muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/436, Karar No: 2008/443, Tarih: 18.06.2008

Anayasa Mahkemesi kararlarının gerekçeleriyle (konuyu açıklayıcı özelliği itibariyle, her kesimi bu arada mahkemeleri) de bağlayıcı olduğu hususu gözetildiğinde; iptal kararı ile birlikte ortaya çıkan, bu yeni hukuki durum itibariyle; konuya uygulama açısından açıklık getirmek gerekirse; öncelikle, kurumun rücu hakkının hukuksal temeli halefiyete değil kanundan doğan (basit) rücu hakkına dayandığının kabul edilmesiyle birlikte; artık ilk peşin değerli gelirlerin (bağlandığı tarih itibariyle) her bir hak sahibi yönünden tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarla sınırlı şekilde hüküm kurulması gereği vardır. Bu durumda, ilk peşin sermaye değerli gelirlerdeki artışların istenemeyeceğinde kuşku ve duraksamaya yer yoktur.

Hemen belirtmek gerekirse, bundan sonra, 506 sayılı yasa uyarınca açılan rücuan tazminat davalarına ilişkin olarak süregelen uygulamada olduğu üzere; maddi zarar (tavan) hesabı yapılması gerekmediği gibi; 506 sayılı yasanın 10. maddesinin uygulanmasını gerektiren durumlarda da Anayasa Mahkemesinin iptal kararından önceki, süregelen içtihadlarla oluşturulup uygulanan prensiplerde temel farklı bir yaklaşım bulunmamaktadır. Ancak, 10. madde uygulamasında artık, tavan zarar hesabı yerine, kurumun sigortalıya başlangıçta bağladığı ilk peşin sermaye değeri üzerinden hesaplama yapılmasında herhangi bir tereddüt olmamalıdır. Ayrıca yapılan tüm hesaplama uygulamalarında; tazmin sorumlusunun, sigortalıya ya da haksahiplerine yapmış olduğu, her türlü ödeme ve ibranın da kurumun rücu alacağından düşülmesine imkan bulunmadığı göz önünde tutulmalıdır.

Öte yandan, kurumun bundan böyle artık (halef sıfatı olmadığı) sigortalının alacağından bağımsız, kanundan doğan rücu hakkına sahip olduğu gözetilerek; sigortalı veya haksahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davasında alınan kusur ve hesap raporu, rücu davasında bağlayıcı olmayıp; güçlü delil niteliğinde sayılması gerekir. Ancak, bu aşamada, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğinin; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı da göz ardı edilmemelidir. Bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o taktirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmeli; aksine fiili ödeme miktarı peşin değerden düşük ise o taktirde de fiili ödeme miktarı esas alınmalıdır.

Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı ile ortaya çıkan bu maddi ve hukuki olgular ile 506 sayılı Yasanın 10.maddesi koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği yönü üzerinde de durulmak suretiyle; iş kazası sonucu sigortalıya bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerinin açıklanan ilkeler doğrultusunda tazminine olanak bulunan kısmının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.”

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı Kurum ile davalılar E..D.., A... S..ve A..M.. Ç.. vekilleri.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 506 sayılı Kanunun 10, 26 ve 87. maddelerine dayalı rücuan alacak istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece; davalı şirket yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise istemin kısmen kabulüne dair verilen hüküm, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçelerle bozulmuş, Yerel Mahkemece; bozma kararının (1) ve (2) numaralı bentlerinde gösterilen bozma nedenlerine direnilmesine, (3) numaralı bentte gösterilen bozma nedenine uyulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık; zararlandırıcı olayının iş kazası olduğunun tesbitine yönelik olarak açılan bir diğer davada, Yerel Mahkemece davalı şirket hakkında verilen “red” kararını onayan Özel Daire ilamında geçen “... ve özellikle, davalı A..S..ile ....Ltd. Şirketi arasındaki ilişkinin taşeronluk ilişkisine dayanmasına ve davalı Kurum davayı yöntemince kabul etmemiş bulunmasına göre...” ifadesinin, onama kararı ile oluşan maddi anlamda kesin hükme etkisinin bulunup bulunmadığı; 506 sayılı Kanunun 109. maddesinde geçen “ilgililer” tanımlamasının davalı işvereni içerip içermediği noktalarında toplanmaktadır.

I-Yerel Mahkemenin aynı yöndeki önceki kararını temyiz etmemiş olan davalı A..M.. Ç.. vekilinin direnme kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

II- Onama kararı, Yerel Mahkeme kararında belirtilen gerekçe ve hüküm fıkrasının, temyiz nedenleri ve temyiz edenlerin sıfatı da dikkate alınarak, usul ve yasaya uygunluğunun mahkemece belirlenmesi halidir.

Temyiz olunan kararın, kanunun olaya uygulanmasında hata edilmiş olmasından dolayı bozulması gerektiği ve kanuna uymayan husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde Yargıtay, kararı değiştirerek ve düzelterek onayabilir. Karar, usule ve kanuna uygun olup da gösterilen gerekçe doğru bulunmazsa, gerekçe değiştirilerek ve düzeltilerek onanır.

Yukarıda belirtilen yönler dışında, onama ilamında yer verilecek ifadeler, onama ilamı ile oluşan maddi anlamda kesin hükmün sonuçlarına etkisi bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen yönler dışında, onama ilamında yer verilecek ifadeler, onama ilamı ile oluşan maddi anlamda kesin hükmün sonuçlarına etkisi bulunmamaktadır.

Anılan onama ilamının dayanağını oluşturan davada; meydana gelen zararlandırıcı olayın iş kazası olduğunun tesbiti istenmektedir. Eldeki davanın davacı ve davalıları, anılan davada da taraf durumundadır. Yerel mahkemece; davalılardan ....Ltd. Şti’nin somut uyuşmazlıkla “ilgi ve alakasının olmadığı” belirtilerek, hakkında açılmış olan davanın “husumetten reddine” karar verilmiştir.

Davacı Kurum, iş kazası nedeniyle sigortalıya yapılan sigorta yardımlarının davalılardan rücuan tahsilini istemektedir. Zaralandırıcı olayın iş kazası niteliğinde bulunması rücuan alacak davası yönünden ön koşul oluşturmaktadır. Kesin hükme bağlanmış bir davanın konusu başka bir davada ön sorun oluşturuyorsa, bu ikinci davayı inceleyen mahkemece farklı bir karar verilemez. Bu konuda ilk davada benimsenen şekilde sorunun çözümü ile hüküm verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; bu davanın taraflarının yer aldığı kesinleşen tesbit davasında; anılan davalı şirketin iş kazasına konu sigorta olayı ile ilgisinin, bu kapsamda olmak üzere, zararlı sigorta olayının oluşumunda işverenlik sıfatının bulunmadığı belirlenmiştir.

Birinci davada verilmiş hüküm, iki davanın konuları farklı bile olsa, iki davanın da temelini oluşturan aynı hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığı hakkında ikinci davada bağlayıcı olduğu kabul edilmelidir. Aksi düşünce, çelişki yasağının ihlali sonucunu doğurabilecektir. Tesbit davasında belirlenen hususlar, (önceki kesinleşen davada da taraf olan) Kurum tarafından bu iş kazasına dayalı olarak açılan rücu davasında dikkate alınmalıdır.

Yukarıda belirtilen maddi ve yasal olgular gözetildiğinde, Yerel Mahkemenin, Özel Daire bozma kararının (1) nolu bendine yönelik direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, (davalı .....Ltd. Şti hakkında verilen davanın reddine ilişkin direnme kararının) onanması gerekir.

III- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 25 ve 109. maddelerinde sürekli işgöremezlik oranına her zaman için itiraz ve yeniden kontrol olanağı öngörülmüş olup, yapılan inceleme sonucunda ortaya çıkan değişikliklerin gelir bağlama kararlarına yansıtılması zorunluluğu bulunmaktadır. Bu anlamda, itirazda bulunan ilgilinin sıfatı yönünden herhangi bir sınırlamaya yer verilmediği gibi, yasa kapsamında güvence altına alınan temel sigortalılık haklarının gerçeğe uygun olarak tespiti ve bununla uyumlu hak sağlanması, yasanın ve sosyal hukuk devleti anlayışının gereklerindendir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.03.2005 gün ve 2005/10-129 Esas ve 2005/197 sayılı Kararı).

Rücu davası açılmışsa, verilecek kararın davalı işverenin hak alanını da doğrudan etkileyecek olması karşısında, işverenin de “ilgililer” kavramı içerisinde ele alınarak Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, aksi düşünceye dayalı olarak Özel Daire bozma kararının (2) nolu bendine direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Belirtilen yöne ilişkin direnme kararı bozulmalıdır.

IV-Yerel mahkemece, bozma kararının (3) nolu bendinde belirtilen bozma nedenine uyularak verilen karar yeni hüküm niteliğinde bulunduğundan, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenebilmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

SONUÇ:1- (I) nolu bentte açıklanan nedenlerle; davalı A..M.. Ç..’ın, Yerel Mahkemenin 1 ve 2 nolu bozma nedenlerine direnilerek verilen kararı temyizde hukuki yararı bulunmadığından, anılan yönlere ilişkin olarak temyiz dilekçesinin reddine,

2- (II) nolu bentte açıklanan nedenlerle; taraf vekillerinin temyiz itirazının reddi ile, davalı ..... Ltd. Şti hakkındaki davanın reddine ilişkin direnme kararının ONANMASINA,

3- (III) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, bozma kararının (2) nolu bendinde gösterilen bozma nedenine karşı verilen direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının temyiz edenlere iadesine,

4- (IV) nolu bentte gösterilen nedenlerle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenebilmesi için dosyanın Yüksek 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14812, Karar No: 2015/18734, Tarih: 21.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/14812 E.  ,  2015/18734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/283279

MAHKEMESİ : Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2013/553 (E) ve 2014/306 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- 12.06.2013 tarihli mühürleme tutanağından, elektriğin borçtan dolayı kesildiğinin ve sayaç endeksinin o tarihte 44541 olduğunun anlaşılması, 05.09.2013 tarihli tespit tutanağında da endeksin 44541 olduğunun belirtilmesi karşısında, bu durum tutanak düzenleyici tanıklardan sorularak, elektriğin sayaçtan geçip geçmediği kesin olarak belirlendikten sonra endekste değişiklik olmaması hakkında sanığın da beyanı alınıp, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken karşılıksız yararlanma suçundan eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

2- Sanığın adı, adresi, abone numarası ve sayaç bilgileri yazılı mühürleme tutanağının matbu bir belgeden ibaret olmadığı, yapılan mühürlemenin, sırf pens numarasının yazılmaması nedeniyle geçersiz kabul edilemeyeceği belirlenmekle, tebliğnamenin bu husustaki görüşüne katılınmayıp, elektriğin borçtan dolayı kesildiği 12.06.2013 tarihinde sayacın mühürlenmesinden sonra, 05.09.2013 tarihinde, mührün bozulması suretiyle aynı sayaçtan ya da sayaç devre dışı bırakılarak tüketim yapıldığının tespit edilmesi karşısında, unsurları oluşan mühür bozma suçundan hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.12.2014 gün ve 455-541 sayılı kararı da dikkate alınmadan, mühürleme işleminin özel şirket tarafından yapılması nedeniyle mühür bozma suçunun oluşmayacağı şeklindeki gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11698, Karar No: 2012/10237, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/11698 E.  ,  2012/10237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 Sayılı HMK.’nun 22/II. Maddesinde “ iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir. Daire tarafından yargı yerinin belirlenebilmesi için, iki mahkeme arasında karşılıklı olarak görevsizlik veya yetkisizlik kararının verilmiş olması gerekmektedir.

Dosyanın incelenmesinde, ... İlçe Nüfus Müdürlüğü, küçüklerin anne ve babalarının boşanmalarından sonra nüfusa kaydettirilmesi nedeniyle velayetlerinin askıda olduğu gerekçesiyle ... 1. Aile Mahkemesine İhbarda bulunmuş, ... 1. Aile Mahkemesi Nüfus Müdürlüğünün aktif taraf sıfatı olmadığından bahisle davanın reddine karar vererek, çocuklara vasi atanması için ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesine İhbarda bulunmuştur. ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise küçüklerin velayet altına alınmasında Aile Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, ancak dosyada görev uyuşmazlığı bulunduğundan bahisle dosyayı Yargıtay 2. Hukuk Dairesine göndermiştir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesince “Çocuklar evlilik içinde doğduğuna göre, yasal temsilcileri vardır. O halde Aile mahkemesinin kararının ve Sulh mahkemesi kararının çocukların yasal temsilcisi (ana ve babaya) tebliğ edilmesi, bu kişilerce temyiz edilmesi halinde gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine iadesine” şeklinde karar

vererek dosyayı mahkemesine iade etmiştir. ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, kararı anne ve babaya tebliğ etmeksizin dosyayı tekrar ... 1. Aile Mahkemesine göndermiş, bu mahkeme de ortada görev uyuşmazlığı olmadığını belirterek dosyayı tekrar ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesine göndermiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kararın küçüklerin anne ve babasına tebliğ edilerek, temyiz edilmesi halinde dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi ile yetinilmesi gerekirken, aynı dosyada görevsizlik yahut yetkisizlik hükmü içerir karşılıklı iki karar bulunmaması ve kaldı ki ... 1. Aile Mahkemesinin verdiği 30.12.2010 tarih, 2010/936 Esas, 2010/926 Karar sayılı kararının da görevsizlik niteliğinde olmamasına rağmen, görev uyuşmazlığı bulunduğundan bahisle dosyanın tekrardan Yargıtay'a gönderilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE, 28/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5720, Karar No: 2018/1238, Tarih: 14.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/5720 E.  ,  2018/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararı soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan TCK'nın 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması halinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği nazara alınarak sanığın branşman giriş çıkış uçlarını birleştirmek suretiyle kaçak elektrik kullanması nedeniyle, sanığa soruşturma aşamasında ödeme ihtarı yapılmamasına rağmen kovuşturma aşamasında kurumun bildirdiği zararı sanığın ödediği ve bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış bir ödeme gibi kabul edilerek kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 168/5. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, karar kesinleştiğinde bir suretinin Adli Sicil Kanunu'nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğüne yerel mahkemesince gönderilmesine, 14/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12100, Karar No: 2024/2919, Tarih: 11.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12100 E.  ,  2024/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/550 Esas, 2023/865 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Salihli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.07.2021 Tarihli ve 2021/792 Esas, 2022/856 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin Yeşilkent Mahallesi G-702 Sokak No:4 İç Kapı No:1 .../İstanbul olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Küçükçekmece 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.11.2023 Tarihli ve 2021/550 Esas, 2023/865 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin Güneş Mahallesi 432. Sokak No:4 .../Manisa olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca temsil kayyımı atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

1. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

2. Dosya kapsamından, kayyım atanması istenilenin yerleşim yerinin .../Manisa olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Salihli 2. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Salihli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13015, Karar No: 2019/14684, Tarih: 30.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/13015 E.  ,  2019/14684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğinden, temyizin sanıklar hakkında birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan verilen hükümlere yönelik olduğu anlaşılmakla, bu hükümlere hasren dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların savunmalarında, mağdurlar ... ve ...'ın tartışma esnasında evin çatısından kendilerine hakaret edip, saksı ve cam sürahi attıklarını belirtmeleri karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanıklar hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.