muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/6404, Karar No: 2024/7660, Tarih: 18.12.2024

Dosyanın incelenmesinden, bakılan davanın tarhiyat ve ceza kesme işlemine değil, tevkif suretiyle tahakkuk ettirilip ödenen kurumlar vergisine karşı açıldığı, dolayısı ile davanın nispi harca tabi olmadığı  anlaşılmakta olup Bölge İdare Mahkemesince davacı aleyhine maktu karar harcına hükmedilmesi gerekirken "davacıdan 427,60.-TL'den az olmamak üzere hüküm altına alınan tutarın binde 4,55'i oranında nispi karar harcı alınmasına" hükmedildiği  anlaşılmıştır.
Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında yer alan    "davacıdan 427,60.-TL'den az olmamak üzere hüküm altına alınan tutarın binde 4,55'i oranında nispi karar harcı alınmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 427,60.-TL maktu karar harcının davacılardan alınmasına" ibaresinin yazılması suretiyle kararın düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
  Açıklanan nedenlerle;
1.Davacıların temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilerek ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan...-TL maktu harç  alınmasına,
  4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/3434, Karar No: 2024/7011, Tarih: 18.12.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/3434
Karar  No : 2024/7011  
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVALI)	: ... Valiliği
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Turizm Taşımacılık Temizlik Hizmetleri 
		Sanayi Ticaret Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirkete ait ... plaka sayılı araçla ilgili belediyeden alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında belediye sınırları dahilinde yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-b maddesi uyarınca araç sürücüsü dava dışı ... adına 2.018,00 TL para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... seri/sıra numaralı trafik idari para cezası işlemi ile davacı şirkete ait söz konusu aracın 30 gün süre ile trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; uyuşmazlık konusuna ilişkin olarak saptama yapan denetim tutanağında, Sabiha Gökçen Havalimanı'ndan İspark'a giden yolcuların olduğu, aracın yapılan yetki belgesi sorgulamasında personel taşımacılığı için yetkili olduğu bu taşımayı yapamayacağı  saptamasının yapıldığı, dava konusu işlemlere dayanak olan denetim tutanağında söz konusu aracın ne şekilde faaliyet konusu dışına çıkarak yolcu taşıdığına ilişkin bir saptama yer almadığı gibi, araçta kimliği tespit edilen yolcu ve şoför beyanına göre söz konusu yolcu taşımacılığının yetki belgesinde gösterilen faaliyet konusu (ticari yolcu taşıma) amacı ile uyumlu olduğunun görüldüğü, bu durumda; "ilgili belediyeden alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında" yolcu taşımacılığı yaptığı tartışmasız bir şekilde ortaya konulamayan söz konusu aracın Ek 2/3-b maddesi kapsamında 30 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı; para cezası yönünden ise, dava dışı araç sürücüsü ... adına verilen para cezası, davacı şirketin kişisel ve güncel bir menfaatini etkilemediğinden, davacının dava açma ehliyeti bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçeleriyle, davacı şirkete ait aracın trafikten men edilmesine ilişkin işlemin iptaline, araç sürücüsüne verilen para cezası işlemi yönünden davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	Davalı idare tarafından İdare Mahkemesi kararının iptale ilişkin kısmı yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuş olup; Bölge İdare Mahkemesince istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	Davalı idare tarafından İdare Mahkemesi kararının iptale ilişkin kısmı yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuş olup; Bölge İdare Mahkemesince istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           : Davalı idare tarafından, dava konusu işlemlerin hukuk ve usule uygun olarak tesis edildiği, temyize konu edilen kararın bozulması gerektiği hususları ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Davacı şirket tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Davalı idare personelince, davacı şirkete ait ... plakalı aracın 10.10.2019 tarihinde durdurularak yapılan denetim sonucunda; aynı tarihte düzenlenen araç sürücüsü, yolcu ve görevlilerin imzaladığı tespit tutanağı ile, yolcuların anılan araçla Sabiha Gökçen Havalimanından Harmandere İspark'a (görevlilerce yapılan sorgulamada araç sahibinin personel taşımacılığı için yetkili olduğunun belirlendiği) personel taşımacılığı faaliyeti konusu dışında taşındığının tespit edildiği, davalı idarece söz konusu tespit tutanağına dayanılarak, 2918 sayılı  Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-b maddesi uyarınca aracın 30 gün süre ile trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile araç sürücüsü dava dışı ... adına 2.018,00 TL para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... seri/sıra numaralı trafik idari para cezası işleminin tesis edildiği, bunun üzerine belirtilen işlemlerin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 18/10/2018 tarih ve 7148 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile değişik Ek 2. maddesinde; "Araçlarını motorlu araç tescil belgesinde gösterilen maksadın dışında kullananlar ile sürülmesine izin veren araç sahiplerine 1.002 Türk lirası idari para cezası uygulanır. (Mülga cümle:21/2/2019-7166/5 md.)(…) 
(Ek fıkra:21/2/2019-7166/5 md.) Ayrıca, araç on beş gün süre ile trafikten menedilir. 
	10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu kapsamında ilgili belediyeden; 
	a) Çalışma izni/ruhsatı almadan, 
	b) Alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında, 
	c) Alınan izin/ruhsatta belirtilen çalışma bölgesi/güzergâh dışında

(Ek fıkra:21/2/2019-7166/5 md.) Ayrıca, araç on beş gün süre ile trafikten menedilir. 
	10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu kapsamında ilgili belediyeden; 
	a) Çalışma izni/ruhsatı almadan, 
	b) Alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında, 
	c) Alınan izin/ruhsatta belirtilen çalışma bölgesi/güzergâh dışında 
	belediye sınırları dâhilinde yolcu taşımak yasaktır. Bu fıkranın (a) bendine uymayanlara 5.010 Türk lirası, (b) bendine uymayanlara 2.018 Türk lirası, (c) bendine uymayanlara 1.002 Türk lirası idari para cezası verilir. Fiilin işlendiği tarihten itibaren geriye doğru bir yıl içinde tekerrürü hâlinde, bu fıkrada yer alan idari para cezaları iki kat olarak uygulanır. 
	İşleteni veya sahibi, sürücüsünün kendisi olup olmadığına bakılmaksızın aracın bu maddenin üçüncü fıkrasına aykırı olarak kullanılmaması hususunda gerekli tedbirleri almak ve denetimini yapmakla yükümlüdür. Araç, bu maddenin üçüncü fıkrasının; 
	a) (a) bendinin ihlali hâlinde altmış gün, 
	b) (b) bendinin ihlali hâlinde otuz gün, 
	c) (c) bendinin ihlali hâlinde ise on beş gün süreyle trafikten menedilir.
	İlgili belediye tarafından tahdit veya tahsis kapsamına alınmış ve bu kapsamda verilmiş çalışma izninin/ruhsatının süresi bittiği hâlde, belediye sınırları dâhilinde yolcu taşıyan kişiye 1.002 Türk lirası idari para cezası uygulanır ve eksikliği giderilinceye kadar araç trafikten menedilir. 
	Ayırıcı işareti bulunmayan üçüncü fıkra kapsamındaki araçlardan taşımacılık hizmeti alanlara da 334 Türk lirası idari para cezası uygulanır." düzenlemesi yer almaktadır.
5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun "Büyükşehir ve ilçe belediyelerinin görev ve sorumlulukları" başlığını taşıyan 7. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde, "Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek." büyükşehir belediyesinin görev ve sorumlulukları arasında sayılmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	İdari para cezasına ilişkin kısım, davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmadığından öncesinde kesinleşmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	İdari para cezasına ilişkin kısım, davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmadığından öncesinde kesinleşmiştir. 	
	Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca, idarenin denetim yaptığı sırada; araç sahipleri / araç sürücülerinin kullandıkları araçlar için gerekli olan ve yetkili makamlardan aldıkları izin / ruhsat gibi belgeleri denetim görevlilerine ibraz etmelerinin gerektiği, başka bir ifadeyle söz konusu belgelerin denetim ve işlem tarihinde düzenlenmiş bulunması gerekmekte olup, daha sonra temin edilen izin / ruhsat gibi belgeler, tesis edilen işlemleri hukuka aykırı hale getirmeyecektir. Bu durumun tek istisnasının, araç sahipleri / araç sürücüleri tarafından işlem tarihinden önce izin / ruhsat için ilgili belediyeye başvuru yapılmış olmasıdır.
	Uyuşmazlıkta, davalı idare personelince, davacı şirkete ait ... plakalı aracın 10.10.2019 tarihinde durdurularak yapılan denetim sonucunda; aynı tarihte düzenlenen araç sürücüsü, yolcu ve görevlilerin imzaladığı tespit tutanağı ile, yolcuların anılan araçla Sabiha Gökçen Havalimanı'ndan Harmandere İspark'a (görevlilerce yapılan sorgulamada araç sahibinin personel taşımacılığı için yetkili olduğunun belirlendiği) personel servis taşımacılığı faaliyeti konusu dışında taşındığının tespit edildiği, davacı şirkete ait işlemlerin yapıldığı tarihte geçerli D2 yetki belgesinin  (yurtiçi tarifesiz yolcu taşımacılığı için) ve işlemlerden yaklaşık iki ay sonra alınan 16.12.2019 tarihli Personel Servis Aracı Güzergah Kullanımı İzin Belgesinin bulunduğu, davalı idarece söz konusu tespit tutanağına dayanılarak, 2918 sayılı Kanunu'nun Ek 2/3-b maddesi uyarınca aracın 30 gün süre
 ile trafikten men edilmesine ilişkin işlem ile araç sürücüsü dava dışı ... adına 2.018,00 TL para cezası verilmesine ilişkin trafik idari para cezası işleminin tesis edildiği görülmüştür.
	Dosyadaki bilgi ve belgelerden, dava konusu işlemlerin dayanağı tespit tutanağının usulüne uygun olarak düzenlendiği, tutanakla davacı şirkete ait araçla personel servis taşımacılığı faaliyeti konusu dışında; havaalanına gelen yolcuların İspark garajındaki araçlarının bulunduğu yere taşındığı, bir başka ifadeyle havaalanı - İspark Garajı arası ring taşımacılığı yapıldığı, buna göre, işlemlerin düzenlendiği tarihte geçerli D2 yetki belgesi (yurtiçi tarifesiz yolcu taşımacılığı için) bulunmakta ise de tutanakla fiilen yapıldığı tespit edilen ticari yolcu taşımacılığı (ring) faaliyetine izin veren güzergah izin belgesinin bulunmadığı, bu durumun davalı idarece faaliyet konusu dışı ticari yolcu taşımacılığı olarak tespit edilerek, 2918 sayılı Kanunun Ek 2/3-b maddesi kapsamında idari yaptırımlar uygulandığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, yukarıda yer verilen 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun ilgili madde hükümleri uyarınca; davacı şirketin aracıyla belediye sınırları içerisinde personel servis taşımacılığı dışında havaalanına gelen yolcuların arabalarının bulunduğu garaja bırakılmak suretiyle ticari yolcu taşımacılığı yapıldığı açık olduğundan, dava konusu anılan aracın trafikten men edilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Bu itibarla, dava konusu aracın trafikten men edilmesine ilişkin işlemin iptali yönündeki ... İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak, 18/12/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
 
 
KARŞI OY :
(X)- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının; usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varıldığından, onanması gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2024/6564, Karar No: 2024/7651, Tarih: 18.12.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/6564
   Karar	No : 2024/7651
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)   : 1- ... Anonim Şirketi
                                                      2- ... Ticaret Anonim Şirketi 	  
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Defterdarlığı - ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca ihalesi gerçekleştirilen ... ihale kayıt numaralı "Gaziantep İli, Nizip İlçesi, Kızılcakent Mahallesi 3. Etap 817 Adet Konut İnşaatı ile Altyapı ve Çevre Düzenlemesi İşi”nin yıllara sari inşaat işi olduğundan bahisle anılan iş kapsamında yapılan hakediş ödemeleri üzerinden tevkif edilen kurumlar (stopaj) vergisinin kaldırılması ve tevkif suretiyle ödenen 6.504.870,70-TL'nin tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davayı,  Kurumlar Vergisi Kanununun ''İstisnalar'' başlıklı 5. maddesinde söz konusu işten sağlanan kazançların, kurumlar vergisinden müstesna olduğuna dair açık bir düzenlemenin bulunmaması  ve 7269 sayılı Kanunun 42. maddesinde düzenlenen muafiyetin  sadece maddede belirtilen işlemler ve kağıtlar nedeniyle alınan vergi, resim ve harçları kapsaması karşısında dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddeden  ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine, yargılama giderlerinin istinaf başvurusunda bulunanın üzerinde bırakılmasına, davacıdan 427,60.-TL'den az olmamak üzere hüküm altına alınan tutarın binde 4,55'i oranında nispi karar harcı alınmasına hükmeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Stopaj vergisinin, vergi mükellefinin kazancı ile ilişkilendirilmek suretiyle hatalı bir değerlendirmenin yapıldığı, 7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısiyle Alınacak Tedbirlerle Yapılacak Yardımlara Dair Kanun'un 42. maddesinde yer alan muafiyet düzenlemesinin, 5422 ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun yürürlük tarihlerinden önce olduğundan uygulanmasına devam edilmesi gerektiği, davanın mahiyeti gereği maktu harca tabi olmasına karşın Bölge İdare Mahkemesince bu husus göz ardı edilerek nisbi harca hükmedilmesinin hatalı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ:  Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. 
	TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, hakediş ödemesi üzerinden tevkif edilen kurumlar (stopaj) vergisine yönelik kısmına ilişkin hüküm fıkrası  usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, nispi karar harcına ilişkin hüküm fıkrasına karşı yapılan temyiz istemine gelince;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı ifade edilmiştir.
Maddenin gerekçesinde ise madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği, bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.
492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 54. maddesinde, vergi yargısı harçlarının (3) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden, işlemin nevi ve mahiyetine göre ise maktu esas üzerinden alınacağı, 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife'nin nispi harçlara ilişkin II. Kısmının (a) bendinde, tarhiyata ve ceza kesme işlemlerine karşı mükellefin dava açması üzerine vergi mahkemesinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesi kararlarında, karar altına alınan uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümler ile bunlara bağlı zam ve cezaların toplam değeri üzerinden binde 4,55 oranında nispi harç alınacağı, maktu harçlara ilişkin III. Kısmında ise "yukarıdaki pozisyonlarda gösterilen ve nispi harca tabi tutulmamış olan tarhiyat veya ceza kesme ve diğer işlemlerle ilgili" olarak vergi mahkemesi ve bölge idare mahkemesi kararlarında maktu harca hükmedileceği düzenlenmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, bakılan davanın tarhiyat ve ceza kesme işlemine değil, tevkif suretiyle tahakkuk ettirilip ödenen kurumlar vergisine karşı açıldığı, dolayısı ile davanın nispi harca tabi olmadığı  anlaşılmakta olup Bölge İdare Mahkemesince davacı aleyhine maktu karar harcına hükmedilmesi gerekirken "davacıdan 427,60.-TL'den az olmamak üzere hüküm altına alınan tutarın binde 4,55'i oranında nispi karar harcı alınmasına" hükmedildiği  anlaşılmıştır.
Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında yer alan    "davacıdan 427,60.-TL'den az olmamak üzere hüküm altına alınan tutarın binde 4,55'i oranında nispi karar harcı alınmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 427,60.-TL maktu karar harcının davacılardan alınmasına" ibaresinin yazılması suretiyle kararın düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
  Açıklanan nedenlerle;
1.Davacıların temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilerek ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç  alınmasına,
  4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.