALARI	: Davalı idarelerden Ankara Valiliği ve İçişleri Bakanlığı tarafından temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmakta olup davacılar ve davalı Emniyet Genel Müdürlüğü tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
 
           A) Temyize Konu Kararın, Esasa İlişkin Kısım Yönünden İncelenmesi:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın, davacılar lehine hükmedilen maddi tazminat tutarına işletilecek yasal faiz başlangıcına ilişkin kısmı dışındaki diğer kısımları usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
	 B) Temyize Konu Kararın Davacılar Lehine Hükmedilen Maddi Tazminat Tutarına İşletilecek Yasal Faiz Başlangıcına İlişkin Kısım Yönünden İncelenmesi: 
Faiz; en basit biçimiyle, idarenin tazmin borcu bağlamında; kişilerin, idarenin eylem ve/veya işlemlerinden dolayı uğradıkları zararların giderilmesi istemiyle başvurmalarına karşın, idarenin zararı kendiliğinden ödemeyip, yargı kararıyla tazminata mahkûm edilmesi sonucunda, idarenin temerrüde düştüğü tarihten tazminatı ödediği tarihe kadar geçen süre için 3095 sayılı Kanuna göre hesaplanacak tutarı ifade etmektedir. 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, uyuşmazlık bakımından ön karar başvurusunda bulunulduğu tarihteki haliyle 13. maddesinde, idari eylemlerden hakları ihlal edilmiş olanların dava açmadan önce, bu eylemleri yazılı bildirim üzerine veya başka suretle öğrendikleri tarihten itibaren bir yıl ve her halde eylem tarihinden itibaren beş yıl içinde idareye başvurarak haklarının yerine getirilmesini istemeleri gerektiği; bu isteklerinin kısmen veya tamamen reddi halinde, bu konudaki işlemin tebliğini izleyen günden itibaren veya istek hakkında altmış gün içinde cevap verilmediği takdirde bu sürenin bittiği tarihten itibaren dava süresi içinde dava açılabileceği kuralı yer almaktadır. 
İdari işlem ve eylemlerden dolayı uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda, uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak idareye başvuru tarihinin, dava dilekçesinde yasal faizin başlangıç tarihine ilişkin bir istemde bulunulmaması halinde ise dava tarihinin esas alınması Danıştay içtihatlarında genel kabul görmüş ve istikrar kazanmıştır.
  Bakılan davada, Bölge İdare Mahkemesince, hükmedilen maddi tazminata, idareye başvuru tarihi olduğundan bahisle 17/05/2018  tarihinden itibaren yasal faiz işletildiği görülmüştür.