muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/18429, Karar No: 2007/6080, Tarih: 11.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18429 E.  ,  2007/6080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden ... vekili Avukat ... geldi.Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi.Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz isteklerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2012/11407, Karar No: 2013/4832, Tarih: 28.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11407 E.  ,  2013/4832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50, 52/2-4, 53/6. maddelerigereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, sanığın kırmızı ışıkta geçmediğine, katılanlar vekilinin sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'in sevk ve idaresindeki çekici ve çekicinin arkasına takılı römork ile gündüz vakti, tek yönlü bölünmüş yolda seyri sırasında, olay mahalli ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, aracının sağ ön kısmı ile sağ tarafından gelen ve kavşağa giren sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki motorsiklete kavşak içinde çarpması neticesinde, ... ve arkasında yolcu olarak bulunan ...'nun öldüğü olayda, trafik kaza tespit tutanağı ve kaza yeri krokisinde belirtilen tıra ait çarpma öncesi 16 m, çarpma sonrası 13,6 m olmak üzere toplam 29,5 m fren izi, motorsikleti altına alması ile 49,60 m. ileride durması, motorsiklette yolcu olarak bulunan ölen ...'nun 38 m. savrulması hususları ve tanık ...'ın beyanları dikkate alındığında, sanığın kırmızı ışıkta geçtiği anlaşılmakla, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1531, Karar No: 2018/4645, Tarih: 16.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1531 E.  ,  2018/4645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında mühür bozma suçundan açılan kamu davasında; dosya arasında bulunan 26.11.2013 tarihli sayaç mühürleme tutanağında "mekanik sayaç panosu yan monte edildiğinden dolayı 1600 w'lık fön makinesi çalışmasına rağmen sayaç diskinin dönmediği, sayaç endeksinin atmadığı tespit edildi. Sayaç yenisi ile değiştirildi. Kontrol edildi. Mühürlendi." şeklinde tespitin yapıldığı, aynı tarihli kaçak tespit tutanağında da "mekanik sayaç yan monte edildiği için çalışmıyor" tespitinin olduğu, sayaç değiştirildikten sonra yapılan mühürlemenin kurulum mührü olduğu ve bu mühürle kaçak elektrik kullanıldığının tespitinin yapılmadığı elektrik dağıtım şirketi tarafından kaçak elektrik kullanımının engellenmesine yönelik bir mühürleme ve bunun sonucunda gerçekleşen mühür bozulması iddiasında da bulunulmaması karşısında mühür bozma suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı cihetle, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün ONANMASINA, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3814, Karar No: 2015/3912, Tarih: 19.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/3814 E.  ,  2015/3912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUŞADASI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/33-2013/533

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece müdahalenin önlenmesi isteminin kabulüne, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi N.. B..'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 324 parsel sayılı taşınmazdaki evi davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın uzun süredir kullandığını, sözlü uyarılarına ve noter kanalı ile gönderilen ihtarnameye rağmen sonuç alamadığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ihtarname keşide ettiği 01.10.2007 tarihinden geriye dönük olarak 5 yıllık ecrimisilin yıllara göre yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; çekişmeye konu taşınmazı yıllardır davacının rızası ile kullandığını ve davacıdan 1977 yılında satın aldığını, intifadan men edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kayden maliki olduğu çaplı taşınmazı davalının haklı ve geçerli bir neden olmadan kullandığının keşfen sabit olduğu gerekçesiye elatmanın önlenmesi, isteminin kabulüne, ecrimisil isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile davacıya ait çekişme konusu 324 parsel sayılı taşınmazdaki evi, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı ve haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın kullandığı saptanmak, kayda üstünlük tanımak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.Davalının elatmanın önlenmesi yönünden temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle hükmün bu kısmının ONANMASINA.

Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; ecrimisil, kötüniyetli zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu bir şeyi haksız olarak alıkoyması nedeniyle hak sahibine ödemek zorunda kaldığı bir tür haksız fiil tazminatı niteliğindedir.

Somut olayda davalı taşınmazı muvafakate dayalı olarak kullandığını savunmuş olup, gerçekten de davalının çekişmeli taşınmazda muvafakate dayalı olarak oturduğunu kanıtlaması halinde kötüniyetli zilyedin ödemekle yükümlü olduğu ecrimisilden sorumlu tutulamayacağı açıktır.

Ne var ki; mahkemece, davalının savunması üzerinde durulup bu husus açıklığa kavuşturulmuş değildir.

Somut olayda davalı taşınmazı muvafakate dayalı olarak kullandığını savunmuş olup, gerçekten de davalının çekişmeli taşınmazda muvafakate dayalı olarak oturduğunu kanıtlaması halinde kötüniyetli zilyedin ödemekle yükümlü olduğu ecrimisilden sorumlu tutulamayacağı açıktır.

Ne var ki; mahkemece, davalının savunması üzerinde durulup bu husus açıklığa kavuşturulmuş değildir.

Hâl böyle olunca; davalının savunması üzerinde durulması, toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerledirilmesi, taraf tanıklarının dinlenilmesi ve çekişmeli taşınmazda davalının muvafakata dayalı olarak oturup oturmadığının, davacı tarafından noter kanalı ile ihtarname gönderilmeden önce muvafakatin ne zaman geri alındığı hususunun açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15387, Karar No: 2007/1166, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15387 E.  ,  2007/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişiler, 24.02.2003 tarihli dilekçeleriyle, ... ... Mahallesi ... mevkii 3164, 3167 ve 3215 sayılı parsellerin 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde olduğunu, ancak 1957 yılında makiye ayrılmakla, orman ile ilgisinin kalmadığını, murisleri adına tapuda kayıtlı olduğu gibi, 50 yıldan fazla süreyle ... alanı olarak kullanıldığını, Hazine adına tesbit ve tapuya tescil edildiği tarihe kadar, yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile adlarına tapuya tescilini istemişlerdir. Katılan Kooperatif, ... mirasçılarından ..., ..., ... ve ... ...'in ... 1168 ada içindeki miras paylarını satın aldıkları iddiasıyla davayı katılmışlardır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imar ihya ve zilyetliğe dayanılarak kesinleşen 2/B madde sahası olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden çok önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

...-... Mahallesi ... mevkii 3164, 3167 ve 3215 parsel sayılı sırasıyla 7554 m2, 3738 m2 ve 7559 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, 1988-1992 yılları arasında 3402 ve 2924 Sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda “... ...’in kullanımında olduğu” beyanlar hanesine yazılarak tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş, kadastro tesbiti itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

Davacılar, taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, muris veya bayiilerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

-2- 2006/15387-2007/1166

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

-2- 2006/15387-2007/1166

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı sonucu ortaya çıkar.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...” şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Yukarıda yazılı yönetmeliğin 1. Maddesinde makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasanın 5. maddesine aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21-892-864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların maki florası olduğu açıklandıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle % 10 nisbetine kadar KORU ve % 25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

-3- 2006/15387-2007/1166

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "% 10 nisbetinde KORU ve % 25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "% 10 nisbetinde KORU ve % 25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

3- Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1953 yılında yapılan makiye ayırma çalışmalarında, Başkan ... ..., Mühendis ... ..., Bölge şefi ... ve bakım memuru ... Güneş isimli kişilerden oluşturulan komisyon üye ... çalışmalarda hazır bulunmadığı halde, 03.05.1953 tarihinde işe başlayarak çalışmaya devam etmiş ve maki yönetmeliğinde tanımı yapılan “makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırlarını” belirlemeyip, bir çok köy yerleşim yerini, kişilere ait tapulu-tapusuz arazileri, meraları, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kalan ormanları ve orman tahdit sınırları dışında kalmakla birlikte, 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmiş ormanlar ile yasanın tanımladığı maki kavramına girmeyen ormanları, maki sahası olarak ayırarak zemine uygulama imkanı olmayan ölçeksiz bir kroki düzenlemiştir. Komisyon üyesi bölge şefi ... komisyon çalışmalarına hiçbir zaman katılmamış ve çalışma tutanaklarını da imza etmemiştir.

5653 Sayılı Yasa, 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Yasanın 117. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı halde, ... Orman Başmüdürlüğünün 28.05.1957 gün ve 353-238/65 sayılı emirleri gereği “... Merkez ilçe ... Köyü hudutları içinde ..., ..., ... ve ... Köylerinde ziraata elverişli makilik alanların tesbitini yapmak üzere” 24.06.1957 günü çalışmaya başlayan Makiye Ayırma Komisyonu, 6 numaralı Orman Kadastro Komisyonu Reisi ... ..., Mühendis ... ..., ... Orman Bölge şefi ... ve muhafaza memuru ... ...'den oluşturulmuş ve bu komisyonda yine yönetmelikte tanımı yapılan makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırlarını belirlemeyip, 1953 yılında görev yapan komisyon gibi bir çok köy yerleşim yerini, kişilere ait tapulu-tapusuz arazileri, meraları, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki ormanları ve tahdit sınırları dışında kalmakla birlikte, 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmiş ormanlar ile yasanın tanımladığı maki kavramına girmeyen ormanları ve 1953 yılında makiye ayrılan bir kısım yeri maki sahası olarak ayırarak zemine uygulama imkanı olmayan ölçeksiz bir kroki düzenlemiştir.

... Köyü, ... ... Çiftliği paydaşlarından ..., 20.10.1966 tarihli dilekçe ile ... Bakanlığına başvurarak “1946 yılında yapılan orman kadastrosunda, makilik niteliğindeki bir kısım ... arazilerinin orman sınırı içine alındığından bu yerlerin makiye ayrılmasını” istemesi üzerine kurulan komisyon 19.06.1967 gün ve (I) numaralı raporu ile 10307.70 dekarlık bir sahanın makilik olduğunu belirleyerek Merkez Maki Komisyonuna tetkik için göndermiştir. Örneği dosyada bulunan 15.08.1967 gün ve Şube-2 sayılı “Merkez Maki Komisyonu Kararı” başlıklı kararda aynen şunlar yazılıdır. [“... Köyü ... ... Çiftliği hissedarları adına ... tarafından ... Bakanlığına gönderilen 20.10.1966 tarihli dilekçede; ... arazilerinin orman kadastrosu sınırları içine alındığı, 6831 Sayılı Yasaya göre söz konusu sahanın makilik olduğu belirtilmiş ve ... Başmüdürlüğünden maki tesbit komisyonunun teşkil olunup, mahallen tetkikat yapıldığına ve sözkonusu sahaya ait rapor ve krokileriyle muamele görmüş evrakı ihtiva eyleyen ve makamın 07.07.1967 günlü derkenarı ile ... Heyeti Başkanlığına havale olunan 07.07.1967 gün, Şb-2 Müdürlüğünün 2012-55 sayılı yazısında: 24.12.1965 tarihli Bakanlık oluru ile yürürlüğe giren (Funda ve Makilik Sahaların Tesbitine ait Talimatname) hükümlerine uygun olarak kurulan Makiye Ayırma Komisyonun, yaptığı inceleme sonunda düzenlediği 19.06.1967 gün ve (I) sayılı raporuna göre, ...-... Köyü mülki sınırları içindeki tahditi yapılmış ormanlık sahadan, Doğusu; ... Arkı ve Diştaşlar, Batısı; ... ... Değirmeni, dinamit deposu, beton köprü, okul ve mırdarark, Kuzeyi; ...-Serik Asvaltı, Güneyi; Mebusan Tarlaları ve Domuz Çukuru ile çevrili yerler 10307 hektar 70 dekarlık sahanın orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan makilik saha olduğu tesbit edildiğinden, Maki Tesbit Komisyonunca makilik alan olarak ayrılan 10307.70 dekarlık sahanın ormanlık sayılmayan yerlerden olarak orman sınırları dışına

-4- 2006/15387-2007/1166

çıkarılmasında mahzur olmadığı belirtilerek konunun Merkez Maki Komisyonunca incelenmesi istenmiştir".

Konu; Şb-2, 3/A, 5 ve Şb.9/C ve Şb.22/A, 22/B müdürlerinin iştiraki ile incelenmiştir. Yapılan müzakere sonunda:

Dosyada mevcut, 19.06.1967 günlü raporda sözkonusu 10307.70 dekarlık sahanın FUNDA VE MAKİLİK SAHALARIN TESBİTİNE AİT TALİMATNAME hükümlerine göre, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan ormanlık sayılmayan makilik saha olduğu anlaşılmıştır.

(10307.70) dekarlık sahanın orman sayılmayan makilik saha olduğuna ittifakla karar verilmiştir”] dendikten sonra bu karar Merkez Maki Komisyonu Başkanı ... ..., Şube-2 Müdürü ... Sağnak, Şb-3/A müdürü yerine ... Çokça, Şube-5 Müdür Yardımcısı ... Buyrukçu, Şube 22/A Müdürü ... ..., (Şube-22/B müdürü bulunamadı), (Şube-9/C müdürü bulunamadı) yazılarak imza edilmiştir.

15.08.1967 tarihli Merkez Maki Komisyon kararında sözü edilen 19.06.1967 tarihli kroki dosyada mevcut ise de, bu krokinin dayanağı aynı tarihli rapor dosyada bulunmamaktadır.