muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1194, Karar No: 2024/8736, Tarih: 19.11.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın istinaf dilekçesinde; en son açılan birleşen dava 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı olduğu halde 166 ncı maddenin birinci fıkrasına dayalı olarak açıldığının değerlendirilmesi, kişisel ilişkinin kurulması, kusur belirlemesi, eksik inceleme yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...boşanmaya neden olan olaylarda kadının ağır, erkeğin hafif kusurlu kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, birleştirme için Dairemizin kaldırma kararı öncesi kusur açısından istinaf kanun yoluna başvurmayan, Dairemizin kaldırma kararı sonrasında da verilen karara karşı hiç bir yönden istinaf kanun yoluna başvurmayan erkek yönünden son karardaki boşanmaya neden olan olaylarda son kararda tespiti yapılan hafif kusurların kesinleştiği, kadının ters ilişki iddiasını somut ve itibar edilebilir delillerle ispat edemediğinden TMK'nın 162. maddesine dayalı birleşen davasının reddinde isabetsizlik görülmediği, erkeğin kabul edilen ve kesinleşen hafif kusuruna göre kadının TMK'nın 166/1 maddesi bağlamında açtığı birleşen davasının kabulü gerekirken reddine hükmedilmesi yerinde olmadığı, boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu kabul edilen kadın yararına yoksulluk nafakası ile maddî-manevî tazminat koşullarının oluşmadığı..." gerekçesiyle kadının birleşen 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı davasının reddine yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile kararın hüküm kısmının ilgili bendinin kaldırılmasına, yerine yeniden hüküm kurulmasına, kadının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı birleşen davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın temyiz dilekçesinde özetle; birleşen davaların ikisinin de 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı olduğunu, özel sebep varken genel sebepten boşanmaya karar verilemeyeceğini tarafına boşanma davası açıldığını sonradan öğrendiğini, delillerin yeterince incelenmediğini, hükmedilen tedbir nafakalarının miktarının az olduğunu belirterek davanın 162 nci maddeden kabul edilmemesi, kusur belirlemesi, eksik inceleme, hükmedilen tedbir nafakalarının miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ikinci birleşen davanın 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine göre kabul edilmesi gerekip gerekmediği, kusur belirlemesi, eksik inceleme, tedbir nafakası miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ikinci birleşen davanın 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine göre kabul edilmesi gerekip gerekmediği, kusur belirlemesi, eksik inceleme, tedbir nafakası miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 162 nci maddesi ve 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2817, Karar No: 2024/5773, Tarih: 10.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2817 E.  ,  2024/5773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2024 Esas, 2022/2476 Karar

SAYISI :2019/101 E., 2020/147 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların peyzaj ve bahçe mobilyaları alanında faaliyet gösterdiğini, davacının yapmış olduğu bir takım işlerde peyzaj ve bahçe mobilyaları ile aksesuarlarını ticari ilişkide bulunduğu davalıdan temin ettiğini, yapacağı iş nedeniyle önden alacağı ürünlerin bedeli karşılığında davalı adına bir kısım çekler düzenlediğini, ancak ülke genelinde yaşanan ekonomik kriz neticesinde almış olduğu bir çok iş sözleşmesinin iptal edilmesi nedeniyle ekonomik sıkıntıya girdiğini ve elinde olmayan bir takım ailevi nedenlerden ötürü işlerini devam ettiremediğini, davalı ile yapmış olduğu işlerin karşılığını fatura ibraz edilmek suretiyle düzenli olarak ödediğini, ancak davalının davacının işlerini kötüye gitmesini fırsat bilerek ön sipariş nedeniyle elinde bulundurduğu çekleri kötü niyetli olarak kullanmak kaydıyla ile aleyhine Diyarbakır 9. İcra Müdürlüğünün 2019/2510 E. sayılı dosyasında icra takibi başlattığını, anılan çeklerden ötürü davalı tarafa borçlu olmadığını, icra takibine konu çeklerin bedelsiz olduğunu iddia ederek dava konusu çekler yönünden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle davanın yetki, görev, taraf ehliyeti, dava takip yetkisi, dava ehliyeti yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, dava konusu çeklerle ilgili müvekkili tarafından icra takibi yapıldığını ve bu takibe davacı tarafından itiraz edilmediği gibi ödemeye ilişkin de bir işlem yapılmadığını, ayrıca Diyarbakır 1. İcra Ceza Mahkemesi'nin 2019/68 E. sayılı dosyasında dava konusu çeklerin şikayet konusu yapıldığını, davacının sanık sıfatıyla yargılandığını ve davacı hakkında mahkumiyet kararı verildiğini, çekin bir kıymetli evrak olduğunu, para yerine geçtiğini ve borç sebebinden tamamen bağımsız olduğunu, çeklerin ... tarafından keşide edilmediğini, çeklerin ... Mühendislik ... Ltd. Şti. tarafından keşide edildiğini, menfi tespit davasının da şirket adına açılması gerektiğini savunarak davacı ... yönünden davanın husumet yokluğundan, diğer davacı şirket yönünden de davanın esastan reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu çekin, davacının ticari defterinde kayıtlı olmamasının davalı tarafa borçlu olmadığının tespit edilmesine yeterli bir kanıt oluşturmadığı, davalının dava konusu edilen 30.10.2018 tarihli 100.000,00 TL bedelli 3212305 seri nolu çek ile 30.11.2018 tarihli, 80.000,00 TL bedelli ve 18706706888 nolu çekin ticari ilişki kapsamında avans olarak verildiğini inkar ettiği, davacının ise dava konusu çeklerin ticari ilişki kapsamında avans olarak verildiğini yazılı delillerle ispatlayamadığı, icra takibinde davacı ...'un borçlu olarak yer almadığı, takip ve dava konusu çeklerin keşidecisinin diğer davacı ... Mühendislik ... Ltd. Şti. olduğu, davacı ...'un iş bu davayı açmada taraf sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle; davanın davacı ... Mühendislik ... Ltd. Şti. yönünden reddine, davacı ... yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkemece verilen kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, dava dilekçesinin içeriğinden de anlaşılacağı üzere, ...'un dilekçede davacı sıfatıyla sehven yazıldığını, müvekkilinin davalı tarafa vermiş olduğu çekler neticesinde herhangi bir irsaliyeli mal alımı veya tesliminin bulunmadığını, ayrıca dava konusu çeklerde tahrifat yapıldığını, bu itibarla çeklerin de geçerli olamayacağını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça dava dilekçesinde herhangi bir çek numarası bildirilmeden dava değeri 100.000,00 TL olarak gösterilmek suretiyle Diyarbakır 9. İcra Müdürlüğünün 2019/2510 E. sayılı dosyasında icra takibi yapılan çekler nedeniyle menfi tespit istendiği, daha sonra dosyaya sunulan 24.05.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile dava konusunun 100.000,00 TL bedelli ve 80.000,00 TL bedelli (2) adet çek olduğunun beyan edilerek 80.000,00 TL'lik kısma ilişkin ıslah harcının yatırıldığı, 2019/2510 E. sayılı dosyasında icra takibi yapılan 80.000,00 TL'lik iki adet çek olması nedeniyle mahkemece davacı vekiline icra takibine konu edilen çeklerden hangisinin davaya konu edildiğinin açıklanması istenildiği, davacılar vekili tarafından verilen 08.07.2020 tarihli dilekçe ile 30.11.2018 tarihli ve 0792329 seri nolu çekin davanın konusu olmadığının beyan ettiği, dava konusu çeklerden 30.11.2018 keşide tarihli, 83860 numaralı, 80.000,00 TL bedelli çekin keşidecisinin davacı ... Mühendislik ... Ltd. Şti., lehtarının ise dava dışı Arhat ... Ltd. Şti. olduğu, çekin ilk cirosunun lehtar tarafından yapılmak suretiyle üçüncü kişilere ciro edildiği, ...'ın da çekte ciranta olarak yer aldığı, hâmil tarafından 07.12.2018 tarihinde bankaya ibraz edilmesi sonucunda hesapta karşılığının bulunmaması nedeniyle arkasının yazılarak ödeme yapılamadığı, 30.10.2018 keşide tarihli, 3212305 numaralı, 100.000,00 TL bedelli çekin keşidecisinin davacı ... Mühendislik ... Ltd. Şti., lehtarının ise dava dışı Balsaklar Yapı ... Ltd. Şti. olduğu, çekin ilk cirosunun lehtar tarafından yapılmak suretiyle üçüncü kişilere ciro edildiği, ...'ın da çekte ciranta olarak yer aldığı, hâmil tarafından 30.10.2018 tarihinde bankaya ibraz edilmesi sonucunda hesapta karşılığının bulunmaması nedeniyle arkasının yazılarak ödeme yapılamadığı, çeklerin incelenmesinden davalı ...'ın çekleri temlik cirosu ile iktisap ettiği, dava konusu çeklerin metninden anlaşıldığı üzere davacı keşideci ... ... Ltd. Şti. ile davacı arasında doğrudan ... ilişki bulunmadığı, davalı ...'ın çeklerin lehtarı değil hâmili/cirantası olduğu, bu nedenle taraflar arasında kambiyo ilişkisi bulunduğu, bu durumda senet metnine göre taraflar arasında ... ilişki bulunmadığından, davacı keşidecinin çeklerin avans olarak verildiği ve bedelsiz kaldığı yönündeki kişisel def'ileri hâmile karşı kural olarak ileri süremeyeceği, her ne kadar ıslah dilekçesinde çeklerde tahrifat yapıldığı beyan edilmiş ise de, çeklerin keşide tarihi, çek miktarı ve lehtar kısımlarında paraf/imzaların yer aldığı, davacı keşideci tarafından söz konusu paraf/imzaların kendisine ait olmadığı yönünde yargılama ve istinaf aşamasında açıkça bir itirazda bulunulmadığı, dosyaya sunulan evraklardan hâmil ...'ın dava konusu çekleri iktisap ederken bile bile davacının (borçlunun=keşidecinin) zararına hareket ettiğinin de ispat edilemediği gerekçesiyle davanın davacı ... Mühendislik ... Ltd. Şti

...'ın dava konusu çekleri iktisap ederken bile bile davacının (borçlunun=keşidecinin) zararına hareket ettiğinin de ispat edilemediği gerekçesiyle davanın davacı ... Mühendislik ... Ltd. Şti. yönünden bu gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile hüküm kurulmasında isabet bulunmadığından İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davacı ... tarafından açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davacı ... Mühendislik Mimarlık İnşaat Turizm Tarım San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi uyarınca icra takibinden sonra açılan menfi tespit istemine ilişkidir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1501, Karar No: 2019/5143, Tarih: 25.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1501 E.  ,  2019/5143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : 1) Sanık ... hakkında:

TCK'nin 81/1, 21/1, 29, 62/2, 53/1, 63. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası.

2) Sanık ... hakkında: TCK'nin 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53/1, 58/6, 63. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’in, maktul ...’a karşı eylemlerinin sübutu kabul, haksız tahrikin varlığı ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sübuta, beraat etmesi gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine, katılan ... müdafiinin; sanıklar hakkında TCK’nin 82/1-b-e hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, katılan ... ve ...’nin, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulün olay günü saat: 04.30 sıralarında aldığı alkol ve uyuşturucu maddenin etkisi ile yalın ayak vaziyette köy içinde gezerken Jandarma Karakolunun bahçesine doğru gittiği ve etrafa küfür ederek bağırıp burada bulunan nizamiye nöbetçisinden sigara istediği, nizamiye nöbetçisi olan erin sigarasının bulunmadığını söylemesi üzerine taşkınlık yaparak ısrarcı olması üzerine, nöbetçi erin durumu karakol binasında bulunan nöbetçi çavuşa bildirmek için içeri girdiği ve nöbetçi çavuş ile birlikte bahçeye çıktıklarında maktulün bahçenin içine girdiğini gördükleri, maktulün bahçede de bağırmalarına ve küfür etmelerine devam etmesi üzerine, o saatte koğuşta uyuyan diğer erlerin de gürültüden uyanarak dışarı çıktıkları, maktulün taşkınlığına devam etmesi ve kendisine müdahalede bulunan erlere vurmaya kalkışması üzerine bir erin maktulü kelepçelediği, daha sonra erlerin maktulü karakol binası içine soktukları ve karakol komutanına haber vermek istedikleri, ancak telefonların çalışmaması üzerine iki erin askeri araçla karakol komutanını almak üzere karakoldan ayrıldıkları, bu sırada jandarma er sanık ...’ın, kendisine küfür ettiği gerekçesi ile karakol komutanının odasında bulunan kauçuk jopla karakol binası içinde bulunan maktulün kafasına defalarca vurduğu, daha sonra diğer erlerin duruma müdahale ettiği ve sanığı oradan uzaklaştırıp sakinleştirdikleri ve maktulü ikinci bir kelepçe ile koridorda bulunan demire kelepçeledikleri ve bir sandalyeye oturttukları, sanık ...’in de maktule kafa attığı ve tokatla vurduğu, maktulün sandalyede oturur vaziyette iken kendinden geçtiği, karakol komutanının olay yerine gelmesinden sonra da maktulün künt kafa travma ve boyun travmasına bağlı tiroid kartilaj kırığı ile birlikte beyin kanaması (subaraknoid kanama), beyin doku harabiyeti ve subdural kanama sonucu öldüğünün anlaşıldığı olayda;

1- Sanık ...'ın, maktule jopla çok sayıda vurduğu, sanık ...’in de maktule diğer sanık ... tarafından jopla çok sayıda vurulduğunu bilmesine rağmen, hayati bir organ olan başına kafa atıp, yumrukla vurduğu olayda, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 27/06/2012 ve 19/06/2013 tarihli raporlarına göre maktulün ölümüne neden olan travmanın kafa ile vurulma veya jop ile vurulma sonucu meydana gelebileceği tıbben ayrım yapılamayacağının belirtilmiş olması ve maktulle sanıklar arasında husumet bulunmaması karşısında, sanık ...'ın eyleminin TCK'nin 87/4-2.cümle, sanık ...’in eyleminin TCK'nin 87/4-1. cümlede düzenlenen kasten yaralama sonucu ölüm suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucu yazılı şekilde olası kastla öldürme ve kasten yaralama suçlarından hükümler kurulması,

2- Olayın oluş şekli, olay sırasında ölenden kaynaklanan haksız eylemlerin ulaştığı boyut gözetilerek, TCK'nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, asgariye yakın oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle sanıklara eksik ceza tayin edilmesi,

2- Olayın oluş şekli, olay sırasında ölenden kaynaklanan haksız eylemlerin ulaştığı boyut gözetilerek, TCK'nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, asgariye yakın oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle sanıklara eksik ceza tayin edilmesi,

3- Sanık ... hakkında Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2011 tarih, 2010/198 esas, 2011/84 karar sayılı ilamıyla verilen 4.000.- TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, suç tarihinden sonra kesinleşen hükmün tekerrüre esas alınması,

4- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili, katılanlar ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 25/11/2019 gününde Üyeler ... ve ...'in, sanıkların eyleminin nitelikli kasten öldürme olduğuna yönelen muhalefetleri ve oy çokluğu, diğer yönlerden oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Suç tarihi olan 28.06.2011 tarihinde sabaha karşı 04:30 sıralarında maktulün aldığı alkol ve uyuşturucu maddenin etkisi ile Jandarma karakolunun bahçesine girdiği, bahçede bağırdığı ve küfür ettiği, aşırı gürültü yaptığı, koğuşta uyuyan diğer erlerin de gürültüden uyanarak dışarı çıktıkları, maktulün taşkınlığa devam etmesi üzerine, kendisine müdahalede bulunan erlere vurmaya kalkışması üzerine, bir Er’in maktulü kelepçelediği, daha sonra erlerin maktulü karakol binası içine götürdükleri ve karakol komutanına haber vermek istedikleri, bu sırada sanık ...’ın kendisine küfür ettiği gerekçesi ile karakol komutanının odasında bulunan jopla maktulün kafasına çok sayıda vurduğu, daha sonra diğer erlerin duruma müdahale ettiği ve sanığı oradan uzaklaştırıp sakinleştirdikleri ve maktulü ikinci bir kelepçe ile koridorda bulunan demire kelepçeledikleri ve bir sandalyeye oturttukları, sanık ...’ın

maktule kafa attığı ve tokatla vurduğu, maktulün sandalyede oturur vaziyette iken kendinden geçtiği ve öldüğü anlaşılmıştır.

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu;

- 21.12.2011 tarihli 4158 Karar sayılı mütalaasında,

- 27.06.2012 tarihli 2554 Karar sayılı mütalaasında,

- 19.06.2013 tarihli 2606 Karar sayılı mütalaasında,

Maktulün ölümüne neden olan travmanın kafa ile vurulma veya jop ile vurulma sonucu meydana gelebileceğinin, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağını belirtmiştir.

maktule kafa attığı ve tokatla vurduğu, maktulün sandalyede oturur vaziyette iken kendinden geçtiği ve öldüğü anlaşılmıştır.

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu;

- 21.12.2011 tarihli 4158 Karar sayılı mütalaasında,

- 27.06.2012 tarihli 2554 Karar sayılı mütalaasında,

- 19.06.2013 tarihli 2606 Karar sayılı mütalaasında,

Maktulün ölümüne neden olan travmanın kafa ile vurulma veya jop ile vurulma sonucu meydana gelebileceğinin, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağını belirtmiştir.

Sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, tanık anlatımları, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, olay yeri fotoğraflarının ve kamera görüntülerinin bulunduğu CD, olay yeri inceleme ve ölü muayene tutanağı, otopsi tutanağı ve CD görüntüleri, Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 27.09.2011 tarihli otopsi raporu, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun raporları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanıkların, Beden veya Ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan maktulü kasten öldürdükleri anlaşılmış olup, sanıkların TCK’nin 82/1-e, 29. maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği kanaatindeyiz.

Bu nedenle çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.