muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/3596, Karar No: 2024/4397, Tarih: 31.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/3596
Karar	No : 2024/4397                                                                                
DAVACI	: … Lojistik	İnşaat Sanayi
		 ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. …
DAVALILAR	: 1- … Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ	: Av. …, Av. …
 
		2- … Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ	: Av. …, Av. …
DAVANIN_KONUSU	: Davacı şirket tarafından, ticari işlerinde kullandığı ... ve ... plakalı çekiciler ile ... plakalı kamyon için düzenlenen ağır kusur dereceli araç muayene raporları ile bu raporların dayanağı olan 12/01/2012 tarih ve 28171 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Takograf Cihazları Muayene ve Damgalama Yönetmeliğinin, 07/01/2016 tarih ve 23586 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI 	: Uluslararası Karayolu Taşımacılığı Yapan Taşıtlarda Çalışan Personelin Çalışmalarına İlişkin Avrupa Anlaşması (AETR) ve Avrupa Birliği mevzuatında 16/06/2010 tarihinden önce tescil edilmiş anolog takograflı taşıtlar için dijital takograf taktırma zorunluluğunun bulunmadığı, ancak arıza, satış ya da kaza durumunda dijital takografa geçildiği, dava konusu düzenlemede ise dijital takografa otomatik geçiş öngörülerek dijital takograf cihazı taktırmayanlara muayene sonucu ağır kusur atfedildiği, uluslararası taşımacılık yapan araçların trafikten men edilerek ülke ekonomisine zarar verildiği, dijital cihaza geçiş zorunluluğunun cihaz ithalatını artıracağı, hangi araçların hangi takograf cihazını takacağını belirleme yetkisinin İçişleri Bakanlığına ait olduğu, araç muayene ve uygulamalarının İçişleri Bakanlığı ile Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının görev, yetki ve sorumluluğu kapsamında olduğu, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının takograf cihazı ile ilgili yönetmelik tesis etme yetkisinin bulunmadığı, yeterli uzman personel bulunmadan dijital takografa geçişin anlamsız olacağı, ülke ekonomisine katkı yapan araçlardaki çalışan anolog takograf cihazının sökülmesini dayatmanın kamu yararı taşımadığı, muayeneye tabi olmayan yabancı araç ve şoförün arttığı ülkemizde ne tür takograf kullanıldığının artık önemi olmadığı, normlar hiyerarşisine aykırı, keyfi ve kamu yararı gütmeyen düzenleme yapıldığı ileri sürülmektedir.

DAVALILARIN SAVUNMALARI	: Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı tarafından, usule ilişkin olarak, davanın süresinde açılmadığı; esasa ilişkin olarak ise, ulusal alanda cihazların teknik kriterlerinin belirlenmesi, belgelendirme ve piyasaya arz işlemleri, doğru ayarda kullanılmalarını teminen gerçekleştirilen muayene ve damgalama işlemleri gibi hususların Bakanlıklarının yetkisinde olduğu, Uluslararası Karayolu Taşımacılığı Yapan Araçlarda Kullanılan Takograf Cihazları Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca Bakanlıklarının tip onay otoritesi, yani takograf cihazı türlerini belirlemeye yetkili otorite olarak açıkça belirlendiği,  AETR anlaşması ile 16/06/2010 tarihinden önce trafiğe tescil olan araçlarda dijital cihazın zorunlu hale getirilmediği, ancak söz konusu anlaşmanın ulusal taşımacılık ile ilgili düzenleme getirmediği, yalnızca AETR’ye taraf ülkeler arasında yapılacak uluslararası taşımacılık ile ilgili düzenleme getirdiği, bir aracın hem ulusal hem de uluslararası taşımacılık yapması durumunda her iki düzenleme alanı ile ilgili düzenlemelerde belirtilen gereklilikleri sağlaması gerektiği, ulusal alanda zorunlu hale getirilen dijital cihazın AETR ile çelişmediği, kayıtlarına güvenilen doğru çalışan bir takograf cihazının hem kazaların önlenmesinde hem de kaza sonrası kusurun tespitinde önemli rol oynadığı, ülkedeki araçların yaşları itibari ile dijital takografa geçişin olmaması durumunda on yıllarca müdahale ve manipülasyona açık takograf cihazlarının kullanımının devam edeceği, bunun yanında dijital takografa bir anda geçilmediği, geçiş süreci öngörülerek mağduriyetlerin önlendiği, yerli olarak üretilen dijital takograf cihazlarının bulunduğu, Bakanlıklarının servisleri yetkilendirdiği ve yetkili takograf servisi altyapısı ile takograf cihazlarının montaj, muayene, tamir gibi hizmetlerinin yaygın bir şekilde sağlanabilceği bir altyapıya ulaşıldığı savunulmaktadır.
Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı tarafından ise, araç muayenelerinin mevzuata uygun olarak Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı tarafından hazırlanan ve kendilerince Yönergeye işlenen düzenlemelere uygun olarak yapıldığı savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: …
DÜŞÜNCESİ	: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: …
DÜŞÜNCESİ	: Dava; davacı şirketin ticari işlerinde kullandığı ... ve ... plakalı çekiciler ile ... plakalı kamyon için düzenlenen sırasıyla … tarih ve ... sayılı, … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı ağır kusur dereceli araç muayene raporları ile bu raporların dayanağı olan 07/01/2016 tarih ve 29586 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Takograf Cihazları Muayene ve Damgalama Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesiyle değiştirilen asıl Yönetmeliğin Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinin iptali istemiyle açılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; davacı şirketin ticari işlerinde kullandığı motorlu araçların, araç muayene istasyonunda yapılan muayenesi sonucunda, araçlarda takılı bulunan analog takografın dijital takograf ile değiştirilmemesi nedeniyle "13.10.2 Takograf: ilgili mevzuatında belirtilen niteliğe uygun değil" ibaresiyle dava konusu edilen ağır kusur dereceli araç muayene raporları düzenlenerek araç muayenesinin onaylanmaması üzerine, anılan raporların ve dayanağı 07/01/2016 tarih ve 29586 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Takograf Cihazları Muayene ve Damgalama Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesiyle değiştirilen asıl yönetmeliğin Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 
	2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun "Araçlarda bulundurulması zorunlu gereçler" başlıklı 31. maddesinin birinci fıkranın (b) bendinde, kamyon, çekici ve otobüslerde ayrıca takoğraf, taksi otomobillerinde ise taksimetre bulundurulması ve kullanılır durumda olmasının zorunlu olduğu, takoğraf cihazlarının mekanik, elektronik olabileceği gibi elektro mekanik de olabileceği; "Araçların muayenesi" başlıklı 34. maddesinin birinci fıkrasında ise, trafiğe çıkarılacak motorlu araçların teknik şartlara uyup uymadığının ekonomik yapıları da, dikkate alınmak suretiyle belirli zamanlarda muayene edilerek tespit edeceği kurala bağlanmıştır.
	Davaya konu Takograf Cihazları Muayene ve Damgalama Yönetmeliğinin dayanağı olan 3516 sayılı Ölçüler ve Ayarlar Kanununun 9. maddesinin birinci fıkrasında,  ölçü ve ölçü aletlerinin madde metninde bentler halinde sayılan muayenelere tabi tutulacağı, ikinci fıkrasında, bu muayenelerin usul ve esasları, kimler tarafından ne şekilde ve surette yapılacakları ve muayeneye tabi ölçü ve ölçü aletleri sahiplerinin veya bunları kullananların görev ve sorumlulukları ile tabi olacakları yasakların Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte gösterileceği kuralına yer verilmiştir.
	Anılan Kanun uyarınca çıkartılan ve 12/01/2012 tarih ve 28171 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Takograf Cihazları Muayene ve Damgalama Yönetmeliğinin "Amaç" başlıklı 1. maddesinin 1. fıkrasında, Yönetmeliğin amacının, karayolu taşımacılığı yapan araçlarda kullanılması zorunlu olan takograf cihazlarına verilecek servis hizmetleri ile takograf cihazları kullanıcılarının sorumluluklarına ilişkin usul ve esasları düzenlemek olduğu; "Kapsam" başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasında da, Yönetmeliğin, ulusal veya uluslararası karayolu taşımacılığı yapan araçlarda kullanılan analog, elektronik ve dijital takograf cihazlarının muayene ve damgalanması ile ilgili usul ve esasları kapsadığı ifade edilmiştir. 
	Aynı Yönetmeliğin "Dijital takograf cihazlarının kullanımı" başlıklı 20. maddesinin 1. fıkrasında,
	"(1) (Değişik: RG-12/5/2012-28290) Yurt içinde taşımacılık yapan ve dijital takograf cihazı kullanması zorunlu olan araçlardan; 
	(a) İlk defa tescil edilerek trafiğe çıkarılacak olanlarda,

Aynı Yönetmeliğin "Dijital takograf cihazlarının kullanımı" başlıklı 20. maddesinin 1. fıkrasında,
	"(1) (Değişik: RG-12/5/2012-28290) Yurt içinde taşımacılık yapan ve dijital takograf cihazı kullanması zorunlu olan araçlardan; 
	(a) İlk defa tescil edilerek trafiğe çıkarılacak olanlarda,
	(b) 1996 model ve sonrası olup, ilk defa takograf cihazı takılacak olanlarda, dijital takograf cihazının kullanılması zorunludur. " hükmü; 2. fıkrasında ise, 
	"(2) (Ek:  RG-29/4/2015-29341) Analog ve Elektronik takograf cihazı kullanan araçlardan Geçici 3 üncü maddede belirtilen süreler ve durumlara tabi olanlarda dijital takograf cihazının kullanılması zorunludur." kuralı yer almıştır.
	Yönetmeliğin dijital takografa geçiş sürecine ilişkin düzenleme içeren ve 20. maddesinin 2. fıkrasıyla göndermede bulunulan  Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında,
	"(1) Yurt içinde taşımacılık yapan ve takograf kullanması zorunlu olan 1996 model ve sonrası araçlarda kullanılan analog veya elektronik takograf cihazlarının, aşağıda belirtilen yıl içindeki ilk araç muayenesinden önce dijital takograf ile değiştirilmesi zorunludur.
(a) 1996-1998 model araçlar, birinci yıl içinde,
(b) 1999-2001 model araçlar, ikinci yıl içinde,
(c) 2002-2004 model araçlar, üçüncü yıl içinde,
(ç) 2005-2007 model araçlar, dördüncü yıl içinde,
(d) 2008 ve sonrası model araçlar, beşinci yıl içinde."
 düzenlemesine yer verilmiş, aynı Yönetmeliğin "Yürürlük" başlıklı 23. maddesinde, Geçici 3. maddenin 01/01/2014 tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenmiş; 27/11/2013 tarih ve 28834 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Takograf Cihazları Muayene ve Damgalama Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelikle söz konusu Geçici 3. maddenin yürürlük tarihi 30/06/2014 olarak belirlenmiş, 07/01/2016 tarih ve 29586 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Takograf Cihazları Muayene ve Damgalama Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesiyle, Yönetmeliğin Geçiçi 3. maddesinin 1. fıkrası,
	“(1) Yurt içinde taşımacılık yapan ve takograf kullanması zorunlu olan 1996 model ve sonrası araçlarda kullanılan analog veya elektronik takograf cihazlarının, aşağıda belirtilen sürelerde dijital takograf ile değiştirilmesi zorunludur:
(a) 1996-1998 model araçlar, 30/6/2016 tarihine kadar.
(b) 1999-2001 model araçlar, 31/12/2016 tarihine kadar.
(c) 2002-2004 model araçlar, 31/12/2017 tarihine kadar.
(ç) 2005-2007 model araçlar, 31/12/2018 tarihine kadar.
(d) 2008 ve sonrası model araçlar, 31/12/2019 tarihine kadar.” şeklinde değiştirilmiştir.

(a) 1996-1998 model araçlar, 30/6/2016 tarihine kadar.
(b) 1999-2001 model araçlar, 31/12/2016 tarihine kadar.
(c) 2002-2004 model araçlar, 31/12/2017 tarihine kadar.
(ç) 2005-2007 model araçlar, 31/12/2018 tarihine kadar.
(d) 2008 ve sonrası model araçlar, 31/12/2019 tarihine kadar.” şeklinde değiştirilmiştir.
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden;  mekanik, elektronik ya da elektro mekanik olabilen takograf cihazlarının, kamyon, çekici ve otobüslerde bulundurulması ve kullanılır durumda olmasının zorunlu olduğu; karayolu taşımacılığı yapan araçlarda kullanılması zorunlu olan takograf cihazının taşıması gereken teknik özellikler, takograf cihazı türlerini belirleme ve bu cihazı kullananların görev ve sorumluluklarına ilişkin düzenleme yapma yetkisinin davalı Sanayi ve Teknoloji Bakanlığına ait olduğu ve bu yetkinin yönetmelik çıkarmak suretiyle kullanılacağı sonucuna varılmaktadır.
Takograf cihazı, kullanıldığı aracın hareketlerini ve sürücülerin sürüş ve dinlenme sürelerini kaydeden ve denetlenmesine olanak sağlayan bir cihaz olup, yasal düzenlemeler gereği uyulması gereken hız ve sürüş süresi denetimleri bu cihaz üzerinden yapıldığından, trafikte seyir güvenliğinin sağlanması açısından, takograf cihazının güvenilir ve doğru çalışması önem arz etmektedir.
Bu kapsamda, müdahale ve manipülasyonlara karşı yeterli güvenlik önlemleri bulunmayan analog ve elektronik takograf cihazları yerine mevcut durumda en güvenilir cihaz olan dijital takograf cihazının kullanılmasının zorunlu hale getirilmesinde kamu yararının bulunduğu tartışmasızdır.   
Dava konusu Yönetmeliğin 20. maddesi ile, ulusal düzeyde dijital takograf uygulaması zorunlu  hale getirilmiş,  Yönetmeliğin Geçiçi 3. maddesi ile de, bir yandan analog ve elektronik  takograf cihazı kullanan araçlar için dijital takografa geçişte belirli süreler öngörülürken, öte yandan, söz konusu değişikliğe uyum sağlanması ve dijital  takograf cihazlarının üretilmesi amacıyla Yönetmeliğin 23. maddesinde yapılan düzenleme ile, Geçici 3. maddenin 01/01/2014 tarihinde yürürlüğe gireceği kurala bağlanmış, ardından Yönetmelikte yapılan değişiklikle bu süre, araç modelleri dikkate alınarak, en erken 30/6/2016, en geç 31/12/2019 tarihine kadar ötelenmiştir. 
Dijital takografın zorunlu hale getirilmesinde kamu yararı bulunduğu, bu zorunluluğa ilişkin düzenleme içeren Yönetmelik 12/01/2012 tarihli olmasına rağmen, süreçten etkilenen tarafların bu değişime uyum sağlaması ve dijital takograf cihazının üretimine hız verilmesi amacıyla Yönetmeliğin Geçici 3. maddesi ile verilen sürenin yeterli olduğu dikkate alındığında, iptali istenen Yönetmelik maddesi ile getirilen düzenlemede mevzuata ve hukuka aykırılık bulunmamaktadır.  
	Davacı şirketin ticari işlerinde kullandığı motorlu araçlar için düzenlenen ağır kusur dereceli araç muayene raporlarının iptali istemine gelince;

Davacı şirketin ticari işlerinde kullandığı motorlu araçlar için düzenlenen ağır kusur dereceli araç muayene raporlarının iptali istemine gelince; 
	2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun "Araçların muayenesi" başlıklı 34. maddesinin birinci fıkrasında, trafiğe çıkarılacak motorlu araçların teknik şartlara uyup uymadığının ekonomik yapıları da, dikkate alınmak suretiyle belirli zamanlarda muayene edilerek tespit edeceği; "Muayeneye yetkili kuruluşlar" başlıklı 35. maddesinde, araçların muayenelerinin Ulaştırma Bakanlığına ait muayene istasyonlarında veya bu Bakanlık tarafından işletme yetki belgesi ile yetki verilmesi halinde ise, yetki verilen gerçek veya tüzel kişilere ait muayene istasyonlarında yapılacağı kurala bağlanmıştır.
	Karayolunda seyreden motorlu ve motorsuz araçlarının muayenelerinde amaç, araçların teknik yeterlilikleri sağlayıp sağlamadıklarını daha etkin ve sağlıklı bir şekilde denetlemek ve bu suretle araçlar bakımından karayolu trafik güvenliğini sağlamaktır.  Bu amaçla ve anılan Kanunun  35. maddesi uyarınca çıkartılan ve dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan 23/09/2004 tarih ve 25592 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Araç Muayene İstasyonlarının Açılması, İşletilmesi ve Araç Muayenesi Hakkında Yönetmeliğin "Muayene Esasları" başlıklı 8. maddesinde,  araç muayenelerinin, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, Karayolları Trafik Yönetmeliği, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığınca yürürlüğe konulan Tip Onay Yönetmelikleri, Araçların İmal Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmelik ile bu Yönetmelikte yapılan düzenlemeler uyarınca belirlenen kusur gruplarına göre yapılacağı; araç muayene sonuçlarının "Kusursuz", "Hafif kusur", "Ağır kusur" ve "Emniyetsiz" olmak üzere dört grupta değerlendirileceği ifade edilmiş, "Ağır kusur" durumunda, aracın muayenesi sonucunda tamirine ihtiyaç duyulacak derecede eksiklikler tespit olunması halinde, söz konusu eksikliklerin Araç Muayene Raporuna işleneceği, bu eksikliklerin giderilerek aracın yeniden muayeneye gelmesi amacıyla; Araç Muayene Raporunda bir aylık süre tanınacağı belirtilerek aracın muayenesinin bitirilmeyeceği ve Araç Trafik Belgesinin onaylanmayacağı; araçların muayeneleri sonucunda tespit edilen eksikliklerden nelerin hafif kusur, ağır kusur ve emniyetsiz grubuna girdiğinin Bakanlık tarafından belirleneceği düzenlemesine yer verilmiş; bu kapsamda çıkartılan … tarih ve … sayılı “Araç Muayenesi Sonucu Belirlenen Eksikliklere ilişkin Kusur Grupları Yönergesi”
nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendinde "Ağır kusur"un, "Aracın muayenesi sırasında tespit edilen ve tamirine ihtiyaç duyulacak derecedeki eksiklikleri/kusurları" ifade ettiği; "Kusurların Muayene Raporuna Yazılması" başlıklı 7. maddesinin 1. fıkrasında ise, araçların periyodik muayenesi sonunda tespit edilen tüm eksiklikler/kusurlar ve bu eksikliklerin/kusurların hangi kusur grubuna girdiğinin işleticiler/alt işleticiler tarafından düzenlenen araç muayene raporuna yazılacağı  belirtilmiştir.

Sözü edilen Yönergenin EK-1'inde yer alan "Yola Elverişlilik Kusurlar Tablosu"nda  "13.10.2 Takograf: ilgili mevzuatında belirtilen niteliğe uygun değil" açıklaması ile kusur tipi ağır kusur olarak belirlenmiştir. 
	Uyuşmazlık bu çerçevede değerlendirildiğinde, yukarıda alıntısına yer verilen Takograf Cihazları Muayene ve Damgalama Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesiyle değiştirilen asıl yönetmeliğin Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendi uyarınca, davacı şirketin ticari işlerinde kullandığı motorlu araçlarda bulunan analog takograf cihazının 31/12/2018 tarihine kadar dijital takograf cihazı ile değiştirilmesi gerekmekte olup, 13/12/2019 ve 17/12/2019 tarihlerinde yapılan araç muayenesinde, bu zorunluluğun yerine getirilmediğinin tespiti üzerine, söz konusu araçlar için, ağır kusur dereceli araç muayene raporu düzenlenmesinde hukuki isabetsizlik görülmemiştir.
	Açıklanan  nedenlerle, davanın reddi gerektiği, düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince duruşma için taraflara önceden bildirilen 31/10/2024 tarihinde, davacı vekili Av. …'in ve davalı idareler Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı vekilleri Av. … ve Av. … ile Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı vekili Av. …'ın geldiği, Danıştay Savcısının hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usulüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısının düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip, duruşma tamamlandı. Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ 	:	
Davacı şirkete ait ... ve ... plakalı 2005 model çekiciler 17/12/2019 tarihinde, ... plakalı 2007 model kamyon ise 13/12/2019 tarihinde TÜVTÜRK muayene istasyonlarında muayeneye tabi tutulmuş, 'Araç Muayene Raporları'nda anılan araçların “Takograf: İlgili mevzuatında belirtilen niteliğe uygun değil” ağır kusuru ile birlikte başkaca kusurlardan ötürü muayenelerinin onaylanmadığı (tamamlanmadığı) belirtilmiş, bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	USUL YÖNÜNDEN:
Davalı Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı tarafından, davanın süresinde olmadığı ileri sürülmüştür.
Uyuşmazlıkta, 13/12/2019 ve 17/12/2019 tarihli araç muayene raporu şeklindeki uygulama işlemleri üzerine davacının bakılan davayı, 27/12/2019 tarihinde, dolayısıyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca 60 günlük yasal süre içinde açtığı anlaşılmıştır.
Bu itibarla, davalı Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın süre itirazı yerinde görülmemiştir. 
 
  ESAS YÖNÜNDEN:
	İlgili Mevzuat:

Uyuşmazlıkta, 13/12/2019 ve 17/12/2019 tarihli araç muayene raporu şeklindeki uygulama işlemleri üzerine davacının bakılan davayı, 27/12/2019 tarihinde, dolayısıyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca 60 günlük yasal süre içinde açtığı anlaşılmıştır.
Bu itibarla, davalı Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın süre itirazı yerinde görülmemiştir. 
 
  ESAS YÖNÜNDEN:
	İlgili Mevzuat:
	2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun "Araçlarda bulundurulması zorunlu gereçler" başlıklı 31. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, kamyon, çekici ve otobüslerde ayrıca takoğraf, taksi otomobillerinde ise taksimetre bulundurulması ve kullanılır durumda olmasının zorunlu olduğu, ancak 2918 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önceki yıllarda üretilen araçlarla, resmi taşıt olarak tescil edilmiş ve edilecek olanlar ile şehiriçi ve belediye mücavir alanı içerisinde yolcu ve yük nakliyatı yapanlarda takoğraf bulundurma ve kullanma zorunluluğu aranmayacağı, takoğraf cihazlarının mekanik, elektronik olabileceği gibi elektro mekanik de olabileceği; "Araçların muayenesi" başlıklı 34. maddesinin birinci fıkrasında, trafiğe çıkarılacak motorlu araçların teknik şartlara uyup uymadığının ekonomik yapıları da dikkate alınmak suretiyle belirli zamanlarda muayene edilerek tespit edileceği; "Muayeneye yetkili kuruluşlar" başlıklı 35. maddesinde, araçların muayenelerinin Ulaştırma Bakanlığına ait muayene istasyonlarında veya bu Bakanlık tarafından işletme yetki belgesi ile yetki verilmesi halinde ise, yetki verilen gerçek veya tüzel kişilere ait muayene istasyonlarında yapılacağı kurala bağlanmıştır.

Anılan Kanun'a dayanılarak çıkarılan Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Araçlarda Bulundurulması Mecburi Gereçler" başlıklı 64. maddesinin 1. fıkrasında, araçlarda, özelliklerine ve cinslerine göre nitelik ve nicelikleri 1 sayılı cetvelde gösterilen gereçlerin, ayrıca, kamyon, çekici ve otobüslerde İçişleri ve Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme bakanlıklarının görüşlerini de alarak Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının belirlediği takoğraf, taksi otomobillerinde taksimetrenin bulundurulması ve bunların kullanılır durumda olmasının zorunlu olduğu; "Takograf Cihazı ile Sürücü Çalışma Belgesi Bulundurma ve Kullanma Zorunluluğu" başlıklı 99. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, takoğraf cihazlarının nitelikleri, fonksiyonları ve teknik özelliklerinin İçişleri Bakanlığının uygun görüşü alınmak üzere Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca hazırlanacak teknik şartnameye uygun, mekanik, elektronik veya elektro mekanik olarak imal veya ithal edileceği, takoğraf cihazlarının, şehirlerarası yük veya yolcu nakliyatı yapan otobüs, kamyon ve çekicilerde kullanılır durumda bulundurulması ve kullanılmasının zorunlu olduğu, takoğraf cihazı takılan her taşıtın işleten ve sürücüsünün, takıldığı tarihten itibaren bu cihazları kullanılır durumda bulundurmak zorunda olduğu, şehir içi ve belediye mücavir alanı içerisinde yolcu ve yük nakliyatı yapan otobüs, kamyon ve çekici türündeki taşıtlarda takoğraf cihazı bulundurma mecburiyeti aranmayacağı, 1984 ve daha önceki yıllarda üretilen araçlarda takoğraf cihazı bulundurma ve kullanma mecburiyeti aranmayacağı, ancak, bu araçların şehirlerarası yük ve yolcu taşımacılığında kullanılması halinde, takoğraf cihazının yerine sürücü çalışma belgesinin bulundurulması ve kullanılmasının zorunlu olduğu, takoğraf cihazı bulundurulması ve kullanılması zorunlu olan araçlardan, resmi taşıt olarak tescil edilmiş ve edilecek olanlarda takoğraf cihazı bulundurma ve kullanma zorunluluğu aranmayacağı; anılan Yönetmeliğin ekinde yer alan ve dava konusu düzenlemenin yayımlandığı tarihte (07/01/2016) yürürlükte bulunan, 21/03/2012 tarihli ve 28240 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik "Araçlarda Bulundurulması Gereken Teçhizat ile Bunların Niteliklerini Gösteren Cetvel" başlıklı 1 sayılı Cetvelin "Hususiyetlerine Göre Araçlarda Bulundurulacak Teçhizat" başlıklı C bendinin 3. sırasında, otobüs, kamyon ve çekici taşıtlarında, takoğraf cihazının teçhizat olarak bulundurulması gerektiği, anılan cihazın, sürücünün araç kullanma, dinlenme süreleri ile araç kullanırken yaptığı hızı belirleyeceği, nitelikleri fonksiyonları ve teknik özellikleri bakımından Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığınca hazırlanan yönetmelik veya takograf teknik şartnamesine uygun olacağı düzenlenmiştir.