muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/6012, Karar No: 2024/6848, Tarih: 28.11.2024

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kısmen kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:
 Davacı şirket adına, ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannameleri üzerine 2019/Şubat - Aralık dönemleri için tahakkuk ettirilen katma değer vergisi, gecikme faizi ve damga vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmektedir. 
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Vergi Kanunlarının uygulanması ve ispat" başlıklı 3. maddesinin (A) fıkrasında; Bu Kanun'da kullanılan "Vergi Kanunu" tabirinin, işbu Kanun ile bu Kanun hükümlerine tabi vergi, resim ve harç kanunlarını ifade ettiği, vergi kanunlarının lafzı ve ruhu ile hüküm ifade edeceği, lafzın açık olmadığı hallerde vergi kanunlarının hükümlerinin, konuluşundaki maksat, hükümlerin kanun yapısındaki yeri ve diğer maddelerle olan bağlantısı göz önünde tutularak uygulanacağı hükmü getirilmiş, (B) fıkrasında da; Vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyenin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin, bunu iddia eden tarafa ait olduğu düzenlenmiştir.
Aynı Kanun'un re'sen vergi tarhını düzenleyen 30. maddesinin 1. fıkrasında; re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde, takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden verginin tarh olunmasıdır, şeklinde tanımlanmış, inceleme raporunda bu maddeye göre belirlenen matrah veya matrah farkının, re'sen takdir olunmuş sayılacağı belirtilmiş, 2. fıkrasında da; fıkraya bağlı bentler halinde sıralanmış hallerden herhangi birinin bulunması durumunda, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığının kabulü gerektiği hüküm altına alınmıştır.

Yine aynı Kanun'un "Vergi İncelemeleri" başlıklı 2. bölümünde yer alan "Maksat" başlıklı 134. maddesinin 1. fıkrasında; vergi incelenmesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu belirtilmiş, incelemeye yetkili olanları düzenleyen 135. maddesinde de vergi incelenmesinin; vergi müfettişleri, vergi müfettiş yardımcıları, ilin en büyük mal memuru veya vergi dairesi müdürleri tarafından yapılacağı, Gelir İdaresi Başkanlığının merkez ve taşra teşkilatında müdür kadrosunda görev yapanların da her hâl ve takdirde vergi inceleme yetkisini haiz olduğu belirtilmiştir.
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29/1-a maddesinde; mükelleflerin, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanun'da aksine hüküm olmadıkça, faaliyetlerine ilişkin olarak indirebilecekleri ifade edilmiş, "İndirimin belgelendirilmesi" başlıklı 34. maddesinin (1) numaralı fıkrasında da; Yurt içinden sağlanan veya ithal olunan mal ve hizmetlere ait katma değer vergisinin, alış faturası veya benzeri vesikalar ve gümrük makbuzu üzerinde ayrıca gösterilmek ve bu vesikalar kanuni defterlere kaydedilmek şartıyla indirilebileceği hüküm altına alınmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Çağdaş vergi hukukunun temel ilkelerinden biri, verginin, mükellefin vereceği bilgilere göre belirlenmesi ve alınmasıdır. Bu nedenle günümüzde vergi tarhı konusunda benimsenen en yaygın usul "beyan" usulüdür. Türk vergi sistemi de esas itibarıyla beyan esasına dayanmaktadır. Beyan esası ise mükelleflerin elde ettikleri gelirlerini bizzat kendilerinin idareye bildirmesine dayalı bir sistemdir.
Beyana dayanan vergilendirme, vergi kanunlarında gösterilen tespit şekillerine göre belirlenen matrahlar ve oranlar üzerinden hesaplanan verginin, mükellefler tarafından, vergi kanunlarında öngörülen zamanında, bir beyanname ile bildirilmesini, bildirilen bu verginin kural olarak, tahakkuk fişi düzenlemek suretiyle tarh edilmesini ifade etmektedir.
Beyana dayalı vergilendirme, mükellefe güven esasına dayanır. Bu sistemde her mükellef kendi vergisinin matrahını bizzat kendisi hesaplamaktadır. İdare de mükellef tarafından beyan edilen bu matrah üzerinden tarhiyat yapmaktadır.
Her ne kadar matrahlarını en iyi hesaplayabilecek olan, mükelleflerin kendileri olsa da bazı hallerde mükellefler beyanları konusunda şüpheye düşebilmektedirler. Bu gibi durumlarda mükellefler, ihtirazi kayıtla beyanname vererek daha sonra dava yoluna gidip haksız ödediklerini düşündükleri vergileri isteyebilmektedirler.

Her ne kadar matrahlarını en iyi hesaplayabilecek olan, mükelleflerin kendileri olsa da bazı hallerde mükellefler beyanları konusunda şüpheye düşebilmektedirler. Bu gibi durumlarda mükellefler, ihtirazi kayıtla beyanname vererek daha sonra dava yoluna gidip haksız ödediklerini düşündükleri vergileri isteyebilmektedirler.
Türk vergi sisteminde beyan esası ve mükellefe güven esası hakim olmakla birlikte, 213 sayılı Kanun'da kanun koyucu, vergi kayıp ve kaçağını önlemeye yönelik olarak, emniyet tedbirlerini içeren, mükelleflerin beyanlarının incelenmesine ilişkin düzenlemelere de yer vermiştir. Mükelleflerin beyan ettikleri matrahların doğruluğu, yine 213 sayılı Kanun'da gösterilen usul ve yöntemlerle ve Kanun'da belirtilen vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca denetlenebilmektedir. Bu suretle yapılan vergi incelemeleri ile beyan dışı bırakılmış bir matrahın tespiti ya da eksik ödenmiş bir verginin saptanması halinde de yine 213 sayılı Kanun'da belirtilen tarh yöntemleri ile bu matrahların vergilendirilmesi veya eksik tarh edilen verginin tamamlatılması yoluna gidilebileceği gösterilmiştir.
Yukarıda değinilen durumlarda, 213 sayılı Kanun'da vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar tarafından yapılacak vergi incelemesi ile beyan dışı bırakılan matrah ya da matrah farkları ile ödenmemiş veya eksik ödenmiş vergiler saptanarak, yine Kanun'da belirtildiği gibi ikmalen, re'sen ya da idarece tarha esas olabilecek vergi inceleme raporlarına geçirilmesi ve saptanan hususların bir vergi inceleme raporuna bağlanması gerekmektedir. Bu gibi durumların ortaya çıkması halinde de vergi inceleme raporları ya da takdir komisyonu kararı dayanak alınarak yapılacak tarhiyata karşı da mükelleflerin doğrudan vergi mahkemelerinde dava açma hakları mevcuttur.
Dolayısıyla vergi sisteminde esas olan, mükelleflerin kendi beyanlarıdır. Bu beyanların doğruluğu esastır. Ancak yapılacak vergi incelemeleri ile bu beyanın aksine durumlar tespit edilirse de bu hususlar Kanun'da sayılan vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca tutanağa, delile ve sonuçta da bir vergi inceleme raporuna bağlanmalıdır. Türk vergi sisteminde bunların dışında bir vergilendirme yöntemi de öngörülmemiştir.
 Olayda, davacı tarafından,  ...  tarih ve...  sayılı Yeminli Mali Müşavirlik Özel Amaçlı Tasdik Raporu ile ilgili dönemde mal alışında bulunduğu firmalar hakkında olumsuz tespit bulunduğunun öğrenilmesi üzerine, özel esaslara tabi mükellefler listesine alınmamak amacıyla söz konusu mükelleflerden alınan faturalarda yer alan ve indirim konusu yapılan katma değer vergilerinin indirimlerden çıkarıldığı ve ihtirazi kayıtla düzeltme beyannamelerinin verildiği, bu beyannameler üzerine ihtirazi kaydın kabul edilmemesi suretiyle tahakkuk eden vergi, hesaplanan gecikme faizi ve kesilen  cezaların kaldırılması istemiyle  dava açıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, davacı tarafından kanuni süresinden sonra verilen düzeltme beyannamesine konulan ihtirazi kayıt beyanları da dikkate alınarak, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20. maddesinde öngörülen inceleme ve araştırma yetkisi çerçevesinde; davacının katma değer vergisi indirimlerini düzeltme beyannamesi ile beyanlarından çıkardığı faturaları düzenleyen  mükellefler ve davacı hakkında yapılmış  inceleme ve buna bağlanmış  inceleme raporları ile vergi tekniği raporlarının değerlendirilerek faturalarda yazılı mal ve hizmetlerin gerçekten alınıp alınmadığı, yapılan işin niteliği ve büyüklüğüyle orantılı olup olmadığı araştırılarak, gerçek durum somut olarak ortaya konulmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, ilgili firmalar hakkındaki tespitler incelenerek davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar veren Vergi Mahkemesi kararına karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden, davalının istinaf başvurusunu ise, davacının kendi talebi üzerine hazırlanan YMM özel amaçlı tasdik raporunu dikkate alarak, adına tarhiyat yapılmasını ve ceza kesilmesini önlemek amacıyla kanuni süresinden sonra verdiği beyannameye ihtirazi kayıt koymasının, bu beyanname nedeniyle tahakkuk eden vergilere karşı dava açma hakkı vermediği gerekçesiyle kabul edip, Vergi Mahkemesi kararının davanın kabulüne ilişkin kısmını kaldırarak bu kısım bakımından da davayı reddeden  Bölge İdare Mahkemesi kararında  hukuka uygunluk görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
	Açıklanan nedenlerle;
Davacının temyiz isteminin kabulüne,
 ...  Bölge İdare Mahkemesi ...  Vergi Dava Dairesinin ...   tarih ve E:... , K:...   sayılı kararının BOZULMASINA,
Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ...  Bölge İdare Mahkemesi...  Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 28/11/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X)KARŞI OY :Temyize konu kararın, onanması gerektiği oyu ile karara  katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/2289, Karar No: 2024/3077, Tarih: 28.11.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/2289
Karar	No : 2024/3077                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)	: 1- ...
		2-...  
		3- ...	 
		4- ...	  
VEKİLİ                                          : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR)	: 
1- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
 
2-  ... Belediye Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
 
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Antalya ili, Alanya ilçesi, ... Mahallesi, ... ve ... parsel sayılı taşınmazların bulunduğu alanda Antalya Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararı ile onaylanan 1/5000 ölçekli nazım imar planı değişikliğinin iptali istenilmiştir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararıyla; dava dosyasındaki bilgi ve belgeler ile  yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde hazırlanan raporun birlikte değerlendirilmesinden, davacıların 1/5000 ölçekli nazım imar planı değişikliğinin planlama tekniklerine ve şehircilik ilkelerine, belde ihtiyaçlarına ve kamu yararına uygun olarak yapılmadığı konusunda iddiaların olmadığı, daha önceki planlarda da dava konusu parselin imar yolunda kaldığı ve planda değişiklik yapılmadığı, davacıların iddialarının uygulamaya yönelik olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti	:  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
	Daire kararının  özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 18/10/2023 tarih ve E:2019/20812, K:2023/7611 sayılı kararıyla; 
               Usul hukukunun en temel ilkelerinden biri olan "taleple bağlılık" ilkesi uyarınca, idari yargı mercilerinde açılan davalarda; İdare Mahkemelerinin, davacının istemi ile bağlı olduğu, istemi genişletecek veya daraltacak biçimde karar verilemeyeceğinin açık olduğu,
Talep sonucunun belirlenmesinde, dava dilekçesinin bir bütün olarak ele alınıp değerlendirilmesinin gerektiği,
Uyuşmazlıkta, dava dilekçesinin bir bütün olarak incelenmesinden; davacının hem kendi parselinin yol alanı olarak belirlenmesine ilişkin işlemin hem de komşu ... parsel sayılı taşınmazın ticaret alanı olarak belirlenmesi işlemin iptalini istediğinin anlaşıldığı,

Talep sonucunun belirlenmesinde, dava dilekçesinin bir bütün olarak ele alınıp değerlendirilmesinin gerektiği,
Uyuşmazlıkta, dava dilekçesinin bir bütün olarak incelenmesinden; davacının hem kendi parselinin yol alanı olarak belirlenmesine ilişkin işlemin hem de komşu ... parsel sayılı taşınmazın ticaret alanı olarak belirlenmesi işlemin iptalini istediğinin anlaşıldığı, 
İdare Mahkemesince ise, sadece davacıya ait yol alanı olarak belirlenen  ... parsel sayılı taşınmaza yönelik hüküm kurulduğu, hükmün gerekçesinde de yol alanının planlama ilkelerine (plandaki ulaşım ağına) uygun olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulmadan salt yapılacak parselasyon işlemiyle mağduriyetin giderileceğinin belirtildiği ve ticaret alanı olarak belirlenen  komşu ... parsel sayılı taşınmaza yönelik ise herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmayarak hüküm kurulmadığının anlaşıldığı,
İdari yargılama usulünde, idare mahkemelerinin her çeşit incelemeyi kendiliğinden yapabileceğine ilişkin resen araştırma ilkesinin benimsendiği, bunun sonucu olarak, dava konusu edilen işlemlerin açık ve tereddüte yer vermeyecek kesinlikte belirtilmesi gerekmekle birlikte talebi aşan nitelikte hüküm kurulamayacağı, ancak talep sonucuyla bağlı hüküm kurulması zorunluluğu bulunmakta olup resen araştırma ilkesi gereği olarak davacının ileri sürdüğü hukuka aykırılık sebepleriyle  sınırlı inceleme yapılacağı,
Bu nedenle,  davacının iddiaları doğrultusunda yol alanının ve ticaret alanının planlama esaslarına uygun olup olmadığı, ayrıca iptali istenilen planlama kararlarının çevresi ile imar bütünlüğünü sağlayıp sağlamadığı hususlarına ilişkin gerekli incelemenin yapılmasının gerektiği,
Bu durumda, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak davanın reddi yolunda  verilen temyize konu Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararında isabet görülmediği,
 Öte yandan, ... parsel sayılı taşınmazın malikine davanın ihbar edilmesi suretiyle yeniden bir karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından,
Belirtilen gerekçelerle, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulmasına karar verilmiştir. 
	Bölge İdare Mahkemesi ısrar kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 
426 m2 alanlı olan ... sayılı parsel ...'a aitken, ...'ın 29/09/2011 tarihinde vefatı sonrasında parselin davacılara miras kaldığı, davacıların ... sayılı parselin miras nedeniyle hissedarı haline geldiklerinin görüldüğü,
Parselin ≈%98'inin imar yolunda kaldığı; ≈%2'lik kısmının ise Pazar Alanında kaldığının anlaşıldığı, bu parselin 2003 yılından bu yana aynı şekilde planlı olduğu ve çevre yapılaşmanın da 2003 yılı imar planına göre teşekkül ettiğinin anlaşıldığı, mevcut durum itibarıyla davacılara ait parselin boş olduğunun, üzerinde yapılaşma olmadığının anlaşıldığı,

Parselin ≈%98'inin imar yolunda kaldığı; ≈%2'lik kısmının ise Pazar Alanında kaldığının anlaşıldığı, bu parselin 2003 yılından bu yana aynı şekilde planlı olduğu ve çevre yapılaşmanın da 2003 yılı imar planına göre teşekkül ettiğinin anlaşıldığı, mevcut durum itibarıyla davacılara ait parselin boş olduğunun, üzerinde yapılaşma olmadığının anlaşıldığı,
2016 yılında parselin kâin olduğu bölgede 1/5000 ölçekli nazım imar planı revizyonun yapıldığı; ancak bu revizyonda davacılara ait parsel bakımından herhangi bir arazi kullanım kararı değişikliği olmadığı, davacıların, ... sayılı parselin neredeyse tamamının yolda kalmasının hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bu davayı açtıklarının anlaşıldığı,
=> İlk olarak;
Danıştay Altıncı Dairesinin 18/10/2023 tarih ve E:2019/20812, K: 2023/7611 sayılı kararında özetle, "davacıların kendi parsellerinin yolda kalmasını dava ettikleri gibi, ... sayılı parselin ticaret alanı olarak planlanmasını da dava ettiklerini; Dairemiz'in davacılara ait ... sayılı parsel yönünden bir inceleme ve değerlendirme yapıp hüküm kurarken ... sayılı parsel bakımından bir inceleme ve değerlendirme yapıp hüküm kurmadığı; bu durumun usule uygun olmadığı" gerekçesine yer verildiği görülmüş ise de,
Evvelâ ifade etmek gerekir ki; dava dilekçesi (02/09/2019 kayıt tarihli temyiz dilekçesi ile birlikte) bir bütün olarak okunduğunda, bu davanın konusunun esas olarak ... sayılı parsele ilişkin plan kararı olduğu; ... sayılı parsele yönelik açıklamaların, ... sayılı parselin planının hukuka aykırı olduğuna yönelik beyanların gerekçelendirilmesini ihtiva ettiği; bu yönüyle yapılan incelemede usûlî bir eksikliğin bulunmadığı sonucuna varıldığı,
=> İkinci olarak; 
Bir an için bu davanın konusunun aynı zamanda ... sayılı parseli de ihtiva ettiği; bu davanın hem 2758 sayılı parselin yol olarak planlanmasının hem de ... sayılı parselin ticaret alanı olarak planlanmasının bu davanın konusu olduğu kabul edilse dahi, davacılar parselini ilgilendiren yönüyle sonucun değişmeyeceği kanaatine varıldığı,
=> Üçüncü olarak;
İlâveten, davacılar parselinden geçen yolun 2016 yılı plan revizyonunda, yine 2003 yılı planındaki gibi çizildiği; bunun nedeninin ise, 2003 yılından bu yana çevrede plan kararlarına göre yapılaşmanın oluştuğu ve yol çiziminde mevcut teşekkülatın da göz önünde bulundurulduğunun anlaşıldığı,
Mevcut teşekkülât göz önünde bulundurulmadan davacılar parseli dışından geçirilecek şekilde yolun çizilmesi durumunda, 2003 yılından 2016 yılına kadar yapılaşmış olan muhtelif binaların yolda kalacağı, bu binaların kamulaştırılmasının ve ardından yıkılmasının gündeme geleceği, bu durumun mülkiyet sorunlara yol açacağı, bu nedenle yol çiziminde 2003 yılından bu yana plana göre oluşan mevcut teşekkülâtın dikkate alındığı; bu yönden de yol çiziminde planlama tekniklerine aykırılığın bulunmadığı sonucuna varıldığı,
=> Dördüncü olarak;

=> Dördüncü olarak;
Davacıların arazi kullanımına yönelik probleminin İmar Kanunu'nun 18. maddesi kapsamında yapılacak arazi ve arsa düzenlemesiyle çözüleceği, arazi ve arsa düzenlemesi sonucunda üretilecek yapılaşmaya müsait imar parseline gerçekleştirilecek hak ediş tahsisiyle davacılara yapılaşmaya uygun parsel tahsis edileceğinin; bu durumun ise 1/5000 ölçekli nazım imar planı bakımından bir hukuka aykırılık hali olmadığının anlaşıldığı,
=> Sonuç olarak;
... sayılı parselin ticaret alanı olarak planlanmasının veya konut alanı olarak planlanmasının yahut park alanı olarak planlanmasının davacılar parselinin yol olarak planlanması sonucunu değiştirmeyeceği; gerek 2003 yılından bu yana plana göre oluşan mevcut teşekkülât gerekse hat, doğrultu ve güzergâh bakımından davacılar parselinin yine yol olarak planlanacağının anlaşıldığı, bu bakımlardan da, davacılar parselinden geçen yolun güzergahının bu kesimde değiştirilerek ... sayılı parselin bir kısmının ticaret alanından yola çevrilmesinin teknik yönden uygun olmayacağı gerekçesi eklenerek, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair ilk kararda ısrar edilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI 	  : Davacılar tarafından,  temyize konu ısrar kararının usuli olarak verilmiş bir direnme kararı olmadığı, ısrar kararı verilirken yeni bir gerekçe eklenmesinin yasal olanağının bulunmadığı, ... sayılı parsele avantaj sağlanması için taraflarına ait parselin yolda kaldığı, yapılan planların kamu menfaatine uygun olmadığı bilirkişi raporunda açıkça belirtilmişken, henüz parselasyon planlarının ortaya konulmadığı ve parselasyonun da işbu planlar dahilinde yapılması gerektiği gözetilmeden davanın reddi yoluna gidilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, yine bilirkişi raporunda planın uygulanmasındaki zorluklar ve kamusal alt yapı alanlarının temininde gereksiz kamulaştırmalara neden olacağından, şehircilik ilkeleri ve kamu yararı açısından planların uygun bulunmadığı açıkça belirlenmişken, aksinin kabul edilmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek temyize konu ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI    : 
 Davalı Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından,  ısrar kararının hukuka ve usule uygun bulunduğu, davacılar tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebeplerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı, istemlerin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Davalı Alanya Belediye Başkanlığı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin kabulü ile temyize konu kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY :