muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/5089, Karar No: 2024/4692, Tarih: 18.09.2024

Öte yandan, 7524 sayılı Kanun’un 54. maddesiyle, 2577 sayılı Kanunun ek 1. maddesine “Parasal sınırların artırılması” başlığı eklenmiş ve madde değiştirilerek 1. fıkrasında, bu Kanunda öngörülen parasal sınırların, her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak  213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında, takvim yılı başından geçerli olmak üzere artırılmak suretiyle uygulanacağı, 2. fıkrasında, 46. madde uyarınca temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde bölge idare mahkemesince nihai kararın verildiği tarihteki parasal sınırın esas alınacağı belirtilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelerden, bölge idare mahkemelerinin, konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan davalarla ilgili vergi mahkemesi kararlarına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin kararlarının ve konusu iki yüz yetmiş bin Türk lirasını aşıp dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşmayan ve istinaf kanun yolu incelemesinde vergi mahkemesi kararlarını kaldırma kararları üzerine yeniden verilen kararlarının temyize tabi olduğu, belirtilen nitelikleri taşımayan kararlarının ise temyiz istemine konu edilemeyeceği  sonucuna ulaşılmaktadır.
Bu durumda, dava konusunun 895.860,72 TL olduğu ve istinaf merciince kanun yolu incelemesinde, kaldırma kararı üzerine yeniden karar verildiği dikkate alındığında, sözü edilen kararın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi gereğince temyize konu edilebileceği açık olduğundan yazılı gerekçeyle temyiz isteminin reddine dair Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
            1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA,
3. Dosyanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesi uyarınca tekemmül ettirilmek üzere ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesine,  18/09/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6358, Karar No: 2024/4723, Tarih: 18.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6358
Karar No : 2024/4723
TEMYİZ EDENLER: 1-(DAVALI)... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
 VEKİLİ: Av. ...
  2-(DAVACI) ...Mühendislik Makine İmalat  Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
  VEKİLLERİ: Av....
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, indirimli orana tabi işlemlerinden doğan katma değer vergisi iadesi yönünden yapılan incelenme sonucunda 2015 yılına ait yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimleri reddedilmek, arsa sahipleri ile şirket ortağına yapılan konut teslimlerinin emsallerinden daha düşük bedelle yapıldığı tespit edilmek ve 2015 yılı Aralık döneminden devreden indirilecek vergi tutarının azaltıldığı da gözetilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre haksız iade edilen verginin geri alınması amacıyla Temmuz 2016 dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile ödenecek verginin çıktığı 2019 yılının Haziran dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması ve 2015 yılından izleyen döneme devreden katma değer vergisinin azaltılması işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: Davacının 2015 yılının Aralık döneminden sonraki döneme devreden indirilecek vergi tutarının azaltılmasına bağlı olarak 2019 yılının Haziran döneminde ödenecek vergi çıkması neticesinde cezalı tarhiyat yapılarak işbu dava dosyasında dava konusu edildiğinden devreden katma değer vergisinin azaltılması işlemi yönünden ortada kesin ve yürütülebilir bir işlem bulunmadığı, devreden katma değer vergisinin azaltılması işleminin yalnızca 2019 yılının Haziran dönemi tarhiyatına dayanak teşkil ettiği görüldüğünden davanın söz konusu işlem yönünden esasının incelenemeyeceği, yasal defter ve belgelerin istenilmesine dair yazının şirket müdürünün MERNİS sisteminde kayıtlı adresinde 18/06/2019 tarihinde tebliğe çıkarıldığı ancak tebliğ edilemediği, aynı adrese ikinci defa çıkarılacak tebligat için münasip bir süre beklenmesi gerekirken bu süreye uyulmaksızın 19/06/2019 tarihinde ikinci defa tebligata çıkarıldığından söz konusu yazının usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğinden dolayısıyla ibraz yükümlülüğünün yerine getirilmediğinden bahsedilemeyeceğinden ilgili dönem katma değer vergisi indirimlerinin reddi ve buna bağlı olarak haksız iade alacağından kaynaklanan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı,  arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin hukuki açıdan bir çok işlemi içeren ve arsanın değerlendirilmesi amacına yönelik 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin uygulanmasını da gerektiren kendine özgü hukuki bir muamele olduğu, varsayım ve benzetmeye dayanılarak arsa sahibine yapılan bağımsız bölüm teslimlerinin katma değer vergisine tabi tutulamayacağından dava konusu işlemin bu kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, davacının ortağına satışını yaptığı taşınmazların emsal bedellerinin takdir komisyonunca belirlenmesi suretiyle fark değer tespit edilmiş ise de takdir edilen matrah tutarına (emsal bedele) nasıl ulaşıldığı hususunda herhangi bir somut bilgi ve belgenin bulunmadığı görüldüğünden söz konusu cezalı tarhiyatın bahsi geçen bu kısımının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmış, devreden indirilecek vergi tutarının azaltılmasına ilişkin işlem yönünden ise dava incelenmeksizin reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI  :Davacı tarafından, 2015 yılına ait yasal defter ve belgelerinin incelemeye ibraz edilmediğinden bahisle anılan yılda indirimli orana tabi konut teslimleri nedeniyle 2016 yılının Haziran döneminde iadesi istenilen ve YMM raporuyla iade edilen tutarının cezası ile birlikte istenildiği, ancak defter ve belge isteme yazısının usulüne uygun tebliğ edilmediği, anılan döneme ilişkin yasal defter ve belgelerinin istenilmesi halinde ibraz edilebileceği, devreden indirilecek vergi tutarının azaltılmasına ilişkin işlemin ise kesin ve yürütülebilir bir işlem olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI:  Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY : 
Davacı adına, indirimli orana tabi işlemlerinden doğan katma değer vergisi iadesi yönünden yapılan incelenme sonucunda 2015 yılına ait yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi, arsa sahipleri ile şirket ortağına yapılan konut teslimlerinin emsallerinden daha düşük bedelle yapıldığının tespiti ve 2015 yılı Aralık döneminden devreden indirilecek vergi tutarının azaltıldığı da gözetilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre haksız iade edilen verginin geri alınması amacıyla Temmuz 2016 dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile ödeme çıktığından bahisle 2019 yılının Haziran dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması ve devreden katma değer vergisinin azaltılması işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

Mahkeme kararında davanın esasının bir kısmına ilişkin değerlendirme yapılarak dava konusu vergi ve cezaların kaldırılmasına karşın 2015 yılının Aralık döneminden sonraki döneme devreden indirilecek vergi tutarının azaltılmasına bağlı olarak 2019 yılının Haziran döneminde ödenecek vergi çıkması neticesinde cezalı tarhiyat yapılarak işbu dava dosyasında dava konusu edildiğinden devreden katma değer vergisinin azaltılması işlemi yönünden ortada kesin ve yürütülebilir bir işlem kalmadığı, devreden katma değer vergisinin azaltılması işleminin yalnızca cezalı tarhiyata dayanak teşkil ettiği görüldüğünden davanın söz konusu işlem yönünden incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle bu kısım yönünden ise dava incelenmeksizin reddedilmiştir.
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "Dosyaların incelenmesi" başlıklı 20. maddesinin 1. fıkrasında Danıştay ile idare ve vergi mahkemelerinin, bakmakta oldukları davalara ait her çeşit incelemeleri kendiliklerinden yapacakları kurala bağlanarak, idari yargılama usulünde re'sen araştırma ilkesi benimsenmiştir.
Aynı Kanun'un  "Davaların karara bağlanması" başlıklı 22. maddesinin 1. fıkrasında; konular aydınlandığında meselelerin sırasıyla oya konulacağı ve karara bağlanacağı, "Kararlarda bulunacak hususlar" başlıklı 24. maddesinin (b) bendinde, davacının ileri sürdüğü olaylar ve hukuki sebepler ile istem sonucunun kararda belirtileceği, (e) bendinde, kararın dayandığı hukuki sebeplerin, gerekçe ve hükmün kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu kurala bağlanmış, 49. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinde ise usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması bozma sebebi olarak sayılmıştır.	
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen davalı idare iddiaları Vergi Dava Dairesi kararının tarhiyata ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Mükelleflerin; bir önceki dönemden devir gelen indirilecek vergi tutarın azaltılmasından kaynaklanan tarhiyatlara karşı açtıkları davalarda tarhiyatın esası incelenerek verilen kabul kararlarının devreden katma değer vergisinin azaltılması işlemlerini de hukuka aykırı hale getireceği dolayısıyla beyanlarının, azaltma işleminden önceki hale geleceği açıktır.
Dava konusu 2019 yılının Haziran dönemine ilişkin tarhiyatın kaldırılması bu tarhiyatın sebebi olan devreden katma değer vergisinin azaltılması işleminin de hukuka aykırılığını ortaya koyacağından dolayısıyla değinilen tarhiyatın kaldırılması neticesinde azaltma işleminin de iptaline karar verilebilecekken, azaltma işlemiyle ilgili olarak bu yönde hüküm tesis edilmemiş olmakla yargılama usulüne uygun düşmediği sonucuna varılan Vergi Dava Dairesi kararının bu yönden bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
 Açıklanan nedenlerle;
1.Davacı temyiz isteminin kabulüne,

KARAR SONUCU :
 Açıklanan nedenlerle;
1.Davacı temyiz isteminin kabulüne,
2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; 2015 yılından izleyen döneme devreden katma değer vergisinin azaltılması yönündeki işleme ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
3.Kararın; tarhiyata ilişkin hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 18/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :
Dosyanın incelenmesinden; davacı hakkında tanzim edilen inceleme raporunda mükellef kurumun şirket ortağına yapılan taşınmaz tesliminde emsallere uygunluk ilkesine aykırı olarak belirlenen tutar üzerinden satış yapıldığının tespit edilmesi üzerine söz konusu emsal bedelin 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunun 27. maddesi kapsamında takdir komisyonunca belirlenerek bulunan matrah farkı üzerinden davacı adına yapılan tarhiyat hukuka uygun olduğundan kararın buna ilişkin kısmının bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.
 
																																																																												ET
Danıştay — Esas No: 2021/2459, Karar No: 2024/4591, Tarih: 18.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/2459
Karar  No : 2024/4591  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Valiliği
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACILAR) : 1- ...
	  2- ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem:  Davacılar tarafından; ...  plaka sayılı araç ile, ilgili kuruluştan  alınan izin belgesi kapsamı dışında ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek-2/3-b maddesi uyarınca davalı idarece, anılan aracın 30 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile araç sürücüsüne 2.018,00-TL tutarlı trafik para cezası verilmesine ilişkin  ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
                İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda;  araç sahibi davacının gerekli izinlere sahip olmasına rağmen, ilgili kurumdan fiziken alınmasının ertelendiği ve esasen hakları olan belgeyi makul sürede aldıkları, dava konusu işlemin bu gerekçe ile tesis edilemeyeceği, ... plakalı araçla gerekli çalışma izin ve ruhsatı olmaksızın ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığının sabit olmadığı ve gerekli izinlerin bulunduğu, makul sürede hakka sahip olma nedeniyle iznin tamamlandığı anlaşıldığından hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.
               Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           :  Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
 
	MADDİ OLAY :

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
 
	MADDİ OLAY : 
	Davalı idareye bağlı trafik denetim görevlilerince 11.11.2019 tarihinde yapılan denetimde, ... plaka sayılı araçla ilgili belediyeden alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında ticari amaçlı taşımacılık yapıldığının tespit edildiğinden bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu Ek-2/3-b maddesi uyarınca söz konusu aracın 30 gün süre ile trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile araç sürücüsü davacı adına 2.018,00-TL tutarlı trafik para cezası verilmesine ilişkin  ... tarih ve ... sayılı işlemler tesis edilmiştir.
	Bunun üzerine temyizen bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	26/10/2018 tarih ve 7148 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun Ek 2. maddesi değiştirilerek, "Araçlarını motorlu araç tescil belgesinde gösterilen maksadın dışında kullananlar ile sürülmesine izin veren araç sahiplerine 1.002 Türk lirası idari para cezası uygulanır.
	Ayrıca, araç on beş gün süre ile trafikten men edilir.
	10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu kapsamında ilgili belediyeden;
	a) Çalışma izni/ruhsatı almadan,
	b) Alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında,
	c) Alınan izin/ruhsatta belirtilen çalışma bölgesi/güzergâh dışında
belediye sınırları dâhilinde yolcu taşımak yasaktır. Bu fıkranın (a) bendine uymayanlara 5.010 Türk lirası, (b) bendine uymayanlara 2.018 Türk lirası,  (c) bendine uymayanlara 1.002  Türk lirası idari para cezası verilir. Fiilin işlendiği tarihten itibaren geriye doğru bir yıl içinde tekerrürü hâlinde, bu fıkrada yer alan idari para cezaları iki kat olarak uygulanır. 
	İşleteni veya sahibi, sürücüsünün kendisi olup olmadığına bakılmaksızın aracın bu maddenin üçüncü fıkrasına aykırı olarak kullanılmaması hususunda gerekli tedbirleri almak ve denetimini yapmakla yükümlüdür. Araç, bu maddenin üçüncü fıkrasının;
	a) (a) bendinin ihlali hâlinde altmış gün,
	b) (b) bendinin ihlali hâlinde otuz gün,
	c) (c) bendinin ihlali hâlinde ise on beş gün
süreyle trafikten men edilir.  
	İlgili belediye tarafından tahdit veya tahsis kapsamına alınmış ve bu kapsamda verilmiş çalışma izninin/ruhsatının süresi bittiği hâlde, belediye sınırları dâhilinde yolcu taşıyan kişiye 1.002 Türk lirası idari para cezası uygulanır ve eksikliği giderilinceye kadar araç trafikten men edilir.
	Ayırıcı işareti bulunmayan üçüncü fıkra kapsamındaki araçlardan taşımacılık hizmeti alanlara da 334 Türk lirası idari para cezası uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

süreyle trafikten men edilir.  
	İlgili belediye tarafından tahdit veya tahsis kapsamına alınmış ve bu kapsamda verilmiş çalışma izninin/ruhsatının süresi bittiği hâlde, belediye sınırları dâhilinde yolcu taşıyan kişiye 1.002 Türk lirası idari para cezası uygulanır ve eksikliği giderilinceye kadar araç trafikten men edilir.
	Ayırıcı işareti bulunmayan üçüncü fıkra kapsamındaki araçlardan taşımacılık hizmeti alanlara da 334 Türk lirası idari para cezası uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.
	İstanbul Büyükşehir Belediyesi Öğrenci ve Personel Taşımacılığı Yönergesi'nin 4. maddesinde, "Servis Taşımacılığı Yetki Belgesi"; öğrenci veya personel servis taşıtlarıyla servis hizmeti vermek isteyen gerçek ve tüzel kişilere; çalışma usul ve esasları, yeterlilik kriterleri çerçevesinde çalışma izni veren, 10 yıl süreli belge; "Servis Taşımacılığı Kartı", Servis Taşımacılığı Yetki Belgesine sahip kişilerin yetki belgesi süresi ve kapsamında sahip oldukları taşımacılık iznini gösterir, her bir taşımacılık izni için ayrı düzenlenen en fazla 10 yıl süreli belge; "Güzergah Kullanım İzin Belgesi", taşıtın güzergah ve şoför bilgileri, taşımacılık türünü, Servis Taşımacılığı Kartı bitiş ve başlangıç tarihini gösteren en fazla bir yıllık belge olarak tanımlanmış; 5. maddesinde, servis taşımacılığı yetki belgesi, servis taşımacılığı kartı ve güzergah kullanım izin belgesine sahip olmayan gerçek veya tüzel kişilerin hiçbir şekilde öğrenci ve personel servis taşımacılığı hizmeti veremeyeceği belirtilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Dosyanın incelenmesinden; 11.11.2019 günü davalı idareye bağlı görevlilerce yapılan denetim sonucu düzenlenen ve sürücü tarafından da imzalanan tutanakta, araçtaki öğrencilerin Başakşehir'den alınıp Güneşli'ye getirildiği, ücretin aylık olarak okul tarafından ödendiği ve aracın öğrenci servis taşımacılığı izin belgesinin olmadığının araç sürücüsü tarafından beyan edildiğinin belirtildiği; öte yandan, denetimden sonra İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nce 15.11.2019 tarihi itibarıyla  ... plakalı araç ile öğrenci servis taşımacılığı yapılması için düzenlenmiş okul servis aracı güzergah kullanım izin belgesinin dosyaya sunulduğu görülmektedir.
	Yapılan denetim sırasında yukarıda yer verilen mevzuat uyarınca öğrenci servis taşımacılığı yapılabilmesi için belediyeden alınması gerekli belgelerden olan okul servis aracı güzergah kullanım izin belgesinin bulunmadığı ve bu belgenin sonradan temin edildiği açıktır. Bununla birlikte dava dilekçesinde, anılan belge için denetimden önce başvuruda bulunulduğu; ancak, İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından bu belgenin daha sonradan düzenlendiğinin belirtildiği görülmektedir. İdare Mahkemesi'nce, söz konusu eksikliğin makul sürede giderilmiş olması yeterli görülmüş ise de, eksik belgeye ilişkin başvurunun denetimden önce mi sonra mı yapıldığının araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, davalı idare tarafından tesis edilen işlemin dayanağı 2918 sayılı Kanunun Ek-2/3-b hükmü olup, anılan maddede ilgili belediyeden alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında ticari taşımacılık yapmak fiili yaptırıma bağlanmıştır. Ancak olayda, davacıların sahip olduğu hangi iznin kapsamı dışında (öğrenci servis taşımacılığı) faaliyette bulunduğu, hangi gerekçeyle dava konusu işlemlerin tesis edildiği belirsiz olup, olayın hukuki sebebi yeterince aydınlatılamadığından, anılan işlemlerin hukuki denetiminin de şu haliyle yapılmasının mümkün olmadığı sonucuna varılmıştır.
	Bu itibarla eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak verilen temyize konu kararda hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 18/09/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
KARŞI OY :
	(X)-  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın usul ve hukuka uygun olması nedeniyle, onanması gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına katılmıyorum.