muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4933, Karar No: 2024/3134, Tarih: 17.10.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; görgü tanıklarının ifadelerinin değerlendirilmediğini, soruşturma dosyasından aldırılan bilirkişi raporunun olay anına en yakın rapor olduğunu, bu rapora bakıldığında diğer raporlara göre daha gerçekçi ve somut gözleme dayalı tespitler yapıldığını, diğer raporların sadece soyut varsayımlara dayandığını, davalı ... hakkında beraat kararının manevi unsur eksikliğinden verilmesi nedeniyle maddi gerçekliğin tespit edildiğini, 13.12.2017 tarihli bilirkişi heyet raporunda, Orman İdaresine %25 oranında bir kusur atfedilmiş ise de, bu hususun yangının çıkış sebebiyle bir ilgisinin bulunmadığını, bu durumun davalıların olayla ilgili illiyet bağını etkilemeyeceğini, 12.06.2018 tarihli bilirkişi raporunun keşif yapılmadan dosya üzerindeki bulgulara dayalı olarak verildiğini, Erdemli İlçesi Orman yangınları ile Mücadele Komisyonunca alınan rapora göre davalıların dava konusu yangın sebebiyle oluşan zararlardan sorumlu olduklarını ancak hiçbir bilirkişi raporunda bu hususlardan bahsedilmediğini, davalıların sorumluluklarını belirleyen yasal düzenlemeler açık olmasına rağmen Mahkemece davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, red kararını kabul anlamına gelmemek kaydıyla, davalılar lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu, vekalet ücretinin maktu olarak verilmesinin gerektiğini belirterek, kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yangının çıkış sebebinin ve illiyet bağının tespiti, davacının müterafik kusurunun olup olmadığı, zarar var ise miktarı konusunda bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi gidermeye yönelik alınan 14.10.2020 tarihli bilirkişi heyet raporunun tarafların iddialarını karşılar nitelikte, denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dava, davacı Kurumun yangın neticesinde uğramış olduğu zararının tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İspat yükü" başlıklı 6 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi,

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (Tarife) 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dava, davacı Kurumun yangın neticesinde uğramış olduğu zararının tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İspat yükü" başlıklı 6 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi,

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (Tarife) 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde belirlenmesine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararın, yangının çıkışı sebebi ve buna bağlı olarak illiyet bağının tespiti yönünden bilirkişi raporları arasında çelişkilerin giderilmesi amacıyla kaldırılması sonrasında alınan bilirkişi heyet raporunda; şiddetli rüzgarın etkisiyle elektrik tellerinin birbirine çarpması durumunda hatlarda belirgin bir şekilde ark izi ve kıvılcım emaresinin bulunması gerektiği, yangın sonrası alınan fotoğraf ve CD kayıtlarında, enerji nakil hattında herhangi bir kopma ya da sarkmanın görülmediği, iletkenlerde kısa devreden dolayı ark oluşması nedeniyle herhangi bir erime veya kısa devre olduğuna dair emareye rastlanmadığı, yangının söndürülmesine müteakip enerjilendirildiğinde hatta bir kopma olmadığının anlaşıldığı, yangın olayının enerji nakil hattı kısa devresinden çıktığını gösterir somut bir tespit yapılamadığının bildirildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Karar tarihinde yürürlükte olan Tarife'nin 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında; "Maddi tazminat istemli davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur." düzenlemesi yer almaktadır. Buna göre İlk Derece Mahkemesince; kendisini vekille temsil ettiren davalılar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı İstinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 4 üncü bendinde yer alan "...Ü.T. 13/1. Maddesine göre hesaplanan 54.946,71-TL. nispi vekalet ücretinin" ve 7 nci bendinde yer alan "...Ü.T. 13/1. Maddesine göre hesaplanan 54.946,71-TL. nispi vekalet ücretinin" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine ayrı ayrı "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 4.080,00 TL maktu vekalet ücretinin" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11955, Karar No: 2017/820, Tarih: 09.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/11955 E.  ,  2017/820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

1-Davacının “yaşlılık aylığı tahsis dosyasının” eksiksiz ve onaylı bir örneği Kurum'dan istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2- Davacının yurt dışı borçlanma dosyasının eksiksiz ve onaylı bir örneği Kurum'dan istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

3- Davacının yurt dışında çalışma ve aylık durumunu gösteren güncel hizmet belgesi ile ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadığını gösteren belgeler ve Türkçe tercümesi, Sosyal Güvenlik Kurumu aracılığıyla ilgili ülke Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10743, Karar No: 2008/4416, Tarih: 25.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/10743 E.  ,  2008/4416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi- manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ... ...' in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, yapılan elektrik kesintileri nedeni ile uğranılan maddi- manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin bulgur işleme fabrikası bulunduğunu, fabrikanın tamamen elektrik enerjisine dayalı olarak çalıştığını, davalının 01.12.2004- 15.01.2005 tarihleri arasında fabrikanın olduğu bölgede elektrik kesintisi yaptığını, kesinti nedeni ile üretim yapılamadığı gibi üretim yapılırken makinelerin ısı kaybetmesi nedeni ile ürünlerin bozuk çıktığını, müşterilerin ürün iadesi yaptığını, müşterilerden gelen siparişlerin karşılanamadığını, fabrika çalışmamasına rağmen işçilere ücret ödemek zorunda kaldıklarını belirterek fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydı ile 20.000 YTL maddi, 50.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili bölgede yapılan kesintinin uzun süreli olmadığını, günde 1-2 saat muhtelif noktalarda noktasal kesintiler yapılarak yeni tesis edilen hatların müşterilerin kullanımına sunulduğunu, özel trafolu davacının kesintilerden etkilenmediğini, kesintiler çok dar bir bölgeyi kapsadığı ve çalışma alanının şehir dışında olması ve sadece 3-4 aboneyi kapsaması nedeni ile kesintilerden 48 saat önce müşterilere birebir duyurulduğu, davacının 2003 yılında kaçak elektrik kullanım cezası aldığından 2003 yılı kullanımı ile 2004 yılı kullanımı arasında kıyas yapılamadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda kesintilerin eskiyen hatların yenilenmesi ve zamansız arızaların önüne geçilmek amacı ile yapıldığı, kasıtlı bir kesinti olmadığı, bu nedenle davacının manevi tazminat talep edemeyeceği, kesinti dönemine ilişkin olarak imal edilen bulgurdaki bozukluk nedeni ile 4 adet iade faturası ibraz edildiğini, iade edilen bulgurun hayvan yemi olarak değerlendirilmesinin mümkün olduğu, davacının maddi zararının 6.657.48 YTL olarak belirlendiği gerekçesi ile manevi tazminat isteminin reddine, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davacı ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, davacının özel trafolu müşteri olduğunu, bu nedenle kesintilerden etkilenmeyeceğini ve iade edilen mallardaki bozukluğun kesinti ile bağlantılı olmadığını savunduğu halde mahkemece bu yönler üzerinde durulup bilirkişiden görüş alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı vekilinin temyizi üzerine BOZULMASINA, bozma gerekçesine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3619, Karar No: 2013/15485, Tarih: 05.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3619 E.  ,  2013/15485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kütahya Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.12.2012
Yargıtay — Esas No: 2013/18795, Karar No: 2014/11340, Tarih: 05.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18795 E.  ,  2014/11340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10742, Karar No: 2015/7368, Tarih: 17.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10742 E.  ,  2015/7368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/27-2013/366

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Vekili Av. M.. A.. gelmiş, davacılar tarafından gelen olmadığından, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, birkısım müvekkilleri ve diğer müvekkillerinin mirasçıları hakkında ihraç kararı verildiğini, kooperatifin edindiği arsaların müvekkillerinin katkıları ile edinildiğini, kooperatif üyeliğinden çıkarılma halinde ortağın katkıları ile edinilen aktifin, ihraç edilen ortağa isabet eden bölümünün iadesi gerektiğini, çıkma payı alacağı yönünden açılan davanın, erken açılması nedeniyle reddedildiğini, reddedilen davada yapılan inceleme sonucu, davacıların her birinin 16.08.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 2.500,00 TL çıkma payı alacağına hak kazandıklarının belirlendiğini ileri sürerek, her bir ortak için çıkma payı alacağının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, davacıların ortaklıktan çıktığı tarihe ve bilançonun onaylanma tarihine göre alacaklarının 16.08.2001 tarihinde muaccel olduğunu, 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, Borçlar Kanunu'nun 137. maddesinin somut olaya uygulanamayacağını, müvekkili kooperatifin 17.06.2000 tarihli genel kurul toplantısında taşınmazların satılması ile elde edilecek gelirin hak sahiplerinin sermayelerine eklenmesine karar verildiğini, bu karara dayanılarak 2.500,00 TL çıkma payı alacağı talebinin yasaya aykırı olduğunu, davacıların yalnızca anasözleşmede gösterilen hakları talep edebileceğini, kaldı ki bu parseller satılmamış olduğundan davacıların bu karara dayanarak hak iddia etmesinin mümkün olmadığını, dava dilekçesinde kooperatife aidat olarak 100,00 TL ödendiğinin kabul edildiğini, açık ikrar karşısında 2.500,00 TL çıkma payı alacağının istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; BK'nın 137. maddesi gereğince zamansız açılan davada verilen kararın kesinleştiği tarihten itibaren 60 gün içinde işbu dava açıldığından zamanaşımı itirazının yerinde olmadığı, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu`nun 17/1. maddesi gereğince, kooperatiften ayrılan ortağın, ayrıldığı yıla ait genel kurulda kabul edilerek kesinleşen bilanço gereği payına düşen masraflar düşüldükten sonra bakiyesini talep edebileceği, bilançonun genel kurulca kabulü suretiyle kesinleşmesinden bir ay geçtikten sonra bu hakkın talep edilebileceği, her bir üye için 2.503,00 TL alacak bulunduğu, ortak kayıt defterinde sermaye yüklenmeleri gösterilmiş olup, ilk olarak 1.000,00 TL'lik miktar yazdığı, 13.06.1999 tarihinde alınan genel kurul kararı gereği 1.404,00 TL, sonrasında 17.06.2000 tarihinde yapılan genel kurul kararı gereği 1.098,00 TL olmak üzere yekün olarak 2.503,00TL yazdığı, 17.06.2010 tarihli genel kurul toplantısının 6. maddesinde parsellerin satıldığı takdirde hak sahiplerinin sermayelerine eklenmesine, satış yapılmadığı takdirde 6. maddede belirtildiği şekilde değerlendirilip hak sahipleri sermayesine eklenmesi için yönetim kuruluna yetki verilmesine karar verildiği, 13.06.1999 tarihli karara göre 1.404,00 TL, 17.06.2010 tarihli karara göre 1.098,00 TL'nin üyelerin sermaye paylarına eklendiği, satılmamış olsa bile sermayeye eklenmesi için yetkinin de verildiği, sonradan sermayeye eklenen miktar da önceki ödemelerle elde edilen ve ödeme sayılarak kaydedilen miktar olduğu, kooperatif mevcudunun üyelerin sermayesinden az olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 58 üye için ayrı ayrı 2.500,00 TL alacağın 16.08.2001 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif çıkma payı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu`nun 17/1. ve anasözleşmenin 15. maddeleri gereğince, kooperatiften ayrılan ortak, ödemiş olduğu aidatın tamamını değil ayrıldığı yıl bilançosuna göre hesaplanacak olan masraf hissesi düşüldükten sonra bakiyesinin iadesini talep hakkını haiz olup, bilançonun genel kurulca kabulü suretiyle kesinleşmesinden itibaren bir ay geçtikten sonra bu hak talep edilebilir.

Dava, kooperatif çıkma payı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu`nun 17/1. ve anasözleşmenin 15. maddeleri gereğince, kooperatiften ayrılan ortak, ödemiş olduğu aidatın tamamını değil ayrıldığı yıl bilançosuna göre hesaplanacak olan masraf hissesi düşüldükten sonra bakiyesinin iadesini talep hakkını haiz olup, bilançonun genel kurulca kabulü suretiyle kesinleşmesinden itibaren bir ay geçtikten sonra bu hak talep edilebilir.

Davalı kooperatifin 13.06.1999 tarihli genel kurulunun 9. maddesinde ".......netice itibariyle kooperatifin malvarlıklarının tespiti yapılarak, ortaklar üzerine sermaye yansıtıldıktan sonra alınacak üyelerin en az bu sermaye taahhüdünde bulunduktan sonra üye olarak alınmasına oybirliğiyle karar verilmiştir. Bu işlemin en geç 31 Temmuz 1999 tarihine kadar gerçekleştirilmesi için yönetim kuruluna yetki verilmiştir." şeklinde, 11.06.2000 tarihli genel kurulun 7. maddesinde ise; " 6. maddede adı geçen parsellerin satışı yapıldığı taktirde hak sahiplerinin sermayelerine eklenmesine, satış yapılmadığı taktirde 6. maddede belirtildiği şekilde değerlendirilmesi yapılarak hak sahipleri sermayesine eklenmesi için yönetim kuruluna oybirliğiyle yetki verilmiştir." şeklinde karar alınmıştır. Alınan bu kararlara istinaden taşınmazların satışının yapılıp yapılmadığı dosya kapsamından anlaşılamamakla birlikte davalı kooperatif malvarlıklarındaki değer artışı ve kooperatif malvarlığındaki bir kısım taşınmazların satış bedelleri üzerinden yapılan değerlendirme neticesi davalı kooperatif yönetim kurulunca üye kayıt defterinde davacıların hesabına sermaye olarak eklenmek suretiyle yansıtılmış ve mahkemece de bu miktarlar davacıların kooperatife yaptıkları ödeme gibi değerlendirilerek çıkma payı hesabında dikkate alınmıştır. Kooperatif malvarlıklarındaki değer artışı veya kooperatif malvarlıklarının satışından elde edilecek miktarlar kooperatif ortaklarının ancak tasfiye neticesi elde edebileceği kazanımlardır. Kooperatiften ihraç veya istifa neticesi ayrılan bir ortak sadece ödemelerinin istirdadını talep edebilir. Bu nedenle anılan genel kurul kararları gereğince davacıların sermayelerine yapılan bu eklemelerin davacı ödemesi olarak kabulü ve çıkma payı hesabında dikkate alınması mümkün değildir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacıların çıkma payı alacaklarının tespitine yönelik ek rapor alınıp, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5409, Karar No: 2008/1495, Tarih: 25.03.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/5409 E.  ,  2008/1495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 45.000.YTL'sı hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini 15.720.YTL sovtaj değerinin mahsubu ile davalının kusur oranına isabet eden 5.850.00.YTL'sı tazminatın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar duruşmalara katılmamış savunma yapmamıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2.280.00.YTL'sı tazminatın 30.9.2005 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ...'in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 93.12.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 25.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10891, Karar No: 2012/13690, Tarih: 29.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/10891 E.  ,  2012/13690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, akaryakıt alışverişine dayalı alacakla ilgili yapılan icra takibine itirazın iptaline ilişkindir.Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.