muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7568, Karar No: 2015/21785, Tarih: 16.06.2015

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalının iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı tarafca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalı işyerinde 02.03.2000-29.04.2011 tarihleri arasında çalıştığı sabittir. Davacı iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürmüştür. Davalı işveren ise davacının istifa ederek işten ayrıldığını savunmuştur. Davacı bu istifa dilekçesinin irade fesadı ile alındığını ileri sürmüş ise de bunu kanıtlayamamıştır. Davacı 07.03.2011 tarihli istifa dilekçesinde yaşadığı sağlık sorunları nedeniyle işyerinde yapmak zorunda kaldığı ağır işleri yapamadığını belirterek iş sözleşmesini sağlık nedeniyle ihbar öneli vererek sona erdirmiştir. Dosya içindeki sağlık raporlarına göre işyerinde koli taşıma gibi getir götür işlerini yaptığı tanık beyanları ile anlaşılan davacının menüsküs ve bel fıtığı rahatsızlığının bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacının 1956 doğumlu olması da nazara alındığında yaşadığı sağlık sorunları ile yaptığı iş nazara alındığında davacının iş sözleşmesini sağlık sebepleriyle İş Kanunun 24/I maddesi uyarınca haklı nedenle feshettiği sabittir. İş sözleşmesini haklı nedenle de olsa fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamaz. Mahkemece davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

3-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Hem mülga 818 sayılı Borçlar Kanunun 126/3, hem de 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Borçlar Kanunun 147/1 maddesine göre işçi ücretlerine ilişkin davalar 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Fazla çalışma alacağı bu tür alacaklardandır. Hüküm altına alınan fazla mesai karşılığı ücret alacağı kısmi olarak istenen miktar dışlandığında kalan kısmı ıslah tarihine göre geriye beş yıllık süre dikkate alındığında beş yılın dışında kalan kısmın zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı itirazının dikkate alınmadan ve ek rapor alınmadan ıslah ile artırılan miktarında hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19551, Karar No: 2015/20857, Tarih: 20.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/19551 E.  ,  2015/20857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/38915

MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2012/937 (E) ve 2012/1482 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük idaresinin Temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Sanıktan ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- O yer Cumhuriyet savcısının sanık M. S. Y. hakkında verilen Beraat kararına ve Sanık M.. P..'ın mahkumiyetine dair kararın temyizine göre yapılan incelemede;

Sanık M.. Y..'ın kullandığı kayden kendisine ait olan kapalı kasa kamyon içinde diğer sanık M.. P.. ile birlikte giderken araçta yapılan aramada kapalı kasanın ön kısmında yapılan zula içerisinde toplam 22.700 paket sigara ele geçtiği, sanık M. S.'in aracı diğer sanık M.'e sattığını diğer sanık M.'in de aracı satın aldığını hazırlıkta beyan ettikleri ancak; bu hususta kovuşturma aşamasında beyanlarının bulunmadığı ve hazırlık beyanları dikkate alınarak aracın suç tarihinden geriye doğru son 6 ay içinde kimin tarafından kullanıldığının zabıta marifeti ile araştırılması, aracın M.. P..'a satılıp satılmadığının, hatta kimin zilyetliğinde olduğunun belirlenmesi ile aracın üzerinde keşif yapılarak zulanın denetime imkan verecek şekilde tespit edilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirmesi gerekirken eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Uygulamaya göre;

Ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin müdahilliğine karar verilerek lehine vekalet ücreti takdir edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık M.. P.. ve O yer cumhuriyet savcsının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2015 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/16380, Karar No: 2014/6090, Tarih: 01.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16380 E.  ,  2014/6090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir.Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır.

Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; geceleyin saat 04:40 sıralarında yanında kız kardeşi bulunan sanığı durduran polis memurlarının şüphe üzerine kimlik istedikleri ancak kimliğinin bulunmaması nedeni ile polis memurlarıyla tartışmaya giren sanığın her iki polis memuruna sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, polis memurları tarafından göz altına alınmak üzere ekip arabasına bildirilmek isterken de zarar vermek kastı ile ekip otosunun çamurluğuna tekme ile vurarak kaportasının çökmesine neden olduğu anlaşılmakla, kamu malına zarar verme ve hakaret suçlarının oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın hakaret eylemini alenen gerçekleştirdiği ve cezasından 5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5393, Karar No: 2013/27664, Tarih: 26.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/5393 E.  ,  2013/27664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/81328

MAHKEMESİ : Antalya 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2012

NUMARASI : 2011/131 (E) ve 2012/40 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın işyerinden çaldığı malzemeleri 150 metre taşıdıktan sonra taşıyamayacağını anlayıp yere attığını bildirdiği, müştekinin de işyerinden 100 metre ilerde arka sokakta eşyalarını bulduğunu beyan etmesi birlikte değerlendirildiğinde kesintisiz bir takibin olmaması nedeniyle sanığın suça konu eşyaları müştekinin fiili hakimiyet sahasından çıkararak kendi hakimiyet alanına geçirdiği, bu nedenle suçun tamamlanmış olmasına karşın sanık hakkında teşebbüs hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9793, Karar No: 2010/1278, Tarih: 04.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9793 E.  ,  2010/1278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/04/2008 tarih ve 2006/357-2008/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Almanya'da mukim Viba Sweet Gmbh firmasına teslim edilmek üzere davalı firmanın tırına 23.09.2005 tarihinde yüklediği 20.000 kg iç fındık emtiasının 30.09.2005 tarihinde 2.000 kilogramının ıslanarak hasarlanması nedeniyle eksik teslim edildiğini, davalının CMR 17/1. maddesi uyarınca sorumluluğunun bulunduğunu, ayrıca alıcı firmanın bu olay nedeniyle iç fındık fiyatında tenzilat yaparak eksik ödeme yaptığını, geri çevrilen hasarlı iç fındık emtiası nedeniyle antrepo ücreti ödendiğini, yine hasarlı emtianın nakli nedeniyle navlun ücreti ödeme durumunda kaldığını, toplam 23.000,00 EURO'nun tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, CMR'nin 30/1. maddesi uyarınca, alıcı, taşımacı ile beraber durumlarını kontrol etmeden, veya zarar ve hasarın açıkça görüldüğü hallerde teslim anında, açıkça görülmediği hallerde ise teslimden 7 gün içinde durumu taşıyıcıya bildirmeden malı teslim alırsa, bu husus aksi sabit oluncaya kadar alıcının yükü sevk mektubunda belirtildiği şekilde aldığına kanıt oluşturacağı, alıcı firmanın malı teslim aldığı 30.09.2005 tarihinde tır şöforünün imzasını taşıyan tutanak düzenlemediği, ihtirazi kayıt ileri sürülmediği gibi, anılan konvansiyon maddesinde belirtilen sürede ihbarda bulunulmadığı, bu nedenle de ispat yükünün yer değiştirerek davacıya geçtiği, alıcının konuya ilişkin olarak 17.10.2005 tarihinde tek yanlı belge düzenleyerek taşımaya konu iç fındığın bir kısmının hasarlandığını belirttiği, 13.01.2006 tarihli raporla iç fındık emtiasının su nedeniyle hasarlandığı yönünde tespit yapıldığı, bu belgelerin davalının sorumlu tutulması için yeterli olmayacağı, zira, hasarın taşıma sırasında meydana geldiğinin duraksamaya meydan vermeyecek şekilde ispat edilmediği, salt alıcı firmanın davacıya gönderdiği yazı esas alınarak davalı taşıyıcının sorumluluğuna karar verilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dava, CMR taşıma sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dava, CMR taşıma sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Emtianın Trabzon'dan Almanya’ya taşındığı sabit olduğuna göre, uyuşmazlığın CMR (Karayolu ile Milletlerarası Mal Nakliyatı Mukavelesi ile ilgili Anlaşma) hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği sabittir. Anılan Konvansiyon’un 30/1. maddesinde, alıcının, taşıyıcı ile beraber durumlarını kontrol etmeden, veya zarar ziyan ve hasarın açıkça görüldüğü hallerde teslim anında veya açıkça görülmediği hallerde tesliminden yedi gün içinde durumu kendisine bildirmeden malları tesellüm ederse bu hususun, onun malları sevk mektubunda tarif edildiği şekilde aldığına delil teşkil edeceği hüküm altına alınmıştır. Bu şekildeki düzenleme ile, gönderilen, şayet yükü çekincesiz olarak teslim almış ise, yükün sevk belgesinde belirtildiği gibi alındığına dair karine teşkil edecektir.

Davalı tarafın sunduğu 29.03.2007 tarihli dilekçeyle kabulünde olduğu üzere, taşınmak üzere teslim edilen iç fındık emtiasının 2.000 kilogramlık kısmı alıcı firma tarafından teslim alınmamıştır. Emtianın bir kısmı teslim alınmadığına göre, CMR'nin 30/1. maddesinde belirlenen sürelerin bu davada uygulanma kabiliyeti yoktur.

Bu durumda, mahkemece, emtianın bir kısmının alıcı firma tarafından teslim alınmayarak geri çevrildiği hususunun nazara alınması, bu kabul çerçevesinde taraf delillerine göre inceleme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18046, Karar No: 2025/5480, Tarih: 05.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/18046 E.  ,  2025/5480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/223 E., 2015/201 K.

SUÇLAR : Özel belgede sahtecilik, serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 158/1-i bendinde, dolandırıcılık suçunun serbest meslek sahibi kişiler tarafından mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi hâlinin nitelikli hâl olarak kabul edildiği, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 65/2 maddesinde serbest meslek faaliyetinin tanımına yer verilerek; “Serbest meslek faaliyeti sermayeden ziyade şahsi mesaiye ilmi veya meslek bilgiye veya ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan işlerin işverene tabi olmaksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hesabına yapılmasıdır.” şeklinde düzenlendiği, aynı Kanun'un 66. maddesi ise “Serbest meslek faaliyetini mutat meslek halinde ifa edenler serbest meslek erbabıdır.” hükmünün bulunduğu, yasada kendi nam ve hesabına mesleğin gerektirdiği etik kurallara uygun olarak çalışması gereken kişilerin toplumda kendilerine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlemeleri hâli nitelikli dolandırıcılık olarak düzenlenmiş ise de bu bendin uygulanabilmesi için failin serbest meslek mensubu olması ve dolandırıcılık suçunu da mesleği gereği kendisine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle işlemesi gerekte olup bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık ...’nın 1990-2008 yılları arasında Seyhan Sigorta Aracılık Hizmetleri isimli şirketi olup çeşitli sigorta şirketlerinin acenteliğini yaptığı ancak bu faliyetinin sona ermesine ve Euro Sigorta şirketinin acentesi olmamasına rağmen acente gibi hareket ederek katılan adına sahte sigorta poliçesi düzenleyip tahsilat yapmak suretiyle atılı suçu işlediği iddia edilen olayda sanığın görevinin serbest meslek olarak nitelendirilemeyeceği, ayrıca yetkili acente olmaması nedeniyle tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında işlenen dolandırıcılık suçunun da oluşmayacağı, bu hâliyle sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesinde öngörülen basit dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarını taşıdığı anlaşılmakla,

Değişen suç vasfı itibarıyla sanığın üzerine atılı "dolandırıcılık" ve "özel belgede sahtecilik" suçları için 5237 sayılı TCK’nın 157/1 ve 207 maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı TCK’nın 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 28.11.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle, katılan vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı CMUK’un 321/1 maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19094, Karar No: 2016/22589, Tarih: 20.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/19094 E.  ,  2016/22589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin davalı ...asın Ve Basım Sanayi Ticaret A.Ş. tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Gerekçe:

Ülkemizde T.C. Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde yapılan ve bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen;

“ MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile ... Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile ... Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.