muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2438, Karar No: 2016/5932, Tarih: 18.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2438 E.  ,  2016/5932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; boşanma davası ile davalı lehine 300 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, davalının çalışmaya başladığını ve yetim maaşı aldığını belirterek yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının asgari ücretle çalıştığını, yetim aylığı almadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalının asgari ücretle çalıştığı, davalının yoksulluğunun ortadan kalktığı gerekçesi ile davanın kabulüne, yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK nun 176. maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.

Yargıtay HGK.nun 7.10.1998 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir. HGK.nun yerleşik kararlarında "asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması," yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmemiştir. (HGK. 7.10.1998 gün 1998/2-656 E.,1998/688 K. 26.12.2001 gün 2001/2-1158-1185 sayılı ve 1.5.2002 gün 2002/2-397-339 sayılı kararları).

Somut olayda; taraflar .... 2. Aile Mahkemesinin 2011/329 Esas ve 2011/1057 Karar sayılı ilamı ile boşanmışlar ve davalı lehine 300 TL yoksulluk nafakası hükmedilmiştir. Davalı kadın boşanma davası sırasında bir işte çalışmamaktadır. Davalı boşanmadan sonra çalışmaya başlamış ve asgari ücret seviyesinde bir gelire kavuşmuştur. Aldığı nafaka ile elde ettiği gelir toplamı, davalıyı yoksulluktan kurtaracak düzeyde değildir. Zira yoksulluk durumu, günün ekonomik koşulları ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları değerlendirilerek takdir edilmelidir.

Mahkemece dava tarihindeki şartlara göre davalının yoksulluğunun tamamen ortadan kalkmadığı, asgari ücret sınırındaki gelirinin varlığının yoksulluk nafakasının tamamen kaldırılmasına neden olmayıp indirmeye karar verilebileceği, davacının dava dilekçesindeki kaldırma talebi içinde indirme talebinin de olduğu (çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince) gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın tamamen kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece dava tarihindeki şartlara göre davalının yoksulluğunun tamamen ortadan kalkmadığı, asgari ücret sınırındaki gelirinin varlığının yoksulluk nafakasının tamamen kaldırılmasına neden olmayıp indirmeye karar verilebileceği, davacının dava dilekçesindeki kaldırma talebi içinde indirme talebinin de olduğu (çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince) gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın tamamen kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4273, Karar No: 2024/4889, Tarih: 06.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4273 E.  ,  2024/4889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2715 E., 2024/107 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/639 E., 2022/364 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işveren ...'in işlettiği ... Oto Kurtarma isimli ticari işletmede 23.10.2018 tarihine kadar muhasebe müdürü olarak çalıştığını, davacının 15.01.2015 ile 06.11.2017 tarihleri arasında fiili çalışmasına rağmen ilk sigorta girişinin 06.11.2017 tarihi olarak bildirildiğini, davacının 15.01.2015 ile 06.11.2017 tarihleri arasında davalı bünyesinde tam gün ve bilfiil çatıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının tüm taleplerine ilişkin hak düşürücü süre itirazında bulunduğunu, davacının müvekkile ait iş yerinde yalnızca 06.11.2017-23.10.2018 tarihleri arasında çalıştığını, çalışma süresince sigorta primlerinin eksiksiz yatırıldığını, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i Müdahil SGK vekili cevap dilekçesiyle; davacının Kuruma başvuru dava şartını yerine getirmeden açtığı davanın usulden reddine, işveren bildirimleri doğrultusunda davacının tescil işlemlerinin yapıldığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Fer'i Müdahil SGK vekili cevap dilekçesiyle; davacının Kuruma başvuru dava şartını yerine getirmeden açtığı davanın usulden reddine, işveren bildirimleri doğrultusunda davacının tescil işlemlerinin yapıldığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından özetle; davacının 06.11.2017-23.10.2018 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde sigortalı olarak çalıştığı, 15.01.2015-06.11.2017 tarihleri arasında da çalıştığının ancak sigorta bildiriminin yapılmadığını iddia ettiği, Mahkemece talep konusu dönemde davalıya ait işyerinde çalışan bağımsız ve tarafsız bordro tanıklarının tespit edilerek davacının hizmet tespiti talebine ilişkin olarak talep konusu dönemin büyük çoğunluğunda davalıya ait işyerinde muhasebe görevlisi olarak çalıştığını beyan ettikleri, ancak davacıya ait SGK hizmet döküm cetvellerinin incelenmesinde, davacının 05.07.2015-18.08.2015 tarihleri arasındaki kısa dönemde dava dışı bir işveren nezdinde hizmetinin ve sigortasının mevcut olduğu, bu nedenle de ilgili tarihler arasındaki dönemde davacının hizmet tespiti yönünde talepte bulunamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı ...'ın, davalı ...'e ait işyerinde, 15.01.2015-05.07.2015 ve 18.08.2015-06.11.2017 tarihleri arasındaki dönemlerde tam gün ve bilfiil çalışmış olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin hizmet tespiti talebinin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirtilen süre içerisinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının iddialarının gerçeğe aykırı olduğunu, dosya kapsamında dinlenen davacı tanıkları ile bordro tanıklarının da davacının beyanlarını doğrulamadığını, davacının davalı şirket nezdinde iddia ettiği dönemde herhangi bir çalışması olmadığını, çalıştığı dönemde de primlerin eksiksiz yatırıldığını ve eksik yatan sigorta primlerinin bulunmadığını belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

Fer'i müdahil vekili istinaf dilekçesinde özetle; işveren bildirimleri doğrultusunda işlem tesis edildiğini, Kuruma başvuru şartı gerçekleşmeden davanın açıldığını, tanık beyanlarının çekişkili olup davacının davasını ve iddiasını güçlendirecek nitelikte olmadığını belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Fer'i müdahil vekili istinaf dilekçesinde özetle; işveren bildirimleri doğrultusunda işlem tesis edildiğini, Kuruma başvuru şartı gerçekleşmeden davanın açıldığını, tanık beyanlarının çekişkili olup davacının davasını ve iddiasını güçlendirecek nitelikte olmadığını belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 15.01.2015-06.11.2017 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde kesintisiz olarak çalıştığını iddia eden davacının uyuşmazlık konusu dönem içerisinde kalan 05.07.2015-18.08.2015 tarihleri arasında dava dışı işyerinde görünen çalışmaları dışlanarak kurulan hükme davacı tarafından itiraz edilmediği, bu durumda davacının davalı iş yerinde 15.01.2015-05.07.2015 ve 18.08.2015-06.11.2017 tarihleri arasında iki dönem çalışmasının bulunduğu hususu davacının kabulünde olup, ilk dönem çalışmasının bittiği 05.07.2015 tarihinden itibaren 5 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra iş bu davanın açıldığı anlaşıldığından, davacının ilk dönem çalışması olan 15.01.2015-05.07.2015 tarihleri arasındaki çalışmasının hak düşürücü süreye uğradığı gözetilmeksizin hüküm kurulmasının hatalı olduğu, davalı ve fer'i müdahil vekillerinin istinaf istemleri bu nedenle yerinde olduğu, bununla birlikte bu hatanın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasının gerekli olmadığı, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği ve yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı gerekçesiyle mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile

1-Davacının davalı ...'e ait işyerinde, 18.08.2015-06.11.2017 tarihleri arasındaki dönemlerde tam gün ve bilfiil çalışmış olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin hizmet tespiti talebinin reddine, tespitine karar verilen çalışma süreleri boyunca ödenmeyen SGK primlerinin davalı işveren tarafından ödenmesine,

2-Davacının 15.01.2015-05.07.2015 tarihleri arasındaki talebine yönelik davasının hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının müvekkil şirket nezdinde iddia ettiği gibi bir çalışmasının olmadığını, çalıştığı dönemde primlerinin eksiksiz yatırıldığını beyan ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararı hakkında temyiz isteminde bulunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili, verilen kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak usul ve yasaya aykırı olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 15.01.2015-06.11.2017 döneminde davalı nezdinde hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz çalışmasının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

Fer'i müdahil Kurum vekili, verilen kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak usul ve yasaya aykırı olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 15.01.2015-06.11.2017 döneminde davalı nezdinde hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz çalışmasının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14936, Karar No: 2014/11787, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14936 E.  ,  2014/11787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24543, Karar No: 2015/20515, Tarih: 16.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24543 E.  ,  2015/20515 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2

DAVACI : Hazine

DAVALI : A.. Ç.. vs.

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi ve yıkım

Hazine ile A.. Ç.. ve müşterekleri aralarındaki elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.06.2014 gün vesayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2367, Karar No: 2018/4036, Tarih: 05.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/2367 E.  ,  2018/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1, 58/6.maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm adı geçen sanık tarafından; sanık ...'ün beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'ün beraatine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, soyut beyanlar haricinde sanık hakkında ceza hükmü kurabilmeye elverişli, her türlü kuşkudan arınmış, inandırıcı, somut delil elde edilemediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın cezalandırılması gerekirken beraatine karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'ün beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

Kolluk kuvvetlerince düzenlenen olay yeri görgü ve tespit tutanağında, önleyici devriye faaliyeti sırasında, yol kenarında park halinde bulunan araçtan şüphelenilerek etrafa bakıldığında, aracın yaklaşık 15-20 metre güneyinde iki şahıs görüldüğünün, şahıslara doğru yaklaşıldığında su kuyusu ile su kuyusunun yanında, yerde, bir adet demir kazma tespit edildiğinin, kuyunun içinden ... isimli şahsın, üzerinde fotoğraf makinesi ile çıktığının, içerisinde su bulunmayan kuyunun yaklaşık 4-5 metre derinliğinde olduğunun, içine inilemeyen kuyuya üstten bakıldığında, zemine yakın yerde güneye doğru kazılmış bir miktar toprak görüldüğünün belirtildiği, sanığın aşamalardaki benzer savunmalarında, boş su kuyusunun içine yaklaşık 3 metre kadar girip fotoğraf çektiğini, yanlarındaki kazmayı kullanmadığını ve kazı işi yapmadığını beyan ettiği, olay yerinde bulunan kazmanın kolluk kuvvetlerince kuyunun yanında ve yerde görülmüş olması, üzerinde kazı fiiline ilişkin herhangi bir emare bulunup bulunmadığının belirlenmemesi, yukarıdan yapılan gözlem ile, yaklaşık 4-5 metre derinliğindeki kuyunun zeminine yakın yerde tespit edilen kazının yeni olup olmadığının saptanmaması, sanık ...'in de kuyudan, elinde herhangi bir kazı aleti ile değil, fotoğraf makinesi ile çıkması birlikte değerlendirildiğinde, adı geçen sanığın, kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma fiilini gerçekleştirdiğine dair savunmasının aksine, şüpheden uzak, kesin delil mevcut olmadığı anlaşılmakla; atılı suçtan sanık hakkında beraat hükmü tesisi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38688, Karar No: 2017/18848, Tarih: 21.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38688 E.  ,  2017/18848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile ... ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17/07/1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.