muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10491, Karar No: 2011/5586, Tarih: 12.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10491 E.  ,  2011/5586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı ... Büyükşehir Belediyesine bağlı İtfaiye Müdürlüğünde, itfaiye grup amiri olarak çalışan eşi ...ın, 13.2.1997 tarihinde ...Tersanesinde meydana gelen tanker yangınının söndürülmesi sırasında yanarak vefat ettiğini, olay sonrasında haklarının aranması için, kendi adına ve kızı ...’e velayeten davalıya vekaletname verdiğini, davalının önce ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesine ait 1998/84 esas sayılı dosyasıyla, murisin çalıştığı ... Büyükşehir Belediyesi, yanan tanker sahibi ...Deniz İşletmeciliği ve Tankerciliği A.Ş. ve tersane sahibi ...Gemi İşletmeciliği Limited Şirketi aleyhine dava açtığını, bu mahkemenin 11.9.1998 tarihli ilamla, ... Büyükşehir Belediyesi yönünde, davanın “idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle” görevsizlik, diğer davalılar yönünden ise yetkisizlik kararı verdiğini, davalının talebi üzerine dosyanın ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderildiğini, yapılan yargılama sonunda ...ve ...şirketleri hakkında açılan davanın, 1.7.1999 tarihli ilam ile esastan reddedildiğini, kararın temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince de onanarak kesinleştiğini, davalının bunun üzerine ... Büyükşehir Belediyesine karşı, ... 4. İdare Mahkemesinin 2000/1372 2010/10491-2011/5586

Esas sayılı dosyası üzerinden dava açtığını, ancak yapılan yargılama sonucunda 28.6.2002 tarihli kararla davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verildiğini, davalının vekalet görevini gereği gibi yerine getirmemesi nedeniyle zarara uğradığını, süresinde dava açılması halinde tazminat alabilecek iken, alamadığını, aynı kaza nedeniyle İdare Mahkemesinde açılan diğer davalarda, Belediyenin hizmet kusuru olduğu belirlenerek, davaların lehe sonuçlandığını ileri sürerek, uğradığı zararlar nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik, kendisi için 20.000,00 TL, kızı için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 30.000,00 TL tazminatın, İdare Mahkemesine ait kararın kesinleştiği 16.6.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talep miktarını 100.000,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını, İdari Yargılama Usulü Kanununun 9/2. maddesine göre, görevsizlik kararının kesinleşmesinden sonra 30 günlük süre geçirilmiş olsa dahi, idari dava açılması için öngörülen süre henüz dolmamış ise, bu süre içinde de davanın açılabileceğini, olayda da, 5 yıllık sürenin dolmadığını, süre aşımı nedeniyle verilen kararın yanlış olduğunu, kaldı ki davacının, İdari yargıda dava açılması konusunda talimat vermediği gibi, dava açılması için gereken harç masrafını da, 2000 yılının 6. veya 7. ayında ödediğini, olay nedeniyle kendisine ve çocuğuna maaş bağlanıp, ayni ve nakdi yardımlar yapıldığını, dolayısıyla herhangi bir zarara da uğramadığını savunarak, davanın reddini dilemiş, açmış olduğu karşı dava ile de, vekalet görevini yerine getirmiş olması nedeniyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 2.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, 17.3.2008 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, “davalı avukatın elinden gelen gayreti gösterdiği, özen borcuna aykırı davranmadığı, olayda İdari Yargılama Usulü Kanununun 9/2. maddesinde belirtilen 30 günlük süre geçmiş olsa dahi, beş yıllık süre içinde de davanın açılabilmesi gerektiği, idari yargıda tartışmalı olan bu hususun, temyiz ve karar düzeltme aşamalarında ileri sürülmesine rağmen kabul edilmemesinin, davalı avukatın kusurlu olduğunu ve özen yükümüne aykırı davrandığını göstermeyeceği, kaldı ki söz konusu 30 günlük sürenin de, davacının gerekli harç masrafını ödemediğinden kaçırıldığı, davalı avukata atfı kabil herhangi bir kusurun yüklenemeyeceği” belirtilerek davanın reddine, karşı davanın ise, açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2010/10491-2011/5586

2010/10491-2011/5586

Dava, vekalet sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davacının, itfaiye müdürlüğünde çalışmakta olan eşinin, ...Tersanesinde meydana gelen tanker yangınının söndürülmesi sırasında 13.2.1997 tarihinde vefat ettiği, olay sonrasında sorumlular hakkında dava açması için davalıya 5.2.1998 tarihinde vekaletname verdiği, davalının 11.2.1998 tarihinde, önce ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/84 esas sayılı dosyası üzerinden, ... Büyükşehir Belediyesi ve kazada sorumluluğu düşünülen iki şirket hakkında dava açtığı, bu mahkemenin 11.9.1998 tarihli ilamla, ... Büyükşehir Belediyesi yönünden davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik, diğer davalılar yönünden ise yetkisizlik kararı verdiği, kararın davalı avukata 5.2.1999 tarihinde tebliğ edilip, temyiz edilmeksizin 2.3.1999 tarihinde de kesinleştiği, şirketlere karşı açılan dava yönünden, davalının talebi üzerine dosyanın gönderildiği ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonunda 1.7.1999 tarihinde, davanın şirketler yönünden esastan reddedilerek 4.5.2000 tarihinde kesinleştiği, davalının bunun üzerine ... Büyükşehir Belediyesine karşı, ... 4. İdare Mahkemesinin 2000/1372 esas sayılı dosyası üzerinden 25.10.2000 tarihinde dava açtığını, ancak adı geçen mahkemece verilen 28.6.2002 tarihli kararla, “davanın süre aşımı nedeniyle reddine” karar verildiği, ... bu kararın 12.5.2003 tarihinde Daniştayca onandığı, 16.6.2004 tarihinde de, karar düzeltme talebi reddedilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır. Az yukarda da belirtildiği üzere, davacı, açılan tazminat davasının süre aşımı nedeniyle reddedilmiş olması nedeniyle, vekalet görevini gereği gibi yerine getirmeyen davalının, kusurlu ve sorumlu olduğunu ileri sürerek, tazminat istemiyle eldeki davayı açmış, davalı ise, idari davanın süresinde açıldığını, İdare Mahkemesince verilen kararın yanlış olduğunu, davanın süresinde açılmadığı kabul edilse dahi, bu sonuca kendisinin değil, davacının sebebiyet verdiğini, kazadan sonra çok sayıda kişi ve kuruluştan maddi yardımlar alan davacının, olay nedeniyle herhangi bir zararının da bulunmadığını savunmuştur. Görüldüğü üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık, “davanın süresinde açılıp açılmadığı”, “davalı avukatın, vekalet görevini gereği gibi ve özenle yerine getirip getirmediği ve buna bağlı olarak da davalı müvekkiline karşı tazminatla sorumlu tutulup tutulamayacağı” noktalarında toplanmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun, “Görevli Olmayan yerlere Başvurma” başlığını taşıyan 9. maddesinin 1. fıkrasında, “Çözümlenmesi Danıştayın, idare ve vergi mahkemelerinin görevlerine girdiği halde, adli ve askeri yargı yerlerine açılmış bulunan davaların görev noktasından reddi halinde, bu husustaki kararların kesinleşmesini izleyen 2010/10491-2011/5586

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun, “Görevli Olmayan yerlere Başvurma” başlığını taşıyan 9. maddesinin 1. fıkrasında, “Çözümlenmesi Danıştayın, idare ve vergi mahkemelerinin görevlerine girdiği halde, adli ve askeri yargı yerlerine açılmış bulunan davaların görev noktasından reddi halinde, bu husustaki kararların kesinleşmesini izleyen 2010/10491-2011/5586

Günden itibaren otun gün içinde görevli mahkemede dava açılabilir. Görevsiz yargı merciine başvurma tarihi, Danıştaya, idare ve vergi mahkemelerine başvurma tarihi olarak kabul edilir.” Hükmü, aynı maddenin 2. fıkrasında ise, “Adli veya askeri yargı yerlerine açılan ve görevsizlik sebebiyle reddedilen davalarda, görevsizlik kararının kesinleşmesinden sonra birinci fıkrada yazılı otuz günlük süre geçirilmiş olsa dahi, idari dava açılması için öngörülen süre henüz dolmamış ise bu süre içinde idari dava açılabilir.” Hükmü mevcut olup, dava konusu olayda idari davanın, daha önce adli yargıda verilen görevsizlik kararının kesinleşmesinden itibaren söz konusu maddenin 1. fıkrasında belirtilen 30 günlük sürede açılmadığı sabit olduğu gibi, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen “idari dava açılması için öngörülen süre içinde” de açılmadığı anlaşılmaktadır. Zira İdari Yargılama Usulü Kanununun 13. maddesine göre, idari yargıda dava açma süresi, dava açılmasını gerektiren olayın öğrenme tarihinden itibaren bir ve beş yıllık sürelerle sınırlandırılmış olup, somut olayda, idari davanın yöneltildiği ... Büyükşehir Belediyesinin hizmet kusuru, 13.2.1997 tarihli tanker yangını ve buna bağlı olarak davalının eşinin, yangının söndürülmesi sırasında gerçekleşen vefatı ile meydana gelmiş olup, olay tarihinden, idari davanın açılmış olduğu 25.10.2000 tarihine kadar, 1 yıllık süre de fazlasıyla geçirilmiştir. Davalı savunması ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilen görüşün aksine İdari davanın, yukarda sözü edilen azami dava açma süresi olan “beş yıllık süre içinde açılabileceği” ni kabul etmek ise, somut olay itibariyle mümkün değildir. Nitekim ... 4. İdare Mahkemesi tarafından da, açılan idari davanın “süre aşımı nedeniyle reddine” karar verilmiş, Danıştay 8. Dairesince de, davalı avukatın aynı yöndeki temyiz ve karar düzeltme itirazları reddedilmiş ve hüküm onanmıştır. Danıştayın, benzer olaylardaki süreklilik kazanan kararları da bu yöndedir. (İçtihatlar için bkz. Celal Karavelioğlu, İdari Yargılama Usulü Kanunu, cilt 1, sh. 602 vd.; Cafer Ergen, İdari Yargılama Usulü Kanunu Şerhi, sh.168 vd.)

Söz konusu “idari davanın süresinde açılmadığının” bu şekildeki tespitinden sonra, çözümlenmesi gereken diğer husus olan “davalı avukatın, vekalet görevini gereği gibi ve özenle yerine getirip getirmediği ve buna bağlı olarak da davalı müvekkiline karşı tazminatla sorumlu tutulup tutulamayacağı” hususunun incelenmesine gelince;

Söz konusu “idari davanın süresinde açılmadığının” bu şekildeki tespitinden sonra, çözümlenmesi gereken diğer husus olan “davalı avukatın, vekalet görevini gereği gibi ve özenle yerine getirip getirmediği ve buna bağlı olarak da davalı müvekkiline karşı tazminatla sorumlu tutulup tutulamayacağı” hususunun incelenmesine gelince;

Davalı, idare mahkemesinde davanın geç açılmasına, harç masrafını zamanında kendisine ödemeyen davacının neden olduğunu belirterek, davanın süresinde açılmadığının kabul edilmesi halinde dahi, kusurlu ve sorumlu olmadığını savunmuşsa da, davacı, “harç ve masrafların ödenmesi 2010/10491-2011/5586

konusundaki yükümlülüğünü”, talep oldukça yerine getirdiğini belirterek, bu savunmaya karşı çıkmıştır. Davalı bu yöndeki savunmasını yasal delillerle ispat edemediği gibi, esasen bir haktan vazgeçme sonucunu doğuracak işlerde, ... sahibinin yazılı muvafakatinin alınması da zorunludur. Somut olayda ise, dava açma süresi içinde harç masrafının davacıdan istenildiği halde verilmediği, sonuçları da belirtilmek suretiyle davacının bu konuda uyarıldığı, iddia ve ispat edilememiştir. (Bkz.temyiz masrafı ile ilgili aynı yönde HGK’nun 11.4.2007 tarihli, 2007/13-198 esas ve 2007/1999 karar sayılı ilamı) Davalı avukat, vekalet görevinin gerektirdiği özen borcunu yerine getirmediğinden, bunun sonuçlarına katlanmak, davacı müvekkilinin bu nedenle uğramış olduğu zararları da tazmin etmek durumundadır. Nitekim İtfaiye Müdürlüğünde çalışmakta olup da, aynı olay nedeniyle zarar gören üçüncü kişiler tarafından süresinde idare mahkemelerinde açılan davalarda, “olayda gerekli tedbirleri almayan idarenin hizmet kusurunun bulunduğu, verdiği zararları tazmin etmekle yükümlü bulunduğu” gerekçesiyle ... Büyükşehir Belediyesine karşı açılmış olan tazminat davaları kabul edilmiş, verilen kararlar da kesinleşmiştir. Sonuç olarak, vekalet görevini özenle ve gereği gibi yerine getirmeyen ve buna bağlı olarak da müvekkilinin zararına neden olan davalı avukat, davacıya karşı sorumlu olup, mahkemece davacının uğradığı ve davalının sorumlu tutulabileceği zarar miktarı belirlenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/175, Karar No: 2021/2796, Tarih: 16.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/175 E.  ,  2021/2796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

- K A R A R -

İş bu dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yükleniciye düşecek taşınmazı temlik alan 3.kişi tarafından açılan tapu iptal tescil davası olup, dava sonucunda mahkemece “Davacının tapu iptal ve tescil davasının reddine, davacının tazminat davasının davalı arsa maliki ... yönünden husumet nedeniyle reddine, davalılar ... Mirasçıları (..., ... ve ...) yönünden kısmen kabulü ile 90.000,00 TL tazminatın dava tarihinden (28.06.2007) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan miras payları oranında tahsili ile davacıya verilmesine, fazla istemlerin reddine” karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekilince süresinde temyizi üzerine Dairemizin 26.02.2020 T. ve 2020/469 E., 2020/791 K. sayılı Geri Çevirme kararı verildiği, karar gereği yerine getirilmekle dosyanın temyiz incelemesi neticesinde Dairemizin 14.09.2020 T. ve 2020/1804 E., 2020/2411 K. sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının ONANMASINA karar verildiği görülmüştür.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenicinin sözleşmeye, fen ve sanat kurallarına uygun eksiksiz ifada bulunması, edimlerini tam olarak yerine getirmesi halinde veya yükleniciden bağımsız bölümü temlik alan 3. kişi yüklenici yerine geçerek edimleri tamamlamış ise bağımsız bölümün tapusunun tesciline hak kazanacağından arsa sahiplerinin de tescil konusundaki edimlerini yerine getirmesi gerekir. Somut olayda, davacı yükleniciden taşınmaz temlik alan 3. kişinin, yükleniciden yer alan diğer 3. kişilerle beraber arsa sahiplerine düşen bağımsız bölümlerin ve ortak alanların inşaatını tamamladıklarını, eksikliklerin giderildiğini ve iskan ruhsatı aldıklarını iddia etmiş olduğu anlaşılmaktadır. Eldeki bu hüküm kesin hüküm teşkil etmediğinden 3. kişi davacının ifayı tamamladıktan sonra her zaman tapu iptal tescil talebinin tabi bulunmasına göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 16.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14641, Karar No: 2006/17945, Tarih: 20.12.2006

20. Hukuk Dairesi 2006/14641 E., 2006/17945 K.

**20. Hukuk Dairesi 2006/14641 E., 2006/17945 K.**

**- MAKİ TESPİT KOMİSYONU

- ORMAN KADASTROSUNA İTİRAZ

- ÖNCESİ ORMAN OLAN YERLER**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 117 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 11 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 2 ]

- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 170 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 12 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 17 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve beyanlar hanesine konulan zilyetlik şerhinin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı gerçek kişiler vekili ve davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacılar Ömer ve arkadaşları 24.01.2003 tarihli dilekçeleriyle, Çalkaya Mandırlar Mahallesi Kabaklar mevkii 2553 sayılı parselin 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde olduğunu, ancak 1957 yılında makiye ayrılmakla, orman ile ilgisinin kalmadığını, 50 yıldan fazla süreyle tarım alanı olarak kullanıldığını, Hazine adına tespit ve tapuya tescil edildiği tarihe kadar, yararlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile her davacının kendi zilyetliğinde olan bölümlerin ayrı ayrı adlarına tapuya tescilini ve tapu kaydı üzerindeki "Kamile E...'nin zilyetliğindedir" şerhinin de silinmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm esas yönünden davacı gerçek kişiler vekili ve avukatlık ücreti ile 2924 sayılı Yasa gereğince yapılan kullanım kadastrosu sırasında davalı Kamile E... yararına konulan zilyetlik şerhinin kaldırılarak davacılar yararına kütüğün beyanlar hanesine şerh konulmasının usulsüz olduğu konusunda Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imar ihya ve zilyetliğe dayanılarak kesinleşen 2/B madde sahası olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescili ile kullanım kadastrosu sırasında davalı gerçek kişi yararına kütüğün beyanlar hanesine konulan zilyetlik şerhinin silinmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Yasa'nın 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden çok önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı Yasa ile değişik 6831 -sayılı Yasa'nın 2/B madde uygulaması vardır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Yasa'nın 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden çok önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı Yasa ile değişik 6831 -sayılı Yasa'nın 2/B madde uygulaması vardır.

Çalkaya-Mandırlar Mahallesi Kabaklar mevkii 2553 parsel sayılı 9026 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1988-1992 yılları arasında 3402 ve 2924 sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda "İbrahim Kızı Kamile E../nin kullanımında olduğu" beyanlar hanesine yazılarak tarla niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiş, kadastro tespiti itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

Davacılar, taşınmazın 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, zilyetlik koşullarının yararlarına oluştuğunu bildirerek, aleyhlerindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedirler.

Davanın özelliği nedeniyle, maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1-22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 sayılı Yasa'yla değişik 3116 sayılı Yasa'nın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikle kazanılması konusunun İçtihadı Birleştirme Kararının konusu olmadığı sonucu ortaya çıkar.

2-24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 sayılı Yasa'nın 5653 sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi "Devlet ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasından tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır../' şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kuru

lacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğü'nün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tespitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi "5653 sayılı Yasa'nın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadeniz'in Kızılırmak'tan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tespit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır/' şeklindedir.

Yukarıda yazılı yönetmeliğin 1. maddesinde makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, Yasa'nın 5. maddesine aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir, yeni hükümler getiremez. Hukukun en temel ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler, Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulu'nun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21-892-864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 sayılı Yasa'nın 5653 sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğü'nün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliği'nin 2/1. maddesinde, hangi cins ağaççıkların maki florası olduğu açıklandıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle % 10 nispetine kadar KORU ve % 25 nispetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklinde belirtilmiştir.