muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17227, Karar No: 2014/40154, Tarih: 03.12.2014

b)Mağdur Z.. B..'nın ifadelerinde, 24/09/2008 tarihingece saat 04.00 sıralarında sahur vaktinde mağdur Z.. B..'nın sahur için hazırladığı böreği fırında değil de tavada pişirdiği, bu böreği beğenmeyip yemeyen sanığın, mağdurla tartışarak mağduru yaraladığı, aynı günün sabahına mağdurun 07.30'da rapor alıp karakolda ifade verdiği, aynı gün akşam eve geldiğinde ise sanığın, mağdurun kendisini şikayet etmesine sinirlenerek mağduru bir kez daha dövdüğünü iddia ettiği, iddianamede ise, 24/09/2008 tarihinde işlenen olayın saatin 16.15 olarak gösterilip, 04.00 sıralarında sahur vakti yaşanan tartışmadan kaynaklanan yaralama eyleminin iddianamede anlatılmadığı anlaşılmakla, bu eylemle ilgili davanın açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbetinin araştırılması, açılmamış ise şikayete tabi olmayan bu eylemle ilgili olarak suç duyurusunda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30802, Karar No: 2020/3669, Tarih: 27.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/30802 E.  ,  2020/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İTİRAZIN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacı ve davalı Genç Aslan Temizlik İlaç İnşaat Tur. Rek. Nak. ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 27/02/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28945, Karar No: 2015/30485, Tarih: 20.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/28945 E.  ,  2015/30485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesine ait 20.10.2014 tarih, 2014/426 esas 2014/567 karar sayılı mahkeme kararının davacı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 2015/908 esas ve 2015/17634 karar sayılı 2.6.2015 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilmiş olup, yerel mahkemece 3.8.2015 tarihli yazı ile “Yargıtay ilamındaki bozma gerekçesi ile mahkeme kararının içeriğinin birbiri ile örtüşmediği” belirtilerek, gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

Dosyanın temyiz incelenmesi sırasında tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor kağıdı ile müzakere notlarının ve Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yazılan kararın incelenmesinde; Dairemize ait 2.6.2015 tarih, 2015/908 esas ve 2015/17634 karar sayılı bozma ilamının,

“Davacı şirket, 2004 yılı destekleme programlarından yararlanmak için davalı ile 9.11.2004 tarihinde pazarlama destek protokolü imzaladıklarını, davalıya 22.11.2004 tarihinde 12.240,00 TL ödediklerini, ancak davalının sözleşme gereğince ödemesi gereken miktarı ödemediğini, başlatılan icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %20 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın öncelikle yetkisizlik, olmadığı takdirde ise esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, “davada yetkili mahkemenin, davalının ikametgahı olan Ankara mahkemeleri olduğu” belirtilerek, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde dosyanın yetkili nöbetçi Ankara Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda, aynı Kanun’un 10. maddesi gereğince, sözleşmenin ifa edileceği yer icra müdürlüğü veya mahkemesinde de icra takibi veya dava açılabilir. Burada özel yetkiye ilişkin bir düzenleme söz konusu olup, davacı davasını genel yetkili mahkemede açabileceği gibi, özel yetkili mahkemede de açabilir. Tarafların sözleşmenin ifa edileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde, sözleşmenin ifa edileceği yer, Borçlar Kanununun 73. maddesine göre belirlenir. Bu maddeye göre sözleşmeden doğan para borcu, aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Bu nedenle de alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için kendi ikametgahında da takip veya dava açabilir.

Somut olayda davacı, sözleşmeden kaynaklanan alacağının tahsili için ikametgahı olan Konya İcra Müdürlüğünde takip başlatmış olup, takibe vaki itiraz üzerine de aynı yer mahkemesinde “itirazın iptali” istemiyle eldeki davayı açmıştır. Takip ve dava, sözleşmeden kaynaklanan para alacağının tahsili istemine ilişkin olduğu olduğundan, az yukarda belirtilen özel yetkiye ilişkin düzenlemeler gereğince, alacaklının kendi ikametgahının bulunduğu yerde takip veya dava açabilmesi mümkündür. O halde takip yetkili icra müdürlüğünde yapıldığı gibi, dava da yetkili mahkemede açılmış olduğundan, mahkemece yetki itirazı reddedilerek, işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.” şeklinde olmasına rağmen, ilamın kalemde yazılması aşamasında kes-kopyala yöntemindeki yanlışlık nedeniyle başka bir dosyaya ait bozma kararının, eldeki dosya için bozma ilamı olarak yazıldığı ve bunun maddi hataya yönelik olduğu bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmakla, Dairemizin 2.6.2015 tarihli 2015/908 esas ve 2015/17634 karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarda açıklandığı gibi bozulmasına, maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Maddi hataya dayalı olarak yazılan Dairemize ait 2.6.2015 tarihli 2015/908 esas ve 2015/17634 karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14646, Karar No: 2010/4954, Tarih: 22.03.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/14646 E.  ,  2010/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay sonrası sanığın kolluk tarafından karakola götürülmesi esnasında aracın bozulmasından dolayı, tutanağın şüpheliyi bu araçtan alıp başka araçla götüren memurlarca tutulması nedeniyle, bu tanıklar olayı görmediklerini bildirmişlerse de, CD.lere el koyan ve sanıkla aralarında bir husumet bulunduğu idda edilmeyen tanıklar ... ve ...'in duraksamasız net beyanlarından, sanığın bandrolsüz CD.leri umuma açık yerde sattığının kesin şekilde sattığının anlaşılması nedeniyle hükümden sonra yürürlüğe giren 23.0.1.2008 gün ve 5728 sayılı yasa ile yapılan değişiklikler de gözetilerek, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8779, Karar No: 2016/12204, Tarih: 07.09.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/8779 E.  ,  2016/12204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda 17/07/2013 tarihinde açıklanan hükmün 14.08.2013 günü aynı çatı altında oturan babasına tebliğ edildiği, yasal süresi geçtikten sonra sanığın, 28/01/2015 günlü temyiz inceleme isteminin mahkemece 23.02.2015 tarihinde süre yönünden reddedildiği, red kararının 08.05.2015 tarihinde tebliği üzerine sanığın süresinden sonra 30.03.2016 tarihinde red kararını temyiz ettiği ancak süresinden sonra temyiz edilmesi sebebiyle, tebliğnameye uygun olarak 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca temyiz talebinin REDDİNE, 07.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11911, Karar No: 2017/1629, Tarih: 06.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/11911 E.  ,  2017/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacının meslek hastalığından kaynaklanan %20,00 oranında sürekli iş göremezliğinin bulunduğu, meslek hastalığının oluşumunda davalının %71,60 oranında kusurlu olduğu, kaçınılmazlığın ise %28,40 oranında ekili olduğu, dosya içerisinde bulunan 01/12/2015 tarihli Kurum cevabi yazısında gelir bağlanan tarihte davacının 66 yaşında olmasından dolayı Kurum tarafından işveren aleyhine rücu davası açılmayacağının belirtildiği, bu nedenle mahkemece davacıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin zarar hesabında dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır.

Meslek hastalığı sonucu sürekli iş görmez duruma gelen sigortalı sorumlulardan maddi zararlarının giderilmesini isteyebilir. Maddi zarar kavramı ise, malvarlığının zarar verici olaydan sonraki durumu ile böyle bir olay meydana gelmeseydi göstereceği durum arasındaki farkı ifade etmek için kullanılmaktadır. ... ... Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin tazminat davalarında öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını ise, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen ... ... ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını ise, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen ... ... ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre; “... ... ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen ... ... ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafık kusura) yansıyan ... ... ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen ... ... ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

Öteyandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır”. Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici işgöremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Yine, somut olayda Kurum'un meslek hastalığından dolayı sürekli iş göremez duruma düşen davacıya bağladığı gelir nedeniyle, kusuru bulunan işverene rücu edip edemeyeceği giderek yapacağı idari tasarruflarla kendisine tanınan rücu hakkını kısıtlaması durumunda, sigortalnın maddi zararı hesaplanırken bu durumun dikkate alınıp alınmayacağı hususlarının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Yine, somut olayda Kurum'un meslek hastalığından dolayı sürekli iş göremez duruma düşen davacıya bağladığı gelir nedeniyle, kusuru bulunan işverene rücu edip edemeyeceği giderek yapacağı idari tasarruflarla kendisine tanınan rücu hakkını kısıtlaması durumunda, sigortalnın maddi zararı hesaplanırken bu durumun dikkate alınıp alınmayacağı hususlarının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Yasal düzenlemelerin tetkikinde meslek hastalığından kaynaklanan maluliyet nedeniyle sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinden dolayı Kurum'un açacağı rücu davasının yasal dayanağının meslek hastalığının tespit edildiği tarihte yürürlükte bulunan 5510 sayılı ... Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21. maddesi olduğu görülmektedir. Maddenin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Diğer yandan Kurum'un 22/07/2011 tarihli 2011/58 sayılı genelgesinin 9. Bölüm/3.10. maddesiyle 506 sayılı Kanun uygulamasında 60 yaşından büyük sigortalılar için rücu davası açılmadığı, bu yaş sınırının, aktif çalışma dönemi kavramı dikkate alınarak belirlendiği, yurtdışı uygulamaları esas alınarak aktif çalışma döneminin 65 yaş olarak değiştirildiği, buna göre, 65 yaşından büyük sigortalılar için rücu davası açılmayacağı yönünde bir düzenleme getirdiği görülmektedir.

Anayasa’nın 138. maddesinde de yer alan, "..." ilkesi uyarınca, hukuk kuralları yukarıdan aşağıya doğru "Anayasa", "Kanun", "Kanun Hükmünde Kararname", "Tüzük", "Yönetmelik" ve "Diğer alt düzenleyici işlemler (Yönerge, Genelge vb.)" şeklinde sıralanmakta olup, alt kademe yer alan bir normun üst kademedeki norma aykırı olması ya da onun kapsamını aşan düzenlemeler içermesi mümkün bulunmamaktadır. Bu durum, “Genel kurallar, usulü dairesinde değiştirilinceye veya kaldırılıncaya kadar, düzenleyici işlem tesis etme yetkisi olan makam ve kurumları da bağlar” şeklinde ifade edilen “Tu patere legem quam facisti”prensibi ile izah olunmaktadır. Bu ilkenin doğal sonucu olarak, normlar hiyerarşisinde üst kademede yer alan yasal kurallara aykırı düzenleyici tasarrufların idare tarafından yürürlüğe konulması durumunda idari tasarruf yerine yasal düzenlemenin uygulanması gerektiği şüphesizdir.

Yukarıda yapılan açıklamalardan hareketle, 5510 sayılı yasanın 21. maddesinde, gelir bağlanan sigortalının yaşı nedeniyle ilgililer aleyhine rücu davası açılamayacağını öngören ayrık bir düzenleme bulunmadığına göre, Kurum'un 2011/58 sayılı genelgesine dayanıp rücu davası açmayacak olmasının alacağın rücu edilebilir bir alacak olduğu sonucunu değiştirmeyeceği ortadadır.

Sonuç olarak, rücu edilmesi mümkün olan peşin değerli gelirin tazminat alacağından tenzili 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 55. maddesinin emredici hükmü gereğidir. Yerel mahkemece, ...’nun tek taraflı takdiri doğrultusunda sigortalıya bağladığı peşin değerli gelir nedeniyle sorumlulara rücu etmeyecek olmasının, emredici hükümlere aykırı olacak ve davacı sigortalının aynı zarar verici olay nedeniyle mükerrer yararlanması sonucunu doğuracak şekilde yorumlanması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, Kurumca davacıya bağlanan gelirlerin ilk peşin değerinin rücuya tabi kısmını tespit edip, bilirkişi hesap raporunda belirlenen zarar tutarından indirmek ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine, 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16082, Karar No: 2017/8419, Tarih: 26.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/16082 E.  ,  2017/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, bahse konu davalı basım işyerinde "Baskı Makinesi Operatörü" olarak çalıştığı, 20/06/2003-30/09/2008 (dahil) tarihleri arası dönem için yararlanması gereken itibari hizmet süresinin tespiti ile salt sigortalılık süresine eklenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ....Aş yükletilmesine, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5509, Karar No: 2014/300, Tarih: 16.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/5509 E.  ,  2014/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2843, Karar No: 2019/18989, Tarih: 04.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/2843 E.  ,  2019/18989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 20/09/2001-10/11/2005 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak davalı iş yerinde çalıştığını, davacının davalı şirket bünyesinde asgari ücret ve sefer primi sistemi ile çalıştığını , istihdam edildiği dönem boyunca Asya ülkeleri ağırlıklı çalıştığını, aylık ortalama 1,5 seferi başarı ile gerçekleştirdiğini ve davacıya sefer başına 700-800 USD sefer primi verildiğini, davacının hemen hemen tüm dini ve milli bayramlarda aralıksız fasılasız çalışmasına rağmen bayram ve genel tatil çalışmasına alacaklarının ödenmemesi, asgari ücret ve prim sistemi ile istihdam edilmesine rağmen sefer priminin sigorta matrahına yansıtılmaması, ayrıca davacının en son yaptığı 5 seferi nedeni ile adına tahakkuk eden sefer priminden dolayı borç tahakkuk ettirilmek sureti ile kesinti yapılması gibi nedenlerle iş akdinin devamının davacı için çekilmez hale geldiğini ve davacının iş akdini haklı nedenlerle sona erdirdiğini, ancak davacı adına tahakkuk eden kıdem tazminatının ödenmediğini beyan ederek ve fazlaya dair haklarını saklı tutarak kıdem tazminatı ödenmediğini beyan ederek ve fazlaya dair hakları saklı tutarak kıdem tazminatının ödenmediğini beyan ederek ve fazlaya dair hakları saklı tutarak kıdem tazminatı alacağı 6000,00 TL haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: