muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/16054, Karar No: 2012/2006, Tarih: 22.02.2012

II- Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin katılan vekili ve sanıklar müdafilerince temyizine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafileri ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanıkların ...Bey gemisini katılan şirket tarafından başlatılan icra takibinden kurtarmak için iştirak halinde sahte fatura ve gümrük beyannamesi düzenlediklerinin iddia olunması, sanık ...'nin 06.12.2001 tarihinde geminin fırtına nedeniyle batma tehlikesi geçirdiğini, mürettebatın gemiyi terk ettiğini, geminin mülkiyetinin Yunan uyruklu kurtarma şirketi tarafından kurtarılıp Yunanistan'a götürüldüğünü, kurtarma masraflarının sigorta şirketi ve kendileri tarafından karşılanamaması üzerine geminin Yunan şirketine geçtiğini savunması, geminin batma tehlikesi geçirdiği ve Yunan kurtarma şirketi tarafından kurtarıldığı hususunun katılan şirket vekilinin sunduğu 28.04.2003 havale tarihli dilekçesiyle de kabul edilmesi, Kursan Gemi Söküm Şirketi çalışanı sanık ... ise, söz konusu geminin Yunan ... S.A şirketinden 122.880 ABD Doları karşılığında hurda olarak satın alındığını, geminin "RESBE" adını taşıdığını, faturadaki İMO numarasının yanlış olduğundan bilgisinin olmadığını, şirket adına alımı kendisinin gerçekleştirdiğini beyan etmesi, satış faturasında sadece İMO numarasının değil geminin siciline ilişkin (imal yılı, imal edildiği yer, eni, boyu, yüksekliği vb.) bilgilerin de farklı olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sanık ... ile diğer sanıkların irtibatının belirlenmesi, bu bağlamda söz konusu gemiyi kurtaran " ... & Towage" şirketinden satış işlemini gerçekleştirdiği savunulan "... S.A" şirketine nasıl geçtiğinin araştırılması, faturayı tanzim eden şirket yetkililerinden, Kursan Gemi Söküm şirketine böyle bir satımlarının olup olmadığının, faturanın kendileri tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin, satış neticesinde 122.880 ABD Dolarını alıp almadıklarının, aldılar ise belgesinin ve faturadaki bilgiler ile geminin kayıtları arasındaki farklılığın neden kaynaklandığının sorulup, toplanan deliller bir bütün olarak değerlendirilerek ve her bir sanığın suça iştirakinin ne şekilde olduğu tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24594, Karar No: 2013/4745, Tarih: 20.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/24594 E.  ,  2013/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun sanığın kendisine hitaben “burada poğaça börek satmayacaksın, yoksa seni öldürürüm" demek suretiyle tehdit ettiğini ve gömleğini kaldırarak bıçağı gösterdiğini beyan etmesi ve tanıklar ... ve ... ...ın mağdurun beyanlarını doğrular nitelikte olan aşamalardaki anlatımları karşısında, eylemin silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2191, Karar No: 2014/3671, Tarih: 14.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2191 E.  ,  2014/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, temel cezanın az tayin edildiğine, sürücü belgesinin az geri alındığına, olayda bilinçli taksirin uygulanma koşullarının var olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6977, Karar No: 2019/17331, Tarih: 26.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6977 E.  ,  2019/17331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, fark ücret alacağı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının ücretinin tespiti için davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığının sorulması, emsal dosyalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmesi, somut dosya yönünden ücret tespitine esas 73,22 TL katsayısı ile ücrete nasıl ulaşıldığının açıklığa kavuşturulması ve davalı tarafından 2003 yılından sonra hem şoför alımı yapılmadığının hem de 2003 yılından sonra alınan şoförler için ücretin bildirildiği dikkate alındığında bu çelişkinin davalıdan sorularak giderilmesi ile davacının ücretinin denetime elverişli şekilde belirlenmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, emsal dosyalarda kabul edilen ücrete nasıl ulaşıldığı belirlenmiş, ancak davacı vekilinin de talebi üzerine Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yüksek Fen Kurulu Başkanlığı tarafından bildirilen işçilik rayiç listesindeki günlük ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesi ve fiilen aldığı ücret üzerinden varsa ödenmeyen işçilik alacaklarının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda; Mahkemece davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespitine karar verilmesi dosya kapsamı ve bozma ilamına uygundur. Davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davacı baştan itibaren Elektrik Üretim A.Ş. işçisi kabul edildiğine göre; bozma ilamında da belirtildiği üzere fiilen aldığı ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Bu yön gözetilmeden ilave tediye alacağının da reddine karar verilmesi hatalı olup yeniden bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/168, Karar No: 2014/370, Tarih: 11.07.2014

**Ceza Genel Kurulu         2014/168 E.  ,  2014/370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : SİLİVRİ Ağır Ceza

Günü : 06.06.2012

Sayısı : 100-123

Sanık hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, eylemin olası kastla gerçekleştirildiği kabul edilerek sanığın 5237 sayılı TCK’nun 81/1, 21/2 ve 62. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Silivri Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.09.2009 gün ve 79-06 sayılı resen temyize tâbi olan hükmün sanık müdafii ve katılan Aysu tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 03.04.2012 gün ve 1089-2002 sayı ile;

"...2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktul Cevcet'e yönelik eyleminin sübutunun kabulünde isabetsizlik görülmemiştir. Ancak:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktul Cevcet'in sanığın hem arkadaşı hem de uzaktan akrabası olduğu ve aralarında her hangi bir husumet bulunmadığı, olay günü sanığın tanık Ercan ve maktulle birlikle boş bir depoda alkol aldıkları, tanık Ercan ile sanık arasında çıkan tartışma sırasında tanık Ercan'ın sanığa yönelik hakaretli sözler söylemesi ürerine sanığın oradan ayrılarak evine gittiği ve 12 kalibrelik av tüfeğini alarak tekrar deponun önüne geldiği ve 'ben şerefsiz değilim' dedikten sonra ses üzerine deponun kapısının önüne çıkan maktule ve tanık Ercana doğru etkili mesafeden bir el ateş ettiği, sol omuz ve kol bölgesinden saçma isabeti alan maktulun iç organ ve büyük damar yaralanması sonucu hayatını kaybettiği, tanık Ercan'ın ise isabet almadığı; yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, atışın 5-6 metreden yapılmış olduğu, olay yerine yaklaşık 20 metrede bulunan sokak aydınlatma lambasının depo giriş kapısını tam olarak aydınlatmadığı, depo giriş kapısındaki şahısların çıplak gözle bakıldığında yüzlerinin belli olmadığı, ancak kıyafet olarak tanınabileceğinin belirtildiği olayda;

Sanığın etkili mesafeden maktule ve tanık Ercan'ın bulunduğu yöne doğrudan tek atış yapması ve kavga ettiği kişinin de tanık Ercan olması dikkate alınarak, tanık Ercan'a yönelik eyleminden dolayı dava açılması sağlanarak, davaların birleştirilmesi, delillerin birlikle değerlendirilmesi ve buna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği düşünülmeden, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece 06.06.2012 gün ve 100-123 sayı ile;

"...'Sanık Aykut’un mağdur Soner’i öldürme kastıyla hareket ettiği ancak mağdurun isabet almadığı ve maktulün yaralanarak öldüğü olay nedeniyle, sanığın Soner’e yönelen eyleminin kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK’nın 81 ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği halde hedefte hata kabulü ile mağdura yönelik eylemden ceza verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

a) Sanık Aykut’un öldürme suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

a) Sanık Aykut’un öldürme suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Olay günü sanık Soner’in ağabeyi tanık Aşkın Kaya’nın işlettiği birahanenin önünde sanık Soner ve maktül Özdoğan’ın yan yana durdukları ve karşı çaprazlarında tanık Aşkın olduğu halde sohbet ettikleri sırada, önceden Soner ile aralarında husumet bulunan sanık Aykut’un sokağa girdiği ve belinden çıkardığı ruhsatsız tabanca ile Soner’e doğru 4 el ateş ettiği, Soner’in yanında durmakta olan maktulün üç ateşli silah yarası alarak vefat ettiği, Soner’in ise yara almadığı, Soner’in de ruhsatsız tabancası ile ateş ederek karşılık vermesi üzerine yaralanarak yere düşen Aykut’un elindeki silaha Soner ve tanık Aşkın’ın müdahale ettikleri, polislerin de olay yerine gelmeleri üzerine sanıkların ellerindeki silahları teslim ettikleri olayda, Aykut’un maktule karşı eyleminin olası kasıtla öldürme suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK’nın 81, 21/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi' (Yargıtay 1.C.D.’nin 16.09.2008 tarih ve 3392/6483 sayılı kararı)

'Olay tarihinden tanıklar Cumali, Murat . Ömer ile sanık...ve çocukları arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında tanık Cumali’nin annesi ve kız kardeşinin olay yerine gelerek Cumali, Murat ve Ömer’i aldığı ve komşuları olan tanık Belkıs’ın evine girdikleri, kısa bir süber sonra sanığın, evinin damından sokakta toplanan kalabalığı gördüğü halde hedef gözetmeksizin av tüfeği ile 6 kez ateş ettiği, yapılan atışlar sonucunda sokakta toplanan kalabalık içerisinde bulunan ve olayla ilgisi olmayan maktulün av tüfeğinden çıkan iri saçma tanelerinin isabet etmesi nedeniyle yaralanarak öldüğü, sanığın maktulü öldürme kastının bulunmadığı, ancak yapılan atışlar nedeni ile sokakta bulunanların vurularak ölebileceği öngörmesine rağmen fiili işlediği anlaşılmakla, eylemine uyan olası kastla öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi, kasten öldürme suçundan hüküm kurulması'(Yargıtay 1.C.D.’nin 20.1.2010 tarih ve 1964-176 sayılı kararı)

Yine Yargıtay CGK’nın 08.07.2008 tarih ve 1/99-185 sayılı kararı, Yargıtay CGK’nın 27.12.2005 tarih ve 131-167 sayılı kararı, Yargıtay 1.C.D.’nin 18.06.2008 tarih ve 2008/5285 Esas-2008/5155 Karar sayılı kararı, Yargıtay 1.C.D.’nin 21.04.2008 tarih ve 2008/1179 Esas-2008/3192 Karar sayılı kararı, Yargıtay 1.C.D.’nin 25.12.2007 tarih ve 2007/414 Esas-2007/9718 Karar sayılı kararı ile benzer bir çok kararda olası kastın tanımı, kapsamı, müstakilen uygulanıp uygulanamayacağı ve hangi şartlarda uygulanabileceği açıklanmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay irdelendiğinde; sanığın maktul Cevcet ..karşı gerçekleştirdiği eylemle ilgili olarak yapılan değerlendirme neticesinde, sanığın olay öncesinde gerek maktul Cevcet ile gerekse tanık Ercan ile arasında herhangi bir öldürmeyi gerektirir husumet bulunmayıp aksine akraba ve arkadaş olup sürekli birlikte dolaştıkları, olay günü akşamı da birlikte alkol aldıkları ancak muhtarlık seçimleri nedeniyle yapmış oldukları konuşma esnasında tanık Ercan’ın alkolünde vermiş olduğu etki ile sanığa yönelik hakaret içeren sözler söylediği, buna kızan sanığın herhangi tepki göstermeden maktul ve tanığın yanından ayrılıp evine giderek burada bulunan suça konu av tüfeğini aldıktan sonra maktul ve tanıkla alkol aldıkları deponun önüne gelip yüksek sesle 'ben şerefsiz değilim' dediği akabinde bu ses üzerine bulundukları deponun kapısını açan ve sima olarak ayırt edilemeyecek, fakat giydikleri giysilerden tanınabilecek durumda olan maktul Cevcet ve tanık Ercan’ın bulunduğu yöne 5-6 metre etkili mesafeden hedef gözetmeden bir el ateş etmek sureti ile maktulün ölümüne neden olduğu, mahkememizce sübutu bu şekilde kabul edilen olayda sanığın doğrudan maktulü hedef olarak belirlemeksizin maktul Cevcet ve tanık Ercan yan yana dururken her ikisinin bulunduğu yöne doğru ateş etmesi göz önüne alındığında, sanığın olay mahallinde iki kişinin bulunduğunu ve yapacağı atış neticesinde iki kişiden herhangi birsinin yaralanabileceğini ve bu yaralanma neticesinde bunlardan birinin ölebileceğini öngörebilecek durumda bulunduğu halde eylemine devam etmek sureti ile TCY’nın 21/2 maddesinde düzenlenen olası kasıtla işlenen insan öldürme suçunu işlediği sabit olmuştur. Bu tespit doğrultusunda sanığın maktul Cevcet’e yönelik söz konusu eyleminin yukarıda izah edilen kusurluluk hallerinden kast, bilinçli taksir yada taksirle işlenen bir eylem olmadığı da mevcut delilerden açıkça anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte olası kasıtla işlenen suçların müstakilen işlenebilen suçlardan olduğu ve öncesinde doğrudan kasıtla işlenen bir suça bağlı olmadan işlenebileceği hususu nazara alındığında, somut olayımızda sanığın doğrudan maktul Cevcet’i yada tanık Ercan’ı hedef almaksızın maktul ve tanık yan yana dururken her ikisinin bulunduğu yöne doğru ateş ederek maktul Cevcet’in ölümüne neden olmasının tek başına, olay yerinde bulunan ve yara almayan tanık Ercan’a karşı gerçekleştirildiği varsayılan eylemden bağımsız olarak olası kasıtla öldürme suçunu oluşturduğu, buna göre sanığın maktul Cevcet’e karşı gerçekleştirdiği bu eyleminin maktulün yanında bulunan ve kendisine olay öncesinde küfür eden tanığa karşı gerçekleştirildiği iddia edilen kasten öldürmeye teşebbüs suçuna bağlı olarak vasıflandırılamayacağı, zira Yargıtay 1.C.D.’nın değişik tarihli yerleşik kararları ve olası kasıtla ilgili yasal düzenlemenin gerekçesinde belirtilen örnek kapsamında varsayımsal olarak değerlendirme yapıldığında, örneğin sanık elindeki tüfekle kalabalık bir ortamda rastgele ateş ederek bir kişinin ölümüne neden olması ya da somut olayda ateş ettiği deponun kapısının önünde bulunan kişilerin daha önce birlikte alkol aldıkları maktul Cevcet ve tanık Ercan olmadığı halde sanığın bu kişiler olduğunu düşünerek o yöne ateş ederek aynı şartlarda tanımadığı bir kişinin ölümüne neden olması durumunda yine yukarıda ayrıntılı olarak izah edildiği şekilde sanığın ölen kişiye karşı eyleminin olası kasıtla öldürme suçunu oluşturup, olay esnasında sanığın ateş edilen yönde bulunan ve yaralanmayan diğer kişilere yönelik eyleminin netice olarak meydana gelen (olası kasıtla öldürme) suçun vasıflandırması yönünden dikkate alınmayacağı dolayısıyla eylemin müstakilen ölen kişiye hasren değerlendirilerek yargılamanın kapsamının buna yönelik yapılacağı açıktır. Velev ki aksi düşünülse ve somut olayda sanığın tanık Ercan’a yönelik eylemi var kabul edilse dahi Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesinde belirtildiği üzere bu eylem yönünden aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında tanığa karşı eyleminden dolayı dava açılmaması hususunun mahkememizce verilen karar yönünden bir eksiklik oluşturmayacağı açık bir şekilde anlaşılmaktadır. Bu konu ile ilgili Yargıtay 1.Ceza Dairesi tarafından verilen 16.09.2008 tarih ve 3392-6483 sayılı karar da aynı yönde bulunmaktadır" gerekçesiyle direnilerek, ilk hükümdeki gibi karar verilmiştir.

Taraflarca temyiz edilmeyen hükmün resen temyize tâbi olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istekli 06.03.2014 gün ve 45274 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Taraflarca temyiz edilmeyen hükmün resen temyize tâbi olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istekli 06.03.2014 gün ve 45274 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, yerel mahkeme kararının yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı hususunun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Dairece hükmün bozulmasından sonra yerel mahkemece, "sanığın doğrudan maktul Cevcet’i ya da tanık Ercan’ı hedef almaksızın maktul ve tanık yan yana dururken her ikisinin bulunduğu yöne doğru ateş ederek maktul Cevcet’in ölümüne neden olmasının tek başına, olay yerinde bulunan ve yara almayan tanık Ercan’a karşı gerçekleştirildiği varsayılan eylemden bağımsız olarak olası kasıtla öldürme suçunu oluşturduğu, buna göre sanığın maktul Cevcet’e karşı gerçekleştirdiği bu eyleminin maktulün yanında bulunan ve kendisine olay öncesinde küfür eden tanığa karşı gerçekleştirildiği iddia edilen kasten öldürmeye teşebbüs suçuna bağlı olarak vasıflandırılamayacağı, zira Yargıtay 1.C.D.’nın değişik tarihli yerleşik kararları ve olası kasıtla ilgili yasal düzenlemenin gerekçesinde belirtilen örnek kapsamında varsayımsal olarak değerlendirme yapıldığında, örneğin sanık elindeki tüfekle kalabalık bir ortamda rastgele ateş ederek bir kişinin ölümüne neden olması ya da somut olayda ateş ettiği deponun kapısının önünde bulunan kişilerin daha önce birlikte alkol aldıkları maktul Cevcet ve tanık Ercan olmadığı halde sanığın bu kişiler olduğunu düşünerek o yöne ateş ederek aynı şartlarda tanımadığı bir kişinin ölümüne neden olması durumunda yine yukarıda ayrıntılı olarak izah edildiği şekilde sanığın ölen kişiye karşı eyleminin olası kasıtla öldürme suçunu oluşturup, olay esnasında sanığın ateş edilen yönde bulunan ve yaralanmayan diğer kişilere yönelik eyleminin netice olarak meydana gelen (olası kasıtla öldürme) suçun vasıflandırması yönünden dikkate alınmayacağı dolayısıyla eylemin müstakilen ölen kişiye hasren değerlendirilerek yargılamanın kapsamının buna yönelik yapılacağı açıktır. Velev ki aksi düşünülse ve somut olayda sanığın tanık Ercan’a yönelik eylemi var kabul edilse dahi Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesinde belirtildiği üzere bu eylem yönünden aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında tanığa karşı eyleminden dolayı dava açılmaması hususunun mahkememizce verilen karar yönünden bir eksiklik oluşturmayacağı açık bir şekilde anlaşılmaktadır. Bu konu ile ilgili Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından verilen 16.09.2008 tarih ve 3392-6483 sayılı karar da aynı yönde bulunmaktadır" şeklinde, ilk hükümde yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulduğu, kararda Ceza Genel Kurulu ve Özel Daire kararlarına yer verildiği görülmektedir.