muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/39897, Karar No: 2017/18947, Tarih: 21.09.2017

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden ve kamu tüzel kişiliği de bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21//09/2017 tarihinde oybirliğiyle olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12350, Karar No: 2013/17271, Tarih: 05.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/12350 E.  ,  2013/17271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya satılan mal ve hizmet karşılığı fatura düzenlendiğini, borcun ödenmemesi üzerine yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borcun bulunmadığını, temerrüdün oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının kapanış tasdikleri olmayan defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesine göre 15.925,88 TL alacaklı olduğu, takibe dayanak bir kısım irsaliyeli faturaların teslim alan kısımlarında isim ve imzanın bulunduğu, davalıya tebliğ edilen isticvap davetiyesine itiraz edilmediği, isticvap davetiyesi çerçevesinde taraflar arasında akdi ilişkinin mevcut olduğunun kabul edildiği, davalıya defterlerini ibraz için çıkarılan meşruhatlı davetiyeye rağmen defterlerin sunulmadığı, davacı vekilinin ıslah dilekçesi ile delillerini daraltarak davalının defterlerine hasrettiği, davalının ihtarlı tebligata rağmen defterlerini sunmadığı, HMK 222/5 maddesi gereğince davacının davasını ispat ettiği, lakin takipten önce temerrüdün oluşmadığı, takip dosyasında faizin cinsi ve oranı belirtilmediğinden asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takip dosyasındaki 15.925,88 TL asıl alacağa vaki itirazın iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, davacı lehine % 40 icra inkar tazminatına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 23/19/2011 havale tarihli delil dilekçesinde davasını dayandırdığı delilleri ayrı ayrı göstermiş, diğer delilleri yanında her iki tarafın ticari defterlerine de delil olarak dayandığını açıkça bildirmiş ve alacağın dayanağı olan irsaliyeli faturaları dosyaya sunmuştur. Mahkemece bu irsaliyeli faturalar altındaki imzaların davalı ya da çalışanına ait olup olmadığı yönünde davalı tarafa isticvap davetiyesi çıkarılmış, davalı taraf davetiye tebliğine rağmen çağrıldığı duruşmaya gelmemiştir. Yargılama aşamasında davalının defterlerini sunmadığını gören davacı vekili bu kez ıslah dilekçesi vererek münhasıran davalının ticari defterlerine delil olarak dayandığını bildirmiştir.Davalı tarafa çıkarılan meşruhatlı davetiyeye rağmen davalı defterlerinin sunulmadığı ve böylece davacının iddialarını ispat etmiş sayıldığı gerekçesiyle mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 176 ve devamı maddelerinde ıslah müessesi düzenlenmiştir. Buna göre taraflardan her biri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen ya da tamamen ıslah edebilir. Ne var ki maddi hukuka ilişkin iddiaların kanıtlanması için başlangıçta her iki tarafın ticari defterlerine delil olarak dayanılmışken ve başlangıçta münhasıran davalının ticari defterlerine dayanılmadığı ortada iken sonradan diğer delillerden sarfınazar edilip münhasıran davalının ticari defterlerine dayanılması ıslah yoluyla da olsa mümkün görülemez. Bu nedenle mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçelerinde isabet görülmemiştir. İsticvap ile ilgili gerekçelere gelince, dava konusu irsaliyeli

faturalardan sadece 3 tanesinde teslim alan imzası olduğu, diğer 3 tanesinde teslim alan imzasının olmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Teslim alan imzası bulunmayan irsaliyeli faturalar yönünden de isticvap davetiyesine icabet edilmediği gerekçesiyle o faturaladaki alacağın da kanıtlanmış olduğunun kabulünde isabet görülmemiş hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı lehine BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7241, Karar No: 2010/10182, Tarih: 11.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7241 E.  ,  2010/10182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, davalı ...'in miras bırakan ........ten aldığı genel vekaletname ile murisin ölümünden bir gün sonra 7.12.2001 tarihinde 251, 255, 333, 334 parsel sayılı taşınmazları diğer davalı ...'e satış suretiyle devrettiğini, davalıların iyiniyetli olmadığını ileri sürerek, davalı ... adına olan kaydın iptali ile muris adına ya da mirasçıların payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, taşınmazların satışının murisin sağlığında gerçekleştiğini, ancak parası daha sonra ödendiği için resmi işlemin geciktiğini, vekaletnamenin Borçlar Kanununun 397.maddesine göre murisin ölümünden sonra geçerli olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece yapılan araştırmanın yetersiz olduğu gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalı ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 158.35.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13538, Karar No: 2015/17547, Tarih: 11.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/13538 E.  ,  2015/17547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Jandarma Komutanlığı'na yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, ... kurulu'nun 10.09.1982 tarih ve A-3792 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen bölge içerisinde bulunan, .. ilçesi, .. köyü, ... mevkiine giden kolluk görevlilerince iş makinesi marifetiyle kazı yapıldığının görüldüğü, olay yerinde yapılan incelemede 2-3 metre genişliğinde ve 4-5 metre derinliğinde çukurun kazılmış olduğunun ve olay yerinde kazma, kürek ve balyoz gibi suç aletlerinin bulunduğunun tespit edildiği, olay yerinden hareket eden iş makinesinin takip edildiği ve kullanıcısı olan ....'ın yakalandığı, ....'ın verdiği ifadelerden kazı eylemini gerçekleştiren kişilerden birisinin sanık ... olduğunun tespit edildiği ve sanığın kolluk görevlilerince aynı gün yakalandığı, sanık ...'nın verdiği ifadelerden anlaşılacağı üzere, sanık ... ile haklarında verilen mahkumiyet kararları kesinleşen hükümlüler ... ve ...'in define bulabilmek amacıyla kazı yapmaya karar verdikleri, bu işe girmesi için sanık ....'ya da ortaklık teklif ettikleri, sanık...'in de kabul etmesi üzerine, kazı faaliyetinde kullanılmak üzere iş makinesi kiraladıkları, iş makinesini kullanacak kişi aradıklarını ve ...'ı buldukları, olay yerinde kazı faaliyetlerine başladıkları, sanık ....'in .. köyü istikametinde gözcülük yaptığı, kolluk görevlilerinin geldiğini görmesi üzerine,

diğer sanık ve hükümlüleri el feneri marifetiyle uyararak kaçmalarını sağladığı, her ne kadar mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar ifadelerinde üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemiş iseler de;.... ile sanık ...'nın olayı ayrıntılı şekilde anlatır ifadeleri, mahkumiyetlerine karar verilen sanıkların ifadelerinde olay tarihinde ...ilçesinde bulunmadıklarını iddia etmelerine rağmen, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 09.06.2010 tarih ve 2010/73 sayılı iletişimin tespiti kararına dayanılarak tespit edilen sinyal bilgilerinden, sanıkların olay zamanında ... ilçesinde bulunan baz istasyonunu kullandıklarının tespit edilmesi karşısında, mahkumiyetlerine karar verilen sanıkların verdikleri ifadelerin cezadan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı bulunmadığı, tüm dosya kapsamından sanık ... ile sanık ...'nın, mahkumiyet kararları kesinleşen ....ve .... ile birlikte 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde bulunan yerde kültür varlığı bulabilmek amacıyla kazı yaptıkları ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ..'in, üzerine atılı suçu işlediğine dair delillerin bulunmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi, olmadığı takdirde hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin, katılan vekilinin ise bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3059, Karar No: 2011/2317, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/3059 E.  ,  2011/2317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, üyesi olduğu davalı kooperatifin yönetim kurulunca, ortaklık şartlarını kaybettiği gerekçesiyle anasözleşmenin 14.maddesi uyarınca ortaklıktan çıkarılmasına karar verildiğini, anasözleşmenin 10. maddesinde sayılan marangozluk faaliyeti ile iştigal etmesi nedeniyle bu kararın hatalı olduğunu ileri sürerek, 03.09.2009 tarih ve 59 sayılı ihraç kararının iptali ile kooperatif üyeliğinin devam ettiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın süresi içinde açılmadığını, kararın 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na ve anasözleşmeye uygun olup davacının bilfiil sanat icra etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın süresinde açıldığı, davacının anasözleşmeye göre davalı kooperatife üye olabilmek için aranan şartları halen taşıdığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.12. 2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/44, Karar No: 2024/3676, Tarih: 08.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/44 E.  ,  2024/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2157 Esas, 2022/1820 Karar

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/541 E., 2020/199 K.

Taraflar arasındaki patente tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve sonuçlarının ortadan kaldırılması ile maddi ve manevi tazminat taleplerine; karşı dava ise davacı karşı davalıya ait patentin hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl dava ve karşı davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı karşı davalı vekili ile davalı karşı davacı ...Ş vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı karşı davalı vekili ile davalı karşı davacı ...Ş vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davaya konu patent korumasına konu buluşunu geliştirmesine takiben Avrupa Patent Ofisi nezdinde 14.11.2011 tarih ile 2016/09029 tescil numarası ile patentini tescil ettirdiğini, 2016/09029 sayılı patentle korunan buluşun bir kompozit streç ipliğe ve bu tür bir ipliği içeren streç dokuma kumaşı ile bahsedilen streç ipliğin üretimi için bir tertibata ve usule ilişkin olduğunu, davalıların 20452 JESSİCA BLUE STR LUMIX, 20819 I GASOL BLUE STR LUMIX ve 23213 BCI GASOL SMB STR LUMIX kodlu ürünlerinin müvekkili şirketinin 2016/09029 sayılı incelemeli patentine patent tecavüzü yarattığını iddia edilerek müvekkili patentine yaratılan tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve sonuçlarının ortadan kaldırılması, delil tespiti yapılması, ihtiyati tedbir kararı verilmesi, dava sonunda verilecek hüküm kesinleşmesini müteakip masrafları davalıya ait olmak üzere Türkiye çapında yayınlanan tirajı en yüksek üç gazeteden birinde yayınlanmasına, müvekkilinin haksız rekabet sebebiyle 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 56 ıncı maddesi ve ayrıca patent tecavüzü sebebiyle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer alan "sınai mülkiyet hakkına tecavüz edenin rekabeti olsaydı, hak sahibinin elde edebileceği muhtemel gelir" uyarınca davalılardan talep ve tahsile hakkı olduğu tazminat miktarının hesaplanmasına, talep sonucunun belirlenebilmesi için gereken bilgilerin önemli bir bölümü davalılar bünyesinde bulunduğundan, yargılama esnasında yapılan olan hesaplamaya göre değiştirilmek üzere şimdilik 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın, patent tecavüzü ve haksız rekabetin işlenmeye başlandığı tarihten itibaren, en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, masraf, yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile ürünlerin imhası ile ilgili masraflar ve imha sürecine kadar olacak süreçte ortaya çıkacak her türlü masrafların davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının taleplerinin müvekkili açısından haksız ve fuzuli talepleri içerdiğini, müvekkilinin her türlü kumaş toptan alım-satım işi ile iştigal eden bir firma olup kumaş piyasasında çeşitli firmalardan istek doğrultusunda kartela üzerinden kumaş siparişi alıp talep eden firmaya satış yapmakta olduğunu, müvekkilinin diğer davalı ...'dan müşteri talebi karşılığı dava konusu çeşit kumaştan sadece bir tanesi olan 154 metre Jessica Blue Str Lumix cinsi kumaş almış ve müşterisine teslim ettiğini, müvekkilinin diğer davalı firma ile bunun dışında her hangi bir ticareti bulunmadığını, davacının, "davalının bilerek ve isteyerek kasten hareket etmekte olduğu ortadadır" şeklindeki müvekkiline suç isnat etmiş olmasının gerçeği yansıtmamakta olduğunu, müvekkilinin iddia edilen kasıtla hareket etmiş olmasının düşünülemeyeceğini, bu nedenlerle davacının iddialarını kabul etmediklerini ve davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP VE KARŞI DAVA: Davalı ... Tic. A.Ş. vekilinin cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; müvekkili aleyhine açılan davanın ayrılarak mahkemenin yetkisizliğine karar verilerek Kahramanmaraş Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesini, davacı tarafın patentinin müvekkili şirketçe ihlal edilmediğini, müvekkiline ait ürünlerde kullanılan birinci ve ikinci elyaf dava konusu patentle açıklanan ve korunan buluşta olduğu gibi birbirine bağlanmamakta olduğunu, tek bir elyaf halinde birlikte esneyecek ve düzelecek şekilde yapılandırılmadığını, birinci ve ikinci elyaf, aralarında önceden oluşturulmuş herhangi bir bağlantı olmaksızın doğrudan pamukla kaplandığını, dava konusu patentin birinci isteminde yer alan "bahsedilen birinci ve ikinci elyaf, tek bir elyaf halinde birlikte esneyecek ve düzelecek şekilde en azından çok sayıda noktada (P) birbirine karıştırmayla birlikte ekstrüzyonla veya bükmeyle birbirine bağlanır" unsuru gerek istemin açıklığı, gerek yeniliği, gerekse buluş basamağı için son derece önemli bir unsur olduğunu ve müvekkiline ait ürünlerde kullanılan ipliklerin unsuru içermediğini, herhangi bir patent ihlali bulunmadığından tazminat taleplerinin reddi gerektiğini, ihtiyati tedbir taleplerinin reddi gerektiğini, karşı davalının patentine konu buluşun yenilik ve buluş basamağı kriterlerini taşımaması ve buluşun yeteri kadar açıklanmadığı iddia edilerek karşı davanın kabulü ile davacı/karşı davalının 2016/09029 sayılı patentinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davacı/karşı davalı tarafından açılan davanın reddine, her iki dava için de yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin davacı/karşı davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI