muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4066, Karar No: 2023/2589, Tarih: 23.05.2023

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dosyaları arasında hukuki ve fiili irtibatın bulunduğu, biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek mahiyette bulunması nedeniyle ikinci davanın açıldığı Diyarbakır 2. Aile Mahkemesinin 2020/332 Esas sayılı dosyasında birleştirme kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, kadının süresinde tanık listesi vermediği ancak ön inceleme duruşmasını izleyen ilk tahkikat duruşmasında tanıklarını hazır ettiği, kadın tanıklarının dinlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, toplanan delillerden erkeğin ilk boşanma davasının reddinden sonra ortak konutun eşyalarını eşine haber vermeksizin boşalttığı ne var ki erkeğin sosyal medya üzerinden başkaları ile mesajlaşmasına ilişkin eylemin kadının daha önce açtığı ancak ret ile sonuçlanan boşanma davasından önce gerçekleştiği, bu durumda sadakatsizlik vakıasının hükme esas alınmasının mümkün bulunmadığı, erkeğin de cevaba cevap dilekçesinde kadının kendisine hakaret içerikli mesaj attığını iddia ettiği ve buna ilişkin şikayet ifade tutanağını ve mesaj kayıtlarını sunduğu, UYAP sistemi üzerinden dosya arasına alınan Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/939 Esas ve 1392 Karar sayılı dosyasına göre; erkeğin bahse konu şikayeti sonrası yapılan ceza yargılamasında kadının mesajlarda geçen sözleri söylediğini ikrar ettiği, bu durumda kadının da erkeğe "şizofren, arsız" gibi sözler söylemek suretiyle kusurlu olduğu, o halde, ortak konutun eşyalarını eşine haber vermeden boşaltan erkek ile erkeğe kötü sözler söyleyen kadının boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğu, erkeğin tam kusurlu olduğuna ilişkin tespitin hatalı olduğu, boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu olup 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci maddesinde düzenlenen manevî tazminatın koşullarının oluşmadığı, bu durumda, kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu kabulü ..

... olmadığı, alınan sosyal inceleme raporunda, velâyetin anneye verilmesinin çocukların menfaatine olacağının mütalaa edildiği, çocuğun yaş itibariyle anne bakım ve şefkatine ihtiyaç duyduğu bir yaşta olduğu, velâyetin anneye bırakılması halinde çocuğun bedensel ve ruhsal bütünlüğünün tehlikeye düşeceğine dair dosya içerisinde bir delil bulunmadığı, bu sebeplerle, Mahkemece ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu, velâyeti anneye bırakılan çocuk yararına hükmedilen aylık 700,00 TL iştirak nafakası miktarının da hakkaniyete uygun olduğu, ancak kadının nafaka yönünden faiz talebi olmadığı halde talep dışına çıkılarak faize hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kusur gerekçesinin düzeltilmesine, kadının manevî tazminat talebinin reddine, iştirak nafakasına uygulanan faizin kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilerek erkeğin kusur tespitine, manevî tazminata ve iştirak nafakasına faiz uygulanmasına yönelik istinaf talebinin kabulüne, erkeğin sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesindeki iddialarını tekrarla boşanma davasının reddi gerektiğini, evliliğin devamından yana olduğunu belirterek kadının birleşen boşanma davasının kabulü yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının birleşen boşanma davasının kabulünün gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 175 ... maddesi. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3654, Karar No: 2016/14463, Tarih: 19.09.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/3654 E.  ,  2016/14463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçun oluştuğu 12.07.2006 tarihine göre temyiz süreci içinde suça sürüklenen çocuk yararına 5237 sayılı TCK'nın 66/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk S.. G..'in temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 19.09.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21672, Karar No: 2016/15660, Tarih: 27.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21672 E.  ,  2016/15660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davalılardan ... vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu ölen işçinin mirasçılarının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olay iş kazası olup, İş Hukuku ve ... ... ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden doğan işçiyi gözetme ( koruma ) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir )

Somut olayda, ölenin davalı şirketin temizlik elemanı olup davalı Bakanlığın ek hizmet binasında temizlik işi ile görevli iken kaza günü saat 16:45 sıralarında 1. kat pencere pervazından binaya dayalı ahşap merdivenden arkası dönük olarak inerken sağ omzunun üzerine düştüğü, hastanede tedavi görmesinin ardından ertesi gün öldüğü, merdivene çıkması için görevlendirildiğine dair dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmadığı gibi bir kısım tanık beyanlarına göre mesai bittiği için kilitlenen yemekhaneden şahsi eşyasını almak için yemekhanenin camından içeri girmek isterken kazanın meydana geldiği belirtilmiştir.

.../...

.../...

Kusur oranlarının belirlenmesi için bilirkişi kurulundan alınan 17.11.2014 tarihli raporda davalı şirketin % 18, şirket müdürü ... ın % 1, şirkette şef olan ...' ın %1, davacının % 80 oranında kusurlu olduğu, ceza dosyasında ise ölen işçinin asli,. ...' ın ise tali kusurlu oldukları kabul edilerek mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

Ölen işçi ..., 15.04.1971 doğumlu olup kaza tarihinde 41 yaşındadır. İşyerinde temizlik elemanı olarak çalışan ve tecrübeli bir işçi olan ölen, yeterli dikkat ve özeni göstermeyerek iş kazasına neden olmuştur. ..., yaşı, eğitimi, meslek tecrübesi ve kazanın oluş şekline göre kendisinden beklenen özeni göstermeyerek ağır kusuru ile kazanın meydana gelmesine neden olduğundan, hükme esas alınan 17.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda belirlenenden daha fazla kusurludur. Kusur raporu olayın oluşuna uygun düşmemektedir. Mahkemece, konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan davacının yaşı, meslek tecrübesi ve eğitim durumu da gözetilerek oluşa uygun kusur raporu alınmadan olayın oluşuna uygun düşmeyen 17.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen kusur oranlarının hükme esas alınması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanunu'nun 77. maddesi ve Yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak suretiyle olayda işverenin ve işçinin kusur oranlarını saptamak ve alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ... davalılardan Uyum ... Hizmetler Bil. İş. Tek. Hiz. İnş. Tem. Pey. Gıda Taş. San. Ltd. Şti'ne iadesine, 27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2079, Karar No: 2020/1442, Tarih: 17.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2079 E.  ,  2020/1442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 23/02/2011 gün ve 2010/295 - 2011/79 sayılı kararı bozan Daire'nin 24/01/2019 gün ve 2017/1182 - 2019/719 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, yurt dışında çalışan müvekkilinden davalılar tarafından belge karşılığında iyiniyet kurallarına aykırı vaatlerle para tahsil edildiğini, paranın geri ödenmesi yönündeki davacı talebinin reddedildiğini, davacının hileye maruz kaldığını, ödenen bedellerin iadesi gerektiğini ileri sürerek, davalı şirketlere 30/03/2000 tarihli tahsilat makbuzu ve sözde ortaklık durum belgesine istinaden verilen 29.606,36 Euronun verildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığından bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda yazılı şekilde ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığından bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda yazılı şekilde ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 Sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31/12/2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 6/12/2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere Dairemizin bozma ilamının kaldırılarak, kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere Dairemizin bozma ilamının kaldırılarak, kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Dairemizin 24.01.2019 tarih, 2017/1182 Esas 2019/719 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak mahkemece verilen kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyenlere iadesine, 17/02/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz çoğunluğunun bozma düşüncesine dayanak teşkil eden 7194 sayılı Kanun’un 41. maddesi ile çeşitli kanunlara eklenen Geçici 4. madde, kanaatimce, her şeyden önce, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi ve bu maddede öngörülen karar alma hakkıyla birlikte ele alındığında Anayasa’nın 36. maddesinde hükme bağlanan hak arama hürriyetini ihlal eden bir yasal düzenlemedir.

Öte yandan, söz konusu hüküm, yine Anayasa’nın 9. maddesindeki yargı yetkisinin bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılacağına ilişkin hükme, kanun maddesinin kamuoyunca bilinen ve sınırlı sayıdaki sermaye şirketi ile ve bu şirketler aleyhine açılan davalarla ilgili olduğu düşünülecek olursa Anayasa’nın kanun önünde eşitlik ilkesi kapsamındaki 10/4. maddesi ile yasama meclisinin bir devlet organı sıfatıyla bu ilkeye uygun hareket etme zorunluluğuna ilişkin 10/5. maddesine, yine Anayasa’nın 35. maddesinde belirtilen ve kişinin temel hak ve hürriyetleri kapsamındaki mülkiyet hakkına ve bu hakkın ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılacağına ilişkin hükme aykırı olduğu gibi, buradan hareketle, devletin, kişinin temel haklarını hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan engelleri kaldırmaya çalışması gerekmesine karşın hak arama ve mülkiyet hakkının kullanımının önüne geçen bir düzenleme olarak ortaya çıkmış bulunması nedeniyle Anayasa’nın 5. maddesine, keza düzenlemenin kişinin temel hak ve özgürlükleri kapsamındaki hak arama ve mülkiyet hakkının özüne dokunan niteliği gözetildiğinde Anayasa’nın 13. maddesine, Anayasa’nın 138/3. maddesinde görülmekte olan somut davalarla ilgili olarak yasama meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili görüşme dahi yapılamayacağı hükme bağlanmış iken dava hangi nedenle açılmış olursa olsun verilecek kararın ve hatta yargılama giderlerinin dahi ne şekilde hükme bağlanacağının düzenlenmiş olması nedeniyle söz konusu hükme de aykırı düşmektedir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Tüm bu nedenlerle, çoğunluk kararının dayanağı yasa hükmünün, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddesi uyarınca itiraz yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması ve buradan çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği kanısında olduğumdan çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/12866, Karar No: 2018/2663, Tarih: 26.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12866 E.  ,  2018/2663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden: davacı erkeğin güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Boşanmaya neden olan olaylarda davacı erkek tam kusurludur. Fiili ayrılık başlı başına boşanma sebebi değildir. Kadının birlikte yaşamaktan kaçınmak amacıyla ortak konutu terk ettiği anlaşılamadığı gibi davalı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir maddi bir hadisenin varlığı da kanıtlanmamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az. kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma karan verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/56896, Karar No: 2011/34822, Tarih: 28.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/56896 E.  ,  2011/34822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianamede sanığın kahvehanesinde jetonlu sigara makinesi ile kumar oynattığı biçiminde açıklanan eylemine, temyizin kapsamına, 2797 ... Yargıtay Kanununun 6110 ... Kanunun 8.maddesi ile değişik 14.maddesi, 6110 ... Kanunun geçici 1.maddesinin 2.fıkrası ve 02.06.2011 gün ve 27952 ... Resmi Gazetede yayımlanarak 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12.05.2011 gün ve 2011/1 ... iş bölümü kararına göre sanığa atılı 1072 ... Kanuna aykırılık suçundan temyizi inceleme görevi Yüksek 7.Ceza Dairesine ait olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 28/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25452, Karar No: 2015/2146, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25452 E.  ,  2015/2146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi