muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9008, Karar No: 2013/1981, Tarih: 12.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/9008 E.  ,  2013/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2009/224731

MAHKEMESİ : Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 05/05/2009, 2008/113 (E) ve 2009/58 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Sanık M.. Ç..'ın mağdur Yıldıray'ı yaralama, sanık S.. Ç..'ın mağdur Hasan Hüseyin'i ve Yıldıray'ı yaralama, sanıklar S.. Ç.. ve H.. Ç..'ın mağdurlar Satılmış ve Mahmut'u yaralama suçlarından verilen doğrudan para cezalarına ilişkin mahkumiyet kararları, CMUK.nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiilerinin bu suçların vasfına yönelik olmayan temyiz taleplerinin,

b-27.05.2009 tarihli dilekçeleri ile şikayetten vazgeçmeleri nedeniyle mağdurlar Mahmut ve Soner'in müdahillik sıfatları CMK.nun 243. maddesine göre sona erdiğinden ve verilen hükmü temyize yetkileri bulunmadığından, vekillerinin müdahil sıfatıyla temyiz istemlerinin,

CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanık M.. Ç..'ın mağdur Soner'i yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde bozma nedeni dışında suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, TCK.nun 25. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-Sanık hakkında yaralama suçundan hüküm kurulurken kemik kırığı nedeniyle TCK.nun 87/3 maddesi yerine 87/4 maddesinin yazılması,

2-Mağdurun, hayati tehlike geçirecek ve hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralandığı, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası içeren TCK.nun 86/1 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, temel cezanın 1 yıl hapis cezası olarak belirlendiği olayda, en ağır cezayı gerektiren mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesi nedeniyle 87/1-d maddesi esas alınarak 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29 ve 62. maddeleri uyarınca uygulama yapılmasıyla yetinilmesi ve suçta birden fazla nitelikli halin varlığı nedeniyle temel cezanın üst sınıra yaklaşılarak belirlenmesi yerine, 5237 sayılı TCK.nun 87/1-d maddesi uyarınca belirlenen ceza üzerinden 87/4 maddesiyle artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 12/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5688, Karar No: 2018/20890, Tarih: 15.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/5688 E.  ,  2018/20890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, 769 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak, üzerindeki yapıya; yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Acele kamulaştırma dosyasında 5443 m² olan dava konusu taşınmazın 2428,54 m2 kısmının daha önce kamulaştırıldığı, ek kamulaştırmaya konu kısmının 1313,58 m², arta kalanın ise 1710,88 m² olduğu belirtilerek hesaplama yapıldığı, bedel tespit ve tescil istemi ile açılan iş bu davadada davacı idarece düzenlenerek dosyaya sunulan kıymet takdir raporunda da arta kalan kısmın 1.710,88 m² olarak gösterildiği halde, fen bilirkişisine bu hususta krokili rapor düzenletilmeden ve hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda daha önce kamulaştırıldığı belirtilen 2428,54 m² kısım düşülmeden arta kalan bölüm 4139,42 m² değerlendirilerek fazla bedel tespiti,

2)Kamulaştırmadan arta kalan kısımla yüzölçümü, acele kamulaştırma dosyasında yer alan fen bilirkişi raporuna göre geometrik durumu, bilirkişi kurulu raporunda yazılı özellikleri nazara alındığında bu bölümde değer kaybı olmayacağı düşünülmeden fazlaya hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1224, Karar No: 2006/3267, Tarih: 17.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1224 E.  ,  2006/3267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğu nedeniyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Yerinde yapılan inceleme sonucu dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin tespiti yöntem olarak doğru ise de, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenlemiş olup bu madde hükmüne göre arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin saptanması, taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin bilirkişi raporunda belirtilmek suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre de, anılan yasa maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan ve bilirkişilerce taşınmazın sulu ya da kuru olmasına göre münavebeye alınacak ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması suretiyle değerlendirme yılı itibariyle getireceği net gelirin saptanıp buna kapitalizasyon faizi oranının uygulanarak bedelinin belirlenmesi, bu değeri etkileyebilecek objektif unsurlar varsa bunlarda ayrıca belirtilmek ve dikkate alınmak suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değeri tespit edilmelidir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın dere yatağında kaldığı saptandığına göre bu niteliğine göre münavebeye alınacak ürünlerin Gördes İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilecek olan 2004 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının esas alınıp getireceği net gelirin bulunması, buna %7 kapitalizasyon faizinin uygulanması, taşınmazın bulunan bu değerini etkileyecek nitelikte objektif unsurlar sözkonusu ise bilirkişi kurulunca bu unsurların neler olduğu ve değeri ne oranda etkilediği de açıkça belirtilerek denetime elverişli gerekçeli bir değerlendirme raporunun düzenlenmesi sonucu taşınmaz malın bedelinin tespiti gerekirken, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü (lokal) verilere göre değer belirleyen bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi hükmü uyarınca mahkemece verilen nihai kararda taşınmaz malın idare adına tesciline ve kamulaştırma bedelinin hak sahibine ödenmesine karar verilmesi gerekirken, salt taşınmazın idare adına tesciline ve bedelin tespitine denilmekle yetinilip kamulaştırma bedelinin hak sahibine ödenmesi yolunda hüküm kurulmamış olması da usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece değinilen yasa maddesi ile Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gözönünde tutularak bilirkişi kurulundan yukarıda değinilen hususlara uygun biçimde ek rapor alınmalı, gerektiğinde yerinde yeniden inceleme yapılması suretiyle dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmeli ve oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4461, Karar No: 2015/3710, Tarih: 11.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/4461 E.  ,  2015/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 19 Hukuk Dairesine verilmiştir. Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 11/02/2015 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10311, Karar No: 2008/8774, Tarih: 17.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/10311 E.  ,  2008/8774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Soma Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 14.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2009/6594, Karar No: 2009/9003, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6594 E.  ,  2009/9003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Gerekçeli karar, temyiz isteyen davalı ... vekiline 13.10.2008 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi HUMK’nun 432/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 11.11.2009 tarihinde mahkemeye verilmiştir. Bu nedenle süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin (isteminin) REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4612, Karar No: 2008/5561, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4612 E.  ,  2008/5561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı ... plakalı aracın, davalının maliki ve sürücüsü olduğu ... plakalı araca çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, sigortalıya ödenen 12.309,00 YTL tazminatın 01.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, hasara, kusura ve faize itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüyle, 8.647,16 YTL tazminatın 01.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporlarında belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan

hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 300.25.-YTL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 27.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23435, Karar No: 2010/13286, Tarih: 13.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/23435 E.  ,  2010/13286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianame ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, 13.01.2005 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş, yakınan ...’ın evinin önündeki sokakta park halinde bulunan araca karşı gerçekleştirilen eylemin 765 sayılı TCK.nun 491/2.maddesi kapsamında kaldığı, yakınan ...’a yönelik suçun üç kişi tarafından birlikte gerçekleştirildiği ve 765 sayılı TCK’nun 491/son maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmek suretiyle eksik cezaya hükmolunması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3814, Karar No: 2016/4061, Tarih: 23.05.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/3814 E.  ,  2016/4061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile itirazın kaldırılmasına, davalının dava konusu taşınmazdan tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.09.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı tarafından ödenmeyen kira paralarının tahsili amacıyla 05.09.2014 tarihinde .....İcra Müdürlüğü’nde tahliye istekli icra takibi başlatılmış ve ödeme emri borçluya 10.09.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu vekili süresinde yaptığı 12.09.2014 tarihli itirazında; ... İcra Dairelerinin yetkisiz olduğunu, yetkili icra dairesinin Beykoz icra daireleri olduğunu ileri sürerek yetki itirazında bulunmuştur.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nun 6.maddesine göre “genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.” 6100 sayılı HMK'nun 10.maddesine göre “sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir”. 1.7.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 89.maddesine göre sözleşmeden doğan bir para borcu olup da sözleşmede aksi kararlaştırılmamış ise bu para borcu alacaklının ödeme zamanındaki ikametgâhında ödenir, bu durumda alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için kendi ikametgâhında dava açabilir. Ayrıca 6100 sayılı HMK'nun 17.maddesine göre “tacirler veya kamu tüzel kişileri doğan veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılabilir”. Her ikisi de tacir olan taraflarca sözleşmenin 28.maddesinde “Sözleşmenin uygulanmasından veya yorumundan kaynaklanan her türlü uyuşmazlığın çözümünde münhasıran Ankara Mahkemeleri ve İcra Daireleri’nin yetkili olduğu” kararlaştırılmıştır.

Taraflar arasında imzalanan 01.09.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 28. maddesinde Ankara Mahkeme ve İcra Daireleri yetkili kılınmış olup, davalı borçlu tarafından da takip ve yargılama sırasında yetki itirazında bulunulmuştur. Bu durumda mahkemece HMK’nun 17.maddesi uyarınca bu husus gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

Taraflar arasında imzalanan 01.09.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 28. maddesinde Ankara Mahkeme ve İcra Daireleri yetkili kılınmış olup, davalı borçlu tarafından da takip ve yargılama sırasında yetki itirazında bulunulmuştur. Bu durumda mahkemece HMK’nun 17.maddesi uyarınca bu husus gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5236, Karar No: 2024/22626, Tarih: 19.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/5236 E.  ,  2024/22626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” nin belirtilmemesi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 5237 sayılı TCK'nın 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması ile ilgili bölümündeki "tümden tahsil edileceğine" sözcüklerinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin yazılması suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1008, Karar No: 2020/7227, Tarih: 17.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1008 E.  ,  2020/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile;

TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 53/1. maddelerine göre mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2009 tarihli ve 2008/598 esas, 2009/156 karar sayılı kararının 10.03.2009 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 02.04.2013 tarihinde TCK'nın 86/2. maddesinde tanımlanan yaralama suçunu işlediği ve Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 03.11.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair kararı kapsayan dosya incelendi.

Olay günü saat 10:30 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetin kasasında arka kapağına yaslanarak yolculuk eden ölen ...'ın, kamyonetin seyri sırasında yolda sarsılması sonucu arka kapağının açılması nedeniyle, dengesini kaybederek yol zeminine düşüp otopsi raporuna göre, künt kafa travmasına bağlı beyin dokusu harabiyeti sonucunda vefat ettiği, soruşturma aşamasında kusur tespitine ilişkin alınan 23.11.2005 tarihli rapora göre, sanığın ölen ile birlikte eşit kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, "20.11.2005" yazılması gerekirken, "19.10.2006" olarak yazılmış olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,