muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5308, Karar No: 2021/1042, Tarih: 25.02.2021

Hemen belirtilmelidir ki, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle anılan hukuki sebep yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, reddine.

Ne var ki, davada aşırı yararlanma (gabin) hukuksal nedenine de dayanılmasına rağmen mahkemece bu yönden bir araştırma ve değerlendirme yapılmış değildir.

Bilindiği üzere; sözleşmenin gabin (aşırı yararlanma) nedeniyle illetli olduğunun kabulü için edim ve karşı edim arasındaki oransızlığın, taraflardan birinin, diğerinin şahsında mevcut özel bir durumu bilerek istismar etmesi, sömürmesi sonucu oluşması gerekir. Dar ve zor durumda kalmaları nedeniyle, sözleşme yapmaya, mallarını çok düşük bedel ile devretmeye sürüklenmiş kişileri korumak zayıfı güçlüye ezdirmemek için hukukumuzda da düzenlemeler yapılmış 6098 s. Türk Borçlar Kanunun (TBK) 28. (818 s. Borçlar Kanunun (BK) 21) maddesi ile aynen; "Bir sözleşmede karşılıklı edimler arasında açık bir oransızlık varsa, bu oransızlık, zarar görenin zor durumda kalmasından veya düşüncesizliğinden ya da deneyimsizliğinden yararlanılmak suretiyle gerçekleştirildiği takdirde, zarar gören, durumun özelliğine göre ya sözleşme ile bağlı olmadığını diğer tarafa bildirerek ediminin geri verilmesini ya da sözleşmeye bağlı kalarak edimler arasındaki oransızlığın giderilmesini isteyebilir.

Zarar gören bu hakkını, düşüncesizlik veya deneyimsizliğini öğrendiği; zor durumda kalmada ise, bu durumun ortadan kalktığı tarihten başlayarak bir yıl ve her hâlde sözleşmenin kurulduğu tarihten başlayarak beş yıl içinde kullanabilir." hükmü getirilmiştir.

O halde, aşırı yararlanmadan (gabinden) söz edilebilmesi, objektif unsur olan edimler arasındaki aşırı oransızlık yanında, bir tarafın darda kalma, tecrübesizlik, düşüncesizlik (hafiflik) hallerinin bulunması, diğer yanın ise yararlanmak, sömürmek kastını taşıması biçiminde iki sübjektif unsurun dahi gerçekleşmesine bağlıdır. Gabinin varlığı zarar görene (sömürülene), sözleşme tarihinden itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde sözleşme ile bağlı olmadığını bildirerek iptal davası açıp iddiasını her türlü delille kanıtlama ve verdiğini geri isteme hakkı ya da sözleşmeye bağlı kalarak edimler arasındaki oransızlığın giderilmesini isteme hakkı verir.

Hemen belirtmek gerekir ki gabin davasında öncelikle edimler arasındaki, aşırı oransızlık üzerinde durulmalı, objektif unsur ispatlandığı takdirde zarar gördüğünü iddia edenin kişiliği, yaşı, sağlık durumu, toplumdaki yeri, ekonomik gücü psikolojik yapısı gibi maddi, manevi yönler yani sübjektif unsur derinliğine araştırılıp incelenmelidir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca, gabin iddiası yönünden araştırma ve inceleme yapılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca, gabin iddiası yönünden araştırma ve inceleme yapılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin değinilen yön itibariyle yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 371/1-a maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 3.050.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14217, Karar No: 2018/9573, Tarih: 20.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/14217 E.  ,  2018/9573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının prime esas kazanç tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79/10. maddesidir.

Bu kapsamda hizmet tespitine yönelik davalarda davacı işçinin çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na (Devredilen SSK) davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288.(6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. maddesi) maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılan iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler belirtilmek suretiyle ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir. Meslek örgütlerince bildirilen ücret miktarları tarafları ve mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayıp, diğer bilgi ve belgelerle de desteklenmeleri gerekir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

Eldeki dosyada yerel mahkemece davacı tarafından dosyaya sunulan davalı şirket yetkilisi tarafından da kabul edilen imza ve işyeri kaşesi bulunan Garanti Bankası'na hitaben yazılan ve davacının 1.100 TL ücret aldığına ilişkin belge yazılı delil kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup Mahkemece yapılacak iş, yukarıda ilkeleri ortaya konulduğu üzere prime esas kazancın varlığı tespit etmekten ibarettir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme, araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Ev Böreği ve Baklava Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 20.11.2018 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4889, Karar No: 2018/165, Tarih: 09.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/4889 E.  ,  2018/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında alınan savunmasında, müştekiye iade edilmek üzere polislere 100,00 TL para verdiğini beyan etmesine rağmen, kovuşturma aşamasında müşteki dinlenip kısmi iadede bulunulup bulunulmadığı ve kısmi iadede bulunulmuşsa suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 168/1-4 maddeleri uyarınca kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakatinin bulunup bulunmadığı tespit edilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, zorunlu olduğu halde suç tarihi ve suça sürüklenen çocuğun eylemini kapsayacak şekilde sosyal inceleme raporu aldırılmadan, suça sürüklenen çocuğun işlediği başka bir suça ilişkin aldırılan sosyal inceleme raporunun onaylı fotokopisinin dosya arasına alınarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27222, Karar No: 2014/36911, Tarih: 25.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/27222 E.  ,  2014/36911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2011/895-2013/191

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin fark ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, sefer primi ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında yıllık izin ücreti alacağı uyuşmazlık konusunu teşkil etmektedir. Davalı delilleri arasında sunulan 09.07.2010 tarihli, elle yazılmış ibranamede, davacı tarafından yıllık iznini kullandığı kabul edilmiştir. Mahkemece ibranameye ihbar ve kıdem tazminatları açısından değer verildiği halde yıllık izin ücreti alacağında dikkate alınmaması hatalıdır. Belirtilen sebeple yıllık izin ücreti talebi reddedilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13267, Karar No: 2012/25699, Tarih: 29.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13267 E.  ,  2012/25699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/2, 58, 53/1. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya arasında bulunan 09.01.2007 tarihli yakalama tutanağına göre sanığın çalıntı olduğu ihbar edilen araçla görevli polis memurlarından kaçtığı, bu esnada okuldan çıkarak yaya geçidini kullanıp karşıdan karşıya geçmek isteyen 1994 doğumlu mağdura çarparak olay yerinde durmayıp uzaklaştığı, bu aşamaya kadar olan eylemlerinin taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarını oluşturduğu,suçların oluşmasından sonra sanığın polis memurlarından kaçmasını sürdürdüğü ve ancak kolluk kuvvetlerinin uzun süren takibi sonucu yakalandığı,bu eyleminin de ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 29.11.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7879, Karar No: 2010/11730, Tarih: 27.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/7879 E.  ,  2010/11730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava süre bitimi nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir.Mahkemece yetkisizlik nedeniyle dilekçenin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı kiracının ... ilçesi ... milli parkı sınırları içerisinde bulunan kır gazinosu, büfe, 5 adet banglow fırın, çadırlı kamp alanı WC, çocuk oyun alanı yerinin 20.4.2004 başlangıç tarihli ve 8 ay 10 gün süreli sözleşme ile kiraya verildiğini, sözleşme süresinin 20.12.2007 tarihinde sona erdiğini, tahliye edilmesi için ihtar keşide ettiklerini belirterek kiralananın süre bitimi nedeniyle tahliyesini istemiştir.Davalı ise yetki itirazında bulunmuş yetkili mahkemenin Isparta mahkemeleri olduğunu bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Tahliye davaları taşınmazın aynıyla ilgili bulunmadığından davalının ikametgahı veya sözleşmenin icra olunacağı yer mahkemesinde görülür.Tahliye davalarında yetki HUMK'un 13. maddesi gereği kamu düzenine ilişkin olmadığından mahkemece kendiliğinden nazara alınamayacağı gibi kira akdinin tarafları da yetki sözleşmesi ile yetkili mahkemeyi tayin edebilirler.Yetki sözleşmesi genel yetkiyi ortadan kaldırmaz.Kiralayan davasını isterse yetkili kılınan yer mahkemesinde isterse genel yetkili mahkemede açabilir.Kamu düzenine ilişkin bulunmadığından yetki itirazı ancak HUMK 187.maddesi gereğince ilk itiraz olarak ileri sürülebilir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 20.4.2004 başlangıç tarihli ve 8 ay 10 gün süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralananın ... İlçesi sınırları içinde olduğu anlaşılmaktadır.Sözleşmenin özel şartlarının Hukuk Hükümleri ve İhtilafları başlıklı maddenin 6. fıkrasında taraflar Isparta mahkemelerinin yetkisini kabul etmişlerdir.HUMK'nun 22. maddesine göre özel yetki sözleşmesi genel yetkiyi bertaraf edemez.Bu kural Yargıtay içtihatları ile kabul edildiği gibi doktrince de benimsenmiştir.Bu gibi hallerde davacının seçimlik hakkı vardır.Davacı davasını ister davalının bulunduğu yerdeki mahkemede isterse yetkili kılınan mahkemede açma hakkına haizdir.İki yerden birinin tercih edilerek açılan davada davalının yetki itirazına itibar edilmeksizin esasının incelenip sonuçlandırılması gerekir.Bu nedenle dava davalının bulunduğu yer mahkemesinde açıldığına göre yetki itirazının reddi ile taraf delilerinin toplanarak esasa ilişkin bir karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18389, Karar No: 2012/3207, Tarih: 06.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/18389 E.  ,  2012/3207 K.**

**"İçtihat Metni"**

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununa aykırı davranmak suçundan sanık ...'nın, 2499 sayılı Kanunun 47/A-2-son, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 59. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 30.290,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2008 tarihli ve 2007/13 esas, 2008/1132 sayılı kararına itirazın reddine ilişkin İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2009 tarihli ve 2009/289 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 13.10.2009 gün ve 57264 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2009 gün ve KYB. 2009-238073 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-Sanığın 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununa aykırı davranmak eylemleri sebebiyle İstanbul mahkemelerinden verilmiş mahkumiyet hükümlerinin ve devam eden yargılamalarının bulunduğu dikkate alınarak itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Sanığın ... Menkul Kıymetler Borsasında işlem gören ... Çimento Sanayi A.Ş.(C) Grubu hisse senetleri üzerinde 21.08.2002-13.09.2002 tarihleri arasında işleme dayalı manipülatif faaliyetlerde bulunmak suretiyle 50,367,15 Türk lirası maddi menfaat elde ettiği olayda, menfaatin manipülatif faaliyetler sonucu borsada işlem yapan diğer yatırımcılar zararına gerçekleştiği, mağduru tespit edilemeyen kamu zararının doğduğu, buna bağlı olarak borsa müessesinin yaralandığı, 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu ile korunması gereken değerlerin korunamadığı, 5271 sayılı Kanun'un 231/6 maddesinde yer alan objektif unsurun gerçekleşmediği gözetilerek itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesindeki düzenlemeden "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve sübjektif koşulların varlığı halinde, CMK.nun 231/5. madde fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı yasanın 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesindeki düzenlemeden "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve sübjektif koşulların varlığı halinde, CMK.nun 231/5. madde fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı yasanın 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir.

Bu ilkeler çerçevesinde her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılması gerektiği cihetle, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunmaması, devam eden başka davaların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal olarak engel teşkil etmemesi ve dava konusu olayda isnat edilen suçun işlenmesi neticesinde mağduru belirlenmiş bir zarar veya kamusal anlamda somut bir zararın söz konusu olmamasına nazaran, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görülmediğinden REDDİNE, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5965, Karar No: 2018/11890, Tarih: 07.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/5965 E.  ,  2018/11890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar gören, yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan Tarım ve Orman Bakanlığı’na gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden sonra kararın Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1915, Karar No: 2015/1950, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1915 E.  ,  2015/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi