muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/309, Karar No: 2024/4345, Tarih: 30.10.2024

Buna göre, anılan yetkiye istinaden davalı idarenin, yapılacak sınavda başarı şartını objektif bir şekilde belirleyerek yeterlilik sınavı esasına göre asgari puan kriteri (70 puan) yanında, ihtiyaç duyulan sayıda uzlaştırmacının sisteme giriş yapmasını teminen kontenjan (sınav ilanında belirtilen uzlaştırmacı ihtiyaç sayısı kadar aday) kriteri getirmesinde ve adaylar içinde en başarılı olanların yarışma sınavı esasına göre tespit edilmesi amacıyla puan sıralaması öngörmesinde Kanun'a, hizmet gereklerine ve kamu yararına aykırılık bulunmamaktadır. 
Belirtilen sebepler uyarınca dava konusu düzenlemelerde hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmasız işler için belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 30/10/2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.  
(X)-KARŞI OY:
 Anayasa'nın 124. maddesinde, Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabileceği hükmüne yer verilmiştir. 
Anayasal hükümde de yer alan "normlar hiyerarşisi" kuramına göre, kanundan sonra gelen yönetmelik, genelge, tebliğ, talimat gibi düzenlemelerin ancak kanunda verilmiş olan hakkın kullanılmasının açıklanması ile ilgili olacağı, bu metinlerde kanun ile verilmiş olan hakkı genişletici veya daraltıcı mahiyette hükümlere yer verilemeyeceği hukukun genel ilkelerindendir.
	Ayrıca Anayasa Mahkemesi'nin yerleşik içtihadı hâline gelmiş hukuk devleti tanımına göre hukuk devleti, eylem ve işlemleri hukuka uygun, insan haklarına saygılı, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adaletli bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa’ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, Anayasa ve hukukun üstün kurallarıyla kendini bağlı sayan, yargı denetimine açık olan devlettir.
	Hukuk devletinin unsurları, doktrin ve yargı kararlarıyla belirlenmiş olup, bunlardan konuyla ilgili iki tanesi “hukuki güvenlik” ve “belirlilik” ilkeleridir. Belirlilik ilkesi, hukuki güvenlikle bağlantılı olup bireyin hangi somut eylem ve olguya hangi hukuki müeyyidenin veya neticenin bağlandığını, bunların idareye hangi müdahale yetkisini doğurduğunu bilmesi anlamına gelir.

Hukuk devletinin unsurları, doktrin ve yargı kararlarıyla belirlenmiş olup, bunlardan konuyla ilgili iki tanesi “hukuki güvenlik” ve “belirlilik” ilkeleridir. Belirlilik ilkesi, hukuki güvenlikle bağlantılı olup bireyin hangi somut eylem ve olguya hangi hukuki müeyyidenin veya neticenin bağlandığını, bunların idareye hangi müdahale yetkisini doğurduğunu bilmesi anlamına gelir.
 Yönetmelik'in davaya konu 55. maddesinin 2. fıkrasının 1. cümlesinde, sınavın Bakanlık tarafından belirlenen uzlaştırmacı ihtiyaç sayısına göre yapılacağı düzenlenmiş ise de söz konusu ihtiyaç belirlemesinin hangi kriterler dikkate alınarak yapılacağının açık ve belirli olmadığı; ayrıca Yönetmelik'in 59. maddesinde yer alan, sınavda yüz tam puan üzerinden en az yetmiş puan alması koşuluyla en yüksek puan alan adaydan başlamak üzere sınav ilanında belirtilen uzlaştırmacı ihtiyaç sayısı kadar adayın sınavda başarılı sayılacağına yönelik düzenleme ile Kanun'da yer almayan bir kontenjan kısıtlaması getirildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde; söz konusu düzenlemelerin bu hâlleriyle normlar hiyerarşisi ve hukuki güvenlik ilkelerini ihlal ettiği görülmektedir. 
Bu durumda, Yönetmelik’in 55. maddesinin 2. fıkrasının 1. cümlesi ile 59. maddesinde yer alan "...en yüksek puan alan adaydan başlamak üzere sınav ilanında belirtilen uzlaştırmacı ihtiyaç sayısı kadar aday..." ibaresinin iptaline karar verilmesi gerektiği oyu ile Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2020/4280, Karar No: 2024/4381, Tarih: 30.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/4280
Karar	No : 2024/4381                                                                                
DAVACI	: ... Lab. San ve Tic. Ltd. Şti.	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALILAR	: 1- ... Bakanlığı
VEKİLLERİ	   : Hukuk Müşaviri Av. ...,  Hukuk Müşaviri Av. ...
2- ... Başkanlığı
VEKİLİ	   : Av. ...
DAVANIN_KONUSU	:	25/03/2010 tarih ve 27532 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin 4.5.1.A maddesinin 2. fıkrasının ve  3. fıkrasının iptali istenilmektedir..
DAVACININ_İDDİALARI_	:	Dava konusu düzenlemenin, hukuki güvenlik ve istikrar ilkesine, kazanılmış hakların korunması ilkelerine aykırı olduğu, kamu yararı gözetilmeden düzenlendiği, sebep ve amaç yönlerinden hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
DAVALILARIN_SAVUNMASI	: 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesine göre, Kurumun, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemlerini, türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkili olduğu, SUT eki EK-7 listesinde yer alan işlem puanların bu kapsamda belirlendiği, dava konusu diğer düzenlemelerle de, personel ve fiziki kapasite yeterlisizliği nedeniyle hastaların mağdur olmalarının önüne geçilmesi amacıyla kron-köprü ve iskelet protez döküm iş ve işlemlerinin özel diş protez laboratuvarlarında yapılmasına olanak sağlandığı, konu ile ilgili olarak  Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumlarında Yapılamayan Kron-Köprü ve İskelet Protez Döküm İş ve İşlemlerinin Özel Diş Protez Laboratuvarlarında Yapılmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönerge çıkarıldığı, Bu Yönerge kapsamında özel diş protez laboratuvarlarıyla sözleşme imzalandığı, ancak hatalı işlem ve uygulamaların söz konusu olması nedeniyle dava konusu düzenlemelerin çıkarıldığı, dolayısıyla davanın yasal dayanaktan yoksun olduğu ileri sürülerek reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 31/01/2019 tarih ve E:2016/3103, K:2019/350 sayılı kararına uyularak davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava, 25/30/2010 tarih ve 27532 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin 4.5.1.A maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarının iptali istemiyle açılmıştır.
24.3.2013 tarih ve 28597 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin 6.4 maddesi ile 25/03/2010 tarih ve 27532 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Açıklanan nedenlerle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA

24.3.2013 tarih ve 28597 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin 6.4 maddesi ile 25/03/2010 tarih ve 27532 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Açıklanan nedenlerle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 16/10/2015 tarih ve E:2013/2708, K:2015/6178 sayılı dava konusu düzenlemenin iptali yolundaki kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 31/01/2019 tarih ve E:2016/3103, K:2019/350 sayılı kararı ile bozulması üzerine, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
	25/03/2010 tarih ve 27532 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin " Kurum ile sözleşmeli resmi sağlık kurum ve kuruluşlarında yapılacak diş tedavileri " başlıklı 4.5.1.A maddesinin 2. fıkrasında, Kurumla sözleşmeli resmi sağlık kurumu tarafından yapılan protez tedavileri ile ilgili olarak yapılması gerekli görülen akrilik veya seramik veneer kron, hassas tutuculu kron, implant üstü kron v.b. metal destekli tek parça kron ve tek parça döküm kronlar ile alt-üst çene iskelet dökümü döküm işçilik hizmetinin, söz konusu işlemlerin, protez tedavisini yapan sağlık kurumları tarafından yapılmayarak mevzuat hükümlerine dayanılarak başhekimliklerce, üniversitelerde ise dekanlıklarca organize edilerek yaptırılması ve hastaya fatura düzenlenmesi halinde SUT eki EK-7 listesinde yer alan işlem puanı esas alınarak fatura bedelini aşmamak kaydı ile hastalara ödeneceği; 3. fıkrasında da,  01/6/2010 tarihinden itibaren Kurumla sözleşmeli resmi sağlık kurumu veya kuruluşu tarafından yapılan protez tedavileri ile ilgili olarak yapılması gerekli görülen akrilik veya seramik veneer kron, hassas tutuculu kron, implant üstü kron v.b. metal destekli tek parça kron ve tek parça döküm kronlar ile alt-üst çene iskelet dökümünün, ilgili sözleşmeli resmi sağlık kurumu ve kuruluşu tarafından yapılması/hizmet alımı ile sağlanmasının zorunlu olduğu, bu tarihten itibaren söz konusu işlemlerin protez tedavisini yapan sağlık kurumu veya kuruluşu tarafından sağlanmaması ve hasta tarafından karşılanması halinde fatura bedelinin hastaya ödenerek ilgili sağlık kurumu veya kuruluşundan mahsup edileceği kurala bağlanmıştır.
	Bunun üzerine, davacı tarafından, anılan Tebliğin 4.5.1.A maddesinin 2. fıkrasının ve  3. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 16/10/2015 tarih ve E:2013/2708, K:2015/6178 sayılı kararı ile dava konusu düzenlemenin iptaline karar verilmiştir.

Bunun üzerine, davacı tarafından, anılan Tebliğin 4.5.1.A maddesinin 2. fıkrasının ve  3. fıkrasının iptali istemiyle açılan davada, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 16/10/2015 tarih ve E:2013/2708, K:2015/6178 sayılı kararı ile dava konusu düzenlemenin iptaline karar verilmiştir.
Kararın davalı idarelerce temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 31/01/2019 tarih ve E:2016/3103, K:2019/350 sayılı kararıyla davalı idarelerin temyiz isteminin kabulüne, Daire kararının bozulmasına karar verilmiştir. Anılan karara karşı, davacı tarafından yapılan karar düzeltme istemi Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 16/06/2020 tarih ve E:2019/2328, K:2020/960 sayılı kararı ile reddedilmiştir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava daireleri kararlarına karşı Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği; 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde, idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların İdari Dava Daireleri Kurulunca temyizen inceleneceği hükme bağlanmış; 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 4. fıkrasında ise Danıştay dava dairelerine, ilk derece mahkemesi olarak verdikleri kararların temyizen bozulması halinde ısrar olanağı tanınmamıştır.
Buna göre, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
İlgili Mevzuat:
5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde  Kurumun, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkili olduğu, bu amaçla komisyonlar kurabileceği, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabileceği, 72. maddesinde de, finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerinin Kurumca ödenecek bedellerini; sağlık hizmetinin sunulduğu il ve basamak, Devletin doğrudan veya dolaylı olarak sağlamış olduğu sübvansiyonlar, sağlık hizmetinin niteliği itibarıyla hayati öneme sahip olup olmaması, kanıta dayalı tıp uygulamaları, maliyet-etkililik ölçütleri ve genel sağlık sigortası bütçesi dikkate alınmak suretiyle, her sınıf için tek tek veya gruplandırarak belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonunun yetkili olduğu, 73. maddesinde ise,  sağlık hizmetlerinin, Kurum ile yurt içindeki veya yurt dışındaki sağlık hizmeti sunucuları arasında yapılan sözleşmeler yoluyla ve/veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucularından satın aldıkları sağlık hizmeti giderlerinin ödenmesi suretiyle sağlanacağı hükümlerine yer verilmiştir.
Dava Konusu Düzenlemelerin İncelenmesi:

Dava Konusu Düzenlemelerin İncelenmesi:
 Ağız ve diş sağlığı hizmetlerine ilişkin olarak, Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kurumlarında yapılamayan kron-köprü ve iskelet protez döküm işlemlerinin özel diş protez laboratuvarlarında yapılması sistemi ile konuya ilişkin çıkarılan Yönergenin, kamu sağlık hizmeti sunucularının personel ve fiziki kapasite yetersizliği nedeniyle ortaya çıkmış bir uygulama olduğu dikkate alındığında, ilgili kamu idareleri tarafından bu hizmetin yeterli personel ile sunulması halinde,  protez tedavileri ile ilgili olarak yapılması gerekli görülen akrilik veya seramik veneer kron, hassas tutuculu kron, implant üstü kron v.b. metal destekli tek parça kron ve tek parça döküm kronlar ile alt-üst çene iskelet dökümünün, ilgili sözleşmeli resmi sağlık kurumu ve kuruluşu tarafından yapılması/hizmet alımı ile sağlanmasının öngörülmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.  
	Nitekim aslolan, sağlık hizmetlerinin sözleşmeli resmi sağlık kurumu ve kuruluşu tarafından sunulması olup, personel ve fiziki kapasite yetersizliği nedeniyle hastaların mağdur olmalarının önüne geçilmesi amacıyla kron-köprü ve iskelet protez döküm iş ve işlemlerinin özel diş protez laboratuvarlarında yapılmasına olanak sağlamak amacıyla çıkarılan Yönergenin varlığından bahisle, laboratuvarların zarara uğrayacağı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin hukuka aykırılığından söz edilemeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır.
	Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde 5510 sayılı Kanun uyarınca davalı idare tarafından, diş tedavilerinin,  sözleşmeli resmi sağlık kurumu ve kuruluşu tarafından yapılması/hizmet alımı ile sağlanmasının öngörülmesine ilişkin düzenleme yapılmasında üst hukuk normlarına aykırı bir yön bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Davacı tarafından yapılan ve ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından yapılan ... TL posta giderinin ve davalı Sağlık Bakanlığı tarafından yapılan ... TL posta giderinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
3. İşbu kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen ... TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
4. Posta gideri avansından varsa artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde taraflara iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 30/10/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/404, Karar No: 2024/4346, Tarih: 30.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/404
Karar	No : 2024/4346                                                                                
DAVACI	: ... Başkanlığı
DAVALI	: ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN_KONUSU	: 05/08/2017 tarihli ve 30145 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin, 31/12/2019 tarih ve 30995 (4. mükerrer) sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yönetmelik ile değişik;
1- 48. maddesinin 3. fıkrasının (ç) bendinde yer alan “veya hukuk ya da hukuk bilgisine programlarında yeterince yer veren siyasal bilgiler, idari bilimler, iktisat, maliye alanlarında veya polis akademisinde en az dört yıllık yüksek öğrenim yapmış olmak.” ibaresinin,
2- 55. maddesinin 2. fıkrasının 1. cümlesinin,
3- 59. maddesinin,
4- 62. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin,
iptali istenilmektedir.
DAVACININ_İDDİALARI	: Yönetmelik’in 48. maddesinin 3. fıkrasının (ç) bendi bakımından, anılan bentte yer alan “veya hukuk ya da hukuk bilgisine programlarında yeterince yer veren siyasal bilgiler, idari bilimler, iktisat veya maliye alanlarında” ibaresinin iptali istemiyle açılan davanın Danıştay Onuncu Dairesinin E:2017/2168 sayılı dosyasında görülmeye devam ettiği, bu sefer de anılan bende "polis akademisi" ibaresinin getirildiği, 5271 sayılı Kanun’da “hukuk öğrenimi görmüş kişiler” ibaresi ile hukuk fakültesi mezunlarının kastedildiği, kolluk görevi ifa eden polis akademisi mezuniyetinin, uzlaştırmacılığın niteliği ve tarafsızlığı ile bağdaşmadığı, Devlet memurluğunun uzlaştırmacılıkla birleşemeyeceği; Yönetmelik’in 55. maddesinin 2. fıkrasının 1. cümlesi bakımından, sınavın Adalet Bakanlığınca yapılacağına dair yasal düzenleme olmaksızın davalı Bakanlığın yönetmelikle sınav yapma yetkisini almasının, üstelik sınav yapılıp yapılmamanın sınırsız ve denetlenemez bir takdir yetkisi ile devralınmasının hukuka aykırı olduğu; Yönetmelik’in 59. maddesi bakımından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda verilmeyen bir yetkinin kullanımına olanak tanıyan, ayrıca bu ihtiyaç sayısını objektif kriterler olmaksızın sınırsız takdir yetkisi ile davalı idareye veren düzenlemenin hukuka aykırı olduğu; Yönetmelik’in 62. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi bakımından, Yönetmelik’in 59. maddesine bağlı olarak bu maddedeki ilgili düzenlemenin de hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

DAVALININ_SAVUNMASI	: 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün görevlerini düzenleyen 41. maddesinin 1. fıkrasının (g) ve (ğ) bentleri uyarınca ceza muhakemesinde uzlaştırma kurumuna ilişkin düzenlemeler yapmanın Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün görevleri arasında sayıldığı, ayrıca 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinde uzlaştırma konusuna yönelik olarak Yönetmelik çıkarılabileceği düzenlemesine yer verildiği, Yönetmelik’in 48. maddesinin 3. fıkrasının (ç) bendi bakımından, 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 24. fıkrasına göre avukatların veya hukuk öğrenimi görmüş kişilerin uzlaştırmacı olabileceklerinin düzenlendiği; ancak Kanun’da hukuk öğrenimi görmüş kişilerin kimler olduğu hususunun açıklanmadığı, Yönetmelik'teki bu düzenleme ile hukuk öğrenimi görmüş kişilerin kimler olduğunun belirtildiği, uzlaştırmacının, tarafların menfaatlerini ortak bir noktada buluşturarak aralarında yaşanan cezai uyuşmazlığın çözümlenmesine yardımcı olan kişi olduğu, polislerin de görevleri gereği mağdur, fail ve diğer vatandaşlar, ayrıca yargı kurumlarıyla sürekli etkileşim içerisinde olan görevliler oldukları, toplumun farklı kesimleriyle iletişim içerisinde olan ve bir anlamda toplumsal sorunlara ayna tutan polis akademisi mezunlarının da en az 4 yıllık yüksek öğrenim yapmış olmaları şartıyla hukuk öğrenimi görmüş kişiler arasında yer almalarının kuruma katkı sağlayacağı; Yönetmelik’in 55. maddesinin 2. fıkrasının 1. cümlesi, 59. maddesi ve 62. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi bakımından, uzlaştırma kurumunun etkin, verimli ve faydalı bir şekilde uygulanmasını sağlama görevi kapsamında; uzlaştırma bürosuna yıl içinde gelen toplam dosya sayısı, uzlaştırmacı sayısı, ileriki dönemlerde uzlaştırmacı sicilinden çıkarılacak yahut kendi isteğiyle ayrılacak tahmini uzlaştırmacı sayısı gibi hususlar göz önünde bulundurularak, sınavın Bakanlık tarafından belirlenen uzlaştırmacı ihtiyaç sayısına göre yapılacağının düzenlendiği, ayrıca sınavda yer alan yetmiş puan sınırının, adayın uzlaştırmacı eğitiminde verilen konulara ilişkin bilgisi, dikkati ve muhakemesinde aranan asgari yeterliliği belirleyen bir alt sınır olup ön koşul niteliğinde olduğu, sınava ilişkin usûl ve esasların net, anlaşılabilir, uygulanabilir ve kuşkuya yer vermeyecek derecede sarih bir şekilde düzenlendiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava konusu düzenlemelerin hukuka uygun olduğu ve davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davacı İstanbul Barosu Başkanlığı vekili tarafından, davalı Adalet Bakanlığı'na karşı açılan davada:

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava konusu düzenlemelerin hukuka uygun olduğu ve davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davacı İstanbul Barosu Başkanlığı vekili tarafından, davalı Adalet Bakanlığı'na karşı açılan davada:
31/12/2019 tarih ve 30995 (4. Mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 4. maddesi ile Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 48. maddesinin 3. fıkrasının (ç) bendinde yapılan değişiklikte yer alan "veya hukuk ya da hukuk bilgisine programlarında yeterince yer veren siyasal bilgiler, idari bilimler, iktisat, maliye alanlarında veya polis akademisinde en az dört yıllık yüksek öğrenim yapmış olmak," ibaresinin; değişiklik yapan Yönetmeliğin 5. maddesi ile Ana Yönetmeliğin 55. maddesinin 2. fıkrasının 1. cümlesinde yapılan değişikliğin; değişiklik yapan Yönetmeliğin 6. maddesi ile Ana Yönetmeliğin 59. maddesinde yapılan değişikliğin ve değişiklik yapan Yönetmeliğin 7. maddesi ile Ana Yönetmeliğin 62. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yapılan değişikliğin iptali istenilmektedir.
 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin 24. fıkrasında, uzlaştırmacıların, "avukatların veya hukuk öğrenimi görmüş kişilerin yer aldığı, Adalet Bakanlığı tarafından belirlenen uzlaştırmacı listelerinden" görevlendirileceği, kuralına yer verilmiştir. Kanun'daki "hukuk öğrenimi görmüş" ifadesinden, hukuk alanında lisans veya lisansüstü öğrenim görmüş olmanın anlaşılması gerektiğinde duraksama bulunmamaktadır. Zira belli bir alanda "yüksek öğrenim görme" ile kastedilen, o alan ile bağlantılı bir alanda yüksek öğrenim görme değil, bizzat o alanda lisans veya lisansüstü öğrenim görerek diploma almaktır.
Bu durumda, dava konusu Yönetmeliğin 4. maddesi ile Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 48. maddesinin 3. fıkrasının (ç) bendinde yapılan değişiklikte yer alan "veya hukuk ya da hukuk bilgisine programlarında yeterince yer veren siyasal bilgiler, idari bilimler, iktisat, maliye alanlarında veya polis akademisinde en az dört yıllık yüksek öğrenim yapmış olmak," ibaresinde yasaya ve hukuka aykırılık bulunmaktadır.