muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22368, Karar No: 2021/4545, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22368 E.  ,  2021/4545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10754, Karar No: 2008/10588, Tarih: 15.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/10754 E.  ,  2008/10588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sarıyer Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :15.04.2005
Yargıtay — Esas No: 2021/17501, Karar No: 2023/24110, Tarih: 15.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/17501 E.  ,  2023/24110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/938 E., 2016/367 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, katılan ile karşılaştığı ancak tehdit ve hakaret etmediğine, verilen cezanın haksız olduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın, sanığın eski kız arkadaşı olduğu ve sanıktan ayrıldığı, olay tarihinde katılan aracı ile ... yolu üzerinde seyir halindeyken, sanığın aracı ile katılanın yanından geçerken camı açıp ona “Senin ananı sinkaf edeceğim, sana bu konutları dar edeceğim." diyerek hakaret ve tehditte bulunduğu Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Plaka tanıma sistemi üzerinden yapılan incelemede sanığın katılanı bir süre takip ettiğinin anlaşılması sebebiyle sanığın, karşılaşmalarının tesadüf olduğuna ilişkin savunmalarına itibar edilmediğine ve eylemin sübut bulduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın, katılana söylediği iddia ve kabul olunan sözlerin söyleniş bütünlüğü içerisinde değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen muhatabın kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında yazılı şekilde hükümler kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Sanığın, katılana söylediği iddia ve kabul olunan sözlerin söyleniş bütünlüğü içerisinde değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen muhatabın kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında yazılı şekilde hükümler kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının toplam ceza üzerinden gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21627, Karar No: 2017/10575, Tarih: 15.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/21627 E.  ,  2017/10575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının 15.04.2008-30.03.2014 tarihleri arasında ... İl Özel İdaresi bünyesinde kamyon şoförü olarak çalıştığını, temizlik ihalesini alan taşaron firmada işe alınmasına rağmen il özel idaresinin asli işi olan şoförlük görevini il özel idaresi şefliğinden talimat alarak yaptığını, davacının asıl işverenin işçisi olduğunu, kamu işçileri için farklı uygulamaya gidilemeyeceğini, il özel idaresi kapatılınca iş akdine son verildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ilave tediye ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı belediye vekili özetle, davacının müvekkili belediye çalışanı olmadığını, yüklenici firmanın sigortalı çalışanı olduğunu, 6360 sayılı yasa ile İl Özel İdarelerinin tüzel kişiliğinin kaldırıldığını, ... İl Özel İdaresinin hizmet alım sözleşmelerinin belediye ye devredilmediğini, husumet ve zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; verilen karar, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 02.03.2016 tarih 2016/7040 esas 2016/5321 karar sayılı kararıyla özetle ve sonuç olarak;

"Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının alt işveren işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Asıl işverenin, işçinin ödenmeyen hak ve alacaklarından alt işverenle birlikte sorumluluğu kanun gereği olmakla birlikte davacıyı çalıştıranın alt işverenler olduğu tartışmasızdır. Bu sebeple davacı hakkındaki bilgi ve belgeler onu çalıştıran alt işverenlerden getirtilmeden doğru bir sonuca varılması mümkün değildir. Dava konusu uyuşmazlıkta, davalı Belediye cevap dilekçesi ile davacının çalıştığı alt işverenlerden işyeri kayıtlarının getirtilmesini talep etmiştir. Ancak bu konuda herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, davacının çalışmasının geçtiği alt işverenlerden davacının işyeri kayıtlarını getirterek bir sonuca varmaktır. Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

Somut olayda, öncelikle davacının muvazaa tespiti yapılan dönemde muvazaa tespitinde adı geçen ... Tem. Ltd. Şirketi'nde çalışması bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle muvazaanın varlığının kabulü ile davacının ilave tediye alacağının hesaplattırılarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya bu yönde devam edilmiş, yeniden bilirkişi raporu alınmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Hüküm altına alınan ilave tediye ücretinin kısmi olarak istenen miktarı dışlandığında kalan kısmında ıslah tarihine göre geriye beş yıllık süre dikkate alındığında bu süre dışında kalan miktarların zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davalı tarafından süresinde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı def'i dikkate alınmadan ilave tediye ücretinin hüküm altına alınması hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15183, Karar No: 2020/679, Tarih: 06.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/15183 E.  ,  2020/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vasisi, kısıtlı annesi ... ile birlikte maliki oldukları 5427 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki 8 nolu bağımsız bölümün taşınmazda kiracı olarak oturan ve kısıtlı ...un ehliyetsiz olduğunu bilen davalı ... tarafından hile ile adına tescilinin sağlandığını, davalı ...'in taşınmazın iade edileceği konusunda kendilerini oyaladığını, aradan geçen süre zarfında taşınmazın üç kez el değiştirdiğini, son olarak diğer davalı ...'a devredildiğini, davalıların kötü niyetli olduklarını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline, olmadığı takdirde 50.000,00 TL'nin davalı ...'ten tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiş, diğer davalı ... iyiniyetli 3.kişi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 54.40.TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28195, Karar No: 2015/4698, Tarih: 12.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/28195 E.  ,  2015/4698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin, hafta tatili, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile harcırah alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının,davalıya ait işyerinde 2006 yılının 10. ayından 2009 yılının Şubat ayına kadar tır şoförü olarak kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek,kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti,ücret alacağı ve harcırah alacağının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 31.10.2006-27.02.2009 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle haklı olarak feshedildiği, tazminat ve ücret alacağı bulunmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, davalıya ait işyerinde 31.10.2006-27.02.209 tarihleri arasında uzun yol şoförü olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin işverence ıspatlanamadığı, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yapmadığı, harcırah alacağı bulunmadığı, hafta tatillerinde ve ulusal bayram genel tatillerde çalıştığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davacının,hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti,yıllık izin ücreti ve ücret alacağı bulunup bulunmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3.İmzalı ücret bordrolarında hafta tatili ücreti,ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücretin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından bunun aksinin ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin bu alacaklarının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde ispatı her türlü delille yapılabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında alacağı ./..

olduğunu yazılı delille kanıtlaması mümkündür. Alacak ücretlerinin tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt yoksa ödenen tutarın dışında alacağı olduğunun yazılı delille ispatlanması gerekir.

olduğunu yazılı delille kanıtlaması mümkündür. Alacak ücretlerinin tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt yoksa ödenen tutarın dışında alacağı olduğunun yazılı delille ispatlanması gerekir.

Somut olayda, dosyaya sunulan imzalı ücret bordrolarında hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti tahakkukları bulunmaktadır. Ayrıca ücret alacağı talep edilen dönem içinde ücretlerin ödendiğine dair imzalı ücret bordroları vardır. Bu durumda, davacıdan imzası ile ilgili beyanı alınarak, imzanın davacıya ait olması halinde ücret bordrolarında tahakkuk yapılan süreler hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti hesaplamasından dışlanmalı, ücret alacağıda bordrolarda ödendiği belirtilen miktarlar dışlanarak hesaplanmalıdır. İmzanın davacıya ait olmaması halinde ödemelerin banka aracılığı ile ödenip ödenmediği araştırılarak, ödenmisse yukarıda belirtilen aynı işlemin yapılması, ödenmememisse şimdiki gibi karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Öte yandan, davacının yirmisekiz gün yıllık izin ücreti alacağı kabul edilmiş ise de, davacının 2007 ve 2008 yıllarında ondörder gün yıllık izin kullanmak istediğine dair imzalı yıllık izin talep formları bulunmaktadır. Davacıdan bu formlar ile ilgili beyanı alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/12302, Karar No: 2012/19331, Tarih: 06.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/12302 E.  ,  2012/19331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tekerrüre esas alınan Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.1996 gün ve 1995/977-1995/1016 sayılı kararına konu 2 yıl 4 ay hapis cezasının 03.07.2001 tarihinde infaz edildiği ve temyiz incelemesine konu olan hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK’nın 58/1-2-b maddesinde öngörülen 3 yıllık süre geçtikten sonra 29.06.2005 gününde işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında anılan Yasa maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın yakınandan yabancı parayı bozmasını istediği, yakınanında cebinden sadece 20 TL çıkarması üzerine sanığın “başka para yok mu, ceplerine bir bak” dediği, yakınanın “cebimdeki bütün para bu, başka param yok” demesi üzerine sanığın suça konu 20 TL’yi alıp kaçtığı somut olayda uygulanma olanağı bulunmamasına rağmen sanık hakkında yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- Sanığın, 29.06.2005 tarihinde saat 15.30’da alınan kolluk beyanında yakınanın zararını karşılamak istediğini belirttiği, 29.06.2005 tarihli ve 16.00 saatli teslim ve tesellüm tutanağında, yakınana suça konu 20 TL’nin iade edildiğinin belirtildiği, sanığın 30.06.2005 tarihli savcılık beyanında yakınanın zararını karşıladığını belirtmesi karşısında; TCY'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinden sanığın da yararlanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanığın, 29.06.2005 tarihinde saat 15.30’da alınan kolluk beyanında yakınanın zararını karşılamak istediğini belirttiği, 29.06.2005 tarihli ve 16.00 saatli teslim ve tesellüm tutanağında, yakınana suça konu 20 TL’nin iade edildiğinin belirtildiği, sanığın 30.06.2005 tarihli savcılık beyanında yakınanın zararını karşıladığını belirtmesi karşısında; TCY'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinden sanığın da yararlanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nin 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.