muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5712, Karar No: 2008/3118, Tarih: 10.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5712 E.  ,  2008/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka ve tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Evlilik dışı ilişki kuran davacı koca tamamen kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemede;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

10.03.2008
Yargıtay — Esas No: 2012/28889, Karar No: 2012/36699, Tarih: 06.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/28889 E.  ,  2012/36699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 27.06.2007 tarihli celsede sanık ...'ten şikayetçi olduğunu beyan eden müşteki-sanık ...'in 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3-b maddesi ile değişik 1412 sayılı yasanın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, aynı yasanın 317. maddesi uyarınca, katılan-sanık ...'ın temyiz itirazlarının isteme aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazlarının isteme uygun REDDİNE,

2) Katılan-sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine. Ancak;

Sanık hakkında verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 51/1 maddesine göre ertelenmesine karar verilmeden 5237 sayılı TCK'nin 51/3 maddesi gereği denetim süresinin belirlenmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, katılan-sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33956, Karar No: 2015/9008, Tarih: 11.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/33956 E.  ,  2015/9008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/139752

MAHKEMESİ : Ağrı(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2014/100 (E) ve 2014/178 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdur H.. Ç..'ın temyiz talebine binaen yapılan incelemede:

Mağdurun yargılama aşamasında şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, katılan sıfatının bulunmaması nedeniyle, kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak şikayetçi H.. Ç..'ın temyiz talebinin REDDİNE,

2) Sanık S.. Ç..'ın temyiz talebine binaen yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10856, Karar No: 2008/16588, Tarih: 13.10.2008

**3. Hukuk Dairesi         2008/10856 E.  ,  2008/16588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde takibe kısmi itirazın iptaliyle %40 tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece dava dilekçesinin görev nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalı aleyhine 6.433,05 YTL alacağın tahsili için takip başlatıldığı, ancak davalının haksız olarak alacağın 5.261,50 YTL 'lik kısmına itiraz ettiği ileri sürülerek, kısmi itrazın iptaliyle %40 tazminatın tahsili istenilmiştir.

Mahkemece; kısmi itirazda alacağın tamamı üzerinden görev sınırının belirleneceği, alacağın tamamına göre de Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, itirazın iptali davası olup, görev sınırı takipte itiraz edilen asıl alacak miktarına göre belirlenir. İtiraza konu edilen miktar ise dava tarihindeki görev sınırı olan 5.910 YTL'nin altındadır.

Bu durumda mahkemece işin esası hakkında inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, görev nedeniyle davanın reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,13.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11327, Karar No: 2018/837, Tarih: 23.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11327 E.  ,  2018/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6411, Karar No: 2013/11383, Tarih: 19.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6411 E.  ,  2013/11383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 26.12.2011 yerine 2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir hata kabul edilmiştir.

Sanık savunması, katılanın ve tanıkların beyanları, 25.05.2010 tarihli haciz tutanağı, keşif tutanağı ve bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; haczedilerek sanığa yediemin olarak teslim edilen çamaşır makinesi ile sanığın iş yerinde bulunan ve katılana teslim edilmek istenen çamaşır makinesinin farklı olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/941, Karar No: 2015/12067, Tarih: 29.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/941 E.  ,  2015/12067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06/02/2012 tarihli iddianame içeriğine göre: sanık ile katılanın komşu oldukları, önceye dayalı husumet nedeniyle, hakaret ve tehdit suçlarından taraflar arasında görülen çok sayıda dava bulunduğu, sanığın cep telefonuyla, katılanın büfede alışveriş yaptığı esnada katılanın ses ve görüntülerini kaydettiği, bu olaydan birkaç gün sonra da, katılanın apartman önünde olduğu sırada kayıt yaptığı iddiasına konu olayda,

Bahse konu kayıtların dosya kapsamında bulunmadığı ve sanığın savunmalarının aksinin kanıtlanamadığı anlaşılmakla, mahkemece, sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sübuta ve beraat hükmüne ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15897, Karar No: 2018/5208, Tarih: 05.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/15897 E.  ,  2018/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, sanığın müştekinin tişörtünün cebinde bulunan 100 TL parayı kendisini eşgalini verdiği bir kişiye benzettiğini söyleyerek sarılması neticesinde özel beceri kullanmak suretiyle aldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6849, Karar No: 2014/555, Tarih: 14.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6849 E.  ,  2014/555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/01/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur. Ancak;

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin sanık hakkında uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun tenkitli düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2014/25084, Karar No: 2015/1370, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25084 E.  ,  2015/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/5603, Karar No: 2019/3544, Tarih: 12.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5603 E.  ,  2019/3544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkili yüklenicinin sözleşme gereği edimlerini yerine getirerek inşaatı tamamlayıp teslim ettiğini, iskan ruhsatının alındığını, davalı arsa sahibinin sözleşmede müvekkile verilmesi gereken 12 no.lu bağımsız bölümün tapusunun devredilmediğini ileri sürerek davalı adına kayıtlı 12 no.lu bağımsız bölümün tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, davacının sözleşme gereği edimlerini yerine getirmediğini, geç teslim kira tazminatı ile eksik ve kusurlu işler bedelinin tazmini için açılan davanın devam ettiğini, her iki davanın birleştirilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamına göre; dava konusu taşınmazın tapu kaydının ... Tapu Sicil Müdürlüğü olduğu bu nedenle davalı vekilinin yetki itirazının yerinde görülmediği, davacı yüklenici tarafından arsa sahiplerine ait taşınmaz üzerinde yapılan inşaatın tamamlanıp ve iskan ruhsatı da alınarak arsa sahiplerine teslim edildiği, davalı tarafından başka bir mahkemede eksik işler bedeli ve kira tazminatı davası açılmasının bu davanın kabulüne engel teşkil etmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu bağımsız bölümün tapusunun iptaline ve davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Kendi edimini, ifa etmeyen taraf, karşı taraftan edimini talep edemez. Somut olayda davacı tarafından tapu kaydı talep edilen dairenin son daire olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle yüklenici davacının 12 no.lu bağımsız bölümün tapu kaydını talep edebilmesi için tüm edimlerini yerine getirmesi gerekmektedir. Davalı arsa sahiplerince inşaattaki eksik ve kusurlu işler bedeli ile kira alacağı için dava açılmıştır. Mahkemece açılan davanın sonuçlanması beklenerek bu davada hüküm altına alınan eksik ve kusurlu iş bedeli ile kira tazminat bedelinin ödenmediği takdirde depo ettirilerek veya birlikte ifa sağlanacak şekilde hüküm kurulması gerekirken teminat dairesinin tapusunun yüklenici adına tescili doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle 1 no.lu bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18575, Karar No: 2016/10779, Tarih: 01.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18575 E.  ,  2016/10779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından; tamamına yönelik temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, boşanmaya neden olan olaylarda davalı kadının kusurlu bir davranışının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Terke dayalı bir dava da bulunmamaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.06.2016 (Çrş.)