muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1973, Karar No: 2023/10094, Tarih: 23.11.2023

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Türkiye'den Arnavutluk'a gitmek üzere Kapıkule tır gümrük sahasına giriş yapan ve sürücülüğünü hakkında istinaf incelemesi sonucu ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak beraat hükmü kurulan ve temyiz edilmeksizin kesinleşen inceleme dışı sanık ...'ın kullandığı tırın gümrük tescil işlemlerini müteakip x-ray araç taraması sonucu yapılan aramada patlıcan yükünün altına gizlenmiş vaziyette net 59711 gr eroin ele geçirildiği, olay tutanağı, kriminal rapor, sanıkların savunmaları, tanıklar Ömer ve Ümit'in anlatımları, aynı olay nedeniyle hakkında beraat kararı verilen inceleme dışı sanık ...'ın ve Abdulvahap'ın aşamalardaki savunmaları, kamera görüntüleri, sanıklar Jaho ve Mıgert'in Türkiye'ye giriş- çıkış kayıtları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, uyuşturucu madde ele geçen yasal yükün ihracatçısı/göndericisi olan ... İmport Ltd.Şti.'nin ortağı ve yöneticisinin sanık ..., bu şirketin yükleme ve paketleme işlemlerinden sorumlu şahsın ise sanık ... olduğu, sanıklar ...'in sebze ve meyve yükünün içerisine uyuşturucu maddeleri gizlemek suretiyle yurt dışına ihraç etme hususunda daha önceden iş yaptıkları sanıklar Ayhan ve ... ile anlaştıkları, sanık ...'ın Koçkar isimli nakliye firması ile irtibata geçerek yurt dışına sebze meyve ihracatı yapacağından bahisle araç talebinde bulunduğu, nakliye firmasının sanık ...'ın şöförlüğünü yaptığı tırı yükleme için Ayhan'ın deposuna gönderdiği, paketleme sırasında Jaho ve Mıgert'in patlıcan kolileri içerisinde uyuşturucu maddeleri getirdikleri, sanıklar Ayhan ile ...'ın hazır bulundukları ortamda suça konu maddelerin gizlendiği ve kolilerinin tıra yüklendiği, Kapıkule sınır kapısında yapılan aramada uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği gerekçesiyle sanıkların cezalandırılmasına, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ile uyuşturucu madde ihraç etmeye teşebbüs suçu yönünden somutlaştırma yapılarak daha ağır sonuç doğuran uyuşturucu madde ihraç etmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyetlerine, ele geçen maddenin miktarı gözetilerek sanıkların teşdiden cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklar ..., ... ve ... yönünden;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

2. Sanık ... yönünden;

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi kapsamında yapılan

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklar ..., ... ve ... yönünden;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

2. Sanık ... yönünden;

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi kapsamında yapılan

değerlendirme sonucu uyuşturucu madde ihraç etmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyetine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre suçun sübutuna ve vasıflandırılmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş; ancak, dosyada bulunan 25.09.2012 tarihli tutanak içeriğinden sanık ...'ın Cumhuriyet Başsavcılığında yaptırılan teşhis işleminde suç ortağı olan ...'yı teşhis ederek suç ortağının ortaya çıkmasını sağladığı anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasının gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanık ...'ın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A), (B) ve (C) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2018/748 Esas, 2018/1610 Karar sayılı kararında

Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1142, Karar No: 2010/3827, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1142 E.  ,  2010/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-..., 2-... ile davalı SS ... Yapı Kooperatifi Birleşen 2005/101 Esas sayılı davada davacılar 1-..., 2-... ile davalı SS ... Yapı Kooperatifi arasındaki davadan dolayı Çorlu 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 29.05.2008 gün ve 2004/409-2008/209 sayılı hükmü bozan Dairemizin 09.12.2009 gün ve 2008/7629-2009/6655 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tazminat, birleşen dava gecikme tazminatının tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiş, Dairemizin 09.12.2009 gün 2008/7629 E-2009/6655 sayılı bozma ilâmına karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı yüklenici kooperatifin karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahipleri vekilinin karar düzeltme istemine gelince; mahkeme kararının gerekçe kısmında açıklandığı gibi, Seyhan Taysan'a satılan bağımsız bölüm için 7 aylık 1.400,00 TL, Erkan Duman'a satılan bağımsız bölüm için 8 aylık 1.600,00 TL gecikme tazminatı karar altına alınmış, teslimi gereken tarihten önce satılan iki adet bağımsız bölüme ilişkin gecikme tazminatı istemi reddedilmiştir. Davacı arsa sahiplerine ait olan kalan 4 adet bağımsız bölümden herbirinin gecikme tazminatı 5.700,00 TL olup, 4 adedinin gecikme tazminatı toplamı 22.800,00 TL olarak hesaplanmaktadır. Bu durumda depo için olan gecikme tazminatı 201,71 TL'de eklendiğinde davacıların istemekte haklı oldukları gecikme tazminatı miktarı 26.001,71 TL olarak bulunmaktadır. Mahkemece davacılara ait 4 adet bağımsız bölümden 3 adedinin gecikme tazminatı toplam (5.700 x 3 = 17.100 TL) olan miktar dikkate alınmaksızın daha az miktarda gecikme tazminatının (kira tazminatının) tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, davacı arsa sahiplerinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile bu yönden de kararın davacı arsa sahipleri yararına bozulması gerektiği sonucuna varılmıştır.

15.H.D.

2010/1142

2010/3827

SONUÇ: Yukarıda 1. benttte yazılı nedenlerle davalı yüklenici kooperatifin karar düzeltme istemlerinin reddine, 2. bent uyarınca arsa sahiplerinin karar düzeltme istemlerinin kabulüyle, bu bendin Dairemizin 09.12.2009 gün 2008/7629 E-2009/6655 K. sayılı bozma ilâmına eklenmesine, bu bent uyarınca da kararın davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 200,00 TL para cezası ile bakiye 3,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacılara geri verilmesine, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5206, Karar No: 2018/191, Tarih: 09.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/5206 E.  ,  2018/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5527, Karar No: 2011/8211, Tarih: 04.07.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5527 E.  ,  2011/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytin ürününün 2009 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi 24.11.2009 tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5791, Karar No: 2006/10769, Tarih: 18.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5791 E.  ,  2006/10769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 14.11.2005 gün ve 2005/9558-13478 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Genel Müdürlüğü, sınırları, mevkii ve miktarı dava dilekçesinde gösterilen ve Orman Genel Müdürlüğü tarafından 25-50 yıl önce üzerine bina yapılarak kamu hizmeti amacıyla kullanılan ve Orman İşletmesinin demirbaşlarında kayıtlı taşınmazın Medeni Yasanın 713. maddesine göre Orman Genel Müdürlüğü adına tescilini istemiştir. Mahkemece; kamu tüzel kişilerinden sadece köy tüzel kişiliği ile özel hukuk kişilerinin, Medeni Yasanın 713. maddesinde yazılı koşullarla çekişmesiz, aralıksız ... gibi yirmi yıl süreyle zilyetliklerinde bulundurması halinde o taşınmazın tescilini isteyebileceğini, kamu tüzel kişisi olan Orman Genel Müdürlüğüne, yasaların bu ... tanımadığı gerekçesiyle, Yönetimin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle dairece onanmıştır. Bu kez, davacı ... vekili kararın düzeltilmesini istemektedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu ile bu güne kadar genel arazi kadastrosu yapılmamıştır.

3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde; “tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü ... toprakta 40, ... toprakta 100 dönüme kadar olan taşınmaz malı çekişmesiz aralıksız en az 20 yıldan beri ... sıfatıyla zilyetliğini belgelerle, bilirkişi ve yahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir" yine aynı yasanın 16/A maddesinde "Kamu hizmetinde kullanılan bütçelerinde ayrılan, ödenen veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler... kayıt, belge veya özel yasalarına göre Hazine, kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye, köy veya mahalli idare birlikleri tüzelkişiliği adlarına tespit olunur" hükümleri mevcuttur.

4721 Sayılı Medeni Yasanın 713 maddesinde de “…Tecil davası, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda ... gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılır… Davalılar ve itiraz edenler aynı davada kendi adlarına tescile karar verilmesini isteyebilirler.” hükmü bulunmaktadır. 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde tüzel veya gerçek kişiler arasında bir ayırım yapılmadığı gibi, 4721 Sayılı Medeni Yasanın 713/6. maddesinde açıkça tescil davasında davalı konumunda olan, Hazine ya da ilgili kamu tüzel kişilerinin dava konusu taşınmazları adlarına tescilini isteyebilecekleri kabul edilmiştir. Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 03.10.1975 gün ve 8440-9945 ve 12.02.1993 ve 629/1257 ve 17. Hukuk Dairesinin 26.02.1993 gün, 1992/14687-1928 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 22.01.1986 gün 1-4/5 sayılı kararlarında kabul edilen ilkeye göre, köy tüzel kişiliklerinin kazandırıcı zamanaşımı yolu ile taşınmaz edinebileceği gibi; yine, Orman Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki 3234 Sayılı Yasa gereğince, katma bütçeli ve tüzel kişiliğe sahip bir kamu kuruluşu olan Orman Genel Müdürlüğü de, 943 Sayılı Y.H.K.'nin 6. maddesi ile değiştirilen 178 Sayılı Yasa Hükmündeki Kararnamenin 13. maddesi hükmüne göre, Maliye Hazinesinden tahsis isteyebileceği gibi, Medeni Yasanın 713 ve 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı koşulların yararına gerçekleşmiş olması halinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tescil davası açabileceği veya ilgili kamu tüzelkişisi olması nedeniyle aleyhine açılan davada Medeni Yasanın 713/6. maddesi gereğince, dava konusu taşınmazın adına tescilini isteyebileceğini kabul etmek gerekir. Nitekim 8. Hukuk Dairesinin 25.04.2000 gün 5634/6777 ve 25.01.2005 gün 8/373 ve 30.03.2006 gün 1157/1803 ve 20. Hukuk Dairesinin 07.12.1994 gün 1993/12880-15058 ve 08.06.2006 gün, 2006/5312-8056 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

O halde; kamu tüzel kişisi olan Orman Genel Müdürlüğü’nün, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinebileceğini önleyen bir yasa hükmü bulunmadığından ,davanın esasına girilerek, davacı ... Genel Müdürlüğü yararına kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yönünde araştırma inceleme yapılması gerekirken, aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı, dairece hükmün onanması yanılgıya dayalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Davacı ... vekilinin karar düzeltme isteminin KABULÜNE, Dairenin 14.11.2005 gün ve 2005/9558-13478EK sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA 18/07/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22616, Karar No: 2019/18798, Tarih: 03.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/22616 E.  ,  2019/18798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1-Mahkemece sanığın müştekiye hitaben aşk mektubu süsü ile göndermiş olduğu mektuplar ile kendi lehine ifade vermesi, kocası ile ayrılması, kendisi ile beraber İstanbul'a gidip beraber İstanbul'da yaşamaları aksi takdirde gerekeni yapacağını ve öldüreceğini söylemesi ve soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan savunmasında ve Cumhuriyet savcılığına göndermiş olduğu dilekçede aynı eylemlerini tekrarladığının kabul edilmesi karşısında, söz konusu mektup içeriklerinin TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı, şantaj suçunun yasal unsurlarının ne şeklide oluştuğu yeterince açıklanıp tartışılmadan delillerin yanılgılı değerlendirilmesi ve yetersiz gerekçe ile sanığın şantaj suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5703, Karar No: 2018/11522, Tarih: 03.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/5703 E.  ,  2018/11522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık, katılanlar vekili, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın kendi şeridinde giderken sola dönmek istediği esnada sokak lambası olmayan yerde motorsikletin karanlık sokaktan çıkması nedeniyle kazanın gerçekleştiğine, kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, katılanlar vekilinin iki kişinin vekili olmasına rağmen sadece bir kişinin vekilliğinden dolayı vekalet ücretine hükmedildiğine, dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5271 sayılı CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, soruşturma aşamasında usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan kamu davasının açıldığı, mahkemenin de belirtilen eksikliği gidermediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma hükümleri uygulanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

2- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olayda sanık asli kusurlu olmakla birlikte, iki kişinin nitelikli şekilde yaralanması, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi ve alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında eksik ceza tayini,

3- CMK'nın "Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar" başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde "Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların" gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş olmasına rağmen, lehe hüküm talebi bulunan sanık hakkında, TCK'nın 50. maddesindeki seçenek yaptırımların sanık hakkında uygulanıp uygulanmaması hususunun kararda tartışılmaması

4- Katılanların Antalya Eğitim Araştırma Hastanesi, tarafından düzenlenen 31.12.2012 tarihli adli raporuna göre katılanların yaralanmalarının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığının belirlenebilmesi için 12 ay sonra muayene edilmesi gerektiği bildirilmesine rağmen katılanların kati raporu aldırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

4- Katılanların Antalya Eğitim Araştırma Hastanesi, tarafından düzenlenen 31.12.2012 tarihli adli raporuna göre katılanların yaralanmalarının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığının belirlenebilmesi için 12 ay sonra muayene edilmesi gerektiği bildirilmesine rağmen katılanların kati raporu aldırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.