muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6979, Karar No: 2014/7649, Tarih: 15.09.2014

Yukarıda açıklanan bu nedenlerle mahkemece, 6292 sayılı Kanun gereğince davacı Hazinenin davadan vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesi gerekirken, hukukî yarar bulunmadığından, davanın reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple; hükmün 1 numaralı bendinin kaldırılarak, yerine "1-Davacı Hazinenin, 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davadan vazgeçmiş sayılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA 15/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3992, Karar No: 2019/1502, Tarih: 28.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/3992 E.  ,  2019/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2-4 ve 51 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, İzmir'de bulunan ve uluslararası nakliyecilik işi yapan İznak Ltd. Şti'nde şoför olarak çalışmaya başladıktan 4 gün sonra şirkete ait .,. plaka sayılı Man marka tır ve... plaka sayılı mavi çoban dorsesi bulunan araçla Tire ilçesine saman götürmek üzere görevlendirildiği, sanığın samanı Tire'ye boşaltıp 1.500.TL taşıma bedelini aldıktan sonra İzmir'e dönmeyip, memleketi olan Afyon Sinanpaşa beldesine gittiği, bunun üzerine şirket yetkililerince aranınca sanığın şirket başşoförünü arayarak Afyon ilinde olduğunu, kendisine ait evrakları getirip kendisine teslim etmelerini istediği, sanığın kendisine tevdi ve teslim edilmiş araçları ve taşıma bedeli olan 1.500.TL'yi teslim edeceğini beyan ettiği; ancak daha sonra kendisine ulaşılamadığı, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2999, Karar No: 2015/25409, Tarih: 14.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/2999 E.  ,  2015/25409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Suçtan doğrudan zarar gören müşteki idare açılan davadan haberdar edilmemiş ise de; şikayetçi idare adına vekilinin, kamu davasına 5271 sayılı Yasanın 260/1. maddesi uyarınca temyiz hakkı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 02.08.2010 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 64/1. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22999, Karar No: 2021/5076, Tarih: 22.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22999 E.  ,  2021/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanınbozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13598, Karar No: 2014/11915, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13598 E.  ,  2014/11915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suça sürüklenen çocuğun 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6046, Karar No: 2018/8983, Tarih: 12.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/6046 E.  ,  2018/8983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 15.10.2018 tarih ve 2016/3977 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22.10.2018 tarih ve KYB-2018/84857 sayılı ihbarname ile;

Görevi kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından şüpheliler... (... sicil numaralı polis memuru) ve... (... sicil numaralı polis memuru) haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/11/2015 tarihli ve 2015/8412 soruşturma, 2015/5520 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Çanakkale Sulh Ceza Hakimliğinin 11/01/2016 tarihli ve 2016/97 değişik iş sayılı kararının "şüpheli polis memurlarının müşteki hakkında görevlerini kötüye kullanarak haksız yere ve gerçeğe aykırı biçimde trafik idari para cezası karar tutanağı hazırladıklarının iddia edilmesi karşısında, eylemin şüphelilerin adli görevlerine değil idari görevlerine ilişkin olduğu cihetle, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

4483 sayılı Yasanın 4/1. maddesinde "Cumhuriyet başsavcıları, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin bu Kanun kapsamına giren suçlarına ilişkin herhangi bir ihbar veya şikayet aldıklarında veya böyle bir durumu öğrendiklerinde ivedilikle toplanması gerekli ve kaybolma ihtimali bulunan delilleri tespitten başka hiçbir işlem yapmayarak ve hakkında ihbar veya şikayette bulunulan memur veya diğer kamu görevlisinin ifadesine başvurmaksızın evrakın bir örneğini ilgili makama göndererek soruşturma izni isterler.", 4/3. maddesinde "Bu Kanuna göre memurlar ve diğer kamu görevlileri hakkında yapılacak ihbar ve şikâyetlerin soyut ve genel nitelikte olmaması, ihbar veya şikâyetlerde kişi veya olay belirtilmesi, iddiaların ciddî bulgu ve belgelere dayanması, ihbar veya şikâyet dilekçesinde dilekçe sahibinin doğru ad, soyad ve imzası ile iş veya ikametgâh adresinin bulunması zorunludur.", 4/4 maddesinde “Üçüncü fıkradaki şartları taşımayan ihbar ve şikâyetler Cumhuriyet başsavcıları ve izin vermeye yetkili merciler tarafından işleme konulmaz ve durum, ihbar veya şikâyette bulunana bildirilir. Ancak iddiaların, sıhhati şüpheye mahal vermeyecek belgelerle ortaya konulmuş olması halinde ad, soyad ve imza ile iş veya ikametgâh adresinin doğruluğu şartı aranmaz. Başsavcılar ve yetkili merciler ihbarcı veya şikâyetçinin kimlik bilgilerini gizli tutmak zorundadır.", aynı Kanun‘un 7/2. maddesinde "Yetkili merci, her halde yukarıdaki fıkrada belirtilen süreler içinde memur veya diğer kamu görevlisi hakkında soruşturma izni verilmesi veya verilmemesi konusunda karar vermek zorundadır.", 9/1. maddesinde ise "Yetkili merci, soruşturma izni verilmesine veya verilmemesine ilişkin kararını Cumhuriyet başsavcılığına, hakkında inceleme yapılan memur veya diğer kamu görevlisine ve varsa şikayetçiye bildirir." 9/2 maddesinde "Soruşturma izni verilmesine ilişkin karara karşı hakkında inceleme yapılan memur veya diğer kamu görevlisi; soruşturma izni verilmemesine ilişkin karara karşı ise Cumhuriyet başsavcılığı veya şikayetçi itiraz yoluna gidebilir. İtiraz süresi, yetkili merciin kararının tebliğinden itibaren on gündür." hükümleri yer almaktadır.

Bu düzenlemeler karşısında, 4483 sayılı Yasa kapsamındaki bir suçu işleyen memur veya kamu görevlisi hakkında Cumhuriyet savcılarının re'sen soruşturma yapma yetkileri bulunmamaktadır. Belirtilen yasa hükümlerine göre, soruşturmanın başlaması yetkili merci tarafından izin verilmesi koşuluna bağlıdır. Yetkili merci izin vermedikçe soruşturma aşamasına geçilemeyeceğinden şüpheli kişi veya kişiler hakkında Cumhuriyet Savcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına kararı verilmesi de olanaklı olmayacaktır. Kovuşturmaya yer olmadığı kararı, ancak yetkili merci tarafından soruşturma şartı niteliğindeki “izin“ verildikten sonra yapılacak soruşturma sonunda verilebilecektir. Somut olayda, polis memuru olarak görev yapan şüpheliler hakkında idari görevleri kapsamında, şikayetçi hakkında gerçeğe aykırı şekilde trafik idari para cezası tutanağı düzenlendikleri iddiasına ilişkin olarak dosya kapsamında herhangi bir soruşturma izni alınmadığı tespit edilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında incelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığı’nca verilen 19.11.2015 tarih ve 2015/8412 Soruşturma-2015/5520 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Çanakkale Sulh Ceza Hakimliği’nin 11.01.2016 tarih ve 2016/97 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19640, Karar No: 2021/15001, Tarih: 23.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19640 E.  ,  2021/15001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) 13/11/2014 tarihli olay ve yakalama tutanağına göre suça sürüklenen çocuklar farklı bir suç sebebiyle polislerce yakalandıklarında müştekiye yönelik hırsızlık eylemini de ikrar ederek müştekiye ait çantayı koydukları yeri gösterdikleri ve müştekinin el çantası, çanta içerisinde kahverengi bir çanta, müştekiye ait bonus kartı, ehliyet, kimlik, 4 adet anahtarın müştekiye iade edildiği, bu aşamada müştekiye kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığının sorulmadığı, müştekinin 26/11/2014 tarihli dilekçesinde ise suça sürüklenen çocuk ...'ın ailesi tarafından zararının giderildiğini beyan ettiği, iddianamenin 19/11/2014 tarihinde kabul edildiği anlaşılarak; soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade sebebiyle müştekinin kısmi iadeye rızasının bulunması halinde suça sürüklenen çocukların TCK’nın 168/1-4 maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01/03/2016 tarih ve 2015/2-832 Esas ve 2016/102 Karar sayılı kararı da gözetilerek cezalarından ½ oranında fazla olmak koşuluyla üçte ikisine kadar ve kısmi iadeye rızasının bulunmadığını ifade etmesi halinde TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca cezalarından yarısına kadar indirim yapılması gerekirken, mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 168/1.maddesi uyarınca hırsızlık suçundan belirlenen temel cezaların üzerinden 1/3 oranında indirim yapılması,

2) UYAP verilerine göre suç tarihinde gecenin 17.53’te başladığı, eylemin 18.45’te meydana geldiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 143.maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

3) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işledikleri sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 23/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/198, Karar No: 2015/12673, Tarih: 14.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/198 E.  ,  2015/12673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... taşınmaz ile dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen ... taşınmazların bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 ve 2013 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından,

2-Somut emsal olarak incelenen ... taşınmazın 04.12.2006 tarihli satışına esas (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir) resmi satış akit tablosu ile ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak, alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6447, Karar No: 2010/14760, Tarih: 15.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6447 E.  ,  2010/14760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalılardan ..., ..., ... ve ...'un vekillerine verilmiş vekaletnamelerine dosya arasında rastlanmamıştır.

Varsa vekaletnameleri ibraz ettirildikten sonra, yoksa mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi adı geçenlere usulüne uygun olarak tebliğ edildikten ve temyiz süresi de beklendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16720, Karar No: 2015/12578, Tarih: 27.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/16720 E.  ,  2015/12578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2015

NUMARASI : 2013/230-2015/184

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında Ç. Köyü çalışma alanında bulunan 120 ada 46 parsel sayılı 1.550,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tutanağın beyanlar hanesinde Kemal kullanımında olduğu belirtilmek suretiyle zeytinli tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı M.. Ç.., taşınmazın bir bölümünün kendi kullanımında olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı M.. Ç..'ın davasının kabulüne; çekişmeli 120 ada 46 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişiler tarafından hazırlanan 24.04.2015 tarihli rapor ve eki haritada (A) harfiyle işaretli 929,94 metrekare yüzölçümündeki bölümün zeytinli tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının M.. E..'a ait olduğu şerhinin yazılmasına, (B) harfiyle işaretli 620,37 metrekare yüzölçümündeki bölümün zeytinli tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının M.. Ç..'a ait olduğu şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18248, Karar No: 2020/13870, Tarih: 27.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/18248 E.  ,  2020/13870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalardaki savunmasında, almış olduğu narları tıra yüklemeleri için müştekiler ile 100,00 TL'ye anlaştıklarını, müşteki Selim'in 50,00 TL daha istediğini, bu nedenle tartıştıklarını, daha sonra yanından ayrıldıklarını, 15-20 metre yürüdükten sonra geri döndüklerini, müşteki ... in "çalışmasam da paramı vereceksin" diyerek üzerine yürüdüğünü ve birbirlerine yumrukla vurduklarını beyan etmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durulup, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği değerlendirilip, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiği gözetilmemesi,

2-Müşteki ...'nun katılma talebine karşı Cumhuriyet savcısının beyanının alınmaması ve katılma talebi hususunda bir karar verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 238/3. maddesine aykırı davranılması,

3-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19889, Karar No: 2011/410, Tarih: 14.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/19889 E.  ,  2011/410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 15/04/2010 tarih, 2009/27545 Esas, 2010/9268 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,00 TL para cezasının ve tahsil edilen 35,50 TL ilam harcının mahsubu ile kalan 2,70 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 14/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.