muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10737, Karar No: 2023/3013, Tarih: 03.05.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Alacaklı, borçlu tacir olduğundan yetki sözleşmesinin geçerli olduğunu, diğer borçlu ... Ltd. Şti'nin adresinin Rize olduğunu, bu sebeple Rize İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

C.1.Gerekçe ve Sonuç

Alacaklı ve borçlu tacir olmadığından yetki sözleşmesinin HMK'nın 17. maddesi karşısında geçerli olmadığı, borçlunun ikametgahının, senedin düzenleme yerinin ve ödeme yerinin Kütahya olduğu dikkate alındığında Kütahya İcra Müdürlüğünün yetkili olduğunun anlaşıldığı, diğer borçlunun yerleşim yerinin Rize olduğu ileri sürülmüş ise de takibin sadece muteriz borçluya karşı başlatılması sebebiyle bu hususun dikkate alınmasınun mümkün olmadığı, yetkisizlik itirazının kabulüne karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesi ile alacaklının istinaf başvurusun HMK'nın 353/1-b-1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı, istinaf dilekçesi içeriğini tekrarlayarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte yetkiye ve imzaya itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK'nın 50. maddesi, HMK'nın 6,10,17 maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10777, Karar No: 2017/17268, Tarih: 07.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10777 E.  ,  2017/17268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın husumetten reddine yönelik olarak verilen hükmün vekalet ücretine ilişkin maddesinin tavzihi kararının, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde; firmanın ... Özel Sağlık Hizm. San. Tic. A.Ş.'ye hastaneleri bünyesinde yatarak tedavi gören sosyal güvenceli bir takım hastalar için 01.04.2014-31.07.2014 tarihleri arasında medikal malzeme tedarikinde bulunduğunu, firma ile Özel Hastane arasında medikal malzemelerin tedariki, teslimi ve hastaya uygulanması ile başlayan sonra malzeme bedelinin Özel Hastane tarafından SGK'ya faturalandırılması ve SGK tarafından fatura bedelinin Özel Hastaneye ödenmesi ile devam eden ve daha sonra da Özel Hastanenin SGK'dan tahsil ettiği fatura bedelini firmaya ödemesi ile son bulan bu süreçte "cari hesap ilişkisi" oluşturulduğunu, Özel Hastanenin 01.04.2014-31.07.2014 tarihleri arasında firmadan tedarik ettiği medikal malzemelerin bedelini SGK'ya faturalandırdığını ancak SGK'nın firmadan kaynaklandığını ileri sürülen bir sebepten dolayı fatura bedelini Özel Hasteneye ödemediğini, bunun üzerine Özel Hastanenin 77.018,40 TL'lik bedelli medikal malzemeler için ihtarname gönderdiğini, Özel Hastane tarafından gönderilen söz konusu ihtarnameye cevap verildiği, karşılıklı ihtarname sürecinden sonra Özel Hastaneye SGK tarafından daha sonradan kendilerine ödenen 2.700 TL'nin ilk bildirdikleri toplam tutardan düşülmesi neticesinde firma bakımından 74.318,40 TL'lik bir alacak kaybının kesin olarak vuku bulduğunu, firmanın SGK tarafından maddi zarara uğratılmasının tamamıyla hukuka aykırı olduğunun ortada olduğunu, bu nedenlerle; fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla firma tarafından tedarik edilen medikal malzemelerin bedeli olan 74.318,40 TL'nin ödemesini yapmayarak hali hazırda sebepsiz zenginleşen davalı SGK’dan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; başkanlıkları ile ... Özel Sağlık Hizm. San. Tic. A.Ş. arasında sözleşme mevcut olduğunu, sebepsiz zenginleşmeye sebebiyet verecek nitelikte her hangi bir sözleşme veya taahhüt bulunmadığını, açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; başkanlıkları ile ... Özel Sağlık Hizm. San. Tic. A.Ş. arasında sözleşme mevcut olduğunu, sebepsiz zenginleşmeye sebebiyet verecek nitelikte her hangi bir sözleşme veya taahhüt bulunmadığını, açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının, aralarında hukuki ilişki bulunan 3. kişiye karşı, söz konusu hukuki ilişki hükümlerine dayanarak, davasını açması gerekirken, aralarında doğrudan bir hukuki ilişki bulunmayan davalıya karşı davasını yönelttiği, bu haliyle davalı tarafın husumet itirazının yerinde olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, reddedilen miktar üzerinden, yürürlükteki AAÜT uyarınca hesaplanan 8.345,47 TL nispi vekâlet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından verilen 10.11.2015 tarihli dilekçe üzerine, mahkemece; 17.11.2015 tarihli tavzih kararı ile, 02.11.2015 tarih, 2015/51 ve 2015/746 EK sayılı ilamının hüküm kısmının 3. maddesinde yer alan "8.345,47 TL nispi vekalet" ifadesinin, "1.500,00 TL maktu vekalet" şeklinde değiştirilmesine karar verilmiştir. Mahkemece verilen tavzih kararını davalı vekili temyiz etmektedir.

6100 sayılı HMK’nın 305.maddesi gereğince; Hüküm yeterince açık değil ise veya icrasında tereddüt uyandırıyor ise, yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyor ise, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilirler. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez veya değiştirilemez. Asıl hükmü değiştirerek, hüküm sonucunu bertaraf edecek tavzih kararı verilemez.

Mahkemece, davacının talebi üzerine tavzih kararı ile vekalet ücretinin değiştirilmesi, HMK'nın 305. maddesinde tanımlanan tavzih nedenleri arasında yer almamaktadır. Bu itibarla hükmü değiştirecek nitelikte tavzih kararı verilemez.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile tavzihi ilişkin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12345, Karar No: 2012/1950, Tarih: 21.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/12345 E.  ,  2012/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İstanbul 14.İcra Müdürlüğünün 2009/490 sayılı takip sayılı dosyasından haczedilen monitörlerin, borçludan ... satışla alındığını, tır üzerinde iken haczedildiğini mülkiyetin 3.kişiye ait olduğunu belirterek İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı, sunulan faturaların her zaman düzenlenmesinin mümkün olduğunu haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, hacizli mallar borçlu tarafından davacı şirkete fatura edilmiş ise de, henüz davacı şirkete ulaştırılmadan ve gümrükten geçip yurtdışına gönderilmeden haczedildiği, taşınır mal niteliğindeki monitörlerin mülkiyetinin ancak teslimle davacı tarafa geçecek oluşu ve davacı yanın borçlu şirket tarfından düzenlenen faturalar karşılığında herhangi bir ödeme de yapmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hacizli malların bedelinin ödenmemiş olduğu hakkında bir ihtilaf bulunmamasına göre davacı 3.kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişi'den alınmasına 21.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22193, Karar No: 2011/1344, Tarih: 26.01.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/22193 E.  ,  2011/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karabük 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.09.2010
Yargıtay — Esas No: 2005/15307, Karar No: 2006/680, Tarih: 01.02.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2005/15307 E.  ,  2006/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... İlçesi, ... Köyü 101 ada 545 parseli köy senedi ile satın alarak üzerine ruhsatlı taş kırma tesisi kurduklarını ve Orman İdaresince izin belgesi verildiğini ileri sürerek 545 parselin orman niteliğindeki tapu kaydının kısmen iptali ile 66.367 m2 miktarındaki yerin adlarına tescilini istemişlerdir. Mahkemece, taşınmazın orman içi açıklık olduğu, zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 21.07.1948'de kesinleşen orman kadastrosu ile 19.04.2002 tarihinde 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen 2/B uygulaması vardır.

Genel arazi kadastrosu işlemi ise, 21.04.2000 tarihinde kesinleşmiştir. Taşınmaz orman olarak tapuya tescil edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 21.07.1948'de kesinleşen orman kadastrosu ile 19.04.2002 tarihinde 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen 2/B uygulaması vardır.

Genel arazi kadastrosu işlemi ise, 21.04.2000 tarihinde kesinleşmiştir. Taşınmaz orman olarak tapuya tescil edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve yapılan uygulamaya göre çekişmeli taşınmazın batısının 1946'da yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırı içinde, doğusunun o tarihte orman dışında kaldığı, ancak 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre çalışma yapan orman kadastro komisyonunca çevresiyle birlikte orman sınırı içine alındığı ve daha sonra PXLVI numarası verilerek 2/B madde uygulaması ile orman rejimi dışına çıkarıldığı, ancak 27.03.2004 tarihli orman bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın kısmen meşe ağacı, kısmen taşlık, ... ile kaplı olduğu, 2/B madde uygulamasının dahi yasaya uygun yapılmadığının bildirildiği kadastro ekiplerince orman olan ve 2/B madde uygulama sahası olarak ayrılan yerlerin bütün olarak 101 ada 545 parsel numarasıyla 9076732 m2 yüzölçümü ile ve orman niteliği ile 3402 Sayılı Yasanın 22. maddesi hükmüne göre kayıt ve belgelerin aynen aktarılması suretiyle 21.04.2000 tarihinde Hazine adına tescil edildiği ve ... bilirkişi ... düzenlediği 15.04.2004 havale tarihli rapora ekli krokide davacı şirketin parselin 34.594 m2 bölümü için iptal ve tescil isteğiyle dava açıp tescil tarihinden sonra düzenlenen 23.07.2000 tarihli zilyetliğin devri senedine dayandığı, davacının ve önceki zilyedin zilyetliğinin 3402 Sayılı Yasanın 14. madesindeki koşullara uygun olmadığı gibi taşınmazın saptanan niteliğine göre özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olmadığı, 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesinin orman içi açıklıkların özel mülk olarak tesciline imkan tanımadığı gibi davacının orman kadastrosunun iptali için aynı yasanın 11/1. maddesinde öngörülen herhangi bir tapuya dayanmadığı, orman tahdidinin iptali için öngörülen hak 200515307-2006/680

düşürücü sürenin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik olmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/02/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8068, Karar No: 2014/28343, Tarih: 27.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/8068 E.  ,  2014/28343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/233453

MAHKEMESİ : İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2011/452 (E) ve 2013/348 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Şikayetçi 17.10.2011 tarihli duruşmada “Olay tarihinde bankamatik kartıyla ATM'den para çekmek istedim, kartını cihaza soktum, ancak sıkıştı, o esnada arkamda top sakallı, 35 yaşları civarında toplu bir erkek şahıs vardı, bana kartın şifresini gir, kartı verir dedi, ben kart şifremi girdim ancak kart sıkışmıştı alamadım, benden sonra bir kişi daha geldi o kartını ATM'ye sokamadı gitti, arkamdaki şahıs orada bekliyordu, bende kartımı ATM cihazının yuttuğunu düşünerek oradan gittim” şeklinde beyan etmesi, müştekiye ait bankamatik kartı hesabından kendisine para havale edilen ve yaş küçüklüğü nedeniyle dosyası tefrik edilen G.. Ç.. 05.06.2007 tarihli savcılık ifadesine, “Bir gün bankada sırada beklerken 27-28 yaşlarında biri sakallı sarışın, diğeri esmer top sakallı kişilerden biri kendisine havale geleceğini ancak kendi kartının limiti dolduğu için para çekemediğini, benim hesabıma para gönderip gönderemeyeceğini sorduğunu, kendisinin de kabul ettiğini ve gelen parayı çekip şahsa verdiğini” savunması ve sanık Ö.. T..’ın 21.05.2013 tarihli hakim havaleli temyiz dilekçesinde askerden döndükten sonra kartını Tuzla’da askerlik yapan arkadaşı Ö.. F.. Ç..’a verdiğini, hesabına paranın nasıl aktarıldığını ve çekildiğini bilmediğini ısrarla savunması, sanık Ö.. P..’ın tüm aşamalarda ısrarla atılı suçu inkar eden savunması karşısında;

1- Şikayetçinin kartının sıkıştığı ATM’de olay tarihinde kurulan bir düzenek nedeniyle kart sıkışması ve sistemin işleyişinde aksama olup olmadığının, varsa bu konuyla ilgili bir araştırma ve soruşturma yapılıp yapılmadığının ve kamera kaydının olup olmadığının sorulması,

2- Şikayetçinin para çekme sırasında arkasında beklediğini belirttiği ve şüpheli G.. Ç..’nun hesabına havale göndermesini istediği kişilerin sanıklar Ö.. T.. ve Ö.. P.. olup olmadığının tespiti için sanıklar ile müşteki ve şüpheli G.. Ç.. usulünce duruşmaya çağrılıp yüzleştirme yapılması, bunun mümkün olmadığı takdirde ise sanıkların teşhise yarar yeteri kadar fotoğrafları temin edilip bu kişilere gösterilip usulünce teşhis yaptırılması,

3- Suç tarihinde ve sonraki günlerde sanık Ö.. P..’ın banka hesaplarında bir değişiklik olup olmadığının araştırılması,

4- Hesabına 950 TL havale edilen ve yaş küçüklüğü nedeniyle dosyasının tefrik edilen şüpheli G.. Ç.. hakkındaki 2011/61486 soruşturma nolu dosyanın celbedilerek dosya arasına alınması ve buradaki delillerin incelenmesi,

3- Suç tarihinde ve sonraki günlerde sanık Ö.. P..’ın banka hesaplarında bir değişiklik olup olmadığının araştırılması,

4- Hesabına 950 TL havale edilen ve yaş küçüklüğü nedeniyle dosyasının tefrik edilen şüpheli G.. Ç.. hakkındaki 2011/61486 soruşturma nolu dosyanın celbedilerek dosya arasına alınması ve buradaki delillerin incelenmesi,

5- Sanık Ö.. T..’ın suç tarihinde İstanbul Tuzla’da asker olup olmadığı, arkadaşı Ö.. F.. Ç..’ın kim olduğu ve bu kişinin suç tarihinde aynı yerde asker olup olmadığı araştırılarak Ö.. F.. Ç..’ın beyanının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

B- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanıklar hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2707, Karar No: 2020/17306, Tarih: 19.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/2707 E.  ,  2020/17306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya geçici 5.maddesinin (d) bendi ile, "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14839, Karar No: 2014/21865, Tarih: 02.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/14839 E.  ,  2014/21865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ...ve Sanayi A.Ş.vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalı ...ve Sanayi A.Ş.vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin feshi nedeni ile kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Compenanta vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı ...ve Sanayi A.Ş. vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 04.03.2013 tarihli ilamı ile özetle, fazla mesai ve hafta tatili ücret taleplerinin reddi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme, fazla mesai ve hafta tatili ücret taleplerini reddetmiş, bozma kapsamı dışında kalan diğer alacaklar bakımından kesinleştiğinden bahisle hüküm kurmamıştır.

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Davadaki taleplerden biri veya birkaçı hakkındaki kararın Yargıtay'ın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde mahkemenin kısmi bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu verdiği yeni kararında, infazda tereddüt oluşmaması açısından eski kararının kesinleşen bölümünün de aynen tekrarlanarak “bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” diye belirtilmek suretiyle yeni hükümde yer alması gerekmektedir.

Somut olayda; Bozma öncesi mahkeme kararında kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmemiş ücrete ilişkin alacaklar kabul edildiği ve bu alacaklar bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği için bozma sonrası kurulan hükümde bu alacaklar hakkında tespit hükmü kurulması yerinde ise de, alacakların miktarı ile faiz türü ve başlangıç tarihlerinin gösterilmemesi doğru olmamıştır.

Ne varki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;