muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3026, Karar No: 2018/5651, Tarih: 23.05.2018

2-) Davacı vekilinin davadan sonra yapılan ödemeye ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Yasal dayanağı İİK’nun 67.maddesi olan İtirazın iptali davası ile hedeflenen husus; icra takibine karşı borçlunun yaptığı itirazın iptali ile İİK’nun 69.maddesine göre itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaktır. Mahkemenin davanın reddi ya da kabulü yönünde verdiği karar, maddi anlamda kesin hüküm teşkil edeceğinden, mahkeme itirazın iptali davasında; tarafların iddia ve savunmalarını genel hükümlere göre inceleyerek, borcun varlığını ve miktarını araştırmak zorundadır. Bu itibarla borç miktarının davanın açıldığı tarihteki duruma göre belirlenmesi gerekir. Dava tarihinden sonra borçlunun sonradan yaptığı ödemeler veya borcu kabul beyanı mahkemenin yargılamayı devam ettirip davayı sonuçlandırmasına ve takibe yapılan itirazda haksızlık durumuna göre inkar tazminatına hükmedilmesine engel teşkil etmez. Ancak verilecek kararda, dava tarihinden sonra yapılan ödemelerin infazda nazara alınması gerektiği belirtilmelidir.Davacı alacaklı, sözlü kira sözleşmesine dayanarak 28.06.2013 tarihinde davalı aleyhine başlattığı icra takibinde, ödenmeyen bakiye 14.862,79 TL fatura bedelinin tahsilini talep etmiş, davalı kiracı süresinde yaptığı itirazında borcu bulunmadığını belirterek alacağa ve ferilerine itiraz etmiştir. Davalı tarafından dava açıldıktan sonra 20.09.2013 tarihinde 4.862,79 TL ödemede bulunulmuştur. Yargılama sırasında taraf defterleri incelenmek suretiyle düzenlenen bilirkişi raporlarında; davalı şirketin, davacı şirkete takip tarihi olan 28.06.2013 tarihi itibari ile 14.862,80.-TL borcu olduğu, takip tarihinden sonra 20.09.2013 tarihinde davalı şirket tarafından 4.862,00.-TL ödendiği, kalan cari hesap borcunun 10.000,80.-TL olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece somut olayda yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde değerlendirilerek davanın kabulüne, takip konusu alacağa yönelik, dava açıldıktan sonra ödenen 4.862,79 TL ödemenin tahsilde tekerrüre meydan verilmemesi amacıyla infazda nazara alınmasına, alacak miktarının tamamı olan 14.862,80 TL üzerinden %20 icra inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken, dava açıldıktan sonra ödenen miktar düşülmek suretiyle 10.800,80 TL üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi, ret edilen miktar üzerinden davacı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14519, Karar No: 2023/7008, Tarih: 20.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14519 E.  ,  2023/7008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1457 E., 2022/1337 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli, 2021/252 Esas ve 2022/115 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun

(5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarih ve 2022/1457 Esas, 2022/1337 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemi; haksız tahrikin derecesine, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemi; haksız tahrikin derecesine, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ve maktûlün komşu olup ikametlerinin aynı bahçede bulunduğu, olay günü sanık, maktûl, tanıklar ...., ve ... ile beraber maktûlün ikametinin balkon kısmında alkol aldıkları sırada maktûlün sanıktan alkol nedeniyle sızan tanık ...'i bırakmasını istediği, suç tarihi itibariyle salgın hastalık nedeniyle ülke çapında sokağa çıkma yasaklarının uygulandığı, sanığın kabul etmemesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, ilk haksız eylemin kimden geldiği kesin olarak tespit edilemese de sanık ve maktûlün karşılıklı sinkaflı küfür ve tehditlerde bulundukları, bu sırada sanığın yanına eşinin geldiği, sanığın eşi ile birlikte maktulün evinden aşağıya indiği sırada maktûlün sanığın arkasından ele geçmeyen silahla ateş ettiği, sanığın bunun üzerine ikametine kaçtığı, daha sonra eşi ve çocukları ile birlikte evinden çıktığı ve yanına aldığı av tüfeği ile maktûle doğru ateş ettiği, aldığı isabet nedeniyle maktûlün bulunduğu yere düştüğü ve sanığın olay yerini terk ettiği şeklinde olayın geliştiği değerlendirilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Maktûlün ölüm nedenine ilişkin 30.05.2021 tarihli ve "yapılan otopsi sırasında alkol, uyuşturucu aranması ve sistemik toksikolojik analiz amacıyla alınan kan, idrar ve göz içi sıvısı örneklerinin İstanbul Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesine gönderilerek düzenlenecek olan raporların buradan teminen dosyasına eklenmesi gerektiği, atışın av tüfeği toplu atış mesafesi dışından yapılmış olduğu, Cesetten metalik renkte 3 adet küçük boyutlu saçma tanesi elde edilmiş olup ... CBS'ye

teslim edildiği, Kişinin vücudunda tespit edilen ve yukarıda trase İ'de tanımlanan yaralanmanın müstakilen öldürücü nitelikte olduğu, vücutta yaygın halde tespit edilen saçma tanesi giriş yaralarının tek atışla husulünün mümkün olduğu, hastane evrak incelemesi, yapılan ölü muayenesi ve otopsi bulgularına göre kişinin ölümünün av tüfeği yaralanmasına bağlı iç organ (akciğer, perikard, karaciğer, mide, barsak) yaralanması ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu" görüşünü içeren Ölü Muayene ve Klasik Otopsi Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanık savunmaları, tanık beyanları, uzmanlık raporları, tutanaklar, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, nüfus kayıtları, adli sicil kayıtları, dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3. Sanık savunmaları, tanık beyanları, uzmanlık raporları, tutanaklar, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, nüfus kayıtları, adli sicil kayıtları, dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak sanıkla maktûlün evde aralarında tartışmaları ve karşılıklı küfür etmeleri akabinde maktulün evden aldığı silahla hedef gözetmeksizin korkutmak amacıyla ateş etmesinden sonra sanığın evden silah alarak maktule doğru ateş etmesi dikkate alındığında hakaret ve tehdit şeklinde gelişen tahrik oluşturan eylemlerin sanık üzerinde oluşturduğu etki gözetildiğinde eve girdiğinde çıkmama ihtimali ve kolluk kuvvetlerine haber verme imkanı bulunan sanık hakkında orta derecede tahrik oluştuğu kabul edilmiş, yerel mahkemenin azami hadde yakın olacak şekilde tahrik indirimi yapması hukuka aykırı olduğunun tespitiyle İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, maktule karşı eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olayda meşru savunma şartlarının bulunmadığının anlaşıldığı, maktûlden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim miktarının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/1457 Esas, 2022/1337 Karar sayılı kararında sanık ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3904, Karar No: 2006/4234, Tarih: 22.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3904 E.  ,  2006/4234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasasının ll.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir.

Dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığı yazılarına göre dava konusu taşınmazın imar planları ve meskun mahal dışında, belediye mücavir alanının içinde ve belediye hizmetlerinden yararlandığı anlaşılmaktadır.

Bakanlar kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektirik ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının l.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskun halde bulunamadığından belirlenen nitelikleri itirabarıyla "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğünden değerlendirme tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtildikten sonra arazi neteliğine göre inceleme yapacak bilirkişi kurulu oluşturularak bu verilere uygun değerlendirme yapan rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4624, Karar No: 2024/11131, Tarih: 09.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/4624 E.  ,  2024/11131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/3658 D.İş

Kabahatli hakkında, 2918 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 1.339,00 TL idari para cezası ile sürücü belgesinin 6 ay süreyle geri alınması idari yaptırımları uygulanmasına karar verilmiştir.

Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Gazipaşa Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.09.2021 tarihli ve 2021/371 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Alanya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/3658 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.12.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2023 tarihli ve KYB - 2022/165482 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2023 tarihli ve KYB - 2022/165482 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, itiraza konu idari para cezası ile alkol tespit tutanağının kabahatlinin huzurunda tanzim edilmiş olduğu, yapılan alkol ölçümü sonucunda 25/06/2021 tarihinde saat 23:13 itibari ile 4.25

promil alkollü olduğunun tespit edildiği, ancak kabahatli vekili tarafından başvurularına dayanak olarak ibraz edilen Gazipaşa Devlet Hastanesince düzenlenen 26/06/2021 tarihli ve numune alma saati 00:08 olan raporda ise kanda ethanol alkolun 0,14 promil olduğunun anlaşıldığı, her iki ölçüm arasında zaman farkının 55 dakika olduğu ve tıbben her bir saatte kişinin kanındaki alkol oranının 0.15 promil düzeyinde azalma göstereceği, kabahatlinin alkol oranının polisler tarafından tespit edildiği an ile hastanede ölçüm yapılan an arasında alkol değerinin bu oranda düşmesinin tıbben mümkün olmadığı, kabahatlinin kullanmış olduğu aracın hususi bir araç olduğu ve yasal alkol sınırının 0,51 promil olduğunun anlaşılması karşısında, polisler tarafından alkol değerinin tespitinin yapıldığı sırada kabahatlinin alkol oranının yasal sınırın altında kaldığının kabulü gerektiği gözetilmeden, merciince itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309-310 uncu maddelerinde düzenlenen “Kanun Yararına Bozma” olağanüstü kanun yollarındandır.

Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

II. GEREKÇE

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309-310 uncu maddelerinde düzenlenen “Kanun Yararına Bozma” olağanüstü kanun yollarındandır.

Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Kanun yararına bozma, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir.

Delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konularda kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Ceza Genel Kurulu gerekse daire kararlarıyla kabul edilmiştir.

Bu itibarla delillerin takdiri ile kabahatin oluştuğuna dair Mahkemenin kabul ve takdirine yönelik kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14589, Karar No: 2023/3, Tarih: 09.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14589 E.  ,  2023/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2020/117 E., 2022/40 K.

DAVALILAR : 1- ... 2- ... 3- ...

4- ... 5- ...

FER'Î MÜDAHİL :... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 03.07.2015

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesi kararı fer'i müdahil kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkil davacı SGK kayıtlarında davalı ... ile diğer davalılar (murisi ... adına. (...’ın ölümünden sonrada davalı mirasçıları adına) ...sicil numarası kayıtlı ... madencilik maden ocağında; yer altı işçisi olarak ... tarihinde ... sigorta sicil numarası işe başladığını, bir fiil ve kesintisiz 30.04.1993 târihine kadar yer altı maden işçisi olarak çalıştığını, çalışılan süre içerisinde müvekkilin 01.04.1981 tarihinde işe girişi yapılmış bilfiil ve kesintisiz çalışmış olmasına rağmen bilgisi dışında işten çıkış ve tekrar işe giriş işlemleri yapılmak suretiyle kuruma eksik bildirimde bulunulduğunu, sigorta primlerinin de eksik olarak yatırıldığını, müvekkilin emeklilik işlemlerine esas olmak üzere davalılara ait işyerinde çalışmış olduğu hizmet sürelerinin tespiti için işbu davanın açılmasının zaruretinin hasıl olduğunu, muhakeme icrası ve talebimizin kabulü ile müvekkil davacının ... sigorta sicil numarası ile davalılara ait ... sigorta sicil numaralı işyerinde yeraltı maden işçisi olarak 1989/2 -30.04.1993 tarihleri arasında yeraltı maden işçisi olarak bilfiil çalışmış olduğunun tesbitine karar verilmesini, mahkeme masrafı ve vekalet ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Feri müdahil kurum vekili, 11.09.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi ile, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7 nci maddesine eklenen son fıkrada, "Hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebiyle işveren aleyhine açılan davalarda dava kuruma resen ihbar edilir. İhbar üzerine davaya davalı yanında fer'i müdahil olarak katılan Kurum, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabilir. Kurum, yargılama sonucu verilecek karar kesinleştikten sonra uygulamakla yükümlüdür;” hükmüne yer verilmiştir. Bu düzenleme ile müvekkil Kurumun hizmet tespiti davalarında işverenle birlikte zorunlu dava arkadaşlığı durumu kaldırılarak, Kurum yönünden kendine özgü “fer'i müdahil” statüsü, getirilmiştir. Düzenleme gereğince, müvekkil Kurum aleyhine masraf ve vekalet ücretine hükmedilmemesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.03.2018 tarihli ve 2015/1219 Esas, 2018/101 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı fer'i müdahil kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.02.2019 tarihli ve 2018/2411 Esas, 2019/395 Karar sayılı kararıyla; hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davacının sigortalılığına ilişkin dava konusu süreye ilişkin dönem bordrosunun kuruma intikal etmiş olması ve bordro tanığının fiili çalışmayı doğrulamış olması karşısında davacının iddiasının kabulü zorunlu olmakla davacının haklarının doğru tespit edildiğinin anlaşılmasına göre kurum vekilinin yerinde bulunmayan tüm istinaf itirazlarının 6100 sayılı HMK 'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında; dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; dosya kapsamına celp edilen Kurum kayıtlarında davalı işyerinin ...,... ve ortakları adına işlem gören işyeri olduğu anlaşıldığından işverenlik sıfatı ve adi ortaklık sözkonusu ise adi ortaklar belirlenip eksik olanlar var ise husumet yöneltilerek, savunma ve delilleri toplandıktan sonra sonucuna göre karar verilmelidir yönünden bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar