muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1844, Karar No: 2007/3203, Tarih: 23.10.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/1844 E.  ,  2007/3203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Mahkeme hükmü davalılar vekiline, 28.11.2006 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 437. maddesinde öngörülen 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 20.12.2006 tarihinde temyiz harcı yatırılmış ve temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 ... ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 23.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6475, Karar No: 2015/7972, Tarih: 26.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6475 E.  ,  2015/7972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/224511

MAHKEMESİ : Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2011

NUMARASI : 2010/276 (E) ve 2011/191 (K)

.

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal e

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Z.. Ç.., D.. Ç.., E.. Ç.. ve Ü.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısım çıkartılarak yerine ‘‘Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53 maddesinin uygulanmasına,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16210, Karar No: 2015/2036, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16210 E.  ,  2015/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/3886, Karar No: 2020/236, Tarih: 03.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/3886 E.  ,  2020/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet etmek.

HÜKÜM : 1- Sanığın katılan ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan eylemine uyan TCK'nin 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

2- Sanığın katılan ...'ı yaralama suçundan eylemine uyan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası,

3- Sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1, 62/1, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 1.000 TL adli para cezasına dair, yerel mahkeme kararına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları nedeniyle verilen hükümlerin incelenmesinde, yerel mahkemece hükmolunan cezanın miktarı gözetildiğinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii ve katılan bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 06.01.2017 gün ve 2017/2 E. 2017/11 K. sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki vasfa, haksız tahrikin varlığına, katılan bakanlık vekilinin tasarlamanın varlığına, alt sınırdan ceza tayin edilmesinin ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 03/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

03/02/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 06/02/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/1902, Karar No: 2017/2567, Tarih: 27.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/1902 E.  ,  2017/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, takibe konu ilamın Yargıtay'ca düzeltilerek onanması sonrası yapılan 13.08.2014 tarihli dosya hesabının doğru olmadığını, borcun tamamının daha önce ödenmiş olması nedeniyle mükerrer alacak hesabı yapıldığını, ayrıca alacaklının 14.08.2014 tarihli haciz talebinin 13.08.2014 tarihinde kabul edilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek İcra Müdürlüğü'nün 13.08.2014 tarihli karar ve işlemlerinin iptalini, varsa bakiye borcun hesaplanmasını, hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu dikkate alınarak şikayetin kabulü ile muhtıra tarihi itibariyle borç miktarının 96.364,84 TL ödeme tarihi itibariyle 96.439,62 TL olduğunun tespitine, fazla ödenen kısmın 850,00 TL olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 100 (818 sayılı B.K'nun 84.) maddesinde kısmi ödemelerin öncelikle faizden ve masraftan mahsup edileceği hükmüne yer verilmiştir. Başka bir anlatımla kısmi ödemelerin öncelikle fer'i alacaklardan mahsup edileceği kuralı bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hesaplanan toplam borçtan kısmi ödemelerin mahsup edildiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca, icra takip dosyasına 21.06.2013 tarihinde 221.398,31 TL ödeme yapılmış olmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda ödeme tarihinin 02.10.2013 olarak belirlendiği, bu durumda Mahkemece; 221.398,31 TL'nın 21.06.2013 tarihinde ödendiği dikkate alınarak ve TBK 100 (BK'nun 84.) maddesi uyarınca kısmi ödemelerin öncelikle faiz ve masraflardan mahsup edilerek bakiye alacak bu suretle saptanması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığından hükmün sadece borçlu tarafından temyiz edildiği gözönüne alınarak yeniden hüküm tesisi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kabule göre de, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki fazla ödendiği belirlenen kısım ile hükümde fazla ödendiği belirlenen kısmın birbiriyle örtüşmemesi, çelişki doğurduğundan isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22962, Karar No: 2021/3852, Tarih: 09.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22962 E.  ,  2021/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak ;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 -(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1490, Karar No: 2019/2, Tarih: 14.01.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/1490 E.  ,  2019/2 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınana karşı işlenen yağma suçu sırasında, sanığın, yakınanın cep telefonu ve parasını yağmaladıktan sonra "Bali bulursam seni bırakırım" diyerek zorla otogara götürdüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü yakınanın Atatürk Caddesi LC Waikiki mağazası önünde bulunduğu sırada sanığın, yanına gelip "Cebimde bıçak var, bana bali bul" dediği, yakınanın "Nerden bulayım" şeklindeki beyanı üzerine sanığın, yakınanın elinde bulunan samsung marka cep telefonunu aldıktan sonra "Paran var mı" diye sorduğu, korkan yakınanın, cebinde bulunan 15 TL parasını verdiği, sanığın "Bali bulursam seni bırakırım" demesi üzerine birlikte minibüse binerek otogara gittikleri, otogar içerisinde bir işyerinden bali alıp çıktıkları sırada özel güvenlik görevlilerinin sanığı farkedip yanlarına geldikleri, yakınanın durumu anlatması üzerine sanıkta bulunan telefonunu geri aldığı ancak 15 TL parasının kaldığı olayda;

1-5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nin 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "Değerin azlığı"nın 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın yakınandan tehdit ile zorla cep telefonunu ve 15 TL parasını yağmaladığının anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

2-Özel güvenlik görevlilerinin müdahalesi sonrası yakınanın, durumu anlatması üzerine sanıkta bulunan cep telefonunu geri aldığı, 15 TL parasının ise iade edilmediğinin anlaşılması karşısında; etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 168/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,

3-TCK'nin 61. maddesine aykırı olarak 168. maddenin, 31/3. maddesinden önce uygulanması,

2-Özel güvenlik görevlilerinin müdahalesi sonrası yakınanın, durumu anlatması üzerine sanıkta bulunan cep telefonunu geri aldığı, 15 TL parasının ise iade edilmediğinin anlaşılması karşısında; etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 168/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi,

3-TCK'nin 61. maddesine aykırı olarak 168. maddenin, 31/3. maddesinden önce uygulanması,

4-TCK'nin 53/4. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan sanık hakkında anılan maddenin 1. fıkra hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6450, Karar No: 2013/7057, Tarih: 21.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/6450 E.  ,  2013/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Kadastro tespitinden sonra davaya konu olan taşınmazlara 786 ve 787 parsel numarası verilerek idari yoldan tapu kaydı oluşturulduğu anlaşılmakla 786 ve 787 parsel sayılı taşınmazlara ait tapu kaydı, oluşum belgeleri ve haritalarının getirtilmesi,

2- Çekişmeli taşınmazlar içerisinden betonarme sulama kanalı geçtiğinden çekişmeli taşınmazlarda kamulaştırma yapılıp yapılmadığı sorularak yapılmış ise kamulaştırma işlemine ilişkin belgelerin getirtilmesi,

3- Çekişmeli taşınmazlara komşu 333 ve 339 sayılı parsellerin kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanak belgelerinin ve kesinleşmiş ise kadastro tespiti ile oluşan tapu kayıtlarının getirtilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26870, Karar No: 2009/6916, Tarih: 31.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/26870 E.  ,  2009/6916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 16.10.2008 tarih, 13618/17551  sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında tarafların karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190.40'ar TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden  alınarak  hazineye gelir yazılmasına, taraflardan 28.90.'ar TL ilam harcın mahsubuna 3.40'ar TL nin karar düzeltme isteyenlerden alınmasına, 31.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11045, Karar No: 2014/2392, Tarih: 25.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/11045 E.  ,  2014/2392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2009/258-2011/779

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 29/12/2011 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı gerçek kişi vekili Av. D.. İ.. tarafından istenilmekle, tayin olunan 25.02.2014 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı-davalı gerçek kişi vekili Av. D.. İ.. ile diğer taraftan davalı-karşı davacı Hazine vekili Av. S.. Ş.. geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin 01.07.1998 tarihinde ihale suretiyle Kağıthane Belediyesi'nden devir aldığı 6813 ada 8 parsel sayılı 259 m² yüzölçümlü taşınmazın beyanlar hanesine Kadastro Müdürlüğü'nün 05.03.2007 tarih 2108 yevmiye sayılı yazıları ile konulan “Tamamı 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan sahada kalmaktadır” şeklindeki şerhin mülkiyet hakkını kısıtlar nitelikte olduğunu, iyiniyetli olduğunu ve tapuya güven ilkesi gereğince satın alındığını iddia ederek, tapu kaydının beyanlar hanesindeki şerhin terkinini istemiştir.

Davalı-karşı davacı Hazine vekili 18.08.2009 havale tarihli dilekçe ile; dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiasıyla tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili talebiyle karşı dava açmış, her iki dava birleştirilerek yargılamaya devam olunmuştur.

Mahkemece, davacı gerçek kişinin davasının reddine, 1.200.- TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı Orman Yönetimi ve Hazineye verilmesine, davalı-karşı davacı Hazinenin davasının kabulüne ve dava konusu 6813 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline, 25.602.- TL nisbi vekâlet ücretinin davalı-karşı davacı gerçek kişiden alınarak Hazineye verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçelerindeki açıklamalara göre davacı-karşı davalı gerçek kişi tarafından açılan dava, şerhin iptali istemine; davalı-karşı davacı Hazinenin açtığı dava ise, 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dava dilekçelerindeki açıklamalara göre davacı-karşı davalı gerçek kişi tarafından açılan dava, şerhin iptali istemine; davalı-karşı davacı Hazinenin açtığı dava ise, 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu A.. ve Kağıthane Dereleri Havzalarında, bu derelerin getirdiği alüvyon ve toprak erezyonu nedeniyle İstanbul Boğazı'nın uzantısı olan Haliç'in dolmaması ve kirlenmesini önlemek amacıyla 1956 ilâ 1968 yılları arasında Toprak Muhafaza ve M.. I.. G.. Müdürlüğünce ağaçlandırma çalışmaları yapılarak yörenin ağaçlandırıldığı, daha sonra 06.11.1980 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu yapıldığı, 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamasında ve10.05.1985 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 2896 sayılı Kanunla değişik 2/B uygulaması, 15.01.2004 tarihinde ilân edilen 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması ve 11.07.2006 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanunla değişik 9. maddesi uyarınca yapılan vasıf ve mülkiyet değişikliği dışında aplikasyon, ölçü, çizim ve hesaplamalardan kaynaklanan yüzölçüm ve fennî hataların düzeltilmesi çalışması vardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğu kabul edilerek, dava konusu 6813 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verilmiştir. Mahkemenin kabulü ve davanın nitelendirilmesine göre, 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir kanun ve düzenleyici hüküm o Kanunun yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden, 6831 sayılı Orman Kanununun 1744 sayılı Kanunla değişik 2., 2896 ve 3302 sayılı Kanunlar ile değişik 2/B maddesi gereğince, nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi, yeni orman alanlarının oluşturulması, nakline karar verilen Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının yerleştirilmesi ve orman köylülerinin kalkındırılmasının desteklenmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışına ilişkin usûl ve esasların belirlenmesi amacıyla düzenlenip, 26/04/2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe giren 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun hükümlerinin somut olayda uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesi gerekir.

6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde;