muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/3137, Karar No: 2024/3393, Tarih: 18.09.2024

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 2. maddesinde, "Kabahat" deyiminin, Kanun'un karşılığında idari yaptırım uygulanmasını öngördüğü haksızlık anlamına geldiği; 3. maddesinde, bu Kanun'un, idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde, diğer genel hükümlerinin, idari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında uygulanacağı; "Zaman Bakımından Uygulama" başlıklı 5. maddesinde, 26/09/2004 tarih ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun zaman bakımından uygulamaya ilişkin hükümlerinin kabahatler bakımından da uygulanacağı, kabahatler karşılığında öngörülen idari yaptırımlara ilişkin kararların yerine getirilmesi bakımından ise derhal uygulama kuralının geçerli olduğu; bu maddenin atıf yaptığı 5237 sayılı Kanun'un 7. maddesinin ikinci fıkrasında da, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunun uygulanacağı ve infaz olunacağı kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Kanun koyucu tarafından, Kurul tarafından karara bağlanmış, ancak tahsilatı tamamlanmamış idari para cezalarının, işlenen fiil için 5307 sayılı Kanun'un 7164 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 16. maddesinde daha düşük bir idari para cezası uygulanması öngörülmüş ise asgari maktu hadden tahsil edilmesi vergi dairesine bir görev olarak verilmiştir. İlgili vergi dairesinin kanunen üstlendiği bu görevi yerine getirmesi açısından önemli olan husus, idari para cezasının keşinleşmesi değil, tahsilatının tamamlanmamış olmasıdır. Dolayısıyla söz konusu düzenleme, tamamen tahsilat aşamasına özgü bir kural niteliğindedir. idari para cezasının iptali istemiyle dava açılsın veya açılmasın, bu kuralın tahsilatı tamamlanmamış idari para cezalarına uygulanması vergi dairesi açısından bir zorunluluktur.
İlgili vergi dairesi, dava açılıp açılmadığına bakılmaksızın tahsilatı tamamlanmamış idari para cezasının miktarında lehe bir değişiklik varsa bunu tespit etmekle ve uygulamakla yükümlü bulunduğundan, tahsilat aşamasına özgü olan anılan kuralın, idari para cezasının iptali istemiyle açılan davalarda dikkate alınmasına gerek bulunmamaktadır.
Bu itibarla, idari para cezasına konu olan fiilin sübuta ermiş olması ve idari para cezasının miktarında lehe olan değişikliğin tahsilat aşamasında vergi dairesince dikkate alınacak olması sebebiyle davanın reddi yönündeki karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,

Bu itibarla, idari para cezasına konu olan fiilin sübuta ermiş olması ve idari para cezasının miktarında lehe olan değişikliğin tahsilat aşamasında vergi dairesince dikkate alınacak olması sebebiyle davanın reddi yönündeki karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin... tarih ve E:... K:... sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan kararın yukarıda belirtilen GEREKÇEYLE ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 18/09/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/4433, Karar No: 2024/3091, Tarih: 18.09.2024

Danıştay 10. Daire Başkanlığı         2024/4433 E.  ,  2024/3091 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas	No : 2024/4433
Karar	No : 2024/3091
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
Davacı ... vekili Av. ... tarafından, müvekkili hakkında 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 77 ve 78. maddeleri uyarınca 178.344,00 TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin Adana Valiliğinin 23/02/2024 tarih ve E.... sayılı yazısıyla tebliğ edilen 23/02/2024 tarih ve ... sayılı ceza kararının iptali istemiyle Adana Ticaret İl Müdürlüğü'ne karşı açılan davada, Adana 3. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 31/05/2024 tarih ve E:2024/877, K:2024/887 sayılı karar ile Ankara 22. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Adana İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 05/08/2024 tarih ve E:2024/875, K:2024/1081 sayılı karar üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 32. maddesinin 1. fıkrasında, göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla bu Kanunda veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması halinde, yetkili idare mahkemesinin, dava konusu idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi olduğu kurala bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, yapılan inceleme ve denetlemeler neticesinde davacı hakkında düzenlenen inceleme raporu ve eklerinin Tüketicinin Korunması ve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğünün 15/02/2024 tarih ve E..... sayılı yazısıyla Adana Ticaret İl Müdürlüğüne gönderilmesi üzerine davacının 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 77 ve 78. maddeleri uyarınca 178.344,00 TL idare para cezasıyla tecziye edilmesine ilişkin  Adana Valiliği Ticaret İl Müdürlüğünün 23/02/2024 tarih ve ... sayılı  ceza kararının tesis edildiği, anılan kararın Adana Valiliğinin 23/02/2024 tarih ve E...... sayılı yazısıyla davacıya tebliğ  edilmesi üzerine bakılan dava açıldığı, dava konusu edilen idari para cezası işleminin Adana Valiliği Ticaret İl Müdürlüğü tarafından tesis edildiği anlaşıldığından, bakılan davanın görüm ve çözümünde yukarıda yer verilen Kanun hükmü uyarınca idari işlemi tesis  eden Adana Valiliği Ticaret İl Müdürlüğünün bulunduğu yer olan Adana ilinin yargı yetkisi bakımından bağlı bulunduğu Adana İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. 
Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde Adana İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dosyanın Adana 3. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Ankara 22. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 18/09/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/4218, Karar No: 2024/3090, Tarih: 18.09.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas	No : 2024/4218
Karar	No : 2024/3090
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
Davacı  ... tarafından, İstanbul ilinde ikamet ettiği, ekonomi politikaları ve kanunlar ile oluşan ekonomik kriz sebebiyle yoksulluğa düştüğü, kira artışının enflasyon oranı ve serbest piyasa koşulları göz önüne alınarak belirlenmesi gerekirken sahibi olduğu evin kirasına en fazla %25 oranında zam yapabilmesi ve bu oranın enflasyon oranlarının çok altında olması nedeniyle maddi durumunun bozulduğundan bahisle enflasyona karşı yoksulluğa düşmesine sebep olduğu belirtilen %25 kira zammı sınırının enflasyon oranında düzenlenmeyen tüm süreçler için tazminata hükmedilmesi, 2021 sözleşme tarihi itibari ile hukuksal sürecin oluşturduğu tahribat ve zaman süreci için 150.000,00 TL, enflasyon ve gelir eşitsizliği ve adaletsizliği ile yoksulluğa düştüğü belirtilerek mal varlığı ve geçiminde azalma sebebiyle ilgili politika ve kanunlardan sorumlu Ekonomi Politikaları Kurumunca ihlal edilen maddi ve manevi hakları gereği 350.000,00 TL, manevi süreç içinde zarar gören yatırım döngüsü ve yaşam şartları gözetilerek enflasyonun oluşturduğu zarar için 300.000,00 TL olmak üzere toplam 800.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesine karar verilmesi istemiyle Cumhurbaşkanlığı Ekonomi Politikaları Kuruluna karşı açılan davada, İstanbul 2. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 30/04/2024 tarih ve E:2024/741, K:2024/589 sayılı karar ile Ankara 12. İdare Mahkemesinin uyuşmazlığın görüm ve çözümünde İstanbul İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 14/06/2024 tarih ve E:2024/952, K:2024/1081 sayılı kararı üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 36. maddesinde, idari sözleşmelerden doğanlar dışında kalan tam yargı davalarında yetkili mahkemenin sırasıyla, (a) zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili; (b) zarar, bayındırlık ve ulaştırma gibi bir hizmetten veya idarenin herhangi bir eyleminden doğmuş ise, hizmetin görüldüğü veya eylemin yapıldığı yer, (c) diğer hallerde davacının ikametgahının bulunduğu yer idari mahkemesi olduğu kurala bağlanmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 36. maddesinde, idari sözleşmelerden doğanlar dışında kalan tam yargı davalarında yetkili mahkemenin sırasıyla, (a) zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili; (b) zarar, bayındırlık ve ulaştırma gibi bir hizmetten veya idarenin herhangi bir eyleminden doğmuş ise, hizmetin görüldüğü veya eylemin yapıldığı yer, (c) diğer hallerde davacının ikametgahının bulunduğu yer idari mahkemesi olduğu kurala bağlanmıştır.
Öte yandan, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Geçici 2. maddesinde, "Konut kiraları bakımından 2/7/2023 ilâ 1/7/2024 (bu tarihler dâhil) tarihleri arasında yenilenen kira dönemlerinde uygulanacak kira bedeline ilişkin anlaşmalar, bir önceki kira yılına ait kira bedelinin yüzde yirmi beşini geçmemek koşuluyla geçerlidir. Bir önceki kira yılının tüketici fiyat endeksindeki oniki aylık ortalamalara göre değişim oranının yüzde yirmi beşin altında kalması halinde değişim oranı geçerlidir. Bu kural, bir yıldan daha uzun süreli kira sözleşmelerinde de uygulanır. Bu oranları geçecek şekilde yapılan sözleşmeler, fazla miktar yönünden geçersizdir. Bu fıkra hükmü, 344 üncü maddenin ikinci fıkrası uyarınca hâkim tarafından verilecek kararlar bakımından da uygulanır." kuralı yer almaktadır.

Ayrıca, 1 Numaralı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları'nı düzenleyen Dördüncü Kısmında yer alan 20. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde, "Ekonomi Politikaları Kurulu" Cumhurbaşkanlığı bünyesinde yer alan politika kurulları arasında sayılmış;  "Ekonomi Politikaları Kurulu" başlıklı 25. maddesinde de, "a) Ekonomik istikrarla ilgili gelişmeleri izlemek ve değerlendirmek, b) Ekonomik konularda araştırmalar yapmak, c) Küresel ve ulusal ekonomi ve kalkınma konuları ile ilgili gelişmeleri izlemek, değerlendirmek, gerektiğinde araştırmalar yapmak, ç) Ekonomik güvenlik ve ekonomik savunmaya ilişkin ilke ve esasların tespitine, güncelleştirilmesine yönelik politika önerileri oluşturmak, d) Gerektiğinde gelir azaltıcı veya harcama artırıcı önerileri izlemek ve değerlendirmek, uygun görülenler hakkında etki analizlerini yapmak, e) Bölgesel gelişme alanında ulusal düzeyde genel politikaların ve önceliklerin belirlenmesi amacıyla çalışmalar yapmak, önerilerde bulunmak, f) Kamu ve özel sektör tarafından yapılan yatırımların süreçlerini hızlandırma amacıyla öneriler geliştirmek, g) İhracata dönük üretim stratejilerine yönelik politika önerileri geliştirmek, ğ) Ticaretin kolaylaştırılmasına yönelik stratejilerin ve eylem planlarının oluşumuna katkıda bulunmak, h) Faizsiz finans sisteminin daha hızlı ve sağlıklı geliştirilmesi ile ülkemizin uluslararası finans merkezi vizyonuna katkı sağlanması amacıyla politika önerileri geliştirmek, ı) Finansal sistemin bütününe sirayet edebilecek sistemik risklerin belirlenmesi, izlenmesi ve bu tür risklerin azaltılması için gerekli tedbir ve politika önerilerini tespit etmek, i) Gümrük ve iç ticaret politikalarının oluşturulması ve uygulanması ile ilgili olarak görüş bildirmek ve bu konularda araştırma ve çalışmalar yapmak, j) Devlet desteklerinin ilke ve esaslarının belirlenmesi amacıyla politika önerileri geliştirmek." Ekonomi Politikaları Kurulunun görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; İstanbul ilinde ikamet eden davacı tarafından, "ekonomi politikaları ve kanunlar ile oluşan ekonomik kriz sebebiyle yoksulluğa düştüğünden, kira artışının enflasyon oranı ve serbest piyasa koşulları göz önüne alınarak belirlenmesi gerekirken sahibi olduğu evin kirasına en fazla %25 oranında zam yapabilmesi ve bu oranın enflasyon oranlarının çok altında olması nedeniyle maddi durumunun bozulduğundan, yasa ile getirilen %25 oranındaki kira artışı sınırlamasının taşınmaz sahipleri zararına ve kiracılar yararına olduğu için kamu yararına yönelik bir sınırlama olmadığından, ülkemizdeki yoksulluk sınırı oranında gelir elde edemediğinden, tek gelirinin kira geliri olduğundan" yakınılarak %25 kira zammı oranının enflasyon oranında düzenlenmemesi ve izlenen ekonomi politikaları sebebiyle gerçekleşen enflasyon yüzünden yoksulluğa düştüğünden bahisle uğradığı ileri sürülen zararlara karşılık toplam 800.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesine karar verilmesi istemiyle görülmekte olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlığa konu olayda, bahse konu Politika Kurulunun görevlerinin değerlendirme, araştırma, analiz etme, politika önerileri geliştirme, görüş sunma, tavsiyede bulunma gibi icrai nitelikte olmayan politik görevler olduğu, söz konusu görevlerin gerek siyasi işlevi, gerekse politik iş mahiyeti itibarıyla idari işlem olarak değerlendirilemeyeceği, davacı tarafından uğrandığı ileri sürülen zararların, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'na 7456 sayılı Kanun'un 23. maddesiyle eklenen ve yenilenen kira dönemlerinde uygulanacak kira bedeline ilişkin anlaşmaların bir önceki kira yılına ait kira bedelinin yüzde yirmi beşini geçmeyeceğine ilişkin yasal düzenlemeden ve ülkenin ekonomik istikrarıyla ve ekonomik konularla ilgili ulusal ve küresel ölçekte belirlenen, araştırılan, geliştirilen ve uygulanan ekonomiye ilişkin hükümet politikalarından kaynaklandığı, bir başka ifadeyle uğranıldığı iddia edilen bu zararların kaynağını bir idari uyuşmazlığın oluşturmadığı, başka bir anlatımla yasal düzenlemelerin ve hükümet politikalarının yönetimin etki alanı dışında olması sebebiyle bir idari uyuşmazlık olarak nitelendirilemeyeceği, dolayısıyla ortada zararı doğuran bir idari uyuşmazlık bulunmadığı dikkate alındığında, 2577 sayılı Kanun'un 36. maddesinin (a) ve (b) bentlerinin uygulanmasına olanak olmayan tazminata konu iş bu uyuşmazlığın çözümünde; 2577 sayılı Kanun'un 36. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca, davacının davanın açıldığı tarihte ve halen ikamet ettiği İstanbul ilinin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu yer idare mahkemesi olan İstanbul İdare Mahkemelerinin yetkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde İstanbul İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dosyanın İstanbul 2. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Ankara 12. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 18/09/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/4728, Karar No: 2024/3051, Tarih: 18.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas  No : 2024/4728
Karar No : 2024/3051                                                                                
DAVACI	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı
DAVANIN_ÖZETİ: 27/08/2024 tarihli 32645 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Motorlu Kara Taşıtlarının Ticareti Hakkında Yönetmeliğin 5. maddesinin 1. fıkrasının, 6., 16., 17. ve 26. maddelerinin iptali ve yürütmesinin durdurulması  istenilmektedir. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ:...
DÜŞÜNCESİ	:2577 sayılı Kanunun 3. maddesine uygun bulunmayan dava dilekçesinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanan Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin dava dilekçesi öncelikle 2577 sayılı Kanun'un 14. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendi uyarınca anılan Kanun'un 3. maddesine uygun olup olmadığı yönünden incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3. maddesinde, idari davaların, Danıştay, idare mahkemesi ve vergi mahkemesi başkanlıklarına hitaben yazılmış imzalı dilekçelerle açılacağı; dilekçelerde, tarafların ve varsa vekillerinin veya temsilcilerinin ad ve soyadları veya unvanları ve adreslerinin, davanın konusu ve sebepleri ile dayandığı delillerin, davaya konu olan idari işlemin yazılı bildirim tarihinin gösterileceği, ayrıca dava konusu kararın ve belgelerin asılları veya örneklerinin dava dilekçesine ekleneceği, dilekçeler ile bunlara ekli evrakın örneklerinin karşı taraf sayısından bir fazla olacağı hükmü yer almış; Kanun'un 14. maddesinde, dilekçelerin 3. ve 5. maddelere uygun olup olmadıkları hususu ilk inceleme konuları arasında sayılmış; 15. maddesinde de, dilekçelerin, 3. ve 5. maddelere uygun olmaması halinde otuz gün içinde uygun şekilde yeniden düzenlenmek veya noksanlıkları tamamlanmak üzere reddine karar verileceği kuralı getirilmiştir.
İptal davalarında iptali istenilen işlem ya da işlemlerin sayı, tarih, tebliğ tarihi belirtilmek ve menfaat bağı kurulmak suretiyle işlemin tamamının mı, yoksa belli kısımlarının mı iptalinin istenildiğinin hukuka aykırılık sebepleriyle birlikte açıkça gösterilmesi gerekmektedir.

İptal davalarında iptali istenilen işlem ya da işlemlerin sayı, tarih, tebliğ tarihi belirtilmek ve menfaat bağı kurulmak suretiyle işlemin tamamının mı, yoksa belli kısımlarının mı iptalinin istenildiğinin hukuka aykırılık sebepleriyle birlikte açıkça gösterilmesi gerekmektedir. 
Birçok maddeden oluşan bir düzenleyici işlemin tümünün, yetki veya şekil yönünden hukuka aykırılık sebebiyle iptalinin istenebilmesi mümkün ise de, yargı yerince, dava konusu düzenlemeyi yapan idarenin yetkili bulunması ve işlemde şekil yönünden hukuka aykırılık görülmemesi halinde, tek tek maddelerin incelenmesine geçileceğinden, davacı tarafından incelenecek her maddeye veya düzenlemeye yönelik olarak menfaat ilgisinin ve hukuka aykırılık sebeplerinin gösterilmiş olması gerekmektedir. Bu nedenle bir düzenleyici işlemin tümüne yönelik yetki veya şekil yönünden hukuka aykırılık iddialarıyla birlikte düzenlemenin bir kısmının veya tamamının aynı anda dava konusu edilmesi mümkün ise de, düzenleyici işlemin tümüne yönelik yetki ve/veya şekil yönünden hukuka aykırılık iddiasında ve iptal isteminde bulunulduktan sonra, mutlaka işlemin diğer unsurları (sebep, konu, maksat) yönünden hukuka aykırılığı ileri sürülen ve iptali istenilen maddelerin tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıkça belirtilmesi ve maddelerin davacının menfaatini nasıl etkilediği konusunun ortaya konulması gerekmektedir.
Dava dilekçesi ve eklerinin incelenmesinden; dilekçenin "Dava konusu" ve "Sonuç ve istem" kısımlarında Motorlu Kara Taşıtlarının Ticareti Hakkında Yönetmeliğin 5. maddesinin 1. fıkrasının, 6., 16., 17. ve 26. maddelerinin ise tamamının iptalleri istemine yer verildiği görülmekle birlikte maddelere ilişkin ayrı ayrı hukuka aykırılık iddiasında bulunulmadığı görülmektedir. Bu kapsamda, 
-Yönetmeliğin "Yetki belgesi" başlıklı 5. maddenin 1. fıkrasında yer alan "Yetki belgesi olmadan ticari faaliyet kapsamında ikinci el motorlu kara taşıtı pazarlama veya satışı yapılamaz. Bir takvim yılı içinde doğrudan veya aracılık yapılmak suretiyle üçten fazla ikinci el motorlu kara taşıtı satışı yapılması halinde, aksi Bakanlıkça tespit edilmedikçe her bir satış ticari faaliyet kabul edilir."  düzenlemesi incelendiğinde, halihazırda yetki belgesine istinaden otomobillerin ve hafif motorlu kara taşıtlarının belirli bir mala tahsis edilmiş mağazalarda perakende ticareti işiyle iştigal etmekte olan davacının söz konusu maddenin iptalini istemekteki menfaatine ilişkin herhangi bir açıklama yapılmadığı gibi maddede yer alan düzenlemenin tamamının mı yoksa belirli kısmının mı iptalinin istenildiği hususu açıklanmadığından, iptal isteminin yönetildiği kısımların menfaat ilgisinin de belirtilmesi suretiyle açıkça gösterilmesi,

-Yönetmeliğin "Yetki belgesi verilmesinde aranan şartlar" başlıklı 6. maddesinin 2 fıkra halinde düzenlendiği, davacının temel iddiasının ise anılan madde uyarınca yetki belgesi verilmesinde işyerinin fiziksel ve mekansal özelliklerine yönelik olarak mülga Yönetmelikte aranılan koşulların aranmamasının hukuka aykırılığı olduğu, bu durumda davacının bu madde yönünden bahse konu iddia çerçevesinde eksik inceleme talebiyle mi iptal isteminde bulunduğu, yoksa maddenin tamamının veya belirli kısımlarının iptalini mi istediği anlaşılmadığından, belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak anılan maddenin hangi kısım/kısımlarının hangi gerekçeyle iptalinin istenildiği hususunun açıklanması, 
-Yönetmeliğin "Ekspertiz raporu" başlıklı 16. maddesinin tamamının iptali istemine yer verildiği, ancak anılan maddenin 6 fıkradan oluştuğu, dilekçe içeriğinde ise yalnızca maddenin 1. fıkrası yönünden satış yapan tarafa ekspertiz ücreti yüklenmesinin hukuka aykırı olduğu iddası ile 4. fıkrası yönünden ekspertiz raporu istenilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı iddiasının ileri sürüldüğü anlaşıldığından, anılan maddenin hangi kısım/kısımlarının iptalinin istenildiği hususunun açıkça gösterilmesi, 
-Yönetmeliğin 17. maddesinin tamamının iptali istemine yer verilmiş ise de, dilekçe içeriğinde 17. maddenin sadece 1. fıkrasında yer alan düzenlemeye yönelik hukuk aykırılık iddiasına yer verildiği anlaşıldığından, anılan maddenin hangi kısım/kısımlarının iptalinin istenildiği hususunun açıkça gösterilmesi, 
-Yönetmeliğin "Ödeme Sistemi" başlıklı 26. maddesinin tamamının iptali istemine yer verilmiş ise de, anılan maddenin 4 fıkradan oluştuğu, dilekçe içeriğinde maddenin hangi kısım/kısımlarının iptalinin istenildiği açıkça gösterilmemekle birlikte 1. fıkranın özellikle bankaların kapalı olduğu gün ve saatler yönünden uygulanabilir olmadığı, 3. fıkranın ise eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddialarına yer verildiği anlaşıldığından, anılan maddenin hangi kısım/kısımlarının iptalinin istenildiği hususunun açıkça gösterilmesi, 
gerekmektedir.  
Bu durumda, dava dilekçesinin kendi içerisinde tutarlılık göstermediği, dolayısıyla 2577 sayılı Kanun'un 3. maddesine uygun olmadığı sonucuna varılmış olup, Motorlu Kara Taşıtlarının Ticareti Hakkında Yönetmeliğin hangi kısımlarının dava konusu edildiğinin menfaat bağı ve hukuka aykırılık iddiaları ile birlikte açıkça gösterilmesi, istemin dava dilekçesinin konu, içerik ve sonuç kısımlarında uyumlu bir şekilde belirtilmesi suretiyle 2577 sayılı Kanun'un 3. maddesine uygun olarak yenilenen, Danıştay Başkanlığına hitaben yazılmış açık ve anlaşılabilir bir dilekçeyle dava açılması gerekmektedir. 
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1) 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca, bu kararın tebliğinden itibaren 30 (otuz) gün içinde, yukarıda belirtilen hususlar netleştirilmek suretiyle imzalı iki nüsha dilekçe ile dava açmakta serbest olmak üzere DAVA DİLEKÇESİNİN REDDİNE,