muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/5456, Karar No: 2024/5210, Tarih: 30.09.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/5456
Karar	No : 2024/5210                                                              
TEMYİZ EDEN TARAFLAR	:  1- ... Valiliği 
	               VEKİLİ   : Av. ...
	    2- ... Uluslararası Nakliyat ve Sağlık                            Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi
	               VEKİLİ   : Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: İstanbul ili, Bakırköy ilçesi, ... Mahallesi mevkiinde bulunan ... ada, ... parsel numaralı ve tamamı Hazineye ait 2957,17  m² yüzölçümlü taşınmazın, 900 m²'si üzerinde tamirhane (tamirhane, su tankı ve tır otoparkı) yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle İstanbul Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü tarafından 09/01/2016-26/04/2018 tarihleri arası dönem için davacı adına 256.560,48-TL tutarında ecrimisil tahakkuk ettirilmesine dair ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; dava dosyasındaki bilgi ve belgeler ile Mahkemelerince karar vermeye yeterli bulunan bilirkişi raporundaki verilerin birlikte değerlendirilmesinden, hazineye ait toplam 900,00 m² yüzölçümlü dava konusu işgalli yerin 09/01/2016 - 26/04/2018 tarihleri arasındaki 2 yıl, 3 ay, 18 günlük dönemde toplam 151.140,30-TL ecrimisil getirebileceğinin anlaşılması karşısında, dava konusu işlemin anılan miktara ilişkin kısmında hukuka aykırılık, fazladan tahakkuk ettirilen 105.420,18-TL'lik kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; İdare Mahkemesince ecrimisil işleminin hukuka uygunluğunun denetiminde hükme esas alınan bilirkişi raporu gözetilerek karar verilmesi usule ve hukuka uygun olup, davalı idarenin işgal edilen taşınmazın cephesinin bulunduğu sokağa göre ve işgalin ticari kullanım amacını taşıdığından hareketle emlak vergisi değerinin %3'ünün esas alınarak ecrimisil belirlediği için başkaca bir teknik ve hukuki incelemeye tabi tutulmadan davanın reddinin gerekmemekte olduğu, tarafların istinaf başvurularının belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI	: Uyuşmazlık konusu taşınmazın imarlı bir saha olmadığı, ticari manada kullanılmasının mümkün olmadığı, yaya ve araç sirkülasyonuna açık olmadığı, bilirkişi raporunda buna ilişkin yapılan itirazlarının dikkate alınmadığı,  taşınmaz için belirlenen ecrimisil bedelinin fahiş olduğu, emsal alınan taşınmazların uygun olmadığı, işlemin usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI	: Uyuşmazlık konusu taşınmazın imarlı bir saha olmadığı, ticari manada kullanılmasının mümkün olmadığı, yaya ve araç sirkülasyonuna açık olmadığı, bilirkişi raporunda buna ilişkin yapılan itirazlarının dikkate alınmadığı,  taşınmaz için belirlenen ecrimisil bedelinin fahiş olduğu, emsal alınan taşınmazların uygun olmadığı, işlemin usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI	:336 sayılı Milli Emlak Genel Tebliğinin 5. maddesinin 3. fıkrası uyarınca takdir ve tespit edilen ecrimisil bedelinin emlak vergi değerinin %3'ü esas alınarak belirlendiği, bu bedelin tespit edilebilecek asgari bedel olduğu, işlemin usul ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI	: Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI	: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ                                       : ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü ile temyize konu Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	Davacının temyiz istemi yönünden:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davalı idarenin temyiz istemine gelince:
           2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun dava konusu işlemlerin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan haliyle 75. maddesinde, "Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaz malları ve Vakıflar Genel Müdürlüğü ile idare ve temsil ettiği mazbut vakıflara ait taşınmaz malların, gerçek ve tüzelkişilerce işgali üzerine, fuzuli şagilden, bu Kanunun 9 uncu maddesindeki yerlerden sorulmak suretiyle, idareden taşınmaz ve değerleme konusunda işin ehli veya uzmanı üç kişiden oluşan komisyonca tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere tespit ve takdir edilecek ecrimisil istenir. Ecrimisil talep edilebilmesi için, Hazinenin işgalden dolayı bir zarara uğramış olması gerekmez ve fuzuli şagilin kusuru aranmaz." hükmüne yer verilmiştir.
Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinde, "ecrimisil", Hazine taşınmazının, İdarenin izni dışında gerçek veya tüzel kişilerce işgal veya tasarruf edilmesi sebebiyle, İdarenin bir zarara uğrayıp uğramadığına veya işgalcinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın İdarece talep edilen tazminat; "fuzuli şagil" ise, kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, Hazine taşınmazının zilyetliğini, yetkili idarenin izni dışında eline geçiren, elinde tutan veya her ne şekilde olursa olsun bu malı kullanan veya tasarrufunda bulunduran gerçek veya tüzel kişiler olarak tanımlanmıştır.

Anılan Yönetmelik hükümlerine dayanılarak çıkarılan 20/08/2011 tarih ve 28031 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle 20/08/2011 tarihinde yürürlüğe giren 336 Sıra No'lu Milli Emlak Genel Tebliği'nin "Ecrimisilin Tespit ve Takdir Edilmesi" başlıklı 5. maddesinin 3. fıkrasında, "Hazine taşınmazlarının gerçek veya tüzel kişilerce işgale uğradığının tespit edilmesi hâlinde; tespit tarihinden itibaren onbeş gün içinde taşınmaz tespit tutanağına dayanılarak bedel tespit komisyonunca tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere, tarımsal amaçlı kullanımlar ile belediye ve mücavir alan sınırları dışında gelir getirici unsur taşımayan kullanımlar için taşınmazın emlak vergisine esas asgari değerinin yüzde birbuçuğundan; belediye ve mücavir alan sınırları içinde ve planlı alanlarda tarım dışı kullanımlar için ise taşınmazın emlak vergisine esas asgari değerinin yüzde üçünden az olmamak üzere ecrimisil tespit ve takdir edilir." 5. fıkrasında ise "Emlak vergisine esas asgari metrekare birim değeri belirlenmemiş olan Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerler için ecrimisil tespit ve takdirinde, birim değeri belirlenen en yakın emsal taşınmazın emlak vergisine esas metre kare birim değeri dikkate alınır." hükümleri yer almıştır.   	 
	Dava dosyasının incelenmesinden; İstanbul ili, Bakırköy ilçesi, Kartaltepe Mahallesi mevkiinde bulunan 62 ada, 86 parsel numaralı ve tamamı Hazineye ait 2957,17 m² yüzölçümlü taşınmazın, 900 m²'si üzerinde tamirhane (tamirhane, su tankı ve tır otoparkı) yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle İstanbul Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü tarafından 09/01/2016-26/04/2018 tarihleri arası dönem için davacı adına 256.560,48-TL tutarında ecrimisil tahakkuk ettirilmesine dair ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı,  dava dosyasındaki bilgi ve belgeler ile İdare Mahkemesince karar vermeye yeterli bulunan bilirkişi raporundaki verilerin birlikte değerlendirilmesinden, hazineye ait toplam 900,00 m² yüzölçümlü dava konusu işgalli yerin 09/01/2016 - 26/04/2018 tarihleri arasındaki 2 yıl, 3 ay, 18 günlük dönemde toplam 151.140,30-TL ecrimisil getirebileceğinin anlaşılması karşısında, dava konusu işlemin anılan miktara ilişkin kısmında hukuka aykırılık, fazladan tahakkuk ettirilen 105.420,18-TL'lik kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varıldığından, işlemin kısmen iptaline, kısmen davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlıkta, işgal nedeniyle alınan bir tazminat olan ecrimisilin tutarının hesaplanmasında; taşınmazın mevkii, kullanım şekli, elde edilen gelir, altyapı, ulaşım kolaylığı, varsa önceki dönem kira ve emsal ecrimisil bedelleri gibi tüm faktörlerin etkili olduğu, ayrıca, 336 Sıra No.lu Milli Emlak Genel Tebliği'nin 5. maddesinin 3. fıkrasında yer alan, belediye ve mücavir alan sınırları içinde ve planlı alanlarda tarım dışı kullanımlar için taşınmazın emlak vergisine esas asgari değerinin %3'ünden az olmamak üzere ecrimisil tespit ve takdir edileceği düzenlemesinin dikkate alınması gerektiği kuşkusuzdur. 
Ecrimisil istenilen dava konusu taşınmaz, Maliye Hazinesi adına mülkiyeti tescil edilmiş bir alan olup, ecrimisil istenilen dönemler dikkate alındığında, 20/08/2011 tarihinde yürürlüğe giren 336 Sıra No'lu Milli Emlak Genel Tebliği'nden sonraki dönemde kaldığı görülmektedir. 
Bu durumda; davalı idare tarafından hazırlanan kıymet takdir raporunda ecrimisil bedelinin taşınmazın emlak vergi değerinin yüzde üçü oranında hesaplandığının belirtilmesine ve davalı idarenin savunma dilekçesinde de bu hususun vurgulanmasına rağmen, idare mahkemesi kararında ve dayanağı bilirkişi raporunda taşınmazın emlak vergisine esas değerinin dikkate alınmadığı, taşınmazın emlak vergisine esas asgari değerinin %3'ünden az olmamak üzere ecrimisil bedeli belirlenmesi gerektiği kuralının açık olduğu dikkate alındığında, işlemin kısmen iptali, kısmen davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine dair temyize konu Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi kararının bu kısmında hukuki isabet  görülmemiştir. 
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1.	Davacının temyiz isteminin reddine, davalının temyiz isteminin kabulüne,
2. Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının davanın reddine ilişkin  kısmının ONANMASINA, dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmının  BOZULMASINA,	
3.	Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere, dosyanın anılan İdare Dava Dairesine gönderilmesine, 30/09/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6505, Karar No: 2024/4951, Tarih: 30.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6505
Karar No : 2024/4951
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacının çalışanlarına yaptığı ücret ödemelerinin bir kısmını beyan dışı bırakarak eksik tevkifatta bulunduğu yolunda saptamalara yer verilen vergi inceleme raporu uyarınca  adına 2016 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
               İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: Davacı şirket adına tanzim edilen inceleme raporunda sadece çalışanların ifadelerine başvurulduğu, hizmet sözleşmelerinin ve emsal ücretlerinin araştırılmadığı, ifadesine başvurulan çalışanlardan birinin de davacı ile hukuken ihtilaflı olduğu, dolayısıyla eksik incelemeye dayalı olarak tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu  cezalı vergi kaldırılmıştır.
                  Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: Davacı adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	:  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'ÜN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
		MADDİ OLAY : 
	 Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, özel sağlık kurumları tarafından sağlanan diş hekimliği uygulama faaliyeti ile iştigal ettiği, 2016 yılı içerisinde ücretli olarak yanında çalıştırdığı kişilerden bazılarının maaşlarını eksik beyan ettiği ve ücret ödemeleri üzerinden yapılan kontrollerde de aynı şekilde ücret ödemelerine ilişkin ücret tahakkuk kayıtlarında yer alan tutarların eksik olduğu, 2016 yılı Ocak ila Aralık dönemlerine ait sigortalı hizmet listesi dökümünde diş hekimlerine yapılan ödemelerin ortalama 2.205,13 TL üzerinden gösterildiği, çalışanlar nezdinde tutulan ifade tutanaklarında, çalışanların bir kısmına ödemelerin maaşın dışında zarf içerisinde gerçekleştirilerek maaşlarının asgari ücret ve biraz üzerinde beyan edildiği yönünde saptamalara yer verilmiştir.

Sözü edilen vergi inceleme raporu uyarınca davacı şirketin çalışanların ücret tutarını eksik beyan etmek suretiyle eksik tevkifat yaptığından bahisle adına dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.
 İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) fıkrasında; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu,vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin  ispatlama vasıtası olarak kullanılayacağı, 134. maddesinde ise vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu "Vergi Kesenlerin Sorumluluğu" başlıklı 11. maddesinde, yaptıkları veya yapacakları ödemelerden vergi kesmeye mecbur olanların, verginin tam olarak kesilip ödenmesinden ve bununla ilgili diğer ödevleri yerine getirmekten sorumlu olacağı, 341. maddesinde, vergi ziyaının, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden, verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade edeceği, 344. maddesinin birinci fıkrasında ise, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesileceği hüküm altına alınmıştır. 
	 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Vergi Tevkifatı" başlığı altında düzenlenen 94. maddesinde, Kamu idare ve müesseselerinin, iktisadi kamu müesseselerin, sair kurumların, ticaret şirketlerinin, iş ortaklıklarının, derneklerin, vakıfların, dernek ve vakıfların iktisadi işletmelerinin, kooperatiflerin, yatırım fonu yönetenlerin, gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabının, zirai kazançlarını bilanço veya zırai işletme hesabı esasına göre tespit eden çiftçilerin madde bentlerinde sayılan ödemeleri (avans olarak ödenenler dahil) nakden veya hesaben yaptıkları sırada, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur oldukları, hizmet erbabına ödenen ücretler ile 61 inci maddede yazılı olup ücret sayılan ödemelerden (istinadan faydalananlar hariç)  tevkifat yapılacağı kurala bağlanmıştır. 	
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; tarhiyatın, davacının ihtilaflı olduğu ...' e yapılan ücret ödemelerinden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; tarhiyatın, davacının ihtilaflı olduğu ...' e yapılan ücret ödemelerinden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesi uyarınca, dava konusu vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık olan  ... dışındaki kişilerin, kendilerine elden ek maaş ödemesi yapıldığı yönündeki ifadelerine itibar edilmesi gerektiği ve davacı şirket tarafından, bu beyanların aksini kanıtlayacak herhangi bir somut delil sunulamadığı dikkate alındığında, tarhiyatın bu şahıs dışındaki kişilere yapılan ücret ödemelerinden kaynaklanan kısmının hukuka uygun olduğu neticesine varıldığından Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir. 
KARAR SONUCU :
           Açıklanan nedenlerle;
1.  Temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; tarhiyatın, ...' e  yapılan ücret ödemelerinden kaynaklanan kısmına isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın; tarhiyatın, diğer kişilere yapılan ücret ödemelerinden kaynaklanan kısmına  ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA, 30/09/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6574, Karar No: 2024/4949, Tarih: 30.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6574
Karar No : 2024/4949
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN	KONUSU		: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacı  adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamalar içeren  vergi inceleme raporuna dayanılarak 2019 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve aynı yılın Ocak- Mart, Nisan-Haziran,Temmuz- Eylül dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.  
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı, özel usulsüzlük cezasının, kayıtsız alışa ilişkin kısmı yönünden somut bir tespit yapılmadığı, diğer kısmı bakımından ise 24/12/2007 tarih ve 2007/1303 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında ayakkabı %8 katma değer vergisi oranına tabi olduğu halde %18 oranı üzerinden kesilmesinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi ile özel usulsüzlük cezası  kaldırılmıştır.
                     Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının  aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         :  Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY		TETKİK	HÂKİMİ	...'ÜN	DÜŞÜNCESİ				:	Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı  adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamalar içeren  vergi inceleme raporuna dayanılarak dava konusu tarhiyatın yapıldığı ve  213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince özel usulsüzlük cezasının kesildiği anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı  adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamalar içeren  vergi inceleme raporuna dayanılarak dava konusu tarhiyatın yapıldığı ve  213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince özel usulsüzlük cezasının kesildiği anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendinde verilmesi ve alınması icap eden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine, her bir belge için bu belgelere yazılması gereken meblağın veya meblağ farkının %10'u nispetinde özel usulsüzlük cezası kesileceği hükme bağlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Davalı tarafından temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; geçici vergiye ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
	Faaliyetini vergi idaresinin bilgisi dışında bıraktığı vergilendirme döneminden sonra saptanarak adına geçmişe dönük olarak mükellefiyet tesis edilen vergi yükümlülerinin, kayıt ve beyan dışı bırakılan kazançları Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre düzenlenen defter ve belgelere dayanmadığı ve düzenleyebilecekleri faturaları da bulunmadığı için usulsüzlük eyleminin yasal unsuru olan şekle ve usule aykırılığın oluştuğundan söz edilemeyeceğinden, ceza bir varsayıma dayandırılmış olacağı gibi geriye dönük olarak mükellefiyet tesis edilen tarihten önceki dönemlerde belge düzenlenmesinin de mümkün olmadığı dikkate alındığında kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğundan söz edilemeyeceğinden Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle kaldırılması yolundaki hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalı idare temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; geçici vergiye ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA, 
3. Kararın; özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 30/09/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.