muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/839, Karar No: 2024/5101, Tarih: 04.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/839
Karar No : 2024/5101
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi	Müdürlüğü/...  
VEKİLİ	: Av....
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU:... Vergi Mahkemesinin ... tarih  ve E:..., K...sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması  istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, ... Teknoloji Limited Şirketinden tahsil edilemeyen 2012 ila 2014 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen... tarih ve... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Asıl borçlu şirket hakkında bankalar nezdinde malvarlığı araştırmasının yapıldığı tarihten önce dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği görüldüğünden, kanuni temsilcinin sorumluluğuna gidilmeden asıl borçlu şirket hakkındaki tüm takip yollarının tüketildiğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: Hukuka aykırı olduğu  ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI:  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK HÂKİMİ ...'NUN	DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan asıl borçlu şirket adına düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin 13/02/2018 tarihinde elektronik tebligat yoluyla tebliğ edildiği, bunun üzerine şirket adına 16/03/2018 tarihinde haciz varakası düzenlendiği, 28/03/2022 tarihinde banka hesaplarına kat'i hacizler konulduğu, şirketin TAKBİS sorgusuna göre malvarlığının bulunmadığı, adına kayıtlı araç olmadığı, dava konusu olan ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin 20/05/2022 tarihinde davacıya tebliğ edildiği anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinde, tüzel kişilerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara  düşen ödevlerin kanuni temsilcileri tarafından yerine getirileceği, temsilcilerin bu  ödevleri yerine getirmemeleri yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınamayan vergi veya buna bağlı alacakların, kanuni ödevlerini yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı kurala bağlanmıştır.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinde, tüzel kişilerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara  düşen ödevlerin kanuni temsilcileri tarafından yerine getirileceği, temsilcilerin bu  ödevleri yerine getirmemeleri yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınamayan vergi veya buna bağlı alacakların, kanuni ödevlerini yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı kurala bağlanmıştır.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararında, dava konusu ödeme emrinin düzenlenme tarihindeki mevcut duruma sonuç bağlanmışsa da davacıya tebliğ edilmeyen ödeme emri, davacının hukuki durumunda değişiklik yaratmayacağından sözü edilen ödeme emrinin tebliği tarihindeki hukuki durum değerlendirilerek bir sonuca varılması gerekmektedir.
Davalı idare tarafından dosyaya sunulan belgelerden, davacı adına düzenlenen ödeme emrinin tebliğinden önce asıl borçlu şirket hakkında yapılan araştırmada herhangi bir taşınmaz kaydına rastlanmadığı, aracının bulunmadığı, banka hesaplarına yönelik yapılan araştırmada ise sistem üzerinden belirlenen çeşitli bankalardaki hesaplarına kati haciz konulduğu, ancak bu hesaplarda çok cüz'i tutarda mevcut bir bakiyenin olduğu göz önüne alındığında, kamu alacağının şirketten tahsil olanağı bulunduğundan söz edilemeyeceğinden, davacının  213 sayılı Kanun'un 10. madde hükmü uyarınca sorumluluğu değerlendirilerek  ulaşılacak sonuca göre yeniden  karar verilmek üzere Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
  	2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 04/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2877, Karar No: 2024/5076, Tarih: 04.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/2877
Karar No : 2024/5076
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Akaryakıt İstasyonları İşletmeciliği Anonim Şirketi	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU:... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
 Dava konusu istem: Davacı adına 2017 ila 2020 ile 2023 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen... tarih ve ... ila ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emirlerinin dayanağını oluşturan vergi ve cezalara karşı açılan davayı sonuçlandıran ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... ... ila ..., K:... ila ... sayılı kararlarına yöneltilen istinaf istemi hakkında henüz bir karar verilmediği, öte yandan söz konusu Mahkeme kararları dayanak alınarak düzenlenen (2) nolu ihbarnameler usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği halde içeriği vergi ve cezalar süresinde ödenmediğinden tanzim edilen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI : Ödeme emirleri ekinde dayanak belgelerin sunulmadığı, tüm takip yolları tüketilmeden düzenlenen ödeme emirlerinin hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI:  Savunma verilmemiştir.  
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dava konusu ödeme emirlerinin dayanağını oluşturan vergi ve cezalara ilişkin (2) nolu ihbarnamelere karşı açılan davanın reddine dair ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunun sonuçlandırıldığı... Vergi Dava Dairesinin... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararının Danıştay Üçüncü Dairesinin 04/10/2024 tarih ve E:2024/4119, K:2024/5075 sayılı kararıyla onandığı dikkate alındığında, oluşan hukuki durum göz önüne alınmak suretiyle yeniden bir karar verilmek üzere yazılı gerekçeyle davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddi yolundaki kararın bozulması gerekmiştir. 
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;

KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
 2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 04/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2380, Karar No: 2024/5099, Tarih: 04.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/2380
Karar No : 2024/5099
TEMYİZ  EDEN (DAVALI)	 : ...Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ  : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)  : ... Hizmetleri Anonim Şirketi
İSTEMİN KONUSU:...Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince 2021 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'inin 1.950.000,00-TL'lik kısmının iadesi talebinin reddine ilişkin ...tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile ihtirazi kayıtla verilen beyannameye istinaden tahakkuk eden 50.000-TL kurumlar vergisi ve mahsubu talep edilen 1.950.000,00-TL olmak üzere ödenmek zorunda kalınan toplam 2.000.000-TL'nin faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.  
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: Limited şirket iken anonim şirkete dönüşen davacı şirketin 2020 yılına ilişkin beyanlarının tamamını tür değiştirmeden önce süresinde verildiği iddiası üzerine Mahkemelerinin 24/04/2020 tarihli ara kararı üzerine dosyaya sunulan belgeler incelenmesinden; 2020 yılına ilişkin limited şirketi unvanlı beyannamesinin süresinden sonra verildiği görüldüğünden, 193 sayılı Kanunun mükerrer 121. maddesinde öngörülen indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmesi şartını ihlal ettiği sonucuna varıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idare tarafından, davacının 2020 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesini kanuni süresinden sonra pişmanlıkla vermesi neden gösterilerek 2021 hesap dönemi için 193 sayılı Kanunun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen %5 indirim hakkından faydalandırılmadığı anlaşılmakta ise de davacı şirketçe istinaf dilekçesine eklenen ... tarih ve ... sayılı tahakkuk fişinden, 2020 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesinin limited şirket unvanıyla süresi içinde verildiğinin görüldüğü, daha sonra usuli eksikliklerin giderilmesi amacıyla anonim şirket unvanıyla 18/08/2021, limited şirket unvanıyla da 23/11/2022 tarihinde pişmanlıkla beyanname verildiği anlaşıldığından, kanuni süresinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmesine ilişkin şartın ihlali sayılmayacağından, dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği, yersiz tahsilatın davacıdan kaynaklanmadığı olayda fazladan tahakkuk ettirilen tutarın, idarece tahsili tarihinden işbu karara göre iade tarihine kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faiz ile birlikte iadesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararı kaldırıldıktan sonra dava konusu işlemin iptali ile ödenen tutarın tahsil tarihinden iade tarihine kadar hesaplanacak olan tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:2020 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesinin süresinden sonra verildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  ...'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  ...'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemekle birlikte sözü edilen maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştay'ın kararı düzelterek onayacağının hükme bağlandığı dikkate alındığında,  ''fazladan tahakkuk ettirilen tutarın, idarece tahsili tarihinden işbu karara göre iade tarihine kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faiz ile birlikte iadesi'' ibaresinin ''fazladan tahakkuk ettirilen tutarın, idarece tahsili tarihinden düzeltme fişinin  mükellefe tebliğ tarihine kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faiz ile birlikte iadesi'' şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının yukarıda belirtildiği şekilde  DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/3718, Karar No: 2024/5100, Tarih: 04.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/3718
Karar No : 2024/5100
TEMYİZ  EDEN (DAVALI)	      : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... 
VEKİLİ                                         : Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVACI)           : ...  Bilgisayar Hizmetleri Anonim Şirketi 
İSTEMİN	KONUSU				: ... Vergi Mahkemesinin ...  tarih ve E:... , K:...  sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin İstanbul Bölge İdare Mahkemesi ...  Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:...  sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince 2022 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'inin ödenmesi gereken kurumlar vergisinden indirilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen beyannameye istinaden tahakkuk eden kurumlar vergisinin fazlaya isabet eden kısmının kaldırılması ve faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.  
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: Limited şirket iken anonim şirkete dönüşen davacı şirketin 2020 yılına ilişkin beyanlarının tamamını tür değiştirmeden önce süresinde verildiği iddiası üzerine ...  Vergi Mahkemesi'nin E:...  sayılı dosyasındaki belgelerin incelenmesinden; davacının 2020 yılına ilişkin limited şirketi unvanlı beyannamesinin süresinden sonra 23/11/2022 tarihinde verildiği görüldüğünden, 193 sayılı Kanunun mükerrer 121. maddesinde öngörülen indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmesi şartını ihlal ettiği sonucuna varıldığından, yapılan tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idare tarafından, davacının 2020 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesini kanuni süresinden sonra pişmanlıkla vermesi neden gösterilerek 2022 hesap dönemi için 193 sayılı Kanunun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen %5 indirim hakkından faydalandırılmadığı anlaşılmakta ise de davacı şirketçe istinaf dilekçesine eklenen...  tarih ve ...  sayılı tahakkuk fişinden  2020 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesinin limited şirket unvanıyla süresi içinde verildiğinin görüldüğü, daha sonra usuli eksikliklerin giderilmesi amacıyla anonim şirket unvanıyla 18/08/2021, limited şirket unvanıyla da 23/11/2022 tarihinde pişmanlıkla beyanname verildiği anlaşıldığından kanuni süresinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler, vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmesine ilişkin şartın ihlali sayılmayacağından 2022 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesine istinaden tahakkuk ettirilen verginin ihtirazi kayda konu kısmında hukuka uyarlık görülmediği, yersiz tahsilatın davacıdan kaynaklanmadığı olayda fazladan tahakkuk ettirilen tutarın, idarece tahsili tarihinden işbu karara göre iade tarihine kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faiz ile birlikte iadesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararı kaldırıldıktan sonra tahakkuk işleminin iptali ile ödenen tutarın tahsil tarihinden iade tarihine kadar hesaplanacak olan tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI				:2020 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesinin süresinden sonra verildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Süresinden sonra verilen beyannamenin tür değişikliği nedeniyle usuli bir eksiklik ortaya çıkmaması için verilen sembolik tutarlı beyanname olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ		... 'NUN	DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemekle birlikte sözü edilen maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştay'ın kararı düzelterek onayacağının hükme bağlandığı dikkate alındığında,  ''fazladan tahakkuk ettirilen tutarın, idarece tahsili tarihinden işbu karara göre iade tarihine kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faiz ile birlikte iadesi'' ibaresinin ''fazladan tahakkuk ettirilen tutarın, idarece tahsili tarihinden düzeltme fişinin  mükellefe tebliğ tarihine kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faiz ile birlikte iadesi'' şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının yukarıda belirtildiği şekilde  DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5148, Karar No: 2024/5089, Tarih: 04.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/5148
Karar No : 2024/5089                                                                                
DAVACI   : 1- ... No'lu Baro Başkanlığı 
	      2- ...
VEKİLLERİ: Av. ...
DAVALI    :...
VEKİLİ: Av. ...
DAVANIN KONUSU: 07/07/2023 tarih ve 32241 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 06/07/2023 tarih ve 7346 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı’na Ekli "Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Karar’da Değişiklik Yapılmasına Dair Karar"ın 1. maddesinin iptali istemine ilişkindir.
DAVACININ	İDDİALARI:	Anayasa’nın 73. maddesinin dördüncü fıkrasının Cumhurbaşkanına verdiği "vergi oranlarına ilişkin hükümlerde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapma yetkisi" dava konusu uyuşmazlıkta yeni vergi ihdas edecek şekilde ve miktarda kullanıldığı için düzenlemenin yetki yönünden hukuka aykırılık teşkil ettiği, bu durumun vergilendirmenin kanuniliği ilkesine de uygun düşmediği, vergi oranlarında yapılan artışın mali güce göre vergilendirme ilkesine aykırı olduğu gibi sosyal devlet anlayışıyla da bağdaşmadığı, düzenlemeyle avukatlık hizmetlerinde de katma değer vergisi oranının artması nedeniyle vatandaşların mahkemeye erişim hakkının kısıtlanacağı ileri sürülmektedir.
DAVALI	İDARENİN	SAVUNMASI	: Düzenlemenin, davacıların menfaatini etkilememesi nedeniyle dava açma ehliyetlerinin bulunmadığı, 06/02/2023 tarihinde meydana gelen depremler nedeniyle ortaya çıkan kamusal ihtiyaçların karşılanması, sosyal devlet anlayışının bir gereği olduğu için söz konusu ihtiyaçlar nedeniyle oluşan finansman açığının karşılanmasına amacıyla yapıldığı, katma değer vergisinin mali güce bağlı olarak yapılan harcamalar üzerinden alınması nedeniyle mali güce göre vergilendirme ilkesine uygun olduğu, vergi oranlarının artırılması suretiyle elde edilmesi beklenen kamu geliri artışı ile teüketicilere yüklenen ilave mali külfet arasında makul bir denge bulunması nedeniyle ölçülülük ilkesine aykırılıktan söz edilemeyeceği, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 28. maddesiyle Cumhurbaşkanına, %10 olan vergi oranını dört katına kadar artırma ve %1’e kadar indirme yetkisi verildiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ:...
 DÜŞÜNCESİ: Katma değer vergisi oranlarının artırılmasına yönelik dava konusu düzenlemenin 3065 sayılı Kanun’un 28. maddesiyle Cumhurbaşkanı'na verilen yetki kapsamında olması nedeniyle 06/07/2023 tarih ve 7346 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı'nın iptali talep edilen 1. maddesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: ...
DÜŞÜNCESİ: Dava, 07/07/2023 tarihli ve 32241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 06/07/2023 tarihli ve 7346 sayılı Cumhurbaşkanı Kararına ekli "Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Karar"ın 1. maddesinin iptali istemiyle açılmıştır.