muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1075, Karar No: 2024/5678, Tarih: 19.12.2024

Söz konusu 03/11/2014 tarih ve 5291 sayılı Kurul kararının 2, 3, 4, 5 ve 6. maddelerinin iptali istemiyle davacı Sendika tarafından açılan davada Dairemizin 28/03/2018 tarih ve E:2015/85, K:2018/1174 sayılı kararıyla, " ... Konuyla ilgili olarak, Türkiye'deki akaryakıt piyasasının oligopolistik karakteristiğini ve rekabetçi olmayan yapısını yansıtan çeşitli Rekabet Kurulu kararları bulunmaktadır. Nitekim, Rekabet Kurulunun... tarih ve ... sayılı kararında, pazarda yer alan yüksek orandaki şeffaflık nedeniyle zaman içinde akaryakıt dağıtım şirketlerince uygulanan fiyat belirleme modellerinin oluştuğunun tespit edildiği, dağıtım seviyesinde faaliyet gösteren teşebbüsler arasında TÜPRAŞ tarafından yapılan fiyat değişikliklerini izleme yönünde belirgin bir paralel fiyatlama eğilimi bulunduğu, siyah ve beyaz akaryakıt ürünleri dağıtımı pazarlarının, veri bir bilgi değişim anlaşmasının rekabete aykırı bir etki doğurmasına müsait birer piyasa yapısı sergiledikleri, akaryakıt dağıtım şirketleri arasında davacı Petrol Sanayi Derneği (PETDER) aracılığıyla gerçekleştirilen bilgi değişiminin 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'un 4. maddesi anlamında rekabeti sınırlayıcı etki doğurabileceğinin anlaşıldığı; yine Rekabet Kurulunun ... tarih ve... sayılı kararında da, akaryakıt ürünleri dağıtım pazarındaki bilgi değişiminin rekabete aykırı etki gösterme ihtimalinin yüksek olduğu, oligopol piyasalarının temel özelliklerini taşıdığı, ilgili pazarın görece yoğunlaşmış ve durağan pazar yapısı sergilediği, ürünlerin homojen nitelik taşıdığı, nispeten yüksek pazar payına sahip teşebbüslerin uzun süredir pazarda yer almaları nedeniyle aralarında tekrarlanan etkileşimde bulundukları, söz konusu bilgi değişiminin mevcut hâliyle sürdürülmesinin ilgili pazarlarda rekabet karşıtı etkiler doğurabileceğine yönelik kuşkuların oluştuğu ifade edilmiştir.

Fiyatların lisans sahiplerince en yakın erişilebilir dünya serbest piyasa oluşumu dikkate alınarak serbestçe belirlenmesi ilkesinin ihlâl edildiği ve herhangi bir süre belirtilmeyerek tavan fiyat uygulamasına süreklilik kazandırıldığı ileri sürülmekte ise de; tavan fiyat uygulamasının öncesinde objektif kurallara bağlanmasının hem piyasa faaliyetinde bulunan şirketler açısından hem de davalı idare tarafından öngörülebilirliği sağladığı, aksi takdirde her tavan fiyat uygulamasında yapılan müdahalenin haklılığı ve ölçülülüğünün tartışılacağı, kaldı ki, dava konusu Kurul kararının sadece tavan fiyatın takibine matuf olduğu, Kanun'un, fiyatların en yakın erişilebilir dünya serbest piyasa koşulları dikkate alınarak belirleneceğinin istisnası olarak düzenlediği tavan fiyat uygulaması niteliğini taşımadığı anlaşılmaktadır. Zira, gerek...tarih ve... sayılı ve gerekse de... tarih ve ... sayılı Kurul kararları incelendiğinde, daha önce iki kez uygulanan tavan fiyat tespitlerindeki üst sınır marjların farklı olduğu görülmektedir. Dolayısıyla, dağıtıcıların ve bayilerin marjlarının belirli bir üst sınır konulmak suretiyle sabit hâle getirilmesi söz konusu olmadığı gibi, sürekli bir şekilde tavan fiyat uygulaması da olmadığı sonucuna varılmaktadır.
Diğer taraftan, dava konusu Kurul kararıyla belirlenen metodolojinin fiyat tespitine yönelik olmadığı, tavan fiyat uygulamasına ilişkin kıstasların belirlenmesinin amaçlandığı anlaşılmaktadır.
Bu itibarla, akaryakıt fiyatlarının takibine ilişkin dava konusu 03/11/2014 tarih ve 5291 sayılı Kurul kararının fiyat tespit metodolojisinden ziyade fiyat takip metodolojisi olduğu ve Kanun'a uygun şekilde fiyatların serbest piyasada oluşumu ile ülkemizdeki petrol ürünlerinin fiyatlarının her aşamada dış pazarlardaki fiyat dengeleri paralelinde oluşumunu amaçladığı anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmamaktadır." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara yönelik temyiz başvurusu Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 19/06/2019 tarih ve E:2018/2413, K:2019/3110 sayılı kararıyla reddedilerek anılan karar onanmıştır.

Devamında davalı idarece 5291 sayılı Kurul kararı gereğince takip edilen ülkeler (Birleşik Krallık, İtalya, Fransa, Almanya) ile ülkemiz arasında, piyasa şartları ve makroekonomik görünüm kaynaklı avantaj ve dezavantaj bulunduğu, bununla birlikte satın alma gücü, asgari ücret gibi temel ekonomik göstergelerde takip edilen ülkeler ile ülkemiz arasında son dönemde fiyatların takibinin zorlaştığı, yaşanan Covıd-19 pandemisi, Avrupa enerji krizi gibi yapısal değişimlere sebebiyet veren küresel gelişmeler doğrultusunda yurt içi piyasadaki marjlar ile referans olarak alınan ülkelerdeki marjların son dönemlerde önemli ölçüde ayrıştığının görüldüğü, bu ayrışmanın, ülkemizdeki akaryakıt fiyatlarının ve fiyatları oluşturan kalemlerin sağlıklı bir şekilde oluşup oluşmadığı hususunda diğer ülkeler üzerinden kıyaslanarak yapılan marj takibini zorlaştırdığı, mevcut durumda ülkemizdeki akaryakıt fiyatlarının ve dağıtıcı+bayi marjlarının yurt dışı piyasalardaki muadilleri ile yapılan mukayese mekanizmasının işlerliğini kaybetmesinde dolayı, söz konusu fiyatların ve marjların takibinde yurt içi ekonomik göstergelerin kullanılmasının zaruri hale geldiği gerekçesiyle dava konusu Kurul kararı hazırlanarak yürürlüğe girmiş, anılan 03/11/2014 tarih ve 5291 sayılı Kurul kararı yürürlükten kaldırılmıştır. 
Dava konusu 29/12/2022 tarih ve 11528 sayılı Kurul kararıyla, dağıtıcı ve bayi marjı toplamının takibinde, en yüksek işlem hacimli 8 dağıtıcının bayilerine ilişkin Kuruma bildirilen ilan panosunda yer alan satış fiyatlarının ağırlıklı ortalamasının dikkate alınacağı, Türkiye ağırlıklı ortalama pompa fiyatından harmanlama maliyeti dahil ağırlıklı ortalama rafineri satış fiyatının düşülmesi ile bulunacak marjın, dağıtıcı ve bayi maliyetlerini yansıtacak şekilde ülke içi piyasa koşulları (satın alma gücü paritesi, TCMB faiz oranları, enflasyon, döviz kuru, asgari ücret vb.) ile uyumlu olmasının esas olduğu, gerçekleştirilecek marj takibinde faaliyetlerin her aşamasında, bölgesel veya ulusal düzeyde, belirli zaman aralıklarında muhtelif istatistiki yaklaşımlar kullanılarak modeller oluşturulacağı, marj takibinde bu modellerin birlikte veya ayrı ayrı dikkate alınacağı, piyasada faaliyet gösteren lisans sahipleri tarafından belirlenen koşullara riayet edilmemesi ve/veya yaygın bir şekilde, takip edilen marjın üzerinde marjlar uygulanmakta olduğunun tespit edilmesi halinde Kurul tarafından 5015 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamında gerekli idari işlemler yapılacağı düzenlenmiştir.

Aktarılan mevzuatın değerlendirilmesinden, rafinerici ve dağıtıcıların, lisansları kapsamındaki piyasa faaliyetlerine ilişkin fiyatlarının belirlenmesinde en yakın erişilebilir dünya serbest piyasa oluşumunun dikkate alınacağı, tarifelerinin de söz konusu kıstas çerçevesinde oluşturulacağı, petrol piyasasında rekabeti engelleme, bozma veya kısıtlama amacını taşıyan veya bu etkiyi doğuran veya doğurabilecek nitelikte anlaşma veya eylemlerin tespiti halinde, her seferinde iki ayı aşmamak üzere, taban ve/veya tavan fiyat tespitine Kurumun yetkili olduğu, rekabete aykırı bir durumun Kurum tarafından haklı gerekçelerle ortaya konulması şartıyla her zaman tavan fiyat uygulamasına gidilebileceği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, Kurul kararının 2. maddesinde parantez içerisinde marjların takip edileceği ekonomik göstergelerin örneklendirildiği, hangi gösterge/lerin kullanılacağının davalı idarece yetkisi kapsamında yapılacak incelemeler neticesinde o anki piyasa koşullarına göre değişiklik gösterebileceği, göstergelerin çeşitlendirilmesinin rekabet koşullarının iyileşmesi açısından piyasa ve şirketlerin lehine olan bir uygulama olduğu, davalı idarece gerek marjları azaltıcı, gerekse artırıcı unsur olan mevcut durumu yansıtabilecek parantez içerisinde yer verilen ve/veya verilmeyen örnek göstergelerden yararlanılarak sağlıklı bir şekilde fiyat takibinin yapılmasının amaçlandığı, satın alma gücü paritesi ve faiz oranlarının dikkate alınmamasının dağıtıcı ve bayilerin ekonomik kazançlarının özelikle hizmet almakta olan tüketicilerin yaşadığı ekonomik gerçekliklerden ayrışmasına neden olabileceği, bunun da hakkaniyet ile bağdaşmayacağı, davalı idarenin maliyet hesabına dayalı tarife belirlenmesi yönünde bir görevi bulunmadığı, keyfi uygulamalardan kaçınmak için, marj takibi yapılırken farklı senaryolara göre eşik analizleri yapılması ve göstergelerin bu minvalde çeşitlendirilmesinin düzenlendiği anlaşılmıştır. 
Bu itibarla, dava konusu Kurul kararının akaryakıt fiyatlarının davalı idarece belirlenmesine ilişkin olmadığı, 5015 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 14. fıkrası gereği tavan fiyat uygulamasına nasıl karar verileceğinin açıklanmasına ilişkin, Kurumca halihazırda akaryakıt fiyatlarının nasıl takip edileceğinin esas hatlarıyla belirlenmesi ve tavan fiyat uygulanmasına nasıl karar verileceği, hangi kıstasların esas alınacağı konusunda kamuoyunun aydınlatılması amacına matuf olduğu, 5015 sayılı Kanun'da, fiyatların en yakın erişilebilir dünya serbest piyasa koşulları dikkate alınarak belirleneceğinin istisnası olarak düzenlenen tavan fiyat uygulaması niteliğini taşımadığı, tavan fiyat uygulamasının öncesinde objektif kurallara bağlanmasının hem piyasa faaliyetinde bulunan şirketler açısından hem de davalı idare tarafından öngörülebilirliği sağladığı, aksi takdirde her tavan fiyat uygulamasında yapılan müdahalenin haklılığı ve ölçülülüğünün tartışılmasına neden olacağı anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:

KARAR SONUCU:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.  DAVANIN REDDİNE,
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
	3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen...-TL  vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
	4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
	5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 19/12/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/6423, Karar No: 2024/6687, Tarih: 19.12.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2024/6423
Karar	No : 2024/6687                                                                                
DAVACI	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Valiliği
DAVANIN_ÖZETİ	:	Davacı tarafından, 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun’un 28. maddesinin iptali ve yürütülmesinin durdurulması ve 1. fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurulması istenilmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	:	...
DÜŞÜNCESİ	:	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca davanın görev yönünden reddedilerek, dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanan Tetkik Hâkiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra gereği görüşüldü:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun "İlk derece mahkemesi olarak Danıştayda görülecek davalar" başlıklı 24. maddesinde, "1. Danıştay ilk derece mahkemesi olarak: a) Cumhurbaşkanı kararlarına, b) Cumhurbaşkanınca çıkarılan Cumhurbaşkanlığı kararnameleri dışındaki düzenleyici işlemlere, c) Bakanlıklar ile kamu kuruluşları veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarınca çıkarılan ve ülke çapında uygulanacak düzenleyici işlemlere, d) Danıştay İdari Dairesince veya İdari İşler Kurulunca verilen kararlar üzerine uygulanan eylem ve işlemlere, e) Birden çok idare veya vergi mahkemesinin yetki alanına giren işlere, f) Danıştay Yüksek Disiplin Kurulu kararları ile bu Kurulun görev alanı ile ilgili Danıştay Başkanlığı işlemlerine, karşı açılacak iptal ve tam yargı davaları ile tahkim yolu öngörülmeyen kamu hizmetleri ile ilgili imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan idari davaları karara bağlar." hükmü yer almaktadır. 
2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 1. maddesinde, bölge idare mahkemeleri, idare mahkemeleri ve vergi mahkemelerinin, bu Kanunla verilen görevleri yerine getirmek üzere kurulmuş "genel görevli" bağımsız mahkemeler olduğu hükme bağlandıktan sonra, aynı Kanun'un 5. maddesinde, idare mahkemelerinin, vergi mahkemelerinin görevine  giren  davalarla ilk derecede Danıştayda çözümlenecek olanlar dışındaki davalara bakacağı belirtilmiştir. 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde, dilekçelerin görev ve yetki yönünden inceleneceği; 15. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde ise, dava  dilekçeleri  üzerine  yapılan  ilk  inceleme sonunda, adli yargının görevli olduğu konularda açılan davaların reddine; idari yargının görevli olduğu konularda ise görevli veya yetkili olmayan mahkemeye açılan davanın görev veya yetki yönünden reddedilerek dava dosyasının görevli veya yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verileceği hükmü bulunmaktadır.

Dosyanın incelenmesinden; davacı tarafından, 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun’un 28. maddesinin iptali ve yürütülmesinin durdurulması ve 1. fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurulması istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, açılan davanın, yukarıda aktarılan mevzuat hükümleri gereğince ilk derece mahkemesi olarak Danıştayda görülecek davalardan olmadığı ve İdare Mahkemesince incelenmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır. 
Öte yandan, dava dilekçesinin "açıklamalar" kısmında davacının hekimlik mesleğini icra edemeyeceğine ilişkin Osmaniye Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve E-... sayılı yazısından bahsedildiği ve "Sonuç ve Talep" kısmında "işlemin iptali" yönünde bir talebe de yer verildiği dikkate alındığında, dava konusu istemin açıklığa kavuşturulmasından sonra idari davaya konu olup olamayacağı hususunun da İdare Mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği tabiidir.
KARAR SONUCU:
  Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun'un 15. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca DAVANIN GÖREV YÖNÜNDEN REDDİNE,
2. Dava dosyasının ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/855, Karar No: 2024/5694, Tarih: 19.12.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2023/855
Karar  No : 2024/5694 
DAVACI		:	... A.Ş.
VEKİLLERİ	:	Av. ..., Av. ...			
DAVALILAR	:	1. ... Kurumu 
VEKİLLERİ	:	Av. ..., Av. ...
2. ... A.Ş. (...) 
VEKİLLERİ	: Av. ..., Av. ...
 
DAVANIN KONUSU	:
	1.	Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun (Kurul) 17/03/2022 tarih ve 10866 sayılı kararıyla kabul edilerek 18/03/2022 tarih ve 31782 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 01/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar'ın (Usul ve Esaslar) 1. maddesinin ikinci fıkrasının,
	2.	Usul ve Esaslar'ın, Kurulun 29/03/2022 tarih ve 10887 sayılı kararıyla kabul edilerek 30/03/2022 tarih ve 31794 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslarda Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 1. maddesiyle değişik 1. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Bu Usul ve Esaslar lisanslı üretim tesislerini kapsamaktadır." cümlesinin, 
	3. 30/03/2022 tarih ve 31794 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 29/03/2022 tarih ve 10888 sayılı Kurul kararının kaynak bazında azami uzlaştırma fiyatlarının belirlenmesine ilişkin 2. maddesinin,
	4. Kurulun 29/09/2022 tarih ve 11269 sayılı kararıyla kabul edilerek 30/09/2022 tarih ve 31969 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslarda Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 1. maddesiyle değişik 7. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "(nihai tüketiciye kadar)" ibaresinin,
	5. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun ... tarih ve ... sayılı yazısı ile bildirilen Kurulun ... tarih ve ... sayılı kararının,
	6. Söz konusu Kurul kararları uyarınca davacı şirket hakkında kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması kapsamında EPİAŞ tarafından düzenlenen ... tarih ve ... sayılı gecikme zammı geliri ve KDV dahil toplam 7.054.613,49-TL tutarındaki fatura ile ... tarih ve ... sayılı destekleme bedeli, gecikme zammı geliri ve KDV dahil toplam 7.255.948,50-TL tutarındaki faturanın iptali ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesinin on birinci fıkrasının, Anayasa'ya aykırı olduğu ileri sürülerek iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI	:

6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin on birinci fıkrasında yer alan düzenlemenin, hukuk devleti, hukuki güvenlik ve hukuki belirlilik ilkelerine, mülkiyet hakkına, çalışma ve sözleşme hürriyetine aykırı olduğu, yatırım tercihlerine serbestçe karar veren bir tacirin, bu tercihlerinin ekonomik sonuçlarına, başka bir tacirin katlanmasının istenmesinin mülkiyet hakkına müdahale teşkil ettiğinden iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği, Devlet tarafından, arz güvenliğinin sağlanması için girdi fiyatlarındaki artış nedeniyle yüksek maliyetle elektrik enerjisi üretimi yapan şirketler ile tüketicilerin desteklenmesi mümkün olduğu halde üretim maliyeti düşük şirketlerin, yüksek maliyetli şirketleri desteklemesinin bir nevi şirketlerin malvarlıklarının müsadere altına alınması anlamına geldiği, nitekim 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin altıncı fıkrasında bu hususun düzenlendiği, şirketlerine lisans verildiği tarihte söz konusu düzenlemenin yürürlükte olmadığı, böyle bir düzenleme yapılacağının öngörülmesinin de mümkün olmadığı, dava konusu düzenlemeler ile Devlete olan güvenin sarsıldığı, üretim şirketlerinin karlarından vazgeçmek suretiyle basiretsiz tacirlerin maliyetlerini karşılamak zorunda bırakılmasının hukuka aykırı olduğu, dünyanın hiçbir yerinde benzer uygulamaların söz konusu olmadığı, üretim maliyeti düşük santrallerin yatırım maliyetlerinin dikkate alınmadığı, mülkiyet hakkına yönelik değerlendirmelerin yerinde olmadığı, özel hukuk sözleşmesi niteliğindeki ikili anlaşmalara müdahale edilemeyeceği, ikili anlaşmanın yapıldığı tarihte yürürlükte olmayan düzenlemelere göre işlem tesis edilmesinin ikili anlaşmalara müdahale mahiyetinde olduğu, dava konusu düzenlemelerin ölçülü olmadığı, kamu yararı ile mülkiyet hakkı arasındaki adil dengenin bozulduğu, Usul ve Esaslar'ın Geçici 1. maddesi uyarınca, şirketlerince kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması kapsamında yapılan muafiyet başvurusunun olumlu sonuçlandığı, üretilen elektriğin ikili anlaşma kapsamında sabit fiyattan satıldığı, ikili anlaşmada öngörülen bedelin, azami uzlaştırma fiyatından düşük olduğu, tedarikçinin almış olduğu enerjiyi üçüncü kişilere sabit fiyattan satıp satmadığının taraflarınca bilinmesi mümkün olmadığı gibi tedarikçilerin üçüncü kişiler ile ilişkisine müdahale de edilemeyeceği, EPİAŞ tarafından, uygulamanın başında üretim şirketlerinin ikili anlaşma kapsamında satılan enerjinin sabit fiyattan nihai tüketiciye ulaşması koşuluyla muafiyetten yararlanılabileceğinin bildirildiğinden bahisle bu durumun şirketlerince bilindiği iddiasının doğru olmadığı, dava konusu Kurul kararıyla Usul ve Esaslar'ın 7

. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik sonrasında geriye dönük olarak muafiyet kapsamında ödenmeyen tutarların faizi ile birlikte istenilmesinin hukuka aykırı olduğu, gerek faturaya gerek geriye dönük ödenmesi istenen tutara karşı EPİAŞ ve Kuruma itirazda bulunulduğu, bu başvuruların cevap verilmemek suretiyle reddedildiği, Kurumun bu duruma müdahale etme yetkisinin bulunduğu, EPİAŞ tarafından, geriye dönük hesaplamanın nasıl yapıldığının belirsiz olduğu, ödenmesi istenen tutarın çok yüksek olduğu, şirketlerinin iflas etme eşiğine geldiği, dava konusu Kurul kararında geriye dönük uygulama yapılacağına ilişkin herhangi bir kurala yer verilmediği, bir nevi cezalandırma amacıyla bu işlemin tesis edildiği, EPİAŞ'ın şirketlerine yaptırım uygulama yetkisinin bulunmadığı, EPİAŞ tarafından geriye dönük olarak neredeyse bütün üretim miktarının ödenmesinin istenmesinin hakkaniyete aykırı olduğu, EÜAŞ ve YEKDEM kapsamında yer alan tesislerin uygulamadan muaf tutulmasının eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği, destekleme bedeline gecikme zammı uygulanmasının mümkün olmadığı ileri sürülmüştür.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından, usule ilişkin olarak, birden fazla Kurul kararının iptali istemiyle tek dilekçeyle dava açılamayacağından dilekçenin reddine karar verilmesi gerektiği; esasa ilişkin olarak ise, sürdürülebilir bir sistem için doğal gaz ve kömür gibi yüksek maliyetli santrallerin varlığının önemli olduğu, son dönemde yaşanan ekonomik gelişmeler çerçevesinde, 08/03/2022 tarih ve 31772 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan değişiklikle, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinde düzenleme yapıldığı, bu kapsamda, üretim maliyetlerinin, piyasada oluşan fiyatlardan yüksek olan santrallerin üretime katkı yapmalarının sağlanarak, arz güvenliğinin güvence altına alınması ve/veya tüketicilerin desteklenmesi amacıyla bir düzenleme yapılmasına ihtiyaç duyulduğu, Kanun'un vermiş olduğu yetki çerçevesinde, "Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Taslağı" hazırlanarak Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının görüşünün alınması üzerine 17/03/2022 tarih ve 10866 sayılı Kurul kararının 18/03/2022 tarih ve 31782 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/04/2022 tarihinde yürürlüğe girdiği, 29/03/2022 tarih ve 10887 sayılı Kurul kararıyla, Usul ve Esaslar'da değişiklik yapılarak 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin on birinci fıkrasının Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği 08/03/2022 tarihinden sonra yapılmış olan ikili anlaşmalara ilişkin düzenleme yapıldığı, kaynak bazında destekleme bedeli uygulamasının 6 (altı) aylık yürürlük süresinin 30/09/2022 tarihinde sona ermesinden önce Bakanlığın 21/09/2022 tarih ve 527838 sayılı yazısında, Usul ve Esaslar'ın uygulanmasına ilişkin koşulların devam ettiğinin değerlendirildiğinin ve Usul ve Esaslar kapsamında işlem tesis edilmesinde fayda mülahaza edildiğinin belirtildiği, öte yandan Bakanlığın ... tarih ve ... sayılı yazısında, Usul ve Esaslar'da yapılması planlanan değişikliklerden teminata ilişkin hususların Bakanlık tarafından uygun olduğunun değerlendirildiğinin ve sabit fiyat ile elektrik enerjisi fiyatları değişikliğinden korunmaya çalışarak, ikili anlaşma yapan tüketicilerin korunması için getirilen muafiyete ilişkin kuralın detaylandırılarak açıklanmasının uygun olacağının değerlendirildiğinin belirtilmesi üzerine ... tarih ve ... sayılı Kurul kararıyla kaynak bazında destekleme bedeli uygulamasının 01/10/2022 ila 31/03/2023 tarihleri arasında devam etmesine karar verildiği, ayrıca ikinci uygulama dönemi başlangıç değeri olarak belirlenen kaynak bazındaki azami uzlaştırma fiyatlarının tespit edildiği, 11274 sayılı Kurul kararıyla, azami uzlaştırma fiyatlarının güncellenmesine ilişkin formülün belirlendiği, 29/09/2022 tarih ve 11269 sayılı Kurul kararının 1. maddesiyle, Usul ve Esaslar'ın 7. maddesinde yapılan değişiklik ile tüketicilerin yüksek elektrik enerjisi maliyetlerinden korunabilmesi için getirilen muafiyete yönelik kuralın detaylandırıldığı, uygulamaya yönelik yeni bir kural ihdas edilmediği, 11269 sayılı Kurul kararının 2