muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3775, Karar No: 2016/439, Tarih: 26.01.2016

açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece, ara kararıyla genel mahkeme sıfatıyla bakılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesi gerekirken tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılıp karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı .. .. San. ve Tic. A.Ş'ye geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25501, Karar No: 2015/1780, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25501 E.  ,  2015/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/14901, Karar No: 2007/13962, Tarih: 06.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14901 E.  ,  2007/13962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki TAPU İPTALİ VE TESCİL İLE EL ATMANIN ÖNLENMESİ davasının yapılan yargılaması sonunda kısmen kabul kısmen reddi yolunda kurulan 22/09/2006 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi DAVALI HAZİNE vekili ile DAVALI ... VE ARK. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/05/2007 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı ... vekili AVUKAT ... ... ... ile karşı taraftan davacı HAZİNE vekili AVUKAT ... ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

1954 yılında yapılan kadastro sırasında, . Köyü 1950 parsel sayılı 115.900 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fıstıklık niteliği ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle . ve arkadaşları adlarına tespit edilip kesinleşmiş, daha sonra satış ve paylaşım sonucu . ve arkadaşları adına tapuya tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın yaklaşık 85900 m2 yüzölçümündeki bölümünün kızılçam ormanı kaplı ve orman bütünlüğünde, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğu iddiasıyla, keşifte belirlenecek bölümün tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tescilini ve bu bölüme davalıların elatmasının önlenmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine, 24/07/2006 tarihli rapor ve krokide (B) ile gösterilen 54.269,67 m2 yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tesciline, bu bölüme davalıların elatmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm DAVALI HAZİNE vekili ve DAVALI ... VE ARK vekili ile DAVALI ... VE ARK. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescili ile elatmanın önlenmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1939 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3302 Sayılı Yasaya göre 08.02.1990 tarihinde ilanı yapılıp dava tarihinde kesinleşen herhangi bir nedenle dışta kalan devlet ormanlarının kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescili ile elatmanın önlenmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1939 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3302 Sayılı Yasaya göre 08.02.1990 tarihinde ilanı yapılıp dava tarihinde kesinleşen herhangi bir nedenle dışta kalan devlet ormanlarının kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

3116 Sayılı Yasa sadece devlet ormanlarını belirlemiş olup, yörede bu yasaya göre 1939 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda (Aşağıbey Köyünde devlet ormanı yoktur) şeklinde tutanak düzenlenmiş ve poligonlar halinde özel ormanlar sınırlandırılmıştır. Daha sonra 3302 Sayılı Yasaya göre 08.02.1990 tarihinde ilanı yapılıp dava tarihinde kesinleşen herhangi bir nedenle dışta kala devlet ormanlarının kadastrosu,aplikasyon, ve 2/B madde uygulaması çalışması ile 1939 yılında özel orman olarak sınırlandırılan 632-635 sayılı özel ormanlardan devletleştirilen bir kısım taşınmaz bölümleri köy sınırı Madra çayını takiple Yellitepe Ormanı olarak sınırlandırılmıştır.

Anayasanın 169 ve 170. maddelerinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları, 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesine göre, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan ve kamu malı niteliğindedir. H.G.K.nun 24/03/1999 gün ve 1999/1-170-167 ve 21/02/1990 gün 1989/1-70-101 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmez. Davacı Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki eylemli orman niteliğindeki yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı iddiasıyla her zaman tapu iptali ve tescili davası açabilir.

Dava konusu . Köyü 1950 parsel sayılı 115.900 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1954 yılında yapılan tapulama çalışmasında fıstıklık niteliği ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle. ve arkadaşları adlarına tespit edilmiş ve Tapulama Mahkemesinin 1957/129-876 sayılı kararı ile hükmen tespit maliki adına kesinleşmiş, daha sonra satış ve paylaşım sonucu . ve arkadaşları adına tapuya tescil edilmiştir

Dava konusu . Köyü 1950 parsel sayılı 115.900 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1954 yılında yapılan tapulama çalışmasında fıstıklık niteliği ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle. ve arkadaşları adlarına tespit edilmiş ve Tapulama Mahkemesinin 1957/129-876 sayılı kararı ile hükmen tespit maliki adına kesinleşmiş, daha sonra satış ve paylaşım sonucu . ve arkadaşları adına tapuya tescil edilmiştir

Uzman orman bilirkişi kurulları tarafından 1939 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu haritası ile 1990 tarihinde kesinleşmiş orman kadastro haritasına ve resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın 1939 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda özel orman olarak sınırlandırılan poligon içinde, 1990 tarihinde kesinleşmiş orman kadastro haritasında ise, . Devlet Ormanı sınırları dışında kaldığı, ancak, keşifte uygulanan eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğrafında çekişmeli taşınmazın tamamı ve tüm çevresi yeşil renkli ibreli ağaç ve çalılık rumuzlarının karışık olarak bulunduğu alanda kaldığı, fiilen büyük bölümünün bitişikte bulunan . Devlet Ormanı ile bütün halinde kızılçam ağaçları ile kaplı olduğu, bir kısmının saf fıstık çamı mesceresi kaplı, bir kısmının ise kızılçam ve fıstıkçamı ağaçları ile kaplı olduğu saptanmıştır.

6831 Sayılı Yasanın (Değişik : 05.11.2003 - 4999/2. md.) 1. maddesinin (H) bendinde, (Orman sınırları içinde veya bitişiğinde tapulu, orman sınırları dışında ise her türlü tasarruf belgeleri ile özel mülkiyette bulunan ve muhitin hususiyetlerine göre yetişmiş veya yetiştirilecek olan (İptal sözcük: An. Mah. nin 17/3/2004 tarih ve 2003/100 E., 2004/33 K. sayılı Kararı ile) (...) fıstık çamlıkları ve palamut meşelikleri dahil olmak üzere her nevi meyveli ağaç ve ağaççıklar;) ORMAN SAYILMAZ denmekte; yine, 4785 Sayılı Yasanın 2. maddesinin (B) bendinde sahipli fıstık çamı, palamut meşesi ve aşısız kestane ormanları devletleştirme kapsamı dışında bırakılmış ise de; somut olayda, davalı gerçek kişilere ait 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğünden önce oluşmuş bir tapu kaydı bulunmamaktadır. Ayrıca, dava konusu parsele komşu ve üzerindeki bitki örtüsü bakımından çekişmeli taşınmaz ile aynı özellik gösteren 149 parsel hakkında Orman Yönetimi ve gerçek kişiler arasında görülen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1962/915 Esas sayılı davası sırasında uygulanan mart 1291 tarih 139 sayılı tapu kaydının hem 149 hem de 150 parseli içine aldığı, 149 parselin 206 000 m2 olan tespit yüzölçümünün 50 dekarının devlet ormanı olmadığı, geri kalanın da devlet ormanı olduğuna karar verildiği, 149 parselin devlet ormanı olduğuna karar verilen bölümün de daha sonra yörede yapılan orman kadastrosunda yellitepe devlet ormanı içine alındığı, gözönüne alındığında, 1950 parselin de eylemli olarak devlet ormanı ağaç türleri ile kaplı bölümünün, o davanın görüldüğü tarihte dahi özel mülke konu olamayan devlet ormanı niteliğindeki yerlerden olduğunu göstermektedir.

1- İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, 24/07/2006 tarihli rapor ve krokide (B) ile gösterilen 54.269,67 m2 yüzölçümündeki bölümünün uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, bitişikte bulunan Yellitepe Devlet Ormanı ile ayırıcı unsur bulunmaksızın mescere yapısı ve kapalılığı aynı bütün halinde fiilen üzerinde 60-80 yaşlarında 3 kapalılıkta saf kızılçam mesceresi bulunduğu, 1958 tarihli memleket haritası ve ... fotoğrafında da yeşil renkli orman alanında yer alan, orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ... VE ARK vekili ile davalı ... VE ARK. vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; 24/07/2006 tarihli mahkemece karara dayanak alınan uzman orman bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucu düzenlenen rapor ve krokide çekişmeli taşınmazın, (B) ile gösterilen bölümü dışındaki kuzeyde kalan kısmının üzerindeki bitki örtüsü bakımından farklı özellikler gösterdiğinden, (A1) ve (A2) olmak üzere ayrı ayrı incelendiği gözlenmektedir.

a) (A1) ile gösterilen 47545,39 m2 yüzölçümündeki taşınmaz üzerinde 30-100 yaşlarında 2-3 kapalılığında fıstıkçamı mesceresi bulunduğu, ağaçların yaşının ve kapalılık oranının bu taşınmazın 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğünden önce dahi fıstıkçamlığı olarak tasarruf edildiğini gösterdiğinden 4785 Sayılı Yasa uyarınca devletleştirilen yerlerden olmadığı anlaşılmakla davacı Hazine vekilinin bu bölüme yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

b) (A2) ile gösterilen 14084,94 m2 yüzölçümlü bölüm üzerinde fiilen fıstıkçamları varsa da, alt ve ara tabakada yaşlı ve 1-2 kapalılıkta kızılçam ağaçlarının da bulunduğu ve bu bölümün orman olması nedeniyle dava kabul edilen bitişik (B) ile gösterilen .Devlet Ormanının devamı mahiyetinde olduğu, öncesinin de 1958 tarihli memleket haritası ve ... fotoğrafında yeşil renkli ibreli orman ağacı sembolleri ile gösterilen orman alanında yer aldığı, tapulamanın yapıldığı tarihte ve halen özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğu anlaşıldığından, davacı Hazinenin 24/07/2006 tarihli rapor ve krokide (A2) ile gösterilen 14084,94 m2 yüzölçümündeki taşınmaz yönünden de davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : 1- Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle; davalı ... VE ARK vekili ile davalı ... VE ARK. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile çekişmeli . Köyü 1950 parsel sayılı taşınmazın, 24/07/2006 tarihli rapor ve krokide (B) ile gösterilen 54.269,67 m2 yüzölçümündeki bölümüne yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu bölüm hakkındaki hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine,

SONUÇ : 1- Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle; davalı ... VE ARK vekili ile davalı ... VE ARK. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile çekişmeli . Köyü 1950 parsel sayılı taşınmazın, 24/07/2006 tarihli rapor ve krokide (B) ile gösterilen 54.269,67 m2 yüzölçümündeki bölümüne yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu bölüm hakkındaki hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine,

2- İkinci bendin (a) fıkrasında açıklanan nedenlerle; davacı HAZİNE vekilinin . Köyü 1950 parsel sayılı taşınmazın, 24/07/2006 tarihli rapor ve krokide (A1) ile gösterilen 47545,39 m2 yüzölçümündeki bölümüne yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

İkinci bendin (b) fıkrasında açıklanan nedenlerle; davacı HAZİNE vekilinin . Köyü 1950 parsel sayılı taşınmazın, (A2) ile gösterilen 14084,94 m2 yüzölçümündeki bölümüne yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 500.00.- YTL. vekalet ücretinin davalılardan alınarak Hazineye verilmesine 06/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/501, Karar No: 2020/3637, Tarih: 22.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/501 E.  ,  2020/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi (Müstemir Yetkili)

No : 2017/498-2019/190

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’nın 86. maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanununun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşmenin kısmî süreli iş sözleşmesi olduğu belirtilmiş, 63. maddesinde, genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğu, aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanacağı açıklanmıştır. Bu tür hizmet tespiti davalarında tam gün üzerinden veya kısmi zamanlı olarak çalışma olgusunun ortaya konulması önem arz etmekte olup çalışmanın kısmi zamanlı olduğu anlaşıldığı takdirde günde kaç saat hizmet verildiği ve giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, sonrasında değinilen 63. madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiğinden yola çıkılarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmelidir.

İnceleme konusu dosyada; davacı 09.08.2000-25.07.2008 tarihleri arasında davalı apartman yönetimi nezdinde kapıcı olarak çalıştığının tespitini talep etmiş, davanın kabulüne dair ilk karar Dairemizin 2016/18932 Esas, 2017/915 Karar sayılı 13.02.2017 tarihli ilamıyla davacının çalışmasının tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı mı olduğunun araştırılarak çalışmanın kısmi zamanlı olduğunun anlaşılması halinde günde kaç saat hizmet verildiği tespit edilerek buna göre çalışma süresinin tespit edilmesi gerektiği yönünden bozulmuştur.

09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda; Mahkeme yönünden o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bozma kararında açıklanan hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, bozmadan sonra yapılan yargılamada daha önce dinlenen tanıklardan bazıları yeniden dinlenilerek, davacının tam zamanlı çalıştığı kanaatine varılarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuş, bozma gereği yerine getirilmeden, gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan karar verilmiştir.

Somut dosyada; mahkemece daha önce dinlenen tanıkların bir çoğunun davacının haftada bir kere apartmanın merdivenlerini yıkadığı, bu iş karşılığında apartmanın kapıcı dairesinin kendisine verildiği yönünde beyanları bulunmaktadır. Kapıcı olarak çalışmakta olan bir kişinin çöp toplama, apartman temizliği yapma, bahçe temizliği ve bakımı yapma, dairelere servis yapma gibi hizmetlerden bir ya da bir kaçını yerine getirmesi gerekmektedir. Tam zamanlı çalışmadan ise çalışanın bütün emek ve mesaisini işverene hasretmesi, hizmetin gerektirdiği bütün işlerin yerine getirilmesinin anlaşılması gerekir. Uyuşmazlık konusu kapıcılık işi olduğundan davacının sadece apartman temizliği yapması halinde çalışmasının tam zamanlı olduğunun kabul edilmesi mümkün değildir. Bu durumda davacının apartmanda vermiş olduğu hizmetler tespit edilmeli, buna göre de davacının tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı mı çalıştığı hususu irdelenmeli; yapılan iş kapıcılık işi olması nedeniyle kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan, apartmanın kaç daireli olduğu, bahçesinin olup olmadığı araştırılmalı, günde kaç saat hizmet verildiği, haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, sonrasında değinilen 63. madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiği nazara alınarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmelidir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 12.05.2010 gün ve 2010/21-230 Esas - 2010/266 Karar, 29.04.2011 gün ve 2011/21-130 Esas - 2011/256 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/909, Karar No: 2020/3862, Tarih: 24.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/909 E.  ,  2020/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2019/259-2019/746

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İş bu dava şartlığı yokluğu nedeni ile redde gerekçe olan Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait 2018/85 Esas sayılı dosyanın celbi sağlandıktan sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 24.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2111, Karar No: 2020/17310, Tarih: 19.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/2111 E.  ,  2020/17310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak ;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya geçici 5.maddesinin (d) bendi ile, "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 -(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11370, Karar No: 2013/14738, Tarih: 24.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11370 E.  ,  2013/14738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, tacirler arası enerji satımından kaynaklanmaktadır.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 19.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.