muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3257, Karar No: 2015/8128, Tarih: 13.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3257 E.  ,  2015/8128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulünde bir isabetsizlik yok ise de, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının (f) bendi uyarınca, bilirkişi kurulları arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak değerini tespit etmelidir. Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarında ise, bilirkişi kurullarınca taşınmazın sulu veya kuru niteliğine göre münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimini, üretim giderlerini ve kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması; iklim şartları, arazinin toprak ve topografik yapısı ve bölgesindeki konumu, (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vd.) dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinde kapitalizasyon faizi oranının % 5 kuru tarım arazilerinde ise %6 alınması suretiyle bedelin tespiti gerekir.

Buna göre; taşınmaz kuru tarım arazisi olarak kabul edildiğinden öncelikle bilirkişi tarafından münavebeye alınan ürünlerin kuru tarım arazilerinde ekilmesi mutad ürünler olup olmadığı, değil ise ekilmesi mutad olan ürünlerin neler olduğu gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak, bu ürünlere ait dekar başına ortalama verimi, kg başına satış fiyatı ve üretim giderleri getirtilerek, bu veriler esas alınmak suretiyle ve %6 kapital faiz oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, yetersiz araştırma, eksik inceleme ile düzenlenen ve %7 kapital faiz uygulayan rapora göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz kuru tarım arazisi olduğu halde buğday-kavun ve nohut münavebesine göre değer biçilmiş olup, dosyada bulunan gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü veri cetvelinde kavun için sulu verisinin bulunduğu ve kuru tarım arazisi münavebe ürünü olmadığı bildirildiğine göre gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden kuru tarım arazilerinde uygulanan mutad münavebe ürünleri sorularak bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davalarında öngörülen dört aylık makul sürenin bitim tarihinden karar tarihine kadar faiz uygulamasının hüküm altına alındığı anlaşılmakla, mahkemece yargılama sırasında depo edilmiş olan faiz miktarının mükerrer ödemeye sebebiyet vermeyecek şekilde infazda dikkate alınması yönünde hüküm kurulmamış olması,

4-Davacı idare 6001 sayılı Yasanın 12. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde aleyhine karar ve ilam harcına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3630, Karar No: 2014/6745, Tarih: 30.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3630 E.  ,  2014/6745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve....Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine adresinin “...olduğu belirtilmişse de, hükümlünün mahkumiyetine esas mahkeme ilamı ve kısıtlı adayının kendi beyanına göre cezaevine girmeden önceki adresinin “7014 Sokak No:41 ...-...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.04.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19447, Karar No: 2014/7507, Tarih: 09.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19447 E.  ,  2014/7507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : HAKSIZ İŞGAL TAZMİNATI (ECRİMİSİL)

Taraflar arasındaki davadan dolayı ....Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 19.9.2012 gün ve 2011/8-Esas-2012/565 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 3.4.2013 gün ve 1485-4796 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 6.1.2011 günlü dilekçe ile 8.500.000.-TL. değer gösterilerek açılmış ve bu miktar üzerinden 19.9.2012 tarihinde nihai karara bağlanmıştır.

Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu'nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 gün ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.

Talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 3.4.2013 günlü Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.

Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK.'nun 440/III-1 maddesi 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanunun 19.maddesi ile HUMK.'na ilave edilen Ek Madde 4'e göre de; 1.1.2013 tarihinden itibaren değeri 11.100.-TL.'den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.

Bu nedenle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) davalının vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 06.09.2013 günlü dilekçesinin REDDİNE, 9.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15273, Karar No: 2011/13998, Tarih: 12.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/15273 E.  ,  2011/13998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...’ın mağdur ...’a karşı işlediği nitelikli yaralama suçundan Adli Tıp Kurumunun 08/06/2007 tarihli raporuna göre ...'un sağ temporal kemikte lineer kırık meydana geldiği, BT de subdural hematom izlendiği, beyin cerrahisi tarafından operasyon yapıldığı tespitiyle mağdurun yaşamsal tehlike geçirdiğinin belirlenmesi nedeniyle artık kemik kırığının derecesinin tespitinin önemli olmaması nedeniyle, sanıkta meydana gelen yaralanma ve dosya içeriği dikkate alındığında sanığın eylemini saldırı veya savunma amaçlı kullanılabilecek nitelikte olan tahta sopa veya demir sopanın ile gerçekleştiğinin kabulunde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen hak mahkumiyetlerinin infaz sırasında nazara alınabileceğinden tebliğnamede bu konda ki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

I- Sanık ... hakkında TCKnun 86/2 maddesi gereğince verilen mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, CMK.nın 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ile soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,

2-Sanığın mağdurlara tahta sopa ile vurduğunu savunmasına, sanık ... ve tanık Volkan’ın sanığın elinde demir sopa bulunduğunu beyan etmelerine, şahıslara ait doktor raporunda künt travmadan bahsedilmesine göre, suçta kullanıldığı iddia edilen tahta sopa veya demir sopanın yasanın aradığı şekilde silahtan sayılıp sayılamayacağı hususu irdelenmeden ve özellikleri tespit edilmeden sanığın bıçakla yaralamayı gerekleştirdiği kabul edilerek sanık hakkında ceza tayini,

II- Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II- Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... savunmasında, ...’ın kendilerine neden baktıklarını sormak sureti ile sataştığını, kendilerine ve ailelerine küfür ettiğini, elindeki demir çubuk ile kendilerine saldırdığını, Volkan'a vurduğunu, kendisinin ...’i uzaklaştırmaya çalıştığını o sırada ...’in kendisine demir çubuk ile vurduğunu yatmakta olan Volkan'ın üzerine düştüğünü kendisini korumak için bıçağı çıkararak rast gele salladığını beyan etmesine, sanık ...’ın savunmasında taraflarla karşılıklı küfürleştiklerini, Volkan ile kavga ettiklerini o sırada ...’nin de kendisine vurduğunu Volkan'a tahta sopa ile vurduğunu ve Volkan'ın yere düştüğünü sonra ...’yede vurduğunu beyan etmesine, sanık ...’ın benzer beyanda bulunmasına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.10.2002 ... ve 2002/4-238 esas 2002/367 sayılı kararında belirtti üzere ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halden sanıkların yararlandırılması suretiyle etkili eylemi haksız tahrik altında gerçekleştirdiklerinin kabul edilmesi gerektiğine dair ceza daireleri içtihatları da nazara alınarak sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı konusunun tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15331, Karar No: 2017/7219, Tarih: 04.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/15331 E.  ,  2017/7219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu, icra mahkemesine başvurusunda; takibe konu senedin bono vasfı taşımadığı, teminat için verildiği ve takip alacaklısının da ciranta değil kefil sıfatı taşıdığı gerekçeleri ile takibin iptalini ve lehine tazminata karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, takip konusu borcun ödendiğine ilişkin herhangi bir belge sunulmadığı, takip dayanağı senedin kambiyo vasfında olduğu ve teminat iddiasının yargılamayı gerektirdiği gerekçeleri ile davacının itirazının reddine hükmolunmuştur.

6102 sayılı TTK'nun 701/2. maddesinde; ''Aval, aval içindir veya bununla eş anlamlı başka bir ibareyle ifade edilir ve aval veren kişi tarafından imzalanır '' ve 701/4. maddesinde; ''Kimin için verildiği belirtilmemişse aval, düzenleyici için verilmiş sayılır'' denilmektedir.

Somut olayda, takip dayanağı bononun arkasına aval anlamına gelen ''Kefil ...'' imza atmıştır. Söz konusu madde hukuku gereğince kimin için verildiği belirtilmeyen bu aval keşideci için verilmiş sayılacaktır. Bu durumda aval veren keşideci gibi sorumlu olacağından takip dayanağı bono için keşideci ve lehtarı takip edemez.

O halde, mahkemece, alacaklının yetkili hamil olmadığı gerekçesi ile İİK’nun 170/a-2. maddesi gereğince takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12629, Karar No: 2021/1441, Tarih: 16.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/12629 E.  ,  2021/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait ... Sepeti isimli iş yerine geldiği, işyerinde katılanın suç tarihinde 9 yaşında olan kızı tanık ...'nın bulunduğu, sanığın 6 TL'lik börek istedikten sonra tanığa 100 TL uzattığı, kasada sanığa geri verilecek miktarda bozuk para olmaması nedeniyle sanığın, tanıktan hem kendi verdiği 100 TL'yi hem de kasada bulunan 100 TL'yi bozdurmak bahanesiyle alıp ortadan kaybolduğu, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Algılama yeteneği bulunmayan 12 yaşını bitirmemiş çocukların ve tam akıl hastalarının yaptıkları hareketlerin anlam ve sonuçlarını bilemeyeceklerinden aldatılmalarından ve dolandırılmalarından bahsedilemeyeceğinden hareketle, somut olayda; sanığın, 12 yaşından küçük olduğu anlaşılan mağdurdan parayı alması şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin, TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek dolandırıcılık suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19666, Karar No: 2015/36156, Tarih: 16.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19666 E.  ,  2015/36156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/34499

MAHKEMESİ : Ulus(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2010/156 (E) ve 2013/190 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık Hanife'nin eşi Ahmet ile katılan Recep arasında kanalizasyon tamiri sırasında çıkan tartışmada diğer sanık Ahmet'in katılanla sarılarak kavga ettikleri esnada olay yerine gelen sanık Hanife'nin katılanın kafasına taşla vurarak yaraladığı, ikinci taşı eline aldığında ise tanık Mehmet'in engel olduğu, katılan aşamalardaki beyanında diğer sanık Ahmet'in eliyle vurduğunu sanık Hanife'nin ise kafasına taşla vurarak yaraladığını söylemesi, sanığın soruşturma aşamasında jandarmadaki ifadesinde ikrarı ve bunu doğrulayan doktor raporu karşısında sanığın cezalandırılması yerine yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16143, Karar No: 2015/2024, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16143 E.  ,  2015/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/634, Karar No: 2011/5935, Tarih: 04.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/634 E.  ,  2011/5935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-5237 sayılı yasanın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yasaklamanın aynı yasanın 53/3 maddesine göre kendi alt soyu bakımından şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde süre belirtilmeden tatbikine karar verilmesi,

2-Sanığın mahkeme huzurunda yapmış olduğu savunmasında; olaydan önce eczanesine şüpheli kişilerin gelerek kendisini kaçırmaya çalıştıklarını, üst üste gelen olayların psikolojisini bozduğunu, bu nedenle tıbbi yardım aldığını, ilaç kullandığını, zaman zaman panik atak yaşadığını savunması karşısında; TCK'nun 32 madesine uygun olarak Adli Tıp Kurumundan rapor aldırıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-...'in duruşmada verdiği ifade de müştekinin daha önce kardeşi ...'ten de zorla para istediği, bunu alışkanlık haline getirdiğini duyduğunu söylemis karşısında; sanığın bu yöndeki savunmaları da göz önünde bulundurularak sanığın bu yönde göstereceği tanıklar da dinlenerek sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanı ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinyde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10411, Karar No: 2014/14394, Tarih: 30.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10411 E.  ,  2014/14394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2013/328-2014/75

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davadışı borçlu Günseli Nak. Tur. San.Tic. Ltd. Şti. Ile müvekkili bankanın Trabzon şubesi arasında imzalanan genel kredi sözleşmesinde davalıların da müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduklarını, borç ödenmediğinden hesap kat edilerek davalılar hakkında Trabzon 2. İcra Müdürlüğü' nün 2013/1967 sayılı dosyasından icra takibi yaptıklarını, davalıların icra dosyasında yetkiye, borca ve takibe itiraz ederek icra takibini durdurduklarını. İİK'nun 50. ve HMK'nun 10. maddesi gereğince Trabzon icra daireleri ve mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek, davalıların itirazlarının iptaline, takibin devamına ve davalılar aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılara dava dilekçesinin tebliğ edildiği, ancak cevap vermedikleri anlaşılmıştır.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan yargılama sonucunda, davacı ile davalı arasındaki sözleşmenin ve yürürlükteki ilgili mevzuatın uygulanmasından doğacak anlaşmazlıkların giderilmesinde Samsun Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili organ olarak kararlaştırıldığı, dava şartlarının H.M.K.'nun 114. ve 115. maddelerine göre oluştuğu, H.M.K.'nun 17. maddesinde “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hususunun belirtildiği, dosyaya sunulan sözleşmeye göre tarafların aralarında yetki sözleşmesi yaptıkları, H.M.K'nun 17.maddesinin kesin yetki kuralı oluşturduğu, usul hükümlerinin hemen uygulanma ilkesi dikkate alındığında H.M.K.'nun 17. ve 19/1 maddesi gereğince dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, işbu mahhkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve istek halinde dosyanın yetkili Samsun Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İtirazın iptali davalarında hem icra dairesinin hem de mahkemenin yetkisine itiraz edilmesi halinde İİK 50.maddesi de gözetilerek öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itiraz incelenerek sonucuna göre karar verilmelidir. Zira yetkili icra dairesinde takip yapılması itirazın iptali davasının açılabilmesinin koşullarından biridir. Dava koşulları mahkemece davanın her safhasında re’sen gözetilmelidir. Somut olayda belirtilen bu ilkeler dikkate alınmadan mahkemece yetkisizlik kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.