muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5186, Karar No: 2023/7697, Tarih: 04.10.2023

5.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2021 tarihli ve 7-2017/15768 Esas sayılı bozma görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi nedeniyle nakil aracının müsadere edilemeyeceği ve iadesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kolluk güçlerince gelen bir ihbarla yurtdışından getirilen ve sahte evraklarla tescil edilmiş gibi gösterilerek millileştirilmeye çalışılan Hollanda plakalı BB LR 86 plakalı Daf marka çekici ve OB 83 TY plakalı dorseyle ilgili çalışmalarda, araçların süresi içerisinde yurtdışına çıkarılmayarak sahte olarak düzenlenen giriş beyannameleri, ruhsat belgeleri ile Türkiye'de üretilmiş gibi gösterilerek yurt içinde sahte plakalarla millileştirmeye çalıştıkları, bu itibarla BB LR 86 plakalı çekici üzerinde 31 LR 688 plaka, OB 83 TY plakalı dorsenin ise 34 TK 3189 plaka ile kullanımdayken yakalandığı anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında, 2001 yılında Hollanda'da işçi olarak altı ... çalıştığını, birikimi ve akrabalarının yardımıyla Hollanda'da bir tane tır aldığını, çalışma süresinin dolması ve vizesinin bitmesi üzerine Türkiye'ye döndüğünü, çalışmak zorunda olduğu için tırı yurtdışı edemediğini, kesinlikle sahte belgeler kullanmadığını, suçsuz olduğunu beyan etmiştir.

3.Gümrük Müdürlüğünün talebi üzerine mahkemece duruşma açılmaksızın, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 20.06.2016 tarihli ek karar ile nakil aracının ve yatırılan teminatın müsaderesine karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 256 ncı ve 257 nci maddeleri gereğince duruşma açılarak aracın müsaderesi veya iadesi hususunda hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden evrak üzerinden yapılan inceleme sonucu ve ek karar ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2007/162 Esas, 2012/23 Karar sayılı ek kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20571, Karar No: 2012/1385, Tarih: 10.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20571 E.  ,  2012/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçlarından sanıklar ... ve tüzel kişi... Temizlik Gıda İnşaat Nakliye ve Orman Ürünleri Limited Şirketi'nin yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.03.2009 gün ve 2008/343 Esas, 2009/107 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

03.02.2012 tarih ve 28193 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 6273 sayılı “Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un 6. maddesiyle 5941 sayılı Çek Kanununa eklenen geçici 3. maddenin 7. fıkrası uyarınca, aynı Kanunla değişik 5941 sayılı Çek Kanununa göre işlem yapılmak üzere, dava dosyasının hükümleri veren Mahkemeye GÖNDERİLMESİ için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 10.02.2012 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3807, Karar No: 2011/2176, Tarih: 07.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/3807 E.  ,  2011/2176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun 5237 sayılı TCK’nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (a) ve (c) bendlerine aykırı biçimde, silahla, birden fazla kişi ile birlikte işlendiği, bu nedenle aynı Yasanın 61.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi ve alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bu bağlamda sanığın ... kabul edilen eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamı dışında kalan bir cezanın hükmolunması gerekirken, yanılgılı uygulama sonucu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanabilme sınırı içerisine giren bir cezanın verilmesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez. Aksi halin, sanıkların; önceki yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının sağlanmasına, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağını belirten Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas-2008/43 sayılı kararı gereğince, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14395, Karar No: 2014/3853, Tarih: 03.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14395 E.  ,  2014/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HANAK SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2010/267-2013/215

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda Ç.Köyü çalışma alanında bulunan . ada 11 parsel sayılı 577,08 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalılar miras bırakanı A.Ç. adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı B.. Ç.., tapu kaydına dayanarak taşınmazın adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılardan Cümü ve E.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın davacının miras bırakanı N. Ç.’den intikal ettiği, davacı lehine babasından zilyetlik yolu ile intikal eden taşınmaz yönünden edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamına, usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmamaktadır. Davacı, dava dilekçesinde taşınmazın kendisine ait olduğunu ileri sürerek adına tescilini istemiş, yargılama sırasında taşınmazın, malikleri annesi, babası ve ablası olan tapu kaydının kapsamında kalıp kendisine ait olduğunu ileri sürmüştür. Keşifte dinlenen yerel bilirkişiler dava konusu taşınmazın davacının babası N. Ç.’e ait iken ölümünden sonra davacı Bayram tarafından kullanıldığını belirtmişlerdir. Mahkemece açıklanan bu beyanlar göz önünde bulundurulmak sureti ile çekişmeli taşınmazın davacıya intikal şekli açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu durum, dava koşulu bakımından önem arz etmektedir. Kural olarak; TMK'nın 640/2 ve 702/2. maddelerine göre; miras bırakan Nebi Çeğil’in ölüm tarihi itibariyle terekesi elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabidir. Mirasçılar terekeye elbirliği ile sahip olurlar ve bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler. Murisin terekesi üzerinde mirasçıların TMK'nın 701 ve 702. maddelerine göre belirlenmiş payları olmayıp, her birinin payı taşınmazın tamamı üzerinde söz konusudur. TMK'nın 702. maddesi uyarınca tasarrufi işlemlerde oybirliği aranır. Dava da bir tasarrufi işlem olduğundan tüm mirasçıların birlikte üçüncü kişi durumunda bulunan davalılara karşı dava açmaları zorunludur. Davacı, dava konusu taşınmazın adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir. Şayet dava konusu taşınmaz, satış, bağış ya da murisin ölümünden sonra yapılan paylaşım ile davacıya

kalmış ise, davanın şimdi olduğu bu haliyle yürütülmesi, dava konusu yer açıklanan yollarla davacıya kalmamış ve terekeye dahil bir taşınmaz ise, davacının üçüncü kişiye karşı tek başına dava açamayacağı düşünülerek davanın dava koşulundan reddine karar verilmesi gerekmektedir. Bu haliyle davacının tek başına 3. kişi durumunda olan davalılara karşı dava açma sıfatı ve yetkisi bulunmamaktadır. Dava dışı kalan mirasçının, böyle bir davada 11.10.1982 gün ve 3/2 sayılı YİBK'na göre de, sonradan muvafakatının ya da açılan davaya karşı olurunun alınması veya miras şirketine mümessil tayini suretiyle dava koşulunun yerine getirilmesi de mümkün bulunmamaktadır. Öte yandan dava şartı, kamu düzeni ile ilgili olduğundan taraflarca ileri sürülmese dahi mahkemece; davacıdan taşınmazın babasından ne şekilde kendisine devredildiği konusunda açıklama istenmesi, taksim, bağış, satış vs. gibi nedenlerden birine dayanması durumunda, bu hususu kanıtlaması için süre ve imkan verilmesi, bundan sonra iddianın ileri sürülüş şekline göre, öncelikle dava şartı üzerinde durulması, taşınmazın tereke malı olmadığının saptanması halinde yargılamaya devam edilerek uyuşmazlığın esası bakımından bir karar verilmesi gerekirken, bu usuli eksiklik yerine getirilmeden yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir. Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar Cümü ve E.. Ç..’in temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1858, Karar No: 2019/9680, Tarih: 25.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1858 E.  ,  2019/9680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığın suç tarihinde olay yerinde bulunmadığını istikrarlı olarak savunduğu, sanık tarafından kullandığı belirtilen GSM hatlarına ilişkin olarak iletişim kayıtları incelendiğinde sanığın olay yerinde bulunduğuna dair bir bilgiye rastlanmaması hatta savunmasında belirtmediği ... numaralı GSM hattının ise suç tarihinde Batman ilindeki baz istasyonlarından sinyal verdiğinin anlaşılması karşısında; olayın tek görgü tanığı olan ... ile sanığın yüzleştirilmesi, bunun mümkün olmaması durumunda resmi ve özel kurum ve kuruluşlarla gerekli yazışmaların yapılarak ve yakınlarından talep edilerek sanığın teşhise elverişli olan, yeterli sayıdaki fotoğraflarının temin edilmesi ile atılı suçu işleyen kişinin sanık olup olmadığının tanık ...’ten sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Önceki hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olduğundan, sanığın lehine olan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/06/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11201, Karar No: 2016/9465, Tarih: 27.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/11201 E.  ,  2016/9465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı aracın karıştığı kazada müvekkilinin desteğinin öldüğünü açıklayıp maddi tazminat talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı mahkemesi olan İstanbul Anadolu Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının yetki itirazının kabulüne, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleşip talep edildiğinde dosyanın ... Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nun genel yetkiyi düzenleyen 6.maddesinin 1.fıkrasında "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı yasanın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır. Diğer taraftan 6100 saylı HMK 7. maddesi ise davalının birden fazla olması halinde uygulanacak yetki kurallarını düzenlemektedir.

...

Bir davada birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

2918 sayılı ...110. maddesi ile... Genel Şartlarının C.7. Maddesinde, motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davaların sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabileceği düzenlenmiştir. Somut olayda, kaza ...vuku bulmuştur. Davalı ... şirketinin ...ilinde acentesinin bulunduğu ve poliçenin...yapıldığı anlaşılmıştır. Davacı vekilinin davayı, sigortacının acentesinin bulunduğu ...a açtığı gözetilerek (HGK'nun 30.4.2013 gün ve 2013/17-2099 esas, 2014/572 karar sayılı ilamı uyarınca) yetki itirazının reddi ile işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22198, Karar No: 2014/10356, Tarih: 28.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22198 E.  ,  2014/10356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerekmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1715, Karar No: 2016/6142, Tarih: 13.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1715 E.  ,  2016/6142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 168/1, 52/2, 58/6-7, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet (2 kez)

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müşteki ...'nun işlettiği börek evine gelerek börek siparişi verdiği, müştekinin yanında yevmiyeli olarak çalışan diğer müşteki ...' ın da olduğu sırada müştekilere isminin ... olduğunu, ... Belediyesinin yardıma ihtiyacı olanlara yardımda bulunduğu, kendisinin de ... Belediyesinde çalıştığını söylediği, bunun üzerine müştekilerin "... Belediyesi bize de yardım etsin " dediği, şüphelinin dosya açılması ve doktor raporu alınması gerektiğini söyleyerek müştekilerden dosya parası istediği, müşteki ... nun 180 TL, müşteki ...'ın ise 30 TL para verdiği, sanığın parayı alarak ayrıldığı ve bir daha görünmediği, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın ikrara dayalı savunması, müşteki beyanları ile dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, mahkemenin mahkumiyete yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Müştekilerin aşamalarda alınan beyanlarında, işyerinde birlikte oldukları sırada sanığın geldiğini ifade etmeleri, aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmiş olması karşısında sanık hakkında bir kez ceza verilip 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri gereğince cezasının artırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde iki ayrı müştekiye yönelik olarak ayrı ayrı hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15512, Karar No: 2012/19815, Tarih: 04.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/15512 E.  ,  2012/19815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/05/2011 tarih ve 2007/382-2011/237 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi tüm davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 07.08.2007 tarihinde müvekkillerinden ...'nun eşi, diğer müvekkillerinin babası olan ...'nun içinde bulunduğu davalı ...'in sevk ve idaresindeki minibüsün, davalı ... ...'ın sevk ve idaresindeki, diğer davalı şirketin maliki ve işleteni olduğu tır ile çarpışması neticesinde meydana gelen kazada vefat ettiğini belirterek şimdilik ... için 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 40.000,00 TL manevi tazminat, diğer davacılar için ayrı ayrı 500,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile ayrı ayrı 15.000,00'er TL manevi tazminat ve 1.000,00 TL cenaze ve yol giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında davasının ıslah ederek ... için 62.804,37 TL, ... için 1.039,37 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile, 1.653,50 TL cenaze, defin ve yol giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, somut olayda ışık ihlalinin hangi araç sürücüsü tarafından yapıldığının tespiti mümkün olmamakla birlikte her iki sürücünün % 50'şer oranında kusurlu olduklarının kabul edilmesi gerektiği, davacılar ..., ... ve ...'nun destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin yerinde olmadığı, diğer davacılar yönünden destekten yoksun kalma tazminatı talep koşullarının oluştuğu, cenaze masrafları yönünden BK'nun 42/2. maddesi gereğince mutad giderlerin takdir edilmesi gerektiği, ıslah edilen miktar bakımından zamanaşımı süresinin dolmadığı, olay sebebiyle manevi tazminat talep koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, tüm davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.