muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/13661, Karar No: 2006/17128, Tarih: 07.12.2006

10) Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan ... komisyonunca, ... makisi olarak tesbit edilmişse de, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 Sayılı Yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliği yitirmediğinden orman rejimi dışına çıkarma işleminin belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 Sayılı Yasa döneminde yapılan aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın 1947 yılında kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği, davaya konu; taşınmazın da 1970 yılında yapılıp 12.12.1970 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosunda 182 parsel sayısıyla tesbit ve tescil edildiği, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünün bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararlarında da kabul edilen “kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkilerinin bulunmadığı, başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve

-8-

2006/13661-17128

-8-

2006/13661-17128

3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)).

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2. ve 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında orman sınırları dışına çıkarma işlemi Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek, Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/12/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15400, Karar No: 2015/20594, Tarih: 12.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15400 E.  ,  2015/20594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/42604

MAHKEMESİ : Torul Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2012

NUMARASI : 2011/301 (E) ve 2012/242 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar M.. Ç.., Ç.. D.., İ.. Z.., M.. D.., S.. A.., M.. K.. ve L.. D.. hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Sanık M.. Ç..hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 15/09/2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, sanık hakkındaki kamu davasının TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3807, Karar No: 2013/5994, Tarih: 03.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/3807 E.  ,  2013/5994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı kiracının süresinde kısmi itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesinden kısmi itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş, mahkemece kısmi itirazın kaldırılması isteminin reddine, davalı kiracının kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde dayanılan ve karara esas alınan 24.10.2009 başlangıç ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesi kiraya verenler ... ile dava dışı... tarafından imzalanmıştır. Kira sözleşmesinde kiralayanlar birden fazla olduğundan, kiralayanlar arasında mecburi dava arkadaşlığının bulunduğunun kabulü gerekir. Birden fazla kiralayan olması halinde icra takibinin bütün kiralayanlar tarafından yapılması ve davanın da birlikte açılması zorunludur. Zira, tahliye hakkı bölünemeyen haklardan olup, zorunlu dava arkadaşlarından biri tek başına tahliye isteyemez. Mahkemece zorunlu dava arkadaşlığı üzerinde durularak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1688, Karar No: 2022/19170, Tarih: 19.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/1688 E.  ,  2022/19170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılanın erkek arkadaşı olup olay tarihinde aynı araçta seyahat ettikleri sırada katılanın eski erkek arkadaşıyla halen görüştüğü iddiası nedeniyle araçta tartışmaya başladıkları, tartışma esnasında sanığın kullandığı aracı olay yerinden durdurduğu, tartışmanın devam etmesi nedeniyle katılanın araçtan indiği ve yürüyerek sanığın yanından uzaklaşmaya başladığı, bu sırada sanığın katılanı kollarından tutup ağzını eliyle kapatarak cebir kullanmak suretiyle araca bindirdiği olayda, sanığın tevilli ikrarı katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanı birlikte değerlendirildiğinde sanığın eylemine uyan cebirle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK.nın 109/2. maddesi gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25080, Karar No: 2015/1369, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25080 E.  ,  2015/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/8316, Karar No: 2015/10600, Tarih: 25.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/8316 E.  ,  2015/10600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, sigaraların müsaderesine, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Denetim süresi içinde yükümlülük belirlenmemesine, uzman kişi görevlendirilmemesine yine denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına karar verilirken uygulanan kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6.maddesine muhalefet edilmesi,

2-Denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtaratının yapılmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; hükmün 7.fıkrasının başına "TCK.nun 51/5, 6.maddesi gereğince", 8.fıkranın başına "TCK.nun 51/7.maddesi gereğince" ibareleri ile hükmün 8.fıkrasından sonra gelmek üzere “ TCK.nun 51/8.maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtarına," ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8189, Karar No: 2017/2270, Tarih: 10.04.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/8189 E.  ,  2017/2270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 174 ada ... parsel sayılı 154.515,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kamu orta malı mera vasfıyla tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında 6360 sayılı Yasa gereğince ... ve ... davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 174 ada ... parsel sayılı taşınmazın tespit gibi mera vasfı ile sınırlandırılmasına ve özel siciline kaydına karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve dahili davalı ... vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen kesin süre içerisinde davacının keşif giderini yatırmadığı, bu nedenle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı ve davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Mahkemece ....09.2014 günü yapılması kararlaştırılan keşif için 08.08.2014 günlü duruşmada karar alınmış, davacıya masrafların keşif tarihinden ... gün öncesine kadar yatırılması konusunda açıkça belirlenmeyen bir süre verilmiş, tanınan süre ile keşif günü arasında bilirkişilere ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, taşınmaz başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için gerekli olan makul süre tanınmamış, ara kararda kesin süreye uyulmaması halinin hangi hukuki sonucu doğuracağı açıklanmamış, davacıya çıkarılan muhtırada ise bu hususa değinilerek usulsüzlük oluşturulmuştur. Kesin süreye ilişkin hükümlerin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için, 3402 sayılı Kanun'un 36. maddesi gereğince ara kararında ve bu ara kararına istinaden çıkartılacak meşruhatlı davetiyede hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişiler, tanıklar ve teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parasının ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul ve belirli bir süre tanınması, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişilere ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, taşınmaz başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına özen gösterilmesi gerekli olduğu halde, Mahkemece, hükme esas alınan 08.08.2014 tarihli keşif ara kararında, anılan hususlara tam riayet edilmemiş, kesin sürenin son günü açıkça belirlenmemiş, davacı tarafa tanınan süre ile keşif tarihi arasında, bilirkişi adayları ve tanıklara keşif tarihinde arazi başında hazır olmaları için davetiye çıkarılmasına yeterli süre verilmemiş ve kesin süreye uyulmamasının hukuki sonuçları açık şekilde belirtilmemiş olması nedeniyle anılan ara kararı da usule uygun olmayıp, bu ara kararına uyulmamış olmasının davacı aleyhine sonuç doğurması da mümkün bulunmadığı gibi kabule göre de dahili davalı ... hakkında vekalet ücreti yönünden olumlu veya olumsuz hüküm kurulmaması dahi isabetsiz olup, yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, ....04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1405, Karar No: 2023/1369, Tarih: 07.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1405 E.  ,  2023/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Usulden ret

Taraflar arasındaki şirketin ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle hukuki yarar dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından rücuen alacak talebiyle açılan davada Ata Medikal Temizlik Güvenlik İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin terkin edildiğinin anlaşıldığını, mahkemece ihya davası açmak üzere taraflarına yetki ve süre verildiğini ileri sürerek Ata Medikal Temizlik Güvenlik İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Sicil Müdürlüğü cevap dilekçesinde; terkinin usulüne göre yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanun'un (6102 sayılı Kanun) geçici 7 nci maddesinin birinci fıkrasında terkin sebeplerinin sınırlı olarak sayıldığı, 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanun'un (5174 sayılı Kanun) 10 uncu ve 32 nci maddeleri kapsamında odaca kaydın silinmesinin bu madde kapsamında olmadığı, bu haliyle dava konusu şirket hakkında uygulanmaması gereken 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin uygulandığı, bu nedenle 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin on beşinci fıkrasındaki süre sınırlamasının dikkate alınamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, anılan şirketin ihyasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, anılan şirketin açılan başka bir davada ihyasına karar verildiğini, verilen kararın kesinleşmesi üzerine şirketin sicile tescil edilerek ilan edildiğini, şirketin tüzel kişilik kazandığını, müvekkilinin yasal hasım olduğunu, aleyhine yargılama giderlerine hükmedilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, anılan şirketin açılan başka bir davada ihyasına karar verildiğini, verilen kararın kesinleşmesi üzerine şirketin sicile tescil edilerek ilan edildiğini, şirketin tüzel kişilik kazandığını, müvekkilinin yasal hasım olduğunu, aleyhine yargılama giderlerine hükmedilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/324 E. sayılı dosyasında davacı ... tarafından davalı Ata Medikal Temizlik... Ltd. Şti. ve diğer şirketler aleyhine 28.05.2019 tarihinde rücuen alacak davası açıldığı, ihyası talep olunan şirketin 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi uyarınca 23.01.2014 tarihinde resen terkin edildiği, 28.01.2014 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiği, şirketin dava tarihi olan 22.10.2021 tarihinde şirketin faal olmadığı anlaşılmakta ise de Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 20.09.2018 tarih ve 2017/21 E., 2018/689 K. sayılı kararıyla Ata Medikal Temizlik Güvenlik İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin dava dosyası ile sınırlı ihya kararının Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucu kaldırılarak anılan şirketin herhangi bir sınırlama içermeden ihyasına karar verildiği, verilen kararın Yargıtay incelemesinden geçerek bu dosyanın karar tarihi olan 02.03.2022 tarihinden önce 28.02.2022'de kesinleştiği ve karar tarihinden sonra 05.05.2022 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesi'nde tescil ve ilan edildiği, bu durumda Mahkemece, karar tarihi olan 02.03.2022 tarihinden önce söz konusu şirketin ihyasına ilişkin kesinleşen karar bulunduğu, her iki dosyanın davacısının da ... olduğu, hukuki yarar dava şartının yargılamanın devamı boyunca bulunması gerektiğiİ; ancak karar tarihinden önce davacının bu davayı açmakta hukuki yararının ortadan kalktığı gözetilerek davanın hukuki yarar dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle davalı ... Sicil Müdürlüğünün istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın hukuki yarar dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin ihya davası açmada hukuki yararının bulunduğunu, Mahkemece dava şartlarının yargılamanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekmekte ise de bu hususta müvekkilinin bir kusuru bulunmadığından yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin ihya davası açmada hukuki yararının bulunduğunu, Mahkemece dava şartlarının yargılamanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekmekte ise de bu hususta müvekkilinin bir kusuru bulunmadığından yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmalık, davacının ihya davası açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 114 üncü maddenin birinci fıkrasının (h) bendi ve 115 inci maddesi, 6102 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.