muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10039, Karar No: 2014/9979, Tarih: 29.05.2014

Davalı vekili, müvekkili şirketin ilk iki prim taksidini ödedikten sonra ihtiyaç hasıl olmadığından ve sözleşmenin 4. sayfasında yer alan, tarafları bağlayan, BK'nın 107/3 maddesi gereğince sözleşmenin derhal fesh edilmiş olacağına dair hüküm gereği, sözleşmenin fesh edildiğini, bu nedenle bakiye taksitleri ödemek zorunda olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında 8398868 nolu CMR-sorumluluk sigorta poliçesinin düzenlendiği, poliçe prim bedelinin 18.375 Euro olduğu, prim borcunun 4.593,75 Euro tutarının 18/06/2009 günü, bakiyesinin her biri 2.756,25 Euro taksitler halinde, 5 taksit halinde ödenmesinin kararlaştırıldığı, davalının peşin ödenmesi gereken 4.593,75 Euro ile ilk taksit olan 2.756,25 TL'yi ödediği, 18/09/2009, 18/10/2009, 18/11/2009 ve 18/12/2009 tarihlerinde ödemesi gereken her biri 2.756,25 Euro olan ve toplam 11.025,00 Euro olan sigorta prim bedelini ödemediği, düzenlenen poliçenin prim peşinatının ödenmesi ile yürürlüğe girdiği, risklere karşı davacı sigortacının sorumluluğunun başladığı, son 4. taksidin ödenmemesi nedeni ile gönderilen ihtarnamede sadece primlerin ödenmesinin istenildiği, verilen süre içinde ödenmemesi halinde sözleşmenin fesh edileceği yönünde irade beyanında bulunulmadığı, davalının cayma hakkını kullanmadığı, kararlaştırılan sigorta primini ödemek zorunda olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/23506 esas sayılı dosyasında yapılan takibe itirazın kısmen iptali ile takibin 11.025 Euro asıl alacak ve 163,11 Euro işlemiş faiz olmak üzere toplam 11.188,11 Euro üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa (yıllık %7,5 oranından fazla olmamak kaydıyla), devlet bankalarının bir yıl vadeli Euro cinsi mevduat hesabına uyguladıkları en yüksek faiz oranı üzerinden temerrüt faizi yürütülmesine, alacağın %40 oranı olan 8.917,02 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.208,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12529, Karar No: 2014/16290, Tarih: 22.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/12529 E.  ,  2014/16290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FATSA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2011/100-2014/271

DAVACI : S.. K..

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, babası olan miras bırakan Cemal in kayden maliki olduğu 16 adet fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazın annesi olan davalı Dursune ile kardeşi olan davalı Müzeyyen ve murisin kendisinden önce ölen oğlu Mehmet'in eşi davalı Ayşe tarafından kullanıldığını ileri sürerek, 15.09.2005-15.09.2010 tarihleri arasındaki dönem için toplam 4.743,00.-TL ecrimisil istemi ile eldeki davayı açmış;davalılar,çekişmeli taşınmazlarda davacının da kullandığı yerler olduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, elbirliği halindeki mülkiyette paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu, davalı Ayşe yönünden miras payına hasren ecrimisil talep edildiği,anılan davalının mirasçı olmayıp 3. kişi durumunda olduğu gerekçesi ile davanın aktif husumet yokluğu nedeni ile reddine; diğer davalılar yönünden ise keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişi beyanına göre 3 yıl öncesine (23.05.2010 tarihine) kadar davacının da taşınmazlardan yararlandığının anlaşıldığı dolayısıyla intifadan men şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 16 adet (93, 94, 95, 96, 102 ve 105 parsellerde 24/240; 97, 98, 101, 103 ve 104 parsellerde 3/32; 129, 133, 136, 137 ve 141 parsellerde tam hisse ile) taşınmazda Cemal ....in kayden malik olduğu,onun 15.08.1991 tarihinde ölümüyle mirasçılarına intikal ettiği ve çocukları davacı ile davalı Müzeyyen ve eşi davalı Dursune ile kendisinden önce ölen oğlu Mehmet'den (Mehmet eşi davalı Ayşe'den) olma torunları Arife, ve Yücel'in hak sahibi oldukları,sicilde intikal işleminin yapılmadığı,davalı Ayşe'nin kayıttan ve mülkiyetten kaynaklı bir hakkının bulunmadığı,tapuda tarla niteliğindeki 95,96 ve 102 parsel ile tarla ve ev niteliğindeki 133 parsel sayılı taşınmazların ziraatçi bilirkişi raporuna göre kapama fındık bahçesi vasfında olduğu,yine çekişme konusu 93,94,97,101,105,129,136 ve 141 parsel sayılı taşınmazların hem tapuda hem de ziraatçi bilirkişi raporuna göre kapama fındık bahçesi vasfında bulunduğu, 98,103,104 parsel sayılı taşınmazların hem tapuda ağaçlık hem de ziraatçi bilirkişi raporuna göre ağaçlık vasfında olduğu,tapuda tarla niteliğindeki 137 parsel sayılı taşınmazın bir kısmından yol geçtiğinin saptandığı, fen bilirkişi raporuna göre yargılama sırasında 2013 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/a. maddesi

gereğince yapılan yenileme çalışmaları neticesinde çekişme konusu 93 parselin 102 ada 13;94 parselin 102 ada 12;95 parselin 102 ada 10;96 parselin 102 ada11;97 parselin 102 ada 57;98 parselin 102 ada 58;101 parselin 102 ada 56;102 parselin 102 ada 9;103 parselin 102 ada 8;104 parselin 102 ada 7;105 parselin 102 ada 6;129 parselin 101 ada 12;133 parselin101 ada 16;136 parselin 101 ada 8;137 parselin 101 ada 2;141 parselin 102 ada 4 parsel olduğunun tespit edildiği ancak dosya içersine güncel tapu kayıtlarının alınmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki,Türk Medeni Kanunu'nun 701 ila 703. maddeleri arasında elbirliği mülkiyetine ilişkin yasal düzenlemelere yer verilmiştir. Aynı Yasanın 702/4. maddesi, ”ortaklardan her biri, topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabilir. Bu korumadan bütün ortaklar yararlanır” hükmünü öngörmektedir. O halde, ecrimisil davalarında anılan hükmün gözetilmesi gerekeceği açıktır. Haksız işgalcinin mülkiyet sahibine ödemekle yükümlü bulunduğu en azı kira geliri, en fazlası mahrum kalınan kâr olan haksız işgal tazminatı niteliğindeki ecrimisil bölünebilir nitelik taşıdığından terekedeki ortaklığı oluşturan her bir ortağın kendi payı oranında ecrimisil istemesine yasal bir mani bulunmamaktadır. Nitekim gerek yargısal uygulamalar, gerekse öğretide anılan bu ilke kural olarak benimsenmiştir.

Öte yandan;dava konu taşınmazlarda davacı ile davalılardan Dursune ve Müzeyyen paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış birtakım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; davalılar çekişmeli taşınmazlarda davacının da kullandığı yerler olduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlar, bu savunmalarını ispat için de tanık deliline dayanmışlardır. Mahkemece, davacı tanıklarının bu hususta beyanları alınmadığı gibi davalı tanıkları da dinlenmeden mahalli bilirkişi beyanına göre karar verilmiştir.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; davalılar çekişmeli taşınmazlarda davacının da kullandığı yerler olduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlar, bu savunmalarını ispat için de tanık deliline dayanmışlardır. Mahkemece, davacı tanıklarının bu hususta beyanları alınmadığı gibi davalı tanıkları da dinlenmeden mahalli bilirkişi beyanına göre karar verilmiştir.

Hâl böyle olunca; öncelikle çekişme konusu taşınmazların güncel tapu kayıtları getirtilip davalı Ayşe yönünden iddiaya yönelik işin esası incelenerek bir hüküm kurulması gerekirken aktif sıfat yokluğundan sözedilerek davanın reddedilmiş olması doğru olmadığı gibi davalılar Dursune ve Müzeyyen yönünden yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular da gözetilerek davalıların savunması üzerinde durulması,dava konusu taşınmaz başında keşif yapılarak davacı tanıklarının yeniden ve davalılar tarafından isimleri bildirilen tanıkların dinlenmesi, davacının çekişme konusu 16 adet (93, 4, 95, 96, 97, 98, 101, 102, 103, 104, 105, 129, 133,136,137 ve 141) taşınmazda kullandığı bir yer bulunup bulunmadığının araştırılması, kullandığı bir yer bulunduğunun saptanması halinde davanın reddedilmesi, kullandığı bir yer bulunmuyor ise 4 adet (ağaçlık vasfındaki 98,103 ve 104 parsel ile tarla vasfındaki 137 parsel sayılı) taşınmazın kimin tarafından tasarruf edildiğinin araştırılması, davalılar tarafından tasarruf edildiğinin saptanması halinde davacının davalılara yararlanma isteminde bulunduğu buna rağmen davacının yararlandırılmadığı hususunu içeren "intifadan men" koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi,anılan 4 taşınmaz bakımından intifadan men olgusunun ispatlanması halinde davacının payı oranında belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi, 12 adet (93, 4, 95, 96, 97, 101, 102, 105, 129, 133,136 ve 141) taşınmazın kapama fındık bahçesi vasfında olduğu ve fındık ürününün doğal semere kapsamında olduğundan intifadan men koşulunun aranmayacağı dikkate alınarak davacının payı oranında belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları değinilen yönler itibariyle yerindedir.Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22852, Karar No: 2021/4300, Tarih: 10.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22852 E.  ,  2021/4300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2899, Karar No: 2022/5917, Tarih: 15.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2899 E.  ,  2022/5917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.06.2019 tarih ve 2017/115 E. - 2019/496 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ile müvekkili arasında imzalanan diğer davalıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı 04.11.2009 tarihli akaryakıt bayilik sözleşmesi ile, eki protokolün 4.1.3. maddesine göre, en geç 04.12.2009 tarihine kadar fiilen akaryakıt satışına başlamayı taahhüt eden davalı şirketin, bu taahhüdünü yerine getirmemiş olması sebebiyle protokolün 8.2 ve 9. maddeleri hükmü uyarınca müvekkilinin sözleşmenin bu sebeple feshine sebebiyet veren davalılardan cezai şart ve kar mahrumiyeti alacağının doğduğunu ileri sürerek, bu alacağın tahsili için yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sözleşmeyi haksız olarak fesheden davacının cezai şart ve kar mahrumiyeti talep edemeyeceğini, davacının müvekkilinin Erzincan'da açacağı istasyonu pek önemsemeyerek elindeki 2. kalite malzemeleri vermeye kalkması üzerine bu malzemelerin kabul edilmediğini, davacı tarafça da teminatın alınmadığını, bu durumda da petrol istasyonunun faaliyete geçemediğini, müvekkilleri kefillerin sorumluluklarının kefalet limiti 90.000 USD ile sınırlı olduğu halde, bu miktarın üzerinde takip yapıldığını savunrak, davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ve bilirkişi raporuna göre,Vergi Dairesi Müdürülüğü’nün bildirdiği emsal satışlarında söz edilen firmaların hangi dağıtıcı firmanın ürünlerini dağıttığı bildirilmemekle birlikte, bu şirketlerin hangi Petrol Dağıtım şirketinin bayi olduğu bildirilmediği gibi, sattıkları ürünlerin miktarı ve çeşitlerin de KDV beyannamesinden anlaşılamadığı, davacının bildirdiği, Türk Petrol bayisi Er Arma Akaryakıt şirketinin 2013 yılı satışlarının 1.574 m3, 2016 yılı satışlarının 2.584 m3 2017 satışlarının 1.618 m3, olarak görüldüğü, bu satışların içinde benzin ve motorinin dahil olduğu, 2017 yılında satışlardan elde edilen cironun 5.632.024,00 TL olduğu, depo fiyatının %0 çalışıldığında elde edilen karın 478.000,00 TL olduğu ancak, davacı şirketin davasında ortalama 1.500 m3 satış yapılması gerektiğini iddia ettiği, bu nedenle davacının istemi ile bağlı kalınarak yapılan hesaplamada davacının mahrum kaldığı karın asıl alacak ve faiz olarak 55.681,00 USD olduğu, bu miktara takip tarihinden itibaren USD cinsinden yabancı paraya toplam devlet bankalarının uyguladığı en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiği, cezai şart miktarı ve davalı gerçek kişilerin kefil oldukları miktar ve faiz cinsi ve faiz oranları konusunda bozma yapılmadığından, Mahkemenin ilk kararında değiştirecek bir husus olmadığı, belirlenen mahrum kara göre, davanın belirlenen bu miktar üzerinden kabulüne ve alcak likit olduğundan davacı yararına icra inkar tazminatının davalılardan sorumlu oldukları miktarlara göre tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/744, Karar No: 2013/15260, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/744 E.  ,  2013/15260 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-..., 2-..., 3-... vekili avukat .. ile.. aralarındaki dava hakkında ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 6.3.2012 gün ve 2011/301-2012/72 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek duyulan, ... 6. Aile Mahkemesinin 2010/646 esas sayılı boşanma dosyası ile ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/2367 Karar sayılı takipsizlik kararının celbiyle dosyaya eklenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 5.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18363, Karar No: 2015/401, Tarih: 13.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2013/18363 E.  ,  2015/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Aile Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2012/62-2012/755

F.. Ç.. ile Ö.. Ç.. aralarındaki katılma alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Trabzon Aile Mahkemesi'nden verilen 18.12.2012 gün ve 62/755 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu Dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul, Kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 780,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.338,50 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.