muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/908, Karar No: 2013/8262, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/908 E.  ,  2013/8262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.08.2011 gün ve 2009/59 Esas, 2011/292 Karar sayılı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle 19.06.2013 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bu gün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incenlemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında TCK.nın 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerini aynı Kanunun 103/2, 3, 4. maddeleri uyarınca belirlenen 22 yıl 6 aylık hapis cezası üzerinden uygulanması gerektiğinin ve TCK.nın 49. maddesi gereğince 103/6. maddesinde öngörülen hapis cezasının üst sınırının 20 yıl olması karşısında bu maddenin uygulama olanağının bulunmadığının gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

Ancak;

Sanık hakkında TCK.nın 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerini aynı Kanunun 103/2, 3, 4. maddeleri uyarınca belirlenen 22 yıl 6 aylık hapis cezası üzerinden uygulanması gerektiğinin ve TCK.nın 49. maddesi gereğince 103/6. maddesinde öngörülen hapis cezasının üst sınırının 20 yıl olması karşısında bu maddenin uygulama olanağının bulunmadığının gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki sanık hakkında 103/6 ve 43. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Sanığın eylemini değişik zamanlarda aynı suçu işlemek kastı ile çok sayıda tekrarladığı anlaşıldığından, sanığa nitelikli cinsel istismar suçundan dolayı verilen 22 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden TCK.nın 43. maddesi uygulanarak eylem süresinin uzunluğu ve bu süre içerisinde çok sayıda eylemin gerçekleştirilmiş olması dikkate alınarak verilen ceza takdiren ve teşdiden 1/2 oranında arttırılarak sanığın 33 YIL 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, ancak TCK.nın 61/7. maddesi uyarınca ceza miktarı 30 yılı aşamayacağından sanığın neticeten 30 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20228, Karar No: 2013/28781, Tarih: 17.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/20228 E.  ,  2013/28781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 09/05/2013 tarih, 2013/11012-18007 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26837, Karar No: 2015/45341, Tarih: 17.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/26837 E.  ,  2015/45341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/101837

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2009/44 (E) ve 2011/410 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık S.. A.. hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık S.. A.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık R.. Ç.. hakkında krulan hükmün incelemesinde;

Mağdur R.. G..'in aşamalarda değişmeyen beyanlarında özetle, "Olay günü 23:30 sıralarında yolda yürüdüğü sırada aniden üç kişinin önüne çıkarak, kafasına sert bir cisimle vurup kendisini B... ile giderilebilecek şekilde yaralayarak cep telefonunu alıp kaçtıklarını, alan kişilerin yüzlerini görmediğini teşhis de edemeyeceğini" ısrarla ifade ettiği,

GSM kayıtlarından suça konu cep telefonunu satın alan T... C.. K..'a ulaşıldığı ve buradan suça konu cep telefonunun ele geçirildiği,

Telefonu satan kişinin de S.. A.. olduğunun tespit edildiği,

Yakalanan S.. A..'nın 20.10.2008 tarihli Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ifadesinde, "Yağma suçlamalarını kabul etmediği, hafta sonları çalıştıkları iş yerinde masanın üzerinde bulunan suça konu cep telefonunu almak suretiyle suçu işlediğini, yanında o sırada diğer sanık R.. Ç..'in olduğunu ancak Ramazan'ın sadece yanında durduğunu" beyan ettiği,

Sanığın 14.12.2010 tarihli duruşmada verdiği beyanında ise; "Suça konu cep telefonunu çalarken sanık R.. Ç..'in yanında olmadığını ve bütün bu olanları görmediğini" belirtip eylemini hırsızlık olarak betimleyerek bu yönde savunmada bulunduğu,

Sanık R.. Ç..'in ise; 04.12.2008 tarihli Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ifadesinde, "Sanık Sadık'ın çalıştıkları iş yerinde bir cep telefonunu alıp poşetin içine koyduğunu, söz konusu telefonu birlikte satmak için kendisinin yanına geldiğini, telefonu birlikte 120 TL karşılığında sattıklarını, telefonun alınması sırasında olay yerinde olmadığını" söylediği,

21.01.2010 tarihli duruşmada ise; "suçlamaları kabul etmediğini, Sadık'ın iş yerinde masanın üzerinde duran başkasına ait cep telefonunu poşetin içine koymuş halde alıp götürürken yakalandığı olayı iş yeri sahibinden öğrendiğini" ifade ettiği,

Sanık Ramazan'ın, hiçbir aşamada mağdurun cep telefonunun yağmalanmasından bahsetmediği gibi suça konu bu cep telefonunun satımına katıldığına yönelik de bir irdeleme yapılmadığı dikkate alındığında,

21.01.2010 tarihli duruşmada ise; "suçlamaları kabul etmediğini, Sadık'ın iş yerinde masanın üzerinde duran başkasına ait cep telefonunu poşetin içine koymuş halde alıp götürürken yakalandığı olayı iş yeri sahibinden öğrendiğini" ifade ettiği,

Sanık Ramazan'ın, hiçbir aşamada mağdurun cep telefonunun yağmalanmasından bahsetmediği gibi suça konu bu cep telefonunun satımına katıldığına yönelik de bir irdeleme yapılmadığı dikkate alındığında,

Suça konu cep telefonunu satın alan T.... C.. K.. isimli iletişim bayii yetkilisinin konu hakkında beyanı alınmadan, sanık R.. Ç..'in yargılamaya konu suçun faili olduğunu gösteren kesin, inandırıcı mahkumiyete yeterli deliller karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, hangi delile üstünlük tanındığı denetime olanak verecek şekilde gösterilmeden eksik incelemeyle yetinilip, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. Ç.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16172, Karar No: 2015/2028, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16172 E.  ,  2015/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/942, Karar No: 2007/1549, Tarih: 26.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/942 E.  ,  2007/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya dava konusu taşınmazın 2002 yılı vergi değerinin ve beyanname örneğinin gönderildiği anlaşıldığından, yeniden dava konusu 257 ada 22 parsel ve bilirkişi raporlarında somut emsal alınan 8001 ada 4 parselin bağlı bulunduğu cadde veya sokak açıkça belirlenerek belediyelerce 2005 yılı için emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 değerlerinin ilgili belediyelerden getirtilerek dosyaya konulması ve belgelerin yeterliliğinin hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30295, Karar No: 2018/8060, Tarih: 28.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/30295 E.  ,  2018/8060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde yaklaşık 2,5 yıl çalıştığını, askerlik vazifesi için askere gitmesi gerektiğini, buna ilişkin belgeyi Karaman 2.Noterliğinin 02.05.2014 tarih ve 3655 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle davalıya gönderdiğini, ancak davalı şirketin söz konusu alacakları müvekkile ödemediğini beyanla, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kıdem tazminatı açısından davanın kabulüne, yıllık izin ücreti açısından ise dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre;

"(1)Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez" şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirlenebilir veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirlenebilir veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51, 56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirlenebilir alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.