muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/334, Karar No: 2024/4343, Tarih: 26.06.2024

Vergi hukukunda amme alacağının tahsili için kimi yasa kuralları ile çeşitli sorumluluklar getirilmiştir. Vergilerin zamanında ödenmesini ve kamu alacağının güvence altına alınmasını sağlamaya yönelik bir kurum olan "vergi sorumluluğu", vergi türünün özelliği de gözetilerek değişik kanunlarda farklı şekillerde öngörülmüştür. Vergi sorumluluğu, yaygın biçimde, Gelir Vergisi Kanunu ile Kurumlar Vergisi Kanunu’nda olduğu gibi “verginin kaynağında kesilmesi” amacına yönelik olarak düzenlenmiştir. Burada verginin asıl borçlusu mükellef olmakla beraber, vergi sorumlusu mükellefin adına ve onun ekonomik değerleri üzerinden vergiyi keserek vergi dairesine ödeme yapar. Dolayısıyla; vergi sorumlusu, vergi kesen veya kanuni temsilci, mirasçı konumunda olsun, verginin ödenmesinde muhatap kılındığı ve vergiyi ödemek zorunda bırakıldığında vergi idaresi karşısında amme borçlusu konumunda olmaktadır (6183 sayılı Kanun md.3).
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun “Vergi Sorumluluğu” başlıklı İkinci Bölümü’nde yer alan “Vergi Kesenlerin Sorumluluğu” başlıklı 11’inci maddesinin ilk dört fıkrasıyla getirilen kurallar çeşitli yasalarda belirlenen vergi sorumluluğu hallerini kapsayan genel nitelikteki hükümlerdir. 11’inci maddeye eklenen beşinci fıkra ile tarımsal ürün alım ve satımına aracılık yapan kuruluşlarla borsalara ilişkin olarak özel sorumluluk getirilmiş ve bu sorumluluğun çeşitli yönleri düzenlenmiştir. 
	Bakılmakta olan davada, dava konusunun sebep unsurunu oluşturan Cumhurbaşkanı Kararı’nın dayandığı 213 sayılı Kanunun 11’inci maddesinin yedinci fıkrasında ise vergi sorumlusunu belirlemenin ötesinde vergi kesintisi yapma zorunluluğu getirme yetkisi tanınmıştır. 
	Yedinci fıkra ile Cumhurbaşkanına iki yetki verilmiştir:
	Fıkrada, ilk olarak, “ödeme yapılan kişilerin mükellef olup olmamasına, ödeme yapan veya ödemeye aracılık edenlerin vergi kanunlarına göre vergi kesintisi yapmak zorunluluğu bulunup bulunmamasına, ödemenin konusunun mal veya hizmet alım satımı olup olmamasına, elektronik ortamda gerçekleştirilip gerçekleştirilmemesine, ödeme yapılanın bu tutarı vergi matrahının tespitinde indirim konusu yapıp yapmamasına bakılmaksızın, vergiye tabi işlemlere taraf veya aracı olanlara vergi kesintisi yaptırmaya” denilerek sayılanlara bakılmaksızın/bağlı kalınmaksızın vergiye tabi işlemlere taraf veya aracı olanlara yapacakları ödemelerden vergi kesintisi yapma zorunluluğu getirme yetkisi verilmiştir. 
	Diğer yetki de, “iş grupları”, “ iş nevileri”, “sektörler” ve “emtia grupları” itibarıyla farklı kesinti oranları belirleme yetkisidir. Kesinti oranlarının tespitinde, yasanın öngördüğü alt ve üst sınırlar içinde olmak koşulu yetki kuralında yer almıştır.

Diğer yetki de, “iş grupları”, “ iş nevileri”, “sektörler” ve “emtia grupları” itibarıyla farklı kesinti oranları belirleme yetkisidir. Kesinti oranlarının tespitinde, yasanın öngördüğü alt ve üst sınırlar içinde olmak koşulu yetki kuralında yer almıştır.
	Kurumlar Vergisi Kanunu’nun, yukarıda belirtildiği gibi, verginin kanuniliği ilkesi gereği, dar mükellefiyette vergi kesintisinin düzenlendiği 30. maddesinde, tevkifat yapılması mecburi olan, diğer deyişle kesintinin konusuna giren, kazanç, irat ve ödemeler fıkra içinde yer alan bentlerde sayılmış; bu kazanç ve iratları (avanslar da dahil olmak üzere) nakden veya hesaben ödeyen veya tahakkuk ettirenlerde kurumlar vergisi kesintisi yapmakla yükümlü kılınmıştır. 6745 sayılı Kanun ile de maddeye (d) bendi eklenerek Vergi Usul Kanunu'nun 11’inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında belirlenecek ödemelerin de tevkifata tabi tutulması öngörülmüştür. Bendde, “Vergi Usul Kanununun 11'inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamındaki ödemelerden” denilmiş olmakla sınırları belirsiz ve öngörülmesi mümkün olmayan ödemeler için tevkifat yapma sorumluluğu getirilmiştir. Bu bendin varlığı tek başına hukuki güvenlik ve belirliliği sağlamamaktadır. Belirliliğin sağlanması, Vergi Usul Kanunu’nun 11’inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında yetkinin kullanımına bağlıdır. Başka deyişle; kesinti yapılacak ödemelerin, belirli ve öngörülebilir şekilde düzenlenmiş bir kanun hükmüne dayanması gerekir. Anayasa Mahkemesi’nin sıkça vurguladığı gibi kanunun şeklen var olması yeterli olmayıp, yasal kuralların keyfiliğe izin vermeyecek şekilde belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir düzenlemeler niteliğinde olması gerekir. 
	Dar mükellefiyete tâbi kurumların Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 30’uncu maddesinde sayılan kazanç ve iratları üzerinden, bu kazanç ve iratları (avanslar da dahil olmak üzere) nakden veya hesaben ödeyen veya tahakkuk ettirenler tarafından % 15 oranında kurumlar vergisi kesintisi yapılması yasa gereğidir. Ayrıca maddenin (1) numaralı fıkrasının (d) bendi uyarınca, yasada sayılan tevkifat yapılması gereken ödemeler dışında, yetki kapsamında belirlenecek olan ödemelerden de vergi kesintisi yapılması zorunlu hale getirilmiştir. Bu şekilde vergi kesintisi yapılması zorunluluğu getirilmesi yetkisi verilmesinin, yetki kullanıldığında, yedinci fıkrada ödeme yapılan kişilerin mükellef olup olmaması gibi sayılarak bakılmayacağı/bağlı kalınmayacağı belirtilenler birlikte değerlendirildiğinde, kanunda yer almadığı halde hem kesinti yapan hem de tevkifat yapılan için vergi yükümlülüğü getirmeye dönüşmesi kaçınılmazdır.

Anayasa’nın 73’üncü maddesinin üçüncü fıkrasındaki verginin kanuniliği ilkesi, takdire dayalı keyfî uygulamaları önleyecek sınırlamaların kanunda yer almasını gerektirmekte ve vergi yükümlülüğüne ilişkin düzenlemelerin konulması, değiştirilmesi veya kaldırılmasının kanun ile yapılmasını zorunlu kılmaktadır. Anayasa’daki bu kural, Anayasa Mahkemesi’nin pek çok kararlarında belirtildiği gibi, mali yükümlülüğün yalnızca kanun ile konulabileceği ve kanunun hiçbir şekilde bu konuda yürütme organını ve idareyi yetkili kılamayacağı anlamına gelmektedir. Vergi Usul Kanunu’nun 11’inci maddesinin yedinci fıkrasındaki gibi yasada öngörülmeyen ödemeler üzerinden “vergi kesintisi yaptırma" yetkisi verilmesi, verginin kanuniliği ilkesi ile bağdaşmamaktadır. Nitekim söz konusu yetki kullanımı ile internet ortamında reklam hizmeti verenlere veya bu hizmetin verilmesine aracılık hizmeti verenlere yapılan ödemeler vergi kesintisi kapsamına alınmış; bu ödemeleri yapanlara ise, kendisine ödeme yapılan kişilerin mükellef olup olmamasına bakılmaksızın, vergi kesintisi yapma zorunluluğu getirilmiştir. Ödeme yapılan kişilerin mükellef olup olmamasına, ödeme yapan veya ödemeye aracılık edenlerin vergi kanunlarına göre vergi kesintisi yapmak zorunluluğu bulunup bulunmamasına, ödemenin konusunun mal veya hizmet alım satımı olup olmamasına, elektronik ortamda gerçekleştirilip gerçekleştirilmemesine, ödeme yapılanın bu tutarı vergi matrahının tespitinde indirim konusu yapıp yapmamasına bakılmaksızın, vergiye tâbi işlemlere taraf veya aracı olanlara vergi kesintisi yaptırılması ve bunun ödenmesinden sorumlu tutabilme yetkisi, sınırsız bir yetki olup kesintinin düzenlendiği madde kapsamında olmayan ve maddede belirtilen vergiye tabi işlemleri aşan bir belirleme yetkisidir.
	Diğer yandan, Anayasa’nın 73’üncü maddesinin dördüncü fıkrasındaki kurala göre, Cumhurbaşkanına, vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi verilebilecektir. Vergi Usul Kanunu’nun 11’inci maddesinin yedinci fıkrasındaki yetki Anayasa’da öngörülen bu sınırlı, koşullu yetkiler arasında sayılmış değildir.
	Açıklanan nedenlerle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 11’inci maddesinin yedinci fıkrası ile 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 30’uncu maddesinin (1) numaralı fıkrasının (d) bendinin Anayasa’nın 2, 7, 13, 35 ve 73’üncü maddelerine aykırı olduğu sonucuna varıldığından iptalleri için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2020/10652, Karar No: 2024/4247, Tarih: 26.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2020/10652
Karar No : 2024/4247                                                                    
TEMYİZ EDENLER (DAVACILAR): 1- ... 2- ... (... Mirasçısı)	  
VEKİLİ	   : Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	   : ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı - ... 
VEKİLİ	   : Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.   
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Tekirdağ ili, Çorlu ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin ... tarihli, ... sayılı Tekirdağ Büyükşehir Belediye Encümeni kararı ile taşınmaza otopark  kullanımı getirilmesine ilişkin Çorlu Belediye Meclisinin ... tarihli, ... sayılı kararıyla onaylanan 1/5.000 ölçekli revizyon-ilave nazım imar planının ve Çorlu Belediye Meclisinin ... tarihli,  ... sayılı kararıyla onaylanan 1/1.000 ölçekli Çorlu revizyon-ilave uygulama imar planının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; davacılardan ... tarafından dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda yapılan 1/5000 ölçekli revizyon-nazım imar planına yapılan itirazın reddine ilişkin ... tarihli ... sayılı Çorlu Belediye Meclisi kararının iptali istemiyle açılan davada ... İdare Mahkemesinin E:...  sayılı dosyasında yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, 1/5000 ölçekli revizyon  nazım imar planının davaya konu taşınmaz yönünden,  üst ölçekli planlara uygun olması, uyuşmazlık konusu genel otoparklar (açık, kapalı ve katlı) plan kararının, öngörüldüğü alanın fiziksel yapısının ve fiziksel koşullarının, alanda otopark yapılmasına engel olmaması,  yer seçiminin planın genel hedef ve ilkelerine de aykırı olmaması  karşısında,   imar mevzuatı, kamu yararı, şehircilik ilkeleri ve planlama teknikleri yönünden hukuka aykırılık görülmediği,  planlama hiyerarşisi gereği 1/1.000 ölçekli planında  da 1/5.000 ölçekli nazım imar planına uygun olarak dava konusu taşınmazın katlı otopark alanı fonksiyonunda tanımlandığı, ölçeği itibarıyla da planlama esasları ve tekniklerine uygun olduğu, onaylı imar planında katlı otopark fonksiyonuna ayrılan ve ayrıca bir kamu yararı kararı alınmasına gerek olmayan (buna rağmen belediye encümenince kamu yararı kararı da alınan) taşınmaz için kamulaştırma sürecinin usulüne uygun olarak işletildiği, dayanağı imar planları uyarınca yapılan kamulaştırma işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine  karar verilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine  karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           : Temyize konu kararın usul ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	...'IN DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY : Tekirdağ ili, Çorlu ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın maliki olan davacılar tarafından, Tekirdağ Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarihli, ... sayılı kararı ile 2016-2019 yıllarına ait yatırım programına alınan, Tekirdağ Büyükşehir Belediye Encümeninin ... tarihli, ... sayılı kararı ile kamu yararı kararı alınan, dava konusu taşınmazın kamulaştırılması amacıyla adli yargıda bedel tespit davası açılması üzerine anılan kamulaştırma kararı ile birlikte taşınmazın otopark olarak öngörülmesine ilişkin Çorlu Belediye Meclisinin ... tarihli, ... sayılı kararıyla onaylanan 1/5.000 ölçekli revizyon-ilave nazım imar planının ve Çorlu Belediye Meclisinin ... tarihli, ... sayılı kararıyla onaylanan 1/1.000 ölçekli Çorlu revizyon-ilave uygulama imar planının iptali istemiyle  bakılan dava açılmıştır.
 
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; "İptal davaları; idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan davalar" olarak tanımlanmış, aynı Kanununun 14. maddesinin 3. fıkrasının (f) bendinde; dava dilekçelerinin husumet yönünden inceleneceği, 15/1-c maddesinde ise;  davanın hasım gösterilmeden veya yanlış hasım gösterilerek açılması durumunda dava dilekçesinin belirlenecek gerçek hasma tebliğ edileceği, aynı Kanunun 14. maddesinin 6. fıkrasında; yukarıda belirtilen usule aykırılığın ilk incelemeden sonra tespit edilmesi halinde davanın her aşamasında 15. madde hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş, yine  aynı Kanunun 49/1-c maddesinde ise; usul hükümlerine uyulmamış olunması, kararın bozulmasını gerektiren sebepler arasında sayılmıştır.	
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
 Yukarıda yer alan usule yönelik hüküm incelendiğinde; dava konusu edilen işlemin, bu işlemi tesis eden idarenin ve bunlara bağlı olarak husumet yöneltilen tarafın açık ve kesin bir şekilde dava dilekçesinde belirtileceği, yargı yerince yapılan inceleme sonucunda ise, davanın konusu esas alınmak suretiyle, davalı tarafın hatalı gösterilmiş olması halinde husumetin düzeltilmesine re'sen karar verileceği ve varsa dava konusu işlemin tesisinde ilgisi olmayan  tarafın husumet mevkiinden çıkartılarak davanın doğru hasım belirlenerek görülmesine karar verileceği tabii olup, davaya konu uyuşmazlığın incelenmesi ve sonuçlandırılmasının ancak husumetin doğru olarak tespit edilmesine bağlı olması nedeniyle husumete yönelik eksiklik ya da yanlışlık içeren bir kararın bu yönden usul hükümlerine aykırılık taşıyacağı açıktır.
Dava dosyasının incelenmesinden; dava konusu kamulaştırma işlemi için  ... tarihli, ... sayılı Tekirdağ Büyükşehir Belediye Encümeni kararının alındığı, uyuşmazlık konusu  taşınmazın kullanımının otopark olarak  belirlenmesine ise Çorlu Belediye Meclisinin ... tarihli, ... sayılı kararıyla onaylanan 1/5.000 ölçekli revizyon-ilave nazım imar planı ve Çorlu Belediye Meclisinin ... tarihli, ... sayılı kararıyla onaylanan 1/1.000 ölçekli Çorlu revizyon-ilave uygulama imar planı ile karar verildiği, davacı tarafından kamulaştırma işlemi ile dayanağı imar planlarının da iptalinin istenildiği anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlıkta,Tekirdağ Büyükşehir Belediye Encümenince karar verilen kamulaştırma işlemi ile, Çorlu Belediye  Meclisince  onaylanan 1/5000 ölçekli nazım ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planının dava konusu edildiği dolayısıyla iki farklı idarenin işlemlerinin dava konusu edildiği görüldüğünden, öncelikle 1/5000 ölçekli nazım ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planını onaylayan Çorlu Belediye Başkanlığının da hasım mevkine alınmasından sonra doğru hasımlarla dosya tekemmül ettirilerek yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
İdare Mahkemesince uyuşmazlığın esasına yönelik yapılan incelemede ise, hükme esas alınan ... İdare Mahkemesinin  E:... sayılı  dosyasında yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesinin 2015 yılında yapıldığı ancak, 2016 yılında  uyuşmazlık konusu imar planlarında otopark alanının miktarında değişiklik yapıldığı görüldüğünden bu yeni durum dikkate alınarak yerinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılarak dava konusu imar planlarının üst ölçekli planlara ve imar  mevzuatına uygun olup olmadığının  incelenmesi suretiyle elde edilecek sonuca göre yeniden bir karar verilmesi  gerekmektedir.
Öte yandan, kamulaştırma işleminin iptali istemine ilişkin olarak dayanağı imar planlarının yargısal denetiminden sonra yeniden bir karar verileceği tabiidir.           
Bu itibarla, davanın reddine ilişkin  karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair temyize konu Bölge İdare  Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararında isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;

Öte yandan, kamulaştırma işleminin iptali istemine ilişkin olarak dayanağı imar planlarının yargısal denetiminden sonra yeniden bir karar verileceği tabiidir.           
Bu itibarla, davanın reddine ilişkin  karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair temyize konu Bölge İdare  Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararında isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanunun 49. maddesine uygun bulunan davacıların temyiz istemlerinin kabulüne,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Mahkeme kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 26/06/2024 tarihinde, kesin olarak, oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/4756, Karar No: 2024/4241, Tarih: 26.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2020/4756
Karar No : 2024/4241                                                                    
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)	: 
1- ...  2- ...
VEKİLLERİ: Av. ..., Av. ...
 
3- ... 4- ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av. ...
 
İSTEMİN	KONUSU	              : ... Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.          
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Mersin İli, Yenişehir İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planında akaryakıt istasyon alanı olan kullanımına LPG fonksiyonu eklenmesine yönelik ... tarih ve ... sayılı Yenişehir Belediye Meclis kararının,  parselin Silifke Caddesinden cephe alması ve Gazi Mustafa Kemal Bulvarı cephesinin kapatılması şartıyla onaylanmasına ilişkin   ... tarih ve ... sayılı Büyükşehir Belediyesi Meclis kararının, anılan şarta ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda;  ... İdare Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte incelenmesinden;  taşınmazın,  Gazi Mustafa Kemal Bulvarına olan cephesinin yaklaşık 38 metre olduğu, dolayısıyla Karayolları Kenarında Yapılacak ve Açılacak Tesisler Hakkında Yönetmeliğin 40. maddesinde ve Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliğinin 17. maddesinde akaryakıt istasyonu kullanımı için öngörülen minimum 40 metre cephe şartının sağlanamadığından tesis edilen dava konusu meclis kararında şehircilik ilkelerine ve planlama esaslarına aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           : Yenişehir Belediyesinden alınan ... tarih ve ... sayılı yapı ruhsatında ve ... tarih ve ... sayılı geçiş yolu izin belgesinde akaryakıt istasyonuna iki cepheden de girişin açık olduğu, bilirkişi raporunda cephe genişliğinin yaklaşık olarak belirtildiği, parsel üzerinde aplikasyon işlemine, nirengi ve poligonlara dayalı ölçüm tekniğine uygun tespit yapılmadığı, cephe mesafesinin 41,55 metre olduğu ileri sürülerek temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Dava konusu taşınmaza yönelik tesis edilen ... tarih ve ... sayılı geçiş yolu izin belgesinde Gazi Mustafa Kemal bulvarı yönünde giriş çıkışa izin verilmediği, parselin anılan bulvardan cephe ve derinlik şartlarını sağlamadığı, dava konusu işlemin şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına uygun olduğu savunulmaktadır.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :  Dosyanın incelenmesinden, Mersin İli, Yenişehir İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planında akaryakıt istasyon alanı olan kullanımına LPG fonksiyonu eklenmesine yönelik parsel maliklerince yapılan imar planı tadilat teklifinin Yenişehir Belediye Meclisinin  ... tarih ve ... sayılı kararıyla kabul edilerek onaylanmak üzere Mersin Büyükşehir Belediyesine gönderildiği, Mersin Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararında parselin Silifke Caddesi cephesinin gerekli cephe, derinlik ve kavşak mesafesini sağladığı ancak Gazi Mustafa Kemal Bulvarı cephesinin yeterli cephe genişliği ve derinlik şartını sağlamadığından  parselin Silifke Caddesinden cephe alması ve Gazi Mustafa Kemal Bulvarı cephesinin kapatılması şartıyla uygulama imar planı değişikliğinin onaylanmasına karar verildiği, akabinde dava dışı kiracı ... ağaç ürünleri sanayi ve ticaret anonim şirketi tarafından işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı verilmesi talebiyle yapılan başvurunun ... tarih ve ... sayılı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanılığı işlemiyle reddedilmesi üzerine anılan işlemin ve dayanağı Mersin Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı  kararının iptali istemiyle  davacılar ve dava dışı kiracı ... Ağaç Ürünleri Sanayi Ve Ticaret Anonim Şirketi tarafından açılan davada, ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, dava dilekçesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 5. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi üzerine davacılar tarafından dava dilekçesi yenilenerek Mersin Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı  kararının, parselin Silifke Caddesinden cephe alması ve Gazi Mustafa Kemal Bulvarı cephesinin kapatılmasına ilişkin kısmının iptali istemiyle işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır. 
 
İLGİLİ MEVZUAT: