muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3701, Karar No: 2015/19885, Tarih: 06.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/3701 E.  ,  2015/19885 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI :

DAVACI : E.. T..

DAVALI : İ.. Ç..

DAVA TÜRÜ : Katılma alacağı

E.. T.. ile İ.. Ç.. aralarındaki katılma alacağı davasının kabulüne dair İstanbul Anadolu 6. Aile Mahkemesi'nden verilen 19.11.2013 gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu Dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul, Kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 403,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.158,63 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 632,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.929,63 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 06.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5265, Karar No: 2017/3574, Tarih: 11.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5265 E.  ,  2017/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191.madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5767, Karar No: 2022/6101, Tarih: 26.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/5767 E.  ,  2022/6101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemine ilişkin açılan davada bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen kararın temyiz incelemesini yapan dairemizce kısmen onama ve kısmen bozma kararı verilmesi üzerine süresi içinde davacılar vekili ile davalı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmekle; dilekçelerin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı ... ve arkadaşları çekişmeli 122 ada 30 ve 46 parsel sayılı taşınmazların tarla olarak kadimden bu yana kullanıldığını, ekin ekilerek zaman zaman ise kendiliğinden gelen otların biçilmesi suretiyle taşınmazlardan tasarruf edildiğini, zilyetliğin nizasız ve fasılasız sürdürüldüğünü belirterek, çekişmeli taşınmazların davalı Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini talep ve dava etmişlerdir.

Yargılama sırasında çekişmeli 122 ada 46 parsel sayılı taşınmazın davacı ...’e kayınpederinden intikal ettiği belirtilerek, 122 ada 46 parselin tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tescili isteğiyle netice-i talep tadil edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, aşamalarda sunduğu sözlü ve yazılı beyanlarında davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İspir Asliye Hukuk Mahkemesinin, 29.05.2012 tarihli ve 2011/741 Esas, 2012/70 Karar sayılı kararıyla, çekişmeli 122 ada 46 parsel sayılı taşınmaz yönünden davacı ... yararına, 122 ada 30 parsel yönünden ise davacıların tamamı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile; 122 ada 46 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 122 ada 30 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile tamamı 6 pay kabul edilerek 2 payının davacı ..., 2 payının davacı ..., 1 payının davacı ..., 1 payının ise ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemece verilen karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Birinci Bozma Kararı

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 04.10.2013 tarihli ve 2012/12618 Esas, 2013/14300 Karar sayılı kararıyla; dava konusu 122 ada 30 parsel sayılı taşınmaz muris ... Öztürk’ten kaldığına göre davacıların aktif dava ehliyetlerinin olup olmadığının araştırılması, 122 ada 46 parsel sayılı taşınmazın davacı ...’e ne şekilde intikal ettiğinin araştırılarak netice hakkında karar verilmesi gereğine değinilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 04.10.2013 tarihli ve 2012/12618 Esas, 2013/14300 Karar sayılı kararıyla; dava konusu 122 ada 30 parsel sayılı taşınmaz muris ... Öztürk’ten kaldığına göre davacıların aktif dava ehliyetlerinin olup olmadığının araştırılması, 122 ada 46 parsel sayılı taşınmazın davacı ...’e ne şekilde intikal ettiğinin araştırılarak netice hakkında karar verilmesi gereğine değinilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İspir Asliye Hukuk Mahkemesi 29.05.2018 tarihli ve 2013/384 Esas, 2018/575 Karar sayılı kararıyla dava konusu 122 ada 46 parsel sayılı taşınmazın ...'e kayınbabasından intikal ettiği ve ... tarafından tarla olarak kullanılageldiği, 122 ada 30 parsel sayılı taşınmazın ise evveliyatında davacıların murisi ... Öztürk'e ait iken ölümüyle davacılara intikal ettiği ve tarla olarak kullanılageldiği hususlarının sübut bulduğu, her ne kadar tanık ve mahalli bilirkişiler özellikle 122 ada 30 parsel sayılı taşınmaz yönünden ...'in ölümünden sonra taksim edilip edilmediği hususlarında bilgi sahibi olmasalar da, muris ...'in dava dışı mirasçılarının dosyaya ibraz ettikleri dilekçelerinde taşınmazda hisselerinin bulunmadığını ve feragat ettiklerini belirtmiş olmaları karşısında, 122 ada 30 parsel sayılı taşınmazın muris ...'in ölümü sonrasında taksim ile davacılara kaldığı hususunun sübut bulduğu anlaşılmakla davanın kabulü ile 122 ada 46 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 122 ada 30 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile tamamı 6 pay kabul edilerek 2 payının davacı ..., 2 payının davacı ..., 1 payının davacı ..., 1 payının ise ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemece verilen karara karşı davalı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, çekişmeli taşınmazın imar ve ihyasının tamamlanıp tamamlanmadığının tereddütsüz biçimde belirlenmediğini, ham toprak vasıflı taşınmazın yalnızca sürülmesi ya da temizlenmesinin imar ve ihya sayılamayacağını, zilyetlikle iktisap süresinin ihya tamamlandıktan sonra işlemeye başlayacağını, bilirkişi raporları ile ihyanın tamamlandığı tarihin tereddütsüz belirlenmediğini, taşınmazın tescile tabi bir yer olup olmadığı yeterince araştırılmadan eksik araştırma sonucunda verilen kararının bozulmasını talep etmiştir.

6. İkinci Bozma Kararı

6.1. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 16/02/2022 tarihli ve 2021/4102 E., 2022/1193 K. sayılı kararı ile çekişmeli 122 ada 46 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının yerinde görülmediğinden hükmün onanmasına;

6. İkinci Bozma Kararı

6.1. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 16/02/2022 tarihli ve 2021/4102 E., 2022/1193 K. sayılı kararı ile çekişmeli 122 ada 46 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının yerinde görülmediğinden hükmün onanmasına;

6.2. 122 ada 30 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise, Mahkemece, çekişmeli taşınmazın muris ... Öztürk’ten intikal ettiği, murisin eldeki davanın tarafı olmayan mirasçılarının davaya muvafakat ettikleri gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, ... Öztürk’ün terekesinin TMK'nın 701. ve 702. maddeleri gereğince elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğu, yine murisin davacılardan başka mirasçılarının bulunduğunun dosya arasında yer alan kayıtlar ile sabit olduğu, davacılar terekeden gelen bir taşınmazın müstakilen adlarına tescilini talep ettikleri, bir mirasçının terekeye dahil bir taşınmaz hakkında, 3. kişi davalıya karşı tapu iptali ve kendi adına tescil isteminde bulunmasının önünde yasal bir engel bulunmadığı, ancak bu halde, davacının dava konusu taşınmazın muristen satış, bağış veya terekenin taksimi yoluyla kendisine geçtiğini, kısacası taşınmazın terekeden ayrıldığını ve bu yolla kendisine intikal ettiğini ispat etmesi gerektiği, ne var ki somut olayda mahallinde alınan beyanlardan murisin terekesine dahil 122 ada 30 parsel sayılı taşınmazın taksim, paylaşım vb. hukuki bir sebeple davacılara geçtiği ispat edilmediğinden, davanın tarafı olmayan mirasçıların davaya muvafakatlarının sonuca etkili olmayacağı, bu nedenle Mahkemece bu taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

7. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 16/02/2022 tarihli ve 2021/4102 E., 2022/1193 K. sayılı kararına karşı davacılar vekili ile davalı Hazine vekili karar düzeltme yoluna başvurmuştur.

8. Karar Düzeltme Nedenleri

8.1. Davacılar vekili, 122 ada 30 parsel sayılı taşınmaz yönünden bozma kararının yerinde olmadığını belirterek, bozma kararının kaldırılmasını, kararın onanmasını talep etmiştir.

8.2. Davalı Hazine vekili, 122 ada 46 parsel sayılı taşınmaz hakkında verilen onama kararının yerinde olmadığını belirterek, onama kararının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

9. Gerekçe

9.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

9.2. İlgili Hukuk

9.2.1. Türk Medeni Kanunu'nun “Miras ortaklığı” başlıklı 640. maddesinde “Birden çok mirasçı bulunması halinde, mirasın geçmesiyle birlikte paylaşmaya kadar, mirasçılar arasında terekedeki bütün hak ve borçları kapsayan bir ortaklık meydana gelir.

Mirasçılar terekeye elbirliğiyle sahip olurlar ve sözleşme veya kanundan doğan temsil ya da yönetim yetkisi saklı kalmak üzere, terekeye ait bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler.

9.2. İlgili Hukuk

9.2.1. Türk Medeni Kanunu'nun “Miras ortaklığı” başlıklı 640. maddesinde “Birden çok mirasçı bulunması halinde, mirasın geçmesiyle birlikte paylaşmaya kadar, mirasçılar arasında terekedeki bütün hak ve borçları kapsayan bir ortaklık meydana gelir.

Mirasçılar terekeye elbirliğiyle sahip olurlar ve sözleşme veya kanundan doğan temsil ya da yönetim yetkisi saklı kalmak üzere, terekeye ait bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler.

Mirasçılardan birinin istemi üzerine sulh mahkemesi, miras ortaklığına paylaşmaya kadar bir temsilci atayabilir.

Mirasçılardan her biri, terekedeki hakların korunmasını isteyebilir. Sağlanan korumadan mirasçıların hepsi yararlanır…” hükmü düzenlenmiştir.

9.2.2. Tereke (miras ortaklığı) TMK'nın 701. ve devam eden maddeleri uyarınca elbirliği (iştirak) mülkiyetine tâbidir. Elbirliği mülkiyeti, yasa veya Yasa'da gösterilen sözleşmeler uyarınca, aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olmaları durumudur. TMK'nın 701-703. maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin (ortaklığın) tüzel kişiliği olmadığı gibi ortaklardan her birinin doğrudan doğruya bir hakkı da bulunmamaktadır. Mülkiyet, bir bütün olarak ortakların hepsine aittir. Başka bir deyişle, ortaklık tasfiye ile sona erinceye kadar ortaklardan her birinin ayrı bir mal veya hakkı olmayıp, hak sahibi ortaklıktır.

9.2.3. Elbirliği (iştirak) hâlinde mülkiyet türünde malikler, mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu ilke TMK'nın 701. maddesi “...Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir.’’ şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Öte yandan Türk Medeni Kanunu'nun 702/2. maddesi, “Kanunda veya sözleşmede aksine bir hüküm bulunmadıkça, gerek yönetim, gerek tasarruf işlemleri için ortakların oybirliğiyle karar vermeleri gerekir” hükmünü taşımaktadır. Ne var ki bu kural, uygulamada yumuşatılarak, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 11.10.1982 tarihli, 1982/3-2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla, bir ortağın tek başına dava açabileceği; ancak, davaya devam edebilmesi için öteki ortakların olurlarının alınması veya miras şirketine atanacak temsilci aracılığıyla davanın sürdürülmesi gerektiği kabul edilmiştir.

9.2.4. TMK'nın 702. maddesine göre topluluk devam ettiği sürece tasarrufi işlemlerde tüm ortakların oy birliğiyle karar vermeleri gerektiği açıktır. Mirasçılardan birinin, terekeye karşı üçüncü kişi konumunda olan birisi aleyhine kendi payı hakkında açtığı dava, diğer mirasçıların paylarını kapsamadığından ve aynı zamanda onlar adına açılmadığından davaya diğer mirasçıların katılması (icazet vermesi) veya terekeye temsilci atanması suretiyle devam edilmesine olanak yoktur. Ne var ki bir mirasçının terekeye dahil bir taşınmaz hakkında, 3. kişi davalıya karşı tapu iptali ve kendi adına tescil isteminde bulunmasının önünde yasal bir engel yoktur. Ancak bu halde, davacının dava konusu taşınmazın muristen satış, bağış veya terekenin taksimi yoluyla kendisine intikal ettiğini, kısacası taşınmazın terekeden ayrıldığını ve bu yolla kendisine intikal ettiğini ispat etmesi gerekecektir.

9.3. Değerlendirme

9.3.1. Davalı Hazine vekilinin 122 ada 46 parsel sayılı taşınmaz yönünden karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteği yerinde değildir.

9.3.2. Davacılar vekilinin 122 ada 30 parsel sayılı taşınmaza yönelik karar düzeltme taleplerinin incelenmesine gelince; davacılar kadastro öncesi nedene dayalı olarak tapu iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince muris ... terekesinin yöntemince taksim edilmediğinden terekenin elbirliği mülkiyetine tabi olduğu, elbirliği mülkiyetine tabi taşınmazlarda mirasçıların tek başlarına 3. kişi konumundaki kişilere dava açamayacağı gerekçesiyle bu taşınmaza yönelik hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de, muris ...’in dava dışı mirasçıları vermiş oldukları dilekçeler ile kendilerine isabet eden payları kadastro tespiti öncesinde davacılara bıraktıklarını ve haklarından bu şekilde feragat ettiklerini söylediklerine göre, taşınmazın mirasçılar arasında yapılan taksim neticesinde davacılara isabet ettiği, bu şekilde terekeden ayrıldığı anlaşıldığından, davacıların taşınmazın kendi adlarına tescilini talep etmelerinde bir engel kalmamaktadır. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde de davacılar lehine zilyetlik koşullarının oluştuğunun anlaşılması nedeniyle kabul kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar vekilinin 122 ada 30 parsele ilişkin karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

V. SONUÇ

1. Davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalı Hazineden HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 660,00 TL para cezası alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca ret harcı alınmasına yer olmadığına,

V. SONUÇ

1. Davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalı Hazineden HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 660,00 TL para cezası alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca ret harcı alınmasına yer olmadığına,

2. Davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.un 440. maddesi uyarınca kabulüne, yukarıda belirtilen gerekçelerle Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 16/02/2022 tarihli ve 2021/4102 Esas, 2022/1193 Karar sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına, hükmün 122 ada 30 parsel sayılı taşınmaza yönelik kısmının açıklanan nedenlerle 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince ONANMASINA, alınan peşin harcın karar düzeltme talep edene iadesine, 26/09/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/34986, Karar No: 2021/2627, Tarih: 09.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/34986 E.  ,  2021/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Şikayetçi Tütün ve Alkol Piyasası Denetleme Kurumu vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen TAPDK'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek TAPDK vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Katılan ... idaresinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 09.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8600, Karar No: 2023/509, Tarih: 21.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/8600 E.  ,  2023/509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 11.02.2021 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının 20.05.2013 tarihinde gözaltına alındığını, 24.05.2013 tarihinde tutuklandığı, akabinde uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/267 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığını, davacı hakkında 12 yıl 6 ay hapis cezası verilerek mahkumiyet hükmü kurulduğunu, hükmün temyiz incelemesi nedeniyle dosyanın Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 15.03.2018 tarih ve 2017/6689 Esas - 2018/1257 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma sonrasında dosyanın yeniden ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilerek 2018/155 Esasına kayıt edildiğini, davacının mahkemece 31.05.2018 tarihinde tahliye edildiğini, yargılama neticesinde beraatine karar verildiği ve bu kararın da temyizde onanarak 18.11.2020 tarihinde kesinleştiğini, davacının tutuklanmadan önce kendisine ait börek işletmesi ve ortak olarak internet kafesi olduğunu ve aylık gelirinin 10.000,00 TL olduğunu, ayrıca avukatlık ücreti ve cezaevi giderleri için borç aldığını ve üzerine atılı suçun niteliği ve tutuklu kalması nedeniyle yasadığı sıkıntılar nedeniyle manevi zarar uğradığını, tüm bu nedenlerle 500.000,00 TL maddi ve 800.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili 03.03.2021 tarihli cevap dilekçesinde özetle; haksız tutuklamadan söz edilemeyeceğinden davanın reddi gerektiğini, davanın süresinde açılıp açılmadığı araştırılarak süresinde değil ise ret kararı verilmesini, davacının zararının nasıl hesaplandığının açıklığa kavuşturulması ile gelir kaybı yoksa tazminata hükmedilemeyeceğini, zararın bilirkişi tarafından asgari ücret üzerinden hesaplanması ile reddedilen kısım bakımından davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ve talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu beyan etmiştir.

3.... Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/84 Esas, 2011/405 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.