muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3684, Karar No: 2014/2879, Tarih: 03.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3684 E.  ,  2014/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait aracın davalının sorumluluğunda bulunan su kanalına düşmesi nedeniyle hasarlandığını, hasar bedelinin tahsili için daha önce Kırıkkale 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1167 esas sayılı dosyasında talep edilmeyen fazlaya dair haklardan 367,00 TL araç hasarı, 250,00 TL değer kaybı, 445,00 TL tamir süresi için muadil araç temin bedeli ve hurda bedeli olmak üzere 1.061,50 TL’nin olay tarihinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunup, dava değerinin belirlenebilir olması nedeniyle belirsiz alacak davası açılamayacağını ve dava açılırken dayanak alınan Kırıkkale 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1167 sayılı dosyasında verilen kararın temyiz edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davacı tarafından Kırıkkale 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1167 esas sayılı dosyasıyla hükmedilen hasarın fazlaya ilişkin kısmının tahsili için ek dava açılmış ise de davalı hakkında açılan davada esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi ve ek davanın açılmasını gerektirir kesinleşmiş mahkeme hükmü bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan araç hasarı, değer kaybı, araç mahrumiyeti tazminatları ile hurda bedeli istemine ilişkindir.

Davacının işleteni olduğu aracın, gerekli işaretlemelerin ve güvenlik önlemlerinin alınmaması nedeniyle davalının bakım ve onarımından sorumlu bulunduğu su kanalına düşmesi sonucu oluşan hasar, değer kaybı ve araç mahrumiyetine ilişkin tazminatın davalı D.. M..nden tahsili istenmiş olup, davada hizmet kusuruna dayanılmıştır. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan davalı D.. M.. kamu hizmeti sırasında verdikleri zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildirler. Kamu tüzelkişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkilerin kullanılması sırasında oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olup, bu zararların tazmini amacıyla hizmet kusurlarına dayalı olarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2. maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden (re'sen) dikkate alınması zorunludur.

O halde mahkemece, adli yargının yargı yolu bakımından görevsiz bulunması nedeniyle dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, adli yargının yargı yolu bakımından görevsiz bulunması nedeniyle dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6949, Karar No: 2020/44, Tarih: 06.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/6949 E.  ,  2020/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/320, Karar No: 2012/1036, Tarih: 02.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/320 E.  ,  2012/1036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraatine, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yedieminde bulunan baskı makinesi hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Zamanaşımını kesen son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 28.12.2005 tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde sanık yararına bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, adli emanetin ... sırasında kayıtlı eşyalanın sanığa iadesine orijinal kitabın katılana iadesine, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13594, Karar No: 2015/17551, Tarih: 24.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/13594 E.  ,  2015/17551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin davalı tarafa 29.04.2013 tarihli fatura konusu böreklerin ve ayranların teslim edildiğini, fatura bedelinin ayıp iddiasıyla ödenmediğini, fatura alacağının tahsili için davalı aleyhine ilamsız takip başlatıldığını, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini, takibin devamını ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili takip konusu edilen fatura konusu ürünlerin bozuk çıktığını, ayıplı ürün teslimi nedeniyle faturaların iade edildiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraf vekillerince temyiz edilmiş, Dairemiz 24.11.2014 tarih 2014/12585E. - 2014/16779 K. sayılı ilamı ile “... mahkeme kararının gerekçesinde, alacağın hesabında kısa karar oluşturulurken maddi hata yapıldığı, ancak hüküm değiştirilemeyeceğinden bu şekilde karar verildiği açıklanarak çelişki yaratılmıştır. Bu hal, HMK m. 298/2 maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.“ gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, uyuşmazlığın 29.04.2013 tarihli fatura kapsamındaki malın ayıplı olup olmadığı ve bedelinin istenip istenemeyeceğine ilşkin olduğu, fatura içeriğindeki 200 adet ayran ile ilgili davalı tarafın ayıp iddiasının bulunmadığı, bu yöndeki itirazın iptali gerektiği, 735 adet peynirli tepsi böreğine ilişkin ayıp ihbarının süresinde ve usulüne uygun olduğu, tepsi böreklerinin ayıplı olduğu, bedellerinin istenemeyeceği gerekçesiyle davalı tarafça 400 adet 200 gramlık ayran bedeline ilişkin 112,32 TL'ye yapılan itirazın iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacak likit olduğu için davacı lehine 22,46 TL inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava faturaya dayalı alacağın tahsiline yönelik icra takibine itirazın iptali isteğine ilişkindir. Mahkemece davalı tarafından davacıya satılan böreklerin ayıplı olması nedeniyle bedelinin istenemeyeceği bu yöndeki talebinin reddinin gerektiği belirtilmiş ise de satıma konu böreklerin imalat hatasından mı yoksa satıştan sonraki saklama koşullarından mı meydana geldiği hususnda hiç bir araştırma yapılmamıştıtr. Mahkemece yapılacak iş konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişiler aracılığıyla tarafların iddiaları, savunmaları ve dosya içindeki deliller doğrultusunda rapor alınarak böreklerdeki ayıbın imalata hatasından mı yoksa saklama koşullarından mı kaynaklandığı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar vermek gerekirken mahkemece uzmanlık konusunu gerektiren bir hususta inceleme yapılmaksızın böreklerin ayıplı olduğu gerekçesiyle eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/691, Karar No: 2018/12428, Tarih: 20.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/691 E.  ,  2018/12428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... ... Org. San. Bölge Müdürlüğü vekili avukat ... ile davacı ... Endüstri ve Tic. A.Ş. vekilleri avukat ..., avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

K A R A R

Davacı, şirketlerine ait ... İli, ... İlçesi, ... ve ... Köyü sınırları içinde bulunan toplam 91.577,00 m2 miktarlı 33 adet parselin davalı ... ... Organize Sanayi Bölgesi sınırları içine alındığını, tamamı 13 katılımcıdan oluşan ... ... Organize Sanayi Bölgesinin şirketlerine ait bu 33 adet parselin m2'si 8.50 TL'den Organize Sanayi Bölgesine devri halinde Organize Sanayi Bölgesinin imar planı yapılıp Sanayi ve ... Bakanlığınca onandıktan sonra kendilerinden alt ... için ayrıca bir bedel alınmadan m2'si 30,70 USD birim fiyattan olmak üzere imar planı üzerinde taraflarca müştereken belirlenecek 40.000.00 m2 yüzölçümünde bir arsanın tahsisi konusunda anlaştıklarını, taraflar arasındaki mutabakatın 20.02.2004 tarih ve 2 numaralı ... ... Organize Sanayi Bölgesi Müteşebbis Heyet Kararına istinaden Organize Sanayi Bölgesi Yönetim Kurulunun 13.05.2005 tarihli kararı ile de onaylanması üzerine 16.03.2005 tarihinde arsa tahsis sözleşmesi ile yine aynı tarihli şirketlerine ait toplam 97.577.00 m2 arsanın rızai satışı sözleşmelerinin yapıldığını ve tapuları devrettiklerini, bundan sonra imar planının Bakanlıkça onanarak arsa tahsisi için plan üzerinden 40.000.00 m2 yerin müştereken belirlemesini beklerken davalı tarafından gönderilen 24.01.2008 tarih ve 33 sayılı yazı ile 425 ada 1 nolu parselin tahsis edildiğinin bildirildiğini, sözleşmesinin 3. maddesinde parselin yerinin taraflarca birlikte tespit edileceğinin açıkça kararlaştırılmasına rağmen davalı tarafından tahsis edilen parselin yerinin tespit edilmiş olmasının arsa tahsis sözleşmesine aykırı olduğunu, tahsis edilen arsanın yapılaşma bakımından en zor şartları taşıyan ve tamamen kot farkına dayalı gayrimuntazam bir arsa olduğunu, böyle bir arsanın tam olarak kullanılabilmesi için yapılacak hafriyat ve istinat duvarları ile sair düzenleme işleri için fazla harcama yapılması gerektiğini, öte yandan Müteşebbis Kurulu üyelerinin kendilerine iyi yerdeki arsaları tahsis ettiklerini, daha sonra da şirketleri dışında kalan üyelerine kura ile arsa tahsisi yapıldığını, böylece Organize Sanayi Bölgesi yönetiminin yapılan arsa tahsis sözleşmesi hükmüne uymadığı gibi Organize Sanayi Bölgesi üyeleri arasında da eşit ve adil davranmadığını ileri sürerek, taraflar arasında imzalanan arsa tahsis sözleşmesinin 3. maddesinin aynen ifasına, bu talebin kabul edilmemesi halinde sözleşmeye aykırı hareketle tahsis edilen parselin ıslahı için uğradıkları zarar karşılığında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 50.000.00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; bilahare ıslah sureti ile talebini arttırmıştır.

Davalı, Organize Sanayi Bölgesi Kanunun 4. maddesi uyarınca davacının taşınmazlarını rızaen satın aldığını, arsa satış ve tahsislerinin yönetim kurulu tarafından sevk ve idare edildiğini, arsa tahsis yetkisinin müteşebbis heyete bırakıldığını, dolayısıyla sözleşmedeki hükmün her katılımcının yerinin belirlenmesi esnasında muvafakatinin alınacağı şeklinde yorumlanamayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın 1.403.085.00 TL üzerinden kabulüne, hükmedilen tutarın 50.000.00 TL'lik kısmına dava tarihi olan 27.03.2008 tarihinden itibaren, 1.353.085.00 TL'lik kısmına ise ıslah tarihi olan 26.09.2014 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle davalıdan tahsiline, davacının faizin başlangıç tarihi ve türü yönünden fazlaya yönelik talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile davalı ile aralarında imzalanan 16.03.2005 tarihli arsa tahsis sözleşmesinin 3. maddesi uyarınca şirketlerine tahsis edilecek parselin taraflarca belirlenmesi gerekirken davalı tarafından tek başına belirlendiğini, belirlenen parselin hafriyat ve isnat duvarları ile sair düzenleme işleri için fazla harcama yapılması gerektiğini ve bu nedenle zarara uğradıklarını ileri sürerek arsa tahsis sözleşmesinin 3. maddesinin aynen ifasına, bu talebin kabul edilmemesi halinde sözleşmeye aykırı olarak tahsis edilen parselin ıslahı nedeni ile uğradıkları zararlara karşılık şimdilik 50.000,00 TL'nin faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı, Kanun gereği tahsis edilecek taşınmazı belirleme yetkisinin müteşebbis heyete ait olduğunu savunarak davanın reddini dilemiş; Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Yargılama sırasında alınan 10.01.2013 tarihli bilirkişi heyet raporu ve 16.09.2013 tarihli ek raporda 2008 yılı için fazladan yarma-dolgu maliyetinin 113.213,89 TL isnat duvarı maliyetinin 760.308,77 TL 2012 yılı için fazladan yarma- dolgu maliyetinin 250.692,77 TL isnat duvarı maliyetinin 942.837,62 TL olduğu yönünde görüş bildirilmiştir. Tarafların itirazı üzerine alınan 14.07.2014 tarihli bilirkişi heyet raporunda ise 2008 yılı için fazladan kazı-dolgu maliyetinin 2008 yılı için 57.568 TL isnat duvarı maliyetinin 1.345.517,00 TL 2012 yılı için kazı-dolgu maliyetinin 189.121,00 TL isnat duvarı maliyetinin 1.668.165,00 TL olduğu belirtilmiş: söz konusu rapora da taraflarca itiraz edilmiştir. Mahkemece, 24.02.2015 tarihli celse; 05/09/2013 tarihli raporda tazminat tutarı 760.308.77 TL olarak belirlenirken son incelemeyi yapan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen 14/07/2014 tarihli raporda bedelin 1.403.085 TL olarak belirlendiği anlaşılmakla, çelişkinin giderilmesi bakımından yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilmiş ve bu doğrultuda 28.12.2015 tarihli bilirkişi heyet raporu alınmıştır. Söz konusu raporda taraflar arasındaki sözleşmenin taraflara getirdiği yükümlülüklerin ilgili mevzuat açısından karar altına alınmasının ardından tarafların uğradıkları zarar ve tazmin konularının ele alınmasının daha uygun olacağı, davalı tarafın kusurlu bulunması halinde bir önceki bilirkişi raporundaki maliyet hesabının güncellenerek kullanılabileceği ya da hizmet satın alınması sureti ile kapsamlı bir ölçme-tespit çalışmasına dayalı yeni bir hesaplama yapılabileceği yönünde kanaat bildirilmiş olup, bu hali ile raporlar arasındaki çelişkiyi gidermemiştir. Mahkemece, alınan iki bilirkişi heyet raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi amacı ile alınan 28.12.2015 tarihli bilirkişi heyet raporu ile çelişki giderilmediği halde, 24.02.2015 tarihli çelişkinin giderilmesi bakımından yeni bir heyet raporu alınmasına dair ara karardan neden rücu edildiği açıklanmadan ve raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20039, Karar No: 2022/13232, Tarih: 06.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/20039 E.  ,  2022/13232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, cinsel taciz ve hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Katılan vekilinin sanık hakkında hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin bu suçlardan doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle tebliğnameye aykırı olarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Katılan vekilinin sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15382, Karar No: 2007/1164, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15382 E.  ,  2007/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi 24.02.2003 tarihli dilekçesiyle, ...-... mahallesi ... mevkii 3159, 3225, 3214 ve 3201 sayılı parsellerin 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde olduğunu, ancak 1957 yılında makiye ayrılmakla, orman ile ilgisinin kalmadığını, murisleri adına tapuda kayıtlı olduğu gibi, 50 yıldan fazla süreyle ... alanı olarak kullanıldığını, Hazine adına tesbit ve tapuya tescil edildiği tarihe kadar, yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile adına tapuya tescilini istemiştir. S.S. ... Gökkuşağı Konut Yapı Kooperatifi, ... ... mirasçılarından ..., ..., ... ve ... ...' in 1168 adaya isabet eden paylarını satın aldıkları bu adaya isabet eden bölümün adlarına tescili iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imar ihya ve zilyetliğe dayanılarak kesinleşen 2/B madde sahası olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden çok önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

...-... Mahallesi ... mevkii 3159, 3201, 3214 ve 3225 parsel sayılı sırasıyla 2886 m2, 19777 m2, 4727 m2 ve 2726 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, 1988-1992 yılları arasında 3402 ve 2924 Sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda “... ...’in kullanımında olduğu” beyanlar hanesine yazılarak tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş, kadastro tesbiti itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

Davacı, taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, muris veya bayiilerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

-2- 2006/15382-2007/1164