muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/6694, Karar No: 2024/2787, Tarih: 10.09.2024

5996 sayılı Yasa ile  gıda ve yem işletmelerinde, işin nevine göre, konu ile ilgili lisans eğitimi almış en az bir personel çalıştırılması zorunluluğu getirilmiş ve bilimsel gelişmeler ve günün koşullarına göre de düzenlenen listede yine Bakanlıkça düzenlenecek bir tebliğ ile değişikliklerin yapılabileceği hükme bağlanmıştır. Bu durumda, gıda ve yem işletmelerinde hangi işte, hangi alanda lisans eğitimi almış personel çalıştırılabileceğini belirleme yetkisi davalı idareye tanınmıştır.  
Davalı idare tarafından yayımlanarak, yürürlüğe konulan Tebliğ ile günün koşullarına göre yapılan değerlendirmeye istinaden en az 300 kişi yatak kapasitesine sahip olan konaklama tesislerinden yerinde yemek üretimi ile servisinin yapıldığı (sadece kahvaltı veren konaklama tesisleri hariç) gıda işletmeleri de kapsama alınmış ve anılan tebliğ 5996 sayılı kanunun Ek-1deki gıda işletmeleri, faaliyet konularına bağlı olarak  detaylandırıldığı, gıda teknoloğu, biyomühendis, biyolog gibi üniversitelerin gıda bilimi konusunda  4 yıl eğitim veren bölümlerinden mezun olan  meslek mensuplarının da bazı gıda işletmelerinde zorunlu personel olarak çalıştırılması sağlanmıştır.
Olayda, Davacı şirket tarafından seramik ve porselen üretimi yapan iş yerleri bulunduğu, bu iş yerinde istihdam edilen  seramik mühendisi ile malzeme mühendisinin de istihdamı zorunlu personel olarak kabul edilmesi gerektiği yönünde idareye yapılan başvurunun davalı idarece reddedilmesi üzerine bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
 06/12/2019 tarih ve 30970 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2019/48 sayılı Gıda ve Yem İşletmelerinde Çalıştırılması Zorunlu Meslek Mensuplarının Belirlenmesine Dair Tebliğ Ek'inde yer alan "Gıda İşletmeleri" başlıklı (A) kısmının 9. Bölümünde" gıda ile temas eden madde ve malzeme üreten işletmeler (30 beygir üzeri motor gücü bulunan veya toplam 10 kişiden fazla personel çalıştıran işletmeler) gıda mühendisi, ziraat mühendisi, (gıda bölümü), kimya mühendisi, kimyager, gıda teknoloğu meslek unvanına sahip olanların anılan iş yerlerinde çalıştırılması zorunlu personel olarak sayılmış olup, 5996 sayılı yasanın özü gereği istihdamı zorunlu personelin bu tür işletmelerde çalışabilmeleri için gıda güvenirliliğinin sağlanması konusunda eğitim almış olmaları gerektiği sonucuna ulaşılmış olup, dava konusu Tebliğ hükmünde  seramik mühendisi ile malzeme mühendisine yer verilmemesinde ve buna dayalı dava konusu işlemde  üst hukuk normlarına  aykırılık görülmemiştir. 
 Açıklanan nedenlerle, davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.          
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :

Açıklanan nedenlerle, davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.          
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
Gıda ile temas eden madde ve malzeme niteliğinde bulunan "seramik üretimi" işi ile iştigal eden davacı şirket, söz konusu faaliyeti kapsamında "seramik mühendisi", "metalurji ve malzeme mühendisi" ile "malzeme bilimi ve mühendisi" istihdam etmiş, ancak davalı İl Müdürlüğü tarafından davacı şirket nezdinde 05/09/2018 tarihinde yapılan resmi kontrolde, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'na ekli "Gıda ve Yem İşletmelerinden Üretimin Nevine Göre Personel Çalıştırmak Zorunda Olan İşletmeler ve Bu İşletmelerde Çalışabilecek Meslek Mensupları" başlıklı Ek-1'in "A. Gıda Üreten İşyerleri" başlıklı tablonun 10. sırasında, "gıda ile temas eden madde ve malzeme üreten iş yerleri (30 beygir üzeri motor gücü bulunan veya toplam 10 kişiden fazla personel çalıştıran iş yerleri)"nde; gıda mühendisi, ziraat mühendisi (gıda bölümü), kimya mühendisi, kimyager unvanını haiz meslek mensuplarından en az birinin istihdamının zorunlu olduğunun kurala bağlanmasına karşın, bu kurala aykırı olarak anılan meslek mensuplarından herhangi birinin istihdam edilmediğinin tespit edildiği, bu nedenle anılan kurala uyum sağlanıp ilgili meslek mensuplarının istihdam edildiğine ilişkin belgelerin İl Müdürlüklerine sunulması gerektiği yolundaki işlemi davacı şirkete tebliğ edilmiştir.
 Bunun üzerine davacı şirket tarafından sunulan 11/09/2018 tarihli itiraz dilekçesiyle, halihazırda şirketleri nezdinde istihdam edilen "seramik mühendisi", "metalurji ve malzeme mühendisi" ile "malzeme bilimi ve mühendisi"nin, gıda ile temas eden malzemelerin üretimi ve gıda güvenliği konusunda mesleki formasyona sahip oldukları, dolayısıyla Kanun'a ekli tabloda yazılı meslek mensuplarının ayrıca istihdamında hukuki ve fiili gereklilik ve/veya yarar bulunmadığı ileri sürülmüştür.
Anılan itirazda ileri sürülen iddialar, davalı İl Müdürlüğünün … tarihli ve … sayılı yazısıyla davalı Bakanlığa intikal ettirilerek konu hakkındaki görüşleri sorulmuş; bu yazıya, davalı Bakanlığın … tarihli ve … sayılı yazısıyla, talebe konu mühendislerin, istihdamı zorunlu meslek mensubu olarak kabul edilmesinin, Yükseköğretim Kurulu tarafından, Kanun'a ekli tabloda yazılı meslek mensupları ile eğitim - öğretim, metod, kapsam, öğrenim süresi ve yıl içindeki değerlendirme esasları bakımından eşdeğer bulunduğuna dair eşdeğerlik belgesi düzenlenmesi kaydıyla mümkün olduğu belirtilerek cevap verilmiştir.

Davalı Bakanlık görüşünü tebellüğ eden davalı İl Müdürlüğünün … tarihli ve … sayılı yazısıyla, konu hakkında oluşan tereddütlerin giderilmesi ve eşdeğerliliğin tespiti amacıyla bünyesinde "seramik mühendisliği", "metalurji ve malzeme mühendisliği" ile "malzeme bilimi ve mühendisliği" bölümleri bulunan Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Rektörlüğüne, Bakanlığın görüşü de iletilmek suretiyle, "seramik mühendisi" ile "metalurji ve malzeme mühendisi"nin, seramik üreten işletmelerde gıda güvenliğinin sağlanmasını teminen istihdamının mesleki eğitimlerine uygun olup olmadığı hususunda görüşleri sorulmuş; adı geçen Rektörlüğün … tarihli ve … sayılı yazısıyla, "seramik mühendisi", "metalurji mühendisi", "metalurji ve malzeme mühendisi" ile "malzeme bilimi ve mühendisi"nin, gıda ile temas eden malzemeleri sağlık sorunlarına yol açmayacak şekilde üreten, bu malzemeler ile gıda arasındaki olası kimyasal reaksiyonları bilen, temas eden gıda maddelerinin malzemede yol açacağı korozyon konusuna hakim, malzeme ile gıda maddeleri arasında oluşabilecek toksik konularda donanımlı olduğu, dolayısıyla her dört mühendis (lisans) diplomasına sahip mezunların da Kanun'a ekli tabloda yazılı meslek mensupları arasına ilave edilmesinin yerindelik (mesleki formasyon) bakımından uygun olacağı yolunda görüş bildirilmiştir.
Bunun üzerine davalı İl Müdürlüğünün … tarihli ve … sayılı yazısıyla, Dumlupınar Üniversitesi Rektörlüğünün görüşleri ekte sunularak davalı Bakanlığa konu hakkındaki nihai görüşü sorulmuş; davalı Bakanlığın … tarihli ve … sayılı yazısıyla, Yükseköğretim Kurulundan eşdeğerlik belgesi alınması gerektiği yönündeki görüş tekrarlanmış, ayrıca konuya ilişkin taleplerin Gıda ve Yem İşletmelerinde Çalıştırılacak Meslek Mensuplarının Belirlenmesine Dair Tebliğ Taslağının hazırlık çalışmaları kapsamında değerlendirileceği belirtilmiştir.
Ardından, Gıda ve Yem İşletmelerinde Çalıştırılması Zorunlu Meslek Mensuplarının Belirlenmesine Dair Tebliğ (Tebliğ No: 2019/48), 06/12/2019 tarihli ve 30970 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulmuş; Tebliğ'in eki Ek-1'in "A. Gıda İşletmeleri" başlıklı tablosunun dava konusu 9. sırasında, gıda ile temas eden madde ve malzeme üreten işletmeler (30 beygir üzeri motor gücü bulunan veya toplam 10 kişiden fazla personel çalıştıran işletmeler)de; "gıda mühendisi, ziraat mühendisi (gıda bölümü), kimya mühendisi, kimyager, gıda teknoloğu"nun, gıda güvenliğinin temini için istihdam edilmesinin zorunlu olduğu kurala bağlanmış; böylelikle dava konusu Tebliğ eki tabloda -yeniden düzenlediği- Kanun'a ekli tablodan farklı olarak yalnızca lisans mezunu gıda teknologları eklenmiş, ancak uyuşmazlığa konu "seramik mühendisi", "metalurji ve malzeme mühendisi" ile "malzeme bilimi ve mühendisi" kapsama dahil edilmemiştir.

Davaya konu Tebliğin yürürlüğe girmesinin ardından davalı Kütahya Valiliği İl Tarım ve Orman Müdürlüğü'nün 28/07/2020 tarih ve 2112960 sayılı, "Çalıştırılması Zorunlu Personel Hk." konulu  işlemiyle, yukarıda aktarılan süreç özetlendikten sonra, Tebliğ'in eki tablonun 9. sırasında "seramik mühendisi" ile "malzeme mühendisi"nin yer almadığı, bu nedenle davacı şirket tarafından yapılan itirazın kabul edilmediği belirtilerek, Tebliğ'in eki tablonun 9. sırasında yer alan meslek mensuplarından herhangi biriyle imzalanan sözleşmenin ibraz edilmemesi halinde 5996 sayılı Kanun'un 40. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendi uyarınca yaptırım uygulanacağı bildirilmiş ve bu işlem davacı şirkete 10/08/2020 tarihinde tebliğ edilmiştir.
Bilahare davacı şirket tarafından, 28/07/2020 tarihli uygulama işlemindeki yaptırıma muhatap kalınmaması için 01/09/2020 tarihi itibarıyla işe başlamak üzere bir kimyager ile sözleşme imzalandığı hususu 25/08/2020 tarihli yazıyla davalı İl Müdürlüğüne bildirilmiş ve 31/08/2020 tarihinde de bakılan dava açılmıştır. 
İNCELEME VE GEREKÇE	:
USUL YÖNÜNDEN:
Davalı İl Müdürlüğü tarafından, dava konusu uygulama işlemi üzerine davacı şirketin Tebliğ eki tabloya uygun olarak kimyager istihdam etmesi nedeniyle bakılan davayı açmakta hukuki yararının kalmadığı, bu nedenle davanın ehliyet yönünden reddi gerektiği; ayrıca her iki davalı tarafından da davanın süresinde açılmadığı ileri sürülmüştür.
Yukarıda aktarıldığı üzere, davacı şirketin dava konusu uygulama işlemindeki yaptırıma muhatap kalmamak, diğer bir deyişle idarece çizilen hukuki çerçeveye uymak için kimyager istihdam ettiği ve bu durumu idareye bildirirken işleme karşı dava açma hakkını saklı tuttuğu, yargısal denetim sonucu verilecek karara göre işlemden doğan zararının tazminine yönelik dava açma hakkı bulunduğu hususları dikkate alındığında; davacının bakılan davayı açmakta ve davaya devam etmekte menfaati bulunduğu gibi, davanın uygulama işlemi yönünden konusuz da kalmadığı sonucuna varılmıştır. 
Bu itibarla, ehliyet itirazı yerinde görülmemiştir.
Davalı idarelerin süre itirazına gelince; 
 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Dava açma süresi" başlıklı 7. maddesinde, "1. Dava açma süresi, özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde Danıştayda ve idare mahkemelerinde altmış ve vergi mahkemelerinde otuz gündür. ...
4. İlanı gereken düzenleyici işlemlerde dava süresi, ilan tarihini izleyen günden itibaren başlar. Ancak bu işlemlerin uygulanması üzerine ilgililer, düzenleyici işlem veya uygulanan işlem yahut her ikisi aleyhine birden dava açabilirler. ..." hükmüne;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Dava açma süresi" başlıklı 7. maddesinde, "1. Dava açma süresi, özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde Danıştayda ve idare mahkemelerinde altmış ve vergi mahkemelerinde otuz gündür. ...
4. İlanı gereken düzenleyici işlemlerde dava süresi, ilan tarihini izleyen günden itibaren başlar. Ancak bu işlemlerin uygulanması üzerine ilgililer, düzenleyici işlem veya uygulanan işlem yahut her ikisi aleyhine birden dava açabilirler. ..." hükmüne;
"Üst makamlara başvurma:" başlıklı 11. maddesinin, dava konusu işlemlerin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan halinde, "İlgililer tarafından idari dava açılmadan önce, idari işlemin kaldırılması, geri alınması, değiştirilmesi veya yeni bir işlem yapılması üst makamdan, üst makam yoksa işlemi yapmış olan makamdan, idari dava açma süresi içinde istenebilir. Bu başvurma, işlemeye başlamış olan idari dava açma süresini durdurur.
2. Altmış gün içinde bir cevap verilmezse istek reddedilmiş sayılır.
3. İsteğin reddedilmesi veya reddedilmiş sayılması halinde dava açma süresi yeniden işlemeye başlar ve başvurma tarihine kadar geçmiş süre de hesaba katılır." hükmüne yer verilmiştir.
Uyuşmazlıkta; her ne kadar davacı şirketin 11/09/2018 tarihli itiraz dilekçesi üzerine, davalı Bakanlığın 27/09/2018 tarihli yazısının tebliği suretiyle bir cevap verilmiş ve bu cevaba karşı 2577 sayılı Kanun'un 11. maddesinde öngörülen süre içinde dava açılmamış ise de; dava açılmamasının, itirazın değerlendirilmesi sürecinin davalı İl Müdürlüğünce devam ettirilerek Bakanlık ve ilgili üniversitenin görüşlerinin sorulması ve Bakanlıkça itirazın Tebliğ taslağında dikkate alınacağının belirtilmesi nedeniyle meydana geldiği, bir diğer ifadeyle davacı şirketin itirazının kesin bir biçimde reddedilmemesinden kaynaklandığı, ayrıca nihai olarak tesis edilen 28/07/2020 tarihli dava konusu uygulama işlemi ile 27/09/2018 tarihli itirazın reddi kararından farklı olarak 5996 sayılı Kanun'a ekli tabloya göre değil, tamamen yeni bir dayanak ve sebep unsuru olan davaya konu Tebliğe ekli tabloya göre itirazın reddedildiği, bu haliyle 28/07/2020 tarihli dava konusu uygulama işleminin, 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamında ilk defa tesis edilen yeni bir işlem kimliğine büründüğü, dolayısıyla anılan uygulama işleminin tebliğ edildiği 10/08/2020 tarihinden itibaren 60 gün içinde olacak şekilde, 31/08/2020 tarihinde açılan davanın süresinde olduğu sonucuna varılmıştır.
Bu nedenle, davalı idarelerin davanın süresinde açılmadığına ilişkin iddiasına itibar edilmemiştir. 
ESAS YÖNÜNDEN:
İlgili Mevzuat:
5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun;

Bu nedenle, davalı idarelerin davanın süresinde açılmadığına ilişkin iddiasına itibar edilmemiştir. 
ESAS YÖNÜNDEN:
İlgili Mevzuat:
5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun;
"Tanımlar" başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasının 3 numaralı bendinde,  "Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı"; 24 numaralı bendinde, "Gıda: Doğrudan insan tüketimine sunulmayan canlı hayvanlar, yem, hasat edilmemiş bitkiler, tedavi amaçlı kullanılan tıbbî ürünler, kozmetikler, tütün ve tütün mamulleri, narkotik veya psikotropik maddeler ile kalıntı ve bulaşanlar hariç, insanlar tarafından yenilen, içilen veya yenilmesi, içilmesi beklenen işlenmiş, kısmen işlenmiş veya işlenmemiş her türlü madde veya ürün, içki, sakız ile gıdanın üretimi, hazırlanması veya muameleye tâbi tutulması sırasında kullanılan su veya herhangi bir madde"; 25 numaralı bendinde, "Gıda ile temas eden madde ve malzeme: Gıda maddeleri ile temasta bulunan veya bulunmak üzere üretilen her türlü madde ve malzeme"; 26 numaralı bendinde, "Gıda işletmecisi: Kâr amaçlı olsun veya olmasın kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından gıdanın üretimi, işlenmesi ve dağıtımının herhangi bir aşamasında kontrolü altında yürütülen faaliyetlerin, mevzuat hükümlerine uygunluğundan sorumlu olan gerçek veya tüzel kişi" olarak tanımlanmış;
"Sorumluluklar" başlıklı 22. maddesinde,
"(1) Gıda, gıda ile temas eden madde ve malzeme ve yem ile ilgili faaliyet gösteren işletmeciler, kendi faaliyet alanının her aşamasında bu Kanunda belirtilen şartları sağlamak ve bunu doğrulamakla yükümlüdür.
...
(7) Ek-1’de belirlenen gıda ve yem işletmeleri, işin nevine göre, konu ile ilgili lisans eğitimi almış en az bir personel çalıştırmak zorundadır. Bilimsel gelişmeler ve günün koşullarına göre, Ek-1’de Bakanlıkça değişiklik yapılabilir. Bu değişiklikler Bakanlıkça çıkarılacak bir tebliğ ile ilan edilir.
(8) Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir." hükmüne;
Kanun'a ekli "Gıda ve Yem İşletmelerinden Üretimin Nevine Göre Personel Çalıştırmak Zorunda Olan İşletmeler ve Bu İşletmelerde Çalışabilecek Meslek Mensupları" başlıklı Ek-1'in "A. Gıda Üreten İşyerleri" başlıklı tablosunda ise, gıda güvenliğinin sağlanması için en az bir meslek mensubu istihdam etmek zorunda olan gıda işletmeleri ile istihdam etmek zorunda oldukları personelin meslek unvanlarına yer verilmiş; bu kapsamda tablonun 10. sırasında, "gıda ile temas eden madde ve malzeme üreten iş yerleri (30 beygir üzeri motor gücü bulunan veya toplam 10 kişiden fazla personel çalıştıran iş yerleri)"nde; gıda mühendisi, ziraat mühendisi (gıda bölümü), kimya mühendisi, kimyager unvanını haiz meslek mensuplarından en az birinin istihdamının zorunlu olduğu kurala bağlanmıştır.

Öte yandan; 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin Onbeşinci Bölümünde yer alan 410. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, "Gıda üretimi, güvenliği ve güvenirliği, kırsal kalkınma, toprak, su kaynakları ve biyoçeşitliliğin korunması ile verimli kullanılmasını sağlamak", Tarım ve Orman Bakanlığının görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.
5996 sayılı Kanun'a dayanılarak hazırlanan ve 17/12/2011 tarihli ve 28145 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulan Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmelik'in;
"Amaç" başlıklı 1. maddesinde, 
"Bu Yönetmeliğin amacı, gıda işletmelerinin kayıt veya onay işlemlerine dair usul ve esasları belirlemektir." kuralına yer verildikten sonra,
"Tanımlar" başlıklı 4. maddesinin 2. fıkrasının (f) bendinde, "Gıda işletmesi: Kâr amaçlı olsun veya olmasın kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek veya tüzel kişiler tarafından işletilen, gıdaların üretildiği / işlendiği / muhafaza edildiği / depolandığı / dağıtıldığı / nakledildiği / satıldığı / servis edildiği herhangi bir aşaması ile ilgili herhangi bir faaliyeti yürüten işletme" olarak tanımlanmış;
 "Çalıştırılması zorunlu personel" başlıklı 10. maddesinde, 21/12/2017 tarihli ve 30277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik haliyle,
 "Gıda işletmelerinde, çalıştırılması zorunlu olan personel ile ilgili aşağıdaki hususlar uygulanır.
a) Çalıştırılması zorunlu personelden meslek odası bulunan meslek mensupları için meslek odasına kayıtlı olduğuna dair belge, meslek odası bulunmayan meslek mensupları için gıda işletmecisi ile yapacağı sözleşme, kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan meslek mensupları için kurum amiri tarafından imzalı görevlendirme yazısı aranır.
b) Gıda işletmecisi, üretimin nevine uygun en az lisans düzeyinde eğitim almış ise kendi işletmesinde zorunlu personel olarak çalışabilir.
c) Gıda işletmecisi, işletmesindeki her faaliyet için ayrı ayrı personel çalıştırabileceği gibi sadece bir personel de çalıştırabilir. Sadece bir personel çalıştırılması durumunda tüm faaliyetlere uygun meslek mensubu personel istihdam edilir.
ç) Gıda işletmecisi aynı adreste birden fazla faaliyet göstermesi durumunda tüm faaliyetlerde kullanılan alet ekipmanın toplam motor gücü, 30 beygir gücünün üzerinde veya çalıştırdığı toplam personel sayısı on kişiden fazla ise çalıştırılması zorunlu olan personeli istihdam etmek zorundadır.
d) Gıda işletmecileri, çalıştırılması zorunlu olan personelin herhangi bir sebeple işten çıkarılması veya çıkması durumunda çalıştırılması zorunlu olan personelin değişikliğine ilişkin yetkili merciin güncel bilgilere sahip olmasını sağlamak zorundadır.
e) Gıda işletmecisi, işletmenin faaliyette bulunduğu çalışma gün ve saatlerine göre zorunlu personel istihdam etmek zorundadır. Gıda işletmesinde çalışan zorunlu personel, işletmenin faaliyette bulunduğu çalışma gün ve saatleri içerisinde başka bir işte çalışamaz.
" düzenlemesi yer almıştır.

e) Gıda işletmecisi, işletmenin faaliyette bulunduğu çalışma gün ve saatlerine göre zorunlu personel istihdam etmek zorundadır. Gıda işletmesinde çalışan zorunlu personel, işletmenin faaliyette bulunduğu çalışma gün ve saatleri içerisinde başka bir işte çalışamaz.
" düzenlemesi yer almıştır.
Anılan Yönetmeliğe dayanılarak çıkarılan ve 06/12/2019 tarihli, 30970 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren dava konusu "Gıda ve Yem İşletmelerinde Çalıştırılması Zorunlu Meslek Mensuplarının Belirlenmesine Dair Tebliğ (Tebliğ No:2019/48)"in;
"Amaç ve kapsam" başlıklı 1. maddesinde,
"Bu Tebliğin amacı, işin nevine göre personel çalıştırmak zorunda olan gıda ve yem işletmeleri ile bu işletmelerde çalıştırılması zorunlu, lisans eğitimi almış meslek mensuplarını belirlemektir." kuralı;
"Çalıştırılması zorunlu personel" başlıklı 3. maddesinde,
"İşin nevine göre en az bir personel çalıştırmak zorunda olan gıda ve yem işletmeleri ile bu işletmelerde çalışabilecek lisans eğitimi almış meslek mensupları Ek-1’de belirlenmiştir." kuralı yer almış; 
Tebliğe ekli "İşin Nevine Göre Personel Çalıştırmak Zorunda Olan Gıda ve Yem İşletmeleri ile Bu İşletmelerde Çalışabilecek Lisans Eğitimi Almış Meslek Mensupları" başlıklı Ek-1'in "A. Gıda İşletmeleri" başlıklı tablosu, aşağıdaki gibi düzenlenmiştir.
 İşletmeler
 Meslek Unvanları
 1
Alkollü içkiler üreten işletmeler
 Gıda mühendisi, ziraat mühendisi (gıda bölümü), kimya mühendisi, kimyager, gıda teknoloğu(1), biyomühendis
 2
Alkolsüz içecek üreten işletmeler
(30 beygir üzeri motor gücü bulunan veya toplam 10 kişiden fazla personel çalıştıran işletmeler)
 Gıda mühendisi, ziraat mühendisi (gıda veya süt bölümü), kimya mühendisi, kimyager, gıda teknoloğu(1)  
 3
Baharat, kuruyemiş, cips, çerez üreten işletmeler
(30 beygir üzeri motor gücü bulunan veya toplam 10 kişiden fazla personel çalıştıran işletmeler)
 Gıda mühendisi, ziraat mühendisi, kimya mühendisi, kimyager, gıda teknoloğu(1), biyolog
 4
Bal, polen, arı sütü, temel petek üreten işletmeler
(30 beygir üzeri motor gücü bulunan veya toplam 10 kişiden fazla personel çalıştıran işletmeler)
 Gıda mühendisi, veteriner hekim, ziraat mühendisi (gıda veya zootekni bölümü), gıda teknoloğu(1), kimyager, biyolog
 5
Ekmek ve unlu mamuller üreten işletmeler
(30 beygir üzeri motor gücü bulunan veya toplam 10 kişiden fazla personel çalıştıran işletmeler)
 Gıda mühendisi, ziraat mühendisi, kimya mühendisi, kimyager, gıda teknoloğu(1)
 6
Her türlü gıda katkı maddesi ve aroma maddesi üreten işletmeler
 Gıda mühendisi, ziraat mühendisi (gıda bölümü), kimya mühendisi, kimyager, gıda teknoloğu(1)
 7
Gıda amaçlı aromatik yağlar, bitki ekstraktları üreten işletmeler
 Gıda mühendisi, ziraat mühendisi, kimya mühendisi, kimyager, gıda teknoloğu(1), biyolog, biyomühendis
 8
Gıda ışınlama yapan işletmeler
 Gıda mühendisi, ziraat mühendisi (gıda bölümü), kimya mühendisi, kimyager, veteriner hekim, su ürünleri mühendisi, su bilimleri ve mühendisi, gıda teknoloğu(1)
 9