muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10333, Karar No: 2022/4090, Tarih: 22.03.2022

Davalı ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Ağır ceza mahkemesinde kaza nedeniyle yargılanan ...'nin beraat ettiğini, beraat kararının Yargıtay 12 C.D. ilamı ile onanarak kesinleştiğini, kesinleşmiş beraat kararına rağmen ... ve araç maliki ...'nun kaza nedeniyle tazminat talebinden sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin kaza nedeniyle kusuru bulunmadığını, kazada yaralanan başkaca bir şahıs tarafından açılan Körfez 2. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi' nin 2013/22 E. 2014/66 K. sayılı dosyasında (bozma sonrası 2016/72 Esas) ...'nin ceza davasında beraat ettiği ve mahkemece aldırılan kusur bilirkişi raporuna göre kusursuz olduğu gerekçesiyle müvekkili yönünden davanın reddine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, kazayla ilgili olarak müvekkilleri dışındaki sorumlulara karşı ikame edilen Körfez Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/604 E. sayılı dosyasında yapılan yargılamada alınan ve ... Teknik Üniversitesi Öğretim Üyeleri tarafından hazırlanan 05/05/2008 tarihli raporda ...' nin kusursuz olduğunun tespit edildiğini, rapor doğrultusunda verilen 2006/604 E.- 2009/343 K. sayılı kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, tüm bu sebeplerle olayda kusursuz olduğu Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş ceza mahkemesi kararı ve yine Yargıtay tarafından onanan Körfez Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/604 E. sayılı dosyası üzerinden alınan bilirkişi raporuyla sabit olan müvekkili ... hakkında ilk derece mahkemesinin sadece beraat kararından bir cümleyle bahsetmekle yetinerek, kusursuzluğa ilişkin tespite neden katılmadığına ilişkin hiçbir irdeleme ve değerlendirme yapmaksızın, kısacası gerekçesiz olarak karar tesis etmiş olmasının açıkça yasaya ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkili ... ise araç maliki olduğundan sürücünün kusuru olmadığı bir olayda sorumlu olduğunun kabul edilemeyeceğinden kararın açıkça hatalı olduğunu, müvekkilleri yönünden davanın reddi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1- Davalı ...Ş. vekilinin temyiz başvurusu yönünden yapılan incelemede:

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”.

HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir.

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL, 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL, 01.01.2020 tarihi sonrası için 72.070,00 TL’dir.

Somut olay incelendiğinde, temyize konu Bölge Adliye Mahkemesinin 04.09.2020 tarihli kararında davalı ... AŞ’nin maddi tazminattan 57.500,00 TL’lik teminat limitiyle sorumlu olduğu söz konusu miktarın karar tarihi için geçerli temyiz kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla, davalı ... AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kesinlik nedeniyle REDDİNE, karar vermek gerekmiştir.

Somut olay incelendiğinde, temyize konu Bölge Adliye Mahkemesinin 04.09.2020 tarihli kararında davalı ... AŞ’nin maddi tazminattan 57.500,00 TL’lik teminat limitiyle sorumlu olduğu söz konusu miktarın karar tarihi için geçerli temyiz kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla, davalı ... AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kesinlik nedeniyle REDDİNE, karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı ... ve ... vekilinin temyiz başvurusu yönünden yapılan incelemede:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplerle temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı ... ve ... vekilinin aşağıdaki şekilde temyiz itirazlarının kabulüne karar verilmiştir.

2- Dava sigortalının iş kazasında vefatı nedeniyle hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Taraflar arasında kusurun aidiyeti ve oranı noktasında uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere gerek kaza tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu 53. Maddesi gerekse de yargılama sırasında yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. maddesi hükmü gereğince, hukuk hâkimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hâkiminin, ceza hâkiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. Kemal Gözler, “Res Judicata’nın Türkçesi Üzerine”, ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 56, Sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, sigortalı ...’nın birleşen dosya davalısı ...Turizm Taşımacılık Petrol Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. işçisi olup bu şirkette yolcu otobüsü şoförü olarak çalışmaktayken, olay günü dava harici ... Oto Alım Sat. Nak. ... Ltd Şti’ne ait 07 YJ 333 plakalı otobüsü kullanarak Kocaeli, Körfez ilçesi otoban yol turnikelerine geldiğinde, yolun sol şeridinde hareket eden davalı ... adına trafik sicilinde kayıtlı ve davalı ... tarafından kullanılan 54 FE 451 plakalı aracın, aniden güzergah değiştirip, yolun sağına manevra yapması ile, trafikte otobüsün önünde seyretmekte olan davalı ... adına trafik sicilinde kayıtlı ve davalı ... İçkili tarafından kullanılan ... plakalı tıra çarptığı tırın ani fren tedbirine başvurduğu ve bu tırı takiben ilerleyen sigortalı ...’nın sevk ve idaresindeki otobüsün de fren tedbirine başvurmasına karşın tırın dorsesine çarpması neticesinde, sigortalı otobüs şoförü ...’nın vefat ettiği anlaşılmaktadır. Bu olay nedeniyle davalı ... hakkında sanık sıfatıyla açılan kamu davasında Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesince 19/08/2019 tarih ve 2020/156 E- 2020/850 K sayılı ilamıyla verilen kararda sanık ...’nin suç tarihinde kendisini sollayarak sağa dönüş yapmak isteyen otomobile arkadan çarpması ve bu nedenle maddi hasarla sonuçlanan ilk olayda ayrıca müteveffa sürücü ... yönetimindeki otobüs ile ön ilerisinde fren yapan yarı römorka arkadan çarpması ve bu nedenle otobüs içerisinde bulunan şahısların ölümleri ve yaralanmaları ile sonuçlanan ikinci olayda herhangi bir kusurunun bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 223/2 -c maddesi gereğince beraatine karar verildiği, iş bu kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 04.07.2019 tarih ve 2018/5654 E- 2019/8150 K sayılı ilamıyla onanmasına karar verilerek kararın kesinleştiği halde, temyize konu davada davalı ... İçkilinin iş kazasının gerçekleşmesinde %15 oranında kusurlu olduğunun kabul edildiği anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar doğrultusunda Mahkemece yapılacak iş, davaya konu iş kazası ile ilgili Ceza Mahkemesinde görülen ve onanarak kesinleşen beraat kararı çerçevesinde davalı ...’nin trafik -iş kazası olayında kusursuz olduğunun anlaşılmasına göre, iş bu davalı ile motorlu taşıtı işleten sıfatıyla kusursuz sorumlu tutulan davalı ... haklarında ret kararı verilmesi, hükme esas alınan 05/05/2015 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre de davalı ...’ye verilen %15 oranındaki kusurun, iş kazasında sorumluluğu bulunalar arasında aidiyet ve oranının trafik - iş güvenliği uzmanı üç kişilik bilirkişi heyetinden alınacak raporla belirlenmesi, bu şekilde kesinleştirilecek kusur durumunun, (davacı tarafça temyiz başvurusunun olmaması nedeniyle) davalılar lehine oluşan usuli kazanılmış hak kapsamında hükme esas alınan 22.02.2016 tarihli hesap raporuna uygulanması, bu raporda esas alınan işlemiş (bilinen) devre sonu tarihinden sonra yürürlüğe giren asgari ücret değişikliklerini rapora yansıtmayarak sonucuna göre usuli kazanılmış hakları da gözeterek davacıların maddi tazminat istemleri ile manevi tazminat istemleri hakkında usule uygun bir karar verilmesinden ibarettir.

Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... ve ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, Dairemizde icra edilen duruşmada hazır bulunan taraflar kendilerini vekille temsil ettirmiş olmaları nedeniyle ... ve ... lehlerine 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile iş bu davalılara verilmesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz başvurusunda bulunan davalılar ..., ... ve Groupama Sigorta A.Ş.’ne iadesine, 22.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/214, Karar No: 2014/4657, Tarih: 28.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/214 E.  ,  2014/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/314413

MAHKEMESİ : İzmir (Kapatılan) 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2010

NUMARASI : 2009/750 Esas, 2010/559 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın birden fazla görevliye karşı gerçekleştirdiği görevi yaptırmamak için direnme eylemi nedeniyle TCK'nın 43. maddesinin ve hakaret suçunun aleni yer olan sokakta işlenmesi nedeniyle de TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus haricinde usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20131, Karar No: 2015/42448, Tarih: 07.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/20131 E.  ,  2015/42448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/169821

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

NUMARASI : 2009/395 (E) ve 2011/112 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurlar E.. O.. ve Ö.. D..'ın ellerindeki cep telefonlarının çekip, alınması şeklinde gelişen eylemde; sanıkların eyleminin TCK'nın 142/2-b maddesine uyduğu halde, yazılı şekilde uygulama yapılması; sanık G.. Ç..'ın Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/300 Esas ve 2006/430 sayılı Karar ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık G.. Ç.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar G.. Ç.. ve S.. C.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32269, Karar No: 2016/4209, Tarih: 29.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/32269 E.  ,  2016/4209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVALILAR :1- ...

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait işyerinde bulaşıkçı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin ekonomik ve işletmesel nedenle alınan yönetim kurulu kararı doğrultusunda feshedildiğini ve davacının işçilik alacakları ile ihbar ve kıdem tazminatlarının kendisine ödendiğini, davacı ile müvekkili ........ arasında hiçbir hukuki ya da fiili ilişkinin mevcut olmadığını, davalı şirket olan ........... açısından davanın husumetten reddinin gerektiğini, davacının çalıştığı bulaşıkhanenin çalışma düzeninin çift vardiya olduğunu, her gün 1 saatlik yemek molası ile 15'er dakikalık iki ayrı dinlenme molası verildiğini, işyerinde yılın 4 ayı dışında Pazar günleri çalışma olmadığını, Pazar günü çalışılan aylarda ise işçilerin haftalık izinlerinin hafta içi günlerde kullandırıldığını, davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının kendisine ödendiğini, başkaca alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı ......'ye ait işyerinde diğer davalı şirket işçisi olarak 01/02/2007-30/04/2012 tarihleri arasında çalıştığı, davacı alacaklarından davalıların birlikte sorumlu oldukları, işverenler tarafından ekonomik ve işletmesel nedenlerle iş akdinin feshedildiğinin ve işçilik alacaklarının ödendiği iddia edilmiş ise de bilirkişi raporu ile belirlenen kıdem ve ihbar tazminatından ödenen miktarlar mahsup edildiğinde davacının bakiye kıdem ve ihbar tazminatı alacağı bulunduğu, yine fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacakları da olduğu ancak genel tatil ve hafta tatili ücretine hak kazanmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Davacı tarafın ıslah dilekçesi ile davaya konu talep miktarlarını artırmasından sonra davalılar vekilince son celsede zamanaşımı definde bulunmuştur. Davalı vekilininıslah tebliğ edildiği belirtilen tarihe göre zapta geçen zamanaşımı itirazı süresindedir. Zamanaşımı defi süresinde ise 14.03.2014 tarihinden geriye doğru beş yıl dışında kalan ve kısmi istenen miktar dışında zamanaşımına uğrayan fazla mesai alacağı bulunmaktadır. Davalının zamanaışı def'i değerlendirilmeden hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23115, Karar No: 2011/32523, Tarih: 15.07.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/23115 E.  ,  2011/32523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nca onaylanıp 01/07/2011 tarihinde yürürlüğe giren İşbölümü Kararı hükümleri uyarınca, dosya incelendi;

09/02/2011 tarih ve 6110 Sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi gereğince, Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun onayından geçen ve 02/06/2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak 01/07/2011 tarihinde yürürlüğe giren İşbölümü Kararında; Dairemizde derdest olan hırsızlık dosyalarının 1/2'sinin Yargıtay 13.Ceza Dairesi'ne devrinin öngörülmesi nedeniyle, adaletli bir paylaşımın yapılabilmesi için, derdest hırsızlık dosyaları, esas numarasına göre, tek ve çift olarak ayrılmış olup, tek numaralı dosyaların 13.Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, Dairemiz esas kaydının bu şekilde kapatılmasına; ilişikteki dosyanın Yargıtay 13.Ceza Dairesine DEVREDİLMESİNE, 15/07/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/713, Karar No: 2014/4044, Tarih: 26.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/713 E.  ,  2014/4044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/12-2013/161

-KARAR-

1-Heyetçe incelemesine gerek görülen;

a-Davaya konu 17.05.2010 tarihli sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

b-17.05.2010 tarihli sıra cetvelinin onaylı bir suretinin

İflas Müdürlüğü'nden istenerek dosyaya eklenmesi,

2-Müflis davalı S.S. .. Konut Yapı Kooperatifi İflas İdaresi adına iflas idare memurları İ.. K.., S.. D.. ve E.. E.. tarafından birlikte dava açılmış ise de, gerekçeli kararın yalnızca iflas idare memuru E.. E.. tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır. Adı geçen iflas idare memurlarının temsil yetkilerinin kapsamında tereddüte düşüldüğünden,ilgili iflas müdürlüğünden davalı müflis şirketin iflas idare memurlarının isim ve adresleri ile temsil yetkilerinin kapsamı sorularak, iflas idare memurları olarak mahkeme gerekçeli karar başlığında isimleri geçen İ.. K.., S.. D.. ve E.. E..'ın münferiden yetkili olduklarının bildirilmesi halinde işlem yapılmadan dosyanın iade edilmesi; anılan kişiler iflas idare memuru olarak bildirilip, münferiden temsile yetkili bulunmadıklarının bildirilmesi halinde temyiz dilekçesi ve işbu geri çevirme kararının müştereken temsile yetkili diğer iflas idare memurlarına tebliğe çıkarılması, temyize muvafakat edip etmedikleri hususunda imzalı yazılı beyanlarının sorulması, usulüne uygun kimlik tespiti yapılarak bu hususun bir tutanak ile belirlenmesi, başka kişilerin iflas idare memuru olduğunun bildirmesi halinde gerekçeli karar ve işbu geri çevirme kararı ile iflas idare memuru E.. E.. tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davalı İflas İdaresi'ne tebliğe çıkarılması; münferiden ya da müştereken temsile yetkili memurlardan Tebligat Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca birine bu kararların ve temyiz dilekçesinin usule uygun olarak tebliği edildiğinin tespiti halinde, temyiz süresi işlemeye başlayacağından, temyiz süresinin beklenilmesi; kararı münferiden temsile yetkili olan iflas idare memurlarından birinin ya da diğer olasılıkta hepsinin birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi, temyiz etmemeleri halinde temyize muvafakat edip etmedikleri hususunda temyiz süresi içinde imzalı yazılı dilekçe vermeleri halinde usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak, bu hususun bir tutanak ile belirlenmesi, temyiz dilekçesinin ya da temyiz dilekçesini benimsediklerini yazılı olarak beyan etmeleri halinde bu dilekçesinin davalılara tebliği ile temyize cevap süresinin beklenilmesi ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.