muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14536, Karar No: 2023/12703, Tarih: 12.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14536 E.  ,  2023/12703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/212 E., 2022/360 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından tazminat istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; maddi tazminat hükmü yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 23.04.2015 tarihli iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığı iddiasıyla belirsiz alacak davası mahiyetinde 100 TL maddi tazminat ile 150.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

2.Talep artırım dilekçesiyle maddi tazminat istemini 103.397,14 TL’ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Hancağız Barajı Ağaçlandırma Sahasında ot alma işi için çapa yaparken gözünden yaralandığını, kendilerine görev yapacakları işler hakkında bilgilendirme yapıldığı ve eğitimler verildiğini, davacının kendi kusuru ile kaza meydana geldiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30/01/2019 tarih ve 2015/825 E - 2019/101 K sayılı kararında: "İlk Derece Mahkemesince “davanın kısmen kabul kısmen reddine, 103.397,14 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 06.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 06.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15/10/2020 tarih ve 2019/1483 E-2020/1124 K sayılı kararıyla; Davacı ve davalı istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15/10/2020 tarih ve 2019/1483 E-2020/1124 K sayılı kararıyla; Davacı ve davalı istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 18.01.2022 tarih ve 2021/1756 Esas - 2022/595 Karar sayılı ilamıyla; "davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktar itibariyle kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle kesinlikten reddine, davacı vekilinin manevi tazminata, davalı vekilinin ise maddi ve manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddiyle manevi tazminatın azlığı yönünden karar bozulmuştur"

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, Mahkememizin 2015/825 Esas 2019/101 Karar sayılı ilamında yer alan maddi tazminata ilişkin 103.397,14-TL. maddi tazminatın kaza tarihi olan 06.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 2021/1756 Esas 2022/595 Karar sayılı bozma kararı dışında kalmakla kesinleştiğinden bu hususta karar ittihazına yer olmadığına, somut olayda; davacının geçirdiği kaza, uğradığı cismani zarar ve neticesinde meydana gelen maluliyeti nedeniyle manevi tazminat talep edebileceği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, manevi tazminatın zenginleşme aracı olamayacağı ilkesi, kazanın meydana geldiği tarih ve kusur durumu dikkate alınarak davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 110.000,00-TL. manevi tazminatın kaza tarihi olan 06/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine," karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz sebepleri:

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz sebepleri:

Davalı vekili dilekçesinde özetle; husumetin dava harici İş-Kur Genel Müdürlüğüne yöneltilmesi gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, kusur oran ve aidiyetinin yerinde olmadığını, davacının köyde yaşadığını ve çapa işiyle uğraştığını çapanın toprak altında bulunan mermere denk gelmesiyle parçalanan mermerden sıçrayan parçanın işçinin zarar görmesine neden olduğunu, çapa işinde uzman bir kişinin milyonda bir başına gelecek olayda; hatta mermerin gözüne gelmesi çok küçük oranda bir ihtimal olduğunu, ayrıca davacıya gerekli eğitim ile gerekli koruyucu tertibat verildiğini ve çapa yapılırken başlarında işçileri gözeten çavuş bulunmadığını, tanık beyanlarına göre yapılacak işle ilgili gerekli eğitimin ve ekipmanın verildiğini ve başlarında onları gözeten çavuşlarının bulunduğunun belirtildiği açıkça beyan edildiği halde müvekkiline kusur verilmesinin yerinde olmadığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalının iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi tazminat taleplerinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Temyiz incelemesinin kapsamı onama ve bozma kararları bakımından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, dava yığılması (Objektif dava birleşmesi) açısından aynı kanunun 110.maddesi, tazminat miktarının tayin ve tespiti açısından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 ve 114 üncü maddesi delaletiyle 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ve 56 ncı maddeleri, müteselsil sorumluluğa ilişkin 61 ve 62 nci maddesi, olayın iş kazası olarak tespiti ile SGK yönünden sonuçları için 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20 ve 21 inci maddeleri, İş Sağlığı ve Güvenliğine ilişkin alınacak tedbirler bakımından işyerinin nitelik ve kapsamına göre 4857 sayılı İş Kanunun 77 nci maddesi ile 4/12/1973 tarih ve 7/7583 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlükte bulunan İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü maddeleri, Usuli kazanılmış hak yönünden 04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıdır.

3. Değerlendirme

A) Davalı vekilinin davacı lehine maddi tazminat yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3.Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulduğu bozulan mahkemece yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulduğu, 6100 sayılı H.M.K'nda bu şekilde İlk Derece Mahkemesi kararlarının temyiz edilmesi üzerine verilen kararlar için ayrı bir temyiz sınırı öngörülmemiş olması karşısında, temyiz incelemesi yapan Yargıtay'ca uygulanması gereken sınırın HMK 362/1-a maddesinde işaret edilen miktar olarak değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

4. O halde İlk Derece Mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 107.090,00 TL olması davalı aleyhine maddi anlamda kesinleştiği varsayılarak karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm tesis edilen maddi istemin ise 103.397,14 TL olmakla anılan bu hükmün manevi tazminat hükmünden ayrı ve bağımsız olarak kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşıldığından temyiz eden davalı vekilinin anılan hükme yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde miktardan reddine karar verilmiştir.

B)Davalı vekilinin davacı lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, uyulan bozma kararına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, bozma kararına uyulmakla taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış haklara, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere uygun olması karşısında temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri sebeplerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemesi nedeniyle temyiz itirazlarının reddiyle anılan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin davacı lehine maddi tazminat yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

2.Davalı vekilinin davacı lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddiyle İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin davacı lehine maddi tazminat yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

2.Davalı vekilinin davacı lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddiyle İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

3.Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16594, Karar No: 2019/12456, Tarih: 03.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/16594 E.  ,  2019/12456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Şantaj, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet,beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında şantaj, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılanın temyiz talebinin incelemesinde;

Temyiz eden katılan ...'ın, 03.11.2015 tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiğini beyan etmesi nedeniyle hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca ...'ün, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise,suç tarihi itibariyle uzlaşma önerisinin yapıldığı sırada 5271 sayılı CMK'nın 253/3-son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

a)Sanık hakkında, iddianamede "senin için kötü olur, rezil edeceğim, Adanayı dar edeceğim" şeklinde TCK'nın 106/1-2. cümlesi kapsamındaki sözler söylediğinden bahisle dava açıldığı halde, iddianamede yer almayan sözlerin dikkate alınması suretiyle TCK'nın 106/1-1. maddesi kapsamında tehdit suçundan hüküm kurulması,

b)Katılan ...'ün, hükümden sonra 03.11.2015 havale tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi verdiğinin anlaşılması karşısında, hakaret suçu yönünden sanığa vazgeçmeye karşı diyecekleri sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

b)Katılan ...'ün, hükümden sonra 03.11.2015 havale tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi verdiğinin anlaşılması karşısında, hakaret suçu yönünden sanığa vazgeçmeye karşı diyecekleri sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

c)Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK'nın 231/8. maddesine 28/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 72. maddesiyle "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, ''daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu'' şeklindeki yerinde görülmeyen gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2330, Karar No: 2011/1955, Tarih: 22.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2330 E.  ,  2011/1955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 16.10.1994 tarihli yönetim kurulu kararıyla kabul edildiği davalı kooperatifin ortaklığından 24.10.1994 tarihli yönetim kurulu kararıyla neden gösterilmeksizin çıkarıldığını, müvekkilinin, kooperatif ortağı olduğunun tespitine mahkemece karar verildiği halde yapılan tüm uyarılara rağmen davalının mahkeme kararını yerine getirmediğini ve müvekkilinin çalışmasına izin verilmediğini ileri sürerek, müvekkilinin çalışamadığı günler için şimdilik 30.000,00. TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilince, anasözleşmenin 10. maddesindeki ortaklık şartlarının yerine getirilmesinin davacıya ihtar edildiğini, davacının 1994 yılından bu yana kooperatife uğramadığını ve yurt dışında yaşadığını, taşımacılığı bilfiil meslek edinmeyen davacının zararının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının kooperatif ortağı olduğunun mahkeme kararıyla tespit edildiği, ancak davacının uzun yıllardır yurt dışında yaşadığı, davacı adına kayıtlı ticari araç bulunmadığı gibi vergi dairesi ve şoförler odasında da esnaf olarak kayıtlı olmadığı, davacının kendi kusurundan kaynaklanan nedenlerle araç çalıştırma şartlarını yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3713, Karar No: 2010/11742, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3713 E.  ,  2010/11742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, yediemin olarak görev yaptığını,davalı tarafından ... 9. icra müd. 2006/14348 Esas sayılı dosyası ile bağlantılı ... 2. icra müd. 2006/2704 talimat esas sayılı dosyasında 15.11.2006 tarihinde haczedilerek muhafaza altına alınan (02633 seri nolu örme makinesi)20.000 TL bedelli menkul malın kendisine günlük 40.00 TL bedel karşılığında yediemin olarak teslim edildiğini, ancak depoya teslim edilen malın alınmadığı gibi yedieminlik ücretinin de ödenmediğini, Birleşen dosyada ise ... 9. icra müd. 2006/13703 Esas sayılı dosyası ile bağlantılı ... 2. icra müd. 2006/2664 talimat esas sayılı dosyasında 12.03.2008 tarihinde haczedilerek muhafaza altına alınan(02632 seri nolu örme makinesi) 20.000 TL bedelli menkul malın kendisine yediemin olarak davalı tarafından teslim edildiğini, ancak depoya teslim edilen malın alınmadığı gibi yedieminlik ücretinin de ödenmediğini, bu her iki alacağın tahsili için davalı hakkında ... 9. icra müd. 2008/5084 esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını davalının haksız itirazı nedeniyle takibin durduğunu, bu nedenle itirazın iptali ile davalının % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki yedieminlik hizmetinin verilmesine ilişkin ... 2.İcra Müdürlüğünün 2006/2704 ve 2006/2664 2010/3713-11742

Talimat sayılı her iki dosyasında da ayrı ayrı düzenlenen “yediemin teslim zaptı” başlıklı sözleşme niteliğindeki belgelerde, haczedilerek davacıya teslim edilen malların muhafaza ücretine ilişkin olarak günlük yedieminlik ücretinin 40,00 TL olduğu ve bu bedelin malın kapladığı yer ve hacim itibariyle mahcuzun takdir edilen kıymetinin %02’si olarak hesaplandığı belirtilmiştir.Sözleşmeyi davacı ve sözkonusu icra dosyalarında alacaklı vekili sıfatıyla yer alan davalı vekilinin imzaladığı anlaşılmaktadır. Sözleşme serbestisi içinde düzenlenen yedieminlik ücretine ilişkin bu hüküm tarafları bağlar. Bu durumda mahkemece sözleşmelere konu her bir malın günlük 40,00 TL üzerinden yedieminlik ücretine hükmedilmesi gerekirken, sözleşme nedeniyle uygulanma imkanı bulunmayan Adalet Bakanlığına Ait Depo Ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi göre yazılı şekilde yedieminlik ücreti belirlenerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12468, Karar No: 2013/18160, Tarih: 13.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/12468 E.  ,  2013/18160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Haczedilmezlik şikayetine konu olan Eskişehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/14412 E. sayılı takip dosyası alacaklısı A... Ç....'in alacağını 17.05.2011 tarihinde H.... K....'e temlik ettiğinden A... Ç....'in alacaklı sıfatı kalmamıştır. Mahkeme kararının, Dairemizin geri çevirme kararı doğrultusunda temlik alacaklısı H... K....'e 22.03.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve takipte alacaklı olarak taraf konumuna gelen H...  K...'in mahkeme kararına yönelik temyizi bulunmamaktadır. Bu durumda temlik nedeniyle takipte alacaklı sıfatı kalmayan A... Ç.....'in temyiz dilekçesinin pasif husumet nedeniyle (REDDİNE), 13/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.