muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/5446, Karar No: 2024/6163, Tarih: 07.11.2024

Beyana dayanan vergilendirme, vergi kanunlarında gösterilen tespit şekillerine göre belirlenen matrahlar ve oranlar üzerinden hesaplanan verginin, mükellefler tarafından, vergi kanunlarında öngörülen zamanında, bir beyanname ile bildirilmesini, bildirilen bu verginin kural olarak, tahakkuk fişi düzenlemek suretiyle tarh edilmesini ifade etmektedir. 
Beyana dayalı vergilendirme, mükellefe güven esasına dayanır. Bu sistemde her mükellef kendi vergisinin matrahını bizzat kendisi hesaplamaktadır. İdare de mükellef tarafından beyan edilen bu matrah üzerinden tarhiyat yapmaktadır. 
Her ne kadar matrahlarını en iyi hesaplayabilecek olan, mükelleflerin kendileri olsa da bazı hallerde mükellefler beyanları konusunda şüpheye düşebilmektedirler. Bu gibi durumlarda mükellefler, ihtirazi kayıtla beyanname vererek daha sonra dava yoluna gidip haksız ödediklerini düşündükleri vergileri isteyebilmektedirler. 
Türk vergi sisteminde beyan esası ve mükellefe güven esası hakim olmakla birlikte, 213 sayılı Kanun'da kanun koyucu, vergi kayıp ve kaçağını önlemeye yönelik olarak, emniyet tedbirlerini içeren, mükelleflerin beyanlarının incelenmesine ilişkin düzenlemelere de yer vermiştir. Mükelleflerin beyan ettikleri matrahların doğruluğu, yine 213 sayılı Kanun'da gösterilen usul ve yöntemlerle ve Kanun'da belirtilen vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca denetlenebilmektedir. Bu suretle yapılan vergi incelemeleri ile beyan dışı bırakılmış bir matrahın tespiti ya da eksik ödenmiş bir verginin saptanması halinde de yine 213 sayılı Kanun'da belirtilen tarh yöntemleri ile bu matrahların vergilendirilmesi veya eksik tarh edilen verginin tamamlatılması yoluna gidilebileceği gösterilmiştir. 
Yukarıda değinilen durumlarda, 213 sayılı Kanun'da vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar tarafından yapılacak vergi incelemesi ile beyan dışı bırakılan matrah ya da matrah farkları ile ödenmemiş veya eksik ödenmiş vergiler saptanarak, yine Kanun'da belirtildiği gibi ikmalen, re'sen ya da idarece tarha esas olabilecek vergi inceleme raporlarına geçirilmesi ve saptanan hususların bir vergi inceleme raporuna bağlanması gerekmektedir. Bu gibi durumların ortaya çıkması halinde de vergi inceleme raporları ya da takdir komisyonu kararı dayanak alınarak yapılacak tarhiyata karşı da mükelleflerin doğrudan vergi mahkemelerinde dava açma hakları mevcuttur. 
Dolayısıyla vergi sisteminde esas olan, mükelleflerin kendi beyanlarıdır. Bu beyanların doğruluğu esastır. Ancak yapılacak vergi incelemeleri ile bu beyanın aksine durumlar tespit edilirse de bu husular Kanun'da sayılan vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca tutanağa, delile ve sonuçta da bir vergi inceleme raporuna bağlanmalıdır. Türk vergi sisteminde bunların dışında bir vergilendirme yöntemi de öngörülmemiştir.

Dolayısıyla vergi sisteminde esas olan, mükelleflerin kendi beyanlarıdır. Bu beyanların doğruluğu esastır. Ancak yapılacak vergi incelemeleri ile bu beyanın aksine durumlar tespit edilirse de bu husular Kanun'da sayılan vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca tutanağa, delile ve sonuçta da bir vergi inceleme raporuna bağlanmalıdır. Türk vergi sisteminde bunların dışında bir vergilendirme yöntemi de öngörülmemiştir.  
Anayasa Mahkemesinin 27/02/2019 tarih ve Başvuru No:2015/15100 sayılı bireysel başvuru kararında da ifade edildiği gibi 213 sayılı Kanun'un 378. maddesinin 2. fıkrasında yer alan ve mükelleflerin beyan ettikleri matrahlar ile bu matrahlar üzerinden tarh edilen vergilere karşı dava açamayacaklarına ilişkin mezkûr kural, Türk vergi sisteminin dayanağı, beyan esasına göre mükelleflerin kendi hesaplamalarına göre tespit ettikleri matrahların hatalı olamayacağı kabulüne dayanmaktadır. Hukuki bir ihtilaf içermediği sürece, işin doğası gereği, mükelleflerin kendi beyanında bir hata bulunmaması gerekir. Bu itibarla, hukuki bir ihtilafın bulunduğu konularda mükelleflere, kural olarak, verdikleri beyannamelere ihtirazi kayıt koymak suretiyle dava açma hakkı tanınmıştır. Nitekim, 2577 sayılı Kanun'un 27. maddesinde yer alan düzenlemeyle, ihtirazi kayıt konularak verilen beyanname üzerine mükelleflerin dava açabileceğinin kabul edildiği görülmektedir.
Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından, ilgili dönemde mal alışında bulunduğu şirket hakkında olumsuz tespitler bulunduğunun idarenin müeyyideli yazısıyla öğrenilmesi üzerine, özel esaslara tabi mükellefler listesine alınmamak amacıyla, söz konusu şirketten alınan faturalarda gösterilen katma değer vergisinin, düzeltme beyannamesi ile katma değer vergisi indirimleri arasından çıkarıldığı, ancak verilen düzeltme beyannamelerine, katma değer vergisi indirimlerinin gerçek olduğu ileri sürülerek ihtirazi kayıt koyulduğu görülmüştür. Davacı tarafından ihtirazi kayıtla verilen beyannameye istinaden 2019/Haziran, Eylül ve Ekim dönemleri için tahakkuk eden katma değer vergisi, damga vergisi ve hesaplanan gecikme faizleri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması ve beyanlarından çıkarılan faturalar sebebiyle sonraki döneme devreden katma değer vergisinin azaltılmasına ilişkin işlemin iptalinin istenildiği anlaşılmaktadır.

Vergi Mahkemesince, her ne kadar davalı idare tarafından davacı hakkında sahte fatura kullanımı hususunda vergi inceleme raporu düzenlenmediği, dolayısıyla davacı şirketin kullandığı faturaların gerçek olup olmadığı hususunun gerek davacı ve gerekse fatura düzenleyen bakımından somut bir şekilde ortaya konulamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ve anılan karara yönelik davalı istinaf talebi reddedilmiş ise de; açılan davanın davacı tarafından ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannameleri üzerine tahakkuk eden vergiler, bunlara bağlı hesaplanan gecikme faizi, kesilen vergi ziyaı cezası ve söz konusu beyanlar nedeniyle devreden katma değer vergilerinin düzeltilmesine ilişkin olduğunun görüldüğü ve yükümlülerin mal alışları sebebiyle yüklendiği katma değer vergilerinin, indirim ve iade konusu yapılabilmesi için faturaların gerçek bir mal alım satımı karşılığı düzenlenmesi gerektiği, gerçekleşmemiş teslim ve hizmetler dolayısıyla katma değer vergisi ödenmesi ve bunun sonucu olarak da bir vergi indirimi söz konusu olamayacağından, yukarıda sözü edilen Anayasa Mahkemesi kararı da dikkate alındığından davacının indirimlerinden çıkardığı ... Demir Çelik Tic. İth. ve İhr. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen ...tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporunun ve varsa anılan rapora istinaden yapılan işlemler ile tarhiyatların sonuçları da değerlendirilmek suretiyle Bölge İdare Mahkemesince bir karar verilmesi gerektiğinden, temyize konu kararda hukuka uyarlık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
								Açıklanan nedenlerle;
Davalının temyiz isteminin kabulüne,
 ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının BOZULMASINA,
Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 07/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/476, Karar No: 2024/4775, Tarih: 07.11.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
       D A N I Ş T A Y
     ONİKİNCİ DAİRE
Esas  No : 2023/476
Karar No : 2024/4775                                                                    
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av....
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ          :
Dava konusu istem: Emniyet Genel Müdürlüğü Özel Güvenlik Denetleme Başkanlığında 1. sınıf emniyet müdürü olarak görev yapan davacının, 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun 55. maddesinin yirminci fıkrası uyarınca re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Değerlendirme Kurulunun ... tarih ve ...sayılı kararının iptaline, işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.  
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davalı idarece, 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun geçici 27. maddesi uyarınca yapılan değerlendirmede dikkate alındığı belirtilen, personelin geçmiş hizmetleri, haklarındaki soruşturma ve cezalar, performans puanları, temsil ve yöneticilik yetenekleri, özgüveni, verimlilik ve benzeri özellikleri yönünden eşit, objektif ve istikrarlı bir uygulamanın söz konusu olmadığı, bunlardan birine öncelik verilmiş ise bunun gerekçelerinin açıklanmadığı, bu durumda, davalı idarece, re'sen emekliye sevk edilecek personelin seçiminde kullanıldığı belirtilen ölçütlerin uygulanmasında eşit, objektif ve istikrarlı şekilde işlem tesis edildiğinin ortaya konulamadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı; öte yandan, dava konusu işlem hukuka aykırı bulunduğundan, bu işlemden kaynaklanan parasal ve özlük hakkı kayıplarının da davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının 30/06/2011 tarihinde 1. sınıf emniyet müdürü rütbesine terfi ettirildiği, 6 yıl bekleme süresini doldurduğu 2017 yılından itibaren 2 defa görev süresinin uzatılmasına karar verildiği, personelini emekliye sevk etme konusunda idarelerine tanınan takdir yetkisi kapsamında tesis edilen dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ve işlemin iptaline yönelik kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının 30/06/2011 tarihinde 1. sınıf emniyet müdürü rütbesine terfi ettirildiği, 6 yıl bekleme süresini doldurduğu 2017 yılından itibaren 2 defa görev süresinin uzatılmasına karar verildiği, personelini emekliye sevk etme konusunda idarelerine tanınan takdir yetkisi kapsamında tesis edilen dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ve işlemin iptaline yönelik kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ :...
DÜŞÜNCESİ	: Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY : 
Emniyet Genel Müdürlüğü Özel Güvenlik Denetleme Başkanlığında 1. sınıf emniyet müdürü olarak görev yapan davacının, 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun 55. maddesinin yirminci fıkrası uyarınca re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Değerlendirme Kurulunun ... tarih ve... sayılı kararının iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istemiyle temyizen incelenen davanın açıldığı anlaşılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun 6638 sayılı Kanun ile değiştirilen "Terfi ve atama" başlıklı 55. maddesinin birinci fıkrasında, rütbeleri sayılan polis amirleri arasında emniyet müdürüne de yer verilmiş; ikinci fıkrasında, polis amirlerinin rütbelerde ve meslek derecelerinde zorunlu en az bekleme süreleri gösterilmiş; üçüncü fıkrasında, her amir rütbesinde bulunması gereken kadro sayısına esas alınacak oran azami olarak gösterilmiş; dördüncü fıkrasında, bu rütbelere terfilerin yetkili kurullarda kıdem sırasına göre görüşüleceği ve maddede öngörülen sınav ve eğitim şartı saklı kalmak üzere liyakata göre yapılacağı belirtilmiş; beşinci fıkrasında, kıdem sırasının tespitinde, bulunulan rütbeye terfi tarihinin esas alınacağı, aynı tarihte terfi edenlerden sicil notu yüksek, sicil notlarının eşitliği halinde ödül ve takdirnamesi fazla, ödül ve takdirnamelerin sayıca eşitliği halinde ise, sicil numarası daha küçük olanların diğerlerine göre kıdemli sayılacağı öngörülmüş; onbirinci fıkrasında, rütbe terfiinin yetkili kurullarda görüşülebilmesi için gerekli koşullar kurala bağlanmış, devamı fıkralarında da,  rütbeler, bu rütbelere terfi esasları, terfi ve atama zamanı gibi hususlarda doğrudan Kanun hükümleriyle belirlenen çerçeve dahilinde kalmak koşuluyla, liyakat koşullarını belirlemek, üst rütbedeki boş kadro sayısına göre terfileri önermek ya da ikinci meslek derecesindeki görev unvanlarına ataması yapılacak personeli değerlendirmek ve öneride bulunmak üzere Genel Müdürlük Merkez Değerlendirme ve Yüksek Değerlendirme Kurullarının oluşturulması öngörülmüştür. 
Anılan maddenin yirminci fıkrasında; "Birinci Sınıf Emniyet Müdürlerinin bulundukları rütbedeki en fazla bekleme süresi altı yıldır. Bu süre sonunda bir üst rütbeye veya meslek derecesindeki göreve atanamayanlar, emeklilik veya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için gerekli şartları haiz olmaları kaydıyla, kadrosuzluk nedeniyle Yüksek Değerlendirme Kurulunun teklifi ve Bakan onayı ile emekliye sevk edilirler. Emniyet Genel Müdür Yardımcısı, Teftiş Kurulu Başkanı, Polis Akademisi Başkanı, Özel Güvenlik Denetleme Başkanı, Birinci Hukuk Müşaviri, Daire Başkanı, İl Emniyet Müdürü, Emniyet Müşaviri, Polis Moral Eğitim Merkezi Müdürü, Akademi Başkan Yardımcısı, Polis Amirleri Eğitimi Merkezi Müdürü, Teftiş Kurulu Başkan Yardımcısı, Teftiş Kurulu Grup Amiri, Polis Başmüfettişi, Polis Meslek Yüksek Okulu Müdürü, Polis Meslek Eğitim Merkezi Müdürü ve Polis Eğitim Merkezi Müdürü olarak fiilen görev yapanlardan, hizmet gerekleri nedeniyle kadrosuzluktan emekliye sevk edilmesi uygun görülmeyenler hizmete devam ettirilirler. Bu şekilde göreve devamı uygun görülenlerin durumu, iki yılda bir Yüksek Değerlendirme Kurulu tarafından ayrıca karara bağlanır." hükmü yer almıştır. 
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Bakılan davada, davanın, Emniyet Genel Müdürlüğü Özel Güvenlik Denetleme Başkanlığında 1. sınıf emniyet müdürü olarak görev yapan davacının, 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun 55. maddesinin yirminci fıkrası uyarınca re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Değerlendirme Kurulu kararının iptali ile anılan karar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istemiyle açıldığı, dosya içeriğinden de; davacının re'sen emeklilik işleminin 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun Geçici 27. madde uyarınca değil,  55. maddesinin yirminci fıkrası uyarınca tesis edildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, dava konusu işlemin, davacının 3201 sayılı Kanun'un 55. maddesinin yirminci fıkrası uyarınca re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin ... tarih ve... sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü işlemi olduğu ve uyuşmazlığın bu madde kapsamında incelenmesi gerektiği halde, İdare Mahkemesince davanın konusunun, "3201 sayılı Kanun'un Geçici 27. maddesi uyarınca re'sen emekliye sevk edilmesi işlemi" olarak değerlendirilmek suretiyle eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulmasında hukuki isabet bulunmamaktadır.
Bu itibarla, dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine ve özlük haklarının iadesine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne,
2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline, işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine ve özlük haklarının iadesine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin...... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava  Dairesine  gönderilmesine kesin olarak, 07/11/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/2597, Karar No: 2024/2713, Tarih: 07.11.2024

"İçtihat Metni"
                     T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU 
Esas     No : 2022/2597
Karar	No : 2024/2713                                                                       
TEMYİZ EDENLER	:1-(DAVACI): ...  Birliği	  
		VEKİLİ: Av. ... 
	  2-(DAVALI): ... Bakanlığı
		VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Onuncu ve İkinci Daireleri Müşterek Kurulunun 29/12/2021 tarih ve E:2016/1446, K:2021/7084 sayılı kararının, aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması taraflarca karşılıklı olarak istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       	:
Dava konusu istem: 06/08/2015 tarih ve 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in, öncelikle yetki yönünden tümünün; bu uygun görülmediği takdirde 5. maddesinin 11. fıkrasının, 67. maddesinin 1. ve 3. fıkralarının, 96. maddesinin 2. fıkrasının, 97. maddesinin 2. fıkrasının, 100. maddesinin 1., 2., 3. ve 4. fıkralarının, 103. maddesinin 2. fıkrasının, 104. maddesinin 1. fıkrasının, 135. maddesinin 1. fıkrasının, 136. maddesinin 2. fıkrasının, 137. maddesinin 6. ve 7. fıkralarının, 162. maddesinin, 164. maddesinin 2. fıkrasının, 165. maddesinin 1., 4., 5. ve 6. fıkralarının, 169. maddesinin 3. fıkrasının (b) bendinin, 199. maddesinin, 202. maddesinin 2., 3. ve 5. fıkralarının ve 256. maddesinin 4. fıkrasının  iptali istenilmiştir.
Müşterek Kurul kararının özeti: Danıştay Onuncu ve İkinci Daireleri Müşterek Kurulunun 29/12/2021 tarih ve E:2016/1446, K:2021/7084 sayılı kararıyla;
Usul Yönünden:
Hukukun üstünlüğünü koruma görevi ve yükümlülüğü bulunan davacı Türkiye Barolar Birliğinin, dava konusu Yönetmelik'in 103. maddesinin 2. fıkrası, 104. maddesinin 1. fıkrası, 135. maddesinin 1. fıkrası, 162. maddesi, 199. maddesi ile 256. maddesinin 4. fıkrasının iptali istemiyle dava açma ehliyetinin bulunduğu, davalı idarenin aksi yöndeki itirazının yerinde olmadığı sonucuna varıldığı,
Davaya konu edilen Yönetmelik'in 06/08/2015 tarih ve 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, bu Yönetmelik'in bazı maddelerinin iptaline ilişkin olarak 06/08/2015 tarihinden itibaren 60 günlük yasal dava açma süresi içinde 08/09/2015 tarihinde bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşıldığından, davalı idarenin süre yönünden davanın reddi gerektiği iddiasının yerinde görülmediği,
Esas Yönünden:
Yönetmelik'in Tamamına Yönelik İptal İstemi Yönünden İnceleme:
Kararda yer verilen mevzuat hükümleri incelendiğinde; yargılama faaliyeti dışında kalan adalet hizmetleriyle ilgili konularda hukuki düzenlemeleri yapma yetkisinin Adalet Bakanlığının görevleri arasında bulunduğu ve Bakanlığın kanunla yerine getirmekle yükümlü olduğu hizmetleri; tüzük, yönetmelik, tebliğ, genelge ve diğer idari metinlerle düzenlemekle görevli ve yetkili olduğunun anlaşıldığı,

Esas Yönünden:
Yönetmelik'in Tamamına Yönelik İptal İstemi Yönünden İnceleme:
Kararda yer verilen mevzuat hükümleri incelendiğinde; yargılama faaliyeti dışında kalan adalet hizmetleriyle ilgili konularda hukuki düzenlemeleri yapma yetkisinin Adalet Bakanlığının görevleri arasında bulunduğu ve Bakanlığın kanunla yerine getirmekle yükümlü olduğu hizmetleri; tüzük, yönetmelik, tebliğ, genelge ve diğer idari metinlerle düzenlemekle görevli ve yetkili olduğunun anlaşıldığı,
Bu bakımdan, davaya konu edilen düzenlemelerin yetki unsuru yönünden hukuka uygun olup olmadığının tespiti için, öncelikle düzenlemelerin adalet hizmetlerinin yürütülmesi kapsamında olup olmadığının ortaya konulması gerektiği,
	Yargı mercilerine bağlı bulunan yazı işleri müdürlüklerinin (ve ön büronun), mahkemelerin yargısal ve idari yazışmalarının yapıldığı, dava dosyalarının tertipli bir şekilde tutulup arşivlendiği, bu suretle yargısal faaliyete yardımcı nitelikte görev yapan idari birimler oldukları, yargı mercilerinin yazı işlerini yapan bu birimlerde yürütülen hizmetlerin başında, soruşturma dosyalarının ve dava dosyalarının tertipli bir şekilde muhafaza edilmesinin geldiği, nitekim, dava konusu Yönetmelik'in 8. maddesinin 12. fıkrasının (ç) bendi, 105. maddesinin 3. fıkrasının (ç) bendi ve 169. maddesinin 4. fıkrasının (ç) bendinde, zabıt katiplerine yargılaması, soruşturma ve kovuşturma aşamaları devam eden dosyaları düzenli ve eksiksiz bir şekilde muhafaza etme görevinin tevdi olunduğu,
 Davaya konu edilen düzenlemelerin içeriğine bakıldığında ise, söz konusu düzenlemeler ile soruşturma ve dava dosyalarındaki bilgi ve belgelerin düzenli bir şekilde tutulması, yargılama mercilerince verilen kararların tebliğine ve karar nüshalarının çelişmesi halinde esas alınacak nüshaya yönelik olarak yazı işleri müdürlüklerince dikkat edilmesi gereken kurallar, mahkemeler ve savcılıklarda bulunan dosyalara, anılan yargılama makamlarının ön bürolarından dilekçe, belge ya da diğer evrakın ibrazında ön büro personelince dikkat edilmesi gereken kurallar, mahkemeler ve savcılıklarda bulunan dosyaların içeriğinin incelemesi veya belgelerden örnek almasına ilişkin kurallar,  mahkemelerde bulunan dava dosyaları ve savcılıklardaki dosyalar ile istinabe evrakının tevzi edilmesine ilişkin kurallar ve UYAP'ta mahkemeler ve savcılıklar için tutulan kayıtlara yeni kayıt ve/veya sütun eklenmesi usulüne yönelik kurallar getirildiği, dolayısıyla mahkemelerde bulunan dava dosyaları ve savcılıklarda bulunan soruşturma dosyalarının tutulduğu yazı işleri müdürlüklerinde ve/veya ön bürolarda yapılacak işlemlere ilişkin usule yer veren dava konusu düzenlemelerin adalet hizmetleri kapsamında yer alan yazı işleri hizmetine dahil olduğu ve yargısal alana ilişkin olmadığı, bu itibarla 2992 sayılı Kanun ile davalı idareye tanınan düzenleme yapma yetkisi içerisinde kaldığı sonucuna varıldığı,