muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1560, Karar No: 2024/3959, Tarih: 15.10.2024

- Bu kapsamda 01/01/2023-31/03/2023 tarihleri arasında geçerli olan dağıtım seviyesinden bağlı üreticilerin sisteme veriş yönünde ödediği dağıtım bedelinde oluşan artışın, iletim seviyesinden bağlı üreticiler için belirlenen sistem kullanım tarifelerinde meydana gelen artış miktarı ile aynı olacak şekilde takdir edildiği, buna rağmen dağıtım seviyesinden bağlı üreticilerin sisteme verdikleri enerji için belirlenen tek terimli dağıtım bedeli 2023 yılı birinci çeyreğinde 12,4980 kr/kwh  iken, iletim seviyesinden bağlı üreticilerin ödemiş oldukları sistem kullanım bedelinin ortalamada 13,3718 kr/kWh olduğu, yani dağıtım seviyesinden bağlı üreticilerin, iletim seviyesinden bağlı üreticilere göre daha düşük sistem kullanım bedeli ödediği,
- Dağıtım şirketlerinin 2023 yılı sistem işletim gelir tavanı 110.118.666.255-TL, kayıp enerji gelir tavanı 16.511.512.644-TL olmak üzere toplam gelir tavanının 126.630.178.899-TL olarak hesaplandığı, 21 dağıtım şirketinin 2022 yılında reaktif, güç aşım, ceza ve benzeri mahiyette olanlar hariç iletim tarifesi kapsamında TEİAŞ'a ödediklerı bedellerin toplamının 9.046.587.274-TL olduğu, bu tutarın TEİAŞ'ın  gelir tavanında gerçekleşen değişim oranında artırıldığı ve 29.603.364.513 TL'lik tutarın 2023 yılı sistem işletim gelir tavanı hesaplamalarında kontrol edilemeyen maliyet bileşeninin bir unsuru olarak dikkate alındığı şeklinde beyanda bulunulmuştur. 
Yapılan açıklamalardan, lisanslı üreticilere uygulanacak dağıtım bedellerinde ortaya çıkan artışın asıl sebebinin dağıtım şirketlerinin gelir tavanındaki artış (%251 oranında) olduğu, bu artışta TÜFE ve yatırım kaynaklı şebeke büyümesinin etkili olduğu, gelir tavanının yaklaşık %27'lik kısmının ise kontrol edilemeyen maliyet bileşeni olarak dikkate alınan ve dağıtım şirketlerinin doğrudan TEİAŞ'a ödedikleri sistem kullanım ve sistem işletim bedellerinden oluştuğu anlaşılmaktadır.	
Bu itibarla, 6446 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri ile verilen yetki kullanılmak suretiyle dağıtım bedellerinin maliyet esaslı tarife belirleme yetkisi kapsamında Kurul tarafından belirlendiği;  tarifede yaşanan artışın temel sebebinin dağıtım şirketlerinin gelir tavanındaki artış olduğu, lisanslı üreticiler açısından yapılan artış oranının objektif kriterler gözetilerek iletim seviyesinden sisteme bağlı üreticiler ile aynı oranda belirlendiği, dağıtım bedellerini belirleme yetkisi kullanılırken 6446 sayılı Kanun'un amacı doğrultusunda dağıtım tarifesi içerisinde dikkate alınan maliyet unsurlarının, üreticilere ve tüketicilere yansıtılması hususunda makul bir dengenin de gözetildiği, bu suretle tüketicilere kaliteli, sürekli ve düşük maliyetli elektriğin ulaştırılmasının aynı zamanda da dağıtım faaliyetinin sürdürülebilmesi için gereken gelir ihtiyacının mevzuat doğrultusunda belirlemesinin amaçlandığı anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararının "Üreticiler İçin Veriş Yönünde Tek Terimli Dağıtım Tarifesi"ne ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, davacı tarafından, tarifede meydana gelen artışın enflasyon oranının çok üzerinde ve fahiş olduğu ileri sürülmüş ise de, enflasyon oranının tarife hesaplamalarında dikkate alınan unsurlardan yalnızca birisi olduğu, dağıtım şirketlerinin dağıtım gelir tavanı bileşenleri ve nitelikleri de dikkate alındığında, fiyat artışının enflasyon oranları ile sınırlı olmadığı, sisteme ilişkin bütün maliyetlerin dikkate alındığı bir metodoloji çerçevesinde artış gerçekleştirildiği anlaşıldığından bu iddiaya itibar edilmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen ...-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 15/10/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/2257, Karar No: 2024/3963, Tarih: 15.10.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2023/2257
Karar  No : 2024/3963 
DAVACI	:  ... Elektrik Üretim A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
 
DAVALI	: ... Kurumu 
VEKİLLERİ	: Av. ..., Av. ...,
	  Av. ..., Av. ..., Av. ...
DAVANIN KONUSU	: 30/12/2022 tarih ve 32059 (2. Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan, 29/12/2022 tarih ve 11537 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının EK-2'sinde yer alan 01/01/2023 tarihinden itibaren uygulanacak Nihai Tarife Tablosu’nun "Lisanssız Üreticilere İlişkin Tek Terimli Dağıtım Tarifesi"ne ilişkin kısmının iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI  :
Dağıtım bedelinde yapılan artışın lisanssız üreticiler için %132 oranında olduğu, artış oranının fahiş düzeyde ve öngörülemez nitelikte olduğu, yapılan artışın gerekçesinin belirsiz olduğu ve artış oranı belirlenirken hangi objektif kriterlerin veya hesaplama tekniğinin kullanıldığının bilinmediği, enflasyon oranının üzerinde artış yapıldığı, dağıtım şirketlerinin lehine düzenleme yapıldığı, takdir yetkisinin kötüye kullanıldığı, maliyet artışındaki tüm yükün lisanssız üreticilere yüklendiği, dava konusu işlem nedeniyle finansal olarak zor duruma düşüldüğü, lisanslı üreticiler ile lisanssız üreticiler arasında ayrım yapıldığı ve lisanssız üreticilerin aleyhine olacak şekilde düzenleme yapıldığı, sistem kullanım bedellerinde lisanssız üreticiler yönünden 31/12/2021 tarihine kadar uygulanan %75 oranındaki indirimin kaldırılması sonrasında yapılan artışın adeta ikinci bir cezalandırma niteliğinde olduğu, dava konusu işlemde kamu yararı bulunmadığı ileri sürülmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI :
Öncelikle, usule ilişkin olarak, davanın süresinde açılmadığının tespiti hâlinde süre aşımı yönünden reddi gerektiği ileri sürülmüştür.

DAVALININ SAVUNMASI :
Öncelikle, usule ilişkin olarak, davanın süresinde açılmadığının tespiti hâlinde süre aşımı yönünden reddi gerektiği ileri sürülmüştür.
Esasa ilişkin olarak ise, kamu hizmeti niteliğindeki dağıtım faaliyetinin yerine getirilebilmesi için oluşan maliyetin dağıtım bedeli olarak kullanıcılara yansıtıldığı, dağıtım sistemi kullanıcılarına uygulanmakta olan dağıtım bedellerinin 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesinde sayılan unsurlar dikkate alınarak hesaplandığı, üreticiler ve tüketicilere yansıyacak fiyatlar üzerinden bir denge gözetilerek ve aralarında benzerlik kurulabilen kullanıcılara aynı fiyatın uygulanması suretiyle işlem tesis edildiği,  21 dağıtım şirketi için onaylanan gelir tavanının bir kısmının üreticilere bir kısmının ise tüketicilere yansıtıldığı, dolayısıyla üreticilerin dağıtım bedelinde bir azalışın tüketicilerin dağıtım bedelinde bir artışa, tam tersine üreticilerin dağıtım bedelinde bir artış tüketicilerin dağıtım bedelinde bir azalışa sebep olabileceği, kamu yararı gözetilerek işlem tesis edildiği, dağıtım tarifesi içerisinde dikkate alınan unsurların üreticilere ve tüketicilere yansıtılması hususunda makul bir dengenin gözetildiği, dağıtım bedellerinde ancak ve ancak enflasyon oranı ile sınırlı bir şekilde artırım yapılabileceği anlamını çıkarmanın doğru olmadığı, enflasyon oranının tarife hesaplamalarında dikkate alınan unsurlardan yalnızca biri olmakla birlikte tarife kapsamında onaylanan fiyatlardaki artışların tek sebebi olmadığı, kullanıcılara yansıtılması gereken fiyat artışları doğru yansıtılmadığı takdirde düzenlemeye tabi faaliyetin kaliteli ve sürekli olarak yürütülmesinde aksaklıklar meydana geleceği, üreticilerin satmış olduğu elektrik fiyatında da artış yaşandığından mağduriyetten söz edilemeyeceği, lisanslı ve lisanssız üreticilerin yükümlülükleri bakımından pek çok farklılık bulunması nedeniyle eşitlik ilkesine aykırı bir durum bulunduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığı, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'NIN DÜŞÜNCESİ : 30/12/2022 tarih ve 32059 2. Mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan, 29/12/2022 tarih ve 11537 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Kararının EK-2'sinde yer alan 01/01/2023 tarihinden itibaren uygulanacak Nihaî Tarife Tablosu’nun "Lisanssız Üreticilere İlişkin Tek Terimli Dağıtım Tarifesi"ne ilişkin kısmının iptali istenilmektedir. Dava konusu Kurul Kararının Resmi Gazetede yayımlandığı 30/12/2022 tarihinden itibaren, 22/02/2023 tarihinde davalı idareye yaptığı başvurunun zımnen reddi üzerine yasal süresi içinde dilekçe ret kararı verilen E: ..., K:... sayılı dosyada dava açıldığı ve dava dilekçesinin 2577 sayılı Yasanın 5. maddesine göre yenilendiği anlaşılmakla, davalı yanın süre aşımına yönelik itirazı yerinde görülmemiş, işin esasına geçilmiştir:

6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 14. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, kurulu gücü azami bir megavatlık yenilenebilir enerji kaynaklarına dayalı üretim tesisinin lisans alma ve şirket kurma yükümlülüğünden muaf faaliyet kapsamında olduğu; üçüncü fıkrasında, lisans alma yükümlülüğünden muaf olan yenilenebilir enerji kaynaklarından elektrik enerjisi üreten kişilerin ihtiyacının üzerinde ürettiği elektrik enerjisinin sisteme verilmesi hâlinde elektrik enerjisi son kaynak tedarik şirketince, 10/05/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun'da kaynak türü bazında belirlenen fiyatlardan alınacağı kurala bağlanmıştır.
	5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun'da, bu Kanun'un amacının, yenilenebilir enerji kaynaklarının elektrik enerjisi üretimi amaçlı kullanımının yaygınlaştırılması, bu kaynakların güvenilir, ekonomik ve kaliteli biçimde ekonomiye kazandırılması, kaynak çeşitliliğin artırılması, sera gazı emisyonlarının azaltılması, atıkların değerlendirilmesi, çevrenin korunması ve bu amaçların gerçekleştirilmesinde ihtiyaç duyulan imalat sektörünün geliştirilmesi olduğu hükme bağlanmış; 3. maddesinin 1. fıkrasının 14. bendinde "YEK destekleme mekanizması", bu Kanun kapsamındaki yenilenebilir enerji kaynaklarına dayalı üretim faaliyeti gösterenlerin faydalanabileceği fiyat, süreler, miktarlar ve bunlara yapılacak ödemelere ilişkin usul ve esasları içeren destekleme mekanizması olarak tanımlanmış; 6/A maddesinde, kendi tüketim ihtiyacını karşılamaya yönelik olarak yenilenebilir enerji kaynaklarından elektrik enerjisi üreten lisanssız elektrik üretim faaliyetinde bulunan gerçek veya tüzel kişilerin, ihtiyaçlarının üzerinde ürettikleri elektrik enerjisini iletim veya dağıtım sistemine vermeleri halinde I sayılı cetveldeki fiyatlardan on yıl süre ile faydalanabileceği, bu kapsamda iletim veya dağıtım sistemine verilen elektrik enerjisinin görevli tedarik şirketi tarafından satın alınmasının zorunlu olduğu hüküm altına alınmıştır.

Elektrik Piyasasında Lisanssız Elektrik Üretim Yönetmeliği'nin 1. maddesinde, bu Yönetmeliğin amacının, elektrik piyasasında, tüketicilerin elektrik ihtiyaçlarını kendi üretim tesisinden karşılaması, arz güvenliğinin sağlanmasında küçük ölçekli üretim tesislerinin ülke ekonomisine kazandırılması ve küçük ölçekli üretim kaynaklarının etkin kullanımının sağlanması amacıyla lisans alma ve şirket kurma yükümlülüğü olmaksızın, elektrik enerjisi üretebilecek, gerçek veya tüzel kişilere uygulanacak usul ve esasların belirlenmesi olduğu, 23. maddesinin 1. fıkrasında, lisanssız üretim yapan gerçek ve tüzel kişilerin kendi ihtiyaçlarını karşılamak için üretim yapmalarının esas olduğu; 24. maddesinin 1. fıkrasında, ihtiyaç fazlası elektrik enerjisi olarak görevli tedarik şirketi tarafından ilgisine göre belirlenen fiyattan, YEKDEM kapsamında değerlendirilmek üzere on yıl süreyle satın alınacağı, bu sürenin ilgili üretim tesisinin 19. maddenin 2. fıkrası çerçevesinde şebekeye enerji vermeye başladığı tarihten itibaren hesaplanacağı hükmü bulunmaktadır.
	Olayda, 31/12/2015 tarih ve 29579 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5999-3 sayılı Dağıtım Lisansı Sahibi Tüzel Kişiler ve Görevli Tedarik Şirketlerinin Tarife Uygulamalarına İlişkin Usûl ve Esaslar'ın 16. maddesinde, 26/12/2016 tarih ve 6808 sayılı Kurul kararıyla yapılan değişiklikle, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamındaki lisanssız üreticilere uygulanan dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedellerin üretim tesislerinin sistem üzerinde oluşturdukları ek maliyetler dikkate alınarak farklılaştırılabileceği ve 31/12/2017 tarihinden önce geçici kabul alan tesisler için lisanssız üreticilere uygulanan dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedellerin 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun kapsamında belirlenen fiyatlardan yararlanılan süre boyunca Kurul tarafından belirlenecek oranda indirimli uygulanacağı kuralı getirilmiştir. Ardından, 01/01/2017-31/03/2017 tarihleri arasında uygulanacak çeyrek dönem tarife tablolarının belirlendiği 29/12/2016 tarih ve 6838 sayılı Kurul kararında, tek terimli tarife sınıfına tâbi üreticiler için veriş yönünde dağıtım bedeli, 31/12/2017 tarihinden önce geçici kabul alan lisanssız üretim tesisleri için dağıtım bedeli ve 31/12/2017 tarihinden sonra geçici kabul alan lisanssız üretim tesisleri için dağıtım bedeli şeklinde farklılaştırmaya gidilmiş; 31/12/2017 tarihinden önce geçici kabul alan lisanssız üretim tesisleri için dağıtım bedelinin 5346 sayılı Kanun kapsamında belirlenen fiyatlardan yararlanılan süre boyunca söz konusu tarife üzerinden %75 oranında indirimli uygulanmasına karar verilmiştir.

Öte yandan, 1/05/2017 tarih ve 7070 sayılı Kurul kararıyla, 5999-3 sayılı Dağıtım Lisansı Sahibi Tüzel Kişiler ve Görevli Tedarik Şirketlerinin Tarife Uygulamalarına İlişkin Usûl ve Esaslar'ın 16. maddesinde yapılan değişiklikle, 31/12/2017 tarihinden önce ilgili şebeke işletmecisinden geçici kabule hazır tutanağı alan tesisler için geçici kabulün bu tutanağa istinaden yapılması hâlinde lisanssız üreticilere uygulanan dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedellerin indirimli uygulanacağı belirtilmiştir.
	01/01/2022 tarihinde yürürlüğe giren 10699 sayılı Kurul kararı ile 31/12/2015 tarihli ve 29579 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Dağıtım Lisansı Sahibi Tüzel Kişiler ve Görevli Tedarik Şirketlerinin Tarife Uygulamalarına İlişkin Usul ve Esasların 16. maddesi değiştirilmiş ve 16. maddesinin 5. fıkrasının (c) bendinde, “Dağıtım seviyesinde kurulan lisanssız elektrik üretim tesislerinin ilişkili tüketim tesislerinin farklı ölçüm noktasında iletim sistemine bağlı olması halinde üretim tesisinden sisteme verilen enerji miktarının tamamı için lisanssız üreticilere ilişkin tek terimli dağıtım tarifesi uygulanır.” kuralı getirilmiş, böylece 31/12/2017 tarihinden önce geçici kabul alan tesisler ve/veya ilgili şebeke işletmecisinden geçici kabule hazır tutanağı alan tesisler için geçici kabulün bu tutanağa istinaden yapılması hâlinde uygulanan dağıtım bedeli indirimine yer verilmemiş; aynı tarihte yürürlüğe giren 10700 sayılı Kurul kararı ile 29/12/2016 tarih ve 6838 sayılı Kurul kararının (c) maddesinin 01/01/2022 tarihi itibariyle yürürlükten kaldırılmasına karar verilmiştir.
	Bu Kurul kararlarından sonra 31/12/2021 tarih ve 10708 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Kararı ile de 01/01/2022 tarihinden itibaren Lisanssız Üreticilere uygulanacak Nihai Tarife Tablosu Ek 2'de düzenlenmiş ve lisanssız üreticilerin ihtiyaç fazlası üretimlerini sisteme vermeleri halinde ödemeleri gereken dağıtım bedeli; veriş yönünde sadece tek terimli dağıtım tarifesi uygulanarak 28,2765 kr/kWh olduğu tespit edilmiş, özetle, dağıtım bölgesinde kurulu lisanssız elektrik üretim tesisleri için veriş yönlü dağıtım bedeli, tek terimli ticarethane ... tarifesi ile aynı olacak şekilde onaylanmıştır.
	Dava konusu 29/12/2022 tarih ve 11537 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Kararının EK-2'sinde yer alan Nihaî Tarife Tablosuna gelince; bu kez lisanssız üreticilerin ihtiyaç fazlası üretimlerini sisteme vermeleri halinde ödemeleri gereken dağıtım bedeli 01/01/2023 tarihinden itibaren uygulanmak üzere revize edilmiş, zorunlu olarak tek terimli tarifeye tabi tüm lisanssız üretim tesisleri için veriş yönünde uygulanacak dağıtım birim bedeli, 66,8442 kr/kWh olarak tespit edilmiş ve lisanssız üreticilere uygulanmakta olan dağıtım bedeli % 132,37 oranında artırılmıştır.

5346 sayılı Kanun’un 6/A maddesine göre, kendi tüketim ihtiyacını karşılamaya yönelik olarak yenilenebilir enerji kaynaklarından elektrik enerjisi üreten lisanssız faaliyette bulunan kişiler, ihtiyaçlarının üzerinde ürettiği elektrik enerjisini iletim veya dağıtım sistemine verdiklerinde  I sayılı cetveldeki fiyatlardan on yıl süre ile faydalanabileceklerdir.
	İdarelerin, hizmet etkinliğinin sağlanması için ve normlar hiyerarşisine aykırı olmayacak şekilde gerekli önlemleri alma, bu kapsamda mevzuat değişikliği yapma veya yeni idari kararlar tesis etmek hususunda takdir yetkisine sahip ise de, idareye tanınan bu takdir yetkisi, idarenin keyfi olarak hareket edebileceği anlamına gelmeyeceği gibi, idari işlemler yoluyla değişiklik yapma yetkisinin de hukuki güvenlik ve idari istikrar ilkelerine uygun olarak kullanılması, kazanılmış hak ve haklı beklentileri ihlal etmemesi gerekmektedir.
	"Kazanılmış hak", yürürlükteki hukuka uygun olarak doğan ve böylece kişiye özgü lehte sonuçlar doğurmuş, daha sonra mevzuat değişikliği, yeni bir idari işlem tesisi ya da işlemin geri alınması gibi durumların varlığına rağmen hukuk düzenince korunması gereken bir haktır. "Haklı beklenti" ise, idarenin ister düzenleyici işlem, ister bir taahhüt, isterse uzun süren bir uygulamasına güvenerek olsun, bireylerin çıkarlarına ya da lehlerine olan bir sonuca ulaşabileceklerini ümit etmeleridir. Her iki ilkenin de idarelerce düzenleyici işlemlerin kaldırılması ve değiştirilmesi aşamasında gözardı edilmemesi gerekmektedir. Bu husus, Anayasa Mahkemesinin 16/11/2017 tarih ve E:2016/195, K:2017/158 sayılı kararında da; "hukuk devletinin önemli bir unsuru olarak hukukî güvenlik ilkesinin, sadece bireylerin devlet faaliyetlerine duyduğu güveni değil, aynı zamanda yürürlükteki mevzuatın süreceğine duyulan güveni de içerdiği ve yürürlükte bulunan hukuk kurallarına uygun olarak gerçekleşmiş kazanılmış hakları korumanın yanında kazanılmış hakka dönüşmemiş beklentileri de belli ölçüde koruduğu" şeklinde ifade edilmiştir.
	Olayda, 31/12/2017 tarihinden önce geçici kabule hazır tutanağı alan lisanssız üreticilere ait tesislere ilişkin olarak 5346 sayılı Kanun'da öngörülen YEKDEM'den yararlanma süresi olan "on yıl" boyunca dağıtım bedelinin indirimli uygulanacağı hukuken taahhüt edilmiş olup, bu hukukî taahhüt, indirimli bedelin uygulanmaya başlandığı tarihten itibaren beşinci yılın sonunda 30/12/2021 tarih ve 10699 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Kararı ve 30/12/2021 tarih ve 10700 sayılı Kurul kararı ile yapılan düzenlemeler sonucunda kaldırılmıştır. Davacı şirket ise, bu taahhüde güvenerek, YEKDEM süresince indirimli dağıtım bedelinden yararlanacağı öngörüsüyle, yatırımını daha yüksek bir maliyete katlanarak gerçekleştirmiştir.

Bu itibarla, lisanssız üreticiler için yatırım maliyetinin bir parçası olan dağıtım bedelinin 6808 ve 6838 sayılı Kurul kararlarıyla YEKDEM süresince indirimli uygulanacağına yönelik düzenlemelere dayanarak lisanssız üreticilerin yatırım kararı aldığı ve taahhüt edilen teşvik indiriminin miktar ve süresini esas alarak ticari ve mali planlamalar da yaptığı için indirimli dağıtım bedelinden 10 yıl süre ile yararlanacağı yolunda haklı beklentisinin bulunduğu açıktır.
 	Buna karşın lisanssız elektrik üreticilerine on yıl süre ile tanınan % 75 oranındaki indirim, uygulanmaya başlandığı tarihten itibaren 5. yılın sonunda  10699 ve 10700 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Kararları ile kaldırıldıktan sonra yenilenebilir enerjiye dayalı lisanssız elektrik santrallerinin amortisman süreleri dolmadan ödeyeceği dağıtım bedeli, bu kez dava konusu 11537 sayılı Kurul Kararı ile 01/01/2023 tarihinden itibaren uygulanmak üzere revize edilip 66,8442 kr/kWh olarak tespit edilmiş, lisanssız üreticiler açısından hak kaybına yol açmıştır.
	Davalı idare tarafından, lisanssız elektrik üretim tesislerinin kendilerine kanunen tanınan muafiyet sınırını aşan şekilde ticari bir faaliyet yürütür gibi davrandıklarından bahisle bu tesislerin dağıtım sistemine verdikleri enerjiye uygulanacak dağıtım bedelinin yeniden değerlendirilmesine ihtiyaç duyulduğu, ayrıca iletim sistemi işletmecisi olan TEİAŞ’ın 2023 yılına ilişkin gelir tavanında bir önceki yıla oranla % 227,2 oranında artış yaşandığı, dağıtım sistem işletim gelir tavanının, dağıtım şirketlerinin TEİAŞ’a ödedikleri sistem kullanım ve sistem işletim bedellerini de içerdiği, gelir tavanındaki artışta TÜFE ve yatırım kaynaklı şebeke büyümesinin etkili olduğu, ayrıca lisanssız üreticilerin büyük ölçüde güneş santrallerinden oluştuğu için güneş enerjisine dayalı üretim yapan farklı güçlerdeki üretim tesislerinin profillerine bakılarak bu tesislerin gündüz yoğun diğer saatlerde daha az şebeke kullanımı yaparak “kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer” abone grubu (eski adıyla ticarethane) ile benzer şebeke yapısında olduğu dikkate alınarak dava konusu Kurul Kararı ile maliyetlerin gerektirdiği ölçüde hem üreticilerin ve hem de tüketicilerin ödeyeceği dağıtım bedelinde artış yapıldığı ve bu bedeli revize etmek konusunda da idarenin takdir yetkisi olduğu belirtilmiştir.

Uyuşmazlıkta, öncelikle davalı idarenin lisanssız üreticilere uygulanacak teşvik indiriminin kaldırılmasına yönelik iddialarını destekleyen ve ilgili düzenlemelerin yapılmasına esas teşkil eden somut hukuki ve/veya teknik gerekçelerin ortaya konulamadığı, herhangi bir geçiş süreci de öngörülmeksizin teşvik indiriminin, 30/12/2021 tarih ve 10700 sayılı Kurul kararı ile tamamen kaldırılarak hukuki güvenlik ve idari istikrar ilkelerinin ihlal edildiği ve sonrasında da lisanssız elektrik üretim santrallerinin amortisman süreleri dolmadan ödeyeceği ve teşvik indirimi de kaldırılmış olan dağıtım bedelinin dava konusu Kurul Kararı ile revize edildiği anlaşılmaktadır. 
	Diğer yandan, Dairenin ... esas sayılı dosyasındaki benzer nitelikte bir diğer uyuşmazlıkta lisanssız üreticiler yönünden de verilen 03/05/2023 tarihli Ara Kararı ile lisanssız üretim tesislerinin profillerinin gündüz yoğun diğer saatlerde ise daha az şebeke kullanımı yaptığından hareketle “kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer” abone grubu (eski adıyla ticarethane) ile benzer şebeke kullanım yapısında olduğundan bahisle dağıtım bedelinin belirlendiği görüldüğünden, lisanssız üretim tesisleri ile kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer abone grubunun dağıtım bedelinin belirlenmesine ilişkin olarak maliyet yapıları arasında nasıl bir benzerlik bulunduğunun, söz konusu benzer maliyet yapısının hangi kalemlerden oluştuğunun açıklanmasının istendiği ve davalı idare tarafından cevaben gönderilen belge ve bilgilerde de; 21 adet elektrik dağıtım şirketinin yürüttüğü dağıtım faaliyeti kapsamında oluşan maliyetlerin dağıtım tarifeleri hesabında dikkate alınması ve ilgili kullanıcılara yansıtılması gerektiği, lisanssız elektrik üretim tesislerinin de, kamu ve özel hizmetler sektörü ve diğer ... abone grubu ile aynı kullanım profilinde olduğu, diğer işletme ve yatırım maliyetlerinin de aynı şekilde olduğu ve dengesizlik, frekans ve gerilim kontrolü gibi maliyetlerin, lisanssız üretim tesisleri tarafından, tüketicilerle aynı şekilde karşılanmaması nedeniyle benzer maliyet yapısı grubunda değerlendirilmek suretiyle dağıtım bedelinin belirlendiği ileri sürülmüştür.