muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7395, Karar No: 2019/91, Tarih: 08.01.2019

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, ... yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 ... sayılı kararı).

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 ... sayılı kararı).

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; davacı ve davalı taraf dava ve cevap dilekçelerinde tanık deliline dayandıkları ve vazgeçme de olmadığı halde mahkemece herhangi bir gerekçe gösterilmeden taraf tanıkları dinlenilmemiş, mahalli bilirkişi sıfatıyla keşif mahallinde re'sen dinlenilen kişilerin beyanlarına itibar edilerek esas hakkında hüküm kurulmuş ise de, dava konusu taşınmazlarda yukarıda ilkeler uyarınca davalının dava konusu taşınmazları kullanımı konusunda mahalli bilirkişi beyanları hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, yerinde yeniden keşif yapılarak taraf tanıklarının HMK'nin 259 ve 290/2. maddeleri gereğince keşif yerinde dinlenmelerinin sağlanması, az yukarıda ayrıntılı olarak belirtilen ilkeler ışığında, dava konusu taşınmazların kim tarafından, tamamının mı yoksa bir bölümünün mü, ne miktarda ve hangi amaçla kullandığı, dava konusu taşınmazlardan hangilerini davacının kullandığı ya da kullanabileceği bir yer olup olmadığı, taraflar arasında taşınmazların kullanımı konusunda tüm mirasçılar tarafından benimsenmiş fiili bir kullanım biçiminin oluşup oluşmadığı hususlarının taraf tanıklarından ayrıntılı olarak sorulması, taraf tanıklarının beyanları arasında çelişki bulunduğunda 6100 sayılı HMK'nin 261/1 maddesi uyarınca çelişkinin yüzleştirmek suretiyle giderilmeye çalışılması, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilememesi durumunda hangi taraf tanığının beyanının üstün tutulduğunun karar gerekçesinde gösterilmesi, bundan sonra tüm taraf tanık beyanlarının birlikte tartışılıp değerlendirilmesi, yine bir kısım taşınmazların ... bahçesi olarak kullanıldığı gözönüne alındığında, az yukarıda belirtildiği gibi taşınmazlarda ... bahçesi olarak kullanılan kısımlar yönünden intifadan men şartının aranmaması hususlarının birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi olmalıdır. Tüm bu husular düşünülmeden eksik araştırma ile mahalli bilirkişi beyanları yeterli görülerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayı iadesine, 08/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/595, Karar No: 2016/4187, Tarih: 10.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/595 E.  ,  2016/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/31877

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/131 (E) ve 2013/218 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin sokak üzerine direksiyon kilidi ile kilitleyerek bıraktığı motorsikletini çalma şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı yasanın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.03.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8991, Karar No: 2023/6232, Tarih: 11.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/8991 E.  ,  2023/6232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/754 E., 2023/779 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan mağdure vekili ve sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.03.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/107 Esas, 2022/591 Karar sayılı kararıyla sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2023/754 Esas, 2023/779 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2023/754 Esas, 2023/779 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, üst sınırdan, takdiri indirim hükümleri uygulanmadan ve 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası da uygulanmak suretiyle cezalandırılması gerektiğine, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Katılan mağdurenin birbiri ile çelişmeyen, ayrıntılı beyanları nazara alındığında sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanığın 23.10.2021 ve 26.10.2021 tarihli eylemleri dışındaki eylemlerinin sabit görülmediği gerekçesi ile karar verilmesinin, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmadan ve takdiri indirim hükümleri uygulanarak üst sınır yerine alt sınırdan hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın iddianame belirtildiği şekilde cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, suç vasfının hatalı tayin edildiğine, suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, iddiaların iftira ve kurgu olduğuna, katılan ... ile sanık arasında husumet olduğuna, katılan mağdure ile tanık ...'nın beyanlarının soyut, çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak ve kesin delil olmadığına, katılan mağdurenin anlatımlarının vaki delillerle uyumsuz olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin nazara alınması gerektiğine, tevsi tahkikat taleplerinin reddedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde 25.10.2021 tarihinde katılan mağdurenin telefonunda sosyal medyada başka erkeklerle yaptığı cinsel içerikli konuşmalar çıkması üzerine katılan mağdurenin olayı kapatmak için kendisine iftira attığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında Mahkemece alınan savunmalarında ise katılan mağdurenin annesi olan katılan ...'in mallarını almak istediğini, kendisini aldattığını, bu nedenle kendisine iftira attıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

1. Sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde 25.10.2021 tarihinde katılan mağdurenin telefonunda sosyal medyada başka erkeklerle yaptığı cinsel içerikli konuşmalar çıkması üzerine katılan mağdurenin olayı kapatmak için kendisine iftira attığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında Mahkemece alınan savunmalarında ise katılan mağdurenin annesi olan katılan ...'in mallarını almak istediğini, kendisini aldattığını, bu nedenle kendisine iftira attıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

2. Katılanların aşamalardaki ifadelerinde özetle, sanıktan şikayetçi olduklarını ve davaya katılmak istediklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

3. İstanbul Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce tanzim edilen İST-BYL-21-04625 uzmanlık numaralı raporun (C) bendindeki değerlendirmeye göre 24 nolu sütyenin iç kısımları üzerinden alınan tükürük içeren vücut sıvısı örneklerinde, AX2021 kodlu şahıstan alındığı belirtilen kan örneğinden elde edilen genotip ile birlikte (B) paragrafında belirtilen bayan genotip özellik karışık olarak bulunduğunun belirtildiği, İST-BYL-22-02112 uzmanlık raporunda; İST-BYL-21-04625 uzmanlık numaralı raporunun (B), (C) ve (D) paragraflarında belirtilen bayan genotip özelliğin ... isimli şahıstan alındığı belirtilen kan örneğinden elde edilen genotip ile uyumlu olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

4. Katılan mağdureye dair 27.10.2021 tarihli Adli Tıp raporunda vajinal yolla ilişki tarif edilmediğinin, anüste özellik görülmediğinin, iddia edilen cinsel eylemlerle ilgili olarak cinsel saldırı için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

5. Katılan mağdure hakkında düzenlenen 16.05.2022 tarihli adli görüşme raporunda beyanlarının genel itibariyle birbiriyle tutarlı olduğu, beyanlarına itibar edilmesine engel nitelikte psikolojik bir olumsuzluk gözlemlenmediği belirtilmiştir.

5. Katılan mağdure hakkında düzenlenen 16.05.2022 tarihli adli görüşme raporunda beyanlarının genel itibariyle birbiriyle tutarlı olduğu, beyanlarına itibar edilmesine engel nitelikte psikolojik bir olumsuzluk gözlemlenmediği belirtilmiştir.

6. Tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanığın soruşturma aşamasındaki ifadelerinde katılan mağdurenin telefonunda cinsel içerikli mesajların bulunması üzerine katılan mağdurenin olayı kapatmak için kendisine iftira attığını beyan etmesine karşın kovuşturma aşamasındaki ifadelerinde katılan mağdurenin annesi olan katılan ...'in kendisini aldattığını ve mallarını almak amacıyla kendisine iftira attıklarını beyan ederek aşamalarda birbiri ile çelişkili savunmalarda bulunduğu, katılan mağdure ve katılan ...'in aşamalarda genel itibari ile birbiri ile uyumlu beyanlarda bulundukları, katılan mağdurenin okulda yazmış olduğu 26.10.2021 tarihli mektupta sanığın kendisine 23 Ekim günü dokunduğunu, 8-9 yaşlarından beri söyleyemediğini belirttiği, katılan mağdurenin sınıf arkadaşları olan tanıklar .... ve ....'nin beyanlarında katılan mağdurenin mektubu yazdıktan sonra kendilerine taciz olaylarını anlattığını beyan ettikleri, sanığın öz kızı olan tanık ...'nın okuldan gelince uyuduğuna dair beyanlarının katılan mağdurenin kardeşi uyurken sanığın kendisine dokunduğuna dair beyanlarını desteklediği, kriminal raporlarda 24 nolu sütyenin iç kısımları üzerinden alınan tükürük

içeren vücut sıvısı örneklerinde, AX2021 kodlu şahıstan alındığı belirtilen kan örneğinden elde edilen genotip ile birlikte (B) pragrafında belirtilen bayan genotip özellik karışık olarak bulunduğunun, (B), (C) ve (D) paragraflarında belirtilen bayan genotip özelliğin N.A. isimli şahıstan alındığı belirtilen kan örneğinden elde edilen genotip ile uyumlu olduğunun belirtildiği bu haliyle sanığın 23.10.2021 tarihindeki eyleminden sonra katılan mağdurenin bahse konu mektubu yazması ve bu mektupta sanığın 23.10.2021 tarihinde kedisine dokunduğunu belirtmesi, yine 26.10.2021 tarihli eylemi neticesinde olayın adli mercilere intikal etmesi üzerine alınan biyolojik örneklerde sanığa ait genotip özelliklerine rastlanılması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın 23.10.2021 ve 26.10.2021 tarihlerinde katılan mağdurenin göğüslerini öpmek ve vücuduna cinsel arzularını tatmin için dokunmak suretiyle istismar ettiği, bu eylemlerin ani, kesintili ve kısa süreli olmaması nedeniyle sarkıntılık düzeyini aştığı ve sanığın zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

7. Her ne kadar sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmış ise de; geçmiş tarihlere ilişkin iddia olunan eylemlerin salt katılan mağdurenin beyanlarından ibaret olduğu, zaman ve mekan kavramlarının tam olarak belirlenemediği, katılan mağdurenin beyanlarında sanığın cinsel organını ağzına soktuğunu beyan ettiği, üzerinden geçen zaman ve iddia edilen eylemin gerçekleştiriliş şekli nazara alındığında bu eylemi teyit eder mahiyette adli bir bulgunun olmadığı gibi yine bu iddiayı destekler nitelikte bir tanık beyanının da bulunmadığı, sanığın savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediği, bu haliyle sanığın atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine dair savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı anlaşıldığından çocuğun zincirleme şekilde nitelikli cinsel istismarı iddiası Mahkemece kabul edilmemiştir.

8. Her ne kadar sanık hakkında katılan mağdureye karşı eylemi gerçekleştirirken ağzını kapatmak suretiyle cebir kullandığı iddia edilmiş ise de; yukarıda açıklandığı üzere sanığın 23.10.2021 ve 26.10.2021 tarihli eylemleri dışındaki eylemlerinin Mahkemece sabit görülmediği, Mahkemece kabul edilen eylemlerde sanığın cebir veya tehdit kullandığına dair bir iddia olmadığı gibi Mahkemece de eylemin bu şekilde gerçekleştiğine dair bir tespitin yapılmadığı anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması yoluna gidilmemiştir.

9. Açıklanan tüm bu nedenlerle sanığın sübut bulan eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçuna vücut verdiği ve sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi gereğince suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu, suçun işlendiği yer göz önünde bulundurularak takdiren alt sınırdan ceza tayin edildiği, sanığın katılan mağdurenin üvey babası olması nedeniyle cezasının aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca yarı oranında arttırıldığı, sanığın eylemini zincirleme olarak birden fazla kez gerçekleştirmesi nedeniyle cezasının aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/4 oranında artırıldığı ve cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önünde bulundurularak hakkında aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uygulanmak suretiyle hüküm kurulduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince "Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, olayın intikal şekli, İstanbul Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce tanzim edilen raporlar, 16/05/2022 tarihinde psikolog tarafından mağdure hakkında düzenlenen adli görüşme raporunda mağdure ile görüşme sürecinde herhangi bir baskı ya da yönlendirme altında olduğuna dair somut bir bulguya rastlanılmadığı, beyanlarına itibar edilmesine engel nitelikte psikolojik bir olumsuzluk gözlemlenmediği şeklindeki tespit ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sair istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Adli emanetin 2021/2183 sırasında kayıtlı sürüntü, kıl ve saç örneklerinin karar kesinleştiğinde imhası yerine yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı, istinaf başvurusunda bulunanların istinaf nedenleri bu sebeple yerinde ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılığın, CMK'nın 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte yanılgı olduğundan, sanık hakkında kurulan hükmün 10. fıkrasındaki Adli Emanetin 2021/2183 sırasında kayıtlı biyolojik materyal kısmındaki 'dosyada DELİL OLARAK SAKLANMASINA' ibaresinin çıkartılıp yerine 'HÜKÜM KESİNLEŞTİĞİNDE İMHASINA' ibaresinin eklenmesi suretiyle CMK'nın 280/1-c maddesi uyarınca diğer yönleri usul ve esasa uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,..." karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesi de yerinde olduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2023/754 Esas, 2023/779 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.