muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27379, Karar No: 2015/448, Tarih: 21.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/27379 E.  ,  2015/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı Yasanın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, denetim süresi, ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecek, yine fıkrada mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olmamak hususu da, hükmedilen bir yıldan fazla mahkûmiyetler için söz konusu olup, hapis cezası bir yıldan az olsa da denetim süresi hiçbir ahvalde bir yıldan az olamayacaktır.

Bu bağlamda; cezanın ertelenmesine karar verilen sanık hakkında, mahkum olduğu 2 yıl 6 ay ceza süresinden az olmamak üzere bir deneme süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak biçimde, mahkemece 5271 sayılı Yasası’nın 150/3. maddesi uyarınca, Baroya yazı yazılarak sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin sanığa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden, “5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51/3 maddesi uyarınca 2 yıl süre ile denetim süreyle denetim altında bulundurulmasına” kısımlarının ve sanık ... ile ilgili yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkarılarak, “sanığın bir yükümlülük belirlenmeksizin 2 yıl 6 ay süre ile denetime tabi tutulmasına” ve “sarfına sebep olduğu 30 TL yargılama giderinin sanık....'den tahsiline” cümlesinin eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6746, Karar No: 2025/2426, Tarih: 06.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/6746 E.  ,  2025/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1044 E. - 2021/1609 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat; sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına; sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, katılan vekilinin, sanık ... hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazı Adana Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.07.2021 tarihli ve 2021/67 Değişik iş sayılı kararı ile kabul edilerek sanık ... hakkındaki kararın kaldırılması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz isteği; Suça konu yerin sit alanında kaldığını bilmediğine, eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine,

Sanık ...'ün temyiz isteği; Suç işleme kastının bulunmadığına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz isteği; Suça konu yerin sit alanında kaldığını bilmediğine, eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine,

Sanık ...'ün temyiz isteği; Suç işleme kastının bulunmadığına,

Sanık ...'ın temyiz isteği; Taşınmazın hukuki durumunu tayin etme gibi bir durumunun söz konusu olamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ün temyiz isteği; Suç işleme kastının bulunmadığına,

Sanık ...'ın temyiz isteği; Taşınmazın hukuki durumunu tayin etme gibi bir durumunun söz konusu olamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 14.30 sıralarında, Kızkalesi Mahallesi'nde Hazineye ait 3. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazda izinsiz çalışma yapıldığı ihbarını alan kolluk kuvvetleri tarafından olay yerine gidildiğinde, arazide iş makinesinin taşları kırdığının ve düzeltme yaptığının görüldüğü, iş makinesini sanık ...'ın kullandığının belirlendiği, sanığa sorulduğunda suça konu çalışmanın sanık ... tarafından yaptırıldığını söylediği, sanık ...'un aşamalardaki savunmalarında, olay günü iş makinesi sahibi olan sanık ...'ı arayıp parselde çalışma yapmasını istediğini, Hazine'ye ait arazide çalıştırma yaptırması sebebinin araziyi kullanılabilir duruma getirdikten sonra Milli Emlak'tan araziyi kiralamak veya satın almak olduğunu, arazinin sit alanında kaldığını bilmediğini, bilseydi böyle bir çalışma yapmayacağını beyan ettiği, sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında, olay günü sanık ...'un telefonla arayıp kendisinden 101 ada 96 parselde arazi açmasını istediğini, arazinin kime ait olduğunu sorduğunda sanık ...'un, kendisine ait olduğunu ve sorun çıkmayacağını, arazi üzerinde daha önce başka iş makineleri çalıştığını, sorun olsaydı çalışma yapılmazdı dediğini, ancak sanık ...'un resmi bir belge göstermediğini, iş makinesini sanık ...'nın kullandığını, arazinin sit alanı ve Hazineye ait olduğunu sanık ...'nın telefonla arayıp durumu bildirmesi üzerine öğrendiğini, bu durumu bilseydi iş makinesi gönderip arazide çalıştırma yaptırmayacağını beyan ettiği, sanık ...'nın savunmasında, iş makinesi operatörü olduğunu, patronu olan sanık ...'ın yanında çalıştığını, sanık ...'ın nerede çalışma yapılacağını söylerse orada çalıştığını, olay günü patronu ile suça konu araziye gittiklerini, iş makinesini indirdikten sonra sanık ...'ın olay yerinden ayrıldığını, iş makinesi ile arazide çalışma yaptığı sırada kolluk kuvvetlerinin geldiğini, çalışmayı durdurduklarını, işçi olduğundan kendisine söylenenleri yapmakla mükellef olduğunu, bir yerin Hazineye mi ait olduğunu, sit alanı olup olmadığını araştırma görevinin bulunmadığını beyan ettiği, İlk Derece Mahkemesince icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporunda, arazinin 4489,68 metrekarelik alanında iş makinesi ile taşların kırılması suretiyle arazinin düzeltildiğinin, zeminde blok taşlarla duvar yapılarak teraslar oluşturulduğunun, terasların toprakla doldurularak sebze dikmek amacıyla tarımsal faaliyetlere hazır hale getirildiğinin, teraslardan birine zeytin fidanları dikildiğinin, arazinin etrafının tel ile çevrildiğinin, alana girişi sağlayan yere ferforje kapı yapıldığının, teraslardan biri üzerine konteynır konulup yanına tuvalet yapıldığının, dava dışı 95 parselde giriş kapısının dış kısmına iş makineleri ile yol açıldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, yüklenen suçun sanıklar Mustafa ve Mümtaz tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi ile sanıkların beraatlerine, sanık ...'un mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp sanıklar Mümtaz ve Mustafa hakkında mahkûmiyet, sanık ... hakkında teşdiden mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1. Sanıklar ... ve ...'ün Mahkumiyetlerine İlişkin Temyiz İstekleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanunun 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2. Sanık ...'ın Mahkumiyetine İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

Aşamalardaki tutarlı savunmalarında, patronu olan sanık ... tarafından verilen talimatlara uymak suretiyle kendisine verilen işleri yapmakla yükümlü olduğunu beyan eden sanık ...'nın, çalışma yapılan alanın arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığı hususunda bilgi sahibi olduğuna ilişkin dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı, arazide işçi olarak çalışan sanığın izin almak gibi bir sorumluluğu bulunmadığı gibi dava konusu yerin niteliğini araştırma yükümlülüğünün de kendisinden beklenmeyeceği gözetilerek sanığın üzerine atılı suç yönünden beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine dair hüküm tesis edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3268, Karar No: 2023/2126, Tarih: 24.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3268 E.  ,  2023/2126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki karar)

MAHKEMESİ : Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesi (Hükümlü ... hakkındaki hükmün açıklanması suretiyle verilen karar)

SUÇ : Kasten yaralama

KARARLAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet kararı

Sanık ... ... hakkında;

Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2011 tarihli ve 2009/517 Esas, 2011/558 Karar sayılı kararı ile sanık ... ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin altıncı fıkrası ve beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, itiraz edilmeksizin 09.09.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Hükümlü ... hakkında;

Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2019/580 Esas, 2019/618 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 22.102019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.03.2023 tarihli ve 2019/21716 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/32626 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/32626 sayılı kanun yararına bozma istemlerinin;

“Dosya kapsamına göre,

1) Suça sürüklenen çocuk ... yönünden yapılan incelemede,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/32626 sayılı kanun yararına bozma istemlerinin;

“Dosya kapsamına göre,

1) Suça sürüklenen çocuk ... yönünden yapılan incelemede,

a) Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03.02.2014 tarihli ve 2013/23474 Esas, 2014/2417 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve zamanaşımının denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, somut olayda suça sürüklenen çocuk hakkındaki Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2011 tarihli kararının 09.09.2011 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 17.01.2014 tarihinde yeniden suç işlediği nazara alındığında,

5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen basit kasten yaralama suçunun 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu ancak 5237 sayılı Kanun'un 66/1 ve 66/2. maddelerine göre suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş grubunda olması nedeniyle olağan dava zamanaşımı süresinin 5 yıl 4 ay olarak dikkate alınması gerektiği nazara alındığında; suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında 23.12.2009 tarihinde alınan savunması ile son kez kesilmesi sebebiyle yeniden işlemeye başlayan

zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.09.2011 ile yeni suçun işlendiği 17.01.2014 tarihleri arasında durmasını müteakip, kaldığı yerden yeniden işlemeye başladığı ve hükmün açıklandığı 22.10.2019 tarihinden önce tamamlanmış olduğu anlaşıldığından, kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde,

b) Kabule göre de,

Kayden 23.10.1992 doğumlu olup, suç tarihi olan 08.06.2009 tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim uygulanmamasında,

2) Suça sürüklenen çocuk ... ... yönünden yapılan incelemede,

Kayden 20.10.1992 doğumlu olup, suç tarihi olan 08.06.2009 tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim uygulanmamasında,

İsabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

İsabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Resmî nüfus kayıt örneklerine göre suça sürüklenen çocuk ...'ın 20.10.1992 doğumlu, hükümlü ...'in 23.10.1992 doğumlu olup suç tarihi olan 08.06.2009 tarihinde 15-18 yaş grubunda bulundukları belirlenen suça sürüklenen çocuk ve hükümlünün birbirlerinden habersiz katılan ile ayrı ayrı duygusal ilişki kurdukları, bu durumdan haberdar olunca ...'ın teklifi ile katılanın ... ile birlikte gittiği zeytinlik mevkiine ...'in de geldiği, burada kendileri ile oynadığını düşündükleri katılana elleri ile vurmak suretiyle katılanı, Turgutlu Devlet Hastanesi tarafından tanzim olunan, 08.06.2009 tarihli adlî muayene raporunda belirtildiği üzere; “Sol baldır iç kısımda 4x3 cm.'lik ekimotik alan, ...basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir." şeklinde yaraladıkları belirlenmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun'un, Yaş küçüklüğü başlıklı 31 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili üçüncü fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;

"(3) (Değişik: 29/6/2005 – 5377/5 md.) Fiili işlediği sırada on beş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında... Diğer cezaların üçte biri indirilir..."

Şeklindeki düzenleme gereği suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ve hükümlünün cezalarından 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca (1/3) oranında indirim uygulanmaması Kanun'a aykırı olup suça sürüklenen çocuk ... yönünden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

4. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve ikinci fıkrasının ilgili bölümüne göre;

"(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;

(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer.

(2) Fiili işlediği sırada ...; on beş yaşını doldurmuş olup da on sekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında ise üçte ikisinin geçmesiyle kamu davası düşer."

5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası; "Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." şeklinde düzenlemeye haizdir.

Hükümlü ... hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında bulunduğu ve 5 yıl 4 aylık olağan, 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası; "Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." şeklinde düzenlemeye haizdir.

Hükümlü ... hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında bulunduğu ve 5 yıl 4 aylık olağan, 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

Hükümlünün üzerine atılı suçu 08.06.2009 tarihinde işlediği, hükümlünün hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 12.07.2011 tarihinde verilip 09.09.2011 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün Mahkemesince 23.12.2009 tarihinde savunmasının alındığı, hükümlünün 17.01.2014 tarihinde yeniden suç işlediği, suç tarihinde başlayan sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereğince 09.09.2011 ilâ 17.01.2014 tarihleri arasında 2 yıl 4 ay 8 gün süreyle durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 17.01.2014 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlediği anlaşılmakla; 23.12.2009 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 22.10.2019 tarihine kadar 01.10.2017 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, ikinci fıkrası gereğince 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle hükümlü ... hakkında açılan davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında;

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2011 tarihli ve 2009/517 Esas, 2011/558 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Suça sürüklenen çocuk ... ...'in kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 120 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu belirlenmekle suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği (1/3) oranında indirim uygulanarak 80 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Suça sürüklenen çocuğun lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 66 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Suça sürüklenen çocuğun lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 66 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

B. Hükümlü ... hakkında;

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2019/580 Esas, 2019/618 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.