muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8154, Karar No: 2013/11634, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/8154 E.  ,  2013/11634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır.

Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır. Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Sanığın, katılanın yeğeni olduğu, aynı konutta birlikte yaşamayan ve katılanın ailesiyle arasında miras meselesi nedeniyle husumet bulunan sanığın, eline aldığı keserle katılana ait evin ahşap kapısına vurarak zarar verdiği ve aleni sayılan kapının önünde, katılana yönelik olarak “hırsız, kahpe” diyerek hakarette bulunduğu, böylece sanığın mala zarar verme ve hakaret suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, tanık beyanları, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, sanığa yüklenen suçların sabit olması karşısında, bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ayrı ayrı ONANMASINA, 24/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4393, Karar No: 2024/3095, Tarih: 16.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4393 E.  ,  2024/3095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1038 E., 2023/811 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/530 E., 2022/325 K.

Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; Sayıştay Başkanlığının 20.04.2006 tarihli ve 213 E. sayılı ilam niteliğindeki belgesine dayanılarak müvekkilleri aleyhine ilamlı icra takibine başlandığını, bahse konu borcun müvekkilleri tarafından 17.04.2019 tarihinde icra baskısı altında ödendiğini, ancak Sayıştay ilamına konu edilen ve icra yoluyla müvekkillerinden tahsil edilen 249.232,19 TL'nin aynı zamanda kesinleşen Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 19.07.2017 tarihli ve 2014/1032 E., 2017/810 K. sayılı ilamı ile dava dışı müteahhit şirketten de tahsil edilmiş olması nedeniyle tahsilde tekerrür oluşturduğunu, nitekim uğramış olduğu zararın müteahhit firma tarafından giderilmiş olması nedeniyle davalı Kurumun haksız ve sebepsiz zenginleşmiş olduğunu ileri sürerek, icra takibi sonucunda ödenen 463.575,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; Sayıştay ilamına ve dolayısıyla icra takibine konu olan borcun, Konya Mevlana Kültür Merkezi inşaatı yapım işini üstlenen dava dışı müteahhit şirket tarafından eser sözleşmesine aykırı davranılması ve bu hususta denetim sorumluluğu bulunan kamu görevlilerinin bu görevlerini yerine getirmemeleri nedeniyle doğduğunu, anılan işlemin hukuka ve ilgili mevzuata uygun olduğunu, 5 Eylül 1979 tarihli ve 16745 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp aynı gün yürürlüğe giren Bayındırlık İşleri Kontrol Yönetmeliği'nin 8 ve ardından gelen maddeleri hükümleri uyarınca kontrol mühendisi ve amirlerinin kendilerine verilen işleri, sözleşme ve eklerine, şartnamelere, fen ve sanat kurallarına uygun olarak yapılmasından ve bunların sonuçlarından sorumlu olduklarını, bazı imalatların yapılmadığı halde yapılmış gibi gösterilerek yükleniciye ödeme yapılmasını sağlayan, İdarece de zaten tespit edilmiş olan ve kamu zararına yol açıldığı noktasında bir itirazda bulunulmayan ilam konusu olayda, yapı denetim görevlilerinin ve geçici ve kesin kabul komisyonu üyelerinin sorumluluğu bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; denetime açık, sonucu itibariyle dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacılar tarafından ödenen bedellerin tahsilde tekerrür oluşturduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 463.575,00 TL'nin ödeme tarihiden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, davacılar tarafından ileri sürülen iddia ve taleplerin hukuki dayanağının bulunmadığını, ayrıca davacılar tarafından delil sunma süresi geçtikten sonra ödemeye ilişkin makbuzların dosyaya sunulmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava dışı yüklenici ile davalı Kurum arasında görülen dava neticesinde, Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 19.07.2017 tarihli ve 2014/1032 E., 2017/810 K. sayılı ilamıyla; "Teknik bilirkişi tarafından laboratuvarda yapılan inceleme raporuna göre Konya Mevlana Kültür Merkezinde kullanılan mermerlerin Muğla beyazı mermerleri ile benzer özellikler taşıdığı sonucuna varıldığı, dolayısıyla Mevlana Kültür Merkezinde, sözleşmede kararlaştırılan Uşak beyazı mermer cinsi yerine, Muğla beyazı mermer cinsi kullanıldığı, sözleşmede kararlaştırılanın aksine Muğla beyazı mermeri kullanıldığından, yapımcı firmadan yapılan kesintinin haklı olduğu..." gerekçesiyle ayıplı imalatın yüklenicinin hakedişinden mahsubuna karar verildiği, verilen kararın temyiz incelemesinden geçerek 09.05.2019 tarihinde kesinleştiği, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun ilgili maddeleri gereği, yapı denetimini yerine getiren idare görevlileri, denetim eksikliği nedeniyle işin fen ve sanat kurallarına uygun olarak yapılmamasından dolayı ortaya çıkan zarardan yüklenici ile birlikte müteselsilen sorumlu olsalar da, eldeki davada davalı idarenin oluşan zararını hem davacılardan hem de dava dışı yükleniciden tahsil etmiş olmakla sebepsiz zenginleştiği, davalı idarenin, eser sözleşmesinden kaynaklı zararını, doğrudan sorumlu olan yükleniciden tahsil ettiği için davacılardan tahsil edilen ve sebepsiz zenginleşilen tutarı davacılara iade etmesi gerektiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrarlayarak, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrarlayarak, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Kurumun uğradığı zararın mükerrer olarak giderildiği iddiasıyla, yapılan ilk ödemenin istirdadı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 77 nci ve devamı maddeleri.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297 ve 359 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle davanın sebepsiz zenginleşmeye dayalı istirdat istemine ilişkin olup, sebepsiz zenginleşmede zenginleşenin geri verme borcunun zenginleştiği tarihten itibaren başlayacağı, 09.05.2019 tarihinde kesinleşen Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 19.07.2017 tarihli ve 2014/1032 E., 2017/810 K. sayılı dosyası ile davaya konu kamu zararının, dava dışı yüklenicinin hakedişinden mahsubuna karar verildiği, bu itibarla aynı kamu zararının yapı denetimini yerine getiren idare görevlileri davacılardan ayrıca tahsil edilmesiyle davalının sebepsiz zenginleştiğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile 463.575,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine dair hüküm kurulmuş ise de; davacıların birden fazla olup aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğu, her bir davacı tarafından dava konusu takip dosyalarına yapılan ödeme miktarlarının farklılıklar içerdiği, bu haliyle bedele yönelik kurulan hükmün infazının kabil olmadığı gözetilerek, ilgili takip dosyalarına yapılan ödemelere ilişkin tüm belge ve makbuzlar incelenmek suretiyle; yapılan ödeme miktarlarının tam olarak tespiti ile her bir davacı yönünden hüküm altına alınan bedellerin hükümde belirtilerek bir karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturulacak şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/840, Karar No: 2015/10739, Tarih: 21.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/840 E.  ,  2015/10739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından şikayetin 18/07/2011 tarihinde Ortaca İcra Hukuk Mahkemesi kanalıyla yapıldığı görülmekle, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7663, Karar No: 2019/3753, Tarih: 11.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7663 E.  ,  2019/3753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklar Yalçın ve Arif hakkında, ayrı ayrı;

TCK’nın 155/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Sanık ... hakkında ise;

TCK’nın 155/2, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... ile vekalet ücreti ile sınırlı olmak üzere katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, gerekçeli karar tebliği işlemleri sırasında sanık ...’ın "06/07/2013" tarihinde öldüğünün anlaşılması üzerine, mahkeme tarafından 31/01/2014 tarihinde adı geçen sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün ölüm nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıkların şoförlüğünü yaptıkları tırlara katılan şirkete teslim edilmek üzere İskenderun’da... isimli şirket tarafından demir yüklendikten sonra, sanıkların kullandıkları tırlarda bulunan demirleri eksik şekilde katılan şirkete teslim ederek sanık ...’ın 2.000 kg, sanık ...’in 1.550 kg, sanık ...’ın ise 1.600 kg demiri mal edindikleri, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Sanıklar ... ve ...hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyete ilişkin hükümlere yönelik sanıklar ...ve... ile vekalet ücretiyle sınırlı olmak üzere katılan vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, kantar fişleri, sevk irsaliyeleri, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

5237 sayılı TCK’nın 155/2 maddesinde hapis cezası yanında adli para cezası da öngörüldüğü halde, sanıklar hakkında hapis cezası yanında ayrıca adli para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanıklar Arif ve Erdal’ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 1.320 TL vekalet ücretinin sanıklar... ve ...’ten alınarak katılana verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesi uyarınca hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyete ilişkin hükme yönelik vekalet ücreti ile sınırlı olmak üzere katılan vekili tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’ın hüküm tarihinden önce 06/07/2013 tarihinde vefat ettiğinin UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10807, Karar No: 2012/13602, Tarih: 09.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/10807 E.  ,  2012/13602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :461-341

Dava, davacıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği nedeni ile başlatılan icra takibine konu borcun bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı ile, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı şahsa ait işyerinde çalışırken, 10.06.2005 tarihinde geçirmiş olduğu beyin kanaması nedeniyle hastaneye kaldırılmış ve tedavisinin ardından 14.12.2005 tarihli sağlık kurulu raporu ile “geçirilmiş intraserebral Hemoroloji” tanısı ile 10.06.2005 tarihinden itibaren altı ay istirahatli olduğu belirtilmiş, daha sonra, yine, aynı hastanenin 27.01.2006 tarihli sağlık kurulu raporu ile ve aynı nörolojik bulgu ile rapor bitim tarihinden itibaren altı ay süre ile istirahatinin uygun olduğu belirtilmiştir. Bu raporlar üzerine davacıya geçici iş göremezlik ödenekleri ödenmiş ise de, davacı Kurum, davacıya ikinci sağlık kurulu raporu üzerine açılan istirahat dosyasından ödenen geçici iş göremezlik ödeneklerinin yersiz ödendiği, gerekçesinin de ilk raporda belirtilen rahatsızlığın devamı niteliğinde olmadığı, ayrıca davacının, 09.01.2006 tarihinde işten çıkarıldığını gerekçe göstermiştir

Taraflar arasındaki uyuşmazlık her iki raporun birbirinin devamı niteliğinde olup olmadığı ve sigortalılığın sona ermesine rağmen geçici iş göremezlik ödemelerinin iyileşmesine kadar devam edip etmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Şu hale göre davanın yasal dayanağı Sosyal Sigortalar Kanununun sağlık yardımlarının süresini düzenleyen 34.maddesinin birinci fıkrasında, “Hastalık hallerinde yapılacak sağlık yardımları sigortalının iyileşmesine kadar sürer.”, üçüncü fıkrasında ise, “Şu kadar ki, tedaviye devam edilirse malullük halinin önlenebileceği veya önemli oranda azaltılabileceği, Kurum sağlık tesisleri sağlık Kurulu raporları ile anlaşılırsa, bu süre uzatılır.” Düzenlemesini içermektedir. Bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen malullük halini geniş yorumlayarak ve SSK m.53 anlamında malul olmasa bile iyileşmemiş ise iyileşinceye kadar sağlık yardımlarından yararlanabilmesi gerektiği şeklinde anlamak gerekir.

Bu durumda, Haydarpaşa Eğitim ve Numune Hastanesinin 27.01.2006 tarihli sağlık kurulu raporundaki bulgunun, raporda da açıkça belirtilen bir önceki rapordaki bulgu ile aynı olduğu ve devamı niteliğinde bulunduğunun rapor içeriğinden de açıkça anlaşılmasına ve sağlık yardımlarının hastanın iyileşmesine kadar devam etmesi, tedaviye devam edildiği takdirde, malullük halinin önlenebileceği veya önemli oranda azaltılabileceğinin anlaşılmış bulunmasına göre, davanın kabulü gerekirken, yazılı gerekçelerle, davanın, davalı Kurum yönünden kısmen reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

O halde, davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5038, Karar No: 2013/9351, Tarih: 30.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/5038 E.  ,  2013/9351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Dolaşım özgürlüğünü kısıtlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Dolaşım özgürlüğünü kısıtlama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY'nın 58.maddesinin uygulanmasına esas alınan Nazilli 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/691-2012/136 sayılı kararında iki ayrı suçtan hükümlülüklerinden en ağırının uygulamaya esas olacağının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Yağma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150.maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanıkların cezasından indirim yapılması,