muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4476, Karar No: 2010/4813, Tarih: 03.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4476 E.  ,  2010/4813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat Asliye 2.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manavgat Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.06.2008 tarih ve 2006/413-2008/367 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının ortaklığından ihraç edildiğini, bu ihraç kararının usulsüz olduğunu, kendisine şartların tamamlanması bakımından bir ihtar yapılmadığını ileri sürerek, ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tahditli plaka uygulamasına geçildiğini, davacının daha önce işi ve ortaklığı terk ettiğini, uzun süre müvekkiline başvurmadığını, ortak olma şartlarını taşımadığını, iptal davasının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ortaklık şartlarını yerine getirmediği gerekçesiyle ihraç edildiği, her ne kadar bu şartların yerine getirmesi için davalı ihtarname çekmemiş ise de bunun sonuca etkili olmayacağı, davacının 10 yıldan beri anasözleşmenin şartlarını yerine getirmemesi ve daha sonra bu davayı açmasının MK.nun 2 nci maddesiyle bağdaşmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili etmiştir.

1- Dava, ihraç kararının iptali istemine ilişkindir. Davacının davalının ortağı olduğu hususu çekişmesizdir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ihracına ilişkin kararın yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacı, anasözleşmenin 10/3 ve 5. maddelerine dayalı olarak, taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak ve kooperatifin amacına uygun motorlu araç bulunmak şeklinde açıklanan iki ayrı ortak olma koşulunu kaybettiğinden ortaklıktan ihraç edilmiş, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, mahkemenin kabulünün aksine kooperatif anasözleşmesinin ortaklık şartlarını belirten 10 ncu maddesinde, kooperatife ortak olabilme şartları arasında araç sahibi olma koşulu da gösterilmiş ise de araç sahibi olunmaması, üyenin hemen ortaklık sıfatını yitirmesi sonucunu doğuracak bir neden olarak kabul edilemez. Ortağın yeniden araç sahibi olma ihtimali mümkün bulunduğundan, bu konuda ortağa uygun bir süre içerisinde araç sahibi olması yönünde bir ihtar yapılması ve daha sonra bu şartı yerine getirmediği takdirde ihraç edilmesi, hayatın olağan akışına, iyiniyet kurallarına ve kooperatifin amacına uygun olacağından, bu husus gözetilmeksizin davacının ihracına karar verilmesi doğru değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması bu yöndedir.

Bu durumda mahkemece, davacının anılan nedenlerle yapılan ihracının yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

2- Diğer yandan, davalı kooperatif anasözleşmesinde öngörülen taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak koşuluyla ilgili ihraç nedeniyle kooperatifin amacına uygun motorlu araç bulunmak şeklinde düzenlenen ihraç sebebi arasında çok sıkı bir bağlantı bulunması dolayısıyla esasen bu iki ihraç nedeninin bir arada tartışılıp değerlendirilmesi gereğinin ve zorunluluğunun mahkemece dikkate alınmaması dahi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/96, Karar No: 2019/7667, Tarih: 02.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/96 E.  ,  2019/7667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05/10/2017 tarih ve 2015/8 E. - 2017/740 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 24/10/2018 tarih ve 2018/201 E. - 2018/1006 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Alper Endüstri isimli firmanın Fransa’dan ithal ettiği 3 kap tel bükme makinasının müvekkili nezdinde Nakliyat Sigorta Poliçesi ile teminat altına alındığını, Fransa’dan yola çıkan malın Erenköy Gümrüğü'nde tahliye edilerek ambara alındığını, sigortalı firmanın malın gümrükten alınarak mukim olduğu Eskişehir’e götürülmesi için araç gönderdiğini, ancak gümrükte faaliyet gösteren kooperatifin dışardan gelen bir aracın gümrükten mal çıkarmasına müsaade etmediğini, bunun üzerine sigortalı firma ile arasındaki sözleşmeye istinaden vekil sıfatıyla hareket eden davalı şirketin malın gümrükten çıkarılarak kendisine ait Gebze’de bulunan ambara götürülmesi, oradan da sigortalı firma tarafından gönderilen araca nakledilerek Eskişehir’e götürülmesi için kooperatiften araç istediğini, davalı şirketin kooperatif tarafından gönderilen araca malları yüklediğini ancak istiflemenin iyi yapılmaması sebebiyle araç henüz Gebze’de bulanan depoya ulaşmadan araçtan düştüğünü ve hasara uğradığını, söz konusu hasara dayalı olarak sigortalı firmaya poliçe kapsamında 480.401.64 TL tazminat ödediklerini, davalı şirketin, sigortalı firmanın vekaletine istinaden, gümrük işlerinin takibinden sorumlu olduğu gibi, sigortalı firma ile akdedilmiş sözleşme hükümlerine göre de, malın emniyetli şekilde nakli, istifi, yüklenmesi ve boşaltılması ve nakliye sürecinin takibinden de sorumlu olduğu, malın Eskişehir’e taşınması işini bizzat organize ettiğini, ancak malın istiflenmesi ve taşımacının seçimi hususundaki sorumluluğunu yerine getirmeyerek hasara sebebiyet verdiğini ileri sürerek, 480.401,64 TL’nin 06.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sorumluluğunun iştigal ettiği gümrük müşavirliği hizmeti sebebiyle gümrük işlemlerini yapmaktan ibaret olduğunu, nakliye hizmeti vermediğini, sigortalı firma ile müvekkili arasında akdedilen sözleşmede de müvekkilinin nakliye işlemlerinden sorumlu olduğuna dair bir düzenlemeye yer verilmediğini, somut olayda, nakliye işleminin müvekkili tarafından organize edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, dosyaya ibraz edilen, “Çıkış Kontrol Fişi Erenköy Gümrük Müdürlüğü” başlıklı yazıda, davalı şirket yetkilisini eşyaların tam olarak teslim alındığı şeklinde beyanı bulunduğu, söz konusu beyanın malın taşıma sürecine davalı şirket tarafından sokulduğunu ve davalı şirketin taşımadan sorumlu olduğunu ispat eder nitelikte olduğu, bu nedenle istifleme hatasına bağlı olarak oluşan zarardan sorumluluğu bulunduğu, somut olayda, davacının TTK’nın 1472. maddesi uyarınca, taşıma işleri komisyoncusu sıfatıyla hareket eden davalıdan rücuen alacak talep edebileceği ancak bu sorumluluğun TTK’nın 928. maddesinin yollması ile aynı Yasa’nın 882/4. maddesi gereğince sınırlı sorumluluk olduğu, sigorta esksperi tarafından tespit edilen 155.300 Euro'luk hasarın kadri maruf olduğu, makinenin tamamında hasar oluştuğu, 3.540 kg emtia için brüt kilo başına 8.33 Sdr hesabı ile tazminat üst sınırının 29.488,20 Sdr olduğu, taşıt ile malın iç taşımaya alındığı tarih olan 15/08/2014 tarihinde 1 Sdr'nin 3,3005 TL olduğu gözetildiğinde davalının sorumluluk üst sınırını 97.325,80 TL olarak hesap edildiği, davacının dosyadan tefrik edilen diğer davalılar ile yapmış olduğu sulh ve feragat kapsamında 55.000 TL tahsilat yaptığı, yapılan 55.000 TL tahsilatın düşümü sonucunda; davacının talep edebileceği bakiye miktarı 42.325,80 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 42.325,80-TL’nin davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1373, Karar No: 2016/4676, Tarih: 10.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1373 E.  ,  2016/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müştekinin işyerine gelerek barda asker eğlencesi yapacaklarını bu nedenle kamera ve fotoğraf makinesine ihtiyacı olduğunu, müştekinin değeri 6.000 TL olan makineleri yanına alarak sanıkla birlikte ticari taksiye bindikleri, alışveriş bahanesiyle girdikleri mağazada sanığın fotoğraf makinesi ve kamerayla ortadan kaybolduğu olayda, sanığın alışveriş merkezindeki alışveriş arabasına koyduğu içki şişelerinde parmak izinin tespit edildiği ve bu şekilde, dolandırıcılık suçunu işlediğinin sübuta erdiği gerekçesine dayanan kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2813, Karar No: 2021/2582, Tarih: 15.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2813 E.  ,  2021/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 29/12/2020 tarih ve 2020/19000 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15/01/2021 tarih ve KYB-2021/2000 sayılı ihbarname ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheliler ... ve ... Sağlık İnşaat Medikal Gıda Petrol Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/09/2020 tarihli ve 2018/43488 soruşturma, 2020/13550 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Şanlıurfa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/10/2020 tarihli ve 2020/4013 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Soruşturma dosyasına konu olayda, ... Sağlık İnşaat Medikal Gıda Petrol Temizlik San. ve Ticaret Limited Şirketi tarafından müşteki firma... Gıda İnşaat Turizm Dayanıklı Tüketim Malları Tekstil Petrol Temizlik ve Nakliyat Sanayi Ticaret Limite Şirketi'ne yönelik Şanlıurfa 4. İcra Müdürlüğünün 2018/6269 esas sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlatması üzerine, müşteki tarafından icra dosyasına konu irsaliyeli faturanın sahte olduğu ve alacaklı görünen şirkete bir borçlarının bulunmadığından bahisle şikayetçi olunması nedeniyle başlatılan soruşturma kapsamında, kolluk tarafından düzenlenen 20/03/2019 tarihli araştırma tutanağı ile, alacaklı şirketin kayıtlı adresinde dosya dışı başka bir firmanın bulunduğu, adres çevresinde yapılan araştırmada söz konusu şirketin çalışanı ve resmiyette olmamasına karşın fiilen ortağı olduğunu beyan eden şüpheli ...'a ulaşıldığı ve bu şüphelinin şirketin yetkilisinin ... isimli şahıs olduğunu beyan ettiği hususlarının tespit edilmesini müteakip, şüpheli...'in savunmasının alındığı ve beyanında, suça konu irsaliyeli faturaları kendisinin düzenlediğini ve müşteki şirketin kendisine borçlu olduğunu ifade etmesini takiben, soruşturma makamınca başkaca bir araştırma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de,

Aynı eylem nedeniyle Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/24386 sayılı soruşturması kapsamında şirket yetkilisi ...'in şüpheli sıfatıyla ifadesinin alındığı, bu şüphelinin ifadesinde, suça konu faturalar ile bir ilgisinin olmadığını, 2018 yılında şirketin kapandığını, muhasebecileri ...'ın diplomasını kullanan Murat Aydın isimli şahsın bilgisi dışında sahte fatura tanzim etmesi nedeniyle haksız kazanç sağlamaya çalışıldığını beyan ettiği, buradaki dosyanın kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karardan sonra Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 09/10/2019 tarihli ve 2019/34389 soruşturma, 2019/3600 sayılı yetkisizlik kararı ile Nizip Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği anlaşılmakla, belirtilen bu hususlar da gözetilerek yapılan incelemede,

Müşteki iddiasına ve savunması alınan şüpheli...'in beyanına göre, bu şüphelinin söz konusu şirkette gerçekten çalışan olup olmadığının, irsaliyeli faturaya imza atma yetkisi bulunup bulunmadığının araştırılması, şüpheli şirketin faal olup olmadığının tespit edilmesi, şirketin yetkilisi İbrahim'in beyanına başvurularak faturayı imzalayan şüpheli...'in atmış olduğu imzadan haberdar olup olmadığının netliğe kavuşturulması ile sonucuna göre soruşturmanın genişletilip genişletilmeyeceği değerlendirildikten sonra bir karar verilmesi gerektiği halde, şirketin kayıt dışı ortağı ve çalışanı olduğunu beyan eden şüpheli...'in ifadesine itibar edilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi yerine yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 23/09/2020 tarihli 2018/43488 Soruşturma ve 2020/13550 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının müşteki vekiline tebliğ edilip edilmediğinin belirlenmesi, tebliğ edilmiş ise buna ilişkin mazbatanın denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması ve tüm soruşturma dosyasının UYAP ortamına kaydedilmesinin gerektiği, dosyanın bu haliyle kanun yararına bozma talebini incelemeye elverişli olmadığı anlaşılmakla; belirtilen eksikliklerin giderilmesi bakımından dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1218, Karar No: 2015/1844, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1218 E.  ,  2015/1844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/16835, Karar No: 2015/14050, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/16835 E.  ,  2015/14050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı N.. K.. ile davalılar H. B. ve G.. Ç.. arasındaki dava hakkında Hatay 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.12.2012 gün ve 2010/417 Esas ve 2012/681 Karar sayılı hüküm, Dairemizin 19.01.2015 gün ve 2014/17396 Esas-2015/432 sayılı kararı ile bozulmuş, süresi içinde davalı G.. Ç.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(HMK'nin)nun geçici 3.maddesi 2.fıkrası delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu(HUMK’nın)nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı G.. Ç..'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11175, Karar No: 2011/3453, Tarih: 28.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11175 E.  ,  2011/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.03.2009 tarih ve 2008/243-2009/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı şirket arasında nakliyat emtia sigorta poliçesi düzenlendiğini, taşıma sırasında gerçekleşen riziko nedeniyle emtianın hasarlandığını ve sigortalı zararının karşılandığını, hasarın davalı şirketçe yapılan taşıma sırasında meydana geldiğini ileri sürerek, 9.223 TL tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuş, diğer davalıya dava dilekçesi tebliğ edilememiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin davalı ... hakkındaki davasından feragat ettiği, feragatten dönmenin mümkün olmadığı, müteselsil sorumlulardan biri hakkında davadan feragat edilmesi halinde feragatin diğer müteselsil sorumlular yönünden de etkili olacağı, BK m. 147/2 uyarınca alacaklının, diğerlerinin zararına olarak müteselsil borçlulardan birinin vaziyetini iyileştirmesi halinde bu fiilİn sonuçlarına katlanması gerektiği gerekçesiyle feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacılar, tam teselsülde olduğu gibi eksik teselsülde de bütün zararın tazminini müteselsil borçluların tümünden isteyebilecekleri gibi birisinden de isteyebilir. Borçlar Kanunu’nun 145. maddesi hükmüne göre, sorumlulardan birinin zararı ödemesi halinde,

2- Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacılar, tam teselsülde olduğu gibi eksik teselsülde de bütün zararın tazminini müteselsil borçluların tümünden isteyebilecekleri gibi birisinden de isteyebilir. Borçlar Kanunu’nun 145. maddesi hükmüne göre, sorumlulardan birinin zararı ödemesi halinde,

diğerleri de bu oranda borçtan kurtulurlar. Ancak, müteselsil borçluların borçtan tamamen veya kısmen kurtulabilmeleri, alacaklının bilfiil tatmin edilmiş olması halinde söz konusudur. Bunun aksinin kabul edilebilmesi için ya alacaklının teselsülden açıkça feragat etmiş olması, yahut da böyle bir feragatin durumdan kesin olarak anlaşılması lazımdır. Somut olayda davacı vekili tarafından, araç sürücüsü olduğu bildirilen davalı ... hakkında açılan davadan feragat edilmiş, mahkemece, söz konusu feragatin müteselsil sorumlu diğer davalı yönünden de etkili olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, dosya içeriğinden, davacı vekili tarafından davalı ... hakkında açılan davaya yönelik feragat nedeninin adı geçen davalının adresinin tespit edilememesi ve dava dilekçesi tebliğ edilememesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, davacı vekilinin feragat beyanının alacaklının bilfiil tatmini ya da teselsülden feragat anlamına gelmediği göz önüne alınarak davalı ... Ltd. Şti yönünden davaya devamla sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.