muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/825, Karar No: 2024/1495, Tarih: 12.09.2024

Temyiz başvurusuna konu kararda, dava konusu düzenlemenin bilahare yürürlükten kaldırıldığından söz edilerek davanın konusunun kalmadığı gerekçesiyle işin esasına girilerek haklılık/haksızlık değerlendirmesi yapılmaksızın karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesine rağmen yargılama giderlerinin ve bu giderler arasında yer alan vekalet ücretinin davalı idarece davacıya ödenmesine hükmedildiği görülmektedir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 31. maddesinde yer alan atıf hükmü uyarınca yargılama giderleri konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır. 6100 sayılı Kanun’un 331. maddesinin 1. fıkrasında, davanın konusuz kalması nedeniyle esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde yargılama giderlerinin ne şekilde takdir edileceği hususu düzenlenmiştir. Temyiz başvurusuna konu kararda, dava konusu düzenlemenin daha sonra yürürlükten kaldırıldığından bahisle uyuşmazlığın esası hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş olması nedeniyle, başvuruya konu kararın hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ve bu giderler arasında yer alan vekalet ücretine 6100 sayılı Kanun’un metnine yer verilen 331. maddesinin 1. fıkrasındaki kural çerçevesinde hükmedilmesi gerekir.
Bu durumda; konusu kalmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığı kararıyla neticelenen davada, tarafların davanın açıldığı tarihteki haklılık durumları belirlenip buna göre yargılama giderleri ve bu kapsamdaki vekalet ücreti konusunda hüküm kurulması gerekirken, böyle bir değerlendirme yapılmaksızın, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı idareye yükletilmesine hükmedilmiş olduğundan, davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile Daire kararının temyize konu yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin kısmının bozulması gerektiği oyuyla,  karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/1176, Karar No: 2024/1490, Tarih: 12.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/1176
Karar	No : 2024/1490                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Huk. Müş. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Odası
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU                 : Danıştay Altıncı Dairesinin 05/02/2024 tarih ve E:2022/7880, K:2024/547 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ           :
Dava konusu istem: 18/08/2022 tarih ve 31927 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 7. maddesi ile asıl Yönetmelik'e eklenen geçici 5. maddenin iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 05/02/2024 tarih ve E:2022/7880, K:2024/547 sayılı kararıyla;
3194 sayılı İmar Kanunu'nun 1 ve 3. maddeleri, 5. maddesindeki "nazım imar planı ve "uygulama imar planı" tanımları, Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 19. maddesinin 1. fıkrasının (ğ) bendi, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 6. maddesinin 1 ve 2. fıkraları, 7. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (ç) bentleri, 11. maddesinin 1. fıkrası ve 21. maddesinin 1. fıkrasının 10. bendine yer verilerek,
Nazım imar planının, nüfus yoğunlukları göstermek ve uygulama imar planlarının hazırlanmasına esas olmak üzere düzenlenen plan, uygulama imar planı ise nazım imar planı esaslarına göre çizilen ve çeşitli bölgelerin yapı adalarını, bunların yoğunluk ve düzenini, yolları ve uygulama için gerekli imar uygulama programlarına esas olacak uygulama etaplarını ve diğer bilgileri ayrıntıları ile gösteren plan olarak tanımlandığı, imar planları ile nüfus yoğunlukları ve buna göre sosyal ve teknik altyapısı belirlendikten sonra mevcut imar planında konut kullanım oranı belirlenmemiş ya da konut kullanım oranı %80’in altında belirlenmiş alanlarda sosyal ve teknik donatı alanları arttırılmadan 31/10/2022 tarihinden önce ofis/büro amaçlı yapı ruhsatı düzenlenerek yapımına başlanmış veya yapı kullanma izni düzenlenmiş olan yapılarda, 1/7/2023 tarihine kadar sonuçlanmak kaydı ile konut kullanım oranı %80’i geçmeyecek şekilde kullanım amacı değişikliğine yönelik tadilat ruhsatı düzenlenebileceğine dair düzenlemenin, planlanan alanda öngörülen nüfusa göre belirlenen sosyal ve teknik donatı dengesini bozacağından mevzuata uygun olmadığı; başka bir ifadeyle, imar planı değişikliği yapılmadan imar planı veya Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinde belirlenen konut kullanım oranının tadilat ruhsatı alınmak suretiyle değiştirilmesine dair düzenlemede 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 5. maddesine uyarlık bulunmadığı,

Nazım ve uygulama imar planlarında karma kullanım olarak belirlenmiş alanın konut kullanım oranına göre belirlenen daimi nüfus ve ticari kullanım oranına göre belirlenen daimi olmayan (hareketli) nüfusa göre belirlenen sosyal ve teknik donatı standartlarını bozan düzenlemenin Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 7. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendindeki planların kademe ve ölçeğine göre ve yapılaşma amacının gerektirdiği ayrıntı düzeyinde kalmak koşuluyla alt kademedeki planları yönlendireceğine ilişkin ilkeye aykırı olduğu gibi üst ölçekli imar planlarının alt ölçekli imar planlarına mekansal nitelikte hedef koyacağı, yol göstereceği ve ilke belirleyeceğine ilişkin ilkeye de aykırı olduğu; buna göre dava konusu düzenlemenin, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 11. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen imar planların yapımı ve değişikliklerinde planlanan alanın veya bölgenin şartları ile gelecekteki gereksinimleri göz önünde tutularak kentsel sosyal ve teknik altyapı alanlarında bu Yönetmelik'in EK-2 tablosunda belirtilen asgari standartlara ve alan büyüklüklerine uyulacağına ilişkin koşula da aykırı olduğu,
Diğer yandan, dava konusu düzenlemenin, imar planlarında belirlenen konut kullanımına ilişkin sosyal ve teknik altyapı donatılarının büyüklüğü ve standartlarını yetersiz hale getireceğinden Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 21. maddesinin 1. fıkrasının 10. bendindeki düzenlemeye de aykırı olduğu,
Bu itibarla, Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'ne eklenen geçici 5. maddede mevzuata uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı idare  tarafından, dava konusu düzenlemenin hukuka aykırı olduğu yönündeki iddialara dayanak alınan Anayasa hükümleri ile dava konusu düzenleme arasında nasıl bir ilişki kurulduğunun anlaşılamadığı belirtildikten sonra, genel olarak yargılama aşamasında verilen savunma dilekçesindeki iddia ve savunmalar tekrar edilerek dava konusu düzenlemenin ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde yapıldığı, hukuka ve kamu yararına uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2.Dava konusu düzenlemenin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin Danıştay Altıncı Dairesinin temyize konu 05/02/2024 tarih ve E:2022/7880, K:2024/547 sayılı kararının ONANMASINA, 
3.Kesin olarak, 12/09/2024 tarihinde oybirliği  ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/922, Karar No: 2024/1493, Tarih: 12.09.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/922
Karar	No : 2024/1493                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALI)            : ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ	: Huk. Müş. ...
DAVALI YANINDA MÜDAHİL     : ... Derneği
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU              : Danıştay Onuncu Dairesinin 07/11/2023 tarih ve E:2021/2952, K:2023/6559 sayılı kararının işin esası ve yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönlerinden temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ         :
Dava konusu istem: 15/06/2013 tarih ve 28678 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Lisanslı Harita Kadastro Mühendisleri ve Büroları Hakkında Yönetmelik'in bazı maddelerinin yürütmesinin durdurulması ve iptali istemiyle Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası tarafından açılan davalarda, Danıştay Onuncu Dairesince 18/03/2014 tarih ve E:2014/191 ve 07/03/2017 tarih ve E:2017/127 sayılı kararlar ile kısmen yürütmenin durdurulması isteminin kabulü yolunda verilen kararlar dikkate alınarak Yönetmelik'in yeniden düzenlenmesi ve yürütülmesi durdurulan Yönetmelik maddelerine göre Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü ile Gazi Üniversitesi arasında imzalanan protokol, sınav kılavuzu, 01/12/2013 tarihinde Gazi Üniversitesi Sürekli Eğitim Uygulama ve Araştırma Merkezi'ne (GAZİSEM) yaptırılan Lisanslı Harita Kadastro Mühendisleri ve Büroları Sınavı, sınav sonucuna göre yapılan başarı sıralaması, tercih ve yerleştirme işlemleri ile verilen lisansların iptal edilmesi istemleriyle yapılan başvurunun reddi yolunda tesis edilen ... tarih ve ... sayılı işlem, anılan protokol, sınav kılavuzu, sınav, başarı sıralaması, tercih ve yerleştirme işlemleri ile verilen lisansların iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 07/11/2023 tarih ve E:2021/2952, K:2023/6559 sayılı kararıyla Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 30/11/2020 tarih ve E:2020/472, K:2020/2772 sayılı kısmen bozma kararına uyularak;
Dairelerinin E:2014/191 sayılı esasına kayıtlı dava dosyasında verilen yürütmenin durdurulması kararının gereğinin 11/05/2016 tarih ve 29709 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik değişiklikliği ile dava konusu Yönetmelik'in 18. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendi hariç olmak üzere yerine getirildiği, bilahare bu bendin de 14/01/2020 tarih ve 31008 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik değişikliğinin 6. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı ve dava konusu Yönetmelik'in 18. maddenin 1. fıkrası (c) bendi ile 2. fıkrası yönünden de anılan yargı kararları doğrultusunda düzenleme yapıldığı, böylece yargı kararlarının gereğinin tümüyle idarece 14/01/2020 tarihi itibarıyla yerine getirilmiş olduğu,

Bununla birlikte, 25/09/2021 tarih ve 31609 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Lisanslı Harita Kadastro Mühendisleri ve Büroları Hakkında Yönetmelik'in 48. maddesi ile 15/06/2013 tarih ve 28678 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan dava konusu Yönetmelik'in tamamen yürürlükten kaldırıldığı ve lisanslı harita kadastro mühendisleri ile büroları hakkında davacının istemi gibi yeniden düzenleme yapıldığı,
Bu itibarla, davacının yürütmesi durdurulan Yönetmelik hükümlerinin yeniden düzenlenmesi yönündeki isteminin, işbu davanın açıldığı 09/01/2019 tarihinden sonra davalı idarece yerine getirildiği ve nihai olarak da anılan Yönetmelik'in yürürlükten kaldırıldığı anlaşıldığından, davanın bu kısım yönünden konusuz kaldığı, ancak bu kısım yönünden davanın açılmasına idarenin sebebiyet verdiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davanın bu kısmı yönünden yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı idareye yüklenmesine karar verilmiştir. 
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı idare  tarafından, genel olarak yargılama aşamasında verilen savunma dilekçesindeki iddia ve savunmalar tekrar edilerek davanın usulden ve esastan reddi gerektiği belirtildikten sonra davanın reddine karar verilmemesi halinde konusuz kaldığından dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve idareleri aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği, ayrıca idareleri zorunlu hasım sıfatı taşıdığından da aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının işin esası ve yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönlerinden onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2.Dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Danıştay Onuncu Dairesinin temyize konu 07/11/2023 tarih ve E:2021/2952, K:2023/6559 sayılı kararının ONANMASINA, 
3.Kesin olarak, 12/09/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2.Dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Danıştay Onuncu Dairesinin temyize konu 07/11/2023 tarih ve E:2021/2952, K:2023/6559 sayılı kararının ONANMASINA, 
3.Kesin olarak, 12/09/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
KARŞI OY  X- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinde, bu Kanun'da hüküm bulunmayan ve madde metninde sayılan hallerde 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun uygulanacağı belirtilmiş, sözü edilen haller arasında “yargılama giderlerine” de yer verilmiş, 04/02/2011 tarih ve 27836 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 450. maddesiyle 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlükten kaldırılmış, aynı Kanun’un 447. maddesinin 2. fıkrasında ise, “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarih ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.” hükmüne yer verilmiştir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Yargılama giderinin kapsamı” başlıklı 331. maddesinde yargılama giderlerini oluşturan unsurlar sayılmış, maddenin 1/ğ bendinde; vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücretinin yargılama giderleri arasında olduğu belirtilmiş, Kanun’un “Esastan sonuçlanmayan davada yargılama gideri” başlıklı 331. maddesinin 1. fıkrasında da; “Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” kuralına yer verilmiştir.
Temyiz başvurusuna konu kararda, dava konusu düzenlemenin bilahare yürürlükten kaldırıldığından söz edilerek davanın konusunun kalmadığı gerekçesiyle işin esasına girilerek haklılık/haksızlık değerlendirmesi yapılmaksızın karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesine rağmen yargılama giderlerinin ve bu giderler arasında yer alan vekalet ücretinin davalı idarece davacıya ödenmesine hükmedildiği görülmektedir.

Temyiz başvurusuna konu kararda, dava konusu düzenlemenin bilahare yürürlükten kaldırıldığından söz edilerek davanın konusunun kalmadığı gerekçesiyle işin esasına girilerek haklılık/haksızlık değerlendirmesi yapılmaksızın karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesine rağmen yargılama giderlerinin ve bu giderler arasında yer alan vekalet ücretinin davalı idarece davacıya ödenmesine hükmedildiği görülmektedir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 31. maddesinde yer alan atıf hükmü uyarınca yargılama giderleri konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır. 6100 sayılı Kanun’un 331. maddesinin 1. fıkrasında, davanın konusuz kalması nedeniyle esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde yargılama giderlerinin ne şekilde takdir edileceği hususu düzenlenmiştir. Temyiz başvurusuna konu kararda, dava konusu düzenlemenin daha sonra yürürlükten kaldırıldığından bahisle uyuşmazlığın esası hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş olması nedeniyle, başvuruya konu kararın hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ve bu giderler arasında yer alan vekalet ücretine 6100 sayılı Kanun’un metnine yer verilen 331. maddesinin 1. fıkrasındaki kural çerçevesinde hükmedilmesi gerekir.
Bu durumda; konusu kalmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığı kararıyla neticelenen davada, tarafların davanın açıldığı tarihteki haklılık durumları belirlenip buna göre yargılama giderleri ve bu kapsamdaki vekalet ücreti konusunda hüküm kurulması gerekirken, böyle bir değerlendirme yapılmaksızın, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı idareye yükletilmesine hükmedilmiş olduğundan, davalı idarenin temyiz isteminin kısmen kabulü ile temyize konu Daire kararının yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin kısmının bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/4096, Karar No: 2024/4455, Tarih: 12.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2024/4096
Karar  No : 2024/4455
DAVACI	  : ...  Birliği 
VEKİLİ	  : Av. ... 
DAVALI	  : ...  Bakanlığı
DAVANIN KONUSU	: Milli Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı'nın ...  tarihli ...  sayılı kararı ile kabul edilen ve 27/05/2024 tarihli Bakan Olur'u ile yürürlüğe giren Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Öğretim Programları Ortak Metni ile ilgili Eğitim Programlarının iptali istenilmektedir. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	  : ... 
DÜŞÜNCESİ	 : Davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince, dava dilekçesi ve ekleri 2577 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca incelenerek işin gereği görüşüldü. 
İNCELEME VE GEREKÇE :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı" başlıklı 2. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, iptal davalarının idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılacağı; "Dilekçeler üzerine ilk inceleme" başlıklı 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde, dava dilekçesinin, davacının dava açma ehliyeti olup olmadığı yönünden inceleneceği; "İlk inceleme üzerine verilecek karar" başlıklı 15. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, davacının, iptali istenen işlem yönünden dava açma ehliyetinin bulunmadığı anlaşıldığında davanın reddine karar verileceği hükümlerine yer verilmiştir.
	İptal davaları, idarenin hukuka uygun davranmasını sağlayan en önemli denetim araçlarından olmakla birlikte her idari işleme karşı herkes tarafından iptal davası açılmasının idari işlemlerde istikrarsızlığa neden olmaması ve idarenin işleyişinin bu yüzden olumsuz etkilenmemesi için dava konusu edilecek işlem ile dava açacak kişi arasında belli ölçüler içinde menfaat ilişkisi bulunmasını öngören yasa koyucu, iptal davaları için menfaat ihlalini, subjektif ehliyet koşulu olarak aramaktadır.
İptal davalarındaki subjektif ehliyet koşulunun, doğrudan doğruya hukuk devletinin  yapılandırılması ve sürdürülmesine ilişkin bir sorun olması dolayısıyla, idari işlemlerin hukuka uygunluğunun iptal davası yoluyla denetlenmesini engellemeyecek bir biçimde anlaşılması gerekmektedir.
İptal davasının içtihat ve doktrinde belirlenen hukuki nitelikleri göz önüne alındığında, idari işlemlerin; ancak bu idari işlemle meşru, kişisel ve güncel bir menfaat ilgisi kurulabilenler tarafından iptal davasına konu edilebileceği kabul edilmektedir.
Taraf ilişkisinin kurulması için gerekli olan kişisel, meşru ve güncel bir menfaat ilgisinin varlığı, davanın niteliğine ve özelliğine göre idari yargı yerlerince belirlenmekte, davacının idari işlemle ciddi ve makul, maddi ve manevi bir ilişkisinin, hukuken korunması gereken bir menfaat bağının bulunması dava açma ehliyeti için gerekli sayılmaktadır.