muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4051, Karar No: 2010/6746, Tarih: 24.05.2010

a) Taşınmazın eski ve yeni niteliği konusunda jeoloji mühendisinden de ayrıntılı rapor alınmalı,

b) Keşif sırasında taşınmazı çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dava dosyası içine konulmalı,

c) Davanın açıldığı tarihten önce ya da sonra Hazine yetkilileri tarafından hazırlanan idari tahkikat ve haksız işgal (ecrimisil) tutanakları varsa bu tutanaklar da yerine uygulanıp tutanaklarda ismi ... kişiler tanık sıfatıyla dinlenilmeli,

3402 Sayılı Yasanın 14/1. maddesinde ... 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda (5403 Sayılı Yasanın 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi: tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından) ... mühendisinden yasanın amacına uygun rapor alınmalı,

bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek usül yönünden kesinleşen durumlar da dikkate alınarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak ... biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24/05/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7794, Karar No: 2014/4885, Tarih: 20.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7794 E.  ,  2014/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1-4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

2- Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2013/2001, Karar No: 2015/1081, Tarih: 25.03.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2001 E.  ,  2015/1081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6.İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2013/257 E-2013/337 K.

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 6.İş  Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.06.2012 gün ve 2010/769 E.-2012/453 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan Çankaya Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 24.12.2012 gün ve 2012/37111 E.-2012/43909 K. sayılı ilamı ile;

(...1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Çankaya Belediye Başkanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32'nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre davacı ücretlerin yaklaşık 13 aydır yatırılmadığını belirterek, ücret alacağı isteminde bulunmuştur. Hükme esas bilirkişi raporunda istek gibi hesaplama yapılarak ücret alacağı kabul edilmiştir. Ancak davalı Belediye Başkanlığı temyiz aşamasında, ücretin davacının banka hesabına yatırıldığını, banka kayıtlarının araştırılmadığını savunmuştur. Davalı ile ilgili emsal geçen dosyalarda, banka yolu ile yapılan ödemeler, ücret alacağından mahsup edilmiştir(Dairemizin 2012/5519 Esasında incelenen dosya). Bu nedenle davacı adına ücret ödenmesi için açılan banka hesabı araştırılarak, bu hesaba hesaplanan dönemle ilgili yatırılan ücret olup olmadığı, varsa mahsubu gerekip gerekmediği araştırılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile ücret alacağına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili ile davalılardan Çankaya Belediye Başkanlığı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılardan Çankaya Belediye Başkanlığı vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece, yukarda yazılı gerekçeyle bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını davacı ve davalılardan Çankaya Belediye Başkanlığı vekilleri temyiz etmişlerdir.

I-Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, ilk hükmü temyiz etmeyen davacı vekilinin direnmeyi temyizinin mümkün bulunup bulunmadığı ön sorun olarak incelenmiştir.

Bilindiği üzere, hukuki yarar dava şartı olduğu kadar, temyiz istemi için de aranan bir şarttır. Yerel Mahkemece hakkında direnme kararı verilen ilk hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmemiştir. Bu nedenle ilk kararda hüküm altına alınan alacakların müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmeyerek, davalılardan alınmasına şeklinde karar verilmesi davalı Belediye başkanlığı lehine usulü kazanılmış hak oluşturmaktadır.

Bu durumda ilk kararı temyiz etmeyen davacı vekilinin direnme kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığı gibi aksinin kabulü davalı Çankaya Belediye Başkanlığı lehine oluşan usulü kazanılmış hakkı da ihlal edecektir.

Bu nedenle davacı vekilinin, direnme kararını temyiz etmeye hakkı bulunmadığından temyiz istemi reddedilmelidir.

II-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına  uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Bu nedenle davacı vekilinin, direnme kararını temyiz etmeye hakkı bulunmadığından temyiz istemi reddedilmelidir.

II-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına  uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : 1-Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2-Davalı Çankaya Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma ilamında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun'un 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, 25.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21431, Karar No: 2014/37438, Tarih: 31.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/21431 E.  ,  2014/37438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2010/919-2013/339

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının 03.04.2003-19.03.2008 tarihleri arasında tır şoförü olarak asgari ücret + sefer primi sistemi ile çalıştığını, aylık ortalama iki sefer gerçekleştirdiğini, sefer başına 500,00 Euro sefer primi verdiğini, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, sefer primi alacağı ve ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak, davacının kendi isteği ile ayrıldığını, haklı bir sebebe dayanmadan iş sözleşmesine feshettiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, asgari ücret üzerinden maaş aldığını, herhangi bir eksik ödeme bulunmadığını, harcırahın Arnavutluk için 200,00 Euro, İtalya için 400,00 Euro verildiğini, aylık ortalama iki sefer yapıldığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacınm eksik ödendiği iddia edilen sefer primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı ve hesaplamalara esas ücretin doğru tesbit edilip edilmediği hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

3-Davacınm 03.04.2003-19.03.2008 tarihleri arasında, dört yıl, onbir ay, dört gün süreyle uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı, davacı ve şahitlerinin asgari ücret ile sefer başına 500,00 Euro ücretle çalıştığını, davalı ve şahitlerinin asgari ücret ve Arnavuutluk'a gidildiğinde 200,00 Euro, İtalya'ya gidildiğinde 400,00 Euro ücretle çalıştığını ileri sürdükleri, mahkemece davacının asgari ücret ve sefer başına 500,00 Euro ücret ile çalıştığının kabul edildiği anlaşılmış olup, tarafların ücret konusunda anlaşamadıkları dikkate alındığında, davacının çalışma dönemi içinde hangi ülkelere sefer yaptığı tesbit edilerek, tesbit edilemezse ayda bir kez İtalya, bir kezde Amavutluk'a sefer yaptığı kabul edilerek, işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükükm kurulması hatalı olmuştur.

4-Öte yandan davacı, dava dilekçesinde, çalışma dönemi boyunca hak etmiş olduğu sefer primlerinden haksız olarak 2.700,00 Euro sefer primi kesintisi yapıldığını belirterek, sözkonusu alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiş ancak hangi tarihte, ne kadar ve ne sebeble kesinti yapıldığını açıklamamıştır. Dosya içeriğine, şahit anlatımlarına ve davacının uzun süre aynı şartlarda çalışmasına rağmen itiraz etmemiş olmasına göre, şoförlere verilen mazottan fazla harcanmış ise aradaki farkın işçinin ücretinden kesilmesi şeklinde bir işyeri uygulamasının bulunduğu anlaşılmaktadır. İşyeri uygulaması haline gelmesi halinde, fazla mazot harcanması durumunda bu tutarlar ücretlerden kesilebilir. İşverence, fazla mazot harcanan miktar ile davacının trafik kurallarına uymaması gibi kusurundan kaynaklanan ödemeler için kesinti yapılmasında hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Somut olayda davacı, sefer priminden yapılan kesintilerin işyeri uygulamalarına aykırı olarak veya kusuru bulunmadan yapıldığını ispat edememiştir. Hal böyle olunca, davacının sefer primi alacağı talebinin reddi yerine kabulüne dair yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 31.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8517, Karar No: 2014/11708, Tarih: 25.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8517 E.  ,  2014/11708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 30. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/185-2013/316

Taraflar arasındaki birleştirilen tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiş ise de 12.06.2014 tarihli dilekçesi ile davadan ve temyiz isteminden vazgeçtiğinin anlaşılması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davacı A.. A.. vekili Av. S.. O..' ın UYAP üzerinden mahkemesi kanalıyla göndermiş olduğu 12.06.2014 tarihli dilekçesi ile davadan ve temyiz isteminden vazgeçtiği, yetkilendirildiği vekaletnamede bu hususta yetkisi olduğu anlaşılmakla, davadan vazgeçme beyanı karşısında bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16325, Karar No: 2009/6255, Tarih: 07.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/16325 E.  ,  2009/6255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmasız davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, muhasebecisi olan davalının kendileri aleyhine iki ayrı icra takibi yaparak yaptığı masraflar ile muhasebe ücretini istediğini, ancak kendilerinin ödemeleri yaptıklarını borçlu olmadıklarını ileri sürerek takiplerin iptali ile %40 kötüniyet tazminatının tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davacı kooperatifin hem üyesi hem de muhasebecisi olduğunu, üyelerin çoğu yurt dışında olduğundan bir takım masrafları kendisinin yaptığını, yapılan ödemeler düşülünce davacı kooperatifin kendine halen borcu olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne,2002/3590 sayılı menfi tespit talebinin reddine,inkar tazminatına yer olmadığına,2002/3591 sayılı takipten dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, fazla ödenen 2.215, 94 YTL nin ödeme tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2008/16325-2009/6255

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2008/16325-2009/6255

2–Davalı, 2002/3590 sayılı takip ile 600,00 YTL kooperatif adına yaptığı masrafları, 2002/3591 sayılı takip ile de 1999-2000-2001-2002 yılları muhasebe ücreti olan 2.250,00 YTL ile işlemiş faizini talep etmiş, davacı ise davalıya ödeme yaptıklarını borçlarının olmadığını bildirerek eldeki davayı açmıştır . Dosyaya sunulan belgeler ile yapılan bilirkişi incelemelerinden davalının kooperatif adına 1.219,00 YTL çeşitli masraflar, 1.184,00 YTL vergi ve 2.690,00 YTL SSK kesintileri için para yatırdığı , bunların toplamının 5.093,00 YTL olduğu, buna karşılık davacı kooperatifin davalıya toplam 4.465,00 YTL avans yatırdığı, bu avansları yatırırken yatanların tümünde muhasebe ücretine mahsuben yatırıldığına dair şerhin olmadığı, bir kısmının çekle ödendiği görülmektedir.Hal böyle olunca davacının verdiği avanslardan muhasebe ücreti karşılığı verildiği şerhi olanların muhasebe ücretinden düşülmesi , diğerlerinin ise davalı harcamalarından düşürülmesinin söz konusu olabileceğinin değerlendirilmesi gerekmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının ödediği sigorta pirimlerinin hesaba katılmamış olduğu, davalının kooperatifte tek üyeliğinin bulunduğu bildirilmesine rağmen iki üyelik aidatları üzerinden hesap yapılmış olduğu ve bu aidatların ne kadarının davalı alacağından düşülmesi gerektiği konusunda net bir açıklamanın yapılmamış olduğu görülmüştür.Hal böyle olunca mahkemece bilirkişiden davalı itirazlarını da karşılayan denetime elverişli rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde her iki tarafa iadesine, 7.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16430, Karar No: 2016/801, Tarih: 25.01.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16430 E.  ,  2016/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.01.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı vekili 14, 612, 613, 729, 732, 1132, 1428, 1429, 1529, 1998 ve 2063 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ..., 1998 sayılı parsel yönünden temyiz etmiştir.

Davalı ...'nın 1998 sayılı parsel yönünden temyiz itirazları 7201 Tebligat Kanununda 6099 sayılı Kanun ile yapılan ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca; "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir." (m. 10) Tebligat Kanununun değişik 21/2 maddesi gereğince; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır."

Tebligat Kanununun 17. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 26. maddesine göre belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerden birine yapılır.

Somut olayda; dava dilekçesinin dava konusu 1998 parsel sayılı taşınmazda paylı malik olan ...'ya tebliğine ilişkin tebligat parçasına, "Aynı adreste birlikte çalışan Engin Bey imzasına" açıklaması yazılmıştır. Tebliğ alan kişinin soyadı tebliğ evrakına yazılmadığı gibi davalı tebliğ evrakını alan bu kişiyi tanımadığını iddia etmektedir. Bu haliyle kanunda öngörülen tebligat usulüne uyulmadığından tebliğ işlemi geçersizdir.