muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16072, Karar No: 2023/23314, Tarih: 30.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16072 E.  ,  2023/23314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/121 E., 2016/152 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin Kararı ile Sanık Hakkında;

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Polis memurları olan katılan ve şikâyetçilerin sivil araç ile görevlerine giderken trafik güvenliğini tehlikeye düşüren aracı uyarmaları üzerine kullandığı araçtan inen sanığın elinde bıçakla geldiği, ancak sivil araçtakilerin polis memuru olduğunu anlaması üzerine aracına binerek kaçtığı, durdurulduğunda polis memuru ... ve ...'i iterek yere düşmelerine neden olduğu, tekme ve yumruk salladığı, polis memurlarına yönelik sinkaflı küfrederek ve olay sırasında ve polis merkezinde "...size ...'ı dar edeceğim, buradan çıkınca size gününüzü göstereceğim, sizin ayağınızı kaydıracağım,..." diye tehdit ederek hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme'nin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5377, Karar No: 2012/40216, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5377 E.  ,  2012/40216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik; nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmünün yapılan temyiz incelenmesinde;

21/07/2004 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’ un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’ un 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünün yapılan temyiz incelenmesinde;

Sanığın DGD ödemelerini bankadan en son 15/12/2005 tarihinde çektiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın, 27/05/2009 tarihli sorgusunda belirttiği... tanık olarak dinlenerek adına atılı imzanın bu kişiye ait olup olmadığı ve iddianemeye konu suçlamayla ilgili bilgisinin sorulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3873, Karar No: 2010/9884, Tarih: 07.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3873 E.  ,  2010/9884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.12.2008 tarih ve 2007/257-2008/395 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif tarafından anasözleşmenin 10/3 ncü maddesindeki şartları taşımadığı gerekçesiyle ihraç edildiğini, oysaki müvekkilinin taşıyıcılığı meslek edinmiş olup, bunu da ispatlamasına rağmen davalının verdiği ihraç kararının hukuka aykırı bulunduğunu ileri sürerek, asıl davada yönetim kurulunun aldığı 05.04.2007 tarihli, birleşen davada ise genel kurul tarafından alınmış olan 26.05.2007 tarihli ihraç kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının anasözleşmede öngörülen taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak şartını taşımadığını, yıllardan beri başka bir işte işçi statüsünde çalıştığını, ihraç kararının usulüne uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olduğu, davalı kooperatif yönetim kurulunun aldığı ihraç kararının bu nedenle hukuka aykırı bulunduğu, genel kurul tarafından verilen ihraç kararının da aynı şekilde hukuki dayanaktan olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kabulü ile davacı hakkında davalı kooperatif yönetim kurulu ve genel kurulu tarafından alınmış bulunan ihraç kararlarının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 20,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31889, Karar No: 2016/2538, Tarih: 28.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/31889 E.  ,  2016/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, kıdem teşvik primi, ilave tediye, yol yardımı, yakacak, yemek, giyim, izin ve bayram yardımı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... Belediyesinde 01.10.1994-1999 tarihleri arasında büro işlerinde; 1999-2004 tarihlerinde temizlik işlerinde, 2004-29.03.2009 tarihlerinden sonra ise davalı ... Belediyesinde büro işlerinde çalıştığını, 1999-2004 yılları arasındaki beş yıllık temizlik işçiliği döneminden fazla mesaisinin olduğunu, Mart 2009 yılı sonrasında 08:00-19:00 saatleri arasında hafta içi, hafta sonu cumartesi günleri ise 10:00-16:30 saatleri arasında ise çalıştığını, milli bayramların tamamı ile dini bayramların yarısında çalıştığını, her yıl kıdem zammı olarak otuzbeş kuruş eklenmesi suretiyle hesap yapılması gerekirken eklenmeyerek 2006-2009 yılları arasındaki taban ücretlerinin eksik hesaplandığını, taban ücretin tespitinden kaynaklı, ücret farkı, kıdem teşvik primi alacağı, ilave tediye ücreti, yol yardımı, yakacak yardımı, yemek yardımı, giyim yardımı, izin yardımı, bayram yardımı, fazla mesai ücreti, genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının taleplerinin zaman aşımına uğradığını, tüm alacakların ödendiğini, büro işçisi olarak çalıştığı dönemde 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını, her cumartesi yarım gün çalışması gerekirken ayda iki cumartesi tam gün çalışmak suretiyle haftalık kırkbeş saat çalışmayı tamamladığını, Mart 2009 yılından sonra fazla mesailerin ödendiğini, en son 25.02.2011 tarihinde bütçe emanetine alınan fazla mesai ücreti, sözleşme farkı, ilave tediye ücreti, işveren ikramiyesi, devlet ikramiyesinin ödendiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ... Belediyesinde çalışırken belediyelerin birleştirilmesi sonucu ... Belediyesi çalışanı olan davacının 01.11.1994-21.11.2011 tarihleri arasında çalıştığı toplu iş sözleşmesine göre son günlük ücretinin kıdem zammı eklenmiş haliyle 52,68 TL olması gerektiği, 2006-2009 yılları arasında taban günlük ücret üzerinden hesaplanan ödemeler düşüldükten sonra bir kısım ücret farklarının bulunduğu, toplu iş sözleşmesine göre davacının çalışma süresi nazara alınarak yapılan kıdem teşvik primi alacağından bir kısım alacağının bulunduğu, ilave tediye ücreti, yol yardımı, yakacak yardımı, izin yardımı, bayram yardımı, fazla mesai alacaklarının bulunduğu, fazla mesai alacağının hesabında ibraz edilen puantaj kayıtlarının işçinin imzası olmamasına karşılık davalının kamu kurumu niteliği nazara alınarak kabul edildiği, genel tatil, giyim, yemek yardımının bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde, 1999-2004 yılları arasındaki beş yıllık temizlik işçiliği döneminden fazla mesaisinin olduğunu ayrıca Mart 2009 yılı sonrasında 08:00-19:00 saatleri arasında hafta içi, hafta sonu cumartesi günleri ise 10:00-16:30 saatleri arasında çalıştığını iddia ederek fazla mesai alacağını talep etmesine karşın hükme esas alınan bilirkişi raporunda 1999-2004 yılları arası zamanaşımına uğradığı için 2006-2009 yılları arası fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesine göre davacının talebi aşılarak 2006-2009 yılı arası fazla mesai alacağıın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17993, Karar No: 2016/1973, Tarih: 17.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/17993 E.  ,  2016/1973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, sanık savunmasına ve 04/04/2011 tarihli bilirkişi raporuna göre; sanığın, katılan .. Linyitleri Müessese Müdürlüğü imtiyaz sahası içinde bulunan ve ocaktan çıkarılıp nakil esnasında yol kenarlarına dökülen kömürleri çalmaya kalkışma şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturması nedeniyle mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesine katılınmamış, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ... ile katılan Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13677, Karar No: 2020/18807, Tarih: 14.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/13677 E.  ,  2020/18807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık ... hakkında müşteki ...'ı kasten yaralama suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında, müştekinin raporunun alınması için uzun süre beklenmesi gerekeceğinden bahisle sanık hakkındaki kamu davasının tefrikine dair karar verilen Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarih ve 2014/408 Esas – 2015/286 Karar sayılı dosyasının onaylı bir örneğinin dosya arasına alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Müşteki ...hakkında Isparta Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.02.2016 tarihli adli raporuna göre; sol el bileğindeki fonksiyon azalmasının, organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu" tespiti yapılmasına rağmen, müşteki hakkında Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalınca hazırlanan 25.04.2016 tarihli adli raporda ise, "sol el bileğinde minimal eklem hareket açıklığı kaybı ve 1/5 oranında ekstansiyon (dışa bükme) hareketi kas gücü kaybı saptanmakla birlikte bu durumun organlardan birin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olmadığı" belirtildiğinden, adli raporların çelişkili olduğu görülmekle, müştekinin yaralanmasının "duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da işlevinin yitirilmesi" niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde adli raporu alınması bakımından, müştekinin tüm tedavi evrakları, kesin ve geçici raporlarıyla birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek buradan aldırılacak raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce 07.05.2014 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden bahisle şartları oluşmadığı şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4485, Karar No: 2017/5930, Tarih: 13.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/4485 E.  ,  2017/5930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm ve müştekinin katılma sıfatı almadığı gerekçesiyle sıfat yokluğundan temyiz talebinin reddine dair verilen ek karar müşteki tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin en başından beri şikayetçi olduğu ve müştekinin şikayetinde belirttiği adrese yapılan tebligatın böyle bir sokak olmadığı gerekçesiyle iade edildiği aynı adrese çıkarılan zorla getirme kararının da yerine getirilemediği ancak müştekinin mernis adresine her hangi bir teligatın çıkarılmadığı, bu nedenle duruşma gününden haberdar edilmeyerek CMK 233. madde gereğince davaya ilişkin şikayet ve katılma yönünde beyanları alınmaksızın karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müştekinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin, BOZULMASINA, 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6369, Karar No: 2013/11556, Tarih: 10.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/6369 E.  ,  2013/11556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekili tarafından, borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte, 85.254,45 TL ilam vekalet ücreti ve 1.220,42 TL faiz alacağı ile asıl alacağın takip tarihinden itibaren işleyecek % 13,75 TL reeskont avans faizi ile birlikte tahsili yönünde icra emri düzenlenmiştir.

Borçlu vekili İcra Mahkemesine başvurusunda; icra emrinde vekalet ücreti alacağı için reeskont faizi ve işlemiş faiz istenemeyeceğini, sadece takip tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceğini, faizin karar tarihinden itibaren başlatılabileceği kabul edilse dahi işlemiş faiz miktarının fahiş olduğunu açıklayarak, icra emrinin iptalini istemiştir. Mahkemece, taraflar arasındaki davanın ticari dava olduğundan karar tarihinden itibaren reeskont avans faizi uygulanmasının yerinde olduğu, fakat ticari işlemiş faizin 1.201,69 TL yerine 18,73 TL fazla istenildiğinden 18,73 TL fazla faiz yönünden takibin iptaline, takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına ilişkin şikayetin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlu vekilinin sair temyiz itirazı yerinde değil ise de;

İlamda temelde yargı gideri niteliğinde olan vekalet ücretinin reeskont avans faiziyle birlikte tahsiline ilişkin hüküm bulunmamaktadır. İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hüküm fıkrasını değiştiremez. (HGK'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar, 22.03.2006 gün ve 2006/12-92 Esas, 2006/85 Karar, 25.06.2008 gün ve 2008/12-451 Esas, 2008/453 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere)

Takip dayanağı ilamda faizin başlangıcı konusunda bir hüküm bulunmaması halinde, karar tarihinden itibaren faiz istenebilir. (HGK'nun 05.04.2000 tarih ve 2000/12-739 Esas, 2000/746 Karar) (HGK'nun 04.07.2001 tarih ve 2001/2-565 Esas) Bu durumda istenebilecek olan faiz, 5335 sayılı Yasa ile değişik 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesinde düzenlenen yasal faizdir

Takip dayanağı ilamda faizin başlangıcı konusunda bir hüküm bulunmaması halinde, karar tarihinden itibaren faiz istenebilir. (HGK'nun 05.04.2000 tarih ve 2000/12-739 Esas, 2000/746 Karar) (HGK'nun 04.07.2001 tarih ve 2001/2-565 Esas) Bu durumda istenebilecek olan faiz, 5335 sayılı Yasa ile değişik 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesinde düzenlenen yasal faizdir

O halde Mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler nazara alınarak, borçlunun vekalet ücretine uygulanan ve uygulanacak faize itirazının kabulü ile işlemiş faiz miktarının yasal faiz oranları üzerinden hesaplanıp, fazla istenen işlemiş faiz yönünden icra emrinin iptaline, icra emrindeki “asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek % 13,75 reeskont avans faizi..” kelimelerinin icra emrinden çıkarılarak, icra emrinin "asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi..” şeklinde düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.