muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/18916, Karar No: 2024/18204, Tarih: 13.11.2024

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :  Atama ve Yer Değiştirme Kurulu kararının Diyanet İşleri Başkanının imzasıyla yürürlüğü girdiği, herhangi bir bakanlığa bağlı olmayan Diyanet İşleri Başkanlığında görevli personelin terör örgütleriyle irtibat ve iltisakı bulunduğundan bahisle atamaya yetkili Diyanet İşleri Başkanı tarafından kamu görevinden çıkarılacağı, tesis edilen işlemde yetki yönünden herhangi bir hukuka aykırılığın olmadığı belirtilerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği iddia edilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI   :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyize konu kararın kısmen onanması, kısmen bozulması gerektiği düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, gereği görüşüldü
İNCELEME VE GEREKÇE:        
TEMYİZE KONU KARARIN, DAVA KONUSU İŞLEMİN İPTALİNE HÜKMEDİLMESİNE İLİŞKİN KISMI YÖNÜNDEN DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMESİ: 
Hukuki Değerlendirme:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın uyuşmazlığın esasına ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, davalı idarenin dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın dava konusu işlemin iptaline yönelik kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
TEMYİZE KONU KARARIN, KAMU GÖREVİNDEN ÇIKARMA İŞLEM NEDENİYLE DAVACININ YOKSUN KALDIĞI PARASAL HAKLARININ YASAL FAİZİYLE BİRLİKTE ÖDENMESİNE, ÖZLÜK HAKLARININ İADESİNE HÜKMEDİLMESİNE İLİŞKİN KISMI YÖNÜNDEN;
Hukuki Değerlendirme:
Temyize konu Mahkeme kararının, tesis edilen işlemin yetki unsuru yönünden sakat olması nedeniyle dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmı ile ilgili olarak Dairemizce onama kararı verilmiş olmasının, davacının doğrudan kamu görevine başlatılması sonucunu doğurmayacağı, usulüne uygun olarak davacı hakkında yeni bir işlem tesis edilebileceği göz önüne alındığında, bu aşamada davacının parasal hak kaybının tazminine hükmedilemeyeceğinden, Mahkeme kararının "davacının dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının görevden ayrı kaldığı süre içinde (varsa) belge ile ispatı mümkün gelirler mahsup edilmek suretiyle tahakkuk tarihlerinden itibaren (başka bir ifadeyle dava konusu işlem tesis edilmeseydi hangi tarihte ödeme yapılacak idi ise o tarihten itibaren) işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesi ve özlük haklarının iadesi"ne ilişkin kısmında hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, dava konusu işlemin iptaline yönelik kısmının ONANMASINA kesin olarak,

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, dava konusu işlemin iptaline yönelik kısmının ONANMASINA kesin olarak,
2. Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, davacının yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine, özlük haklarının iadesine hükmedilmesine ilişkin kısmının BOZULMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. Bozulan kısım yönünden yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi... İdare Dava Dairesine gönderilmesine, 13/11/2024 tarihinde oybirliğiyle, karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/526, Karar No: 2024/991, Tarih: 13.11.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2024/526
Karar	No : 2024/991
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Defterdarlığı - ...
	  (... Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av....
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Dava konusu istem:	Davacı adına, ... İnşaat Taahhüt ve Ticaret Anonim Şirketinin ödenmeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen... tarih ve ... ilâ ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı: 
Dava konusu ödeme emirleri davacının MERNİS adresi olan "... Mah. ... Sok... Bodrum/MUĞLA" adresine tebliğe çıkarılmış, adresin kapalı olması ve adreste kimsenin bulunmaması üzerine 03/02/2022 tarihinde tebligat iade edilmiştir. Bunun üzerine, münasip bir süre sonra 30/03/2022 tarihinde aynı adrese ikinci defa gidilmiş, bu seferde de tebliğ yapılacak olanın adreste bulunmaması nedeniyle tebligat pusulası kapıya yapıştırılmış ve tebliğ evrakı iade edilmiştir. Anılan ödeme emirlerine karşı 07/07/2022 tarihinde bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Davacı tarafından, kapıya yapıştırılan pusulada "tebliğ evrakını gönderen idare" kısmının boş olduğu, tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren bir pusulanın kapıya yapıştırılmadığı iddia edildiği için bu durumların incelenmesi gerekmektedir.
Her ne kadar tebligat pusulası dava dilekçesi ekinde sunularak bu iddialarda bulunulmuş ise de davacı tarafından sunulan söz konusu tebligat pusulasının, 485 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ekinde yer alan pusulalardan olan davalı idareye gönderilecek pusula örneğine dair olduğu anlaşılmıştır. Söz konusu pusulanın, muhatabın kapısına yapıştırılması gereken pusula olmadığı görülmüştür. Tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren pusula, muhatabın kapısına yapıştırılması gereken pusuladır. İdareye gönderilen pusulada böyle bir şerhin yer almasına gerek yoktur. Çünkü, söz konusu şerh, davacıya yönelik bir ifadedir. Kapıya yapıştırılması sebebiyle muhataba ilişkin olan tebligat pusulası davalı idare nezdinde bulunamayacağı için söz konusu tebligat pusulasının davacı tarafından dosyaya sunulması ve bu şekilde söz konusu pusulada "tebliğ evrakını gönderen idare" kısmının boş olduğunun ispatlanması gerekmektedir. Buna göre, kapıya yapıştırılan söz konusu pusulanın da davacı tarafından dosyaya sunulamadığı ve bu şekilde söz konusu iddiasını ispatlayamadığı için davacının iddiasına itibar edilememiştir.

Bu durumda, tebligatın usulüne uygun olarak yapıldığı ve pusulanın kapıya yapıştırıldığı; tebliğ evrakının pusulanın yapıştırıldığı tarihten itibaren on beş gün içerisinde muhatabı tarafından alınması hâlinde alındığı günde, bu süre içerisinde alınmaması hâlinde ise on beşinci günde tebliğ yapılmış sayılacağından, söz konusu tebligatın 14/04/2022 tarihinde yapılmış sayılacağı sonuç ve kanaatine varılmıştır.
Buna göre, 14/04/2022 tarihinde tebliğ edilen dava konusu ödeme emirlerine karşı on beş günlük yasal dava açma süresinin son günü 29/04/2022 tarihidir. Bu süre geçirildikten çok sonra 07/07/2022 tarihinde açılan davada süreaşımı bulunduğu anlaşıldığından, dava konusu edilen ödeme emirlerine ilişkin uyuşmazlığın süreaşımı nedeniyle esasını inceleme olanağı bulunmamaktadır.
Vergi Mahkemesi, bu gerekçeyle davayı reddetmiştir.
Davacının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir. 
Davacının temyiz istemini inceleyen Danıştay Üçüncü Dairesinin 18/09/2023 tarih ve E:2023/3186, K:2023/3028 sayılı kararı:
 Dava konusu ödeme emirleri, 03/02/2022 tarihinde davacının MERNİS adresine tebliğe çıkarılmış, adresin kapalı olması nedeniyle tebligat çıkaran mercie iade şerhi düşülerek tebliğ zarfı iade edilmiştir. Ardından ikinci kez 30/03/2022 tarihinde aynı adrese tebliğe çıkarılmış ve aynı sebeple tebliğ yapılamadığından, tebligat pusulası kapıya yapıştırılmış ve evrak çıkaran mercie iade edilmiştir.
 Davacı tarafından, banka hesaplarına ve taşınmazına haciz uygulanıldığının öğrenildiğinin belirtildiği 23/06/2022 tarihinde davalı idareye başvurulmuş ve ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebliğ alındıları ile tebligat pusulasının sureti davalı idareden temin edilerek ve dava dilekçesi ekine eklenerek 07/07/2022 tarihinde anılan ödeme emirlerine dava açıldığı anlaşılmıştır.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değişik ve "Bilinen adresler" başlıklı 101. maddesinde aşağıdaki düzenlemeye yer verilmiştir: 
"Bu Kanuna göre bilinen adresler şunlardır:
	1. Mükellef tarafından işe başlamada veya adres değişikliğinde bildirilen işyeri adresleri,
	2. Yoklama fişinde veya ilgilinin imzası bulunmak şartıyla yetkili memurlar tarafından bir tutanakla tespit edilen işyeri adresleri,
	3. 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa göre oluşturulan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi.
Birinci fıkranın (1) ve (2) numaralı bentlerinde yazılı bilinen adreslerden tarih itibarıyla tebligat yapacak makama en son olarak bildirilmiş veya bu makamca tespit edilmiş olanı dikkate alınır ve tebliğ öncelikle bu adreste yapılır.

3. 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa göre oluşturulan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi.
Birinci fıkranın (1) ve (2) numaralı bentlerinde yazılı bilinen adreslerden tarih itibarıyla tebligat yapacak makama en son olarak bildirilmiş veya bu makamca tespit edilmiş olanı dikkate alınır ve tebliğ öncelikle bu adreste yapılır.
İşyeri adresinde tebliğ yapılacak olanların bu adresinde bulunamaması, işin bırakılması veya işin bırakılmış addolunması hallerinde tebliğ, gerçek kişilerde kendisinin, tüzel kişilerde bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerinden birinin, tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde ise bunları idare edenler veya varsa temsilcilerinden herhangi birinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılır.
İşyeri adresi olmayanlara tebliğ, doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılır."
213 sayılı Kanun'un 01/01/2018 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değişik "Tebliğ Evrakının Teslimi" başlıklı 102. maddesinin beş ve altıncı fıkralarında şu kural yer almaktadır:
"Bu Kanunun 101 inci maddesinin birinci fıkrasının (3) numaralı bendinde sayılan adrese tebliğe çıkılan hallerde, tebliğ yapılacak kişinin adresinde bulunamaması durumunda (Bulunamama durumu o adresten geçici ayrılmaları da kapsar.) durum, posta memuru tarafından tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilerek, tebliğ evrakı gönderildiği idareye iade edilir. Bunun üzerine tebliği çıkaran merci tarafından tayin olunacak münasip bir süre sonra yeniden tebliğ çıkarılır. İkinci defa çıkarılan tebliğ evrakı da aynı sebeplerle tebliğ edilemezse, tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren bir pusula kapıya yapıştırılır. Bu durum, posta memuru tarafından tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilerek, tebliğ evrakı, gönderildiği idareye iade edilir. Tebliğ evrakının pusulanın yapıştırıldığı tarihten itibaren on beş gün içerisinde muhatabı tarafından alınması hâlinde alındığı günde, bu süre içerisinde alınmaması hâlinde ise on beşinci günde tebliğ yapılmış sayılır.
Maliye Bakanlığı, bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir."
Ayrıca, verilen yetkiye dayanılarak çıkarılan 485 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin "3.2. Muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebliğe çıkılması" başlıklı bölümünde şu düzenleme bulunmaktadır:
"213 sayılı Kanunun 94 üncü maddesi kapsamında tebliğ yapılacak kişinin bilinen işyeri adresinde bulunamaması (geçici ayrılmalar dâhil) ya da muhatabın bilinen işyeri adresinin olmaması durumlarında, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine tebligata çıkılır ve tebliğ bu adreste yapılır.

"213 sayılı Kanunun 94 üncü maddesi kapsamında tebliğ yapılacak kişinin bilinen işyeri adresinde bulunamaması (geçici ayrılmalar dâhil) ya da muhatabın bilinen işyeri adresinin olmaması durumlarında, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine tebligata çıkılır ve tebliğ bu adreste yapılır.
Tebliğ olunacak evrakı içeren zarf posta idaresince muhatabına verilir ve bu durum muhatap ile posta memuru tarafından tebliğ alındısına tarih ve imza konulmak suretiyle tespit olunur. Zarfın, posta memuru tarafından muhatabına verildiği tarihte tebliğ yapılmış sayılır. 213 sayılı Kanunun 94 üncü maddesi kapsamında tebliğ yapılacak olanların yerleşim yeri adresinde bulunamaması (geçici ayrılmalar dâhil) halinde durum, posta memuru tarafından tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilir. Bu durumda kapıya pusula yapıştırılmaz ve tebliğ evrakı derhal gönderildiği idareye iade edilir.
Bunun üzerine tebliği çıkaran merci tarafından olayın özelliğine göre (zamanaşımı vs.) tayin olunacak münasip bir süre sonra yeniden tebliğe çıkılır. İkinci defa çıkarılan tebliğ evrakına, adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine ikinci defa çıkıldığına ilişkin ibare konulur. İkinci defa çıkarılan tebliğ evrakı da aynı sebeplerle tebliğ edilemezse, tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren ve bu tebliğ ekinde yer alan tebligat pusulası (pusula) (Ek:1) kapıya yapıştırılır. Bu durum, posta memuru tarafından tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilerek tebliğ evrakı gönderildiği idareye iade edilir. Tebliğ evrakının pusulanın yapıştırıldığı tarihten itibaren on beş gün içerisinde muhatabı tarafından alınması hâlinde alındığı günde, bu süre içerisinde alınmaması hâlinde ise pusulanın kapıya yapıştırıldığı tarihi izleyen on beşinci günde tebliğ yapılmış sayılır." 
Ek-1 Pusula örneğinde, uyuşmazlığa konu tebligatın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan (18/01/2024 tarih ve 32433 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No:485)'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Sıra No:558) ile değiştirilmeden önceki) halinde pusulanın kapıya yapıştırılması gereğinin, tebellüğden imtina etme ya da yerleşim yeri adresine ikinci defa gelindiği halde tebliğ yapılacak olanların adreste bulunmaması nedenine dayanıp dayanmadığının tebliğ memurunca işaretlenerek tebliğ evrakının pusulanın kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren on beş gün içinde alınması halinde alındığı gün, bu süre içerisinde alınmaması halinde ise on beşinci günde tebliğ yapılmış sayılacağı belirtilmek suretiyle pusulanın kapıya yapıştırılmasının hukuki sonuçlarına yer verildiği anlaşılmaktadır.
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesinde, tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılacağı, muhatabın beyan ettiği tarihin, tebliğ tarihi addolunacağı hükmü düzenlenmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesinde, tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılacağı, muhatabın beyan ettiği tarihin, tebliğ tarihi addolunacağı hükmü düzenlenmiştir.
Yukarıda yer verilen düzenlemeler doğrultusunda, taraflarca dosyaya ibraz edilen tebligat pusulasının, 485 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ekinde yer alan ve idarede kalacak olan tebligat pusulası olduğu ve pusulada adrese ikinci kez gelindiği, tebliğ evrakının, evrakı gönderen idareden alınabileceği, alınmaması halinde pusulanın kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren on beşinci gün tebliğ edilmiş sayılacağı hususlarını içermesi gerekmektedir. Ancak tebligat pusulasının anılan hususları içermediği görülmektedir.
Bu durumda, dava konusu ödeme emirlerinin 213 sayılı Kanun'un 102. maddesinde belirlenen usule uygun biçimde tebliğ edildiğinden söz edilemeyeceğinden, davanın, tebliğ evrakına muttali olunduğu belirtilen tarihten itibaren süresinde açıldığının kabulü gerekmektedir.
Bu nedenle, davayı süreaşımı nedeniyle reddeden Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf isteminin reddine dair Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uygunluk görülmemiştir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı: 
 213 sayılı Kanun'nun 102. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca yapılan tebligata ilişkin dava dosyasına ekli tebliğ pusulası 485 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin ekinde yer alan ve uygulamada "idare nüshası" olarak adlandırılmakta olan pusula olduğundan, bu pusulada "adrese ikinci kez gelindiği, tebliğ evrakının, evrakı gönderen idareden alınabileceği, alınmaması halinde pusulanın kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren 15. günde tebliğ edilmiş sayılacağı" neviden bir şerhin bulunmasına gerek bulunmamaktadır. Kanun'da aranılan pusulada bulunması zorunlu bu şerhin "muhatap nüshası"nda yer alması gerektiği, bu "muhatap nüshasının" ise yani muhatabın kapısına yapıştırılan pusulanın, idarenin elinde bulunmasına ve dolayısıyla da dosyaya ibrazına imkan bulunmadığı değerlendirilmektedir.
Vergi Dava Dairesi bu ek gerekçe ile ilk kararında ısrar etmiştir.

Vergi Dava Dairesi bu ek gerekçe ile ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Banka hesaplarına haciz konulması üzerine Vergi Dairesine müracaat ettiğinde ... İnşaat Taahhüt ve Ticaret Anonim Şirketine ait ödenmemiş vergi borçları için adına ...tarih ve ... ila ... sayılı ödeme emirlerinin düzenlendiğini öğrendiği, davalı idarede kalan nüshada ''tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği'' ifadesinin olmayacağından bahisle davanın reddedildiği, oysa kanun koyucunun iradesinin ''tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği'' şerhinin mükellef nüshasında bulunduğunun PTT görevlisi tarafından yazılı olarak teyit edilmesinin gerektiği, tebliğ alındısında, tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceğine dair herhangi şerh düşülmediği, "muhatap adreste bulunmadı tanınmıyor/taşınmış olması nedeniyle tebliğ edilemediği" yönünde tebliğ alındısına şerh düşülmüş ise de söz konusu adreste ikamet ettiği ve tanınmamasının mümkün olmadığı, dolayısıyla tebligatın yapıldığına itibar etmenin güç olduğu, ilk derece mahkemesinin kararının gerekçesini oluşturan ve bölge idare mahkemesi tarafından da hukuka uygun bulunan ''tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren pusula muhatabın kapısına yapıştırılan pusuladır; idareye gönderilen pusulada böyle bir şerhin yer almasına gerek yoktur'' yargısının tartışılması gereken hukuki meseleye temas etmediği, zira idarenin elindeki nüshada tebliğ evrakının nereden alınacağına ilişkin kaydın olmasına gerek bulunmadığının tabii olduğu ancak söz konusu nüshada mükellefe gerekli bilgilendirmenin yapıldığının idareye bildirilmesi zorunluluğunun da olduğu belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 28/11/2017 tarihli ve 7061 sayılı Kanun’un 17. maddesiyle değiştirilen 102. maddesinin beşinci fıkrasının üçüncü, dördüncü ve beşinci cümlelerinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle norm denetimi yoluyla başvuru yapılmıştır. Anılan fıkranın iptali istenen cümlelerinin, muhatapların vergi dairelerince düzenlenen işlemlerden haberdar olmalarına imkân sağlayacak güvenceleri taşıdığı Anayasa Mahkemesince kabul edilmiştir (AYM, 22/09/2021, E:2021/37, K:2021/63, § 35). Posta memuru tarafından tebligat işleminin her aşamasında şerh ve imza yoluyla anılan fıkrada belirtilen usule uygun hareket edildiğinin kayıt altına alınması zorunluluğunun bulunmasının da bu güvencelerden biri olarak kabul edildiği anılan karardan anlaşılmaktadır (AYM, 22/09/2021, E:2021/37, K:2021/63, § 31, 36). Ayrıca kararda, ikinci defa çıkarılan tebligatı gönderen idareden alınabileceği şerhini içeren bir pusulanın kapıya yapıştırılıp yapıştırılmadığı, kapıya yapıştırma işleminin ardından bu durumun posta memuru tarafından tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilerek tebliğ evrakının gönderildiği idareye iade edilip edilmediği hususlarının da yargı mercileri tarafından denetlenebileceğinin açık olduğu belirtilmiştir (AYM, 22/09/2021, E:2021/37, K:2021/63, § 36). 
213 sayılı Kanun'un 102. beşinci fıkrasının dördüncü cümlesinde bu durumun posta memuru tarafından şerh ve imza edileceği belirtilmiştir. Tebliğ evrakının ikinci defa tebliğe çıkarılması üzerine bu duruma ilişkin şerhin hangi bigileri ihtiva etmesi gerektiğine anılan fıkranın üçüncü, dördüncü ve beşinci cümlelerinin bütün olarak değerlendirilmesi suretiyle karar verilmedir. Yani şerhin, adrese ikinci kez gelindiği, tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren bir pusulanın kapıya yapıştırıldığı ve tebliğ evrakının pusulanın yapıştırıldığı tarihten itibaren on beş gün içerisinde evrakı gönderen idareden muhatabı tarafından alınması hâlinde alındığı günde, bu süre içerisinde alınmaması hâlinde ise on beşinci günde tebliğ yapılmış sayılacağına dair asgari bilgileri içermesi gerektiği düşünülmektedir. 
Öte yandan, anılan fıkrada öngörülen kuralların uygulanmasında doğan ihtilafların yargı yolunun açık olması ve yargı mercileri tarafından denetlenebilmesinin mümkün olduğu yukarıda anılan Anayasa Mahkemesi kararında vurgulanmıştır (AYM, 22/09/2021, E:2021/37, K:2021/63, § 36). Olayda olduğu gibi davacı tarafından tebligat pusulasının kapıya yapıştırılmadığı, davalı tarafından ise 485 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği uyarınca yapıştırılması gereken ilgili tebligat pusulasının kapıya yapıştırıldığının ileri sürülmesi durumunda, yargı merciinin, 213 sayılı Kanun'un 102. beşinci fıkrasının davacının lehine olacak şekilde yorumlamak dışında başkaca yapabileceği bir şey de bulunmamaktadır.

Dava dosyasına sunulan tebliğ zarfı/alındısının ön yüzüne "adres kayıt sistemindeki adrese gönderilen ikinci tebligattır", arka yüzüne "Adrese gidildi. Muhatap adreste bulunamadı tanınmıyor/taşınmış olması nedeniyle tebliğ edilemedi. Tebligat pusulası kapıya yapıştırıldı. Evrak çıkış mercine iade" şerhi düşülmüştür. Ancak tebliğ zarfı/alındısı üzerine tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği ve tebliğ evrakının pusulanın yapıştırıldığı tarihten itibaren on beş gün içerisinde evrakı gönderen idareden muhatabı tarafından alınması hâlinde alındığı günde, bu süre içerisinde alınmaması hâlinde ise on beşinci günde tebliğ yapılmış sayılacağına dair bir şerh ise düşülmemiştir.