muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9228, Karar No: 2020/6683, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/9228 E.  ,  2020/6683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Müştekiye ait işyerinin alt katındaki deponun olay saatinde açık ve faal olup olmadığı ve açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olup olmadığı araştırılmadan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluştuğundan bahisle sanık hakkında eksik kovuşturma sonucu mahkumiyet hükmü kurulması,

2)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; iş yerinden çalınmaya teşebbüs edilen kabloların yenisinin 75 TL, eskisinin 20 TL olduğunun tespit edilmesine rağmen sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nun 145. maddesinin tartışılmaması,

3)Sanık hakkında denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken sanığın kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilmediği halde hüküm açıklanırken sanığın cezasının TCK’nun 50/3. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

3)Sanık hakkında denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken sanığın kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilmediği halde hüküm açıklanırken sanığın cezasının TCK’nun 50/3. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

4)Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nun 35. maddesi uyarınca ½ oranında indirim yapıldığının yazılması gerekirken artırım yapıldığı yazılarak cezadan ½ oranında indirim yapılmak suretiyle kararda çelişkiye sebep olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hükümler kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4846, Karar No: 2008/1060, Tarih: 06.03.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4846 E.  ,  2008/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Büyükçekmece Asliye 2.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın kusurlu olarak müvekkiline ait araçta hasara neden olduğunu açıklayarak, karşı aracın trafik sigortasından alınan miktar indirildikten sonra, bakiye 5.144.85.YTL.tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 3.304.33.YTL. tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özelikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 133.43.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 6.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11868, Karar No: 2021/10849, Tarih: 25.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11868 E.  ,  2021/10849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları ile aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3559, Karar No: 2020/5264, Tarih: 10.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3559 E.  ,  2020/5264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'nın tüm aşamalarda suç işlemediğini savunduğu, çalınan eşyaların suça sürüklenen çocuğun üzerinde bulunmadığının da anlaşılması karşısında; 03/08/2015 tarihli tutanakta imzası bulunan güvenlik görevlileri tanık sıfatıyla dinlenilmeksizin ve suçu beraber işlediği iddia edilen, hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık ... hakkındaki dosyanın onaylı bir örneğinin incelemeye konu dosya içerisine alınması ve sanık ...’nin aşamalardaki beyanlarındaki çelişkinin giderilmesi açısından yine de gerekiyorsa tanık sıfatıyla dinlenilmesi gerektiği gözetilmeksizin, ayrıca olay gününe ait suça sürüklenen çocuğun mağaza içerisinde bulunduğu esnadaki güvenlik kamera görüntüleri incelenmeksizin eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/289, Karar No: 2014/2124, Tarih: 02.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/289 E.  ,  2014/2124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2012/137903

MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 13/03/2012, 2011/135 (E) ve 2012/73 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mağdur-sanıklar M. ve K. U. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/06/2011 tarihli duruşmasında, şikayetçi olduklarını, davaya katılmak istediklerini bildirmiş olmaları karşısında, davaya katılma talepleriyle ilgili olarak herhangi bir karar verilmemiş olması usule aykırı ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19/10/2010 tarih ve 2010/149- 205 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi gereğince, suçtan zarar gören mağdur Mustafa'nın sanık K. U.hakkında silahla tehdit suçundan açılan kamu davasına, mağdur K. U.’.sanıklar M. ve M. C. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından açılan kamu davasına katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar M. ve M. Ç. mağdur K. U. yönelik, sanık K. U.mağdurlar Mustafa ve M.Ç. yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdire ve bozma nedeni saklı kalmak koşulu ile sanıklar M. ve M. C.yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanık M. müdafıinin sanık sıfatıyla meşru savunmaya, katılan sıfatıyla bir sebebe dayanmayan, sanık M. C. müdafıinin meşru savunmaya yönelen, katılan-sanık Koray Uğur müdafiinin sanık sıfatıyla yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü saat 21.00 sıralarında mağdur-sanık Koray Uğur ile arkadaşı Muharrem'in kardeş olan mağdur-sanıklar M. ve M. Ç. evinin bulunduğu yere geldikleri, M., M. Ç. abisi R. sorduğu, aralarında çıkan tartışmaya K. U. katılarak M. Ç. tokat ile vurması üzerine, M. Ç. çağırdığı M. gelerek K. U. tokat ile vurduğu, çıkan kavgaya çevredekilerin müdahale ettiği ve tarafları ayırdıkları, aynı gün saat 24.00 sıralarında K.U.kendisine ait araçla yanında arkadaşları M. ve E. olduğu halde M. ve M. Ç. evinin önüne gelerek M. çağırması üzerine M. ve M. Ç. geldikleri, aralarında çıkan tartışma sırasında K. U. tabanca çekerek M. ve M. Ç. doğrultması üzerine çıkan kavga sırasında M Ç. bıçak ile K. U. batın bölgesine bir kez vurarak ince bağırsakta yaralanmaya ve yaşamı tehlikeye sokan duruma neden olacak nitelikte yaraladığı, yaralanan K. U. aracına doğru giderken M. bıçak ile K. U. sol uyluk bölgesine üç kez vurarak basit tıbbi müdahale ile

giderilebilir nitelikte yaraladığı, K. U. aracında bir adet 9 mm çaplı fişeğin bulunduğu olayda;

A) Sanık M. Ç. mağdur K.U. yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden,

a) Sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektiren husumet bulunmaması, hareketli kavga ortamında hayati bölgelerin hedef alındığını gösterir kesin ve yeterli kanıt bulunmaması, yaranın niteliği ve sayısı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kasten yaralama suçundan temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenip cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) Mağdurdan kaynaklanan haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, 1/4 ile 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK'nın 29. maddesinin uygulaması sırasında, cezadan alt ve üst sınırlar arasında makul bir indirim yapılması yerine, yazılı biçimde alt sınırdan indirim yapılarak fazla ceza tayini,

c) Kabule göre de;

a) Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulurken teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza üzerinden haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması, daha sonra yaş küçüklüğüne ilişkin hükmün uygulanması yerine, yaş küçüklüğüne ilişkin hükmün, haksız tahrik hükmünden önce uygulanması,

bb) Sanığın suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle hakkında TCK’nın 53/4 maddesi gereğince aynı kanunun 53/1 maddesinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

B) Sanık M.l hakkında mağdur Koray Uğur'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden,

a) Sanık hakkında eylemine uyan TCK'nın 86/2 maddesi yerine, aynı kanunun 86/1 maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

b) Mağdurdan kaynaklanan haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, 1/4 ile 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK'nın 29. maddesinin uygulaması sırasında, cezadan alt ve üst sınırlar arasında makul bir indirim yapılması yerine, yazılı biçimde alt sınırdan indirim yapılarak fazla ceza tayini,

C) Sanık K. U. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden,

Suça konu tabancanın ele geçirilememesi ve üzerinde inceleme yapılamaması bu nedenle 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığının belirlenememesi, sanığın aracında bulunan bir adet 9 mm çaplı fişeğin ise 6136 sayılı Kanun kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında, sanığın 6136 sayılı Kanunun 13/4 maddesi yerine, aynı kanunun 13/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

D) Sanık Koray Uğur hakkında mağdurlar M. ve M. Ç. yönelik silahla tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden,

D) Sanık Koray Uğur hakkında mağdurlar M. ve M. Ç. yönelik silahla tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden,

a) Sanık hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından TCK'nın 86/2-3-e, 35/2 maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı halde, ek savunma verilmeden sanığın mağdurlara yönelik silahla tehdit suçlarından TCK'nın 106/2-a maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b) Kabule göre de;

Sanığın mağdurlara yönelik eyleminin silahla zincirleme tehdit suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde, sanığın TCK'nın 106/2-a, 43/1-2 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, yazılı biçimde TCK'nın 106/2-a maddesi gereğince iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan-sanıklar M. ve K.U. ile sanık M. . müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 02.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6967, Karar No: 2014/784, Tarih: 23.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6967 E.  ,  2014/784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32475, Karar No: 2019/3293, Tarih: 03.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/32475 E.  ,  2019/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f son, 168/1, 62/1, 52, 53. ve TCK’nın 204/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... tarafından katılan ...'a ticari alışveriş karşılığında teslim edilen suça konu,katılan ...'ın sahibi ve yetkilisi olduğu Gürbeyler Gıda Börek Sanayi Ticaret Ltd. Şti. isimli firmanın Yapıkredi Bankası Bostancı şubesi hesabına ait,02/07/2007 keşide tarihli,6.386 YTL bedelli çekteki keşideci imzasının firma yetkilisi olan katılan ...'a ait olmadığı ve bu çekin katılan ... tarafından keşide edilmediği, bu çekle ilgili olarak katılan ... hakkında Antalya 6 Asliye Ceza Mahkemesine 2008/14 Esas sayılı dosyası ile karşılıksız çek keşide etmek suçundan dolayı açılan kamu davasında alınan bilirkişi raporu ile tespiti üzerine bu kez Antalya 6 Asliye Ceza Mahkemesince karşılıksız çekten dolayı ... hakkında beraat kararı verildiği, katılan ...'ın beyanında; Gürbeyler Gıda Börek Sanayi isimli firmanın tek yetkilisinin kendisi olduğunu,eski eşi olan sanık ...'a çek keşide etmesi için herhangi bir yetki yada vekalet vermediği halde bilgi ve rızası dışında bu çekinde başka çeklerle birlikte habersiz olarak sanık ... tarafından ele geçirilip ticari alışverişlerde kullanıldığını beyan ettiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, katılanın alınan beyanında, sanığın ayrıldığı eşi olduğunu ve sanığa çek keşide etme yetkisi vermediği halde suça konu çek ve ödemeden men talimatında bulunduğu birden fazla çeki yetkilisi olduğu Gürbeyler Gıda Börek Sanayi Ticaret Ltd. Şti. adına keşide ederek kullandığını belirttiği, sanığın alınan savunmasında ise, katılanın kendisi adına çek keşide etme yetkisini ihtiva eden vekaletname düzenlettirdiğini ve bu vekaletnameye istinaden çek keşide ettiğini belirtmesi karşısında; sanık müdafiinin dosya içerisine fotokopisini sunduğu Kartal 3. Noterliğininin 11/10/2013 tarihli ve 43749 yevmiye nolu vekaletnamesinin onaylı örneğinin dosya içerisine getirtilerek incelenmesi, katılanın Yapı Kredi Bostancı Şubesine hitaben verdiği 11.07

. Noterliğininin 11/10/2013 tarihli ve 43749 yevmiye nolu vekaletnamesinin onaylı örneğinin dosya içerisine getirtilerek incelenmesi, katılanın Yapı Kredi Bostancı Şubesine hitaben verdiği 11.07.2007 tarihli dilekçede rızası hilafına elinden çıktığını belirttiği ve numaralarını verdiği çeklerin sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı ve söz konusu çekler nedeniyle sanık hakkında açılmış dava bulunup bulunmadığı, yine katılanın dava konusu edilmeyen çekler ile ilgili Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğu ve 2010/7756 soruşturma sayılı dosyası ile sanık hakkında soruşturma yürütüldüğünü beyan etmesi karşısında; söz konusu soruşturma sebebi ile sanık hakkında dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ve dava açıldığı takdirde; açılan davaların akıbetinin sorulması, dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi, imkan olduğu takdirde irtibatlı olan dava dosyalarının birleştirilmesi, birleştirme imkanı olmaz ise esasa etkili belgelerin onaylı birer örneğinin dosya arasına alınması;katılana ait olup sanık tarafından kullanıldığı iddia edilen çeklerin ödenip ödenmediği, ödendiği takdirde ödemenin kim tarafından yapıldığı hususunun da araştırılarak, sonucuna göre nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre,

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 03/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20765, Karar No: 2006/16560, Tarih: 26.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/20765 E.  ,  2006/16560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile davalı, ....-Tem Temizlik Ltd. Şti. Vs. aralarındaki tazminat davası hakkında Kayseri 1.Asliye Hukuk İş Mahkemesinden verilen 01.11.2005 gün ve 738-1236 sayılı hükmün, dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

Yargıtay incelemesine konu olan karar, eski hükümde direnmeye ilişkin olup Yargıtay inceleme yeri Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'dur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na sunulmak üzere Yargıtay 1.Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 26.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.