muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15871, Karar No: 2014/1340, Tarih: 22.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15871 E.  ,  2014/1340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.04.2013 tarih ve 2012/232-2013/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taşınan ve davalıya ait ... ...’na indirilen konteyner içindeki malların teslim alınmaması nedeniyle davalıya ihtarname gönderildiğini, yükü teslim almalarının, aksi halde; her türlü zarar ve demurajdan sorumlu olunacağının bildirildiğini, ancak; davalının yükleri teslim almaması nedeniyle müvekkilinin malı taşıyan.... tarafından 18.03.2010 tarihli ihtarnameyi tebliğ aldığını, malın davalı tarafından teslim alınmaması sonucu 17.11.2009 tarihine kadar demuraj bedeli olan 8.912,00 USD bedelli 634790 numaralı faturanın tanzim edilip davalıya gönderildiğini, ancak ödeme yapılmayınca ... icra takibi yapıldığını, davalının takibe itiraz ederek takibi durdurduğunu ileri sürerek; itirazın iptalini ve takibin devamını, % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait yükü 22.04.2009 tarihinde ... ...’na getirdiğini, yurtdışından ithal edilen malların Oyuncaklar Hakkındaki Yönetmeliğin 16. ve 9. maddeleri bakımından uygun olmadığından ithaline izin verilmediğini ve bu nedenle gümrük işlemleri tamamlanmayan eşyanın limana gelmesinden 45 gün sonra millileştirildiğini, malların ...’e devredildiği, ...’in kendi depoları olmasına rağmen konteynerleri boşaltmadığını, 21.01.2010 tarihinde satışa sunulduğunu, malların gümrük mevzuatı gereğince millileştirildikten sonra ithalatçının herhangi bir tasarruf farkının bulunmadığını ve konteynerlerin boşaltılması veya başka bir işlem yapma yetkisine sahip olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; gönderilenin malı teslim almak için gerekli yasal işlemleri yapıp ... Müdürlüğü’ne başvurmasına rağmen; söz konusu malların Oyuncaklar Hakkındaki Yönetmelik’in 16 ve 9. maddesinde yer alan ve ithaline izin verilmeyen mallardan olması nedeniyle konteynerlerin boşaltılamadığı, 45 gün sonra malların millileştiği, bu halde; davacının kendisinden kaynaklanmayan, davalının faaliyet alanından kaynaklanan sebeplerden dolayı malların teslim alınmadığı, ayrıca davalının, davacı-taşıyan ile yapmış olduğu taşıma sözleşmesine istinaden taşıtan

sıfatına da sahip olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacının davalı aleyhine yaptığı takibe itirazın kısmen iptali ile takibin 8.112,00 USD üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacak olan 8.112,00 USD'nin 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince devlet bankalarınca ... doları cinsi üzerinden açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanarak fiili ödeme günündeki döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının davalıdan tahsiline, alacak likit olup itiraz haksız olmakla 8.112,00 USD'nin takip tarihi itibariyle karşılığı olan 11.764,83.-TL’nin % 40’ı olan 4.705,93 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 602,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/892, Karar No: 2007/919, Tarih: 28.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-892 E.  ,  2007/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3.İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2007

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 3.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.04.2007 gün ve 2006/1480-2007/291 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10.07.2007 gün ve 2007/19898-23055 sayılı ilamı ile; (“…Davacı  işçi 19.11.2001 tarihinde imzalan protokolün  geçersiz olduğunu ileri sürmüş ve 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu  iş sözleşmesinin 39.maddesinde  öngörülen  ücret artışından kaynaklanan fark  ücret isteğinde bulunmuştur. Davalı  işveren  protokolün  toplu  iş sözleşmesi  imzalayan yetkili kişiler tarafından imzalandığını ve geçerli  olduğunu  savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

İşyerinde, 28.8.2000 tarihinde  sendika tarafından verilen yetkiye istinaden  16.2.2001 tarihinde imzalanan toplu  iş sözleşmesi 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte kalmıştır. Toplu  iş sözleşmesini imzalayan sendika yetkililerinin bir kısmı ile işveren temsilcileri arasında 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolle, 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren  ücret artış  hükmü tadil edilmiş ve ücret artışı  oranı düşürülmüştür. Yine 1.4.2002 tarihinde yürürlüğe girecek  olan ücret artışı hükmünde değişiklik yapılmıştır.

Sözü edilen protokolü sendika adına imzalayanlardan 5 kişi 28.8.2000 tarihli  sendika yetki yazısında  münferiden ve müştereken  toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kılınmışlardır. Toplu  iş sözleşmesi imzalama konusunda  verilen yetki sendika tarafından daha sonra geri alınmış değildir. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapılması için  ise sendika tarafından   özel bir yetki verilmesine gerek bulunmamaktadır. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapma konusunda sendika yönetim kurulunun bir karar alması da gerekmemektedir. Sendika yetkilileri tarafından anılan yetkiye dayanılarak 16.2.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesi imzalanmasının ardından 9 ay sonra değişen koşullara göre bazı hükümlerde değişikliğe gidildiği görülmektedir.

Somut olayda, 19.11.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesini birlikte ve tek başına imzalamaya yetkili  olan  aralarında sendika genel  başkanı  işe şube yöneticisinin de bulunduğu 5 kişi protokolü sendika adına düzenlemişler ve işyerinde anılan protokol uygulanmaya başlamıştır. Bu konuda sendika ile işveren  arasında bir  uyuşmazlık ortaya çıkmamıştır.  İşçiler de  protokole yapılan uygulamaya karşı çıkmaksızın çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Sonraki dönemlerde yeni toplu  iş sözleşmeleri imzalanmış ve işçilerin almakta oldukları  ücretleri  üzerinden  ücret artışları öngörülmüştür. Anılan sözleşmelerin imzalanması aşamalarında da 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolün geçersizliği sendika ile işveren arasında bir çekişme konusu olmamıştır. Böyle olunca bahsi geçen protokolün sendika adına yetkili kişiler tarafından imzalanmadığının kabulü doğru  olmaz.

Mahkemece kararın gerekçesinde daha  önce aynı konuda kesinleşen mahkeme kararlarından söz edilmişse de, anılan protokolün  ileriye dönük  olarak sonuçlarını doğuracağı yönünde yerel mahkeme kararlarının onandığı Dairemiz  kararları da mevcuttur. Bu itibarla her dosyadaki delil durumuna göre çözüme gidilmelidir.

Dairemizin kararlılık kazanmış  olan uygulamasına göre toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kişiler tarafından düzenlenen protokolle toplu  iş sözleşmesi hükümlerini ileriye dönük  olarak değiştirilmesi  imkan dahilindedir. Somut olayda protokolün  ilk maddesinde 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olan ücret artışı hükmü tadil edilmekle bu değişiklik, geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz. Böyle olunca davacının 1.10.2001 - 19.11.2001 tarihleri arasında kalan dönem için protokolün sonuç doğurmayacağı kabul edilmeli ve anılan dönem için  ücret farkı  hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Protokolün imzalandığı tarih sonrasında ise protokol hükümleri doğrultusunda yapılan işveren uygulaması yerinde olduğundan  19.11.2001 tarihi sonrası için ücret farkı  isteğinin reddine karar verilmelidir. Gerekirse bu yönde bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre ve özellikle toplu iş sözleşmesinin eki niteliğinde bulunan protokol uyarınca toplu iş sözleşmesinin yasaca cevaz verilen hükümlerinin ileriye dönük olarak değiştirilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20036, Karar No: 2010/880, Tarih: 01.02.2010

**7. Ceza Dairesi         2009/20036 E.  ,  2010/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı yasanın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği bu nedenle anılan kanunun 9.maddesinin uygulanamayacağı gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGTİK.nun 101/3.maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan itiraz merciince mahallinde değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.02.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6675, Karar No: 2021/7814, Tarih: 22.09.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/6675 E.  ,  2021/7814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki 3. Kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Davacı üçüncü kişi, dava konusu iş makinesine 19.01.2017, 10.05.2017 ve 07.11.2017 tarihlerinde Ticaret Odasına yazılan müzekkere ile kayden haciz konulduğunu, 19.01.2017 ve 10.05.2017 tarihli hacizlerin yasal sürede satış istenmemesi sebebiyle düştüğünü, söz konusu iş makinesinin 3. kişi şirket tarafından takip borçlusu ...’dan 07.11.2016 tarihinde sözleşme ile bedeli ödenmek suretiyle teslim alındığını, 06.02.2017 tarihinde de noterden satış sözleşmesi düzenlendiğini belirterek araç üzerindeki haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı,davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, borçlu ile davacı arasında Antalya 11. Noterliği'nde 06/02/2017 tarihinde düzenlenen sözleşmeyle dava konusu iş makinesinin mülkiyetinin davacı üçüncü kişiye geçtiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalı alacaklı vekilince İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, adi nitelikteki sözleşmenin iş makinesinin mülkiyet devri açısından geçersiz olduğu, aynı zamanda 06.02.2017 tarihli noter sözleşmesi sunmak suretiyle iş makinesinin devredildiği iddia edilmiş ise de, üçüncü kişi mülkiyeti devralmadan önce 19.01.2017 tarihinde iş makinesi üzerine haciz konulmuş olup ticaret sicil kayıtlarına göre söz konusu tarihte iş makinesinin borçlu adına kayıtlı olduğu, 19.01.2017 tarihli haczin geçerli olduğu,yine İİK 106 ve 110. maddede belirtilen 6 aylık süreler dolmadan 10.05.2017 ve 07.11.2017 tarihlerinde haciz konulmuş olup ilgili hacizlerin d

geçerliliğini muhafaza ettiği gerekçesi ile davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmesi üzerine; istinaf kararı davacı üçüncü kişi vekili tarafından bu kez temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

İcra ve İflas Kanunu'nda haczin yenilenmesi diye bir müessese mevcut olmayıp, aynı takip dosyasından olsa da konulan her haciz yeni bir hacizdir. Buna göre aynı menkul üzerine birden fazla haciz konulmasını engelleyen bir yasa hükmü de yoktur. Menkul üzerinde haciz varken, alacaklının talebi üzerine yeniden haciz konulması, önceki hacizden vazgeçildiği anlamına gelmediği gibi, daha önce konulmuş haczi ve sonuçlarını da ortadan kaldırmaz. Bu talep daha önceki haciz ve işlemlerden feragat anlamına gelmez.

Öte yandan, haciz tarihi itibariyle uygulanması gereken İİK'nın 106. maddesi gereğince; alacaklı, haczolunan mal taşınır ise hacizden itibaren altı ay, taşınmaz ise hacizden itibaren bir yıl içinde satılmasını isteyebilir. Aynı Kanun'un 110. maddesinde ise yasal süresi içinde malın satılması istenmez veya talep geri alınıp da bu müddet içinde yenilenmezse, o mal üzerindeki haczin kalkacağı düzenlenmiştir. İİK ‘nın 106 ve 110. maddelerinin her haciz için ayrı ayrı değerlendirileceği tabiidir. Ancak haczedilen mal hakkında, İİK madde 97/8 gereğince istihkak davası açılır ise, satış isteme süresi işlemez.

Somut olayda, dava konusu iş makinesine Ticaret Odasına yazılan müzekkere ile kayden 19.1.2017, 10.5.2017 ve 7.11.2017 tarihlerinde haciz konulduğu anlaşılmış olup sonradan konulan hacizler önceki hacizden vazgeçildiği anlamına gelmediği gibi, daha önce konulmuş haczi ve sonuçlarını da ortadan kaldırmamakta ise de, İİK 106. maddesi gereğince haczolunan makinenin 6 ay içerisinde satışının istenmediği görülmüştür. Bu durumda, 19.1.2017 ve 10.5.2017 tarihli hacizlerin İİK 110. maddesi gereğince kalktığının kabulü gerekir. Ne var ki, eldeki dava 20.4.2018 tarihinde açılmış olup İİK 97/ 8 maddesi gereğince davanın açıldığı tarih itibariyle satış işleme süreleri kesileceğinden 7.11.2017 tarihli haczin geçerliliğini koruduğu görülmektedir.

Öte yandan, dava konusu ekskavatör 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 22/c-2. maddesi gereğince tescile tabi araçlardan olup, devir ve temlikinin aynı Kanun'un 20/d maddesi gereğince noterde düzenlenen sözleşme ile yapılması gerekir. Eldeki davada,dava konusu iş makinesinin 6.2.2017 tarihinde noterde düzenlenen satış sözleşmesi ile satın alındığı, iş makinesi tescil belgesinin ‘ iş makinesi üzerinde hak ve menfaati bulunanlar ‘’ kısmına davacı üçüncü kişi tarafından satın alındığının 6.2.2017 tarihinde noter tarafından işlendiği görülmüştür. Bu durumda, borçlu adına kayden konulan 7.11.2017 tarihli haciz sırasında menkulun maliki borçlu olmayıp üçüncü kişi olduğundan İİK'nın 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi üçüncü kişi yararına olup, bu yasal karinenin aksinin davalı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir. Davalı alacaklı tarafından dayanılan deliller davacı 3.kişinin kötüniyetli ve yapılan satış işleminin muvazaalı olduğunu ispat etmeye yeterli görülmemiştir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın kabulü yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı üçüncü kişinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22/09/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9524, Karar No: 2017/398, Tarih: 02.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9524 E.  ,  2017/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10932, Karar No: 2014/3215, Tarih: 27.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10932 E.  ,  2014/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13027, Karar No: 2012/22568, Tarih: 12.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/13027 E.  ,  2012/22568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin ... Termik Santrallerinde faaliyet gösteren şantiyesinde şoför olarak çalıştığını, iş yerinde kullandığı kamyonun hatası sonucu devrildiği ve davalı şirketi zarara uğrattığı iddiasıyla işden çıkarıldığını, kaza olduğunu ancak bu kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin hiçbir kusuru ve ihmalinin bulunmadığını, kazanın meydana gelmesinin sebebinin araca yüklenmesi gereken yükten çok daha fazla yük yüklenmesi olduğunu, ayrıca müvekkilinin işten çıkarılma sebebinin kaza olmadığını, müvekkilinin davalı şirkete, çalıştığı sırada ödenmeyen işçi alacakları için dava açtığını ve davalı şirketin müvekkiline davasından vazgeçmesini aksi taktirde işten çıkarılacağını söylediğini, davalının iş sözleşmesini fesetmekte kötü niyetli olduğunu ... sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş kazası sonucu işvereni maddi zarara uğrattığını, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işverenin, davacının verdiğini iddia ettiği zarara ilişkin ..., ... Oğulları Otomativ Tic. San. A. Ş.'ne ait tarihsiz proforma fatura dışında belge sunmadığı, verilen kesin süreye rağmen başka belge sunmaması üzerine davacının kusuruna ilişkin olarak yapılması öngörülen bilirkişi incelemesinin hukuki sonucu olmayacağından yersiz yargılama giderine ... açmamak ve yargılamayı uzatmamak için bilirkişi incelemesine ilişkin kararın geri alındığı, proforma faturanın hasara ilişkin yeterli delil olamayacağı, davalının iş makinesinin hasarının onarımına ilişkin faturayı ve davacının sebep olduğu masrafı ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi sebebiyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 II- ( ı ) bendinde işçinin, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, başka eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu hususu düzenlenmiştir.