muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/3293, Karar No: 2024/4221, Tarih: 22.10.2024

Veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtların tutulmaması, 5996 sayılı Kanun'da yaptırım gerektiren bir fiil olarak düzenlenmiş ve karşılığı olan yaptırım da yine Kanunla idari para cezası olarak belirlenmiş, anılan uygunsuzluğun tekrarı haline ilişkin herhangi bir ek yaptırım öngörülmemiş, ayrıca davalı idareye bu konuda (sınırları çizilmek suretiyle) yaptırım düzenleme yetkisi de verilmemiştir.
	Bu durumda, veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtların tutulmaması fiilinin tekerrürü haline ilişkin olarak Kanun'da herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiş olmasına rağmen konunun Kanun'u aşar şekilde Yönetmelikle düzenlenerek uygunsuzluğun bir yıl içerisinde iki defa tekrar etmesi halinde ruhsatların/izinlerin askıya alınmasını ve uygunsuzluğun devamında iptalini öngören Yönetmeliğin 80. maddesinin 3. fıkrasının (d) bendinin 1. cümlesi dışında kalan kısımlarında bu nedenle hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.	
	F) Yönetmeliğin Geçici 1. Maddesinin 8. Fıkrasının (a) Bendinin İlk Cümlesinde Yer Alan "31/12/2024” İbaresi ile 01/04/2020 Tarih ve 31086 Sayılı Resmi Gazete'de Yayımlanan Yönetmelik'in 26. Maddesi İncelenmesi:
	Davacı tarafından, Yönetmelik kapsamında yapılan değişikliklerle Yönetmeliğin Geçici 1. maddesinin 8. fıkrasının (a) bendinin yaklaşık 5 yıl, Yönetmeliğin 34. maddesinin 14. fıkrasında yer alan düzenlemenin 6 ay sonra, veteriner hekimlere yükümlülük getiren diğer düzenlemelerin ise yayım tarihinde yürürlüğe gireceğinin düzenlendiği, bu farklı uygulamaların Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
Davalı idare tarafından; 5 yıllık geçiş süresinin çoğunluğu kamuya ait tesislerde üretilen ürünlerin sürdürülmesi ile ülkemiz hayvan hastalıkları ile mücadelesinde önemli bir silah olan aşılamalara destek amacıyla getirildiği, yani iddia edilenin aksine söz konusu değişikliğin büyük firmalar için değil büyük oranda kamuya ait tesisler için yapıldığı, insan ve hayvan sağlığı ile ilgili faaliyet alanında hizmet veren veteriner hekimlerin yaptığı tüm mesleki iş ve işlemler yönünden herhangi bir süre verme imkanı bulunmadığından bu konuda bir ek süre tanınmadığı, çünkü yapılan faaliyetin bir sağlık hizmeti olduğu,  ayrıca Yönetmeliğin 34. maddesine eklenen 14. fıkrasıyla getirilen düzenleme uyarınca firmaların düzenleyeceği fatura ve belgeler için bilişim teknolojisi (IT) sistemlerinin adaptasyon ve güncellemelerine imkan sağlanması için 6 aylık bir süre tanındığı savunulmaktadır.

01/04/2020 tarih ve 31086 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 26. maddesinde, bu Yönetmelikle, Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmeliğin 34. maddesine eklenen, pazarlama izni sahipleri ve depoların satış ve iade işlemlerinde düzenlenecek fatura ve belgelerde; işlem tarihi, satış/iade miktarı (ambalaj boyutu ve sayısı), alıcı adı ve adresi ile ürüne ait bilgilerin (adı ve farmasötik form/güç bilgisi, seri numarası ve son kullanma tarihi) yazılacağı yönündeki 14. fıkrasının, Yönetmeliğin yayımlandığı tarihten altı ay sonra; diğer hükümlerinin ise yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.
	Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmeliğin, 16/11/2017 tarihli ve 30242 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişik Geçici 1. maddesinin 8. fıkrasının (a) bendinde ise, Şap, Brusella, Koyun ve Keçi Vebası, Koyun ve Keçi Çiçek, Antraks, Mavi Dil, Sığırların Nodüler Ekzantemi ve Üç Gün Hastalığı aşıları, Tüberkülin ve Mallein test antijenleri ile otovaksinlerin üretim yerlerinin, bu ürünlerin üretimi için 24/12/2019 tarihine kadar iyi üretim uygulamaları (GMP) belgesi almak zorunda oldukları düzenlenmiş olup; dava konusu Yönetmelik değişikliği ile anılan geçiş süreci 31/12/2024 tarihine kadar uzatılmıştır.
	Buna göre, firmaların düzenleyeceği fatura ve belgeler için bilişim teknolojisi (IT) sistemlerinin adaptasyon ve güncellemeleri ile İyi Üretim Uygulamaları (GMP) sertifikası almanın bir süreç gerektirdiği, bilişim teknolojisi sistemlerine yönelik yazılım ve güncellemelerin tamamlanması ile sertifikanın alınması bakımından belirli bir süre öngörülmesinin uyum sağlayacak işletmeler bakımından bir ihtiyaç olduğu, farklı ürünleri üreten işletmeler bakımından farklı uyum süreleri öngörülmesinin GMP sertifikası alınması süreçleri arasında farklılıklar bulunmasından kaynaklandığı ve davalı idarenin bu geçiş sürecini ihtiyaca göre uzatma yetkisi bulunduğu anlaşıldığından, dava konusu düzenlemede dayanağı mevzuata, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.

Öte yandan, davacı tarafından, Yönetmeliğin 34. maddesinin 14. fıkrasının 6 ay sonra yürürlüğe gireceğinin düzenlenmesine rağmen Geçici 1. maddesinin 8. fıkrasının (a) bendindeki uyum sürecinin 5 yıl olarak belirlenmesinin, ayrıca ticari firmaları ilgilendiren maddelerin ileri bir tarihe bırakılmasına karşın bilhassa veteriner hekimleri ilgilendiren maddelerin yayımlandığı tarihte yürürlüğe gireceğinin öngörülmesinin eşitlik ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmekte ise de; eşitlik kavramı, herhangi bir nesnel ve makul dayanağı olmaksızın aynı durumdaki bireylere farklı muamelede bulunulmamasına ilişkin gerekliliği ifade ettiğinden, aynı yükümlülükleri düzenlemeyen, dolayısı ile uyum sağlanması için farklı sürelere ihtiyaç duyulan bahse konu maddeler bakımından ilgililerin eşit konumda bulunduğundan bahsedilemeyeceği sonucuna varıldığından, davacının bu iddiasına itibar edilmemiştir. Ayrıca, dava konusu düzenlemelerde veteriner hekimler yönünden getirilen kural ve yükümlülüklerin doğrudan hayvan sağlığına etki edecek konulara yönelik olduğu dikkate alındığında; bu düzenlemeler yönünden bir geçiş süreci öngörülmemesinin hukuka, kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olduğu gibi, eşitlik ilkesini ihlal eder bir yönünün de bulunmadığı sonucuna varılmıştır.	
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
 	1) 24/12/2011 tarih ve 28152 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmelik'in, 01/04/2020 tarih ve 31086 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişik/ek;
a) 23. maddesinin 12. fıkrasının, 40. maddesinin 7. fıkrasının ve 79. maddesinin 1. fıkrasının (j) bendinin İPTALİNE, oy çokluğuyla,
b) 47. maddesinin 7. fıkrası, 48. maddesinin 5. fıkrasının "Ancak Bakanlık elektronik reçete sisteminde düzenlenen reçetelerde bu hüküm uygulanmaz.” şeklindeki son cümlesi ile 8. fıkrası, 80. maddesinin 3. fıkrasının (d) bendinin birinci cümlesi, 87. maddesinin 3. fıkrası, Geçici 1. maddesinin 8. fıkrasının (a) bendinin ilk cümlesinde yer alan "31/12/2024” ibaresi yönünden DAVANIN REDDİNE, oy birliğiyle,
c) 80. maddesinin 3. fıkrasının (d) bendinin, ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci cümlelerinin İPTALİNE, oy birliğiyle, 
2. 01/04/2020 tarih ve 31086 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 26. maddesi yönünden DAVANIN REDDİNE, oy birliğiyle,
3. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam... TL yargılama giderinin haklılık oranına göre 1/2'si olan ...TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına, diğer yarısı olan...TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, yine...TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra aidiyetine göre taraflara iadesine,

4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, yine...TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra aidiyetine göre taraflara iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 22/10/2024 tarihinde karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
 
5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 12. maddesinde,  veteriner sağlık ürünlerinin onayı, üretimi ve sahibinin sorumluluklarına ilişkin genel hükümlere yer verildiği ve bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esasların Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirleneceğinin düzenlendiği görülmektedir.
	Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmeliğin 23. maddesi ile veteriner tıbbi ürün üretim iznine ilişkin düzenlemelere yer verildikten sonra, maddenin 12. fıkrası ile bu madde kapsamında veteriner tıbbi ürün üretim yerlerine izin verilmesi ile ilgili diğer hususların Genel Müdürlükçe çıkarılacak talimat ile belirleneceğinin düzenlendiği; 40. maddesi ile veteriner ecza deposu ruhsatının verilmesine ilişkin düzenlemelere yer verildikten sonra, maddenin 7. fıkrasıyla bu madde kapsamında veteriner ecza deposuna izin verilmesi ve depolama faaliyetleri ile ilgili diğer hususların Genel Müdürlükçe çıkarılacak talimat ile belirleneceğinin düzenlendiği; 79. maddesi ile üretim yeri, iyi üretim uygulamaları (GMP) denetimleri ve yaptırımları ile ilgili genel usul ve esasların belirlenmesine ilişkin düzenlemelere yer verildikten sonra, maddenin 1. fıkrasının (j) bendi ile de GMP denetimlerine dair diğer usul ve esasların Genel Müdürlükçe çıkarılacak talimat ile belirleneceğinin düzenlendiği görülmektedir.
 Dava konusu Yönetmelik maddeleri incelendiğinde; veteriner tıbbi ürün üretim iznine, veteriner ecza deposu ruhsatına ve üretim yeri, iyi üretim uygulamaları (GMP) denetimleri ile yaptırımlarına ilişkin genel esasların, bu konudaki asli düzenleme yetkisinin kullanıldığı dava konusu Yönetmelikle kapsamlı bir şekilde belirlendiği görülmektedir.
Diğer taraftan, Anayasa'nın 124. maddesi ve normlar hiyerarşisi prensibi gereği, idari teşkilat yapısı içinde yer alan Bakanlıklar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, görev alanlarına ilişkin olmak ve üst normlara aykırı olmamak kaydıyla yönetmelik dışında, yönerge, tebliğ, genelge ve talimat gibi çeşitli adlar altında düzenleme yapabilecekleri açıktır.

Diğer taraftan, Anayasa'nın 124. maddesi ve normlar hiyerarşisi prensibi gereği, idari teşkilat yapısı içinde yer alan Bakanlıklar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, görev alanlarına ilişkin olmak ve üst normlara aykırı olmamak kaydıyla yönetmelik dışında, yönerge, tebliğ, genelge ve talimat gibi çeşitli adlar altında düzenleme yapabilecekleri açıktır.
Bu itibarla, 5996 sayılı Kanun'a uygun bir şekilde konu ile ilgili genel esasların Yönetmelikle düzenlenmesinden sonra, diğer detaylı hususların Genel Müdürlükçe çıkarılacak talimat ile belirleneceği yönündeki dava konusu düzenlemelerde dayanağı mevzuata, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığından, Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmelik'in 23. maddesinin 12. fıkrası, 40. maddesinin 7. fıkrası, 79. maddesinin 1. fıkrasının (j) bendi yönünden de davanın reddi gerektiği oyuyla Daire kararının bu kısmına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/5073, Karar No: 2024/4244, Tarih: 22.10.2024

"İçtihat Metni"
       T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas  No : 2023/5073
Karar No : 2024/4244                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  
VEKİLİ	: Av. ...
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN_KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 667 sayılı KHK ile kapatılan ... Üniversitesi ... Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinde 01/07/2015 tarihinde teröpatik küretaj işlemi yapıldığı sırada genel anestezi ile uyur durumda iken yapılan enjeksiyon sonrasında sağ ayağında düşük ayak meydana gelmesinde davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu iddiasıyla 2.000,00 TL maddi (miktar artırım dilekçesi ile artırılarak 552.418,38 TL), 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:...sayılı kararıyla; olayla ilgili olarak yürütülen ceza yargılamasında alınan bilirkişi raporları ve dava dosyasında bulunan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucunda, ... Üniversitesi ... Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinde 01/07/2015 tarihinde teröpatik küretaj işlemi yapıldığı sırada davacının anesteziden ayılmadan uyurken sırt üstü pozisyonda yatar vaziyette enjeksiyon yapıldığı, sağ ayakta düşük ayak meydana geldiği, yapılan müdahalelerde davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu gerekçesiyle davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulüyle, 2.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 21/02/2017 tarihinden, miktar artırım dilekçesi ile artırılan 548.090,99 TL'sinin ise miktar artırım dilekçesinin davalı idareye tebliğ tarihi olan 12/12/2022 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacıya ödenmesine, mükerrer olduğu anlaşılan tedavi ve seyahat giderlerinin faize ilişkin kısmı olan 2.327,39 TL'lik maddi tazminata ilişkin kısmı yönünden ise davanın reddine, manevi tazminat isteminin kabulüyle, 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 21/02/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesi kararının kabule ilişkin kısmına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davacının dava konusu olaya bağlı olarak %18 işgücü kaybının olduğu yönündeki sağlık raporunun iki yıllık olması, iki yıllık sürenin sonu olan 12/04/2024 tarihinde bu oranın değişebileceği gerekçesiyle davacının 01/07/2015 tarihinde meydana gelen  davaya konu olay nedeniyle oluşan zararın aktif ve pasif dönemleri ile ömür boyu hesaplanmasında hukuki isabet görülmeyerek, bilirkişi tarafından iki yıllık raporun bitim tarihine kadar yapılan tespit karara dayanak alınarak, davalı idarenin maddi tazminatın kabulüne ilişkin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine; kararın 261.181,00 TL kısmının kaldırılmasına, kaldırılan kısım yönünden davanın reddine, kararın 50.000,00 TL manevi tazminat isteminin kabulüne ilişkin kısmı ile maddi tazminatın 286.909,29 TL'lik kısmı yönünden istinaf başvurusunun reddine,  ilişkin  karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, kendisine yapılan enjeksiyon sonrası sağ ayağında sinir lezyonu ve buna bağlı düşük ayak oluştuğu, olay tarihinden itibaren tedavi gördüğü ancak ayağında herhangi bir iyileşme meydana gelmediği, sağlık kurulu raporunda belirtilen %18 engel oranının kesin ve kalıcı olduğu, yeni bir dava ile bakiye ömür için hesaplanan maddi tazminatın talep edilebileceğinin belirtilmesinin hukuka aykırı olduğu, davalı idare tarafından, davacının 670 sayılı KHK 'nın 5. maddesinde belirtilen usule uygun bir başvurusunun bulunmadığı, dava konusu tazminat isteminin hizmet kusuruna dayalı olduğu, hizmet kusurundan sorumlu olan tüzel kişiliğin sona erdiği, 670 sayılı KHK'nın 5. maddesinde belirtilen, talep edilen hak ve alacağı tevsik edici belgeye dayanmayan tazminat talebinin idareleri yönünden kabul edilmesinin mümkün olmadığı, maddi tazminat isteminin somut delillerle ispatlanması gerektiği, Adli Tıp Raporunda enjeksiyon yapan ebenin kişisel kusuru olduğunun açıkça belirtildiği ileri sürülmektedir.   
TARAFLARIN_SAVUNMALARI: Davacı tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ:...
DÜŞÜNCESİ	: Bölge İdare Mahkemesi kararının kısmen onanması, kısmen bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY :

TARAFLARIN_SAVUNMALARI: Davacı tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ:...
DÜŞÜNCESİ	: Bölge İdare Mahkemesi kararının kısmen onanması, kısmen bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY : 
	Davacının, 01/07/2015 tarihinde  ... Üniversitesi ... Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Kadın Hastalıkları ve Doğum Servisine başvurması üzerine, yatışı yapılmış, Endometrium CA ön tanıları ve tanı amaçlı endometrial biyopsi, teröpatik kürtaj işlemi uygulanmıştır. Yapılan küretaj işlemi sonrasında davacıya ağrı kesici enjeksiyon uygulanmış, uygulanan enjeksiyon nedeniyle sağ bacakta motor hareket kaybı gelişmesi üzerine davacı beyin cerrahisine konsülte edilmiş, beyin cerrahisi tarafından yapılan tedaviler sonrası 3 hafta sonra EMG önerilmiş, 23/07/2015 tarihinde fizik tedavi ve rehabilitasyon tarafından lumbosakral pleksus bozuklukları tanısı ile 30 seans fizik tedavi raporu düzenlenmiş, 01/09/2015 tarihli EMG sonucu, "sağ alt ektremitede siyatik sinirin peroneal dalının ağır parsiyel aksonal dejenerasyonu ile uyumlu" olarak raporlanmıştır. 
    Bunun üzerine davacı tarafından  enjeksiyonun anesteziden henüz ayılmadığı sırada uyurken sırt üstü pozisyonda yatar vaziyette iken yapıldığı, olayda hizmet kusurunun bulunduğu iddiasıyla bakılan dava açılmıştır.
 
              A) Temyize Konu Kararın, Manevi Tazminata İlişkin Kısmının İncelenmesi:
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
  	Temyizen incelenen kararın, manevi tazminata ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, davalı idarenin dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
B) Temyize Konu Kararın, Hükmedilen Manevi Tazminata İşletilen Yasal Faizin Başlangıç Tarihine İlişkin Kısmının İncelenmesi:
En basit biçimiyle, idarenin tazmin borcu bağlamında faiz; kişilerin, idarenin eylem ve/veya işlemlerinden dolayı uğradıkları zararların giderilmesi istemiyle başvurmalarına karşın, idarenin zararı kendiliğinden ödemeyip, yargı kararıyla tazminata mahkûm edilmesi sonucunda, tazminatın ödendiği tarihe kadar geçen süre için 3095 sayılı Kanuna göre hesaplanacak tutarı ifade etmektedir.

En basit biçimiyle, idarenin tazmin borcu bağlamında faiz; kişilerin, idarenin eylem ve/veya işlemlerinden dolayı uğradıkları zararların giderilmesi istemiyle başvurmalarına karşın, idarenin zararı kendiliğinden ödemeyip, yargı kararıyla tazminata mahkûm edilmesi sonucunda, tazminatın ödendiği tarihe kadar geçen süre için 3095 sayılı Kanuna göre hesaplanacak tutarı ifade etmektedir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 13. maddesinde, -ön karar için idareye başvuru yapıldığı tarihte yürürlükte olan haliyle- idari eylemlerden hakları ihlal edilmiş olanların dava açmadan önce, bu eylemleri yazılı bildirim üzerine veya başka suretle öğrendikleri tarihten itibaren bir yıl ve her halde eylem tarihinden itibaren beş yıl içinde idareye başvurarak haklarının yerine getirilmesini istemeleri gerektiği; bu isteklerinin kısmen veya tamamen reddi halinde, bu konudaki işlemin tebliğini izleyen günden itibaren veya istek hakkında altmış gün içinde cevap verilmediği takdirde bu sürenin bittiği tarihten itibaren dava süresi içinde dava açılabileceği kuralı yer almakta olup, anılan maddede, idari eylemler nedeniyle uğranılan zararın tazmini için idareye başvuruda bulunulmasının, dava ön şartı olarak öngörülmesi ve zararın idare tarafından en erken bu tarihte sulhen ödenebilecek olması nedeniyle yargı yerince hükmedilecek tazminat miktarına, ön karar için idareye başvuru yapılmışsa yapılan başvuru tarihi, idareye başvuru yapılmadan adli yargıda dava açılması halinde ise adli yargıda dava açıldığı tarih itibarıyla yasal faiz uygulanması, Danıştay'ın yerleşik içtihatlarıyla kabul edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından, ... Üniversitesi ... Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinde gerçekleştirilen tıbbi ameliyelerde hizmet kusuru işlendiği iddiasıyla tazminat istemiyle açılan davada ... İdare Mahkemesince "675 sayılı KHK'nın 16. maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine, ilgili İdare olan ... Genel Müdürlüğüne başvurulabileceğinin bildirilmesine" ilişkin verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı karar üzerine, işbu dava açılmadan önce 02/12/2016 tarihli dilekçe ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne başvuruda bulunulduğu, Vakıflar Genel Müdürlüğünce bu başvurunun Maliye Bakanlığınca değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle reddi üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı, dava dilekçesinde, 2.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın, olay tarihi olan 01/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesinin istenildiği, ilk derece mahkemesince, 670 sayılı KHK ile bu KHK'nın Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair 6749 sayılı Kanun ve 675 sayılı KHK hükümleri gereği kapatılan kurumlara ilişkin idari yargıda dava açılabilmesi için ilgili idare tarafından 670 sayılı KHK gereğince değerlendirme yapılarak ödemenin yapılıp yapılmayacağı konusunda karar niteliğinde tesis edilmiş bir işlem bulunması gerektiği, ilgili idare olan Maliye Bakanlığına yapılmış bir başvuru ve bu başvuru üzerine verilmiş bir karar bulunmadan açılan davanın esasının incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın incelenmeksizin reddine karar verildiği, ancak anılan karara karşı istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge İdare Mahkemesince, "davacı tarafından yargı kararıyla kesin olarak bildirilen yere başvurulmak suretiyle 675 sayılı KHK'de belirtilen başvuru ve yanıt şartının gerçekleştiğinin, ayrıca 2577 sayılı Kanun'un 13. maddesinde öngörülen tam yargı davası açmanın ön şartının da yerine getirildiğinin kabulü gerektiği, İdare Mahkemesince işin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle anılan karar kaldırılarak yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın İdare Mahkemesine gönderildiği görülmektedir.
Buna göre, uyuşmazlıkta dava ön şartı olarak öngörülen idareye başvurunun davacı tarafından gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiğinden, Bölge İdare Mahkemecesince, hükmedilen manevi tazminat tutarına, idareye başvuru tarihi olan 02/12/2016 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği açıktır.
 Bu durumda, kabulüne karar verilen manevi tazminat tutarına idareye başvuru tarihi olan 02/12/2016 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, işbu davanın açıldığı 21/02/2017 tarihinden itibaren faiz işletilmesinde hukuki isabet bulunmamaktadır.
C) Temyize Konu Kararın, Maddi Tazminata İlişkin Kısmının İncelenmesi:
İLGİLİ MEVZUAT: