muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1303, Karar No: 2024/3076, Tarih: 03.07.2024

Açıklanan nedenlerle, davacının istinaf başvurusunun yukarıda belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davacı tarafından, davalı idarece yeterli inceleme yapılmadan sadece varsayıma dayalı vergi inceleme tutanağına istinaden dava konusu işlemin tesis edildiği, ihlal edildiği ileri sürülen 5015 sayılı Kanun'un 20/2-g maddesinin 30/04/2021 tarihinde yürürlüğe girdiği, bu tarihten önce gerçekleştirilen fiillere anılan kuralın uygulanmasının kanunilik ilkesini  ve  geçmişe yürüme yasağını ihlal ettiği, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının mahkemelerce dikkate alınmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle; 
	1. Davacının temyiz isteminin reddine,
	2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun gerekçeli olarak reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan kararın ONANMASINA, 
	3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
	4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine, 
	5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 03/07/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/613, Karar No: 2024/3050, Tarih: 03.07.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2024/613
Karar No:2024/3050
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Kurumu (E-Tebligat)	  
VEKİLİ	: Av. …
 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: …Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. 
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde belirtilen kaçakçılık suçunun işlendiğinin tespit edildiğinden bahisle davacıya ait akaryakıt istasyonunun 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 20. maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca mühürlenerek piyasa faaliyetinin geçici olarak durdurulmasına ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (Kurum) Denetim Dairesi Başkanlığı'nın … tarih ve … sayılı  işleminin iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; bayilik lisansı sahibi davacı şirketin ilgili hesap dönemine ait işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen Vergi Suçu Raporu'nda sahte belge kullandığının tespit edildiği, davacı şirket yetkilisi hakkında 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesinde yazılı suçları işlediğinden bahisle Siirt Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulduğu anlaşıldığından, bu durumda, davalı idarece 5015 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması kapsamında ve bağlı yetki içerisinde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
 Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; dava konusu işlemin dayanağı olan 5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinin işlem tarihinde yürürlükte olan halinde yer alan “... ve Kurum tarafından her türlü tesiste (rafineri hariç) lisansa tabi tüm faaliyetler kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veya mahkeme kararı kesinleşinceye kadar geçici olarak durdurulur...” bölümünün Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle itiraz yolu ile iptali için Anayasa Mahkemesi'ne başvurulmasına karar verilmesi üzerine; Anayasa Mahkemesi'nin 14/11/2023 tarih ve 32369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 28/09/2023 tarih ve E:2023/35, K:2023/163 sayılı kararıyla kuralın yalnızca hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veya beraat kararı verilenler yönünden idareye tedbiri yeniden gözden geçirip tedbirin kaldırılması ya da daha hafif bir tedbir uygulamasına yönelik imkan vermemesinin ilgililere aşırı bir külfet yükleyeceği gerekçesiyle Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edildiği;

Bu durumda, vergi suçu raporu üzerine davacı şirket yetkilisi hakkında başlatılan adli süreç sonrasında … Asliye Ceza Mahkemesi'nde Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçlamasıyla açılan kamu davasında, Mahkemenin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla yetkili hakkında beraat kararı verilmekle birlikte anılan karara karşı istinaf yoluna gidildiği ve … Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesi'nin E:… sayılı kararıyla istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verildiği dikkate alındığında, davacının durumunun Anayasa Mahkemesi'nin yukarıda aktarılan iptal gerekçesi kapsamında kaldığı ve mühürleme işleminin Anayasa Mahkemesi kararında da belirtildiği üzere davacıya yüklediği aşırı külfet ve yol açtığı mağduriyet gözetilerek iptal kararının bakılan davada derhal uygulanmasının hakkaniyet ilkesi gereği zorunlu bulunduğu, aksi durumun, Anayasa Mahkemesi kararıyla Anayasa'ya aykırılığı tespit edilmiş bir düzenleme ile davacının mağduriyetinin 9 ay daha sürdürülmesi anlamına geleceği, bu itibarla, 5015 sayılı Kanun'un 20/2-g maddesinin, davacının bulunduğu hukuki durum itibarıyla mühürleme işlemine  dayanak oluşturamayacağı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Açıklanan nedenlerle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davalı idare tarafından, harçtan muaf olan Kurumları aleyhine harca hükmedilemeyeceği, Anayasa Mahkemesi'nin 5015 sayılı Kanun'un 20/2-g maddesine yönelik iptal kararı Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak 9 ay sonra yürürlüğe gireceğinden tesis edildiği tarih itibarıyla dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının geçmişe yürütülemeyeceği ileri sürülmektedir.       
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle; 
	1. Davalının temyiz isteminin reddine,

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle; 
	1. Davalının temyiz isteminin reddine,
	2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılması ve dava konusu işlemin iptali yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan kararın ONANMASINA, 
	3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
	4. Posta giderleri avansından artan tutarın davalıya iadesine, 
	5. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 03/07/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3180, Karar No: 2024/4095, Tarih: 03.07.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas	No : 2022/3180
Karar	No : 2024/4095
DAVACI	: ... Birliği
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALILAR	: 1- ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri  ...
		2-... Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU	    : 30/11/2021 tarih ve 31675 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Orman Kanununun 17 nci maddesinin Üçüncü fıkrasının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının, 4. maddesinin 2. fıkrasının, 4. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “spor, adli hizmet ve ceza infaz kurumu” ibarelerinin, 4. maddesinin 4. fıkrasının ikinci cümlesinin, 4. maddesinin 6. fıkrasının, 5. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde yer alan “hidroelektrik santral tesislerinde santral binası, rüzgar enerji santrallerinde türbin alanları, termik, doğal gaz çevrim, nükleer güç santrallerinde, katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisi, atıksu arıtma, sokak hayvanları bakımevi, su arıtma, liman geri hizmet alanı, havaalanı, spor tesisi izinlerinde” ibarelerinin, 5. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendinin, eksik düzenleme nedeniyle 6. maddesinin tamamının, 21. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “yatırımın tamamlanmasını takiben sonu sıfır ve beş ile biten yıllarda” ibaresinin, 23. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “izin raporunu hazırlayan heyetçe” ibaresinin, 25. maddesinin 5. fıkrasının 2. cümlesinin, 27. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesinin, Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasının 1. ve 2. cümlelerinin iptali ile  dava konusu Yönetmeliğin dayanağı 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17. maddesinin 3. fıkrasının 1. ve 5. cümleleri ile 4. fıkrasının, Ek 9. maddesinin 1., 3., 5. ve 6. fıkraları ile 4. fıkrasının ilk cümlesinin, Ek 11. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (e) bentlerinin ve Geçici 8. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptali talebiyle Anayasa Mahkemesine başvurulmasına karar verilmesi istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI    :

DAVACININ İDDİALARI    :
Dava konusu Yönetmeliğin dayanağı olan 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17. maddesinin 3. fıkrasının, orman alanlarında izin verilebilecek faaliyetlerin bir kısmının herhangi bir alanda yapılabilecek yapılar olup ormanlık alanlarda yapılmasında bir zorunluluktan söz edilememesi; izin verilecek yapılara ilişkin kapsam, içerik ve büyüklük bakımdan herhangi bir sınırlama öngörülmemesi; Anayasa’nın 169. maddesiyle ormanların özel olarak korunduğu gözetilerek fıkrada geçen “kamu yararı” kavramının hangi durumları kapsadığının yasayla belirlenmesi gerekirken, bu yola gidilmeyerek söz konusu kavramın kapsam ve içeriğinin tespitinin idareye bırakılmasının Anayasa’ya aykırı olduğu ve anılan Kanun maddesinin iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği; dava konusu düzenlemelerle Anayasa uyarınca mutlak koruma altında olan orman alanlarının yapılaşmaya açılmasına, orman niteliğinin yok olmasına, bu bakımdan hem Anayasa ve uluslararası anlaşmalar uyarınca özel koruma altındaki ormanların hem de yaban hayatı, doğal yaşam, ekolojik denge ve iklim değişikliğine etkiler karşısında çok geniş coğrafyaların tahribata uğramasına yol açacak düzenlemeler getirildiği, düzenlemelerin Anayasaya, kamu yararına, koruma ilke ve esaslarına aykırılık taşıdığı ileri sürülmektedir.
DAVALILARIN SAVUNMALARI		: 
 Yönetmeliğin 6831 sayılı Kanun'un 17/3 maddesinin uygulanmasını sağlamak üzere, uygulamada birliğin sağlanarak, olası tereddütlerin ortadan kaldırılması ve hukuki belirliğin sağlanması adına, kamu yararı ve zaruret bulunması halinde ormanlık alanda izin verilebilecek yer, bina ve tesislerin belirtilmesine yönelik olduğu, düzenlemelerde hukuka aykırılık bulunmadığı savunulmaktadır.	
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ              :  Orman Kanununun 17 nci Maddesinin Üçüncü Fıkrasının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. ve 3. fıkralarında yer alan “adli hizmet ve ceza infaz kurumu” ibarelerinin, 25. maddesinin 5. fıkrasının 2. cümlesi ile Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan "ilave" ibaresinin iptali; diğer maddeleri yönünden davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI              :  ...

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ              :  Orman Kanununun 17 nci Maddesinin Üçüncü Fıkrasının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. ve 3. fıkralarında yer alan “adli hizmet ve ceza infaz kurumu” ibarelerinin, 25. maddesinin 5. fıkrasının 2. cümlesi ile Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan "ilave" ibaresinin iptali; diğer maddeleri yönünden davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI              :  ...
DÜŞÜNCESİ                      :  30/11/2021 tarih ve 31675 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Orman Kanununun 17 nci maddesinin Üçüncü fıkrasının Uygulanması Hakkında Yönetmelik'in 4. maddesinin 1. fıkrasının, 4. maddesinin 2. fıkrasının, 4. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “spor, adli hizmet ve ceza infaz kurumu” ibarelerinin, 4. maddesinin 4. fıkrasının ikinci cümlesinin, 4. maddesinin 6. fıkrasının, 5. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde yer alan “hidroelektrik santral tesislerinde santral binası, rüzgar enerji santrallerinde türbin alanları, termik, doğal gaz çevrim, nükleer güç santrallerinde, katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisi, atıksu arıtma, sokak hayvanları bakımevi, su arıtma, liman geri hizmet alanı, havaalanı, spor tesisi izinlerinde” ibarelerinin, 5. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendinin, eksik düzenleme nedeniyle 6. maddesinin tamamının, 21. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “yatırımın tamamlanmasını takiben sonu sıfır ve beş ile biten yıllarda” ibaresinin, 23. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “izin raporunu hazırlayan heyetçe” ibaresinin, 25. maddesinin 5. fıkrasının 2. cümlesinin, 27. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesinin, Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasının 1. ve 2. cümlelerinin iptali istenilmektedir.
Davacının Anayasaya aykırılık iddiası ciddi bulunmamıştır.
Dava konusu Yönetmeliğin 25. maddesinin 5. fıkrasının 2. cümlesine göre, yürütülen faaliyetler orman alanı dışında gerçekleşeceğinden, bu faaliyetlerin sonucunda zorunlu olarak ortaya çıkacak kazı fazlası malzemenin de öncelikle alternatif bir alanda depolanması, alternatif alan araştırması sonucunda böyle bir alanın bulunmaması halinde orman alanının izne konu edilmesi şarttır. Anayasa'nın 169. maddesi ile ormanların özel olarak koruma altına alındığı ve bu hususta Devlete verilen sorumluluk da dikkate alındığında, orman alanı dışından çıkarılan malzemenin doğrudan orman alanında depolanabilmesini öngören düzenlemede, "alternatif alan bulunmaması" şartı yönünden eksik düzenleme nedeniyle hukuka uyarlık bulunmadığından iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
Dava konusu Yönetmeliğin Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasının 2. cümlesi yönünden;

Dava konusu Yönetmeliğin Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasının 2. cümlesi yönünden;
Anayasa'nın 124. maddesinde, kanunların uygulanmasını sağlamak üzere ve kanunlara aykırı olmamak kaydıyla yönetmelikler çıkartılabileceği öngörülmektedir. Bahse konu Anayasal hüküm, idareye türev düzenleme ihdas etme yetkisi vermektedir. Esasında bu yetki, genel ve soyut nitelikte hükümler ihtiva eden kanunların detaylandırılması amacını taşımaktadır. Bu çerçevede, kanunda öngörülmeyen bazı hususların yine kanuna aykırı olmamak kaydıyla yönetmeliklerde düzenlenmesi mümkün olabilmektedir. Bu kapsamda idarenin düzenleme yetkisinin, yasalarla getirilen hükümleri aşacak bir şekilde kullanılamayacağı da İdare Hukuku'nun en temel ilkelerindendir.
Dava konusu hükmün, esasen 6831 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesine göre düzenlendiği görülmektedir. Ancak, Kanunda 08/11/2003 tarihinden önce izin verilen mevcut tesislere izinli saha içinde kalmak kaydıyla tadilat, kapasite, tür ve sınıf değişikliği izni verilebilmesi mümkün kılınmışken, dava konusu düzenlemede, mevcut tesislere "ilave" izin verilmesi de öngörülmüştür.
Bu durumda, yapılan açıklamalar doğrultusunda, dava konusu Yönetmelik hükmünde bulunan "ilave" kelimesinin, dayanağı üst hukuk normuna aykırı olarak düzenlendiği anlaşıldığından iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
Dava konusu Yönetmeliğin diğer maddeleri yönünden ise hukuka, hizmet gereklerine, üst normlara aykırılık ve iptali gerektirecek bir husus bulunmadığı anlaşıldığından davanın bu kısmının reddine karar verilmesi gerekeceği düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren  Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
ESAS YÖNÜNDEN:
Anayasa'ya Aykırılık İddiasının İncelenmesi:
Davacı tarafından, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17. maddesinin 3. fıkrasının ilk cümlesinde yer alan enerji tesisleri, atık su, petrol, doğalgaz, hava ayrıştırma, altyapı, katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisleri; mezarlıklar, adli hizmet ve spor tesisleri ile ceza infaz kurumlarının herhangi bir alanda yapılabilecek yapılar olup ormanlık alanda yapılmasında bir zorunluluktan söz edilemeyeceğinden belirtilen ibarelerde Anayasanın 169. maddesine uyarlık bulunmadığı, ayrıca, maddede sayılan ve orman alanından geçmesinde zorunluluk bulunan faaliyetler açısından da sınır, büyüklük, kapsam belirtilmediğinden eksik düzenleme bulunduğu, öte yandan, kamu yararı ve zorunluluk halinin hangi durumları kapsadığına ilişkin bir belirleme yapılmamasının da Anayasaya aykırılık taşıdığı, bu durumun AYM’nin 17/12/2002 tarih ve E:2000/75, K:2002/2002 kararında  belirtildiği, kararda amaçlananın izin konularının sayılması olmayıp, kamu yararı ve zaruret halini somutlayan yasa düzenlemeleri yapılması olduğu iddia edilmektedir.

Anayasa Mahkemesinin 17/12/2002 tarih ve E:2000/75, K:2002/2002 sayılı kararı ile 22/11/2007 tarih ve E:2004/67, K:2007/83 sayılı karar gerekçeleri de dikkate alındığında davacının 6831 sayılı Kanunun 17. maddesinin 3. fıkrasının ilk cümlesine yönelik Anayasa'ya aykırılık iddiası ve diğer maddelere yönelik Anayasa'ya aykırılık iddiası  ciddi görülmemiştir.
İlgili Mevzuat:
Anayasanın "Yasama yetkisi" başlıklı 7. maddesinde, "Yasama yetkisi Türk Milleti adına Türkiye Büyük Millet Meclisinindir. Bu yetki devredilemez." düzenlemesine; 169. maddesinde, "Devlet, ormanların korunması ve sahalarının genişletilmesi için gerekli kanunları koyar ve tedbirleri alır. Yanan ormanların yerinde yeni orman yetiştirilir, bu yerlerde başka çeşit tarım ve hayvancılık yapılamaz. Bütün ormanların gözetimi Devlete aittir.
Devlet ormanlarının mülkiyeti devrolunamaz. Devlet ormanları kanuna göre, Devletçe yönetilir ve işletilir. Bu ormanlar zamanaşımı ile mülk edinilemez ve kamu yararı dışında irtifak hakkına konu olamaz.
Ormanlara zarar verebilecek hiçbir faaliyet ve eyleme müsaade edilemez. Ormanların tahrip edilmesine yol açan siyasi propaganda yapılamaz; münhasıran orman suçları için genel ve özel af çıkarılamaz. Ormanları yakmak, ormanı yok etmek veya daraltmak amacıyla işlenen suçlar genel ve özel af kapsamına alınamaz.
Orman olarak muhafazasında bilim ve fen bakımından hiçbir yarar görülmeyen, aksine tarım alanlarına dönüştürülmesinde kesin yarar olduğu tespit edilen yerler ile 31/12/1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş olan tarla, bağ, meyvelik, zeytinlik gibi çeşitli tarım alanlarında veya hayvancılıkta kullanılmasında yarar olduğu tespit edilen araziler, şehir, kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerler dışında, orman sınırlarında daraltma yapılamaz." hükmü yer almaktadır. 
Anayasanın "Yönetmelikler" başlıklı 124. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler." düzenlemesine yer verilmiştir.

Anayasanın "Yönetmelikler" başlıklı 124. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler." düzenlemesine yer verilmiştir.
6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17. maddesinin 3. fıkrasında, "Savunma, ulaşım, enerji, haberleşme, su, atık su, petrol, doğalgaz, altyapı, katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesislerinin; baraj, gölet, sokak hayvanları bakımevi ve mezarlıkların; Devlete ait sağlık, eğitim, adli hizmet ve spor tesisleri ile ceza infaz kurumlarının ve bunlarla ilgili her türlü yer ve binanın Devlet ormanları üzerinde bulunması veya yapılmasında kamu yararı ve zaruret olması halinde, gerçek ve tüzel kişilere bedeli mukabilinde Çevre ve Orman Bakanlığınca izin verilebilir. Devletçe yapılan ve/veya işletilenlerden bedel alınmaz. Bu izin süresi kırkdokuz yılı geçemez. Bu alanlarda Devletçe yapılanların dışındaki her türlü bina ve tesisler iznin sona ermesi halinde eksiksiz ve bedelsiz olarak Orman Genel Müdürlüğünün tasarrufuna geçer. Söz konusu tesisler Orman Genel Müdürlüğü veya Çevre ve Orman Bakanlığı ihtiyacında kullanılabilir veya kiraya verilmek suretiyle değerlendirilebilir. İzin amaç ve şartlarına uygun olarak faaliyet gösteren hak sahiplerinin izin süreleri; yer, bina ve tesislerin rayiç değeri üzerinden belirlenecek yıllık bedelle doksandokuz yıla kadar uzatılabilir. Bu durumda devir işlemleri uzatma süresi sonunda yapılır. Verilen izinler amaç dışında kullanılamaz." hükmüne yer verilmiştir.
6831 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinde ise, "Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar ile orman alanlarından yararlanma karşılığı alınacak bedel miktarlarının tespiti ve tahsiline ilişkin hususlar, Orman Genel Müdürlüğü tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikle belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.
6831 sayılı Orman Kanununun 17/3 ve Ek 5. maddelerine dayanılarak hazırlanan davaya konu 30/11/2021 tarih ve 31675 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Orman Kanununun 17 nci maddesinin Üçüncü fıkrasının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğinin birden çok maddesinin hukuka aykırı olduğu iddia edilerek, iptali istemiyle dava açılması nedeniyle, uyuşmazlığın çözümü için hukuka aykırılık iddialarının ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekmektedir.
Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının incelenmesi: