muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10769, Karar No: 2024/8473, Tarih: 02.10.2024

VI. KARAR

1- Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeple İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

2- Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,02.10.2024 tarihinde Üye ...'ın ve Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmıştır. Adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından biri olan mahkemeye erişim hakkı, bir uyuşmazlığı mahkeme önüne taşıyabilmek ve uyuşmazlığın etkili bir şekilde karara bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelmektedir. Kişinin mahkemeye başvurmasını engelleyen veya mahkeme kararını anlamsız ... getiren, bir başka ifadeyle mahkeme kararını önemli ölçüde etkisizleştiren sınırlamalar, mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir.

5718 sayılı MÖHUK madde 48/1'e göre; “Türk mahkemesinde dava açan, davaya katılan veya icra takibinde bulunan yabancı gerçek ve tüzel kişiler, yargılama ve takip giderleriyle karşı tarafın zarar ve ziyanını karşılamak üzere mahkemenin belirleyeceği teminatı göstermek zorundadır”. Ülkemizin taraf olduğu 1951 tarihli Cenevre sözleşmesi 16.maddesi

“1. Her mülteci, bütün Taraf Devletler’in topraklar üzerindeki hukuk mahkemelerine serbestçe ve kolayca başvurabilecektir.

2. Her mülteci, sürekli ikametgahının bulunduğu Taraf Devlette, adli yardım ve teminat akçesinden muafiyet dahil, mahkemelere müracaat bakımından vatandaş gibi muamele görecektir.

3. Her mülteci, sürekli ikametgahının bulunduğu ülkenin dışındaki Taraf Devletlerde, o ülkelerin vatandaşlarına 2. fıkrada bahsedilen konular hakkında yapılan muamelenin aynından istifade edecektir.” hükmünü içermektedir.

Ne var ki ülkemize göç eden Suriyeli göçmenlerin hukuksal statüleri, mülteci ve sığınmacı konumunda olmayıp “Geçici koruma statüsün“ de olduklarından MÖHUK 48/1. maddesinden doğrudan yararlanmalarında mümkün değildir. Ancak bu kişiler AHİM kararlarında da sıkça yer alan “kırılgan grup“ olarak ifade edilen kişiler kapsamında değerlendirilmelidir. (MSS/Yunanistan/ Belçika kararı) Geçici koruma statüsündeki kişiler, ev sahibi ülkenin diline hakim olmadıkları gibi kendilerine destek olacak bir yapıda bulunmamakta, toplam hayatına katılmaları, büyük oranda devletin katkısı ile mümkün olmaktadır. Uluslararası koruma altına alınan bu kişiler, mülteciler gibi ve hatta onlardan daha fazla kırılgan, imkanları sınırlı, savunmasız ve özel korumaya muhtaç kimselerdir.

Somut olayda, dosya arasındaki bilgi ve belgelerden davacı ...'nun Suriye Arap Cumhuriyeti vatandaşı olduğu, kendisine yabancı kimlik numarası verildiği, geçici koruma statüsünde olduğu, asgari ücretle geçindiği, ailenin bir kısmının halen Suriye’de bulunduğu tesbit edilmiştir.

Somut olayda, dosya arasındaki bilgi ve belgelerden davacı ...'nun Suriye Arap Cumhuriyeti vatandaşı olduğu, kendisine yabancı kimlik numarası verildiği, geçici koruma statüsünde olduğu, asgari ücretle geçindiği, ailenin bir kısmının halen Suriye’de bulunduğu tesbit edilmiştir.

Maddi durumları da dikkate alındığında, geciçi koruma altındaki bu kişilerden teminat alınması, dava açma hakkınının orantısız bir şekilde sınırlandırılması dolayısı ile mahkemeye erişim hakkının ihlali gibi bir sonuç doğmasına neden olacaktır.

Bu nedenlerle, geçici koruma statüsündeki davacılardan teminat alınmaması, inceleme konusu hakem kararının usul ve yasaya uygun olduğu ve onanması düşüncesinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2024/132, Karar No: 2024/6581, Tarih: 26.06.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/132 E.  ,  2024/6581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı borçlu aleyhine, Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/326 Esas 2020/474 Karar sayılı ilamına yönelik ilamlı icra takibi başlatıldığı, takibe dayanak ilamda davalı ...'ın taraf olmadığı ve alacaklı sıfatı bulunmadığı belirtilerek takibin iptaline karar verilmesinin talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince "icra dosyasına sunulan 12.01.2021 tarihli temlikname adi nitelikte olduğundan icra dosyasına sunulduğu tarihten itibaren sonuç doğurur. Bu nedenle temlik tarihinin, temliknamenin icra takip dosyasına sunulduğu 02.02.2022 tarihi olarak kabulü ile, takip dosyasına sunulan temlik belgesine göre işlem yapılması gerekir. Temlik alacaklısı tarafından temliknamenin icra dosyasına 02.02.2022 günü saat 15:18:07'de UYAP üzerinden kaydedilip takip başlatıldığı, icra emrinin 02.02.2022 günü saat 17:09:32'de UYAP'a kaydedildiği, temlik sözleşmesinin icra dosyasına sunulması ile temlik alanın temlik edenin haklarına sahip olduğu ve yukarıda izah edildiği üzere aktif husumetinin bulunduğu gibi icra müdürlüğünce icra emrinde temlik alan alacaklının ismine yer verilerek tebliğe çıkarılmasında bir usulsüzlük bulunmadığı" gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas-1997/776 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere "...ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür, diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Dar yetkili icra mahkemesi hakimi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir."

Somut olayda; icra takibinin dayanağı ilamda takip alacaklısı ilamın tarafı olarak görünmemektedir, ilamı alacaklısı takibe koyabilir, ilamdan kaynaklı alacakların adi yazılı alacağın temlik sözleşmesi ile devralınarak ancak ilamsız takip yoluyla takip yapılabilir. İlk Derece Mahkemesince takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, davanın reddine ilişkin hüküm kurulması yerinde olmamıştır.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 18. Hukuk Dairesinin 13.11.2023 tarih ve 2022/1232 E.-2023/1803 K. sayılı kararının, (KALDIRILMASINA),

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 18. Hukuk Dairesinin 13.11.2023 tarih ve 2022/1232 E.-2023/1803 K. sayılı kararının, (KALDIRILMASINA),

Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesinin 30.05.2022 tarih ve 2022/135 E.-2022/547 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.06.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10514, Karar No: 2008/9330, Tarih: 25.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/10514 E.  ,  2008/9330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 22.02.2007
Yargıtay — Esas No: 2020/2553, Karar No: 2021/7783, Tarih: 21.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/2553 E.  ,  2021/7783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek, suç işlemek için kurulan örgüte üye olma ve yardım etme, nitelikli yağma, hırsızlık, hırsızlığa teşebbüs, konut dokunulmazlığını ihlal etme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme, rüşvet, ceza infaz kurumuna yasak eşya sokmak, resmi belgede sahtecilik, suç eşyasını kabul etme

HÜKÜM LER : Beraat, Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; hükmolunan cezaların miktarına göre 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi gereğince duruşmasız olarak yapılan incelemede;

I-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık ... CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE,

II-) Sanıklar ... ile ... hakkında suç işlemek için örgüt kurma ve yönetmek suçu ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek için kurulmuş örgüte üye olmak, sanık ... hakkında suç işlemek için kurulmuş örgüte yardım etmek suçundan; 25/11/2007 tarihinde müşteki ...'ya yönelik yağma suçundan sanıklar ... ve ... hakkında; 02/12/2007 tarihinde müşteki ...'a yönelik yağma suçundan sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında; 30/01/2008 tarihinde müşteki İrina Vatansever'e yönelik hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında; 14/12/2007 tarihinde müşteki ...'in ikametindeki hırsızlık suçundan sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında; 16/01/2008 tarihinde müşteki ...'nun iş yerindeki hırsızlığa teşebbüs suçundan sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında; 27/02/2008 tarihinde müşteki ...'ün ikametindeki hırsızlık suçundan sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında; 02/02/2008 tarihinde müşteki ...'ın ikametinde gerçekleşen hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında; 05/03/2007 tarihinde müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan sanıklar ... ile ... hakkında yapılan yargılama ile ilgili olarak verilen beraat kararlarına yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-) Mağdur ...’ya yönelik yağma suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yağma suçundan; sanıklar ..., ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında rüşvet suçundan; sanıklar ... ile ... hakkında ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ve müdafiilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ... ve suça sürüklene çocuk ... ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

IV-) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yakınan ...’e yönelik hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında suç eşyasını kabul etme suçundan; sanıklar ..., ..., suça sürüklenen çocuk ... hakkında ceza infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçundan; sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan; sanık ... hakkında 10/01/2008 tarihinde müşteki ...’na yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-) Suça sürüklenen çocuk ...’ya yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1, 116, 31/3. maddelerine uyan hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları ile 5237 sayılı TCK’nın 297/1. maddesine uyan ceza infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması;

2-) Sanıklar ..., ..., ... ve ...’a yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nin 165/1. maddesindeki suç eşyasının kabul edilmesi suçunun; sanıklar ..., ...’e yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 297/1. maddesine uyan ceza infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçunun; sanık ...’e yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesine uyan resmi belgede sahtecilik suçunun; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı süresinin suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... müdafiilerinin, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii ile sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

V- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmü ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu ve sanıklar ... ile ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-) Sanıkların hırsızlık amacıyla, yakınana ait iş yeri kepenginin dışında bulunan siren kapağını yerinden sökerek dışarıda bulunan güvenlik kamerasının ve aydınlatma projektörlerinin kablolarını kestikleri, ötmeye başlayan alarmı devre dışı bırakmak için bir süre uğraştıkları ancak başarılı olamayınca eylemlerini tamamlayamadan olay yerinden ayrıldıklarının anlaşıldığı olayda; hırsızlık suçunun icrai hareketlerine başlanmış olmasına rağmen iş yerine girilememesi nedeniyle suçun teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü gerekirken, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

2-) Kabule göre de; olay nedeni ile sadece sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kamu davası açıldığı, sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile sanıklar ... ile ... hakkında mala zarar verme suçundan açılmış kamu davası bulunmamasına karşın, anılan maddelerin uygulanması ihtimaline binaen sanıkların ek savunmasının alınarak iş yeri dokunulmazlığının ihlal ve mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklinde düzenlenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... ile o yer cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15115, Karar No: 2007/828, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15115 E.  ,  2007/828 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 08.09.2006 tarihli dava dilekçesiyle Kütükçü Köyü (Mahallesi) 8352 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu kesinleşen işlemle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalı gerçek kişi adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Çekişmeli parselin geldisi olan 312650 m2 yüzölçümlü Kütükçü Köyü 199 sayılı parsel, arazi kadastrosunda Kasım 1958 tarih ve 48 sıra numaralı tapu kaydı esas alınarak Muratpaşa vakfı adına tesbiti itirazsız kesinleşmiş, 1971 yılında satışlar ile bir çok gerçek kişiye, bu arada bir kısım payı davalıya geçmiş, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu ifraz edilerek 8352 ada 1 parsel sayılı 362 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 01.04.1997 tarihinde arsa niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tapuya tescil edilmiştir.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı, sonucu ortaya çıkar.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...”şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Görüldüğü gibi yönetmelikte, makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasaya aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir yeni hükümler getiremez. Hukukun en temel ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların maki florası olduğu açıklandıkan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabileyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle %10 nisbetine kadar KORU ve % 25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "% 10 nisbetinde KORU ve % 25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

Somut olayda; Antalya Orman Başmüdürlüğünün 27.02.1952 gün ve 4-310/8 sayılı oluru ve 27.02.1952 gün ve 4-310/8/1751 sayılı emirleri üzerine Antalya İli Merkez Bucağına bağlı Köçerler Köyü cenubu ve cenubu şarkında Kepezaltı Köçerler adıyla maruf Makilik ve Orman müşterek sınırlarının