muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23548, Karar No: 2015/6876, Tarih: 08.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/23548 E.  ,  2015/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/63294

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2009/180 (E) ve 2012/380 (K)

SUÇLAR : Fuhuş, yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırı davranma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Dosyadaki tüm belgeler, mağdure ve tanıkların ifade içerikleri ile sanık savunmalarına göre; sanık B.. A..'un mağdure F.. P.., sanık C.. C..'ın mağdure S.. K.. ve sanık B.. A..'ın ise mağdure E.. U..'ın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, birden fazla kez fuhuş yapmalarına aracılık ve yer temin etmeleri biçimindeki eylemlerinin, TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasını gerektirmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1- Sanıklar B.. A.., C.. C.., B.. A.., M.. Y.., M.. Ö.., M.. Ş.., D.. Ç.., H.. Ö.. ve İ.. K..'a yükletilen fuhuş, sanıklar B.. A.. ve İ.. K..'a yükletilen 6136 sayılı Kanuna aykırı davranma ve sanık B.. A..'a yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Fuhuş eyleminde, mağdure sayısınca suç oluşacağı göz önüne alınarak, sanıklar M.. Y.., M.. Ö.., M.. Ş.., D.. Ç.., H.. Ö.., ve İ.. K.. hakkında buna göre hüküm kurulması gerekirken, tek mahkumiyet hükmü kurulup, cezalarından TCK'nın 43/1. maddesine göre artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmiş, sanıklardan D.. Ç.. ve M.. Y..'ın adli sicil kayıtlarında yer alan ilamlarına göre, koşulları oluşmasına rağmen, TCK'nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanıklar M.. Ö.., D.. Ç.., H.. Ö.., M.. Ş.., B.. A.. ve C.. C.. müdafiileri ile sanıklar M.. Y.., İ.. K.. ve B.. A..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık K.. Ç.. hakkında kurulan hükümlerin temyizine gelince;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, sanığın 22.01.2014 tarihinde ölmüş olduğu anlaşıldığından, TCK'nın 64. maddesi uyarınca karar verilmesi zorunluluğu,

2- Sanık K.. Ç.. hakkında kurulan hükümlerin temyizine gelince;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, sanığın 22.01.2014 tarihinde ölmüş olduğu anlaşıldığından, TCK'nın 64. maddesi uyarınca karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık K.. Ç..'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, 08/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17575, Karar No: 2013/8976, Tarih: 25.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/17575 E.  ,  2013/8976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2012 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

2- 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... , ... ve savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Yasının 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ile yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin kısmın çıkartılarak yerine, 53. maddeyle ilgili olarak, “Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına”; yargılama giderlerinin alınmasıyla ilgili olarak ise, “Sanıklar için ortak yapılan yargılama giderlerinin paylarına düşen oranda ayrı ayrı alınmasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5021, Karar No: 2013/25034, Tarih: 26.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/5021 E.  ,  2013/25034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; hükümden, gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6454, Karar No: 2018/4194, Tarih: 04.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6454 E.  ,  2018/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuk müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen ceza miktarı da nazara alındığında 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği çocuğun basit cinsel istismarı suçunun 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde düzenlenen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 66/1-d, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen onbir yıl üç aylık asli ve ilave dava zamanaşımı süresine tâbi olduğu ve suç tarihi olan 05.10.2005'ten inceleme tarihine kadar bu sürenin dolduğu anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1861, Karar No: 2009/6080, Tarih: 01.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/1861 E.  ,  2009/6080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Selim Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 09.05.2007
Yargıtay — Esas No: 2011/966, Karar No: 2011/3440, Tarih: 24.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/966 E.  ,  2011/3440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan İsmet ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın ve taşınır malların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan İsmet ... tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak tesbit davasının dinlenebilmesi için genel dava şartlarından başka iki özel koşula daha ihtiyaç vardır. Özel koşulların ilki, tespit davasının konusunu ancak bir hukuki ilişkinin oluşturabileceğidir. Gerçekten tesbit hükmü,hak ve alacakların doğduğu hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığını tesbit etmekte olup, miktarları hakkında bir şey içermez. Bu nedenle uygulamada, konusu yalnızca maddi vakıa yada vakıalar olan tespit davalarının dinlenemeyeceği sonucuna varılmıştır. Kural olarak maddi vakıa ya da vakıalar ancak hukuki bir ilişki ile birlikte tespit davasına konu olabilirler. İkinci koşul, davacının sözünü ettiği açık bir anlatımla öne sürdüğü hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığının hemen tespitinde hukuki bir yararı bulunmalıdır. Hukuki yarar koşulu, tespit davasını hükme bağlayan tüm yasalarda öğretide ve uygulamada kararlılıkla aranmaktadır.

Öte yandan, bir hukuki ilişkinin hemen tespitinde, hukuki yararın varlığının kabul edilebilmesi için de şu üç koşulun birlikte olması zorunludur.

a)Davacının bir ... veya hukuki durumunun halihazır bir tehlike ile ciddi biçimde tehdit edilmiş olması,

b)Bu ciddi tehdit sebebiyle davacının hukuki durumunun tereddüt ya da belirsizlik içinde olması,

c)Tespit hükmünün bu tehlikeyi ortadan kaldıracak nitelikte olması.

Açıklanan nedenlerle davacının hukuki korunma (himaye) ihtiyacını başka bir vasıta ile tamamen tatmin edebilmesinin mümkün olduğu hallerde, hukuki ilişkinin soyut tespitinde hukuki yararının bulunmadığı,bu nedenle tesbit davası açamayacağı kuşkusuzdur.

Kural olarak, öğretide ve yerleşik Yargıtay uygulamasında eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde tespit davası açılmasında hukuki bir yararın bulunmadığı kabul edilmiştir.

Sözü edilen kuralın ayrık hali olarak eda davası ile elde edilecek tespit hükmünün kapsamı, tespit davası ile elde edilecek tesbit hükmünün kapsamından daha dar ise, eda davası açılması mümkün olmasına rağmen, eda davasından bağımsız olarak ayrı bir tespit davası açılabileceği de öğretide ve uygulamada kararlılık kazanmıştır.

Az yukarıda genel dava şartlarından ayrık olmak üzere tespit davasına özgü koşulların mahkemece resen gözetilmesi zorunludur. Bu hukuksal olguların ışığı altında duraksamasız belirtmek gerekirse hukuki yarar dava koşuludur.

Az yukarıda genel dava şartlarından ayrık olmak üzere tespit davasına özgü koşulların mahkemece resen gözetilmesi zorunludur. Bu hukuksal olguların ışığı altında duraksamasız belirtmek gerekirse hukuki yarar dava koşuludur.

Somut olaya gelince; toplanan delillerden davacı tarafın aidiyet iddiasında bulunduğu tavuk kümesinin taşınmazın kadastro tespit tutanağında ve tapu kaydının beyanlar hanesinde zaten kendi adına muhdesat olarak gösterildiği, diğer istek kalemlerinin ise menkul mal niteliğinde olup (balya makinası ve büyükbaş hayvan) ancak eda davasına konu edilebilecekleri, bu istek kalemleri yönünden de davacının tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemece hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ... ...’nun temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin ödenen 200,90 TL harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16509, Karar No: 2012/1283, Tarih: 01.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/16509 E.  ,  2012/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'nın yokluğunda kurulan 26.03.2008 tarihli hükmün 18.09.2008 tarihinde aynı konutta birlikte yaşayan kardeşine tebliğ edildiği, sanık adına düzenlenmiş temyiz dilekçesinin PTT kanalıyla Diyarbakır Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine gönderilerek 06.10.2008 tarihinde temyiz defterine kaydedildiği görülmekle, temyiz başvurusunun “hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine yapılacak beyanla” yapılabileceğini belirten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen temyiz başvurusunun şekil şartı yerine getirilmediğinden sanık ...'nın bu konudaki temyiz isteğinin anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/529, Karar No: 2021/7280, Tarih: 20.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/529 E.  ,  2021/7280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi 2016/464 Esas–2017/522 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 39. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 20/05/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince HMKnun 353/1-b-1 maddesi uyarinca esastan reddine ilişkin karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/464E. - 2017/522K. sayılı kararının incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama fındık bahçesi niteliğindeki Kocaali İlçesi, Beyler Köyü 133 ada, 11 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 6 nolu bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına,

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 6 nolu bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 20/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16161, Karar No: 2015/2026, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16161 E.  ,  2015/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/24995, Karar No: 2012/22811, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24995 E.  ,  2012/22811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, idari para cezasını uygulama talebinin haksız olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı yetki yönünden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, ... iş müfettişlerinin tanzim ettiği rapora göre öngörülen idari para cezasını uygulama talebinin haksız olduğunun, rapora konu sözleşmenin ise işin ihale sonucu idare tarafından sözleşme ile verilmiş olması gözetilerek hukuka uygun olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuş ve yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davacı şirkete tahakkuk ettirilen idari para cezasına, davacı şirketçe itiraz edildiği, ancak iş mahkemelerinde açılacak her davanın açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 17. maddesine göre işin yapıldığı yerin ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğü olduğu, bu işletmede yapılan faaliyetten bahisle davalı Bakanlığın Gaziantep Bölge Müdürlüğü müfettişlerince idari para cezasının uygulandığı, işin yapıldığı yer itibariyle Afşin Asliye (İş) Hukuk mahkemelerinin yetkili olduğu, yine davalı Bakanlığın merkezinin Ankara olması nedeniyle Ankara iş mahkemelerinin davaya bakmakla yetkili bulunduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine ve yetki yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut olayda taraflar arasında mahkemenin yetkisi uyuşmazlık konusudur. Bu itibarla öncelikle görevli yargı yeri ile mahkemenin ve eğer iş mahkemesi görevli ise yetkili mahkemenin tespit edilmesi gerekmektedir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 108. maddesine göre, bu kanunda öngörülen idari para cezaları, 101 ve 106. maddelerdeki idari para cezaları hariç, gerekçesi belirtilmek suretiyle ... Bölge Müdürünce verilir. 101 ve 106. maddeler kapsamındaki idari para cezaları ise doğrudan Türkiye İş Kurumu il müdürü tarafından; birden fazla ilde işyerleri bulunan işverenlere uygulanacak idari para cezası ise işyerlerinin merkezinin bulunduğu yerdeki Türkiye İş Kurumu il müdürünce verilir ve genel esaslara göre tahsil edilir.