muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2045, Karar No: 2020/2911, Tarih: 10.09.2020

Dosya kapsamına göre; 2732 ada 2 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydına dayalı olarak ve tapu kaydı miktarıyla eldeki dosyanın davacılarının murisi ... ve müşterekleri (bilahare diğer malik taşınmazın taksimle ...’a kaldığı kabul etmiştir) adına tespit edilmiş olup, tapu kaydı miktar fazlası olan bölüm de 2731 ada 1 parsel sayılı taşınmaz olarak mera vasfıyla sınırlandırılmıştır. Kadastro tespit maliki ... tarafından, kadastro tespiti yapılmadan çok önce, her iki taşınmazı kapsayacak şekilde özel parselasyon yaptırıldığı ve bu yolla oluşan parselleri kendilerine sattığını öne sürmek suretiyle gerçek kişiler tarafından davalı olarak ... gösterilmek suretiyle 2732 ada 2 parsel sayılı taşınmaz hakkında çok sayıda dava açıldığı, yine bu nedene dayalı olarak Hazine ve Belediye Başkanlığı hasım gösterilmek suretiyle 2731 ada 2 parsele ilişkin de davalar açıldığı ve ayrıca Hazine tarafından Belediye Başkanlığı hasım gösterilmek suretiyle Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davasının, tescili istenen yerin 2731 ada 1 parsel olduğu belirlenerek Kadastro Mahkemesine aktarıldığı anlaşılmaktadır. Kadastro Mahkemesince ilgisi olması nedeniyle her iki taşınmaz hakkında açılan davalar birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda 2731 ada 1 parsel sayılı taşınmazın öncesinin mera olmadığı, özel parselasyon haritasına dayalı olarak dava açanların eklemeli zilyetliklerinin bulunduğu gerekçesiyle parselasyon haritası esas alınmak suretiyle bu bölümlerin ayrı ayrı gerçek kişiler adına tesciline karar verilmiş, 1 nolu mera parselinde parselasyon haritasında kalan, ancak dava açmayan kişilere ait bölümlerinde ham toprak vasfıyla davalı ... adına tesciline karar verilmiş, yine diğer 2 parselde de davalı ... tarafından satılmayan ya da hakkında dava açılmayan bölümler, tespitte olduğu gibi ... adına tescil edilmiştir. Hükmün, Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine temyize konu olan 2731 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönüyle temyiz incelemesi yapılmış ve Dairemizin 03.04.2007 tarih 2007/749-2007/1067 Esas, Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiş olup, hükmün infazı üzerine ham toprak niteliğiyle Belediye Başkanlığı adına tesciline karar verilen bölüm 2731 ada 42 parsel numarasını almak suretiyle hükmen Belediye Başkanlığı adına tapu kaydı oluşmuştur. Bilahare Kadastro Mahkemesinde dava açmayan diğer gerçek kişiler tarafından 2731 ada 42 parsele yönelik olarak açılan davalarda verilen davanın kabulüne ilişkin kararlar da Dairemizce ve Yargıtay 8.Hukuk Dairesince onanmıştır.

Eldeki dava dosyası ile, davacı ... mirasçıları tarafından, Kadastro Mahkemesince verilen hükmün kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü süre içinde, 2731 ada 42 parselin bir kısmına yönelik olarak, bu bölümün kendilerinin zilyetliğinde olduğu ve yine özel parselasyon kapsamında kaldığı iddiasıyla, tapu iptal ve tescil davası açıldığı anlaşılmaktadır.

Eldeki dava dosyası ile, davacı ... mirasçıları tarafından, Kadastro Mahkemesince verilen hükmün kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü süre içinde, 2731 ada 42 parselin bir kısmına yönelik olarak, bu bölümün kendilerinin zilyetliğinde olduğu ve yine özel parselasyon kapsamında kaldığı iddiasıyla, tapu iptal ve tescil davası açıldığı anlaşılmaktadır.

Tapu kaydının oluşmasına esas Kadastro Mahkemesinde görülen davada ise; eldeki dosyanın davacılarının murisi ...’nın, kendi adına tespit gören 2732 ada 2 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davalarda tespit maliki olması nedeniyle davalı olarak gösterildiği, aynı ada 1 parselin ise mera olarak tespit edilmesi nedeniyle bu parsel hakkında açılan davanın davalısının yasal hasım konumunda olan Hazine ve Belediye Başkanlığı olduğu, davacıların murisi ...’nın, davacı ya da müdahil sıfatıyla mera parselinden herhangi bir hak talep etmediği, Kadastro Mahkemesinde her iki taşınmaz hakkındaki tüm davaların birleştirilmesi nedeniyle karar başlığında davalı sıfatıyla yer aldığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, davacıların murisi ...’nın, mera parseli hakkında görülen davada taraf sıfatı bulunmadığına göre, Kadastro Mahkemesince mera parseli hakkında verilen hükmünde kendisi açısından kesin hüküm teşkil etmeyeceği açıktır.

Hal böyle olunca; Dairemizce, davaların birleştirilmesi suretiyle birlikte görülmesi nedeniyle maddi hataya dayalı olarak kesin hükmün varlığı kabul edilerek yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verildiği anlaşıldığından, Dairemizin 27.12.2019 tarih 2016/11083-2019/9167 Esas ve karar sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA ve işin esasının incelenmesine karar verilmekte;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3929, Karar No: 2013/5142, Tarih: 11.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/3929 E.  ,  2013/5142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla

çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından gerekçe gösterilmeden haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Şirketin tüm, davalı ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Bilindiği üzere; 6100 Sayılı HMK’da (keza 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda) "usuli kazanılmış hak" kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtay'ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Yargıtay İBK 9.5.1960 tarih 21/9, ESAS NO: 2013/3929 RG. 28.6.1960-10537) Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü

kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Kazanılmış haklar Hukuk Devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasanın 2. maddesinde açıklanan "Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir" hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir (Yargıtay HGK. nun 12.07.2006 gün ve 2006/4-519-527 sayılı, 31.05.2006 gün ve 2006/10-307-337 sayılı ve 10.05.2006 gün ve 2006/4-230-288 sayılı ilamı).

Somut olayda, Mahkemece verilen hüküm tarafların temyizi üzerine Dairemiz 2009/42620 E., 2012/2813 K. sayılı kararı ile “Somut olayda,davacı işçinin fazla mesai alacağı hüküm altına alınırken davalı ... Temizlik Şirketi davacıyı çalıştırdığı süreye göre sorumlu tutulurken diğer davalı ... çalışma süresinin tamamından sorumlu tutulmuştur. Yukarıdaki ilkeler doğrultusunda işyerini devralan son işveren Merve Temizlik şirketinin fazla mesai ücretinden tüm çalışma dönemi ile SGK Başkanlığıyla birlikte sorumlu tutulması gerekirken SGK Başkanlığının aleyhine olacak şekilde sadece kendi dönemi ile sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmakla davalı ... lehine usuli müktesep hak oluşmuştur.

Mahkemece fazla çalışma alacağından davalı Şirketin tamamından sorumluluğuna hükmetmek yerine usulü kazanılmış hak ilkesi dikkate alınmadan ilk hükümdeki gibi “10.341,53 TL fazla mesai ücreti, (Davalı ... Temizlik Hizmetleri Ltd. Şirketinin 2.671,19 TL ile sorumluluğu sınırlı olmak üzere)” şeklinde karar verilmesi hatalı olup, hükmün aynı sebepten tekrar bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10140, Karar No: 2012/18209, Tarih: 09.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/10140 E.  ,  2012/18209 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında Konya 1. İş Mahkemesinden verilen 11.04.2012 günlü ve 58/193 sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacının sigortalılık bilgilerinde, tescili yapıldıktan sonra 19 kodu ile terkinin verildiği ve daha sonra yeniden tescili yapıldığı anlaşıldığına göre;

- 19 kodunun sigortalılığın durdurulması mı, yoksa sigortalılığın terkini mi, ifade ettiği,

- Durdurma ise, durdurulmayıp da devamı halinde davacının sigortalılık süresinin hangi tarihler arasında olabileceği,

- Davacı tarafından bir ödeme yapılıp yapılmadığı, sonuç itibariyle davalı Kurum tarafından kabul edilen sigortalılık süresi;

Kurumdan sorularak gelecek cevabın eklenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19182, Karar No: 2012/22924, Tarih: 07.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/19182 E.  ,  2012/22924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Dava, Tüketici Mahkemesince karara bağlanan alacağa ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9186, Karar No: 2014/5503, Tarih: 05.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9186 E.  ,  2014/5503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/18279

Mahkemesi : Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 28/11/2011

Numarası : 2009/265 - 2011/720

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığın eyleminin TCK 83. maddesi kapsamında kaldığına ilişkin sanık müdafiinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık sürücü A.. A..'in yönetimindeki kamyonet ile gündüz vakti, asfalt kaplı, iki yönlü, etrafında görüşü engelleyici herhangi bir cismin bulunmadığı, virajlı dar köy yolunda seyir halindeyken, olay mahaline geldiğinde karşı yönden gelen sürücü İ.. K..'ın yönetimindeki motosikletle karşılıklı çarpışması sonucu İ.. K..'ın öldüğü, sanığın kazadan sonra kaçtığı ve kamyonetin tamponunu değiştirdiği, kaza tespit tutanağında çarpma noktasının kamyonetin seyir şeridinde yol kenarına 2 metre mesafede gösterildiği, kamyonetin tamponunun değiştirilmiş olması nedeniyle kamyonetin çarpışma öncesi yoldaki konumunun net olarak belirlenemediği olayda; tanıkların beyanlarından ölenin olaydan hemen sonra yaralı vaziyette hastahaneye kaldırıldığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 83. maddesinde düzenlenen kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçunun oluşmadığı, olayın gündüz vakti meydana gelmesi, görüşün tamamen açık olması, çarpışma noktasında yolun sadece 5 metre genişliğinde olması ve dosya içindeki fotoğraflar dikkate alındığında, artık olayın şerit tecavüzü sonucu değil karşılıklı çarpışma nedeniyle meydana geldiğinin kabulünün gerektiği, bu nedenle sanık ve ölen motorsiklet sürücüsünün eşit kusurlu olduğu anlaşılmakla,

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi gereğince, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde, maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında, hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın eşit kusurlu olduğu olayda, sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Olaydan sonra yaralı motorsiklet sürücüsünü olay yerinde bırakarak kaçan, kamyonetinin tamponunu değiştirerek suç delillerini karartan ve olayın aydınlanmasını engellemeye çalışan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının, yaralı olarak hastahaneye kaldırılan motorsiklet sürücüsünün olaydan 12 gün sonra öldüğüde dikkate alındığında, adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Olaydan sonra yaralı motorsiklet sürücüsünü olay yerinde bırakarak kaçan, kamyonetinin tamponunu değiştirerek suç delillerini karartan ve olayın aydınlanmasını engellemeye çalışan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının, yaralı olarak hastahaneye kaldırılan motorsiklet sürücüsünün olaydan 12 gün sonra öldüğüde dikkate alındığında, adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığa verilen 2 yıl hapis cezasının uzun süreli olması nedeniyle cezanın adli para cezasına çevrilirken yasal dayanağı olan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2263, Karar No: 2024/292, Tarih: 15.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/2263 E.  ,  2024/292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.08.2022 tarihli ve 2021/512 Esas, 2022/402 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı

Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2022/1955 Esas, 2023/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine; maktulden sanığa yönelen haksız tahrikin derecesinin makul oran yerine azami olarak belirlenmesi hususu eleştirilmiş, eleştiri nedeni dışında sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü saat 12:00 sıralarında maktulün elindeki testere ile sanığa ait evin önündeki kayısı ağacını kestiği, erik ağacını da kesmeye başladığı sırada durumu fark eden sanığın bahçeye inerek ağaçları kesmemesini istediği, maktulün ise "kayısı ağacına, erik ağacını aşıladığı gerekçesi" ile babasına kızıp sinkaflı sözlerle küfür edip tehdit ettiği, bunun üzerine sanığın eve giderek saat 12:20 sıralarında polisi aradığı, sanığın oğlu olan maktulden kendisine hakaret edip tehdit ettiği ve malına zarar verdiği gerekçesi ile şikayetçi olduğu ve evden uzaklaştırılmasını talep ettiği, maktul hakkında 6284 sayılı Kanun uyarınca tedbir kararı verildiği, karakoldaki işlemlerin ardından sanığın diğer oğlu ... ile eve döndüğü, bir süre sonra maktulün de eve geldiği, babasının kendisini şikayet etmesine sinirlenen maktulün diğer ağacı da kesmek için testereyi aradığı, ancak bulamadığı, söz konusu testerenin çatı katında olabileceğini düşünerek çatı katına çıktığı, çatı katındaki atıl eşyalar arasında testereyi aradığı ancak bulamadığı, bunun üzerine kazmayı alarak aşağı indiği sırada ikinci katın balkonunda iken evin içerisinde bulunan babasına bağırıp çağırdığı, sinkaflı sözlerle hakaret edip tehdit ettiği, kapıyı açmasını istediği, kapıya tekme ile vurduğu, kapıda vurma izlerinin olduğunun dosyaya ibraz edilen fotoğraflardan da görüldüğü, bunun üzerine sanığın daha önceden maktul tarafından kırılan giriş kapısının sol yanındaki cam bölmeden üzerinde bulunan tabanca ile ateş ettiği, muhtemelen ilk merminin maktulün sırt bölgesine isabet ettiği, maktulün sırt üstü yere düştüğü, sanığın kapıyı açarak balkona çıktığı, maktulün ateş etmemesi için sol elini kaldırarak kendini savunmak istediği, ancak sanığın ateş ettiği, maktulün sol el 4 ve 5 parmak metakarpta mermi giriş deliğinin bulunmasının maktulün kendisini savunmak için elini kaldırdığı hususunu desteklediği, bilahare sanığın, maktulün yüz bölgesine 3 ve karın bölgesine de 1 kez daha tabancası ile ateş ettiği, otopsi raporuna göre mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası, kafa kaide ve yüz kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, iç organ yaralanması, iç

ve dış kanama sonucu maktulün vefat ettiği, sanığın daha sonra 5 el havaya ve sağa sola ateş ettiği, somut olayın bu şekilde gerçekleştiği kabul edilerek sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

ve dış kanama sonucu maktulün vefat ettiği, sanığın daha sonra 5 el havaya ve sağa sola ateş ettiği, somut olayın bu şekilde gerçekleştiği kabul edilerek sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdurların ve tanıkların beyanları, olay yeri inceleme raporu ve olay yeri krokisi, ölü muayene ve otopsi tutanağı, Adli Tıp Kurumu ... Kimya İhtisas Dairesi Başkanlığı 09.11.2021 tarihli raporu, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Uzmanlık Raporları, taraflar arası adli mercilere intikal etmiş dosyalar örnekleri, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu değerlendirilen delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, maktulden sanığa yönelik gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız saldırı ve bu saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı bir savunmadan yada bu koşulların bulunmasına rağmen orantılılık ilkesinin ihlali halinden bahsedilemeyeceğinden meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2022/1955 Esas, 2023/68 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.