muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/111, Karar No: 2024/793, Tarih: 11.09.2024

I. Vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden yapılan inceleme:
Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler, düzenlemiş olduğu faturaların çoğunun gerçek bir faaliyete dayanmadığı hususunda güçlü bir şüphe oluşturmakla birlikte iş yerinin faal olması, Çevre ve Orman Bakanlığınca yapılan denetimde emtiaya rastlanması, bazı ödemelerin banka kanalıyla yapılması, inceleme esnasında önceden numune alındığı ve resmi kurumlarca tahliller yapıldığı beyan edilip buna ilişkin raporlar sunulmasına rağmen bu konu hakkında yeterli değerlendirmede bulunulmaması hususları dikkate alındığında bir kısım petrol türevi ürünlerin gerçekten alındığı ve satıldığı kanaati oluşmuştur. Ancak, vergi tekniği raporunda gerçek satışlarla hayali satışlar arasında bir tefrik ve tayine gidilmeden satışların tamamı sahte işlemler olarak değerlendirilmiştir. 
Bu nedenle, dava konusu cezalı gelir vergisi tarhiyatının ticari mal satış tutarı üzerinden %2 komisyon geliri elde edildiğinden hareketle hesaplanan kısmında hukuka uygunluk görülmemiştir.
Diğer yandan, davacının verdiği nakliye hizmeti karşılığı 2013 yılının Mart döneminde düzenlediği toplam 41.290,90 TL tutarlı dört adet faturayı yasal defterlerine kaydetmediği açık olduğundan, dava konusu cezalı gelir vergisi tarhiyatının anılan faturalardan kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
II. Vergi ziyaı cezalı geçici vergiler yönünden yapılan inceleme:
 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi uyarınca mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergiler terkin edileceğinden, mahsup dönemi geçmiş olan geçici vergi asıllarında hukuka uygunluk bulunmamaktadır. Yine anılan maddede, mahsup süresinin geçmiş olması nedeniyle geçici vergi aslının terkin edilmesinin cezanın tahsiline engel olmayacağı öngörülmüş bulunduğundan, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezaları ile Ocak-Mart dönemine ilişkin vergi ziyaı cezasının Mart döneminde düzenlenen ancak defterlere kaydedilmeyen 41.290,90 TL tutarındaki dört adet faturadan kaynaklanan kısmı hariç kalan kısmında hukuka uygunluk görülmemiştir.
III. Karar sonucu:
Vergi mahkemesi bu gerekçeyle vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile Ocak-Mart dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının 41.290,90 TL'ye isabet eden kısmı yönünden davayı reddetmiş, diğer yönlerden ise cezalı tarhiyatları kaldırmıştır.
Davalının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, Vergi Mahkemesi kararının istinaf istemine konu hüküm fıkrasının usul ve hukuka uygun olduğunu belirterek istemi reddetmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 02/02/2022 tarih ve E:2018/206, K:2022/481 sayılı kararı:
Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda mahkeme kararında belirtilenlere ek olarak şu tespitlere yer verilmiştir:

Vergi Dava Dairesi, Vergi Mahkemesi kararının istinaf istemine konu hüküm fıkrasının usul ve hukuka uygun olduğunu belirterek istemi reddetmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 02/02/2022 tarih ve E:2018/206, K:2022/481 sayılı kararı:
Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda mahkeme kararında belirtilenlere ek olarak şu tespitlere yer verilmiştir:
i. 2010 yılına ilişkin Bs bildirim tutarı 139.547,00 TL, karşılık Ba bildirim tutarı ise 138.149,00 TL'dir. Aynı yıla ilişkin Ba bildirim tutarı 261.767,00 TL, karşılık Bs bildirim tutarı ise 205.740,00 TL'dir.
ii. 2011 yılına ilişkin Bs bildirim tutarı 6.662.983,00 TL, karşılık Ba bildirim tutarı ise 4.365.952,00 TL'dir. Aynı yıla ilişkin Ba bildirim tutarı 7.248.654,00 TL, karşılık Bs bildirim tutarı ise 7.577.309,00 TL'dir.
iii. 2013 yılına ilişkin Bs bildirim tutarı 5.589.547,00 TL, karşılık Ba bildirim tutarı ise 5.554.450,00 TL'dir. Aynı yıla ilişkin Ba bildirim tutarı 5.007.343,00 TL, karşılık Bs bildirim tutarı ise 4.551.482,00 TL'dir.
 iv. Mükellefin sermayesi 100.000,00 TL olmasına rağmen 2010, 2011 ve 2013 yılları için verilen beyannameler eki bilançolara göre brüt satışları 2010 yılında 180.228,44 TL, 2011 yılında 6.904.950,00 TL ve 2013 yılında ise 5.565.500,00 TL'dir. 
v. Söz konusu yıllarda çok yüksek miktarlarda satış yapılmasına rağmen brüt satış kârlılık oranları düşüktür.
vi. 2010 yılının Ağustos dönemi ila 2013 yılının Aralık dönemine ilişkin katma değer vergisi matrah toplamı 20.925.724,11 TL olup ödenecek katma değer vergisi ise 35,19 TL'dir.
Davacının, sermayesi ve ticari kapasitesinin beyan edilen hasılatları elde etmek için yeterli olmaması, elde edilen yüksek cirolara rağmen tahakkuk eden vergilerin ödenmemesi, alım yapılan firmaların tamamına yakını hakkında sahte belge düzenlediklerine dair vergi tekniği raporu veya olumsuz tespitlerin bulunması, mal ve hizmet alımında bulunduğu firmalara yapılan yüklü miktardaki ödemelerin nakit olarak gerçekleştirilmesi ve mal ve hizmet tesliminde bulunduğu firmaların çoğundan bedellerin aynı şekilde nakit olarak tahsil edilmesi, havale veya çek ile yapılan tahsilatların çok kısa süre içerisinde nakit olarak çekilmesi hususları karşısında, davacı tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Bu durumda, Vergi Mahkemesi kararının davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf isteminin reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uygunluk görülmemiştir.
Öte yandan, bozma üzerine verilecek kararda vergi ziyaı cezalarının üç kat kesilmenin hukuka uygun olup olmadığının da değerlendirilmesi gerekmektedir.
Daire, bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.

Öte yandan, bozma üzerine verilecek kararda vergi ziyaı cezalarının üç kat kesilmenin hukuka uygun olup olmadığının da değerlendirilmesi gerekmektedir.
Daire, bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin, dava konusu cezalı tarhiyatların haklılığını ortaya koyacak mahiyette olduğu belirtilerek aksi yöndeki gerekçeyle verilen ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyizen incelenen ısrar kararının, Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
11/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/623, Karar No: 2024/759, Tarih: 11.09.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2024/623
Karar No : 2024/759
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: … Taahhüt Taşımacılık İnşaat Ticaret ve Sanayi Anonim  Şirketi - … İnşaat Danışmanlık Otomotiv İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi İş Ortaklığı
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI)	: … Başkanlığı - … 
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: 
Dava konusu istem: … Genel Müdürlüğü ... Bölge Müdürlüğünün ... ihale kayıt numaralı "15 Bl Hd - Osmancık (Osmancık Şehir Geçişi Dahil) - Merzifon (Km:194+700-306+600 Arası) Devlet Yolu İkmal İnşaatı" işine ilişkin ihale uhdesinde kalan davacı tarafından, sözleşmeden doğan damga vergisi, noter harcı, değerli kağıt bedeli, sair tahsilat ile katma değer vergisinin iadesi istemiyle yapılan düzeltme başvurusunun reddi üzerine yapılan şikâyet başvurusunun reddine dair işlemin sözleşmeden doğan damga vergisi, noter harcı ve değerli kağıt bedeline ilişkin kısmının iptali ile tahsil edilen 1.897.699,39 TL'nin faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır. 
Samsun Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı: 
488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun ek 2. maddesinin (4) numaralı fıkrası ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ek 1. maddesinin (4) numaralı fıkrasında yer alan "ve yabancı firmalarca da teklif verilen" ibaresini iptal eden Anayasa Mahkemesi kararının uyuşmazlık konusu damga vergisi ile noter harcının davacıdan tahsilinden sonra yayımlandığı, iptal edilen kanun hükmünün tahsilatın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunduğu ve tahsilatın da yürürlükte olan mevzuata göre yapıldığı açıktır.
Vergilendirme işleminin dayanağı kanun hükmünün sonradan Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi durumunda yürürlükte olduğu dönemde bu kanun hükmüne istinaden yapılmış tahsilatların iade edilip edilmeyeceği hususu hukuki bir ihtilaf içermekte olup uyuşmazlığın vergi hatası kapsamında olmadığı anlaşıldığından, şikâyet başvurusunun reddine dair işlemin sözleşmeden doğan damga vergisi ile noter harcına ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmamaktadır. 
Diğer taraftan, uyuşmazlığın değerli kağıt bedeline ilişkin kısmının çözümü hukuki bir ihtilaf içerdiğinden şikâyet başvurusunun reddine dair işlemin değerli kağıt bedeline ilişkin kısmında da hukuka aykırılık bulunmamaktadır. 
Mahkeme bu gerekçeyle davayı reddetmiştir. 
Davacının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir. 
Davacının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 18/01/2024 tarih ve E:2023/475, K:2024/213 sayılı kararı:

Mahkeme bu gerekçeyle davayı reddetmiştir. 
Davacının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir. 
Davacının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 18/01/2024 tarih ve E:2023/475, K:2024/213 sayılı kararı:
Anayasa Mahkemesi tarafından 24/12/2020 tarih ve E:2020/15, K:2020/78 sayılı kararla, 09/08/2016 tarih ve 29796 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6728 sayılı Kanun'un 27 ve 35. maddeleri ile değişik 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun ek 2. maddesinin (4) numaralı fıkrası ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ek 1. maddesinin (4) numaralı fıkrasında yer alan "ve yabancı firmalarca da teklif verilen" ibaresi iptal edilmiş, anılan karar 28/04/2021 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanmıştır. İptal kararı sonrasında, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun ek 2. maddesinin (4) numaralı fıkrası ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ek 1. maddesinin (4) numaralı fıkrasında yer alan uluslararası ihale tanımı, "kamu kurum ve kuruluşları tarafından yerli ve yabancı firmaların ayrı ayrı veya birlikte iştirakine açık olarak çıkılan ihale" olarak Kanunlarda yer almış bulunmaktadır.
Bunun sonucu olarak Anayasa Mahkemesinin 24/12/2020 tarih ve E:2020/15, K:2020/78 sayılı kararı ile iptal edilen Damga Vergisi Kanunu'nun ek 2. maddesinin (4) numaralı fıkrası ile Harçlar Kanunu'nun ek 1. maddesinin (4) numaralı fıkrasında yer alan "ve yabancı firmalarca da teklif verilen" kuralı uygulanarak bu karardan önce tesis edilmiş işlemlerin, tesis edildikleri andaki duruma göre hukuka uygun olsalar da kararın yayınlanmasından sonra oluşan yeni hukuki duruma göre hukuka aykırı hale geleceklerinde duraksama yoktur.
Olayda, Kalkınma Bakanlığının cari yıl yatırım programında yer alan ve idari şartnamede yerli ve yabancı tüm isteklilere açık olduğu belirtilen ihaleye ilişkin olarak ödenen damga vergisi, noter harcı ile değerli kağıt bedelinin iadesi istemiyle yapılan düzeltme başvurusunun reddi üzerine yapılan şikâyet başvurusu, noter harcı ile damga vergisine konu kağıdın düzenlendiği tarih itibarıyla Vergi, Resim ve Harç İstisnası Belgesi bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.
Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra ortaya çıkan hukuki sonucun, uyuşmazlığa konu vergilendirme işlemini uluslararası ihale tanımı yönünden baştan itibaren etkilediği dikkate alındığında, anılan gerekçeyle tesis edilen işlemin hukuka uygun olmadığı ve olayda hukuki değerlendirmeyi gerektirmeyecek açıklıkta bir vergilendirme hatası bulunduğu sonucuna varılmıştır.
Bu nedenle, temyiz istemine konu kararda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Diğer taraftan, yeniden verilecek kararda, şikayet başvurusunun reddine dair işlemin değerli kağıt bedeline ilişkin kısmı ile davacının faiz istemi yönünden değerlendirme yapılacağı tabiidir.

Bu nedenle, temyiz istemine konu kararda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Diğer taraftan, yeniden verilecek kararda, şikayet başvurusunun reddine dair işlemin değerli kağıt bedeline ilişkin kısmı ile davacının faiz istemi yönünden değerlendirme yapılacağı tabiidir. 
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
Hâkimler ve Savcılar Kurulunun iş bölümü kararı uyarınca dosyanın devredildiği … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı: 
Vergi Dava Dairesi, … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin  kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İstisnadan yararlanmak için Vergi, Resim ve Harç İstisnası Belgesinin düzenlenmesi ve ibrazının şart olmadığı, Anayasa Mahkemesince 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun ek 2. maddesinin (4) numaralı fıkrasında yer alan "ve yabancı firmalarca da teklif verilen" ibaresinin iptal edilmesi neticesinde ortaya çıkan yeni hukuki durum karşısında, uyuşmazlık konusu ihale Kalkınma Bakanlığının cari yıl yatırım programında yer aldığından ve idari şartnamede ihalenin yerli ve yabancı tüm isteklilere açık olduğu belirtildiğinden istisna hükmünden yararlandırılması gerektiği belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Israr kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Bölge idare mahkemesi dava daireleri kararları arasında, vergilendirme işleminin dayanağı kanun hükmünün Anayasa Mahkemesince iptal edilmesinin, yürürlükte olduğu dönemde bu kanun hükmüne istinaden yapılmış işlemlerin vergi hatası kapsamında değerlendirilmesine imkan verip vermeyeceği hususunda ortaya çıkan aykırılığın giderilmesi istemiyle yapılan başvuru üzerine Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 22/07/2023 tarih ve 32256 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 07/06/2023 tarih ve E:2023/2, K:2023/4 sayılı kararıyla, iptal edilen hükme istinaden tesis edilmiş olan vergilendirme işlemleri yönünden Anayasa Mahkemesinin iptal kararının Resmî Gazete'de yayımlanmasından sonra çıkarılan uyuşmazlıklar bakımından iptal kararının geçmişe etkili sonuç doğurup doğurmayacağı hususunun, üzerinde hukuki yorum teknikleri ile farklı mülahazalar yapılabilecek nitelikte olduğuna ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun aradığı anlamda açık bir vergi hatası oluşturmadığına karar verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, Kurulun söz konusu kararında belirtilen ilkelerden ayrılmayı gerektirecek herhangi bir maddi olgu ya da hukuki nedenin bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, Kurulun söz konusu kararında belirtilen ilkelerden ayrılmayı gerektirecek herhangi bir maddi olgu ya da hukuki nedenin bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Bu durumda, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 6728 sayılı Kanun'un 27. maddesiyle değiştirilen ek 2. maddesinin (4) numaralı fıkrası ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 6728 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle değiştirilen ek 1. maddesinin (4) numaralı fıkrasında yer alan "...ve yabancı firmalarca da teklif verilen..." ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 24/12/2020 tarih ve E:2020/15, K:2020/78 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine sözleşmeden doğan damga vergisi, noter harcı ile değerli kağıt bedelinin,  488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun ek 2. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ek 1. maddesi uyarınca istisna kapsamına girdiği belirtilerek iadesi istemiyle iptal kararının yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılan düzeltme ve şikâyet başvurularının reddi üzerine açılan davanın reddine dair Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf isteminin reddi yolunda verilen ısrar kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-Davacının, … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararına yönelik temyiz isteminin REDDİNE,
2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri ve Kanun'a ek (3) sayılı Tarife uyarınca ödenmesi gereken maktu karar harcı davacı tarafından peşin olarak yatırıldığından harca hükmedilmesine gerek olmadığına,
3-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
11/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dokuzuncu Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/1609, Karar No: 2024/790, Tarih: 11.09.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2022/1609
Karar No : 2024/790
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Defterdarlığı - …   (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. …
 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Etap Site Yönetimi
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU:… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin  … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: 
Dava konusu istem: Davacı site yönetimi adına, çalışanlarının ücretlerini muhtasar beyannameyle beyan etmediğinden bahisle takdir komisyonu kararlarına istinaden 2010 yılının Ocak ila 2015 yılının Mayıs dönemleri için re'sen salınan gelir (stopaj) vergileri ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı: 
Olayda, site yöneticiliği olarak faaliyet gösteren davacının sevk edildiği takdir komisyonunca, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ile tanınan inceleme ve araştırma yetkisinin kullanılmadığı, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 23. maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendinde düzenlenen istisnanın bulunup bulunmadığına dair somut bir tespitin yapılmadığı ve takdir komisyonu kararında soyut ve genel ifadelere yer verilerek, matrahın dayanağı ve izahının somut olarak belirtilmediği anlaşılmaktadır.
Bu nedenle, 213 sayılı Kanun'un 31. maddesinin üçüncü fıkrasının (8) numaralı bendine aykırı şekilde belirlenen matrah üzerinden davacı adına re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergilerinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Mahkeme bu gerekçeyle cezalı tarhiyatları kaldırmıştır. 
Davalının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Site yönetimlerinin, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinin birinci fıkrasında tevkifat yapmakla yükümlü kişi ve kurumlar arasında sayılmaması, bu yönetimlerin "sair kurumlar" kapsamında da değerlendirilemeyecek olması karşısında davacı site yönetiminin vergi tevkifatı yapma yükümlülüğünün bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Bu durumda, dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 
Vergi Dava Dairesi, bu gerekçeyle istinaf istemini reddetmiştir. 
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 24/02/2022 tarih ve E:2018/6205, K:2022/1102 sayılı kararı: