muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/3712, Karar No: 2024/5953, Tarih: 26.12.2024

399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (1) sayılı cetvelde belirtilen kadrolarda görev yapmakta iken nakle tâbi tutulan personelin (bu Kanuna göre anonim şirket halinde birleştirilen kuruluşlardaki personel dâhil), Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadrolarına ilişkin olarak bildirim tarihi itibarıyla almakta oldukları aylık, ek gösterge, zam, özel hizmet tazminatı, makam tazminatı, temsil tazminatı, görev tazminatı bir bütün olarak, göreve başladıkları tarihi izleyen aybaşından geçerli olmak üzere üç yıl süre ile saklı tutulur ve şahsa bağlı haktan yararlanılan süreler 5434 sayılı Kanunun ek 68 inci ve ek 73 üncü maddelerinde belirtilen sürelerin hesabında (daha önce nakledilenler dâhil) dikkate alınır. İlgililerin yeni kadrolarına atandıkları tarihten önce, eski kadroları için mevcut olan ve saklı haklar kapsamında bulunan gösterge, puan, oran ve katsayı artışları şahsa bağlı haklarda artış sayılır. Ancak eski kadro için bu tarihten sonra ihdas edilmiş hiçbir malî ve sosyal hak ve yardım ile sair ödemeler şahsa bağlı hak kapsamında değerlendirilmez. Atanılan kadrodaki derece yükselmeleri veya kademe ilerlemeleri, aylık gösterge ve ek gösterge dışındaki ödemelerde, şahsa bağlı olarak saklı tutulan hakların ödendiği eski kadronun derecelerinin yükseltilmesi veya kademelerinin ilerletilmesi sonucunu doğurmaz. Bu personelin (bu Kanuna göre anonim şirket halinde birleştirilen kuruluşlardaki personel dâhil), Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadrolarına ilişkin olarak bildirim tarihi itibarıyla almakta oldukları aylık, ek gösterge, ikramiye, her türlü zam ve tazminatları (ek tazminat ve bankacılık tazminatı dâhil), makam tazminatı, temsil tazminatı, görev tazminatı, ücret (fazla mesai ücreti hariç), ek ücret, ek ödeme ve benzeri adlarla yapılan ödemelerin toplam net tutarının (bu tutar sabit bir değer olarak esas alınır); nakledildiği kurum ve kuruluş tarafından şahsa bağlı hak olarak ödenen aylık, ek gösterge, zam, özel hizmet tazminatı, makam tazminatı, temsil tazminatı, görev tazminatı ödemeleri ile şahsa bağlı hak dışında yapılan ikramiye, ücret, ek ücret, ek ödeme, ek tazminat, teşvik ödemesi, döner sermaye payı ve benzeri adlarla yapılan her türlü ödemelerin (fazla mesai ücreti, fiilen yapılan ders karşılığı ödenen ek ders ücreti hariç) toplam net tutarından fazla olması hâlinde aradaki fark tutarı, herhangi bir vergi ve kesintiye tâbi tutulmaksızın fark kapanıncaya kadar ayrıca tazminat olarak ödenir. Atandıkları kurumdaki kadro unvanı veya pozisyonlarında isteğe bağlı olarak herhangi bir değişiklik olanlarla, başka kurumlara geçenlere şahsa bağlı hak uygulaması ile fark tazminatı ödenmesine son verilir." hükmü mevcuttur.

11/09/2014 tarih ve 29116 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 66. maddesiyle 657 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (C) bendine eklenen paragrafta, “Özelleştirme uygulamaları sebebiyle iş akitleri kamu veya özel sektör işverenince feshedilen ve 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Kanun kapsamında diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakil hakkı bulunmayan personel de bu fıkra kapsamında yaşlılık veya malullük aylığı almaya hak kazanıncaya kadar istihdam edilebilir. Bu kapsamda istihdam edileceklerin sayısı, öğrenim durumlarına göre çalışma şartları ve bunlara ödenecek ücretler ile diğer hususlar Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığının görüşleri üzerine Bakanlar Kurulunca belirlenir.” kuralına yer verilmiştir. 
31/12/2014 tarih ve 29222 (4. mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/01/2015 tarihinde yürürlüğe giren ve 20. maddesi ile 03/05/2004 tarih ve 2004/7898 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nı yürürlükten kaldıran 29/12/2014 tarih ve 2014/7140 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ekindeki Özelleştirme Uygulamaları Sonucunda İş Sözleşmeleri Sona Eren İşçilerin Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Geçici Personel Statüsünde İstihdam Edilmelerine İlişkin Esasların 2. maddesinde, 4046 sayılı Kanun'un değişik 22. maddesine göre nakil hakkı bulunmayan personelden iş sözleşmesi özelleştirme tarihinden sonra 2 yıl içinde özel sektör tarafından, kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdirilenlerin, fesih tarihini müteakip 60 gün içinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığına başvurmaları gerektiği kuralına; Geçici 1. maddesinde ise, “Bu Esasların 2. maddesinde getirilen istihdam hakkından bu Esasların yayımı tarihinden önce özelleştirilen kuruluşlarda çalışmakta iken 03/05/2004 tarih ve 2004/7898 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Esaslar çerçevesinde başvuru yapmayan veya başvuru yapıp atama teklifleri yapılanlardan, göreve başlamayan, istifa eden, herhangi bir nedenle hizmet sözleşmesi sona erdirilenler, bu Esaslar çerçevesinde başvuru yapma hakkına sahip değillerdir.” kuralına yer verilmiştir.
25/08/2015 tarih ve 29456 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 10/08/2015 tarih ve 2015/8048 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 1. maddesiyle de, 29/12/2014 tarih ve 2014/7140 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan "Özelleştirme Uygulamaları Sonucunda İş Sözleşmeleri Sona Eren İşçilerin Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Geçici Personel Statüsünde İstihdam Edilmelerine İlişkin Esaslar"ın 2. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "2 yıl içinde" ibaresi ile üçüncü fıkrasında yer alan "Fesih tarihini müteakip 60 gün içerisinde" ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.

Öte yandan, 30/03/2018 tarih ve 30376 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 02/04/2018 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe giren ''Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar ile Sözleşmeli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Kararda Değişiklik Yapılmasına İlişkin 26/03/2018 tarih ve 2018/11587 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın  2. maddesiyle Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'a eklenen Ek 9. maddede ise, ''24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde özelleştirme programına alınan kuruluşların (iştirakler hariç) kısmen veya tamamen satışı nedeniyle kamu tüzel kişiliğinin sona ermesi, devredilmesi, küçültülmesi, faaliyetlerinin durdurulması, kapatılması, tasfiye edilmesi halinde veya diğer sebeplerle bu kuruluşlarda programa alınma tarihi itibarıyla İş Kanunu hükümlerine tabi daimi işçi statüsünde istihdam edilen ve 4046 sayılı Kanunun değişik 22 nci maddesine göre nakil hakkı bulunmayan personelden iş sözleşmesi özelleştirme tarihinden önce kamu tarafından veya özelleştirme tarihinden sonra özel sektör tarafından kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdirilenler 657 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi  kapsamında istihdam edilir.
Birinci fıkra kapsamında istihdam edilecek personelin; 
a) Müracaat tarihi itibarıyla emeklilik veya yaşlılık aylığı almaya hak kazanamamış olması, 
b) 657 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (1), (4), (6), (7) ve (8) numaralı alt bentlerinde yer alan genel şartları taşıması, 
c) İş akitlerinin kamu tarafından feshedilmesi halinde kuruluşları kanalıyla, iş akitlerinin özel sektör tarafından feshedilmesi halinde ise özel sektör tarafından, bizzat veya posta yoluyla ekli 1 sayılı Başvuru Formu ile birlikte noter onaylı diplomalarıyla Özelleştirme İdaresi Başkanlığına başvurmaları, gerekir.
Özelleştirme İdaresi Başkanlığı bu madde kapsamında yapılacak müracaatları değerlendirerek hak sahibi olduğu tespit edilenleri Ocak, Mayıs ve Ekim aylarının ilk işgünü itibarıyla ve her dönem için tek liste halinde ekli 2 sayılı Bildirim Formunu kullanmak suretiyle yazılı ve elektronik ortamda Devlet Personel Başkanlığına intikal ettirir.
     Programa alınma tarihinden sonra özelleştirme programındaki kuruluşlarda istihdam edilmeye başlanılan personel bu madde hükümlerinden yararlanamaz.'' kuralına yer verilmiştir.

Programa alınma tarihinden sonra özelleştirme programındaki kuruluşlarda istihdam edilmeye başlanılan personel bu madde hükümlerinden yararlanamaz.'' kuralına yer verilmiştir.
Aynı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 3. maddesi ile aynı Esaslar'a eklenen Geçici 13. madde ile ''657 sayılı Kanunun 4 üncü  maddesinin mülga (C) fıkrasına göre geçici personel olma hakkından yararlanmak için mülga 03/05/2004 tarih ve 2004/7898 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Esaslar kapsamında başvuru yapmayanlar, atama teklifi yapılmasına rağmen göreve başlamayanlar, istifa edenler veya göreve başladıktan sonra herhangi bir nedenle hizmet sözleşmesi sona erdirilenler ile 01/07/2014 tarihinden önce özelleştirilen kuruluşlarda, özelleştirme işlemini takip eden altı aylık süre geçtikten sonra iş sözleşmeleri sona erenler ek 9 uncu madde kapsamında başvuru yapamaz ve anılan madde hükümlerinden faydalanamaz.'' düzenlemesi getirilmiştir.
Aynı konuda, 657 sayılı Kanun'da yapılan düzenlemelere bakıldığında, 24/12/2017 tarih ve 30280 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 17. maddesiyle 657 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (C) bendi yürürlükten kaldırılmış; birinci fıkrasının (B) bendinde yapılan değişiklik ile geçici personelin bu fıkra kapsamında istihdamına olanak sağlanmıştır. Söz konusu değişiklik ile maddeye; "Bir yıldan az süreli veya mevsimlik hizmet olduğuna Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığının görüşleri üzerine Bakanlar Kurulunca karar verilen görevlerde ve belirtilen ücret ve adet sınırları içinde sözleşme ile çalıştırılanlar da bu fıkra kapsamında istihdam edilebilir.
Özelleştirme uygulamaları sebebiyle iş akitleri kamu veya özel sektör işverenince feshedilen ve 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun kapsamında diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakil hakkı bulunmayan personel de bu fıkra kapsamında yaşlılık veya malullük aylığı almaya hak kazanıncaya kadar istihdam edilebilir. Bu kapsamda istihdam edileceklerin sayısı, öğrenim durumlarına göre çalışma şartları ve bunlara ödenecek ücretler ile diğer hususlar Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığının görüşleri üzerine Bakanlar Kurulunca belirlenir.'' fıkraları eklenmiştir. 
Aynı Kanun Hükmünde Kararname'nin 18. maddesiyle 657 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 44. madde ile, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki mevzuata göre 4. maddenin mülga (C) fıkrası kapsamında istihdam hakkı bulunan personelin, anılan maddenin (B) fıkrası ile tanınan istihdam hakkından yararlanabileceği öngörülmüştür.
08/03/2018 tarih ve 30354 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7079 sayılı Kanun ile 696 sayılı KHK'nın söz konusu maddeleri aynen kabul edilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına ilişkin Esaslar'a 26/03/2018 tarih ve 2018/11587 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile eklenen Geçici 13. maddedeki düzenleme yönünden;

08/03/2018 tarih ve 30354 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7079 sayılı Kanun ile 696 sayılı KHK'nın söz konusu maddeleri aynen kabul edilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına ilişkin Esaslar'a 26/03/2018 tarih ve 2018/11587 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile eklenen Geçici 13. maddedeki düzenleme yönünden;
İdare, özelleştirme politikaları ile kamu sektörünü küçültmeyi ve bütçe açıklarını azaltmayı, kamu hizmetlerini daha etkin bir şekilde yerine getirmeyi, ekonomik etkinliği yükseltirken, tekelleşmeyi ortadan kaldırarak rekabeti teşvik etmeyi amaçlamaktadır. Özelleştirme uygulamalarında önem verilen konuların başında ise,  özelleştirilecek şirketlerin istihdam yapılarını düzenlemek, istihdam fazlasını azaltmak suretiyle özelleştirme işlemini cazip hale getirecek şekle dönüştürmek; özelleştirme sırasında ve sonrasında çalışanların iş güvencesini sağlamak, sosyal haklarını korumak ve sürdürmek ve son olarak işgücünün azalmasını önlemek gelmektedir.
Bu kapsamda, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 22. maddesi gereğince; özelleştirme kapsam ve programına alınan, özelleştirme uygulaması gerçekleştirilen, özelleştirme kapsam ve programındayken kapatılan veya tasfiye edilen şirketlerde çalışan 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’na tabi personel ile kapsam dışı personel de dahil olmak üzere sözleşmeli personelin; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının bildirimi ve Devlet Personel Başkanlığı aracılığıyla diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilebilmiş ve kamuda atandıkları kadrolarda çalışmaya devam etmişlerdir.
Öte yandan, özelleştirilen şirketlerde kalan ve nakil hakkı bulunmayan personel açısından da, Özelleştirme İdaresi Başkanlığının devir sözleşmelerinde zorunlu kıldığı yükümlülükler gereği, özelleştirmesi yapılan şirket bünyelerinde kalarak bütün hakları ile özelleştirme sonrasında şirketlerde çalışmaya devam etmişlerdir. Dolayısıyla, sonuç itibarıyla, özelleştirmeler nedeniyle açıkta kalan kimse bırakılmadığı, bunlardan bir kısmının kamu kurum ve kuruluşlarına nakledildiği, kalan kısmının da şirketlerde çalışmaya devam ettikleri tespit edilmiştir. Ayrıca, nakil hakkı bulunmayan personel açısından, özelleştirme uygulamaları nedeniyle oluşabilecek mağduriyetin önüne geçilmesi ve işgücünün azalmasını önlemek amacıyla, anılan uygulamalar nedeniyle işsiz kalınması durumunda, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin birinci fıkrasının (C) bendi uyarınca "geçici personel" olarak istihdam edilebileceği öngörülmüş olup, anılan hükmün 2018 yılında kaldırılması nedeniyle bu sefer 657 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (B) fıkrası eklenen altıncı paragraf uyarınca "sözleşmeli personel" olarak kamu kurum ve kuruluşlarında işe alma imkanı sağlanmıştır.

Bu noktada, idare tarafından asıl amaçlananın, özelleştirme politikaları nedeniyle oluşabilecek mağduriyetin giderilmesi olduğu ve bu nedenle de, ilgililer açısından aranılan  önemli iki şarttan birisinin, "özelleştirilen kurumlarda, özelleştirme programı tarihine alınmadan önce çalışıyor olma" şartı olduğu, ikinci şartın ise, özelleştirme uygulamaları nedeniyle iş akdinin feshedilmiş olması şartı olduğu yani ilgilinin işsiz kalmasının neden unsurunun özelleştirme uygulamaları olması gerektiği açıktır. Aksi takdirde, özel şirketlerin politikaları nedeniyle oluşan mağduriyetlerin de idare tarafından üstlenilmesi beklenecektir ki bu durumun özelleştirme politikası ile ilgili olmadığı ve bu nedenle oluşabilecek mağduriyetlerin de idare tarafından giderilmesinin beklenmesinin hakkaniyete uygun düşmeyeceği aşikardır.
Ülkedeki ekonomik gelişmelere ve koşullara bağlı olarak istihdam şeklinin ve anılan istihdam türü uyarınca çalıştırılacak kişilerin sayısının ihtiyaca ve ekonomik koşullara göre her zaman değişebilecek nitelikte olması, yapılan işin niteliği ve süresine göre ödenecek ücret ve sözleşme şartlarının da farklılık arzetmesi gibi hususlar gözetildiğinde, 657 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendinde verilen yetki üzerine Cumhurbaşkanı tarafından belirlenecek olan hususların, Kanun ile yapılamayacak kadar teknik ayrıntıları içerdiği açıktır. Bu kapsamda, 657 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendinin altıncı paragrafı incelendiğinde, özelleştirme uygulamaları sebebiyle iş akitleri kamu veya özel sektör işverenince feshedilen ve 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun kapsamında diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakil hakkı bulunmayan personelin  "yaşlılık veya malullük aylığı almaya hak kazanıncaya" kadar "sözleşmeli personel" olarak istihdam edilebileceği ve istihdam edileceklerin sayısının, öğrenim durumlarına göre çalışma şartlarının ve bunlara ödenecek ücretler ile diğer hususların anılan kanun hükmü uyarıca Cumhurbaşkanınca belirleneceği hususu, kanunda açıkça belirtilmiştir.	
Anılan mevzuata dayanılarak, 30/03/2018 tarih ve 30376 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 02/04/2018 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlüğe giren ''Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar ile Sözleşmeli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Kararda Değişiklik Yapılmasına İlişkin 26/03/2018 tarih ve 2018/11587 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nda, özelleştirme uygulamaları nedeniyle işsiz kalan personel açısından uygulanacak usul ve esaslar belirlenmiştir ve Ek 9. maddesinde istihdam edilecek personele ilişkin başvuru şartları belirlenmiş olup; özelleştirme programına alındıktan sonra işe başlayanların bu madde hükmünden yararlanamayacağı vurgulanarak anılan maddenin kapsamına giren personel açısından da sınır çizilmiştir.

Dava konusu edilen, Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına ilişkin Esaslar'a 26/03/2018 tarih ve 2018/11587 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Geçici 13. maddedeki, ''ile 01/07/2014 tarihinden önce özelleştirilen kuruluşlarda, özelleştirme işlemini takip eden altı aylık süre geçtikten sonra iş sözleşmeleri sona erenler'' ibaresi ise Ek 9. madde ile birlikte aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. 
Bu bağlamda, uyuşmazlığa geri dönecek olursak, dava konusu edilen düzenlemenin, anılan Esasların Ek 9. maddesinde tanınan hakkı ortadan kaldırıcı, daraltıcı nitelik taşıyıp taşımadığı hususu tartışma konusunu oluşturmaktadır.
Anılan düzenleme ile özelleştirme nedeniyle işsiz kalan personelin istihdam hakkının korunmaya çalışıldığı; özelleştirme uygulamaları nedeniyle işsiz kalanlar ile özelleştirilen kurum ve kuruluşlarda daha sonraki süreçte özel şirketlerin uyguladığı politikalar nedeniyle işten çıkarılan personel arasında ayrıma gidildiği yani Kanunun dolanılmasının önlenmeye çalışıldığı ve idarenin takdir hakkını kullanarak bu kapsamda başvuru hakkına sahip kişiler açısından sınırlar belirlediği anlaşılmaktadır. Aksi bir yorum ile idarenin zaten özelleştirme nedeniyle elde etmek istediği faydaya ulaşamayacağı, sürekli olarak özelleştirilen kurum ve kuruluşlarda çalışılan personele ilişkin olarak istihdam sorumluluğunu taşımak zorunda kalacağı ve sınırsız iş güvencesi sağlamak zorunda bırakılacağı; bunun da  hem özelleştirme uygulamalarının amacıyla, hem de hakkaniyetle bağdaşmayacağı açıktır.
Geçici 13. maddedeki dava konusu edilen düzenlemenin bir süre şartı getirmediği, istihdam hakkı elde etmek isteyen kişiler açısından özelleştirme işlemleri nedeniyle mağdur olup olmadıklarının anlaşılabilmesi için şartlar öngörüldüğü ve bunun da idareye tanınan takdir hakkı çerçevesinde yapıldığı görüldüğünden, anılan düzenlemede bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
Bu nedenle, dava konusu edilen düzenlemede üst hukuk normlarına ve hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Bireysel işlem yönünden;
TEDAŞ 02/04/2004 tarihinde özelleştirme programına alınmış olup, davacı, TEDAŞ'ın özelleştirme programına alınmasından önce, 30/07/1992 tarihinde anılan Kurumda çalışmaya başlamış ve işverence, 17/11/2017 tarihinde iş ve organizasyonel daralmaya gidilmesi nedeniyle iş akdi feshedilmiştir. 
Her ne kadar, davacı, TEDAŞ özelleştirme programına alınmadan önce anılan kurumda çalışmaya başlamış olsa da özelleştirme uygulamasının üzerinden yıllar geçtikten sonra 17/11/2017 tarihinde iş akdi feshedilmiş olup, dosyadaki bilgi ve belgelere göre anılan fesih işleminin nedeninin "özelleştirme uygulamaları" olduğundan söz edilmesine imkan bulunmamaktadır.
Bu nedenle, davacının 657 sayılı Kanun’un 4. maddesinin birinci fıkrasının (C) bendi kapsamında istihdam edilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine dair dava konusu işlemde de hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU                :
            Açıklanan nedenlerle;

Bu nedenle, davacının 657 sayılı Kanun’un 4. maddesinin birinci fıkrasının (C) bendi kapsamında istihdam edilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine dair dava konusu işlemde de hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU                :
            Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, temyiz aşamasında davalı idareler tarafından yapılan toplam ...-TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen ...-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde taraflara iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 26/12/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/4433, Karar No: 2024/6039, Tarih: 26.12.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2022/4433
Karar No:2024/6039
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Akaryakıt Ticaret Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Kurumu 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: Bayilik lisansı sahibi davacı şirket tarafından yeniden satış amaçlı akaryakıt satışı yapıldığının tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin (5) numaralı alt bendi uyarınca 125.000,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarihli ve... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dosyada yer alan bilgi ve belgeler ile ... tarih ve ... sayılı Soruşturma Raporu birlikte incelendiğinde, iki farklı dağıtıcı tarafından aynı tarihte 18 dakika arayla aynı miktarda ürünün, aynı plakalı ve aynı sürücü tarafından kullanılan tanker ile biri Samsun ilinde biri ise İzmir ilinde faaliyet gösteren iki farklı bayiye sevkinin yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olması ve akaryakıt dolumunun da 13/03/2019 tarihinde ... A.Ş.'nin akaryakıt istasyonunda gerçekleştiği hususları göz önüne alındığında, davacı şirketin yeniden satış amaçlı akaryakıt satışı yaptığının sabit olduğu sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, idare mahkemesi kararının varsayım üzerine kurulu olduğu, sürekli toptan satış yapılan bir firmaya akaryakıt ikmal ettiği, Hızpet firması ile hiçbir ilişkisinin olmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından, uygulanan idari para cezasının hukuka uygun olduğu, temyiz başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	ESAS YÖNÜNDEN:
	MADDİ OLAY :