muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/60, Karar No: 2024/4573, Tarih: 11.11.2024

1.Temyiz isteminin kabulüne,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 11/11/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle uygun görülmüş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ve kararın onanması gerektiği oyu ile, Dairemiz kararına katılmıyorum.
(XX) KARŞI OY :
  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-a maddesinde, iptal davaları; idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan davalar olarak tanımlanmış olup, bu anlamda idari işlem, idari makamlar tarafından bir kamu hizmetini yürütmek üzere kendilerine tanınan kamu gücü kullanılarak, tek yanlı iradeyle tesis edilen ve tesis edildikleri alanda bulunan kişilerin menfaatini doğrudan etkileyen, onların hak ve menfaatleri ile yükümlülüklerinde değişiklik yapan veya yenilik doğuran her türlü irade açıklaması olarak ifade edilmektedir.
Anılan Kanunun 7. maddesinin 1. fıkrasında, vergi mahkemelerinde dava açma süresinin otuz gün olduğu belirtilmiş; 15/1-b maddesinde ise, süreaşımı halinde davanın reddine karar verileceği hükme bağlanmış; aynı Kanun'un 10. maddesinde de, ilgililerin, haklarında idari davaya konu olabilecek bir işlem veya eylemin yapılması için idari makamlara başvurabilecekleri; altmış gün içerisinde cevap verilmezse isteğin reddedilmiş sayılacağı; ilgililerin, altmış günün bittiği tarihten itibaren dava açma süresi içinde, konusuna göre, Danıştay'da, idare ve vergi mahkemelerinde dava açabilecekleri; altmış günlük süre içinde idarece verilen cevabın kesin olmaması halinde, ilgilinin, bu cevabı, istemin reddi sayabileceği gibi, kesin cevabı da bekleyebileceği; bu takdirde, dava açma süresinin işlemeyeceği; ancak, bekleme süresinin başvuru tarihinden itibaren altı ayı geçemeyeceği; dava açılmaması veya davanın reddi hallerinde, altmış günlük sürenin bitiminden sonra yetkili idari makamlarca cevap verilirse, cevabın tebliğinden itibaren (mahkemesine göre dava açma süresi içinde) dava açılabileceği öngörülmüştür.

Bu hükümlere göre; yapılan başvuruya altmış gün içerisinde idarece verilen cevabın kesin olması veya başvurunun anılan süre içerisinde cevap verilmemek suretiyle zımnen reddedilmesi hallerinde, söz konusu işlem veya işlemler hakkında başka bir idari mercie itiraz edilmeksizin, davanın, cevabın tebliğini veya cevap verilmemek suretiyle geçen altmış günü izleyen günden itibaren, açıklanan 7. maddede, davanın açılacağı idari yargı yerine göre belirlenen dava açma süresi içinde açılması mümkün bulunmaktadır.
Öte yandan, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 242. maddesinin 1. fıkrasında, yükümlülerin kendilerine tebliğ edilen gümrük vergileri, cezalar ve idari kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde bir üst makama, üst makam yoksa aynı makama verecekleri bir dilekçe ile itiraz edebilecekleri, 2. fıkrasında, idareye intikal eden itirazların otuz gün içinde karara bağlanarak ilgili kişiye tebliğ edileceği, 3. fıkrasında, itiraz dilekçelerinin süresi içinde yanlış makama verilmesi halinde, itirazın süresinde yapılmış sayılacağı ve idarece yetkili makama ulaştırılacağı, 4. fıkrasında da, itirazın reddi kararlarına karşı işlemin yapıldığı yerdeki idari yargı mercilerine başvurulabileceği hükmüne yer verilmiştir. 
Dosyanın incelenmesinden; davacı adına tescilli beyannameler muhteviyatı ... GTİP’li “cilalanmış granit” ticari isimli eşyanın 21/04/2020 tarih ve 31106 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren 2430 İthalat Rejimi Kararına Ek Karar uyarınca ilave gümrük vergisine tabi olduğundan bahisle ihtirazi kayıt koyulmak suretiyle ödenen ilave gümrük, katma değer ve damga vergilerine 12/06/2020 tarihli dilekçe ile davalı idarede vekaleti bulunan yetkili gümrük müşavirince itiraz edildiği, itirazı inceleyen Bölge Müdürlüğünce verilen dava konusu kararın yine aynı yetkili gümrük müşavirine 29/07/2020 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bilahare davacı vekilince 21/09/2020 tarihinde davalı idareye başvurularak  ihtirazi kayıt koyulmak suretiyle ödenen ilave gümrük, katma değer ve damga vergilerine 12/06/2020 tarihli dilekçe ile yapmış oldukları itirazlarının neticesinin sorulduğu, davalı idarenin 07/10/2020 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilen cevap üzerine 09/10/2020 tarihinde işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 
Olayda, davacı adına yetkili gümrük müşavirince yapılan itiraz üzerine Gümrük Bölge Müdürlüğünce verilen itirazın reddine ilişkin kararın yine aynı yetkili gümrük müşavirine tebliğ edildiğinin ve bu tebliğ üzerine 30 günlük yasal süre içerisinde davanın açılmadığının anlaşılması nedeniyle bu süre geçirildikten sonra açılan davanın süreaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği oyu ile Dairemiz kararının bozma gerekçesine katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/1114, Karar No: 2024/4585, Tarih: 11.11.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas  No : 2022/1114
Karar No : 2024/4585  
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli 4760 sayılı  Özel  Tüketim  Vergisi Kanunu'na ekli (II) sayılı listenin 87.03 pozisyonunda sürücü dahil 9 kişilik oturma yeri olanlar kategorisinde yer alan ... plakalı aracın, koltuklarının bir kısmının sökülmesi suretiyle 6+1 kişilik olanlar kategorisinde aynı gümrük tarife istatistik pozisyonunun "Diğerleri" grubunda yer alan araca dönüştürülmesi nedeniyle düzenlenen tutanağa istinaden, 2020 yılının Temmuz dönemi için ikmalen tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla; tarhiyatın dayanağı tutanakta, uyuşmazlık konusu aracın 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (II) sayılı listenin 87.03 pozisyonunda "Sürücü dahil 9 oturma yeri olanlardan motor silindir hacmi 3200 cm³'ü geçmeyenler" kategorisinde yer almakta iken, araçtan koltuk sökülmek suretiyle aynı pozisyonun "Diğerleri" grubunda "Motor silindir hacmi 1600 cm³ geçen fakat 2000 cm³'ü geçmeyenler" kategorisinde yer alan 6+1 kişilik araca dönüştürüldüğünden bahisle belirlenen matrah farkı üzerinden cezalı tarhiyat yapılmış  ise de, aracın gerek tadilat öncesine, gerekse tadilat sonrasına ait ruhsatname örneklerinden, sınıfının "M1" (sürücü dahil en fazla 9 oturma yeri olan motorlu araç), cinsinin "otomobil", kullanım amacının ise "yolcu nakli-hususi" olduğunun görüldüğü, yapılan tadilat ile koltuklarının bir kısmının sökülmüş olmasının aracın sınıfında ve cinsinde herhangi bir değişikliğe sebep olmadığı, araç cinsinin tadilattan önce de otomobil olduğu, dolayısı ile minibüsten otomobile dönüşümünün söz konusu olmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Olayda, dava konusu aracın koltuk sayısı ve motor silindir hacmine göre, "Diğerleri" kategorisinde, "Motor silindir hacmi 1600 cm³ geçen fakat 2000 cm³'ü geçmeyenler" sınıfına dahil olduğu sonucuna ulaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmayan dava konusu vergi ve cezanın iptali yolundaki mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :  Davacı adına tescilli 4760 sayılı  Özel  Tüketim  Vergisi Kanunu'na ekli (II) sayılı listenin 87.03 pozisyonunda sürücü dahil 9 kişilik oturma yeri olanlar kategorisinde yer alan ... plakalı aracın, koltuklarının bir kısmının sökülmesi suretiyle 6+1 kişilik olanlar kategorisinde aynı gümrük tarife istatistik pozisyonunun "Diğerleri" grubunda yer alan araca dönüştürülmesi nedeniyle düzenlenen tutanağa istinaden, 2020 yılının Temmuz dönemi için ikmalen tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 29. maddesinde, ikmalen vergi tarhı, her ne şekilde olursa olsun bir vergi tarh edildikten sonra bu vergiye müteallik olarak meydana çıkan ve defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak miktarı tespit olunan bir matrah veya matrah farkı üzerinden alınacak verginin tarh edilmesi şeklinde tanımlanmış; 341. maddesinin 1. fıkrasında, vergi ziyaının, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden, verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade ettiği belirtilmiş; 344. maddesinin 1. fıkrasında da, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesileceği hüküm altına alınmıştır.

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 15. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinde; (II) sayılı listedeki mallardan kayıt ve tescile tâbi olanların, ilk iktisap tarihinden itibaren beş yıl içinde 87.02 (Otobüs ve midibüs hariç), 87.03 veya 87.04 (“Diğerleri” grubu hariç) tarife pozisyonlarında yer alan mallara dönüştürülmesi halinde, daha önce ödenen vergi mahsup edilmek suretiyle bu malların ilk iktisabındaki matrah esas alınarak değişiklik uyarınca adına kayıt ve tescil işlemi yapılandan, değişikliğin kayıt ve tescili tarihinde dönüştürülen mallar için geçerli olan oran üzerinden, bu tarihte özel tüketim vergisinin alınacağı, 3. fıkrasında; bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasların Maliye Bakanlığınca belirleneceği hüküm altına alınmış; adı geçen Kanun'a ekli (II) sayılı listenin olay tarihinde yürürlükte olan şeklinde 87.03 tarife pozisyonunda yer alan  "Sürücü dahil 9 oturma yeri olanlardan motor silindir hacmi 3200 cm³'ü geçmeyenler" kategorisinde yer alan araçlar için uygulanacak vergi oranı %15, aynı pozisyonun "Diğerleri" kategorisinde, "Motor silindir hacmi 1600 cm³ geçen fakat 2000 cm³'ü geçmeyenler" için uygulanacak vergi oranı ise %110 olarak belirlenmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Davacı adına tescilli... plakalı ve ... şasi numaralı, ... marka, ... tipi, ... model, ... motor silindir hacimli, sürücü dahil 9 koltuklu aracın, koltuk sökülmek suretiyle sürücü dahil 7 koltuklu araca dönüştürülmesi nedeniyle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 15. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi uyarınca özel tüketim vergisi farkı ödenmesi gerektiğinden bahisle düzenlenen tutanağa istinaden, 2020 yılının Temmuz dönemi için ikmalen tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
 Olayda, davacı tarafından tadilat sonrası herhangi bir beyanının olmadığı ve tarhiyatın dayanağı olan tutanakta, söz konusu aracın 4760 sayılı Kanun'a ekli (II) sayılı listenin 87.03 tarife pozisyonunda yer alan "Sürücü dahil 9 oturma yeri olanlardan motor silindir hacmi 3200 cm³'ü geçmeyenler" kategorisinde yer almakta iken, araçtan koltuk sökülmek suretiyle aynı tarife pozisyonunun "Diğerleri" grubunda "Motor silindir hacmi 1600 cm³ geçen fakat 2000 cm³'ü geçmeyenler" kategorisinde yer alan 6+1 kişilik araca dönüştürüldüğünden bahisle matrah takdir edildiği anlaşılmıştır.
Binek otomobilleri ve esas itibarıyla insan taşımak üzere imal edilmiş motorlu taşıtları kapsayan (II) sayılı listenin 87.03 tarife pozisyonunda, vergi oranlarının belirlenmesi bakımından koltuk sayısı ve motor silindir hacmi kriter olarak esas alınmakta olup, "Sürücü dahil 9 oturma yeri olanlardan motor silindir hacmi 3200 cm³'ü geçmeyenler" kategorisinde yer alan araçların %15, aynı pozisyonun "Diğerleri" kategorisinde,  "Motor silindir hacmi 1600 cm³ geçen fakat 2000 cm³'ü geçmeyenler" ise %110 oranında özel tüketim vergisine tabi olduğu görülmektedir.

Tadilat sonrası ruhsatında 1950 cm³ motor silindir hacimli ve sürücü dahil 7 koltuklu  olduğu hususları bir arada değerlendirildiğinde, sınıfının "M1", cinsi, "otomobil", kullanım amacı "yolcu nakli-hususi" olan aracın, yapılan tadilat ile koltuklarının bir kısmının sökülmüş olması uygulanacak vergi oranının belirlenmesinde etkili olacaktır. Buna göre, 87.03 tarife pozisyonunda binek otomobilleri ve esas itibarıyla insan taşımak üzere imal edilmiş diğer motorlu taşıtlar kategorisine girmekle birlikte anılan tarife pozisyonunda yer verilen "Sürücü dahil 9 oturma yeri olanlardan motor silindir hacmi 3200 cm³'ü geçmeyenler" sınıfında değil, koltuk sayısı ve motor silindir hacmine göre, "Diğerleri" kategorisinde,  "Motor silindir hacmi 1600 cm³ geçen fakat 2000 cm³'ü geçmeyenler" sınıfına dahil olduğu sonucuna ulaşıldığından, uyuşmazlık konusu araç nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık, dava konusu işlemin iptali yolunda verilen kararda ise hukuki isabet görülmemiştir. 
Öte yandan, kesilen cezaya tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair koşulların oluştuğunun tespiti durumunda, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının, "lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği" yolundaki Ceza Hukukunun temel ilkesi çerçevesinde, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'la değişik halindeki, artırım tutarının kesinleşen (tekerrüre esas alınan) cezadan fazla olamayacağı yolundaki düzenlemenin de yeniden verilecek kararda göz önünde bulundurulacağı tabiidir.		
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...1 tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 11/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3148, Karar No: 2024/4568, Tarih: 11.11.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
  YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/3148
Karar	No : 2024/4568                                                            
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına
		... Gümrük Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... ile ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyaya ilişkin olarak gözetim uygulaması nedeniyle fazladan ödenen vergilerin mahkeme kararıyla iade edilmesi üzerine davacı tarafından gözetim belgesi ibraz edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi  uyarınca eşyanın gümrüklenmiş değeri üzerinden karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin  1. fıkrasının (c) bendi uyarınca para cezası kararı verilmiş ise de, cezayı gerektiren kabahat fiilinin davacı yönünden somut olayda gerçekleşmediği, davalı idare tarafından da bu yönde herhangi bir tespit yapılmadığı anlaşıldığından, davacının maddede belirtilen kabahat fiilini işlediği yolunda somut ve hukuken bağlayıcı tespit olmaksızın alınan kararda ve bu karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.  
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI     :   Yargı kararı uyarınca gözetim uygulamasına isabet eden tutarı iade alan davacının gözetim tebliğinde öngörülen kıymetten daha düşük bir bedelle ithalat işlemlerini tamamladığı, bu durumda hukuken önceki aşamaya dönüldüğünden  gözetim belgesi ibraz etme zorunluluğuna uyulmadan eşyanın serbest dolaşıma girmesi nedeniyle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk  bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY	:

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY	:
Davacı adına tescilli ...tarih ve ... ile ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyaya ilişkin olarak gözetim uygulaması nedeniyle fazladan ödenen vergilerin mahkeme kararıyla iade edilmesi üzerine davacı tarafından gözetim belgesi ibraz edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi  uyarınca eşyanın gümrüklenmiş değeri üzerinden karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
	İLGİLİ MEVZUAT  :
	İthalatta uygulanacak gözetim ve korunma önlemleri, Türk Mevzuatında, 29/01/1995 tarih ve 22186 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 26/01/1995 tarih ve 4067 sayılı Kanun'la onaylanması uygun bulunan ve 25/02/1995 tarih ve 22213 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 03/02/1995 tarih ve 1995/6525 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla onaylanan Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşmasının ekinde yer alan ve bu Anlaşmanın ayrılmaz parçasını teşkil eden Korunma Tedbirleri Anlaşması ile yerini almıştır. 
	4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 28/03/2013 tarih ve 6455 sayılı Kanun'la değişik 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan, eşyanın ithali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olduğu halde uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi değilmiş veya belge alınmış gibi beyan edildiğinin tespit edilmesi halinde, eşyanın gümrük vergilerinin yanı sıra, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verileceğine ilişkin hüküm, 24/10/2019 tarih ve 7190 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle, eşyanın ithali, belli kuruluşların vereceği ve gümrük idaresine ibrazı veya beyanı zorunlu olan lisans, izin, uygunluk belgesi veya bu belgeler yerine geçen bilgiye bağlı olmasına rağmen, eşya belge veya bilgiye tabi değilmiş ya da belge veya bilgi alınmış gibi beyanda bulunulduğunun tespit edilmesi hâlinde, varsa eşyanın fark gümrük vergilerinin alınmasının yanı sıra, gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verileceği şeklinde değiştirilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:
	Gözetim uygulamasında, Ticaret Bakanlığınca, yerli üreticilerin talebi üzerine veya re'sen, belli bir malın ithalatının, o malın yerli üreticileri ve ülke ekonomisi üzerinde olumsuz sonuçlar yaratıp yaratmadığının tespit edilmesi amacıyla incelemeye başlanılarak, inceleme sonucunda gözetim uygulaması öngörülebilmektedir. Gözetim uygulaması başlatılması durumunda, herhangi bir korunma tedbirinden söz edilemez. Yani bu aşamada, o malın  ithalatında herhangi bir kısıtlama, vergi oranında artış, eşik kıymet belirlenmesi veya ek mali yükümlülük uygulaması söz konusu olmamaktadır.
 Uyuşmazlıkta, her ne kadar gözetim belgesi ibraz edilmediğinden bahisle para cezası kararı alınmış ise de; Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin yukarıda hükmüne yer verilen iki farklı şekline göre de para cezası kararı alınabilmesi için, eşyanın ithalinin, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olmasına rağmen bunlar olmadan gerçekleştirilmiş olması ya da belge varmış gibi beyan edilmiş olması gerekmektedir. Dolayısıyla para cezası kararının dayanağını, anılan maddede aranılan belgelerin sunulmaması ya da sunulmuş gibi beyan edilmesi oluşturduğundan, öncelikle, gözetim belgesinin anılan maddede sayılan belgelerden olup olmadığının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.
İlgili belgelerin tanımı herhangi bir mevzuatta açıklanmasa da, gözetim belgesi, bir malın ithalatında, yerli üreticilerin zarar görmesine sebebiyet verebilecek miktarda artış olup olmadığının belirlenebilmesi için o malın ithal seyrinin izlenmesi amacıyla Ticaret Bakanlığınca düzenlenen bir belgedir. Gözetim belgesinin ibrazı zorunluluğu ise, o malın, belli bir değerin altında kıymetle ithal edilmek istenmesi durumuna münhasır olmaktadır. Bu bağlamda, ithali serbest olan eşyanın ithalat seyrinin izlenmesi ve koruma tedbirlerinin uygulanmasına gerek olup olmadığının belirlenmesi amacıyla getirilen ancak 4458 sayılı Kanun'un 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin her iki halinde de sayılanlar dışında kalan gözetim belgesinin ibraz edilmemesi, anılan madde uyarınca ceza kesilmesini gerektiren neden olarak kabul edilemez.  
Bu durumda, gözetim belgesinin, eşyanın ithali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesi kapsamında sayılan belgelerden olmadığı anlaşıldığından, anılan belgenin ibraz edilmediğinden bahisle alınan para cezası kararına vaki itirazın reddine dair işlemde hukuka uygunluk, temyize konu vergi dava dairesi kararında ise sonucu itibarıyla isabetsizlik bulunmamaktadır.	
Öte yandan, netice itibariyle gözetim belgesinin ibraz edilmemesi nedeniyle 235. madde kapsamında ceza kararı alınamayacağı sonucuna ulaşılması karşısında, olayda anılan maddenin 1. fıkrasının (c) bendinin hangi hali uyarınca işlem tesis edildiğinin bir önemi kalmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;