muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1205, Karar No: 2016/2284, Tarih: 25.02.2016

...

Dava, iki taraflı trafik kazası nedeniyle araç hasarına ilişkin maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun davalının birden fazla olması hâlinde yetki başlıklı 7. maddesinin 1. fıkrası hükmü “Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir.“ şeklindedir.

6100 Sayılı HMK'nin genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesi'nin 1. fıkrası hükmü; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." şeklinde, 7. maddesi hükmü: "davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır. Birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir." şeklindedir. Yine aynı yasanın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davalılar zarar veren aracın maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısıdır.Davalı ... Şirketi'nin merkezinin İstanbul, ...'nun yerleşim yerinin Horasan olduğu, davaya konu trafik kazasının ise ....ilçesi olduğu anlaşılmaktadır.

6100 Sayılı HMK'da kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup, haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp, bir seçimlik yetkidir. Ortak yetkili mahkemede dava açılmasının zorunlu olması durumu, ancak zorunlu dava arkadaşlığına ilişkin hükümlerin varlığı halinde uygulanır.

Bu durumda, davacı seçimlik hakkını kullanarak davayı davalı ...'nun yerleşim yeri olan ...'da açtığına göre, mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4340, Karar No: 2021/1036, Tarih: 01.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/4340 E.  ,  2021/1036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Kolluk görevlilerince önleme arama kararına istinaden yol kontrolü esnasında durdurulan araçta sanığa ait 6 adet kaçak cep telefonunun ele geçirildiği, ele geçen eşyanın miktar itibarıyla ticari miktar ve mahiyette olduğu gözetilmeksizin, 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/5.maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine ticari kastının bulunmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2-Dava konusu kaçak cep telefonlarının 5607 sayılı Yasanın 13/1.maddesi yollamasıyla TCK’nun 54/4.maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken yazılı şekilde iadesine karar verilmesi

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12325, Karar No: 2013/26210, Tarih: 13.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12325 E.  ,  2013/26210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kaşıyaka 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2014/23293, Karar No: 2015/18352, Tarih: 26.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23293 E.  ,  2015/18352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nun sahibi ve yetkilisi olduğu mermer ocağında, sanık ...'ın daimi nezaretçi olarak görev yaptığı, olay günü, öğle saatlerinde, dağ kesme makinesi operatörü olan ölen işçinin, 9 metre genişliğindeki, ıslak ve çamurlu olan 3.kademedeki şev kenarından aşağı düştüğü olayda; sanıkların taksirlerinin bulunmadığı gerekçesi ile sanıklar hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmesine dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1020, Karar No: 2013/11139, Tarih: 04.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/1020 E.  ,  2013/11139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı ve kıdem tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş davalı avukatıncada duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıların uluslararası nakliye yapan şirketler olup ... Ltd.Şti. yabancı menşeili diğer davalı şirketin Türkiye’deki temsilcisi ve alt işvereni olarak faaliyet gösterdiğini ve müvekkilinin de 1.5.1991-3.8.2004 tarihleri arasında TIR şoförü olarak çalıştığı süre boyunca emeğini her iki şirkete sunduğunu ve aynı anda iki şirketin işçisi olarak çalıştığını, Türkiye sınırları içinde emir ve talimatları Türk şirketinden ve Almanya sınırları içinde Alman şirketinden aldığını ve Alman şirketine ait ürünlerin taşıma işini yaptığını ve Alman makamları nezdinde Alman şirketinin işçisi olarak gösterildiğini, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatlarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, müvekkillerinden Türkiye’de mukim ... Ltd.Şti.nde TIR şoförü olarak çalıştığını, yurt dışında mukim diğer müvekkili şirkette bir çalışması olmadığı gibi, yurt dışında oturma ve çalışma izni bulunmayan davacının bu şirkette çalıştığı iddiasının da dayanaksız olduğunu, tüm çalışma süresi boyunca emir ve talimatları bünyesinde çalıştığı ... Ltd.Şti.nden aldığını ve ücret ödemelerinin ve SSK bildirimlerinin bu şirket tarafından yapıldığından müvekkillerinden ... Lojistik İnc.& Co.Kg yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, davacının müvekillerinden ... Ltd.Şti.nde 15.12.1994 tarihinde işe başlayıp 20.3.2003 tarihinde çıktığı bir sefer sırasındaki davranışlarının haklı fesih gerektirmesine rağmen gerek emekliliğinin yakın olması ve gerekse çalıştığı süre nazara alınarak 15.12.1994-20.3.2003 tarihleri arasındaki çalışma dönemine ilişkin ihbar ve kıdem tazminatı ile tüm sosyal haklarının kendisine ödenerek şirketi ibra ettiğini, daha sonra 10.3.2004 tarihinde SGDP’ne tabi olarak tekrar işe başlamış ise de 5 gün sonra 15.3.2004 tarihinde hiçbir açıklamada bulunmadan işyerini terk edip bir daha dönmediğini, son ücretinin 327.58.YTL ay olup ayrıca sefer başına 100 Euro sefer primi verildiğini ve ayda ortalama 1,5 kez yurt dışı seferi yaptığını, bu nedenle davacı vekilinin beyan ettiği 1.200 Euro ücret iddiasının gerçeklere uymadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 15.12.1994/20.3.2003 arası dönemde koordine halinde çalışan her iki davalı şirket nezdinde çalıştığı ancak bu döneme ilişkin sunulan ibranameye göre kıdem ve ihbar tazminatının ödendiği, 10.3.2004 ve 15.3.2004 döneminde ise münhasıran ... Ltd. Şirketinde çalıştığı ve kendisi tarafından akdin feshedildiği savunmasının ispatlanamadığı, buna göre bu davalı şirketten 2 haftalık ihbar tazminatı talep edebileceği ve asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamanın benimsendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, diğer davalı hakkındaki davanın ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyanın incelenmesinden, davacının, her iki davalı nezdinde de hizmet verdiği anlaşılmakta olup, davalıların koordineli çalıştığı hususu yerel Mahkemenin de kabulünde olduğundan, davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna gidilmesi gerekirken ... Logistik İnc Co.KG hakkındaki davanın pasif husumetten reddi hatalıdır.

3- Davacının hizmet süresinin tespiti açısından yurtdışına giriş ve çıkış kayıtlarının değerlendirilip, hangi nedenle ve varsa hangi araçla çıkış ve giriş yapıldığı dikkate alınarak, davacının 2.dönem çalışmasının iddia edildiği gibi başlangıçtan itibaren kesintisiz olup olmadığının saptanması gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır. Gerekirse, tanık ... yeniden dinlenmeli ve Mahkemece varılacak sonuca göre davacının ilk dönem çalışmasında gerçek bir fesih olup olmadığı irdelenmeli, bu bağlamda kesintisiz çalışma olduğu sonucuna varılması durumunda ödenen miktarlar kıdem ve ihbar tazminatından düşülerek sonuca gidilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19464, Karar No: 2014/2351, Tarih: 11.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19464 E.  ,  2014/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

Tarihi : 14.03.2013

No : 2010/611-2013/174

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, davalı şirketin temizlik elemanı olarak Kız İmam Hatip Lisesinde 01.12.2005-24.06.2010 tarihleri arasında çalıştığını, Kuruma bildirilmeyen 2005-2006 ve 2006-2007 dönemlerine ilişkin hizmetlerinin tespitini istemiş; Mahkemece, mevcut belgeler ile Kuruma yapılan bildirimlerin uyumlu olduğu, davacı tarafından dönem bordro tanığı bildirilmediği, dönem bordrolarında çalışanların çoğunun davacı ile aynı yerde çalışmadıkları, bu nedenle re'sen bordro tanığı da seçilemediği, çalışılan işyerinin resmi kurum olması ve okul müdürü olan tanığın anlatımı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Somut olayda; davacının, 18.02.2007 tarihi ile 24.06.2010 tarihleri arasında davalı şirket ile İmam Hatip Lisesi Müdürlüğü arasında akdedilen hizmet alımı sözleşme süreleri ile uyumlu olarak Kuruma bildirimlerinin yapıldığı, talep edilen sürelerin bundan önceki döneme ilişkin olduğu, davalı şirket ile adı geçen okul arasında 18.09.2006-18.06.2007 tarihleri arasını kapsayan hizmet alım sözleşmesinin de bulunduğu hususları dikkate alındığında; Mahkemece, re'sen araştırma ilkesi gereğince, davacının iddia ettiği çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla, davaya konu döneme ilişkin bordrolar celbedilmeli, talep edilen 2005-2007 arası dönemde çalışan öğretmenler ile bordro tanıkları saptanarak, re'sen bilgi ve görgülerine başvurulmalı, ihaleden sorumlu idareci dinlenilmeli, kolluk marifetiyle tespit edilecek komşu işyeri sahip ve çalışanları tespit edilerek tanık olarak bilgilerine başvurulmalı, talebe konu dönemde davalı Kurum tarafından yoklama memurları veya müfettişleri tarafından yapılmış, varsa tahkikat raporları, tespit tutanakları gibi kayıt ve belgeler celbedilerek bu şekilde fiili çalışmanın varlığı araştırılmalı, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği ile iddia olunan çalışmanın gerçek ve fiili olup olmadığı nazara alınmalı; böylece, bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Anılan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6978, Karar No: 2019/17332, Tarih: 26.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6978 E.  ,  2019/17332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, fark ücret alacağı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının ücretinin tespiti için davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığının sorulması, emsal dosyalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmesi, somut dosya yönünden ücret tespitine esas 73,22 TL katsayısı ile ücrete nasıl ulaşıldığının açıklığa kavuşturulması ve davalı tarafından 2003 yılından sonra hem şoför alımı yapılmadığının hem de 2003 yılından sonra alınan şoförler için ücretin bildirildiği dikkate alındığında bu çelişkinin davalıdan sorularak giderilmesi ile davacının ücretinin denetime elverişli şekilde belirlenmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, emsal dosyalarda kabul edilen ücrete nasıl ulaşıldığı belirlenmiş, ancak davacı vekilinin de talebi üzerine Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yüksek Fen Kurulu Başkanlığı tarafından bildirilen işçilik rayiç listesindeki günlük ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesi ve fiilen aldığı ücret üzerinden varsa ödenmeyen işçilik alacaklarının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda; Mahkemece davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespitine karar verilmesi dosya kapsamı ve bozma ilamına uygundur. Davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davacı baştan itibaren Elektrik Üretim A.Ş. işçisi kabul edildiğine göre; bozma ilamında da belirtildiği üzere fiilen aldığı ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Bu yön gözetilmeden ilave tediye alacağının da reddine karar verilmesi hatalı olup yeniden bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16399, Karar No: 2011/13263, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16399 E.  ,  2011/13263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, emekli aylığına yansıtılmayan 2003 yılı %3.25 ve 2007 Ocak ayında uygulanmayan %2.25 oranındaki zamların maaşına yansıtılması gerektiğinin tespitiyle, fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100 TL ödenmeyen maaş farklarının toplu olarak ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, emekli aylığına yansıtılmayan 2003 yılı % 3,25 ve 2007 ocak ayında uygulanmayan yüzde 2,25 oranındaki zamların maaşına yansıtılması ile o tarihten dava tarihine kadar ödenmeyen farkların da toplu olarak ödenmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir

Davacının yaşlılık aylığının artırılması konusundaki uyuşmazlığın yasal dayanaklarından biri olan olan 8.9.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4447 sayılı Yasanın Geçici 4.maddesinde “ Bu Kanunun 24. maddesinin yürürlüğe gireceği tarihe kadar, bu Kanunun 16. maddesi ile 506 sayılı Kanuna eklenen Ek 38 inci maddesine göre Sosyal Sigortalar Kurumundan gelir ve aylık almakta olanlara yapılan ödemeler ile 29. maddesi ile değiştirilen 1479 sayılı Kanunun 36. maddesinin son fıkrasına göre ... tarafından ödenen aylıklarda dönem sonuna kadar yapılan artış oranının, aynı dönemin başında memur aylıklarında yapılan ortalama artış oranının altında kalması halinde, söz konusu ödemeleri aradaki fark kadar artırmaya Bakanlar Kurulunun yetkili olduğu bildirilmiş ve bu yetki yasasına dayanılarak çıkarılan 1.11.2002 tarihinde yürürlüğe giren 2002/4847 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında “4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu’nun geçici 4. maddesine göre; 506 sayılı Kanunun ek 38. maddesine göre Sosyal Sigortalar Kurumundan gelir, emekli ve diğer aylık almakta olanlara yapılan ödemeler ve 1479 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin son fıkrasına göre ... tarafından ödenen emekli ve diğer aylıklarda 1/1/2002-31/12/2002 tarihleri arasında yapılan artış oranı ile aynı dönemde memur aylıklarında yapılan artış oranından kaynaklanacak fark Aralık ayında hesaplanarak, söz konusu aylık ve ödemelere yansıtılacağı” karar bağlanmış ise de “bu karar” 17.1.2003 tarihinde yürürlüğe giren 2003/5146 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 11. ve 12. maddeleri ile 1.11.2002 tarihi itibariyle yürürlükten kaldırılarak, 506 ve 2925 sayılı Yasalara göre gelir ve aylık alanlar için sosyal destek ödemesi öngören yeni bir düzenleme getirmiş ve bu düzenlemede kararın 11. maddesinde belirtildiği üzere 1.1.2003 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık 1.11.2002 tarihinde yürürlüğe giren 2002/4847 sayılı Bakanlar Kurul Kararını 1.1.2003 tarihinde yürürlüğe giren 2003/5146 sayılı Bakanlar kurulu Kararı ile baştan itibaren yürürlükten kaldırılmasına rağmen kararın yürürlükte olduğu 1.11.2002-1.1.2003 tarihleri arasındaki süre itibariyle davacı yararına uygulanıp Aralık -2002 maaşının bu karar uyarınca artırılıp artırılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bakanlar Kurulu Kararı düzenleyici bir işlemdir. Bir tür bir düzenleyici işlemin yürürlüğe girdikten bir süre sonra baştan itibaren kaldırılması durumunda yürürlükte kaldığı sürede davacı yararına kazanılmış hak oluşturup oluşturmayacağı konusunda öğreti ve yerleşik yargısal uygulamadaki görüş, bu durumda kazanılmış hak için yürürlükten kalkan önceki objektif hukuk kuralının ilgilisi olan kişi hakkında uygulanmış ve kişiselleşmiş olmasının gerekeceği yönündedir. Başka bir deyişle kazanılmış haktan söz edilebilmesi için bu hakkın yeni düzenlemeden önce yürürlükte olan kurallara göre bütün sonuçlarıyla fiilen elde edilmiş olması veya düzenleyici işlemin başlangıçta yöneldiği belirsiz sayıdaki kişileri hedef alma özelliği somutlaşarak bireysel işleme dönüşmesi gerekir. Dava konusu olayda, sonradan yürürlüğe giren 2003/5146 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlük tarihinden itibaren ortadan kaldırılan 2002/4847 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının davacı açısından kişiselleştiğini gösteren bir işlem yapıldığına ilişkin mahkemece bir araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.