muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/91, Karar No: 2005/91, Tarih: 23.02.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/14-91 E.  ,  2005/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

**M a h k e m e s i** : Küçükçekmece 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

**Esas No :2004/276**

**Karar No :2004/309**

**Günü : 13.05.2004**

Taraflar arasındaki davadan dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; Küçükçekmece Asliye 1.Hukuk Mahkemesinden verilen 13.05.2004 gün ve 2004/276 E. 309 K.sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’ndan çıkan 10.11.2004 gün, 2004/14-464 Esas, 2004/588 Karar sayılı ilamın, karar düzeltilmesi yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu’nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Düzeltilmesi istenen Hukuk Genel Kurul ilamında gösterilen gerektirici nedenlere göre, HUMK.nun 440.maddesinde yazılı sebeplerden hiç birisine dayanmayan ve yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin **REDDİNE,** 3506 sayılı Yasa’nın 4.maddesinin b-1 fıkrası hükmüne göre takdiren, (125.00) YTL. para cezasının ve (22.90) YTL. harcın düzeltme isteyenden alınmasına, peşin harcın mahsubuna, 23.02.2005 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

**KARŞI OY YAZISI**

Dava taraf muvazaasına dayalı tapu iptal ve tescil birleştirilen dava ise satış vaadi sözleşmesinin iptali davasıdır. Hukuk Genel Kurulunun bozma kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunulmuştur, yüksek kurulu karar düzeltme istemini ret etmiş olup aşağıda açıklanan nedenlerle ret gerekçelerine katılamıyorum:

Daha önce dosya H.G.K. da görüşülürken sayın üyeler M.Y.A. ve N..K.. karşı oy nedenlerine aynen katılıyorum,burada da belirtildiği gibi hukukumuzda mevcut olmayan ancak bazı nedenlerle yargısal kararlarla uygulaması dar çerçevede kabul edilen taraf muvazaasının varlığının ispatı ve bir yerde geçerliliği danışıklı işlemin yapılmasından önce en geç işlem tarihinde düzenlenmiş olan bir yazılı belgenin varlığına bağlıdır,taraflar arasında düzenlenmiş böyle bir yazılı belge mevcut değil ise başka herhangi bir delille danışıklı işlemin iptali mümkün değildir,tarafların imzasını ve içeriğini kabul ettikleri ve danışıklı işlemin varlığını gösteren bir belge mevcut olsa bile bu belge işlemden sonra düzenlenmiş ise bu belgenin de danışıklı işlemde delil olarak kabulü mümkün değildir.Bunun sonucu olarak bu tür işlemlerde danışıklı işlemin varlığının yemin delili ile de çözümü kabul edilmemektedir.Tüm bunlar dikkate alındığında işlemden sonra düzenlenmiş belge dahi dikkate alınmaz iken bu konuda yazılı delil başlangıcının delil kabul edilerek sonuca gidilmesi ve nizanın bu biçimde çözümü danışıklı işlemin ispatı ile ilgili yerleşmiş uygulamaya ters düşmektedir.

Bir an için olayda yazılı delil başlangıcının delil olarak kabul edilebileceği düşünülse bile dosyadaki delillerin bu nitelikte olmadığı açıkça anlaşılmaktadır,bilindiği gibi H.U.M.Y. nın 292. maddesine göre yazılı delil başlangıcının kabul edilebilmesi için öncelikle yazılı bir belgenin bulunması,belgenin aleyhine ileri sürülen kişi tarafından verilmiş olması ve belgenin hukuki işlemin vukuuna delalet etmesi gerekir,dosyada böyle bir belge mevcut değildir,yazılı delil başlangıcı olduğu kabul edilen belgeler çoğunlukla davada taraf olmayan üçüncü kişi ile tapu iptal-tescil davacısının davacısı arasında yapılan resmi işlemler ile davalıya vekaleten tapuda yapılan resmi işlemlerdir,bunların bu davadaki olayın vukuuna delalet eden belgeler olduğunu söylemek mümkün değildir,öyle dahi olsa bu belgelerin varlığı halinde tanık dinlenmesi gerekmekte olup yazılı delil başlangıcını destekleyecek tanık ifadeleri de yoktur.

Açıklanan tüm bu nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2011/22487, Karar No: 2014/15446, Tarih: 10.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/22487 E.  ,  2014/15446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/286751

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2010

NUMARASI : 2009/239 (E) ve 2010/273 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanıklardan O.. H.. hakkında dava zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararları ile atılı suçların sanıklar C.. Ç.. ve M.. E.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23.maddesinin uygulama olanağının sanıklar M.. E.. ve C.. Ç.. hakkında karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar O.. H.., M.. E.. ve C.. Ç.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5429, Karar No: 2020/4127, Tarih: 02.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5429 E.  ,  2020/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : TCK.nın 155/1, 62/1, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanlar ile sanık arasında araç alım-satımından kaynaklanan ihtilaf bulunduğu, aracın sanık tarafından katılan ...'ün annesi ...adına kayıtlı olan kamyoneti haricen satış yoluyla katılan ...'ten satın aldığı, sonrasında katılan ...'e satması sonucunda taraflar arasında çıkan araç satışı ve satış miktarına ilişkin anlaşmazlıkların hukuk mahkemelerinde çözümü mümkün hukuki ihtilaf mahiyetinde anlaşmazlık bulunduğu gözetilmeden, atılı suçtan sanığın beraati yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35435, Karar No: 2015/9846, Tarih: 12.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/35435 E.  ,  2015/9846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalıya ait iş yerinde tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesini bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, husumet itirazında bulunarak, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle haklı olarak feshedildiğini, alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, kanuni süresi içinde, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Talep edilen alacakların ıslah ile artırılan kısımlarına faiz yürütülmesi gerekip gerekmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Kısmi ıslahta dava dilekçesinin sadece miktar yönü düzeltilmiş olup, dava dilekçesinin diğer kısımlarının geçerli olduğunun kabulü gerekir. Başka bir anlatımla, dava dilekçesinin faiz ile ilgili kısmı ıslahla artırılan miktar için de geçerlidir. Davacının faiz talebini ıslah dilekçesinde tekrar etmesinin anlamı yoktur. Aksi halde dava dilekçesinin miktar dışındaki tüm unsurlarına ıslah dilekçesinde de yer verilmesi gerekir ki, kısmi ıslahta bunun gereksizliği ortadadır.

Somut olayda, davacı, davasını 20.01.2011 tarihinde ıslah ederek talep miktarını bilirkişi raporuna göre artırmış fakat ıslah edilen kısımlara ilişkin olarak faiz talebinde bulunmamıştır. Islaha konu usul işlemi dava dilekçesi olup, davacının dava dilekçesindeki diğer unsurların aynen devam ettiği yönünde iradesinin mevcut olduğu, bunun ayrıca ve özel olarak belirtilmesinin gerekmediği kabul edilmelidir. Dava konusu miktarın artırılması suretiyle davanın kısmen ıslahı ile ek dava bazı yönlerden benzerlik gösterse de, esas

itibariyle farklı müesseseler olduklarından ıslahla ilgili sorunların yine ıslah müessesesi çerçevesinde çözümlenmesi gerekir. Başka bir anlatımla kısmi ıslahla ortaya çıkan hukuki sorunların ek dava müessesesi ile çözümlenmesi her zaman doğru olmaz. Bu bağlamda temerrüt dolayısıyla faizin başlangıcı ve zamanaşımına ilişkin sorunların çözümü yönünden kısmi ıslah ile ek dava paralellik göstermekte ise de, ek davada faize karar vermek için gereken talep şartı kısmi ıslahta aranmamalıdır. Başka bir anlatımla, dava dilekçesinde faiz istenmiş olması kaydıyla, miktar artırmak suretiyle yapılan kısmi ıslahta ayrıca faiz istenmesi gerekmez. Hal böyle olunca, alacakların, ıslah edilerek artırılan kısımlarına da faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü bentlerinin silinerek yerlerine;

“1-) 4.167,09 TL kıdem tazminatının fesih tarihi olan 21.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek olan en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

2-) 100,00 TL fazla çalışma ücretinin dava tarihinden, 8.733,79 TL fazla çalışma ücretinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek olan kanuni faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE,

3-) 100,00 TL ücret alacağının dava tarihinden, 1.302,16 TL ücret alacağının ıslah tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE,

4-) 100,00 TL hafta tatili ve 30,00 TL genel tatil ücret alacağının dava tarihinden, 2.605,27 TL hafta tatili ücretinin ve 219,76 TL genel tatil ücretinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek olan kanuni faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12698, Karar No: 2012/2368, Tarih: 21.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/12698 E.  ,  2012/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü ... mevkii 150 ada 22 parsel sayılı 872,08 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle 150 ada 14, 15 ve 17 ilâ 22 sayılı parseller bir bütün olarak atalarından intikalen ... zilyetliğinde olduğu, ifraz ve satışlardan söz edilerek ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, zilyetlikle edinilemeyeceği, tespitin iptali ve Hazine adına tapuya tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin tespitinin iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline taşınmazın 1. derecede sit alanında kaldığının tapu kütüğünün beyanlar hanesine yazılmasına, taşınmaz üzerindeki tek katlı binanın ve meyve ağaçlarının davalıya ait olduğu anlaşılmakla beyanlar hanesine muhdesat olarak gösterilmesine karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından esasa ve Hazine tarafından da beyanlar hanesine yazılan muhdesat şerhi nedeniyle temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise, 30.07.1982 tarihinde ilan edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Yasanın, 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması mevcuttur.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarıınn uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzmana bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin memleket haritası ve hava fotoğraflarında yüksek eğimli makilik niteliğinde bulunduğu ve kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyecek yerlerden olduğu belirlenerek, Hazinenin davasının kabulü yolunda hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığından, davacı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; 3402 sayılı Yasanın 19/2 maddesi gereğince, taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise, bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve kazanma sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerekmektedir.

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; 3402 sayılı Yasanın 19/2 maddesi gereğince, taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise, bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve kazanma sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerekmektedir.

Diğer taraftan, 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre, kadastro hakimleri, infazda duraksma yaratmayacak biçimde doğru ve düzenli sicil oluşturmakla görevli ve yetkili olduklarından, uyuşmazlığın esası hakkında karar verirken, çekişmeli parselin hangi nitelikte tapuya tescil edileceğini, hüküm yerinde belirtilmeleri gerekir. Taşınmaz üzerindeki muhdesatın tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için niteliğinin de belirlenmesi gerekir. Zira, taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi halinde, muhdesatın beyanlar hanesinde gösterilmesine de olanak yoktur. Bu nedenle, hüküm yerinde taşınmazın niteliği belirtilmeden ve muhdesat şerhi de verilmek suretiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda ikinci bentde açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 21/02/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7647, Karar No: 2019/11947, Tarih: 17.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7647 E.  ,  2019/11947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre olay günü sanık idaresindeki otomobille meskun mahalde, geceleyin, ıslak asfalt kaplama yolda seyri sırasında, T şeklindeki kavşağa geldiği esnada kontrolsüzce sola manevra yaparken, döneceği tarafta seyir halinde bulunan katılanın aracına çarparak, asli ve tam kusurlu olarak bir kişinin nitelikli, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, rapora esas alınan tanık beyanlarının ve raporların gerçeği yansıtmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve cezanın fazla olduğuna gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12667, Karar No: 2023/326, Tarih: 10.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/12667 E.  ,  2023/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, eşyanın ve nakil aracının müsaderesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra vekaletname ibraz eden sanık müdafiinin 30.07.2022 havale tarihli dilekçesi ile tebligat tarihlerinde yurtdışında bulunduğunu, gerekçeli kararın usulsüz tebliğ edildiğini bildirmesi karşısında; sanığın tebligat tarihinde yurtdışında olup olmadığının emniyet birimlerinden sorularak dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi amacıyla Dairemize iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2787, Karar No: 2018/2416, Tarih: 02.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/2787 E.  ,  2018/2416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 18/08/2017 tarihli ve 2017/48168-63 soruşturma, 2017/3549 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/10/2017 tarihli ve 2017/90546 soruşturma, 2017/7337 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılınmasına dair 10/10/2017 tarihli ve 2017/2080 değişik iş sayılı kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme uyarınca, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/10/2017 tarihli kararıyla Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine karar verilmiş ise de, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen aynı nitelikte çok sayıda soruşturma evrakı bulunduğu, bu kapsamda İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/08/2017 tarihli ve 2017/760 değişik iş sayılı kararıyla, şüphelinin yetkilisi olduğu ...Tic. Ltd. Şti.’nin ... Mah. ... Bulvarı ... adresinde faaliyet gösterdiğinden İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili Cumhuriyet Başsavcılığı olarak belirlenmiş olduğu, bu durumda aynı şüpheli hakkında aynı nitelikteki soruşturmaların tek elden yürütülmesi gerektiği anlaşılmakla, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı yerine Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılınmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 28/02/2018 gün ve 94660652-105-35-12263-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10/10/2017 tarihli ve 2017/2080 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7577, Karar No: 2010/7402, Tarih: 31.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7577 E.  ,  2010/7402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki asıl davanın davacıları ..., ..., ..., ..., birleşen davanın davacısı Selahattin Özdemir ve davalı-k.davacı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava yükleniciden bağımsız bölüm satın alan kişilerce yüklenici ve arsa sahipleri aleyhine açılmış olup şahsi hakka dayalı tapu iptâli ve tescil istemine, karşı dava arsa sahipleri tarafından yüklenici aleyhine açılmış olup arsa payı inşaat yapım sözleşmesinin feshi, müspet ve menfi zararların tahsili istemine, birleşen Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/122 E sayılı dosyasındaki dava yükleniciden bağımsız bölüm satın alan Selahattin tarafından yüklenici ve arsa sahipleri aleyhine şahsi hakka dayalı tapu iptâli ve tescil istemine ilişkin olup aynı mahkemenin 2008/36 Esasına kayıtlı dosyasındaki dava ise yüklenici tarafından arsa sahipleri aleyhine açılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece asıl ve birleşen 2008/36 sayılı dosyasındaki davaların reddine, karşı davanın kabulüne, birleşen 2009/122 E sayılı dosyasındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen karar asıl dava davacıları, davalı-birleşen dosya davacısı yüklenici ve birleşen 2009/122 E sayılı dosya davacısı vekillerince temyiz edilmiştir.4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.