muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22067, Karar No: 2015/21786, Tarih: 02.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/22067 E.  ,  2015/21786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... Kurumu vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve kamu davasına katılma hakkı bulunmayan katılan ... Kurumunun hükmü temyize hakkı bulunmadığından katılan kurum vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın yetkilisi olduğu ... firması tarafından “sentetik tiner” üreteceğini belirterek 2710 GTİP'te yer alan “White Spirit” ithalatı gerçekleştirmek suretiyle bu eşyayı kullanarak 3824 GTİP'te yer alan eşyanın üretildiğinin beyan edildiği, ancak firma tarafından ibraz edilen 2009 yılı içinde üretilen ürünlerin içerdiği White Spirit ve katık oranları incelendiğinde üretildiği belirtilen sentetik tiner cinsi eşya içerisinde % 95 oranında White Spirit ve % 5 oranında Toluen kullanıldığının anlaşıldığı, belirtilen oranlardaki karışımlardan oluşan eşyanın tarifesinin sentetik tiner içerisinde % 70'den fazla White Spirit olması nedeniyle 2710 GTİP'ten çıkmasının mümkün olmadığının İzmir Gümrük Müdürlüğü Laboratuvar Şube Müdürlüğüncede teyit edildiği, gümrük kontrolörlüğü tarafından firma üretim tesisinde yapılan fiziki kontrol sonucunda, bu firmanın gerçek anlamda üretim yapmadığı yönünde kanaate ulaşıldığı, bu tesiste ne hammadde nede imal mamüle rastlanmadığının bildirildiği, firmanın kapasite raporunda kayıtlı üretim ve tüketim miktarının üzerinde işlem yaptığının anlaşıldığı, bu firmanın, ithal ederek ürettiği ürünleri 2710 GTİP'leri değişmemesine rağmen daha düşük ÖTV'ye tabi GTİP'lerden beyan ettiği, ayrıca 2710 GTİP'i değişmeden satılan birim fiyatları, mazot fiyatlarının çok altında bulunan bu ürünlerin yakıt olarak kullanılmaya müsait ürünler olduğu ve bu amaçla satılmış olabileceği kanaatine ulaşıldığından bahisle MNR firması yetkilisi olan sanık hakkında suç duyurusunda bulunularak kamu davası açılmasının sağlandığı, buna karşın sanığın savunması ve sunduğu belgelere göre; bu firmanın 2 adet fabrikasının mevcut olduğu, 2 fabrikanın toplamda 2009 yılı için kapasite raporunda sentetik tiner üretiminin 2.160.000 kg olarak tespit edildiğini ileri sürdüğü anlaşılmakla,

Dava konusu olayda sanığın yetkilisi olduğu MNR firmasına ait kapasite raporları, üretime ilişkin tüm defter ve kayıtları dosya kapsamına celpedildikten sonra, satış yapılmış ise satış yapılan ilgili firma yetkilileri dinlenilerek faturanın gerçek bir alış veriş sonucu düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi, her 2 fabrikanın suç tarihine göre faal olarak çalışıp çalışmadığının ticaret sicilinden, vergi idaresinden ve ilgili yerlerden araştırılması, üretim yapıp yapmadığı, üretim kapasitesinin olup olmadığı gibi hususlarda konusunda uzman bilirkişi heyeti marifetiyle alınacak olan bilirkişi raporu sonucunda sanığın ithal ettiği eşyayı ithal amacına uygun olarak üretimde kullanıp kullanmadığının tespitinin ardından sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme sonucu beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CUMK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/11/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12965, Karar No: 2016/12667, Tarih: 05.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/12965 E.  ,  2016/12667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ... yönünden kabulüne, ... yönünden ise dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Asıl ve birleşen dava dilekçelerinde davacılara ait taşınmazlara davalılarca kamulaştırmasız el koyma nedeniyle tazminata hükmedilmesi istenilmiş; mahkemece ... yönünden asıl ve birleşen davanın kabulüne, ... yönünden ise yargı yolu yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile fen raporunun incelenmesinde; dava konusu 2893 (184,39 m²) parsel sayılı taşınmaza fiilen el atılmadığı, imar planında ... Belediyesi'nin bakım ve sorumluluğunda bulunan park, 2901 (162,88 m²) parsel sayılı taşınmazın ise fiilen el atılmadığı ... Belediyesinin bakım ve sorumluluğunda bulunan yol olarak ayrıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece 2893 ve 2901 parsel sayılı taşınmazlara fiilen el atılmadığı, dava konusu taşınmazların 783 parselden ifraz edildiği konut alanı ve fiilen el atılan ve ifraz sonucu 2902 parsel içerisinde kalan P harfi dışındaki yerlerin ... Belediyesinin sorumluluğunda bulunan yol ve park olarak planlandığı, davalı ... Belediyesince imar planına uygun şekilde dava konusu taşınmazlara el atılmaya başlandığı anlaşıldığından, proje bütünlüğü kapsamında fiilen elatılmayan kısımların da bedeline hükmedilmesi gerekçesiyle 2893 ve 2901 parsel sayılı taşınmazların da bedeline hükmedildiği anlaşılmaktadır. Bu taşınmazlarda fiili el atma bulunmadığı ve ayrı parseller olmaları nedeniyle fiilen el atılan diğer parseller ile bağlantılı olarak bir proje bütünlüğünden de söz edilemeyeceğinden, bu parseller yönünden; davacının mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamanın dava konusu taşınmazın genel ve düzenleyici bir işlem olan imar planıyla kamu hizmetine özgülenmesinden ve bu planda öngörülen kamulaştırma işlemlerinin zamanında yapılmamasından kaynaklandığının kabulü ile idari işlem ve eylemden doğan zararlara ilişkin davanın 2577 sayılı idari Yargılama Usulü Kanunu hükümleri uyarınca idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 114/1-b ve 115/2 maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu 2897 ve 2899 parsel sayılı el koyulmayan taşınmazların fen bilirkişi raporuna göre uygulama imar planında konut alanında kaldığı, mahkemece birleşen dosya davacısının ... hakkındaki davasının dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın genel ve düzenleyici bir işlem olan imar planıyla kamu hizmetine özgülenmesinden ve bu planda öngörülen kamulaştırma işlemlerinin zamanında yapılmamasından kaynaklandığı durumlarda idari işlem ve eylemden doğan zarara ilişkin davanın Uyuşmazlık Mahkemesi kararı ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 10. fıkrasının "Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır." hükmü uyarınca belediyece fiilen el atılmayan 2897 ve 2899 parsel sayılı taşınmazların fen bilirkişi raporuna göre konut alanında kaldığı ve imar planıyla kamu hizmetine özgülenmesinden ve bu planda öngörülen kamulaştırma işlemlerinin zamanında yapılmamasından kaynaklan idari işlem ve eylemden doğan zarar söz konusu olmadığından davanın esastan reddi yerine usulden reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak;

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6. maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçlarının nispi olarak uygulanması için de mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13019, Karar No: 2008/2120, Tarih: 18.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/13019 E.  ,  2008/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki adi ortaklığın feshi, tasfiyesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat Necmettin Yankol geldi davalılar tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1.3.2002 tarihli sözleşmeyle davalılarla “... Atlı Spor Klübü” nün kurulması ve işletilmesi konusunda adi ortaklık kurduklarını, sözleşmenin 4. maddesi gereğince davalılardan ...’ye işletme müdürü sıfatıyla pazarlama, mübaya, halkla ilişkiler, muhasebe ve personel işlerinden sorumlu olmak üzere yöneticilik görevi verildiğini, kendisinin ortaklığa karşı taahhütlerini tamamen yerine getirdiğini, yönetici ortağın ise sözleşme gereğince üstlendiği edimleri yerine getirmediğini, sözlü ve yazılı taleplerine rağmen kar payı dağıtmadığını, gelirlere ilişkin fatura ve makbuz kesmediği gibi giderlere ait belgeleri de ibraz etmediğini, işyerine ruhsat almadığını, kaçak ve yabancı işçi çalıştırdığını, tutulması gerekli olan yasal defterleri tutmadığını, diğer ortak ...’ın da yönetici ortakla el ve işbirliği içinde olduğunu, davalılar tarafından işyerine alınmadığından ortaklığın bundan sonra devam etmesinin de mümkün olmadığını ileri sürerek, ortaklığın fesih ve tasfiyesine, tasfiye payı olarak da fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000.000.000 TL’nin en yüksek ticari faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının ortaklığa Temmuz 2002 tarihine kadar 100.000.000.000 TL sermaye koymayı taahhüt etmesine rağmen edimini yerine getirmediğini, bu nedenle ortaklık sıfatını da kazanmadığını savunarak, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre taraflar arasında adi ortaklık sözleşmesinin imzalandığı ancak adi ortaklığa ait yasal defter ve belgelerin bulunmadığı, ibraz edilen belgelerle de davanın ispat edilemediği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, “... Atlı Spor Klübü” nün kurulması ve işletilmesi konusunda davalılarla adi ortaklık kurduklarını, ancak bundan sonra fiilen ortaklığın devamının mümkün olmadığını belirterek, adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine, tespit edilecek tasfiye payının ödetilmesine karar verilmesini istemiş, davalılar ise davacının sermaye borcunu yerine getirmediğinden ortaklık sıfatını kazanmadığını, bu nedenle herhangi bir talepte bulunamayacağını savunmuşlardır. Taraflar arasında, 1.3.2002 tarihli adi ortaklık sözleşmesi düzenlendiği uyuşmazlık konusu olmayıp, sözleşmede tarafların müştereken malik ve işletmecisi oldukları ... ilçesindeki “Atlı Spor Klubü”nde İbrahim ...’ın %34, ...’nün %34, davacının ise %33 oranında ortak oldukları açıklanmış, diğer hükümlerde de, ortaklığın işleyişi ve ortakların yükümlülükleri düzenlenmiştir. İmzası davalılar tarafından inkar edilmeyen bu sözleşme gereğince taraflar arasında Borçlar Kanununun 520 ve devamı maddelerinde düzenlenen bir adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece “adi ortaklığa ait defter ve belgelerin bulunmadığı, ibraz edilen belgelerle de davacının davasını ispat edemediği” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, ortaklığa ait defter ve belgelerin mevcut olmaması, taraflar arasındaki adi ortaklık ilişkisinin bulunmadığını göstermediği gibi, adi ortaklığın tasfiyesine de engel değildir. Esasen adi ortaklığa ait yasal defter ve belgelerin tutulması görevi, sözleşmenin 4/8 maddesi gereğince yönetici ortak olan ...’ye ait olup, yönetici ortağın bu husustaki görevini ifa etmemiş olmasının, kendi lehine, ancak davacı aleyhine sonuçlar doğuracağı da kabul edilemez. Öte yandan davada taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan, davacının sermaye payını ödeyip ödemediği, harcamalara katılıp katılmadığı da, mahkemece yöntemine uygun olarak araştırılıp incelenmediği gibi, adi ortaklıkta ortaklardan birinin sermaye koyma borcunu yerine getirmediği, yine harcamalara katılması gerekirken katılmadığı sabit olsa dahi bu hususlar, ortaklığın tasfiyesine engel değil, ancak tasfiye sırasında gözetilmesi gereken durumlar olarak değerlendirilmelidir. Aynı şekilde az yukarda da değinildiği gibi, mahkemece verilecek süre sonunda yönetici ortak tarafından ortaklık defterlerinin ve hesap listesinin ibraz edilememesi hususunun da, tasfiyeye engel bir durum olmadığı, ancak yönetici ortağın hesap vermekten kaçındığına ilişkin hukuki sonuç doğuracağı kabul edilmelidir. O halde adi ortaklığın kurulduğu sabit olduğuna ve davacı da, ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesini istediğine göre, mahkemece ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesi, tasfiyenin de bizzat yaptırılması gereklidir. BK.nun 538

. O halde adi ortaklığın kurulduğu sabit olduğuna ve davacı da, ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesini istediğine göre, mahkemece ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesi, tasfiyenin de bizzat yaptırılması gereklidir. BK.nun 538. maddesinde belirtildiği gibi tasfiye, bütün hesapların görülüp ortaklığın aktif ve pasif bütün mal varlığının belirlenip ortakların birbirleri ile alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sona erdirilmesi, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır. Ortaklık sözleşmesinde hüküm bulunduğu takdirde tasfiyenin sözleşmedeki hükümlere göre yapılması asıldır. Böyle bir hükmün bulunmaması halinde ise tasfiyenin bu defa BK.nun 539. maddesindeki sıra takip edilerek yapılması gereklidir. Dava konusu olayda sözleşmede tasfiye ile ilgili özel bir hüküm bulunmadığından, tasfiyenin BK.nun 539. ve devamı maddelerine göre yapılması zorunlu olup, bunun için mahkemece öncelikle yönetici ortak olan davalıdan, kurulduğu tarihten itibaren ortaklığın tüm muhasebesi ile ilgili defterler ve ortaklıkla ilgili tüm belge ve faturaların ibrazı ile ortaklıkla ilgili hesap listesi istenilmeli, ortakların gerek tasfiye şekli gerekse hesap listesi üzerinde uyuştukları ve uyuşamadıkları noktalar saptanmalı, uyuşamadıkları noktalarda tarafların delil ve karşı delilleri sorulup toplanmalı, yönetici ortağın hesap listesi verememesi durumunda hesap vermekten kaçındığı kabul edilmeli, bu durumda mevcut delillere göre hüküm kurulmalı, tasfiyeye esas değerin, karar tarihine en yakın tarih olacağı gözden uzak tutulmamalı, ortaklığa ait tüm gelir gider hesabı çıkarıldıktan, ortaklığın tüm aktif ve pasifi kesin olarak belirlendikten sonra ortaklığın varsa üçüncü kişilere veya kurumlara olan borçları ortaklığın aktifinden mahsup edilmeli, ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslarla, ortaklık için yapmış oldukları masraflar ve vermiş oldukları sermaye iade edilmeli, bundan sonra varsa kalan miktar ortaklar arasında paylaştırılmalı, tasfiye bu şekilde tamamlanmalıdır. Mahkemece açıklanan şekilde ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesi gerekirken, ortaklığın defter ve belgelerinin mevcut olmadığından bahisle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 550 YTL. duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 18.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4463, Karar No: 2025/2514, Tarih: 25.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/4463 E.  ,  2025/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2013/120 E., 2018/9 K.

KARAR : Davanın reddine, asli müdahilin davasının kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraza ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine, asli müdahilin davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ..., ... ve ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 20.11.2023 tarihli ve 2021/9755 Esas, 2023/6040

Karar sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına, Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi uyarınca takdiren 3.330,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irat kaydına,

891,50 TL peşin harcın ret harcına mahsubu ile kalan 391,60 TL'nin karar düzeltme isteyen davalı ...'ten alınmasına,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7000, Karar No: 2015/7320, Tarih: 01.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/7000 E.  ,  2015/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2013/399-2013/479

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, vekil edeni aleyhine ilama dayalı olarak başlatılan takibe karşı İcra Mahkemesi'ne yaptığı başvurusunda; ilama aykırı olarak fazla faiz talep edildiğini iddia ederek, icra emrinin iptalini talep etmiş, Mahkemece, bilirkişinin TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranlarına göre asıl alacak yönünden yaptığı hesaplama nazara alınarak, fazla talep edilen işlemiş faiz kısmı iptal edilerek, icra emrinin düzeltilmesine karar verilmiş , borçlu vekili tarafından hüküm temyiz edilmiştir

Takip konusu ilamda, 10.000 TL'nin 21.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "avans faizin" uygulanmasına karar verilmiştir.

3095 sayılı Yasa'nın 2. maddesi aynen “Bir miktar paranın ödenmesinde temerrüde düşen borçlu, sözleşme ile aksi kararlaştırılmadıkça, geçmiş günler için 1'inci maddede belirlenen orana göre temerrüt faizi ödemeye mecburdur. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir. Söz konusu avans faiz oranı, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oran geçerli olur. ” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeye göre takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasa'nın 2. maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda; avans faiz oranının, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha fazla olması halinde, yılın ikinci yarısında bu oranın geçerli olduğu kuralı çerçevesinde, faizin hesaplanarak bildirilmesi amacıyla bilirkişiden ek rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranları uygulanarak yapılan hesaplamaya göre sonuca gitmesi doğru değildir.

O halde Mahkemece, anılan Yasa maddesi doğrultusunda; avans faiz oranının, 30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha fazla olması halinde, yılın ikinci yarısında bu oranın geçerli olduğu kuralı çerçevesinde, faizin hesaplanarak bildirilmesi amacıyla bilirkişiden ek rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, TCMB tarafından belirlenen ve yayınlanan avans faiz oranları uygulanarak yapılan hesaplamaya göre sonuca gitmesi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.