muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5211, Karar No: 2023/2358, Tarih: 13.06.2023

2.5. Taraflar arasındaki sözleşmede inşaatların bitimi için üst limit olarak 60 ay süre belirlenmiş olup, yukarıda belirtildiği üzere dava konusu 7498 Ada 1 parsel A Blok için 24/06/2013 tarihinde, B Blok için ise 20/12/2018 tarihinde yapı kullanma izin belgesi düzenlendiği, bu hali ile geriye etkili feshin (dönme) şartlarının mevcut olmadığı ortadadır.

2.6. Davacılar vekilinin taraflar arasındaki sözleşmenin 14/d maddesi hükmü gereği ceza-i şart alacağı talebinin değerlendirilmesinde ise sözleşmeye tek taraflı olarak yüklenicinin uymaması halinde arsa bedeli kadar ceza-i şartın yüklenici tarafından ödeneceğinin kararlaştırılmış olduğu, yüklenicinin tek taraflı olarak sözleşmeye uymamasının söz konusu olmadığı, davacıların eksik ya da ayıba ilişkin bedel iddiasının ise müstakil olarak her zaman dava konusu edilebileceği değerlendirildiğinde diğer parseller ve cezai şarta ilişkin sair taleplerinin de kabulünün mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

3.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden tahsilatta tekerrüre sebebiyet vermemek kaydıyla müştereken ve müteselsilen alınmasına,

8400,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birl. Davada davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl dava davalısı ... İnşaat Taahhüt Tur. Petrol Ot. San ve Tic. Ltd.Şti’ye verilmesine,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

13/06/2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4481, Karar No: 2024/9564, Tarih: 11.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4481 E.  ,  2024/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1154 E., 2023/669 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer alan; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları" ile aynı madde ve fıkranın (b) bendinde yer alan; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler karşısında, sanık hakkında, ilk derece mahkemesince, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan verilen, 5 yıldan az süreli hapis cezası ile mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen bir kısım esastan red kararları ile verilen hapis cezasını artırmayan bir kısım mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4950, Karar No: 2014/9481, Tarih: 02.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/4950 E.  ,  2014/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/113488

MAHKEMESİ : Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2010

NUMARASI : 2010/397 Esas, 2010/858 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edilen sanıklar hakkında TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık F.. Ç.. hakkında kurulan hükümlere yönelik sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık F.. Ç.. hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanırken en ağır cezayı içeren ilama hükümde yer verilmesi ile yetinilmesi gerekirken 2 ayrı mahkumiyet ilamına değinilerek infazda tereddüte yol açılması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarının tekerrür uygulamasına ilişkin 1-A.8 nolu ve 1-B.9 nolu bentlerinin “Sanık F.. Ç..'in Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/58 Esas-2004/221 Karar sayılı ilamı uyarınca mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince hükmolunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan sanık F.. Ç.. hakkındaki hükümlerin DÜZELTİLEREK, diğer sanıklar hakkındaki hükümlerin ise doğrudan ONANMASINA, 02/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16150, Karar No: 2022/8918, Tarih: 08.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16150 E.  ,  2022/8918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanık müdafii, katılan mağdur vekili, katılan kurum vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle. dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında katılana yönelik reşit olmayan ile cinsel ilişki eyleminden hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/03/2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin temyizinin "suç vasfina" ilişkin olduğu anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu ve sanık müdafi ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının bu suça ilişkin temyiz taleplerinin olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katlan mağdur vekilinin, sanığın eyleminin nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğuna, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin, vekalet ücretine yönelik temyiz itirazları yerinde

./....

S/2

görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kalma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplamp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Dosya içeriğine göre, sanık ile mağdurun eski sevgili oldukları, bu dönemde cinsel birlikteliklerinin de olduğu, sanığın bu nedenle reşit olmayanla rızaen cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine karar verildigi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme esas alınan olayda olay tarihi de mağdurun okulun önüne gelen sanığın, mağduru kolundan tutup çekmek suretiyle zorla arabaya bindirerek götürdüğü ve daha sonra, bıraktığı anlaşılan olayda;

A)Sanığın eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK.nın 109/5. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

A)Sanığın eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK.nın 109/5. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

B)Sanığın mağduru şahısına karşı herhangi bir zarar vermeksizin kendiliğinden serbest bıraktığının ve olayların sanık tarafından mağdurun staj gördüğü iş yeri sahibine, anlatılmasından sonra mağdurun rehber öğretmeni tarafından polise ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında sanığın olayın kolluk makamlarına ihbar edilmeden önce mağduru bıraktığının anlaşılması nedeni ile sanık hakkında TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, 5271 sayılı CMK.nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 304/2-a maddesi uyarınca gereğinin ifası için dosyanın, Silifke Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08.06.2022 gününde, sayın üyeler ... ve ...'nun "sanık hakkında TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine katılmadıklarından sayın üye ... ...'in ise somut olayda etkin

../....

S/3

pişmanlığın bulunmadığına" dair muhalefetleri üzerine oy çokluğuyla karar verildi.

(KD) (KD) (KD)

KARŞI OY GEREKÇESİ

../....

S/3

pişmanlığın bulunmadığına" dair muhalefetleri üzerine oy çokluğuyla karar verildi.

(KD) (KD) (KD)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Ayrıntılı gerekçesi 07.04.2022 tarih ve 2019/7468 Esas, 2022/5795 Karar sayılı kararımızın gerekçesinde açıklandığı üzere, sanık ile mağdure arasında suç tarihinden önce duygusal arkadaşlık ilişkisi bulundugu, bu süre zarfında defaaten görüştükleri mağdurenin nzası ile cinsel ilişki yaşadıkları bu nedenle sanık hakkında cinsel istismar suçundan açılan davada, mağdurenin rızasının var olduğu kabul edilerek, sanığın değişen suç vasfına göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, sanık ile magdurun bir süre sonra aralarının bozulduğu mağdurun arkadaşı olan tanık Zeynep'in beyanları ile de sabit olduğu üzere, okuldan çıktıkları bir gün sanığı okulun önünde beklerken gördükleri, sanığın mağduru yanına çağırarak tartışmaya başladığı akabinde mağduru kolundan tutup çekmek suretiyle zorla arabaya bindirdiği ve götürdüğü, yaşanan bu olaydan dolayı sanık hakkında hürriyeti tahdit suçundan hüküm kurulduğu ancak sanığın bu sırada ve sonrasında mağdureye yönelik dışa yansıyan cinsel içerikli bir söz veya davranışta bulunduğuna dair mağdurun herhangi bir iddiası olmadığı gibi tanık beyanının da bulunmadığı 5237 sayılı TCK.nın 109/5. maddesindeki cinsel amaç ifadesinin çok geniş yorumlamaya müsait muğlak bir kavram olduğu, ceza içeren düzenlemelerin TCK.nın 2. maddesinde düzenlenen kanunilik ilkesi gereği dar yorumlanması gerektiği, 06.10.2015 tarih ve 2013/788 Esas 2015/306 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere "cinsel amaç kavramının dışa yansıyan cinsel içerikli davranışlar" olarak yorumlanmasının hukuk devletinin ve kanunilik ilkesinin gereği olduğu, dar yorumun kanunilik ilkesi güvencesine ve ceza adaletine de uygun olacağı anlaşılmakla sanığın hürriyeti tahdit eylemini gerçekleştirirken cinsel amaçla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanık hakkında tayin edilen cezanın TCK.nın 109/5. maddesi gereğince artırılması hukuka aykırı olacağından TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanması gerektiği gerekçesine dayalı bozma düşüncesine katılmadığımı saygıyla arz ederim. 08.06.2022

...

Muhalif Üye

.../....

...

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanığın mağdureyi cinsel amaç için kaçırdığına ilişkin dosyada bir söz, eylem ve davranışın bulunmadığı;

Evlenmek amacıyla kaçırılan kişilerin cinsel amaç için kaçırıldığı düşüncesi bir karineden ileri gitmeyeceği ceza yargılamasında karineye göre hareket edilmeyeceği, sanığın kaçırma eylemini evlenmek amacıyla yaptığında cinsel bir davranışta bulunmama durumunun da olacağından TCK.nın 109/5. maddesi uygulanması gerektiği görüşüne katılmıyorum.08.06.2022

...

Muhalif Üye

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanığın mağdureyi cinsel amaç için kaçırdığına ilişkin dosyada bir söz, eylem ve davranışın bulunmadığı;

Evlenmek amacıyla kaçırılan kişilerin cinsel amaç için kaçırıldığı düşüncesi bir karineden ileri gitmeyeceği ceza yargılamasında karineye göre hareket edilmeyeceği, sanığın kaçırma eylemini evlenmek amacıyla yaptığında cinsel bir davranışta bulunmama durumunun da olacağından TCK.nın 109/5. maddesi uygulanması gerektiği görüşüne katılmıyorum.08.06.2022

...

Muhalif Üye

KARŞI DÜŞÜNCE

TCK.nın 110. maddesinin etkin pişmanlık halini düzenlediği, buna göre suç işleyen kişinin etkin pişmanlıktan faydalanabilmesi için soruşturmaya başlamadan önce mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın onu kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakması gerektiği, madde metninde geçen mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın serbest bırakma, mağdurun ağır veya hafif, maddi veya manevi uğradığı, her türlü zararı kapsadığı, mağdur üzerinde cebir uygulanması, yaralanması, cinsel arzuların tatmini amacıyla bir takım eylemlerde bulunulması durumunda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmayacağı, 14. Ceza Dairesinin 21.05.2013 tarih 2012/15455-2013/6275 sayılı kararında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda, mağdurenin vücut ve cinsel bütünlüğüne yönelik saldırı gerçekleştirdikleri gözetilmeden haklarında uygulama imkanı bulunmayan TCK.nın 110. maddesinin uygulanması nitekim olayımızda sanığın yaşı küçük mağdure ile birlikte olduğu gerek mağdur gerek tanık gerekse sanığın beyanlarıyla da sabit olduğu, nitekim sanığın TCK.nın 104/1. maddesi gereğince reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan da ceza aldığı böylece sanığın mağdurenin cinsel bütünlüğüne yönelik saldırı gerçekleştirdiği sabit olduğundan uygulama yeri bulunmayan TCK.nın 110. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinden çoğunluğun düşüncesine katılmamaktayım.08.06.2022

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2017/6051, Karar No: 2017/16632, Tarih: 28.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/6051 E.  ,  2017/16632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kira alacağı ve kiralananın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, taraflar arasında düzenlenen 17/11/2011 tarihli protokol ile... ve ... plakalı traktörler ve mibzer, römork, 4'lü pulluk, ızgara, çapa, ilaçlama makinası, fırfır, küçük traktöre ait 2 adet 3'lü pulluğu davalıya 01/08/2012 tarihine kadar 3.000.00 TL bedel kaşılığında kiraladığını, davalının traktörleri çalışamaz durumda teslim ettiğini, diğer gereçlerin ise halen teslim edilmediğini belirterek sözleşmede belirtilen araç ve gereçlerden teslim edilmeyen mibzer, 4'lü pulluk, römork, ızgara, çapa, ilaçlama makinesi, fırfır, 2 adet 3 lü pulluğun tarafına teslim edilmesine ve kira bedeli olan 3.000 TL'nin sözleşmenin yapıldığı tarihten olmak üzere yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 3.000,00 TL'nin dava tarihi itibariyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 17.11.2011 tarihli sözleşmede yazılı olan teslim edilmeyen mibzer, 4'lü pulluk, römork, ızgara, çapa, ilaçlama makinesi, 2 adet 3'lü pulluğun davacıya teslimine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından faize yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 17/11/2011 tarihli sözleşmede kira süresinin 17/11/2011 tarihinde başlayıp, 01/08/2012 tarihinde biteceği, kira bedelinin 3.000 TL olduğu kararlaştırılmıştır. Kira bedelinin hangi tarihte ödeneceeğine ilişkin sözleşmede bir hüküm bulunmamaktadır. TBK'nın 314. maddesinde "Kiracı, aksine sözleşme ve yerel âdet olmadıkça, kira bedelini ve gerekiyorsa yan giderleri, her ayın sonunda ve en geç kira süresinin bitiminde ödemekle yükümlüdür." düzenlemesi yer almaktadır. Bu durumda, davacı kira bedelinin faizi ile tahsilini talep ettiğinden, söz konusu hüküm gereği kira alacağının sözleşmenin sona erdiği tarih olan 01/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken davacının faiz talebi hakkında bir karar verilmemiş olması doğru değildir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK'nun 438/7, C2 hükmü ve 6100 Sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK'nun 438/7, C2 hükmü ve 6100 Sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarı açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün birinci fıkrasındaki "3.000,00 TL'nin dava tarihi itibariyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak "3.000,00 TL'nin 01/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

28/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10213, Karar No: 2014/2584, Tarih: 20.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10213 E.  ,  2014/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2261, Karar No: 2018/10689, Tarih: 23.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/2261 E.  ,  2018/10689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan ...'nun vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III) Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Olay tarihinde Yurtiçi Kargoya ait alıcısı ..., göndericisi ... olan kargo gönderisinden kaçak ve bandrolsüz 35 karton sigara ele geçirildiği, sanık ...'ün bu sigaraları ... isimli bir TIR şoförüne sipariş verdiğini, kargonun kendisine gönderilebilmesi için gönderici kısmına yazılması amacıyla arkadaşı sanık ...'nın kimlik bilgilerini verdiğini beyan ettiği cihetle, yakalanan sigaraların miktar ve niteliğine nazaran ticari mahiyette olduğu, eylemin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında bulunduğu anlaşılmakla, sanık ...'ün bu suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.