muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/2313, Karar No: 2024/1752, Tarih: 23.09.2024

3) Dava Konusu Kararın Temel Hak ve Özgürlükler Bağlamında Değerlendirilmesi
Dava konusu kararla ortaya çıkan özel hayata saygı hakkına yönelik müdahalenin ihlal oluşturup oluşturmadığı hususunun, AİHS ve Anayasa bağlamında, kanunilik, meşru amaç ve demokratik bir toplumda gerekli olma ile ölçülülük ilkeleri doğrultusunda irdelenmesi gerekmektedir.
Dava konusu karar, davalı idare tarafından, 667 sayılı KHK’nın 3. maddesi uyarınca tesis edilmiştir. Anılan KHK, 6749 sayılı Kanun'la TBMM tarafından değiştirilerek kabul edilmiş ve 29/10/2016 tarih ve 29872 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Sonuç olarak davacı hakkında dava konusu kararın tesis edildiği tarih itibarıyla bu karara dayanak KHK'nın yürürlükte olduğu ve öngörülen anayasal usul dâhilinde daha sonra kanunlaştığı görülmektedir. Bu nedenle özel hayata saygı hakkına müdahale niteliği taşıyan dava konusu karar, öngörülebilir ve belirli bir kanun hükmü uyarınca tesis edilmiş olup müdahale kanunilik şartını taşımaktadır.
Dava konusu karar, FETÖ ile üyelik, mensubiyet, iltisak veya irtibatı bulunan ilgililer hakkında ülkenin içinde bulunduğu tehdit ve kamu düzeninin bozulması ihtimali doğduğundan ivedi şekilde karar alma zorunluluğu nedeniyle ve millî güvenliğin, kamu düzeninin ve başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması amacıyla tesis edilmiştir. Bu nedenle FETÖ ile iltisak ve irtibatı olan ve dava konusu kararın tesis edildiği tarih itibarıyla kamu gücünün güçlü bir tezahürü niteliğinde yargı yetkisi kullanan davacının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına karar verilmesi suretiyle özel hayata saygı hakkına yapılan müdahale meşru bir amaca dayanmaktadır.
Dava konusu karar ile davacının özel hayata saygı hakkına yapılan müdahale, zorlayıcı bir toplumsal gereksinim olarak ortaya çıkmıştır. Nitekim 15 Temmuz 2016 gecesi yaşanan darbe teşebbüsü nedeniyle "ulusun varlığını tehdit eden genel bir tehlike"nin bulunduğu açıktır (Alparslan Altan/Türkiye, B. No: 12778/17, 16/04/2019, §§ 71-75). Bu tehlike, ulusun ve Devlet teşkilatının varlığı için tehdit teşkil eden, kamu düzenini etkileyen, olağandışı bir kriz niteliğindedir. Bununla birlikte darbe teşebbüsünün faili olan FETÖ'nün, yukarıda belirtildiği üzere atipik ve kendine özgü niteliği göz önüne alındığında, bu tehlikeye karşı alınan ve davacının yargı yetkisini kullanmasına son veren dava konusu tedbirin de yaşanan özellikli durumun ortaya çıkardığı zorunluluktan ve bu durumun faili olan örgütün Devleti ele geçirmeyi amaç edinen niteliğinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle anılan olağanüstü koşullar altında ve olağan demokratik düzene geri dönebilmek amacıyla söz konusu terör örgütü ile iltisak ve irtibatı bulunan davacının yargı yetkisini kullanmasına son veren tedbirin demokratik bir toplumda gereklilik arz ettiği açıktır.

Bu itibarla, demokratik kurumlara ve demokratik toplum düzeninin bizatihi kendisine karşı yapılan darbe teşebbüsü sonrasında, bahse konu teşebbüsün faili olan FETÖ ile iltisak ve irtibatı olduğu gerekçesiyle hakkında tesis edilen dava konusu karar ile yargı mensubu olarak görev yapması nedeniyle üstün kamu gücü ayrıcalığına sahip olan davacının, meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına karar verilmesi suretiyle özel hayatına saygı hakkına yapılan müdahalenin, AİHS ve Anayasa anlamında durumun gerektirdiği ölçüde bir tedbir olduğu anlaşılmıştır.
4) Sonuç olarak
	Dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile yukarıda yer verilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının, FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu ve bu nedenle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği anlaşıldığından dava konusu kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.
Dava konusu kararda hukuka aykırılık görülmediğinden, davacının bu karar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesine yönelik isteminin de reddi gerekmektedir.
Bu itibarla, davanın reddi yolundaki Daire kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1.	Davacının temyiz isteminin reddine,
2.	Davanın reddine ilişkin Danıştay Beşinci Dairesinin temyize konu 23/12/2021 tarih ve E:2017/7763, K:2021/4735 sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA,
3. Kesin olarak, 23/09/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.  
 
KARŞI OY 
X- Dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde; temyizen bakılmakta olan dosyada, davalı idarece, davacının terör örgütlerine veya Millî Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplarla iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğuna ilişkin yeterli delil sunulmadığı, sunulan delillerin ise davacının iltisakı veya irtibatını ortaya koyacak yeterlilikte ve nitelikte olmadığı, bu nedenle, davacının FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu gerekçesiyle tesis edilen dava konusu kararda uyarlık görülmemiş olup, aksi değerlendirmeyle verilen Daire kararında hukuki isabet bulunmadığından, davacının temyiz isteminin kabulüyle, Daire kararının bozulması gerektiği oyuyla karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/827, Karar No: 2024/1763, Tarih: 23.09.2024

"İçtihat Metni"
	T.C.
	D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2024/827
Karar	No : 2024/1763
TEMYİZ EDEN (DAVACI)            : ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Bakanlığı
VEKİLLERİ	: Hukuk Müşaviri ...
	  Hukuk Müşaviri ...
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Onuncu Dairesinin 21/11/2023 tarih ve E:2022/8231, K:2023/7141 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: 27/03/2002 tarih ve 24708 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin, 06/10/2022 tarih ve 31975 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesi ile değiştirilen ek 5. maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi ile anılan değişikliğin 5. ve 6. maddelerinin iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 21/11/2023 tarih ve E:2022/8231, K:2023/7141 sayılı kararıyla;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2.,14. ve 15. maddelerine atıfta bulunularak;
Dava ve savunma dilekçeleri ile Dairelerinin 06/07/2023 tarihli ara kararına verilen cevapların incelenmesinden, davacı tarafından hâlihazırda kamuda mesleğinin icra edilmekte olduğu, ileride özel muayenehane açması halinde dava konusu düzenlemenin mesleğini ifa etmesini imkânsız hale getireceği, dava konusu düzenleme nedeniyle menfaatinin dolaylı olarak etkilendiği iddiasıyla bakılmakta olan davanın açıldığının anlaşıldığı,
Bu durumda, muayenehanesi bulunan hekimlerin, muayenehanelerine müracaat eden hastalarının teşhis ve tedavisini özel hastanelerde yapma koşullarını içeren dava konusu düzenlemenin kişisel menfaatini doğrudan etkilemesinin söz konusu olmadığı, davacının dava konusu düzenlemelerin iptalini istemekte güncel bir menfaatinin bulunmadığı

Bu durumda, muayenehanesi bulunan hekimlerin, muayenehanelerine müracaat eden hastalarının teşhis ve tedavisini özel hastanelerde yapma koşullarını içeren dava konusu düzenlemenin kişisel menfaatini doğrudan etkilemesinin söz konusu olmadığı, davacının dava konusu düzenlemelerin iptalini istemekte güncel bir menfaatinin bulunmadığı
Öte yandan, davacı tarafından kamudan emekli olduğunda ya da mesai saatleri dışında çalışmak üzere adına muayenehane çalışma ruhsatı düzenlenmesi ve özel hukuk tüzel kişilerine veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına ait herhangi bir iş yerinde veya vakıf yükseköğretim kurumlarında çalışmak üzere kendisine çalışma belgesi verilmesi isteminin reddine ilişkin Ankara Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda muayenehane işletebileceği, bu durumda dava konusu düzenlemenin menfaatini etkileyeceği iddia edilmekte ise de, anılan davada, Dairelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile dava konusu işlemin iptaline ilişkin ... İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile İdare Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının kesin olarak onanmasına karar verildiğinden ve emeklilik sonrası muayenehane açabilecek olması da güncel bir menfaat ilgisi olarak kabul edilemeyeceğinden davacının bu yöndeki iddialarına itibar edilmediği gerekçesiyle, davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, kamuda hekimlik görevini yürütmekte ise de, emekli olduğunda ya da istifa ettiğinde özel muayenehane açma ve işletme hakkının bulunduğu, bu itibarla dava konusu düzenlemeden etkilendiği, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davalı idare tarafından, Danıştay Onuncu Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Davacının temyiz isteminin reddine,
2.  Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle ehliyet yönünden reddine ilişkin Danıştay Onuncu Dairesinin temyize konu 21/11/2023 tarih ve E:2022/8231, K:2023/7141 sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Kesin olarak, 23/09/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/4900, Karar No: 2024/3708, Tarih: 23.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
 ON İKİNCİ DAİRE 
Esas	No : 2024/4900
Karar	No : 2024/3708
 YETKİLİ  YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI  
 
... tarafından Milli Savunma Bakanlığına karşı açılan davada; İstanbul 5. İdare Mahkemesinin 29/03/2024 tarih ve E:2024/579, K:2024/730 sayılı kararı ile Ankara 18. İdare Mahkemesinin 21/08/2024 tarih ve E:2024/1362, K:2024/1344 sayılı kararı arasında çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca incelenerek işin gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Askeri hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıklara dair hükümler" başlıklı 20/C maddesinin birinci fıkrasında; "Bu madde; Milli Savunma Bakanlığı kadrolarında çalışan kamu görevlileri ile 25/06/2019 tarihli ve 7179 sayılı Askeralma Kanunu kapsamında askerlik hizmetini yerine getiren yedek subaylar ve yedek astsubaylar ile erbaş ve erleri ilgilendiren ve askeri hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıklar hakkında uygulanır. (Ek cümle: 30/6/2022- 7415/8 md.) Bu uyuşmazlıkların çözümünde ilgilinin görev yaptığı yerin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu bölge idare mahkemesinin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi yetkilidir." hükmü yer almaktadır.
2577 sayılı Kanun'un 20/C maddesinin birinci fıkrasına, 13/07/2022 tarih ve 31892 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulan 7415 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle eklenmiş olan cümleye ilişkin madde gerekçesinde; "askeri hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan davaların Türkiye genelinde idari yargı mercilerinde görüldüğü, verilen kararlara ilişkin istinaf mercilerinin de yetkili bölge idare mahkemeleri olduğu, bu durumun, aynı olay veya aynı nitelikteki işlem ve eylemlere ilişkin olarak Türkiye’nin çeşitli yerlerindeki mahkemelerden farklı kararlar verilmesine yol açtığı ve askeri hizmetin sürekliliğini, askeri disiplinin tesis ve idamesini olumsuz yönde etkilediği, madde ile; Millî Savunma Bakanlığı kadro ve kuruluşunda görev yapan personelin askeri hizmete ilişkin işlem ve eylemlerinden doğan uyuşmazlıklar hakkında verilen kararlarda yeknesaklığın sağlanması ve uygulama birliğinin tesisi amacıyla anılan davaların Ankara, İstanbul, İzmir, Konya, Adana, Bursa, Gaziantep, Samsun ve Erzurum Bölge İdare Mahkemelerinin bulunduğu idare mahkemelerinde görülmesinin amaçlandığı" hususlarına yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; Mardin İli, 70. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığında yüzbaşı rütbesiyle görev yapmakta iken, Kara Kuvvetleri Komutanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun 22/06/2016 tarih ve 2016/... sayılı kararıyla, 6413 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Disiplin Kanunu uyarınca "silahlı kuvvetlerden ayırma" cezasıyla cezalandırılmakla birlikte, bu işlemin, Mardin 2. İdare Mahkemesinin 07/01/2022 tarih ve E:2017/4349, K:2022/17 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine görevine iade edilerek Kırklareli İli Pınarbaşı İlçesine atanan davacı tarafından, görevine son verilmesi nedeniyle yaşadığı elem ve ıstıraptan kaynaklanan manevi zararına karşılık  900.000,00-TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle dava açıldığı anlaşılmaktadır. 
Bu durumda; 2577 sayılı Kanun'un 20/C maddesinin birinci fıkrasına 7415 sayılı Kanun'la eklenen düzenleme ile, Millî Savunma Bakanlığı kadrolarında çalışan kamu görevlileri ile 7179 sayılı Askeralma Kanunu kapsamında askerlik hizmetini yerine getiren yedek subaylar ve yedek astsubaylar ile erbaş ve erleri ilgilendiren ve askerî hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıkların çözümünde, ilgilinin görev yaptığı yerin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu Bölge İdare Mahkemesinin bulunduğu yerdeki idare mahkemesinin yetkili olduğu kurala bağlanmış olduğundan ve subay olarak görev yapan davacının, yargı kararıyla iptal edilen silahlı kuvvetlerden ayırma cezası nedeniyle uğradığı manevi zararının karşılanmasına yönelik uyuşmazlık, askeri hizmete ilişkin işlemden kaynaklandığından, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde, 2577 sayılı Kanun'un 20/C maddesinin birinci fıkrası uyarınca, davacının görev yaptığı Kırklareli İlinin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu İstanbul Bölge İdare Mahkemesinin bulunduğu yerdeki İstanbul İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.
 Açıklanan nedenlerle; davanın görüm ve çözümünde İstanbul İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dava dosyasının İstanbul 5. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Ankara 18. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 23/09/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/4851, Karar No: 2024/3707, Tarih: 23.09.2024

Danıştay 12. Daire Başkanlığı         2024/4851 E.  ,  2024/3707 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ON İKİNCİ DAİRE 
Esas	No : 2024/4851
Karar	No : 2024/3707
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
... vekili Av. ... tarafından Emniyet Genel Müdürlüğüne karşı açılan davada; Ankara 25. İdare Mahkemesinin 28/12/2023 tarih ve E:2023/2171, K:2023/2105 sayılı kararı, İstanbul 5. İdare Mahkemesinin 22/02/2024 tarih ve E:2024/66, K:2024/415 sayılı kararı ve Kocaeli 1. İdare Mahkemesinin 17/05/2024 tarih ve E:2024/601, K:2024/627 sayılı kararı arasında çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca incelenerek işin gereği görüşüldü:
 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, "Kamu görevlileri ile ilgili davalarda yetki" başlıklı 33. maddesinin üçüncü fıkrasında, kamu görevlilerinin görevle ilişkisinin kesilmesi sonucunu doğurmayan disiplin cezaları ile ilerleme, yükselme, sicil, intibak ve diğer özlük ve parasal haklarıyla ilgili davalarda yetkili mahkemenin ilgilinin görevli bulunduğu yer idare mahkemesi  olduğu hükme bağlanmıştır. 
 Dosyanın incelenmesinden; Emniyet Genel Müdürlüğünde 1. sınıf emniyet müdürü rütbesinde polis başmüfettişi olarak görev yapmakta iken re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin işlemin Ankara 10. İdare Mahkemesinin 28/12/2022 tarih ve E:2022/1453, K:2022/2611 sayılı kararı ile iptal edilmesi üzerine, görevine iade edilerek açıkta kaldığı döneme ilişkin parasal hakları ödenen ve halen Özel Güvenlik Denetleme Başkanlığı İstanbul Bölge Başkanlığında görev yapan davacı tarafından; faiz uygulanmaksızın ödenmiş olan parasal haklarının yasal faizi ile hiç ödenmemiş olan fazla çalışma ücretlerinin ödenmesi için Özel Güvenlik Denetleme Başkanlığına yaptığı başvurunun reddine ilişkin 04/12/2023 tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle dava açıldığı anlaşılmaktadır.
	Bu durumda; kamu görevlisi olan davacının parasal haklarına ilişkin uyuşmazlığın görüm ve çözümünde, 2577 sayılı Kanun'un 33. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacının görev yaptığı yer idare mahkemesi olan İstanbul İdare Mahkemesi yetkili bulunmaktadır. 
Açıklanan nedenlerle; davanın görüm ve çözümünde İstanbul İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dava dosyasının İstanbul 5. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Kocaeli 1. İdare Mahkemesi ile Ankara 25. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 23/09/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/5021, Karar No: 2024/3705, Tarih: 23.09.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2024/5021
Karar	No : 2024/3705                                                                       
YETKİLİ  YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI  
 
... vekili Av. ... tarafından, Sağlık Bakanlığına ve Hakkari Valiliğine karşı açılan davada; Van 4. İdare Mahkemesinin 31/01/2024 tarih ve E:2024/69, K:2024/72 sayılı kararı ile Ankara 6. İdare Mahkemesinin 04/09/2024 tarih ve E:2024/367, K:2024/1175 sayılı kararı üzerine çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca incelenerek işin gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdarî davalarda genel yetki" başlıklı 32. maddesinin birinci fıkrasında, ''Göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla bu Kanun'da veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması halinde, yetkili idare mahkemesi, dava konusu olan idarî işlemi veya idarî sözleşmeyi yapan idarî merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesidir." hükmüne yer verilmiştir. 
Dosyanın incelenmesinden; 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında Hakkari İl Sağlık Müdürlüğüne 106 temizlik personeli alımında 8. yedek olarak belirlenen davacının, daha önce ataması yapılan K.Y. isimli personelin görevine son verilmesi nedeniyle, atama sırasının kendisine geldiğinden bahisle, atamasının yapılması için yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin Van 3. İdare Mahkemesinin 25/11/2022 tarih ve E:2021/2758, K:2022/2474 sayılı kararıyla iptal edildiği; Hakkari İl Sağlık Müdürlüğünün 07/03/2023 tarih ve 929 sayılı Komisyon kararıyla, söz konusu yargı kararının kesinleşmesinin beklenilmesine karar verildiği ve durumun Sağlık Bakanlığına bildirildiği, Sağlık Bakanlığının Hakkari Valiliğine yazdığı 15/03/2023 tarih ve .... sayılı yazısıyla, yargı kararının uygulanması kapsamında, davacının durumunun ilgili mevzuat çerçevesinde İl Sağlık Müdürlüğünce yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin belirtildiği; bunun üzerine Hakkari İl Sağlık Müdürlüğünün 31/03/2023 tarih ve 929 sayılı Komisyon kararıyla, yedek alım sürecinin tamamlandığı ve davacıya sıra gelmediğinden bahisle atamasının yapılmasının uygun olmadığına karar verildiği; daha sonra davacının, yargı kararı uyarınca atamasının yapılması talebiyle yeniden yaptığı 02/11/2023 tarihli başvurunun da, Hakkari İl Sağlık Müdürlüğünün 01/12/2023 tarih ve ... sayılı işlemiyle, Müdürlükçe yeniden kurulan komisyon tarafından atamasının uygun görülmediği gerekçesiyle reddedildiği; bunun üzerine, söz konusu işlemin iptali istemiyle dava açıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; Sağlık Bakanlığının 15/03/2023 tarihli işleminin, yargı kararının kesinleşmesi beklenmeksizin, davacının durumunun yargı kararı ve ilgili mevzuat çerçevesinde İl Sağlık Müdürlüğünce yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin Hakkari Valiliğine bildirilmesine yönelik olduğu ve davacının atanıp atanmamasına ilişkin herhangi bir değerlendirme içermediği, davacının atanmamasına ilişkin kararın Hakkari İl Sağlık Müdürlüğünde kurulan Komisyon tarafından verildiği ve bu karara istinaden dava konusu işlemin Hakkari İl Sağlık Müdürlüğünce tesis edildiği dikkate alındığında, 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, dava konusu işlemi tesis eden İl Sağlık Müdürlüğünün bulunduğu yer olan Hakkari İlinin idari yargı çevresi yönünden bağlı olduğu Van İdare Mahkemesi yetkili bulunmaktadır.
 Açıklanan nedenlerle; davanın görüm ve çözümünde Van İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dava dosyasının Van 4. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın  Ankara 6. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 23/09/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.