muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9508, Karar No: 2013/748, Tarih: 05.02.2013

Diğer yandan 487 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan mağaza olarak nitelendirilen zemin katın muris Hafiza'nın sağlığında davacı ile birlikte bir kısım kardeşlerinin bedenen çalışarak yapıldığı, söz konusu bedensel ve parasal katkılarının murise karşı ahlaki görev ve borç niteliğinde bulunduğu anlaşıldığına göre söz konusu zemin katın murisin nam ve hesabına yapıldığının kabulü gerektiği kuşkusuzdur. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 684. maddesi hükmünde, bir şeye malik olan kimsenin o şeyin bütünleyici parçalarına da .../....malik olacağı, 718. maddesi hükmünde de arazi üzerindeki mülkiyetin kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını da kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklanmıştır. Genel kuralı oluşturan bu hükümler dikkate alındığında taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların mülkiyetinin kural olarak arzın mukadderatına tabi olacağı, muhtesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemeyeceği, aksine bir kanun hükmü bulunmadıkça da muhtesatların mülkiyetinin taşınmazın malik veya maliklerinden başka birisine veya maliklerden bir veya birkaçına ait olduğunun tespitinin dava edilemeyeceği, mahkemelerce de bu sonucu doğuracak şekilde hüküm verilemeyeceği kuşkusuzdur. Ne var ki, böyle bir istemle dava açılması halinde "Çoğun içinde azı da vardır" kuralı gözetilerek diğer koşulların da varlığı halinde davanın kısmen kabulü ile muhtesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, az yukarıda açıklanan hukuksal olgular gözetilerek mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 484 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki tek katlı bina ile 467 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın mesken niteliğinde bulunan üst katının davacı tarafından kendi adına ve hesabına yaptırıldığının tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyet tespiti ile 467 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın mağaza niteliğinde bulunan zemin kata yönelik istemlerin ise reddedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, bir kısım davalılar ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde hükme temyiz eden bir kısım davalılar ... ve arkadaşlarına iadesine, 05.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/481, Karar No: 2012/26, Tarih: 07.02.2012

**Ceza Genel Kurulu         2011/10-481 E.  ,  2012/26 K.**

* UYUŞTURUCU MADDE BULUNDURMAK SUÇU

* UYUŞTURUCU MADDE TİCARETİ SUÇU

* ETKİN PİŞMANLIK

* KUŞKUDAN SANIK YARARLANIR İLKESİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 192

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 191

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 188

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık R. V.’nin, 5237 sayılı TCY’nın 188/3-4, 52, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve zoralıma ilişkin, Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.02.2008 gün ve 486-28 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 31.03.2009 gün ve 13288-5863 sayı ile;

“Hakkında verilen beraat kararı temyize konu olmayan diğer sanık A. G.’nin üzerinde yakalanan eroini sanıktan aldığını bildirmesi üzerine, sanığın evinde ele geçirilen 0,2 gram eroini savunmasının aksine, kullanma dışında başka bir amaçla bulundurduğuna ve diğer sanığa uyuşturucu madde verdiğine ilişkin, A.'nın soyut beyanı dışında şüpheden uzak, yeterli kesin ve inandırıcı delil olmadığı, bu nedenle sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde uyuşturucu madde satma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 27.10.2009 gün ve 153-320 sayı ile;

“…Her ne kadar sanık R. V., diğer sanığın uyuşturucu maddeyi kendisinden aldığını söyleyerek iftira attığını savunmuş ise de, sanık A.’nın sanığa iftira atmasını gerektirir herhangi bir neden olmadığı, ayrıca sanık R. V.’den eroin maddesinin de ele geçirildiği, sanık A. G.’nin savunması da bu şekilde doğrulandığından, sanığın bu yöndeki savunmasına itibar edilmediği” gerekçesiyle ilk hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Başsavcılığının “onama” istemli 16.11.2011 gün ve 166107 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık R. V.hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın sübuta eren eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu mu, yoksa uyuşturucu madde ticareti suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık R. V.hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın sübuta eren eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu mu, yoksa uyuşturucu madde ticareti suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

27.05.2007 günü saat 15.40 sıralarında emniyete yapılan ihbar ile, Orta Mahallesi Adalet Sokakta bulunan Hayırseverler Cami'nin yanında A. isimli bir şahsın uyuşturucu madde sattığının bildirilmesi üzerine verilen adreste A. G.'nin yakalandığı, pantolon arka sol cebinden naylon poşet içerisinde 10 adet satışa hazır, at yarışı kupon kağıdına sarılı pakette, top-lam 15 gram ağırlığında eroin maddesi olduğu tahmin edilen toz madde bulunduğu, mahkeme kararı ile adı geçen kişinin evinde aynı gün saat 17.30 da yapılan aramada sandalyenin oturma kısmının altında gizlenmiş vaziyette naylon poşete sarılı şekilde 11 gram esrar maddesi olduğu tahmin edilen toz; vitrin içerisinde naylon poşete sarılı ot şeklinde 1 gram, yine naylon poşete sarılı şekilde 1 gram esrar maddesi olduğu tahmin edilen toz elde edildiği,

Yakalanan A. G.'nin, bu maddeyi R. V. isimli kişiden satın aldığını söylemesi üzerine, sanık R. V.'nın saat 22.00 sıralarında adresinde yakalandığı,

28.05.2007 günü, mahkeme kararı ile gündüz saat 14.00 sıralarında sanık R. V.'nin evinde arama yapıldığı, çek-yat üzerinde bulunan üst eşofmanın sağ cebinden kağıda sarılı yaklaşık bir kullanımlık eroin olduğu tahmin edilen maddenin ele geçirildiği,

29.05.2007 tarihli Emniyet Kriminal Ekspertiz Raporunda;

1- A. G.'in üst aramasından ve ikametinden elde edildiği belirtilerek gönderilen,

a) Net ağırlığı 0. 6 gr (daralı 1.2 gr) gelen yeşil renkli bitki kırıntılarının uyuşturucu mad-delerden THC (Tetrahidrocannabinol) ihtiva eden ve esrar elde edilmesinde kullanılan hint keneviri bitki kırıntıları olduğu ve net 0.48 gr toz esrar elde edilebileceğinin hesaplandığı,

b) Net ağırlığı 9.7 gr (daralı 10.3 gr) gelen yeşil renkli toz maddenin uyuşturucu maddelerden esrar olduğu,

c) Net ağırlığı 0.8 gr (daralı 1.2 gr) gelen yeşil renkli bitki tohumlarının herhangi bir uyuşturucu ve uyarıcı madde ihtiva etmediği hint keneviri bitki tohumları olduğu,

d) Toplam net ağırlığı 4.0 gr (toplam daralı 14.0 gr) gelen açık kahve renkli toz maddenin uyuşturucu maddelerden eroin olduğu,

2- R. V.'nin ikametinden ele geçirilen; net ağırlığı 0.2 gr (daralı 0.9 gr) gelen açık kahve renkli toz maddenin uyuşturucu maddelerden eroin olduğunun tespit edildiği,

Anlaşılmaktadır.

c) Net ağırlığı 0.8 gr (daralı 1.2 gr) gelen yeşil renkli bitki tohumlarının herhangi bir uyuşturucu ve uyarıcı madde ihtiva etmediği hint keneviri bitki tohumları olduğu,

d) Toplam net ağırlığı 4.0 gr (toplam daralı 14.0 gr) gelen açık kahve renkli toz maddenin uyuşturucu maddelerden eroin olduğu,

2- R. V.'nin ikametinden ele geçirilen; net ağırlığı 0.2 gr (daralı 0.9 gr) gelen açık kahve renkli toz maddenin uyuşturucu maddelerden eroin olduğunun tespit edildiği,

Anlaşılmaktadır.

İnceleme dışı olan sanık A. G. aşamalarda müdafii huzurunda; “Yaklaşık olarak 20 yıldır uyuşturucu madde kullanmaktayım ve bununla ilgili herhangi bir tedavi görmedim. Kullanmış olduğum uyuşturucu maddeyi Güngören İlçesinde ikamet eden ve yaklaşık olarak 10-12 yıldır tanıdığım R. V. isimli şahısla birlikte takılmış olduğumuz kahvehanede görüşerek satın almaktayım. Görevlilerin beni yakalamış olduğu gün yine R. V. ile birlikte takılmış olduğum kahvehanede görüştüm ve üzerimde yakalanan 10 paket ve her pakette 0,5 gr toplam 5 gr eroini kendisine 150 TL para vererek içmek üzere satın aldım, ona iftira atmam için her hangi bir sebep yoktur.Evimde bulunan esrar maddesini ise daha önceden G.O.Paşa İlçesi Bursa Mahallesinden tanımadığım birisinden satın almıştım”  şeklinde,

Sanık R. V. ise aşamalarda müdafii huzurunda; “... A. G. isimli şahsı …yaklaşık olarak 2000 yıllarından bu yana tanımaktayım, kendisi ile yakın bir arkadaşlığım yoktur. Ben 1994 yılından bu yana uyuşturucu kullanmaktayım, hatta 1996-1997 yılları arasında İstanbul Balıklı Rum Hastanesinde tedavi de gördüm. Ancak irademe hakim olamadım uyuşturucu kullanmaya devam ettim. Ben uyuşturucu kullanırım ancak satmıyorum. İkametimde yapılan aramada bulunan eroin maddesini dün yani 27.05.2007 tarihinde Esenler İlçesinde Karabayır Mahallesinde yerini tam olarak hatırlayamadığım bir sokak içerisinde tanımadığım bir şahıstan kendim kullanmak amacıyla 25 TL para karşılığında satın aldım. Ben söylenildiği gibi A. G. isimli şahsa uyuşturucu madde satmadım. Daha önceden diğer sanık A. G.'den de uyuşturucu satın aldım. Ancak kimseye uyuşturucu satmadım, sanık A. G.'ye de uyuşturucu satmadım. Ben 1999 senesinde sanık A.'ya uyuşturucu almak için gitmiştim. Param eksik olduğu için bana uyuşturucu satmadı, daha sonra da polis tarafından yakalandı. Kendisini benim ihbar ettiğimi düşündüğü için aramızda bir husumet oluştu, sanık bu nedenle bana iftira ediyor”  biçiminde savunmada bulunmuştur.

Uyuşmazlıkla ilgili yasal düzenlemeler incelendiğinde;

5237 sayılı TCY’nın “Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde İmal ve Ticareti” başlıklı 188. maddesinin 3 ve 4. fıkraları; “(3) Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, beş yıldan onbeş yıla kadar hapis ve yirmibin güne ka-dar adlî para cezası ile cezalandırılır.

Uyuşmazlıkla ilgili yasal düzenlemeler incelendiğinde;

5237 sayılı TCY’nın “Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde İmal ve Ticareti” başlıklı 188. maddesinin 3 ve 4. fıkraları; “(3) Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, beş yıldan onbeş yıla kadar hapis ve yirmibin güne ka-dar adlî para cezası ile cezalandırılır.

(4) Uyuşturucu veya uyarıcı maddenin eroin, kokain, morfin veya bazmorfin olması hâ-linde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır”  biçiminde olup anılan madde gerekçesinde de vurgulandığı gibi üçüncü fıkrada, uyuşturucu ve uyarıcı madde ticaretine ilişkin çeşitli fiiller, ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Buna göre; uyuşturucu veya uyarıcı mad-delerin ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satışı, satışa arzı, başkalarına verilmesi, nakli, depolanması ya da kazanç amacıyla satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, bir ve ikinci fıkralara göre ayrı bir suç oluşturmaktadır.

Aynı Yasanın “Kullanmak İçin Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Satın Almak, Kabul Etmek veya Bulundurmak” başlıklı 191. maddesi ise; “(1) Kullanmak için uyuşturucu veya uya-rıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi, bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” şeklinde düzenlenmiş olup, gerekçesinde de belirtildiği üzere, madde metninde, izlenen suç politikası gereği olarak, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak değil, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak fiilleri suç ola-rak tanımlanmıştır.

Diğer taraftan “Etkin Pişmanlık” başlıklı TCY'nın 192/3. maddesi ile de “(3) Bu suçlar haber alındıktan sonra gönüllü olarak, suçun meydana çıkmasına ve fail veya diğer suç ortakla-rının yakalanmasına hizmet ve yardım eden kişi hakkında verilecek ceza, yardımın niteliğine gö-re dörtte birden yarısına kadarı indirilir” hükmüne yer verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık, suç tarihinde yapılan bir telefon ihbarı üzerine yakalanan diğer sanık A. G.’nin anlatımı sonucunda yakalanmış, mahkemeden alınan karar ile evinde yapılan aramada, çek-yat üstünde bulunan eşofmanın cebinden 0.2 gr eroin maddesi ele geçirilmiştir.

Sanığın, evinde yapılan arama sonucunda ele geçen uyuşturucu madde ve diğer sanığın soyut beyanı dışında, uyuşturucu maddeyi sattığı yolunda başka herhangi bir kanıtın bulunmaması, sanıkta yakalanan uyuşturucu madde miktarının kişisel kullanım sınırları içinde olması, uyuşturucunun evinde özensiz bir şekilde gizlenmeden ele geçmesi, sanığın tüm aşamalarda istikrarlı olarak evinde yakalanan uyuşturucu maddeyi satmak için değil, kullanmak için bulundurduğunu beyan etmesi gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği kuşku boyutunda kalmakta ve sübuta ermemektedir.

Kaldı ki, dosya içerisinde yer alan adli sicil kaydına göre, inceleme dışı olan sanık A. G. daha önceden de benzer suçtan yargılanmış, başka birisinden uyuşturucu madde satın aldığını savunarak, bu yolla TCY'nın 192/3. maddesinden yararlanma olanağını elde etmiştir.

Ceza Genel Kurulunun 26.10.2010 gün ve 144-213 sayılı başta olmak üzere birçok kararında da açıklandığı üzere; ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo” yani “kuşkudan sanık yararlanır” ilkesi uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir olasılığa dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan, varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına gelir. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Adli hataların önüne geçilebilmesinin başka bir yolu da bulunmamaktadır.

Bu nedenle, sanığın sübuta eren eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kesin bir kanaat vermekten uzak kanıtlara dayanılarak, uyuşturucu madde ticareti suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, suç niteliğinin hatalı belirlenmesi isabetsiz ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla Özel Daire bozma kararı yerinde olup, yerel mahkeme direnme hükmünün suç niteliğinin hatalı belirlenmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2009 gün ve 153-320 sayılı direnme hükmünün suç niteliğinin hatalı belirlenmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2012 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme aykırı olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24852, Karar No: 2017/15505, Tarih: 13.12.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/24852 E.  ,  2017/15505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından ... 8. Aile Mahkemesi'nin 26.02.2013 tarihli ara kararına dayalı olarak başlatılan tedbir nafakasına ilişkin genel haciz yoluyla takipte alacaklı tarafından borçlunun itirazının kaldırılmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda itirazın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Dosyaya konulan banka kayıtlarının incelenmesinde; mahkemece, nafakaya ilişkin ara karar kurulmadan önce ve sonra yapılan ödemeler olduğu görülmektedir.

Ödemelerin belirli kıstaslar dahilinde yapılması halinde, nafaka borcundan mahsubu söz konusu olabilecektir. Bu bağlamda, nafaka alacağının tahsilini teminen borçlu hakkında takibin kesinleşmesinden sonra yapılan ödemelerin nafaka borcuna mahsuben yapıldığının kabulü gerektiği gibi hakkaniyet kuralları gereği takip öncesine ait, yapılan ödemelerde hükmolunan aylık nafaka miktarı ve bu miktarın katları şeklinde ödemeler görünüyor ise, nafaka borcuna ilişkin olarak yapıldığının da kabulü gerekir. Aksi halin kabulü, aşırı şekilcilik olup, hak zayiine ve mükerrer ödemelere neden olur.

Somut olayda; itirazın kaldırılmasına esas teşkil edecek meblağ mahkemenin ara kararıyla tedbir nafakası olarak tesis edilen ve ilamsız takibe konu olan miktardır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinde ise daha önceden taraflar arasındaki ilamlı takibe ilişkin şikayet üzerine verilen ... 6. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/699 E., 2015/565 K. sayılı kararının da hesaplamada nazara alınmaması gerekirken hatalı olarak dikkate alındığı görülmüştür.

O halde bahsi geçen ve ilamlı takibe ilişkin mahkeme karararı dikkate alınmaksızın ve ayrıca nafaka ara kararında, nafaka başlangıç tarihi belirtilmediğinden anılan nafakanın ara karar tarihi olan 26/02/2013 tarihinden itibaren istenmesi mümkün olacağından dosya içeriğindeki banka kayıtları ile birlikte belirtilen hususlar dikkate alınmak suretiyle yeniden bilirkişi raporu aldırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16888, Karar No: 2014/1695, Tarih: 06.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16888 E.  ,  2014/1695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, hüküm ve temyiz "tenkis" talebine ilişkin olup, vasiyetnamenin iptalinin reddi talebi temyiz konusu yapılmamıştır.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 1.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2516, Karar No: 2022/1125, Tarih: 10.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2516 E.  ,  2022/1125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1861, Karar No: 2022/10999, Tarih: 29.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1861 E.  ,  2022/10999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki kamyonet ile meskun mahal dışında, azami hız limitinin 30 km/saat olduğu, gidiş geliş şeklinde iki yönlü, asfalt kaplama, ....-Denizköy yolu üzerinde gündüz vakti seyri esnasında yol üzerinde bulunan viraj yön levhasına rağmen kaza mahalline geldiğinde viraja kontrolsüz olarak girmesi nedeni ile karşı istikametten gelen katılan ...'un sevk ve idaresindeki kamyonetin sol yan kısımları ile çarpışması sonucu sanığın asli kusuru ile katılan sürücü ... ile aracında yolcu olarak bulunan ... ve ...'un basit tıbbi müdahale ile geçer nitelikte yaralanmalarına neden olduğu olayda;

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin oluşa, kusur durumuna, eksik incelemeye, fazla cezaya ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/12/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/468, Karar No: 2023/2691, Tarih: 07.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/468 E.  ,  2023/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/15 E., 2016/144 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sivrihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/15 Esas, 2016/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;

1-Sanığın diğer sanıklarla birlikte üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine,

2-Kararın hüküm fıkrasında çelişki olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

3-Diğer temyiz sebeplerine,

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel Mahkemenin Kabulü

İddia, sanıklar sorgusu ve ikrarları, toplanan deliller, yapılan yargılama ve oluşan vicdani kanıya göre; sanıklar ... ve suça sürüklenen çocuk ... olay günü I. derece sit alanı içerisnde kalan Eskişehir ili Günyüzü ilçesi Mercan Mahallesinde boş arazi içerisinde Samsung SE350 LC2 marka 38-02-221 tescil nolu iş makinesi ile kazı yaptıkları, sanıkların suç üstü yakalandıkları, dosya içerisinde mevcut görgü tespit tutanağı içeriğine göre olay yerinde bahse konu iş makinesi ile birlikte kazı yapıldığının tespit edildiği, kazı mahallinin iş makinesi ile kazıldığı, kazı nedeniyle çukurlar ve çukur çevresinde toprak yığınlarının oluştuğunun tespit edildiği, olay yerinde yeni kazılmış çukurların olması, çukurların yanında iş makinasının bulunması, olay yeri fotoğrafları ve jandarma tutanağından sabit olmakla bu şekilde sanıkların üzerine atılı suçu işlediği anaşılmakla; atılı suçun tam bir vicdani kanaatle sübuta erdiği tespit edilmiştir.