muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18209, Karar No: 2019/16471, Tarih: 17.09.2019

Somut olayda, davacının güvenlik görevlisi olarak değil temizlik personeli olarak çalıştığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatiller ile haftasonlarında çalıştığını iddia eden ve ispat yükü kendi üzerinde bulunan davacı, iddiasının ispatında tanık deliline başvurmuş ve dosya kapsamında dinlenilen tanıklar davacının haftada 6 gün 07:30-17:00 saatleri arasında çalıştığını ifade etmişlerdir. Yaptırılan bilirkişi incelemesinde de davacının fazla mesai alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmalarının karşılığı tanık beyanları ve dosyaya sunulan puantaj kayıtları doğrultusunda hesaplanmıştır. Her ne kadar söz konusu bilirkişi raporu, fazla mesai alacağının hesaplanması konususunda davacının talebinin aşılması nedeni ile denetime elverişli değil ise de ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı tanık beyanları ve işyeri kayıtları uyarınca denetime uygun şekilde belirlenmiştir. Davacının güvenlik görevlisi olarak çalıştığı şeklindeki dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile bu konudaki alacak taleplerin rededilmesi hatalı olmuştur. Mahkemece yapılması gereken iş, davacının çalışma saatleri konusundaki beyanları gözetilip talebi aşılmayacak şekilde ve tüm deliller birarada değerlendirilerek fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları hakkında bir karar verilmesidir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı gerekçe ile taleplerin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5984, Karar No: 2012/3245, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5984 E.  ,  2012/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'nün yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2007 gün ve 2007/168 Esas, 2007/482 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure vekiline CMK.nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de; CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurenin zorunlu vekilinin sanığın cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'nin davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ...'nın katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında zincirleme surette çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Mağdure ...'ın Cumhuriyet Savcılığı ve mahkeme, şikâyetçi ..., tanıklar ..., ... ve ...'ın aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın mağdureye karşı zincirleme surette hürriyetten yoksun kılma ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismar suçlarını işlediği ve eylemlerinin sübuta erdiği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI DÜŞÜNCE

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI DÜŞÜNCE

Mağdurenin zorunlu vekilinin duruşmada sanığın cezalandırılmasını istemesi, şikâyeti belirten ifade niteliğinde olup, mahkemece kendisinden CMK.nın 238/2. maddesi gereğince davaya katılmak istemeyip istemediği sorularak, istemesi halinde aynı Kanunun 238/3. maddesi hükmü uyarınca katılma isteği hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiği halde, bu husus yerinde görülmediğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekir. CMK.nın 237/2. maddesinde düzenlenen kanuni koşullar burada mevcut olmadığı gibi çoğunluk kararında belirtilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu Kararı, duruşmada katılma talebinde bulunan müşteki vekili ile ilgili bulunup, olayımızla doğrudan ilişkili değildir. Dosyamızda mağdure vekili, temyiz yoluna CMK.nın 260/1. maddesine dayanarak başvurabilmiştir. Yoksa bu hükmün, davaya katılma ile ilgili kurallar koyan yukarıda değinilen CMK.daki diğer hükümleri uygulama dışı bıraktığı düşünülemez. Müşteki vekilinin CMK.nın 260/1. maddesi uyarınca vâki temyizi üzerine hükmün, açıkladığım nedenle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğundan, sayın çoğunluğun 237/2. maddesini sanık aleyhine genişletir şekilde yorumlayarak vermiş olduğu davaya katılma, hükmün onanması ve bozulmasına dair kararlara katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/23751, Karar No: 2008/2119, Tarih: 12.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/23751 E.  ,  2008/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 149/1. maddesi uyarınca icra müdürü ibraz edilen ipotek akit tablosunun kayıtsız şartsız bir para borcu ikrarını ihtiva ettiğini ve alacağın muaccel olduğunu tespit ettiği taktide borçluya icra emri gönderir. İncelenen akit tablosu içeriğine göre takip tarihi itibariyle alacağın muaccel olmadığı görülmektedir. Muaccel olmayan bu duruma rağmen icra müdürünün icra emri göndermesi takip ilam niteliğindeki belgeye dayandığından ayrıca icra müdürünün bilfiil kendi işleminden kaynaklandığından İİK. 16/2 maddesi uyarınca şikayet süreye tabi değildir.

Mahkemece istemin kabulü yerine süre yönünden reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6319, Karar No: 2012/7511, Tarih: 11.04.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/6319 E.  ,  2012/7511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 04.02.2004 günü itibariyle temyiz inceleme gününde sanık lehine hükümler taşıyan 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresi tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu sigara makinesi, jetonlar ile anahtarın TCK'nın 54/4.maddesi gereğince müsaderesine, kaçak olduğuna dair dosyada bilgi olmayan sigaraların sahibine iadesine, 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7328, Karar No: 2007/7560, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7328 E.  ,  2007/7560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 26.12.2002 tarihli dilekçesiyle, ... (...)-... Mahallesi 1548, 1646, 1701, 1721, 1763, 1873, 1890, 1943, 1967, 1997 ve 2029 sayılı parseller ile bu parsellerden imar uygulamasıyla gelen ve dava dilekçesinde sayılan, Hazine adına tapuda kayıtlı taşınmazların, 1942 orman sınırları içindeyse de, 1952 yılında makiye ayrılmakla, orman ile ilgisinin kalmadığı, önceki zilyetler tarafından imar ihya edildiği, tarım alanı olarak malik sıfatıyla zilyet edildiği, Hazine adına tesbit ve tescilinin kesinleştiği tarihe kadar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğu iddiasıyla, Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ve adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 04.11.1976 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilen ve 04.12.1987 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

...(...)-... Mahallesinde 1988-1992 yılları arasında yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda; 1548, 1646, 1701, 1721, 1763, 1873, 1890, 1943, 1967, 1997 ve 2029 parsel sayılı taşınmazların Mart 1952 tarih 22, Şubat 1953 tarih ve 95, Ocak 1956 tarih 29, Nisan 1956 tarih 42 sıra numaralı tapu kayıtları kapsamında kaldığı, kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, Hazine adına tapuya kayıt edildiğinden söz edilip, ...ın kullanımında olduğu beyanlara yazılarak Hazine adına tesbiti üzerine, 1701 sayılı parselin kadastro tesbiti hükmen, diğer parsellerin ise itirazsız kesinleşerek tapu kayıtları oluşmuştur.

Davacı, taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, dayandıkları tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi, zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu, bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davacı, taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, dayandıkları tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi, zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu, bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı sonucu ortaya çıkar.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...” şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Yukarıda yazılı yönetmeliğin 1. Maddesinde makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasanın 5. maddesine aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir yeni hükümler getiremez. Hukukun en temel ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21-892-864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların maki florası olduğu açıklandıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle % 10 nisbetine kadar KORU ve % 25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "% 10 nisbetinde KORU ve % 25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "% 10 nisbetinde KORU ve % 25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

3- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1953 yılında yapılan makiye ayırma çalışmalarında, Başkan ..., Mühendis ..., Bölge şefi ... ve bakım memuru ... isimli kişilerden oluşturulan komisyon üye ... çalışmalarda hazır bulunmadığı halde, 03.05.1953 tarihinde işe başlayarak çalışmaya devam etmiş ve maki yönetmeliğinde tanımı yapılan “makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırlarını” belirlemeyip, bir çok köy yerleşim yerini, kişilere ait tapulu-tapusuz arazileri, meraları, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kalan ormanları ve orman tahdit sınırları dışında kalmakla birlikte, 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmiş ormanlar ile yasanın tanımladığı maki kavramına girmeyen ormanları, maki sahası olarak ayırarak zemine uygulama imkanı olmayan ölçeksiz bir kroki düzenlemiştir. Komisyon üyesi bölge şefi ... komisyon çalışmalarına hiçbir zaman katılmamış ve çalışma tutanaklarını da imza etmemiştir.

5653 Sayılı Yasa, 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Yasanın 117. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı halde, ... Orman Başmüdürlüğünün 28.05.1957 gün ve 353-238/65 sayılı emirleri gereği “... Merkez ilçe ... Köyü hudutları içinde ..., ..., Çiftlik ve ... Köylerinde ziraata elverişli makilik alanların tesbitini yapmak üzere” 24.06.1957 günü çalışmaya başlayan Makiye Ayırma Komisyonu, 6 numaralı Orman Kadastro Komisyonu Reisi ..., Mühendis ..., ... Orman Bölge şefi ... ve muhafaza memuru ...'den oluşturulmuş ve bu komisyonda yine yönetmelikte tanımı yapılan makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırlarını belirlemeyip, 1953 yılında görev yapan komisyon gibi bir çok köy yerleşim yerini, kişilere ait tapulu-tapusuz arazileri, meraları, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki ormanları ve tahdit sınırları dışında kalmakla birlikte, 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmiş ormanlar ile yasanın tanımladığı maki kavramına girmeyen ormanları ve 1953 yılında makiye ayrılan bir kısım yeri maki sahası olarak ayırarak zemine uygulama imkanı olmayan ölçeksiz bir kroki düzenlemiştir.... Köyü, ... Çiftliği paydaşlarından ..., 20.10.1966 tarihli dilekçe ile Tarım Bakanlığına başvurarak “1947 yılında yapılan orman kadastrosunda, makilik niteliğindeki bir kısım çiftlik arazilerinin orman sınırı içine alındığından bu yerlerin makiye ayrılmasını” istemesi üzerine kurulan komisyon 19.06.1967 gün ve (I) numaralı raporu ile 10307.70 dekarlık bir sahanın makilik olduğunu belirleyerek Merkez Maki Komisyonuna tetkik için göndermiştir. Örneği dosyada bulunan 15.08.1967 gün ve Şube-2 sayılı “Merkez Maki Komisyonu Kararı” başlıklı kararda aynen şunlar yazılıdır. [“... Köyü ... Çiftliği hissedarları adına ... tarafından Tarım Bakanlığına gönderilen 20.10.1966 tarihli dilekçede; çiftlik arazilerinin orman kadastrosu sınırları içine alındığı, 6831 Sayılı Yasaya göre söz konusu sahanın makilik olduğu belirtilmiş ve ... Başmüdürlüğünden maki tesbit komisyonunun teşkil olunup, mahallen tetkikat yapıldığına ve sözkonusu sahaya ait rapor ve krokileriyle muamele görmüş evrakı ihtiva eyleyen ve makamın 07.07.1967 günlü derkenarı ile Fen Heyeti Başkanlığına havale olunan 07.07.1967 gün, Şb-2 Müdürlüğünün 2012-55 sayılı yazısında: 24.12.1965 tarihli Bakanlık oluru ile yürürlüğe giren (Funda ve Makilik Sahaların Tesbitine ait Talimatname) hükümlerine uygun olarak kurulan Makiye Ayırma Komisyonun, yaptığı inceleme sonunda düzenlediği 19.06.1967 gün ve (I) sayılı raporuna göre, ...-... Köyü mülki sınırları içindeki tahdidi yapılmış ormanlık sahadan, Doğusu; ... ve ..., Batısı; ..., dinamit deposu, beton köprü, okul ve mırdarark, Kuzeyi; ...-... Asvaltı, Güneyi; ... Tarlaları ve ... Çukuru ile çevrili yerler 10307 hektar 70 dekarlık sahanın orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan makilik saha olduğu tesbit edildiğinden, Maki Tesbit Komisyonunca makilik alan olarak ayrılan 10307

.06.1967 gün ve (I) sayılı raporuna göre, ...-... Köyü mülki sınırları içindeki tahdidi yapılmış ormanlık sahadan, Doğusu; ... ve ..., Batısı; ..., dinamit deposu, beton köprü, okul ve mırdarark, Kuzeyi; ...-... Asvaltı, Güneyi; ... Tarlaları ve ... Çukuru ile çevrili yerler 10307 hektar 70 dekarlık sahanın orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan makilik saha olduğu tesbit edildiğinden, Maki Tesbit Komisyonunca makilik alan olarak ayrılan 10307.70 dekarlık sahanın ormanlık sayılmayan yerlerden olarak orman sınırları dışına çıkarılmasında mahzur olmadığı belirtilerek konunun Merkez Maki Komisyonunca incelenmesi istenmiştir".

Konu; Şb-2, 3/A, 5 ve Şb.9/C ve Şb.22/A, 22/B müdürlerinin iştiraki ile incelenmiştir. Yapılan müzakere sonunda:

Dosyada mevcut, 19.06.1967 günlü raporda sözkonusu 10307.70 dekarlık sahanın FUNDA VE MAKİLİK SAHALARIN TESBİTİNE AİT TALİMATNAME hükümlerine göre, orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan ormanlık sayılmayan makilik saha olduğu anlaşılmıştır.

(10307.70) dekarlık sahanın orman sayılmayan makilik saha olduğuna ittifakla karar verilmiştir”] dendikten sonra bu karar Merkez Maki Komisyonu Başkanı ..., Şube-2 Müdürü ..., Şb-3/A müdürü yerine ..., Şube-5 Müdür Yardımcısı ..., Şube 22/A Müdürü ..., (Şube-22/B müdürü bulunamadı), (Şube-9/C müdürü bulunamadı) yazılarak imza edilmiştir.

15.08.1967 tarihli Merkez Maki Komisyon kararında sözü edilen 19.06.1967 tarihli kroki dosyada mevcut ise de, bu krokinin dayanağı aynı tarihli rapor dosyada bulunmamaktadır.

Ancak, bilirkişi rapor ve krokiye göre, yörede 1953 ve 1957 yıllarında yapılan çalışmalarda makiye ayrılan bir bölüm yerin 1967 yılında yapılan bu son çalışmada yine makiye ayrıldığı, ayrıca önceki çalışmalarda orman sınırı içinde bırakılan bir bölüm yerin daha makiye ayrılarak maki sahasının genişletildiği, dava konusu taşınmazın 1957 yılında yapılan işlemle makiye ayrıldığı anlaşılmaktadır.