muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4753, Karar No: 2016/7405, Tarih: 22.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4753 E.  ,  2016/7405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkin davada Haymana Asliye Hukuk ve Polatlı 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir.

Polatlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, ölüme bağlı tasarrufların iptali ve tenkisine ilişkin davalarda ölen kimsenin son yeleşim yeri mahkemesinin kesin yetkili olduğu, davaya dayanak ... Noterliğinin 31/10/20085 tarih ve 11952 yevmiye nolu düzenleme şeklindeki vasiyetnamesinde ve ... ... Şubesinin 15/01/2014 tarih ve 1758256 sayılı yazıları ekindeki hesap ekstresinde murisin ölmeden önceki son adresinin ".../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Haymana Asliye Hukuk Mahkemesince ise murisin nüfus kaydından, son yerleşim yerinin "..." olduğu anlaşıldığından, yetkili Mahkemenin Polatlı Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 596. maddesine göre, "Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi tarafından açılır ve ilgililere okunur." Aynı Kanunun 19/1. maddesine göre de, “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

1086 sayılı HUMK'nın 11. maddesinde, terekenin taksimi, katisine kadar, tereke aleyhine ikame olunan davaların, müteveffanın ikametgâhı mahkemesinde görüleceği belirtilmiş, 6100 sayılı HMK'nın 11. maddesinde ise terekenin kesin paylaşımına kadar mirasçılara karşı açılacak tüm davalarda ölen kimsenin son yerleşim yeri mahkemesinin kesin yetkili olduğu hüküm altına alınmıştır. Miras hukukuna ilişkin bu düzenlemeler, taşınmazların aynına ilişkin davaların taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görüleceğine ilişkin kesin yetki kuralının bir istisnası mahiyetindedir.

Somut olayda; uyuşmazlık, düzenleme şeklindeki vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir. HMK'nın 11. maddesinde mirastan doğan davalarda yetki; ölen kişinin son yerleşim yeri mahkemesi kesin yetkili mahkeme olarak düzenlenmiştir. 31/10/2008 tarihli vasiyetname içeriğinden muris ...'ün son yerleşim yerinin ".../..." olduğu belirtilmişse de, adrese dayalı nüfus kayıt bilgilerine göre müteveffanın ".../..." adresinde ikamet ettiği, murisin vaisyetnamesinin Polatlı Sulh Hukuk Mahkemesince 21/10/2010 tarih ve .../... E. - .../... K. sayılı kararıyla açıldığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın Polatlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Polatlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37228, Karar No: 2021/909, Tarih: 08.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/37228 E.  ,  2021/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, siyasi kariyeri olduğu ve kamu görevlileri ile ilişkisi bulunduğunu belirtip müşteki ...'ten kızını işe aldırma vaadiyle 4 bin TL alarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, müşteki beyanı ile tüm dosya kapsamından; sanığın TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda müştekiye karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1.maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12131, Karar No: 2017/6469, Tarih: 18.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12131 E.  ,  2017/6469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15523, Karar No: 2015/1730, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/15523 E.  ,  2015/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/14773, Karar No: 2012/475, Tarih: 20.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14773 E.  ,  2012/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

2- Değirmen Gıda Sanayi ve Ticaret Pazarlama Ltd. Şti.

Donkişot Börek Mantı Gıda Turizm İnş.Taah.San. ve Tic.Ltd.Şti. (Yeni Unvanı)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/12/2008 gün ve 2006/75-2008/320 sayılı kararı bozan Daire’nin 07/06/2011 gün ve 2009/7693-2011/6872 sayılı kararı aleyhinde davacılardan Değirmen Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili,müvekkilinin "DEĞİRMEN Unlu Gıda Maddeleri" ibareli markası ile "DEĞİRMEN" ibareli markasını 1998-1999 yılarında tescil ettirdiğini, bu markayı pastacılık ve pastanecilik hizmetlerinde kalite sembolü haline getirdiklerini, müvekkili şirketin tanınmışlığından yararlanmak isteyen davalının bu markaları taklit ederek "BEYAZ DEĞİRMEN" ibaresiyle pastacılık ve unlu mamüller satışı yaptığını, bu marka altında pastacılık hizmetleri verdiğini, davalıya ait işyerinden alışveriş yapılarak kartvizit ve fiş alındığını, davalı hakkında hazırlık soruşturması başlatıldığını, davalının "BEYAZ DEĞİRMEN" ve "SU DEĞİRMENİ" biçimindeki marka tescil başvurusunun TPE tarafından reddedildiğini, davalıya 08.07.2003 tarihli ihtarname gönderildiğini, bunun üzerine davalının bu kez "BEYAZ DEĞİRMEN" markasını kullanmaya başladığını, böylece müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet gerçekleştirildiğini ileri sürerek, 10.000 YTL manevi, şimdilik 1,000 YTL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont

faizi ile birlikte 556 sayılı KHK'nin 62, 64, ve 66. maddeleri hükmünce tahsilini, davalının marka hakkına tecavüz fiillerinin durdurulmasını ve önlenmesini, davalı şirket unvanındaki değirmen ibaresinin terkinini, işletme üzerinde asılı olan tabelanın ve markanın kullanıldığı diğer eşya üzerindeki marka kullanımının önlenmesini, el konulan ürünlerin imhasını ve kararın ilanını talep ve dava etmiş, 20.3.2007 tarihli ıslah dilekçesiyle de maddi tazminat istemini 223,680,00 YTL'na yükselterek bu miktarın ticari reeeskont faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirketin markasına tecavüz etmediğini, davacı tarafın tescilinin 29, 30, 31 ve 32. sınıflarda olduğunu, müvekkilinin tescilinin ise 35 ve 42. sınıflarda olduğunu, müvekkiline ait "BEYAZ DEĞİRMEN+ŞEKİL" ibareli marka tescilinin bulunduğunu, müvekkili hizmetlerinin sadece pastacılık ve pastanecilik olduğunu, müvekkilinin açık büfe kahvaltı hizmeti vb. faaliyetleri sonucunda Antalya' da tanındığını savunarak, davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddini istemiştir.

.../...

2011/14773 Sf-2-

2012/475

.../...

2011/14773 Sf-2-

2012/475

Mahkemece, davalının markanın hükümsüzlüğü istenmeden haksız rekabet iddiasının dinlenemeyeceği yönündeki savunmasına, markasının davalıya sağladığı koruma kapsamı içerisinde lokantacılık ve pastanecilik hizmetlerinin bulunmadığı gözetilerek itibar edilmediği, gerek tespit tarihinde gerekse davanın açıldığı tarihte "Değirmen+şekil" ibareli marka üzerinde hak sahibinin davacı Değirmen Gıda San. ve Tic. Paz. Şti.olduğu, bu davacının adı geçen marka tesciline dayanarak talepte bulunabileceği, davalı şirketin 19.03.2002 tarihinden itibaren "BEYAZ DEĞİRMEN+ŞEKİL'' ibaresini börek ve mantı hizmetlerini de kapsayacak şekilde yiyecek içecek hizmetleri, lokantacılık hizmetleri, börek salonu hizmetleri alanında kullandığının sabit olduğu, böylelikle davalının eyleminin davacının markasına tecavüz oluşturduğu, sözleşmede yer alan 40.000 USD'nin ödenmesi gereken lisans bedeli olduğu sonucuna varıldığı, davalının bu markayı 2 ayrı işyerinde kullandığından lisans bedelinin 2 ile çarpılması sonucunda ödenmesi gereken lisans bedelinin 80,000 USD olduğunun kabul edildiği, davalının ticaret unvanında yer alan Değirmen ibaresi nedeniyle resmi işlemlerde, ticari alandaki özel işlemlerde her iki tarafın ticaret unvanlarının birbiriyle karıştırılabileceği, davalının ticaret ünvanında yer alan bu ibarenin, davacının ticaret ünvanındaki değirmen ibaresi ile aynı olmasının TTK'nun 54. maddesi gereğince davacın tescilli unvanına tecavüz oluşturduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davacılardan Değirmen Unlu Mamulleri Gıda ve İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. tarafından açılan davanın reddine, diğer davacı Değirmen Gıda Sanayi Ticaret Pazarlama Ltd. Şti. tarafından açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, davacılardan Değirmen Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ile davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/7693-2011/6812 sayılı ilamında yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davacılardan Değirmen Gıda San.ve Tic. Ltd. Şti. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılardan Değirmen Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılardan Değirmen Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 20/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

43,90 KDH

38,20 KDPH

05,70 KDBH

203,00 Ceza

23/01/2012 - S.C
Yargıtay — Esas No: 2018/4290, Karar No: 2019/10548, Tarih: 26.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/4290 E.  ,  2019/10548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin paydaşı olduğu dava konusu taşınmazların davalılar tarafından vekil edenlerinin rızası dışında haksız şekilde tasarruf edildiğini belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile son beş yıla yönelik 5.000 TL ecrimisil bedelinin geçmiş dönemlerden itibaren ticari faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş ve ıslah dilekçesiyle de ecrimisil talep miktarını 42.450,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı ... vekili, davalı olarak iki davalı gösterildiğini, hangi davalının hangi taşınmazı kullandığının ifade edilmediğini ve gayrimenkullerden gelir elde edilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, “5.000,00 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, 37.450,00 TL ecrimisilin ıslah tarihi olan 12.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsil edilerek davacılar Şükran ve Nurhan mirasçılarına hisseleri oranında verilmesine” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 242 ada 4 parsel (522,28 m2-arsa), 242 ada 456 parsel ( 425,69 m2-kargir dükkan üç kıta dükkan ve kargir otel ve arsası) ve 237 ada 8 parsel (140 m2-kargir ev) sayılı taşınmazların taraflar adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

1. Davalı ...’in temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Davacılar vekili 07.02.2013 tarihli duruşmada “.... biz davalılardan İlhan Aker aleyhine açtığımız davadan feragat ediyoruz, feragat yetkim yok ise davayı takipsiz bırakıyoruz zira fiilen kullanan bu kişi değildir,....” şeklinde beyanda bulunmuş olup mahkemece 2 nolu ara kararda “Davacı taraf davalı ... hakkındaki davasından feragat etmiş ise de, davacılardan Nurhan'ın vekaletinde feragat yetkisi bulunmadığından davacı ... tarafından davalı ... aleyhine açılmış dava taraflarça takip edilmediğinden yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına, davacı ... yönünden feragat hususunun esas hükümde dikkate alınmasına,” karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nin 307. maddesinde feragatin, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olduğu belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nin 307. maddesinde feragatin, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olduğu belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nin “Feragat ve kabulün şekli” başlıklı 309. maddesi hükmüne göre de feragat ve kabul, dilekçeyle veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılır. Feragat ve kabulün hüküm ifade etmesi, karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine bağlı değildir. Kısmen feragat veya kabulde, feragat edilen veya kabul edilen kısmın, dilekçede yahut tutanakta açıkça gösterilmesi gerekir. Feragat ve kabul, kayıtsız ve şartsız olmalıdır.

Yukarıda belirtildiği üzere feragatin kati bir hükmün hukuki neticelerini hasıl edeceği hükme bağlanmıştır. Yine belirtmek gerekir ki feragatin geçerliliği karşı tarafın muvafakatine bağlı değildir. Etkisini onu yapanın tek yönlü irade beyanı ile doğurur. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da bu doğrultudadır. (11.04.1940 tarihli ve 70 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.05.1992 tarihli ve 1992/2-250/364 sayılı kararı)

Yine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/1. maddesinde düzenlendiği üzere oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbirisi gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Anılan Yasanın 150/4. maddesi gereğince işlemden kaldırılmış olan dosya, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurması üzerine yenilenebilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak 3 ay içinde yenilenmeyen davalar HMK'nin 150/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

Bu durumda mahkemece; davacılar vekilinin beyanı ve kurulan ara karar doğrultusunda, davacı ...’ın davalı İhan Deniz’e karşı açmış olduğu ecrimil davasının vaki feragat nedeniyle reddine, diğer davacı ...’in ( aynı davalıya yönelik 07.02.2013 tarihli duruşmada işlemden kaldırılmasına karar verilenen) ecrimisil istemi hakkında da HMK'nin 150/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalı ...’in diğer davalı ... Baker ile birlikte müteselsilen sorumlu tutularak aleyhe hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

2. Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

b. Davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarına gelince ;

2. Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

b. Davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarına gelince ;

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Ayrıca, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Bu nedenle, eğer arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olaya gelince; dava konusu her bir taşınmaz yönünden ayrı ayrı intifadan men koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin yönteminde araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda denetime elverişli emsal kira bedelleri karşılaştırılmadığı gibi, taşınmazların dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası tespit edilerek sonraki dönemler için ÜFE artış oranı uygulanması yerine davanın açıldığı 2012 yılı için belirlenen ecrimisil bedeli geriye doğru hareket edilerek hesaplama yapılmıştır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, iddia ve savunma doğrultusunda taraf delilleri toplandıktan sonra (gerekli görüldüğü takdirde mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle) yukarıda yazılı ilkeler dikkate alınarak dava konusu taşınmazların her biri yönünden ayrı ayrı intifadan men koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin duraksamaya yer bırakılmayacak şekilde tespit edilmesi, (bu şekilde her bir taşınmazın kim ve/veya kimlerin tasarrufunda olduğunun anlaşılması,) intifadan men koşulunun gerçekleştiğinin belirlenmesi halinde de (taraflara emsal kira sözleşmesi sunmaları için de süre ve imkan tanınmak suretiyle), gayrimenkul değerlendirme uzmanı, fen bilirkişisi ve inşaat mühendisinden oluşan üç kişilik uzman bilirkişi heyetinden yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular doğrultusunda, (taşınmazların büyüklüğü, niteliği, yöredeki rayiç ve çevre özellikleri de nazara alınarak) bilimsel verilere uygun, denetime elverişli şekilde ecrimisil hesabı konusunda rapor alınması, ondan sonra varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı ...'in, (2. b.) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının 2. nolu bendin (a.) fıkrasında yazılı nedenlerle REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 26.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.