muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11245, Karar No: 2015/332, Tarih: 07.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/11245 E.  ,  2015/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan ''yaptırım'' ibaresinin ''tedbir'' olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4. ve 9. fıkrasının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hapis- ten çevrili adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5237 sayılı Yasanın 50/6. maddesi uyarınca kısmen veya tamamen hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nun 50/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9184, Karar No: 2013/6229, Tarih: 27.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/9184 E.  ,  2013/6229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ...'e karşı gerçekleştirilen yağma suçunun gece vakti, silah kullanılarak, iş yerinde işlendiğinin diğer yakınan Murat Altın'a karşı gerçekleştirilen yağma suçunun ise gece vakti, silah kullanılarak işlendiğinin anlaşılması karşısında; sırasıyla yakınan ...'e karşı eylemde 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (d) ve (h) bendi ile de uygulama yapılması, diğer yakınana karşı eylemde 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (h) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi, 5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle daha çoğunu alabilme olanağı varken değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları bulunmadığı halde 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

Ancak;

Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5362, Karar No: 2018/6008, Tarih: 17.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/5362 E.  ,  2018/6008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : a)Mahkûmiyet; İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi’nin

13/03/2018 tarih 2017/311 esas ve 2018/108 sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge

Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 05.07.2018 tarih

2018/1345 esas ve 2018/1539 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurusu süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin sanığın ifadeleri ile olay tutanağı anlatımının birbiriyle çeliştiği, bu sebeple tutanak mümzileri dinlenerek bu çelişkinin giderilmesi gerektiğine, sanığın üzerinde ele geçen paranın TCK’nın 55. maddesi uyarınca yerel mahkeme tarafından müsaderesine, istinaf mahkemesi tarafından ise iadesine karar verilmiş olmasının delillerin sağlıklı değerlendirilmediği anlamına geldiğine, ele geçen maddenin kullanım sınırlarında olduğu ve kullanıma hazır halde bulunmasının aleyhe yorumlanamayacağına dair, temyiz istemlerinin CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

Sanığın 21.06.2017 tarihli olay tutanağının içeriğini kabul etmemesi karşısında, tutanak düzenleyici tanıklar usulünce duruşmaya çağrılarak beyanları alındıktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, tutuklu kalınan süre, hükmolunan cezanın süresi ve tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göre, sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 17.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9349, Karar No: 2014/23613, Tarih: 16.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/9349 E.  ,  2014/23613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/172407

MAHKEMESİ : Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI : 2012/83 (E) ve 2012/297 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle, sanık T.. Ç.. hakkında konut dokunulmazlığının bozma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mağdur K.. G.. 12.09.2011 tarihli dilekçesi ile zararının karşılandığını belirtmesine göre, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. Maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle, suça sürüklenen çocuk F.. Ç.. hakkında konut dokunulmazlığının bozma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 119/1-c.maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocuk F.. Ç..’nin Tatvan Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/09/2010 tarihinde kesinleşen kararıyla doğum tarihinin 16/03/1992 olarak düzeltilmiş olduğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi yerine, 31/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

4- Hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 26/09/2012 tarihli oturumun, 18 yaşını bitiren suça sürüklenen çocuk F.. Ç.. ve sanık hakkında açık yerine kapalı yapılması suretiyle, CMK’nın 182. maddesine aykırı davranılması,

5- Tatvan Devlet Hastanesince düzenlenen 06/04/2010 tarihli raporunda; suça sürüklenen çocuğun işlediği hırsızlık suçu nedeniyle, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmediği, bu nedenle işlediği suçun farik ve mümeyyizi olmadığının belirtilmiş olmasına, ancak sonradan F.. Ç..’nin yaşının mahkeme kararı ile 3 yaş büyültüldüğüne göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususlarında, Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 16/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3633, Karar No: 2012/9984, Tarih: 13.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3633 E.  ,  2012/9984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haczin kaldırılması talebinin yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin kabulüne yönelik olarak verilen karar süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, taraflar arasındaki satış sözleşmesi uyarınca karşı tarafın teslim edeceği 20 ton fındık karşılığında peşin ödeme yapıldığını, ancak 10 ton fındığın eksik teslim edildiğini belirterek, 10 ton fındık bedelinin temini amacı ile ihtiyati haciz isteminde bulunmuştur. Mahkemece talep uygun görülerek ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, mahkemenin yetkisiz olduğunu, ihtiyati haciz koşullarının mevcut olmadığını belirterek ihtiyati hacizin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, borçlunun yerleşim yerinin ... olduğunun sevk irsaliyesi ve dosya kapsamından anlaşıldığı gerekçesi ile yetki itirazı kabul edilerek ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların imzasını içeren 28.9.2011 tarihli satım sözleşmesinde “bu satıştan doğabilecek alıcı ve satıcı arasındaki herhangi bir anlaşmazlık durumunda ... mahkemeleri yetkilidir” ifadesi yer almaktadır. Sözleşme Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) yürürlüğe girmesinden önce imzalanmış ise de ihtiyati haciz kararı 19.10.2011 tarihinde verilmiş olup, HMK’nın 448’nci maddesine göre tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla anılan kanun hükümlerinin derhal uygulanması öngörüldüğünden, söz konusu uyuşmazlıkta İİK’nun 50’nci maddesi de gözetilerek HMK’nın yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.

HMK’nın “Yetki sözleşmesi” başlıklı 17. Maddesine göre, “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” Bu hüküm uyarınca sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri kendi aralarında yetki sözleşmesi yapabilirler. Tacir veya kamu tüzel kişisi olmayanlar; kendi aralarında yetki sözleşmesi yapamayacakları gibi tacir veya kamu tüzel kişileri ile de yetki sözleşmesi yapamazlar. Yetki sözleşmesi ile birden fazla mahkeme yetkili kılınabilir. Aksi kararlaştırılmamışsa, sadece sözleşmede belirtilen mahkemelerde dava açılması mümkündür. Somut olayda taraflar tacir olup, yetki sözleşmesi uyarınca ... mahkemeleri yetkili kılınmıştır. Bu durumda taraflar arasındaki uyuşmazlıkta sadece ... mahkemelerinin yetkili olduğu gözetilmeden yetki itirazının kabulü ile ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12466, Karar No: 2014/13710, Tarih: 17.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12466 E.  ,  2014/13710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : ... Cumhuriyet Başsavcılığı

HÜKÜMLÜ : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, hükümlünün mahkumiyetine esas mahkeme ilamı ve kısıtlı adayının kendi beyanına göre cezaevine girmeden önceki adresinin “...Mahallesi 212 Sokak No:9/8 .../...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.10.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13991, Karar No: 2015/1252, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/13991 E.  ,  2015/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/21505, Karar No: 2012/5912, Tarih: 01.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/21505 E.  ,  2012/5912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12170, Karar No: 2013/8495, Tarih: 23.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/12170 E.  ,  2013/8495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesine göre 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 5237 sayılı Yasanın 43, 53. maddesine göre 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

21.05.2013 günü UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 12.06.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2013/8457, Karar No: 2013/11500, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8457 E.  ,  2013/11500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın terkini istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmazın terkini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1)2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre kamulaştırılan taşınmazın değerinin tespitinde münavebeye alınan ürünlerin 2012 yılına ait dekar başına ortalama veriminin, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatının ve dekar başına üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) esas alınması gerekirken, bilirkişi kurulunca 2011 yılı verilerinin esas alınması ve hesaplanan m² değerinin dava tarihine endekslenmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi,

Kabule göre de;

2)Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekirken, bilirkişi kurulunca Pozantı ilçe ortalamasından yüksek olan köylerdeki verim ortalamasının alınması suretiyle yüksek bedel belirlenmesi,

3)Tamamı kamulaştırılan dava konusu taşınmazın zemin bedeli belirlenirken tüm yüzölçüm üzerinden hesap yapılması gerekirken, taşınmaz üzerinde bulunan 26,60 m² zemin oturumlu betonarme evin yüzölçümü düşülmek suretiyle eksik bedel tespiti,

3)Tamamı kamulaştırılan dava konusu taşınmazın zemin bedeli belirlenirken tüm yüzölçüm üzerinden hesap yapılması gerekirken, taşınmaz üzerinde bulunan 26,60 m² zemin oturumlu betonarme evin yüzölçümü düşülmek suretiyle eksik bedel tespiti,

4)13.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 22. maddesinin (1) nolu bendi “Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir” hükmünü ve aynı Yasa'nın Geçici 1. maddesinin (5) nolu bendi ise “Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 sayılı Kanunun Geçici 12. maddesi gereğince Hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir” hükmünü içermekte olup, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin onbirinci fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Dava dilekçesinde davacı idarenin terkin talebi bulunduğu gözetilmeksizin kamulaştırılan taşınmazın terkini yerine idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32007, Karar No: 2016/4796, Tarih: 12.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/32007 E.  ,  2016/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 51/1-3, 52/2-4, 53/1, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde müştekinin işyerine giderek 90 adet kır pidesi ve su böreği ile birlikte 110 TL'lik sipariş verdiği, siparişlerin bir kısmını gariban ailelere dağıtacağını bir kısmını da ... Mağazasındaki çalışanlara vereceğini, bedelini de mağazada ödeyeceğini söylediği, akabinde müşteki ile sanığın malzemeleri alarak birlikte ticari bir taksiye bindikleri, seyir halinde oldukları esnada bir sokakta durdukları, burada sanığın gariban birisine tüp parası vereceğini, bu parayı da diğer borçları ile birlikte mağazada ödeyeceğini söyleyerek müştekiden 70 TL daha istediği, müştekinin sanığa suça konu parayı vermesi üzerine sanığın ortadan kaybolup bir daha geri gelmediği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ifadesi, teşhis tutanağı ve dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince 30 gün adli para cezası temel ceza olarak belirlendikten sonra aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 25 gün yerine 24 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.