muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/7136, Karar No: 2024/5110, Tarih: 08.10.2024

Kanun maddesinde atıf yapılan 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun Geçici 2'nci maddesinde de "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte; büyükşehir belediye sınırları, İstanbul ve Kocaeli ilinde, il mülkî sınırıdır. Diğer büyükşehir belediyelerinde, mevcut valilik binası merkez kabul edilmek ve il mülkî sınırları içinde kalmak şartıyla, nüfusu birmilyona kadar olan büyükşehirlerde yarıçapı yirmi kilometre, nüfusu birmilyondan ikimilyona kadar olan büyükşehirlerde yarıçapı otuz kilometre, nüfusu ikimilyondan fazla olan büyükşehirlerde yarıçapı elli kilometre olan dairenin sınırı büyükşehir belediyesinin sınırını oluşturur. Bu sınırlar içinde kalan köylerin tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşür " hükmü yer almaktadır.
	 Muğla Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Abone Hizmetleri ve Tarifeler Yönetmeliğinin iptali istenilen 8'inci maddesinin 1'inci fıkrasının  ''Köy İşyeri Aboneleri'' başlıklı (j) bendinde,  ''6360 sayılı Kanunun Geçici 1 inci maddesinin on beşinci fıkrasına göre, köy tüzel kişiliği kaldırılan ve mahalleye dönüşen yerleşim yerlerinde köy hayatının idamesi için gerekli ve köy halkına hizmet veren bakkal, kahvehane, marangoz, terzi, lokanta, kasap, berber, manav, fırın ve benzeri ölçekteki faaliyetlerin icra edilmesi amacıyla bizzat köy halkının kendisi tarafından işletilen ve geçimini bu yolla sağladığını muhtarlıkça belgeleyen,  içme ve kullanma amaçlı su tüketen abonelerdir. Bu ve benzeri ölçekteki iş yerlerine uygulanacak tarife; içme ve kullanma suları için tespit edilecek en düşük konut tarifesinin kademe aralığı karşılığı olan birim fiyatlarının %25’ini geçmeyecek şekilde belirlenir.'' hükmüne yer verilmiştir. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Uyuşmazlıkta, Muğla ili, ... ilçesi, ... mahallesinde faaliyet gösteren davacı şirketin, faaliyette bulunduğu ... Köyünün tüzel kişiliğinin 6360 sayılı Kanun ile kaldırılarak mahalle statüsüne dönüştürüldüğü açıktır.
	İdarelerce tesis edilen genel düzenleyici işlemlerde, üst hukuk kurallarına aykırı ya da üst normları daraltıcı, kısıtlayıcı hükümlere yer verilmemesi gerektiği tabiidir. Başka bir ifadeyle idarelerce düzenleyici işlem tesis edilirken normlar hiyerarşisi ilkesine uyulması zorunludur.
	6360 sayılı Kanuna göre tüzel kişiliği kaldırılan köylerde içme ve kullanma suları için alınacak ücret beş yıl süreyle en düşük tarifenin % 25’ini geçmeyecek şekilde belirleneceği öngörülmüştür. Anılan maddede, tüzel kişiliği kaldırılan köylerdeki içme ve kullanma suları aboneleri yönünden, söz konusu tarifeden yararlanabilecekler açısından abone olunan tarihe ilişkin herhangi bir istisnaya yer verilmemiştir.

6360 sayılı Kanuna göre tüzel kişiliği kaldırılan köylerde içme ve kullanma suları için alınacak ücret beş yıl süreyle en düşük tarifenin % 25’ini geçmeyecek şekilde belirleneceği öngörülmüştür. Anılan maddede, tüzel kişiliği kaldırılan köylerdeki içme ve kullanma suları aboneleri yönünden, söz konusu tarifeden yararlanabilecekler açısından abone olunan tarihe ilişkin herhangi bir istisnaya yer verilmemiştir. 
	Her ne kadar anılan maddenin gerekçesiyle birlikte yorumlanmasında bir engel bulunmamakta ve temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında da bu yöntem benimsenmekte ise de, madde gerekçesinde indirimli tarifeden yararlanılacak tarihe ilişkin bir belirleme yapılmadığı görüldüğünden, gerekçenin madde metnini daraltacak şekilde yorumlanmasının isabetli olmadığı kanaatine varılmıştır.
	 İdare Mahkemesince davacı şirketin işyeri abonesi olduğu, indirimli tarifeden köy halkının yararlanması gerektiği, davacı şirketin işyeri abonesi olması dolayısıyla indirimli tarifeden yararlanamayacağı belirtilmiş ise de, yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, 6360 sayılı Kanuna göre tüzel kişiliği kaldırılan köylerde içme ve kullanma suları için alınacak ücretin 31/12/2025 (bu tarih dahil) tarihine kadar en düşük tarifenin % 25’ini geçmeyecek şekilde belirleneceği belirtildiğinden ve tüzel kişiliği kaldırılan köylerdeki içme ve kullanma suları aboneleri için mevzuatta herhangi bir ayrıma gidilmediği anlaşıldığından ilgili Yasa maddesinin davacı şirkete de uygulanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
	Bu nedenle dava konusu 29/01/2020 tarihli MUSKİ Genel Müdürlüğü işleminde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Öte yandan; iptali istenen Muğla Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Abone Hizmetleri ve Tarifeler Yönetmeliğinin 8'inci maddesinin 1'inci fıkrasının ''Köy İşyeri Aboneleri'' başlıklı (j) bendinin, son cümlesinde yer alan "Bu ve benzeri ölçekteki iş yerlerine uygulanacak tarife; içme ve kullanma suları için tespit edilecek en düşük konut tarifesinin kademe aralığı karşılığı olan birim fiyatlarının %25’ini geçmeyecek şekilde belirlenir." hükmünün yukarıda belirtilen 6360 sayılı Kanunun ilgili maddesinin aynen aktarılması şeklinde düzenlendiği, ancak aynı Yönetmelik hükmünün ilk cümlesinde, 6360 sayılı Kanunun geçici 1'inci maddesinin 15'inci fıkrası hükmünde indirimli tarifeden yararlanacak aboneler arasında herhangi bir ayrım yapılmamasına rağmen kanun hükmünü daraltacak ve sınırlayacak şekilde düzenlemelere yer verildiği, dolayısıyla alt norm niteliğinde olan Yönetmelik hükmünün üst norm olan 6360 sayılı Kanuna uygun düzenleme içermediği, bu durumun da normlar hiyerarşisine aykırılık oluşturduğu açık olduğundan Mahkeme kararının bu  kısım yönünden de bozulması gerektiği kanaatine varılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 08/10/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/3401, Karar No: 2024/5114, Tarih: 08.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/3401
Karar  No : 2024/5114  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Valiliği	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: 
İSTEMİN KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacıya ait ... plaka numaralı aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek-2/3-b maddesi uyarınca trafikten men edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
                İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…,  K:… sayılı kararda; Mahkemenin 10.12.2019, 28.01.2020 ve 27.02.2020 tarihli ara kararlarıyla istenilmesine karşın, dava konusu işlemlere dayanak olan/olması gereken tespit tutanağının davalı idarece dosyaya sunulmadığı, bu durumda; usulüne uygun olarak düzenlenmiş bir tespit tutanağının varlığını ortaya koyamayan ve bu nedenle "sebep" izahını yapamayan davalı idarece tesis edilen  dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle anılan işlemin iptaline karar verilmiştir.
               Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI     :  Davalı idare tarafından, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	27.11.2019 tarihinde yapılan denetimde davacının maliki olduğu ... plakalı araç ile ilgili belediyeden alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında ticari yolcu taşımacılığı yapıldığının tespit edildiği gerekçesiyle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek-2/3-b bendi uyarınca dava konusu işlem tesis edilmiştir.
	Bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	26/10/2018 tarih ve 7148 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun Ek 2. maddesi değiştirilerek, "Araçlarını motorlu araç tescil belgesinde gösterilen maksadın dışında kullananlar ile sürülmesine izin veren araç sahiplerine 1.002 Türk lirası idari para cezası uygulanır.
	Ayrıca, araç on beş gün süre ile trafikten men edilir.
	10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu kapsamında ilgili belediyeden;
	a) Çalışma izni/ruhsatı almadan,

Ayrıca, araç on beş gün süre ile trafikten men edilir.
	10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu kapsamında ilgili belediyeden;
	a) Çalışma izni/ruhsatı almadan,
	b) Alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında,
	c) Alınan izin/ruhsatta belirtilen çalışma bölgesi/güzergâh dışında
belediye sınırları dâhilinde yolcu taşımak yasaktır. Bu fıkranın (a) bendine uymayanlara 5.010 Türk lirası, (b) bendine uymayanlara 2.018 Türk lirası,  (c) bendine uymayanlara 1.002  Türk lirası idari para cezası verilir. Fiilin işlendiği tarihten itibaren geriye doğru bir yıl içinde tekerrürü hâlinde, bu fıkrada yer alan idari para cezaları iki kat olarak uygulanır. 
	İşleteni veya sahibi, sürücüsünün kendisi olup olmadığına bakılmaksızın aracın bu maddenin üçüncü fıkrasına aykırı olarak kullanılmaması hususunda gerekli tedbirleri almak ve denetimini yapmakla yükümlüdür. Araç, bu maddenin üçüncü fıkrasının;
	a) (a) bendinin ihlali hâlinde altmış gün,
	b) (b) bendinin ihlali hâlinde otuz gün,
	c) (c) bendinin ihlali hâlinde ise on beş gün
süreyle trafikten men edilir.  
	İlgili belediye tarafından tahdit veya tahsis kapsamına alınmış ve bu kapsamda verilmiş çalışma izninin/ruhsatının süresi bittiği hâlde, belediye sınırları dâhilinde yolcu taşıyan kişiye 1.002 Türk lirası idari para cezası uygulanır ve eksikliği giderilinceye kadar araç trafikten men edilir.
	Ayırıcı işareti bulunmayan üçüncü fıkra kapsamındaki araçlardan taşımacılık hizmeti alanlara da 334 Türk lirası idari para cezası uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.
	5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "İdari yaptırım kararı" başlıklı 25. maddesinde; "(1) İdarî yaptırım kararına ilişkin tutanakta; a) Hakkında idarî yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi, b) İdarî yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili, c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller, d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği, Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır." hükümleri yer almaktadır.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi Öğrenci ve Personel Taşımacılığı Yönergesi'nin 4. maddesinde, "Servis Taşımacılığı Yetki Belgesi"; öğrenci veya personel servis taşıtlarıyla servis hizmeti vermek isteyen gerçek ve tüzel kişilere; çalışma usul ve esasları, yeterlilik kriterleri çerçevesinde çalışma izni veren, 10 yıl süreli belge; "Servis Taşımacılığı Kartı", Servis Taşımacılığı Yetki Belgesine sahip kişilerin yetki belgesi süresi ve kapsamında sahip oldukları taşımacılık iznini gösterir, her bir taşımacılık izni için ayrı düzenlenen en fazla 10 yıl süreli belge; "Güzergah Kullanım İzin Belgesi", taşıtın güzergah ve şoför bilgileri, taşımacılık türünü, Servis Taşımacılığı Kartı bitiş ve başlangıç tarihini gösteren en fazla bir yıllık belge olarak tanımlanmış; 5. maddesinde, servis taşımacılığı yetki belgesi, servis taşımacılığı kartı ve güzergah kullanım izin belgesine sahip olmayan gerçek veya tüzel kişilerin hiçbir şekilde öğrenci ve personel servis taşımacılığı hizmeti veremeyeceği belirtilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Dosyanın incelenmesinden; 27.11.2019 tarihinde yapılan denetimde davacıya ait ... plakalı araçla ilgili belediyeden alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında ticari yolcu taşımacılığı yapıldığının tespit edildiği iddiasıyla dava konusu işlemin tesis edildiği, denetim sırasında söz konusu aracın içinin ve dışının fotoğraflarının çekildiği ve dosyaya sunulan fotoğraflarda araç içerisinde öğrencilerin bulunduğu; öte yandan dava dilekçesinde de denetim sırasında öğrenci servis taşımacılığı yapıldığının kabul edildiği; ancak gerçekleştirilen faaliyete ilişkin ilgili belediyeden izin alınmış olduğunun ileri sürüldüğü, bu iddiayı ispatlamak amacıyla İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nca düzenlenmiş yetki ve izin belgelerinin dosyaya ibraz edildiği görülmektedir.
	Dava konusu işlemin sebep unsurunun  hukuka uygunluğunun ortaya konulabilmesi  bakımından, davalı idarece, işlenen kabahat fiili ile bu fiilin işlendiği yer ve zamanın karar tutanağında gösterilmesi ve ayrıca yaptırıma konu kabahatin işlendiğini ispata yarayacak bütün delillerin de ortaya konulması gerekmektedir. 
	Olayda, davalı idareye bağlı denetim görevlilerince düzenlenen idari para cezası ve trafikten men karar tutanaklarında yaptırıma konu fiil, işlendiği yer ve zaman belirtilmiş, fiili ispat amacıyla aracın içinde öğrenci bulunduğunu gösteren fotoğraflar sunulmuş ve davacı tarafından da öğrenci servis taşımacılığı yapıldığı ikrar edilmiştir. Davalı, bu taşımacılığın ilgili belediyeden alınan izin kapsamı dışında olduğunu belirtmekte, davacı ise izin belgelerinin bulunduğunu ileri sürmektedir. Bu durumda, araştırılması gereken husus, gerçekleştirilen öğrenci servis taşımacılığının ilgili belediyeden alınmış iznin kapsamı dışında olup olmadığıdır.

Bu nedenle, taraflardan ve ilgili belediyeden davacının ve aracının sahip olduğu izinler sorularak dava konusu işlemin hukuki denetiminin yapılması gerekirken tespit tutanağı düzenlenmediği gerekçesiyle eksik inceleme sonucu dava konusu işlemin iptaline karar  veren  İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine dair temyize konu kararda hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 08/10/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
KARŞI OY :
	(X)-  … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen … gün ve E:…, K:… sayılı kararın usul ve hukuka uygun olması nedeniyle, onanması gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2021/4204, Karar No: 2024/5134, Tarih: 08.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas	No : 2021/4204
Karar	No : 2024/5134
DAVACI	: … İnşaat ve İnşaat Malzemeleri Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti.	  
VEKİLİ	: Av. …
DAVALILAR	: 1- … Odaları Birliği 
VEKİLİ	: Av. …
		 2- … Mühendisleri Odası
VEKİLİ	: Av. …
DAVANIN KONUSU 	      :
	Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Elektrik Mühendisleri Odası Elektrik Yüksek Gerilim Tesisleri İşletme Sorumluluğu Yönetmeliği'nin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI  :

... Sanayi A.Ş'ye ait tesis ile 2021 yılında yaptığı sözleşmenin onaylanması için Elektrik Mühendisleri Odası'na yaptığı başvurunun reddedildiği, serbest mühendisin işletme sorumluluğunu üstlenebilmesinin işveren ile yapacağı fiyatı da dahil tüm koşulları oda tarafından belirlenmiş, matbu hale getirilmiş bir sözleşmenin imzalanarak davalı idareye onaylatıldıktan sonra ilgili kuruluşa ibraz edilmesi kuralına bağlandığı, bunun sebebinin dava konusu edilen Yönetmelik olduğu; Yönetmeliğin tamamının iptalinin gerektiği, çünkü hiçbir kanuni dayanağının bulunmadığı, Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Kanununda, mühendislik mensuplarının çalışma alanlarından olan Yüksek Gerilim İşletme Sorumluluğu alanı ihdas ve düzenleme yetkisini içeren hiçbir özel ya da genel bir düzenleme bulunmadığı, dava konusu Yönetmeliğin 2. maddesinde yer alan "...Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca yürürlüğe konulan 30.11.2000 tarihli ve 24246 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde... düzenlemeleri kapsar." düzenlemesinin hukuki dayanak yerine ikame edilmiş gibi sunulduğu, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 60. maddesinde, "Tüm yüksek gerilimli kuvvetli akım tesislerinde teknik konulardan sorumlu elektrik mühendisi olmalıdır." düzenlemesine yer verildiği, işletme sorumlusu mühendis tanımına ise, "154 kV ve daha büyük kuvvetli akım tesislerinde (uzaktan kumanda edilen TM ler hariç) işletme sorumlusu olarak en az bir elektrik mühendisi bulundurulmalıdır." şeklinde yer verildiği, bu düzenlemeden işletme sorumlusu mühendis gereksiniminin 1  kV'dan başlayan tüm elektrik kuvvetli akım tesislerinde değil, sadece 154 kV ve daha büyük kuvvetli akım tesisleri için gerekli ve zorunlu tutulduğunun görüldüğü, dava konusu Yönetmeliğin 2. maddesinde yer alan "...1 kV’un üstündeki yüksek gerilim (YG) tesislerinin işletme sorumluluğunu üstlenen elektrik mühendislerinin..görev, yetki ve yükümlülüklerine ilişkin düzenlemeleri kapsar

." şeklinde yer verildiği, bu düzenlemeden işletme sorumlusu mühendis gereksiniminin 1  kV'dan başlayan tüm elektrik kuvvetli akım tesislerinde değil, sadece 154 kV ve daha büyük kuvvetli akım tesisleri için gerekli ve zorunlu tutulduğunun görüldüğü, dava konusu Yönetmeliğin 2. maddesinde yer alan "...1 kV’un üstündeki yüksek gerilim (YG) tesislerinin işletme sorumluluğunu üstlenen elektrik mühendislerinin..görev, yetki ve yükümlülüklerine ilişkin düzenlemeleri kapsar." düzenlemesi ile işletme sorumluluğu için gerekli başlangıç gerilim kademesinin 154 kV'tan 1 kV'ta indirip değiştirilmek suretiyle bütün gerilimlerde kullanılacak bir niteliğe dönüştürüldüğü, Yönetmelik ile mühendisin odaca düzenlenen asgari hizmet fiyatlarına uymaya zorlanması, mühendise ülkenin neresinde çalışabileceğine ilişkin çalışma alanları belirlemesi, elektriksel takat sınırlamaları getirmesi gibi pek çok nedenle çalışma ve sözleşme hürriyetinin ihlal edildiği, SMM elektrik mühendislerinin çalışma alanlarının ve çalışma koşullarının belirlenmesine davalı odanın karışamayacağına ilişkin yargı kararının bulunduğu, buna rağmen dava konusu düzenlemenin yapıldığı, mühendislerin çalışma alanın belirleme yetkisinin üniversite ve Yükseköğretim Kurulu'na verilmiş olup, ilgili alanının gereksinimlerine göre düzenleme yapan örneğin Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ve benzeri diğer icracı Bakanlıklara tanındığı, hukuka aykırı Yönetmeliğin iptali gerektiği iddia edilmektedir.

DAVALI İDARELERİN SAVUNMASI      :
… BİRLİĞİ'NİN SAVUNMASI: Usul yönünden, işletme sorumluluğunun ancak gerçek kişiler tarafından üstlenilebilmesinin mümkün olması sebebiyle ayrı tüzel kişiliği olan davacı şirketin dava konusu Yönetmeliğin iptali isteminin ehliyet yönünden reddi gerektiği, ayrıca, davacı hakkında uygulamaya konu hükümlerin dava konusu edilebileceği, davacı şirket hakkında tesis edilen bir işlem olmadığından 2577 sayılı Kanunun 7/2. maddesinin uygulanma imkanı olmadığı, aynı şekilde, dava dışı gerçek kişi hakkında tesis edilen işlemin hizmet üstlenme talebinde bulunduğu şirket il dışında bulunduğundan talebin reddine dair olduğu,  dava konusu Yönetmeliğin tek bir maddesine dayanmasına rağmen dava dilekçesinde düzenlemeye ilişkin herhangi bir hukuka aykırılık iddiası bulunmadığı gibi Yönetmeliğin tamamının dava konusu edildiği, davacı hakkında herhangi bir uygulama işlemi olmaksızın Yönetmelik hükümlerinin istenilmesi sebebiyle davanın süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği; esas yönünden; Anayasanın 124. ve 135. maddeleri ile 6235 sayılı Kanun hükümleri dikkate alındığında Anayasa ve Kanun hükümleri ile verilen görevlerin yerine getirilmesine yönelik Yönetmelik düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
… ODASININ SAVUNMASI:Usul yönünden, dava konusu Yönetmelik 18.03.2004 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden 60 günlük yasal dava açma süresinin geçtiği, davanın süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği, dava konusu işlem ... adına tesis edilmiş iken davanın şirket tarafından açılması sebebiyle davanın ehliyet yönünden reddi gerektiği; esas yönünden; dava konusu Yönetmelik ile yüksek gerilim projelerinde can ve mal sağlığının korunmasının amaç olarak benimsendiği, Yönetmeliğin mühendislik mesleğinin ifasında mühendisler arasındaki haksız rekabetin önlenmesi ve mesleğin gelişimi için bir araç olarak kabul edilmesi gerektiği, Oda onayına sunulan veriler ve sözleşmeler tam anlamıyla gerçekliği sağlanmış ve güvenilir olup elektrik dağıtım şirketleri tarafından esas alındığından Yüksek Gerilim Tesislerinde İşletme Sorumluluğu sözleşmelerinin mevzuata uygunluğunun da Oda tarafından gerçekleştirildiği, Yönetmelik düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ                        	: Dava konusu Yönetmeliğin iptali gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI             	: …
DÜŞÜNCESİ	: Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Elektrik Mühendisleri Odası Elektrik Yüksek Gerilim Tesisleri İşletme Sorumluluğu Yönetmeliği'nin tamamının iptali istenilmektedir.
Davalı İdarenin usule yönelik iddiaları yerinde görülmemiştir.