muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/684, Karar No: 2025/287, Tarih: 09.04.2025

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
MADDİ OLAY:
... Tekstil Gıda İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen ... tarih ve 2... sayılı Vergi Tekniği Raporu dikkate alınarak organize şekilde sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiklerinden bahisle aralarında ... ve...'ın da bulunduğu altı kişi hakkında ... ve Ortakları adı altında adi ortaklık şeklinde mükellefiyet tesis ettirilmiştir. Elde edilen komisyon gelirinin vergilendirilmesine yönelik olarak vergi matrahlarının takdiri için davacı adi ortaklık takdir komisyonuna sevk edilmiştir. Komisyonca belirlenen matrahlar esas alınarak davacı adi ortaklık adına vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri tarh edilmiş ve özel usulsüzlük cezaları kesilmiştir. Bu vergi ve cezalara ilişkin ihbarnameler ilanen tebliğ edilmiştir. 
Davacı adına düzenlenen dava konusu ... tarih ve ... sayılı ödeme emri içeriği 2012 yılının Ocak dönemine ait özel usulsüzlük cezası ile ... tarih ve ... sayılı ödeme emri içeriği 2011 yılının Ocak ila Aralık ve 2012 yılının Şubat ila Aralık dönemlerine ait özel usulsüzlük cezalarına ilişkin ihbarnameler, ... Tekstil Gıda İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ''... Mah. ... Sok. No... .../...'' adresine 02/12/2014 tarihinde tebliğe çıkarılmış olup tebliğ evrakı muhatabın ismen tanınmadığı şerhi düşülerek iade edilmiştir. Tebliğ alındısında Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinin 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değiştirilmeden önceki halinin son fıkrasında sayılan kişilerden herhangi birinin imzası bulunmamaktadır. 
Akabinde, anılan ihbarnameler 20/12/2014 tarihinde ......'in ikametgâh adresi olan ''... Mah. ... Sok. No:... D:... .../...'' adresine tebliğe çıkarılmış ve tebliğ alındısı muhatabın tevziat saatlerinde adreste bulunamadığı ve verilen randevuya icabet etmediği şerhi düşülerek iade edilmiştir. Tebliğ alındısında Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinin 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değiştirilmeden önceki halinin son fıkrasında sayılan kişilerden herhangi birinin imzası bulunmamaktadır. 
Ahmet İşal'in belirtilen adresinde 02/02/2015 tarihinde muhtar nezdinde düzenlenen adres tespit tutanağıyla, muhtarlık MERNİS kayıtlarından adresini nakil ettirdiği, 02/09/2010 tarihinden sonra "... Mah. ... Cad. No:... .../..." adresine nakil gittiği tespit edilmiştir.

Ahmet İşal'in belirtilen adresinde 02/02/2015 tarihinde muhtar nezdinde düzenlenen adres tespit tutanağıyla, muhtarlık MERNİS kayıtlarından adresini nakil ettirdiği, 02/09/2010 tarihinden sonra "... Mah. ... Cad. No:... .../..." adresine nakil gittiği tespit edilmiştir. 
Bunun üzerine, sözü edilen ihbarnameler, ...'in tespit edilen yeni adresine  03/03/2015 tarihinde tebliğe çıkarılmış ve tebliğ evrakı muhatabın adreste tanınmadığından bahisle iade edilmiş olup tebliğ alındısında Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinin 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değiştirilmeden önceki halinin son fıkrasında sayılan kişilerden herhangi birinin imzası bulunmamaktadır. Daha sonra özel usulsüzlük cezalarına ilişkin ihbarnameler ilanen tebliğ edilmiştir. 
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 93. maddesinde, tahakkuk fişinden gayri vergilendirme ile ilgili olup hüküm ifade eden bilumum vesikalar ve yazıların, adresleri bilinen gerçek ve tüzel kişilere posta vasıtasıyla ilmühaberli taahhütlü olarak, adresleri bilinmeyenlere ilan yolu ile tebliğ edileceği düzenlenmiştir.
Aynı Kanun'un "Tebliğ evrakının teslimi" başlıklı 102. maddesinin 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değiştirilmeden önceki hali şu şekildedir:
"Tebliğ olunacak evrakı muhtevi zarf posta idaresince muhatabına verilir ve keyfiyet muhatap ile posta memuru tarafından taahhüt ilmühaberine tarih ve imza konulmak suretiyle tesbit olunur.
Muhatabın zarf üzerinde yazılı adresini değiştirmesinden dolayı bulunamamış olması halinde posta memuru durumu zarf üzerine yazar ve mektup posta idaresince derhal tebliği yaptıran daireye geri gönderilir.
Muhatabın geçici olarak başka bir yere gittiği, bilinen adresinde bulunanlar veya komşuları tarafından bildirildiği takdirde keyfiyet ve beyanda bulunanın kimliği tebliğ alındısına yazılarak altı beyanı yapana imzalatılır. İmzadan imtina ederse, tebliği yapan bu ciheti şerh ve imza eder ve tebliğ edilemiyen evrak çıkaran mercie iade olunur.
Bunun üzerine tebliği çıkaran merci tarafından tayin olunacak münasip bir süre sonra yeniden tebliğ çıkarılır. İkinci defa çıkarılan tebliğ evrakı da aynı sebeple tebliğ edilemiyerek iade olunursa tebliğ ilan yolu ile yapılır.
Muhatap imza edecek kadar yazı bilmez veya her hangi bir sebeple imza edemiyecek durumda bulunursa sol elinin baş parmağı bastırılmak suretiyle tebliğ olunur.
Muhatap tebelluğdan imtina ederse tebliğ edilecek evrak önüne bırakılmak suretiyle tebliğ edilir.
Yukarıdaki fıkralarda yazılı işlemler komşularından bir kişi veya muhtar veya ihtiyar heyeti üyelerinden biri veyahut bir zabıta memuru huzurunda icra ve keyfiyet taahhüt ilmühaberine yazılarak tarih ve imza vaz'edilmek ve hazır bulunanlara da imzalatılmak suretiyle tesbit olunur."

Muhatap tebelluğdan imtina ederse tebliğ edilecek evrak önüne bırakılmak suretiyle tebliğ edilir.
Yukarıdaki fıkralarda yazılı işlemler komşularından bir kişi veya muhtar veya ihtiyar heyeti üyelerinden biri veyahut bir zabıta memuru huzurunda icra ve keyfiyet taahhüt ilmühaberine yazılarak tarih ve imza vaz'edilmek ve hazır bulunanlara da imzalatılmak suretiyle tesbit olunur."
Aynı Kanun'un "Tebliğin ilanla yapılacağı haller" başlıklı 103. maddesinin 7061 sayılı Kanun'un 18. maddesiyle değiştirilmeden önceki halinde ise, muhatabın adresinin hiç bilinmemesi, bilinen adresinin yanlış veya değişmiş olması ve bu yüzden gönderilen mektubun geri gelmesi ve başkaca sebeplerden dolayı posta ile tebliğ yapılmasına imkan bulunmaması hallerinde tebliğin ilan yoluyla yapılacağı kuralına yer verilmiştir. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Vergi Usul Kanunu'nun yukarıda belirtilen tebligata ilişkin düzenlemelerinin değerlendirilmesinden, bilinen adreste tebliğin esas olduğu, ilan yoluyla tebliğin mükellefin adresinde bulunamaması veya adresinin bilinmemesi halinde başvurulacak bir tebliğ şekli olarak düzenlendiği sonucuna ulaşılmaktadır.
...'in ikametgâh adresi olan ''... Mah. ... Sok. No:... D:... .../...'' adresinde 02/02/2015 tarihinde muhtar nezdinde usulüne uygun olarak  düzenlenen adres tespit tutanağıyla, muhtarlık kayıtlarından muhatabın 02/09/2010 tarihinden sonra "... Mah. ... Cad. No:... .../..." adresine nakil gittiği tespit edilmesi üzerine özel usulsüzlük cezalarına ilişkin ihbarnameler, ...'in tespit edilen yeni adresine 03/03/2015 tarihinde tebliğe çıkarılmış ve tebliğ evrakı muhatabın adreste tanınmadığından bahisle iade edilmiş ise de tebliğ alındısında Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinin 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değiştirilmeden önceki halinin son fıkrasında sayılan kişilerden herhangi birinin imzası bulunmamaktadır. Öte yandan, tespit edilen yeni adreste muhatabın bulunamadığı yönünde usulüne uygun olarak bir adres tespit tutanağı da düzenlenmemiştir. Bu durumda, özel usulsüzlük cezalarına ilişkin ihbarnamelerin ilanen tebliği için aranan şartların olayda gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir. 
Dolayısıyla, usulüne uygun olarak tebliğ edilerek tahakkuk etmiş bir kamu alacağının varlığından bahsedilemeyeceğinden temyize konu ısrar kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.   
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-Davalının, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararına yönelik temyiz isteminin REDDİNE,
2- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 
09/04/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/314, Karar No: 2025/281, Tarih: 09.04.2025

"İçtihat Metni"
                       T.C.
       D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas   No : 2024/314
Karar No : 2025/281
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı - ... (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN KONUSU :... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, ... İnşaat Emlak Gıda Nakliyat Turizm İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait kamu alacağının tahsili amacıyla şirket ortağı sıfatıyla adına düzenlenen ... tarih ve ... ila ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararı: 
Davacının ortağı olduğu asıl borçlu şirket adına tahakkuk eden amme alacaklarına ilişkin olarak belirtilen şirket adına düzenlenen ödeme emirleri şirkete tebliğ edilmiş, şirket tarafından dava açılmamış ve borç ödenmemiştir.
Yapılan mal varlığı araştırmasında, şirketin mal varlığına rastlanmamış, sadece banka hesaplarına e-haciz konulmuştur. Şirketin banka hesaplarında 7300 TL bulunduğu tespit edilmiştir. Amme alacağının şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılınca tahsili amacıyla 02/02/2018 tarihinde, anılan şirketin 01/05/2006-05/03/2009 dönemindeki kanuni temsilcisi olan... ve 05/03/2009 tarihinden itibaren kanuni temsilcisi olan ... adına ödeme emirleri düzenlenmiştir. Ayrıca, 05/02/2018 tarihinde, şirket ortağı sıfatıyla davacı adına da ödeme emirleri düzenlenmiştir.
07/05/2018 tarihli ara kararına davalı idare tarafından verilen cevaptan, anılan şirketin vergi borçlarının tahsili amacıyla şirket adına ödeme emri düzenlenip tebliğ edildikten sonra yapılan araştırma sonucunda herhangi bir mal varlığına rastlanılmadığı anlaşılmaktadır. Sadece anılan şirketin banka hesaplarına e-haciz uygulanmıştır.
Ayrıca ara kararına verilen cevapta, kanuni temsilci ... adına düzenlenen ödeme emirlerinin dava konusu edildiği ve bu sebeple bu şahsa ait araç üzerine haciz konulamadığı belirtilmiş; kanuni temsilci ... adına düzenlenen ödeme emirlerinin ise tebliğ edilemediği, dolayısıyla bu şahsa ait araç üzerine de haciz konulamadığı ifade edilmiştir. 
Asıl borçlu şirketin mal varlığının bulunmadığı ve banka hesaplarında bulunan paranın rehinli olduğu görüldüğünden, söz konusu borçların asıl amme borçlusu şirketten tahsil edilmesinin mümkün olmadığı sonucuna varılmıştır.
Ancak, söz konusu borcun tahsili için önce kanuni temsilcinin, sonrasında ise davacının takip edilmesi gerekirken, uyuşmazlıkta bu sıraya uyulmamıştır. Bu durumda kamu alacağının kanuni temsilciden tahsil edilemediği veya edilemeyeceği tespit edilmeden, şirkete ortak olan davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde yasal isabet görülmemiştir.
Mahkeme bu gerekçeyle dava konusu ödeme emirlerini iptal etmiştir.

Ancak, söz konusu borcun tahsili için önce kanuni temsilcinin, sonrasında ise davacının takip edilmesi gerekirken, uyuşmazlıkta bu sıraya uyulmamıştır. Bu durumda kamu alacağının kanuni temsilciden tahsil edilemediği veya edilemeyeceği tespit edilmeden, şirkete ortak olan davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde yasal isabet görülmemiştir.
Mahkeme bu gerekçeyle dava konusu ödeme emirlerini iptal etmiştir.
Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Mahkeme, amme alacaklarının öncelikle kanuni temsilciden takibi ve tahsilinin gerektiği, bu yapılmadan davacının takibinde isabet bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir. Ancak, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 11/12/2018 tarih ve E:2013/1, K:2018/1 sayılı kararı ile limited şirket tüzel kişiliğinden tahsil edilemeyen veya edilemeyeceği anlaşılan vergi borcunun takip ve tahsiline ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'da kanuni temsilci ile ortak arasında bir öncelik sıralaması bulunmadığına karar verilmiştir. Bu kararda, limited şirketin vergi borcunun tahsilinde, ortağın takibine başlanabilmesi için kanuni temsilcinin takibinin tamamlanmasının gerekli olmadığı ifade edilmiştir.
Ayrıca, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 40 maddesinin (4) numaralı fıkrasında, içtihatların birleştirilmesi kararlarına Danıştay daire ve kurulları ile idari mahkemeler ve idarenin uymak zorunda oldukları hükme bağlandığından, limited şirket borçlarının önce şirketin kanuni temsilcisinden takibi gerektiği yolundaki Mahkeme gerekçesi yerinde görülmemiştir.
Bununla birlikte, limited şirketlerin vergi borçlarının kanuni temsilci ve ortaklardan takip ve tahsili yoluna gidilebilmesi için öncelikle asıl borçlu şirket adına usulüne uygun takip yapılarak amme alacağının şirketten tahsil edilemediğinin veya edilemeyeceğinin ortaya konulması gerektiği açıktır.
i. Dava konusu ... tarih ve ... ila... sayılı ödeme emirleri yönünden yapılan inceleme:
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'un "Limited şirketlerin amme borçları" başlıklı 35. maddesinin birinci fıkrasında, limited şirket ortaklarının, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olacakları düzenlenmiştir. Anılan maddenin ikinci fıkrasında, payını devreden ve devralan şahısların devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden müteselsilen sorumlu tutulacakları; üçüncü fıkrasında ise, amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahısların amme alacağının ödenmesinden müteselsilen sorumlu tutulacakları hükümlerine yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un 3. maddesinde, amme alacağı teriminin Kanun'un 1. ve 2. maddeleri kapsamına giren alacakları ifade ettiği belirtilmiş, fakat terim açıkça tanımlanmamıştır. Bu nedenle "amme alacağı" teriminin 6183 sayılı Kanun'daki usullere göre tahsili mümkün olan ve Kanun kapsamına giren alacakları ifade ettiğinin kabulü gerekmektedir.
Tahakkuk ettiği halde vadesinde ödenmeyen alacaklar, 6183 sayılı Kanun'a göre ödeme emri ile takip edilebilmektedir. Bu nedenle, Kanun'un 35. maddesindeki "devir öncesine ait amme alacakları" kavramı, devirden önce doğmuş, diğer bir ifade ile tahakkuk etmiş amme alacaklarını ifade etmektedir. Yine "amme alacağının doğduğu zaman" kavramıyla, alacağın tahakkuk ettiği zamanın kastedildiği anlaşılmaktadır.
Bir vergilendirme döneminde vergiyi doğuran işlemlerin gerçekleştirilmesi, tek başına hukuken tahsil edilebilir nitelikte bir vergi borcu doğurmamaktadır. Vergi borcunun hukuken doğması için ya mükellef tarafından beyan edilerek tahakkuk etmesi ya da idarece re'sen veya ikmalen tarh edilen verginin tahakkuk etmiş olması gerekmektedir. Dolayısıyla vergilendirme döneminde icra edilen vergiye tabi faaliyetler sonucu mükellef tarafından beyan edilen veya idarece bulunan matrah veya matrah farkına dayanan vergi, vergiyi doğuran olayların gerçekleştiği döneme ait ise de bu vergi beyan tarihinde veya re'sen ya da ikmalen tarhiyat üzerine tahakkuk etmektedir. Tahakkuk eden vergi vadesinde ödenmediği takdirde mükellef yönünden amme borcu, idare yönünden ise amme alacağı niteliği kazanmakta, böylece 6183 sayılı Kanun'a göre takip edilebilmektedir.
Yine 6183 sayılı Kanun'un 35. maddesinde "amme alacağının doğduğu zaman" kavramıyla, vergiyi doğuran olayların gerçekleştiği, alacağın ilgili olduğu vergilendirme döneminin kastedildiği düşünülebilirse de "vergilendirme dönemi" ya da "vergiyi doğuran olayın gerçekleştiği dönem" kavramları kullanılabilecekken "amme alacağının doğduğu zaman" kavramının kullanılması, verginin ilgili olduğu dönemde ortak olan kişilerin değil, verginin tahakkuk ettiği tarihte ortak sıfatı taşıyan kişilerin muhatap alındığını göstermektedir.
Davacının, 04/11/2009 tarih ve 7431 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde yayımlanan 08/10/2009 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirket ortaklığından ayrıldığı anlaşılmaktadır.
Hisse devir tarihi olan 08/10/2009 tarihine kadar davacının şirket ortağı olması nedeniyle bu tarihe kadar tahakkuk eden vergi borçlarından sorumlu olması kanun gereğidir. Ancak, bu tarihten sonra tahakkuk edecek vergilerden herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.
Anılan ödeme emirlerinin içeriği amme alacaklarının tahakkuk tarihleri dolayısıyla, amme alacağının doğduğu zaman, davacının şirket ortaklığı sıfatının sona erdiği 08/10/2009 tarihinden sonrasına rastlamaktadır. Bu nedenle davacı, belirtilen borçlardan sorumlu tutulamayacağından, dava konusu ... tarih ve ... ila ... sayılı ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Anılan ödeme emirlerinin içeriği amme alacaklarının tahakkuk tarihleri dolayısıyla, amme alacağının doğduğu zaman, davacının şirket ortaklığı sıfatının sona erdiği 08/10/2009 tarihinden sonrasına rastlamaktadır. Bu nedenle davacı, belirtilen borçlardan sorumlu tutulamayacağından, dava konusu ... tarih ve ... ila ... sayılı ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
ii. Dava konusu ... tarih ve ..., ... sayılı ödeme emirleri ile... tarih ve... sayılı ödeme emrinin, 2009 yılının Mayıs ve Temmuz dönemlerine ait katma değer vergisi alacakları dışında kalan kısmı yönünden yapılan inceleme:
Anılan ödeme emirlerinin içeriği borç için şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin 22/10/2007 ile 05/05/2010 tarihleri arasında şirkete tebliğ edildiği görülmektedir.
Mahkeme tarafından tahsil zamanaşımını kesen sebeplerin sorulması üzerine gelen bilgi ve belgelerden, cüz’i ödemeler ile mahsuben ve kaydi ödemelerin, ayrıca şirket kanuni temsilcilerinin araçları üzerine uygulanan hacizlerin, zamanaşımına etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.
 2016 yılında Türkiye Ekonomi Bankası hesaplarına e-haciz uygulandığı, 2013 ve 2014 yıllarındaki ödemelerin ise damga vergilerine ait tahsilatlar olduğu belirtilmiştir. Ayrıca,  2009 yılının Mayıs ve Temmuz dönemlerine ait katma değer vergisi alacaklarına ilişkin bir ödeme olmadığı anlaşılmaktadır.
Anılan borç için şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin en son 05/05/2010 tarihinde şirkete tebliğ edildiği dikkate alındığında 01/01/2011 tarihinden itibaren işlemeye başlayan beş yıllık zamanaşımı süresi içinde davacı adına takibe geçilmemiştir. Ayrıca, zamanaşımını kesen herhangi bir sebep de bulunmamaktadır. Bu nedenle, bahsedilen alacaklar zamanaşımına uğramıştır.
iii. ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin, 2009 yılının Mayıs ve Temmuz dönemlerine ait katma değer vergisi alacaklarına ilişkin kısmı yönünden yapılan inceleme:
Bahsi geçen alacaklara ilişkin olarak asıl borçlu şirket adına düzenlenen... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin 06/12/2012 tarihinde ilanen tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Tebliğ alındısının ön yüzünde, mükellefin adresten ayrıldığı ve belirtilen adreste ... şirketine ait bir deponun bulunduğu belirtilmiştir. Tebliğ alındısında ... firmasına ait kaşe ve imza ile tebligatı yapmaya yetkili ... isimli kişinin ''tahsildar'' sıfatıyla imzasının yer aldığı görülmektedir.
Bu haliyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na uygun şekilde alındı tutanak haline getirildiğinden ilanen tebligata geçilmesinde mevzuata aykırılık bulunmamaktadır.
Ancak, dosyada bulunan mal varlığı araştırmalarına ilişkin belgelerden, 2016 yılında yapılan e-haciz nedeniyle bankalar nezdinde araştırma yapıldığı, şirketin tapu kayıtları ve motorlu araç bilgileri sorgulamalarının yanı sıra belediyeler nezdindeki araştırmanın 2012 yılında yapıldığı anlaşılmaktadır.
Diğer mal varlığı araştırmalarına dair herhangi bir bilgi ya da belge dosyaya sunulmamıştır.

Ancak, dosyada bulunan mal varlığı araştırmalarına ilişkin belgelerden, 2016 yılında yapılan e-haciz nedeniyle bankalar nezdinde araştırma yapıldığı, şirketin tapu kayıtları ve motorlu araç bilgileri sorgulamalarının yanı sıra belediyeler nezdindeki araştırmanın 2012 yılında yapıldığı anlaşılmaktadır.
Diğer mal varlığı araştırmalarına dair herhangi bir bilgi ya da belge dosyaya sunulmamıştır. 
Bu nedenle, ilanen tebliğ tarihlerinden sonra bankalar dışında şirketin mal varlığı hakkında usulüne uygun bir araştırmanın yapıldığının ortaya konulamaması nedeniyle davacının ortak sıfatıyla takip edilmesinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 
Vergi Dava Dairesince, Vergi Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiş ve istinaf istemi anılan kararın gerekçesi değiştirilerek reddedilmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 27/12/2022 tarih ve E:2019/8167, K:2022/9244 sayılı kararı:
i. Temyize konu kararın dava konusu ... tarih ve ..., ... sayılı ödeme emirleri ile ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin, 2009 yılının Mayıs ve Temmuz dönemlerine ait katma değer vergisi alacakları dışında kalan kısımlarına ilişkin hüküm fıkrası yönünden yapılan inceleme:
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
ii. Temyize konu kararın dava konusu ... tarih ve... sayılı ödeme emrinin, 2009 yılının Mayıs ve Temmuz dönemlerine ait katma değer vergisi alacaklarına ilişkin hüküm fıkrası yönünden yapılan inceleme:
6183 sayılı Kanun'un "Kanundaki terimler" başlıklı 3. maddesinde, amme borçlusu veya borçlu teriminin, amme alacağını ödemek mecburiyetinde olan hakiki ve hükmi şahısları ve bunların kanuni temsilci veya mirasçılarını ve vergi mükelleflerini, vergi sorumlusunu, kefili ve yabancı şahıs ve kurumlar temsilcilerini ifade ettiği belirtilmiştir. Anılan maddede tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağı terimi ise amme borçlusunun bu Kanun hükümlerine göre yapılan mal varlığı araştırması sonucunda haczi kabil herhangi bir mal varlığının bulunmaması, haczedilen mal varlığının satılarak paraya çevrilmesine rağmen satış bedelinin amme alacağını karşılamaması gibi nedenlerle tahsil edilemeyen amme alacakları şeklinde tanımlanmıştır. 
Bu çerçevede, 6183 sayılı Kanun'un 35. maddesi hükmüne göre, şirket ortağı sıfatıyla ilgili kişilerin takip edilebilmesi için aşağıdaki şartlar sağlanmalıdır:
1-Asıl borçlu şirket nezdinde vergi borcunun usulüne uygun bir biçimde tahakkuk  etmesi ve vadesinde ödenmemesi,
2-Amme alacağının, vergi borçlusundan kısmen veya tamamen tahsil edilemeyeceğinin somut bir biçimde ortaya konulması.
Başka bir ifadeyle, asıl borçlu hakkında 6183 sayılı Kanun ile belirlenen takip ve tahsil yollarının tamamlanmış olması gerekmektedir.