muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/17823, Karar No: 2007/2159, Tarih: 22.02.2007

3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre orman kadastrosu yapılan ve kesinleşen ormanların tümünün, tahdit tutanakları ile birlikte 1/10.000 ölçeği ile düzenlenen haritaları bulunduğu halde, yönetmeliğin hiç bir maddesinde maki komisyonlarının belirleyeceği makilik sahaların, orman kadastro (tahdit) haritaları üzerinde gösterileceği konusunda hiçbir hüküm bulunmamakta, makilik saha olarak ayrılacak yerlerin askeri haritalar üzerinde

-4- 2006/17823-2007/2159

gösterileceği belirtilmektedir. 5653 Sayılı Yasanın yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükmü ile yönetmeliğin yukarıda yazılı hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinde, maki belirleme komisyonlarının orman kadastrosu (tahdidi) yapılmamış yerlerde çalışacağı açıkça anlaşılmaktadır. Çünkü, bir arazi parçasının kadastro yoluyla ya da başka bir amaçla düzenlenmiş haritası varsa, o arazide sonradan yapılacak ifraz ve değişiklik işlemlerinin o araziye ait harita üzerinde gösterilip işaretlenmesi; aklın, mantığın ve kadastronun gereğidir.

Anayasa Mahkemesinin 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 45. maddesinin iptali konusunda verdiği 01.06.1988 gün 1987/31-13 ve 14.03.1989 gün 1988/35-13 ve 13.06.1989 gün 1989/7-25 sayılı kararlarında ve bir çok ilgili Yargıtay Daire Kararları ve H.G.K. kararlarında açıklandığı gibi, kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan tapu kayıtları yasal değerini yitirir. Yasal değerini yitiren bu tür tapu kayıtlarına 1744 Sayılı yasanın 2. madde uygulaması dışında hiçbir surette değer verilemez (H.G.K. 1978/778 Sayılı kararı). Yine, Y.K.D’nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan H.G.K.’nun 27.02.2002 gün ve 2002/1-19-97 sayılı kararı ile “kesinleşen orman sınırları içine alınan eski tapu kayıtları yasal değerini yitirdiğinden, o yer makiye ayrılmış olsa bile eski tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği” kabul edilmiş olup, doğal olarak böyle bir yerde zilyetliğe değer verilmesi de düşünülemez.

Gerek 3116 Sayılı ve gerekse 5653 Sayılı Yasada ve bu yasa gereğince çıkartıldığı kabul edilen yönetmelikte, makiye ayırma işleminin orman rejimi dışına çıkarma işlemi, ya da kesinleşen orman sınırını daraltma ve değiştirme işlemi olduğu veya olacağı konusunda da hiç bir hüküm bulunmamaktadır. Kesinleşen orman sınırı içinde kalan yerlerin niteliği ister tapulu tarla olsun, ister makilik olsun, isterse orman içi boşluk, çayırlık olsun, o taşınmaz, 1961 Anayasasının 131/2 ve 1981 Anayasasının 169/2. Maddesindeki "Devlet Ormanları zamanaşımı ile mülk edinilemez" hükmü gereği ve orman mülkiyet hukuku ve orman ceza hukuku yönünden orman sayılan yerdir. Böyle bir yere el atıp zilyet olan kişinin eylemi orman yasasının ceza hükümlerine göre suç oluşturur. Kişilerin yasalar karşısında suç olan eylemleri kendi yararlarına hukuki bir sonuç doğuramaz.

3116 Sayılı Yasa ve bu yasanın kimi maddelerini değiştiren 5653 Sayılı Yasa 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Orman Yasasının 117. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Halen yürürlükte bulunan 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi ile 5653 Sayılı Yasanın 1/e maddesine parelel nitelikte olan “funda veya maki ile örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerler orman sayılmaz” hükmü getirilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi uyarınca Orman Genel Müdürlüğünün 24.12.1959 ve şb 2.2802-1 sayılı teklifi ve Bakanlık makamının 24.12.1965 günlü oluru ile yürürlüğe giren Funda ve Makilik Sahaların Tespitine Ait Talimatname 17.08.1950 tarih ve 2.Şb 9857-203 sayılı tamimle yayınlanan Maki Yönetmeliği'ni yürürlükten kaldırmıştır. 5653 Sayılı Yasa 08.09.1956 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı halde 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan ve “Maki Yönetmeliği” ismi verilen düzenleme 24.12.1965 tarihine kadar yürürlükte kalmıştır. İşte, Daireye gelen dava dosyalarında görülmektedir ki; 17.08.1950 tarihli tamimle yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliği dayanak gösterilerek 24.12.1965 tarihine kadar ve yine bu tarihten sonra da 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesine göre çıkartılan Maki Talimatnamesi uyarınca makiye ayırma çalışmaları yapılmıştır. Gerek 08.09.1956 tarihinden önce ve gerekse bu tarihten sonra yapılan çalışmaların hiçbiri ilan edilmemiş olduğu gibi yasa, yönetmelik ve talimatnamede, yapılan çalışmanın yerindeliğinin, hangi makam tarafından incelenip denetleneceği ve onanacağı konularında da hiçbir hüküm bulunmamaktadır. Bu durum, makiye ayırma çalışmalarının Orman İdaresinin bir iç işi olduğu, yapılan işlemin her zaman iptal edilebileceği, ya da yeniden yapılacak bir orman kadastro çalışmasında makiye ayrılan yerlerin orman kadastro sınırı içine alınabileceği, yine kesinleşen orman kadastro sınırı içinde bulunan taşınmaz hakkında yapılan makiye ayırma işleminin orman sınırı ve orman rejimi dışına çıkartma işlemi olmadığı, makiye ayrılmakla birlikte o taşınmazın hukuken orman olmaya ve kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmelidir. Çünkü, "orman niteliğini kaybetme nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma" kavramı 1961 Anayasasının 131. Maddesinin, 1970 yılında 1255 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra hukukumuzda yer almış ve Anayasanın bu maddesinin

-5- 2006/17823-2007/2159

-5- 2006/17823-2007/2159

değiştirilmesinden sonra 6831 Sayılı Yasanın 2. Maddesi değiştirilerek “bilim ve ... bakımından orman niteliğini yitirme” nedeniyle orman rejimi dışına çıkartma işlemi orman kadastro komisyonları tarafından yapılmaya başlanılmış ve kesinleşen orman sınırları içinde iken makiye ayrılan yerler kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek somut olayda olduğu gibi orman rejimi dışına çıkartılmış, makiye ayırma işlemlerine değer verilmemiştir. 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D. Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

Orman Yönetimi de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerde 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince çeşitli tarihlerde çıkarılan yönetmelik hükümlerine göre "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da, yönetimin bu uygulamaları doğru bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek çekişmeli taşınmazın (B) ile gösterilen bölümüne ilişkin davanın kabulüne kararverilmesinde isabetsizlik yoktur.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek çekişmeli taşınmazın (B) ile gösterilen bölümüne ilişkin davanın kabulüne kararverilmesinde isabetsizlik yoktur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenle davacı Hazinenin çekişmeli ... köyü 907 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen bölümüne ilişkin, yukarıda ikinci bendde açıklanan nedenlerle de, davalı ...’in çekişmeli parselin (B) ile gösterilen bölümüne ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 22/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10222, Karar No: 2017/5460, Tarih: 07.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/10222 E.  ,  2017/5460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30683, Karar No: 2016/10215, Tarih: 08.11.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/30683 E.  ,  2016/10215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyizi ile sanık ... müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... savunmalarında ele geçirilen eşyaya ilişkin faturalar ibraz ettiğinden dava konusu eşyaya ilişkin ibraz edilen faturalarla ile ilgili olarak düzenleyici firma yetkililerinin beyanlarının alınması, faturanın firma defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, ilgili gümrük idaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Davaya konu eşyanın, taşıma araçlarının yüküne göre hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturduğu nazara alınarak nakilde kullanılan araçların müsaderesinin hakkaniyete de aykırı olmayacağı cihetle, nakilde kullanılan . . ...ve ...plakalı araçların iyiniyetli 3. kişiye ait olup olmadığı belirlendikten sonra müsadere veya iade konusunda bir karar vermek gerekirken eksik incleme ve soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... idaresi vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/271, Karar No: 2013/3018, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/271 E.  ,  2013/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- 2942 Sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde, taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri ve bedelin belirlenmesinde etkili olacak diğer objektif ölçüleri esas alınarak bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir. Üretim miktarının yükseltilmesi veya erken hasat için uygulanan tarımsal teknik ve modeller, taşınmazın kendine has ayırıcı özelliğiyle birleşmedikçe, bu tarımsal usullerle elde edilen yüksek üretim miktarı ve turfanda fiyatı uygulanarak taşınmazın net geliri ve dolayısıyla değeri yükseltilemez.

Bilirkişi kurullarınca serada domates, patlıcan yetiştirme yönteminin dava konusu taşınmaza, sahip olduğu özel nitelikler şekliyle uygulandığını belirleyen bir değerlendirme yapılmamıştır. Esasen tarım arazisinde, çevrede ekilmesi mutad olan çeşitli ürünlerin yıllara yayılmış münavebesi sonunda elde edilecek ortalamalara göre değer biçilir. O nedenle dava konusu taşınmazın tamamını açık tarım arazisi kabul ederek mutad ürünlere göre değer biçilmesi gerekirken, 360 m² sinde serada domates, patlıcan, ürünleri alınması suretiyle değer belirlenmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 15.maddesinin son fıkrasında, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11.maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (25.04.2012 dava tarihi) esas tutulacağı öngörülmüş olup buna göre dava tarihi olan 2012 yılına ait veriler esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2012 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile taşınmazın değerlendirilmesinde 2011 yılı veriler esas alınmak suretiyle belirlenen m² değerine ÜFE endeksi uygulanarak 2012 yılı değerinin hesaplanması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

3-Dava konusu taşınmazın 6190 m² si açık tarım arazisi olarak değerlendirilmiş olup münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verimleri domatesin 3000 kg, taze fasulyenin 1200 kg, bamyanın ise 450 kg olduğu halde, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dekar başına ortalama verimlerin sırasıyla 5000 kg, 1500 kg ve 500 kg alınmak suretiyle yüksek bedele hükmedilmesi,

4-Yargılamada vekille temsil edilen davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; değerlendirmeye esas alınan domates, taze fasulye ve bamya için 2012 yılına ait veri listelerinin (dekar başına ürün miktarı, üretim gideri ile kg başına toptan satış fiyatı) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirilerek yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp bu ek raporun bozmaya ve veri listelerine uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda kazanılmış haklar da gözetilerek karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2049, Karar No: 2011/1730, Tarih: 14.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2049 E.  ,  2011/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Nosu : 13-210

- K A R A R -

Davacının tacir olmamasına hükmün Tüketici Mahkemesi tarafından verilmesine ve uyuşmazlığın koltuk satışından gerçekleşmiş bulunmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 14.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9832, Karar No: 2014/9170, Tarih: 05.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9832 E.  ,  2014/9170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aşkale Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2014/23-2014/23

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeni ile reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile çarpması neticesinde aracın hasarlandığını, müvekkili tarafından karşılanan araç hasarının tahsili amacıyla başlatılan takibe davalıların itiraz ettiklerini açıklayıp takibe vaki itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, icra takibi Erzurum'da yapıldığından takibin yürütüldüğü Erzurum Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile maddi zararın tahsili için başlatılan icra takibine karşı yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı, davalı aleyhinde icra takibinde bulunmuş, davalı takibe itiraz etmiştir. İtiraz üzerine duran icra takibine karşı itirazın iptali istemi ile açılan davada, icra takibinin yapıldığı yer olan yetkili Erzurum Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Davacı, Erzurum 2.İcra Müdürlüğü’nün 2013/3780 sayılı takip dosyası ile davalılar aleyhine icra takibi yapmıştır. Borca itiraz üzerine duran icra takibine itirazın iptali istemi ile Aşkale Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılan iş bu davada, davalı süresinde yetki itirazında bulunmamıştır. İİK.nun itirazın iptali davalarını düzenleyen 67. maddesinde bu gibi davaların genel hükümler dairesinde yürütüleceği belirtilmiş, yetkili mahkeme ile ilgili düzenleme yapılmamıştır. İtirazın iptali davalarında yetkili mahkeme dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (HMK) göre belirlenir. Mahkemece Aşkale mahkemelerinin yargı yetkisi alanında usulüne uygun olarak yapılmış bir icra takibi bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de icra takibi ve itirazın iptalinin aynı yargı çevresinde yapılması gerekmediği gibi itirazın iptali davasında yetki icra takibi yapılan yerden bağımsız olarak genel hükümlere göre belirlenir. Ayrıca davaya konu kazanın Aşkale'de gerçekleştiği de dosya kapsamı ile sabittir. Bu durumda mahkemece davaya devam edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanlış gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6104, Karar No: 2014/6804, Tarih: 09.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/6104 E.  ,  2014/6804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar; mahkumiyet

Ek Karar; temyiz isteminin reddi

Yoklukta verilip, 10.08.2012 tarihinde usulüne uygun biçimde tebliğ edilen hükmün, sanığın sonradan vekaletname vererek atadığı müdafii tarafından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 09.11.2012 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşılmakla,yasal süresi geçtikten sonra vaki temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 13.11.2012 günlü ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle kararın istem gibi ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8831, Karar No: 2015/6343, Tarih: 02.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/8831 E.  ,  2015/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/327420

MAHKEMESİ : Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2011

NUMARASI : 2011/195 (E) ve 2011/415 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yerel mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik olmadığından bozma öngören tebliğnamedeki düşünceye katılınmamış, suça konu sokaktaki belediyeye ait çöp bidonlarının niteliği gereği kamu hizmetine tahsis edilmiş eşya sayılacağı ve eylemin TCK'nun 142/1-a maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık U.. S..'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.