muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/607, Karar No: 2010/18452, Tarih: 09.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/607 E.  ,  2010/18452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanığın yakınan ...’a yönelik eylemi nedeniyle hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yağma eyleminin birden fazla kişi tarafından birlikte silahla işlendiğinin anlaşılması karşısında; bu eylem için 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (a) bendi ile birlikte (c) bendinin de uygulanması ve temel ceza belirlenirken bu hususun da göz önüne alınması gerektiğinin düşünülmemesi ve 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

./..

-2-

B- Sanığın yakınan ... ...’ya yönelik eylemi nedeniyle hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınanın eve geceleyin saat 20.10 sıralarında geldiğinde, sanığı evden aldığı DVD ile çıkarken görüp elindeki suça konu eşyayı alıp kanepenin üzerine koyduğu, bu sırada kaçmaya çalışan sanığın kendisini yakalayan yakınana yumrukla vurup bıçak salladığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 765 sayılı TCY’nın 495/2. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 497/1. maddesinde öngörülen yağma suçunu oluşturduğu (5237 sayılı TCK'nun da ise dolaylı yağma suçuna yer verilmemiş olması gözetildiğinde, aynı Yasanın 142/1-b, 143,35; 116/1-4 ve 86/2 maddelerine uyan, hırsızlığa kalkışma, konut dokunulmazlığını bozma ve yaralama suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hükmün esasını oluşturan kısa kararda eylemin kalkışma aşamasında kalması nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 62.maddesi ile uygulama yapıldığı halde gerekçeli kararda anılan madde ile uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/6392, Karar No: 2017/10204, Tarih: 06.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/6392 E.  ,  2017/10204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ...mahallesi,... mevkiinde bulunan 114 ada 12 parsel sayılı 277 m2 yüzölçümündeki taşınmaz arsa niteliğiyle davalı ... adına tapuda kayıtlıdır.Davacı Orman Yönetimi 21/05/2014 havale tarihli dava dilekçesinde özetle, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevkiinde özel orman statüsündeki (I), (II), (III), (IV) ve (VI) no'lu (3478), (3479), (3480), (3481) ve (3482) parseller üzerinde bulunan 114 ada 12 parsel sayılı taşınmazın Devlet ormanı olduğunu belirterek, özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapusunun iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, dava konusu taşınmazın özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapu kaydının iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, elatmanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman savına dayalı, tapu kaydının iptali, özel orman sınırlamasının iptali ve el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1987 yılında kesinleşen orman kadastrosu, 1964 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu yapılmıştır. 1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporlarına göre; 1964 yılında yapılan arazi kadastrosunda çekişmeli taşınmazın da içerisinde bulunduğu alanın tespit harici bırakıldığı, ... Belediye Başkanlığı tarafından hasımsız olarak açılan tescil davası sonunda, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12/07/1977 gün ve 1977/76-506 sayılı hakem sıfatıyla verdiği kararı ile 7 parçadan oluşan toplam 227.950 m2 yerin ... Belediye Başkanlığı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği, 1986 yılında yapılan orman kadastrosunda ... Belediye Başkanlığı adına tesciline karar verilen taşınmazlardan 3478 parsel numaralı 10.800 m2 yüzölçümlü alanın, ... Belediyesi Özel Ormanı -1, 3479 parsel numaralı 119500 m2 yüzölçümlü alanın ... Belediyesi Özel Ormanı -2, 3480 parsel numaralı 46790 m2 yüzölçümlü alanın ... Belediyesi Özel Ormanı- 3, 3481 parsel numaralı 1570 m2 yüzölçümlü alanın ... Belediyesi Özel Ormanı-4 , 3482 parsel numaralı 28500 m2 yüzölçümlü alanın ... Belediyesi Özel Ormanı-5 adı altında sınırlandırıldığı, çekişmeli 114 ada 12 parsel nolu taşınmazın; ... Belediyesi Özel Ormanı-5 adı altında sınırlandırılan 3482 parsel sayılı taşınmazın 1987 yılında imar uygulaması ve ifraz sonucu kişiler adına tapu kaydı oluştuğu, davalının taşınmazı satış yolu ile edindiği, ancak 3533 sayılı Kanun hükümlerine göre Hakem Mahkemelerinin ancak taşınmazların niteliğini tespitle görevli olup, tescile karar veremeyeceği, hakemin yetki aşımı suretiyle verdiği tescil kararları sonucu oluşan tapu kayıtlarının yolsuz tescil niteliğinde olduğu, çekişmeli taşınmazın 1956 tarihli hava fotoğraflarından üretilen 1958 tarihli memleket haritasında orman sayılan yerlerden olduğu, sınırında Devlet ormanı bulunduğu, özel orman koşullarını taşımadığı belirlenerek, yazılı şekilde tapu kaydının ve özel orman olarak sınırlandırma işleminin iptaline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından hükmün bu bölümünün onanması gerekmiştir.

2) Davalının elatmanın önlenmesi kararına yönelik temyiz itirazlarına gelince: Türk Medenî Kanununun 683. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı bulunan malik hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde yararlanma, kullanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Yine aynı hüküm uyarınca haksız bir elatma varsa anılan hüküm malike her türlü haksız elatmanın önlenmesini isteme yetkisi de tanımıştır. Somut olayda, davanın açıldığı tarihte dava konusu taşınmaz davalı adına tapuda kayıtlı olup, davalının haksız bir tasarruf ve elatmasından söz edilemez ve el atmanın önlenmesine karar verilemez. Bu itibarla, mahkemece elatmanın önlenmesine ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yolunda hüküm kurulmuş olması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda bir numaralı bentde gösterilen nedenlerle; davalı ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) İki numaralı bentde açıklanan nedenlerle; davalı ...’in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 06/12/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5292, Karar No: 2013/13875, Tarih: 14.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5292 E.  ,  2013/13875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. cümle-2. cümle, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27705, Karar No: 2013/20002, Tarih: 23.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/27705 E.  ,  2013/20002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21620, Karar No: 2016/2536, Tarih: 17.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/21620 E.  ,  2016/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminden Kaynaklanan Alacak

... ile ... aralarındaki mal rejiminden kaynaklanan alacak davasının reddine dair. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.06.2014 gün ve 155/362 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Şahin vekili, evlilik birliği içinde oluşan malların tasfiyesine, davalı adına ruhsatlı olduğu bildirilen ... Börek Salonundaki malların değerinin tespitine ve tasfiyesine, tespit edilecek malların (menkul-gayrimenkul-nakit vs.) davacının payına düşecek olan miktarın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinde börek fırınında yer alan makinelerin alınmasında davacının katkısı açıklanmadığı, davacının börek fırınında yer alan makinelerin edinilmesine ne şekilde katkıda bulunduğuna yönelik iddia ve beyanının olmadığı, bu malların edinilmesine katkısını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir(6100 sayılı HMK 33. m). İddianın ileri sürülüş şekline göre dava, artık değere katılma alacağı isteğine ilişkindir.

Mal rejiminin devamı süresince, bir eşin sahip olduğu edinilmiş malda, diğer eşin artık değerin yarısı oranında katılma alacak hakkı vardır. Artık değere katılma alacağı; eklenecek değerlerden(TMK 229.m) ve denkleştirmeden(TMK 230.m) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere, eşin edinilmiş mallarının(TMK 219.m) toplam değerinden, bu mallara ilişkin borçlar çıktıktan sonra kalan artık değerin(TMK 231.m) yarısı üzerindeki diğer eşin alacak hakkıdır(TMK 236/1.m). Katılma alacağı Yasa'dan kaynaklanan bir hak olup, bu hakkı talep eden eşin gelirinin olmasına veya söz konusu mal varlığının edinilmesine, iyileştirilmesine ya da korunmasına katkıda bulunulmasına gerek yoktur.

Artık değere katılma alacak miktarı hesaplanırken, mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan malların, bu tarihteki durumlarına göre, ancak tasfiye tarihindeki sürüm(rayiç) değerleri esas alınır(TMK 227/1, 228/1, 232 ve 235/1. m). Yargıtay uygulamalarına göre, tasfiye tarihi karar tarihidir.

Belirli bir malın eşlerden birine ait olduğunu iddia eden kimse, iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. Eşlerden hangisine ait olduğu ispat edilemeyen mallar onların paylı mülkiyetinde sayılır. Bir eşin bütün malları, aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal olarak kabul edilir(TMK 222. m). -//-

Yukarıdaki değer tespiti, belirleme ve hesaplamaların yapılabilmesi için gerek görülürse konusunun uzmanı bilirkişi veya bilirkişilerden de yardım alınmalıdır.

Belirli bir malın eşlerden birine ait olduğunu iddia eden kimse, iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. Eşlerden hangisine ait olduğu ispat edilemeyen mallar onların paylı mülkiyetinde sayılır. Bir eşin bütün malları, aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal olarak kabul edilir(TMK 222. m). -//-

Yukarıdaki değer tespiti, belirleme ve hesaplamaların yapılabilmesi için gerek görülürse konusunun uzmanı bilirkişi veya bilirkişilerden de yardım alınmalıdır.

Somut olaya gelince; eşler, 04.03.2003 tarihinde evlenmiş, 20.03.2013 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün, kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarih itibarıyla sona ermiştir(TMK 225/son). Sözleşmeyle başka mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğinden evlilik tarihinden mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar, edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir(4722 sayılı yasanın 10, TMK 202/1.m).

Davacı taraf, dava dilekçesinde açıklamalar kısmında davalı erkeğin kendisine ait aracı sattığını ve 17.315-TL paranın davalı hakkındaki soruşturma sırasında davalının kardeşine verildiğini, davalının ... bankalarında parasının olduğunun düşünüldüğünü, ayrıca davalı adına ruhsatlı olduğu bildirilen börek salonundaki menkul malların tespiti ile tasfiye edilmesi gerektiğini bildirerek, evlilik birliği içinde oluşan malların tasfiyesine, davalı adına ruhsatlı olduğu bildirilen ... Börek Salonundaki malların değerinin tespitine ve tasfiyesine, tespit edilecek malların (menkul-gayrimenkul-nakit vs.) davacının payına düşecek olan miktarın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Dava dilekçesinin içeriği ve yargılama aşamasındaki beyanlardan davacı tarafın isteğinin hangi malvarlığına ilişkin olduğu açık değildir. Bu halde 6100 sayılı HMK'nun 31. maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında davacı tarafın talebi açıklattırılıp, davacı tarafın gösterdiği tanıkların da ifadelerine başvurulması ve yukarıda belirtilen ilkeler de dikkate alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 17.02.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

(Muhalif)

Eşin mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak davası reddedilmiştir. Davacı mal rejiminin tasfiyesi kapsamına girecek malları somutlaştırıp usulünce açıklamamıştır. Davalı eşin adi işletme şeklindeki börek fırınını işlettiği ve bu fırındaki işletme eşyalarının edinilmiş mal niteliğinde olduğu iddia edilmiş ise de; bunların eşin mülkiyetinde olduğu bile kanıtlanmamıştır. Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığını, ret hükmünün onanması gerektiğini düşünüyor, değerli çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/6435, Karar No: 2020/1815, Tarih: 02.03.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/6435 E.  ,  2020/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 18.11.2008 tarihli iş kazası nedeniyle sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı yasa hükümleri uyarınca davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 18.860,58 TL peşin sermaye değerinin gelir bağlama ve onay tarihi olan 18/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı Kurumca, sigortalı ...’ın 18.11.2008 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde, geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi giderlerine ilişkin olarak İskenderun İş Mahkemesi’nde 2010/350 Esas sayılı dosya ile rücuan tazminat davası açıldığı ve %30 işverene yüklenen kusur doğrultusunda kurum alacağının kabul edildiği dairemizce, miktar yönünden kesin olduğu için temyiz talebinin reddine karar verilerek 07.02.2013 tarihinde kararın kesinleştiği anlaşılmışır. Anılan tarihteki kaza neticesinde, sigortalının sürekli iş göremezlik oranının 01.10.2009 tarihi itibariyle E cetveline göre %5,2 olduğun belirlendiği ve kazalının, buna göre de gelire giremediği ancak daha sonra sigortalıya %26,50 oranında sürekli iş göremezlik oranı üzerinden 01/03/2013 başlangıç tarihli, 08/05/2015 onay tarihli olarak 66.868,62 TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı ve Kurumca %30 kusur karşılığının eldeki davada istendiği belirgindir.

Her ne kadar mahkemece, yapılan gerçek zarar hesabı neticesinde, istem yazılı şekilde hüküm altına alınmışsa da, dosyada mevcut sürekli iş göremezlik oranları ve kaza tarihleri esas alındığında farklılıklar tespit edilmiştir. Şöyle ki, 01.10.2009 tarihli sürekli iş göremezlik derecesi tespit formunda, 18.11.2008 tarihli kaza sebebiyle E cetveline göre, %5,2 oranında sürekli iş göremezlik oranının tespit edildiği, 13.03.2015 tarihli karara ilişkin sürekli iş göremezlik derecesi tespit formunda ise, 29.04.2012 tarihli kaza sebebiyle, E cetveline göre, %22 oranında sürekli iş göremezlik oranın belirlendiği, 03.03.2015 tarihli karara ilişkin sürekli iş göremezlik derecesi tespit formunda ise, 18.11.2008 tarihli ve29.04.2012 tarihli kaza sebebiyle yapılan birleştirme neticesinde %26,05 oranında sürekli iş göremezlik oranının tespit edildiği, aylık bağlama kararında ise, %26,50 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden ve 18.11.2008 olay tarihi gösterilmek suretiyle gelir bağlandığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden sigortalının 18.11.2008 ve 29.04.2012 tarihlerinde iki kazaya maruz kaldığı anlaşılmakla davacı Kuruma; hangi kazayla ilgili olarak talebi olduğu sorulmalı, ilk kaza tarihine ilişkinse talep, sadece 18.11.2008 tarihindeki kaza neticesi sürekli iş göremezlik oranının ne olduğu belirlenip sonuca göre de gelir bağlanıp bağlanamayacağı arştırılmalı, şayet 29.04.2012 tarihli ikinci kazaya ilişkinse talep buna ilşkin kurum inceleme raporu, sürekli iş göremezlik derecesine ilişkin karar ve ilk peşin sermaye değer tablosunun getirtilip sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve n hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24747, Karar No: 2013/24219, Tarih: 11.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/24747 E.  ,  2013/24219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nin 58/2-b. maddesi ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/2. maddesi gereği ancak hapis veya adli para cezasına ilişkin geçmiş mahkumiyetlerin tekerrüre esas alınabileceği, sanığın "temizlik işlerinde çalıştırılma" şeklinde seçenek yaptırım içeren önceki mahkumiyetinin ise tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28396, Karar No: 2016/1230, Tarih: 20.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/28396 E.  ,  2016/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalılara ait işyerinde tır şoforü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... ... temsilcisi, davacının iş sözleşmesini kendi isteğiyle sona erdirdiğini, işçinin müvekkilini ibra ettiğini, dava konusu alacak taleplerinin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ... vekili, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... ... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.