muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/3840, Karar No: 2024/7808, Tarih: 27.12.2024

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesi neticesinde; davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişilerin yargı harçlarını ödemekle mükellef olduğu, Harçlar Kanununun 13/1-j bendi gereğince Genel Bütçeye dahil idarelerin Harçlar Kanununun (1) ve (3) sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu, anılan Kanun maddesiyle öngörülen muafiyetin bu idarelerin davacı veya kanun yollarına başvuran sıfatını haiz olduğu davalar için söz konusu olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326. maddesinin 1. fıkrasında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen tarafa yükleneceğine açıkça yer verildiği, yargı harçlarının da yargılama giderlerinin bir unsuru olduğu,  dava açılırken davacı tarafından yatırılan veya adli yardım nedeniyle yatırılması ertelenen ve dava sürecinde yargılama giderine dönüşen yargı harçlarının -haklılık oranı gözetilerek- davalı idarece ödenmesine hükmedilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.
Diğer yandan; yargılama giderlerine hükmedilmesinin kamu düzeninden olduğu ve Mahkemelerce re'sen incelenmesi gerekeceğinden, bu kapsamda yapılan değerlendirmelerin aleyhe bozma yasağı kapsamı dışında olduğunun  kabulü gerekmektedir.
	Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında haklılık oranına göre hesaplanan harç miktarının davalı idarenin harçtan muaf olması sebebiyle  tahsiline yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmaktadır.
Ayrıca, kendisini vekille temsil ettirmediği görülen davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde de hukuki isabet bulunmamaktadır.
Bu durumda; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının hüküm fıkrasında yer alan " İstinaf aşamasında resmi olarak karşılanan 218,00-TL posta giderinin davacıdan tahsili için mahkemesince ilgili Vergi Dairesi Başkanlığı'na müzekkere yazılmasına" kısmının "İstinaf aşamasında resmi olarak karşılanan 218,00-TL posta giderinin haklılık durumu dikkate alınarak 109,00-TL'sinin davacıdan, kalan 109,00-TL'sinin ise davalı idarelerden tahsili için mahkemesince ilgili Vergi Dairesi Başkanlığı'na müzekkere yazılmasına" şeklinde düzeltilmesi, ayrıca, hüküm fıkrasında yer alan "..ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 10.500,00-TL vekalet ücretinin" ibaresinin çıkartılması gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 27/12/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/3581, Karar No: 2024/7806, Tarih: 27.12.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2024/3581
Karar  No : 2024/7806  
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVACI): ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR): ... Kaymakamlığı 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Samsun İli, İlkadım İlçesi, Özel Feza Berk İlkokulunda öğretmen olarak görev yapan davacının, Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün 21/07/2016 tarih ve 7783529 sayılı "FETÖ/PDY Terör Örgütü ile Bağlantılı Olduğu Tespit Edilen Kurumlar" konulu Genelgesi uyarınca çalışma izninin iptal edilmesine ilişkin  işlemin iptali ile işlem nedeniyle mahrum kaldığı parasal haklarının ödenmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda;  667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname ve Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün 21/07/2016 tarih ve 7783529 sayılı yazısı uyarınca tesis edilen davacının çalışma izninin iptal edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı istinaf başvurusunun kabulü ile dava konusu işlemin iptaline ilişkin kararının, Dairemizin 23/11/2023 gün ve E:2018/5484, K:2023/6239 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyularak, işlemin davacının kapatılan kurumdaki çalışma izninin iptaline ilişkin kısmı yönünden; işlemin bu kısmına dayanak teşkil eden Genelge hükmüne karşı açılan davada Dairemizin 14/06/2023 tarih ve E:2017/4405, K:2023/3101 sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmesi nedeniyle işlemin bu kısmı bakımından da davanın reddi gerektiği, işlemin davacıya özel öğretim kurumlarında bir daha çalışma izni onayı düzenlenmemesi sonucu doğuran kısmı bakımından; bu kısmın dayanağının Dairemizin 14/06/2023 tarih ve E:2017/4405, K:2023/3101 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle işlemin bu kısmının da iptali gerektiği, tazminat talepleri bakımından ise; davacının  uğradığını ileri sürdüğü zararın muhtemel zarar niteliğinde olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın dava konusu işlemin davacının kapatılan kurumdaki çalışma izninin iptaline ilişkin kısmı yönünden kaldırılarak davanın reddine, dava konusu işlemin davacıya bir daha çalışma izni verilmemesine yönelik kısmı ve davacının tazminat talebi yönünden ise istinaf isteminin yukarıda belirtilen gerekçe ile reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI    : Davacı tarafından, tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, çalışma özgürlüğünün ihlal edildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Yine 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştay'ın kararı düzelterek onayacağı, hükme bağlanmıştır.
492 sayılı Harçlar Kanununun "Mevzuu" başlıklı 2. maddesinde " Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harçlarına tabidir.", "Mükellef" başlıklı 11. maddesinde "Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını istiyen kişiler ödemekle mükelleftir.", "Harçdan müstesna işlemler" başlıklı 13. maddesinde, "Aşağıda yazılı mevzular harçdan müstesnadır: (...) j) Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri." hükmüne yer verilmiştir. 
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde, yargılama giderlerinin kapsamı sayılmış olup;  326/1. maddesinde, "Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir."; "Yargılama giderlerine hükmedilmesi" başlıklı 332. maddesinde, "(1) Yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedilir. (2) Yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümü hüküm altında gösterilir. (3) Hükümden sonraki yargılama giderlerini hangi tarafın ödeyeceği, miktarı ve dökümü ile bu giderlerin hangi tarafa yükletileceği, mahkemece ilamın altına yazılır." hükmü yer almıştır.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesi neticesinde; davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişilerin yargı harçlarını ödemekle mükellef olduğu, Harçlar Kanununun 13/1-j bendi gereğince Genel Bütçeye dahil idarelerin Harçlar Kanununun (1) ve (3) sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu, anılan Kanun maddesiyle öngörülen muafiyetin bu idarelerin davacı veya kanun yollarına başvuran sıfatını haiz olduğu davalar için söz konusu olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326. maddesinin 1. fıkrasında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen tarafa yükleneceğine açıkça yer verildiği, yargı harçlarının da yargılama giderlerinin bir unsuru olduğu,  dava açılırken davacı tarafından yatırılan veya adli yardım nedeniyle yatırılması ertelenen ve dava sürecinde yargılama giderine dönüşen yargı harçlarının -haklılık oranı gözetilerek- davalı idarece ödenmesine hükmedilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.
	Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında haklılık oranına göre hesaplanan harç miktarının davalı idarenin harçtan muaf olması sebebiyle  tahsiline yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının hüküm fıkrasında yer alan " Davalı idarenin işlemleri yargı harçlarından müstesna olduğundan temyiz aşamasında davalı idareden alınmayan 176,60 TL temyiz yoluna başvuru harcı ile 74,80 TL temyiz karar harcından oluşan toplam 251,40 TL harcın haklılık oranına göre takdiren 125,00 TL'lik kısmının 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davacıdan tahsili için Mahkemesince ilgili tahsil dairesine müzekkere yazılmasına, kalan 126,40 TL'lik kısmının ise davalı idareden tahsili gerekmekte ise de davalı idarenin işlemleri yargı harçlarından müstesna olduğundan bu kısmın tahsiline yer olmadığına" kısmının "Davalı idarenin işlemleri yargı harçlarından müstesna olduğundan temyiz aşamasında davalı idareden alınmayan 176,60 TL temyiz yoluna başvuru harcı ile 74,80 TL temyiz karar harcından oluşan toplam 251,40 TL harcın haklılık oranına göre takdiren 125,00 TL'lik kısmının  davacıdan tahsili için Mahkemesince ilgili tahsil dairesine müzekkere yazılmasına, kalan 126,40 TL'lik kısmının ise davalı idareden tahsili için Mahkemesince ilgili tahsil dairesine müzekkere yazılmasına" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,

1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 27/12/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/7156, Karar No: 2024/7812, Tarih: 27.12.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas	No : 2020/7156
Karar	No : 2024/7812
DAVACI	: ... Derneği	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
DAVANIN KONUSU                   : 11/09/2020 tarih ve 31241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ortaokul ve Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin 24. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan; "imam-hatip lisesi veya mesleki açık öğretim... yüz yüze eğitimi gerektiren derslere katılmak için kurumda" ibarelerinin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI :
	 Dava konusu düzenleme ile açık öğretim lisesine giden öğrencilerin ayrık tutularak, açık öğretim imam hatip lisesi veya mesleki açık öğretim lisesine ve yüz yüze eğitime devam eden öğrencilere imtiyaz tanıyacak ve bunlar arasındaki eşitlik ilkesine aykırı olacak şekilde açık öğretim lisesi öğrencilerinin barınma haklarını dolayısıyla eğitim ve öğrenim haklarını kısıtlayacak şekilde düzenleme yapılmasının hukuka aykırı olduğu, barınma hizmeti alınmadan eğitim ve öğretimin sağlıklı bir şekilde sürdürülmesinin beklenemeyeceği, 1739 sayılı Kanun başta olmak üzere kanunlarda açık öğretim öğrencilerinin özel yurt ve benzeri kurumlarda barınamayacağına ilişkin yasaklayıcı bir hüküm bulunmadığı, Yönetmelikteki 24/1-b madde hükümleri ile daimi barındırmayı düzenleyen 23. madde hükümleri arasında çelişki olduğu ileri sürülmektedir.
DAVALI İDARENİN SAVUNMASI :
	Milli Eğitim Bakanlığı Mesleki Açık Öğretim Lisesi Yönetmeliği'nin 32. maddesi uyarınca öğrencilerin yüz yüze eğitime devam etmelerinin zorunlu olduğu, yüz yüze eğitimin aynı Yönetmeliğin 4. maddesinde imam hatip liseleri ile mesleki ve teknik orta öğretim kurumlarında öğrencilere dershane ve atölyelerde yaptırılan eğitim olarak tanımlandığı, açık öğretim liselerinin iş ve işleyişine dair esasların ise Milli Eğitim Bakanlığı Açık Öğretim Lisesi Yönetmeliği'nde düzenlendiği, söz konusu Yönetmelik hükümleri doğrultusunda açık öğretim liselerinde öğretimin, kitle iletişim araçları vasıtasıyla yürütüldüğü ve öğrenci başarısının merkezi sistemle yapılan sınavlardan alınan puanlara göre belirlendiği, düzenlemenin getiriliş amacında ve programında yüz yüze eğitim bulunmayan açık öğretim liselerine devam eden öğrencilerin barınma hizmeti veren bir kuruma devam etmesinde korunmaya değer bir menfaatin bulunmadığı, bu öğrencilere geçici veya sürekli barınma imkanı tanınmasının sunulan hizmetin amacı ve bütünlüğü ile bağdaşmayacağı ve suistimallere yol açabileceğinin değerlendirildiği, yapılan düzenlemenin hukuka ve mevzuata uygun olduğu savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ    : ...
DÜŞÜNCESİ                             : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI                 : ...

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ    : ...
DÜŞÜNCESİ                             : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI                 : ...
DÜŞÜNCESİ 	:  Dava,  11/09/2020 tarih ve 31241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ortaokul ve Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin 24. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan "...imam hatip lisesi veya mesleki açık öğretim...yüz yüze eğitimi gerektiren derslere katılmak için kurumda..." ibaresinin  iptali istemiyle açılmıştır.
Anayasanın 124. maddesinde, Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilecekleri hükme bağlanmıştır.
Normlar hiyerarşisinde yasalardan sonra gelen yönetmelikler bir yasa hükmüne dayalı olarak hazırlanır ve yasa hükümlerine açıklık getirilmesi suretiyle bu yasa hükümlerinin  uygulamaya   geçirilmesi   amaçlanır. Yasa koyucu düzenleyeceği konularda genel prensipleri belirler ve bunun uygulanmasını yürütmeye bir başka ifadeyle idarelere bırakır. Ancak, idarelerin yönetmelik düzenleme yetkisi yasama organının çizdiği sınırlar içinde, başta Anayasa olmak üzere, Kanun , Tüzük gibi  üst hukuk normlarına aykırı olmamak kayıt ve şartına bağlı olarak gerçekleşebilir.
Dava konusu Yönetmeliğin dayanakları arasında yer alan 5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri hakkındaki Kanuna Ek Kanun'un 1. maddesinin 5. fıkrasında  ''Yurt ve benzeri kurumlar, ortaokul, ortaöğrenim ve yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti vermek amacıyla açılır ve bu Kanun ile 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesine göre işyeri açma ve çalışma ruhsatı alırlar. Öğrenim düzeyine göre barınma hizmeti verilecek öğrenciler ile bu hizmetin verilebileceği kurumlar ve bu hizmeti sunacak gerçek ve tüzel kişilerin nitelikleri ilgisine göre Millî Eğitim Bakanlığı veya Gençlik ve Spor Bakanlığınca çıkarılan yönetmelikle belirlenir''. hükmü yer almıştır.

Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında 652 sayılı  Kanun Hükmünde Kararnamenin 13. maddesinde ise ''10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen izin veya ruhsatlara ilişkin hükümler, öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlar hakkında uygulanmaz. Öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlara iş yeri açma ve çalışma ruhsatı ortaokul ve ortaöğrenim düzeyinde Millî Eğitim Bakanlığınca, yükseköğrenim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığınca verilir. Bakanlıklar bu yetkilerini valiliklere devredebilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.'' hükmü yer almıştır.
Millî Eğitim Bakanlığı Meslekî Açık Öğretim Lisesi Yönetmeliğinin 4. maddesinde;  Yüz Yüze Eğitimin: İmam hatip liseleri ile meslekî ve teknik orta öğretim okul/kurumlarda öğrencilere dersane ve atölyelerde yaptırılan eğitimi olduğu,
32. maddesinde; Öğrencilerin yüz yüze eğitime devam etmeleri zorunlu olduğu, her öğretim dönemi içinde özürsüz olarak bir dersin toplam saatinin 1/5’i kadar devam etmeyen öğrencilerin, dönem sonu notları ne olursa olsun o dersten başarısız sayılacağı düzenlemesi yer almaktadır.
Millî Eğitim Bakanlığı Açık Öğretim Lisesi Yönetmeliği'
nin 4. maddesinde, lisenin açık öğretim lisesini ifade ettiği belirtildikten sonra Uzaktan Öğretimin : Bilişim teknolojileri kullanılarak belirli bir mekândan bağımsız olarak yapılan öğretimi  
ifade ettiği belirtilmiş olup Yönetmeliğin 7. Maddesinde, Lisenin, uzaktan öğretim teknolojileri kullanarak öğretim veren ve bu hizmeti merkezî sistemle yürüten bir kurum olduğu kuralı yer almaktadır.
Dosyanın incelenmesinden, Ortaokul Ve Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliğinin 24/1. maddesinde, Öğrencilerin, kendi okul seviyesi ve cinsiyetleriyle uygun olmak üzere, kurum yönetimince belirlenen şartları kabul etmek ve durumlarını belgelendirmek kaydıyla aşağıdaki durumlarda öğrenci yurtlarında veya pansiyonlarında geçici barındırılabileceği belirtildikten sonra  b) bendinde, açık öğretim imam hatip lisesi veya mesleki açık öğretim lisesinde yüz yüze eğitimi gerektiren derslere katılmak için kurumda barınma ihtiyacı duyan öğrenciler sayılmış olup davacı dernek tarafından  açık lise öğrencilerin bu haktan yararlandırılmamasının hukuka aykırı olduğu iddiasıyla davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Yukarıda aktarılan mevzuattan anlaşılacağı üzere açık öğretim liselerinde öğretimin, kitle iletişim araçları vasıtasıyla yürütüldüğü ve öğrenci başarısının merkezi sistemle yapılan sınavlardan alınan puanlara göre belirlendiği, yüz yüze verilen bir eğitimin  olmadığı,   mesleki açık öğretim liselerinin ise yüz yüze eğitim verdikleri görülmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuattan anlaşılacağı üzere açık öğretim liselerinde öğretimin, kitle iletişim araçları vasıtasıyla yürütüldüğü ve öğrenci başarısının merkezi sistemle yapılan sınavlardan alınan puanlara göre belirlendiği, yüz yüze verilen bir eğitimin  olmadığı,   mesleki açık öğretim liselerinin ise yüz yüze eğitim verdikleri görülmektedir.
Bu durumda,  yüz yüze eğitim almayan öğrenciler bakımından bulundukları yerden iletişim araçları ile eğitim almalarının söz konusu olduğu, yüz yüze eğitim alan öğrenciler yönünden ise bu eğitimin verildiği binalara ulaşımın sağlanabilmesi için geçici ve daimi barınma ihtiyaçları bulunduğu görüldüğünden, yapılan düzenlemede kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmamaktadır.
	Açıklanan nedenlerle, davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
	HUKUKİ SÜREÇ :
	Dava; 11/09/2020 tarih ve 31241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ortaokul ve Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin 24. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan; "imam-hatip lisesi veya mesleki açık öğretim... yüz yüze eğitimi gerektiren derslere katılmak için kurumda" ibarelerinin iptali istemiyle açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	İlgili Mevzuat:
	Anayasa'nın 124. maddesinde, Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabileceği hükmüne yer verilmiştir.
	5661 Sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanunun 1. maddesinin birinci fıkrasında, "Gerçek ve tüzelkişiler tarafından yemekli ve yemeksiz öğrenci yurtları ve buna benzer kurumlar açılması ve işletilmesi ortaokul ve ortaöğretim düzeyinde Milli Eğitim Bakanlığı'nın, yükseköğretim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığı'nın  iznine bağlıdır. İlgili Bakanlıklar bu gibi yurt ve kurumları tesbit edeceği esaslara göre denetler."; üçüncü fıkrasında, (Ek fıkra: 15/8/2017-KHK-694/19 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/19 md.) Yurt ve benzeri kurumlar, ortaokul, ortaöğrenim ve yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti vermek amacıyla açılır ve bu Kanun ile 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesine göre işyeri açma ve çalışma ruhsatı alırlar. Öğrenim düzeyine göre barınma hizmeti verilecek öğrenciler ile bu hizmetin verilebileceği kurumlar ve bu hizmeti sunacak gerçek ve tüzel kişilerin nitelikleri yönetmelikle belirlenir." ibaresi bulunmaktadır.