muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6872, Karar No: 2023/1805, Tarih: 28.03.2023

Yargıtay 8. Hukuk Dairesince: “…mahkemece bahsi geçen taşınmazla ilgili talebin geri alınmış olduğu, taşınmaza ilişkin keşif gider avansı yatırılmaması sebebi ile davanın reddinin doğru olmadığı, kabule göre de; sadece Alanya'da bulunan 4 No.lu parsel (geri almaya konu) için keşif gider avansı yatırılmadığı halde, davanın tümden reddinin doğru olmadığı…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

İlk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; asıl davada, davacı ...plaka sayılı araç, 23497 ada, 1 parsel ve 1954 ada, 3 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılmış olunan davayı geri almış olduğundan HMK’nın 123 üncü maddesi gereğince açılmamış sayılmasına; 6512 ada, 13 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, 13456 ada, 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 1 numaralı bağımsız bölüm ve 461 parsel (251 ada 12 parsel) sayılı taşınmazlar hakkında açılan davanın TMK’nın 683 ve devamı maddeleri gereğince kabulü ile; davalıların, davacı asilin miras payına ilişkin olarak yapmış oldukları haksız tecavüzün önlenmesine, ecrimisil talebinin TBK’nın 139 uncu maddesi gereğince reddine; birleştirilen davadaki ecrimisil talebinin TBK’nın 139 uncu maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan bozma neticesinde usulü müktesep haklarının oluştuğunu, takas def’inde ancak birleştirilen davada bulunulduğunu, asıl dava için bunun dikkate alınmasının hatalı olduğunu, takasa dayanak senet alacaklısının sadece davalılardan iki kişi olduğunu savunmuştur.

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının keşif ve bilirkişi için verilen ara kararı yerine kesin sürede getirmediğini, lehlerine usulü müktesep hak oluştuğunu, geri alınan talepler için de açık rızaları gerekirken bu hususta da hatalı değerlendirme yapıldığını, verilen kesin süreye rağmen taşınmazlarla ilgili harç ikmalinin yapılmadığını, dava aşamasında satılan taşınmaza dair de aleyhe yargılama giderlerine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, dava konusu 1 No.lu bağımsız bölümde davacı ile davalılardan Figen aynı konutta ikamet ederken bu taşınmaz yönünden de kabul kararı verilmesinin hatalı olduğunu, 13 parseldeki 3 dairenin boş kaldığı, üçüncü şahıslarca işgal edildiği buna karşın kabul kararı verildiği, yine 461 parseldeki taşınmazın sadece yazın kullanıldığını ve davacının da kullanımına engel olunmadığı, bir yıl öncesine kadar davacı ile birlikte kullanıldığı, 13456 ada, 1 parseldeki 1 bağımsız bölüm No.lu dükkanın da kullanılmadığını, davacıya kira ödemelerinin yapıldığını savunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, paydaşlar arası el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, paydaşlar arası el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki el atmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

2. Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

3. Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

4. Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

3. Değerlendirme

4. Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, davalılarca bir kısım taşınmazların kiraya verilme olgusunun kabul edilmiş, davacıya yapıldığı iddia edilen ödemelerin ise ispatlanamamış olduğu, davalılarca takas def’inde bulunulduğu dikkate alınarak verilen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13212, Karar No: 2011/20417, Tarih: 12.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/13212 E.  ,  2011/20417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, vekalet akdinden kaynaklanmakta olup, 6110 sayılı kanunla değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi uyarınca inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/647, Karar No: 2009/6233, Tarih: 09.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/647 E.  ,  2009/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan ... 547 parselin 17.05.1990 tarihli alıcı-satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kayıtları ile akit tablolarının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesinden,

2- Dava konusu ... 116 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan taşınmazların sokak, cadde veya mahalle olarak belediye tarafından belirlenen asgari vergi oranlarını gösterir listenin Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra alınacak cevapların dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14495, Karar No: 2008/6867, Tarih: 16.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14495 E.  ,  2008/6867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki katkı payının tespiti ve bedel tamini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vizede satın aldığı arsanın tapusunu oğlu olan davalı adına devir ettirdiğini, daha sonrada yine bu arsa üzerine üç katlı bina yapıtırdığını, bir dairesinde oturmakta iken davalının kendisini evden çıkardığını bildirip, arsa ve bina bedelinin tesbitiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 6.000 YTL'nin tahsili istemiştir.

Davalı, arsa ve binanın kendisine ait olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının ıslah talebide nazara alınarak 81.000 YTL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, satın aldığı arsanın tapusunu davalı oğlu adına devir ettirdiğini, arsa üzerine yine kendisinin yaptırdığı binanın bir dairesinde oturmakta iken, buradan davalıca çıkarılması ve davalı oğlunun verdiği vekaletten azil etmesi sebebiyle bu davayı açmıştır.

Bir davada maddi vakıaları bildirmek taraflara, hukuki tavsif ve uygulanacak yasa madderini bulup uygulamak hakime aittir.

İddianın ileri sürülüş şekline göre dava bağıştan rücuu davasıdır. Yasal dayanağı B.K'nun 244.maddesidir. Davacı 29.3.2002 tarihinde oturduğu daireden çıkarıldığını ve kendisine verilen vekaletten azil edildiğini açıkça bildirmiştir. Bağıştan rücuu davasının, bağışlayanın rücuu sebebini öğrendiği tarihten itibaren BK.'nun 246/1.maddesi hükmü gereği bir yıl içinde açılması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen nazara alınmalıdır. Davacı 29.3.2002 tarihinde evden çıkarılıp, vekaleten azil edildiğini göre,

bu tarih itibariyle bağıştan rücuu sebebini öğrenmiştir. Dava 21.6.2005 tarihinde açılmış olup, bir yıllık hak düşürücü süre geçmiş olduğundan davanın reddi gerekir. Mahkemece açıklanan hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 16.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11196, Karar No: 2019/13093, Tarih: 09.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/11196 E.  ,  2019/13093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28429, Karar No: 2015/35368, Tarih: 14.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/28429 E.  ,  2015/35368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı farkı ile yıllık izin ücreti farkı, ücret alacağı farkı, harcırah alacağı farkı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin 27.1.2010-6.1.2012 tarihleri arasında uluslararası TIR şoförü olarak, ayda 2-3 sefer yapmak kaydıyla İngiltere ve İspanya için 650 € ve asgari ücret, diğer Avrupa ülkeleri için 550 € ve asgari ücret karşılığı çalıştığını, işyerinde ikramiye verildiğini, yakacak ve eğitim yardım yapıldığını, bir kısım alacaklarının ödeneceğinden bahisle ibraname imzalatıldığını, bu belgede yazılı haklarını tam olarak alamadığını, çalışılan son aya ilişkin bordroda hem davacının tazminatlarının hem de ücretinin belirtildiğini, eksik ödeme yapıldığını, 2009 yılından itibaren harcırahların 100 € eksik ödenmeye başlandığını, ayrıca asgari ücret kısmının da eksik ödendiğini, akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, her yıl ancak 5-6 gün yıllık ücretli izin kullandırıldığını, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını, bir kısım yıllık izin ücretlerinin de ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, fark yıllık izin ücreti, fark ücret, fark harcırah, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içerisinde temyiz etmişlerdir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içerisinde temyiz etmişlerdir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ücretinin asgari ücret kısmının banka aracılığı ile ödendiğini fakat eksik ödemeler bulunduğunu iddia ederek eksik ödenen ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Dosyaya sunulan bordrolara göre davacıya eksik ücret ödendiği bilirkişi raporu ile sabittir. Fakat bir kısım bordroların imzalı olduklarından bahisle bilirkişi tarafından denetime tabi tutulmadan alacak hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır. Bordrolar imzalı da olsa gerçeği yansıtmadıklarının anlaşılması halinde işçi, alacağı olduğunu ispat etmek için başka ispat vasıtaları da getirebilecektir. Davacı taraf asgari ücretin eksik ödendiği iddiasında bulunmuş olup asgari ücret altında ödeme yapılması mümkün olmadığından inceleme yapılmadığı belirtilen bordrolar incelemeye tabi tutularak davacının alacak talebinin değerlendirilmesi için kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

3- Davaya konu işçilik alacalarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı ve davacı işçinin alacaklarına işletilecek faizin başlangıç tarihleri noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı vekili dava dilekçesinde belirsiz alacak davası açtığını belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak talepte bulunmuştur. Talep edilen alacaklara işletilecek faizlerin talep tarihine göre belirlenmesi gerekmekte olup Yerel Mahkemece kabulüne karar verilen alacaklara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde değildir.

4- Taraflar arasında davacının alacaklarından avans kesintisi adı altında yapılan kesinti konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Davacı, avans kesintisinin haksız olduğunu, bunun mahsup edilemeyeceğini iddia etmiştir. Bilirkişi kesinti yapıldığı anlaşılan bu alacağı mahsup etmiştir. Yerel Mahkemece bu hususta hiçbir gerekçe kurulmadan talepler belirlenmiştir. Avans kesintisinin neye istinaden yapıldığı açıklattırılıp oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile gerekçesiz şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

5- Yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil alacağının nete çevrilmesi işleminde % 14 SGK primi ve % 1 oranında işsizlik sigortası primi kesintileri yapılmaması bozma nedeni yapılmıştır.

6- Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hüküm fıkrasında gösterilmemesinin infazda tereddüt oluşturacağının düşünülmemesi de usule aykırıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1496, Karar No: 2014/3623, Tarih: 06.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/1496 E.  ,  2014/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, Toplu İş Sözleşmesinin 27. Maddesi uyarınca tazminat alacağı, fazla mesai ücreti, ikramiye ücreti, tahsil ve temizlik yardımı alacağı ile yevmiye ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 06.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19489, Karar No: 2012/12622, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/19489 E.  ,  2012/12622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesinde yer alan düzenlemenin çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmeyeceğine ilişkin olup, diğer seçenek yaptırımlara ilişkin düzenleme getirmediğinden tebliğnamedeki 3 nolu bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamında yer alan 19.12.2006 tarihli tutanakta müştekinin, suça uydu alıcısının hakkında aynı olaya ilişkin suç eşyasını satın alma ve kabul etme suçundan mahkumiyet hükmü kurulan ... adlı şahısta olabileceğini beyan etmesi ile bu şahsa ulaşıldığı, bu şahsın da bahse konu uydu alıcısını sanıktan alarak ... adlı şahsa sattığını ifade etmesi ile sanığa ulaşıldığında sanığın halıları yine aynı olaya ilişkin hakkında suç eşyasını satın alma ve kabul etme suçundan mahkumiyet hükmü kurulan ... adlı şahsa, uydu alıcısını ise ...'ya sattığını ifade etmesiyle ele geçirilen eşyaların el koyma ve teslim tutanakları ile kolluk görevlilerince katılana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında kısmi iade nedeniyle müştekinin rızası sorularak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşulları tartışılmadan aynı yasanın 168/1. maddesiyle ile cezadan indirim yapılması,

2-Sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların seçenek yaptırımlara çevrilirken, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesinde belirlenen yasaklayıcı madde yerine 50/1-c maddesindeki düzenleyici madde ile seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin, o yer Cumhuriyet Savcısının ve katılanın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.