muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10627, Karar No: 2016/12477, Tarih: 22.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/10627 E.  ,  2016/12477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 05.09.2013 havale tarihli dava dilekçesinde sınırları yazılı, ... ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan ve kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan altı adet taşınmazı yıllardır zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu belirterek adına tapuya tescilini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddi ile taşınmazın Türk Medeni Kanununun 713/6. maddesi gereğince Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile fen bilirkişileri tarafından düzenlenen 14/04/2014 tarihli rapor ve ekindeki krokide A, B, C, D, E ve F harfleri ile gösterilen taşınmazların davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Medeni Kanunun 713. maddesine göre açılan tescil davasıdır.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadastrosu 24/12/1984 tarihinde kesinleşmiş ve dava konusu taşınmazlar tespit harici bırakılmıştır.

Mahkemece verilen karar usul ve kanuna aykırı olduğu gibi yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hükme de yeterli değildir. Şöyle ki; 4721 sayılı Medeni Kanunun 713/3. maddesi uyarınca, tescil davaları Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılmalıdır. Dava konusu edilen taşınmazlardan (E) ve (F) harfiyle gösterilen bölümlerin kadastro çalışmalarında orman olarak tespit dışı bırakıldıkları anlaşıldığından ilgili alanlar bakımından Orman Yönetimi davaya dahil edilmeden yokluğunda yargılama yapılıp yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Bundan başka, mahkemece yapılan keşfe orman mühendisi bilirkişi götürülmemiş ve orman yönünden yeterli araştırma yapılmamıştır. Çekişmeli taşınmazlar 1984 tarihinde yapılan kadastro sırasında tescil harici bırakılmış olmasına rağmen, ziraat bilirkişi raporunda davacının zilyetliğine yönelik olarak taşınmazların imar ve ihyasının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise tamamlandığı tarih net olarak belirlenmediğinden yetersizdir. Bilirkişilerin yetersiz raporlarına dayalı hüküm kurulamaz.

Bundan başka, mahkemece yapılan keşfe orman mühendisi bilirkişi götürülmemiş ve orman yönünden yeterli araştırma yapılmamıştır. Çekişmeli taşınmazlar 1984 tarihinde yapılan kadastro sırasında tescil harici bırakılmış olmasına rağmen, ziraat bilirkişi raporunda davacının zilyetliğine yönelik olarak taşınmazların imar ve ihyasının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise tamamlandığı tarih net olarak belirlenmediğinden yetersizdir. Bilirkişilerin yetersiz raporlarına dayalı hüküm kurulamaz.

Ayrıca dosya içeriğinden, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede daha önce orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece, bu hususta araştırma yapılmamıştır. Bu yerde orman kadastrosu yapılmışsa, kural olarak: bir yerin orman olup olmadığı, kesinleşmiş tahdit harita ve tutanaklarının uygulanmasıyla çözümlenir ise de, o yerde köy ya da belde sınırlarının tümünü kapsayan ve 4785 sayılı Kanun hükümleri uygulanarak orman kadastrosunun yapılması halinde sağlıklı çözüme ulaşılır. Çünkü, 3116 sayılı Kanunda sadece Devlet ormanlarının kadastrosunun yapılması öngörülmüştür. Bu nedenle; 4785 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu kesinleşen tahdit harita ve tutanaklarıyla, sınır dışında kalan taşınmazların orman niteliği ve hukuki durumu saptanamayacağından, çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığının 4785, 5658 sayılı kanunlar ile 6831 sayılı Kanunun 5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunla değişik 7. maddesi hükümlerine göre (19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanunla 7. maddede yapılan ibare değişikliği de nazara alınarak) çözümlenmesi gerekir. 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince, aynı Kanunun 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiçbir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiştir. Devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tâbi tutulmuş ve iade koşulları bu Kanunda gösterilmiştir.

Bu nedenle, mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları, 1990-1995 yıllarına ait memleket haritaları, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile grafik veya fotogometri yöntemiyle kadastro çalışmalarına altlık olarak düzenlenen kadastro paftası ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, eğimi, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; orman kadastrosu yapılmış ise fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle orman kadastrosu ile irtibatlı kroki düzenlettirilmeli, yine taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğraflarının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğraflarının ölçeğine çevrildikten sonra, haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli tüm taşınmazların konumu çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskopik aletlerle üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın bu fotoğraflardaki niteliği ile taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, sayısı, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ve kullanım sınırının bulunup bulunmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, konumu ve yine grafik veya fotogometri yöntemiyle düzenlenen arazi kadastro paftası üzerinde taşınmazın konumu gösterilmeli, bu paftada taşınmazın kullanım durumunun bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Ayrıca, taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmazın başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek olan bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmelidir.

3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda (5403 sayılı Kanunun 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi: tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından) ziraat mühendisinden yasanın amacına uygun bilimsel verilere dayalı rapor alınmalı, bundan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA 22/12/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21386, Karar No: 2015/33358, Tarih: 24.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/21386 E.  ,  2015/33358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve merdiven temizlik ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, 11/12/2009-20/09/2012 tarihleri arasında davalı işverenlikte çalışan davacının davalı tarafından haksız yere işten çıkarıldığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve merdiven temizliği alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı, davacının 6'şar aylık dönemler ile 2 dönem halinde davalı nezdinde çalıştığını, iş aktine göre 6 ay süre ile çalışan davacının 30/04/2011 tarihinde işten ayrıldığını, yaz döneminde işsizlik sigortası aldığını, başka işte çalıştığını, işten çıktığı halde oturduğu evi yazın terketmediğini, 01/11/2011 tarihinde yeni yönetici seçimiyle 6 aylık sözleşme ile çalışmak istediğini, davacının görevini gereğince yapmamasının zarara neden olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dosyadaki ibranamede davacının 11.12.2009-30.05.2011 tarihleri arası çalışmalarına ilişkin kıdem tazminatı aldığı ve hiçbir alacağının bulunmadığının belirtildiği, davacıya 12.05.2011 tarihinde iş akdinin 31.05.2011 tarihi itibariyle sona ereceğinin bildirildiğinin ifade edildiği, işçinin korunması ilkesi gereğince, hizmette devamlılık unsurunun gerçekleşmesi halinde, işçinin çeşitli işverenler nezdinde geçen tüm çalışmalarının kıdem tazminatı hesabında nazara alınacağı, ancak iş sözleşmesi feshedilmeksizin “kıdem tazminatı” adı altında yapılan ödemelerin yerleşmiş Yargıtay uygulamalarında “avans” olarak nitelendirildiği, tüm süre ve son ücret üzerinden hesaplanan kıdem tazminatından ödendiği tarihten fesih tarihine kadar yasal faizi de hesaplanarak mahsubu yoluna gidildiği, bu ödenen kıdem tazminatının avans olarak kabulü için, daha önceki hizmetin aralıksız devam etmesi ve tasfiye edilmemesi gerektiği, kıdem tazminatı yanında ihbar tazminatının ödenmesinin iş sözleşmesinin sona ermesi olup, aynı işyerinde işçi ara vermeden çalışmaya devam etse bile bu çalışmasının yeni bir iş sözleşmesi olarak kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı ödenen önceki dönemin, daha sonra gerçekleşen hizmet süresi ile birleştirilmesinin mümkün olmadığı, eldeki dosyada; davacının, iki tanık ve site yöneticisinin imzasını taşıyan 02.06.2011 tarihli ibranamede, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta sonu ve genel tatil ücret alacakları yönünden döküm yapılmış olması, ibranamede ihtirazi kayıt bulunmaması, davacının ibranamenin imzalanması sırasında iradesinin fesada uğratıldığı yönündeki iddiasını ispat edememiş olması karşısında söz konusu belgenin geçerli olduğu kanaati ile, işletme defterinde ibraname kapsamında 1200 TL. kıdem tazminatı açıklaması ile 02.06.2011 tarihinde ödeme kaydının gider olarak gösterilmiş olması ve ibranamede ihbar tazminatı ödendiğinin belirtilmiş olması hususları dikkate alındığında ilk çalışma döneminin tasfiye edildiğinin kabul edildiği, gerekçesi ile merdiven temizliği ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 11/12/2009-20/09/2012 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir. Dosyada mevcut ibraname nedeni ile 31/05/2011 tarihine kadar olan hizmet sürecinin tasfiye edildiği kabul edilerek ihbar tazminatı dışındaki tüm alacaklar 01/06/2011-20/09/2012 tarihleri arasındaki çalışma dönemi esas alınarak hesaplanmıştır. İhbar tazminatı açısından ise, 31/05/2011'e kadar süren çalışma dönemi sonunda davacıya yasal süresine uygun ihbar öneli verilmediği gerekçesi ile davacının 31/05/2011 öncesindeki tasfiye edildiği kabul edilen dönem de ihbar öneli süresinin hesaplanmasında göz önüne alınmıştır.

Mahkeme tarafından 31/05/2011 öncesindeki çalışma süresinin, ihbar tazminatı hariç tüm alacaklar açısından tasfiye edildiğinin kabul edilmesi ve bu kararın davacı tarafından temyiz edilmemesi karşısında 31/05/2011 tarihine kadar olan dönemin ihbar tazminatına esas hizmet süresinin tespitinde dikkate alınması hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19440, Karar No: 2014/4512, Tarih: 12.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/19440 E.  ,  2014/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK’nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9384, Karar No: 2010/5024, Tarih: 01.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9384 E.  ,  2010/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... 27.İcra Müdürlüğünün 2007/1825 Esas sayılı dosyasından, davacının borçluya Finansal Kiralama Sözleşmesi ile kiralandığı makinelerin 21.05.2007 ve 23.02.2007 tarihlerinde haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmalar katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, Finansal Kiralama sözleşmesinin kiracının ikametgahı özel siciline tescil edilmediği ve hacizli malların sözleşme kapsamında bulunmadığından, bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasına ilişkindir.

1. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı 3.kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Borçluya ait işyerinde 21.05.2007 tarihinde haczedilen dava konusu Beta Marka paketleme makinesi davacı ...Ş. tarafından borçlu Barel Gıda Ltd. şirketine 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu uyarınca kiralanmıştır. Aynı yasanın 8.maddesi gereği kira sözleşmesinin geçerli olabilmesi için düzenlenme şeklinde noterlikçe yapılması ve kiracının ikametgahındaki noter özel siciline tescil edilmesi zorunludur. Aksi halde kiralama 3.kişilerin haklarını etkilemez.

Somut olayda, finansal kiralama sözleşmesi ... 17. noterliğince düzenlenme şeklinde yapılmış ve sözleşme kiracının kanuni ikametgahının bulunduğu Gimat adresinde görevli ... 51. Noterliğindeki özel sicile tescil edilmiş olduğundan geçerlidir. Ayrıcı hacizli paketleme makinesinin finansal kiralama sözleşmesi kapsamında kaldığı da mahkemece alınan teknik bilirkişi raporu ile sabit olmuştur.

Bu durumda mahkemece hacizli Beta marka paketleme makinesi yönünden davanın kabulüne, diğer hacizli makinelerin sözleşme kapsamında olmadığından reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle davanın tümden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı 3 kişi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 1.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4489, Karar No: 2008/1242, Tarih: 28.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4489 E.  ,  2008/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalılar vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmızlık kat karşılığı inşaat yapımına ilişkin olan 21.03.1996 tarihli asıl ve daha sonra yapılan ek sözleşmelerden kaynaklanmaktadır. Davacı yüklenici davalı ise arsa sahibidir. Davacı yüklenici, açmış oldukları tapu iptâl ve tescil davası sırasında eksik ve kusurlu iş bedeli olarak 43.226.190.476 TL’nin depo edildiğini, bu bedelin arsa sahibine ödenmesi koşuluyla hak kazandıkları tapuların tesciline karar verildiğini, ancak bu arada kendilerinin inşaata devam edip bir kısım noksanlıkları giderdiklerini iddia ederek 29.729.761.904 TL’nin tahsilini talep etmiş, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Yanlar arasında görülen Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesinin 2001/254 Esas, 2004/171 Karar sayılı davasında, arsa sahibi için belirlenen 43.226.190.476 TL. eksik iş bedeli mahkemece bankaya depo ettirilmiş ve bu bedelin işlemiş faiziyle birlikte arsa sahibine ödenmesi koşuluyla tescile karar verilmiştir.

Temyize konu edilen eldeki davada alınan bilirkişi raporunda, yüklenicinin önceki davadan sonra tamamladığı eksik iş bedelinden arsa sahibinin hissesine düşen miktarın 23.111.904.762 TL. (23.111,90 YTL) olduğu saptanmıştır. O halde eksik iş bedeli olarak depo edilen paradan bu miktarın mahsubu ile kalanının faiziyle birlikte arsa sahibine ödenmesi gerekir. Önceki davada bu mahsup işlemi yapılmadığına göre, 23.111,90 YTL’nin davalıya yapılan ödeme tarihine kadar bankaca tahakkuk ettirilen faiziyle birlikte tahsiline karar verilmeli, ana para olan 23.111,90 YTL’ye de dava tarihinden itibaren faiz yürütülecek şekilde hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece 23.111,90 YTL’nin önceki davada bankaya depo edildiği tarih ile davalıya ödendiği tarih arasında bankaca ödenen faizin hüküm altına alınmamış olması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece 23.111,90 YTL’nin önceki davada bankaya depo edildiği tarih ile davalıya ödendiği tarih arasında bankaca ödenen faizin hüküm altına alınmamış olması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davalıların tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca kararın davacı yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasına gelen olmadığından vekâlet ücreti takdirine yerolmadığına, aşağıda yazılı bakiye 927,00 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 28.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19288, Karar No: 2011/17772, Tarih: 18.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/19288 E.  ,  2011/17772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, mahkemece tekerrüre esas alınan sabıka kaydındaki ilana göre, kararın kesinleşme tarihi, bu suçun işlendiği tarihten sonra olduğundan, sanığın sabıka kaydına esas ilanlar getirtilerek, davaya konulduktan sonra, denetime elverişli olacak şekilde hangi mahkumiyetinin tekerrüre esas alındığı belirtilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 18.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.