muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3037, Karar No: 2016/55, Tarih: 11.01.2016

Ancak, Kadastro Mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekâlet ücreti hesaplanmış olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple, hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak, bunun yerine "3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince takdir edilen 500.-TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, davalılara müştereken verilmesine" ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/01/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22598, Karar No: 2021/4503, Tarih: 10.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22598 E.  ,  2021/4503 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37169, Karar No: 2017/2652, Tarih: 07.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37169 E.  ,  2017/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanığın sokakta kapıları kilitli olarak park edilmiş aracın camını kırarak içinden teyp ve hoparlör çalması biçimindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 07/03/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17181, Karar No: 2018/23814, Tarih: 07.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17181 E.  ,  2018/23814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş akdine haklı neden olmadan son verildiğini beyan ederek ödenmeyen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, ancak vicdani gereklilik nedeni ile kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdak bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlar yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır. Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır. Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı, LPG taşıma işinde şoför olarak çalışmıştır. Fazla çalışma ücreti alacağı, tanık anlatımları doğrultusunda haftada 37,5 saat için hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ancak yapılan işin niteliği, davalı işyerinde aynı işi yapan bir başka çalışanın açtığı davada verilen ve dairemizden onanarak kesinleşen 14.09.2017 tarih, ... esas-2017/18019 karar sayılı ilamdaki kabuller ile Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 98. maddesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının haftada dokuz saat fazla çalışma yaptığının kabul edilmesi dosya içeriğine uygun düşecektir. Yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Medeni Usul Hukukumuzda yemin delili kesin delil niteliğindedir.

Kesin delil niteliğindeki yemin, ispat yükü kendisine düşen tarafın davanın halline etkili bir vakıanın ispatı için diğer tarafa teklif ettiği yemindir. Yemin teklif edecek taraf, ispat yükü kendisine düşen fakat iddiasını veya savunmasını ispat edememiş olan taraftır.

Mahkemece yemin teklif etme hakkının hatırlatılması ancak ispat yükü kendisine düşen tarafın yemin deliline başvuru hakkının varlığı ile mümkündür. Kanuni olarak kullanılma hakkı bulunmayan bir hakkın varlığının mahkemece hatırlatılması da düşünülemez.

Somut olayda dava, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu döneminde açılmıştır. Davalı vekili delil listesinde, diğer delillerin yanında sair delillere de dayanmıştır. Bu nedenle davalıya, yemin delil ile ispatı mümkün olan konularda davacı tarafa yemin teklif etme imkanı tanınarak karar verilmesi gerekirken, davalı vekilinin bu yöndeki talebi değerlendirilmeden hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2018 gününde oybirli ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3222, Karar No: 2015/10412, Tarih: 13.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3222 E.  ,  2015/10412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2014

NUMARASI : 2012/277-2014/88

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/04/2014 gün ve 2012/277-2014/88 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 19/11/2014 gün ve 2014/11630-2014/17919 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Bir davada karar düzeltmede bulunma hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine yükümlülük yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir.

HMK’nın 66 ve devamı maddeleri uyarınca, yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek mecburiyetinde bulunan fer’i müdahilin karara karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır.

Somut olayda, TMSF davada feri müdahil olarak yer almakta olup, davalı Banka karara karşı karar düzeltme isteminde bulunmadığına göre, fer'i müdahil TMSF vekilinin hükme karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmadığı gibi, hükmedilen tutarda karar düzeltme sınırının altındadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil TMSF vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/300, Karar No: 2017/4321, Tarih: 23.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/300 E.  ,  2017/4321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyeri nezdinde 2003 yılı Aralık ayı ile 10.10.2009 tarihleri arasında geçen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01.12.2003- 10.10.2009 tarihleri arasında 30 günlük süre ile kesintisiz çalıştığının tespitine, eksik bildirilen ve ...' ya bildirilmesi gereken gün sayısının 2350 gün olarak tespitine karar verilmiştir.

(1) Ülkemizde Türkiye Cumhuriyeti Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde yapılan ve bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20.07.2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde;

“MADDE 16-(1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

Davalı ... TELEVİZYON YAYINCILIK A.Ş.’nin 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurumlara ilişkin listede yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından dava hakkında 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'ye iadesine 23.05.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5233, Karar No: 2022/7654, Tarih: 21.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5233 E.  ,  2022/7654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kadastro çalışmalarında yol olarak terkin edilen taşınmazın tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, davacı vekili, davalı Hazine vekili, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Erzurum ili, .... ilçesi, ..... köyünde yapılan kadastro çalışmalarında davacının malik olduğu 101 ada 12 parsel sayılı taşınmaz ile 111 ada 10 parsel sayılı taşınmaz arasında kalan kısım ve 111 ada 4 parsel sayılı taşınmazın devamındaki kısmın yol olarak bırakıldığını, bu kısımların 40 yılı aşkın bir süredir davacının zilyetliğinde olduğunu, davalı ... tarafından taşınmazlara taş ocağı yolu yapmak suretiyle kamulaştırmasız el atıldığını, İspir Asliye Hukuk Mahkemesinde 2004/45 Esas sayılı dosyası ile kamulaştırmasız el atmadan dolayı bedel davası açıldıktan sonra ilçede kadastro çalışmalarının başladığını ve 26/05/2006 tarihinde tamamlandığını ileri sürerek, taşınmazların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar Hazine ile ... vekilleri, yargılama aşamasında davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

İspir Asliye Hukuk Mahkemesinin 08/07/2014 tarihli ve 2013/84 Esas, 2014/369 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, 02.06.2014 havale tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A ) harfi ile gösterilen 192,69 metrekarelik kısım ile (B) harfi ile gösterilen 1.104,48 metrekarelik kısmın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili, ... vekili, ihbar olunan ... vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili, ... vekili, ihbar olunan ... vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 13/10/2015 tarihli ve 2014/21417 Esas, 2015/11680 Karar sayılı kararı ile “...yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu, kadastro tespitinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları getirtilerek, 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu ile jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak bilirkişi heyetleri aracılığıyla yeniden keşif yapılarak, stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelettirilmesi, tanık ve yerel bilirkişilerden yolun ne zaman açıldığı, yoldan önceki kullanımın ne şekilde olduğu, zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve kadim yol olup olmadığı hususlarında bilgi alınması, ziraatçi bilirkişiler vasıtasıyla taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı ve zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü hususlarının irdelenmesi, ayrıca Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği halde TMK'nın 713/4'te belirtilen yasal ilanlar yapılmadan hüküm verilmiş olmasının isabetsiz olduğu” gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

3. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

İspir Asliye Hukuk Mahkemesinin 22/06/2020 tarihli ve 2016/458 Esas, 2020/183 Karar sayılı kararıyla, keşifte dinlenen yerel bilirkişilerin, dava konusu yerlerin kısmen davacının babasından kalan kısmen de davacının satın aldığı taşınmazlar olduğunu beyan ettikleri, taşınmazlar yol olmadan önce davacının bu kısımları bitişikte malik olduğu taşınmazlar ile bir bütün halinde kullandığı, davacı tanıklarının (A) harfi ile gösterilen kısmın davacıya ait olmadığını, (B) harfi ile gösterilen kısmın ise davacıya babasından intikal ettiğini ve paylaşım sonucu davacıya kaldığını beyan ettikleri, 06/12/2019 tarihli bilirkişi kurulu raporu sonucunda dava konusu (A) ve (B) alanlarının davacıya ait taşınmazların devamı niteliğinde olduğu, (A) harfi ile işaretli alanda şimdiye kadar herhangi bir sürüm ve toprak işlemesi yapılmadığı, (B) harfi ile işaretli alanda ise evveliyatında tarımsal faaliyet yapıldığı, 1984 tarihli hava fotoğrafında (A) ve (B) harfi ile gösterilen yerlerin etrafındaki parsellerle bir bütün olarak kullanıldığı, yol olmadığı, her ne kadar tarımsal bir faaliyetin olmadığı belirtilmiş ise de; zaten davacı tanıkları ve mahalli bilirkişilerin taşınmazın çayır olduğunu ve otlarının biçilerek kullanıldığını beyan etmiş olmaları sonucunda taşınmazın o anda otlarının biçilmiş olabileceğinin düşünüldüğü, (B) harfi ile gösterilen taşınmazda davacı yönünden TMK'nın 713. maddesinde belirtilen olağanüstü zamanaşımı süresi ve diğer yasal şartların tamamlandığı ve davacının iddiasının sübut bulduğu, (A) harfi ile gösterilen alan için ise davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 31/10/2019 havale tarihli fen bilirkişi raporlarına ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 1.104,48 metrekarelik kısmın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine, aynı raporda (A) harfi ile gösterilen 192,69 metrekarelik kısım açısından ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı Hazine vekili, davalı ... vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

5.1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin ve tanıkların (A) harfi ile gösterilen bölümün davacı tarafından tarla olarak kullanıldığını beyan ettikleri halde kısmen ret kararının ve davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın bu yönüyle bozulmasını talep etmiştir.