muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2784, Karar No: 2015/19354, Tarih: 11.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/2784 E.  ,  2015/19354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Tarişbank'ın kredi borçlusu dava dışı Raşit'in ödenmeyen borcu nedeniyle borçluya ait taşınmazın haczen satıldığı ve alacağa mahsuben bankanın aldığını, satışın iptali için Raşit'in dava açtığı ancak taşınmaz üzerine dava açıldığına ilişkin bir şerh veya tedbir kararı işlenmediğini, 14.9.2001 tarihinde kendisinin satın aldığını, Tarişbank'ın bir dizi hukuksal süreç sonunda davalıya devredildiğini, açılan ihalenin feshine ilişkin davanın eski malik Raşit lehine sonuçlanıp, 5.7.2011 tarihinde taşınmazın eski malik adına hükmen tesciline karar verildiğini bildirerek uğradığı zararın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava şartı yokluğu, husumet ve yetki itirazında bulunmuş, İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının yerleşim yeri olan İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eski malikinin davalıya devredilen bankaya olan kredi borcu için haczen satılan taşınmazı satın aldığını ancak eski malikin açtığı dava ile satışın iptal edilmesi nedeniyle oluşan zararının tahsili için eldeki davayı açmıştır. Dayanak kredi sözleşmesi ve bu sözleşmeye konu borç için alacağa mahsuben satın alınmasına ilişkin şube işleminin yapılması Tirede gerçekleşmiştir. Eski malik tarafından açılan davada Tire Asliye Hukuk Mahkemesi şubenin satışa ilişkin işlemlerini usulsüz bularak ihalenin iptaline karar vermiştir. HMK'nun 6.maddesine göre genel yetkili mahkeme davalının dava açıldığı tarihteki yerleşim mahkemesi ise de HMK'nun 14.maddesinde bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda , o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Yine, davacının davalı ile yaptığı (Davalının tüm hak ve alacaklarını temlik alan durumunda olması nedeniyle) iptal edilen satış sözleşmesi nedeniyle ifa yeri de Tire'dir. Dava öncelikle para alacağının ödetilmesi isteğine ilişkindir. BK.nun 73. ve HMUK’nun 10. maddesi hükmü uyarınca, bu nevi davalara alacaklının ikametgahı mahkemesinde de bakılabilir. Davacının ikametgahı Tire olduğuna göre Tire Mahkemeleri de davaya bakmaya yetkilidir. Bu durumda mahkemece, yetki itirazının reddi ile işin esası incelenmeli ve ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, .2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6659, Karar No: 2020/4149, Tarih: 02.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6659 E.  ,  2020/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 53, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, hemşerisi olan katılanı arayarak, bir arkadaşında 100.000 Alman markı olduğunu, bu parayı 70.000 TL karşılığında bozdurmak istediğini söylediği, bir araya geldiklerinde sanığın paranın sahibi olarak ...isimli kişinin katılana numune olarak 4 adet banknotu verdiği, sonrasında katılanın 60.000 TL’yi ...isimli şahısa teslim ettiği, ...isimli şahsın markları eşinden alıp getireceğini söyleyerek araçtan indiği, araç içerisinde beklerlerken sanığın da börek alıp geleceğim diyerek indiği ve sonrasında ortadan kaybolduğu, sanığın bu şekilde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10269, Karar No: 2014/5922, Tarih: 08.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/10269 E.  ,  2014/5922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2012/386-2013/209

Davacılar B.. Y.. vd. vekili Avukat M. E.tarafından, davalı Z.. K.. aleyhine 11/06/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı B.. Y.. ile davalı Z.. K..'ın temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı Ç.. Y..'ın temyiz itirazları yönünden;

Dava, kişilik haklarına haksız saldırıdan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının davacı Bayram'ın eski eşi olduğunu ve davacıların evliliklerini sindiremediğini bu nedenle sürekli olarak kendilerini rahatsız edici hakaretlerde bulunduğunu iddia ederek uğranılan manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının davacı Bayram'ın kullandığı telefona sesli mesaj göndererek kendisi ve davacı eşi aleyhine tehdit ve hakaret içeren beyanlarda bulunduğunun sabit olduğu, somut olaya göre hakaret ve tehdit eyleminin davalı Bayram'a ulaştığı, diğer davacıya ilişkin eylemin ise doğrudan bu davacıya ulaşmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

Dosya kapsamından; davalı hakkında Salihli 1. Sulh Ceza Mahkemesi 2011/738-2012/23 sayılı ilamı ile hakkında davacılara hitaben kullanmış olduğu ifadelerin hakaret suçunu oluşturduğu gerekçesiyle adli para cezasına hükmedildiği ve kükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar ceza mahkemesi kararı kesin olmayıp hukuk hakimi yönünden bağlayıcı değil ise de davalının eylem ve beyanlarının davacı Ç.. Y..'a da yönelik olduğu ve kişilik haklarına saldırı içerdiği tartışmasızdır. Davacı Ç.. Y.. lehine uygun miktarda tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın reddi usul ve yasaya uygun düşmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacı Ç.. Y.. yararına BOZULMASINA, davacı B.. Y.. ile davalı Z.. K..'ın temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacı Ç.. Y..'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3687, Karar No: 2014/12604, Tarih: 21.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/3687 E.  ,  2014/12604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/214335

MAHKEMESİ : Suruç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2010/126 (E) ve 2012/520 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü F.. A.. isimli şahsın evinin karşısından otomatik tüfekle ateş edildiği yönünde jandarmaya ihbarda bulunması üzerine yakalanan sanığın hazırlıkta jandarmada, savcılıkta ve sorguda verdiği tüm ifa- delerde yakalanan silahla alkolün etkisiyle havaya ateş ettiğini ve Jandarmayı görünce korkarak silahı araçtan aşağı yol kenarına attığını ikrar etmesi, sanıkla aynı araçta bulu- nan E.. S.. ve H.. K..'ın da sanığın tüfekle ateş ettikten sonra silahı araçtan dışa- rı attığını beyan etmeleri karşısında sanığın eyleminin üzerine atılı genel güvenliğin kas- ten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Yasanın 13/2 maddesine aykırılık suçlarını oluştur- duğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6982, Karar No: 2019/17336, Tarih: 26.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6982 E.  ,  2019/17336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, fark ücret alacağı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının ücretinin tespiti için davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığının sorulması, emsal dosyalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmesi, somut dosya yönünden ücret tespitine esas 73,22 TL katsayısı ile ücrete nasıl ulaşıldığının açıklığa kavuşturulması ve davalı tarafından 2003 yılından sonra hem şoför alımı yapılmadığının hem de 2003 yılından sonra alınan şoförler için ücretin bildirildiği dikkate alındığında bu çelişkinin davalıdan sorularak giderilmesi ile davacının ücretinin denetime elverişli şekilde belirlenmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, emsal dosyalarda kabul edilen ücrete nasıl ulaşıldığı belirlenmiş, ancak davacı vekilinin de talebi üzerine Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yüksek Fen Kurulu Başkanlığı tarafından bildirilen işçilik rayiç listesindeki günlük ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesi ve fiilen aldığı ücret üzerinden varsa ödenmeyen işçilik alacaklarının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda; Mahkemece davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespitine karar verilmesi dosya kapsamı ve bozma ilamına uygundur. Davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davacı baştan itibaren Elektrik Üretim A.Ş. işçisi kabul edildiğine göre; bozma ilamında da belirtildiği üzere fiilen aldığı ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Bu yön gözetilmeden ilave tediye alacağının da reddine karar verilmesi hatalı olup yeniden bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14961, Karar No: 2013/17815, Tarih: 12.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14961 E.  ,  2013/17815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ...(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davasında ... adet ... gram bilezik, ... adet 27 gram bilezik, ... adet yüzük, bir çift küpe ve bir set takımından oluşan, ziynet eşyalarının aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla ....000 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının ziynet eşyalarını evden ayrılırken üzerinde götürdüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ... adet ... gram bilezik, ... adet 27 gram bilezik, ... adet yüzük, bir çift ... ayar altın küpe ve bir adet ... ayar set takımınının davalıdan tahsili ile davacıya aynen iadesine aksi takdirde bu ziynetlerin değeri ....508 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı ... Muhakemeleri Kanununun 297 maddesi, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir. Gerekçeli kararın da kısa karara uygun düzenlenmesi zorunludur.

Ayrıca, İİK'nun 24/....maddesi gereğince; taşınır tesliminde, borçlunun yedinde bulunmazsa ilamda yazılı değeri alınır hükmü bulunsa da aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gram ağırlığı vb. gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

.

Gerek tefhim edilen ve tutanakla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler hükmü gereğince cins, nitelik, miktar ve değerlerinin(gram,ayar,TL karşılığı) ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir. Somut olayda bu yön gözetilmeden aynen iadesine karar verilen ziynet eşyalarının ayrı ayrı TL karşılığının ve bir kısım ziynet eşyalarının gram ve ayarlarının hüküm fıkrasında ayrıntılı olarak belirtilmemesi doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak, Mahkemece, dava konusu ziynet eşyalarının değerinin tespiti amacıyla konusunda uzman olmayan avukat bilirkişiden rapor alınmak suretiyle hüküm tesisi yoluna gidilmiştir.Dava konusu hakkın değerinin para ile ölçülebilen haklardan olması nedeniyle harç ve vekalet ücretinin sağlıklı bir şekilde hesaplanması ve ziynet eşyalarının gram, ayar ve niteliklerinin tespiti için kuyumcu bir bilirkişiden rapor alınması zorunluluk arzetmektedir. Bu nedenle, mahkemece konusunda uzman kuyumcu bilirkişiden rapor alınmadan, avukat bilirkişinin düzenlediği rapor hükme esas alınmak suretiyle karar tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/4021, Karar No: 2012/3317, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/4021 E.  ,  2012/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlığa teşebbüs suçundan sanıklar ... ve ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 35/2, 31/3.maddeleri gereğince 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 145.maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine dair, Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2006 tarihli ve 2006/4-124 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.04.2008 tarih ve 2006/21214 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2008 tarih ve 2008/089796 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

1-Yakınanın 17.03.2006 günlü oturumda uzlaşmayı kabul ettiğini ve uzlaşma çerçevesinde kamu davasının düşürülmesine muvafakat ettiğini açıklaması ve sanıklar müdafiinin de 23.03.2006 tarihli oturumda uzlaşmayı kabul ettiğini belirtmesi karşısında, öncelikle uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2- Hırsızlık suçunun 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda unsurlarının aynı olmadığı, iddianamedeki anlatım şekliyle eylemin aynı zamanda mala zarar verme suçunu da oluşturacağı, keza sanıklar hakkında uygulanan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 35/2 ve 31/3.maddeleri ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 492/1, 61/1, 522, 55/3, 59/2.maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda 765 sayılı Kanun'un sanıklar lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

3- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı ile, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 522.maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerlik bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma halinde, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda sanıkların gece vakti tekel büfesinin kapısını zorladıkları ancak açamadıkları bilahare şüphe üzerine yakalandıkları gözetildiğinde, suçun işlenmesindeki özellik gereği sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145.maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde,

4- Sanıklara ceza vermekten vazgeçilmesi gerektiği kanaatinin oluşması durumunda mahkemenin eylemi tespit ve gerekçesini belirtmek suretiyle, herhangi bir ceza miktarı belirtmeksizin hüküm kısmında sadece “ceza verilmekten vazgeçilmesine” karar vermesi gerekli iken, ceza verilecekmiş gibi temel cezanın üzeride gerekli artırım ve indirimler yapılarak sonuç cezasının belirlenmesinden sonra “ceza verilmekten vazgeçilmesine” ibaresinin hükmün sonuna eklenmesi suretiyle hüküm kurulmasında, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında Giresun 2.Asliye Ceza Mahkemesince verilen kesinleşen 23.03.2006 gün ve 2006/4-124 sayılı kararın 5271 sayılı CMK'nun 309/4-c maddeleri uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, 07.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4592, Karar No: 2019/1716, Tarih: 28.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/4592 E.  ,  2019/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.02.2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(MUHALİF)

(MUHALİF)

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun, hükmün onanmasına yönelik gerekçesine, aşağıda açıklayacağımız nedenlerle iştirak edilmemiştir.

Davalılar vekili tarafından dosyaya sunulan 06.12.2012 tarihli cevap dilekçesinde yer alan; "...Davacının, dükkânı tehdit unsuru olarak kullanması sebebiyle müvekkil ara ara davacıya elden ödemeler de yapmıştır. Ancak, tarafların arası düzelince davacı bu bedelleri getirip müvekkil ...'nın eşi ...'e vermiştir. Ancak müvekkil davacının sürekli rahatsız etmesine dayanamayarak Şubat 2012 tarihinde kira sözleşmesi yaparak kira bedelini banka kanalı ile ödemeye başlamıştır." şeklindeki savunması ile ... 4.Aile Mahkemesinin 2012/783 Esas sayılı dosyasında işbu dosya davalısı ... vekilinin sunduğu 26.09.2012 tarihli cevap dilekçesinde, "... Dükkânı müvekkilinin babası kendi parası ile inşa ettiğinden ilk bir iki yıl kendisinden kira alınmamıştır. Ancak daha sonra çevredeki rayice uygun olarak kira ödenmeye başlanmıştır. İlk başlarda ...'a kiralar elden ödenirken, müvekkil ayrılık kararı alınca kirayı banka kanalı ile göndermeye başlamıştır" şeklinde birbiriyle örtüşen savunmaları dikkate alındığında, dava konusu dükkân yönünden yapılışından bir kaç yıl sonra sözlü kiracılık ilişkisinin kurulduğu, daha sonra ise yazılı kira sözleşmesinin imzalandığı dosya kapsamından anlaşılmakta olup, bu durum karşısında mahkemece, sözlü kira ilişkisinin başlangıç tarihi tesbit edilmek suretiyle, taraflar arasında sözlü kira ilişkisinin kurulduğu tarihten yazılı kira sözleşmesinin yapıldığı tarihe kadar olan döneme ilişkin ödenmeyen kira alacağı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, açıklanan dilekçelerde yer alan ikrara yönelik beyanlar gözardı edilerek, yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın dava konusu dükkâna ilişkin kira alacağı yönünden tümden reddedilmesi doğru görülmediğinden bu yöne ilişen temyiz isteminin kabulü ile kararın bu yönden bozulması gerekmektedir.