muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9246, Karar No: 2006/16147, Tarih: 23.11.2006

çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince çıkartılan 26/Mayıs/1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 31. maddesi ve 25 Haziran 1970 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 26-38. ve 19 Ağustos 1974 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 32/j-51. ve 20 Mayıs 1984 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 22/k-35. ve 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/k-28. ve son olarak 15 Temmuz 2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k-31. maddelerindeki "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında bu tür yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 ... 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 ... 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 ... ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 ... 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

10) Davaya konu; taşınmaz Kasım 1958 tarih 48 numaralı tapu kaydı uygulanarak 1970 yılında yapılıp 12.12.1970 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosu sonucu oluşturulan 312650 m2 yüzölçümünde ... Paşa Vakfı adına tesbit ve tescil edilen 199 sayılı kadastro parselinin, ifrazı ile oluşturulmuş ve tapu satış sonucu davalıya geçmiştir. ... Genel Müdürlüğünün Agustos 1936 tarih 1 numaralı tapu kaydına dayanarak Tapu Genel Müdürlüğü aleyhine açtığı dava, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanı tarafından Hakem sıfatıyla görülen 09.04.1973 ... ve 1974/40-48 sayılı kararıyla sonuçlandırılmıştır. Bu dosyada Ağustos 1936 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan ve fen elemanı bilirkişi ... tarafından düzenlenen 28.05.1970 tarihli krokide gösterilen taşınmaza, Orman Yönetiminin el atmasının önlenmesine karar verilmişse de, Hakem kararına ilişkin dava dosyası yada kesinleştirme onaylı örneği ve eki fen elemanı bilirkişi krokisi bulunamadığı gibi Hakem kararının kesinleşip kesinleşmediğinin anlaşılamadığı, Hakem tarafından 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosunun iptal edilmediği ve mahkemece yapılan keşif sonucu orman ve fen elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, Hakem kararının dayanağı ... tarafından düzenlenen krokide hakem kararına konu olan taşınmazın kuzey sınırında Düden Çayının gösterildiği, Düden Çayının yatak değiştirmeyip sabit sınır olması nedeniyle Düden Çayının kuzeyinde bulunan çekişmeli parselin hakem kararı kapsamında kalmayacağının belirtildiği,

11) Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki komisyonunca, ... makisi olarak tesbit edilmişse de, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin Antalya İdare Mahkemesinin 15.01.1987 ... ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) orman rejimi dışına çıkarma işleminin iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B

madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın 1947 yılında kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği ancak bu işlemler göz önünde bulundurulmadan, 1997 yılında dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu 199 sayılı parsel 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ifrazen pay sahibi olanlar adına tapuya tescil edildiği, ancak, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulamasının yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünün bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 ... ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 ... ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler, özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 ... 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 ... 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işleminin yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)).

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 ... ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 ... ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı ... 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 ... ve 1999/1-544-561 sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/11/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8318, Karar No: 2012/11557, Tarih: 18.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/8318 E.  ,  2012/11557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci ve ikinci cümle, 52/4, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün 2. fıkrasında uygulama maddesinin TCK'nın 289/1-ikinci cümle yazılması gerekirken TCK'nın 282/1-ikinci cümle olarak yazılması mahallinde giderilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Kendisine yediemin olarak bırakılan mahcuzların kendine ait olmadığını ve sahipleri olan kayın validesi ile bacanağının alıp gittiklerini beyan eden ve malların sahibi olmayan sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 289/1-ikinci cümle gereğince indirim yapılamayacağı gözetilmeyerek eksik ceza tayin edilmesi ve tekkerüre esas mahkumiyeti nedeniyle TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrası hükmü uyarınca kendi altsoyu üzerindekiler bakımından koşullu salıverme tarihine, diğerleri yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmına "TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrası gereğince kendi altsoyu üzerindekiler bakımından koşullu salıverme tarihine, diğerleri yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürdürülmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2651, Karar No: 2019/9717, Tarih: 05.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2651 E.  ,  2019/9717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat (kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden kaynaklı) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 366,60 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/712, Karar No: 2021/3951, Tarih: 09.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/712 E.  ,  2021/3951 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5926, Karar No: 2025/2439, Tarih: 24.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/5926 E.  ,  2025/2439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2023/4 E., 2023/5 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili Kadirli ilçesi ... köyü çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanununa göre 2003 yılında yapılan arazi kadastrosunda 628 parsel sayılı 2.830.427,89 m² yüzölçümündeki taşınmaz, orman vasfı ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde, ... ili ... ilçesi ... köyü 628 parsel sayılı taşınmaz içinde bulunan 410 m² yüzölçümündeki alanın orman vasfıyla Hazine adına tespit edildiğini, oysaki bu taşınmazı 1999 yılında ...'den muhtar tasdikli satış senedi ile satın almış olduğunu, taşınmazın Belediye mücavir alanı içerisinde kaldığını ve üzerinde çok sayıda ev olan bir mahalle olduğunu ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu alana ilişkin dava dosyasının mahkemenin 2003/25 Esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesi suretiyle 2003/25 Esas sayılı dosya üzerinden yapılan yargılama sonucunda, "davacının iddiasına esas bölümün 04.02.2009 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokilerinde 26 numara ile işaretli alan olduğu ve bu alanın orman sayılan yerlerden olduğu" gerekçesiyle verilen davanın reddine dair ilk karar, davacının temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 29.02.2012 tarih, 2012/1037 Esas, 2012/2930 Karar sayılı ilamıyla; "..

. Hukuk Dairesi'nin 29.02.2012 tarih, 2012/1037 Esas, 2012/2930 Karar sayılı ilamıyla; "... İlk Derece Mahkemesince dosya içinde bulunan orman bilirkişi kurulu raporuna göre, 628 sayılı orman parseli içinde dava edilen bölümlerin 1957 tarihli memleket haritasındaki konumlarına göre; davacının dava konusu ettiği alan da dahi olmak üzere bir kısım alanın orman sayılan yerlerden olması nedeniyle orman niteliğiyle Hazine adına; bir kısım alanın ise orman sayılmayan, zeytinlik niteliğinde, eğimi % 10 civarında yerler olduğu ve davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yolu ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davacılar adına tesciline karar verilmiş olduğu, rapora ekli memleket haritasının orijinal renkleri içermediği, 628 parselin orta kesiminden geçen doğu - batı yönlü hattın kuzeyinin tamamen yeşil, güneyinin ise tamamen beyaz renkte gösterildiği, orman bilirkişisi tarafından memleket haritasında (A) ve (B) bölümleri şeklinde bir ayrım yapılarak incelemeye gidilmiş ise de raporun metin kısmında (A) ve (B) bölümlerinin her ikisi için de aynı açıklama yapılarak yerleşim yeri ve zeytinlik niteliğinde olduklarının belirtildiği, orman sayılan yerlerin hem (A) hem de (B) bölümleri üzerinde konumlandığı ve bir sıra da takip etmeden serpiştirilmiş halde bulunduğu, bu bölümlerin konum olarak memleket haritasında birbiriyle aynı görünümde olduğu, bu hali ile gerek orman bilirkişi, gerekse fen bilirkişi raporlarının denetime elverişli ve birbiriyle irtibatlı olmaktan uzak olduğu açıklanarak, önceki keşiflerde yer almayan 3 orman mühendisi, ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir harita-kadastro (jeodezi ve fotogrametri) mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, kesinleşmeyen Orman Kadastro haritası ve kadastro paftası ölçekleri denkleştirilerek, sağlıklı biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıkta en az 5 ya da 6 orman sınır noktası gösterilecek biçimde, çekişmeli taşınmazların tahdit hattına göre konumunun belirlenmesi, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritalarının bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgelerde taşınmazın ne şekilde görüldüğünün belirlenmesi, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olması halinde, taşınmazların öncesinin ne olduğu, imar-ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulup saptanması, ziraat uzmanından taşınmazlardaki ağaçların sayısı, yaşı, dağılımı, toprak yapısı ve gerçek eğim durumu hakkında rapor alınması, 2003 yılında kısmi kadastrosu yapılmış komşu parsel kayıtlarında çekişmeli taşınmazlar yönünün ne olarak gösterildiğinin belirlenmesi ve böylece toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmesi ..." gereğine değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma sonrası 2014/25 Esas sırasında kaydedilen dosyada, 04.01.2023 tarihli celsenin 3 numaralı ara kararı uyarınca dava konusu alana ilişkin davanın tefrikine karar verilerek yeni esas üzerinden yapılan yargılama sonucunda; ".. dava konusu taşınmazın toprak türünün kumlu, killi, balçık toprak tipinde olduğu, arazi meyilinin % 8-10-20-25 olduğu, meyil bakımından toprak muhafaza karakteri taşıdığı ve orman bütünlüğünü bozduğu, su ve toprak rejimine zarar verdiği, dava konusu taşınmazın 1957 yılı basımlı memleket haritasında çalılık olarak gösterildiği, 2001 yılı amenajman planını haritasında ot sembolü ile orman olarak gösterildiği, taşınmazın bulunduğu ... köyünde Orman Kadastrosunun 1995 - 1996 yıllarında yapıldığı ve taşınmazın orman sayılan yer içerisinde kaldığı, 2003 yılında ... köyünde yapılan arazi kadastrosunda söz konusu yerin orman vasfı ile Hazine adına tespitinin yapıldığı, 6831 sayılı Orman Kanununun 2896 sayılı Kanun ile değişik 1 inci maddesine göre orman sayılan yerlerden olduğu, 1957 yılı memleket haritalarında dava konusu taşınmazların tamamının maki ve fundalık alana isabet ettiği ..." gerekçesiyle davacı ...'ın davasının reddine, bu davanın tefrik edildiği 2003/28 Esas sayılı dosyada alınan 04.02.2009 tarihli fen bilirkişi raporunda 26 numara ile işaretli 410.09 m2 yüzölçümlü alanın adanın son parsel numarası verilmek sureti ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ve hüküm, davacı tarafından, taşınmazı Kemal Kale isimli kişiden satın aldığı, satın alma senedinin dosyada bulunduğu, asıl dosyanın derdest olduğu ve yargılamasına devam edildiği, Yargıtay kararına uyulmadan karar verildiği, asıl dosyadan tefrik kararı verilmesinin hatalı olduğu iddiasıyla temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ancak; 3402 sayılı Kadastro Kanun'un 1 inci maddesi uyarınca, kadastro hakimi, doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak ve taşınmaz hakkında sicil oluşturmaya elverişli şekilde karar vermek zorundadır.