muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3172, Karar No: 2024/4423, Tarih: 22.10.2024

Yapılan düzenleme ile bozulan personel piramidinin görev ve hizmet gereklerine uygun hale getirilmesi amacıyla; her rütbede yer alacak amir sayısı/oranı belirlenmekte, her rütbe terfiinde yazılı ve sözlü sınav şartı getirilmekte ve terfi için öngörülen asgari şartlara sahip personel arasından en kıdemli olanın değil en liyakatli olanın terfi etmesi öngörülmektedir. Ayrıca ihtiyaçtan fazla sayıdaki Birinci, İkinci, Üçüncü, Dördüncü Sınıf Emniyet Müdürlerine ve emniyet amirlerine belli bir miktar ek ödeme yapılmak suretiyle re'sen emeklilik sistemi getirilmektedir." değerlendirilmesi yapılmıştır.
Öte yandan, 3201 sayılı Kanun'un 55. maddesinin ondokuzuncu fıkrasında; "Bulundukları rütbelere terfi ettikleri tarihten itibaren beş yıl içinde bir üst rütbeye terfi edemeyen Emniyet Amirleri ile Dördüncü, Üçüncü ve İkinci Sınıf Emniyet Müdürleri, emeklilik veya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için gerekli şartları haiz olmaları kaydıyla, Yüksek Değerlendirme Kurulunun teklifi ve Bakan onayı ile emekliye sevk edilirler." kuralı yer almakta iken; 06/12/2019 tarih ve 7196 sayılı Kanun'un 3. maddesiyle söz konusu fıkra, "Bulundukları rütbelere terfi ettikleri tarihten itibaren beş yıl içinde bir üst rütbeye terfi edemeyen Emniyet Amirleri ile Dördüncü, Üçüncü ve İkinci Sınıf Emniyet Müdürleri, emeklilik veya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için gerekli şartları haiz olmaları kaydıyla, Yüksek Değerlendirme Kurulunun teklifi ve Bakan onayı ile hizmet ihtiyacı sebebiyle kadrosuzluktan emekliye sevk edilirler. Ancak bunlardan, hizmet ihtiyacı nedeniyle kadrosuzluktan emekliye sevk edilmesi uygun görülmeyenlerin fiili hizmet süreleri aynı usul ile iki yıl uzatılır. Bu şekilde göreve devamı uygun görülenlerin durumu, iki yıl sonra tekrar değerlendirilerek en fazla bir defa daha uzatılabilir, görev süresi uzatılmayanlar ise kadrosuzluktan emekliye sevk edilirler.” şeklinde değiştirilmiştir.
06/12/2019 tarih ve 7196 sayılı Kanun'un 3. maddesiyle ondokuzuncu fıkrada yapılan değişikliğe ilişkin düzenlemenin gerekçesinde, "Mevcut durumda bulundukları rütbede 5 yıl süreyle terfi edemeyen Emniyet Amiri ve Emniyet Müdürü rütbesindeki personel re’sen emekli edilmektedir. Yapılan düzenleme ile yetişmiş personel kaybının önüne geçmek için, hizmet ihtiyacı sebebiyle emekliye sevk edilmesi uygun görülmeyen personelin fiili hizmet sürelerinin Yüksek Değerlendirme Kurulu Kararı ve Bakan onayı ile ikişer yıl periyotlarla toplamda dört yıl olmak üzere uzatılabilmesine imkan sağlanmaktadır." ibarelerine yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda açık metinlerine yer verilen Kanun hükümleri ve gerekçesi bir arada değerlendirildiğinde, Kanun'un amacının; emniyet hizmetlerinin, hizmet gereklerine uygun olarak yürütülebilmesi için her bir rütbede ihtiyaç duyulan polis amirlerinin azami kadro sayılarının belirlenmesi ve sınırlı sayıdaki bu kadrolara atama yapılması, bunun sonucunda da ihtiyaç fazlası durumunda kalacak olan polis amirlerinin kadrosuzluk nedeniyle emekliye sevk edilmesi ve hizmetine ihtiyaç duyulan personelin emekliye sevk edilmeyip görev sürelerinin uzatılması hususlarında, liyakat ilkesi çerçevesinde objektif bir değerlendirmeye ve seçmeye imkan sağlanması olduğu anlaşılmaktadır.
3201 sayılı Kanun'un 55. maddesinin ondokuzuncu fıkrası uyarınca, bulundukları rütbelere terfi ettikleri tarihten itibaren beş yıl içinde bir üst rütbeye terfi edemeyen emniyet amirleri ile dördüncü, üçüncü ve ikinci sınıf emniyet müdürlerinin, emeklilik veya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için gerekli şartları taşımaları kaydıyla, Yüksek Değerlendirme Kurulunun teklifi ve İçişleri Bakanının onayı ile kadrosuzluktan emekliye sevk edilmeleri yasal zorunluluk olarak öngörülmüş ise de; söz konusu fıkrada 06/12/2019 tarih ve 7196 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, bulundukları rütbelere terfi ettikleri tarihten itibaren beş yıl içinde bir üst rütbeye terfi edemeyen personelden, hizmet ihtiyacı nedeniyle kadrosuzluktan emekliye sevk edilmesi uygun görülmeyenlerin, Yüksek Değerlendirme Kurulunun teklifi ve Bakan onayı ile fiili hizmet sürelerinin iki yıl uzatılabilmesine imkan sağlanmıştır.
 2019 yılında ondokuzuncu fıkrada yapılan değişiklik sonrasında; davalı idarenin, söz konusu fıkrada belirtilen koşulları taşıyan personeli "kadrosuzluk nedeniyle emekliye sevk etme" veya "hizmet ihtiyacı sebebiyle iki yıl süreyle çalıştırmaya devam etme" konusunda takdir yetkisine sahip olduğu açık olmakla birlikte; bu takdir yetkisinin mutlak ve sınırsız olmayıp kamu yararı ve hizmet gerekleriyle sınırlı olduğu, takdire dayanan işlemlerin de sebep ve maksat yönünden yargı denetimine tabi bulunduğu idare hukukunun bilinen ilkelerindendir.
 Buna göre, söz konusu düzenleme kapsamında, idarenin, görev süresi uzatılacak personelin belirlenmesinde esas alınacak objektif değerlendirme ve seçme kriterlerini tespit etmesi ve uygulamayı ona göre yürütmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Dava konusu uyuşmazlıkta, davalı idarenin bu konudaki takdir yetkisini, hangi objektif değerlendirme ve seçme kriterlerine göre kullandığını, şüpheye yer bırakmayacak şekilde somut bilgi ve belgelerle ortaya koymadığı anlaşıldığından, davacının re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Bu itibarla, davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU												:
            Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU												:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan davacının temyiz isteminin kabulüne,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, kesin olarak, 22/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
3201 sayılı Kanun'un 55. maddesinin ondokuzuncu fıkrası uyarınca, bulundukları rütbelere terfi ettikleri tarihten itibaren beş yıl içinde bir üst rütbeye terfi edemeyen emniyet amirleri ile dördüncü, üçüncü ve ikinci sınıf emniyet müdürlerinin, emeklilik veya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için gerekli şartları taşımaları kaydıyla, Yüksek Değerlendirme Kurulunun teklifi ve İçişleri Bakanının onayı ile kadrosuzluktan emekliye sevk edilmeleri yasal zorunluluk olarak öngörülmüş ise de; söz konusu fıkrada 06/12/2019 tarih ve 7196 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, bulundukları rütbelere terfi ettikleri tarihten itibaren beş yıl içinde bir üst rütbeye terfi edemeyen personelden, hizmet ihtiyacı nedeniyle kadrosuzluktan emekliye sevk edilmesi uygun görülmeyenlerin, Yüksek Değerlendirme Kurulunun teklifi ve Bakan onayı ile fiili hizmet sürelerinin iki yıl uzatılabilmesi mümkün hale gelmiştir.
 2019 yılında ondokuzuncu fıkrada yapılan değişiklik sonrasında; davalı idarenin, söz konusu fıkrada belirtilen koşulları taşıyan personeli "kadrosuzluk nedeniyle emekliye sevk etme" veya "hizmet ihtiyacı sebebiyle iki yıl süreyle çalıştırmaya devam etme" konusunda takdir yetkisine sahip olduğu açık olmakla birlikte; bu takdir yetkisinin mutlak ve sınırsız olmayıp kamu yararı ve hizmet gerekleriyle sınırlı olduğu, takdire dayanan işlemlerin de sebep ve maksat yönünden yargı denetimine tabi bulunduğu idare hukukunun bilinen ilkelerindendir.

Dosyanın incelenmesinden; 2. sınıf emniyet müdürü rütbesinde görev yapan ve bulunduğu rütbeye terfi tarihinden itibaren beş yıl içinde bir üst rütbeye terfi edemeyen davacının, görev süresi uzatılmayarak kadrosuzluk nedeniyle emekliye sevk edildiği; idarenin "hizmet ihtiyacı nedeniyle görev süresi iki yıl uzatılacak personelin" belirlenmesinde, kamu yararı amacına aykırı olarak ve hizmet gerekleri dışında, subjektif sebeplerle hareket ettiğine ilişkin bir bilgi veya belgenin bulunmadığı; hangi personelin emekliye sevk edilmeyip görev süresinin uzatılacağı konusunda idarenin yargı kararı ile zorlanmasının hukuken mümkün olmadığı da dikkate alındığında; dava konusu işlemin, Kanun hükmü uyarınca tanınan takdir yetkisi doğrultusunda, hukuka uygun olarak tesis edildiği sonucuna ulaşılmıştır.
   Bu durumda, davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmediğinden, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle onanması gerektiği düşüncesiyle, aksi yönde verilen karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2021/5645, Karar No: 2024/4235, Tarih: 22.10.2024

"İçtihat Metni"
       T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2021/5645
Karar	No : 2024/4235                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: …  
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI)	: … Valiliği / …
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN_KONUSU	:	… Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, davacı tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacı şirket tarafından, Mardin ili, Nusaybin ilçesinde ilan edilen sokağa çıkma yasağı sürecinde ilaç taşıyan tırların yakılması sebebi ile uğranıldığı ileri sürülen zararın 5233 sayılı Kanun kapsamında karşılanması  istemiyle yapılan başvurunun  reddine ilişkin Mardin Valiliği Zarar Tespit Komisyonunun … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
                 İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; talep edilen zarar kalemlerinin, 5233 sayılı Kanun'un 7. maddesi kapsamı içerisinde yer almadığı, doğrudan ticari nitelikte muhtemel zararlar olduğunun anlaşıldığı, dava konusu işlemde hukuka ve mevzuat hükümlerine aykırılık bulunmadığı  gerekçesiyle davanın reddine  karar verilmiştir.
                   Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu … İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu, davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI	: Davacı tarafından, 5233 sayılı Kanun'da zararı karşılanacak kişiler bakımından yerli-yabancı ayrımına gidilmediği, tazmini istenilen zarar kalemlerinin gelir kaybı değil, taşınır zararı niteliğinde olduğu, sigortanın oluşan zararı karşılamadığı iddialarıyla Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: …
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü ile kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY : 
	Davacı şirketin iddiasına göre, …A.Ş.'den satın aldıkları tıbbi ürünlerin, Irak-Erbil'e taşınması hususunda İstanbul'da ... Oto. Pet. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile anlaşılmıştır. Söz konusu ürünler tırlara yüklenilerek taşeron firmalar aracılığıyla sevkiyat başlamış, ancak ... plakalı tırın(çekici) 04/03/2016 tarihinde, ... plakalı tırın(çekici) ise 05/03/2016 tarihinde Mardin ili Nusaybin ilçesinde silahlı terör örgütü mensuplarınca önü kesilerek araçlara el konulmuş, şoförler ise serbest bırakılmıştır.

Olayla ilgili olarak yakıldığı iddia olunan ... plakalı tırın şoförü ... emniyette verdiği ifadesinde, 01/03/2016 tarihinde, İstanbul'dan tıbbi malzeme yüklü tırlarla Irak-Erbil'e doğru yola çıktığını, 05/03/2016 tarihinde Mardin ili Nusaybin ilçesinde terör örgütü mensuplarınca yolunun kesilerek aracı belli bir noktaya doğru sürmesinin istenildiğini, tır faturasını, yük evraklarını, tır karnesini alıp araçtan inerek bölgeden uzaklaştığını beyan etmiştir.
	05/03/2016 tarihinde Mardin Büyükşehir Belediyesi itfaiye görevlilerince düzenlenen tutanakta, 05/03/2016 tarihinde saat 05.35 sıralarında araç yangını ihbarı geldiğini, ancak silah atışlarından dolayı yangına müdahale edilemediği belirtilmiştir.
	Davacı şirket tarafından, Mardin ili, Nusaybin ilçesinde ilaç taşıyan tırların yakılması sebebi ile uğranıldığı ileri sürülen zararın 5233 sayılı Kanun kapsamında karşılanması istemiyle yapılan başvuru Mardin Valiliği Zarar Tespit Komisyonunun … tarih ve … sayılı işlemiyle, yabancı uyruklu şirketlerin zararının karşılanması için mütekabiliyet esasının arandığı, Irak ülkesiyle Türkiye arasında terör zararlarının karşılanması noktasında bir anlaşma bulunmadığı, ayrıca olay yeri inceleme raporunda ilaç emtiasından bahsedilmediği şeklindeki gerekçelerle reddedilmiştir.
	Davacı tarafından anılan işlemin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	Anayasa'nın 16. maddesinde, temel hak ve hürriyetlerin, yabancılar için, milletlerarası hukuka uygun olarak kanunla sınırlanabileceği, 35. maddesinin 1. fıkrasında, herkesin, mülkiyet ve miras haklarına sahip olduğu, 2. fıkrasında ise, bu hakların, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabileceği  hükümlerine yer verilmiştir.
	17/07/2004 tarihinde kabul edilip, 27/07/2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun'un 1. maddesinde, Kanun'un amacının, terör eylemleri veya terörle mücadele kapsamında yürütülen faaliyetler nedeniyle maddî zarara uğrayan kişilerin, bu zararlarının karşılanmasına ilişkin esas ve usulleri belirlemek olduğu; 2. maddesinin 1. fıkrasında, Kanun'un, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 1 inci, 3 üncü ve 4 üncü maddeleri kapsamına giren eylemler veya terörle mücadele kapsamında yürütülen faaliyetler nedeniyle zarar gören gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişilerinin maddî zararlarının sulhen karşılanması hakkındaki esas ve usullere ilişkin hükümleri kapsadığı belirtilmiş; 7. maddesinde ise, hayvanlara, ağaçlara, ürünlere ve diğer taşınır ve taşınmazlara verilen her türlü zararlar; yaralanma, engelli hâle gelme ve ölüm hâllerinde uğranılan zararlar ile tedavi ve cenaze giderleri; terörle mücadele kapsamında yürütülen faaliyetler nedeniyle kişilerin mal varlıklarına ulaşamamalarından kaynaklanan maddî zararların, bu Kanun hükümlerine göre sulh yoluyla idarece ödeneceği kurala bağlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Uyuşmazlıkta davacı şirket, şirketlerine ait iki tırın terör örgütü mensuplarınca el konularak yakıldığını, tırların içerisinde tıbbi malzemeler bulunduğunu iddia etmektedir.
	Öncelikle belirtmek gerekir ki, İdare Mahkemesince, davacının zararının ticari nitelikte muhtemel zarar olduğu gerekçesiyle davanın reddine ve aynı gerekçeyle Bölge İdare Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmesinde hukuki isabet bulunmamaktadır. Zira davacının talep ettiği zarar, gelir kaybı veya muhtemel zarar değil, 5233 sayılı Kanun'un 7. maddesi bağlamında taşınır eşya zararı niteliğindedir.
	Yine, davacının yabancı şirket olması 5233 sayılı Kanun kapsamında zararının karşılanması yönünde talepte bulunmasına engel değildir. Zira, yabancıların mülkiyet hakkı ancak Kanun'la sınırlanabilir ve 5233 sayılı Kanun'da bu yönde bir sınırlamaya yer verilmemiştir. Bu nedenle, dava konusu işlemde bu yönden hukuki isabet bulunmamaktadır.
	Dava konusu işlem olay yerinde ilaç emtiasına rastlanılmadığı şeklindeki gerekçe yönünden incelenecek olursa; Mardin Valiliği Zarar Tespit Komisyonunca olayla ilgili olarak yürütülmesi muhtemel ceza soruşturması araştırılmadığı, eksik inceleme ile işlem tesis edildiği anlaşıldığından dava konusu işlem bu yönüyle de hukuka uygun bulunmamıştır.
 	Şoförlerin olayla ilgili olarak vermiş oldukları ifadeler, ceza soruşturmasında elde edilecek bilgi ve belgeler bir arada değerlendirilerek böyle bir olayın gerçekten yaşanıp yaşanmadığı, araçlarda ne taşındığı, değerinin ne olduğu hususlarının Mardin Valiliği Zarar Tespit Komisyonunca açıklığa kavuşturulabilmesi mümkündür. Nitekim, davacının dosyaya bazı bilgi ve belgeler sunduğu görülmektedir.
	Öte yandan, Mardin Valiliği Zarar Tespit Komisyonunca, yanma olayının yaşandığı kanaatine ulaşılırsa, zararın ve miktarının tespiti noktasında ilgili gümrük idarelerinden yanan araçlarda ne taşındığına ilişkin bilgi ve belge temin edilebileceği ve zararın sigorta kapsamında karşılanıp karşılanmadığının araştırılacağı da kuşkusuzdur.
Bu itibarla, eksik incelemeye dayalı olarak verilen temyize konu Gaziantep Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 22/10/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/2286, Karar No: 2024/4223, Tarih: 22.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/2286
Karar	No : 2024/4223                                                                                
DAVACI	: … Barosu Başkanlığı
 
DAVALILAR	: 1-  …
	   VEKİLİ : Hukuk ve Mevzuat Eski Gn. Md. 
	   …
	   2-… Bakanlığı
	   VEKİLİ	: Av. …
DAVANIN_KONUSU	: 29/03/2020 tarih ve 31083 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 28/03/2020 tarihli ve 2324 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı eki Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmelik'in 72. maddesinin 2. fıkrasının (d) ve (e) bentleri ile aynı maddenin 3, 5, 6, 8 ve 9. fıkralarının iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI 	: Davacı tarafından, 5275 sayılı Kanunda yer verilmeyen ve yasa ile düzenlenmesi gereken sınırlamanın Yönetmelik ile getirildiği, hükümlünün mahkum olduğu suçun niteliği ne olursa olsun avukatı ile yapacağı görüşme ve yazışmaların mahremiyet kapsamında olduğu, bu kapsamda belge ve dosyaların aranması, el konulması, görüşmelerin dinlenmesi ve kaydedilmesine yönelik düzenlemelerin Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve uluslararası mevzuata aykırı olduğu ileri sürülmektedir. 
DAVALININ_SAVUNMASI :	Davalı Cumhurbaşkanlığı tarafından, 5275 sayılı Kanun'un bazı maddelerinde yer alan "tüzük" ibarelerinin 02/07/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK'nın 160. maddesi ile çıkarıldığı, tüzüğe işaret eden atıfların "Cumhurbaşkanlığınca çıkarılacak yönetmelikle" şeklinde değiştirildiği, yapılan mevzuat değişikliği ile uygulamada birliğin sağlanması ve yaşanabilecek tereddütlerin ortadan kaldırılması amacıyla yeni hükümet sistemine uygun bir biçimde mevcut Tüzük'ün Cumhurbaşkanlığı Yönetmeliği olarak değiştirildiği, avukatların savunmasına ilişkin bilgi ve belgelerin incelenmediği, yalnızca bu konuda avukatın beyanı alınarak kurum güvenliği açısından savunmaya ilişkin olduğu söylenen belgelerin fiziksel olarak arandığı, kamu güvenliği açısından böyle bir uygulamanın zorunlu olduğu, Yönetmelik hükümlerinin 5275 sayılı Kanun'a uygun olduğu savunulmaktadır.
Davalı Adalet Bakanlığı tarafından, dava konusu düzenlemenin aynı haliyle mülga Tüzükte de yer aldığı ve 2006 yılından beri uygulandığı, herhangi bir yargı kararı ile iptal edilmediği ve hukuka uygun olduğu, avukatların savunmaya ilişkin bilgi ve belgelerinin içeriğinin incelenmesinin söz konusu olmadığı, fiziken arama yapıldığı, yalnızca kurum güvenliği açısından değil mahkum ve avukatların güvenliği açısından da bunun gerekli olduğu savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: …

Davalı Adalet Bakanlığı tarafından, dava konusu düzenlemenin aynı haliyle mülga Tüzükte de yer aldığı ve 2006 yılından beri uygulandığı, herhangi bir yargı kararı ile iptal edilmediği ve hukuka uygun olduğu, avukatların savunmaya ilişkin bilgi ve belgelerinin içeriğinin incelenmesinin söz konusu olmadığı, fiziken arama yapıldığı, yalnızca kurum güvenliği açısından değil mahkum ve avukatların güvenliği açısından da bunun gerekli olduğu savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: …
DÜŞÜNCESİ	: 29/03/2020 tarih ve 31083 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmelik'in 72. maddesinin 8.  fıkrasının, “…ile beşinci fıkradaki suçlardan hükümlü olup, başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlüler…” bölümünün, Yönetmeliğin 72. maddesinin 3. fıkrasında yer alan, "…görüşmeler teknik cihazla sesli veya görüntülü olarak kaydedilebilir, hükümlü ile avukatın yaptığı görüşmeleri izlemek amacıyla görevli görüşmede hazır bulundurulabilir, hükümlünün avukatına veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve aralarındaki konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara elkonulabilir…” bölümü yönünden iptaline, Yönetmeliğin iptali istenilen diğer hükümleri yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: …
DÜŞÜNCESİ	:	Dava, 28/03/2020 tarih ve 2324 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile 29/03/2020 tarih ve 31083 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi İle Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin 72. maddesinin 2. fıkrasının (d) ve (e) bentleri ile aynı maddenin 3, 5, 6, 8 ve 9. fıkralarının iptali istemiyle açılmışır.
Dava konusu Yönetmeliğin dayanaklarından olan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunu'nun "Avukat ve noterle görüşme hakkı başlıklı 59. maddesinde; "(1) Hükümlü, avukatlık mesleğinin icrası çerçevesinde avukatları ile vekâletnamesi olmaksızın en çok üç kez görüşme hakkına sahiptir.
(2) Avukat ve noter ile görüşme, meslek kimliklerinin ibrazı üzerine, tatil günleri dışında ve çalışma saatleri içinde, bu iş için ayrılan görüşme yerlerinde, konuşulanların duyulamayacağı, ancak güvenlik nedeniyle görülebileceği bir biçimde yapılır.
(3) Avukatlar, vekâletnameleri olsa da  aynı anda birden fazla hükümlü ile görüşme yapamazlar.
(4) Görüşme sırasında; hükümlünün avukatına veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve aralarındaki konuşmaya ilişkin olarak kendilerinin tuttukları kayıtlar incelenemez; hükümlünün avukatı ile yaptığı görüşme dinlenemez ve kayda alınamaz.