muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11524, Karar No: 2010/16889, Tarih: 19.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/11524 E.  ,  2010/16889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık ve hüküm; davalının haksız eyleminden doğan tazminata ilişkindir. Mahkemece, davalı tarafın fiilen kullandığı yerin bedeline hükmedilmiş olmasına göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Başkanlar Kurulunca temyiz incelenmesini yapacak daire belirtilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa gönderilmesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17692, Karar No: 2024/2871, Tarih: 24.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/17692 E.  ,  2024/2871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/738 E., 2021/1033 K.

KARAR : Davacının istinaf başvuru talebinin kısmen kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına ve davanın reddine,

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kastamonu Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/21 E., 2021/1 K.

Taraflar arasındaki 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi gereğince yapılan uygulama çalışmasına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, davacının istinaf başvuru talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 353/(1)-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2008 yılında 3402 sayılı Kanun’un 5304 sayılı Kanun’la değişik 4 üncü maddesi hükmüne göre yapılan orman kadastrosu, daha sonra 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp 02.12.2019 tarihinde ilan edilerek eldeki dava sebebiyle kesinleşmeyen sınırlaması yapılmamış yerlerde orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

I. DAVA

1. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2008 yılında 3402 sayılı Kanun’un 5304 sayılı Kanun’la değişik 4 üncü maddesi hükmüne göre yapılan orman kadastrosu, daha sonra 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp 02.12.2019 tarihinde ilan edilerek eldeki dava sebebiyle kesinleşmeyen sınırlaması yapılmamış yerlerde orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

2. Davacı ... dava dilekçesinde; Kastamonu ili...ilçesi ...Köyü ...Pınarı mevkiinde bulunan bir kısmı ekilip, biçilen bir kısmı üzerinde ise ceviz ve söğüt ağaçları bulunan arazinin uzun yıllar önce muris dedesi ... 'nun zilyetliğinde bulunmakta iken, muris dedesinin vefatından sonra muris babası ... 'nun zilyetliğinde kaldığını, muris babası ... 'nun vefatından sonra ise mirasçılar arasında yapılan taksim sonucunda kullanım ve zilyetliğinin kendisine kaldığını, anılan taşınmazın halen kendisinin zilyetliğinde bulunduğunu, Köylerinde 2/B uygulaması ve orman kadastrosu yapılırken taşınmazın büyük kısmının ekilip biçilen tarla niteliğinde, bir kısmının ise üzerinde 6 adet yetişkin ceviz ağacı ile 3-4 adet söğüt ağacı bulunan bahçe niteliğinde olduğunu, bir bütün halinde tek taşınmaz olarak kullanılmakta olan taşınmazın büyük kısmının 2/B uygulaması yapılarak 2/B kapsamında orman sayılan yerler dışına çıkartılarak kadastro tespiti yapılmış olmasına rağmen, zilyetlik ve kullanımında olan taşınmazın üzerinde ceviz ve söğüt ağaçları bulunan tahminen 500-1000 m2 arasındaki kısmın uygulamadan çıkartılarak 2/B uygulamasının yapılmadığını, esasen bu kısmın da orman niteliğinde bulunmadığını, uzun yıllardır murisleri ve kendisinin kullanım ve zilyetliğinde bulunduğu ve 2/B kapsamında orman sayılan alan dışına çıkartılarak kadastro tespiti yapılması gerekirken orman olarak kadastro tespiti yapılmış olan kısmın içerisinde bırakılarak hatalı yapılmış olan 2/B madde uygulamasının iptali ile, kullanımında olan taşınmazın bir parçası olan üzerinde ceviz ve söğüt ağaçları bulunan tahminen 500-1000 m2 arasındaki anılan kısmın mülkiyeti Hazineye ait olmak üzere 2/B kapsamında orman sayılan alan dışına çıkartılmasını ve taşınmaz üzerinde lehine kullanıcı şerhi verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazı kapsayan genel arazi kadastrosu ve orman kadastrosunun, 5304 sayılı Kanun'la değişik 3402 sayılı Kanun kapsamında yapıldığını ve 07.10.2008 tarihinde kesinleştiğini, orman kadastrosu yapılmış ormanlarda 2/B uygulaması çalışmasının 2019 yılında 4 nolu orman kadastro komisyonu tarafından yapıldığını ve 02.12.2019 tarihinde ilan edildiğini, kesinleşme tutanağının yapılmadığını, davacının iş bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını, zira dava ettiği alanın vasfının orman olduğunu, Hazine adına tapuya kayıtlı olduğunu, taşınmazın vasfının 2/B olarak değiştirilmesi halinde de maliğin yine Hazine olacağını, bu sebeple davacının bu davayı açmakta hukuki yararının olmadığını, aktif husumet yokluğu ve hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddinin gerektiğini, dava konusu taşınmazın eğiminin % 20-30 civarında olduğunu ve toprak muhafaza karakteri taşıdığını, taşınmaz üzerinde yapılan incelemede 40-50 yıllık ceviz ve söğüt ağaçlarının bulunduğunu, meşçere haritasında “Z-3” ve “OT-1” rumuzlu yerler arasına düştüğünü, dava konusu taşınmazın kesinleşmiş orman tahdidi içerisinde olduğunu, 1953 tarihli memleket haritasında yeşil alanda kaldığını, dava konusu olan taşınmazın hukuki ve fiili olarak orman olduğunu, 3402 sayılı Kanun kapsamında yapılan arazi kadastrosu ve orman kadastrosunun kesinleştiğini, evveliyatı orman olan bir yerin orman sınırları dışına çıkarılamayacağını bu sebeplerde davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın bulunduğu Kastamonu ili Tosya ilçesi Çepni Köyü çalışma alanında 3402 sayılı Kanun'un 5304 sayılı Kanun'la değişik hükümlerine göre yapılan orman sınırlandırma çalışmalarının 29.08.2008 ile 06.10.2008 tarihleri arasında askı ilanına çıkarıldığı, askı ilanı süresinde ... tarafından 102/1 sayılı parselin orman niteliğiyle tespitine süresinde itiraz edilerek davalı hale getirildiği, Tosya Kadastro Mahkemesinin 2008/24 Esas sayılı kararıyla itirazın reddedildiği ve 102/1 parselin tespit gibi orman vasfıyla sınırlandırılarak kararın bu şekilde kesinleştiği, sonrasında 2019 yılında bölgede 3402 sayılı Kanun'un 5304 sayılı Kanun'la değişik hükümleri kapsamında 2/B uygulama çalışmalarının yapıldığı, işbu davaya konusu olan taşınmazın kesinleşen 102/1 orman parseli sınırlarının içinde kaldığının ve mülkiyetinin hazineye ait olduğunun davacının da kabulünde olduğu, yerleşik Yargıtay kararlarının da işaret ettiği üzere kesinleşen orman sınırlarından nitelik kaybı nedeniyle 2/B madde uygulaması sonucu orman sınırları dışına çıkarma işleminin idari bir tasarruf olması sebebiyle mahkemelerce orman yönetimini 2/B madde uygulaması yapması yahut kullanım kadastrosu çalışmalarına başlanması konusunda zorlayıcı nitelikte karar verilemeyeceği gibi kullanım kadastrosu çalışmalarının ancak 2/B madde uygulamasına konu olup kesinleşen alanlar bakımından yapılabileceği, bunun dışında 2/B madde uygulamasına konu edilmeyen orman arazisi üzerinde yapılan kullanım kadastrosu tespitlerinin yok hükmünde sayılacağı gerekçesiyle, davacının kullanımında olduğunu iddia ettiği alanın mülkiyeti hazine adına olmak üzere 2/B madde uygulamasına konu edilerek orman sınırları dışına çıkarılması ve bu suretle kullanım kadastrosuna tabi tutularak lehine kullanıcı şerhi verilmesi yönündeki 2/B madde uygulamasına yaptığı itirazının hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf başvuru dilekçesinde; dava dilekçesinde bildirdiği delillerin toplanmadığını, mahallinde bilirkişiler ile keşif yapılmadan, mahalli bilirkişiler ve tanıklar dinlenmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle karar verildiğini, çekişmeli yerin uzun yıllardır zilyetliğinde olduğunu, orman vasfında bulunmadığını, dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davacı istinaf başvuru dilekçesinde; dava dilekçesinde bildirdiği delillerin toplanmadığını, mahallinde bilirkişiler ile keşif yapılmadan, mahalli bilirkişiler ve tanıklar dinlenmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle karar verildiğini, çekişmeli yerin uzun yıllardır zilyetliğinde olduğunu, orman vasfında bulunmadığını, dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile orman tahdidi içinde bulunan taşınmazların Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılması ve anılan işlemin kesinleşmesi halinde 2012 yılında yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca öncelikle hak sahiplerine (kullanıcılarına) satışları yapılacağından davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararı bulunduğu, ancak orman sınırları içinde bulunan taşınmazların, hangi nedenle olursa olsun orman sınırları dışına çıkartılması isteğiyle orman idaresini zorlayıcı nitelikte davanın dinlenme olanağı bulunmadığı, somut olayda davacının çekişmeli orman parseline yönelik mülkiyet iddiası bulunmadığı, davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararı bulunmakta ise de 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesi ve az yukarıda belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken hukuki yarar yokluğu yönünden davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b/2 maddesi uyarınca kaldırılmasına ve davacının davasının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ayrıntılı olarak belirtmiş olduğu istinaf sebep ve gerekçelerinden yalnızca hukuki yararın mevcut olduğuna ilişkin istinaf sebebine yanıt verildiğini, bunun dışındaki istinaf sebeplerine yanıt verilmediğini, bölge adliye mahkemesinin orman sınırları dışına çıkartılması isteğiyle orman idaresini zorlayıcı nitelikte davanın dinlenme olanağı bulunmadığına yönelik gerekçesinin yerinde olmadığını, açtığı davanın Tosya Kadastro Mahkemesinin 2008/34 Esas ve 2009/35 Karar sayılı davası ile ilgisinin bulunmadığını, kendisinin hatalı yapılmış olan kadastro tespitine itiraz ettiğini, deliller toplanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle karar tesisi cihetine gidildiğini, istinaf mahkemesinin dava konusu taşınmaz kısmında mülkiyet iddiasının bulunmadığı yönündeki değerlendirmesinin de yerinde olmadığını ileri sürerek ve istinaf dilekçesindeki gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi gereğince yapılan uygulama çalışmasına itiraz istemine ilişkindir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi gereğince yapılan uygulama çalışmasına itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 sayılı Orman Kanunu.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4582, Karar No: 2017/390, Tarih: 14.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4582 E.  ,  2017/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, arsa sahibi müvekkili ve diğer arsa sahipleri davalılar ... ve ... ile davalı yüklenici ... arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yüklenici tarafından inşaatın eksik ve ayıplı yapıldığını, iskân alınmadığı gibi bir kısım eksikliklerin de kendilerince giderildiğini, buna rağmen davalı ...'nın son daireyi davalı yükleniciye devrettiğini ileri sürerek, ıslahla 11.356,00 TL'si davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen olmak üzere toplamda 79.426,00 TL'nin davalı ...'den tahsilini istemiştir.

Davalı ..., ekonomik durumunun kötü olması nedeniyle iskânı alamadığını, binada önemli bir eksiklik bulunmadığını savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiş, dahili davalı ..., binada bir kısım eksiklikler bulunduğunu savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar, inşaatta bir çok eksiklikler bulunduğu halde bu eksiklikler giderilmeden teminat dairelerin satış yetkisinin davalı yüklenici ...'e haksız bir şekilde verilmiş olduğu iddiası ile zarara uğradığından bahisle davalı arsa sahibi ... aleyhine tazminat davası açılmış ise de; aynı hatalı davranışın davacı tarafından da yapılmış olduğu, inşaat henüz tamamlanmadan yükleniciye ait olup ta teminat olarak davacı üzerinde bırakılan dairelerin satış yetkisinin davacı tarafından yükleniciye verildiği ve dolayısıyla zararın oluşmasında davacının da aynı oranda kusurlu olduğu gerekçesi ile, davalılardan arsa sahibi ...'a yönelik davanın reddine, davalı yüklenicinin eksikliklerden sorumlu olduğu, binadaki eksikliklerin giderilmesi amacıyla davacı tarafından yapılan harcamaları, yapı denetim firmasına ödenmesi gereken tutar, proje bedeli ve ortak alanlardaki eksik işler bedeli olmak üzere hesaplanan toplam 79.496,21 TL'den, davacının 80/659 oranındaki arsa payına düşen 9.650,53TL'nin davalı yüklenici ...'ten tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı ...'in tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3016, Karar No: 2007/4080, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3016 E.  ,  2007/4080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 24/06/2005 tarihli dilekçesiyle, ... Mahallesi (Köyü) 8334 ada 19 sayılı parselin 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1988 yılında yapılan ve kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde olduğu göz önünde bulundurulmadan 1970 yılında yapılan genel kadastro sırasında orman olarak tapulama dışı bırakılan ve ihdasen belediye adına oluşturulan 328 sayılı parselin ifrazıyla dava konusu parselin davalı adına tapu kaydı oluşturulduğunu, hukuki dayanaktan yoksun ve yolsuz tescil niteliğindeki davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşen 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması (bu uygulama idare mahkemesince iptal edilmiştir.) ve 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilen ve dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 342 m2 yüzölçümünde tapuda davalı adına kayıtlı olan çekişmeli parsel, arazi kadastrosunda orman olarak tapulama dışı bırakılıp, 16.07.1985 tarihinde ihdasen ... Belediyesi adına tescil edilen ve 01.04.1997 tarihinde ... Belediyesine devredilen, 44612 m2 yüzölçümündeki 328 sayılı kadastro parselin ifrazıyla oluşturulmuştur.

Davalı taraf, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz ettiğinden, davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davalı taraf, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz ettiğinden, davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 03.04.1950 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesinin orman kadastro komisyonlarının görevini ve ne şekilde kurulacağını düzenlemiş, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1.

maddesinde, makilik alanları belirleme görevini, orman kadastro komisyonlarının yanı sıra mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlara da vermek suretiyle, yasaya aykırı bir hüküm getirilmiştir. Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "... cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, sözü edilen ... Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaççıkların ... florası olduğu açıklandıktan sonra, ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle % 10 nisbetine kadar KORU ve % 25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi ... sayılır" şeklindeki düzenlemeyle, yasanın orman olarak tanımladığı yerleri ... olarak ayırma olanağı getirmiştir. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yönetmelikler kaynak bulduğu yasalara aykırı ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğindeki yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez (Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.)

2) ... köyünde 1952 yılında çalışan I numaralı makiye ayırma komisyonu, 5653 Sayılı Yasa ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesinde öngörülen kişilerden oluşmadığından kuruluşu yasaya uygun olmadığı gibi, komisyon başkanı orman mühendisi, komisyon üyesi orman mühendisi ve bölge bakım memurunun katılımı ile kurulduğu için yönetmelik hükümlerine de aykırı oluşturulmuştur. Ayrıca bu komisyon, görevini de yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı yaparak, bir çok köy yerleşim yerini, kişilere ait tapulu-tapusuz arazileri, meraları, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki ormanları ve tahdit sınırları dışında kalmakla birlikte, 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmiş ormanlar ile yasanın tanımladığı ... kavramına girmeyen ormanları, ... sahası olarak ayırıp, zemine uygulama imkanı olmayan ölçeksiz kroki niteliğinde bir harita düzenlemiştir. Yasaya aykırı kurulan komisyon tarafından yasaya aykırı olarak makiye ayrılan yerler için, ... tevzi işlemleri de yapılmamıştır.

3) 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan ... tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edildiğine göre, makiye ayırma komisyonunun yasanın öngördüğü gibi kurulmaması ve yasaya uygun çalışmaması halinde, bu komisyonların yaptıkları işlemlere değer verilemeyeceği yine, makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarının hukukça değerinin bulunmadığı sonucu ortaya çıkar. Bu nedenle çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1952 yılında yapılan makiye ayırma işlemine değer verilemez.

4) 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve çekişmeli parseli içinde bırakan orman kadastro işlemi 1947 yılında üç ay süreyle ilan edilerek kesinleşmiştir. 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Orman Yasasının muvakkat 3.maddesi hükmü ile "3116 Sayılı Yasanın 7. maddesinde yazılı üç aylık itiraz süresini geçirenlere bu yasanın yürürlük tarihinden itibaren altı aylık itiraz süresi" getirildiği halde, bu süre içinde de orman kadastrosunun iptali için bir dava açılmamış ve dava konusu taşınmazı orman sınırları içine alan orman kadastro işlemi 1947 yılında kesinleşmiştir. Kesinleşen orman sınırlarını değiştirmeye hiç bir merci ve makam yetkili değildir. Makiye ayırma komisyonlarına yasa ve yönetmelikte orman sınırlarını değiştirme yetkisi verilmediğinden, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içindeyken, yasa ve yönetmeliğe aykırı olarak makiye ayrılan taşınmazların, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uygulamasıyla orman sınırları dışına çıkarma işleminin kesinleştiği 1989 yılına kadar hukuken orman olduğunun kabulü zorunludur.