muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/87, Karar No: 2005/109, Tarih: 27.09.2005

1951 yılında Maki Tefrik Komisyonunca dava konusu parsellerin bulunduğu alanın maki alanı olarak tefrik edildiği,

302 sayılı parselin de içinde bulunduğu yerlerin 1955 yılında 4753 sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Yasası hükümlerine göre, ihtiyaç sahiplerine borçlandırma yapılarak 25 yıl satılmamak koşuluyla Toprak Tevzii Komisyonlarınca dağıtıldığı,

1969 yılında ...... Köyünde Tapulama çalışmaları yapıldığı, 302 parsel sayılı taşınmazın Toprak Tevzii komisyonunun belirlediği şekilde tescil edilerek tapularının hak sahiplerine verildiği,

1987 yılında 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı Yasa uygulanmak üzere yörede çalışan 40 nolu orman kadastro komisyonunca, sözkonusu parselin de içinde bulunduğu alanlarda, 1945 yılında kesinleşen orman sınırları araziye aplike edilerek, 302 parselin kuzey bölümünün ilk tahditte olduğu gibi orman sınırları içinde bırakıldığı, güney kısmı oluşturan 36.000 m2.lik kısmı ise 2/B sahası olarak ayırdığı, suça konu yerin 2/B sahasında bulunmadığı,

Sonuç olarak, 302 sayılı parselin 1939 ve 1987 yıllarında yapılan orman tahdit çalışmalarına göre orman sınırları içinde kaldığı, 1987 yılında parselin güney bölümünün 2/B sahası olarak ayrıldığı, 1951 yılında yapılan Maki Tefrik Komisyonunca dava konusu parsellerin bulunduğu alanın maki alanı olarak tefrik edildiği ve 4753 sayılı yasaya göre dağıtılan yerlerden bulunduğu, Maki Tefrik Komisyonunca yapılan işlemlerin geçerli olduğu ve bu şekilde oluşan tapuya değer verilmesi gerektiği, sanığın taşınmaza 144/63600 oranında hissedar olduğu belirtilmiştir.

Eyüp Tapu Sicil Müdürlüğünce, 2. Sulh Ceza Mahkemesine gönderilen 18.2.2002 tarihli yazıda ise, 4 pafta 302 parselin beyanlar hanesinde ormanla ilişkisinin olduğunu belirtir herhangi bir şerhe rastlanılmadığı bildirilmiştir.

Ayrıntıları 22.03.1996 gün ve 5-1 sayılı İBK.'da açıklandığı üzere; "... Maki Komisyonlarınca, orman sayılmadığı belirlenerek, hazine adına özel mülk olarak tescil edilen taşınmazlar, 2510 sayılı İskan Kanunu, 4753 sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu, 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı Kanunu, 5658 sayılı Orman Kanununa ek kanun gibi, özel kanunlar uyarınca, hazine tarafından tahsis, temlik, dağıtım ve satış suretiyle kişiler adına tapuya bağlamış ve tapu kayıtları oluşturulmuştur. Hazine tarafından dağıtılan, satışa konu olan temlik ve tahsis edilen bu taşınmazların, ormanla hiçbir ilgisi bulunmamaktadır. Bu nedenlerle, özel kanunlar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları yasal prosedüre uygun ve geçerli kayıtlar olup, orman sınırlandırması kapsamında iken, maki komisyonları tarafından makilik alan olarak belirlenerek, özel kanunlar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerekmektedir.

Yargıtay İBK. Kararları benzer hukuki konularda, Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerini ve mahkemeleri bağlar. Maki Tefrik Komisyonlarınca orman tahdit sınırları içinde kalan taşınmazların makiye tefrik edilmek suretiyle, özel yasalar uyarınca tapuya bağlanması orman tahdit sınırları dışına çıkarılma niteliğinde bulunduğundan, orman dışına çıkarılan bir taşınmazın tekrar orman dışına çıkarılması mümkün olmayacağından bu yerin 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi mümkün olmadığı gibi, anılan İBK. Kararı uyarınca orman dışına çıkarma işleminin kesinleşmesinden sonra, bu yerlerde yapılan ikinci bir orman sınırlandırması da yok hükmündedir.

Bu nedenle, Maki Tefrik Komisyonunca, 1951 yılında dava konusu parsellerin bulunduğu alanın maki alanı olarak tefrik işlemini nazara almayan, 40 nolu Orman Kadastro Komisyonunca, 1945 yılında kesinleşen orman sınırları araziye aplike edilerek, 302 parselin kuzey bölümünün ilk tahditte olduğu gibi orman sınırları içinde bırakılması, güney kısmı oluşturan 36.000 m2.lik kısmının ise 2/B sahası olarak ayrılması işlemi, orman dışına çıkarılan bir taşınmazın tekrar orman dışına çıkarılması veya 2/B kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi mümkün olmayacağından eski tahdit tutanaklarının yerine tatbikinden ibarettir.

Özel Dairece; 1987 yılında 3302 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesini uygulayan 40 nolu Orman Kadastro Komisyonunca yapılan tespit, geçerli bir orman sınırlandırılması kabul edilerek, suça konu ev ve bahçenin kesinleşmiş orman tahdid sınırları içerisinde kaldığı dolayısıyla taşınmazların müsaderesine karar verilmesinin isabetli olduğu, ancak suça konu yerin önceki tapu malikinden satın alınması nedeniyle işgal ve faydalanma kastının bulunmadığı gerekçeleriyle, Yerel Mahkeme hükmü onanmış ise de, suça konu ev ve bahçenin bulunduğu alan hukuken geçerli tapu kapsamında bulunduğundan müsadere kararı verilmesi isabetsizdir.

Bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığı itirazı yerinde olup kabulüyle, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve Yerel Mahkeme kararının bozulmasına, 1412 sayılı CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca hükümdeki "taşınmaz üzerindeki yapıların 6831 s.Y.nın 93/4. maddesi uyarınca müsaderesine" ilişkin bölümünün hükümden çıkarılması suretiyle hükmün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Kurul üyesi, 1987 yılında 40 nolu Orman Kadastro Komisyonunca yapılıp kesinleşen tespite göre, suça konu ev ve bahçenin bulunduğu yerin kesinleşmiş orman tahdidi içerisinde kaldığının tespit edildiği, sanıkta suç işleme kastı bulunmamakta ise de, mahkemenin müsadereye yönelik kararının 6831 sayılı Yasanın 93/4. maddesine uygun bulunduğu görüşüyle itirazın reddi yönünde oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 13.6.2005 gün ve 8952-5981 sayılı ONAMA kararının KALDIRILMASINA,

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 13.6.2005 gün ve 8952-5981 sayılı ONAMA kararının KALDIRILMASINA,

3- Eyüp 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 1.4.2003 gün ve 544-364 sayılı kararının BOZULMASINA,

4-1412 sayılı CYUY'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, "taşınmaz üzerindeki yapıların 6831 s.Y.nın 93/4. maddesi uyarınca müsaderesine" ilişkin bölümün HÜKÜM FIKRASINDAN ÇIKARILMASI suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

5-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 27.09.2005 günü yapılan müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/220, Karar No: 2020/696, Tarih: 05.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/220 E.  ,  2020/696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Bilindiği üzere, Yargıtay'ca bozulan yerel mahkeme kararı ortadan kalkar ve hukuki geçerliliğini yitirir. Bu kapsamda, bozulan karar sonraki kararın eki niteliğinde olmadığından, davalı ... hakkında davanın reddine dair karar verilmesi gerekirken, daha önce bu davalı hakkında verilen red kararına Yargıtayca değinilmediğinden bahisle hakkında hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün (2) nolu bendinin silinerek yerine, “Davalı ... yönünden davanın reddine” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'ten alınmasına, 05.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26621, Karar No: 2013/4239, Tarih: 12.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26621 E.  ,  2013/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Kamulaştırma evrakının davacılar veya murislerine noter kanalıyla tebliğ edilip edilmediğinin davalı idareden sorularak, tebliğ edilmiş ise; tebliğ mazbatasının onaylı örneğinin ilgili Noterlikten veya davalı idareden getirtilmesinden,

2)Kamulaştırma bedelinin davacılara veya murislerine ödenip ödenmediğinin ilgili banka şubesinden sorulmasından,

3)Murisler ...'in ölüm kaydının işlendiği tarihi gösterir aile nüfus kaydının ilgili Nüfus Müdürlüğünden istenilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/554, Karar No: 2019/5235, Tarih: 04.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/554 E.  ,  2019/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın mağdurdan cep telefonunu aldığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, kazanılmış hak kuralı gereği; sanık ...’un yağma suçunu işlediği sırada tek başına olduğu dosya kapmasından anlaşılmakla sanık hakkında TCK'nin 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile uygulama yapılması ile yetinilmesi gerekirken yasal koşulları bulunmadığı halde (c) bendine de yer verilmesi kanuna aykırı ise de, temel cezanın alt sınırdan tayini karşısında bu hususlar sonuç cezaya etkili görülmediğinden, anılan hususlar bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında TCK'nin 149/1-a-c, 150/2, 31/3. maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl 4 ay hapis cezasından aynı kanunun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken; sanığın, 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile mahkumiyeti yerine “2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde hüküm kurularak duraksamaya neden olunması,

2- Sanık hakkında kazanılmış hakkın oluştuğu 23/01/2013 tarihli hükümde “Adli para cezasının birer aylık eşit aralıklı sürelerle 20 eşit taksitte ödenmek üzere TCK’nin 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmesine” karar verildiği anlaşılmasına karşın; bozma sonrası verilen hükümde bu hususa değinilmeyerek sanık hakkında kazanılmış hak kuralına aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında kazanılmış hakkın oluştuğu 23/01/2013 tarihli hükümde “Adli para cezasının birer aylık eşit aralıklı sürelerle 20 eşit taksitte ödenmek üzere TCK’nin 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmesine” karar verildiği anlaşılmasına karşın; bozma sonrası verilen hükümde bu hususa değinilmeyerek sanık hakkında kazanılmış hak kuralına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının 4. maddesindeki “2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinden sonraki bölümün tamamen çıkarılarak, sonuç ceza kısmına “Suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı da korunarak neticeten 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının 20 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geriye kalan bölümün tamamının tahsil edileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına” cümlesi eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16811, Karar No: 2015/1265, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16811 E.  ,  2015/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/5852, Karar No: 2011/10306, Tarih: 18.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5852 E.  ,  2011/10306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ... 'a mahkemenin gerekçeli kararının ve temyiz dilekçesinin tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgenin dosyanın içinde olmadığı görülmüştür. Adı geçene mahkeme kararı tebliğ edilmiş ise buna ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulmasından, tebliğ edilmemiş ise Tebligat Yasası ve Tüzüğü hükümlerine göre yöntemince tebligat yapılarak, tebligat parçasının dosyaya konulmasından ve yasal temyiz süresinin beklenmesinden,

2-İlçe genelinde 2005 yılı itibarıyla kuru ve sulu arazilerde ayrı ayrı ekilmesi mutad ürünlerin ve münavebe planlarının neler olduğu ve bu ürünlerle bilirkişi raporlarında münavebeye alınan buğday, fiğ, mısır, haşhaş, tritikale ürünlerinin dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden ve yeterliliğinin hakimlikçe denetlenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/492, Karar No: 2018/13320, Tarih: 28.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/492 E.  ,  2018/13320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ile davalılardan ... vekillerince vekilince temyiz edilmiştir.Davacı idare ile davalılardan ... vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13776, Karar No: 2020/106, Tarih: 14.01.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/13776 E.  ,  2020/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanıklar ... ve ... haklarındaki davanın şikayetten sonra borcun ödenmesi sebebiyle düşürülmesine ve yargılama giderlerinin müşteki üzerine bırakılmasına dair ... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 06/05/2019 tarihli ve 2019/111 esas, 2019/432 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 3. İcra Ceza Mahkemesinin 13/05/2019 tarihli ve 2019/56 değişik iş sayılı kararı aleyhine, ... Bakanlığı'nın 25/11/2019 gün ve 94660652-105-26-11342-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2019 gün ve KYB. 2019-117984 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede,

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan yapılan yargılama sonucunda şikâyet konusu taahhüt borcunun ödendiğinden bahisle sanıklar hakkındaki davanın düşürülmesine ve yargılama giderlerinin müşteki üzerinde bırakılmasına karar verildiği anlaşılan somut olayda, yargılama giderlerinin, zamanında ödeme yapmamaları nedeniyle davanın açılmasına sebebiyet veren sanıklar üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde müşteki üzerinde bırakılmasına karar verildiği gözetilmeden, itirazın bu yönüyle kabulü yerine reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmuş ise de;

Dosya incelendiğinde, şikayetçi vekilinin dilekçesinde; "yargılama giderlerinin şikayetçi üzerinde bırakılmasına karar verilmesi" gerekçesine dayandığı, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin bu talebe yönelik olduğu değerlendirilerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) yargılama giderlerinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 14/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15909, Karar No: 2015/19134, Tarih: 01.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/15909 E.  ,  2015/19134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ikramiye, temettü, prim, gece vardiyası, kasa tazminatı, yıpranma tazminatı, ücret farkı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin hukuki yarar yokluğu sebebi ile reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 100,00 'er TL fark ücret, ikramiye, temettü alacağı, prim alacağı, gece vardiyası, kasa tazminatı, yıpranma primi, manevi tazminat, fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiş ve yargılama aşamasında davayı belirsiz alacak davası olarak açtıklarını beyan etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, manevi tazminat talebi dosyadan tefrik edilmiş, davacı talep konusu alacakları belirleyebilecek durumda olduğundan davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davanın niteliği ve belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.