muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/301, Karar No: 2023/2333, Tarih: 13.06.2023

5.Birleşen 2012/67 Esas sayılı davada davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; sözleşmenin aynen ifasının mümkün olduğunu ve yerine getirildiğini belirterek zararın tazmini talebinin reddini istemiştir.

III. KARŞI DAVA

Birleşen 2011/195 Esas sayılı davanın karşı dava dilekçesinde özetle; arsa sahipleri yükleniciye karşı bağımsız bölümlerin geç tesliminden kaynaklanan kira kaybını ve manevi tazminat talep ve dava etmiştir.

IV.KARŞI DAVAYA CEVAP

Karşı davada davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; bağımsız bölümlerin geç teslim edilmediğini belirterek şartları oluşmayan davanın reddini talep etmiştir.

V. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.10.2011 tarihli ve 2010/370 Esas, 2011/321 Karar sayılı kararıyla; asıl dava için ret verilmiştir.

VI. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay(Kapatılan) 15.Hukuk Dairesi 06.12.2012 tarih 2012/964 Esas ve 2012/7672 karar sayılı ilamında "mahkemece öncelikle, davada taraf olmayan sözleşmenin tarafı ve arsa sahibi ...’in TMK’nın 692. maddesi uyarınca davaya muvafakatını sağlamak, mümkün olmazsa zorunlu dava arkadaşlığı bulunan bu şahsı davaya dahil ettirmek üzere davacılara süre verilmesi, bu şekilde taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasına girilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus üzerinde durulmadan davanın sonuçlandırılması doğru olmamış," gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak arsa sahibi ... davaya dahil edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

VII. 2. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay(Kapatılan) 23.Hukuk Dairesi 19.01.2016 tarih 2015/1621 Esas ve 2016/231 karar sayılı ilamında " Davada, davacı arsa sahipleri ,taraflar arasındaki 30.03.2009 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 6. maddesinin geçersizliğinin tespiti yanında, sözleşme ve paylaşım şemasına aykırı inşaat yapılıp yapılmadığının, aykırılık varsa uğradıkları zararın tespitini, davacılara verilecek dükkanın yönünün değiştirilmesi, inşaatın kat ve hacminin artırılması nedeniyle yüklenicinin elde ettiği kazanç sonucu davacıların uğradığı zararın tespitini,sözleşmenin davacıların iradesine, hakkaniyete ve paylaşım şemasına göre paylaşılacak daire ve dükkanlardan davacılara düşen taşınmazların tescilini talep etmişlerdir. Mahkemece, bu taleplerden sadece sözleşmenin 6. maddesine yönelik talep hakkında inceleme yapılarak, hüküm kurulduğu halde, diğer istem kalemleri hakkında inceleme ve değerlendirme yapılmamış, olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir.

Bununla birlikte, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, taraflar arasında görülen Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/74 Esas sayılı dava ile birleşen 2012/67 Esas sayılı dava dosyasında, arsa sahiplerinin, eldeki dava dosyasındaki bir kısım taleplerle benzer istemlerde bulunduğu ve davaların sonucunun birbirlerini etkiler nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, eldeki dava dosyası ile 2011/74 Esas sayılı dava dosyasının birleştirildikten sonra, davadaki diğer talepler hakkında da inceleme ve değerlendirme yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuştur.Davada, davacı arsa sahipleri ,taraflar arasındaki 30.03.2009 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 6. maddesinin geçersizliğinin tespiti yanında, sözleşme ve paylaşım şemasına aykırı inşaat yapılıp yapılmadığının, aykırılık varsa uğradıkları zararın tespitini, davacılara verilecek dükkanın yönünün değiştirilmesi, inşaatın kat ve hacminin artırılması nedeniyle yüklenicinin elde ettiği kazanç sonucu davacıların uğradığı zararın tespitini,sözleşmenin davacıların iradesine, hakkaniyete ve paylaşım şemasına göre paylaşılacak daire ve dükkanlardan davacılara düşen taşınmazların tescilini talep etmişlerdir. Mahkemece, bu taleplerden sadece sözleşmenin 6. maddesine yönelik talep hakkında inceleme yapılarak, hüküm kurulduğu halde, diğer istem kalemleri hakkında inceleme ve değerlendirme yapılmamış, olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir.

Bununla birlikte, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, taraflar arasında görülen Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/74 Esas sayılı dava ile birleşen 2012/67 Esas sayılı dava dosyasında, arsa sahiplerinin, eldeki dava dosyasındaki bir kısım taleplerle benzer istemlerde bulunduğu ve davaların sonucunun birbirlerini etkiler nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, eldeki dava dosyası ile 2011/74 Esas sayılı dava dosyasının birleştirildikten sonra, davadaki diğer talepler hakkında da inceleme ve değerlendirme yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuştur." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak bozma ilamında belirtilen davalar birleştirilmiştir.

Bu durumda mahkemece, eldeki dava dosyası ile 2011/74 Esas sayılı dava dosyasının birleştirildikten sonra, davadaki diğer talepler hakkında da inceleme ve değerlendirme yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuştur." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak bozma ilamında belirtilen davalar birleştirilmiştir.

1.Mahkemece asıl davanın ...,... mahalleleri gecekondu ıslah imar planında cephe hatlarının koyu çizgi ile belirtilmediği, plan notlarının 13. maddesinde "parselin cephe aldığı yoldan kotlandırılması zorunludur" şeklinde hüküm bulunduğu, Ankara İmar Yönetmeliği'nin tanımlar bölümü madde 17/2-c'de "köşebaşı parsellerde dar kenar parsel cephesidir" denildiği, söz konusu imar planı notlarının 12. maddesinde "0 kotunun altında kalan ve kottan kazanılan katlar ile binalarda yapılacak açık ve kapalı çıkmalar inşaat emsaline dahil değildir" denildiği, bunlara dayanılarak arsa paydaşları ile davalı yüklenici arasındaki 30/03/2009 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin konusunu teşkil eden 21275 ada 6 parsel sayılı köşebaşı taşınmaz üzerindeki binanın kottan bağımsız bölümler kazanmış olduğunun görüldüğü, taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin davacılar tarafından iptali istenen 6. maddesinde "plan ve projelerin elvermesi halinde kottan çıkabilecek bilumum bağımsız bölümler müteahhide ait olacaktır. Arsa sahipleri hiçbir hak talebinde bulunmayacaklardır" denildiği, söz konusu 6. maddenin taşınmazın 0 kotunun yüksekteki dar cephesinden alınabilmesi ihtimalinin de mevcut olduğunun taraflarca bilinerek konulduğu anlaşıldığı, taraflar serbest iradeleri ile noterde söz konusu sözleşmeyi yaptıklarını, buna göre yapılan inşaatta kat irtifakı kurulup adlarına tescil edildiği, davacıların iradelerinin fesada uğratıldığı iddiası da kanıtlanamadığı, davaya sonradan dahil edilen arsa ortağı ... tarafından da beyan edildiği gerekçesiyle asıl davanın reddine karar verilmiştir.

2.Birleşen 2011/195 Esas sayılı davada; her davanın açıldığı tarihteki hukuki ve maddi olgulara göre sonuçlandırılması gerektiği, dava tarihinin 03/05/2011 olduğu, bu tarihten önce yüklenici tarafından iskan başvurusunun yapıldığı görüldüğü, ancak davaya konu inşaat için 25/11/2011 tarihinde Altındağ Belediye Başkanlığı tarafından projeye aykırılıkların giderilmemesi nedeniyle yapı tadil zaptının düzenlendiği görüldüğü, davacı yüklenicinin projeye aykırılığı gidermesinden önce hakettiğini belirttiği bağımsız bölümlerin ferağını istemeye hakkı olmadığını, buna göre davacı yüklenicinin zarara kendisinin sebebiyet verdiği anlaşıldığından maddi tazminat talebi yerinde olmadığı, ayrıca manevi tazminat talep koşulları da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karşı davada ise, inşaatın bitmesi gereken 06/04/2011 tarihi ile 17/05/2011 karşı dava tarihi arasında 1 ay 11 günlük süre için davacı ...'un 9 numaralı bağımsız bölüm, 17 numaralı bağımsız bölüm ve 24 numaralı dükkanın 1/2 hissesi için 1.298,33 TL ve davacı ...'un ise 15 numaralı bağımsız bölüm ve 24 numaralı dükkanın 1/2 hissesi için 956,66 TL kira tazminatı talep edebileceği, ancak manevi tazminat koşulları oluşmadığı gerekçesiyle kira kaybı alacağı yönünden kısmen kabul, manevi tazminat talebi yönünden ise ret kararı verilmiştir.

3.Birleşen 2014/485 Esas sayılı davada; dava konusu binanın bitirilmiş ve içerisinde iskan edilmekte olduğu ve 22/03/2012 tarihinde yapı kullanma izin belgesinin alınmış olması dikkate alındığında yüklenicinin edimini yerine getirdiği, bu durumda halen davalı arsa malikleri üzerinde kayıtlı bulunan söz konusu bağımsız bölümlerin davalılar üzerinde bulunan tapu kayıtlarının iptali ile davacı yüklenici adına tapuya tescili gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4.Birleşen 2014/33 Esas sayılı davada; iskan ruhsatı alındığından yüklenici adına bağımsız bölümün tapusunun devri gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

5.Birleşen 2012/67 Esas sayılı davada; davaya konu bina inşaatı ile ilgili olarak 22/03/2013 tarihinde iskan izninin alınmış olduğu sözleşmede aynen ifanın gerçekleşme koşullarının kalkmadığı ve edimin yerine getirildiği, bu nedenle ifa imkansızlığı nedeniyle zararın talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VIII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde arsa sahipleri ... ve ... vekili ve yüklenici mirasçılarının vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; inşaatta fazladan çıkan dükkan ve dairelerin tapularının kendisine verilmesi gerektiğini, kottan çıkar dairelerin tamamının yükleniciye verilmesinin MK. 2. Maddesine aykırı olduğunu, kendilerine verilen dairelerin sözleşmede belirtilen özelliklere uymadığını, dükkanın cephesinin farklı verilmiş olması nedeniyle arada oluşan fiyat farkının bedelinin verilmesi gerektiğini, yargılama giderleri ve vekalet ücretleri yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Yüklenici mirasçılarının vekili temyiz dilekçesinde özetle; bağımsız bölümlerinin kendisine verilmemesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat şartlarının oluştuğunu, mevcut binada oturulduğunu geç teslim nedeniyle kira kaybının bulunmadığını ve iskanın geç alınma sebebinin arsa sahipleri olduğunu belirterek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan sözleşme maddesinin iptali, paylaşımın uyarlanması, tapu iptal tescil ve tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan sözleşme maddesinin iptali, paylaşımın uyarlanması, tapu iptal tescil ve tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanunun 437 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı; bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

IX. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraflar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Fazla ödenen temyiz peşin harcın istek halinde ... na iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

13/06/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5778, Karar No: 2019/19, Tarih: 14.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/5778 E.  ,  2019/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iftira suçundan zamanaşımı süresince bir işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin bir kafede bulunduğu esnada sanığın arkadaşını arama bahanesi ile müştekinin telefonunu alıp gittiği olayda bu şekilde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin TCK’nın 141/1 maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkının gözetilmesine, 14/01/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1481, Karar No: 2021/8528, Tarih: 14.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/1481 E.  ,  2021/8528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

TCK’nin 204/2. maddesinde yazılı “memurun resmi belgede sahteciliği” suçu özgü suçlardan olup, failinin anılan Kanun'un 6. maddesinde tanımlandığı şekliyle ‘kamu görevlisi’ niteliğini taşıması ya da özel yasası gereğince kamu görevlisi gibi cezalandırılabilen bir kimse olması gerekmektedir. KİT rejimine tabi bulunan PTT Genel Müdürlüğünde 233 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler kapsamında istihdam edilen personel, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 11/b maddesi uyarınca “ifa ettikleri görevlerinden doğan suçlardan dolayı” kamu görevlisi sayılmaktadırlar. Diğer taraftan, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 1. maddesi gereği anılan kanun hükümlerine göre tebligat işlemlerini yapmakla PTT Genel Müdürlüğü yetkili kılınmış ve anılan Kanun'un 52. maddesi gereğince de “bu kanunun tatbikinde görevli memur ve hizmetliler ile mahalle, köy muhtarı ve ihtiyar heyeti meclisi azalarının” işledikleri suçlarda kamu görevlisi gibi sayıldıkları kabul edilmiştir. Ayrıca kamu görevlisinin tanımının yapıldığı 5237 sayılı TCK'nin 6/1-c maddesinin gerekçesinde kamusal faaliyetin Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesi olduğu, kamusal faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda ise bu kişilerin kamu görevlisi sayılamayacağı belirtilmiştir.

Olay tarihinde Anadolu Yakası PTT Baş Müdürlüğü tarafından dağıtıcı olarak hizmet satın alınan ... Çevre Tasarım Temizlik Sosyal Hizmetler İnşaat Gıda San. ve Ltd. Şirketinin dağıtıcı elamanı olan sanığın, Ulaştırma Bakanlığından şikayetçi ...’a tebliğ için gönderilen evrakın taahhütlü gönderi listelerine bizzat tebligat yapıldığı şerhleri düşerek tebliğ edildiği belirtilmesine rağmen gönderilerin şikayetçiye verilmediği, taahhütlü tebliğ listelerindeki imzaların sanık ve müştekiye aidiyetlerin tespit edilemediği iddiası ile açılan davada, sanığın hizmet satın alınan taşeron firmanın dağıtım elemanı olup dağıtım işi yaptığının anlaşılması nedeniyle kamu görevlisi olmadığı, Kartal PTT Merkez Müdürlüğüne ait taahhütlü gönderi teslim listelerini bizzat tebliğ yapılmış gibi düzenlemesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı; bu suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 05.08.2009 ve 11.08.2009 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 14.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15486, Karar No: 2023/3958, Tarih: 07.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15486 E.  ,  2023/3958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.09.2019 tarihli ve 2018/121 Esas, 2019/466 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.06.2020 tarihli ve 2020/72 Esas, 2020/775 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2020/4803 Esas, 2021/12078 Karar sayılı kararı ile özetle; hazır edilen tanık ...'in dinlenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 177 nci ve 178 ... maddelerine muhalefet edilmesi ve ...'in tanık sıfatıyla beyanı tespit edilerek, sonucuna göre haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin sanık ... lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmasında zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/599 Esas, 2022/156 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

4. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/599 Esas, 2022/156 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi; eksik incelemeye, haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, suç kastının bulunmadığına, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı taraftan tahsil edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanık ..., hakkındaki hüküm kesinleşen sanık ... ve maktulün arkadaş oldukları, olay günü sanık ...'in eşinin, maktul ile kendisini aldattığı hezeyanı ile maktulün evine ... ile birlikte giderek, olaydan sonra ele geçirilemeyen ancak 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz tabanca ile birden fazla el ateş etmek suretiyle maktulü öldürdüğü anlaşılmıştır.

2. Maktulün kesin ölüm sebebinin tespitini içeren Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin, 08.06.2018 tarihli; "...Kişinin vücudunda 3 (üç) adet ateşli silah mermi çekirdeği yaralanması tespit edilmiş olup dış muayenede 1 ve 3 numarada tarif edilen yaralanmaların tek başına öldürücü nitelikte olduğu, diğer yaralanmanın öldürücü nitelikte olmadığı.. Kişinin ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku hasarı ve büyük damar yaralanmasından gelişen doku içi kanama sonucu meydana gelmiş olduğu.." görüşünü bildirir otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunması, katılanların ve tanıkların beyanları, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, uzmanlık raporları, soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ve müdafiinin; eksik incelemeye, haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, suç kastının bulunmadığına, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin karşı taraftan tahsil edilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;