muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/2483, Karar No: 2024/7767, Tarih: 17.12.2024

"1-Planda açıklanmayan hususlarda, imar mevzuatı, Kıyı Kanunu, ilgili yönetmelikleri ve genelgeleri ile  Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından onaylanan ... ... ... Termal Turizm Merkezi Nazım İmar Planı hükümleri geçerlidir." düzenlemesine yer verilmiş, ayrıca 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişikliği plan notlarında yukarıda belirtilen plan notlarına ek olarak;
"1-Turizm tesislerinde teknik ihitiyaçlardan ve özellik gerektiren durumlardan, bodrum katta gerekli yüksekliği elde etmek için bodrum kat yüksekliği ihtiyaca göre düzenlenebilir. Bodrum katta tesisin yatak üniteleri dışında diğer kullanımlar yer alabilir. Bodrum katta yapılacak turizm tesislerinin yeme, içme, spor ve eğlence ihtiyaçları için yardımcı ve tamamlayıcı birimler (satış üniteleri, restoran, hamam, yüzme havuzu, toplantı salonu ve jimlastik salonu vb. İle bakım ve işletme ihtiyaçlarını karşılayacak alanlar (otopark, sığınak, işlik, mutfak, depo, çamaşırhane, kuru temizleme birimi, soğuk hava depoları, personele ait büro, kafeterya, soyunma odaları, duş, tuvalet vb.) yapılması halinde bu alanlar emsal hesabına dahil değildir.
2-Turizm tesis alanlarında toplam inşaat alanının aşılmaması kaydıyla, teknik ve özellik gerektiren durumlardan dolayı, yapı taban oturumu çekme mesafelerine uyulmak suretiyle belirlenebilir.
3-Planda açıklanmayan diğer hususlarda, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından onaylanan İzmir Seferihisar Doğanbey Termal Turizm Merkezi 1. Bölge Uygulama İmar Planı hükümleri, lejandı ve "Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgelerinde ve Turizm Merkezlerinde Planlamaya ve Uygulamaya İlişkin Yönetmelik" hükümleri geçerlidir. Eski Bayındırlık ve  İskan Bakanlığının 17.08.1993 tarihli, 16523 sayılı genelgesine göre uygulama yapılabilir. " düzenlemelerine yer verilmiş, anılan planlar 29.04.2022-28.05.2022 tarihleri arasında askıya çıkarılmış,  davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından 24.05.2022 tarihli dilekçe ile 24.03.2017 tarihinde onaylanan planlarda 10 metre genişliğinde planlanan yolun 7 metrelik yaya yoluna dönüştürüldüğü, imar planı notlarının imar mevzuatına aykırı olduğu, plan açıklama raporunda uyuşmazlık konusu alan için  420 yatak  kapasitesi belirlendiği, bu kapasitesinin fazla olduğu ve orman mülkiyeti ile özel mülkiyetteki parsellerin ada ayrım çizgisi ile ayrılması gerektiği, planda ve plan notlarında emsal oranının belirlenmediği belirtilerek anılan planlara itiraz edilmiş, itirazın zımnen reddi üzerine 25.08.2022 tarihinde bakılan dava açılmıştır. 
İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
  2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının "Kamu yararı" ana başlığı altında kıyılardan yararlanma hakkını düzenleyen 43. maddesinde: "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir." hükmü yer almıştır. 
             3194 sayılı İmar Kanununun "İstisnalar" başlıklı 4. maddesinde; 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu Kanunun özel kanunlara aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı,  5. maddesinde nazım imar planı; varsa bölge planlarının mekâna ilişkin genel ilkelerine ve varsa çevre düzeni planlarına uygun olarak halihazır haritalar üzerine, yine varsa kadastral durumu işlenmiş olarak çizilen ve arazi parçalarının; genel kullanış biçimlerini, yerleşme alanlarının gelişme yön ve büyüklüklerini, nüfus yoğunlukları ve eşiklerini, ulaşım sistemlerini göstermek ve uygulama imar planlarının hazırlanmasına esas olmak üzere düzenlenen, plan hükümleri ve raporuyla beraber bütün olan plan olarak, uygulama imar planı ise; tasdikli halihazır haritalar üzerine varsa kadastral durumu işlenmiş olarak nazım imar planı esaslarına göre çizilen ve çeşitli bölgelerin yapı adalarını, bunların yoğunluk ve düzenini, yolları ve uygulama için gerekli imar uygulama programlarına esas olacak uygulama etaplarını ve diğer bilgileri ayrıntıları ile gösteren plan olarak tanımlanmıştır.
	2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 7. maddesinin 1. fıkrasının dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan halinde; "Bakanlık, kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve turizm merkezleri içinde her ölçekteki planları yapmaya, yaptırmaya, re’sen onaylamaya ve tadil etmeye yetkilidir. Kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve turizm merkezlerinde Bakanlıkça yapılacak alt yapı ve planlama işlemlerine esas olmak üzere diğer kamu kurum ve kuruluşlarından istenilen bilgi, belge ve görüş 3 ay içinde verilir. Bu süre sonunda istenilen bilgi, belge ve görüşün verilmemesi durumunda ilgili iş ve işlemler Bakanlıkça re’sen tesis edilebilir. Kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve turizm merkezlerinde diğer kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılacak satış, tahsis, kiralama, sınır ilanı ve değişikliği işlemleri ile çevresel etki yaratacak alt yapı ve üst yapı projelerinden önce Bakanlığın olumlu görüşünün alınması gereklidir. Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." hükmü yer almaktadır.

3621 sayılı Kıyı Kanununun 4. maddesinde sahil şeridi; kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde yatay olarak en az 100 metre genişliğindeki alan olarak tanımlanmış; aynı Kanunun 5. maddesinde; sahil şeritlerinde yapılacak yapıların kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabileceği, yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanların, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebileceği belirtildikten sonra aynı Kanunun 6. maddesinde kıyıların, herkesin eşitlik ve serbestlikle yararlanmasına açık olduğu, 8. maddesinde de, uygulama imar planı bulunmayan alanlardaki sahil şeritlerinde, 4. maddede belirtilen mesafeler içinde hiçbir yapı ve tesis yapılamayacağı, uygulama imar planı bulunan yerlerde duvar, çit, parmaklık, tel örgü, hendek, kazık ve benzeri engeller oluşturulamayacağı ve moloz, toprak, curuf, çöp gibi kirletici ve çevreyi bozucu etkisi olan atık ve artıklar dökülemeyeceği, kazı yapılamayacağı belirtilmiş, ancak bu alanlarda; uygulama imar planı kararıyla altı ve yedinci maddede belirtilen yapı ve tesislerle birlikte toplum yararına açık olmak şartıyla konaklama hariç günü birlik turizm yapı ve tesislerinin yapılabileceği hüküm altına alınmıştır.
Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 4. maddesinde, sahil şeridi tanımlanırken sahil şeridinin birinci bölümünün, sadece açık alanlar olarak düzenlenen yeşil alan, çocuk bahçesi, gezinti alanları, dinlenme ve bu Yönetmelikte tanımlanan rekreaktif alanlardan ve yaya yollarından oluşan, kıyı kenar çizgisinden itibaren, kara yönünde yatay olarak 50 metre genişliğinde belirlenen alan olduğu, ikinci bölümünün, sahil şeridinin birinci bölümünden sonra kara yönünde yatay olarak en az 50 metre genişliğinde olmak üzere belirlenen ve üzerinde sadece Kanunun 8. maddesinde ve bu Yönetmelikte tanımlanan toplumun yararlanmasına açık günü birlik turizm yapı ve tesisleri, taşıt yolları, açık otoparklar ve arıtma tesislerinin yer aldığı bölüm olduğu belirlenmiş; Yönetmeliğin 5. maddesinde de, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, kıyıların, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açık olduğu, kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararının gözetildiği vurgulanmıştır.

Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin tanımlar başlıklı 4. maddesinin (bbbb) bendinde "Taban alanı: Bahçede yapılan eklenti ve müştemilatı dâhil yapıların tabii zemin veya tesviye edilmiş zemin üzerinde kalan kısmının, yapı yaklaşma sınırını ihlal etmemek kaydıyla parseldeki izdüşümünün kapladığı alanı", (iiii)  bendinde, "Toplam yapı inşaat alanı: Bir parselde bulunan bütün yapıların yapı inşaat alanlarının toplamını", (oooo) bendinde, "Yapı inşaat alanı: Işıklıklar ve avlular hariç olmak üzere, bodrum kat, asma kat ve çatı arasında yer alan mekânlar, çatı veya kat bahçeleri, çatıda, katta ve zemindeki teraslar, balkonlar, açık çıkmalar ile binadaki ortak alanlar dâhil yapının inşa edilen bütün katlarının alanını," olarak tanımlanmış, aynı Yönetmeliğin " Genel İlkeler" başlıklı 5. maddesinde "...(5) Taban alanı ve emsal hesabı; net imar parseli alanı üzerinden yapılır." kuralına yer verilmiştir.
  HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
 Temyize konu kararın  1 ve 2 numaralı plan notu ve yol alanına  ilişkin kısmı yönünden;
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın, dava konusu parselasyon planının iptaline ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
 Temyize konu kararın 3 numaralı plan notu ve yatak kapasitesine ilişkin kısmı yönünden;
 Kamu yararını gerçekleştirmek amacıyla üretilmiş birer belge niteliğinde  olan  imar planları mevzuatta ve yargı içtihatlarında yöre halkının sağlığını ve çevreyi korumak,  sosyal  ve  kültürel  ihtiyaçlarını,  iyi  yaşama düzenini,  çalışma  koşullarını ve güvenliğini sağlamak amacıyla, ülke, bölge ve şehir  verilerine  göre  oturma,  çalışma,  dinlenme  ve  ulaşım  gibi   kentsel fonksiyonlar  arasında mevcut ve sağlanabilecek olanaklar ölçüsünde en iyi çözüm yollarını bulmak için varsa kadastro  durumu  da  işlenmiş,  onaylı  haritaların kopyaları  üzerine  nazım  plan  ve  uygulama planı olarak düzenlenip onaylanmış metinler olarak tanımlanmaktadır.
İmar planları, zamanla planlanan alandaki koşulların zorunlu kıldığı biçimde ve yasalarda öngörülen yöntemlere uygun olarak değiştirilir. Yapılan plan değişikliklerinin amaç yönünden yargısal denetimi bu değişikliği zorunlu kılan nedenlerin irdelenmesi yoluyla yapılır. Bu irdelemeden sonra, planlanan alanın özel niteliklerinin yanısıra plan bütünlüğü gözönünde bulundurularak planlanan yörenin tümünün çevre, ulaşım, trafik gibi ilişkileri kapsamlı bir biçimde ele alınarak, plan değişikliğinde kamu yararına uyarlık bulunup bulunmadığının araştırılması gerekmektedir.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu alanın 2016 tarihli mevcut  imar planında sahil şeridinin ilk 50 metrelik kısmının plan bütününde park alanı, ikinci 50 metrelik kısmının günübirlik alan ve geriye kalan alanın turizm tesis alanı olarak planlandığı, orman alanına yönelik herhangi bir bilginin plan açıklama raporunda yer almadığı görülmektedir. Dava  konusu alanda ... tarihli,...sayılı davalı idare işlemi ile 1/5000 ölçekli nazım ve 1/1000 ölçekli uygulama imar plan değişiklerinin onaylandığı ve anılan planların yargı kararıyla iptaline karar verildiği, yargı kararı ve kurumlardan gelen yazılar dikkate alınarak alanda plan değişikliği yapılarak 2016 tarihli plan paftası üzerinde ki gösterime dönüldüğü, ancak uyuşmazlık konusu alana yönelik 3 adet plan notu getirildiği, 10 metrelik yolun 7 metre olarak devam ettirildiği, turizm tesis alanında çekme mesafesinin 3 metre olarak belirlendiği ve plan paftası üzerinde turizm tesis alanı için 420 yatak kapasitesi gösterildiği anlaşılmaktadır.
Dosyada bulunan 03.01.2023 tarihli bilirkişi raporunda,   plan notlarının 3. maddesi ile “... eski ... ve ... Bakanlığı'nın 17.08.1933 tarihli, 16523 sayılı Genelgesine göre uygulama yapılabilir." hükmüne yer verildiği ve anılan plan hükmünün 2020 yılında onaylanan  ve iptal edilen plana benzer olarak emsal hesabının günübirlik ve turizm alanı bütünü üzerinden yapılması ve Kıyı Kanunu hükümleri gereği sahil şeridinin ikinci bölümünde kullanılamayan inşaat alanının sahil şeridi dışında kalan turizm alanında kullanılmasına olanak tanıdığı, bu düzenlemenin  plan bütününden farklı olarak plan değişikliğine konu bölgede, 2020 yılı plan değişikliğine benzer biçimde bir imar hakkı transferini öngördüğü, bu durumun daha önce yürürlükte bulunan imar planlarına kıyasla bir yoğunluk artışına sebep olacağı, bu nedenle plan bütünlüğüne, eşitlik ilkesine, planlama ilke ve esaslarına ve mahkeme kararına aykırılık teşkil ettiği, tamamen toplumun yararlanmasına açık olmak şartı ile sınırlı yapılaşma hakkı tanınan sahil şeridinin ikinci 50 metrelik kesiminin turizm tesis alanına ilişkin verilen emsal değeri ile emsal hesabına dahil edilmesi ve bu alanlarda kullanılamayan emsal değerinin sahil şeridinin dışında kullanılması yönündeki düzenlemenin Kıyı Kanununun “Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. Kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir” ilkesine planlama ilke ve esaslarına ve alanın niteliklerine aykırı olduğu, imar planı açıklama raporunda yatak kapasitesi hesabının hangi kabuller üzerinden hazırlandığına ilişkin net bir açıklama bulunmadığı,  yapı yoğunluğunun bir fonksiyonu olarak verilen yatak kapasitesi belirtilmesine rağmen planlamaya konu alanda toplam inşaat alanının nasıl hesaplandığı, hesaplanan inşaat alanının ne kadarının günübirlik turizm alanında ne kadarının turizm tesis alanında kullanılacağına ilişkin bir açıklama bulunmadığı tespitlerine yer verilmiştir.

Uyuşmazlıkta, 3 numaralı plan notunda Bayındırlık ve İskân Bakanlığınca 17.08.1993 tarihinde çıkartıldığı belirtilen 16523 sayılı Genelgeye göre emsal hesabı yapılmasına olanak verildiği,  turizm tesislerinin önündeki sahil şeridinin ikinci 50 metresinde yer alan günübirlik tesis alanlarının turizm tesis alanının yapı yoğunluğunu arttırma aracı olarak kullanıldığı, plan notunda gönderme yapılan ve Bayındırlık ve İskân Bakanlığınca 17.08.1993 tarihinde çıkartıldığı belirtilen 16523 sayılı Genelgeye dayanarak Yasa ve Yönetmeliğin dışında bir uygulamanın yapıldığı, ayrı kullanım kararları olan günübirlik kullanımın, turizm tesisinin emsalinin artırılması için kullanılmasının planlama ilkeleri ve kamu yararına uygun olmadığı sonucuna varılmıştır. 
Öte yandan plan açıklama raporunda "Planlanan Turizm Tesis Alanı özel ve orman mülkiyetli alandan oluşmaktadır. Bu nedenle yatak kapasitesi orman mülkiyetli alanda (E- 0.30) 90 yatak/ özel mülkiyete konu alanda (44541915x9460) 330 yatak olmak üzere toplam 420 yatak olarak hesaplanmış olup 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu uyarınca imar adası üzerinde belirtilmiştir." ifadesi yer almakta ve plan paftası üzerinde turizm tesis alanlarına yönelik 420 yatak kapasitesi işlendiği görülmektedir. Ancak plan açıklama raporunda toplam inşaat alanının nasıl hesaplandığı, hesaplanan inşaat alanının ne kadarının günübirlik turizm alanında ne kadarının turizm tesis alanında kullanılacağına ilişkin bir açıklama bulunmadığı ve tamamen toplumun yararlanmasına açık olmak şartı ile sınırlı yapılaşma hakkı tanınan sahil şeridinin ikinci 50 metrelik kesiminde yer alan günübirlik alan kullanımının turizm tesis alanına ilişkin verilen emsal değeri ile emsal hesabına dahil edilmesi ve yatak kapasitesi hesaplamasına bu kısmın dahil edilmesinin kıyı mevzuatı, kamu yararı ve planlama ilke ve esaslarına aykırı bir yaklaşım olduğu sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle;
1. Davalının temyiz isteminin reddine, davacının temyiz isteminin kısmen  kabulüne, kısmen reddine,
2. Dava konusu işlemin 1 numaralı plan notu bakımından iptali, diğer kısımları bakımından davanın reddine ilişkin  Mahkeme kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurularının reddi yolundaki temyize konu  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:...... K:... sayılı kararının, 3 numaralı plan notu ve yatak kapasitesi gösterimine ilişkin kısmının BOZULMASINA, diğer kısımlar bakımından ONANMASINA,
3. Bozulan kısım bakımından yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Bölge İdare Mahkemesi  ...  İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 17/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/14012, Karar No: 2024/7515, Tarih: 17.12.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/14012
Karar	No : 2024/7515                                                              
TEMYİZ EDEN TARAFLAR           : 
1- (DAVALI) ... Valiliği 	
    VEKİLİ   : Av. ...
 
 2- (DAVACI) ... İnşaat ve Turizm Anonim                        Şirketi	
 VEKİLİ   : Av. ...
     3- (DAVACI YANINDA MÜDAHİL) ...                    Gayrimenkul İnşaat ve Turizm Anonim Şirketi
   VEKİLİ	  : Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem : İstanbul İli, Şişli İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ...  parsel sayılı, ... hissesi Hazineye ait olan 9.543,91 m² yüzölçümlü taşınmazın, 5.549,50 m²'lik kısmının 17/07/2018 - 30/07/2019 tarihleri arasında fuzulen işgal edildiğinden bahisle düzenlenen 2.487.903,00 TL tutarlı, ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; mahallinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen bilirkişi raporuna istinaden; taşınmazın davacının işgal gerçekleştirdiği dönemde 1.413.788,33 TL ecrimisil getirebileceği anlaşıldığından dava konusu işlemin 1.413.788,33 TL tutarlı kısmında hukuka aykırılık, 1.074.114,56 TL 'lik kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin 1.074.114,56 TL'lik kısmının iptaline, 1.413.788,33 TL'lik kısmı bakımından ise  davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI: Taşınmazın imar durumu dikkate alınmadan değerlendirme yapıldığı, ecrimisile konu parsele komşu durumda bulunan ... ada, ... parselde inşa edilmekte olan gayrimenkul projesinin yüklenicisi olduğu, parselin öncesinde yapılan imar uygulamasıyla bu dosyada müdahil olan şirketin ilköğretim alanı olarak kullanılmak üzere kamuya terk edildiği, dolayısıyla buranın idarece amacı dışında kullanılamayacağından gelir elde etmesinin mümkün olmadığı, 336 sayılı Milli Emlak Genel Tebliği'nin 5/11. maddesinde, ecrimisil tespit ve takdir edilirken imar durumu, taşınmazın kullanım şekli ve işgalden dolayı gelir elde edilip, edilmediği gibi her türlü ölçütün dikkate alınacağı düzenlendiğine göre, bu yerin gerek kullanımı öncesinde, gerek mevcut durumunda gelir elde edemeyeceği bir alan için ecrimisil ihbarnamesi düzenlenemeyeceği, bilirkişilerce ölçüm yapılmadığı, esasen 1.093,00 m² dışında bir kullanımın söz konusu olmadığı, ecrimisilin aşırı yüksek hesaplandığı, işgale konu yapıların müdahile ait olduğu, bu yer için yapı kayıt belgesi alındığından satış tarihine kadar geçen süre içinde ecrimisil alınamayacağından kararın aleyhe hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN MÜDAHİLİN İDDİALARI	: Komşu parseldeki yapı projesinin iş sahibi olduğu, daha önce buranın ilköğretim alanı yapılmak üzere terk edildiği, işgal alanından gelir elde edilemeyeceğinden idarenin ecrimisil isteyemeyeceği, ecrimisil bedelinin fahiş olduğu, ecrimisil ihbarnamesinin mevzuatta öngörülen süre içerisinde düzenlenmediği, dava konusu işlemin kısmen iptaline ilişkin bölümüne ise davalı idare  tarafından, usul yönünden  bu dosyanın düzeltme ihbarnamesine karşı açılan davayla birleştirilmesi gerektiği, esas yönünden ise mevzuatla öngörülen kriterlere uygun olarak ecrimisil bedelinin belirlendiği iddialarıyla kararın aleyhe hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI	: Taşınmazın cephe aldığı sokağın emlak vergi değerinin esas alınması gerektiği, esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın önceki dönem bedelinin esas alındığı görülmüş olup önceki döneme ilişkin anılan Mahkeme Kararının henüz kesinleşmediği, idarenin takdir yetkisini kaldıracak nitelikte yargı kararlarının verilmemesi gerektiği, usul ve yasaya uygun tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığından kararın aleyhe hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI	 : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DAVALININ SAVUNMASI	: Cevap verilmemiştir.

DAVACININ SAVUNMASI	 : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DAVALININ SAVUNMASI	: Cevap verilmemiştir. 
TETKİK HÂKİMİ                                       : ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
              Davalı idarenin temyiz istemi yönünden yapılan değerlendirme;
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davacının temyiz istemi yönünden yapılan değerlendirme;
2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun, dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan haliyle 75. maddesinin 1. fıkrasında; "Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaz malları ve Vakıflar Genel Müdürlüğü ile idare ve temsil ettiği mazbut vakıflara ait taşınmaz malların, gerçek ve tüzelkişilerce işgali üzerine, fuzuli şagilden, bu Kanunun 9. maddesindeki yerlerden sorulmak suretiyle, idareden taşınmaz ve değerleme konusunda işin ehli veya uzmanı üç kişiden oluşan komisyonca tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere tespit ve takdir edilecek ecrimisil istenir. Ecrimisil talep edilebilmesi için, Hazinenin işgalden dolayı bir zarara uğramış olması gerekmez ve fuzuli şagilin kusuru aranmaz." hükmüne yer verilmiştir.
	2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 74. maddesine dayanılarak çıkarılan Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik'in 85. maddesinin 2. fıkrasında; "...ecrimisilin tespit ve takdirinde; İdarenin zarara uğrayıp uğramadığına ve işgalcinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, taşınmazın işgalci tarafından kullanım şekli, fiili ve hukuki durumu ile işgalden dolayı varsa elde ettiği gelir, aynı yer ve mahalde bulunan emsal nitelikteki taşınmazlar için oluşmuş kira bedelleri veya ecrimisiller, varsa bunlara ilişkin kesinleşmiş yargı kararları, ilgisine göre belediye, ticaret odası, sanayi odası, ziraat odası, borsa gibi kuruluşlardan veya bilirkişilerden soruşturulmak suretiyle edinilecek bilgiler ile taşınmazın değerini etkileyecek tüm unsurlar göz önünde bulundurulur. İşgalin şekli, Hazine taşınmazının konumu ve taşınmazdan elde edilen gelir gibi unsurlar itibariyle asgari ecrimisil tutarlarını belirlemeye Bakanlık yetkilidir..." hükmüne; 5. fıkrasında; "Bakanlık, uygulamada birliği sağlamak amacıyla, ecrimisilin tespit ve takdirine ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir." hükmüne yer verilmiştir.