muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22903, Karar No: 2019/21578, Tarih: 26.11.2019

.Somut olayda; Davacı ile davalı şirket arasında 16/02/2008 tarihinde imzalanan sözleşmede, davacının hastanenin faaliyeti öncesi teşvik belgesi alınması, gerekli tüm çalışmalar yapılarak hastanenin faaliyete hazır hale getirilmesi, faaliyete geçtikten sonra da hastane müdürü olarak idare edilmesi işlerini yapacağı, bu iş karşılığında davacıya 01/01/2008 tarihinden itibaren bilfiil çalışmaya başlayacağı tarihe kadar aylık 3.000 TL, bilfiil işe başlama tarihi ile birlikte aylık 6.000 TL ve her yıl %15 artış yapılarak aylık ücretle ve hastanenin bilfiil hizmet vermesi ile birlikte hastanenin aylık net cirosunun %1’i oranında prim ödeneceği, sözleşme süresinin bilfiil çalışmaya başladığı tarihten itibaren 48 ay geçerli olduğu hükümleri düzenlenmiştir. Dava dilekçesinde ise taraflar arasındaki sözleşmeye göre davacıya hastane faaliyete geçene kadar aylık 3.000 TL, hastane faaliyete geçtikten sonra 6.000 TL ödeneceğinin düzenlendiği iddia edilmiştir.

İş Kanunun 11. maddesinde öngörülen hükmün işçiyi koruma amacıyla düzenlendiği dikkate alınarak, objektif şartlar bulunmadığı halde belirli süreli olarak yapılmış olan iş sözleşmesinin, belirsiz süreli olduğunun işveren tarafından ileri sürülmesinin Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesi uyarınca hakkın kötüye kullanımını teşkil ettiği, İş Kanunu'nun 11. maddesine dayanarak sözleşmenin belirsiz süreli olduğunu ileri sürme hakkının sadece işçiye ait olması gerektiği anlaşılmıştır.Sözleşmenin belirsizliğini davalı işveren ileri süremeyeceğinden, taraflar arasında imzalanan sözleşme ve davacının dava dilekçesindeki beyanına göre hastane faaliyete geçen kadar aylık 3.000 TL ödeneceği kararlaştırıldığından, davalıya ait hastanenin faaliyete geçmediği de dosya kapsamı ile sabit olduğundan, davalı işyerinde 01/08/2008 tarihinde fiilen çalışmaya başlaması ile 48 aylık sözleşme süresi yürürlüğe giren davacının, aylık 3.000 TL ücret üzerinden iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren bakiye süre ücretine hak kazandığı kabul edilerek bakiye süre ücreti alacağı hesaplanmalıdır. Hesaplanan alacaktan davalı lehine hüküm altına alınan ve davalı tarafından temyiz edilmeyerek kesinleşen ihbar tazminatı ile bakiye sürede davacının başka işte çalışarak elde ettiği kazançlar varsa mahsup edilerek, ayrıca Borçlar Kanunu'nun 325. maddesi uyarınca davacının bakiye süre ücret tutarı tazminat isteğinden indirim hususu da değerlendirilmek suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3278, Karar No: 2014/13340, Tarih: 27.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3278 E.  ,  2014/13340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/104231

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23.12.2010

NUMARASI : 2010/239 Esas, 2010/640 Karar

SUÇ : Dilencilik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, her ne kadar tutanak mümzileri mağdurun hep aynı şekilde dilendiğinden bahsetmiş iseler de, mağdurun yaşı ve özellikleri itibariyle aynı yöntemle para edinme alışkanlığını kazanmış olabileceği, bu alışkanlık nedeniyle ebeveynlerinin sözü dışında hareket edebileceği, mağdurun bu kapsamda alınan beyanında sanığın kendisini dilendirmediğini belirttiği, sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında mağdurun dilendiğinden haberdar olmadığını anlattığı ve mağdurun dilendiği esnada da mağdura yönelik bir gözetiminin bulunduğu yönünde bir tespit bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın mağdur üzerinde hakimiyet kurarak onu dilendirdiğine dair somut ve yeterli bir delil bulunmadığı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7011, Karar No: 2019/17343, Tarih: 26.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/7011 E.  ,  2019/17343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, fark ücret alacağı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının ücretinin tespiti için davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığının sorulması, emsal dosyalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmesi, somut dosya yönünden ücret tespitine esas 73,22 TL katsayısı ile ücrete nasıl ulaşıldığının açıklığa kavuşturulması ve davalı tarafından 2003 yılından sonra hem şoför alımı yapılmadığının hem de 2003 yılından sonra alınan şoförler için ücretin bildirildiği dikkate alındığında bu çelişkinin davalıdan sorularak giderilmesi ile davacının ücretinin denetime elverişli şekilde belirlenmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, emsal dosyalarda kabul edilen ücrete nasıl ulaşıldığı belirlenmiş, ancak davacı vekilinin de talebi üzerine Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yüksek Fen Kurulu Başkanlığı tarafından bildirilen işçilik rayiç listesindeki günlük ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesi ve fiilen aldığı ücret üzerinden varsa ödenmeyen işçilik alacaklarının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda; Mahkemece davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespitine karar verilmesi dosya kapsamı ve bozma ilamına uygundur. Davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davacı baştan itibaren Elektrik Üretim A.Ş. işçisi kabul edildiğine göre; bozma ilamında da belirtildiği üzere fiilen aldığı ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Bu yön gözetilmeden ilave tediye alacağının da reddine karar verilmesi hatalı olup yeniden bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6714, Karar No: 2014/7043, Tarih: 05.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/6714 E.  ,  2014/7043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıveliler Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2012

NUMARASI : 2007/46-2012/74

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ve desteği Y.. S.. davalının işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı eş için 6.000,00 TL manevi,100,00 TL destek tazminatı, davacı 6 çocuk için 100,00'er TL destek ve 4.000,00'er TL manevi tazminat talep etmiş, birleştirilen dava ile davacı Hatice için 55.653,52 TL, Nergiz için 1.415,52 TL, Hüseyin için 1.920,52 TL, Songül için 2.629,86 TL, Çiçek için 5.127,63 TL, Serpil için 7.423,48, Selma için 12.972,19 TL maddi tazminat talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile davacılar için 100,00'er TL maddi,davacı eş için 3.000,00 TL manevi, davacı çocuklar için 2.000,00'er TL manevi tazminata karar verilmiş, davacı Hatice için 55.553,52 TL, Nergiz için 1.315,52 TL, Hüseyin için 1.820,52 TL, Songül için 2.529,86 TL, Çiçek için 5.027,63 TL, Serpil için 7.323,48, Selma için 12.872,19 TL maddi tazminata karar verilmiş, hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre; Davalı tarafın hatır taşıması savunması mevcuttur. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığından, bu gibi taşımalarda BK.nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Bu itibarla, öncelikle bu savunma üzerinde durularak,mahkemece taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı, yani olayın özel şartları gözönüne alınarak araştırılmalı, hatır taşıması olduğunun anlaşılması halinde bilirkişi tarafından hesaplanan tazminattan uygun oranda indirim yapıldıktan sonra karar verilmesi gerekir. bu savunma üzerinde durulmaması isabetli değildir.

3-) Yerel mahkemece benimsenen destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunda, SGK tarafından davacılara bağlanan gelirin peşin sermaye değeri düşülmemiştir.

3-) Yerel mahkemece benimsenen destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunda, SGK tarafından davacılara bağlanan gelirin peşin sermaye değeri düşülmemiştir.

Dosya kapsamına göre; davacıların desteği yaşlılık aylığı alırken yaşamını yitirmiş, davacılara SGK tarafından devir ölüm aylığı bağlanmış ve Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan bu aylıkların peşin sermaye değerinin rücu yolu ile alınması amacıyla davalı hakkında dava açmıştır. Bu dava, Ermenek Asliye Hukuk ( İş Mahkemesi)'nin 2011/57 Esas 2012/389 karar sayılı olup davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından 28.05.2013 tarihinde onanmıştır.

Yerel mahkemece, davacılara bağlanan aylığın peşin sermaye değeri anılan Kurum'dan sorularak zarardan düşülmelidir. Yerel mahkemece bu yön gözetilmeden karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2242, Karar No: 2011/10488, Tarih: 11.07.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/2242 E.  ,  2011/10488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp Düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak

Zabıt mümzii ... ...’nin ihbar üzerine olay yerine gelerek 3 adet fidanın bakımının yapıldığını tespit ettiklerine dair beyanına karşılık mahallinde yapılan keşif neticesi düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu alanda herhangi bir orman diri örtüsü temizliği,toprak işlemesi veya zeytin fidanlarına yönelik bir budama çalışmasının yapıldığına dair belirtinin tespit edilemediğinin anlaşılmasına göre öncelikle suç tutanağında imzası bulunan diğer zabıt mümziilerinin,ihbarcının kimliğinin tespit edilmesi halinde muhbirin ,ayrıca muhtar ve ihtiyar heyeti üyelerinin bilgilerine başvurulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.07.2011günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/595, Karar No: 2014/8469, Tarih: 05.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/595 E.  ,  2014/8469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 18. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2012/274-2013/253

Taraflar arasında görülen davada Ankara 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/10/2013 tarih ve 2012/274-2013/253 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin.plakalı aracı kasko sigortası ile sigortaladığını, 28.09.2011 tarihli yazı ile kasko poliçesini genel şartlar B.4.2 maddesi gereğince iptal ettiğini belirterek yazıyı iadeli taahhütlü posta ile muhatabına gönderilmek üzere davalıya teslim ettiğini, bu esnada sigortalı aracın 08.10.2011 tarihinde yanarak hasarlandığını, yaptıkları araştırmada sigorta poliçesinin iptali için gönderdikleri yazının İstanbul/Çatalca adresinde bulunan sigortalıya teslim edilmesi gerekir iken, 03.10.2011 tarihinde her nasılsa Ankara'ya gönderildiği, Ankara'dan 04.10.2011'de iade edilen evrağın 07.10.2011 tarihinde İstanbul'a geri geldiği ve sigortalıya ancak 14.10.2011 tarihinde teslim edildiğini öğrendiklerini, müvekkilinin feshe ilişkin yazısı sigortalıya tebliğ edilmeden önce sigortalı araç hasarlandığı için müvekkili şirketin hasar bedelini sigortalıya ödemek zorunda kaldığını, sovtaj bedeli düşüldükten sonra müvekkili zararının 12.102,00 TL olduğunu, davalının yazıyı 15 gün sürede sigortalıya tebliğ etmesinin basiretli bir tacir davranışı olmadığını ileri sürerek, 12.000,00 TL'nin 09.03.2012 temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiş, esasa ilişkin olarak da; 5584 sayılı Posta Kanunu gereğince taahhütlü olarak gönderilen bir maddenin kaybolması halinde taahhüt ücretinin 50 katı tutarında tazminat ödemekle sorumlu olduklarını, sorumluluklarının sınırlı olduğunu, davacı tarafın içerisinde önemli ve süreye bağlı bir belge göndermesi halinde bunu APS, kargo veya kurye ile göndermesi gerektiğini, iadeli taahhüt yoluyla gönderilen posta gönderilerinde zaman taahhüdü bulunmadığını, gönderi de alıcısına teslim edildiğinden müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı sigorta şirketi kasko sigortası ile sigortaladığı aracın sigorta poliçesini iptal ettiğine ilişkin yazıyı davalıya teslim ederek muhatabına gönderdiği, Poliçe Genel Şartları gereğince tarafların sigorta sözleşmesini feshedebileceği, feshin diğer tarafa ulaştığı tarihten itibaren hüküm ifade edeceği, davacının bu nedenle sigorta sözleşmesinin feshine ilişkin yazıyı bir an önce muhatabına ulaştırmasında menfaati olduğu, ancak dava konusu yazıyı ulaştırma için herhangi bir süre öngörmeyen normal yolla muhatabına gönderdiği, bu nedenle davacının da meydana gelen zararda kusurunun bulunduğu, buna karşılık davalının İstanbul'da teslim aldığı gönderiyi Çatalca'daki muhatabına teslim etmesi gerekirken hiç gerekmediği halde evrakı önce Ankara'ya gönderip daha sonra yeniden İstanbul'a gönderdiği ve postaya veriliş tarihinden sonra 16. gününde muhatabına ulaştırdığı, her ne kadar teslim alınan evrakın belli bir sürede muhatabına ulaştırılması için davalının herhangi bir taahhüdü yok ise de; taahhütlü gönderilerin ortalama teslim süresinin 7 gün olduğu, bu nedenle davalının iki mislini geçen sürede evrakı muhatabına teslim ettiği, sigortalı araçtaki hasarın ise evrakın postaya verilmesinden sonraki 9. gün meydana geldiği, bu nedenle davalının teslim aldığı evrakı ortalama süresi içerisinde muhatabına teslim etmesi halinde davacı ile dava dışı sigortalı arasındaki sigorta sözleşmesinin fesih olacağı ve davacının bu zarardan sorumlu olmayacağı, her iki tarafın %50'şer kusurlu olduğu, Posta Kanunu 50. maddenin somut olayda uygulanamayacağı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 6.000,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 09.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, her ne kadar gönderinin geç ulaşması nedeni ile davalının genel hükümler uyarınca sorumluluğu söz konusu ise de, davalının sorumluluğu cihetine gidilebilmesi için davacının gerçek zararını kanıtlaması gerekir. Bu itibarla, mahkemece gönderinin zamanında ulaşması halinde davacı tarafın iddia ettiği feshin sonuç doğurup doğurmayacağının tespiti de önem arzetmektedir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda dosya içersinde davacının ileri sürdüğü fesih nedeninin varit olduğuna dair bir delil-belge bulunmadığı ifade edildiği halde mahkemece bu yön üzerinde durulması gerekirken bu hususta araştırma yapılmaması eksik incelemeye dayalı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı yönünden yapılan temyiz incelemesine gelince; her ne kadar zaman itibari ile olaya uygulanması gereken 818 sayılı BK'nın 96. maddesi delaleti ile sözleşmeler de uygulanması gereken aynı Yasa'nın 44. maddesi uyarınca müterafik kusur koşulları oluştuğunda işbu uyuşmazlıkta da uygulanabilir ise de davacının söz konusu gönderiyi iadeli taahhütlü mektupla gönderip acele posta servisi ile göndermemesi, gönderinin davalıya teslim ve tebliğ tarihleri de nazara alındığında davacı yönünden müterafik kusur teşkil etmeyeceğinden mahkemenin bu yöne ilişkin kabulü doğru olmamış ve kabule göre kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına, ( 3 ) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18674, Karar No: 2014/12581, Tarih: 19.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18674 E.  ,  2014/12581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.