muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14521, Karar No: 2013/17502, Tarih: 12.07.2013

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece, fazla çalışma konusunda sadece bu tanıkların anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa çalışmanın geçtiği yer resmi kuruma ait olup alt işverene verilen temizlik işini alan firmalardaki tüm çalışma süresine ait bordrolar ve eğer banka hesabına ücret ödemesi yapılıyorsa bunlara ilişkin ekstreler getirtilmelidir. Ayrıca işyerinde yapılan çalışmalara ilişkin görev tanımları, işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınmalı, işyerinde kaç personel çalıştığı, bunların sözü edilen işyerinde haftada kaç gün, kaç saat çalıştıkları, işçilerin tümü için aynı saatlerde mi yoksa nöbet usulüne göre mi çalışmalar yapıldığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak, fazla çalışma alacağının varlığı saptanmalıdır. Mahkemece, olabildiğince yazılı delillere ulaşılarak tanık beyanlarının denetlenmesinden sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulüne ilişkin mahkeme kararı sayın çoğunluk tarafından eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilebilir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar, işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da göz önünde bulundurulur.

Davacı işçi fazla mesai alacağını kanıtlamak bakımından tanık anlatımlarına dayanmış olup, dinlenen tanık anlatımlarına göre fazla mesai alacağı ortaya çıkmıştır. Tanıkların davacı gibi işten çıkarılan işçilerden olması gerçeği söylemedikleri şeklinde değerlendirilemez. Kaldı ki, davalı tanıkları dahi haftanın 6 günü günde 8 saat çalıştıklarını belirtmişlerdir ki, buna göre de davanın fazla mesai alacağı ortaya çıkmaktadır. Yargılama sırasında davalı taraf, tanık anlatımlarının aksini gösteren herhangi bir kayıt ve belge dosyaya sunmamıştır.

Davalı tarafın elindeki belgelerin mahkemece re'sen istenmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesinde öngörülen “taraflarca getirilme ilkesi”ne aykırı düşer. Anılan hükme göre kanunla belirtilen durumlar dışında hâkim, kendiliğinden delil toplayamaz. Maddede dava malzemesinin ve delillerin gösterilmesi konusunda tarafların mutlak yetkisi vurgulanmıştır. Somut olayda fazla mesai alacağı tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri bir konudur. Bu nedenle hâkimin re’sen delil toplama yetkisinden söz edilemez. Davalı kamu kurumu temsilcisinin veya vekillerinin kurum kayıtlarını ibraz etmemeleri müvekkil ile vekil arasındaki iç ilişkiyi ilgilendirmektedir.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun’un 31. maddesinde düzenlenen “hâkimin davayı aydınlatma ödevi” hâkimin maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlarla ilgilidir. Somut olayda belirsiz veya çelişkili bir husus bulunmamaktadır. Mahkemece fazla mesai alacağına ilişkin verilen kararın onanması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum. 12.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/4003, Karar No: 2015/1033, Tarih: 21.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/4003 E.  ,  2015/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1 ve 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık uzamış zamanaşımının suç günü olan 14.01.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince AYRI AYRI DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, 3 katlı apartmanın 4. katında oturan müştekinin ikametine hırsızlık amacıyla girerek, bir adet aspiratör, bir adet set üstü ocak, iki adet elektrikli sobanın yanında bir adette çamaşır makinesi çaldığının anlaşılması karşısında, suça konu çamaşır makinesinin en az iki kişi ile götürülebilecek nitelikte olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk .... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

III-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamından, olay günü tespit edilemeyen bir vakitte müştekinin ikametine girilerek bir adet aspiratör, bir adet set üstü ocak, iki adet elektrikli soba ve bir adet çamaşır makinesi çalındığı, olayla ilgili tahkikat devam ederken, 25.1.2008 günü başka bir hırsızlık olayı nedeniyle suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ...'nın yakalandıkları, tutanağa göre, suça sürüklenen çocukların yakalandıkları olay ile aralarında temyiz incelemesine konu olay dışındaki başka mağdurlara yönelik eylemleri şifaen itiraf ettikleri, o olaylarda çaldıkları suç eşyalarını hurdacı ...'a sattıklarını söyledikleri, hurdacı Ali'nin, son iki aydır suça sürüklenen çocuklardan zaman zaman eşya aldığı, .... ve...'i tanıdığı, diğerlerinin adını bilmediği, bu beş kişinin değişik değişik geldiğini ancak, her zaman ...'in bulunduğunu, eşyaları alırken ... ile muhatap olduğunu, yakalandığı tarih olan 26.1.2008 tarihinden 10-15 gün kadar önce ...'in işyerine gelerek evinde ikinci el eşya olduğunu söylediği, aracı ile ...'in evine gittikleri, apartmanın girişinde çamaşır makinesi, piknik tüpü ve set üstü ocak olduğunu, 60 TL karşılığında bunları ...'den satın aldığını, başka bir hurdacı ...'a sattığını söylediği, ...'ın ise set üstü ocağı aldığını, ancak, diğerlerini aldığını hatırlamadığı yolunda beyanda bulunduğu, suça sürüklenen çocukların ise atılı suçu kabul etmediklerinin anlaşılması karşısında; ...'un, suça konu eşyalardan bir kısmını suça sürüklenen çocuk ...'den satın aldığı yolundaki beyanı gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'in yüklenen suçları işlediklerini gösterir, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden “şüpheden sanık yararlanır” evrensel ceza hukuku ilkesi uyarınca atılı suçun suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatleri yerine yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/761, Karar No: 2021/1086, Tarih: 23.03.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/761 E.  ,  2021/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalılar ve katılma yoluyla davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Davacı vekili, davalıların belirli aralıklarla davacı kooperatifte yönetim kurulu üyesi olarak çalıştıklarını, 09.05.1999 tarihinde yapılan olağan genel kurulda davalılardan oluşan yönetim ve denetim kurullarının sorumluluğu altındaki ve 1998 ve daha önceki yıllar hesaplarının incelenmesinin kararlaştırıldığını ve bu amaçla bir hesap tetkik komisyonu kurulduğunu, 08.08.1999 tarihli olağanüstü genel kurulda raporda belirtilen hususlar ile tekliflerin aynen benimsenerek sorumlular hakkında ceza davaları ile tazminat ve alacak davalarının açılmasına karar verildiği, davalılar sorumlu oldukları dönemlerde, İnşaat Mühendisi ... mukavele imzalandığını, müvekkil kooperatif kasasından bu mukavele uyarınca çoğu kez mukavele dışındaki sebeplerle ... adına banka hesabına nakit havaleler yapıldığını ve makbuz düzenlendiğini, toplamda 6.517.843.660,00 TL ödeme yapıldığını, bu nedenlerle şimdilik 15.284.928.698,00 TL'lik müvekkil kooperatif zararının tespiti ile dava tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi oranındaki temerrüt faizi ile birlikte davalılara müteselsilen ödettirilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar ... ve ... vekili ve bir kısım davalılar vekili davanın öncelikle dava açmaya yetkili kişiler tarafından açılmadığını, bu nedenle reddinin gerektiğini, kooperatifte yapılan tüm harcamaların belgeye dayandığını, kooperatif kurulduğundan bu yana yıllık olağan ve olağanüstü genel kurul toplantıları ile denetlenmiş, yönetim kurulu ile denetleme kurulları çalışmaları sebebiyle genel kurulca aklandıklarını, yeni yönetimi devralan kişilerin eski yönetimi karalamaya çalıştıklarını, müvekkillerinin tüm mal varlıkları üzerine ihtiyati tedbir konulmasının ticari faaliyetlerini ve bankalarla olan kredilerini olumsuz etkilediğini, bu nedenlerle müvekkillerinin aleyhlerine açılan bu davanın reddini istemişlerdir.Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; genel kuruldaki ibranın yönetim kurulu raporu ve denetim kurulu raporu okunduktan sonra yapıldığı, raporlarda ...'nın yaptığı işler ile kendisine yapılan ödemelere dair açıklayıcı bilgi ve belgelerin rapor ekinde olmadığı bu haliyle ibranın yasanın aradığı şartları içermediğinden davalıları borçtan kurtarmayacağı, davalıların zarardan sorumlu olacağı, davacı kooperatifin davalılardan alacağının 03/10/2017 tarihli bilirkişi raporu ile de tespit edildiği gibi 6.902,30 TL olduğu ancak taleple bağlılık ilkesi gereği alacağın 6.517,85 TL kabul edilebileceği, talebin haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olması sebebiyle yasal faiz işletilebileceği bu sebeple 13/04/2018 tarihli bilirkişi raporunda hesaplandığı üzere 5.644,04TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir

.902,30 TL olduğu ancak taleple bağlılık ilkesi gereği alacağın 6.517,85 TL kabul edilebileceği, talebin haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olması sebebiyle yasal faiz işletilebileceği bu sebeple 13/04/2018 tarihli bilirkişi raporunda hesaplandığı üzere 5.644,04TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22338, Karar No: 2017/12812, Tarih: 11.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/22338 E.  ,  2017/12812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, banka zararının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; ...Bankası .... Şubesinde....'ın şube müdürü, ..., ...'nin yönetmen, ...'ın yönetmen yardımcısı, ...'in asistan-servis görevlisi olarak görev yaptıklarını, görev yaptıkları dönemde verdikleri bir kısım krediler nedeniyle yapılan teftiş sonucunda 31.01.2007-2 Sayılı İdari Soruşturma Raporuna göre bankanın genel mevzuatına ve uygulamasına aykırı şekilde usulsüz kredi verildiğinin tespit edildiğini, Disiplin Kurulu Başkanlığının 20/07/2017 tarih ve 2007-112 sayılı kararı ile ...., Yazı Turizm Ltd. Şti, ..., ...., ....'in hem kredi kartı hem de tüketici kredisi ayrı ayrı olmak üzere;..., ...., ..., ........'nun kredi dosyaları nedeniyle imzası ve sorumlulukları bulunan davalıların mevzuata aykırı şekilde kullandırdıkları ilgili krediler nedeniyle mali sorumluluklarına karar verildiğini ileri sürerek banka zararının sorumlu oldukları miktarlar dikkate alınarak davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar..., .... Bahçesi, ..., ... vekili; açılan davanın davacı ile davalılar arasındaki hizmet akdinden kaynaklandığını, bu tür uyuşmazlıklar için görevli mahkemenin Ticaret Mahkemesi değil İş Mahkemeleri olduğunu, bu nedenle dosyanın görevli İş Mahkemesine gönderilmesinin gerektiğini, davalıların .... Bankası .... Şubesinde çalıştıkları döneme ilişkin kredilerden sorumlu tutulduklarında tüm davalıların adresleri farklı olduğundan ortak yetkili mahkemenin iş yerinin bulunduğu .... Mahkemeleri olduğunu, davanın da zaman aşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkilinin .... ili, .... ilçesi, ..... Bankası Şubesinde yönetmen olarak çalıştığı dönemde banka müşterileri ile banka şubesi arasında imzalanan bireysel kredi ve kredi kartlarına ilişkin sorumlulukları gereği bu davanın açıldığını, yetkili mahkemenin ... mahkemesi olduğunu, davanın hizmet sözleşmesinden kaynaklandığını, görevli mahkemenin İş Mahkemesi olduğunu, müvekkilinin 2003 yılında davacı bankada çalıştığını, davanın zaman aşımı yönünden reddi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalıların çalıştığı ikametgah adresinin ve çalıştığı işyerinin .../.... olduğu, yargı yerinin .../.... Adliyesi olduğu gerekçesiyle .... İş Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalıların çalıştığı ikametgah adresinin ve çalıştığı işyerinin .../.... olduğu, yargı yerinin .../.... Adliyesi olduğu gerekçesiyle .... İş Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dava tarihinin karar başlığında 30.12.2013 yerine 01.02.217 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosya içeriğine göre, yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğu uyuşmazlık konusudur.

6100 Sayılı HMK.nun 6.maddesine göre, "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." HMK'nın 7/1. maddesine göre ise "Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır”. Aynı Kanunun 16. maddesine göre dava haksız fiilin vuku bulduğu, zararın meydana geldiği, zararın meydana gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut uyuşmazlıkta, 6100 Sayılı HMK'nun 7/1.maddesinin “davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir.” düzenlemesi karşısında, davacı bankanın bir kısım davalıların (...,... ve ...) davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri olan ... İş Mahkemesinde açtığı davada mahkemenin yetkili olduğu gözetilmeden yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de;

Mahkemece “Dava dilekçesinin yetki yönünden REDDİNE ” şeklinde hüküm kurulmuştur. Verilen karar 24/03/2017 tarihli olup 6100 Sayılı HMK. nun 448 maddesi gereği HMK hükümleri uygulanacaktır.

6100 Sayılı HMK. nun 20. maddesine göre mahkemenin görevli ve yetkili olmadığının anlaşılması halinde görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilir. Dava dilekçesinin yetki yönünden reddi kararı 1086 Sayılı HMUK 27. maddesindeki “Mahkeme vazifedar veya salahiyettar olmadığından dolayı dava arzuhalinin reddine karar verdiği takdirde…” düzenlemesinden kaynaklanmaktadır.

Mahkemece yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK hükümleri dikkate alınmadan dava dilekçesinin yetki yönünden reddine şeklinde yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11401, Karar No: 2018/833, Tarih: 23.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11401 E.  ,  2018/833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.