muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22871, Karar No: 2014/36166, Tarih: 22.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/22871 E.  ,  2014/36166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2013

NUMARASI : 2012/379-2013/479

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret ve bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı TCDD vekili; zamanaşımı def'i ile husumet, görev, yetki ve derdestlik itirazlarında bulunmuştur.

Davalı T.-K. Gemicilik İnşaat Nak. Tem. İth. İhr. Ltd. Şti. vekili; zamanaşımı itirazında bulunmuş, idarenin davacının çalıştığı hattı 31.01.2012 tarihinden itibaren kapatması sebebi ile vagon temizlik işinin sona erdiğini, daha sonra banliyo hattı temizlik işinin kendisine 10.02.2012 tarihli noter ihtarı ile teklif edildiğini, davacının verilen süre içinde işe gelmediğini, bu sebeple iş sözleşmesinin 07.03.2005 tarihinde sona erdirildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan T. V. Temizlik ve Sosyal Hizmetler Tic. ve San. A.Ş. vekili; bir kısım alacaklarının dava tarihi itibariyle zamanaşımına uğradığını, davacı ile müvekkili şirket arasında yapılan sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi olup ihbar tazminatı talebinin müvekkili açısından yersiz olduğunu ve bayram çalışma ücretlerinin ödendiğini beyan etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin 31.01.2012 tarihinde ihalenin sona ermesi neticesinde feshedildiği, fesih sebebine göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinde tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği, ancak asıl alacak miktarı 3.666,66 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücretinin; tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücret olduğu, ancak bu ücretin asıl alacağı geçemeyeceği düzenlenmiştir.

Öte yandan, Dairemiz uygulamasında, takdiri indirim ile ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde bir kurala yer verilmediğinden ve ayrıca işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı bilinemediğinden, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarından yapılan indirimlerden dolayı reddine karar verilen miktar bakımından kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına vekalet ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre; mahkemece takdir edilen takdiri indirim, reddedilen alacak taleplerinin toplam tutarı ve yukarıdaki bilgiler göz önüne alınarak, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına reddedilen alacak miktarları üzerinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'uun 323/1-(ğ). maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesine göre 440,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalı taraflar lehine 84,17 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır. Bu durum bozma sebebi ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz edilen hüküm fıkrasının 9. bendindeki "Tarife gereğince hesaplanan 84,17 TL ücreti vekaletin davacıdan alınıp davalılar T. Gemicilik İnş. Nak. Tem. İth. İhr. Ltd. Şti. ve TCDD'ye verilmesine" sözcük ve rakamlarının hükümden çıkartılarak yerine “Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden reddedilen alacak miktarı üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesine göre 440,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20189, Karar No: 2013/28652, Tarih: 17.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/20189 E.  ,  2013/28652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı M.Ş. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2779, Karar No: 2017/10241, Tarih: 06.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/2779 E.  ,  2017/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... - ... - ... - ... - ...

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar dilekçelerinde özetle, ... İli, ... İlçesi, ... Mah. 672 ada 67 parsel de bulunan ... Apartmanın da, ayrı ayrı kat maliki olduklarını davalının da 1 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, 1 numaralı bağımsız bölümü izinsiz olarak iki ayrı parçaya ayırdığını ve ayrı ayrı kiraya verdiğini, apartmanın ortak alanını işgal edip, maddi çıkar sağlamakta olduğunu, apartmanın ortak bölümüne elatmanın önlenmesi ve ortak bölümün eski hale getirilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, ... İli, ... İlçesi, ... Bey Mah. ... Sok. No:10 adresinde bulunan 1 nolu bağımsız bölümün eki olarak düzenlenen ilk projede rezerv alanı olan bodrum kat ön cephe de yer alan 18,48 m2 alanlı kısma, 1 nolu bağımsız bölüme 21,42 m2'lik alan verilmek, bina merdiven koridorundaki kapının iptal olunarak sokak cephesinde kapı ve vitrin yapılması şeklinde apartmanın ortak alanlarına davalı tarafından yapılan elatmanın önlenmesi ile eski hale getirilmesine, davalıya eski hale getirilmesi için 90 günlük süre verilmesine, kararın kesinleşmesinden itibaren tespit edilen süre içinde belirtilen işlerin tamamlanmaması halinde 634 sayılı Kanunun 33/son maddesi uyarınca talep halinde davalının idari para cezası ile cezalandırılacağının ihtarına, karar tarihinde yürürlükte bulunan ... ... ... uyarınca 1.320,00.-TL nispi vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava onaylı mimari projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

Dava onaylı mimari projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamında, kararın dayandığı gerekçeye göre dava konusu yerlerin ortak alan olduğu belirlenerek bu kısımlara müdahalenin önlenmesi ile eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme davasının niteliği gereği maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, nispi vekalet ücreti alınmasına karar verilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple hüküm fıkrasının son bendinin hükümden çıkarılarak yerine "... uyarınca kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına 750,00.-TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine," ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14780, Karar No: 2019/4737, Tarih: 02.07.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14780 E.  ,  2019/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine-Orman Yönetimi-... K.TK.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... dava dilekçesinde özetle; ... ili, Merkez ilçesi ... köyü, ... mevkiindeki batı kısmında 635, 641 ve 642 sayılı parseller bulunan arazinin ve ... mevkiindeki 894 sayılı parsele bitişik tarlanın kendisine ait olduğunu, taşınmazların tescil dışı bırakıldığını, bu arazinin babasından kalmış olup kendisinin ekip biçtiğini, zilyetliğinde olduğunu, kadastro çalışmaları sırasında bu iki parselin kendi adına tescilinin yapılması gerekirken tespit dışı bırakıldığını beyan ederek; tespit dışı bırakılan her iki taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Yargılamanın devamı sırasında davacı adına vekaletname sunan Av. ... ...; müvekkili ...'ın dava dilekçesinde yer alan ifadelerin tam anlaşılamadığı iddiasıyla 16.09.2014 havale tarihli dilekçesiyle; ... ili, Merkez ilçesi, ... köyü, ... mevkiinde olup krokide sınırları belirtilen 24.012,74 m2 yüzölçümlü tarlanın, Medeni Kanunun 713. maddesi gereğince müvekkil adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; dava konusu (A) ile gösterilen taşınmazın eğiminin %2-6 arasında değiştiği, taşınmaz üzerinde kültür bitkileri olan fıstık ağaçları dikili olduğu, mahalli bilirkişilerce de dava konusu taşınmazlar üzerindeki davacı zilyetliğinin 35-40 yıl civarında olduğunun belirtildiği; ancak orman bilirkişisi tarafından dosyaya sunulan rapora göre taşınmazın evveliyatında da orman olduğu, her ne kadar davacının zilliyetlik süresi 20 yılın üzerinde ise de orman sayılan bir alanın zamanaşımı yoluyla iktisabının mümkün olmadığı, orman toprağı niteliğindeki taşınmazın 20 yılı aşkın bir süre tarım arazisi haline getirilerek ekonomik amaca uygun kullanılmasının dava konusu taşınmazın kazanılmasına imkan sağlamayacağı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; Türk Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünde orman kadastrosu ve 2/B çalışması yapılmamıştır. İlk arazi kadastrosu 766 sayılı Kanuna göre yapılmış olup 01.11.1983 tarihinde kesinleşmiştir. Dava konusu yerler 766 sayılı Tapulama Kanununun 2. maddesinde yer alan "Tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile aynı nitelikte olan sahipsiz kayalar, tepeler, dağlar ve Orman Kanunu uyarınca orman sayılan yerler tapulamaya tabi tutulmaz." hükmü uyarınca tescil harici bırakılmıştır."

Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... köyünde orman kadastrosu ve 2/B çalışması yapılmamıştır. İlk arazi kadastrosu 766 sayılı Kanuna göre yapılmış olup 01.11.1983 tarihinde kesinleşmiştir. Dava konusu yerler 766 sayılı Tapulama Kanununun 2. maddesinde yer alan "Tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile aynı nitelikte olan sahipsiz kayalar, tepeler, dağlar ve Orman Kanunu uyarınca orman sayılan yerler tapulamaya tabi tutulmaz." hükmü uyarınca tescil harici bırakılmıştır."

Mahkemece eksik incelemeyle usul ve yasaya aykırı olarak karar verilmiştir. Şöyle ki; yörede 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen geçici 8. madde uyarınca daha önce tespit dışı kalmış alanlarda ek kadastro çalışması yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, varsa ilgili kadastro tesbit tutanağı aslı dosya arasına getirtilmeli, eldeki dava nedeniyle kesinleşmediği gözetilerek kadastro mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeli, şayet bu nev'iden bir kadastro çalışması bulunmamakta ise, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde şehir imar planı çalışmaları yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa ilk kez hangi tarihte yapılıp onaylandığı, imar revize çalışmaları

yapılmışsa hangi tarihte yapıldığı, yapılmışsa buna ilişkin evrak-ı müsbiteleri ve imar planı haritaları, dava konusu taşınmazlara bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri, komşu, tescil davası sonucunda kişiler adına tesciline karar verilen veya halen davası devam eden taşınmazlar bulunup bulunmadığı araştırılarak bunlara ilişkin dava dosyaları, davaya konu taşınmazların bulunduğu yöreye ait en eski tarihli memleket haritaları ve dayanağı hava fotoğrafları ile dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan elde edilmiş memleket haritaları ile eşlenmiş kadastro paftası, halihazır harita ve topoğrafik harita örneği eksiksiz olarak dosyada yer aldığı belirlendikten sonra, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir uzman orman yüksek mühendisi, ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, çekişmeli taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli, taşınmazın niçin tescil harici bırakıldığı araştırılmalı; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.-K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.-K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.-K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğu, diğer fıkraları da 03.03

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.-K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.-K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.-K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğu, diğer fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; eğim durumu belirlenmeli, çekişmeli taşınmazların üzerindeki bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ile kapalılık oranı belirlenmeli; fen ve orman bilirkişileri tarafından çekişmeli ve komşu taşınmazların tümünün memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre konumu saptanmalı; memleket haritasında bu parsellerin tümünün bulunduğu yer belirlenerek, orijinal renkli memleket haritasının ölçeği ve hava fotoğraflarının kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine çevrildikten sonra her iki harita çekişmeli taşınmazları ve komşularını da gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilerek çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına ve hava fotoğraflarına göre konumu saptanıp; memleket haritaları ve hava fotoğrafları ile irtibatını duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösteren, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, orman ve fen bilirkişilerin onayını taşıyan çekişmeli taşınmazları ve komşu parselleri bir arada gösteren kroki düzenlettirilip, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurlar tek tek sayı olarak tarif edilmeli, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şekli detaylı olarak incelenmeli, çekişmeli taşınmazların dava tarihinden 15 - 20 yıl öncesine ait hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü belirlenmelidir. Mahkemece; yukarıda anılan araştırmalar yapılmaksızın karar verilmiştir.

Öte yandan; yapılan keşif sonucu orman bilirkişisince düzenlenen ilk bilirkişi raporunda dava konusu yerin "orman sayılan yerlerden" olduğu belirtilmişken, aynı bilirkişi tarafından düzenlenen ek raporda ise yerin "orman sayılmayan yerlerden" olduğu ifade edilmiş olup, aynı bilirkişi tarafından hazırlanan ek rapor ve kök raporun tamamen birbirinden farklı olması nedeniyle, uyuşmazlık konusu taşınmazın niteliği nazara alınarak taşınmaz üzerinde yapılacak keşif sonucunda durumun açıklığa kavuşturularak kök rapor ve ek rapor arasındaki çelişki giderilmek suretiyle yeniden bilirkişi raporu alınarak uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerekirken, bilirkişi ek raporu ve ilk rapor arasındaki çelişki giderilip hükme esas alınan rapora itibar edilmesinin sebebi açıklanmadan, birbiriyle çelişen raporlardan ek rapora itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın eksik ve yetersiz inceleme ile hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/07/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8195, Karar No: 2015/22145, Tarih: 23.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/8195 E.  ,  2015/22145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavşanlı 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2015

NUMARASI : 2013/925-2015/29

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere boşanmaya sebep olan olaylarda sadakatsiz tutum ve davranışlar sergileyen davacı erkek tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK md.166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, , istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.11.2015 (Pzt.)