muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/17655, Karar No: 2007/2120, Tarih: 21.02.2007

Tüm bu açıklamalara göre, gerçek kişilerin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunda 300 dönüm yüzölçümünde olmasına karşın, bu tapu kaydının gittisi olan, Mart 1952 tarih 77 nolu, 48 hektar 1597 m2 yüzölçümünde, ... ... ... adına kayıtlı taşınmazın, önce 4785 sayılı yasaya göre istimlak edilip, daha sonra 5658 Sayılı Yasaya göre iade edilen, orman kadastrosu sırasında ise, Batı ... ... Özel Ormanı olarak sınırlandırılan alanın, kök tapu miktarı olan 300 dönümün çok üzerinde olduğu, tapunun ilk tesisinden sonra yapılan intikaller sırasında sınırdaki Devlet ormanları da tapu kaydı kapsamına alınarak yüzölçümünün artırılması işleminin Orman Yönetimini bağlamayacağı, bu nedenle davacı gerçek kişilerin maliki oldukları kadastro parsellerinin dayanağı Haziran 1945 tarih 36 nolu tapu kaydının 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştiği ve 5658 Sayılı Yasada yazılı koşullar oluşmadığından iadeye tabi olmaması nedeniyle orman kadastrosu sırasında önce Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılıp 2. madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve işlemin 08.03.1982, itirazlı yerlerin 11.11.1985 tarihinde ilan edilerek orman kadastro işlemi ile orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin kesinleştiği, orman kadastro işlemlerinin kesinleştiği tarihe göre hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, davacı gerçek kişilerin orman kadastrosunu iptal ettirecek hiçbir yasal dayanaklarının bulunmadığı, yerel mahkemece bu ilkeler gözönünde bulundurularak Hazinenin davasının kabulüne dair verilen karar usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25482, Karar No: 2015/1427, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25482 E.  ,  2015/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/19911, Karar No: 2006/16952, Tarih: 04.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/19911 E.  ,  2006/16952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Birlik görevlerini yerine getirmeyen, sürekli kumar oynayan ve alkol alan davacı koca tamamen kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz nedenlerine ilişkin incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.12.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/531, Karar No: 2014/1007, Tarih: 20.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/531 E.  ,  2014/1007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2013/335-2013/531

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, TC Ziraat Bankası Tarsus Şubesi'nden sabit faizli konut finansman kredisi kullandığını, kredi kullandırım esnasında 1200,00 TL kullandırım komisyonu ve dosya masrafı tahsil edildiğini, 18/09/2009 tarihinde ilgili bankaya başvurduğunu ve kredisin yapılandırdığını, bu yapılandırma işlemi sırasında bankanın 1782,30 TL komisyon ve dosya masrafı adı altında haksız kesinti yaptığını, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığına müracaat ettiğini, hakem heyetince banka tarafından kesilen 3.482,30 TL nin tahsil tarihi olan 27/05/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kendisine ödenmesine karar verildiğini ileri sürerek kendisinden haksız olarak kesilen 2.982,30 TL kullandırım ücretinin ve yapılandırma komisyonu adı altında yapılan haksız ve yasaya aykırı kesintinin kesinti tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde 2014/531-1007

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde 2014/531-1007

"mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10261, Karar No: 2012/15098, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/10261 E.  ,  2012/15098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kesin süre nedeni ile reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı temsilcileri ..., ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı temsilcileri; davalı tarafça 4000 TL bedelli bonoya dayanarak haklarında icra takibi başlatıldığını, ancak kooperatifin böyle bir borcu bulunmadığını belirterek,kooperatifin davalıya borçlu olmadığının tespitine,davalı aleyhine %40 tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini talep ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacıya 18.06.2010 tarihli celsede 07.05.2010 tarihli ara kararı yerine getirmesi için kesin süre verildiği, ancak davacı tarafından kesin sürenin yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın kesin süre nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı temsilcileri tarafından temyiz edilmiştir.

18.06.2010 tarihli celsede, davacıya Acıpayam Noterliği'nden 04560 ve 2427 yevmiye nolu noter belgelerinin asıllarının istenilmesine yönelik 07.05.2010 tarihli ara kararın yerine getirilmesi amacıyla masraf yatırması için 7 günlük kesin süre verilmiş, davacı 10 TL pul masrafı yatırarak ara kararın gereğini yerine getirmiş,ilgili müzekkere 20.06.2010 tarihinde yazılmıştır. Kaldı ki 18.06.2010 tarihli ara kararda davacının ne kadar masraf yatıracağı da belirtilmemiş, davacıya usulüne uygun kesin süre verilmemiştir. Buna rağmen mahkemenin davacının kesin sürenin gereğini yerine getirmediğinden bahisle davanın reddine karar vermesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12816, Karar No: 2022/5673, Tarih: 14.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2019/12816 E.  ,  2022/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;

1- Sanığın savunmasına, katılan mağdur ... ile katılan mağdurun babasının ve kardeşinin beyanlarına, dosyada mevcut Facebook adlı sosyal paylaşım sitesinden temin edilen belge örneklerine göre, 06.03.2016 olan suçun işlendiği tarihin gerekçeli karar başlığına “07/03/2016” olarak yanlış yazılması suretiyle CMK’nın 232/2-c. madde, fıkra ve bendine uyulmaması,

2- Sanık ...’ın, katılan mağdur ... tarafından aralarındaki ilişkinin sona erdirilip, katılan mağdurun Serkan isimli kişi ile arkadaş olmasına tepki olarak, Facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde ... kullanıcı ismi ile açtığı sahte hesap üzerinden, kendisini Serkan olarak tanıtan mesajlarla birlikte katılan mağdur ile görüştükleri dönemde katılan mağdurun rızası dahilinde gönderdiği fiziksel mahremiyetine ilişkin yarı çıplak fotoğrafını, 06.03.2016 tarihinde, katılan mağdurun babası olan ...’e saat 08.32 sularında ve kardeşi olan Yücel’e 08.44 sularında göndererek, ifşa ettiği iddiasına konu olayda;

Özel hayatın gizliliği hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı olan haklardan olması nedeniyle şikayet hakkının ve kamu davasına katılma yetkisinin, kayden 02.02.1986 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 15 yaşından büyük, medeni hakları kullanmaya ehil ve özel hayatının gizliliğinin ihlal edildiği iddia olunan katılan mağdur ...’ye ait olması karşısında, katılan mağdurun babasının ve kardeşinin soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçtan dolayı doğrudan zarar görmedikleri ve katılan mağdura yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan açılan davaya katılma haklarının bulunmadığı gözetilmeksizin, katılan mağdurun babasının ve kardeşinin katılma istemlerinin kabulüne karar verilerek, CMK'nın 237/1. madde ve fıkrasına uyulmaması,

3- TCK'nın 139/1. madde ve fıkrası ile 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK'nın 253/1-a. madde, fıkra ve bendi gereğince uzlaşma kapsamında olan görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı soruşturma evresinde CMK'nın 253. maddesi uyarınca sanıkla katılan mağdur ... arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı, kovuşturma evresinde de aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğin giderilmediği anlaşılmakla, mahkemece CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaştırma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla ve “sanığın üzerine atılı suçun uzlaşma hükümlerinin uygulanması mümkün olan suçların dışında olması nedeniyle uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de:

T.C. Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan ve hükümden önce 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan iptal kararına yanlış anlam verilerek, TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendindeki hak yoksunluklarının uygulanmaması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11129, Karar No: 2013/10625, Tarih: 24.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11129 E.  ,  2013/10625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273/288 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde VUK.nun 139. maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmayacağı cihetle, sanığın savunmasında inceleme esnasında bir kısım evrakları muhasebecide olması sebebiyle bulamadığını, ancak birkaç gün sonra muhasebecisine ulaşarak ibraz edilemeyen belgeleri bulduğunu ve vergi dairesine ibraz ettiğini ancak kabul etmediklerini beyan ederek bahsettiği belgeleri bir klasör halinde 10.02.2009 tarihli duruşmada mahkemeye sunduğu anlaşılmakla, sanık tarafından ibraz edilen belgelerin suça konu belgeler olup olmadığı yöntemince araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın suç kastı tartışılarak hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11740, Karar No: 2016/16144, Tarih: 07.12.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/11740 E.  ,  2016/16144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 11/02/2014 havale tarihli temyiz dilekçesinde hükmü hırsızlık suçu yönünden temyiz ettiğini belirtmiş olması karşısında yalnızca hırsızlık suçuna yönelik olarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin sokak üzerine bıraktığı motorsikletini çalma şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8052, Karar No: 2023/5055, Tarih: 01.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8052 E.  ,  2023/5055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2195 E., 2022/2162 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm

kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/170 E., 2022/504 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının baskıcı ve otoriter tavırlar sergilediğini, birlik içinde her yaptığı işi karşılıksız yapmadığını, ben sizin hizmetçiniz değilim şeklinde söylemlerde bulunduğunu, hakaret ettiğini, küçük düşürdüğünü, çocukların ve eşinin cebinden pek çok kez para aldığını, sosyal ilişkilerinde tatsızlıklar yaşattığını, temizlik yapmadığını, evi plastik malzemelerle doldurduğunu, çocuklara hakaret ettiğini, yemelerine içmelerine karıştığını, erkeğin kök ailesi ile görüşmesini istemediğini, gereği olmadığı halde komşulara borçlandığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ...'nın velâyetinin babaya verilmesine, erkek lehine 200.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadına hakaret ettiğini, psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, baskı yaptığını, kadını yoksulluğa mahkum ettiğini, saygı göstermediğini, evine, eşine ve çocuklarına zaman ayırmadığını, cimrilik yaptığını, aile yükümlülüklerini yerine getirmediğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ...'nın velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kadının, eşine hakaret ettiği, eşini eniştesi ile kıyasladığı, ev işleri konusunda üzerine düşen yükümlülükleri ihlal ettiği, atılması gereken eşyaları çöpe atmayarak biriktirdiği, çocukları ev işi yapma konusunda zorladığı, çocukların giydikleri kıyafetlere müdahale ettiği ve onları komşunun verdiklerini giymeye zorladığı, din açısından çocuklara baskı yaptığı , evlilik birliğinin sarsılmasında kadının tam kusurlu olduğu, tanık beyanlarından, ayrılık sürecinde kadının eşiyle barışmak için ısrarcı olduğu, barışmak için aracılar gönderdiği, hatta yalvardığı, kadının davranışlarının barışma girişimi olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı, af iradesini içerdiği, affedilen olayların ise erkeğe kusur olarak izafe edilemeyeceği gerekçesiyle karşı davanın reddine, asıl davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ...'nın velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk için aylık 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 800,00 TL tedbir nafakasına, erkek lehine 6.000,00 TL maddî ve 6.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin sarsılmasında erkeğin kusurlu olduğunu, kadının davasının kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, hükmedilen nafaka miktarlarının az olduğunu ileri sürerek; kadının boşanma davasının reddi, kusur belirlemesi, çocuk için hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası miktarı, erkek lehine hükmedilen tazminatlar, kadının nafaka ve tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç