muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6638, Karar No: 2017/7517, Tarih: 10.10.2017

açık ormansız alan olarak nitelendirildiği, rakımın 1750 metre civarında olduğu, çayır otları ile kaplı, ...'nın dava konusu ettiği yerin eğimin % 50, ... ve ... ... ile ... ... ... ve ... ... ... dava ettiği yerlerin ise, % 10-15 eğimli olduğu, üzerinde orman ağacı ve kalıntısı bulunmadığı bildirilmiş, fen bilirkişi; (A1) ile gösterilen bölümün Temmuz 1943 tarih 108 numaralı sicilden gelen Nisan 1973 tarih 5 numaralı tapu kaydı, (A2) ile gösterilen bölümün Aralık 1973 tarih 13, (A3) ile gösterilen bölümün Nisan 1976 tarih 35, (A4) ile gösterilen bölümün Temmuz 1943 tarih 80 numaralı sicilden gelen Şubat 1976 tarih 9 sıra numaralı, (A5) ve (A6) ile gösterilen bölümlerin Şubat 1943 tarih 1 ve 3, Nisan 1943 tarih 17, Temmuz 1949 tarih 47, Kasım 1952 tarih 10 ve 11 numaralı sicillerden gelen Ekim 1995 tarih 7 numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığını, davacıların tutunduğu Şubat 1962 tarih 29, 29, Ekim 1962 tarih 48, Ocak 2003 tarih 14, Mart 2003 tarih 15, Temmuz 1943 tarih 81, Aralık 1957 tarih 27, Temmuz 1943 tarih 112, 113 ve 124 numaralı tapu kayıtları ile K. Evvel 1338 tarih 710 numaralı tapu kayıtlarının dava edilen yerlere uymadığını, ziraat uzmanı bilirkişi ise, çekişmeli taşınmazlardan Dere mevkiindeki taşınmazların son 45-50 yıldır tarımsal faaliyette kullanılmaması nedeniyle orman haline geldiğini, diğer taşınmazların ise kadim tarım alanı olduğunu, rakımın 250-300 metre civarında, eğimin ise, % 6-12 olduğunu bildirmiştir. Keşif ve bilirkişi raporlarına göre, mahkemenin kabul ettiği gibi dava edilen bölümlerin orman sayılan yerlerden olduğu söylenemez.

Mahkeme, genel hukuk bilgisi ile çözülemeyecek teknik konularda, keşif ve bilirkişi deliline başvurabilir. Keşif ve bilirkişi delili, takdiri delillerden olup; keşif veya bilirkişi raporları yetersiz görülürse, yapılacak iş: mahkemenin kendisini bilirkişi yerine koyması değil, yeni bir keşif ya da bilirkişi raporu almaktır.

Diğer taraftan, davacıların tutunduğu tapu kayıtları, tüm tesis ve tedavülleri ile getirtilmemiş, yöntemince uygulanmamış, yerel bilirkişilerin soyut sözleri, komşu parsel kayıtları ve aynı yere ait tapu kayıtları ile denetlenmemiştir.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785, 5658, 6831 sayılı kanunlar hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanunla sadece hangi nitelikteki taşınmazların Devlet Ormanı sayılacağını göstermiş ve Devlet Ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tâbi tutulmuş ve iadenin koşulları bu kanunda gösterilmiştir.

Devletleştirilen ve iadeye tabi olmayan ormanlara ait tapu kayıtları hukuki değerlerini yitirirler. 6831 sayılı Kanunun 3373 sayılı Kanunla değişik 1/F maddesi, öncesi orman olmayan taşınmazlar bakımından söz konusu olabilir.

O halde; mahkemece, davacıların tutundukları dayanak tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren cins ve miktar değişikliklerini evrakı müsbitesi ile birlikte içeren tüm tedavülleri ve var ise dayanak tapu kaydının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel tutanak ve dayanakları, en eskisinden en yenisine kadar memleket haritaları, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planları ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç uzman orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisi veya olmadığı takdirde bir tapu fen elemanından oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli parsele çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın dava edilen bölümlerinin öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3.3.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman

olan bir yer üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın dava edilen bölümlerinin konumunu geniş çevresi ile birlikte gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli bölümlerin konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, dosyaya getirtilen sulh ceza mahkemesi kararlarının çekişmeli parselin hangi bölümlerini kapsadığı ve davacılar ile olan ilgisi saptanmalı, sulh ceza mahkemesinin mahkumiyet kararlarına konu yerlerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde mahkemeyi bağlayıp bağlamayacağı irdelenmeli, dayanak tapu kayıtları, yeterince yaşlı yerel bilirkişi ve harita mühendisi bilirkişi vasıtasıyla yöntemince zemine uygulanıp, kapsamları ve değişebilir nitelikte sınırlar içerip içermediği belirlenmeli, bilinmeyen sınırları konusunda taraflara tanık dinletme imkanı verilmeli, yerel bilirkişi sözleri komşu parsel kayıtları ile denetlenmeli, değişebilir nitelikte sınır içeriyorsa kapsamının 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek belirleneceği düşünülerek, yüzölçümü ile geçerli kapsamını gösteren kroki düzenlettirilmeli;

Tapu kayıtlarının asıl kapsamı orman değilse, kayıt fazlasının nereden kaynaklandığı asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanılıp kazanılmadığı, kayıt miktar fazlası bölümler ya da tapu kaydı kapsamında kalmayan ve dava edilen bölümlerin zilyetlikle edinilecek yerlerden olup olmadığı araştırılmalıdır. Bu cümleden; yapılacak keşifte, tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, murisler yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır..." şeklindedir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davacılar ..., ..., ..., ..., ...'ın davasının kabulüne;

145 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptali ile fen bilirkişinin 24/03/2015 havale tarihli ek rapor ve krokisinde (C) ile gösterilen 8776,19 m² yüzölçümlü kısım ile (D2) ile gösterilen 1415.11 m² yüzölçümlü kısmın ayrı ayrı ifraz edilerek, 1/2 payının ... oğlu 1963 doğumlu ...; 1/2 payının ... oğlu 1972 doğumlu ... adına, fen bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 9513,75 m² yüzölçümlü kısım ile (B) ile gösterilen 3715,32 m² yüzölçümlü kısmın ayrı ayrı ifraz edilerek 1/4 payının ... oğlu 1932 doğumlu ... ...; 1/4 payının ... oğlu 1949 doğumlu ...; 1/4 payının ... oğlu 1937 doğumlu ...;1/4 payının ... oğlu 1942 doğumlu ... ... ... adına, fen bilirkişi raporunda (E) ile gösterilen 17.587,90 m² yüzölçümlü kısmın ... oğlu 1948 doğumlu ... adına, (F2) ile gösterilen 22.350,07 m² yüzölçümlü kısmın ... oğlu 1939 doğumlu ... adına, tapuya kayıt ve tesciline, 145 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A), (B), (C), (D2), (E), (F2) ile gösterilen kısımlarının ifrazından sonra 17.184.411,13 m² yüzölçümü ile ada parsel numarası ve niteliği baki kalmak üzere tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun, 5304 sayılı Kanunla değişik 4/3 maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman olarak sınırlandırılmıştır.

Hükmüne uyulan bozma kararına, kararın dayandığı gerekçeye göre, çekişmeli taşınmazın dava edilen bölümlerinin davacıların dayandıkları tapu kayıtları kapsamında bulunduğu ve eski tarihli resmi belgelerin uygulanmasına dayalı araştırma inceleme sonucunda, orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1350,00.-TL vekalet ücretinin davalı ... Yönetiminden alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davacı ...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 10/10/2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1913, Karar No: 2015/1948, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1913 E.  ,  2015/1948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/755, Karar No: 2015/7817, Tarih: 01.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/755 E.  ,  2015/7817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:.... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili ile davacı vekili gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ve dava dışı diğer arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 09.01.2006 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca müvekkiline 2 daire isabet ettiğini, davalının inşaatı bir kısım eksiklikler ile tamamladığını, bu eksikliklerin tamamlanacağı sözü üzerine müvekkilinin dairesine oturduğunu, eksikliklerinin tamamlanması hususunda davalıya 29.11.2011tarihinde noter ihtarı keşide edildiğini ancak sonuç alınamadığını ayrıca davalının sözleşme uyarınca 2008-2010 yıllarına ilişkin olarak 2 daire için 3 yıllık kira bedeli ödemesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, davacı vekili daha sonra davasının toplam 34.021,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sözleşme uyarınca üzerine düşen edimleri eksiksiz olarak yerine getirdiğini sadece bahçe duvarı ve çevre düzenlemesi ile ilgili eksiklikler olduğunu, müvekkilinin arsa sahiplerinin engellemesi sonucu bu eksiklikleri tamamlamadığını, davanın haksız açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve ek raporları ile tüm dosya içeriğine göre; taraflar arasında düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, davalı yüklenicinin edimlerini eksiksiz olarak yerine getirmediği bina da bazı eksik işler bulunduğu ayrıca sözleşme uyarınca davacının kira bedeli talep hakkı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18861, Karar No: 2013/4766, Tarih: 25.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/18861 E.  ,  2013/4766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Isparta Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.5.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden davacı kocanın eşine 23.3.2011 tarihinde terk ihtarı (TMK. m. 164) gönderdiği, eldeki davayı ise evlilik birliğinin sarsılması (TMK.m.166) hukuki sebebine dayalı olarak 21.6.2011 tarihinde açtığı anlaşılmaktadır. Bir eş, terk ihtarı çekmekle eşinin ihtar istek tarihinden önceki kusurlu davranışlarını affetmiş, en azından hoşgörüyle karşılamış olur. Affedilmiş veya hoşgörüyle karşılanmış olaylar da Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesine dayalı boşanma davası için boşanma sebebi olarak kabul edilemez. İhtar istek tarihinden sonra davalı kadına yüklenebilecek kusurlu bir davranış bulunmamaktadır. Eylemli olarak ayrı yaşama kusur oluşturmaz ve tek başına boşanma sebebi olarak da kabul edilemez. Türk Medeni Kanununun 166. maddesi uyarınca boşanmaya karar verebilmek için; davalının az da olsa kusurunun varlığı ve en azından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşullarının gerçekleşmesi gerekir. Davalı kadına atfedilebilecek bir kusur bulunmadığına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.02.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/6991, Karar No: 2015/8593, Tarih: 10.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/6991 E.  ,  2015/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/187-2014/64

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .... , raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, müstakilen ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları Ömer ile davalı Belediye arasında 2214 ada 2 parsel sayılı arsa ile ilgili olarak pazaryeri için kira sözleşmesi imzalandığı, daha sonra Belediye'nin kira akdini feshettiğini, ancak taşınmazı pazaryeri olarak kullanıp işgale devam ettiğini, bu nedene dayalı olarak Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/198 E. 2012/496 K. Sayılı dosyası ile 11.3.2011 tarihinde açtıkları ecrimisil davasının kabul edilerek kesinleştiğini ileri sürerek 11.3.2011 ile 25.4.2012 tarihleri arasındaki dönem için 25.908,28 Tl ecrimisil istemişlerdir.

Davalı, 25.1.2010 tarihinde, pazaryerindeki çadır demir aksam ve brandalar Belediyece kaldırılarak pazaryerinin tahliye edildiğini, salt bir kaç pazarcı esnafının Belediye Başkanlığının insiyatifi, gözetimi ve denetimi dışında pazar kurmaları nedeniyle açılan davanın kısmen kabul-kısmen reddedilerek kesinleştiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 2214 ada 2 parsel sayılı 1601 m2'lik kültür tesis sahası vasıflı taşınmazın Ömer Gayberi adına kayıtlı iken ölümü ile 19.7.2010 tarihinde davacı mirasçılarına intikalen tescil edildiği, 6.4.2011 tarihinde ise tüm mirasçıların taşınmazı dava dışı ... Özel Eğitim Hiz. Tur. San. ve Tic. AŞ' ne satış yoluyla temlik ettikleri, daha sonra ise taşınmazın başka parsellerle tevhit edilerek yeni oluşan 2214 ada 4 parsel sayılı taşınmazın da dava dışı bu şirket adına kayıtlı olduğu görülmektedir.

Bilindiği, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri en çoğu da tam bir mahrumiyettir.

./..

./..

Somut olayda, 11.3.2011 ila 25.4.2012 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisil istenmişse de, davacıların ecrimisile konu olan taşınmazı 6.4.2011 tarihinde dava dışı kişiye satarak, mülkiyet haklarının bu tarih itibariyle son bulduğu anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, mülkiyet hakkına dayalı olarak talep edilen ecrimisilin davacıların kayıtla ilgilerinin kesildiği tarihe kadar hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10024, Karar No: 2011/11740, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10024 E.  ,  2011/11740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

A- Davalılardan ...’a gerekçeli karar birlikte sakin annesi ... imzasına 23.08.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, kararı 08.09.2010 tarihinde vekalet verilen Av.... tarafından 13.09.2010 tarihinde temyiz edilmiştir.

Bu durumda HUMK.nun 432. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

B-Diğer davalılar yönünden yapılan temyiz incelemesine gelince;

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır. Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutad olan ürünler dikkate alınır. Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarının tarım müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutad olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu ilçe tarım müdürlüğünden sorulup, bostanın da hangi ürünlerden oluştuğu belirlenerek münavebeye alınacak ürünlerin 2009 yılına ait dekar başına ortalama verimi, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatına ilişkin verilerin ilçe tarım müdürlüğünden getirtilip buna göre bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak karar verilmesi gerekirken, bostanın hangi ürünlerden oluştuğu da açıklanmadan buğday ve bostan münavebesi üzerinden değerlendirme yapan rapora göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinsleri itibariyle rayiç değerleri ilçe tarım müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemiş olması,

3-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.