muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6912, Karar No: 2011/12429, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6912 E.  ,  2011/12429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi) vekili, davalı alacaklı tarafından müvekkilinin amcası olan borçlu aleyhine ... 2.İcra Müdürlüğünün 2006/738 sayılı dosyasından yürütülen takipte uygulanan 27.1.2006 tarihli haciz işleminde, borçlu ile ilgisi bulunmayan müvekkiline ait evdeki menkullerin haczedildiğini ileri sürerek, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (alacaklı) cevap vermemiş, davalı borçlu ise, davayı kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 09.10.2008 gün ve 2007/21895-2008/15470 sayılı ilamı ile “ibraz edilen 26.6.2004 tarihli faturanın gerçekliğinin araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hacizli tüm eşyalar yönünden davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığından” bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; daha önce verilen kararda yanlışlık olmadığı, mahcuz eşyaların borçluya ait olmayıp, davacı 3.kişiye ait olduğunun tereddütsüz olarak saptandığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 27.1.2006 tarihli haciz sırasında haczedilen menkuller üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyulmasına karşın, verilen karar bozma ilamına ve dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyulmasına karşın, verilen karar bozma ilamına ve dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Borçlu davacının amcası olup, dava konusu haciz işlemi davacı 3.kişi ile borçlunun birlikte oturdukları evde yapılmıştır. Bu durumda, İİK.nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına ise de bu yasal karinenin aksi 3.kişi tarafından her türlü kesin ve güçlü delillerle ispat edilebilir. Bozma ilamında mahcuz ... marka bilgisayar için ibraz edilen 25.6.2003 tarihli faturanın 3.kişi lehine delil teşkil etmeyeceği belirtilmiş olup, bozma ilamı ile bu mahcuz hakkında davalı alacaklı lehine usuli müktesep hak oluştuğu gibi, bozma ilamına soyut tanık anlatımlarının tüm mallar yönünden tek başına istihkak iddiasını kanıtlayacak güç ve yeterlilikte olmadığı da belirtilmiştir. Öte yandan, bozma ilamında, davacı tarafça ibraz edilen 26.6.2004 tarihli faturanın gerçekliğinin saptanması halinde, bu faturadaki mallar yönünden yasal karinenin aksinin ispatlandığının kabulü gerekeceği de açıklanmıştır. Bozmadan sonraki yargılamada, davacı tarafça ibraz edilen 26.6.2004 tarihli faturada belirtilen Beko marka çamaşır makinesi, bulaşık makinesi, buzdolabı ve elektrik süpürgesinin 27.1.2006 tarihli haciz tutanağının 3,4,11 ve 14 sırasında kayıtlı mahcuz mallara uygunluğu saptanmıştır.

O halde, mahkemece, yukarıda belirtilen dört adet mahcuz yönünden davacı tarafça yasal karinenin aksinin kanıtlandığının kabulü ile bu mahcuzlarla ilgili davanın kabulü ile üzerindeki haczin kaldırılmasına, diğer menkuller yönünden ise davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22697, Karar No: 2015/2629, Tarih: 16.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22697 E.  ,  2015/2629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : TCK'nın 133/1, 62, 50, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kuyumcu olan katılanın, müşterisi olan sanıktan alacağını tahsil etmek amacıyla, sanığın borçlu olarak imzaladığı senedi icraya verdiği, senetten kaynaklı borcu olmadığını ileri süren sanığın, bahse konu borç nedeniyle katılanın iş yerinde katılanla yaptığı yüzyüze konuşmaları görüntülü ve sesli olarak gizlice kaydederek, bilahare CD’ye aktardıktan sonra, savcılığa katılan aleyhine delil olarak sunması şeklinde gerçekleşen olayda,

Sanığın, katılanla yaptığı yüzyüze konuşmaları kaydedip, bu kaydı içeren CD'yi, Cumhuriyet savcılığına yaptığı suç duyurusuna delil olarak sunması biçimindeki eylemleri, sanığın konuşmanın tarafı olması nedeniyle TCK'nın 134/1-2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebilir ise de, görüşme ayrıntıları dökümünü üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, Cumhuriyet savcılığındaki iddiasını ispatlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmediği anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, suçun vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15225, Karar No: 2015/15611, Tarih: 05.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/15225 E.  ,  2015/15611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manisa 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 26.05.2015

No : 2014/287-2015/175

Dava, fiili çalışmaya dayalı olmadığı gerekçesi ile davacının dava dışı .... ... Yapı Kooperatifine ait işyerinden yapılan 01.02.2006-01.09.2006 tarihleri arasındaki bildirimlerini iptal eden Kurum işleminin iptali ile bu sürelerin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 08.02.2006- 01.09.2006 tarihleri arasında .. ... Konut Yapı Kooperatifine ait işyerinde gece bekçisi olarak çalıştığının tespiti ile, aksine kurum işleminin iptaline dair hüküm tesis edilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosyanın tetkikinde; 18.05.2011 tarihli Kurum Raporu’nda davacı; adresini bilmediği dava dışı Kooperatifte 17 gün bekçilik yaptığını ve bunun karşılığında ücretini aldığı beyan etmiştir. Dinlenen tanıkların, bir çoğunun davacı gibi Kurumca bildirimlerin iptal edildiği ayrıca Kurum raporu ile mahkemede verdikleri beyanlar arasında farklılıklar olduğu görülmektedir. Mahkemenin, davacının fiilen dava konusu dönem boyunca çalışıp çalışmadığına yönelik yaptığı araştırma ve inceleme yeterli bulunmamaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi hükmü (6098 Sayılı Borçlar Kanunu Md. 74.) gereğince, hukuk hâkimi, ceza mahkemesinde verilen beraat ve ceza hukukunun kusur ve zarar sorumluluğuyla ilgili hükümleriyle bağlı değil ise de; kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, ceza mahkemesinde saptanacak maddi olayın yargısal bir kararla saptanmış olması gerçeğinin hukuk hâkimini de bağlaması gerekir. Bu hal; Kamunun yargıya olan güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Borçlar Kanununun 53. maddesinde öngörülen kuralın da doğal bir sonucudur.

Davaya Konu somut olayda; davacının, hizmet bildirimlerinin yapıldığı Kooperatif başkanı ve aralarında davacının da bulunduğu 27 kişi hakkında kooperatif üyeleri ve Kurum tarafından yapılan teftiş üzerine suç duyurusu sonrasında ceza mahkemesinde dava açıldığı ve bu davaların henüz derdest olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacı hakkında açılan ceza davası incelenmeksizin ve orada belirlenecek maddi olgular dikkate alınmaksızın, davacının çalışmasının bulunduğuna dair kabul eksik araştırmaya dayalıdır.

Diğer taraftan, 1996 yılında kanun kapsamına alınan Kooperatif inşaat işyerinde, Kurumca yapılan teftiş sonrasında inşaat ustaları olduğu ve fiilen inşaatta çalıştığı kabul edilen kişilerin beyanlarına göre, inşaatta 2008 yılına kadar çalışmalarının olduğu anlaşılmaktadır. Bu kapsamda, davacının müfettişe verdiği ifadesindeki çelişki giderilmeli, kurumca çalıştığı kabul edilen kişilerin hizmet bildirim cetvelleri de getirtildikten sonra, kooperatifteki belge ve defterler incelenmeli ve aktif olarak davacıya ait çalışmanın var olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9705, Karar No: 2014/3583, Tarih: 26.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/9705 E.  ,  2014/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/70268

MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2009

NUMARASI : 2005/1450 (E) ve 2009/742 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın .. sahte plakalı tıra, katılanın sahibi olduğu D.. Ltd. Şti. tarafından Irak'a gönderilmek üzere teslim edilen 24 koli aküyü yüklediği, ancak aküleri Irak'a götürmediği ve ayrıca katılana da teslim etmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda,trafik tescil şube müdürlüğü'nün maddi varlığı olan plakanın kullanılması suretiyle suçun işlendiği dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesi kapsamında kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 26/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9014, Karar No: 2018/6812, Tarih: 10.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/9014 E.  ,  2018/6812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

08/09/2015 tarihli kolluk tutanağına göre, suça sürüklenen çocukların mağdura ait bilgisayar çantasının mağdurun aracından alıp kaçtıkları sırada kolluk görevlileri tarafından kesintisiz takiple kovalandığı esnada, suça sürüklenen çocukların ellerinde bulunan suça konu çantayı atarak kaçmaya devam ettikleri ve suça sürüklenen çocuklardan ...’in yakalandığının anlaşılması karşısında, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde tamamlanmış suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23308, Karar No: 2014/5369, Tarih: 11.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23308 E.  ,  2014/5369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 14. Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.7.2013

NUMARASI :Esas no:2012/121 Karar no:2013/436

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 11.03.2014 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Taşınmaz tapu sicilinde 133 m2 miktarında “arsa” olarak kayıtlı olup, hak sahibi koca tarafından 1.6.2011 tarihinde davalı Necip'e satılmıştır. Üzerinde başlı başına kullanmaya elverişli birden çok bağımsız bölümden müteşekkil tamamlanmış bir ana yapının mevcut olduğu, bu bağımsız bölümlerden (3) nolu olanının “aile konutu” olarak özgülendiği, bu bölümde taraflar oturmakta iken, davalı (koca)'nın bu konutu terk edip, bir başka kadınla birlikte yaşamaya bağladığı, davacı ve çocuklarının halen bu konutta oturmaya devam ettikleri, bu haldeyken hak sahibi kocanın taşınmazı davalı Necip’e sattığı anlaşılmaktadır. Devralan davalı Necip'in taşınmaz üzerindeki (3) nolu bağımsız bölümün aile konutu olarak kullanıldığını bildiği, dolayısıyla iyiniyetli sayılamayacağı toplanan delillerle saptanmıştır. Taşınmaz üzerindeki, başlı başına kullanmaya elverişli birden çok bağımsız bölümden oluşan ana yapıda, kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulmadığı tartışmasızdır. Ancak, anagayrimenkul üzerinde kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulması hukuken mümkün ise, davacı talebinde haklıdır. Öyleyse, mahkemece; öncelikle, uzman bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre; ana yapının, başlı başına kullanmaya elverişli bağımsız bölümleri üzerinde kat itifakı veya kat mülkiyeti kurulmasının mümkün olup olmadığı araştırılmalı, bu husus Belediye'den sorulmalı, mümkün ise, ilerde bu mülkiyet biçimine geçildiğinde hazırlanacak projesine göre, “aile konutu “ olarak özgülenen (3) nolu bağımsız bölüme tahsis edilecek arsa payı tespit edilmeli, bu arsa payı ile sınırlı olarak iptal ve tescile karar verilmeli; ana yapı üzerinde kat irtifakı veya'kat mülkiyetinin kurulması mümkün değil ise; isteğin “aile konutu olan bağımsız bölümle sınırlı olarak iptal ve tescile” ilişkin olduğu, istekten fazlaya hüküm kurulamayacağı, taşınmazın mevcut durumunun istekle sınırlı olarak karar verilmesine uygun bulunmadığı gözetilerek dava şimdiki gibi reddedilmelidir. Bu husus araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Hükmün açıklanan sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/256, Karar No: 2022/1303, Tarih: 18.10.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/256 E.  ,  2022/1303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen davacı ve davalının istinaf talebinin HMK’nın 353/1-a-6 maddesi gereğince kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/28 E. 2017/434 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın gerekçede belirtilen hususlar yönünden yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine ilişkin karar, davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiş, bölge adliye mahkemesince kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz taleplerinin reddine ilişkin ek kararın davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılmak suretiyle hüküm bozulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Dosyada Davacı İstemi:

4. Davacılar ... ve arkadaşları vekili asıl dava dilekçesinde; evveliyatında davacıların murislerine ait olan dava konusu taşınmaza davalı tarafça 1950’li yıllarda el atılarak askeri alan olarak kullanıldığını, taşınmazın daha sonra 1963 yılında murisleri adına tescil edilse bile taşınmazdan hiç yararlanmadıklarını, 1997 yılında verilen mahkeme kararıyla taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek hazine adına tescil edildiğini ileri sürerek taşınmazın rayiç değerinin belirlenerek fazlaya dair dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000.000TL tazminatın dava tarihinden işleyen yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini ıslah ile artırmıştır.

Birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/80 E. Sayılı Dosyasında Davacı İstemi:

5. Birleşen dava dosyasında davacılar vekili dava dilekçesinde; asıl dava dilekçesindeki iddialarını tekrar ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000TL tazminatın tahsilini talep etmiş, talebini ıslah ile artırmıştır.

Birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/342 E. Sayılı Dosyasında Davacı İstemi:

6. Birleşen dava dosyasında davacılar vekili dava dilekçesinde; asıl dava dilekçesindeki iddiaları tekrarla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000TL tazminat tahsilini talep etmiş, talebini ıslah ile artırmıştır.

Birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/166 E. Sayılı Dosyasında Davacı İstemi:

Birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/342 E. Sayılı Dosyasında Davacı İstemi:

6. Birleşen dava dosyasında davacılar vekili dava dilekçesinde; asıl dava dilekçesindeki iddiaları tekrarla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000TL tazminat tahsilini talep etmiş, talebini ıslah ile artırmıştır.

Birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/166 E. Sayılı Dosyasında Davacı İstemi:

7. Birleşen dava dosyasında davacılar vekili dava dilekçesinde; asıl dava dilekçesindeki iddialarını tekrar etmek suretiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000TL tazminat tahsilini talep etmiş, talebini ıslah ile artırmıştır.

Asıl ve Birleşen Dosyada Davalı Cevabı:

8. Asıl ve birleşen 2017/80 E. sayılı dava dosyalarında davalı idare vekili cevap dilekçesinde; görev itirazında bulunduklarını, mahkeme aksi kanaatte ise zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmaza askeri birlik tarafından 1953 yılında el atıldığını, işlemlerin 221 sayılı Amme Hükmi Şahısları veya Müesseseleri Tarafından Fiilen Amme Hizmetlerine Tahsis Edilmiş Gayrimenkuller Hakkında Kanun kapsamında kaldığını, 09.10.1956 tarihinden önce kamulaştırma yapılmaksızın idareler tarafından fiilen kamu hizmetine tahsis olunarak el konulan taşınmazların 221 sayılı Kanun uyarınca kamulaştırılmış sayılacağından bu tarihten önceki el koymaların kamulaştırmasız el atma niteliğinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

9. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.11.2017 tarihli ve 2017/28 E. 2017/434 K. sayılı kararı ile; dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 4578 ada 2 parsel sayılı 4.555,08 m2'lik taşınmaza kamulaştırmasız el atıldığı ve taşınmazın Hazine adına tescil edildiği, kamulaştırma bedelinin malikleri ya da mirasçılarına ödendiğine, kamulaştırma işleminin usulüne uygun olarak yapıldığına dair bir delil bulunmadığı, bilirkişiler tarafından kamulaştırma bedelinin 8.900.573,76TL olarak tespit edildiği, davacılar vekillerinin davalarını rapor doğrultusunda ıslah ettikleri gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı kabulü ile, dava konusu 4578 ada 2 parsel sayılı 4.555,08 m2'lik taşınmaza kamulaştırmasız el atma nedeniyle toplam 8.900.573,76TL kamulaştırmasız el atma tazminatının asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı dava tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek hisseleri oranında davacılara ayrı ayrı ödenmesine, dava konusu taşınmazın mülkiyetinin Hazinede bulunması nedeniyle tescil hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

10. İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekillerince süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.