muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/44, Karar No: 2024/3676, Tarih: 08.05.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 17.10.2017 tarihli kararı ile; "...mahkememizce toplanan tüm deliller, yapılan tespit, alınan raporlar ve ek raporlar ve duruşmada dinlenen bilirkişilerin yeminli beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde ana dosyada davacı patenti ile davalı ürünleri kıyaslandığında 1. ve 10. istemleri ile benzerlik bulunmadığı ve tecavüzün koşullarının oluşmadığı; karşı dava yönünden ise davacı patentinin yeni olduğu ve buluş basamağı içerdiği, bu yönden son alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin dosya içeriğine ve dinlenen bilirkişi beyanları ile uyumlu olduğu ve mahkememizce de yeterli bilimsel gerekçeyi havi olduğu kanaatiyle ana dava ve karşı davanın ayrı ayrı reddine şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı karşı davalı davalı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesinin davalının müvekkilinin patentinin hükümsüzlüğüne ilişkin karşı davasının haksızlığını isabetle tespit etmekle beraber mahkemenin teknik itiraz ve talepleri dinlemeksizin tecavüz davasına ilişkin hüküm oluşturmasının yerinde olmadığını, açılan esas dava konusu hakkında tekrar yargılama yapılması ve İlk Derece Mahkeme kararının asıl davanın reddine ilişkin kısmının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, davalı ürünlerinde kullanılan ve müvekkilinin patentinde tercih edilen elyaflardan olan PBT elyafının müvekkilinin patentinde ifade edildiği üzere “en azırdan %93 elastik istemindeki bu unsuru da içerdiğinin açık olduğunu, nitekim PBT ipliğinin elastik düzelme kabiliyetinin en az %93 olduğunun sektörde bilinen ve kabul edilen bir husus olduğunu, bu itibarla düzelmeye sahip” olduğu bilinmekte olduğundan davalı ürünlerinin patentin 1. davalı yanın ürünlerinde yer alan ipliklerin çekirdeğindeki ikinci elyafın polyester esaslı bir kopolimer olduğunun laboratuvar ortamında uygun ölçüm ve incelemeler ile tespit edilmesini takiben bu ipliğin %93'lük bir düzelmeye sahip olduğu hususunun da net şekilde ortaya çıkacağını, bunun karşısında bilirkişilerin “dual-core” yöntemini çift besleme yöntemi ile eş anlamlı olarak anmasının teknik olarak eksik bir açıklamaya yol açtığını, “dual-core” ifadesinin Türkçe'ye tercümesinden de anlaşılacağı üzere çift özlü iplik üretim yöntemi olup teknik literatür ve müvekkil patentinde “birlikte ekstrüzyon” olarak ifade edilen üretim yöntemine Türkiye'deki makine üreticilerinin Türkiye'de sattıkları makineye verdikleri isim olduğunu, bilirkişi raporlarının tarafsızlığına ve çelişkilerin giderilmesine ilişkin itirazların İlk Derece Mahkemesi tarafından dikkate alınmaksızın asıl davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığını bildirmiştir.

Davalı karşı davacı ...Ş vekili istinaf dilekçesinde; Patent dökümanında 1. istemde yer alan %93'lük elastik düzelme oranının nasıl ve hangi yöntemle ölçüleceğinin belirsiz olduğunu, istinafa konu patentin yenilik ve buluş basamağı şartlarına haiz olmadığını, bilirkişiler raporlarında istinafa konu patent ile tekniğin bilinen durumundaki en yakın doküman olarak yer verilen US 2008/0318485 sayılı patent arasındaki farkın; “birinci ve ikinci elyaf büküldüğünde, metre başına bükümlerin sayısı, metre başına 75-125 bükümden farklıdır ve elyaf arasında bir bağlantının sağlanması için yeterince yüksektir” ifadesi olduğunu tespit ettiklerini, zira davacı-karşı davalı patentinin istemlerinde yer almakta olan sayısal aralıkların oldukça geniş olduğu ve davacı-karşı davalının rüçhan tarihinden önceki tarihlerde de bu aralıklarda üretilmiş esnek iplikler bulunduğunu, buna göre davacı-karşı davalının patent almayı başardığı 50-200 punta sayısı ve 75-125 büküm aralığının tekniğin bilinen ve uygulanan durumuna dâhil olduğunu, dolayısı ile her ne kadar davacı-karşı davalı patentini tescil ettirirken aralığı daraltarak kendisine aralık açmış gibi göstermiş olsa da aslında verdiği aralıkların oldukça geniş olduğunu ve farklı yöntemlerle yapılan üretimlerle de bu aralıklara ulaşılmasının mümkün olduğunu, bahse konu hususun da davacı-karşı davalı patentinin herhangi bir yenilik unsuru taşımadığının ve patente konu çözümün aşikâr olduğunun açık göstergesi olduğundan bu durumun davacı-karşı davalı patentinin hükümsüzlüğüne karar verilmesi için yeterli olacağını, bilirkişi raporunda patentin yenilik ve buluş basamağı kriterlerini haiz olduğuna dair bilirkişi raporunun dinlenen bilirkişi beyanları ile uyumlu olmadığını bildirmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılama sırasında bilirkişi raporlarının alındığı buna göre özellikle 28.02.2020 tarihli bilirkişi heyet raporunun içeriğinden de anlaşılacağı üzere davacı karşı davalıya ait patentin buluş basamağını içerdiği ve sanayiye uygulanabilir olduğu, yenilik giderici olarak sunulan deliller karşısında karşı davaya konu patente ait 1 ve 14 no'lu bağımsız istemler ile bu istemlere bağımlı yazılmış 2-13 ve 15 No'lu bağımlı istemlerin yeni olduğu, dolayısıyla patentin hükümsüzlüğü koşullarının somut olayda mevcut olmadığı, ayrıca davalı tarafın eylemlerinin de patente tecavüz ve haksız rekabet koşullarını oluşturmadığı, söz konusu bilirkişi raporlarının ayrıntılı incelemeyi içerdiği gibi, istinaf denetimine de elverişli nitelikte bulunduğu, dolayısıyla mahkemece hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı ...Ş. vekilinin istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı karşı davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, patente tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve sonuçlarının ortadan kaldırılması ile maddi ve manevi tazminat taleplerine; karşı dava ise davacı karşı davalıya ait patentin hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 56 ıncı maddesi.

3. 6769 sayılı Kanun 151 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı karşı davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11362, Karar No: 2011/27346, Tarih: 28.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/11362 E.  ,  2011/27346 K.**

**"İçtihat Metni"**

1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanuna aykırılık suçundan sanık ...Tekstil Giyim ve Konfeksiyon San. Dış Tic. A.Ş.in, anılan Kanunun 3/b maddesi gereğince 34.483.470.454,40 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.08.2002 tarihli ve 2001/1193 Esas, 2002/751 sayılı kararının infazı sırasında eylemin suç olmaktan çıktığından yeniden karar verilmesi talebinin reddine ilişkin aynı mahkemenin 10.09.2008 tarihli ve 2001/1193 Esas, 2002/751 sayılı ek kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.05.2009 gün ve 29068 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2009 gün ve KYB. 2009-134848 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın yurt dışına ihraç ettiği mal bedeli dövizleri yasal süresinde yurda getirmeyerek kambiyo hesabını kapatmamak şeklindeki eylemi nedeniyle cezalandırıldığı, sanığın cezalandırılmasına yasal dayanak olan 11 Ağustos 1989 tarihli ve 20249 sayılı Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 sayılı Kararın 8. maddesinin, 28.01.2008 tarihli ve 2008/13186 sayılı kararın 3. maddesiyle " İhracat bedellerinin tasarrufu serbesttir. Bakanlık ihtiyaç duyulması halinde ihracat bedellerinin yurda getirilmesine ilişkin düzenleme yapmaya yetkilidir." şeklinde değiştirildiği, 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanunun 1. maddesinde "Türk parasının kıymetini korumak amacıyla, Türk parasının yabancı paralar karşısındaki değerinin belirlenmesine, döviz ve dövizi temsil eden belgelere (menkul değerler ve diğer sermaye piyasası araçları dahil) ilişkin tüm işlemler ile dövizlerin tasarruf ve idaresine, Türk parası ve Türk parasını temsil eden belgelerin (menkul değerler ve diğer sermaye piyasası araçları dahil) ithal ve ihracına, kıymetli maden, taş ve eşyalara ilişkin işlemlere, prim tahsili suretiyle bedelsiz ithal izni vermeye, ihracata, ithalata, özelliği olan ihracat ve ithalata, görünmeyen işlemlere, sermaye hareketlerine ilişkin kambiyo işlemlerine ait düzenleyici, sınırlayıcı esaslar bu karar ile tayin ve tesbit edilmiştir. Bu Karara ve bu Kararın uygulanması amacıyla Bakanlıkça yayımlanacak tebliğlere muhalefet 1567 sayılı Kanunla ek ve tadillerine muhalefet sayılır."

Aynı Kanunun ek 5. maddesinde "Bu Kanunun 1 inci maddesine göre Bakanlar Kurulunca alınan kararlarda lehe değişiklik yapılması veya bu kararların yürürlükten kaldırılması hallerinde; değiştirilen veya kaldırılan kararlara aykırı davranışta bulunmuş olanlar hakkında, failin lehine olan kararlar ve kanun hükümleri tatbik ve infaz olunur." hükümleri gereğince sanığın eyleminin suç olmaktan çıkarıldığı gözetilerek sanığın beraatine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

28.08.2002 tarihli mahkumiyet hükmü sanığın Ticaret Sicilinde kayıtlı adresi dışında bir adrese Tebligat Kanunu 35. maddesi gereğince tebliğ edildiğinden karar usulüne uygun kesinleşmemiş ve sonraki kararlar hukuken yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.08.2002 tarih ve 2001/1193-2002/751 sayılı karar usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden kesinleşmemiş olduğu anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 28.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27488, Karar No: 2015/38106, Tarih: 18.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/27488 E.  ,  2015/38106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/346361

MAHKEMESİ : Çiftlik Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2011

NUMARASI : 2011/54 (E) ve 2011/111 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık T.. Ç.. hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık T.. Ç.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık O.. T.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan T.. Ç.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 18/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8191, Karar No: 2016/6485, Tarih: 24.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8191 E.  ,  2016/6485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklar hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat, sanık ... hakkında TCK'nın 155/2, 168/1, 62, 53/1, 52/2. maddeleri ile CMK'nın 231/5. maddesi gereğince 3 ay 10 gün hapis ve 320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan şirkete ait İvrindi ilçesinde bulunan fabrikada sanık ...'ın işletme müdürü, sanık sanık ...'in ise işletme şefi olarak çalışmakta iken şirket yönetimi tarafından yapılan incelemede bir kısım usulsüz işlem tespit edildiği ve bu kapsamda sanık ...'ın haricen şirket adına 46.000 TL'ye aldığını belirttiği araziyi sahibinden 30.200 TL'ye aldığı ve aradaki farkı uhdesinde tutmak suretiyle haksız menfaat elde ettiği, iş makinelerine verilen mazotun miktarını katılan şirket kayıtlarına eksik işlediği ve aradaki farkı iş makinesi sahibinden aldığı, iş makinesi sahibine para verilmediği halde kasa çizelgesinde ödenmiş şekilde gözükmesini sağladığı, sanık ...'in katılan şirkete ait hurda malzemeleri kantara müdahale etmek suretiyle olduğundan daha az gösterip sattığı ve katılan şirket aleyhine haksız menfaat elde ettiği, sanıkların birlikte hareket ederek ... ilçesinde bulunan başka bir maden şirketinden gelen ve katılan şirkete ait tesiste konsantre hale dönüştürülen kurşun ve çinko cevherlerine saf çinko ve kurşun karıştırarak tenör oranının yüksek çıkmasını sağlayıp cevheri gönderen şirkete ödenen fazla paradan menfaat elde ettikleri iddia olunan olayda;

1- Sanık ... hakkında arsa alımı ile ilgili olarak işlediği iddia edilen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran katılanın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının incelenmesinde;

Oluşa, sanıkların savunmalarına, katılan beyanına ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2- Sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının incelenmesinde;

Oluşa, sanıkların savunmalarına, katılan beyanına ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4554, Karar No: 2010/5765, Tarih: 24.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4554 E.  ,  2010/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manavgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.06.2008 tarih ve 2006/415-2008/369 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kooperatif ortaklığından yönetim kurulu kararı gereğince usul ve yasaya aykırı bir şekilde ihraç edildiğini ileri sürerek, ihraç kararının iptali ile ortaklığın devam ettiğine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatif tüzel kişiliği aleyhine açılması gerektiği halde yönetim kurulu üyeleri aleyhine açıldığından davanın husumetten reddinin gerektiğini, davacının tahditli plaka uygulamasına geçiş döneminde kooperatifle ilişkisini kendisinin kestiğini, tahditli plaka uygulamasına geçiş sürecinden önce tercihini diğer bir kooperatif olarak kullandığını, kooperatif ortağı olabilmek için gereken koşulları yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar doğrultusunda, davacı tarafın davalı kooperatif ortaklığından anasözleşme hükmü gereğince eksiklikleri gidermek için süre vermeden ve bu konuda ihtarname çekmeden çıkarıldığını iddia ettiği, oysa davalı kooperatifin anasözleşmesinin 10.maddesi hükmünde ortaklık şartlarını taşımayan ortağın, şartları yerine getirmesi için ihtarname çekerek süre vermeksizin ortaklıktan çıkarmasında şekil noksanlığının bulunmadığı, ayrıca davacının anasözleşmenin 10.maddesinin 5. ve 6.fıkraları uyarınca ortaklık şartlarını taşımadığı, davacının ortaklık şartlarının gereğini biliyor olmasına rağmen yaklaşık 10 yıldır durumunu şartlara uygun hale getirmediği ve çıkarılması üzerine dava açmasının MK. nun 2.maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, ihraç kararının iptali istemine ilişkin olup, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere, davalı kooperatif yönetim kurulunca anasözleşmenin 10/3-5 nci maddelerine dayalı olarak davacının "taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak" ve " kooperatifin amacına uygun motorlu araç bulunmak" şeklindeki ortaklık koşullarını taşımadığından dolayı iki ayrı nedenle ortaklıktan ihraç edilmiş, mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dava, ihraç kararının iptali istemine ilişkin olup, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere, davalı kooperatif yönetim kurulunca anasözleşmenin 10/3-5 nci maddelerine dayalı olarak davacının "taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak" ve " kooperatifin amacına uygun motorlu araç bulunmak" şeklindeki ortaklık koşullarını taşımadığından dolayı iki ayrı nedenle ortaklıktan ihraç edilmiş, mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, mahkemenin kabulünün aksine kooperatif anasözleşmesinin ortaklık şartlarını belirten 10’ucu maddesinde, kooperatife ortak olabilme şartları arasında araç sahibi olma koşulu da gösterilmiş ise de, araç sahibi olunmaması, hemen üyenin ortaklık sıfatını yitirmesi sonucunu doğuracak bir neden olarak kabul edilemez. Ortağın yeniden araç sahibi olma veya ortaklığı devir etme ihtimali mümkün bulunduğundan, bu konuda ortağa uygun bir süre içerisinde araç sahibi olması yönünden bir ihtar yapılması ve bundan sonra bu şartı yerine getirmediği takdirde ihraç edilmesi, hayatın olağan akışına, iyiniyet kurallarına ve kooperatifin amacına uygun olacağından, bu husus gözetilmeksizin davacının ihracına karar verilmesi doğru değildir. Dairemiz’in yerleşik uygulaması bu yöndedir (11.Hukuk Dairesinin 2001/8407-2002/516 Karar, 2004/5114-2005/1744 Karar).

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, davacının anılan bu nedenle yapılan ihracının belirtilen bu ilkeler çerçevesinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi yerine yanlış ilkeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

2-Öte yandan, "taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak" ile ilgili ihraç nedeni ile yukarıda anılan ihraç nedeni arasındaki sıkı bağlantı bulunması nedeniyle esasen bu iki ihraç nedeninin bir arada değerlendirilmesi gereği ve zorunluluğu mahkemece nazara alınmadan bu ihraç nedeni ile ilgili olarak da eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

3-Diğer yandan, mahkemece, davacının ihraç nedeni ile sınırlı olarak yargılama yapılarak karar verilmesi yerine, ihraç nedeni dışındaki nedenlerin de inceleme konusu yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.