muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/20447, Karar No: 2012/18587, Tarih: 12.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/20447 E.  ,  2012/18587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk etmiş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu kaçak olduğu anlaşılan eşyanın 5607 sayılı yasanın 13. maddesi yollaması ile TCK 54. maddesi uyarınca zoralımına, eşya teminatla iade edildiğinden zoralım gerçekleştiği takdirde teminatın yatıran kişiye iadesine aksi takdirde hazineye gelir kaydına, 12.06.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

06.07.2003 günlü tutanak düzenleyicisi gümrük muayene memuru tanık ...'ın gümrüğe tabi eşyası olmayanların yurda giriş yaptıkları yeşil hat üzerinde kendisine yönelen sanığa sorması üzerine sanığın dava konusu eşyaları Beyan ettiği şeklindeki anlatımı ile olay tutanağında imzası bulunan diğer gümrük muhafaza memurları tanık ifadelerinin çeliştiği gözetilerek, tutanak düzenleyici tanıkların yüzleştirilmesi ve gerektiğinde olay yerinde keşif de yapılmak suretiyle, sanığın kendiliğinden veya sorulması üzerine gümrüğe tabi eşyayı beyan etmesi halinde kaçakçılık suçunun oluşmayacağı gözetilerek, sanığın dava konusu eşyayı yurda kaçak yollardan sokmaya çalışıp çalışmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre eşyanın iadesi yada müsaderesi yönünden karar verilmesi gerektiğinden, suç tarihi itibari ile zamanaşımının dolduğuna dair karara katılmakla birlikte eksik araştırma ile müsadere kararı verilmesi yasaya aykırı olduğundan sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/19468, Karar No: 2007/18671, Tarih: 08.11.2007

10. Hukuk Dairesi 2006/19468 E., 2007/18671 K.

**10. Hukuk Dairesi 2006/19468 E., 2007/18671 K.**

**- DAVA ARKADAŞLIĞI

- TARAFLARIN TAADDÜDÜ, DAVANIN TEFRİK VE TEVHİDİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 43 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 46 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Türkiye futbol Federasyonuna bağlı davalı kulüplerde 29.07.1975-18.04.1989 tarihleri arasında bilfiil çalışmasına rağmen SSK ile ilişkilendirilmeyen sürelerde sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde kısmen isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan SSK ve B…

…. Spor Kulubü Başkanlığı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava ; davacının , davalı spor kulüplerinde , dava dilekçesinde belirtilen dönemlerde hizmet aktine dayalı olarak geçen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkin olup ; mahkemece , her bir davalı kulüpte geçen çalışmaların tespitine karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun 09.05.2007 tarih ve 2007/21-255 Esas ve 2007/260 Karar sayılı kararında da açıkça ifade edildiği üzere; birden fazla işveren hakkında aynı dava dilekçesi ile dava açılabilmesi için işverenler arasında zorunlu veya ihtiyari (isteğe bağlı) dava arkadaşlığının bulunması gerekir.Zorunlu dava arkadaşlığı , maddi hukukun (M.K., B.K., T.T.K) bir hakkın birden fazla kişi tarafından dava edilmesini veya birden fazla kişiye karşı dava açılmasını öngördüğü durumdur. Somut olayda, maddi yönden zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı gibi şekli yönden dava arkadaşlığı da söz konusu değildir.

Öte yandan, zorunlu dava arkadaşlığı dışında kalan ihtiyari (isteğe bağlı) dava arkadaşlığının mümkün olduğu haller H.U.M.K.'nun 43.maddesinde a) dava konusu hak veya borcun ortak olması (B.K. Md.142. müteselsil borçluluk) b) borçluların ortak bir işlem (örneğin sözleşme) ile birden çok kişi yararına borç yüklenmiş olması c) davanın aynı nedenden doğması (örneğin, B.K.md.50 birden fazla kişinin haksız fiil sorumluluğu) olarak sayılmıştır. Somut olayda, davalı işverenler arasında anılan maddede öngörülen nitelikte ihtiyari (isteğe bağlı) dava arkadaşlığı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, davalı işverenler arasında zorunlu veya ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmadığından, H.U.M.K.'nun 46.maddesi uyarınca davaların ayrılmasına karar verilmesi gerekirken birlikte görülerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davalı Kurumun ve davalı Buldan Spor Kulübü'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalılardan B…

…Spor Kulübü Başkanlığına iadesine, 08.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24418, Karar No: 2018/6631, Tarih: 07.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/24418 E.  ,  2018/6631 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 18.03.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; AĞRI 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 gün ve 2015/62 esas, 2015/254 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca taksit miktarının 4'ten az olamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında verilen gün adli para cezasından çevrilen 500.00 TL adli para cezasının iki taksit halinde ödenmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "2 eşit taksitte" ibaresi çıkarılarak yerine "4 eşit taksitte" ibaresi eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5588, Karar No: 2015/6328, Tarih: 07.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/5588 E.  ,  2015/6328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Yaşı büyük olduğu için soruşturması ayrı yürütülen ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal eden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinden artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4.maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır" şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verilebileceğinin ihtarına” ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin aşamalarda alınan beyanı ile suça sürüklenen çocuğun olaydan hemen sonra müdafii huzurunda alınan ifadesine göre, hırsızlığın evin içerisinden yapıldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine 141/1 maddesi ile hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin evinden toplam değeri 32 TL olan bir adet ekmek bıçağı ile bir adet bakır leğen çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 07.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20893, Karar No: 2014/17233, Tarih: 22.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20893 E.  ,  2014/17233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Hükmü, yasal süresi içinde temyiz etmeyen gümrük idaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık müdafıinin temyizine gelince;

1- Sanık hakkında tayin olunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK 232/ 6 maddesine muhalefet edilmesi,

2- Denetim süresi içinde yükümlülük belirlenmemesine, uzman kişi görevlendirilmemesine yine denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğine, denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde ertelenmiş bulunan hapis cezasının infaz edilmiş sayılacağına karar verilirken uygulanan kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6.maddesine muhalefet edilmesi,

3- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında. TCK.nun 53/1-a. b. d, madde ve fıkralarında yazılan hak yoksunlukları ile birlikte TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, kendi altsoyu dışında kalan şahıslarla ilgili 53/1-c maddesinde belirtilen haklardan da yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322 nci maddesi uyarıca; hükmün 1.fıkrasında "cezasının" ibaresinden sonra gelmek üzere TCK 52/2 maddesi gereğince" 3.fıkrasının c. Bendinin başına; "TCK 51/6 maddesi gereğince", d.bendinin başına; "TCK 51/7 maddesi gereğince" e.bendinin başına da "TCK 51/8.madde i gereğince" ibarelerinin eklenmesine, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin 4.fıkranın a,b bentlerinin ise hükümden çıkartılması ile yerine "Sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,c,d maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırkılmasına, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde yazılı kişisel hak yoksunluğunun, TCK.nun 53/3 maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına" ifadesinin eklenmesi ve hükmün diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5602, Karar No: 2013/14862, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/5602 E.  ,  2013/14862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 27.11.2012 tarih, 15465/35284 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı, borçlunun, çekin 09.11.2010 tarihli protokolün 4/d maddesinde belirtilen .....şubesine ait 33631 numaralı 30.12.2011 keşide tarihli 1.000.000 TL bedelli çek olduğunu, protokolde, bankası/bedeli/çek numarası açık bir şekilde belirtilen çekin, söz konusu protokol ve bağlandığı 31/12/2010 tarihli sözleşme ile 24/03/2010 ve 13/08/2010 tarihli protokoller bakımından sözleşmede belirtilen şartların gerçekleşmesi koşuluyla teminat olarak verildiğini, sözleşmenin karşı tarafınca kendi edimi yerine getirilmeden sözleşmeye ve protokole aykırı olarak çekin kötü niyetle ciro edilerek yasal takibe konu edildiğini, yetkisiz kişiler tarafından imza atılıp ciro edildiğinden ciro silsilesinin kopuk olduğunu, lehtar tarafından yapılan geçerli bir cironun bulunmaması ve dolayısıyla ciro silsilesindeki kopukluk nedeniyle takip yapan alacaklının yetkili hamil sıfatının da olmadığını ileri sürerek başlatılan takibin iptaline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece itirazın reddine karar verildiği bu kararın Dairemizce ''.. Taraflar arasında düzenlenen taahhütname, sözleşme, ek sözleşme ve protokol birlikte değerlendirildiğinde, söz konusu belgelerde belirtilen koşulun oluşup oluşmadığı, dolayısıyla alacağın tahsilinin gerekip gerekmediği yargılamayı gerektirir nitelikte olup, dar yetkili icra mahkemesinde bu konunun incelenmesi ve değerlendirilmesi mümkün değildir. Mahkemece sorunun çözümünün yargılamayı gerektirdiğinden bahisle takibin iptaline karar verilmesi gerekirken..'' gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda takip alacaklısı  ...........dilekçe ekindeki sözleşme ve protokollerde imzası bulunmadığı gibi taraf da değildir. Adı geçen hamilin, çeki 2.ciranta ..... cirosu ile iktisap ettiği ve yetkili hamil olduğu görülmektedir.  TTK.nun 730. maddesinin göndermesiyle çekler hakında da uygulanması gereken aynı kanunun 599. maddesi gereğince,  keşideci borçlu, lehtara ve cirantalara karşı ileri sürebileceği şahsi def'ilerini, iyiniyetli hamile karşı ileri süremez. Hamil ve takip alacaklısı .......çeki iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket ettiği  iddia edilmiş ise de, lehdar ..... Ve Tic. A.Ş. ile hamil alacaklının avukatlarının aynı kişi olması bu hususu ispat etmeye yeterli olmadığı gibi; 2.ciranta ..... ile hamil arasında ki organik bağda ispat edilememiştir.

Bu durumda  mahkemenin istemin reddine ilişkin kararı doğru olup; kararın onanması gerekir iken maddi hataya dayalı olarak bozulduğu anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 27.11.2012 tarih ve 2012/15465 E. - 2012/35284 K.sayılı bozma ilamının kaldırılarak; Ankara 13. İcra Mahkemesi'nin 04.04.2012 tarih ve 2012/56-296 sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24.30 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15603, Karar No: 2017/14535, Tarih: 15.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/15603 E.  ,  2017/14535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.12.1999 tarihinde davalı işveren bünyesinde inşaat bekçisi olarak çalışmaya başladığını, ortalama günün onsekiz saatinde bilfiil çalıştığını, fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmak zorunda kaldığını, çalışma süresi boyunca yıllık izin kullanamadığı gibi izin ücretlerinin de ödenmediğini, işten çıkarılmasının haklı sebebe dayanmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin şartların oluşmadığını, davacının cinsel taciz suçlamasıyla suçlandığı 07.08.2010 tarihine kadar onüç ay çalıştığını, davacının tutuklanması sebebiyle iş sözleşmesinin fiili imkansızlık nedeniyle sona erdiğini, haksız nedenle işten çıkarılmadığını, haftalık çalışma süresinin kırkbeş saat olduğunu, hafta tatili ve bayram tatillerinde çalışmasının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacağına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai konusunda hesap yapılırken davacının iddiaları dikkate alınmıştır. Davacının dinletmiş olduğu tanıkların davacının köylüsü ve amcası olup iş yeri çalışanları değildir. İşyeri koşulları ve davacının çalışma sistemi ile ilgili görgüye dayalı bilgileri bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı tarafından fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacakları ispatlanamıştır.

Hal böyle olunca davacı tarafından ispatlanamayan fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacağı taleplerinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile bu taleplerin kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de bilirkişi tarafından ıslaha karşı zamanaşımı def'i hatalı değerlendirilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.