muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4200, Karar No: 2022/12635, Tarih: 18.10.2022

Nitekim, günümüzde gelişen sanayi ve teknoloji karşısında yukarıda açıklanan hükümler yeterli görülmemiş, insan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin, iş yerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu 4857 sayılı İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğu iken, İş Kanununun 77. ve devamı bir kısım maddeler 30/06/2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 37. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olup, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, işverenin sağlık ve güvenlik önlemlerini alma yükümlülüğünü daha ayrıntılı bir biçimde düzenlemiştir.

Yukarıda yapılan bu açıklamalardan sonra 818 sayılı Borçlar Kanununun 332. maddesinin karşılığı olarak çağdaş yaklaşımla düzenlenen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 417. maddesinin 2. fıkrasında; "İşveren, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak; işçilerde iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlü" olacağı belirtilerek, İş Kanununun 77/1. maddesiyle bütünlük sağlandığı gibi 3. fıkrasında; "İşverenin yukarıdaki hükümler dahil kanuna ve sözleşmeye aykırı davranışı nedeniyle işçinin ölümü, vücut bütünlüğünün zedelenmesi veya kişilik haklarının ihlaline bağlı zararların tazmini sözleşmeye aykırılıktan doğan sorumluluk hükümlerine tabi" olduğu hükme bağlanmak suretiyle, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan sorumluluğun hukuki niteliği konusunda tartışmalar sona erdirilmiş, sözleşmeye aykırılıktan kaynaklanan ölüme ve vücut bütünlüğünün zedelenmesine veya kişilik haklarının ihlaline bağlı zararların tazmininde sözleşmeden doğan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür.

Bu kapsamda mevzuatta yer alan düzenlemelere göre işverenin sorumluluğu objektifleştiren kriterler olarak değerlendirilmelidir. Bu sebeple mevzuatta yer alan teknik iş kurallarına uyulmaması işverenin kusurlu davranışı olarak kabul edilmelidir. Ancak işveren sadece anılan yazılı kurallara değil, yazılı olmayan ve teknolojinin gerekli kıldığı önlemlere aykırı davrandığında da kusurlu görülerek oluşan zararı karşılamalıdır.

Öte yandan objektifleştirilen kusur, kusur sorumluluğunu kusursuz sorumluluğa yaklaştırsa da, onu kusursuz sorumluluk haline dönüştüremez. Çünkü, bazı istisnalar dışında işverenin sorumluluğu için kusurun varlığı şarttır.

Öte yandan işvereni, zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluktan kurtaracak olan durum, eylem ile meydana gelen zarar arasındaki uygun illiyet rabıtasının kesilmesidir. Kusursuz sorumlulukta olduğu gibi kusur sorumluluğunda da illiyet bağı; mücbir sebep, zarar görenin ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedenleriyle kesilebilir. Uygun illiyet bağının kesildiğinin ispatı halinde, işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir. (HGK, 20/03/2013 tarih, 2012/21-1121 Esas, 2013/386 Karar)

Öte yandan işvereni, zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluktan kurtaracak olan durum, eylem ile meydana gelen zarar arasındaki uygun illiyet rabıtasının kesilmesidir. Kusursuz sorumlulukta olduğu gibi kusur sorumluluğunda da illiyet bağı; mücbir sebep, zarar görenin ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedenleriyle kesilebilir. Uygun illiyet bağının kesildiğinin ispatı halinde, işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir. (HGK, 20/03/2013 tarih, 2012/21-1121 Esas, 2013/386 Karar)

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre sigortalı ... ...’nın davalı şirkette tablet üretim makinesinde operatör olarak çalıştığı, olay tarihi olan 09.05.2010 tarihinde işyerinde gece vardiyasında çalışmak üzere saat 20.00 civarında iş başı yaptığı ve tanık Metin Kurum tarafından saat 00.50 civarında çalıştığı odanın camının ilaç tozuyla kaplandığının anlaşılması üzerine davacının çalıştığı odayı açtığında yerde uzanmış vaziyette olduğunun tespit edildiği, işyerinde çalışan diğer işçilerin olanakları ile önce en yakın devlet hastanesine oradan da ambulansla ... ............ ... sevk edildiği ve burada yapılan tetkikler neticesinde sigortalıya (............ön tanısıyla 10.05.2010 tarihinde ameliyata alındığı, ameliyatta sol frontotemporoparietal kraniotomi, duroplasti uygulandığı ve entübe olarak yoğun bakıma alıdğını, bu şekilde tedavisi devam ederken hastanede 26.05.2010 tarihinde gelişen kardiyak arrest neticesinde vefat ettiği, morg kağıdına göre ölüm sebebinin ... enfarktı ve kardiyak arrest olarak belirtildiği dosya kapsamında sigortalının uğradığı iş kazasıyla ilgili gördüğü tedavisi bulunup bulunmadığına dair tedavi kayıt ve belgelerinin bulunmadığı gibi tanıkların işyeri çalışma koşullarına ilişkin bilgisine başvurulmadığı, işyerinden işe giriş ve periyodik muayene kayıtlarının getirilmediği anlaşılmıştır.

O halde mahkemece öncelikle davacının beyin kanamasına bağlı ... krizi neticesinde vefat ettiği anlaşılarak iş kazası geçirmesinden öncesine ilişkin tedavi kayıt ve belgelerini ilgili sağlık kuruluşlarından, işveren nezdinde ise işe giriş ve periyodik muayane kayıtları bulunmakta ise bu kayıtları işyerinden getirtmek, taraf tanıklarını yapılan iş, olay günü sigortalının her zamankinden fazla bir eforla çalıştırılıp çalıştırılmadığı, bünyesini zorlayacak bir duruma maruz kalıp kalmadığını tespit ederek, sigortalının olay anında maruz kaldığı işyeri ve çevresel şartları belirlemek.

Giderek sigortalının kaza öncesinde mevcut tansiyon, ... ve damar rahatsızlığı ve kazaya sebep olabilecek başka bir rahatsızlığının bulunup bulunmadığını, davacının bünyesinde mevcut bir rahatsızlığın kazaya sebep olmadığını, işverenin sigortalının yaptığı iş için olay tarihinde geçerli mevzuata uygun işe giriş ve periyodik sağlık muayenelerini yaptırıp yaptırmadığı, bu kapsamda sigortalının bünyesel durumuna uygun işte çalıştırılıp çalıştırılmadığını açıklığa kavuşturmak.

Giderek sigortalının kaza öncesinde mevcut tansiyon, ... ve damar rahatsızlığı ve kazaya sebep olabilecek başka bir rahatsızlığının bulunup bulunmadığını, davacının bünyesinde mevcut bir rahatsızlığın kazaya sebep olmadığını, işverenin sigortalının yaptığı iş için olay tarihinde geçerli mevzuata uygun işe giriş ve periyodik sağlık muayenelerini yaptırıp yaptırmadığı, bu kapsamda sigortalının bünyesel durumuna uygun işte çalıştırılıp çalıştırılmadığını açıklığa kavuşturmak.

İşverenin işyerinde sağladığı iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin neler olduğu hangi tedbirlerin alındığı hangi tedbirlerin alınmadığı, olay tarihindeki mevzuata göre risk/acil durum değerlendirmesinin yeterli olup olmadığını araştırmak, öte yandan işyeri hekimi, ambulans bulundurmak zorunluluğunun bulunup bulunmadığı, bu zorunluğun bulunması halinde verilecek bu hizmetlerle mevcut olayın önlenmesinin mümkün olup olamayacağı hususunun değerlendirilerek davacı itirazlarını karşılamak.

Öte yandan davacıda olumsuz yaşam şekli, beslenme tarzı, genetik faktör ile sigara kullanımı gibi etkenlerin olup olmadığı var ise bu gibi durumların olayın gerçekleşmesi üzerindeki etkisi hususundaki deliller toplanmak.

Toplanacak bu delillerle beraber somut ölüm olayının gerçekleşmesinde işyeri şartları, yaşam şekli, bünyesel faktör ile olay anındaki etkenler bir bütün olarak değerlendirilerek, davacı itirazlarını karşılar mahiyette somut verilere dayalı kusur raporunun düzenlenmesi için dosyanın alanında uzman ... ... hekimlerin de yer aldığı, A sınıf İş güvenliği uzmanlarının da bulunduğu heyete tevdi ederek, ölüm iş kazası olayının gerçekleşmesinde tarafların kusur oranları ve bünyesel faktörün etkisini belirleyecek mahiyette rapor aldırmak alınacak bu raporla beraber dosyadaki veriler değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli bozma sebebine göre sair temyiz itirazları incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle bozma sebebine göre sair temyiz itirazları incelenmeksizin BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 18.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1513, Karar No: 2015/1727, Tarih: 02.04.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1513 E.  ,  2015/1727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı ihtiyati hacze itirazın reddine dair kararın temyizen tetkiki davacı vekilince talep edilmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla temyiz dilekçesi ile dosyadaki tüm belgeler okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı alacaklı .. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne verdiği dilekçesinde 26.08.2014 tarihli 5.700,00 TL bedelli fatura ile davalı borçludan alacaklı olduğunu, alacağının ödenmediğini, borçlunun mallarını kaçırmakta olduğunun istihbar edildiğini iddia ederek İcra İflas Kanunu'nun 257 ve devamı maddeleri uyarınca borçlunun menkul ve gayrimenkul mallar ile 3. şahıslardaki hak ve alacaklarına ihtiyati haciz konulmasını istemiş; mahkemenin 22.04.2014 tarih 2014/196 D.iş sayılı kararı ile talep kabul edilerek borçlunun 5.700,00 TL tutarındaki borcuna yeter miktarda yedinde veya 3. şahıslarda olan taşınır ve taşınmaz mal ve alacakları ile diğer haklarının ihtiyaten haczine, alacak miktarının %15'i oranında teminat yatırılmasına karar verilmiş; davalı borçlu süresinde verdiği 15.10.2014 tarihli dilekçesiyle mahkemenin yetkisine ve ihtiyati haczin dayandığı sebeplere itiraz etmiş; mahkemece itirazın duruşmalı olarak yapılan incelemesi sonucunda 20.11.2014 tarihli kararla ihtiyati hacze itirazın reddine karar verilmiş; verilen karar, davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

İİK'nın 258/I. maddesine göre ihtiyati hacze 50. maddeye göre yetkili mahkeme tarafından karar verilir. İİK'nın 50. maddesinde ise yetki konusunda HMK'nın yetkiye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 6/1. maddesinde genel yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, 10. maddesinde sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği düzenlenmiştir. Dosya kapsamından davalının yerleşim yerinin ... olduğu, sözleşmenin ifa yerinin neresi olduğuna dair dosyaya davacı tarafından bir delil ve açıklama sunulmadığı gibi davalının da akdi ilişkiyi inkâr ettiği anlaşılmaktadır. Davalı borçlu ihtiyati hacze itirazında yetkili mahkemenin ... mahkemeleri olduğunu ileri sürerek mahkemenin yetkisine itiraz etmiştir. Dosya kapsamına göre ihtiyati hacze karar vermekle yetkili mahkemenin HMK'nın 6. maddesi uyarınca ... Mahkemesi olduğu anlaşılmaktadır. Davalı mahkemenin yetkisine yönelik itirazında haklı olduğundan itirazın kabulü ile ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken dayanakları gösterilmeden ve sebepleri açıklanmadan İİK ve HMK hükümlerine göre mahkemenin yetkili olduğu kabul edilerek itirazın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02.04.2015 gününde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1720, Karar No: 2014/10549, Tarih: 27.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/1720 E.  ,  2014/10549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kayıtlarına göre, sanık ...’ın ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/584 esas ve 2007/2085 karar; sanık ...’un aynı mahkemenin 2004/139 esas ve 2005/26 karar sayılı ilamları ile tekerrüre esas hükümlülüklerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; kurulan hükümlerde 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı, yakınanın etkilenimi ve olayın vahameti de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanakları varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebilecek ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyları dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

2-) Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı, ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

2-) Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı, ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler ile yargılama giderine ilişkin bölümden “müştereken” sözcüğünün çıkarılması; TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümlerin yerlerine, “sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesinin; “müştereken” sözcüğünün yerine ise, “sebep oldukları tutar kadar ayrı ayrı” ifadesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4370, Karar No: 2017/6618, Tarih: 27.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4370 E.  ,  2017/6618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/10/2015 tarih ve 2015/300-2015/576 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkete davet yazısı yazılmasına rağmen müvekkiline hitaben yazılan 27/06/2013 tarihli yazı ile ... ... Fabrikası’nın "şube" olarak tanımlanması ve tescilini gerektiren sebeplerin bulunmadığının bildirilerek tescil işleminin gerçekleştirilmediğini, mevzuat gereğince ilgili fabrikanın "bağımsız sermayesi veya muhasebesi bulunup bulunmadığına bakılmaksızın kendi başına sınai veya ticari faaliyetin yürütüldüğü yer" kapsamına girdiğini ileri sürerek, halen .../... adresinde faaliyet gösteren ... Otomotiv San. A.Ş.'nin ... Fabrikası’nın şube kaydının tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin muhasebesinin şirket merkezinde tutulduğunu, ... Fabrikası’nın müstakil bir sermayesinin bulunmadığını, kendi başına ticari muamele yapmadığını, müvekkili şirketin tüm ticari işlemlerinin halen şirket merkezinde yürütüldüğünü, fabrikada sadece ağır ticari araçlar ve bir kısım motor aktarma organlarının üretiminin yapıldığını ve çalışan personelin müşterilerle ticari veya hukuki temasının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının .../... adresinde bulunan motor fabrikasında, ... Kargo marka kamyonlarda kullanılan bir kısım motorların üretildiği; kamyon fabrikasında ise, gerekli kaynak, pres, ayar ve kontrol işlemlerinin yapıldığı, dava konusu fabrikanın ayrı bir sermaye yapısına sahip olmadığı, üretimi yapılan ürünlerin ve kullanılan hammadde ve malzemelerin satın alma ve temininin ve üretilen mamüllerin satışının davalının ... genel merkezinde bulunan satış ve pazarlama birimlerinde gerçekleştirildiği, müstakil sermayesi ve müstakil muhasebesi tutulmadığı gibi kendi başına sınaî faaliyet ve ticarî muamelelerin de davaya konu fabrikada gerçekleştirilmediği, dava konusu fabrikanın şube tescili koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/334, Karar No: 2016/3923, Tarih: 27.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/334 E.  ,  2016/3923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında düzenlenen 27.02.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile 16.03.2004 tarihli özel sözleşme ile davalı yüklenicinin bir takım maddi yükümlülükler üstlenmesine rağmen edimlerini yerine getirmediğini, bunların tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı üzerine durdurulduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkâr tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, inşaatı eksiksiz tamamlayıp kesin kabulle birlikte davacıya isabet eden dairenin teslim edildiğini, davacı tarafın özel isteklerinin de yerine getirildiğini davadışı.... iddianın aksine bedelin ödendiğini, böylelikle müvekkili lehine tapuda devir yapıldığını, davacı da dahil arsa sahiplerinin şahsi borçlarından dolayı sözleşme konusu taşınmazın üzerinde haciz ile tedbirler bulunması sebebiyle müvekkilinin uzunca süre işlem yapamadığını, hatta bu boçrların ödemesi konusunda arsa sahiplerine müvekkilinin mali destekte bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapasına göre; taraflar arasında akdetilen adi yazılı şekilde düzenlenmiş ek sözleşmedeki edimler ifa edilmemiş olduğundan resmi şekilde yapılmayan ek sözleşmenin geçersiz olduğu, davacının geçersiz sözleşmeye dayanarak yükleniciden herhangi bir talepte bulunamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece asıl sözleşmenin şekil şartına uyulmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; 16.03.2004 tarihli adi yazılı sözleşmenin resmi şekilde yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin esaslı şartlarını ağırlaştırmamakta ve yüklenici davacı lehine davacının ödemesi gereken 25.000 USD'nin ödenmesini üstlenmektedir. Bu sözleşme herhangi bir şekil şartına tabi olmadığı halde yazılı gerekçe ile hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisnde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8916, Karar No: 2019/1582, Tarih: 06.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/8916 E.  ,  2019/1582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın kendine ait olan fakat İskilip İcra Müdürlüğü'nün 2014/216 talimat sayılı kararıyla borcuna karşılık haczedilen ve müşteki yediemin ...'e tevdii edilen tarlasını hasat ettirmesinden ibaret eyleminin TCK'nın 290/2. maddesinin atfıyla aynı kanunun 141. maddesinde yer alan suçu oluşturduğu anlaşılmakla; her ne kadar 27/05/2015 tarihli hükümden sonra; 02/12/2016 tarihli 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenerek TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu uzlaşma kapsamına alınsa da; 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yer alan uzlaştırma hükümlerinin uygulanabilmesi için suçun bir gerçek kişiye veya özel hukuk tüzel kişisine karşı işlenmesi gerekmekle, 290/2. maddenin ''adliyeye karşı suçlar'' başlığı altında düzenlendiği de göz önüne alındığında suçtan zarar görenin kamu, suç konusu eşyayı muhafaza eden yedieminin de kamu görevlisi olması nedeniyle uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmekle;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.