muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/6770, Karar No: 2024/5510, Tarih: 15.10.2024

Ayrıca, özelleştirme programına alınan taşınmazların bulunduğu alanda her tür ve ölçekte imar planı yapma yetkisinin 3194 sayılı Kanunun 9. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Özelleştirme İdaresine ait olduğu ve bu yetkinin yalnızca uyuşmazlık konusu parseller ile sınırlı olduğu dikkate alınarak dava konusu imar planlarının bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği açıktır.
Bu durumda, her ne kadar dava konusu imar planlarının 1/25.000 ölçekli çevre düzeni planına ait  ''Plan Uygulama Hükümlerinin'' 6.13 sayılı maddesinde yer alan; “Her türlü sosyal, kültürel donatı alanı ve teknik altyapı mevzuatla belirlenmiş standartlara uygun olarak alt ölçekli planlarda belirlenecektir. Bu planda gösterilmiş olsun ya da olmasın alt ölçekli planlarda var olan sosyal kültürel donatı ve teknik altyapı alanlarını azaltıcı plan değişikliği yapılamaz...” hükmüne aykırı olduğu ileri sürülmüş ise de özelleştirme idaresine münhasır olarak kanun ile tanınan yetkinin plan hükmü ile sınırlandırılması mümkün olmadığından, söz konusu plan hükmünün görülmekte olan uyuşmazlıkta ihmal edilmesi gerekmektedir.
- Çevre ve imar bütünlüğüne, sosyal donatı ve teknik altyapı alanlarının standardına ve dengesine etkileri	bakımından incelenmesinde,
Bilirkişi raporunda; ''Getirilen konut alanı kullanım kararının alanda nüfus ve yoğunluk artışına sebep olduğu, yaratılan nüfus ve yoğunluk artışına bağlı olarak mevcut imar planının var olan kişi başına düşen sosyal altyapı standardının azaltıldığı, mevcut plandaki sosyal altyapının alansal olarak azaltıldığı, azaltılan sosyal altyapı alanına hizmet etki alanı içerisinde eşdeğer alan ayrılmadığı ve bunların sonucunda yürürlükteki planın imar bütünlüğünün ve sosyal altyapı dengesinin bozulduğu, askı süresi içerisinde yapılan itirazlar ile ilgili bir açıklama ve değerlendirmeye plan açıklama raporunda yer verilmediği, bu sebeple plan gerekçesini oluşturan itirazların hangi bilimsel ve teknik gerekçelere dayandırılarak kabul veya red edildiğinin anlaşılamadığı, planların nüfus, sosyal ve teknik altyapı alanları açısından yarattığı etkiyi değerlendiren yeterli düzeyde bilimsel ve teknik açıklama ve hesaplamalara plan açıklama raporu içerisinde yer verilmemiş olmasının imar mevzuatı, şehircilik ilkeleri ve planlama esasları açısından önemli bir eksiklik olduğu,  değişikliği gerekli kılan bilimsel ve teknik zorunluluğun açıklanmadığı, azaltılan sosyal altyapı alanına hizmet etki alanı içerisinde eşdeğer alan ayrılmadığı'' tespitlerine yer verilmiştir.

Davalı idareler tarafından; bilirkişi raporuna itiraz edilerek,  yargı kararıyla iptaline karar verilen imar planlarına göre parselde yeşil alanın artırıldığı, yoğunluk ve inşaat alanının azaltıldığı, dava konusu imar planları ile alana getirilen yaklaşık 28 kişilik ek nüfus için 280 m2 park alanı ayrılması gerekirken 739,33 m2 ayrıldığı, Cumhurbaşkanlığı'nın plan onay yetkisi sadece özelleştirme kapsam ve programında bulunan taşınmazların parsel sınırı ile tanımlı olduğundan eşdeğer alan ayrılmasının mümkün olmadığı, aynı nitelikte parsel bazlı imar planı değişikliklerinin Belediyeler tarafından da yapıldığı, bu durumun işlemi hukuka aykırı hale getirmeyeceği, 1/1000 ölçekli uygulama imar planına ait plan açıklama raporunda hem alana gelecek olan nüfus hesabına hem de planlama alanı çevresindeki sosyal donatı alanı analizine ayrıntılı olarak yer verildiği, planlama sürecinde analiz ve inceleme hazırlıkları sırasında alanın konumu, genel özellikleri, tapu ve kadastro bilgileri, jeolojik durumu, ulaşım bağlantıları, çevresinde yer alan fonksiyonlar ve yapılaşma koşullarına yönelik incelemeler yapıldığı, arazi kullanım dengelerini bozmayacak şekilde hazırlanan planlara ilgili kurum ve kuruluşlardan görüşler alınarak son halinin verildiği ileri sürülmüştür.
Dairemizce yapılan değerlendirme;
	Dava konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planına ait plan hükümlerinin 5 sayılı maddesinde; orta yoğunlukta gelişme konut alanında yapılaşma koşullarının alt ölçekli imar planlarında belirleneceği belirtilmiş, 1/1000 ölçekli uygulama imar planına ait plan hükümlerinin 3 sayılı maddesinde ise gelişme konut alanında yapılaşma koşulları; ayrık nizam 5 kat, TAKS:0.20, KAKS:1.00, ön bahçe çekme mesafesi 5 metre, yan bahçe çekme mesafesi 3 metre olarak tanımlanmıştır.
	Uyuşmazlık konusu taşınmazın bitişik parselinde park alanı kullanımının, yakın çevresinde ise yoğun konut kullanımlarının yer aldığı, imar planlarında söz konusu konut alanlarına ait yapılaşma koşullarının; ayrık nizam 5 kat, ayrık nizam 3 kat veya blok nizam 2 kat, ön bahçe çekme mesafesi 5 metre, yan bahçe çekme mesafesi 3 metre olarak tanımlandığı, parselin planlama alanındaki konumu da göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu imar planlarında parsele çevresi ile benzer fonksiyon ve yapılaşma koşulları getirildiği görüldüğünden, anılan hususların çevre ve imar bütünlüğünü bozmadığı anlaşılmıştır.
	Planlama alanının (Toplam:1.959,54 m2) bir kısmının sosyal ve teknik altyapı alanı olarak ayrıldığı görüldüğünden, (1.171,66 m2 gelişme konut alanı, 739,33 m2 park alanı ve 48,55 m2 yol), dava konusu imar planı değişiklikleri ile alana getirilen 28 kişilik ilave kalıcı nüfusun çevredeki sosyal donatı dengesini bozmadığı, donatı alanları açısından ilave bir artış gerektirmediği ve ihmal edilebilir boyutta olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Planlama alanının (Toplam:1.959,54 m2) bir kısmının sosyal ve teknik altyapı alanı olarak ayrıldığı görüldüğünden, (1.171,66 m2 gelişme konut alanı, 739,33 m2 park alanı ve 48,55 m2 yol), dava konusu imar planı değişiklikleri ile alana getirilen 28 kişilik ilave kalıcı nüfusun çevredeki sosyal donatı dengesini bozmadığı, donatı alanları açısından ilave bir artış gerektirmediği ve ihmal edilebilir boyutta olduğu sonucuna ulaşılmıştır. 
Öte yandan, dava konusu 1/1000 ölçekli plana ait plan açıklama raporunda; plana göre alana getirilen ek nüfusun 28 kişi olduğu, planlama alanının 500 metre yarıçaplı çevresinde mevcut onaylı planlara göre ilköğretim alanı, ortaokul alanı, lise alanı, özel sağlık alanı, aile sağlık merkezi alanı, pazar alanı, park alanı ile ibadet alanı bulunduğu, ek nüfusun ihtiyacı olan park alanına planda fazlasıyla yer verildiği, eğitim ve sağlık alanlarına yönelik doğacak ihtiyacın önerilen yapı adasının merkezinden Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nde belirtilen yürüme mesafelerini geçmeyecek şekilde mevcut imar planında ayrılan alanlar içerisinde karşılanabileceği, ayrıca gelişme konut alanı ile alana eklenecek taşıt yoğunluğunun mevcut ulaşım ağını ve trafik akışını olumsuz etkilememesi amacıyla plan notlarında bu alanda doğacak otopark ihtiyacının ada içerisinde karşılanacağının düzenlendiği belirtilerek, ayrıca ekinde planlama alanının 500 metre yarıçaplı çevresinde  yer alan sosyal donatı alanlarını gösterir fotoğrafa yer verildiği görülmüş, böylelikle dava konusu imar planları öncesindeki değişiklikler yönünden kesinleşen yargı kararında belirtilen hususların karşılandığı, yargı kararının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
- Fonksiyonlarının yer seçiminin uygunluğu ve ulaşım sistemine etkileri bakımından incelenmesinde;
Bilirkişi raporunda; ''Parsele erişim sağlayan yolların bir parselin mahreç alması için gerekli olan mevzuatın tarif ettiği minimum yol genişliği standardını sağlamadığı, park alanının büyüklüğü ile yeraltı otopark alanlarının inşaatını gerektiren fayda-maliyet analizi ve çevresel etkisi dikkate alındığında, bu konumda ve büyüklükte bir alanda yeraltı otopark alanı kararının ayrılmasının uygun olmadığı, park alanı ve içerisinde olması öngörülen yeraltı otoparkına taşıt yolu erişiminin bulunmamasının ve konut adası üzerindeki çekme mesafesine ilişkin gösterimlerin plan tekniğine uygun olmadığı'' tespitlerine yer verilmiştir.
Davalı idareler tarafından; bilirkişi raporuna itiraz edilerek, planlama alanının mevcut durumuna bakıldığında parselin iki cephesinin de (788 ve 789/1 sokaklar) taşıt yolu olarak kullanıldığı, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 26. maddesinde belirtilen parselin mahreç alması için gerekli minimum yol genişliği standardının sağlandığı leri sürülmüştür.  
Dairemizce yapılan değerlendirme;

Davalı idareler tarafından; bilirkişi raporuna itiraz edilerek, planlama alanının mevcut durumuna bakıldığında parselin iki cephesinin de (788 ve 789/1 sokaklar) taşıt yolu olarak kullanıldığı, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 26. maddesinde belirtilen parselin mahreç alması için gerekli minimum yol genişliği standardının sağlandığı leri sürülmüştür.  
Dairemizce yapılan değerlendirme;
Dava konusu imar planları ile uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yer alan yollara ilişkin herhangi bir değişiklik yapılmadığı, söz konusu yolların önceki plan kararları ile oluşturulduğu ve fiilen kullanıldığı, meskun alanda kalan parselin 6 ve 10 metre enkesitli yollardan cephe aldığı anlaşıldığından, bu haliyle parselde yapılaşma/mahreç açısından engel bir durum bulunmadığı anlaşılmıştır.
Öte yandan, yoğun konut dokusunun bulunduğu, otopark ihtiyacının oldukça fazla olduğu bölgede, trafik yoğunluğunun ve park problemlerinin önüne geçmek için getirilen kapalı otopark-yeraltı otoparkı düzenlemesinin kamu yararı açısından olumlu, yer seçiminin uygun olduğu, yola cephesi bulunan söz konusu park alanı içinde yapılacak yeraltı otoparkına erişimin nasıl sağlanacağının ise ''Otopark Yönetmeliği'' kapsamında hazırlanacak proje ile düzenlenebileceği görülmüştür.
Ayrıca dava konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planına ait plan hükümlerinin 8 sayılı maddesi ile 1/1000 ölçekli uygulama imar planına ait plan hükümlerinin 6 sayılı maddesinde; kullanım alanlarında otopark ihtiyacının Otopark Yönetmeliğine uygun olacak şekilde yapı adaları içerisinde karşılanacağının düzenlendiği görüldüğünden, kapalı otopark ile birlikte yapılan bu düzenlemelerin imar planı değişikliği ile getirilen ilave nüfusun getireceği ilave trafik yükünü karşılayabilecek mahiyette olduğu sonucuna ulaşılmıştır.	
	- Dava konusu  nazım ve uygulama imar planının yapılmasının imar mevzuatı uyarınca zorunlu olup olmadığı yönünden yapılan incelemede;
	Bilirkişi raporunda; ''Kamu kullanımı ve mülkiyetindeki bir taşınmazın özel mülkiyete konu olmasının kamu yararını zedeleyeceği, getirilen nüfus ve yoğunluğun ulaşım sistemi ve teknik altyapı üzerindeki etkisini değerlendirmeye yönelik bir analiz ve açıklama bulunmadığı ve bu sebeple imar mevzuatı, şehircilik ilkeleri ve planlama esaslarına uygun olmadığı''  tespitlerine yer verilmiştir. 
	Davalı idareler tarafından; bilirkişi raporuna itiraz edilerek; özelleştirme kapsam ve programına alınan uyuşmazlık konusu taşınmaza ilişkin plan değişikliklerinin bölgesel ihtiyaçların ve gelişim eğilimlerinin belirlenmesi ile kamu elindeki atıl alanların değerlendirilmesi amacıyla, kentin gelişme yönü, ulaşım aksları, çevre kullanımları ile birlikte ihtiyaç duyulan altyapı dengesi dikkate alınarak yapıldığı ileri sürülmüştür. 
	Dairemizce yapılan değerlendirme;

Davalı idareler tarafından; bilirkişi raporuna itiraz edilerek; özelleştirme kapsam ve programına alınan uyuşmazlık konusu taşınmaza ilişkin plan değişikliklerinin bölgesel ihtiyaçların ve gelişim eğilimlerinin belirlenmesi ile kamu elindeki atıl alanların değerlendirilmesi amacıyla, kentin gelişme yönü, ulaşım aksları, çevre kullanımları ile birlikte ihtiyaç duyulan altyapı dengesi dikkate alınarak yapıldığı ileri sürülmüştür. 
	Dairemizce yapılan değerlendirme;
	Uyuşmazlık konusu taşınmazın özelleştirme kapsam ve programına alındığı, davacı tarafından bu kararlara karşı dava açılmadığı, dava konusu planlara ait açıklama raporlarında özelleştirme kapsam ve programına alınan parsellerin etkin ve verimli kullanılabilmesi amacıyla dava konusu imar planı değişikliklerinin yapıldığı belirtilerek planlamanın temel gerekçesinin ortaya konulduğu, ayrıca bu raporlarda alana getirilen nüfus ve yoğunluğun ulaşım sistemi ile teknik altyapı üzerindeki etkisini değerlendirmeye yönelik açıklama ve analizlere yer verildiği görüldüğünden, plan değişiklikleri için gerekli koşulların oluştuğu sonucuna ulaşılmıştır.
	Yukarıda yer verilen açıklama ve değerlendirmeler çerçevesinde; dava konusu nazım ve uygulama imar planının, planlama ilkelerine, şehircilik esaslarına, imar mevzuatına, hukuka ve kamu yararına uygun olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, 
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL  vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 15/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. 
(X)KARŞI OY :
 Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 9. maddesinde; plan raporunda, planın türü, ölçeği, kapsamı ve özelliğine göre; vizyon, amaç, hedefler ve stratejiler belirlenerek, koruma-kullanma esasları, alan kullanım kararları, yoğunluk ve yapılaşmaya ilişkin konularda planlama esasları ve uygulama ilkeleri, eylem planları, açık ve yeşil alan sistemi, ulaşım, erişilebilirlik ve mekânın etkin kullanılması, gerektiğinde koruma, sağlıklaştırma ve yenileme program, alan ve projelerinin etaplama esasları, alan kullanım dağılımı tablosu gibi hususlarda açıklamalara yer verileceği,

Aynı Yönetmeliğin 26. maddesinde ise, imar planında verilmiş olan inşaat emsalinin, kat adedinin, ifraz şartlarının değiştirilmesi sonucu nüfus yoğunluğunun artırılmasına dair imar planı değişikliklerinde artan nüfusun ihtiyacı olan sosyal ve teknik altyapı alanlarının standartlara uygun olarak plan değişikliğine konu alana hizmet vermek üzere ayrılacağı kurala bağlanmış, Yönetmelik Ek-2 tabloda da farklı nüfus gruplarında asgari sosyal ve teknik altyapı alanlarına ilişkin standartlar belirlenmiştir.
Ayrıca aynı Yönetmelik maddesinin 3. fıkrasında,  "İmar planlarında bulunan sosyal ve teknik altyapı alanlarının kaldırılması, küçültülmesi veya yerinin değiştirilmesine dair plan değişiklikleri zorunluluk olmadıkça yapılmaz. Zorunlu hallerde böyle bir değişiklik yapılabilmesi için:
...
       b) İmar planında yer alan yol hariç sosyal ve teknik altyapı alanlarının ve kamuya ait sosyal ve kültürel tesis alanlarının kaldırılabilmesi veya küçültülmesi ancak bu tesislerin hitap ettiği hizmet etki alanı içinde eşdeğer yeni bir alanın ayrılması suretiyle yapılabilir. Eşdeğer alanın ayrılmasında yüzölçümü ve konum özellikleri korunur. Bu alanların yerinin değiştirilmesinde, mevcut plandaki hizmet etki alanına göre aynı uygulama etabı veya bölge içinde kalması, yaya erişim mesafelerinin dikkate alınması ve yeni tespit edilen alanın tesisin yapılmasına müsait olması zorunludur." hükmü yer almıştır.
 Uyuşmazlık konusu taşınmazda öngörülen tüm kullanımlar yönünden dava dosyası, plan açıklama raporları ve bilirkişi raporundaki tespitler birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu imar planları ile getirilen kullanım kararları sonucu gelecekte bu alanda yaşaması öngörülen kalıcı nüfusun ihtiyacı olan donatı alanlarının neler olduğu, plan bütünü içerisinde dava konusu imar planları ile öngörülen nüfusa yeterli donatı standartlarının bulunup bulunmadığı, aynı şekilde parsel içerisinde getirilen sosyal ve teknik donatı alanlarının mevzuat ile öngörülen standartlara uygun olarak ayrılıp ayrılmadığı ve ulaşım altyapısının yeterli olup olmadığı hususlarında mevzuatta öngörülen şekilde bir çalışma ya da analizin yapılmadığı anlaşılmaktadır.
	Davalı idarelerce, taşınmazın yaklaşık %40,21'lik kısmının park alanı ve yol (sosyal donatı alanı) olarak ayrıldığı belirtilmekte ise de, sosyal donatı ihtiyacının sadece park ve yol kullanımlarından ibaret olmadığı; uyuşmazlıkta, önceki 1/5000 ölçekli nazım imar planında; "çocuk bahçesi", 1/1000 ölçekli uygulama imar planında; "çocuk bahçesi ve otopark alanı" olarak öngörülmüş bir alanın kaldırılarak, büyük bir kısmının ''konut alanı'' olarak belirlendiği de göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu planlar yapılırken, sosyal ve teknik donatılar yönünden bütüncül bir yaklaşım izlenerek, alanda öngörülen nüfüs ve ihtiyaç olan altyapı alanlarına yönelik ayrıntılı bir araştırma ve incelemenin ortaya konulması gerektiği kuşkusuzdur.

Bu doğrultuda, dava konusu imar planları öncesinde yapılan plan değişiklikleri yönünden kesinleşen yargı kararında da belirtildiği üzere, dava konusu imar planları ile alanda getirilen nüfusun ihtiyacı olan sosyal ve teknik donatı alanı miktarının mevzuat ile öngörülen standartlara uygun olup olmadığının değerlendirilmesi, alanda bu ihtiyacın karşılanması mümkün ise sosyal ve teknik altyapı alanlarının ayrılması, mümkün değil ise nerede ve nasıl karşılanacağına ilişkin araştırma ve analizlerin yapılması sonucunda dava konusu imar planlarının hazırlanması gerekirken, bu hususların yerine getirilmediği, bu haliyle onaylanan dava konusu imar planlarının, kesinleşmiş yargı kararına aykırı olduğu, çevre imar bütünlüğünü bozmadığından söz edilebilmesine olanak bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
	Yukarıda yer verilen açıklama ve değerlendirmeler çerçevesinde; dava konusu nazım ve uygulama imar planlarının iptaline karar verilmesi gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/3985, Karar No: 2024/5511, Tarih: 15.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas     No : 2022/3985
Karar	No : 2024/5511                                                                                
DAVACILAR	                              : 1- ... Odası (... Şubesi)  
VEKİLİ	: Av. ...
	  2- ... Odası (... Şubesi)  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALILAR	: 1- ...
	  2- ... Bakanlığı ... Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU           : Mülkiyeti hazineye ait, İzmir ili, Bornova ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin Hazine ve Maliye Bakanlığı Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından hazırlanarak 11.03.2022 tarih ve 5299 sayılı Cumhurbaşkanlığı kararı ile onaylanan, 12.03.2022 tarih ve 31776 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 1/5000 ölçekli nazım imar planı ile 1/1000 ölçekli uygulama imar planının iptali istenilmektedir.
DAVACILARIN İDDİALARI : 1979 yılında kabul edilen 1/5000 ölçekli nazım imar planı ile 1982 yılında kabul edilen 1/1000 ölçekli uygulama imar planında; ''çocuk bahçesi ve otopark alanı'' olarak planlanan parselin kullanım kararının ''konut alanı'' olarak değiştirilmesinin hukuka aykırı olduğu, uyuşmazlık konusu taşınmaza ilişkin 13.11.2018 tarih ve 342 sayılı Cumhurbaşkanlığı kararı ile onaylanan 1/5000 ölçekli nazım imar planı ile 1/1000 ölçekli uygulama imar planının yargı kararıyla iptaline karar verildiği, iptaline karar verilen bu planlar ile dava konusu imar planları arasında kapsam ve içerik bakımından herhangi bir farklılık bulunmadığı, yalnızca ''park alanı'' kullanımının artırıldığı, yargı kararı dikkate alınmadan mükerrer işlem tesis edildiği, ufak değişikliklerle yeniden onaylanan imar planlarının hukuka uygun olarak nitelendirilemeyeceği, imar planlarının belirlediği ilke, hedef ve stratejiler doğrultusunda bir bütün olarak ele alınması, planlarda yapılacak değişiklik ve ilavelerde de plan bütünlüğüne öncelikle dikkat edilmesi gerektiği, dava konusu imar planlarının ise plan bütünlüğünü bozucu nitelikte olduğu, plan açıklama raporlarının Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinde yer alan hususların hiçbirini taşımadığı, yetersiz ve özensiz şekilde hazırlandığı, yoğun konut dokusunun içerisinde ''konut alanı'' planlamasının tamamen rant amaçlı yapıldığı, ayrıcalıklı imar hakkı yaratması nedeniyle kamu yararına aykırı olduğu, plan değişikliklerini zorunlu kılan teknik ve nesnel gerekçeler bulunmadığı, plan değişikliklerine esas olacak kurum görüşlerinin alınmadığı, sosyal ve teknik altyapı alanlarının azaltıldığı, azaltılan kamusal alana eşdeğer alan ayrılmadığı, dava konusu imar planlarının şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına ve kamu yararına aykırı olduğu ileri sürülerek iptali istenilmiştir.

DAVALILARIN SAVUNMASI : Davanın süresinde açılmadığı, davacıların davanın açılmasında hukuki menfaatlerinin olmadığı, uyuşmazlık konusu taşınmazın özelleştirme kapsam ve programına alınmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı karara karşı davacılar tarafından dava açılmadığı, 13.11.2018 tarih ve 342 sayılı Cumhurbaşkanlığı kararı ile onaylanan 1/5000 ölçekli nazım imar planı ile 1/1000 ölçekli uygulama imar planının yargı kararıyla iptaline karar verilmesi nedeniyle parselin plansız durumda kaldığı, bölgenin ihtiyaçları ve çevrede yer alan kullanımlar irdelenerek kamu elinde bulunan ve atıl vaziyette olan kaynakların etkin ve verimli bir şekilde değerlendirilmesi ilkesi kapsamında, kamu yararının arttırılması amacıyla, ekonomik anlamda devlete ait olan arazilere değer katılmasının hedeflendiği ve bu amaçla imar planlarının yapıldığı, plan yapımı sırasında ilgili kurum ve kuruluşların görüşlerinin alındığı, 11.03.2022 tarihinde onaylanan planlara askı süresi içinde yapılan itirazların değerlendirilmesi sonucu gelişme konut alanlarına ilişkin plan hükümleri yeniden düzenlenerek 20.07.2022 tarihli imar planlarının onaylandığı, yargı kararıyla iptaline karar verilen imar planlarına göre parselde yeşil alanın artırıldığı, yoğunluğun ve inşaat alanının azaltıldığı, planlama ile alana getirilen ek nüfusun eğitim ve sağlık alanlarına yönelik doğacak ihtiyacının yürüme mesafesi içerisinde mevcut imar planlarında ayrılan alanlardan karşılanabileceği, park alanına ise planda fazlasıyla yer verildiği, ayrıca gelişme konut alanında doğacak otopark ihtiyacının ada içerisinde karşılanacağının plan notları ile vurgulandığı, dolayısıyla mükerrer tesis edilmiş bir işlem bulunmadığı, getirilen kullanım kararlarının çevre imar bütünlüğü ile uyumlu, üst ölçekli planlara uygun olduğu, bölgenin plan bütünlüğünü bozmadığı, bölgede emsal ya da kat yüksekliği artışı yapılmadığı, ayrıcalıklı imar hakkı yaratılmadığı, ilgili mevzuat uyarınca Cumhurbaşkanlığının onay yetkisi sadece özelleştirme kapsam ve programında bulunan parsellerin sınırlarıyla tanımlı olduğundan bölgede eşdeğer yeni bir alan ayrılmasının hukuken mümkün olmadığı, dava konusu imar planlarının ilgili mevzuata, planlamanın temel ilke ve esaslarına, çevre imar bütünlüğüne ve kamu yararına uygun olduğu ileri sürülerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.