muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2402, Karar No: 2023/1964, Tarih: 05.06.2023

3.Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2016 tarihli ve 2015/342 Esas, 2016/140 Karar sayılı kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

4.Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2016 tarihli ve 2015/342 Esas, 2016/140 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 07.03.2022 tarihli ve 2020/10406 Esas, 2022/1696 Karar sayılı kararı ile; Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.05.2015 tarih, 2013/531 esas 2015/157 sayılı kararında da belirtildiği üzere 5271 sayılı CMK'nın "Tazminat isteyemeyecek kişiler" başlıklı 144/1-e maddesinde ''Adlî makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını bildirerek gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olanlar'' hükmüne yer verilmiş, madde gerekçesinde "Adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suçu işlediğini veya suça katıldığını ifade ederek gözaltı veya tutuklamaya neden olmuş ise tazminat istemeye hak kazanmayacaktır." açıklamasında bulunulmuştur. Buna göre, bir suç isnadıyla hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan kişi adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını beyan ederek şahsi kusuru ile gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olmuşsa artık bu kişi tazminat talebinde bulunamayacaktır. Bu kapsamda dava konusu somut olay açısından tazminat talebinin dayanağı olan Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/267 Esas – 2015/262 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının (sanığın) tüm aşamalardaki beyanları incelenip Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örnekleri de dosya içine alınarak davacının tazminat talep etme hakkının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5.Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/174 Esas, 2022/572 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak; davanın reddine karar verilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın 03.03.2023 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi;

Mahkemenin davanın reddine karar vermesinin hukuki temelden uzak olduğuna, bireylerin suçu işleyip işlemediklerinin tespitinin yargılama makamlarının görevi olduğu, bu nedenle salt ikrar veya kısmi kabul yargılama organlarının suçu işlediğini ispatlamaya delilleri toplamaya engel olmadığına, müvekkilinin halk arasında saf olarak nitelendirilen kişilik yapısına sahip olduğu, kolluğun baskıcı ve yönlendirici soruları karşında olaya karıştığını beyan ettiği, tazminata esas dosyada mahkemece lehe aleyhe delil toplanmadan tutukluluk halinin devamına karar verildiği, hukuk devleti ilkesi gereğince müvekkilinin tazminat hakkının bulunduğundan davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tazminat talebinin esasını oluşturan Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/267 Esas, 2015/262 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının kasten öldürme suçundan 09.07.2011 tarihinde tutuklanmasına karar verildiği, yapılan yargılama ile mahkumiyetine karar verilmesi üzerine temyiz incelemesi ile hükmün bozulması ile 07.07.2015 tarihinde tahliyesine karar verildiği, yeniden yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 18.12.2015 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı belirlenerek ve bozma ilamına da uyularak, davacının tutuklanmasına neden olay ile ilgili Uzunköprü Emniyeti ile yaptığı görüşmede, olayı kendisinin gerçekleştirdiğini ifade ettiği, bu durumun 18.06.2011 tarih saat 18:00 yazılı tutanakla tespit edildiği, yine teslim alma ile ilgili 19.06.2011 tarih saat 02:40 yazılı tutanakta da davacının, ... isimli şahsın öldürülmesine karıştım şeklinde beyanının zapta bağlandığı, duruşma tutanaklarında da suçu üstlendiği, kabul ettiği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından; davacının adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyan ile suçu üstlenmek sureti ile tutuklanmasına neden olduğu, dolayısı ile 5271 sayılı kanun 144 üncü maddesinin birinci fıkrasının e bendi gereği tazminat koşullarının oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/267 Esas, 2015/262 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının kasten öldürme suçundan 19.06.2011 – 07.07.2014 tarihleri arasında başka suçtan arada infaz nedeniyle 975 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 18.12.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

A.Davacı vekilinin temyiz istemi;

Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.05.2015 tarih, 2013/531 esas 2015/157 sayılı kararında da belirtildiği üzere 5271 sayılı CMK'nın "Tazminat isteyemeyecek kişiler" başlıklı 5271 sayılı kanun 144 üncü maddesinin birinci fıkrasının e bendinde ''Adlî makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını bildirerek gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olanlar'' hükmüne yer verilmiş, madde gerekçesinde "Adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suçu işlediğini veya suça katıldığını ifade ederek gözaltı veya tutuklamaya neden olmuş ise tazminat istemeye hak kazanmayacaktır." açıklamasında bulunulmuştur. Buna göre, bir suç isnadıyla hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan kişi adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını beyan ederek şahsi kusuru ile gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olmuşsa artık bu kişi tazminat talebinde bulunamayacaktır. Bu kapsamda dava konusu somut olay açısından tazminat talebinin dayanağı olan Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/267 Esas – 2015/262 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının (sanığın) Uzunköprü Emniyeti ile yaptığı görüşmede, olayı kendisinin gerçekleştirdiğini ifade ettiği, bu durumun 18.06.2011 tarih saat 18:00 yazılı tutanakla tespit edildiği, 19.06.2011 tarihli teslim alma tutanağında maktülün ölümüne karıştığını beyan ettiği, Uzunköprü Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2011 tarihli savcılık ifadesinde; "abisinin kendisine "sen İsmet'i vuramadın ama ben ...'yi vurdum, git cezayı sen yat, ben sana bakarım" dediğini" şeklinde beyanda bulunduğu, Uzunköprü Sulh Ceza Mahkemesinin 19.06.2011 tarihli sorgu zaptında; "Evimizin dış kapısından içeriye doğru girerken bir el silah sesi duydum. Bizim evin olduğu yerden arsayı direk olarak görmek mümkün olmadığı için öldürme olayını görmedim. Patlamadan hemen sonra ağbeyim ... eve gelerek elinde bulunan av tüfeğini bana verdi. Benim ile arasında geçen konuşmada ... ...'ı öldürdüğünü, suçu üstlenmemi bana söyledi." şeklinde beyanda bulunduğu, Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2012 tarihli duruşma tutanağında; "... otların içinde beni farketti elimde tüfek vardı. Bana ... anneni zorla becerdi ben de zorla yapacağım onu vurabildin mi beni vurasın dedi. Ben yerimden kalkarken silah ateş aldı. Yere düştü. Bir an olayın şokuyla kendimi kaybettim. Ağabeyim ... koşarak yanıma geldi. Beni sarstı, ...'yi yerde görünce hemen kaçalım dedi. Onu olduğu gibi bıraktık. " şeklinde beyanda bulunduğu, bu beyanı üzerine mahkemece aşamalardaki çelişkili beyanı sorulduğunda mahkeme aşamasında verdiği beyanının doğru olduğunu beyan ettiği, davacı sanığın aşamalardaki beyanlarından da anlaşılacağı üzere adli makamlar huzurunda gerçek dışı beyanı nedeniyle tutuklanmasına neden olduğundan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamış ve davacı vekilinin davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği yönünde temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/174 Esas, 2022/572 Karar sayılı kararına yönelik davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27791, Karar No: 2011/7931, Tarih: 28.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/27791 E.  ,  2011/7931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2010

Yukarıda tarih ve  numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir.  Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 28/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2129, Karar No: 2021/2773, Tarih: 23.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2129 E.  ,  2021/2773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09.05.2017 tarih ve 2014/223 E. - 2017/96 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.03.2020 tarih ve 2017/3929 E. - 2020/574 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 16.07.2004 tarihinde kurulduğu ve her türlü kağıt, kağıt aksesuarları, her türlü temizlik malzemeleri, temizlik araç ve gereçlerinin yurt içinde ve yurt dışında alım satımını yaptığını, ürünlerini markaları altında tasarladığını, tasarımlarını tescil ettirdiğini, davalının ise temizlik ve kozmetik sektöründe ham madde, yarı mamul, mamul çeşitlerinin üretim, alım satımı, pazarlaması, ithalat ve ihracatını yaptığını, müvekkilinin “Palex” markasının ayırt edilemeyecek kadar aynısı olan davalının 2013/13002 sayılı “Parex + şekil” markasının tescilli markaları ile karıştırılması ihtimalinin yüksek olduğunu, bu markanın 556 sayılı KHK'nın 7, 8, 9, 42 ve 61. maddeleri gereğince 21. sınıf emtialar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait “Parex + şekil” markasının Türkiye'de ve yurt dışında tescilli olup kendi kullanım alanı açısından tanınmış logo ve şekil olarak da ayırt edicilik kazandığını, her iki markanın görsel ve fonetik açıdan benzerliklerinin bulunmadığı, markaya yaptığı yatırım ile markasının ayırt edici özellik kazandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait “Parex + şekil” markasının Türkiye'de ve yurt dışında tescilli olup kendi kullanım alanı açısından tanınmış logo ve şekil olarak da ayırt edicilik kazandığını, her iki markanın görsel ve fonetik açıdan benzerliklerinin bulunmadığı, markaya yaptığı yatırım ile markasının ayırt edici özellik kazandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait “Palex” ve davalıya ait “Parex + şekil” markası karşılaştırıldığında markaların 3. harfin değişik olduğu, okunuş olarak da birbirine yakın ifadeler olması nedenleriyle karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, davalı markasının davacı markalarına yönelik seri marka gibi algılanacağı, tüketicilerin markalar arasında ekonomik anlamda bağ olduğu düşüncesine kapılma olasılığı bulunduğu, şekil ibaresi farklı olsa bile markaların okunuş ve yazılış olarak birbirine yakın bulunması, davalı markasının ayırt edilmesinin zor olması, daha önce kesinleşen kesin delil niteliğindeki aynı sınıfa yönelik markanın tescilinin kabul edilmediği mahkeme kararının da dikkate alınması gerektiği gerekçeleriyle davacı tarafın davasının kabulüyle; 2006/26281 sayılı Palex markası dikkate alındığında davalının tescilli 2013/13002 sayılı “Parex+ şekil” markasıyla benzer olduğuna, davalı markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, her iki tarafın markalarının görsel ve işitsel olarak benzer olduğu anlaşılıyorsa da davalının 2010 yılında 21. sınıfta davaya konu marka ile aynı sınıf emtia grubunda “PAREXİL” ibareli markayı tescil ettirdiği, markasının asıl unsurunun “PAREX” olduğu, davalının markalarını uzun süredir kullandığı, taraf markalarının piyasada birlikte var olduğu, davalının markasını davacı markasına yaklaştırarak kullanmadığı, davacının önceki tarihli markalarının tescil veya kullanımıyla ilgili olarak dava tarihine kadar davalı ile aralarında bir uyuşmazlık çıkartılmamak suretiyle söz konusu ibare üzerinde davalı yararına kazanılmış hak gerçekleştiği, davalının “PAREX” ibaresi üzerinde korunmaya değer üstün hakkı bulunduğu, ilk derece mahkemesince davalının müktesep hak savunması incelenmeksizin davanın kabulüne karar verildiği gerekçesiyle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/03/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14438, Karar No: 2012/21850, Tarih: 08.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14438 E.  ,  2012/21850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği ve hükme esas alınan bilirkişi raporlarındaki özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranı yüzde 75'ten fazla olamayacağı halde, daha yüksek kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12359, Karar No: 2016/11268, Tarih: 29.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/12359 E.  ,  2016/11268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 62/1, 51, 51/3. maddeleri uyarınca erteli 11 ay 20 gün hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz dışı sanıklarla birlikte,......isimli işyerinin yanında bulunan 85017 sokağın girişinde bulunan aydınlatma direğindeki armature taş atmak suretiyle zarar verdiği, işyeri güvenlik görevlilerinin emniyete ihbarda bulunmaları üzerine olay yerine gelen görevliler tarafından sanıkların başka bir aydınlatma direğine de taş atmaya çalışırken yakalandıkları, sanığın bu şekilde kamu malına zarar verdiği anlaşıldığından, atılı suçun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2007/113, Karar No: 2007/636, Tarih: 23.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/113 E.  ,  2007/636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Taraflar arasında Kırklareli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/465 E. sayılı dosyasında görülen muarazanın önlenmesi davasının yargılanması sırasında Hakim ... l'ün (35130) kendi kendini red etmesinin merci hükümliğince kabul edilmesi üzerine davaya bakacak hakimin belirlenmesi için dosya Dairemize gönderilmiştir.

H.Y.U.Y.'nın 25/I. maddesinde "yetkili mahkemenin bir davaya bakmasına fiili veya hukuki bir engel çıktığı veya iki mahkemenin yargısal sınırları kapsamının belirlenmesinde tereddüt edildiği takdirde, yetkili mahkemenin tayini için Yargıtay'a başvurulur" hükmü yeralmaktadır.

Yargıtay'ca yargı yeri belirlenebilmesi için ilçede davaya bakacak başka hakim ya da hakimlerin bulunmaması gerekir. Aynı yetkiye sahip başka hakimler bulunması halinde yargı yeri belirlenmesine gerek bulunmamaktadır. Ayrıca, Kırklareli ilinde genel yetkili başka hakimlerin de bulunacağı anlaşılmaktadır. Bu gibi hallerde davaya bakacak hakimin belirlenmesi, nöbetçi mahkeme, ... Komisyon Başkanlığı ya da ilçe kıdemli hakimi tarafından belirlenir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 23/01/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14191, Karar No: 2017/2363, Tarih: 24.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/14191 E.  ,  2017/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2016 tarih ve 2005/324-2016/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...'ın 08/07/2004 tarihinde ... Ekspres treninden ... İstasyonu civarında hareket halinde iken kapıların hatalı bir şekilde açılması sonucu düştüğünü ve yaralandığını, ömür boyu sakat kaldığını, düşme sebebinin eski ve yenilenmeyen bozuk tren kapı donanımı ve kapıların durulmaması gereken istasyonda durması olduğunu, müvekkilinin düşmesi sonrasında beyin travması sebebiyle hayati tehlike altında bitkisel yaşam sürdürdüğünü, tedavilerin devam ettiğini, bir odun kömür deposunda 400,00 TL net ücretle çalıştığını, akıl sağlığı ve vücudunda kalıcı hasarların bulunduğunu, muhtemel masraflarının da bulunduğunu, davalının sorumlu olduğunu belirterek davacı ... için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminat ve davacı ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yaralanmasının tamamen kendi kusurundan kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ... istasyonu civarında tren hareket halindeyken kapının açılması sonucu davacı ...’nın trenden düşüp yaralandığı, %37,2 oranında malul kaldığı, iyileşme süresinin olay tarihinden itibaren 18 aya kadar uzayabileceğinin belirlendiği, olayda davacının %75 oranında, davalının ise %25 oranında kusurlu bulunduğu, kusur oranına göre kazanç kaybının 1.532,00 TL, çalışma gücünden %37 eksilme sonucu uğradığı maddi zararın 44.684,77 TL olduğu, tedavi giderlerinden 325 TL’nin talep edilebileceği gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak 1.000 TL’nin kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline; davacı ...'nın geçirmiş olduğu kaza nedeniyle malul kaldığı, yaşadığı acı ve üzüntünün bir nebze olsun giderilmesi için kusur durumu, olayın oluş şekli, ekonomik koşullar birlikte değerlendirilerek davacı ... yönünden 20.000,00 TL olarak manevi tazminatın; davacının babası olan diğer davacı ... yönünden de olaydan dolayı duyduğu acı ve kazaya uğrayan oğlunun maluliyeti nedeniyle yaşadığı sıkıntı ve üzüntü göz önüne alınarak 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlığın taşıma sözleşmesinden kaynaklanmasına ve genel zamanaşımı süresinin uygulanacak olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.331,06 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4711, Karar No: 2022/16867, Tarih: 17.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/4711 E.  ,  2022/16867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin, müştekiler ...,...ve ...’a yönelik hırsızlık eylemlerinden verilen beraat kararlarını da kapsadığı halde bu suçlar yönünden kurulan hükümlere ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ...,...ve ...’a yönelik hırsızlık eylemlerinden verilen beraat kararlarına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 17.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.