muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/884, Karar No: 2024/4402, Tarih: 01.11.2024

2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 38. maddesinde, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun, idari dava dairelerince ilk derece mahkemesi olarak verilen kararları temyizen inceleyeceği, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 46. maddesinin 1. fıkrasında da, Danıştay Dava Dairelerinin nihai kararlarının Danıştay’da temyiz edilebileceği, 49. maddesinin 4. fıkrasında ise; Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde bu madde ile ısrar hariç 50’nci madde hükümlerinin kıyasen uygulanacağı öngörülmüştür.
	2577 sayılı Yasanın 49. maddesinin 4. fıkrasında yer alan düzenleme ile; Danıştay Dava Dairelerine, ilk derecede bakılan davalarla ilgili Dava Daireleri Kurulunun bozma kararlarına karşı eski kararlarında ısrar edebilme yetkisi tanınmadığı açıktır.
	Açıklanan nedenlerle, dava konusu Yapım İşleri İhaleleri Uygulama Yönetmeliği'nin ekinde yer alan Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin "Geçici hakediş raporları" başlıklı 39. maddesinin 4. fıkrasının (e) bendinin  iptaline  karar verilmesi gerektiği düşünülmüştür.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Dairemizin davanın reddine yönelik 12/01/2023 tarih ve E:2021/3178, K:2023/99 sayılı kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 22/01/2024 tarih ve E:2023/1058, K:2024/52 sayılı kararıyla bozulması üzerine gereği yeniden görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
Davacı şirket ile Karayolları Genel Müdürlüğü 3. Bölge Müdürlüğü arasında yürütülmekte olan yapım işi sözleşmesine ilişkin olarak AKT/2 ve AKU/2 poz numaralı imalatlara ait revize birim fiyat hesabına esas miktarların hesabında hata yapıldığından bahisle adı geçen idareye yapılan itiraz, Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 39. maddesinin 4. fıkrasının (e) bendi uyarınca geçici hakediş raporlarına ihtirazı kayıt bildirilmediğinden ... tarih ve ... sayılı işlemle reddedilmiştir.
	Bunun üzerine, Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 39. maddesinin 4. fıkrasının (e) bendinde yer alan "Yüklenicinin geçici hakedişlere itirazı olduğu takdirde, karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerçekleri, idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunun “idareye verilen ... tarihli dilekçemde yazılı ihtirazi kayıtla” cümlesini yazarak imzalaması gereklidir. Eğer yüklenicinin, hakediş raporunun imzalanmasından sonra tahakkuk işlemi yapılıncaya kadar, yetkililer tarafından hakediş raporunda yapılabilecek düzeltmelere bir itirazı olursa hakedişin kendisine ödendiği tarihten başlamak üzere en çok on gün içinde bu itirazını dilekçe ile idareye bildirmek zorundadır. Yüklenici itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır" şeklindeki düzenlemenin hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bakılan dava açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE:

İNCELEME VE GEREKÇE:
 Dairemizin 12/01/2023 tarih ve E:2021/3178, K:2023/99 sayılı davanın reddine ilişkin kararına karşı yapılan temyiz başvurusu üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 22/01/2024 tarihli, E:2023/1058, K:2024/52 sayılı kararıyla;
	"... Danıştay ve Uyuşmazlık Mahkemesinin yerleşik içtihatlarına göre, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu gereğince yapılan ihaleler sonrası taraflar arasında imzalanan kamu ihale sözleşmeleri özel hukuk sözleşmesi olarak kabul edilmektedir.
	Kamu ihale sözleşmelerine ilişkin temel kanun 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu olup, anılan Kanun'un 2. maddesinde, bu Kanun'un Kamu İhale Kanunu'na tabi kurum ve kuruluşlar tarafından söz konusu Kanun hükümlerine göre yapılan ihaleler sonucunda düzenlenen sözleşmeleri kapsadığına işaret edilmiş; 4. maddesinin ikinci fıkrasında, bu Kanun kapsamında yapılan sözleşmelerin taraflarının, sözleşme hükümlerinin uygulanmasında eşit hak ve yükümlülüklere sahip oldukları; ihale dökümanı ve sözleşme hükümlerinde bu prensibe aykırı maddelere yer verilemeyeceği ve Kanun'un yorum ve uygulanmasında da bu prensibin göz önünde bulundurulacağı hükme bağlanmış, aynı Kanun'un 36. maddesinde de, bu Kanun'da hüküm bulunmayan hallerde Borçlar Kanunu hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür. 
	Anılan Kanun hükümlerine göre, sözleşme sürecinde tarafların eşitliği ilkesinin esas alınacağı açıktır.
	Dava konusu düzenlemenin yer aldığı Yapım İşleri Genel Şartnamesi, 4734 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan 53. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Kamu İhale Kurumu tarafından düzenlenmiş olup, ihale dokümanının ve ihale sözleşmesinin bir parçasıdır. Bu bağlamda, 4735 sayılı Kanun'un 4. maddesinin üçüncü fıkrası gereği, söz konusu Genel Şartname'nin, sözleşmenin tarafları arasındaki eşitlik ilkesine aykırı düzenlemeler içermemesi gerektiği konusunda tereddüt bulunmamaktadır.
	Dava konusu Genel Şartname hükmü ile, geçici hak edişlere itiraz müessesesi düzenlenmiştir. Bahse konu düzenlemede; yüklenicinin geçici hak edişlere itirazının hak ediş raporuna eklenecek bir dilekçeyle açıklanması ve hak ediş raporunun bir itiraz şerhi ile imzalanması, ayrıca söz konusu raporun imzalanmasından sonra tahakkuk işlemi yapılıncaya kadar yetkililer tarafından hak ediş raporunda düzeltme yapılması halinde, bu düzeltmelere itirazın da hak edişin ödendiği tarihten başlamak üzere en çok on gün içinde dilekçe ile idareye bildirilmesi zorunluluğu getirilmiş; yüklenicinin itirazlarının bu şekilde bildirilmediği takdirde hak edişin olduğu gibi kabul edilmiş sayılacağı kuralı getirilmiştir.

Söz konusu düzenleme ile yüklenicinin geçici hak edişlere itiraz hakkının belirli bir süreyle sınırlandırıldığı ve itiraz şerhi konulması koşuluna bağlandığı görülmektedir. Anılan koşul nedeniyle, yapılan bir iş ya da sunulan bir hizmet dolayısıyla katlanılan bir bedelin ve/veya uğranılan bir zararın talep edilememesi sonucu doğabilecektir. Bu yönde bir sınırlamanın, kanuni dayanağı bulunmadığı gibi 4735 sayılı Kanun'un amir hükmüne aykırı olarak sözleşme hükümlerinin uygulanmasında taraflar arasındaki eşitlik ilkesini zedeler biçimde ve yüklenici aleyhine sonuçlar doğurabilecek mahiyette, alacak hakkını ve hak arama özgürlüğünü kısıtlayıcı nitelik taşıdığı anlaşılmaktadır.
	Diğer yandan, temyize konu Daire kararında yer alan, "Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 40. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, birim fiyat esaslı sözleşmelerde kesin hesapların hangi esaslara göre yapılacağının düzenlendiği, yüklenicinin kesin hakediş raporunun düzenlenmesinde geçici hakediş raporlarındaki rakamlara itibar edilmeyeceği ve kesin metraj ve hesaplar sonucunda bulunan miktarların esas alınacağının belirtildiği; söz konusu düzenleme karşısında, yüklenicinin geçici hakediş sırasında ihtirazi kayıt koymadığı hususların kesin hakediş sırasında ileri sürülebileceği, kesin hakediş raporunun düzenlenmesinde geçici hakediş raporlarındaki rakamlara itibar edilmeyeceği ve kesin metraj ve hesaplar sonucunda bulunan miktarların esas alınacağı göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu düzenlemenin hak arama hürriyetini kısıtlamadığı" yönündeki değerlendirmeye karşılık; hakedişlere itirazın sadece birim fiyat sözleşmeleri  değil, anahtar teslimi götürü bedel ve karma sözleşmeleri de kapsadığı, ayrıca hakedişe itirazın konusunu, yalnızca sonradan kesin hesapta düzeltilebilecek olan imalat miktarlarına/metrajlarına itirazın değil, fiyat farkı hesabına, yeni birim fiyata idarece önceden yazılı onay verildiği halde buna ilişkin proje değişikliği idarece onaylanmadığı için hakedişe dahil edilemeyen imalatlara itiraz gibi diğer muhtelif sebeplerin de oluşturabileceği hususu göz önünde bulundurulmalıdır.
	Bu itibarla, Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin dava konusu düzenlemesinde hukuka uyarlık, davanın reddi yolundaki Daire kararında hukuki isabet bulunmamaktadır. " gerekçesiyle Dairemiz kararının bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin birinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının Danıştayda temyiz edilebileceği; 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde, İdari Dava Daireleri Kurulunun, idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararları temyizen inceleyeceği; 2577 sayılı Kanun'un 49/4 ve 50. maddelerinde, Danıştay dava dairelerine ısrar imkanı tanınmayıp, Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurulları kararlarına uyulmasının zorunlu olduğu kurala bağlanmıştır.

Aktarılan kanun hükümlerine göre, Danıştay dava dairelerince ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurullarınca bozulması halinde Danıştay dava dairelerine ısrar imkanı tanınmadığından, bozma kararına uyularak İdari Dava Daireleri Kurulu kararında belirtilen gerekçelerle dava konusu Yapım İşleri İhaleleri Uygulama Yönetmeliği'nin ekinde yer alan Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin "Geçici hakediş raporları" başlıklı 39. maddesinin 4. fıkrasının (e) bendinin iptaline karar verilmesi gerekmektedir. 
 
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Dava konusu Yapım İşleri İhaleleri Uygulama Yönetmeliği'nin ekinde yer alan Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin "Geçici hakediş raporları" başlıklı 39. maddesinin 4. fıkrasının (e) bendinin İPTALİNE,
	2.  Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
	3. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya  iadesine,
	4. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 01/11/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4614, Karar No: 2024/5891, Tarih: 01.11.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/4614
   Karar	No : 2024/5891
TEMYİZ EDENLER	:1-(DAVALI) ... Defterdarlığı-...
VEKİLİ                    	: Av. ...
 
                                	2-(DAVACI) ... Yapı İnşaat Madencilik Nakliye Petrol 
                               	 San. ve Tic. Ltd. Şti.
                                	...
İSTEMİN KONUSU  : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2016 yılında elde edilen gayrimenkul satış hasılatının bir kısmının yasal defter kayıtlarına ve ilgili dönem vergi beyanlarına intikal ettirilmediği ve bu suretle dağıtılan karın beyan edilmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen 2017/Nisan dönemi gelir (stopaj) vergisi  ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması  istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:  ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirketin 2016 yılında bir kısım  hasılatını kayıt ve beyan dışında bıraktığından bahisle adına yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının Mahkemelerince hukuka uygun bulunması karşısında, kayıt dışı bırakıldığı sabit olan kazancın ortaklara dağıtılmadığı ve kurum bünyesinde kaldığı hususu, ispat külfeti kendine düşen davacı şirket tarafından hukuken geçerli bir şekilde ispat edilemediğinden, kurumlar vergisi matrah farkından kurumlar vergisi düşüldükten sonra kalan kısmın brüte tamamlanması suretiyle bulunan stopaj matrah farkı üzerinden tarh edilen gelir (stopaj) vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, gerçekte davacı şirket tarafından yapılan satışlara ilişkin kayıtların başka ortamlarda tutulduğunun açık olduğu, bu bakımdan vergi ziyaına "defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına" kaydedilmesi suretiyle sebebiyet verildiği anlaşılmakta olup, bahse konu cezanın üç kat olarak uygulanmasında da hukuka aykırılık görülmediği, dava konusu vergi ziyaı cezasına uygulanan tekerrür hükümlerinin dayanağının davacı adına 25/11/2013 tarihinde tebliğ edilen ve uzlaşma sonucu kesinleşen  2013/Temmuz-Ağustos dönemi için kesilen vergi ziyaı cezaları olduğu ve tekerrür hükümlerinin 2013 yılını takip eden 2014 yılı başından itibaren kesilecek vergi ziyaı cezalarında uygulanması mümkün olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan ve 16.000,00-TL'den fazlasına dair kısmı hariç olmak üzere, hukuka uygun olup davacı tarafından istinaf dilekçesinde öne sürülen hususların, kanun sözü edilen kısımlarının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği, Mahkeme kararının "dava konusu vergi zıyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan 16.000,00-TL'den fazlasına dair kısmına" ilişkin hüküm fıkrası yönünden ise; Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde, 7338 sayılı Kanun'un, 26/10/2021 tarihinde yürürlüğe giren 38. maddesiyle yapılan değişiklikle, azami artırım tutarına yönelik olarak getirilen cezalandırmaya ilişkin lehe düzenlemenin, lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği yolundaki ceza hukukunun genel prensibinin somut uyuşmazlıkta da uygulanması gerektiği, bu durumda, dava konusu döneme ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının, tekerrür nedeniyle artırılan kısmının kesinleşen birden fazla ceza olması nedeniyle bunlardan tutar itibarıyla en yükseği olan 16.000,00-TL'den fazlasına dair kısmının kaldırılması gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan 16.000,00-TL'den fazlasına dair kısmına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına ve bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Vergi incelemesi sonucu tespit edilen kurumlar vergisi matrah farkının kar  dağıtımı sayılmasının vergi kanunlarına ve Anayasa'nın  eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir.
DAVALININ İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen raporlar uyarınca yapılan tarhiyatta ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı
iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI:  Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı şirket adına, 2016 yılında elde edilen gayrimenkul satış hasılatının bir kısmının yasal defter kayıtlarına ve ilgili dönem vergi beyanlarına intikal ettirilmediği ve bu suretle dağıtılan  karın beyan edilmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen 2017/Nisan dönemi gelir (stopaj) vergisi  ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması  istemine ilişkindir.
İLGİLİ MEVZUAT:

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı şirket adına, 2016 yılında elde edilen gayrimenkul satış hasılatının bir kısmının yasal defter kayıtlarına ve ilgili dönem vergi beyanlarına intikal ettirilmediği ve bu suretle dağıtılan  karın beyan edilmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen 2017/Nisan dönemi gelir (stopaj) vergisi  ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması  istemine ilişkindir.
İLGİLİ MEVZUAT: 
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin 1. fıkrasında re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi inceleme yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlandıktan sonra, aynı maddenin 2. fıkrasının 4 numaralı bendinde, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması hali re’sen tarh nedeni olarak kabul edilmiş olup, aynı Kanunun 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak tespit etmek ve sağlamak olduğu düzenlenmiştir.
 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 75. maddesinin 1. fıkrasında, sahibinin ticari, zirai veya mesleki faaliyeti dışında nakdi sermaye veya para ile temsil edilen değerlerden müteşekkil sermaye dolayısıyla elde ettiği kâr payı, faiz, kira ve benzeri iratların menkul sermaye iradı olduğu; ikinci fıkrasında, kaynağı ne olursa olsun maddede tahdidi olarak sayılan iratların menkul sermaye iradı sayılacağı; 94/6-b-i maddesinde ise tam mükellef kurumlar tarafından, tam mükellef gerçek kişilere, gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olmayanlara ve bu vergilerden muaf olanlara dağıtılan, 75. maddenin ikinci fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yazılı kâr paylarından istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur oldukları belirtilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan bozma sebeplerinden birinin varlığı halinde mümkündür.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan 16.000,00-TL'den fazlasına ilişkin kısmının dayandığı sebepler ve gerekçesi Dairemizce de uygun görülmüş olup, davalı idare tarafından ileri sürülen iddialar, temyize konu kararın söz konusu kısımlarının bozulmasını gerektirir nitelikte bulunmamıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, 2017/Nisan dönemi gelir (stopaj) vergisi;  üç kat vergi ziyaı cezası ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan 16.000,00-TL'ye ilişkin kısmına yönelik davacı temyiz istemine gelince;

Bölge İdare Mahkemesi kararının, 2017/Nisan dönemi gelir (stopaj) vergisi;  üç kat vergi ziyaı cezası ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan 16.000,00-TL'ye ilişkin kısmına yönelik davacı temyiz istemine gelince; 
Yukarıdaki kanun maddelerinin değerlendirilmesinden, kurum kazançları üzerinden  tevkifat yapılabilmesi için kurum kazancından doğan kârın ortaklara dağıtılmış olması gerekmektedir. 
Olayda, her ne kadar davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve inceleme raporuna göre kayıt dışı bırakılmış bir matrah farkı tespit edilmiş ise de davacı şirketin söz konusu incelemeye göre beyan dışı bırakıldığı ileri sürülen kârını ortaklarına dağıttığı hususunda inceleme elemanı ya da idarece yapılmış somut bir tespit bulunmadığından, Bölge İdare Mahkemesi kararının gelir (stopaj) vergisi, üç kat vergi ziyaı cezası ile vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan ve 16.000,00-TL'ye isabet eden kısmında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalının temyiz isteminin reddine, davacının temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının, 2017/Nisan dönemi gelir (stopaj) vergisi, üç kat kesilen vergi ziyaı cezası ile vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan ve ...-TL'ye isabet eden kısmının BOZULMASINA, diğer kısmının ONANMASINA,
	          3. Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhine onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
	      	 4. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 01/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5467, Karar No: 2024/5885, Tarih: 01.11.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/5467
   Karar	No : 2024/5885
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... İdaresi Başkanlığı-...	
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: S.S. ...Konut Yapı Kooperatifi
		...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, Ankara İli Altındağ İlçesi ...Mahallesi ... ada ... nolu parselde kayıtlı taşınmaz hissesinin ihale yoluyla 20/03/2019 tarihinde satın alınması nedeniyle ödenen katma değer vergisinin iadesi talebiyle yapılan düzeltme şikayet başvurusunun zımnen reddi işleminin iptali ile ödenen tutarın ödeme tarihinden hesaplanacak  yasal faizi ile iadesi  istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; satın alınan taşınmaz nedeniyle davacıdan katma değer vergisi tahsil edilerek Altındağ Belediye Başkanlığı Taşınmaz Gelirleri İktisadi İşletmesi tarafından katma değer vergisi beyannamesi verilmiş ise de taşınmazın satış öncesi Belediyenin İktisadi İşletmesi tarafından ticari amaçla kullanıldığı yönünde somut bir tespit bulunmadığından ve dosyadaki bilgi ve belgelerden taşınmazın Altındağ Belediyesi'ne ait olduğu ve belediye tarafından davacı kooperatife satılarak tapuda devir işlemlerinin gerçekleştirildiği anlaşıldığından, taşınmazın Altındağ Belediye Başkanlığı Taşınmaz Gelirleri İktisadi İşletmesi tarafından değil, belediye tarafından satıldığının kabulü gerektiği, bu durumda, belediyenin mülkiyetindeki taşınmazın satışı 3065 sayılı Kanunun 17. maddesinin 4. fıkrasının (p) bendi uyarınca katma değer vergisinden istisna olduğundan, anılan satış sonucunda katma değer vergisi tahsil edilmiş olmasının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 118. maddesinin 3. bendi gereğince mevzuda hata kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, söz konusu teslim nedeniyle ödenen katma değer vergisinin iadesi isteminin reddi yolunda tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği, tahsil edilen katma değer vergisinin yasal faiziyle birlikte iadesi istemine gelince; talebe bağlı kalınarak, davalı idarece haksız yere alındığı sonucuna varılan katma değer vergisinin,  tahsili tarihinden itibaren 3065 sayılı Kanun'a göre belirlenen yasal faizi oranında hesaplanacak faiz ile birlikte davacıya iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle kabul ederek, dava konusu zımni ret işleminin iptaline, 334.800,00TL katma değer vergisinin tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.