muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18073, Karar No: 2017/5702, Tarih: 22.05.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/18073 E.  ,  2017/5702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin hırsızlık suçundan tayin olunan cezanın miktarına ilişkin olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın katılana ait ve müşteki tarafından park halinde bırakılan ve dorsesinde yaklaşık 24 ton bobin kağıt bulunan tırı gece saat 03.00 ile 05:00 arasında çaldığı, yakalandığında katılanın beyanına göre 70.000,00 TL zarar vermiş olduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/05/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15046, Karar No: 2016/8429, Tarih: 12.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/15046 E.  ,  2016/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

FERİ MÜDAHİL

Davacı, davalı işverene ait işyerinde 06/02/1979-01/11/1986 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, Feri Müdahil vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının davalıya ait işyerinde 06.02.1979-01.11.1986 tarihleri arasında kesintisiz ve sürekli bir şekilde hizmet akdi ile çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 06.02.1979 tarihli davalı işyerinden verilmiş ilk işe giriş bildirgesinin Kurum kayıtlarına intikal ettiği, işe giriş bildirgesi üzerinde 'çırak' ibaresi bulunduğu, davalı Tic. A.Ş.'ye ait sicil sayılı işyerinin 20.07.1977 tarihinde “halı imalathanesi” mahiyetinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı ve 31.10.1988 tarihinde kapsamdan çıkarıldığı, yine davalı şirkete ait sicil sayılı işyerinin “ipek halı imali” mahiyetinde 01.11.1979 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı ve 03.08.1984 tarihinde kapsamdan çıkarıldığı, ticaret sicil kayıtlarına göre davalı şirketin 20.09.1974 tarihinde sicile tescil edildiği ve son tescilini ise 03.12.2013 tarihinde yaptırdığı, davacının davalı şirkete ait sicil sayılı işyerinde 15.05.1983- 03.07.1984 tarihleri arasındaki kısmi çalışmalarının Kuruma bildirildiği, daha sonra aynı işverene ait sicil sayılı işyerinde 10.08.1984-01.11.1986 tarihleri arasındaki çalışmalarının yine kısmi olarak Kuruma bildirildiği, buna göre davacının davalı işyerinde 1983 yılında 116 gün, 1984 yılında 179 gün, 1985 yılında 139 gün, 1986 yılında 26 gün hizmet bildirimi yapıldığı, dönem bordrolarının Kurumdan getirtildiği, davacının 06.02.1979 tarihli sigorta sicil kartı olduğu, davacı bordro tanıklarının dinlendiği, 01.03.1967 doğumlu olan davacının işe giriş bildirgesinin verildiği tarihte henüz 12 yaşında olduğu ve dava konusu dönemde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanun’un 2'nci maddesine göre sigortalılık niteliği, hizmet akdinin kurulması ve 6'ncı madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. Aynı Kanun’un “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 3/II-B maddesinde; “Özel kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında, çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile bu Kanunun 35'inci maddesi hükümleri uygulanmaz.” hükmü öngörülmüştür.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 3. maddesi çırağı; “çıraklık sözleşmesi esaslarına göre bir meslek alanında mesleğin gerektirdiği bilgi, beceri ve iş alışkanlıklarını iş içerisinde geliştirilen kişi” olarak tanımlanmıştır.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 3. maddesi çırağı; “çıraklık sözleşmesi esaslarına göre bir meslek alanında mesleğin gerektirdiği bilgi, beceri ve iş alışkanlıklarını iş içerisinde geliştirilen kişi” olarak tanımlanmıştır.

Anılan Kanun'un “Çıraklık Şartları” başlıklı 10'uncu maddesine göre çırak olabilmek için,

a)14 yaşını doldurmuş, 19 yaşından gün almamış olmak. (Bu bentte yer alan "onüç yaşını" ibaresi, 16/8/1997 tarih ve 4306 sayılı Kanunun 6 ncı maddesiyle "ondört yaşını" olarak değiştirilmiştir.)

b)En az ilköğretim okulu mezunu olmak.

c)Bünyesi ve sağlık durumu gireceği mesleğin gerektirdiği işleri yapmaya uygun olmak gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun K. sayılı kararında çıraklık sözleşmesi ve çıraklık şartları ile ilgili olarak; "...Sözü edilen öğrencilerin sigortalı sayılmamaları, 'tatbiki mahiyetteki yapım ve üretim işleri'nin gördükleri öğrenimin doğal bir gereği olmasından ötürüdür. Bir başka anlatımla, bu işler -SSK anlamında sigortalı işçilerin gördükleri iş görünümünde bulunsalar bile- belirgin olarak öğrenim çevresine girmektedir. Bu bakımdan, bu gibi durumlarda, esasen bir hizmet akdinin varlığından söz edilemeyeceği için sigortalılık niteliği edinme hali de söz konusu değildir.

Öte yandan, 3308 sayılı Kanun'un 13. maddesinde, işyeri sahibinin çırağı çalıştırmaya başlamadan önce bunların velisi veya vasisi veya reşit ise kendisi ile yazılı çıraklık sözleşmesi yapma zorunluluğundan bahsedilmekte ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, yazılı çıraklık sözleşmesinin bulunmaması çıraklık ilişkisinin oluşumu bakımından geçerlilik koşulu sayılmamaktadır. Yazılı sözleşme bulunmadığı durumlarda da işyeri çalışma düzeni çalıştırılan kişinin yaşı, aldığı ücret, mesleği öğrenme gibi unsurlar dikkate alınarak sonuca gidilmelidir...." denilmiştir.

Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen devrede çırak olup olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen devrede çırak olup olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması ve inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda, 01.03.1967 doğumlu olan davacının mahkemece sigortalı kabul edildiği dönemde 18 yaşından küçük olması ve işe giriş bildirgesinin 'çırak' olarak verilmiş olması karşısında, davacının hizmetinin tespitine karar verilen dönemde çırak olarak çalışıp çalışmadığına dair araştırma yapılmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, davacının dava konusu dönemde 18 yaşından küçük olduğu ve işe giriş bildirgesinin 'çırak' olarak verildiği gözönüne alınarak, davacının davalı işyerinde çırak olarak çalışıp çalışmadığını ve çırak olarak çalışmış ise hangi süreler de çırak olarak çalıştığını araştırmak, bu kapsamda 06.02.1979 tarihinde başlayan çalışmasında üstün tutulan yönün sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesi olup olmadığını yada davacının işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıp katılmadığını belirlemek, davacı ile davalı işveren arasında çıraklık sözleşmesi bulunup bulunmadığını tespit etmek, eğer yapılmış ise çıraklık sözleşmesini getirtmek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; hükmün 2. bendinde davacının isminde yanılgıya düşülmek suretiyle 'Numiye Aydınlı' olarak yazılması hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Kabule göre de; hükmün 2. bendinde davacının isminde yanılgıya düşülmek suretiyle 'Numiye Aydınlı' olarak yazılması hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10914, Karar No: 2014/2951, Tarih: 25.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10914 E.  ,  2014/2951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Erteleme, müsadere, hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2708, Karar No: 2022/5771, Tarih: 12.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2708 E.  ,  2022/5771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davada Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 08/07/2021 gün ve 2021/İHK-21341 sayılı karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup, dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı nezdinde 02/06/2018 başlangıç tarihli 1 yıllık Groupmarine Yat Sigorta Poliçesi ile sigortalı davacıya ait ‘’Ceviz Kabuğu’’ isimli, Kayıcı Gövdeli Motor Yat tipli, 2002 model teknenin sigortalandığını, ancak teknenin 04/08/2018 tarihinde çalındığını, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinde kısmi dava açıldığını, işbu dava ile de kısmi davada saklı tutulan bakiye alacağın talep edildiğini beyanla, onarım bedeli, katlanılmak zorunda kalınan masraflar ve kur farkından doğan zararlarının tazminini istemiştir.

Davalı vekili; davacı tarafından daha önce aynı poliçe ve tekneye dayalı olarak açtığı davanın derdest olduğunu ileri sürerek haksız davanın reddini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; işbu başvuru tarihinden daha önce, başvuru sahibinin aynı konuya ilişkin olarak daha önce dava açmış olduğu ve bu davanın halen derdest olduğu ve dava sonucunda verilecek kararın tahkim yargılamasını etkileyeceği ve tahkim yargılamasında işbu dosyanın bekletici mesele yapılması imkanı da bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

İtiraz Hakem Heyetince; uyuşmazlık konusu olayla ilgili olarak başvuran tarafından 16/12/2019 tarih 2019.E.115296 sayılı dosyası üzerinde Sigorta Tahkim Komisyonu'na başvurulmuş olduğu, söz konusu başvurunun Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakeminin 09/04/2020 tarih K-2020/27920 sayılı kararı ile kesin olarak esastan reddine karar verilmiş olduğu, başvuran tarafça söz konusu karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulmuş olduğu, henüz kararın kesinleşmediği tahkim yargılama süresi itibariyle bu dosya sonucunun beklenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, Yat Sigorta Poliçesinden kaynaklı olarak sigorta tazminatı istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, Yat Sigorta Poliçesinden kaynaklı olarak sigorta tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının maliki olduğu, davalının da malvarlığı zararına karşılık Yat Sigorta Poliçesi ile sigorta örtüsü altına aldığı yatın çalınması nedeniyle daha önce Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak kısmi dava ile maddi tazminat, hukuksal koruma yardımı ve kurtarma masraflarına ilişkin zararların tazmininin istendiğini, açılan ilk davada alınan bilirkişi raporuyla tespit edilen ve ilk davada talep edilmeyen fazlaya ilişkin tazminatların sigorta şirketinden tahsilini talep etmiştir. Uyuşmazlık Hakem Heyetince, açılan ilk davanın derdest olduğu, tarafların ve taleplerin aynı olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, davacı vekilinin İtiraz Hakem Heyeti nezdindeki itirazları yukarıda özetlenen nedenlerle reddedilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 114/1-ı maddesinde aynı davanın, daha önceden açılmış ve halen görülmekte (derdest) olmaması dava şartları arasında düzenlenmiştir. Derdestlik; dava açılmasının usul hukuku bakımından ortaya çıkardığı sonuçlardan biridir. Aynı konuda, aynı taraflar arasında, aynı dava sebebine dayanarak daha önce bir dava açılmış ve bu dava görülmekte ise, aynı konunun yeni bir dava konusu yapılması mümkün değildir. Çünkü; aynı konuda iki dava açılmasında davacının korunmaya layık bir menfaati yoktur. Daha önce HUMK m.187/4'de bir ilk itiraz olarak nitelenen bu husus HMK m. 114/1-ı hükmü ile dava şartı haline getirilmiştir. Aynı Yasa'nın 115. maddesi uyarınca, taraflar dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebileceği gibi, mahkemece de davanın her aşamasında kendiliğinden gözetilerek, dava şartı noksanlığının tespiti halinde davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir.

Bir davanın derdest olduğundan söz edebilmek için, aynı davanın iki kere açılması, birinci davanın görülmekte olması ve birinci dava ile ikinci davanın taraflarının, konusunun (müddeabihlerinin) ve dava sebeplerinin aynı olması gerekir.

Bir davanın derdest olduğundan söz edebilmek için, aynı davanın iki kere açılması, birinci davanın görülmekte olması ve birinci dava ile ikinci davanın taraflarının, konusunun (müddeabihlerinin) ve dava sebeplerinin aynı olması gerekir.

Alacağın bir kısmı için dava açılabilir. Fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması koşulu ile de ek dava açılması olanaklıdır. Ek dava ise, asıl dava kesinleştikten sonra ya da zamanaşımını kesmek gibi amaçlarla asıl dava kesinleşmeden önce açılabilmektedir. Davalı ek davada derdestlik itirazında da bulunamaz. Çünkü, kısmi dava ile ek davanın ilişkin olduğu alacak kesimleri, yani müddeabih farklıdır. Ancak, kısmi davada verilen hüküm ek davayı etkileyecektir. (Bkz. Baki Kuru HUMK. 6. Baskı, Cilt 2, 2001, syf.1559) Bu nedenle, ek davaya bakan mahkeme kısmi davanın sonuçlanmasını bekletici sorun yapmalıdır. Çünkü, kısmi dava tamamen veya kısmen reddedilecek olursa bu karar ek dava için kesin hüküm teşkil edecek, kısmi dava tamamen kabul edilirse de kararın tespite ilişkin bölümü ek dava için kesin hüküm teşkil edecektir. (HGK.15.02.1980 gün, 1980/9-73 Esas 1980/186 Karar, 1981/11-1130 Esas-1982/549 Karar, 1988/15-572 Esas-1988/898 Karar)

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, başvuranın Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde 16/12/2019 tarih 2019.E.115296 Esas sayılı başvurusunun, işbu yargılamaya konu talepler açısından derdest dava olarak kabulü mümkün değildir. Zira, işbu dava dilekçesinde 2019.E.115296 Esas sayılı başvuruda fazlaya ilişkin hakları saklı tutulan kısımlar için talepte bulunulmakla, davanın konusu (müddeabihi) farklı olduğundan Kanun'un 114/1-ı maddesindeki şartlar oluşmadığı gözetilip, davacının tarafların delilleri toplanıp neticesine göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmayıp kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin esasa yönelik diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6836, Karar No: 2009/2699, Tarih: 08.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6836 E.  ,  2009/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Telekomünikasyon A.Ş. ile davalı Turnam Temizlik Hizm. Yemek Üretim Güv. Mad. Taah. San. Yön. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21.11.2007 gün ve 2007/601-2007/796 sayılı hükmü onayan Dairemizin 04.07.2008 gün ve 2008/1767-2008/4504 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 195,00 TL para cezası ile bakiye 3,40 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 08.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5708, Karar No: 2012/8805, Tarih: 04.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5708 E.  ,  2012/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 106 ada 33 parsel sayılı 3655,39 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak Durmuş oğlu ... adına tespit edilmiş, yapılan tespit ise 21.01.1997 gününde kesinleşmiştir. Davacı ... 10.06.2004 günü adına tescil edilen 106 ada 115 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün dava konusu 106 ada 33 parsel sayılı taşınmazda kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın dava dilekçesi içeriği ile davalıların savunması karşısında davanın müdahalenin önlenmesi davası olduğu ve bu halde davacının açtığı tapu iptal ve tescil davasının hukuki dayanaktan yoksun bulunduğu gerekçe gösterilerek yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma yetersizdir.

Şöyle ki, davacı dava dilekçesinde dava konusu ettiği 106 ada 33 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün tapusunun iptali ile adına tescil isteminde bulunmuş, 16.06.2005 tarihli celsede de davasının tapu iptal ve tescil davası olduğunu yinelemiştir. Dosyaya getirtilen bilgi ve belgelere göre davalıların dava tarihi olan 2004 yılı itibariyle tapu kayıt malikleri olduğu, davacı adına tescil edilen 106 ada 115 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu 106 ada 33 parsel sayılı taşınmazın birbirlerine sınır komşusu oldukları anlaşılmıştır. O halde davacının dava dilekçesindeki açık niteleme ve duruşmada bu nitelemeye uygun olarak tekrar ettiği beyanı gözetildiğinde davacının davasının müdahalenin meni davası olmadığı, davacının davasının dava konusu 106 ada 33 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün tapusunun iptali ve adına tescili ile ilgili tapu iptal ve tescil davası olduğundan kuşku duymamak gerekir. Nitekim bu tür davalarda davanın taraflarının delillerinin toplanması, akabinde tarafların delillerinin taşınmaz başında keşif yapılmak suretiyle değerlendirilmesi, bundan sonra davacının iddia ettiği taşınmaz ya da taşınmaz bölümünün davacı tarafa ait olup olmadığının saptanması zorunludur.

Hal böyle iken mahkemece dava konusu taşınmaz başında keşif yapılmamış, tarafların bildirdiği ya da bildireceği deliller taşınmaz başında değerlendirilmemiş, dosya kapsamı ile uyuşmayacak şekilde davacının iddiasının müdahalenin önlenmesine yönelik olduğu şeklindeki yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulmuştur. O halde mahkemece taraflardan delilleri sorulup saptanmalı, toplanan veya toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Hal böyle iken mahkemece dava konusu taşınmaz başında keşif yapılmamış, tarafların bildirdiği ya da bildireceği deliller taşınmaz başında değerlendirilmemiş, dosya kapsamı ile uyuşmayacak şekilde davacının iddiasının müdahalenin önlenmesine yönelik olduğu şeklindeki yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulmuştur. O halde mahkemece taraflardan delilleri sorulup saptanmalı, toplanan veya toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'un temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ...'a iadesine, 04.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.