muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/482, Karar No: 2024/1286, Tarih: 25.12.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/482
Karar	No : 2024/1286 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı - ...
		 (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Metal İnşaat Hırdavat ve Nakliye 
		Sanayi Ticaret Limited Şirketi 
İSTEMİN	KONUSU	:	Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 22/11/2023 tarih ve E:2022/816, K:2023/1399 sayılı bozma kararı üzerine verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
	Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu uyarınca komisyon karşılığı gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlediğinden bahisle ve takdir komisyonu kararlarına istinaden 2014 yılının tüm dönemleri için re'sen tarh edilen geçici vergiler ile vergilerin üç katı tutarında kesilen ve 2014 yılının Ekim-Aralık dönemi için tekerrür hükmü uygulanarak artırılan vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
	Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
	i. Geçici vergiler yönünden yapılan inceleme:
	5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 32. maddesinin (2) numaralı fıkrasında kurumlar vergisi mükelleflerince, (dar mükellefiyete tâbi kurumlarda ticarî ve ziraî kazançlarla sınırlı olarak) câri vergilendirme döneminin kurumlar vergisine mahsup edilmek üzere Gelir Vergisi Kanunu'nda belirtilen esaslara göre ve câri dönemin kurumlar vergisi oranında geçici vergi ödeneceği düzenlemesine yer verilmiştir. 
	5520 sayılı Kanun'un gönderme yaptığı 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan düzenleme ise şu şekildedir:
	"Yapılan incelemeler sonucunda, geçmiş dönemlere ait geçici verginin % 10'u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici vergi tarh edilir. Mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergiler terkin edilir, ancak gecikme faizi ve ceza tahsil edilir." 
	Olayda, dava konusu geçici vergilerin mahsup süresi geçtiğinden, bu vergiler yönünden tarhiyat yapılmasına olanak bulunmamaktadır. Bu nedenle dava konusu geçici vergilerde hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 
	ii. Geçici vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının, vergi tutarlarının bir katına isabet eden kısmı yönünden yapılan inceleme:
	Dava konusu vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin matrah yönünden bağlı olduğu tekerrür hükmü uygulanarak artırılan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılmasına dair karara yöneltilen istinaf isteminin reddi yolundaki ısrar kararı, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 22/11/2023 tarih ve E:2022/815, K:2023/1398 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dava konusu vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin matrah yönünden bağlı olduğu tekerrür hükmü uygulanarak artırılan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılmasına dair karara yöneltilen istinaf isteminin reddi yolundaki ısrar kararı, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 22/11/2023 tarih ve E:2022/815, K:2023/1398 sayılı kararı ile bozulmuştur. 
	Anılan bozma kararı üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin, davacının düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığını kanıtlar nitelikte olduğu, diğer taraftan, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanarak kesilebilmesi için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda aranan şartların olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle kurumlar vergisi ile verginin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanarak artırılan kısmı yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.
	Bu durumda, dava konusu vergi ziyaı cezalarının üzerinden hesaplandığı geçici vergilerin matrah yönünden bağlı olduğu kurumlar vergisi tarhiyatı yönünden hukuka aykırılık bulunmadığına karar verildiğinden, geçici vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının, vergi tutarlarının bir katına isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
	iii. Geçici vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının, vergi tutarlarının iki katına isabet eden kısmı yönünden yapılan inceleme:
	Geçici vergi kurumlar vergisine mahsup edilmek üzere peşin alınan bir vergi niteliğini haiz olduğundan geçici vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının, vergi tutarlarının iki katına isabet eden kısmında hukuki isabet bulunmamaktadır.
	iv. 2014 yılının Ekim-Aralık dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan kısmı yönünden yapılan inceleme:
	Olayda, 2013 yılına ait vergi ziyaı cezası 2015 yılında kesinleşmiştir. Anılan vergi ziyaı cezası, 2014 yılının Ekim-Aralık dönemine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezası için tekerrüre dayanak alınmıştır.
	213 sayılı Kanun'un 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle değiştirilmeden önceki halinde, vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere vergi ziyaında beş, usulsüzlükte iki yıl içinde tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezasının yüzde elli, usulsüzlük cezasının yüzde yirmi beş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 
	Buna göre tekerrür hükmü sebebiyle cezanın artırımlı uygulanabilmesi için, tekerrür uygulanacak cezaya ilişkin eylemin, daha önce işlenmiş bir fiil için kesilen cezanın kesinleşme tarihini takip eden yılın başından itibaren beş yıl içindeki bir tarihte gerçekleşmiş olması gerekir.

Buna göre tekerrür hükmü sebebiyle cezanın artırımlı uygulanabilmesi için, tekerrür uygulanacak cezaya ilişkin eylemin, daha önce işlenmiş bir fiil için kesilen cezanın kesinleşme tarihini takip eden yılın başından itibaren beş yıl içindeki bir tarihte gerçekleşmiş olması gerekir.
	Dava konusu 2014 yılının Ekim-Aralık dönemine ait vergi ziyaı cezasının kesilmesine sebebiyet veren eylem, tekerrür hükümlerinin uygulanmasında dayanak alınan 2013 yılına ait cezanın kesinleştiği tarihten önceki bir tarihte gerçekleştiğinden, anılan cezanın tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle arttırılarak kesilmesinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
	v. Karar Sonucu:
	Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle, geçici vergileri, geçici vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının vergi tutarlarının iki katına isabet eden kısmını ve  2014 yılının Ekim-Aralık dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan kısmını kaldırmış, diğer yönlerden davayı reddetmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Temyize konu kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek kararın anılan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Kurulun bozma kararına uyularak verilen kararın, geçici vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının, vergi tutarlarının iki katına isabet eden kısmının ve 2014 yılının Ekim-Aralık dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan kısmının kaldırılması yolundaki hüküm fıkrasına yöneltilen temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
	Diğer taraftan, dava konusu ihbarnamelerde, geçici vergilerin tahakkuk ettirilmeyeceğine dair açıklamaya yer verilip verilmediği dikkate alınarak, geçici vergi aslı yönünden yeniden değerlendirme yapılmak üzere temyize konu kararın, geçici vergilerin kaldırılmasına dair hüküm fıkrasının bozulması gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak verilen kararlara ilişkin temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılması gerekmektedir.
Temyize konu kararın davalı aleyhine olan hüküm fıkrası Kurulun bozma kararındaki esaslara uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;

Temyize konu kararın davalı aleyhine olan hüküm fıkrası Kurulun bozma kararındaki esaslara uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin, temyize konu kararın, 2014 yılının Ekim-Aralık dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası yönünden oybirliğiyle; geçici vergiler ve geçici vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının vergi tutarlarının iki katına isabet eden kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkraları yönünden oyçokluğuyla REDDİNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının anılan hüküm fıkrasının ONANMASINA,
	3- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 25/12/2024 tarihinde kesin olarak karar verildi. 
X - KARŞI OY:
	  193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinin dördüncü fıkrasında, yapılan incelemeler sonucunda, geçmiş dönemlere ait geçici verginin %10'u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici vergi tarh edileceği, mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği, ancak gecikme faizi ve cezanın tahsil edileceği kurala bağlanmıştır.
				Davacı tarafından gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle elde edilen komisyon geliri beyan edilmemiştir. Bu suretle davacı, 2014 takvim yılının geçici vergi beyannamelerinde hasılat bildirmeyerek geçici vergilerin noksan tahakkuk etmesine sebebiyet vermiştir.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. maddesinde, vergi ziyaının, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade ettiği belirtilmiştir. Aynı Kanun'un 344. maddesinin birinci fıkrasında, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesileceği; ikinci fıkrasında ise vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle yol açılması halinde cezanın, üç kat olarak uygulanması gerektiği kurala bağlanmıştır. 
 Bu düzenlemeler karşısında vergi ziyaı cezasının, ziyaa uğratılan verginin kaç katı tutarında kesileceğinin, vergi kaybına yol açan eylemin, Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde sayılan eylemlerden olup olmadığına göre belirlenmesi gerekmektedir. Cezanın belirlenmesinde yasa koyucunun belirlediği başka bir ölçüt bulunmamaktadır.

Bu düzenlemeler karşısında vergi ziyaı cezasının, ziyaa uğratılan verginin kaç katı tutarında kesileceğinin, vergi kaybına yol açan eylemin, Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde sayılan eylemlerden olup olmadığına göre belirlenmesi gerekmektedir. Cezanın belirlenmesinde yasa koyucunun belirlediği başka bir ölçüt bulunmamaktadır.
 Sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği  saptanan davacının, vergi kaybına, Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinin (b) işaretli bendinde yazılı eylemlerle yol açtığı açıktır.
Bu durumda eksik beyan edilmekle zamanında tahakkuk etmesi önlenmiş olan geçici vergiler üzerinden davacı adına vergi kaybına yol açtığı eyleminin niteliğine göre üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, temyize konu kararının, geçici vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının vergi tutarlarının iki katına isabet eden kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği oyu ile Kurul kararına bu yönden katılmıyorum. 
XX - KARŞI OY:
5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 32. maddesinin (2) numaralı fıkrasında, kurumlar vergisi mükelleflerince, câri vergilendirme döneminin kurumlar vergisine mahsup edilmek üzere Gelir Vergisi Kanunu'nda belirtilen esaslara göre ve câri dönemin kurumlar vergisi oranında geçici vergi ödeneceği kurala bağlanmıştır.
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinin dördüncü fıkrasında ise “Yapılan incelemeler sonucunda, geçmiş dönemlere ait geçici verginin % 10'u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici vergi tarh edilir. Mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergiler terkin edilir, ancak gecikme faizi ve ceza tahsil edilir." hükmü yer almaktadır.
İhbarnamede, mahsup süresi geçen geçici vergi miktarı gösterilmekle birlikte geçici verginin tahakkuk ettirilmeyeceğinin belirtilmesine rağmen geçici verginin dava konusu edilmesi halinde, idari davaya konu edilebilecek kesin ve yürütülmesi gereken bir işlemin bulunmaması nedeniyle davanın incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerekmektedir.
 Mahsup süresi geçen geçici vergiye ilişkin ihbarnamede geçici verginin tahakkuk ettirilmeyeceğinin belirtilmemesi ve geçici verginin dava konusu edilmesi halinde ise idari davaya konu edilebilecek kesin ve yürütülmesi gereken bir işlemin bulunduğu kabul edilmek suretiyle mahsup süresinin geçmesi nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici verginin kaldırılması gerekmektedir. 
Bu durumda, dava konusu geçici vergiler yönünden yukarıda belirtilen hususlar göz önüne alınmak suretiyle yeniden karar verilmek üzere temyize konu kararın anılan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği gerekçesiyle Kurul kararına bu yönden katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/6295, Karar No: 2024/7586, Tarih: 25.12.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2023/6295
Karar  No : 2024/7586  
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVALILAR):1- ... Bakanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
	  2- ... Genel Müdürlüğü	 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Mineral Madencilik San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Edirne ili, Enez ilçesi hudutları dahilinde bulunan ... ruhsat numaralı maden işletme ruhsat sahibi olan davacı tarafından, temdit (süre uzatım) talebinin reddine dair Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ...  tarih ve ... işlemiyle bildirilen Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Taşınmaz Komisyonu'nun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; her ne kadar, davalı Bakanlık bünyesinde oluşturulan komisyonun takdir yetkisi kapsamında işlem tesis etmeye yetkisi bulunmakta ise de, bu yetkinin kamu yararı ve hizmet gerekleri gözetilerek kullanılması ve yetki kullanılarak tesis edilen işlemin de somut gerekçesinin bulunmasının gerektiği, bu durumda; dosyadaki bilgi ve belgelerle mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, dava konusu işlemde sebep unsuru yönünden hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Davalı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından, 2018/8 sayılı Cumhurbaşkanlığı Genelgesi uyarınca kurulan Taşınmaz Komisyonunun dava konusu işlemi tesis etme yetkisinin bulunduğu, işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
Davalı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü tarafından, idarenin üzerinde tasarruf yetkisi Anayasa hükmü ile belirlenen madenlere ilişkin olarak takdir yetkisi kapsamında işlem tesis etmesinin mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :Davacı tarafından istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
	İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY :

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :Davacı tarafından istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
	İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY : 
Edirne ili, Enez ilçesi hudutları dahilinde bulunan ... ruhsat numaralı maden işletme ruhsat sahibi olan davacı tarafından, temdit (süre uzatım) talebinin reddine dair Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... işlemiyle bildirilen Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Taşınmaz Komisyonu'nun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT :
Anayasanın 168. maddesinde "Tabii servetler ve kaynaklar Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Bunların aranması ve işletilmesi hakkı Devlete aittir. Devlet bu hakkını belli bir süre için, gerçek ve tüzelkişilere devredebilir. Hangi tabii servet ve kaynağın arama ve işletmesinin, Devletin gerçek ve tüzelkişilerle ortak olarak veya doğrudan gerçek ve tüzelkişiler eliyle yapılması, kanunun açık iznine bağlıdır. Bu durumda gerçek ve tüzelkişilerin uyması gereken şartlar ve Devletçe yapılacak gözetim, denetim usul ve esasları ve müeyyideler kanunda gösterilir" düzenlemesi yer almaktadır.
3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesinin 1. fıkrasında, "Madencilik faaliyetlerinin yapılması ve ruhsatlandırma işlemlerinin yürütülmesi ile ilgili olarak yeni verilecek ruhsat alanlarına maden işletme yöntemi, faaliyetin yapıldığı bölge, madenin cinsi, yapılacak yatırımın çevresel etkileri, şehirleşme ve benzeri hususlar dikkate alınarak, temdit talepleri dahil ruhsat verilen alanlarda kazanılmış haklar korunmak kaydıyla, ilgili kurumların görüşleri alınarak Bakanlık tarafından kısıtlama getirilebilir. İlk müracaat veya ihale yolu ile yapılacak ruhsatlandırmalarda müracaatın yapılacağı alanlar diğer kanunlar ile getirilen kısıtlamalar gözönüne alınarak Bakanlıkça ruhsat müracaatına kapatılabilir. Kısıtlama gerekçesi ortadan kalkan alanlar ihale yoluyla aramalara açılır. Bu Kanun dışında madencilik faaliyetleri ile ilgili olarak yapılacak her türlü kısıtlama ancak kanun ile düzenlenir." hükmü, aynı maddenin 14. fıkrasında, "Maden arama faaliyetleri, bu Kanunda sayılanlar dışında herhangi bir izne tâbi değildir. İşletme faaliyetleri ise, bu Kanuna göre Bakanlıkça çıkarılacak yönetmeliğe göre yürütülür." hükmü bulunmaktadır.

Aynı Kanun'un "İşletme ruhsatı ve madenin işletilmesi " başlıklı 24. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında "İşletme ruhsatı taleplerinde, I. Grup (b) bendi ve II. Grup (a) ve (c) bendi madenler için ihale bedelinin yatırılmasından itibaren iki ay içinde, diğer maden grupları için arama ruhsat süresi sonuna kadar (…) Genel Müdürlüğün bütçesine gelir kaydedilmek üzere işletme ruhsat taban bedeli ve işletme ruhsat bedeli yatırılarak, yetkilendirilmiş tüzel kişilerce maden mühendisinin sorumluluğunda hazırlanmış işletme projesi ve bu projenin uygulanabilmesi için gerekli olan mali yeterliliğine ilişkin belgelerin ve aktif edilmiş tebligata esas kayıtlı elektronik posta adresinin (KEP) veya kurumsal elektronik tebligat sistemi (e-Tebligat) adresinin ruhsat sahibi tarafından Genel Müdürlüğe verilmesi zorunludur. Aksi hâlde talep reddedilir ve ilgili saha ihalelik saha konumuna getirilerek ihale yolu ile ruhsatlandırılır. Projedeki teknik eksiklikler iki ay içerisinde Genel Müdürlük tarafından ruhsat sahibine bildirilir, eksiklikler yapılan bildirimden itibaren üç ay içinde tamamlanır. Eksikliklerini verilen sürede tamamlamayanlara 31.054 TL idari para cezası uygulanarak süre üç ay daha uzatılır. Bu süre sonunda projedeki teknik eksiklikleri tamamlamayanların talepleri kabul edilmez ve ilgili saha ihalelik saha konumuna getirilerek ihale yolu ile ruhsatlandırılır. Talebin kabul edilmemesi hâlinde yatırılan işletme ruhsatı taban bedeli iade edilmez, işletme ruhsat bedeli ise iade edilir. Taleplerin uygun görülmesi hâlinde bir ay içinde işletme ruhsatı düzenlenir.