muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1267, Karar No: 2021/5429, Tarih: 29.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1267 E.  ,  2021/5429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : Sanığın maktule karşı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan dolayı TCK'nin 86/1 delaletiyle 87/4, 29, 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılması

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan dolayı kurulan hükümde mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın olası kastla öldürme suçundan dolayı cezalandırılması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin vasfa, az ceza verildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ile tanık ... ...'nın suç tarihi ve öncesinde arkadaş oldukları, olay günü sanığın ...'yu... plaka sayılı otomobil ile ... mahallesi ... sokak üzerinde bulunan evinin bulunduğu yere getirdiği, maktulün ise ...'nun eski erkek arkadaşı olduğu, maktulün sanık ile ...'yu aynı otomobil içerisinde görünce aracın kapısını açmak istediği ancak kapıların kilitli olduğu için açamadığı, bunun üzerine sanık ve tanık ...'nun içerisinde olduğu otomobilin ön kaputunun üzerine çıkarak, aracın camlarını yumruklamaya başladığı, maktulün saldırgan davranışlarından korkan sanığın otomobilini hareket ettirdiği ve maktulün kaputun üzerine çıktığı bu yerden yaklaşık 270 mt kadar maktulü düşürmek için zikzaklar yaparak aracı kullandığı, bu süre boyunca maktulün aracın üzerinden düşmediği, sanığın kullandığı otomobilin ... sokak üzerindeki ... Büfenin önünde tanık ...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araca çarptığı, çarpma sonucunda maktulün yere düştüğü ve sanığın aracıyla maktulün üzerinden geçmek suretiyle maktulün ölümüne neden olduğu anlaşılan olayda;
Yargıtay — Esas No: 2007/2073, Karar No: 2008/1508, Tarih: 10.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2073 E.  ,  2008/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... İnş.San.Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 06.07.2006 gün ve 350-346 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş makinesi kiralama sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Eser sözleşmesi ilişkisi bulunmadığı, davalının müteahhidi olduğu inşaatın hafriyat işlerinin davalının kendisi tarafından yapıldığının bildirilmesine göre eser sözleşmesi bulunmadığından dosyanın temyiz incelemesi görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 10.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/497, Karar No: 2012/28263, Tarih: 29.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/497 E.  ,  2012/28263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, mühürleme yapılmadığı biçimindeki savunması ve her iki tutanakta kapı numarasının 45 olarak belirtilip, keşif zaptı ve kararda 46/A olarak gösterilmesi karşısında tutanak düzenleyicilerin tanık sıfatıyla dinlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması yerine eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2680, Karar No: 2006/8054, Tarih: 23.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/2680 E.  ,  2006/8054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm manevi tazminat, yoksulluk ve iştirak nafakaları yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Boşanmaya yol açan olaylarda, eşini döven ve başka kadınla yaşayan davacı tam kusurludur. Davalının boşanmaya yolaçar nitelikte bir kusuru kanıtlanamamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2- Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.05.2006 sa.
Yargıtay — Esas No: 2023/610, Karar No: 2024/721, Tarih: 23.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/610 E.  ,  2024/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI :2021/1521 E., 2022/505 K.

SUÇLAR :Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi düşme, kısmi esastan ret

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2021/1521 Esas, 2022/505 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde iddianamenin düzenlenmesinden önce elde edilen delillere yönelik soruşturma ve izin aşamasına dair belgelerin bulunmadığı anlaşılmakla, Yargıtay denetimine esas olmak üzere eksik olan soruşturma evrak asıllarının veya onaylı suretlerinin dosyaya getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2126, Karar No: 2015/6891, Tarih: 04.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2126 E.  ,  2015/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun şekilde suça sürüklenen çocuğun işlediği kabul olunan, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun 5237 sayılı TCK'nın 103/2. maddesinde düzenlendiği, anılan maddede öngörülen cezanın üst sınırına ve suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde onbeş yaşını doldurmamış bulunmasına nazaran, atılı suçun 5237 sayılı TCK'nın 66/1-2. fıkrası uyarınca 7 yıl 6 aylık asli dava zamanaşımına tâbi olduğu ve suça sürüklenen çocuğun mahkeme sorgu tarihi olan 20.10.2004'ten karar tarihi olan 12.03.2013 gününe kadar bu sürenin dolduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/393, Karar No: 2015/1789, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/393 E.  ,  2015/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/9740, Karar No: 2019/11295, Tarih: 16.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/9740 E.  ,  2019/11295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanık ... suça sürüklenen çocuğun ortak ikametinde bulunan suça konu eşyanın iş bu dava dışı şahıslardan tedarik edildiği iddiası ile hüküm tarihinden sonra açılan İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/630 Esas sayılı davasının derdest olduğunun ve iş bu dava ile anılan dava arasında hukuki bağlantı bulunduğunun UYAP ortamında yapılan araştırmadan anlaşılması karşısında davalar birleştirilip deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanık ... suça sürüklenen çocuğun hukuki durumlarının tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, tebliğnameye aykırı olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca sair nedenler incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4757, Karar No: 2019/2033, Tarih: 06.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/4757 E.  ,  2019/2033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1)Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1-Davalılardan ...'a yapılan gerekçeli karar tebligatının, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nin 10/2, 21/1 ve 21/2 maddeleri gözardı edilmek suretiyle, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine tebliği, daha sonra adres kayıt sistemindeki adresine şerh verilmeksizin tebliğ, daha sonra adres kayıt sistemindeki adresine, adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilerek tebliğ edilmesi gerekirken, ilgili davalıya yapılan tebligatların usulsüz olduğu görüldüğünden adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 06.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21533, Karar No: 2014/4158, Tarih: 27.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21533 E.  ,  2014/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sarıgöl Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :19.04.2013

NUMARASI :Esas no:2011/242 Karar no:2013/113

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı kocanın eşine şiddet uyguladığı, birlikte yaşamaktan kaçınarak evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, davalı kadının ise boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının kanıtlanmadığı, bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı kocanın tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2009/16634, Karar No: 2009/18349, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16634 E.  ,  2009/18349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, davacı gerçek kişinin kazandırıcı zamanaşımının zilyetliği nedenine dayanarak özel mük olarak Hazine adına tesbit edilen taşınmaz ile davalı gerçek kişiler adına tesbit edilen parsellerin tesbitlerinin iptali ve adına tescili isteminden kaynaklanmaktadır. Davada Orman Yönetimi taraf olmadığı gibi, orman araştırmasını da gerektirir bir durum bulunmadığından, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Başkanlar Kurulunun 23.01.1992, 01.03.2004 ve 07.03.2008 günlü kararları uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 10/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15786, Karar No: 2020/4871, Tarih: 05.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/15786 E.  ,  2020/4871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet: Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesi, 11/03/2020 tarih, 2019/576 esas ve 2020/148 karar İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi, 18/06/2020 tarih, 2020/1227 esas ve 2020/869 karar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın İslahiye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nden gönderdiği 22/09/2020 tarihli dilekçesindeki “... hakkımda verilen hüküm kararının onayını talep etmiştim; ancak avukatım bilgim dışında temyize göndermiştir. ... Avukatımın göndermiş olduğu temyizin reddini ve cezamın onanmasını siz büyüklerimden saygılarımla arz ve talep ederim.” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 05.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9176, Karar No: 2016/1121, Tarih: 26.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/9176 E.  ,  2016/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı mirasçıları vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacılar vekili, davalının, müvekkillerine arsa payı karşılığı inşaat yapmayı teklif edip, dava konusu 612 ada, 23 nolu parsel iken, ifraz sonucu 25 nolu parsel numarası alan taşınmazın tapu kaydı üzerine şerh verileceğini belirterek, müvekkillerine tapuda işlem tesis ettirdiğini, müvekkillerinin şahit huzurunda 30.08.2000 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, ancak sözleşmenin gereğinin yerine getirilmediğini, davanın açılmasından önce davalı ile müvekkilleri arasında çıkan bir tartışmada davalının, tapudan satış yolu ile bu taşınmazın davacılara ait olan hissesini devraldığını belirtmesi üzerine müvekkillerinin bu hususu araştırdıklarında tapuya şerh yerine, tapuda satış işleminin yapılmış olduğunu, taşınmazın ellerinden hile ile alındığını öğrendiklerini ileri sürerek, davalının müvekkillerinden aldığı hisselerin iptali ile müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıya ait 612 ada 25 parselin 438.27 m²'lik bölümünün tapusunun iptali ile eşit olarak davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 10.12.2012 tarih ve 2012/5443 E., 7269 K. sayılı ilamıyla, tarafların kabulünde olan adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olduğu, yüklenicinin edimini kamu düzeninden olan imar mevzuatı ve Deprem Yönetmeliğine uygun yerine getirerek arsa sahiplerinin paylarını devretmesi gerektiği, yüklenicinin edimini tamamen ya da red olunamayacak seviyede yerine getirmesi halinde, kat mülkiyeti kurulacakmış gibi kat irtifakına esas paylar belirlenerek bir karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuş, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, arsa üzerine yapılan bina tamamlanmamış ise de yıkımının fahiş zarar doğuracağı, binanın bitirilmesi halinde davacılara düşecek arsa payının 52539/475003 olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile anılan payın davalılar adına eşit hisse ile tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı mirasçıları vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı mirasçıları vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.