muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3724, Karar No: 2024/1479, Tarih: 11.09.2024

4. Kesin olarak, 11/09/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
 
KARŞI OY 
X- Dava; FETÖ/PDY örgütü ile iltisak ve irtibatı sabit görülen davacının; yargıya mensubiyetinin uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin işlemin iptali ve bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal hakların yasal faiziyle birlikte ödenmesi ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
Anayasa'nın 138. maddesinde, hâkimlerin bağımsızlığı vurgulanmış ve vicdani kanaatlerine göre hüküm vermeleri gerektiği belirtilmiş, hiçbir organ veya kişinin mahkemelere veya hâkimlere emir veya talimat veremeyeceği, genelge gönderemeyeceği veya tavsiye ve telkinde bulunamayacağı vurgulanmıştır. 139. maddesinde ise hâkim ve savcıların görevlerinin sona ermesi sonucunu doğuran işlemler, disiplin cezaları ve meslekte kalmalarının uygun olmadığı yönünde verilen kararlar olarak ikiye ayrılmıştır. 24/02/1983 tarih ve 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun "Hâkimlik ve savcılık görevlerinin sona ermesi" kenar başlıklı 53. maddesinde de disiplin cezası niteliğindeki meslekten çıkarma işlemi ile hâkimlik ve savcılık görevinin sona ermesi sonucunu doğuran diğer işlemler ayrı ayrı belirtilmiştir.
Dolayısıyla 667 sayılı KHK'nın 3. maddesi uyarınca hâkim ve savcıların meslekte kalmalarının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin kararların, bu kişilere disiplin cezası verilmesine ilişkin kararlardan ayrı nitelikte olduğu konusunda duraksama bulunmamaktadır.
667 sayılı KHK'nın 3. maddesi uyarınca terör örgütlerine veya MGK'ca Devletin millî güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara üyeliği, mensubiyeti veya iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğu değerlendirilen yargı mensuplarının, "meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına" ilişkin kararlar, adli suç veya disiplin suçu işlenmesi karşılığında uygulanan yaptırımlardan farklı olarak terör örgütleri ile millî güvenliğe karşı faaliyette bulunduğu kabul edilen yapıların kamu kurum ve kuruluşlarındaki varlığını ortadan kaldırmayı amaçlayan "olağanüstü tedbir" niteliğindedir. 
Bu kapsamda, ülkenin içinde bulunduğu tehdidin ortadan kaldırılması ve bozulan kamu düzeninin ivedi şekilde yeniden tesis edilmesi amacıyla 667 sayılı KHK'nın 3. maddesi ile "terör örgütleri ile millî güvenliğe karşı faaliyette bulunduğu kabul edilen yapılara üyeliği, mensubiyeti veya iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğu değerlendirilen" üstün kamu gücü yetkisi kullanma ayrıcalığına sahip bu kişiler hakkında uygulanmak üzere olağan dönemdeki yaptırımlardan farklı olarak olağanüstü nitelikte yeni bir tedbir getirilmiştir.

Terör örgütleri ile millî güvenliğe karşı faaliyette bulunduğu kabul edilen yapılara üyelik, mensubiyet, iltisak veya bunlarla irtibat, anayasal düzene sadakat yükümlülüğünün yitirildiğini ortaya koyan ve hâkim ve savcılar hakkında bahse konu olağanüstü tedbirin uygulanmasını gerektiren hâllerdir. Yukarıda yer verilen yapılara üyelik ve mensubiyet olmasa da bu yapılara iltisaklı veya bunlarla irtibatlı bulunulması hâli de anılan tedbirin uygulanabilmesi için yeterlidir. Nitekim davalı idare, yargı mensupları hakkında aldığı meslekte kalmalarının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin kararları, anılan yargı mensuplarının FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibat ve iltisaklarının sabit olduğu gerekçesiyle tesis etmiştir.
Anayasa Mahkemesi ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında iltisaklı kavramını "kavuşan, bitişen, birleşen", irtibatlı kavramını ise "bağlantılı" olarak tanımlamıştır. Bu kavramlar ile kişilerin cezai sorumluluğunu gerektiren örgüte üyelik ve mensubiyet kavramlarına nazaran terör örgütleri ile daha az yoğun ve atipik bir bağlantının vurgulandığı açıktır. Bu kapsamda kişilerin terör örgütleri ile irtibat ve iltisaklarının ortaya konulabilmesi için, örgütün amaçlarının gerçekleştirilmesi ya da örgütten yarar sağlamak maksadıyla gerek örgütten gelen talimatlar doğrultusunda gerekse inisiyatif alarak bulundukları hal ve hareketler neticesinde örgüte veya kendilerine yarar sağladıkları ya da örgüt ile amaç birliği veya sosyal birliktelik görünümü içinde oldukları yönünde kanaat oluşması yeterli olacaktır.
Bu bağlamda, üstün bir kamu gücü yetkisi niteliğindeki yargı yetkisini kullanan yargı mensupları yönünden örgüt ile irtibat ve iltisak hususu değerlendirildiğinde, yetki ve nüfuzlarını kullanarak örgütün amaçlarını gerçekleştirmesi için ya da örgütün talimatları doğrultusunda kendilerine veya başkalarına yarar sağlamak için birtakım hal ve hareketlerde bulunmak suretiyle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüklerini ihlal ettikleri yönünde bir kanaat oluşması halinde örgüt ile irtibat ve iltisaklarının bulunduğunu söylemek mümkün olacaktır.

Dava dosyasında mevcut bilgi ve belgelerin incelenmesinden; gizli tanık ...'in ... Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan ifadesinde, davacının ... ilçesinde lisedeyken üniversiteyi kazanana kadar örgüte ait evlerde özel eğitimle hukuk fakültesini kazandığını, ilçeye geldiğinde yapının üyesi H.Y. ile gezdiğini beyan etmesi, davacının eşi N.B.'nin hakim olarak görev yapmaktayken meslekten ihraç edilmiş olması, ... Cumhuriyet Başsavcılığının... soruşturma sayılı yazısı ekinde yer alan Yargıtay eski üyesi M.A.’nın kayınbabası C.M.’nin ikametinde yapılan aramada ele geçirilen ve birçok hâkim ve savcı hakkında 2014 HSK seçimleri ile ilgili olduğu düşünülen listede davacının adının yer alması ve Emniyet Genel Müdürlüğü Terörle Mücadele Dairesi Başkanlığınca ankesörlü/sabit hat telefon görüşmesi kaydına ilişkin davacı hakkında hazırlanan raporda yer alan hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının FETÖ ile iltisak ve irtibatının bulunduğu sonucuna varılmış olup, üstün bir kamu gücü niteliğindeki yargı yetkisini kullanan davacının meslekte kalmasının uygun olmadığı anlaşıldığından, meslekten çıkarılmasına ilişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun dava konusu kararında hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddi gerekmekte iken, aksi bir gerekçe ile işlemi iptal eden Daire kararında hukuki isabet görülmemiş olup; davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ve Daire kararının bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2020/5312, Karar No: 2024/2838, Tarih: 11.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/5312
Karar	No : 2024/2838                                                                                
DAVACI	: ... A.Ş.  
VEKİLİ	: Av....
DAVALI	: ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLLERİ	: Hukuk Müşaviri Av. ..., Hukuk Müşaviri Av. ...
DAVANIN KONUSU	: Davacı tarafından, Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünce hazırlanan "Müstakil Müesseselerin Sahiplikleri" konulu 25/12/2019 tarih ve E.5031 sayılı Genel Yazı ile 30/06/2020 tarih ve E.703 sayılı Genel Yazının iptali istenilmektedir.

DAVACI	: ... A.Ş.  
VEKİLİ	: Av....
DAVALI	: ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLLERİ	: Hukuk Müşaviri Av. ..., Hukuk Müşaviri Av. ...
DAVANIN KONUSU	: Davacı tarafından, Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünce hazırlanan "Müstakil Müesseselerin Sahiplikleri" konulu 25/12/2019 tarih ve E.5031 sayılı Genel Yazı ile 30/06/2020 tarih ve E.703 sayılı Genel Yazının iptali istenilmektedir.
DAVACININ_İDDİALARI 	: Davacı tarafından, Şirketlerinin işlettiği merkezin tıbbi görüntüleme dalında hizmet verdiği, merkezin, kuruluş aşamasında ve devamında Sağlık Bakanlığının öngördüğü prosedürlere uygun olarak ruhsatlandırıldığı ve Bakanlıkça verilmiş olan ruhsat ile halen faaliyetine devam ettiği, şirketin sahibi Serdar Mutlu’nun tıp doktoru olduğu ancak radyoloji uzmanı olmadığı, dava konusu idari işlem ile 3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun’un 2. maddesinde geçen “ihtisas vesikası almış tabipler” ibaresine atıf yapılarak, şirketin sahibinin münhasıran radyoloji uzmanı olması gerektiği gerekçesi ile sahipliğin kanuna uygun hale getirilmesi için süre verildiği, dolayısıyla, şirketin radyoloji uzmanlarına devredilmesi zorunluluğunun ortaya çıktığı, bugüne kadar, İl Sağlık Müdürlüklerince müessese sahipliği bakımından radyoloji uzmanlığının esas alınmadığı, bünyesinde radyoloji uzmanı istihdam eden şirketlere radyoloji uzmanının mesul müdürlüğünde çalışma ruhsatı düzenlendiği, bu kapsamda sahipleri tıp doktoru dahi olmayan tıbbi görüntüleme müesseselerinin yıllardır faaliyetlerine devam ettikleri, büyük yatırımlar yaparak bu müessesenin kurulduğu, dava konusu idari işlemlerin uygulanması halinde, şirket hisselerinin radyoloji uzmanı tıp doktorlarına devredilmesinin zorunlu olduğu, ancak şirketin ticari değerini karşılayacak radyoloji uzmanı bulunamayacağından ekonomik olarak zarara uğrayacakları, Bakanlık tarafından 3153 sayılı Kanun’un hiçbir zaman lafzi yorumlanmadığı, çıkarılan yönetmelikler kapsamında özel sağlık kuruluşlarına ilgili dalda uzman hekim mesul müdürlüğünde ruhsat ve işletme hakkı verildiği, tıp merkezlerine, özel hastanelere, ağız ve diş sağlığı kuruluşlarına uzman hekim mesul müdürlüğünde radyoloji müessesesi ruhsatı düzenlendiği, bu durumun mülkiyet hakkına, çalışma hürriyetine, eşitlik ilkesine ve kazanılmış hak müessesesine aykırı olduğu, işlemlerde kanun hükmünde olmayan cihazlar ve şirket olarak faaliyet gösteren müesseselerin hissedarlık yapısı ile ilgili herhangi bir açıklama ya da ayrıksı düzenleme olmadığı, mevcut hukuki düzenlemeler kapsamında elde edilmiş olan ve özellikle de idareye karşı herhangi bir hile veya yanıltıcı bir fiil işlenmeksizin elde edilen hakkın idare hukuku bakımından mutlaka korunması gerektiği, Şirketlerinin ruhsat aşamasında herhangi bir hilelerinin olmadığı ya da yanlış beyanda bulunmadıkları,  kazanılmış hak ve idari istikrar ilkeleri uyarınca dava konusu işlemlerin iptalinin gerektiği iddia edilmektedir.

DAVALININ_SAVUNMASI	:	Davalı idare tarafından, 3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun’un 1. maddesi ile, münhasıran röntgen şua vasıtası ile teşhis veya hem teşhis ve hem tedavi yahut radiyom veya radiyom emanasiyonu yahut radiyom mürekkebatile veya her türlü elektrik aletlerile tedavi yapmak için müessese açılmasının Sağlık Bakanlığının iznine bağlı kılındığı, aynı Kanun’un ilgili hükümleri ile de müesseselerin faaliyetlerine, kapanmalarına ve denetimlerine ilişkin iş ve işlemleri yürütmek yetki ve görevinin de Bakanlığa ait olduğu, 3153 sayılı Kanun’un 2. maddesinde, birinci maddede adı geçen müesseselerin yalnız ihtisas vesikası almış tabipler tarafından açılabileceği, izin alınmadan bu müesseselerin işletilemeyeceği, hasta kabul edilemeyeceği yönünde düzenlemenin yer aldığı, böylece Bakanlıktan izin alınmadan görüntüleme hizmeti sunulamayacağının öngörüldüğü, anılan Kanun hükümleri gereği, görüntüleme hizmeti sunmak ve raporlama yapabilmek için radyoloji uzmanı olmak ve Bakanlıktan müessese adına radyoloji ruhsatnamesi almak gerektiği, Kanun’un 1. ve 2. maddesinde aranılan şartlar yerine getirilerek Bakanlıktan ruhsat alınmasının zorunlu olduğu, tıp ve diş hekimliği uzmanlık ayrımı yapılmaksızın açılacak bütün müesseselerin Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelikte düzenlendiği, bu çerçevede, Bakanlığa intikal eden başvurular üzerine davacı şirketin de aralarında bulunduğu sahibi uzman hekim olmayan müesseselere ruhsatname düzenlendiğinin tespit edildiği, müstakil müesseselerin sahipliklerine ilişkin inceleme yapılması ve bu inceleme sonucunda uygun olmayan sahipliklere ait müstakil müesseselere sahipliklerini uygun hale getirmeleri için 6 ay süre verilerek uygunluğun sağlanması ve bu süre zarfında uygunluğun sağlanamaması halinde faaliyetin durdurulacağına ilişkin dava konusu Genel Yazının tamim edildiği, pandemi dolayısı ile verilen sürenin 31/03/2021 tarihine kadar uzatıldığı, özel müstakil müesseselerin sahipliklerinin uygun hale getirilmesi için verilen sürenin uzatılmasının davacının menfaatine olduğu, bu bakımdan 30/06/2020 tarih ve 703 sayılı Genel Yazıya ilişkin talep açısından menfaat yokluğu nedeniyle davanın reddinin gerektiği, dava konusu işlemle 3153 sayılı Kanun hükümlerinin tatbiki ve ülke genelinde aynı istikamette uygulanmasının sağlanmasının amaçlandığı, işlemlerin üst hukuk normlarına uygun olduğu, hukuk devletinde idari işlemlerin geçmişe etkili olmaması ve dolayısıyla hukuki güvenlik ilkesi gereği kural olarak hukuka uygun olan işlemlerin geri alınmayacağı, ancak, idari işlemin geri alınamamasının temel unsurunun, işlemin hukuka uygunluğu olduğu, işlemin hukuka aykırı olduğu sonradan anlaşılmış ise bu idari işlemin geri alınmasının hukuk devleti ilkesinin ve hukuka bağlı idarenin bir gereği olduğu, Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22/12/1973 tarih ve E.1968/8, K

.1968/8, K.1973/14 sayılı kararında “yokluk, açık hata, gerçek dışı beyan veya hile gibi durumlarda idarenin hatalı işlemlerinin süre aranmaksızın her zaman geri alınabileceği” nin belirtildiği, buna göre idarenin hatalı bir işlemin sonuçlarını ortadan kaldırmak için, bu durumun anlaşılması üzerine süre kaydı aranmaksızın her zaman ikinci bir idari işlemle bu hatalı işlemi geri alabileceği, idarenin her türlü eylem ve işlemlerinin yargısal denetime tabi olmasının, yapmış olduğu sakat tasarrufları düzeltme ve geri alma görevini ortadan kaldırmayacağı, bunun yanı sıra hukuka bağlı devletin kamu hizmeti yapan kurumlarının, “idari istikrar prensibi” gereği kanuna aykırı ve hatalı tasarruflarına devam etmelerinin beklenemeyeceği belirtilerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava konusu Genel Yazıların iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava; Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün "Müstakil Müesseselerin Sahiplikleri" konulu 25/12/2019 tarih ve E.5031 sayılı işlemi ile 30/06/2020 tarih ve E.703 sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
Davalı idarenin usule ilişkin itirazları yerinde görülmemiştir. 
3153 sayılı "Radiyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun"un; 1. maddesinde; "Münhasıran röntgen şuaı vasıtasile teşhis veya hem teşhis ve hem tedavi yahut radiyom veya radiyom emanasiyonu yahut radiyom mürekkebatile veya her türlü elektrik aletlerile tedavi yapmak için müessese açmak Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinin iznine bağlıdır." hükmüne; 2. maddesinde ise; "Birinci maddede adı geçen müesseseler yalnız ihtısas vesikası almış tabipler tarafından açılabilir. Bu tabipler açacakları müessesenin adresini ve kullanacakları cihazların marka ve nevilerini ve radiyom miktarını ve şeklini bildiren bir istida ile Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletine müracaat ederler. Bu istidaya binanın bir krokisini ve vesikalarının birer örneğini de bağlarlar. Vekaletçe müessese tetkik ve teftiş ettirilerek hasıl olacak neticeye göre yazı ile izin verilir.
İzin alınmadan bu kabil müessese işletilemez ve buralara hasta kabul olunamaz." hükmüne yer verilmiştir.
Öte yandan, "Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik"in 5. maddesinde, radyoloji müesseseleri tanı merkezleri grubunda yer alan ayakta teşhis ve tedavi yapılan özel sağlık kuruluşları arasında sayılmış, "Laboratuvar ve müessese" başlıklı 7/A maddesinin 2. fıkrasında ise; müessesenin, 3153 sayılı Kanun kapsamında görüntüleme ve/veya radyoterapi, nükleer tıp, fizik tedavi gibi muayene, tanı ve/veya tedavi hizmeti sunacağı, 3. fıkrasında, laboratuvar ve müessesenin 13. maddeye göre ruhsatlandırılacağı ve uzman sorumluluğunda faaliyet göstereceği kuralı düzenlenmiş, atıf yapılan 13.  maddede ise ruhsat başvurusu ve ruhsatname düzenlenme sürecine ilişkin usullere yer verilmiştir.

Anılan Yönetmeliğin "Mesul müdür" başlıklı 16. maddesinin 1. fıkrasında; muayenehane hariç sağlık kuruluşunda genel çalışma saatleri içerisinde bu maddede tanımlanan görevleri yapmak üzere kuruluşun kadrosunda görev yapan bir tabip/uzman mesul müdür bulunacağı, mesul müdürün, adına çalışma belgesi düzenlenmesi kaydıyla, isterse sağlık kuruluşunda mesleğini icra edeceği belirtilirken, 5. fıkrasında, mesul müdürün görevleri bentler halinde ayrıntısıyla sayılmış, 6. fıkrasında ise; mesul müdürün, sağlık kuruluşunun faaliyeti ve denetimi ile ilgili her türlü işlemde Müdürlüğün ve Bakanlığın birinci derecede muhatabı olduğu, mesul müdürün idari işlerden bizzat, tıbbi işlemlerden ise diğer tabipler ile birlikte sorumlu olduğu ve mesul müdürün idari işlerinden, sağlık kuruluşunun faaliyetinden ve sunulan sağlık hizmetinin gerektirdiği alt yapı imkanlarının sağlanmasından, işletenin sorumlu olduğu düzenlenmiştir.
Olayda, Bakanlık ve il müdürlükleri arasında 3153 sayılı Kanun'un 2. maddesinin yorumundaki farklılık nedeniyle müstakil müesseselerin (radyoloji, radyoterapi, nükleer tıp, fizik tedavi) açılması hususunda farklı uygulamalar yapıldığı, bu farklılıkları gidermek amacıyla dava konusu işlemler ile düzenleme yapıldığı görülmekte olup, uyuşmazlığın konusunu, 3153 sayılı Kanun kapsamındaki müesseselerin kimler tarafından açılabileceği oluşturmaktadır.
3153 sayılı Kanun'un yukarıda metnine yer verilen 2. maddesinde; anılan Kanun kapsamında faaliyet gösterecek müstakil müesseselerin yalnız ihtisas vesikası bulunan, bir başka ifadeyle uzman olan hekimler tarafından açılabileceğinin hüküm altına alındığı, ancak uzman hekimler tarafından açılma hususunun bu işletmelerin "faaliyete geçirilerek işletilmesi" olarak anlaşılmaya müsait olduğu, uzman hekimin müessesenin sahibi olması şeklinde zorlayıcı bir hüküm içermediği, aksi kabulün bu tarz müesseselerin açılmasının büyük ölçekli mali yatırım gerektirmesi nedeniyle hizmetin yaygın bir şekilde sunulması bakımından da sıkıntı yaratabileceği, bu nedenle hükümde, açıkça sahipliğe işaret edilmediği, ancak uzman hekim zorunluluğuna yer verilerek 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atların Tarzı İcrasına Dair Kanun'a göre icrası uzmanlık gerektiren bu müesseselerin yetkisiz kişilerce açılmasının ve işletilmesinin engellenmeye çalışıldığı anlaşılmaktadır.
Bu haliyle, 3153 sayılı Kanun kapsamında müesseselerin yalnızca ilgili uzman hekimler tarafından açılabileceği ve ilgili uzman olmayan hekim sahiplikleri adına düzenlenen ruhsatların mevzuata uygun hale getirilmesi, aksi halde müesseselerin faaliyetlerinin durdurulacağı hususunu içeren dava konusu işlemlerde üst hukuk normu olan Kanun'a ve hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

Bu haliyle, 3153 sayılı Kanun kapsamında müesseselerin yalnızca ilgili uzman hekimler tarafından açılabileceği ve ilgili uzman olmayan hekim sahiplikleri adına düzenlenen ruhsatların mevzuata uygun hale getirilmesi, aksi halde müesseselerin faaliyetlerinin durdurulacağı hususunu içeren dava konusu işlemlerde üst hukuk normu olan Kanun'a ve hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Nitekim, Yasa hükmü doğrultusunda, konunun uzmanı olmayan hekimlerce bu müesseselerin işletilmemesi amacını sağlamak üzere, Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik hükümleriyle, müesseselerin faaliyet alanıyla ilgili her türlü işlemi yürütmekle görevli ve sağlık kuruluşunun faaliyeti ve denetimi ile ilgili her işlemde Müdürlüğün ve Bakanlığın birinci derecede muhatabı olacak şekilde uzman hekim  olan mesul müdür kontrolünde bu işletmelerin faaliyet gösterecekleri, bir başka ifadeyle, ilgili alandaki uzman hekim tarafından işletilecekleri yönünde yukarıda yer verilen düzenlemelerin yapıldığı görülmektedir.
Kaldı ki, dosyada yer alan, 3153 sayılı Kanun ve Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik kapsamında İl Sağlık Müdürlükleri tarafından düzenlenen "Kuruluş Ruhsatı (Mesul Müdür/Sorumlu Uzman Belgesi)" ile de ilgili alandaki uzmanın mesul müdürlüğünde faaliyette bulunmak üzere müesseseye ruhsat verildiği, böylelikle 3153 sayılı Kanun'un 2. maddesi kapsamında ilgili uzman hekim tarafından müessesenin açılması/faaliyete geçirilmesi koşulunun sağlandığı anlaşılmaktadır.
Diğer yandan, davalı idare tarafından Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22/12/1973 tarih ve E:1968/8, K:1973/14 sayılı kararında açık hata nedeniyle tesis edilen işlemin her zaman geri alınabileceğinin belirtildiği savunulmuş ise de; Danıştayın yerleşik kararlarında bir mevzuat hükmünün yeknesak bir uygulamaya imkân veren bir açıklık taşımaması ve uygulayıcıların yorumlamalarına ihtiyaç göstermesi hâlinin açık hata olarak kabul edilmemesi hususları gözetildiğinde, bu savunmanın, yorum yoluyla ulaşılan sonuçtan hareketle idari işlemlerin geri alınması için yeterli bir sebep olarak kabul edilemeyeceği sonucuna varılmaktadır.
Açıklanan nedenlerle, dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmesi gerektiği, düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY :	
1) Davacı şirketin sahibi olduğu Özel Göztepe Echomar Görüntüleme Müessesesi adına, İstanbul Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü tarafından, "Kuruluş Ruhsatı (Mesul Müdür/Sorumlu Uzman Belgesi)" ile radyoloji uzmanlık dalında, 3153 sayılı  Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun ve Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik uyarınca radyoloji uzmanı R.Ş. mesul müdürlüğünde faaliyet göstermek üzere 18/09/2019 tarihinde ruhsat düzenlenmiştir.