muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3601, Karar No: 2024/5712, Tarih: 07.11.2024

09/07/2018 tarih ve 30473 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 703 sayılı Anayasada Yapılan Değişikliklere Uyum Sağlanması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 70. maddesi ile 5345 sayılı Kanun'un bazı hükümleri ile 33. maddesi de  yürürlükten kaldırılmış, 5345 sayılı Kanun'un başlığı "Gelir İdaresi Başkanlığı ile İlgili Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun" olarak değiştirilmiştir.
	15/07/2018 tarih ve 30479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4 sayılı Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Atıflar" başlıklı 798. maddesine (14 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 26. maddesi ile 24/07/2018 tarihinde eklenen) (c) bendinde; diğer mevzuatta Gelirler Genel Müdürlüğüne yapılmış olan atıfların ilgisine göre Gelir İdaresi Başkanlığına; Gelirler Genel Müdürüne yapılmış atıfların Gelir İdaresi Başkanına; Başkanlığın görev alanına giren konularda Maliye Bakanlığına yapılmış olan atıfların Gelir İdaresi Başkanlığına, mülki idare amirlerine, mahallin en büyük memuruna, ilin en büyük malmemuruna, defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına, vergi dairesi başkanlığı bulunmayan yerlerde vergi dairesi müdürü veya müdürlüğüne yapılmış sayılacağı açıklanmış; 26/03/2020 tarih ve 31080 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 25. maddesi ile 05/05/2005 tarihli ve 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığı ile İlgili Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun'un mülga 33. maddesi "Atıflar ve yetkiler" başlığıyla "Mevzuatta Gelirler Genel Müdürlüğüne yapılmış olan atıflar Gelir İdaresi Başkanlığına; Başkanlığın görev alanına giren konularda mülki idare amirlerine, mahallin en büyük memuruna, ilin en büyük malmemuruna, defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıflar ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına, vergi dairesi başkanlığı bulunmayan yerlerde vergi dairesi müdürü veya müdürlüğüne yapılmış sayılır." şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 21/01/2017 tarih ve 6771 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 104. maddesinde, Cumhurbaşkanının görev ve yetkileri sayılmış, anılan maddenin onyedinci fıkrasında; Cumhurbaşkanının yürütme yetkisine ilişkin konularda kararname çıkarabileceği, Anayasanın ikinci kısmının birinci ve ikinci bölümünde yer alan temel haklar, kişi hakları ve ödevleriyle, dördüncü bölümde yer alan siyasi haklar ve ödevlerin Cumhurbaşkanlığı kararnamesiyle düzenlenemeyeceği, münhasıran Anayasa'da kanunla  düzenlenmesi öngörülen konularda ve kanunda açıkça düzenlenen konularda kararname çıkarılamayacağı, Cumhurbaşkanlığı kararnamesi ile kanunlarda farklı hükümler bulunması halinde, kanun hükümlerinin uygulanacağı, Türkiye Büyük Millet Meclisinin aynı konuda kanun çıkarması durumunda Cumhurbaşkanlığı kararnamesinin hükümsüz hale geleceği belirtilmiştir.
              213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinde, tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara düşen ödevlerin yerine getirilmemesi yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınamayan vergi ve buna bağlı alacakların kanuni ödevleri yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı  kurala bağlanmıştır.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	09/07/2018 tarih ve 30473 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 703 sayılı Anayasada Yapılan Değişikliklere Uyum Sağlanması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 70. maddesiyle, 5345 sayılı Kanun'un birçok maddesi gibi mahallin en büyük memuruna yapılan atıfların vergi daire başkanına ya da başkanlığına, başkanlık bulunmayan yerlerde vergi dairesi müdürü ya da müdürlüğüne yapılmış sayılacağı yolundaki 33. maddesi de yürürlükten kaldırılmış olmakla birlikte ilga edilen bu Kanun maddesi  hükümleri, yukarıda yer verilen 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Atıflar" başlıklı 798. maddesine (c) fıkrası olarak eklenerek mülga düzenleme söz konusu  Kararname ile aynen korunmuştur.
	6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 13. maddesinde yer alan ''alacaklı amme idaresinin mahalli en büyük memuru'' ifadesinin soyut ve muğlaklığı karşısında ihtiyati haciz kararı alacak olan makamın; Anayasanın 104. maddesindeki ifadeyle,  "kanunda açıkça düzenlenmiş" olduğundan söz edilemez.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 13. maddesinde yer alan ''alacaklı amme idaresinin mahalli en büyük memuru'' ifadesinin soyut ve muğlaklığı karşısında ihtiyati haciz kararı alacak olan makamın; Anayasanın 104. maddesindeki ifadeyle,  "kanunda açıkça düzenlenmiş" olduğundan söz edilemez.
	Bu nedenle, "alacaklı amme idaresinin mahalli en büyük memuru'' kavramına açıklık getiren, 5345 sayılı Kanun'un, "mahallin en büyük memuruna yapılan atıfların vergi dairesi başkanına ya da başkanlığına, başkanlık bulunmayan yerlerde vergi dairesi müdürü ya da müdürlüğüne yapılmış sayılacağı" yolundaki mülga 33. maddesinin aynen korunduğu 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Atıflar" başlıklı 798. maddesinin (c) fıkrası ile   kanunda açıkça düzenlenmiş bir konu hakkında farklı bir düzenleme getirildiği sonucuna ulaşılamaz.
	Öte yandan, 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin ilgili düzenlemesinin, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 4. maddesinin, bu Kanunu uygulamakla yükümlü bulunanların kanunla veya diğer mevzuatla belirlenebileceği hükmü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği de açıktır.
Bu durumda,  ihtiyati haciz kararı alacak olan makamla ilgili  açık biçimde düzenleme içermemesi nedeniyle 6183 sayılı Kanunun 13. maddesi uyuşmazlıkta uygulanacak kural olarak kabul edilemeyeceğinden,  ihtiyati haciz kararı alacak olan yetkili makamın 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Atıflar" başlıklı 798. maddesinin (c) fıkrası düzenlemesi uyarınca belirlenmesi gerekmektedir.
	Buna göre, dava konusu ihtiyati haciz kararının 18/12/2019 tarihli olur ile vergi dairesi başkan vekili tarafından alındığının görüldüğü olayda yetki bakımından hukuka aykırılıktan söz edilemeyecektir. 
	 Öte yandan,  6183 sayılı Kanun'un "Amme Alacaklarının Korunması" başlıklı ikinci bölümünde yer alan teminat isteme, ihtiyati haciz ve ihtiyati tahakkuk işlemleri, icrai muamelelere başlamadan önce tahsile konu kamu alacağının tehlikeye girmesini engellemeye yönelik  işlemlerdir.  Kamu alacağının cebren tahsil ve takibiyle ilgili  olmayıp korunmasına yönelik bu işlemlerin asıl muhatabı ise kamu alacağının gerçek borçlusu, diğer bir ifade ile verginin mükellefi veya sorumlularıdır. 
	Bu nedenle, esas kamu borçlusu olmayan tüzel kişiliğin  kanuni temsilcileri adına teminat isteme, ihtiyati tahakkuk ve ihtiyati haciz gibi kamu alacağının korunmasına yönelik tedbirlerin uygulanması söz konusu olmayacaktır.

Bu nedenle, esas kamu borçlusu olmayan tüzel kişiliğin  kanuni temsilcileri adına teminat isteme, ihtiyati tahakkuk ve ihtiyati haciz gibi kamu alacağının korunmasına yönelik tedbirlerin uygulanması söz konusu olmayacaktır.	
	Tüzel kişilerin kanuni temsilcilerinin ve ortaklarının ancak kesinleşen ve tüzel kişiliğin mal varlığından kısmen veya tamamen tahsil edilemeyeceği anlaşılan kamu borçlarından dolayı sorumlu tutulabilecekleri ve haklarında şirket borçlarıyla ilgili olarak ancak bu aşamada ihtiyati haciz gibi kamu alacağının korunmasına ilişkin bir işlemin uygulanabileceği dikkate alındığında, davacı hakkında, kanuni temsilcisi olduğu şirket tüzel kişiliğinin vergi borçları nedeniyle alınan ihtiyati haciz kararında hukuka uygunluk görülmediğinden yazılı gerekçeyle iptaline ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddinde sonucu itibariyle hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
6183 sayılı  Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 9. maddesinde  213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344. maddesi uyarınca vergi ziyaı cezası kesilmesini gerektiren haller ile 359. maddesinde sayılan hallere temas eden bir amme alacağının salınması için gerekli muamelelere başlanmış olduğu takdirde vergi incelemesine yetkili memurlarca yapılan ilk hesaplara göre belirtilen miktar üzerinden tahsil dairelerince teminat isteneceği; aynı Kanun'un 13. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde, 9. madde gereğince teminat istenmesini mucip haller ile (3) numaralı bendinde, borçlu kaçmışsa veya kaçması, mallarını kaçırması ve hileli yollara sapması ihtimalleri varsa hiçbir müddetle mukayyet olmaksızın alacaklı amme idaresinin mahalli en büyük memurunun kararıyla, haczin ne suretle yapılacağına dair olan hükümlere göre derhal ihtiyati haciz tatbik olunacağı hüküm altına alınmıştır.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Kanuni Temsilcilerin Ödevi" başlıklı 10. maddesinde, tüzelkişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, Vakıflar ve cemaatler gibi tüzelkişiliği olmayan teşekküllerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara düşen ödevlerin kanuni temsilcileri, tüzelkişiliği olmayan teşekkülleri idare edenler varsa bunların temsilcileri tarafından yerine getirileceği; 6183 sayılı Kanun'un 3. maddesinde de amme borçlusu teriminin, amme alacağını ödemek mecburiyetinde olan hakiki ve hükmi şahısların yanında bunların kanuni temsilcilerini de ifade edeceği hüküm altına alınmıştır.

Dava konusu ihtiyati haciz kararında, çoğunluk görüşünde belirtildiği gibi, yetki yönünden hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Bu bakımdan, temyize konu kararın işin esası incelenmek suretiyle yeniden karar verilmek üzere  bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2021/1009, Karar No: 2024/5735, Tarih: 07.11.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/1009
Karar  No : 2024/5735  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	:  ... Valiliği	  
VEKİLİ	: Av.  ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	:  ... Turizm Taşımacılık İnşaat Güvenlik Sistemleri
		Temizlik ve Gıda Sanayi Dış Ticaret Limited Şirketi	  
VEKİLİ	: Av.  ...
İSTEMİN KONUSU	:  ... Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3-A maddesinin ihalinden dolayı... plakalı aracın trafikten 60 gün men edilmesine ilişkin  ... tarih ve  ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:  ... İdare Mahkemesinin  ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararında; her ne kadar davacı tarafından aracın Belediyeye kiralandığı, şirketin sorumluluğu bulunmadığı ileri sürülse de, araç sahibinin aracın kullanımından aracı kiralamış olsa bile sorumlu olduğu açık olup, dosya kapsamı ve tutanaktaki ifadelerden dava konusu araç ile ruhsat/izin alınmaksızın ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığı kanaatine varılmakla, izin/ruhsat almaksızın ticari amaçlı taşımacılık yapıldığından bahisle aracın trafikten men edilmesine ilişkin tesis olunan dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; Kanun'un Ek 2. maddesinin 3. fıkrasının düzenlenme amacının izinsiz ticari amaçlı yocu taşımacılığını engellemek olması, ancak; uyuşmazlıkta davacı şirketin, Sultangazi Belediyesine kiraladığı araçla belediyenin kendi personelini taşımakta olduğunun sabit olması karşısında, Yasanın 3. maddesinde düzenlenen "personel servis aracı" tanımı kapsamında bulunmayan araçla belediyenin kendi personelini taşıması eyleminin 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası'nın Ek 2/3-a maddesi kapsamında bulunmadığı kanaatiyle, aracın trafikten yasaklanmasına dair işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           : Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI        : Davacı tarafından, şirkete ait aracın şoförsüz olarak Sultangazi Belediye Başkanlığına kiralandığı, aracı işletenin Sultangazi Belediyesi olduğu, aracın maliki olduğu için cezalandırılmasının cezaların şahsiliği ilkesine aykırı olduğu, bu hususta Anayasa Mahkemesinin 11/09/2014 tarih, E:2014/52 K:2014/139 sayılı iptal kararı bulunduğu  iddiasıyla, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Dava, davacı tarafından 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3-A maddesinin ihalinden dolayı  ... plakalı aracın trafikten 60 gün men edilmesine ilişkin  ... tarih ve ...sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır. 
 
	İLGİLİ MEVZUAT:
	2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun Ek 2. maddesinde; "10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu kapsamında ilgili belediyeden;
a) Çalışma izni/ruhsatı almadan,
b) Alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında,
c) Alınan izin/ruhsatta belirtilen çalışma bölgesi/güzergâh dışında
belediye sınırları dâhilinde yolcu taşımak yasaktır. Bu fıkranın (a) bendine uymayanlara 5.010 Türk lirası, (b) bendine uymayanlara 2.018 Türk lirası, (c) bendine uymayanlara 1.002 Türk lirası idari para cezası verilir. Fiilin işlendiği tarihten itibaren geriye doğru bir yıl içinde tekerrürü hâlinde, bu fıkrada yer alan idari para cezaları iki kat olarak uygulanır.
İşleteni veya sahibi, sürücüsünün kendisi olup olmadığına bakılmaksızın aracın bu maddenin üçüncü fıkrasına aykırı olarak kullanılmaması hususunda gerekli tedbirleri almak ve denetimini yapmakla yükümlüdür. Araç, bu maddenin üçüncü fıkrasının;
a) (a) bendinin ihlali hâlinde altmış gün,
b) (b) bendinin ihlali hâlinde otuz gün,
c) (c) bendinin ihlali hâlinde ise on beş gün
süreyle trafikten menedilir." kuralına yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda yer verilen hükümlere göre, ticari amaçlı taşıma yapanların gerekli izni/ruhsatı almaksızın belediye sınırları dâhilinde yolcu taşındığının tespit edilmesi durumunda, 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3-a maddesinde belirtilen yaptırımın uygulanacağı, işleteni veya sahibinin, sürücüsünün kendisi olup olmadığına bakılmaksızın aracın bu maddenin üçüncü fıkrasına aykırı olarak kullanılmaması hususunda gerekli tedbirleri almak ve denetimini yapmakla yükümlü olduğu açıktır.
	Dosyada yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, işleme konu davacı şirkete ait aracın ruhsatında kullanım amacının yolcu nakli-ticari olarak belirtildiği, 3(üç) aylığına sürücüsüz olarak Sultangazi Belediyesi'ne kiralandığı, sürücü imzasının olduğu olay tespit tutanağına göre, Sultangazi ve Sefaköy arasında Sultangazi Belediyesinin personel servis taşımacılığının yapıldığı ve personel taşımacılığı güzergah izin belgesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, işleme konu davacı şirkete ait aracın ruhsatında kullanım amacının yolcu nakli-ticari olarak belirtildiği, 3(üç) aylığına sürücüsüz olarak Sultangazi Belediyesi'ne kiralandığı, sürücü imzasının olduğu olay tespit tutanağına göre, Sultangazi ve Sefaköy arasında Sultangazi Belediyesinin personel servis taşımacılığının yapıldığı ve personel taşımacılığı güzergah izin belgesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. 
	Bu durumda, davacıya ait aracın çalışma izni/ruhsatı olmaksızın belediye sınırları dahilinde yolcu taşımacılığında kullanıldığının sabit olduğu, belediyece kiralanan işleme konu araçla belediye personeli taşınmasının kanunun uygulanması bakımından durumu değiştirmeyeceği, taraflar arasında kira sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıkların ayrı bir davada ileri sürülebileceği, dava konusu trafikten men cezasının araca uygulanan bir işlem olması hususları göz önüne alındığında, söz konusu aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek-2/3-a maddesi uyarınca trafikten men edilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. 
Öte yandan, her ne kadar davacı vekili tarafından Anayasa Mahkemesi'nin 11/09/2014 tarih, E:2014/52 K:2014/139 sayılı iptal kararının uygulanması gerektiği ileri sürülse de; söz konusu kararla 2918 sayılı Karayolu Trafik Kanunu'nun EK 2. maddesine 6321 sayılı Kanun'un 3. maddesiyle eklenen üçüncü fıkranın birinci cümlesinde yer alan "araç sahibine" ibaresi ile ikinci cümlesinin "araç sahibi" yönünden Anayasa'ya aykırı olduklarına ve iptallerine karar verilmiş; dava konusu olaya uygulanan 2918 sayılı Kanun'un EK 2. maddesinin, bu iptal kararı ve gerekçeleri göz önüne alınarak 26/10/2018 tarih ve 7148 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değiştirilerek ilgili maddeye "... İşleteni veya sahibi, sürücüsünün kendisi olup olmadığına bakılmaksızın aracın bu maddenin üçüncü fıkrasına aykırı olarak kullanılmaması hususunda gerekli tedbirleri almak ve denetimini yapmakla yükümlüdür." hükmü eklendiğinden ve işlem tarihi itibariyle bu yasa hükmünün yürürlüğe girdiği anlaşılmakla, davacının Anayasa Mahkemesi kararının uygulanması talebi yerinde görülmemiştir.
Bu itibarla, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Temyiz isteminin kabulüne,
2.  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak, 07/11/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/2371, Karar No: 2024/4535, Tarih: 07.11.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2021/2371
Karar No:2024/4535
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Petrol Nakliyat ve Ticaret Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	:... Kurumu 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: LPG otogaz bayilik lisansı sahibi davacıya ait otogaz istasyonunda yapılan denetimde, LPG tüpü dolumuna yarayan teçhizatın istasyon dahilinde bulundurulduğu ve otogaz istasyonunda LPG tüpü dolumu yapıldığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca 459.547,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davacının eyleminin, LPG tüpü dolumuna yarayan aparat kullanılmak suretiyle otogaz istaasyonunda dolum yapılarak LPG tüpü satışı yapılması olduğu, LPG otogaz istasyonlarında LPG tüpü satışı yapılması eyleminin, dolum yapmak suretiyle veya başkaca yollarla satış yapılması gibi herhangi bir ayrım gözeltilmeksizin niteliği itibarıyla düzeltme imkanı bulunan fiiller arasında sayıldığı, bu itibarla, idari para cezası verilmeden önce ihtarda bulunma şartının yerine getirilmesi ve lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması zorunluluğu bulunduğundan, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; "LPG tüpü satışı yapmamak"  fiili için idari para cezası uygulanmadan önce ihtar müessesesi getirilmiş ise de, dava konusu işlemde fiilin "LPG tüpü dolumuna yarayan techizatın istasyon dahilinde bulundurulması suretiyle otogaz istasyonunda LPG tüpü dolumu yaptığının tespit edildiği" şeklinde tanımlandığı göz önüne alındığında, 7164 sayılı Kanun ile getirilen yeni düzenlemelerin davacının fiili yönünden lehe bir durum yaratmadığı, 
	Davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 25/09/2017 tarihinde yapılan denetimde, istasyon sınırları içerisinde tüp dolum aparatı olduğu değerlendirilen teçhizat aracılığı ile ...marka aracın içinde bulunan 12 kg'lık mutfak tüpüne dolum yapıldığının tespit edildiği, doluma yarayan aparatın pompacının elinden alınarak muhafaza altına alındığı, bu hususların  iş yeri çalışanlarının da imzasının bulunduğu tutanağa bağlandığı anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Açıklanan nedenlerle, istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.