muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/68, Karar No: 2022/97, Tarih: 17.02.2022

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir çözüme ulaşılabilmesi bakımından suça iştirak, faillik ve şeriklik kavramları üzerinde de durulmalıdır.

TCK’nın 37. maddesindeki;

"(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır." şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanun’da suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı “Fail” konumundadır. Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır.

“Azmettirme” 5237 sayılı TCK'nın 38. maddesinde;

"(1) Başkasını suç işlemeye azmettiren kişi, işlenen suçun cezası ile cezalandırılır.

(2) Üstsoy ve altsoy ilişkisinden doğan nüfuz kullanılmak suretiyle suça azmettirme hâlinde, azmettirenin cezası üçte birden yarısına kadar artırılır. Çocukların suça azmettirilmesi hâlinde, bu fıkra hükmüne göre cezanın artırılabilmesi için üstsoy ve altsoy ilişkisinin varlığı aranmaz.

(3) Azmettirenin belli olmaması hâlinde, kim olduğunun ortaya çıkmasını sağlayan fail veya diğer suç ortağı hakkında ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar hapis cezasına hükmolunabilir. Diğer hâllerde verilecek cezada, üçte bir oranında indirim yapılabilir" şeklinde düzenlenmiştir.

Azmettirme, belli bir suç işleme hususunda henüz bir düşüncesi olmayan kişide, bir başkası tarafından suç işleme kararının oluşmasının sağlanmasıdır. Eğer kişi daha önceden suçu işlemeye karar vermiş ise bu takdirde azmettirme değil, artık aynı Kanun'un 39/2. maddesi kapsamında manevi yardım söz konusu olacaktır. Azmettiren konumundaki kişinin kasten hareket etmesi gerekir. Bu kastın, failde belli bir suçu işleme konusunda karar oluşturmayı, suçun bu kişi tarafından işlenmesi hususunu ve azmettirilen suçun kanuni tanımındaki unsurlarını kapsaması gerekli olmasına karşın, eylemin yer ve zamanı ile işleniş tarzına ilişkin ayrıntıların belirlenmesine gerek yoktur.

Bu açıklamalar ışığında birinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında birinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

27.10.2012 tarihinde kolluk güçlerince önleme araması kararına istinaden uygulama noktasında durdurulan sanık ...’nın kullandığı araçta yapılan aramada aracın koltuklarının üzerinde çuval ve poşetler içerisinde 2140 karton (21400 paket) kaçak sigaranın ele geçirilmesi üzerine, yapılan soruşturma kapsamında kolluk güçlerince yakalanan sanık ...’nın alınan beyanında para karşılığı ...’dan ...’a taşıdığı eşyanın içeriğini bakkal malzemesi olarak bildiğini, ele geçen kaçak sigaraların amcasının oğlu olan inceleme dışı sanık ...’ya ait olduğunu beyan etmesi nedeniyle kaçak eşyanın asıl sahibi olduğu iddiasıyla inceleme dışı sanık ... hakkında da dava açıldığı, yapılan yargılama neticesinde Yerel Mahkemece sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigaraları ticari amaçla naklettikleri kabul edilerek suç tarihi itibarıyla eylemlerine uyan 4733 sayılı Kanun’un 8/4. maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verildiği dosya kapsamında;

İddianameye konu suçun oluşabilmesi için sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde dava konusu kaçak eşyayı taşıma, satma, satın alma, saklama, satışa arz etme ya da alınıp satılmasına aracılık etme seçimlik hareketlerinden birisini gerçekleştirmelerinin yeterli olması göz önünde bulundurulduğunda, sanığın kullandığı aracın koltukları üzerinde ele geçirilen 2140 karton kaçak sigaradan haberdar olmadığı ve sigaraların asıl sahibinin inceleme dışı sanık ... olduğu şeklindeki suçtan kurtulmaya yönelik savunmasının azmettirme olarak değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla sanık hakkında yüklenen suçtan hüküm tesis edilirken TCK’nın 38. maddesinin üçüncü fıkrasının tartışılmasına gerek bulunmadığı kabul edilmelidir. Bu uyuşmazlık konusu yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

2- Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/18 ve 5/1. maddeleri ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un ilgili hükümlerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç ceza karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekip gerekmediği hususunda yapılan değerlendirmede ise;

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarihinde 6455 sayılı Kanun’un 54. maddesiyle eklenen "Kaçakçılık suçları" başlıklı 3. maddenin on sekizinci fıkrası;

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarihinde 6455 sayılı Kanun’un 54. maddesiyle eklenen "Kaçakçılık suçları" başlıklı 3. maddenin on sekizinci fıkrası;

"Ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan tütün mamulleri, etil alkol, metanol ve alkollü içkileri üreten, yurda sokan, ticarî amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar üç yıldan altı yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 89. maddesi ile; "Ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ya da taklit veya yanıltıcı bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri taşıyan tütün mamulleri, etil alkol, metanol ve alkollü içkileri;

a) Ticari amaçla üreten, bulunduran veya nakleden,

b) Satışa arz eden veya satan,

c) Bu özelliğini bilerek ve ticari amaçla satın alan,

kişi üç yıldan altı yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır. Ancak, tütün mamullerinin etil alkol, metanol ve alkollü içkilerin kaçak olarak yurda sokulduğunun anlaşılması hâlinde, onuncu fıkra hükmüne istinaden cezaya hükmolunur." biçiminde değiştirilmiş,

5607 sayılı Kanun’un 3. maddesinin onuncu fıkrası ise; "Kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşyanın akaryakıt ile tütün, tütün mamulleri, etil alkol, metanol ve alkollü içkiler olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarısından iki katına kadar artırılır, ancak bu fıkranın uygulanması suretiyle verilecek ceza üç yıldan az olamaz." şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarihinde 6455 sayılı Kanun’un 66. maddesiyle 5607 sayılı Kanun'un 1. fıkrası; " 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan (...)(1) birine iştirak etmiş olan kişi; resmî makamlar tarafından haber alınmadan önce, fiili, diğer failleri ve kaçak eşyanın saklandığı yerleri merciine haber verirse, verilen bilginin, faillerin yakalanmasını veya kaçak eşyanın ele geçirilmesini sağlaması halinde cezalandırılmaz. Haber alındıktan sonra fiilin bütünüyle ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden kişiye verilecek ceza üçte iki oranında indirilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Karar tarihinden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61 ve 62. maddeleriyle 5607 sayılı Kanun’da değişiklikler yapılmıştır.

7242 sayılı Kanun’un 61. maddesiyle 5607 sayılı Kanun’un 3. maddesinin yirmi ikinci fıkrasına “Eşyanın değerinin hafif olması hâlinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması hâlinde ise üçte birine kadar indirilir.” cümlesi eklenmiş,

62. maddesiyle 5607 sayılı Kanun’un 5. maddesinin ikinci fıkrası ise;

Karar tarihinden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61 ve 62. maddeleriyle 5607 sayılı Kanun’da değişiklikler yapılmıştır.

7242 sayılı Kanun’un 61. maddesiyle 5607 sayılı Kanun’un 3. maddesinin yirmi ikinci fıkrasına “Eşyanın değerinin hafif olması hâlinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması hâlinde ise üçte birine kadar indirilir.” cümlesi eklenmiş,

62. maddesiyle 5607 sayılı Kanun’un 5. maddesinin ikinci fıkrası ise;

“Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde, hakkında, bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz.” şeklinde iken;

“Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine;

a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında,

indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır.” biçiminde değiştirilmiş ve aynı maddeye “İkinci fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde uygulanmaz.” şeklindeki üçüncü fıkra eklenmiştir.

Gelinen bu aşamada uyuşmazlık konusu olan 5607 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi üzerinde durulması faydalı olacaktır.

5607 ayılı Kanun'un 5. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hâli suçlara iştirak etmiş failler için geçerlidir. Dolayısıyla münferit işlenen suçlar bu fıkra kapsamı dışında kalmaktadır. Anılan fıkrada ikili bir ayrıma gidilmiştir.

1-Resmî makamlarca haber alınmadan etkin pişmanlık gösterilmesi hâli;

Bu durumda etkin pişmanlık gösteren failin cezadan muaf tutulabilmesi için öncelikle etkin pişmanlık gösteren kişinin aynı Kanun'un 3. maddesinde tanımlanan suçlardan birisinde iştirak etmiş olması, bu kişinin fiili, diğer failleri ve kaçak eşyanın saklandığı yerleri yetkili mercilere doğru şekilde haber vermesi ile fail ya da kaçak eşyanın yakalanması gerekmektedir.

2- Resmî makamlarca haber aldıktan sonra etkin pişmanlık gösterilmesi hâli;

Bu durumda etkin pişmanlık gösteren failin cezadan muaf tutulabilmesi için öncelikle etkin pişmanlık gösteren kişinin aynı Kanun'un 3. maddesinde tanımlanan suçlardan birisinde iştirak etmiş olması, bu kişinin fiili, diğer failleri ve kaçak eşyanın saklandığı yerleri yetkili mercilere doğru şekilde haber vermesi ile fail ya da kaçak eşyanın yakalanması gerekmektedir.

2- Resmî makamlarca haber aldıktan sonra etkin pişmanlık gösterilmesi hâli;

Fıkranın ikinci cümlesinde düzenlenen bu etkin pişmanlık hâlinde failin cezasından indirim yapılacaktır. Ancak bu indirimin yapılabilmesi için failin fiilin bütün yönleri ile ortaya çıkmasına hizmet ve yardım etmesi gerekmektedir. Burada düzenlenen etkin pişmanlık hâlinden hüküm verilene kadar yararlanılabilir.

Bu açıklamalar ışığında ikinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'nın inceleme dışı sanık ...’ya ait kaçak sigaraları naklederken yakalanması üzerine sigaraların asıl sahibi olan sanık ...'nın kimlik bilgilerini vererek kaçak eşyanın sahibi olan inceleme dışı sanığın yakalanmasını sağladığı olayda;

Karar tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde düzenlenen etkin pişmanlık hâlinin uygulanma şartlarının sanık ... hakkında oluşup oluşmadığının Yerel Mahkemece tartışılıp 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Kanun ve 6545 ile 7242 sayılı Kanunlarla değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un ilgili hükümlerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık konusu yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) Sanık ... hakkkında 4733 sayılı Kanun’un 8/4. maddesi uyarınca hüküm tesis edilirken TCK’nın 38. maddesinin 3. fıkrasının tartışılmasının gerekip gerekmediğine ilişkin uyuşmazlık konusu yönünden REDDİNE,

b) Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/18 ve 5/1. maddeleri ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un ilgili hükümlerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç ceza karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekip gerekmediğine ilişkin uyuşmazlık konusu yönünden ise KABULÜNE,

2- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 18.06.2018 tarihli ve 9433-6904 sayılı sanık ... hakkında verilen düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

2- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 18.06.2018 tarihli ve 9433-6904 sayılı sanık ... hakkında verilen düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2013 tarihli ve 746-1115 sayılı hükmünün 5607 sayılı Kanun'un 5. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde düzenlenen etkin pişmanlık hâlinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığı hususunun tartışılmaması ve 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin ikinci ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesinin ikinci fıkraları uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Kanun ve 6545 ile 7242 sayılı Kanunlarla değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un ilgili hükümlerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğundan BOZULMASINA,

4-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 17.02.2022 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık bakımından da oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21221, Karar No: 2014/6629, Tarih: 30.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/21221 E.  ,  2014/6629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, haksız fiilden kaynaklanan tazminat davasına ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7656, Karar No: 2010/18309, Tarih: 29.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7656 E.  ,  2010/18309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı belediyenin dar gelirlilere yönelik anahtar teslimini, yapımını ve satımını üstlendiği 800.Yıl Konutları'ndan mesken satın aldığını, 2007 yılının Ekim ayında anahtar teslimi olarak hak sahiplerine teslim edileceğinin vaat edildiğini, konut bedelinin tamamını ödediğini, ancak konutunun 2008 yılı Kasım ayı içerisinde eksik olarak teslim edildiğini, konutun geç teslim edilmesinden dolayı mağdur olduğunu, kira ödediğini, bu nedenle en az aylık 300,00-TL kira bedeli kaybı olduğunu ileri sürerek, konutun teslim tarihi olan 2007 yılı ekim ayı sonundan teslim edildiği 2008 yılı Kasım ayına kadar olan döneme ilişkin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere aylık 210,00- TL den toplam 2.520,00-TL, birleşen dava ile de 480,00-TL kira kaybı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş, yasanın 3. maddesinde mal; 2010/7656-18309

alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı belediyenin bizzat kendisinin yasada açıklanan şekilde satıcı sıfatının bulunmadığı bu şekilde, taraflar arasındaki uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, dava konusu uyuşmazlığa genel mahkemede bakılıp sonuçlandırılması gerekirken, Tüketici mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılıp, karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 41,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/983, Karar No: 2018/1506, Tarih: 27.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/983 E.  ,  2018/1506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ....Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Davacı tarafından ödeme emri iptali istemiyle açılan davada yapılan yargılama sonucu ...Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince davanın kabulüne, dair verilen hükme karşı davalı Kurum avukatı tarafından İstinaf yoluna başvurulması ve... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Ödeme emri iptali istemine ilişkindir.

II-CEVAP:

Davanın reddi ile Kurum alacağının %10 zamla tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulü ile; davalı Kurum tarafından davacı hakkında başlatılmış olan 15/01/2016 tarih, 2013/119376 ve 2002/005002 takip sayılı dosyalardan gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul BAM 33. Hukuk Dairesince ; inceleme konusu davayla ilgili olarak;

Zamanaşımı süresi dolduğundan bahisle, istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan REDDİNE dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı avukatı zamanaşımı sürelerinin henüz dolmadığını belirtmiş ve resen dikkate alınacak diğer nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 134. maddesinde, "Bu kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlık, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür." 80. maddesinin 6. fıkrasında, "Kurum alacaklarının tahsilinde 21.07.1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde, alacaklı Sigorta Müdürlüğünün bulunduğu yer İş Mahkemesi yetkilidir." hükümleri yer almakta iken, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 101. maddesinde, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği," 88. maddesinin 19. fıkrasında, "Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesinin yetkili" olduğu düzenlenmiştir.