muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19373, Karar No: 2018/2088, Tarih: 12.03.2018

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını ise, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre; “sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafık kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

Öteyandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır”. Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici işgöremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Yine, somut olayda Kurum'un meslek hastalığından dolayı sürekli iş göremez duruma düşen davacıya bağladığı gelir nedeniyle, kusuru bulunan işverene rücu edip edemeyeceği, yapacağı idari tasarruflarla kendisine yasayla tanınan rücu hakkını kısıtlaması durumunda, sigortalnın maddi zararı hesaplanırken bu durumun dikkate alınıp alınmayacağı hususlarının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Yine, somut olayda Kurum'un meslek hastalığından dolayı sürekli iş göremez duruma düşen davacıya bağladığı gelir nedeniyle, kusuru bulunan işverene rücu edip edemeyeceği, yapacağı idari tasarruflarla kendisine yasayla tanınan rücu hakkını kısıtlaması durumunda, sigortalnın maddi zararı hesaplanırken bu durumun dikkate alınıp alınmayacağı hususlarının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Yasal düzenlemelerin tetkikinde meslek hastalığından kaynaklanan maluliyet nedeniyle sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinden dolayı Kurum'un açacağı rücu davasının yasal dayanağının iş meslek hastalığının tespit edildiği tarihte yürürlükte bulunan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21. maddesi olduğu görülmektedir. Maddenin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Diğer yandan Kurum'un 22/07/2011 tarih ve 2011/58 sayılı genelgesinin 9. Bölüm/3.10. maddesiyle 506 sayılı Kanun uygulamasında 60 yaşından büyük sigortalılar için rücu davası açılmadığı, bu yaş sınırının, aktif çalışma dönemi kavramı dikkate alınarak belirlendiği, yurtdışı uygulamaları esas alınarak aktif çalışma döneminin 65 yaş olarak değiştirildiği, buna göre, 65 yaşından büyük sigortalılar için rücu davası açılmayacağı yönünde bir düzenleme getirdiği görülmektedir.

Anayasa’nın 138. maddesinde de yer alan, "Normlar hiyerarşisi" ilkesi uyarınca, hukuk kuralları yukarıdan aşağıya doğru "Anayasa", "Kanun", "Kanun Hükmünde Kararname", "Tüzük", "Yönetmelik" ve "Diğer alt düzenleyici işlemler (Yönerge, Genelge vb.)" şeklinde sıralanmakta olup, alt kademe yer alan bir normun üst kademedeki norma aykırı olması ya da onun kapsamını aşan düzenlemeler içermesi mümkün bulunmamaktadır. Bu durum, “Genel kurallar, usulü dairesinde değiştirilinceye veya kaldırılıncaya kadar, düzenleyici işlem tesis etme yetkisi olan makam ve kurumları da bağlar” şeklinde ifade edilen “Tu patere legem quam facisti” prensibi ile izah olunmaktadır. Bu ilkenin doğal sonucu olarak, normlar hiyerarşisinde üst kademede yer alan yasal kurallara aykırı düzenleyici tasarrufların idare tarafından yürürlüğe konulması durumunda idari tasarruf yerine yasal düzenlemenin uygulanması gerektiği şüphesizdir.

Yukarıda yapılan açıklamalardan hareketle, 5510 sayılı yasanın 21. maddesinde, gelir bağlanan sigortalının yaşı nedeniyle ilgililer aleyhine rücu davası açılamayacağını öngören ayrık bir düzenleme bulunmadığına göre, Kurum'un 2011/58 sayılı genelgesine dayanıp rücu davası açmayacak olmasının alacağın rücu edilebilir bir alacak olduğu sonucunu değiştirmeyeceği ortadadır.

Sonuç olarak, rücu edilmesi mümkün olan peşin değerli gelirin tazminat alacağından tenzili 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 55. maddesinin emredici hükmü gereğidir. Yerel mahkemece, SGK’nın tek taraflı takdiri doğrultusunda sigortalıya bağladığı peşin değerli gelir nedeniyle sorumlulara rücu etmeyecek olmasının, emredici hükümlere aykırı olacak ve davacı sigortalının aynı zarar verici olay nedeniyle mükerrer yararlanması sonucunu doğuracak şekilde yorumlanması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, Kurumca davacıya bağlanan gelirlerin ilk peşin değerinin rücuya tabi kısmını tespit edip, bilirkişi hesap raporunda belirlenen zarar tutarından indirmek ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3077, Karar No: 2007/5256, Tarih: 05.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3077 E.  ,  2007/5256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Müdahil : ...,...

Dava dilekçesinde galle fazlasına ve tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiş, müdahil ise vakfa mütevelli olarak tayin edilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın davacı yönünden reddi, müdahil yönünden kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı, temyizi ise davalı tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı vekili Av. ...,... ile davalı vekili Av. ... ve ... geldiler.Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili 30.1.2002 günlü dava dilekçesinde, müvekkili davacı ...,... Vakfı'nın galleye hak kazanan ve tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitini istemiştir. Bu davaya müdahalede bulunan ... ise harçlandırdığı 27.12.2002 günlü dilekçesi ile kendisinin ... Vakfına mütevelli olarak tayin edilmesi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece; asıl davanın reddine, müdahalede bulunanın isteminin kabulüne karar verilmiştir.

1-Asıl dava yönünden; dosyadaki yazılara kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere göre, davacı ...'ın...oğlu ... Vakfının tevliyete müstehik vakıf evladı olduğunun tespitine ilişkin isteminin reddinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak;

İskender oğlu ... Vakfı senedine göre, vakfın erkek evladına galleden pay verildiği, davacının da dosyadaki mirasçılık belgesi ile Kahramanmaraş Asliye 1.Hukuk Mahkemesinin kesinleşen 1973/430-1974/391 sayılı kararı içeriğinden vakıf kurucusunun soyundan geldiği ve dolayısıyla vakıf evladı olduğu saptanmış bulunduğu gözetilerek, davacının galleye hak kazanan vakıf evladı olduğunun tespitine hükmedilmesi gerekirken bu yöndeki istemin de reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

./..

2007/3077-5256 -2-

./..

2007/3077-5256 -2-

2-Davaya müdahale de bulunan ... 'ın istemi yönünden ise; mahkemenin kararına dayanak yapılan bilirkişi raporunda ... 'ın, vakıf kurucusu...oğlu ... ile soybağının kurulduğu belirtilmiş olmasına karşın dosyada toplanan bilgi ve belgelere, özellikle nüfus kayıt tabloları, Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1981/291-643 sayılı veraset ilamına göre müdahilin soybağının dedesinin dedesi ... Paşa 'ya kadar ulaştığı ...'nın babasının ... olduğu; ... 'in ise vakıf kurucusunun torunu ... Bey'in oğlu olduğunun kanıtlanamadığı, böylece vakfeden...oğlu ... ile müdahil ... arasında soybağında kopukluk bulunduğundan aralarında soybağının kurulamadığı anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında müdahilin...Oğlu ... vakfının tevliyete müstehik evladı olduğu tespit edilemediğinden isteminin reddine hükmedilmesi gerekirken kabulü yolunda karar verilmesi, bu bağlamda vakfa mütevelli atanmasının 2762 Sayılı Vakıflar Yasasının 18. maddesi hükmü gereği idari işlem olduğu da gözetilmeden müdahilin vakfa mütevelli olarak tayinine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 500,00YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa, davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 5.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2662, Karar No: 2024/8157, Tarih: 03.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/2662 E.  ,  2024/8157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/430 E., 2023/482 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, tehdit, müstehcenlik, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi ve istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün bozulması kararları

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar ... ve ... vekili, katılan mağdure ... vekili, katılan Bakanlık vekili, sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama

1. Bölge Adliye Mahkemesi kararında da belirtildiği üzere sanık ... hakkında 18.05.2022 tarihli iddianameyle mağdur ... ... ve katılan mağdur ...'a karşı müstehcenlik ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdure ...'ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından karar verilmediği belirlenmiş olup, mahallinde İlk Derece Mahkemesince belirtilen suçlardan hükümler kurulması mümkün görülmüştür.

2. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında; katılan mağdure ... ve katılan mağdur ...'a karşı tehdit, katılan mağdur ...'e karşı tehdit, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca,

3. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında; katılan mağdure ...'e karşı tehdit ve kasten yaralama, mağdure ...'ye karşı müstehcenlik suçlarından verilen beraat kararları yönünden, belirtilen suçlar için öngörülen cezaların türleri ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca,

4. İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında; mağdure ...'ye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun 286 ncı maddesinin birinci uyarınca, Temyizlerinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

4. İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında; mağdure ...'ye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun 286 ncı maddesinin birinci uyarınca, Temyizlerinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

5. Yukarıda (2, 3 ve 4 üncü paragraflarda) belirtilen kararlar dışında kalan hükümler yönünden İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında 03.08.2021 ve 18.05.2022 tarihli iddianamelerle açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2023 tarihli ve 2021/365 Esas, 2023/2 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile;

1. Sanık ...'nin katılan mağdure ...'e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, katılan mağdur ...'a karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından beraatine,

2. Sanık ...'ın katılan mağdure ...'e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine,

3. Sanık ...'ın katılan mağdurlar ... ve ... ile mağdur ... ...'a karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine,

4. Sanık ...'ın katılan mağdur ...'e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), nitelikli cinsel saldırı suçlarından mahkumiyetine,

5. Sanık ...'ın katılan ...'ye karşı nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine,

6. Sanık ...'ın katılan mağdur ..., katılan mağdure ... ve mağdure ...'ye karşı müstehcenlik suçundan mahkumiyetine,

Dair verilen kararların istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Katılan Mağdure ... ve Katılan Mağdur ...'a Karşı Tehdit, Katılan Mağdur ...'e karşı Tehdit, Şantaj ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Dair verilen kararların istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Katılan Mağdure ... ve Katılan Mağdur ...'a Karşı Tehdit, Katılan Mağdur ...'e karşı Tehdit, Şantaj ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Katılan Mağdure ...'e Karşı Tehdit ve Kasten Yaralama, Mağdure ...'ye Karşı Müstehcenlik Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında verilen beraat kararları yönünden belirtilen suçlar için öngörülen cezaların türleri ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca hükümlerin temyizi mümkün olmadığından temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Mağdure ...'ye Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Kararlar Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında; mağdure ...'ye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci uyarınca kararların temyizi mümkün olmadığından temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında; mağdure ...'ye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci uyarınca kararların temyizi mümkün olmadığından temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

D. Sanık ... Hakkında Katılan Mağdure ...'e Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Katılan Mağdur ...'a Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçlarından Beraatine, Sanık ... Hakkında Katılan Mağdure ...'e Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Mahkumiyetine, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Beraatine, Katılan Mağdurlar ... ve ... ile Mağdur ... ...'a Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Mahkumiyetine, Katılan Mağdur ...'e Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma (iki kez), Nitelikli Cinsel Saldırı Suçlarından Mahkumiyetine, Katılan ...'ye Karşı Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Mahkumiyetine, Katılan Mağdur ..., Katılan Mağdure ... ve Mağdure ...'ye Karşı Müstehcenlik Suçundan Mahkumiyetine Yönelik Hükümler Yönünden

1. Sanık ... hakkında 18.05.2022 tarihli iddianameyle açılıp, davaların birleştirilmesinin ardından belirtilen iddianamedeki suçlar yönünden sanığın 5271 sayılı Kanun'un 147 ve 191 inci maddelerine aykırı olacak şekilde usulüne uygun sorgusu yapılmadan hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2. Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

Bu kapsamda sanıklar ... ve ... hakkında 03.08.2021 tarihli iddianameyle açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sırasında, 18.05.2022 tarihli iddianameyle sanık ... hakkında kamu davası açılıp, 01.06.2022 tarihli karar ile davaların birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince hükümlerin gerekçe bölümünde denetime imkan verecek şekilde her iki iddianamede belirtilen eylemler ve sevk maddeleri açısından ayrı ayrı değerlendirme yapılarak sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken bir kısım sevk maddeleri yönünden karar verilmeyip, karar verilenler yönünden ise hangi iddianame açısından değerlendirme yapıldığı açıklanmadan belirsizlik oluşturacak şekilde hükümler kurulması,

3. 28.10.2021 tarihli duruşmada yapılan işlemler Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) ile kayda alınmış ve bilirkişiye çözümü yaptırılmış ise de; 5271 sayılı Kanun'un 219 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan duruşmada yapılan işlemlerin teknik araçlarla kayda alınması halinde bu kayıtların vakit geçirilmeksizin yazılı tutanağa dönüştürülerek mahkeme başkanı veya hakim ile zabıt katibi tarafından imzalanması gerektiği yönündeki düzenlemeye göre işlem yapılmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılan Mağdure ... ve Katılan Mağdur ...'a Karşı Tehdit, Katılan Mağdur ...'e karşı Tehdit, Şantaj ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçlarından Kurulan Mahkumiyet, Sanık ... Hakkında Katılan Mağdure ...'e Karşı Tehdit ve Kasten Yaralama, Mağdure ...'ye Karşı müstehcenlik Suçlarından Kurulan Beraat, Sanıklar ... ve ... Hakkında Mağdure ...'ye Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Bozma Kararları Yönünden

Gerekçenin (A,B,C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle katılanlar ... ve ... vekili, katılan mağdure ... vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Katılan Mağdure ...'e Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Katılan Mağdur ...'a Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçlarından Beraatine, Sanık ... Hakkında Katılan Mağdure ...'e Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Mahkumiyetine, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Beraatine, Katılan Mağdurlar ... ve ... ile Mağdur ... ...'a Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Mahkumiyetine, Katılan Mağdur ...'e Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma (iki kez), Nitelikli Cinsel Saldırı Suçlarından Mahkumiyetine, Katılan ...'ye Karşı Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Mahkumiyetine, Katılan Mağdur ..., Katılan Mağdure ... ve Mağdure ...'ye Karşı Müstehcenlik Suçundan Mahkumiyetine Yönelik Hükümler Yönünden

Gerekçenin (D) bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar ... ve ... vekili, katılan mağdure ... vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2024 tarihinde karar verildi.