muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/223, Karar No: 2024/815, Tarih: 11.09.2024

xx. Katma değer vergisi hariç toplam 6.709.613,02 TL tutarındaki ticari mal veya hizmet satış faturalarından mal ve hizmet cinslerine ayrı ayrı yer verilmeyen 6.301.351,89 TL tutarındaki kısmının gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan faturalar olduğu tespitine yer verilmiştir.
Tüm bu tespitler bir arada değerlendirildiğinde, özellikle ilgili dönemde yapılan yoklamada yerinde bulunduğu, 2010 yılında faaliyette olmadığına dair yapılmış herhangi bir tespit olmadığı, iş yerinde bir kısım emtia olduğu, gayrifaal durumdayken yapılan yoklamalarda yerinde olmamasının iktisadi icaplara uygun olduğu, 2010 yılına ilişkin olarak alım-satım yapılan firmalar nezdinde karşıt tespitler yapılmadığı, bir kısım faaliyetin gerçek olduğunun kabul edildiği ve vergi borcu bulunmadığı dikkate alındığında, davacının 2010 yılında gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlediği hususunun somut bir şekilde ortaya konulamadığı sonucuna varılmıştır.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle vergi ve cezaları kaldırmıştır.
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi … tarihli ara kararıyla olayda zamanaşımının bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla takdir komisyonu kararlarının vergi dairesine tevdi tarihlerini sormuştur. Davalı idarece takdir komisyonu kararlarının 15/7/2016'da tevdi edildiği belirtilmiştir. (Dosyadaki bilgi ve belgelerden, takdir komisyonuna sevk tarihinin 20/11/2015, ihbarnamelerin tebliğ tarihinin ise 1/8/2016 olduğu anlaşılmaktadır).
Davalının istinaf istemini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu kararın kaldırılmasını gerektirecek herhangi bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 08/03/2022 tarih ve E:2022/627, K:2022/1364 sayılı kararı:
Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler bir arada değerlendirildiğinde, özellikle iş yerinde yapılan yoklamalarda emtia, stok vs. bilgisine rastlanılmamasına rağmen beyan edilen katma değer vergisi matrahları ile Ba/Bs formları incelendiğinde yüksek tutarlarda fatura düzenlediği, davacı tarafından şube, depo, ardiye, üretim araçları vs. beyan edilmediği ve yeterli fiziki kapasite ile ticari organizasyona sahip olmadan bu denli iş hacmine ulaşabilmesinin ticari ve teknik icaplara uygun düşmediği dikkate alındığında, davacı tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşılmış olup aksi yöndeki Vergi Dava Dairesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.
Bu durumda, matrahın hukuka uygunluğu bakımından bir değerlendirme yapılarak yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
Daire bu gerekçeyle temyize konu kararı bozmuştur. 
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi, ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir.

Bu durumda, matrahın hukuka uygunluğu bakımından bir değerlendirme yapılarak yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
Daire bu gerekçeyle temyize konu kararı bozmuştur. 
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi, ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı yolundaki tespitlerde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin (2) numaralı fıkrasının birinci cümlesinde istinafın, temyizin şekil ve usullerine tabi olduğu ifade edilmiştir.
Aynı Kanun'un 45. maddesinin (3) numaralı fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, yaptığı inceleme sonucunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulması halinde istinaf başvurusunun reddine karar vereceği, düzeltilmesi mümkün maddi yanlışlıkların bulunması halinde de gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı vereceği kurala bağlanmıştır. Aynı maddenin (4) numaralı fıkrasının birinci ve ikinci cümlelerinde, bölge idare mahkemesinin, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vererek işin esası hakkında yeniden bir karar vereceği düzenlenmiştir. Anılan maddenin (5) numaralı fıkrasında ise bölge idare mahkemesinin, ilk inceleme üzerine verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunu haklı bulduğu, davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme yahut reddedilmiş veya yasaklanmış hâkim tarafından bakılmış olması hâllerinde istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vererek dosyayı ilgili mahkemeye göndereceği, bu fıkra uyarınca verilen kararların kesin olduğu hüküm altına alınmıştır. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
i. Usul Yönünden:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
i. Usul Yönünden: 
 Vergi Dava Daireleri Kurulunun içtihadına göre ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmayan bölge idare mahkemesi kural olarak, istinaf başvurusunu kabul ederek ilk derece mahkemesi kararını kaldırdıktan sonra ilk derece mahkemesi kararındaki maddi ve/veya hukuki eksiklikleri tamamlayarak işin esası hakkında yeniden karar verecek; ancak, 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin (5) numaralı fıkrasında sayılan haller (ilk inceleme üzerine verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunun haklı bulunması, davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme yahut reddedilmiş veya yasaklanmış hakim tarafından bakılmış olması) ile Kurul tarafından yargılama hukuku bakımından gerekli olduğu sonucuna varılan hallerde (ilk derece mahkemesince duruşma yapılmaksızın karar verilmiş olması VDDK, 13/04/2022, E:2022/58, K:2022/379; ilk derece mahkemesince eksik hükümle karar verilmiş olması VDDK, 10/02/2021, E:2021/93, K:2021/106; ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara ilişkin görüşme tutanağının aynı heyet tarafından imzalanmamış olması VDDK, 08/06/2022, E:2022/578, K:2022/641) istinaf başvurusunu kabul ederek ilk derece mahkemesi kararını kaldırdıktan sonra yeniden karar vermeksizin dosyayı ilk derece mahkemesine gönderebilecektir. Anılan istisnai haller dışında bölge idare mahkemesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi yargılama usulü kurallarına aykırılık teşkil edecektir.   
Uyuşmazlıkta, cezalı tarhiyatın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle verilen ilk derece mahkemesi kararına yöneltilen istinaf isteminin reddine dair ısrar kararının, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca mezkûr gerekçeyle bozulması üzerine bölge idare mahkemesince, kanunî hâkim ilkesi ve dereceli yargılama sistemi gerekçe gösterilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra tarh ve ceza kesme işlemlerinin hukuka uygunluğunun incelenmesi suretiyle yeniden karar verilmek üzere dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine (temyiz yolu açık olmak üzere) karar verilmiştir.

2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin (5) numaralı fıkrasında sayılan haller ile Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu tarafından yargılama hukuku bakımından gerekli olduğu sonucuna varılan hallerden herhangi birinin bulunmadığı uyuşmazlıkta, Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine bölge idare mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra işin esası hakkında yeniden karar verilmesi gerekmekteyken ilk derece mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra yeniden karar verilmek üzere dosyanın anılan mahkemeye gönderilmesi yargılama hukukuna uygun düşmemiştir. Vergi Dava Daireleri Kurulunun 24/03/2021 tarih ve E:2021/175, K:2021/341; 16/11/2022 tarih ve E:2021/814, K:2022/1398 ve 27/03/2024 tarih ve E:2024/11, K:2024/344 sayılı kararları da bu yöndedir. Ancak, bölge idare mahkemesinin bu kararı taraflarca temyiz edilmemiş ve devam eden yargılama sürecinde dosyanın gönderildiği vergi mahkemesince verilen karara yöneltilen istinaf istemi bölge idare mahkemesince verilen 25/11/2021 tarihli karar ile reddedilmiştir. Anılan kararın, Danıştay Dördüncü Dairesince verilen 08/03/2022 tarihli karar ile bozulması üzerine bölge idare mahkemesi, 25/11/2021 tarihli kararında ısrar etmiştir. Israr kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.
 Yukarıda ifade edildiği üzere somut uyuşmazlık bağlamında bölge idare mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra yeniden karar verilmek üzere dosyanın anılan mahkemeye gönderilmesi yargılama hukukuna uygun düşmemekle birlikte netice itibarıyla Kurul kararında belirtilen araştırmanın yapılmış olması ve yargılamanın geldiği safha dikkate alınarak adil yargılanma hakkı bağlamında makûl sürede yargılanma hakkı da gözetildiğinde bu durum, ısrar kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir (Aynı yönde VDDK, 26/10/2022, E:2022/964, K:2022/1266).
ii. Esas Yönünden: 
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
11/09/2024 tarihinde usul yönünden oybirliğiyle, esas yönünden oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Uyuşmazlığın esasına yönelik temyiz incelenmesi yönünden, temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/505, Karar No: 2024/752, Tarih: 11.09.2024

"İçtihat Metni"
 T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2023/505
Karar No : 2024/752
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Defterdarlığı - … -   (…Vergi Dairesi Müdürlüğü)  
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … Demir Çelik Fabrikaları Türk Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU:… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelindeki malların bu listeye dahil olmayan malların imalinde kullanıldığından bahisle 2014 yılına ilişkin özel tüketim vergisinin nakden iade edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemin iptali ile iadeye konu vergilerin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin (4) numaralı fıkrasında yer alan faiz hükmünden az olmamak üzere dava konusu işlem tarihinden itibaren hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı: 
Özel tüketim vergisinin nakden iadesi yolundaki talebinin reddine ilişkin işlem yönünden yapılan inceleme:
Davacının iade hakkının kısıtlanmasını veya bu haktan yararlanmasının belirli sürelerle sınırlandırılmasını öngören düzenlemeler Anayasa'nın belirlediği sınırlar dahilinde, ancak yasalarla yapılabileceğinden, bu tür sınırlandırmaların tebliğ ile yapılması hukuken mümkün değildir. 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nda iade taleplerinin herhangi bir süre ile sınırlandırılması öngörülmediğinden ve bu tür iade talepleri vergi kanunlarındaki genel zamanaşımı süresi içinde her zaman yapılabileceğinden Kanun'da öngörülmeyen bir sınırlandırma getiren tebliğe istinaden davacının iade talebinin kabul edilmemesine dair işlemde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Özel tüketim vergilerinin tecil faiziyle iadesi talebi yönünden yapılan inceleme:
Davacı tarafından, iadesi gereken özel tüketim vergisi için talebinin reddedildiği 13/12/2019 tarihinden itibaren faiz ödenmesi talep edilmiştir. Olayda, yeminli mali müşavir tasdik raporunun idareye teslim edildiği 12/12/2019 tarihini izleyen üç aylık sürenin sonu olan 12/03/2020 tarihinden itibaren tecil faizi hesaplanması gerektiğinden, 13/12/2019 ile 12/03/2020 tarihleri arasındaki dönem bakımından faiz talebinin reddi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Karar Sonucu:
Mahkeme bu gerekçeyle davanın kısmen kabulü ile dava konusu işlemin iptaline ve iade edilmeyen vergilerin 12/03/2020 tarihinden itibaren tecil faizi uygulanmak suretiyle iadesine; 13/12/2019 ile 12/03/2020 tarihleri arasındaki dönem bakımından faiz talebinin reddine karar vermiştir.
Tarafların istinaf istemlerini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Davalı idarenin istinaf istemi yönünden:

Karar Sonucu:
Mahkeme bu gerekçeyle davanın kısmen kabulü ile dava konusu işlemin iptaline ve iade edilmeyen vergilerin 12/03/2020 tarihinden itibaren tecil faizi uygulanmak suretiyle iadesine; 13/12/2019 ile 12/03/2020 tarihleri arasındaki dönem bakımından faiz talebinin reddine karar vermiştir.
Tarafların istinaf istemlerini inceleyen … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Davalı idarenin istinaf istemi yönünden:
Davalı idarenin istinaf dilekçesinde ileri sürülen iddialar, mahkeme kararının iptale ve faiz yönünden davanın kısmen kabulüne dair hüküm fıkralarının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davacının istinaf istemi yönünden:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "özel ödeme zamanları" başlıklı 112. maddesinin (5) numaralı fıkrasında öngörülen üç aylık süre, idareye iade başvurusu hakkında bir işlem tesis etmesi amacıyla tanınmıştır. Olayda olduğu gibi iade talebinin reddi yolunda tesis edilen işlemler bakımından anılan sürenin uygulanması söz konusu olamayacağından, davacının başvurusunun reddedildiği 13/12/2019 tarihinden itibaren tecil faizi hesaplanması icap etmektedir.
Karar sonucu:
Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle davacının istinaf istemini kabul ederek davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasını kaldırıp nakden iade edilmeyen vergilerin 13/12/2019 tarihinden itibaren tecil faiziyle iadesi gerektiğine hükmetmiş; davalı idarenin istinaf istemini reddetmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Yedinci Dairesinin 28/09/2022 tarih ve E:2021/1771, K:2022/3495 sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi kararının, mahkeme kararının özel tüketim vergisinin nakden iadesi talebinin reddine dair işlemin iptaline dair hüküm fıkrasına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen temyiz istemi yönünden yapılan inceleme:
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan bölge idare mahkemesi kararının nakden iade talebinin reddine dair işlemin iptaline dair hüküm fıkrası aynı gerekçe ve nedenlerle  hukuka uygun görülmüş olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.
Vergi Dava Dairesi kararının, özel tüketim vergilerinin tecil faiziyle iadesine dair hüküm fıkrasına yöneltilen temyiz istemi yönünden yapılan inceleme:
Olayda, davacının başvurusu on iki aylık süre içerisinde yapılmadığından bahisle reddedildiğinden, davalı idare tarafından henüz başvurunun esasına yönelik bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmıştır.
Vergi Dava Dairesince, davacının nakden iadeye ilişkin talebinin reddine dair işlemin iptali ile yetinilmesi ve davalı idareye işin esasının incelenmesi ve sonucunda yeni bir işlem tesis edilmesi için imkan sağlanması gerekirken, temyize konu kararın iade ve tecil faizine hükmedilmesine ilişkin hüküm fıkrasında hukuki isabet görülmemiştir.
Karar sonucu:

Vergi Dava Dairesince, davacının nakden iadeye ilişkin talebinin reddine dair işlemin iptali ile yetinilmesi ve davalı idareye işin esasının incelenmesi ve sonucunda yeni bir işlem tesis edilmesi için imkan sağlanması gerekirken, temyize konu kararın iade ve tecil faizine hükmedilmesine ilişkin hüküm fıkrasında hukuki isabet görülmemiştir.
Karar sonucu:
Daire bu gerekçeyle kararın dava konusu işlemin iptaline ilişkin hüküm fıkrasını onamış, kararın nakden iadenin tecil faizi ödenerek yapılmasına ilişkin hüküm fıkrasını bozmuştur.
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı:
Görülmekte olan davanın, iade isteminin reddine dair idari işlemin iptali istemiyle açılan kısmının "iptal davası"; iade isteminin yerine getirilmemesinden dolayı uğranılan hak (mülkiyet hakkı) kaybının giderilmesine yönelik kısmının ise "tam yargı davası" olduğu sonucuna varılmıştır. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 12. maddesinde öngörülen usule uygun olarak iptal ve tam yargı davasının birlikte açılmasında usule aykırılık; her iki dava kısmı yönünden hüküm verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Ayrıca, iade talebine ilişkin başvurunun davalı idarece Genel Tebliğ'de öngörülen on iki aylık süresi içerisinde yapılmadığından bahisle reddedildiği dikkate alındığında, bozma kararındaki dava konusu işlemin "başvurunun esasına yönelik bir değerlendirme" içermediği yolundaki gerekçeye de iştirak edilememiştir.
Vergi Dava Dairesi, bu ek gerekçeyle ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:  Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı lehine faize hükmedilmesinin mümkün olmadığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ:Temyizen incelenen ısrar kararının, Danıştay Yedinci Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1- Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
11/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1- Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
11/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Yedinci Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/215, Karar No: 2024/817, Tarih: 11.09.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2023/215
Karar No : 2024/817
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Defterdarlığı - … -  (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Akaryakıt Gıda Petrol Ürünleri Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi 
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU :… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin  … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: 
Dava konusu istem: Davacı adına, kullandığı faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığını saptayan vergi tekniği raporuna dayanarak hazırlanan vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen 2012 yılının Ocak ila Haziran dönemlerine ait katma değer vergileri ile vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır. 
... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Davacının ilgili dönemde fatura aldığı ... Petrol Ürünleri Nakliyat Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda şu tespitlere yer verilmiştir:
i. Mükellefin faaliyet konusu toptan akaryakıt ve akaryakıt ürünleri alım-satımıdır.
ii. Mükellefin bilinen adresine gönderilen 10/06/2013 tarih ve AGB-A-2087/256-208 sayılı bilgi isteme yazısı ile 09/10/2014 tarih ve AGB-A-2087/74-41 sayılı defter/belge isteme yazısı şirketin belirtilen adresten taşınması nedeniyle tebliğ edilememiştir. Adres tespit tutanağı ile adı geçen firmanın tanınmadığı, halen aynı adreste … Pet. Ltd. Şti.'nin faaliyet gösterdiği tespit edilmiştir. 
iii. Şirket müdürlerine gönderilen defter/belge isteme yazılarının tebliği üzerine 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin defter ve belgeleri 20/01/2015 tarihinde ibraz edilmiş, ancak 2012, 2013 ve 2014 dönemleri defter ve belgeleri ibraz edilmemiştir. 
iv. İnceleme dönemlerine ait araç alış-satışı veya kiralanmasına dair bir bilgi bulunmadığı, şirketin merkez adresi dışında bir depo ve şubesinin bulunmadığı tespit edilmiştir.
v. 02/10/2007 tarihinde yapılan işe başlama yoklamasında, adreste ... Petrol Ltd. Şti.'nin faaliyet gösterdiği, ... Petrol Ürünleri Ltd. Şti.'nin ise büro faaliyeti gösterdiği, toptan gelen malın ... Petrol tesislerinde depolandığı ve buradan şirket adına toptan satış yapıldığı tespit edilmiştir.
vi. 30/03/2015 tarihinde yapılan yoklamada ise, şirketin tanınmadığı, hala aynı adreste ... Petrol Ltd.Şti.'nin faaliyet gösterdiği tespit edilmiştir.
vii. Şirket hakkında düzenlenen yeminli mali müşavir (YMM) raporlarında olumsuz bir tespitten bahsedilmediği, kurumun 2010-2011 hesap dönemleri ile ilgili düzenlenen YMM Kurumlar Vergisi Tasdik Raporlarında 2010 yılının Mayıs dönemine kadar işçisinin olmadığı, sonraki aylarda iki-üç işçi çalıştırdığı tespit edilmiştir.