muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7271, Karar No: 2020/2331, Tarih: 03.03.2020

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6040, Karar No: 2006/17420, Tarih: 12.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/6040 E.  ,  2006/17420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* taraflar tebligata rağmen gelmediler. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Terk hukuki nedenine dayalı bir dava bulunmamaktadır. Sadakatsiz davranışta bulunan davacı tam kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2019/6492, Karar No: 2019/17246, Tarih: 06.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6492 E.  ,  2019/17246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay günü gündüz suça sürüklenen çocuğun, mağdurun saatçi dükkanının arka taraflarında bulunan ve eski eşyalarını koyduğu deposuna girerek mağdura ait 200,00 TL değerindeki fotoğraf makinesi ile penseyi çaldığı olayda, 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/2-h ve 31/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25453, Karar No: 2015/2147, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25453 E.  ,  2015/2147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/28322, Karar No: 2024/4904, Tarih: 26.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28322 E.  ,  2024/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/284 E., 2023/431 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği güşünüldü;

Kararın sanığa tefhimi esnasında yapılan kanun yolu bildiriminde her ne kadar kanun yolu mercii olarak istinaf gösterilmişse de kanun yolu başvurusunun süresinin doğru olarak bildirildiği tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 09.06.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, 26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6578, Karar No: 2017/745, Tarih: 09.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6578 E.  ,  2017/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 29.04.2015 gün ve 2014/8219 Esas, 2015/2975 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, arsa sahibi müvekkilleri ile yüklenici davalı arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayanarak, gecikme bedeli ile ayıplı ve eksik işler tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı arsa sahipleri ile diğer arsa sahiplerine tüm taşınmazların zamanında ve eksiksiz teslim edildiğini, binanın iskân ruhsatının alındığını, teslim ve tesellüm tutanaklarının imzalandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacıların 20.07.2009 tarihli 2 adet teslim tesellüm tutanağı ile davalıyı ibra ettikleri gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemiz'in 29.04.2015 tarih, 2014/8219 Esas ve 2015/2975 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19802, Karar No: 2018/6783, Tarih: 20.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19802 E.  ,  2018/6783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6466, Karar No: 2020/2333, Tarih: 03.03.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/6466 E.  ,  2020/2333 K.**

**"İçtihat Metni"**

6563 sayılı Elektronik Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’a aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında Adana Ticaret İl Müdürlüğünün 25/01/2018 tarihli ve 424 sayılı kararı ile uygulanan 2.000,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Adana 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/05/2018 tarihli ve 2018/1733 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 24/09/2018 gün ve 94660652-105-01-12246-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2018 gün ve 2018/79125 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli tarafından Dağ-Kon İletişim İnş. Tem. Taş. Elek. Tic. Ve San. Ltd. Şti. ile yetkili temsilcisi olduğu firma arasında distribütörlük anlaşması bulunduğu ve ürettikleri ürünlerin Türkiye geneli tüm reklam ve satışlarını bu firmanın üstlendiği, idari para cezasına konu olan SMS'lerinde şahsı ya da firması tarafından değil Dağ-Kon İletişim İnş. Tem. Taş. Elek. Tic. Ve San. Ltd. Şti. tarafından gönderildiği belirtilip buna ilişkin her iki firma arasında imzalanan 12/02/2015 tarihli distribütörlük sözleşmesinin dosyaya ibraz edildiği, mezkur sözleşme hükümleri uyarınca reklam faaliyetlerinden doğabilecek her türlü cezai işlemden distribütör firmanın sorumlu olduğu, buna göre kabahat konusu konu olan SMS'lerin kim tarafından gönderildiği araştırılıp bahse konu distribütörlük anlaşmasının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, kabahatlinin başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2047, Karar No: 2014/22550, Tarih: 12.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2047 E.  ,  2014/22550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/290946

Mahkemesi : Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25/04/2013

Numarası : 2011/422 - 2013/200

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin, kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık sürücü T.. Y..'ın yönetimindeki tır ile yerleşim yeri dışında, 8 metre genişliğinde, bölünmemiş, iki yönlü, düz, eğimsiz, asfalt kaplama yolda Kütahya istikametinden Afyonkarahisar istikametine seyir halinde iken kendi önünde seyretmekte olan katılan H.. P..'ın kullandığı traktörü sollamak istediği sırada, karşı yönden araç gelmesi nedeniyle sollayamayacağını anlaması üzerine kendi şeridine dönmek isterken, sollamakta olduğu traktörün sol arka kısmına kendi aracının sağ ön kısmı ile çarpması sonucunda, katılan H.. P..'ın hayati tehlike geçirecek, traktörde bulunan annesi katılan H.. P..'ın ise vücudunda 2. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları olayda, her ne kadar sanık asli kusurlu ise de iki sınır arasında temel ceza belirlenirken; adalet, hakkaniyet kuralları gereğince ve alt sınırdan bir miktar uzaklaşılması yerine yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4066, Karar No: 2023/2589, Tarih: 23.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4066 E.  ,  2023/2589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1735 E., 2023/200 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/841 E., 2021/722 K.

Taraflar arasındaki asıl kişisel ilişki kurulması davası ile birleşen boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın ... erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ... erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.... erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının 27.05.2019 tarihinde boşanma davası açtığını, açılan davanın red edildiğini, açılan davadan sonra çocuğun müvekkile gösterilmediğini, kadının ailesi tarafından tehdit edildiğini, müvekkili Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurunda bulunduğunu, kadının boşanma davasının reddedilmesinden sonra müvekkille görüşmek istemediği ve müvekkille çocuğu göstermeyeceğini ifade ettiğini, müvekkil ile çocuğun kişisel ilişki kurmasını engellenmesinin çocuğun gelişimi için mutlak zaruret arz ettiğini, çocuğun babasını tanıması, babalık duygusunun gelişmesi, arkadaşlarının yanında psikolojik olarak kendini kötü hissetmemesi için gerekli olduğunu, psikolog, psikiyatr ve sosyologlara göre boşanma olgusu bağlamında çocuğun en çok etkilenen kişi olduğunu, müvekkil ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki düzenlenmesini, tarafların ayrılık süresince yararına aylık 200,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.... erkek vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin ortak konuta gelmek istediğinde eşinin ailesi tarafından tehdit ve hakaretlerine maruz kaldığını bu nedenle şikayette bulunduğunu, kadın her ne kadar boşanmak istiyorsa da müvekkil evlilik birliğinin devam etmesi yönünde irade ortaya koyduğunu, erkeğin, evlilik boyunca üzerine düşen tüm sorumluluğu yerine getirdiğini, kadının boşanma gerekçesi oluşturma gayreti ve çabası içinde olduğunu, açılan bu davanın reddini, boşanma davası süresince müvekkil ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar vermesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili birleşen boşanma dava dilekçesinde özetle; davacı- davalı erkeğin sürekli olarak Alanya ilçesine çalışmaya giderek kadını ihmal ettiğini, Alanya'dan Diyarbakır'a geldiğinde beraberinde gizlice bal, çerez, çikolata gibi yiyecekleri getirdiğini bu yiyecekleri saklayıp, gizliyerek yediğini, kadını sürekli olarak ailesine karşı ''Hatice paragözdür, gözü doymuyor, gözü yüksektedir'' şeklinde kötülediğini, '' seni aldığım güne lanet olsun, pis kötü kadınsın, karaktersizsin, paraya düşkünsün" şeklinde hakaretlerde bulunduğunu, bahis oynayıp bahis şirketlerine para aktardığını, evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, kendisine karşı muska yaptığını, erkeğin telefonda başka kadınlarla konuştuğunu, konuştuğu kişileri Antalya'ya davet ettiğini, kızlara kalp işareti göndererek sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, 27.05.2019 tarihinde açtığı boşanma davasının dava dilekçesi ile herhangi bir maddî vakıa ileri sürmediği, usulüne uygun şekilde bir ıslah işlemi de yapılmadığı, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve çekişmeli olarak belirlenmeyen vaka esas alınarak karar verilemeyeceği, dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında gösterilmeyen vaka esas alınarak davalıya kusur yüklenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle reddedildiğini, kararın istinaf edilmeyerek kesinleştiğini, kesinleşme tarihinden sonra tarafların bir araya gelmediklerini, erkeğin kesinleşme tarihinden sonra kadını ve ailesini mesaj yoluyla rahatsız ettiğini, asılsız şikayetlerde bulunduğunu, kadın hakkında uzaklaştırma kararı aldığını ve 15.12.2019 tarihinde evde bulunan eşyaların tamamını (ortak çocuğun eşyalarını dahi) bir nakliyeci ile anlaşarak Manisa'ya götürmeye çalıştığını, kadının koşulardan haber alması üzerine eşyaları Konya'dan geri döndürdüğünü, erkeğin boşanmak için maddî talepte bulunduğunu, müvekkilin para vermemesi halinde de müvekkili süründürmekle ve evliliği sürümcemede bırakmakla tehdit ettiğini, erkeğin tam kusurlu olduğunu belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin kadına verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 300.000.00 TL manevî tazminat ve 100.000,00 TL maddî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının açtığı ve reddedilen boşanma davasından sonra tarafların bir araya gelmedikleri, erkeğin reddedilen davanın kesinleşme tarihinden sonra sosyal medya hesapları üzerinden evliliğin devam ettiği sırada başka şahıslarla mesajlaşması sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, ortak konuta ait ev eşyalarını nakliye şirketi aracılığıyla taşımaya teşebbüs ederek ekonomik şiddet uyguladığı, erkeğin kusurlu davranışları ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, babayla ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına yasal faizi ile aylık 700,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına yasal faizi ile 15.000,00 TL manevî tazminata, kadının yasal koşulları oluşmayan yoksulluk nafakası ve maddî tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

... erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Mahkemelerin birleştirme hususunda hatalı kararlar verdiğini, kadının boşanma davasında dilekçeler aşamasında tanık listesi sunmadığını, Mahkemenin ihtaratlı ara kararından sonra usule aykırı olarak kadının tanığı Mahkeme huzurunda açıkça tanık dinletilmesine muvafakat edilmediğinin taraflarınca belirtilmesine rağmen tanık dinlenildiğini, kadının dava dilekçesinde belirttiği hiçbir iddiayı ispat edemediği, hakaret eden kadının asıl kusurlu olduğunu, bu nedenle kadının boşanma davasının reddi gerektiğini, evliliğin devamından yana olduğunu belirterek birleşen boşanma davasının kabulü, nafakalar, kadın lehine hükmedilen tazminat ve velâyet yönünden istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç