muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/995, Karar No: 2024/5093, Tarih: 01.10.2024

Hem 1/5000 ölçekli hem 1/1000 ölçekli davaya konu Nazım ve Uygulama İmar Planlarında plan onama sınırının dışına çıktığı için kesintiye uğrayan, ardından yine plan sınırı içine girip devam eden ve dolayısıyla sürekliliğe sahip olmayan yol bağlantıları nedeniyle parçacı, bütünlükten uzak bir ulaşım ağı oluşturulduğu ve bu durumun ulaşım planlama ve kent planlama ilke ve esaslarıyla bağdaşmadığı,
Ayrıca, 1/5000 ölçekli ve 1/1000 ölçekli davaya konu Nazım ve Uygulama İmar Planlarında yine plan onama sınırı ile kesilmiş biçimde, işlevsellikten uzak formlarda parseller oluşturulduğu, bütüncül yaklaşımdan yoksun olan bu plan şemasının planlama ilke ve esaslarına, planlama disiplinine ve pratiğimize aykırı olduğu,
1/5000 ölçekli ve 1/1000 ölçekli davaya konu Nazım ve Uygulama İmar Planlarında ticaret alanlarının ve dolayısıyla alt merkezlerin konumu ve dağılımına ilişkin sorunlar ve yetersizlikler bulunduğu, bu durumun da şehircilik ilkelerine ve planlama esaslarına aykırı olduğu,
Gerek 1/5000 ölçekli gerekse 1/1000 ölçekli davaya konu Nazım ve Uygulama İmar Planlarında tek bir kademe yeşil alan kullanımının bulunması ve son derece dağınık, bir sistem ve süreklilik oluşturmayan yeşil alan planlamasının da şehircilik ve planlama ilke ve esaslarıyla bağdaşmadığı,
Yeşil alan planlanması kapsamında davaya konu nazım ve uygulama imar planlarında doğalgaz boru hattına ilişkin olarak hiçbir koruma kuşağı planlanmamış olduğu ve dolayısıyla yaklaşma mesafesi duyarlılığı gösterilmemiş olmasının da büyük bir eksiklik ve şehircilik ilkeleri ile planlama esaslarına aykırı olduğu,
Özellikle 1/1000 ölçekli davaya konu Uygulama İmar Planında Eğitim Alanı tanımıyla gösterilen (ve üniversite kampüs alanının dışında olan) büyük eğitim kampüsü alanının işlevinin belirsiz olduğu, bu eğitim alanının ne amaçla kullanılacağı ve bu derece büyük bir kampüs ayrılmasının gerekçesinin planda tanımlanmadığı, planda bu bölgeye böyle bir belirsizlik yaratılmış olmasının da planlama ilke ve esaslarına aykırı, planlama pratiğiyle bağdaşmayan bir yaklaşım olduğu,
Karayolları sahasına isabet eden maden sahasının 1/5000 ve 1/1000 ölçekli davaya konu imar planlarında plana işlenmesi, karayollarının geçtiği yerde maden sahası gösterimi yapılması planda çözümsüzlük ve belirsizlik yaratan bir diğer unsur olduğu ve planlama esaslarıyla bağdaşmadığı,
Davaya konu 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planında sosyal donatı alanları olarak nüfusun gereksinimi olan ilkokul, lise, sağlık alanı, sosyal ve kültürel tesis alanı ve ibadet yeri alanlarının standartların çok altında olduğu, bu durumun planlama esaslarına ve Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliğine açıkça aykırı olduğu..." tespit ve değerlendirmelerine yer verilmiştir.

Davaya konu 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planında sosyal donatı alanları olarak nüfusun gereksinimi olan ilkokul, lise, sağlık alanı, sosyal ve kültürel tesis alanı ve ibadet yeri alanlarının standartların çok altında olduğu, bu durumun planlama esaslarına ve Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliğine açıkça aykırı olduğu..." tespit ve değerlendirmelerine yer verilmiştir.
   Yerinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu  düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgeler, davalı idarenin bilirkişi raporuna itirazı ve Danıştay Altıncı Dairesinin 06/06/2023 tarihli, E:2022/995 sayılı ara kararı ile dava dışı  Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'ndan; uyuşmazlık konusu taşınmazı kapsayan alanın dava konusu planlar ile üniversite alanı olarak planlanması ile ilgili Kurulun herhangi bir talebinin olup olmadığı ve bu hususta Kuruldan görüş alınıp alınmadığının sorulmasına, varsa buna ilişkin bilgi ve belgelerin gönderilmesinin istenilmesine karar verilmesi üzerine; 
- Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'nın ...... tarih ve ... sayılı cevabı yazısında; uyuşmazlık konusu taşınmazlarla ilgili Dairelerinde herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığının tespit edildiğinin belirtilmesine ilişkin cevaplar birlikte değerlendirildiğinde;
Çevre düzeni planı kararları, kurumlardan ve arazi çalışmalarından elde edilen veriler, nüfus projeksiyonları ve yerel idarelerin imar planları, bölgesel yatırım kararları, koruma statülü alanlar, ulaşım ağları gibi plana girdi sağlayan veriler değerlendirilerek oluşturulması gerekmektedir. Dolayısıyla nüfus projeksiyonlarına göre, yerleşim alanlarının belirlenmesi, bu doğrultuda, tarım alanları, orman alanları, meralar, jeolojik açıdan sakıncalı alanların korunması gerektiğinden bu tür alanlarda, münferit kentsel gelişme taleplerinin plan bütünlüğü göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerekmektedir.
İmar planlarının, planlanan yörenin bugünkü durumunun, olanaklarının ve ilerideki gelişmesinin gerçeğe en yakın şekilde saptanabilmesi için coğrafi veriler, beldenin kullanılışı,  donatımı ve mali  bilgiler  gibi  konularda yapılacak araştırma ve anket çalışmaları sonucu elde edilecek bilgiler ışığında, çeşitli kentsel işlevler  arasında var olan ya da sağlanabilecek olanaklar ölçüsünde  en  iyi  çözüm  yollarını  bulmak  belde halkına iyi yaşama düzeni ve koşulları sağlamak amacıyla kentin kendine özgü yaşayış  biçimi  ve karakteri, nüfus, alan ve yapı ilişkileri, yörenin gerek çevresiyle ve gerekse çeşitli alanları arasında olan bağlantıları, halkın sosyal ve kültürel gereksinimleri, güvenlik ve sağlık ile ilgili konular gözönüne alınarak hazırlanması gerekmektedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemeler uyarınca, özelleştirme programındaki kuruluşlara ait  veya özelleştirilmek üzere özelleştirme programına alınan arsa ve arazilerde ilgili kuruluşlardan gerekli görüş alınmak suretiyle her ölçekteki imar planı değişiklikleri yapmak Özelleştirme İdaresi Başkanlığının yetkisi dahilinde olmakla beraber, bu plan ve plan değişikliklerinin çevre ve imar bütünlüğünü bozmayacak şekilde yapılması gerektiği açıktır.
Dosyanın incelenmesinden, dava konusu alanın 4.822.086,90 m2 büyüklüğünde, hali hazırda herhangi bir ulaşım sistemine bağlantısı olmayan boş bir alan olduğu, alanın yaklaşık 1/4 ünün üniversite alanı olarak planlandığı ve imar planlarında baskın biçimde üniversite alanı ve etrafında konut ve sosyal donatı alanları öngörüldüğü, üniversite alanı planlamasının stratejik öneme sahip bir plan kararı olduğu, ancak alanın üniversite alanı olarak planlanmasında esas alınan tek ölçütün  ... Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararı ile kabul edilen 1/1000 ölçekli uygulama imar planı kararı olduğu, bölgenin 'üniversite alanı' olarak planlanmasına yönelik Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının herhangi bir talebinin olmadığı, buna ilişkin Kuruldan görüşte alınmadığı, ayrıca dava dışı ... Belediye Başkanlığı tarafından alanın uygulama imar planında üniversite alanı ayrılma gerekçesinin sorulması ve bu hususa ilişkin bilgi ve belgelerin istenilmesi üzerine herhangi bir bilgi ve belgenin dosyaya sunulmadığı görülmüştür.
Bu durumda, üniversitenin sadece kente değil tüm ülkeye hizmet edecek kamusal nitelikte bir kullanım olması nedeniyle, bir yerin ''üniversite alanı'' olarak planlanabilmesi için; öncelikle bu yerin büyüklüğü, yerleşim yerlerine göre konumu, ulaşım imkanları, bu alana bölge ve ülke genelindeki ihtiyaç durumu gibi birçok hususta çok yönlü ve geniş çaplı analiz, etüt ve araştırma yapılması, yükseköğretim planlamasını yapan Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'ndan da bu hususta görüş alınması gerektiği halde plan açıklama raporunda söz konusu analiz, etüt ve araştırmaların yapıldığını ortaya koyan hususlara yer verilmediği, anılan Kurul'un görüşünün alınmadığı, ilçe belediyenin bu talebinin dayanağının ne olduğunun ve bu yerin hangi ölçütlere göre ''üniversite alanı'' olarak seçildiğinin plan açıklama raporunda açıklanmadığı, plan değişikliğinin hazırlanması sırasında yeni bir araştırma yapılmadığı, ''eskimiş'' verilere dayanılarak plan kararları üretildiği, güncel verilerin toplanmadığı, çevre düzeni planından başlayarak  yapılan dava konusu plan değişiklikleri ile alana getirilen hakim kullanım kararı olan üniversite alanının dayanağının bulunmadığı, şehircilik ilkelerine ve hukuka aykırı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Öte yandan yapılaşmamış ve  kentten kopuk, erişim koşulları son derece sınırlı bir alanın meskun konut alanı olarak planlandığı, kentin bu noktasında yeşil alanların kaldırılarak yapılaşmaya açılmasının gerekçelerinin plan açıklama raporlarında açıklanmadığı, planlanan alanın kentin iki büyük ana arter arasında kaldığı ve kentten kopuk olduğu, bu ana arterlerin davaya konu alanın yakın çevresiyle bütünleşmesini engelleyen bariyerler olduğu, bu alana ulaşımın nasıl sağlanacağı ve kent merkezi ile nasıl bütünleştirileceğine yönelik plan raporlarında bir çalışma olmadığı, bu durumun da dava konusu planlar için büyük bir eksiklik olduğu ve çevre düzeni ve imar planların  şehircilik ilkeleri ve planlama esaslarına aykırılık teşkil ettiği sonucuna varılmıştır.
 Ayrıca dava konusu nazım imar planında kentsel meskun alan üzerine bir tarama yapılarak meskun alan ile iç içe bir madencilik faaliyet sahası tanımlandığı, bu alanın yerleşik alan olmadığı, bu durumda madencilik faaliyetlerinin devam edeceği yerler belirlenerek imar planlarında yaşam alanlarıyla madencilik alanları arasında belli mesafeler planlanarak koruma kuşakları ve geçiş tampon bölgeler oluşturulmadığı; dolayısıyla bir yaşam alanıyla madencilik sahasının iç içe planlanması sonucu sağlıksız yaşam alanları yaratılmasının da şehircilik ve planlama ilkelerine aykırı olduğu sonucuna varılmıştır.
Bu itibarla, dava konusu işlemde de hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
 
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle;
 1. 02/12/2021 tarihli ve 4882 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararı ile onaylanan ve 03/12/2021 tarihli, 31678 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planı değişikliği, 1/25.000 ölçekli nazım imar planı değişikliği, 1/5000 ölçekli nazım imar planı değişikliği ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişikliğinin İPTALİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmasız işler için belirlenen...-TL vekâlet ücretinin davalı idarelerden alınarak  davacıya verilmesine,
4.  Danıştay Başkanlığı tarafından yatırılan avanstan karşılanan keşif ve bilirkişi incelemesi gideri olan 3.000-TL avansın davalı idarelerden  alınarak Danıştay Başkanlığı'na verilmesine, bu kısmın tahsili için kararın bir örneğinin Danıştay Başkanlığı Genel Sekreterliği'ne (İdari İşler Müdürlüğü) tebliğine,  
5. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya  iadesine, 
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 01/10/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/4281, Karar No: 2024/3567, Tarih: 01.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/4281
Karar	No : 2024/3567                                                                                
DAVACI	: ... Merkez Konseyi Başkanlığı
	  ...
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri Av. ...
 
DAVANIN_KONUSU	: 21/08/2010 tarih ve 27679 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığı Sertifikalı Eğitim Yönetmeliği'nin, yetki unsuru yönünden hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek tamamının; bunun uygun görülmemesi halinde ise, 1. maddesinin 1. fıkrasının; 3. maddesinin (c), (d), (e), (f), (g) ve (ı) bentlerinin; 4. maddesinin; 5. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (ç) bentlerinin; 6. maddesinin; 7. maddesinin (g) bendinin; 8., 9., 10. ve 11. maddelerinin; 12. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ".. Komisyonca belirlenen nitelik ve .." ibaresinin; 13. maddesinin; 14. maddesinin 1. fıkrasının; 15., 16., 17., 18., 19., 20. maddelerinin ve Geçici 1. maddesinin 1., 2. ve 3. fıkralarının iptali istenilmektedir.
DAVACININ_İDDİALARI_	: Davacı tarafından, dava konusu düzenlemelerin yasal dayanağının olmadığı, üst hukuk normlarına aykırı olduğu ileri sürülerek iptali istenilmektedir. 
DAVALININ_SAVUNMASI	:  Davalı idare tarafından, dava konusu Yönetmeliğin üst hukuk normlarına uygun olarak düzenlendiği, idarelerin bu alanda düzenleme yapma yetkisi bulunduğu, Yönetmelikle getirilen birtakım soyut kuralların işin niteliğinden kaynaklandığı, sağlık alanının sürekli gelişme gösteren bir alan olmasından ötürü tek tek sertifikalandırılabilecek alanların Yönetmelikte gösterilmesinin mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava; 21.8.2010 tarih ve 27679 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sertifikalı Eğitim Yönetmeliği'nin, yetki unsuru yönünden hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek tamamının; yetkili görülmesi halinde ise, 1. maddesinin 1. fıkrasının; 3. maddesinin (c), (d), (e), (f), (g) ve (ı) bentlerinin; 4. maddesinin; 5. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (ç) bentlerinin; 6. maddesinin; 7. maddesinin (g) bendinin; 8., 9., 10. ve 11. maddelerinin; 12. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ".. Komisyonca belirlenen nitelik ve .." ibaresinin; 13. maddesinin; 14. maddesinin 1. fıkrasının; 15., 16., 17., 18., 19., 20. maddelerinin ve Geçici 1. maddesinin 1., 2. ve 3. fıkralarının iptali istemiyle açılmıştır.

3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 3. maddesinin (g) bendinde, Sağlık Bakanlığının; sağlık ve yardımcı sağlık personelinin yurt düzeyinde dengeli dağılımını sağlamak üzere istihdam planlaması yapacağı, ülke ihtiyacına uygun nitelikli sağlık personeli yetiştirilmesi amacıyla hizmet öncesi ya da kamu kuruluşlarında mesleklerini icra eden sağlık ve yardımcı sağlık personeline hizmet içi eğitim yaptıracağı; bunu sağlamak amacıyla üniversitelerin, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ile kamu kurum ve kuruluşlarının imkanlarından yararlanacağı belirtildikten sonra, hizmet içi eğitim programının ne şekilde ve hangi sürelerle yapılacağının Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte tespit edileceği kuralına yer verilmiş; 9. maddesinin (c) bendinde, bütün kamu ve özel sağlık kuruluşlarının personel kıstaslarını belirleme, hizmet içi eğitim usul ve esaslarını tespit etme ve bu Yasayla ilgili diğer hususları yönetmelikle düzenleme yetkisinin Sağlık Bakanlığına ait olduğu düzenlenmiştir.	
Dava konusu düzenlemenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 181 sayılı Sağlık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 12. maddesinin (a) bendinde, sağlık insan gücü plânlaması yapmak, nicel ve nitel olarak ihtiyaca uygun insan gücü yetiştirilmesi için ilgili kurum ve kuruluşlarla işbirliği yapmak; (c) bendinde, personel eğitim plânını hazırlamak, eğitim programlarını düzenlemek, uygulamak veya uygulanmasını sağlamak ve koordine etmek; (f) bendinde, ilgili kuruluşlarla işbirliği yaparak sağlık mesleklerinin standartlarını belirlemek Sağlık Bakanlığının ana hizmet birimlerinden olan Sağlık Eğitimi Genel Müdürlüğünün görevleri arasında sayılmış; 43. maddesinde de, Bakanlığın, yasayla yerine getirmekle yükümlü olduğu hizmetleri tüzük, yönetmelik, tebliğ, genelge ve diğer idari metinlerle düzenlemekle görevli ve yetkili olduğu kurala bağlanmıştır.
Belirtilen Yasa hükümleri ışığında, sağlık alanında otorite olan Sağlık Bakanlığının, hekimler ve yardımcı sağlık personelin tabi tutulacakları sertifika eğitimine ilişkin usul ve esasları belirleme, bu eğitimi verecek kişi/kuruluşları akredite etme ve bu alanda düzenleme yapma yetkisinin bulunduğu tartışmasızdır.	
Sözü edilen yetkiye dayanılarak Sağlık Bakanlığı tarafından çıkarılan ve 21.8.2010 tarih ve 27679 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulan dava konusu "Sertifikalı Eğitim Yönetmeliği"; Sağlık Bakanlığı, Türk Silahlı Kuvvetleri, üniversiteler, kamu kurum ve kuruluşları ile özel hukuk tüzel kişileri ve gerçek kişilerce, sağlık alanında mezuniyet sonrası uygulanması özel bilgi ve/veya beceriye dayalı mesleki yeterlilikleri kazandırmaya yönelik olarak yapılacak sertifikalı eğitimlere ilişkin usul ve esasları düzenlemekte olup; tıpta ve diş hekimliğinde uzmanlık sonrası ilgili uzmanlık alanlarına mahsus sertifika eğitimleri Yönetmeliğin kapsamı dışında bırakılmıştır.

Dava konusu Yönetmelik incelendiğinde, sertifikalı eğitim alanlarının, ulusal  sağlık politikaları ve Bakanlığın stratejik planları doğrultusunda sağlık alanında ülkenin ihtiyacı olan nitelikli insan gücünü yetiştirmeye yönelik olarak Bakanlıkça belirleneceği, Bakanlık onayı ile Genel Müdürlük bünyesinde Sağlık Eğitimi Genel Müdürü veya görevlendireceği genel müdür yardımcısı ya da daire başkanı başkanlığında, sertifikalı eğitim için başvuruda bulunan birimin ilgili genel müdür yardımcısı veya daire başkanı ile konunun uzmanlarından oluşan, her sertifikalı eğitim alanı için ayrı ayrı olmak üzere en az 7 kişiden oluşan bir Komisyon kurulacağı, gerek görüldüğünde Komisyona yeterli sayıda uzman çağrılabileceği, sertifikalı Eğitim Bilim Komisyonunun, sertifika alanları ve eğitim programları ile ilgili talepleri inceleyip karara bağlayacağı, uygun görülen sertifikalı eğitimler ile eğitici eğitimlerinin bilimsel açıdan usul ve esaslarıyla eğitim merkezlerinin alanına özel teknik nitelikleri belirleme görevleri olduğu, ayrıca, eğitim merkezlerinin kuruluşu, eğitici ve görevleri, eğitim süreleri, denetim, sınav ve sertifika verilmesiyle  ilgili hususların düzenlendiği görülmektedir.	
Dava konusu düzenleme ile,  sağlık alanında faaliyette bulunan kişilerin mesleki yeterliliklerinin tespiti ve bu hizmetlerin güvenle ve nitelikli elemanlar eliyle yürütülmesinin amaçlandığı;  mevcut sertifika  sahiplerine de geçiş süreleri tanınarak, yönetmeliğin yürürlüğünden önce belge sahibi olanların kazanılmış haklarının da korunduğu sonucuna varılmıştır.
Öte yandan; Sağlık Bakanlığının Danıştay Onuncu Dairesinin 19.7.2011 gün ve E:2010/15458 sayılı ara kararına verdiği cevapta da belirtildiği üzere, sağlıkla ilgili pek çok alt dal bulunmakta olup, bu dallarda çalışacak yardımcı personelin de her dalın gerektirdiği konularda farklı eğitimlere tabi tutulmaları gerekmektedir. Söz konusu eğitimlere ilişkin ana hususların tek elden düzenlenerek, her branşla ilgili yapılacak eğitimin şartları, içeriği, süresi ve eğitim sonrası verilecek belgelerle ilgili olarak, branşın özelliklerine  uygun düzenlemelerin ayrıca yapılması, alt konulardaki çeşitliliğin bir gereğidir. 
Bu itibarla, dava konusu yönetmelik hükümlerinde, kamu yararına, hizmet gereklerine ve hukuka aykırılık görülmemiştir.
Açıklanan  nedenlerle, davanın reddi gerektiği, düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 02/12/2015 tarih ve E:2013/11778, K:2015/8332 sayılı kararının Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun  25/02/2019 tarih ve E:2016/2485, K:2019/755 sayılı kararıyla bozulması üzerine yapılan inceleme sonucu, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ	:

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 02/12/2015 tarih ve E:2013/11778, K:2015/8332 sayılı kararının Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun  25/02/2019 tarih ve E:2016/2485, K:2019/755 sayılı kararıyla bozulması üzerine yapılan inceleme sonucu, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ	:
Dava, 21/08/2010 tarih ve 27679 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığı Sertifikalı Eğitim Yönetmeliği'nin, yetki unsuru yönünden hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek tamamının; bunun uygun görülmemesi halinde ise, 1. maddesinin 1. fıkrasının; 3. maddesinin (c), (d), (e), (f), (g) ve (ı) bentlerinin; 4. maddesinin; 5. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (ç) bentlerinin; 6. maddesinin; 7. maddesinin (g) bendinin; 8., 9., 10. ve 11. maddelerinin; 12. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ".. Komisyonca belirlenen nitelik ve .." ibaresinin; 13. maddesinin; 14. maddesinin 1. fıkrasının; 15., 16., 17., 18., 19., 20. maddelerinin ve Geçici 1. maddesinin 1., 2. ve 3. fıkralarının iptali istemiyle açılmıştır. 
Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 02/12/2015 tarih ve E:2013/11778, K:2015/8332 sayılı kararıyla, kanunun uygulanmasını gösterme kabiliyetini haiz olmayan, objektif, belirli ve açık kurallar konulmadan, düzenleme yetkisini bütünüyle uygulamayı yapacak birimlere bırakacak biçimde (içi boş) düzenleme yapıldığı gerekçesiyle dava konusu düzenlemeler hukuka aykırı bulunarak iptaline karar verilmiştir.
Bu kararın temyizi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 25/02/2019 tarih ve E:2016/2485, K:2019/755 sayılı kararıyla, dava konusu maddelerin esasına yönelik davacı iddialarının tek tek değerlendirilerek işin esasının incelenmesi gerektiği gerekçesiyle Daire kararının bozulmasına karar verilmiş, anılan karara karşı yapılan karar düzeltme istemi ise Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 11/06/2020 tarih ve E:2019/3297, K:2020/897 sayılı kararıyla reddedilmiştir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava daireleri kararlarına karşı Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği; 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde, idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların İdari Dava Daireleri Kurulu'nca temyizen inceleneceği hükme bağlanmış; 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 4. fıkrasında ise, Danıştay dava dairelerine, ilk derece mahkemesi olarak verdikleri kararların temyizen bozulması halinde ısrar olanağı tanınmamıştır.
Buna göre, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak davanın esası hakkında yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
İNCELEME VE GEREKÇE	:

Buna göre, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak davanın esası hakkında yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
İNCELEME VE GEREKÇE	:
 21/08/2010 tarih ve 27679 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığı Sertifikalı Eğitim Yönetmeliği, 04/02/2014 tarih ve 28903 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sağlık Bakanlığı Sertifikalı Eğitim Yönetmeliği'nin 12. maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır.
Bu durumda, dava konusu düzenlemeler yürürlükten kaldırılmış olduğundan, esasının incelenme olanağı kalmayan dava hakkında karar verilmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.
 
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1.	Konusu kalmayan dava hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
2. Davacı tarafından yapılan ve ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL
 yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, davalı idare tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalı idare üzerine bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca   duruşmalı işler için belirlenen... TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra aidiyetine göre taraflara iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 01/10/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.