muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/4422, Karar No: 2024/3520, Tarih: 30.09.2024

DAVALILARIN SAVUNMALARI	: 	Öncelikle davanın süresinde açılmadığı ve İzmir İl Sağlık Müdürlüğü işleminin davaya konu olacak kesin ve yürütülmesi gereken icrai işlem niteliğini haiz olmadığı, İzmir Valiliğinin hasım mevkiinden çıkarılarak davanın usulden reddi gerektiği; Anayasa'nın 56. maddesi ile Devlete verilen sağlık hizmetlerini yürütme görevinin 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu ve 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile Sağlık Bakanlığına verildiği, bu kapsamda sağlık hizmeti sunulan yerlerin Bakanlıktan ön izin ya da ruhsat belgesi alması ve sağlık hizmetleri yönüyle denetime tabi olarak faaliyette bulunmaları gerektiği; yürürlükten kaldırılan Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri Yönetmeliğinin 1998 yılında yayımlandığı dönem dikkate alındığında ülkemizde tıbbi genetik alanında yetişmiş uzman ve doktora yapmış tabip/kişi sayısının yetersiz olması nedeniyle sağlık insan gücü ihtiyacını karşılamak ve uygulanabilirliği artırmak amacıyla anılan Yönetmeliğin ilgili maddesinde belirtilen kişilerin merkez sorumlusu olabileceğinin belirtildiği; genetik alanında uzmanlık yetkisine sahip hekimlerin yetiştirilmesi için 30/01/2003 tarihli YÖK kararı ile Tıbbi Genetik Anabilim Dalı kurulduğu, üniversitelerin tıp fakültelerinde tıpta uzmanlık eğitimi verilmeye başlandığı, eğitim süresinin 4 yıl olarak belirlendiği, bu kapsamda tıbbi genetik alanında yetişmiş uzman ve doktora yapmış tabip sayısının yeterli düzeye çıkarıldığı; dava konusu hükümde yer alan 18/07/2009 tarihinin Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliğinin yürürlük tarihi olduğu, 1219 sayılı Kanun'a dayanılarak 18/07/2009 tarihinde yayımlanan Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliğinin 5

. maddesinde bu Yönetmelik hükümlerine göre uzmanlık belgesi almayanların hiçbir yerde ve şekilde uzmanlık unvan ve yetkisini kullanamayacağının düzenlendiği, 2003 yılı itibarıyla Tıbbi Genetik Anabilim Dalının uzmanlık eğitimi vermeye başlaması ile birlikte Bakanlıkça bu alanda yetişmiş insan gücü sayısının yeterli olduğunun değerlendirildiği, anılan Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren sadece tıbbi genetik uzmanlığı olan hekimlere merkez sorumlusu olma hakkı verildiği, geçici maddenin düzenlenirken de bahse konu Yönetmeliğin dikkate alındığı; bununla birlikte 18/07/2009 tarihinde Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitimi Yönetmeliğinin yürürlüğe girmesi ile birlikte 2009 yılı sonrası doktora belgesine sahip hiçbir tabip/kişiye genetik hastalıklar değerlendirme merkezi sorumlusu olma hakkı verilmediği, 2003 yılında tıbbi genetiğin 4 yıl eğitim süresi olan bir uzmanlık ana dalı olarak düzenlenmesi üzerine davacının doktora programına başladığı tarihlerde kariyer ve mesleki hizmet ideali doğrultusunda tıbbi genetik alanında uzmanlık eğitimi alması mümkün iken ana hedefi insanı yetiştirmek olan teorik bir eğitim olarak tıbbi genetik doktora eğitimini tercih etmiş olması hususu göz önünde bulundurulduğunda, davacının uzmanlık yetkisi kullanımına ilişkin kazanılmış hakkının ihlalinden ve yürürlükteki mevzuatın uygulanmasına yönelik bireysel işlemlerin hukuka aykırılığından söz edilemeyeceği, davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava konusu Yönetmeliğin 30. maddesi yönünden davanın reddine, geçici 1. maddesinin ikinci fıkrasının ve anılan düzenlemeye dayalı olarak tesis edilen bireysel işlemlerin iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. 
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	:	Dava, İzmir Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün...tarih ve... sayılı işlemi ile tebliği edilen  Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün... tarih ve... sayılı işlemi ile  bu işlemin dayanağı olan olan 10/01/2020 tarih ve 31004 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliği'nin 30. maddesi ile Geçici 1. maddesinin 2. fıkrasının iptali  istemiyle açılmıştır.
	Dosyanın incelenmesinden; Davacının Ege Üniversitesi Tıp Fakültesinden mezun olduktan sonra, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsünde  07.03.2005 tarihinde başladığı "Genetik" doktora eğitim programından 17.11.2009 tarihinde mezun olduğu ve müteakiben Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Genetik Anabilim Dalı Genetik Hastalıklar Tanı Merkezinde Tabip kadrosunda göreve başladığı,30.03.2015 tarihinde  Tıbbi Genetik  Anabilim Dalında "Doçent" unvanı aldığı, 2018 yılında aynı görev yerinde Doçent kadrosuna atanarak öğretim üyesi olarak görevine devam ettiği, davacının  Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Genetik Anabilim Dalı Genetik Hastalıklar Tanı Merkezinde 2005-2010 yılları arasında  Genetik Hastalıklar Tanı Merkezinde genetik tetkik ve raporlamalar yaptığını ve 2010 tarihinden sonra da Tıbbi Genetik Uzmanı öğrencilerinin eğitimlerinin yanı sıra sitogenetik, moleküler genetik tetkikler yaparak raporladığını, Tıbbi Genetik Polikliniğinde genetik danışmanlık yaparak hasta hizmeti verdiğini belirterek 10.01.2020 tarih ve 31004 sayılı resmi gazetede yayımlanan Genetik Hastalıklar Merkezleri Değerlendirme Yönetmeliğinin Geçici 1. Maddesinin 2. Fıkrası uyarınca Çekirdek Kaynak Yönetim Sistemine "Genetik" alanında kaydının yapılması için "merkez sorumlusu olma hakkı" konulu 18.02.2020 tarihli dilekçesi ile İzmir İl Sağlık Müdürlüğüne  başvuruda bulunduğu, davacının dilekçesinin gönderildiği Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü tarafından yapılan inceleme sonucunda  14/03/2020 tarih ve E.331sayılı işlemle davacının "Genetik" doktora programını 18/07/2009 tarihinden önce tamamlamadığı,Kasım 2009 tarihinde tamamladığı gerekçesiyle davacının talebinin reddedilmesi üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun; 3. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde, bütün sağlık kurum ve kuruluşları ile sağlık personelinin ülke sathında dengeli dağılımı ve yaygınlaştırılmasının esas olduğu, sağlık kurum ve kuruluşlarının kurulması ve işletilmesinin bu esas içerisinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca düzenleneceği,	Anılan Kanun'un 9. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde, bütün kamu ve özel sağlık kuruluşlarının tesis, hizmet, personel, kıstaslarının belirlenmesinin, sağlık kurum ve kuruluşlarının sınıflandırılmasının ve sınıflarının değiştirilmesinin, sağlık kuruluşlarının amaca uygun olarak teşkilatlanmalarının, sağlık hizmet zinciri oluşturulmasının, hizmet içi eğitim usul ve esasları ile sağlık kurum ve kuruluşlarının koordineli çalışma ve hizmet standartlarının tespiti ve denetimi ile bu Kanunla ilgili diğer hususların Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği,181 sayılı Sağlık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 43. Maddesinde  Bakanlığın, kanunla yerine getirmekle yükümlü olduğu hizmetleri tüzük, yönetmelik, tebliğ, genelge ve diğer idari metinlerle düzenlemekle görevli ve yetkili olduğu,1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair  Kanunun Ek 14. Maddesinde tıpta uzmanlık ana dalları ve eğitim süreleri  hükme bağlanmış,tıpta uzmanlık ana dallarını gösteren kanuna ekli EK-1 Sayılı çizelgenin 40. Sırasında "Tıbbi Genetik" bir uzmanlık dalı olarak gösterilmiştir.
			1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 352. maddesinde ise, Sağlık Bakanlığının görev ve yetkileri düzenlenmiş; bu kapsamda ( (b) bendinde, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerinin yürütmek, (f) bendinde ise, kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişiler tarafından açılacak sağlık kuruluşlarının ülke sathında planlanması ve yaygınlaştırılması için çalışmalar yapmak görevleri arasında sayılmıştır. Anılan Kararname'nin 355. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile her türlü koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerini planlamak, teknik düzenleme yapmak, standartları belirlemek ve bu hizmetler ile sunucularını sınıflandırmak, bununla ilgili iş ve işlemleri yaptırmak görevi ve (c) bendi ile kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişilere ait sağlık kurum ve kuruluşlarına izin vermek ve ruhsatlandırmak, bu izin ve ruhsatları gerektiğinde süreli veya süresiz iptal etmek görevi Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğüne verilmiştir. 
			Aynı Kararname'nin 508. maddesi ile de Bakanlıklara görev, yetki ve sorumluluk alanına giren konularda idari düzenlemeler yapabilme yetkisi verilmiştir.

Aynı Kararname'nin 508. maddesi ile de Bakanlıklara görev, yetki ve sorumluluk alanına giren konularda idari düzenlemeler yapabilme yetkisi verilmiştir. 
			Sağlık Bakanlığı tarafından, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu ve 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'ne dayanılarak, genetik hastalıkların tanısının belirlenmesi ve genetik danışmanlık verilmesi amacıyla, genetik hastalıklar değerlendirme merkezlerinin ruhsatlandırılması, açılması, çalışması ve denetlenmesi ile ilgili usul ve esasları düzenlemek maksadıyla 10/01/2020 tarihli ve 31004 sayılı Resmî Gazete'de Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliği yayımlanmış, bu Yönetmeliğin 30. maddesi ile de 10/06/1998 tarihli ve 23368 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır. 
		   10/06/1998 tarihli ve 23368 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan mülga Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri  Yönetmeliğinin 14. maddesine göre,"Genetik tanı merkezlerinde aşağıda sayılan ve niteliği belirtilen personelin bulunması gereklidir;
         a) Mesul Müdür: Genetik uzmanı veya Pratisyen hekim,
   		 b) Genetik Tanı Merkezi Sorumlusu: Klinik Genetik, Tıbbi Genetik, Tıbbi Biyoloji ve Genetik dallarında uzman veya bilim doktoru unvanını almış bir tabip olması gerekir.
  	      	Bu konularda uzmanlık veya bilim doktoru Ünvanı olmayan, ancak bu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihte yurtiçi veya yurtdışında bu konularda çalışmaların yapıldığı bir merkezde beş yıl veya daha fazla bir süre çalışan ve yaptıkları çalışmaları ve yayınlarını belgeleyen ve bu belgeleri Komisyonca onaylanmış kişiler Genetik Tanı Merkezi sorumlusu olarak görevlendirilebilir." düzenlemesine yer verilmiş olup, bu düzenlemeye göre, bilim doktoru ünvanını almış bir tabibin  de genetik tanı merkezi sorumlusu olabilmesi hüküm altına alınmışken, 10/01/2020 tarihli ve 31004 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliğinin "Tanımlar" başlıklı 4/d maddesinde  Merkez tabirinin Genetik hastalıklarda tanı ve genetik danışmanlık hizmeti verilmesi amacıyla açılan, genetik hastalıklar değerlendirme merkezlerini ifade edeceği belirtilmiş, davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 15. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1. maddenin ikinci fıkrasında tanımlanan bir kişinin merkez sorumlusu olarak görevlendirileceği kuralına yer verilmiştir. 
					Anılan Yönetmeliğin "Mevcut merkezlerin uyumu" başlıklı geçici 1. maddesinin 2. fıkrasında, "18/7/2009 tarihinden sonra doktora yapmış olan hekimler hiçbir şekilde uzman yetkisi kullanamazlar. 18/7/2009 tarihinden önce doktora yapmış ve bir genetik hastalıklar tanı merkezinde en az 2 yıl aktif olarak çalışarak genetik tetkikler yapmış ve raporlamış olduğunu belgeleyen hekimlerin hakları saklıdır." kuralı yer almaktadır.

Anılan Yönetmeliğin "Mevcut merkezlerin uyumu" başlıklı geçici 1. maddesinin 2. fıkrasında, "18/7/2009 tarihinden sonra doktora yapmış olan hekimler hiçbir şekilde uzman yetkisi kullanamazlar. 18/7/2009 tarihinden önce doktora yapmış ve bir genetik hastalıklar tanı merkezinde en az 2 yıl aktif olarak çalışarak genetik tetkikler yapmış ve raporlamış olduğunu belgeleyen hekimlerin hakları saklıdır." kuralı yer almaktadır. 
			 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun 9 uncu maddesine dayanılarak hazırlanan ve 18/07/2009 tarih ve 27292 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitim Yönetmeliğinin "Uzmanlık yetkisinin kullanılması" başlıklı 5. Maddesinde "Bu Yönetmelik hükümlerine göre uzmanlık belgesi almayanlar, hiçbir yerde ve şekilde uzmanlık unvan ve yetkisini kullanamazlar." düzenlemesine yer verilmiştir.
	 Dava konusu uyuşmazlık, 10/06/1998 tarihli ve 23368 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan mülga Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri  Yönetmeliğinin 14. maddesindeki düzenleme  kapsamında davacının  kazanılmış hakkının veya korunmaya değer haklı beklentisinin bulunup bulunmadığı, buna bağlı olarak 10/01/2020 tarihli ve 31004 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliğinin  Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrasının ve Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri  Yönetmeliğini yürürlükten kaldıran 30. maddesinin hukuka aykırı olup olmadığı, davacının Genetik Tanı Merkezi Sorumlusu (yeni yönetmelikteki adı ile "merkez sorumlusu" olarak görev yapma hakkının bulunup bulunmadığına ilişkindir.
  			 	Davacı tarafından, yürürlükten kaldırılan Yönetmelik hükümlerine göre gerekli koşulları taşıyan ve genetik hastalıklar tanı merkezi sorumlusu olma hakkına sahip olanların dava konusu Yönetmelik ile korunmadığı, düzenleme ile birlikte 18/07/2009 tarihinden dava konusu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihe kadar doktorasını yapmış olanların haklarının Yönetmeliğin 11 yıl geriye işletilmesi suretiyle ortadan kaldırıldığı, mağduriyete sebebiyet verildiği ileri sürülmüştür.

Davacı tarafından, yürürlükten kaldırılan Yönetmelik hükümlerine göre gerekli koşulları taşıyan ve genetik hastalıklar tanı merkezi sorumlusu olma hakkına sahip olanların dava konusu Yönetmelik ile korunmadığı, düzenleme ile birlikte 18/07/2009 tarihinden dava konusu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihe kadar doktorasını yapmış olanların haklarının Yönetmeliğin 11 yıl geriye işletilmesi suretiyle ortadan kaldırıldığı, mağduriyete sebebiyet verildiği ileri sürülmüştür.
   					Davalı idareler ise savunmalarında, 30/01/2003 tarihli YÖK kararı ile Tıbbi Genetik Anabilim Dalı kurulduğu, üniversitelerin tıp fakültelerinde tıpta uzmanlık eğitimi verilmeye başlandığı, eğitim süresinin 4 yıl olarak belirlendiği, bu kapsamda tıbbi genetik alanında yetişmiş uzman ve doktora yapmış tabip sayısının yeterli düzeye çıkarıldığı,10/06/1998 tarihli ve 23368 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri  Yönetmeliğinin yayımlandığı dönemde ülkemizde tıbbi genetik alanında yetişmiş uzman ve doktora yapmış tabip kişi sayısının yetersiz olması nedeniyle sağlık insan gücü ihtiyacını karşılamak için  Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri  Yönetmeliğinin 14. maddesinde belirtilen kişilerin merkez sorumlusu (önceki yönetmelikte Genetik Tanı Merkezi Sorumlusu) olabileceğinin ifade edildiği, dava konusu hüküm ile merkez sorumlusu olma yetkisinin tıbbi genetik uzmanına ve 18/07/2009 tarihinden önce doktora yapmış ve bir genetik hastalıklar tanı merkezinde en az 2 yıl aktif olarak çalışarak genetik tetkikler yapmış ve raporlamış olduğunu belgeleyen hekimlere verildiği, söz konusu merkezlerin hiçbirinde 2009 yılı sonrası doktora belgesine sahip merkez sorumlusu tabip/kişinin görev yapmadığı yönünde açıklamalarda bulunmuştur. 
				Mevzuatla verilen görevlerin yerine getirilmesi amacıyla düzenleyici işlemler yapabilme yetkisi, Anayasa'nın 124. maddesi gereği  idareye tanınan anayasal bir yetkidir.  Düzenleyici işlem yapma yetkisi olan idarenin, toplumsal ihtiyaçlar, teknolojik gelişmeler gibi farklı nedenlerle var olan düzenlemelerde değişikliğe gidilebileceği de kuşkusuzdur.
				 İdarenin düzenleme yapma ya da bu düzenlemeleri değiştirme yetkisinin sınırsız olmadığı, bu düzenlemeler yapılırken, Anayasa'da yer alan hukuk devleti ilkesi uyarınca, kazanılmış hak, haklı beklenti, idari faaliyetlerin belirliliği ve hukuki güven ilkesi gibi ilkelerin de göz önünde bulundurulması, zira hukuk kuralları değişirken bir yandan toplumun ihtiyaçlarının karşılanması amaçlanırken, diğer yandan değişiklik tarihine kadar var olan mevcut hukuki durum sebebiyle ilgilisi lehine doğmuş olan hakların ve/veya mevcut hukuki durum sebebiyle oluşan beklentilerin  göz önünde bulundurulması ve  korunması  gerektiği açık olmakla birlikte;

Yukarıda izah edildiği üzere, mülga Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri Yönetmeliğinin 14. maddesine göre, klinik genetik, tıbbi genetik, tıbbi biyoloji ve genetik dallarında uzman veya bilim doktoru ünvanını almış bir tabibin  genetik tanı merkezi sorumlusu olabilmesinin yanı sıra bu konularda uzmanlık veya bilim doktoru ünvanı olmayan, ancak bu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihte yurtiçi ve yurtdışında bu konularda çalışmaların yapıldığı bir merkezde beş yıl veya daha fazla bir süre çalışan ve yaptıkları çalışmaları ve yayınlarını belgeleyen ve belgeleri Komisyonca onaylanmış kişiler de genetik tanı merkezi sorumlusu olarak görevlendirilebilecek iken, dava konusu Genetik Hastalıklar Değerlendirme Merkezleri Yönetmeliğinin 30. maddesi ile anılan Yönetmelik yürürlükten kaldırılmış ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan şekliyle 15. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, tıbbi genetik uzmanı veya geçici 1. maddenin 2. fıkrasında tanımlanan bir kişinin merkez sorumlusu olarak görevlendirileceği hüküm altına alınmıştır. 
				Anılan Yönetmeliğin, gelişen teknoloji ile birlikte genetik alanındaki bilimsel ve tıbbi gelişmeler doğrultusunda tıbbi genetik alanında uzmanlık yetkisini haiz hekimlerin yetiştirildiği ve bu kapsamda yetişmiş uzman sayısının yeterli düzeye çıkarılmış olduğu göz önünde bulundurularak, hizmet standartlarını yükseltmek amacıyla yayımlandığı anlaşılmaktadır. Kamu yararı ve hizmet gerekleri güdülerek getirildiği anlaşılan ve önceki Yönetmeliği yürürlükten kaldıran dava konusu 30. maddede hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
 				Kazanılmış hak, kişinin içinde bulunduğu statüden doğan, objektif bir hukuk kuralının kişilere uygulanmasıyla kendisi yönünden kesinleşmiş, bütün sonuçlarıyla elde edilmiş, kişisel niteliğe dönüşmüş ve somut bir hale gelmiş haklar için söz konusu olmaktadır.
 İdarelerin düzenleyici işlemlerinin kaldırılmaları ve değiştirmeleri de her zaman mümkün olduğu, kural olarak düzenleyici işlemlerin kazanılmış hak yaratmayacağı söylenebilir. Herşeyden önce kazanılmış haktan söz edebilmek için hak hukuka uygun olarak bütün sonuçlarıyla elde edilmiş olmalıdır.

İdarelerin düzenleyici işlemlerinin kaldırılmaları ve değiştirmeleri de her zaman mümkün olduğu, kural olarak düzenleyici işlemlerin kazanılmış hak yaratmayacağı söylenebilir. Herşeyden önce kazanılmış haktan söz edebilmek için hak hukuka uygun olarak bütün sonuçlarıyla elde edilmiş olmalıdır.
   			18/07/2009 tarih ve 27292 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitim Yönetmeliğinin "Uzmanlık yetkisinin kullanılması" başlıklı 5. maddesinde bu Yönetmelik hükümlerine göre uzmanlık belgesi almayanların, hiçbir yerde ve şekilde uzmanlık unvan ve yetkisini kullanamayacaklarının belirtildiği,18/07/2009 tarihi itibariyle davacının henüz doktorasını tamamlamamış olduğu,  dolayısıyla doktorasını tamamladığı tarihte yürürlükte olan mevzuata göre  uzman doktor unvanı ve yetkisi  bulunmayan davacı hakkında 10/06/1998 tarihli ve 23368 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri  Yönetmeliğinin 14. maddesinin davacı hakkında uygulanarak  Genetik Tanı Merkezi Sorumlusu olarak atanmış  veya görevlendirilmiş olması söz konusu olmadığından davacı yönünden anılan yönetmeliğin 14. maddesi kapsamında  kişisel niteliğe dönüşmüş bir hak da söz konusu olmadığından davacının  Genetik Tanı Merkezi Sorumlusu (merkez sorumlusu) olarak çalışabilme konusunda herhangi bir kazanılmış hakkı bulunmamaktadır.			
			Haklı beklenti ise, makul bir şekilde ortaya konmuş icra edilebilir bir iddianın doğurduğu, ulusal mevzuatta belirli bir kanun hükmüne veya başarılı olma şansının yüksek olduğunu gösteren yerleşik ve istikrarlı bir yargı içtihadına dayanan, yeterli somutluğa sahip nitelikteki bir beklenti olarak tanımlanmıştır. (Anayasa Mahkemesi'nin 01/07/2015 tarih ve E:2015/39, K:2015/62 sayılı kararı)
			Haklı beklenti  kesinlik güvencesine sahip kazanılmış hak kavramından farklı olup, kişinin yürürlükte bulunan hukuk kurallarına güvenerek bir hakkı elde edeceğine duyduğu inançtan kaynaklanmaktadır.
Dava konusu somut olaya dönüldüğünde;Tıp doktoru, tıp fakültesinde ister temel bilimlerden, ister herhangi bir klinik branştan birinde (uzmanlık veya doktora), tıp doktoru olmayan ise (eczacı, diş hekimi, veteriner, biyolog, kimyacı, fizikçi, gibi) sadece temel bilimlerden lisansüstü eğitimi (doktora) görebilmektedir.  Davacı Tıpta ve Diş Hekimliğinde Uzmanlık Eğitim Yönetmeliği hükümlerine göre "Tıbbi Genetik" dalında uzman Doktor unvanını almış bir doktor değildir. Davacı uzmanlık eğitimi almayı değil, doktora  eğitimi almayı tercih etmiştir. Doktora eğitimi ile tıpta uzmanlık eğitimleri ayrı eğitimlerdir.

Lisansüstü Eğitim ve Öğretim Yönetmeliğinin 15.maddesinde, Doktora programının, öğrenciye bağımsız araştırma yapma, bilimsel problemleri, verileri geniş ve derin bir bakış açısı ile irdeleyerek yorum yapma, analiz etme ve yeni sentezlere ulaşmak için gerekli becerileri kazandıran bir eğitim olduğu belirtilmiştir. Bir başka ifade ile  Doktora eğitiminin amaçları arasında,  bilimsel yöntemi öğretmek ve yapılan tez ile de bizzat bilimsel üretim yapmak  bilim insanı yetiştirmek vardır. Esasen Doktora eğitimi görenler, akademisyen olarak bilimsel araştırmacı olmak amacındadırlar. 
			Tıpta uzmanlık eğitimi ise, tıbbın klinik dallarında yapılan  ve bir konuda uzmanlaşma ile sonuçlanan dört veya beş yıllık bir süreçtir. Bu eğitimi tamamlayanlar uzman doktor/operatör doktor unvanını alırlar. Tıpta uzmanlık eğitiminin ana hedefleri arasında bilim insanı yetiştirmek bulunmamaktır. 22.05.2014 tarih ve 29007 sayılı resmi gazetede yayımlanan Sağlık Meslek Mensupları ile Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Diğer Meslek Mensuplarının İş ve Görev Tanımlarına Dair Yönetmeliğin EK-1. maddesinde de belirtildiği üzere Tıpta Uzmanlık eğitiminin amacı Tıp ve uzmanlık eğitimi sırasında kazanılan bilgi, beceri ve tutum çerçevesinde, tıbbi ilke ve yöntemleri uygulayarak birey ve toplumun sağlık sorunlarının çözümü için  alanında uzmanlaşmış,  sağlık hizmeti verecek insanlar yetiştirmektir. 
				Tüm bu  açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde davacının aldığı doktora eğitiminin amacı  akademik bir kariyer  çerçevesinde bilimsel araştırmacı vasfı kazandırarak bilim insanı yetiştirmek olup, dorudan doğruya sadece Genetik Tanı Merkezi Sorumlusu (Merkez Sorumlusu) olarak görev yapabilmek için öngörülmüş bir eğitim değildir.10/06/1998 tarihli ve 23368 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri  Yönetmeliğinin yayımlandığı dönemde ülkemizde tıbbi genetik alanında yetişmiş uzman  tabip kişi sayısının yetersiz olması nedeniyle sağlık insan gücü ihtiyacını karşılamak için  Genetik Hastalıklar Tanı Merkezleri  Yönetmeliğinin 14. Maddesinde belirtilen kişilerin, Genetik uzmanlarının yanında  davacı gibi  bilim doktoru unvanını almış bir tabiplerin de   merkez sorumlusu (önceki yönetmelikte Genetik Tanı Merkezi Sorumlusu) olabileceğinin öngörüldüğü, davacının durumunda olan doktora yapmış tabiplere esas yetiştirilme amaçları yanında ilave olarak Genetik Tanı Merkezi Sorumlusu olabilme hakkının verildiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla davacının sadece uzman doktor yetkisi ile donatılmış olarak  Genetik Tanı Merkezi Sorumlusu olabilmek amacıyla doktora eğitimine başlamış olduğundan söz edilemeyeceğinden davacının korunmaya değer haklı beklenti içinde olduğunun söylenmesi de mümkün değildir.
				Bu durumda, dava konusu  düzenlemelerde hukuka aykırılık bulunmadığından, dava konusu düzenlemelere dayalı olarak tesis edilen bireysel işlemde de hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.