muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5528, Karar No: 2022/6696, Tarih: 05.10.2022

İlk derece mahkemesince dosya kapsamına göre; ihyası istenen şirketin sicilden re'sen terkin edildiği 23.10.2014 tarihinden itibaren 5 yıllık hak düşürücü süre dolduktan sonra 20/07/2020 tarihinde eldeki davanın açılmış olduğu, TTK'nın geçici 7. maddesinde açıklanan usule göre şirket temsilcisine tebligat çıkarılmadığı, re'sen terkin koşullarının gerçekleşmemiş olduğu anlaşıldığından işbu davada 5 yıllık hak düşürücü sürenin gözetilmemesinin gerektiği, ... Yakıt San. Madencilik Ltd. Şti.'ne veya şirket yetkililerine tebliğ edilmeksizin doğrudan Ticaret Sicil Gazetesindeki ilan suretiyle yapılan ihtarın usulüne aykırı olduğu, ihyası istenen şirketin terkin işleminin hukuka uygun olmadığı, davacı tarafın şirketin ihyasını istemekte hukuki yararının bulunduğu, TTK Geçici 7.maddesinde belirtilen ihya koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, TTK'nın Geçici 7.maddesi uyarınca terkin edilen ... Yakıt Sanayi Madencilik Ticaret Ltd. Şti. tüzel kişiliğinin davacı tarafından açılacak rücu davasının sonuçlandırılması ile sınırlı olmak üzere ihyasına, ticaret siciline yeniden tescil ve ilan edilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı temsilcisi tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; dava konusu şirketin terkin işleminin hukuka uygun olmadığı, ilk derece mahkemesince, ihyası istenen şirket TTK'nın geçici 7. maddesi uyarınca usulüne uygun terkin edilmediğinden şirkete tasfiye memuru atanmaksızın şirketin ihyasına karar verildiği, silinme sebebine göre de tasfiyeye tabi tutulmasına gerek olmadığından davalı ... Sicil Müdürlüğü'nün istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulü ile TTK. geçici 7. maddesi uyarınca terkin edilen ... Yakıt Sanayi Madencilik Ticaret Ltd. Şti. tüzel kişiliğinin ihyasına, ticaret siciline yeniden tescil ve ilan edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı temsilcisinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05/10/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı temsilcisinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05/10/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, 6102 sayılı TTK Geçici 7. maddesi kapsamında ticaret sicilinden terkin edilen şirketin ek tasfiyesi (ihya) istemine ilişkindir.

Ek tasfiyesine karar verilmesi istenilen şirket 23.10.2014 tarihinde sicilden terkin edilmiş, eldeki dava ise 20.07.2020 tarihinde açılmıştır.

6102 sayılı TTK Geçici 7/15 maddesinde "... Ticaret sicilinden kaydı silinen şirket veya kooperatifin alacaklıları ile hukuki menfaatleri bulunanların haklı sebeblere dayanarak silinme tarihinden itibaren beş yıl içinde mahkemeye başvurarak şirket veya kooperatifin ihyasını isteyebilecekleri" düzenlenmiştir.

Şirketin 23.10.2014 tarihinde sicilden terkin edilmiş olmasına davanın 20.07.2020 tarihinde açılmış bulunmasına göre somut uyuşmazlık yönünden yasada öngörülen 5 yıllık hak düşürücü süre gerçekleşmiştir.

İlk derece mahkemesince ihya sebebi olarak kabul edilen "Geçici 7. maddede öngörülen tebligatların usulsüz olduğu" hususu, ancak hak düşürücü süre içinde açılan davada ihya sebebi olarak incelenebilecek bir husustur.

Davanın, hak düşürücü süreden sonra açılmış olması nedeniyle, yasada düzenlenen ihya sebeblerinden hiçbirisinin dinlenme imkanı yoktur.

Aksi düşüncenin kabulü "hak düşürücü süre" müessesinin niteliğine aykırıdır.

Açıklanan nedenle davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin kabulü ile kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde, usul ve yasaya aykırı kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2010/3233, Karar No: 2010/3701, Tarih: 05.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3233 E.  ,  2010/3701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.03.2009 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.09.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıya olan 22.000,00. TL borcu sebebiyle 180 ada 1 parsel numaralı taşınmazda payı üzerine konulan ipotek şerhinin bedelin ödenmesi koşuluyla kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

İpotek kişisel bir alacağın teminat altına alınması amacını güden ve bir taşınmaz değerinden alacaklının alacağını elde etmesini sağlayan sınırlı bir ayni haktır. İpotek tesisi için rehin edilecek taşınmaz maliki ile alacaklı arasında bir anlaşmanın (rehin sözleşmesi) bulunması ve rehin sözleşmesinin Türk Medeni Kanununun 856.maddesi gereğince tapu siciline tescil edilmesi gerekir.

Alacak sona erdiği halde alacaklı terkin taahhüdüne rağmen iradesiyle terkin talebinde bulunmazsa taşınmazın maliki ipoteğin fekkini (kaldırılmasını) dava yolu ile isteyebilir.

Somut olayda; 18.03.2004 tarihli ipotek aktinin çerçevesini tayin eden resmi akit tablosu içeriğinden davacı ...’a ait taşınmaz üzerinde yirmiiki milyar bedelle 30.05.2004 tarihine kadar bila faizsiz ipotek tesis edilmiştir. Açıklanan niteliğe göre ipotek kesin borç (karz) ipoteğidir. Türk Medeni Kanununun 875.maddesine göre kesin borç (karz) ipoteği, anapara yanında gecikme faizini ve icra takibi yapılmışsa takip masraflarını da güvence altına alır. Alacaklı ipoteğin fekki için anaparanın dışında takip masraflarını ve geçen günlerin faizlerini de isteyebileceğinden ipoteğin kaldırılmasına ancak anaparanın gecikme faizinin icra takibi yapılmışsa, takip giderlerinin ödenmesi halinde karar verilebilir. Taşınmaz malikinin ödeme iddiası varsa bu iddianın da yazılı delille kanıtlanması zorunludur.

Ancak, borçlu anapara ipotek miktarından bir kısmını ödemiş veya depo etmişse yine de davanın reddi gerekir ise de, “çoğun içinde az da vardır” kuralı uyarınca Tapu Sicil Tüzüğünün 31/son maddesi hükmüne göre ipotek bedelinden ödenen bölümünün tapu kütüğün düşünceler sütununda gösterilmesi gerekir.

Ancak, borçlu anapara ipotek miktarından bir kısmını ödemiş veya depo etmişse yine de davanın reddi gerekir ise de, “çoğun içinde az da vardır” kuralı uyarınca Tapu Sicil Tüzüğünün 31/son maddesi hükmüne göre ipotek bedelinden ödenen bölümünün tapu kütüğün düşünceler sütununda gösterilmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, alacaklının ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yaptığı takip dosyasını getirtmek, resmi akit tablosundaki sözleşme hükümlerini gözetmek suretiyle alacaklının anapara dışında isteyebileceği gecikme faizi ile (vade tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için ipotek bedeli faizini hesaplatmak) icra takibi giderlerini de bilirkişiye hesaplatmak, davacı tarafından yapılan ödemeler de dikkate alınarak toplam alacağı davacıya depo ettirerek ipotek şerhini terkin etmek, kısmen ödeme yapılırsa davanın reddine karar vermekle beraber ödenen bölümün tapu kütüğünün düşünceler sütununda gösterilmesine karar vermek olmalıdır.

Açıklanan yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 05.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/22804, Karar No: 2014/12887, Tarih: 19.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22804 E.  ,  2014/12887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin 11. fıkrasının çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,19.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5957, Karar No: 2016/11843, Tarih: 29.09.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5957 E.  ,  2016/11843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 19.04.1983 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün dahili davalı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı sigorta başlangıç tarihinin 19.04.1983 olarak tespitini istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile davacının 19.04.1983 tarihinin sigorta başlangıcı olarak kabulüne karar verilmiştir.

Bu davada çözümlenmesi gereken hukuki sorun, 08.09.1968 doğumlu olan davacının, sigortalılık başlangıcının tespitini talep ettiği tarih itibari ile 15 yaşında olduğu da dikkate alındığında; işveren ile arasındaki ilişkinin çıraklık ilişkisinden mi, yoksa üretime yönelik hizmet akti ilişkisinden mi kaynaklandığı hususu ile fiili çalışma olgusunun ispatı noktasında toplanmaktadır.

Çıraklık Kanunu'na göre kurulan çıraklık okullarında okuyanlar çırak sayılmaktadır. Taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini belirlemede, bir başka ifade ile davacının dava konusu dönemde çırak olup olmadığına karar verirken çıraklık sözleşmesi hükümlerine göre değil, çalışma ilişkisine bakarak bir sonuca varmalıdır. Gerçekten Çıraklık Sözleşmesinde akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma değil, bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyor ise bu durumda, çıraklık ilişkisinden söz edilemez. Zira burada gerçekleşen; işçinin emeğiyle işyeri ve işverene katkıda bulunmasıdır ki bu da ancak bir hizmet ilişkisi ile söz konusu olur. Kişi Kurumca çırak olarak bildirilmiş ise, çırak olmadığını ispat külfeti kişiye düşer. Taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliği tespit edilirken, işyerinde çırak olarak çalışmakta olan kişinin, 19 yaşından gün almaya başladığı tarihten itibaren çalışmasına çırak olarak mı yoksa diğer kadrolu işçiler gibi üretime yönelik mi devam ettiğinin tespiti yönünden de “çalışma ilişkisine ve biçimine” bakmak gerekmektedir.

506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunlara destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Öte yandan 506 sayılı Yasanın 60/G maddesinde 18 yaşından önce malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresinin 18 yaşını doldurdukları tarihte başlayacağı, bu tarihten önceki süreler için ödenen malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin prim ödeme gün sayısı hesabına ekleneceği bildirilmiştir. Aynı Yasa'nın Geçici 54. maddesi "01.04.1981 tarihinden önce malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 506 sayılı Yasanın 60/G maddesi hükmü uygulanmaz" hükmü amirdir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, işyerinin zirai aletler imalathanesi olduğu, davacının bu işyerinde çalıştığının iddia edildiği, davalı işyeri tarafından davacı adına 19.04.1983 tarihli işe giriş bildirgesi verildiği, ancak hizmet bildiriminde bulunulmadığı, nizalı döneme ilişkin bordroların dosya arasına alınmadığı, dinlenen tanıkların bordo tanığı olup olmadığının belirlenemediği, ayrıca dinlenen tanıklardan birinin beyanında davacının çırak olarak çalıştığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dönem bordrolarında ismi geçen bordro tanıklarının beyanları alınarak davacının bu tarihte üretime yönelik çalışıp çalışmadığı araştırılmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, öncelikle işyerinin unvanın anonim şirket mi kollektif şirket mi olduğu netleştirilip, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp, dönem bordrolarını dosya arasına alarak, ismi bulunan bordro tanıkları dinlenerek çalışmanın niteliği, alınan ücret hususları ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak; davacı işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyeceğinden davacının çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabi olduğunu kabul etmek ve davacının talebi yönünden 1.4.1981 tarihinden önce işe giriş bildirgesinin verilmiş olması nedeniyle 506 sayılı Yasanın 60/G maddesi uygulamayarak hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı işveren ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır..

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden dahili davalıya iadesine

29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6941, Karar No: 2009/10325, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6941 E.  ,  2009/10325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilince satıcısı ... A.Ş. olan iki adet iş makinesinin davalı ... Şirketi ile yapılan 03.03.2006 tarihli Düzenleme Şeklinde Finansal Kiralama Sözleşmesi ile kiralandığını, müvekkilinin kullanımı için düzenlenen anlaşma gereği makinelerden Kanal Kazıcı Yükleyicinin ayıplı çıktığını, kaya kırıcının ise teslim edilmediğini beyan ederek, fazlaya ait hakları saklı tutularak, 03.03.2006 tarihli Finansal Kiralama Sözleşmesinin feshi ile, kira bedellerine mahsuben ödenen bedelin istirdadını ve sözleşmenin feshi nedeniyle oluşan menfi zararın reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile makinenin ayıplı olması ve kullanılamaması, ayrıca kaya kırıcının teslim edilmemiş olması sebebiyle beklediği verimi elde edemeyen müvekkilinin faydalanamadığı makinenin aylık kira bedellerinin gecikmesi halinde icra tehdidi altında kalacağından davalı ...'ne yapılacak aylık kira ödemelerinin durdurulması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, davacı ile yapılan 31.01.2006 tarihli satış protokolüne göre teslim edilmediği iddia edilen kaya kırıcının müvekkili tarafından ithal edildiğini, müvekkilinin teslim yükümlülüğü bulunmadığını, kaya kırıcının müvekkil şirketin İzmir Bölge Müdürlüğü'nde teslime hazır olup, davacının malı teslim alma konusunda herhangi bir girişimde bulunmadığını beyan etmiş, Kanal Kazıcı Yükleyicinin ise ayıplı bulunmadığını ve ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek, yetki ilk itirazında bulunmuş, esasa ait savunmasında ise, Finansal Kiralama Sözleşmesi gereği müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamı ve bilirkişi kurulu raporuna göre davalı ... Anonim Şirketi'nin Finansal Kiralama Sözleşmesi çerçevesinde herhangi bir sorumluluğu olmadığı gerekçesiyle bu davalı yönünden davanın reddine, diğer davalı ... A.Ş. yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamı ve bilirkişi kurulu raporuna göre davalı ... Anonim Şirketi'nin Finansal Kiralama Sözleşmesi çerçevesinde herhangi bir sorumluluğu olmadığı gerekçesiyle bu davalı yönünden davanın reddine, diğer davalı ... A.Ş. yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde teslim edilmediği iddia edilen, davalı ... A.Ş. ile yapılan satış protokolü kapsamındaki Furukawa F6 Hidrolik Kaya Kırıcı'nın aynen teslimine ilişkin talepte bulunulduğu ve mahkeme gerekçesinde bu konuda açıklama da yapılmış olduğu halde, belirtilen talep yönünden hüküm kısmında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği görülmüştür. Talepler arasında bağlantı bulunduğundan, bu talep hakkında hüküm kurulmaması, HUMK.’nun 388. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin öteki, davalıların tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39904, Karar No: 2017/18954, Tarih: 21.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39904 E.  ,  2017/18954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

MAHKEMESİ : VAN 1. İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile ... ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.