muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/291, Karar No: 2024/3828, Tarih: 08.10.2024

Bu durumda, dava dosyasına sunulan bilgi ve belgeler ile Soruşturma Raporu'nun birlikte değerlendirilmesinden, Sinop İl Jandarma Komutanlığı tarafından yapılan denetim üzerine davacı şirkete ait otogaz istasyonunda tüp dolum aparatının bulundurulduğunun sabit olduğu anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davacı tarafından dava dilekçesinde dava konusu işlemin sebebi olarak gösterilen dolum cihazının M.B. tarafından idari yaptırım kararının uygulanmasını temin etmek amacıyla yerleştirildiği, bu hususu kanıtlayan kamera görüntüleri, telefon kayıtları ve tanık beyanlarının olduğunun ileri sürülmesi üzerine İdare Mahkemesince 24/4/2019 tarihli ara kararıyla davacıdan, şikayet ettiği M.B. hakkında verilen kovuşturma yapılmasına yer olmadığı yolundaki kararın bir örneğinin gönderilmesinin istenildiği, ilgili ara kararı üzerine 06/05/2019 tarihinde İdare Mahkemesine sunulan Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının ... tarih ve Soruşturma No:... Karar No:... sayılı kararının gerekçesi ile dosyadaki diğer bilgi ve belgeler dikkate alındığında, davacının tarafına komplo kurulduğuna yönelik iddialarının somut olarak ortaya konulamadığı ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davacı tarafından, kendisine kumpas kurulduğu, aparatın kötü niyetli üçüncü bir kişi tarafından istasyona koyulduğu, yaptırıma mesnet Kanun maddesinin muğlak ifadeler içerdiği, sadece aparatın istasyonda bulunmasının fiilin işlendiğine karine teşkil etmeyeceği, aparatın uyumlu ve kullanışlı olup olmadığının da değerlendirilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HaKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY :

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HaKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY : 
	LPG otogaz bayilik lisansı sahibi davacıya ait otogaz istasyonunda 10/03/2016 tarihinde yapılan denetimde, LPG tüpü dolumuna yarayan aparat bulunduğu hususu tutanağa bağlanmıştır. Bu durumun, 5307 sayılı Kanun'un 7. maddesinin ikinci fıkrasının (4) numaralı bendine aykırılık oluşturduğundan bahisle, aynı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca, davacıya 442.596,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin 25/01/2018 tarih ve 7664-59 sayılı Kurul kararı alınmış, anılan kararın iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT: 
	5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 7. maddesinin ikinci fıkrasının (4) numaralı bendinde, otogaz bayilerinin, "Otogaz istasyonlarında LPG tüpü dolumu ve satışı yapmamak, LPG tüpü dolumuna yarayan hiçbir alet, makine ve teçhizatı istasyon dahilinde bulundurmamak" ile yükümlü oldukları; dava konusu işleme ilişkin fiil tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 16. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde, bu Kanun'un 5, 6 ve 7. madde hükümlerinin ihlali halinde sorumlulara ikiyüzellibin Türk Lirası idari para cezası verileceği kuralı yer almıştır.
	7164 sayılı Maden Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 35. maddesi ile 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesi yeniden düzenlenmiş ve maddenin birinci fıkrasının (ç) bendi ile, 7. maddenin ikinci fıkrasının (4) numaralı bendinin ihlali halinde otogaz bayilik lisansı sahiplerine yüzbin Türk Lirasından az olmamak ve beşyüzbin Türk Lirasını geçmemek üzere fiilin işlendiği tarihten bir önceki yılda ilgili lisansa konu LPG piyasası faaliyetine ilişkin net satış hasılatının binde onu oranında idari para cezası uygulanacağı kurala bağlanmıştır.
	7164 sayılı Kanun'un 37. maddesi ile 5307 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddesinin ikinci fıkrasında, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Kurul kararına bağlanmış, ancak tahsilatı tamamlanmamış olan idari para cezaları, işlenen fiil için bu Kanunla birlikte daha düşük bir idari para cezası uygulanmasının öngörülmesi halinde, ilgili vergi dairesince 16. maddenin ilgili bentlerinde belirlenmiş olan asgari maktu hadden tahsil edilir. Kısmen veya tamamen tahsil edilen idari para cezaları iade edilmez." kuralına yer verilmiştir.

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 2. maddesinde, "Kabahat" deyiminin, Kanun'un karşılığında idari yaptırım uygulanmasını öngördüğü haksızlık anlamına geldiği; 3. maddesinde, bu Kanun'un, idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde, diğer genel hükümlerinin, idari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında uygulanacağı; "Zaman Bakımından Uygulama" başlıklı 5. maddesinde, 26/09/2004 tarih ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun zaman bakımından uygulamaya ilişkin hükümlerinin kabahatler bakımından da uygulanacağı, kabahatler karşılığında öngörülen idari yaptırımlara ilişkin kararların yerine getirilmesi bakımından ise derhal uygulama kuralının geçerli olduğu; bu maddenin atıf yaptığı 5237 sayılı Kanun'un 7. maddesinin ikinci fıkrasında da, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunun uygulanacağı ve infaz olunacağı kurala bağlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Kanun koyucu tarafından, Kurul tarafından karara bağlanmış, ancak tahsilatı tamamlanmamış idari para cezalarının, işlenen fiil için 5307 sayılı Kanun'un 7164 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 16. maddesinde daha düşük bir idari para cezası uygulanması öngörülmüş ise asgari maktu hadden tahsil edilmesi vergi dairesine bir görev olarak verilmiştir. İlgili vergi dairesinin kanunen üstlendiği bu görevi yerine getirmesi açısından önemli olan husus, idari para cezasının keşinleşmesi değil, tahsilatının tamamlanmamış olmasıdır. Dolayısıyla söz konusu düzenleme, tamamen tahsilat aşamasına özgü bir kural niteliğindedir. İdari para cezasının iptali istemiyle dava açılsın veya açılmasın, bu kuralın tahsilatı tamamlanmamış idari para cezalarına uygulanması vergi dairesi açısından bir zorunluluktur.
	İlgili vergi dairesi, dava açılıp açılmadığına bakılmaksızın tahsilatı tamamlanmamış idari para cezasının miktarında lehe bir değişiklik varsa bunu tespit etmekle ve uygulamakla yükümlü bulunduğundan, tahsilat aşamasına özgü olan anılan kuralın, idari para cezasının iptali istemiyle açılan davalarda dikkate alınmasına gerek bulunmamaktadır.
	Bu itibarla, idari para cezasına konu olan fiilin sübuta ermiş olması ve idari para cezasının miktarında lehe olan değişikliğin tahsilat aşamasında vergi dairesince dikkate alınacak olması sebebiyle davanın reddi yolundaki karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin reddine,

Bu itibarla, idari para cezasına konu olan fiilin sübuta ermiş olması ve idari para cezasının miktarında lehe olan değişikliğin tahsilat aşamasında vergi dairesince dikkate alınacak olması sebebiyle davanın reddi yolundaki karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin reddine,
	2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan kararın yukarıda belirtilen GEREKÇEYLE ONANMASINA,
	3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,
	5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/3090, Karar No: 2024/4643, Tarih: 08.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ  DAİRE 
Esas	No : 2024/3090
Karar	No : 2024/4643
DAVACI	: ...
DAVALI	: ... Başkanlığı
DAVANIN KONUSU	: Sayıştay Uzman Denetçisi olan davacı tarafından, Sayıştay Başkanlığının ... günlü, ...sayılı "2024 Yılı Grupların Görev Alanları ve Denetçilerin Görev Yerlerinin Belirlenmesi" konulu 2024/01 sayılı Genelgesi ve eki ile davacının, daha kıdemsiz denetçinin grup başkanlığı altında görevlendirilmesi işleminin ve ...günlü,... sayılı görevlendirme yazısının yürütmesinin durdurulması ve iptali istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, davanın görev yönünden reddi yolunda ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı karar üzerine Danıştaya gönderilen dosyada; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca ilk incelemeyle görevli Tetkik Hâkimi ...'nin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE         :
	İLGİLİ MEVZUAT :
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 4575 sayılı Yasa ile değişik 24. maddesinin 1. fıkrasında; ''Danıştay ilk derece mahkemesi olarak:
a) (Değişik: 2/7/2018 – KHK-703/184 md.) Cumhurbaşkanı kararlarına,
b) (Değişik: 2/7/2018 – KHK-703/184 md.) Cumhurbaşkanınca çıkarılan Cumhurbaşkanlığı kararnameleri dışındaki düzenleyici işlemlere,
c) (Değişik: 2/7/2012-6352/45 md.) Bakanlıklar ile kamu kuruluşları veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarınca çıkarılan ve ülke çapında uygulanacak düzenleyici işlemlere,
d) Danıştay İdari Dairesince veya İdari İşler Kurulunca verilen kararlar üzerine uygulanan eylem ve işlemlere, 
e) Birden çok idare veya vergi mahkemesinin yetki alanına giren işlere,
f) Danıştay Yüksek Disiplin Kurulu kararları ile bu Kurulun görev alanı ile ilgili Danıştay Başkanlığı işlemlerine,
Karşı açılacak iptal ve tam yargı davaları ile tahkim yolu öngörülmeyen kamu hizmetleri ile ilgili imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan idari davaları karara bağlar.'' hükmüne yer verilmiştir.
2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un 1. maddesinde; bölge idare mahkemeleri, idare mahkemeleri ve vergi mahkemelerinin bu Kanun'la verilen görevleri yerine getirmek üzere kurulmuş "genel görevli" bağımsız mahkemeler olduğu kurala bağlandıktan sonra, aynı Kanun'un 5. maddesinde; idare mahkemelerinin, vergi mahkemelerinin görevine giren davalar ve ilk derecede Danıştayda çözümlenecek olanlar dışındaki davaları çözümleyeceği belirtilmiştir.
 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43/1-a maddesinde; "Görevsizlik sebebiyle gönderilen dosyalarda Danıştay, davayı görevi içinde görmezse, dosyanın görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verir." şeklinde düzenleme yer almaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43/1-a maddesinde; "Görevsizlik sebebiyle gönderilen dosyalarda Danıştay, davayı görevi içinde görmezse, dosyanın görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verir." şeklinde düzenleme yer almaktadır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, idari davalarda genel yetkiyi düzenleyen 33. maddesinin 3. fıkrasında, "Kamu görevlilerinin görevle ilişkisinin kesilmesi sonucunu doğurmayan disiplin cezaları ile ilerleme, yükselme, sicil, intibak ve diğer özlük ve parasal hakları ve mahalli idarelerin organları ile bu organların üyelerinin geçici bir tedbir olarak görevden uzaklaştırılmalarıyla ilgili davalarda yetkili mahkeme ilgilinin görevli bulunduğu yer idare mahkemesidir." kuralına yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
19/12/2010 günlü, 27790 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6085 sayılı Sayıştay Kanunu'nda; Sayıştayın kuruluşu, işleyişi, denetim ve hesap yargılaması usulleri düzenlenmiş olup, Sayıştayın ülke çapında teşkilatlanmış bir kurum olduğu yolunda herhangi bir kurala yer verilmemiştir.
Dava dosyasının incelenmesinden; Sayıştay Başkanlığının ... günlü,... sayılı "2024 Yılı Grupların Görev Alanları ve Denetçilerin Görev Yerlerinin Belirlenmesi" konulu 2024/01 sayılı Genelgesi ile bu düzenleyici işleme dayanılarak tesis edilen bireysel işlemlerin iptali istemiyle dava açıldığı anlaşılmakta olup, dava konusu düzenleyici işlem ülke çapında uygulanacak nitelikte bir işlem olmadığından, söz konusu uyuşmazlık, 2575 sayılı Kanun'un yukarıda belirtilen 24. maddesinde sayılan ve ilk derece mahkemesi olarak Danıştayda görülecek davalar arasında yer almamaktadır.
KARAR SONUCU 	:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN GÖREV YÖNÜNDEN REDDİNE,
2. 2577 sayılı Kanun'un 15. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca, dava dosyasının, anılan Kanun'un 33/3. maddesine göre davayı çözümlemeye yetkili ve görevli olan... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/6357, Karar No: 2024/3797, Tarih: 08.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas   No : 2020/6357
Karar No : 2024/3797                                                                                
DAVACI	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALILAR	: 1- ... Bakanlığı / ...
VEKİLLERİ	: Huk. Müş. ...
 
 2- ... Valiliği / ...
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN_KONUSU: Davacı tarafından, ... ... Hastanesi hakkında yapılan inceleme neticesinde tesis edilen ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarihli ve ... sayılı idari yaptırım kararının eksik yaptırım uygulandığı iddia edilerek; bu kararın dayanağı olan 27/03/2002 tarih ve 24708 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin eki EK-2 "Özel Hastane Müeyyide Formu"nun yetersiz olduğu ve hiç müeyyide barındırmadığı iddia edilerek iptali istenilmektedir.

DAVACININ_İDDİALARI	:Davacı tarafından, incelemedeki eksikliklere yönelik olarak, yargı kararı üzerine başlatılan inceleme sonucunda düzenlenen raporda, 50 günlük tedavi sürecinin önceki inceleme ile kıyas edilerek layıkıyla incelenmediği, bazı kayıtların sonradan eklendiği, incelemecinin bu hususa dikkat etmediği, nesnel kriterlerden ayrıldığı, dayanaksız öznel yorumlar yaptığı, 2016 yılına ilişkin kayıtlara ve tanık anlatımlarına göre değil, 18/03/2019 tarihinde hastaneye yapılan ziyaret neticesinde elde edilen bilgilere göre rapor tanzim edildiği, Danıştay kararında belirtilen eksik tanıkların dinlenmediği, olaya ve şikayete göre somut tespit ortaya konulmadığı, Danıştay kararına rağmen tanıkların dinlenmediği, bu hususta raporda, yakınlarını kaybeden hastaların stresli olduklarından ve ifadelerinin bilimsel olmamasından dolayı ifadelerine başvurulmadığının yazıldığı, şikayet edilen hastanenin yoğun bakım ünitesindeki hasta yataklarının fonksiyonlarının kısıtlı ve eski oluşu ile yoğun bakım personelinin giriş çıkışlarında hijyen kurallarına riayet edilmediği hususunda yine inceleme yapılmadığı, bu hususta Özel Hastaneler Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde bir değerlendirme yapılmadığı, yoğun bakım biriminde izolasyon odasının doğrudan servise açıldığı; Danıştay (Kapatılan) 15. Dairesince karara bağlanan hususlarda ceza verilmemesine yönelik olarak, salt sağlık çalışanı noksanlığından eylemin ağırlığı ile bağdaşmayan bir cezalandırma yoluna gidildiği, hastanenin yoğun bakım servisinin personel sayısı bakımından tescil şartını sağlamaması sebebiyle Özel Hastaneler Yönetmeliği Müeyyide Formunun 2. satırına göre tescil işlemini usulüne aykırı yapan mesul müdürün görevden alınması gerektiği, Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 66. maddesinin 1. fırkasının (a) bendindeki tescil şartının sağlanmamasından dolayı Müeyyide Formunun 17. satırına göre Valilikçe faaliyet durdurularak Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunulması gerektiği, ilgili yoğun bakım biriminin kapatılması gerekirken para cezası ile yetinildiği, eksik personel çalıştırma sorununun yıllara yayıldığı, yatak sayısından fazla hastanın olduğu dönemlerin olduğu, bu konuda inceleme yapılmadığı, inceleme raporundan halihazırda pozisyon verme şemasının tutulmadığının anlaşıldığı, buna göre Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 48. maddesindeki kayıt tutma zorunluluğunun hem olay tarihinde hem de yeniden yapılan inceleme tarihinde ihlal edildiği, Müeyyide Formunun 15. satırına göre ceza verilmediği, ayrıca Hastanenin tekerrür eden noksanlıklar sebebiyle cezalandırılmadığı; Müeyyide Formunun yetersiz olduğu ve hiç müeyyide barındırmadığı hususuna yönelik olarak, Müeyyide Formunun 27

. maddesindeki kayıt tutma zorunluluğunun hem olay tarihinde hem de yeniden yapılan inceleme tarihinde ihlal edildiği, Müeyyide Formunun 15. satırına göre ceza verilmediği, ayrıca Hastanenin tekerrür eden noksanlıklar sebebiyle cezalandırılmadığı; Müeyyide Formunun yetersiz olduğu ve hiç müeyyide barındırmadığı hususuna yönelik olarak, Müeyyide Formunun 27. satırındaki usul takip edildiğinde asgari sayıda tabip ve diğer sağlık çalışanı bulunmayan sağlık kuruluşunun 60 gün hizmet verebildiği, bu durumun başlı başına bir sağlık tehdidi olduğu, bu madde metnine göre bir kalp polikliniğinin yeteri kadar ya da hiç uzman kardiyolog bulunmadan 60 gün çalışabileceği, bunun Devletin yaşam hakkını koruma konusundaki pozitif yükümlülüğüne aykırı olduğu, maddede belirlenen yaptırımın caydırıcılığının olmadığı, ayrıca kapatma cezasının sadece poliklinik faaliyeti için öngörüldüğü, yoğun bakım ünitelerini kapsamadığı, çünkü yoğun bakımların poliklinik olmadığı, bu haliyle mevzuatın kapsayıcı olmadığı, yoğun bakım ünitesi eksik personelle çalışan özel hastanenin hiç bir kapatma yaptırımı ile karşılaşmamasının muhtemel olduğu, Müeyyide Formunun 15. satırındaki düzenlemede tıbbi kayıtlardaki eksikliklere ilişkin müeyyidenin düzenlendiği, bu kayıtların genellikle anlık kayıtlar (ateş, nabız gibi) olduğu, hastanın ateşinin veya vücuduna pozisyon verilmesinin kayda alınmamasının ya da hatalı/eksik kayda alınmasının denetimde ortaya çıktıktan sonra uyarı ile giderilebilecek bir eksiklik olmadığı, hükmün uygulanabilir olmadığı, bu maddede belirlenen yaptırımın da caydırıcılıktan uzak olduğu, burada da kapatma cezasının poliklinik faaliyeti için öngörüldüğü ve yoğun bakım ünitelerini kapsamadığı, müeyyide formunda karşılığı olmayan durumlara yönelik olarak, formun konsültasyon eksikliği, ziyaret ve bilgilendirmenin yapılmaması, yoğun bakım ünitesinin fiziki şartlarının uygunsuzluğu, hijyen konularında hiç müeyyide barındırmadığı,  acil yardım biriminin, ilk incelemede de son yapılan incelemede de denetlenmediği, dava konusu Müeyyide Formunun gerekli disiplin imkanını vermekten uzak olduğu iddia edilmektedir.

DAVALILARIN_SAVUNMASI:Davalı idarelerden Sağlık Bakanlığı tarafından; usul yönünden, söz konusu Yönetmeliğin ekindeki Ek-2 Müeyyide Formunun, 01/07/2014 tarihli ve 29047 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, Formda 19/07/2014 yayım tarihli Yönetmelik ile yapılan değişikliklerin de 01/07/2014 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yürürlüğe konulduğu, görülen davanın, Danıştay (Kapatılan) 15. Dairesince verilen yargı kararına uygun işlem tesis edilmediği iddiası ile açıldığı, buna göre yargı kararı üzerine tesis edilen Valilik işleminde Özel Hastaneler Yönetmeliğinden bahsedilmiş olmasının, bireysel işleme Yönetmeliğin uygulama işlemi niteliğini kazandırmadığı, bu nedenle, düzenleyici işleme yönelik olarak süresinde dava açılmadığından, davanın düzenleyici işleme ilişkin kısmının süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiği; esas yönünden, Müeyyide Formunun tamamı bakımından, davacı tarafından Müeyyide Formunun eksik düzenleme içerdiğinden bahisle tamamının iptalinin istendiği, tek tek hangi maddelerinin hangi sebeplerle iptalinin gerektiğinin ortaya konulmadığı, açıklama yapılmayan maddelere yönelik iptal isteminin reddine karar verilmesi gerektiği, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu’nun Ek 11. maddesi ile hizmet sunum standartlarına aykırı hareket edilmesi halinde uygulanacak idari müeyyidelerin sınırlarının açıkça çizildiği, sağlık hizmetinin sunumuna yönelik her iş ve işlem için tek tek müeyyide belirlenmesinin beklenilemeyeceği, konsültasyon istenilmesi gibi hastanın tedavisini üstlenen tabibin takdirine tabi durumlarda sağlık hizmetinin sunumuna yönelik sebepler dolayısıyla bir mağduriyetin meydana gelmesi halinde Türk Ceza Kanunu uyarınca tabibin sorumluluğunun doğabileceği, mevzuatı gereği mesleki sorumluluklarının da doğabileceği, hasta haklarına yönelik bir ihlal gerçekleşmesi durumunda Özel Hastaneler Yönetmeliğinin eki Ek-2 Özel Hastane Müeyyide Formunun 2. satırı hükmü gereğince mesul müdüre yönelik yaptırım uygulanabileceği, bu durumda Hasta Hakları Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde talepte bulunulmasının ve müeyyide uygulanabilmesinin de mümkün olduğu, kaldı ki, Danıştay (Kapatılan) 15. Dairesinin E:2017/2780 sayılı dosyasında açılan davada, belirtilen hususlarda bir eksiklik de tespit edilmediği, söz konusu hususların Müeyyide Formunun iptaline gerekçe oluşturmayacağı, hijyen kurallarına aykırılık ve yoğun bakım ünitesinin fizikî eksiklikleri bakımından ise Hasta Hakları Yönetmeliği ile Özel Hastaneler Yönetmeliğinin hükümlerine ilaveten 3359 sayılı Kanun’un Ek 11. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümleri uyarınca müeyyide uygulanabileceği, Müeyyide Formunda eksik düzenleme bulunduğu ya da hiç yaptırım öngörülmediği iddialarının dayanağının bulunmadığı; Formun 15. satırı bakımından, Yönetmeliğin 48