muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/36320, Karar No: 2021/4869, Tarih: 22.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36320 E.  ,  2021/4869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in, "Sertuğ İnşaat Otom. San. Ltd. Şti'nin" yetkilisi olduğu ve Konya ilinde müteahhitlik yaptığı, sanığın katılanların güvenini kazanmak için ilk olarak Konya İli Karatay İlçesi Keçeciler Mahallesi 2236 ada 6 parselde kayıtlı taşınmaz ile ilgili arsa payı karşılığı kat yapım sözleşmesi yaptığı ve taahhüt ettiği daireleri zamanından önce teslim ettiği, daha sonra yine katılanlara ait Keçeciler Mahallesi 22342 ada 6 nolu parselde kayıtlı taşınmaz için ilgili katılanlar ile 18/12/2012 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığı, sözleşmede arsanın belli bir kısmının 3. şahıslara devrine ilişkin bir hüküm olmamasına rağmen inşaata başlamak ve resmi işlemleri yürütmek için arsanın % 60'lık kısmının devrinin gerektiğini, ancak bu devrin şirkete veya kendisine yapıldığında çok vergi çıkacağı bahanesini uydurarak katılanları kandırıp arsanın % 60'lık kısmını tapuda satış işlemi olarak gösterip herhangi bir bedel ödemeden babası olan sanık ...'a devrini yaptırdığı, daha sonra arsa üzerinde kat irtifakı kurulması işlemleri için babası olan sanık ... ile eşi olan sanık ... adına katılanlardan vekaletname aldığı, arsa üzerine aldıkları vekaletname ile kat irtifakı kurdurup, kısa süre içinde kat irtifakı uyarınca isabet eden daireleri cüzi bedellerle dava dışı şahıslara satıp kaçtıkları, bu surette sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda,

18/12/2012 tarihli “Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve taahhütnamesi” başlıklı sözleşmeyi sanık ...'in, yapımcı müteahhit “Sertuğ İnşaat Otomotiv San. Ltd. Şti., ...“ isim ve imzası ile şirket adına imzaladığının anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-h bendi kapsamında öngörülen tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılığı suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28290, Karar No: 2013/21750, Tarih: 13.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28290 E.  ,  2013/21750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmekte ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 575.00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmeşine" kısmı çıkarılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4455, Karar No: 2017/3638, Tarih: 12.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/4455 E.  ,  2017/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9711, Karar No: 2021/1676, Tarih: 16.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9711 E.  ,  2021/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi gereği beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü, asfalt kaplama sokakta seyrederken, kontrolsüz dört yönlü kavşağa geldiğinde, aracının sağ ön ve yan kısımlarıyla, gidiş yönüne göre sağdan gelmekte olan katılan ... idaresindeki otomobilin sol ön ve yan kısımlarına çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın katılanların vücudunda acı oluşacak veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına sebebiyet verdiği sabit olmadığından bahisle sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32246, Karar No: 2012/2325, Tarih: 06.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/32246 E.  ,  2012/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenlerden alınmasına, 06/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11884, Karar No: 2015/10987, Tarih: 26.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/11884 E.  ,  2015/10987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2015 tarih ve 2014/552-2015/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ''...'' ibareli muhtelif markaların sahibi olduğunu ve ticaret ünvanında kullandığını, buna rağmen davalı şirketin haksız olarak ''...'' ibaresini kullandığını iddia ederek, davalının ticaret ünvanındaki ''...'' ibaresinin terkinini, haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ve giderilmesini, sonuçlarının ortadan kaldırılmasını; davalıya ait ''...'', ''...'', ''... '', ''...'', ''...oup'' ibareli markaların hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini; bunun Türkiye çapında yayımlanan üç gazeteden birinde ilanını, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; marka sahibi müvekkilinin adresinin ... olduğunu, yetkili mahkemelerin de ... Mahkemeleri olduğunu belirterek yetkisizlik kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; yetki itirazı duruşmasız incelenmiş, 556 sayılı KHK’nın 63/3 hükmünün üçüncü kişiler tarafından marka sahibi aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkemenin davalının ikametgahının bulunduğu yerdeki mahkeme olduğunun belirtildiği ve davalı şirket ikametgahının ... olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinde belirtilen tüm davalı markalarının hükümsüzlüğü istemiyle açılan davanın mahkemenin yetkisiz olması nedeniyle usulden reddine, dava dosyasının istem halinde Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla davaya bakmaya yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ünvan terkini ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup mahkemece yetkisizlik kararı verilmiştir. Ancak, marka hükümsüzlüğü davasında 556 sayılı KHK'nin 63/3. maddesi gereğince davalı marka sahibinin ikametgah mahkemesi yetkili ise de, davacının markasına dayalı olarak talep ettiği davalı ünvanının terkini ve müdahalenin meni davasında 556 sayılı KHK'nın 63/1. maddesi gereğince davacının ikametgah mahkemesi yetkilidir. Bu durumda, mahkemece 556 sayılı KHK'nın 63/1 ve 3. fıkraları ve ayrıca HMK'nın 110. maddesi gözetilerek herbir istem konusunda karar verilmesi gerekirken davanın sadece marka hükümsüzlüğü istemine ilişkin olduğu yönünde bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11704, Karar No: 2023/368, Tarih: 08.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11704 E.  ,  2023/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/03/2022 tarihli ve 2021/130 Esas, 2022/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 21 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24/05/2022 tarihli ve 2022/956 Esas, 2022/1037 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Eksik incelemeye,

2. Sübuta ve sanığın beraat etmesi gerektiğine,

3. Suç vasfına,

4. Cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü sanığın alkollü bir şekilde kızgın olduğu tanıklar ... ve ... ile görüşmek üzerine maktulün ve tanıkların bulunduğu yazıhaneye gittiği, yazıhaneye girer girmez yere doğru ateş ettiği, tanık ...'ı dışarı çağırdığı, tanık ... dışarı çıkmak üzere hareketlendiğinde sanığın 1 el daha ateş ederek olay yerinden kaçtığı, bu sırada tanık ...'ın sağ tarafında sandalyede oturmakta olan maktulün burnunun sağ yan kısmından vurulduğunun anlaşıldığı olayda, sanık ile maktulün arasında husumet bulunmaması, olay anında sanığın maktule yönelmediği, sanığın muhatabının tanık ... olduğu ve maktulün tanık ... ile yakın mesafede oturuyor olması sebebiyle sanığın silahından çıkan mermi ile maktulün vurulduğu, sanığın maktule yönelik doğrudan kastı olmadığından, sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Sanık 29/03/2021 tarihinde silahı ile teslim olmuş ve tanık ...'ı korkutma amacıyla klimaya doğru ateş ettiğini beyan etmiştir.

3. Olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Olay yerinde bulunan 2 adet kovan ile 1 adet mermi çekirdeği parçasının sanığın teslim ettiği silahtan atılmış olduğu tespit edilmiştir.

5. Tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Otopsi raporuna göre, uzak atış mesafesinden ateş edildiği ve maktulün ölümünün ateşli silah yaralanmasına bağlı meydana gelen çok parçalı kemik kırıkları ile beyin kanaması beyin doku harabiyeti sonucu meydana geldiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, "Olayın meydana geldiği alan, içerisindeki kişi sayısı, atış sayısı, sanığın alkollü olması dikkate alındığında olay yeri içerisinde bulunan kişilerin ölmesi ve yaralanmasının muhakkak olduğu değerlendirilmekle, sanığın öldürme eylemini doğrudan kastla gerçekleştirilmesi nedeniyle uygulama yeri olmayan TCK 21/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından davanın yeniden görülmesi nedeni yapılmamıştır." şeklindeki eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Eksik İnceleme Yönünden

Sanık müdafii, olay sırasında yazıhanede bulunan bazı tanıkların dinlenmediğini, bu yöndeki taleplerinin reddedilerek savunma haklarının kısıtlandığını iddia etmişse de mahkeme tarafından hazırlık aşamasında olay yerinde olduğu tespit edilen bütün tanıkların dinlenilmesi karşısında, açık kimlik bilgileri bilinmeyen tanıkların dinlenilmesi talebinin yargılamaya katkı sağlamayacağı, tanıkların kimliklerinin tespitinin yargılamayı uzatacağı değerlendirilerek sanık müdafiinin talebi usulüne uygun olarak reddedildiği anlaşılmakla, Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sübut ve Beraat Yönünden

Sanığın olaydan 12 gün sonra teslim olduğunda yaptığı savunmasında, silahı korkutmak amacıyla klimaya doğru ateşlediğini, olay yerinde bulunan tanıkların kendisine müdahale ettiği sırada silahın ateş aldığını beyan etmişse de, hazırlık aşamasından itibaren tanıkların sanığa müdahale etmedikleri, sanığın maktulün bulunduğu tarafa doğru ateş ettiği yönünde istikrarlı beyanları karşısında, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilmekle, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Suç Vasfı Yönünden

3. Suç Vasfı Yönünden

Sanığın kızgın olduğu tanık ... ile görüşmeye gittiği, önce yere sonra tanığa doğru ateş ettiği olayda, olayın meydana geldiği alan, içerisindeki kişi sayısı, sanığın alkollü olması dikkate alındığında olay yeri içerisinde bulunan kişilerin ölmesi ve yaralanmasının mutlak ve muhakkak olduğu ve sanığın eylemini doğrudan kastla gerçekleştirdiği değerlendirilmekle, ilk derece mahkemesinin kararı hukuka aykırı ise de aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından, bu aykırılığın eleştirilmekle yetinilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Takdiri İndirim Sebebi Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece, sanığın kişiliği, olaydan sonra olay yerinden kaçmış olması nedeniyle tutum ve davranışları ile cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak hakkında TCK 62/1 maddesinin takdiren uygulanmasına yer olmadığına, şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeyle takdiri indirim sebebi uygulanmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/956 Esas, 2022/1037 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9460, Karar No: 2017/8432, Tarih: 11.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/9460 E.  ,  2017/8432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı-karşı davalı, asıl davada kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, izin ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının, davalı-karşı davacı ise karşı davada ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 14.09.2006-05.10.2013 tarihleri arasında çalıştığını, ücretinin asgari ücret olarak gösterilmesi ve fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi üzerine haklı nedenle iş akdini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili, davacının iş akdini feshetmesinin haklı olmadığını, talep edebileceği işçilik alacaklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiş, karşı davada ihbar tazminatının davacı-karşı davalıdan tahsilini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı-karşı davalı işçinin iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı-karşı davacı şirket vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı şirket vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.