muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5851, Karar No: 2017/15149, Tarih: 09.10.2017

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1677, Karar No: 2018/3903, Tarih: 03.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1677 E.  ,  2018/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ... 'nin, anılan Kanun’un 63/1-d ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2016 tarihli ve 2016/150 esas, 2016/643 sayılı kararını müteakip, hükümlü tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2017 tarihli ve 2016/150 esas, 2016/643 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair mercii İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2017 tarihli ve 2017/806 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/01/2018 gün ve 94660652-105-35-9273-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/02/2018 gün ve 2018/10242 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Sanığın, kararın kesinleşmesinden sonra mahkemeye ibraz ettiği İzmir Askeri Hastanesinin 11/03/2016 tarihli raporuna göre, disosyal kişilik bozukluğu (ağır davranış patolojileri ile seyreden kişilik bozukluğu) bulunduğu ve barışta ve seferde askerliğe elverişli olmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle askerliğe elverişli olup olmadığına ilişkin, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilerek bu yönde rapor alınması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu gerekçeyle yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7996, Karar No: 2011/6654, Tarih: 11.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/7996 E.  ,  2011/6654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1.maddesi ile TCY.nın 257/1-2.madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCY.nın 7/2.madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiisinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5962, Karar No: 2015/5551, Tarih: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5962 E.  ,  2015/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/5515, Karar No: 2014/309, Tarih: 16.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/5515 E.  ,  2014/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkartılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16957, Karar No: 2010/22261, Tarih: 30.12.2010

3. Hukuk Dairesi 2010/16957 E., 2010/22261 K.

**3. Hukuk Dairesi 2010/16957 E., 2010/22261 K.**

**- KANUNLARIN GERİYE YÜRÜMEZLİĞİ**- 5737 S. VAKIFLAR KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde 26.400,00 lira alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, 26.400,00 TL taviz bedelinin yersiz alındığı ileri sürülerek dava tarihinden itibaren yasal faizi ile istirdatı talep ve dava edilmiş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine dairemizce bozulmuş, bozma kararı üzerine verilen davanın kısmen kabulü kararı, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma kararımıza uyularak mahkemece yaptırılan incelemede; taşınmazdaki "C…

……. H.... Bey Vakfı" nın niteliğinin sahih olduğu keşif sonrası alınan bilirkişi raporuyla belirlenmiştir.

Ancak, aynı bilirkişi raporunda 5787 sayılı yasaya göre bu taşınmazın işlem tarihindeki emlak vergisi değerinin %10 'u oranında taviz bedeli alınması gerektiğinden sözedilerek, işlem tarihi olan 29.12.2005 tarihinde geçerli bulunan emlak vergisi değeri Aydın Belediyesi-Emlak Müdürlüğünden araştırılarak bu değerin %10'u olan 2.027,75 TL taviz bedeli ödenmesi gerekirken davacılardan 26.400,00 TL taviz bedeli alındığı, fazla ödenen kısmın 24.372,25 TL olup bu miktarın davacılara iadesi gerektiği görüşü bildirilmiş, mahkemece de bu rapor hükme esas alınarak davanın kısmen kabulü ile 24.372,25 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ve davacıya verilmesine, fazla talebin reddine dair hüküm kurulmuştur.

Davaya konu taşınmaz ile ilgili vakıf şerhinden kaynaklanan taviz bedelinin hesaplanması ve tahsilatı 26.12.2005 tarihinde ve o tarihte yürürlükte bulunan 2762 sayılı yasanın 27.maddesi hükmüne göre gerçekleşmiştir.

5737 sayılı yasanın 18.maddesinin yürürlük tarihi olan 20.2.2008 tarihinden önceki olaylara uygulanması, kanunların geriye yürümezliği ilkesine aykırıdır.

Yasa koyucu, özel bir düzenleme ile yeni yasanın önceki dönemde doğmuş hukuki olgulara uygulanması kuralını getirdi ise, bu özel düzenleme sebebi ile kanunların geriye yürütülmesi mümkündür. Ancak, 5737 sayılı yasada 18.madde ile ilgili olarak bu konuda herhangi bir hüküm getirilmiş değildir. Yeni düzenlemenin, devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe etkili olacağı hususunu düzenleyen geçici 5.madde "Vakıf şerhleri ile ilgili olarak diğer kanunlarda yer alan zamanaşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin uygulanmayacağını" ilişkin bir düzenlemedir.

O halde mahkemece niteliğinin sahih olduğu belirlenen vakıf ile ilgili olarak ödenen taviz bedelinin, işlem ve tahsilat tarihi olan 2005 yılında yürürlükte bulunan 2762 sayılı yasanın 27.maddesine uygun alınıp alınmadığına dair ek bilirkişi raporu alınarak, kanunların geriye yürümezliği ilkesi de gözönünde tutularak doğacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5290, Karar No: 2011/5955, Tarih: 04.04.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/5290 E.  ,  2011/5955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Akşehir Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :29.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2013/7710, Karar No: 2014/1558, Tarih: 04.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7710 E.  ,  2014/1558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2012

NUMARASI : 2012/159-2012/597

Taraflar arasında görülen asıl ve birleşen tazminat, ihraç kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 25.03.2013 gün ve 706 Esas, 1845 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davalı-birleşen davada davacı N. Ç. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olup 24.06.1995 tarihinde haksız olarak ihracına karar verildiğini, ihraç kararının mahkeme kararıyla iptal edildiğini, 20.09.1992 tarihli düzenleme şeklindeki kur'a zaptıyla 5 numaralı dairenin müvekkiline tahsis edildiğini, ancak dairenin davalı N.. Ç.. tarafından işgal edildiğini ileri sürerek, 5 numaralı dairenin müvekkiline ait olduğunun tespiti ile davalıların müdahalesinin önlenmesine, şimdilik 10.000,00 TL ecrimisilin davalılardan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı N.. Ç.. vekili, müvekkilinin de davalı kooperatifin ortağı olduğunu, dairenin kooperatifçe müvekkiline tahsis edildiğini, müvekkilinin 1996 yılından bu yana dava konusu daireyi kullandığını, bu durumu bilen davacının müvekkilinin kullanımına uzun süre ses çıkarmadığını ve istemlerin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı kooperatif vekili, davacının müvekkili kooperatifin ortağı olduğunu, davacıya tahsis edilen daireye müvekkilinin müdahalesinin bulunmadığını, kendisine kur'a ile tahsis edilen daireye başkasının el atmasını engellemeyen davacının kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı N.. Ç.. vekili, müvekkilinin, davalı kooperatifin ortaklığından usulsüz ihtarlarla ihraç edildiğini, ihtarlarda istenen borcun zamanaşımına uğradığını ve müvekkilinin davalı kooperatife borcu bulunmadığını ileri sürerek, 15.11.2007 tarih ve 42 sayılı ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı kooperatif vekili, mali yükümlülüğünü ihtarlara rağmen yerine getirmeyen davacının ihracına karar verildiğini ve ihraç kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı kooperatif vekili, mali yükümlülüğünü ihtarlara rağmen yerine getirmeyen davacının ihracına karar verildiğini ve ihraç kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın men'i müdahale istemi yönünden kabulüne, daire teslimi ve ecrimisil istemleri yönünden reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen karar, asıl ve birleşen davada davacı vekilleri ile davalı kooperatif vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 22.11.2011 tarih 1673 Esas, 1953 Karar sayılı ilamıyla; asıl ve birleşen davada davalı kooperatif vekilinin tüm, asıl ve birleşen davada davacı vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile, birleşen davada, davacı N.. Ç.. vekilinin süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı def'i hakkında mahkemece yargılama sırasında veya hükümle birlikte olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesinin doğru olmadığı belirtilerek birleşen davada davacı yararına, ek bilirkişi ücreti olan 1.200.00 TL'nin yarısının asıl, diğer yarısının ise birleşen davada davacı tarafından yatırılmasına rağmen anılan miktarın yargılama giderlerinin hesaplamasında dikkate alınmamasının doğru olmadığı belirtilerek asıl ve birleşen davada davacı yararına bozulmuştur. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; birleşen davada davacı vekili müvekkilinin ihracına esas alınan alacağın zamanaşımına uğradığını ileri sürmüş ise de davacının kooperatif üyeliğinin devam ettiği, üyeliğin devamı süresince zamanaşımı süresinin işlemeyeceği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile 18402 parsel zemin kat 5 no'lu dairenin davacı adına tahsisli olduğunun tespiti ile davalı N.. Ç..'nın müdahalesinin önlenmesine, davacının dairenin teslimi ve ecrimisil istemlerinin reddine, birleşen davanın kabulü ile 15.11.2007 tarihli ihraç kararının iptaline dair verilen karar asıl davada davalı-birleşen davada davacı N.. Ç.. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 25.03.2013 tarih, 706 E., 1845 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Asıl davada davalı-birleşen davada davacı N.. Ç.. vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 54,35 TL harç ve takdiren 452,00 TL (226,00x2) para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4072, Karar No: 2020/4513, Tarih: 27.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4072 E.  ,  2020/4513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 14.03.2019 tarih ve 2018/136 E.- 2019/120 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesinin davalılar ... ve Yimpaş Yozgat İhtiyaç Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 27.10.2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların istendiği an geri ödeneceği ve yüksek faiz verileceği garantisiyle para topladıklarını, bu kapsamda müvekkillerinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının mümkün bulunmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı ...'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 49.200 DM karşılığı 51.885,86 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacıların Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. Tic. A.Ş'nin ortağı olduklarını, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketlerin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirketler olduklarını, TTK'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı; davalı şirketin ve yetkililerinin, primli pay senedi çıkarma yetkisi olmaksızın, nominal değerin üzerindeki bedel üzerinden "Ortaklık Sözleşmesi", "Taahütname", "Hisse Senedi Talep Formu" ve "Hisse Devir Kabul Sözleşmesi" adlı belgeler ile yüksek kâr ve istenildiği zaman para iadesi vaadi ile şeklen ortak görünen gerçek kişilerin iradesini fesada uğratma yönündeki haksız eylemlerinden ötürü, davacının vaki zararından haksız fiil hükümleri çerçevesinde sorumlu oldukları gerekçesiyle davalılardan Yimpaş Gıda A.Ş. yönünden husumet nedeniyle davanın reddine dair hüküm kesinleşmiş olmakla yeniden hüküm tesisine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden ise davanın kısmen kabul kısmen reddine, taraflar arasında kurulmuş geçerli ortaklık ilişkisi bulunmadığının ve yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğünün tespitine, davacılardan Naciye için 19.200 DM karşılığı 19.970,29 TL'nin diğer davacı ... için ise 30.000 DM karşılığı 31.203,60 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ve Yimpaş Yozgat İhtiyaç Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığı için davalı şirketlerin ortağı olmadığının tespiti ile bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ve Yimpaş Yozgat İhtiyaç Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığı için davalı şirketlerin ortağı olmadığının tespiti ile bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 41. maddesinde 25.03.1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 sayılı Bankalar Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31.12.2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 06.12.2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29.06.1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13.01.2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı ... ve Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.