muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2921, Karar No: 2020/5777, Tarih: 05.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2921 E.  ,  2020/5777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 14/12/2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi talebine ilişkindir.

Davacılar vekili, tarafların ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kain 2896 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklıklarının satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalılardan bir kısmı, taşınmazın tapuda cinsinin arsa olarak gözükmesine rağmen taşınmaz üzerinde birden fazla bina ve bağımsız bölümler bulunduğunu bu nedenle davanın reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüşlerdir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulü ile davalılar ..., ..., ... ve ... yönünden konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, diğer taraflar yönünden ise 2896 parsel sayılı taşınmazda ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nin 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; dava konusu 2896 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; yargılama sırasında dava konusu taşınmaz üzerinde beş adet farklı özelliklerde binalar bulunduğu, dosyada mevcut bilirkişi raporlarında binaların malikleri, değerleri ve arsa değeri belirlendiği gözönüne alındığında davalıların muhdesat iddiası yönünden bir araştırma yapılmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, 05.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4431, Karar No: 2014/16784, Tarih: 08.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/4431 E.  ,  2014/16784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile tebliğ edileceği belirtilmiş olmasına rağmen, sanıklardan ...'in yokluğunda verilen kararın, vekili yerine, sanık ...'e tebliğe çıkarılmış olması karşında, sanık müdafinin temyizinin süresinde yapıldığı kabul edilmiş, 16/10/2012 tarihli duruşma zaptında zabıt katibi imzasının bulunmaması, mahallinde düzeltilebilir yazım eksikliği olarak değerlendirilmiş, sanık ...'in iş makinesi ile 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğine haiz Tepetarla mevkindeki höyüğün üzerinde, 20 metre eninde ve 8 metre yüksekliğinde bir alana tıraşlama yaparak geri dönüşümü mümkün olmayacak derecede zarar verdiğinin anlaşılması karşısında, CMK'nın 231/6-c maddesinde belirtilen zararın giderilmesi koşulu gerçekleşmediğinden, tebliğnamede 2 numaralı bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiş, sanık ...'in suç tarihinde, ... ile birlikte ... Mevkinde bulunan arazide kültür varlığı bulmak amacıyla iş makinesi vasıtasıyla kazı yaptıktan sonra aynı gün ...'in ... Mevkindeki arazisine gidip, burada kazı yaparken yakalandığının anlaşılması karşısında, sanığın iki ayrı kazı eyleminden sorumlu tutulup, buna göre ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamı itibariyle, suç tarihinde, İzmir 1. Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 28/06/1990 gün 2048 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahilinde yer alan, İzmir İli, ...ı İlçesi, ... Köyü, Tepetarla Mevki, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde kültür varlığı bulmak amacıyla sanıklardan ...'in, ... isimli şahıs ile birlikte iş makinesi ile 20 metre eninde ve 8 metre yüksekliğindeki bir alanı tıraşlama yaparak kazdıkları, daha sonra sanık ... ve ...'in buradan ayrılarak ...'in ... Mevkindeki arazisine gidip, burada sanık ... ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer kişilerle buluştukları, burada sanıkların kültür varlığı bulmak amacıyla iş makinesi vasıtasıyla kazı eylemine başladıkları ve yapılan ihbar üzerine kolluk görevlileri tarafından saat 21:30 sıralarında suç üstü yakalandıkları, yapılan incelemede, sanıklar tarafından 2-2,5 metre derinliğinde, 1,5-2 metre genişliğinde ve 3-3,5 metre uzunluğunda bir alanın kazılmış olduğunun tespit edildiği, anlaşılmakla;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafinin, sanığın beraatine ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde TCK’nın 53. maddesinin (1). fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 53. maddenin uygulanmasına ilişkin paragrafın 53/1-c bendine ilişkin kısmının çıkartılarak, yerine, “Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haklardan, kendi alt soyu açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından 5237 sayılı TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle, hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık ...'ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık ...'ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık ...'ın, sanık ... ve ... tarafından İzmir 1. Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 28/06/1990 gün 2048 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahilinde yer alan, İzmir İlçesi, ... İlçesi, ... Köyü, Tepetarla Mevki,...parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılan kazı eylemine katıldığına ilişkin herhangi bir delil bulunmamakla birlikte, ...'in ... Mevkindeki arazisinde yapılan kazı eylemine iştirak ettiği, ancak 2863 sayılı Kanunun 74/1-ikinci cümlesinde kazı veya sondajın yapıldığı yerin, sit alanı veya bu Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olmaması halinde, verilecek cezanın üçte biri indirileceğinin belirtilmiş olmasına rağmen, dosya kapsamı itibariyle ... Mevkindeki arazinin niteliğine ilişkin herhangi bir tespit bulunmaması karşısında, kazı yapılan yerin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğine haiz olup olmadığı hususu araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça konu olay nedeniyle adli emanete detektör alınmadığı halde, adli emanette bulunan iki adet detektörün müsaderesine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde TCK’nın 53. maddesinin (1). fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10154, Karar No: 2013/15053, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10154 E.  ,  2013/15053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyanın incelenmesinden davacı vekilinin 27.05.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği anlaşılamamıştır. Mahkemece bu konu araştırılarak anılan dilekçenin temyiz defterine kaydı varsa bu kaydı gösterir sayfanın onaylı bir örneğinin dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin kuru-sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, tüm harcama kalemlerini gösteren ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre 2012 yılı itibariyle rayiç bedellerini gösterir listenin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaza ait kıymet takdir raporunun ve kamulaştırma krokisinin davalı idareden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2302, Karar No: 2023/2118, Tarih: 03.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/2302 E.  ,  2023/2118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/569 E., 2021/2477 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 11. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2014/867 E., 2019/395 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, mümkün olmaması halinde katılma alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile katılma alacağına karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 03.05.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... vekili Av. Gizem Bal ile karşı taraf davacı ... vekili Av. Sinan Cihan geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; davalı adına satın alınan konutun 1/2 sinin müvekkili adına tescil edilmesi gerektiğini, taşınmazın alınmasında müvekkilinin ve ailesinin yardımcı olduğunu ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile 1/2 hissesinin müvekkili adına tescilini, mümkün olmaması haline fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla taşınmazın 1/2 hissesi olan şimdilik 20.000,00 TL'nin tahsilini talep etmiş; davacı vekili 19.01.2017 tarihli dilekçe ile talep miktarını yükselterek taşınmazın tapu kaydının iptali ile 1/2 hissesinin müvekkili adına tescilini, mümkün olmaması haline fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 575.000,00 TL alacağın yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; taşınmazın malikinin müvekkili olduğunu, müvekkilinin şahsi ve ailesinin tasarrufu ile alındığını, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; taşınmazın malikinin müvekkili olduğunu, müvekkilinin şahsi ve ailesinin tasarrufu ile alındığını, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan hakkın şahsi hak niteliğinde olduğu, davacının tapu iptali ve tescil talep edemeyeceği; davalının babasına ait işyerinin 20.06.2002 tarihinde satıldığı, aynı gün davalının hesabına 500.000,00 USD yattığı, hesaptan aynı gün 100.000,00 USD, 11.07.2002 tarihinde 200.000,00 USD ve 25.07.2002 tarihinde 200.000,00 USD çekildiği, hesapta para kalmadığı, davalının annesi adına 17.07.2002 tarihinde, davalının ablası adına 29.08.2002 tarihinden birer daire satın alındığı, tasfiye konusu taşınmazın 14.01.2003 tarihinde davalı adına satın alındığı, davalının babası adına iken satılan taşınmaz üzerine satış bedelinin bakiye kısmı için konulan ipoteğin 01.10.2002 tarihinde çekildiği, üçüncü kişi ...'in hesabına 01.10.2002 tarihinde 270.000,00 USD yatırıldığı, bu hesaptan davalı ve ailesine para gönderilmediği, satıştan alınan 500.000,00 USD'nin de tasfiye konusu taşınmaz satın alınmadan önce tüketildiği, davalının edinilmiş mal karinesinin aksini ispatlayamadığı; davacının tapu iptali ve tescil talebi kabul edilemeyeceğinden terditli talebinin kabulü gerektiği, taşınmazın güncel değerinin yarısı üzerinde davacının katılma alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 575.000,00 TL katılma alacağının karar tarihinden başlamak üzere yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; tarafların Ağustos/2002 yılında evlendiklerini, taşınmazın 5 ... sonra alındığını, taşınmazın müvekkilinin babasına ait işhanının satışından elde edilen para ile alındığı, işhanının resmi senede göre 70.000,00 TL peşinat ve 30.09.2002 vadeli 430.000,00 TL olmak üzere 500.000,00 TL'ye satıldığını, peşinat olarak alınan 70.000,00 TL'nin 500.000,00 USD olarak hesaba yatırıldığını, 270.000,00 USD'nin de 01.10.2002 tarihinde ödendiğini, müvekkilinin annesi adına alınan taşınmazın 160.000,00 TL'ye (95.790,83 USD), müvekkilinin kardeşi adına alınan taşınmazın 142.500,00 TL'ye (87.336,99 USD), tasfiye konu taşınmazın 165.000,00 TL (98.935,93 USD) alındığını, taşınmazın ikame ilkesine göre kişisel mal olduğunu, hesaptan paranın çekilmiş olmasının tüketildiği anlamına gelmediğini, tanık beyanlarıyla da taşınmazın kişisel mal olduğunun ispatlandığını, davacının doğruyu söyleme yükümlüğüne aykırı davrandığını, gerekçenin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, hukuki güvenlik ve adil yargılanma haklarını ihlal ettiğini, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında işaret edilen ve gerekçeli kararlarda bulunması gereken ölçü ve özen ilkelerinin bulunmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tasfiyeye konu taşınmazın evlilik birliği içinde satın alındığı, davalının savunmasında belirttiği babasına ait işhanının 20.06.2002 tarihinde satıldığı, aynı gün davalının hesabına 500.000,00 USD yatırıldığı, hesaptan aynı gün 100.000,00 USD, 11.07.2002 tarihinde 200.000,00 USD ve 25.07.2002 tarihinde 200.000,00 USD çekildiği; davalının annesi adına 17.07.2002 tarihinde, davalının ablası adına 29.08.2002 tarihinden birer daire satın alındığı, tasfiye konusu taşınmazın 14.01.2003 tarihinde edinildiği tarih ile banka kayıtlarının örtüşmediği, en son hesap hareketi tarihi ile taşınmazın edinilmesi arasında geçen zaman zarfının, sözü edilen meblağdaki para için makul kabul edilemeyecek olduğu, davalı tarafından edinilmiş mal karinesinin aksinin ispatlanamadığı belirtilerek başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; tarafların Ağustos/2002 yılında evlendiklerini, taşınmazın 5 ... sonra alındığını, taşınmazın müvekkilinin babasına ait işhanının satışından elde edilen para ile alındığı, işhanının satışının asıl amacının müvekkilinin yapacağı evliliğe ve kuracağı hayata maddî anlamda katkı sağlamak olduğunu, işhanının resmi senede göre 70.000,00 TL peşinat ve 30.09.2002 vadeli 430.000,00 TL olmak üzere 500.000,00 TL'ye satıldığını, peşinat olana alınan 70.000,00 TL'nin 500.000,00 USD olarak hesaba yatırıldığını, 270.000,00 USD'nin de 01.10.2002 tarihinde ödendiğini, müvekkilinin annesi adına alınan taşınmazın 160.000,00 TL'ye (95.790,83 USD), müvekkilinin kardeşi adına alınan taşınmazın 142.500,00 TL'ye (87.336,99 USD), tasfiye konu taşınmazın 165.000,00 TL (98.935,93 USD) alındığını, taşınmazın ikame ilkesine göre kişisel mal olduğunu, hesaptan paranın çekilmiş olmasının tüketildiği anlamına gelmediğini, tanık beyanlarıyla da taşınmazın kişisel mal olduğunun ispatlandığını, davacının doğruyu söyleme yükümlüğüne aykırı davrandığını, gerekçenin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, hukuki güvenlik ve adil yargılanma haklarını ihlal ettiğini, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında işaret edilen ve gerekçeli kararlarda bulunması gereken ölçü ve özen ilkelerinin bulunmadığını belirterek hükmün bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşınmazın edinilmesinde davalının kişisel malının kullanılıp kullanılmadığı ve ispatı noktasında toplanmaktadır. Dava, tapu iptali ve tescil, mümkün olmaması halinde katılma alacağı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 Hukuk Usulü Kanunu'nu (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi, 179 uncu maddesi, 202 nci maddesi, 219 uncu maddesi, 220 nci maddesi, 222 nci maddesi, 225 ... maddesinin ikinci fıkrası, 227 nci maddesi, 229 uncu maddesi, 230 uncu maddesi, 231 ... maddesi, 232 nci maddesi, 235 ... maddesinin birinci fıkrası, 236 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası; 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun (4722 sayılı Kanun) 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. 4721 sayılı Kanun'un 220 nci maddesinin birinci fıkrasının (2) ve (4) nolu alt bentlerinde, mal rejiminin başlangıcında eşlerden birine ait bulunan veya bir eşin sonradan miras yoluyla ya da herhangi bir şekilde karşılıksız kazanma yoluyla elde ettiği malvarlığı değerleri ile kişisel mallar yerine geçen değerlerin kişisel mal olduğunu düzenlenmiş; aynı Kanun'un 222 nci maddesinin üçüncü fıkrasında da bir eşin bütün mallarının, aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal olduğu düzenlenmiştir.