muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4252, Karar No: 2017/307, Tarih: 26.01.2017

**5. Ceza Dairesi         2015/4252 E.  ,  2017/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mahkumiyet, sanık ... hakkında beraat ..., sanık ... ve O yer

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... müdafiin 07/01/2009 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 18/03/2009 havale tarihli dillekçe ile temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... hakkında verilen karara yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Karar başlığına suçun işlendiği yer yazılmayarak CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

Sanık ... hakkında lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının cezanın kişiselleştirilmesi normlarından önce tartışılması zorunluluğu karşısında, hükümden önce 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde hapis cezası için

öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, bu maddenin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile eklenen cümle de nazara alınıp, objektif ve subjektif şartlar da gözetilerek Mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının, seçenek yaptırıma çevirme uygulamasıyla çelişki oluşturacak biçimde karar yerinde tartışılmaması,

Kazandığı ihale gereğince 300 ton kömür teslim etme edimi ile yükümlü olan ... Ltd. Şti.'nin harici kar ortağı olan sanık ...'in, şirket ortakları ile birlikte hareket ederek kömür yüklü kamyonların dara ağırlıklarının eksik gösterilmesi suretiyle 16.795 kg. kömürü teslim etmiş gibi gösterip menfaat temin ettiği iddia edilen olayda; dosya kapsamına nazaran şirketin resmi olarak ortağı olmayan sanık ...'in kamyonların daralarının ölçümü sırasında hazır bulunmadığı gibi kömürlerin eksik teslim edilmesi eyleminden de haberdar olmadığının anlaşılması karşısında eylemlere iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerektiği halde yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Sanık ...'nın hükümden sonra 13/09/2011 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafi, sanık ..., ... ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/421, Karar No: 2013/9668, Tarih: 29.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/421 E.  ,  2013/9668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

DAVA : Koruma kararının kaldırılmasına itiraz

HÜKÜM : İtirazın reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Trabzon Çocuk Mahkemesince verilen 06.09.1990 tarihli koruma kararının kaldırılmasına ilişkin karara yapılan itiraz üzerine Erzurum Çocuk Mahkemesinin 12.10.2011 gün ve 2011/289-258 değişik iş sayılı kararı kesin nitelikte olup, temyizi kabil olmadığından, ...'nun vaki talebinin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 29.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2273, Karar No: 2017/7254, Tarih: 12.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2273 E.  ,  2017/7254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre erkeğin tam kusurlu olduğu, kadının herhangi bir kusurunun ispatlanamadığı, kadının tepkisel söz ve davranışlarının kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/8219, Karar No: 2015/2975, Tarih: 29.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8219 E.  ,  2015/2975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılardan ... vekilleri Av. ... ve davalı vekili Av. ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacılar vekili, arsa sahibi müvekkilleri ile yüklenici davalı arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayanarak, gecikme bedeli ile ayıplı ve eksik işler tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı arsa sahipleri ile diğer arsa sahiplerine tüm taşınmazların zamanında ve eksiksiz teslim edildiğini, binanın iskân ruhsatının alındığını, teslim ve tesellüm tutanaklarının imzalandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacıların 20.07.2009 tarihli 2 adet teslim tesellüm tutanağı ile davalıyı ibra ettikleri gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12498, Karar No: 2019/27482, Tarih: 07.03.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/12498 E.  ,  2019/27482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay günü Aras kargo şubesinde şüpheli gönderilerin bulunduğu bilgisi üzerine, sanığın alıcı olarak göründüğü kargo gönderisi içerisinde termosifonun içine gizlenmiş vaziyette 1333 paket kaçak sigara ele geçirilen olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında gönderi ve ele geçen sigaralarla bir ilgisinin bulunmadığını belirtmesi ve kargonun göndericisi olan sanık ...'in de sanık savunmalarını doğrulaması karşısında; sanık ...'in savunmasının aksine, eyleme iştirak ettiğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

1. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca cezada kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4570, Karar No: 2025/3423, Tarih: 15.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4570 E.  ,  2025/3423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/243 Esas, 2024/451 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/304 E., 2021/217 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2019/46216 sayılı ve "..." ibareli başvurusunun, davalı Şirketin "peyman" ibareli markalarına dayalı olarak yaptığı itiraz sonucu Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddine karar verildiğini, müvekkilinin bu karara karşı yaptığı itirazının da Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile reddedildiğini, oysa tarafların markaları arasında iltibas bulunmadığını, davacının 1940 yılından beri süt ve süt ürünleri ile peynircilik sektöründe faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin "..." ibareli tescilli markalarının bulunduğunu, bu markaları nedeniyle müktesep hakkının olduğunu, yine kurucusu olduğu Tarım ... A.Ş. ve Doğal Tarım Ürünleri A.Ş.'nin de "..." ibareli markalarının bulunduğunu, "..." ibaresinin gerçek hak sahibi olduğunu, ayrıca redde mesnet gösterilen 99/021807, 2001/09932, 2004/06273, 2015/46518 sayılı markaların hükümsüzlüğü talebiyle İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2020/312 E. sayılı dosyası ile davanın açıldığını, o davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, redde mesnet 2002/23677 sayılı markanın da müddet durumda olduğundan iltibas değerlendirmesinde dikkate alınmayacağını ileri sürerek YİDK kararının iptaline, dava konusu başvurunun tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Feri müdahiller vekili cevap dilekçesinde; davacının feri müdahil şirketlerin kurucusu ve yöneticisi olduğunu, müvekkillerinin "..." ibareli markalarının bulunduğunu, anılan markaların davacı ile birlikte tanınmış hale getirildiğini, müvekkillerinin ortağı ve kurucusu olan davacıya ait dava konusu başvurunun müvekkilleri adına tescilli markaların serisi mahiyetinde bulunduğunu ileri sürerek davacı yanında feri müdahale taleplerinin ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; tarafların markaları arasında iltibas bulunduğunu, davacı yararına müktesep hak koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; tarafların markaları arasında iltibas bulunduğunu, davacı yararına müktesep hak koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu "..." ibareli başvuru ile 2004/06273, 2015/46518, 99/021807, 2001/09932 sayılı ve "peyman" asıl unsurlu redde mesnet markalar arasında, başvuru kapsamında yer alan tüm mal ve hizmetler yönünden iltibas koşullarının oluştuğu, ancak davacının 105263 sayılı markasını kullandığını ispatladığı 29. sınıf "Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil).” malları yönünden müktesep hakkının bulunduğu, sayılan mallar dışında başvuru kapsamında kalan mal ve hizmetler yönünden dava konusu başvurunun redde mesnet markaların tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile YİDK kararının 29. sınıf "hayvansal kaynaklı sütler, bitkisel kaynaklı sütler, süt ürünleri (tereyağı dahil)" malları bakımından iptaline karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..." ibareli dava konusu başvuru ile redde mesnet 2004/06273, 2015/46518, 99/021807, 2001/09932 sayılı ve "peyman" ibareli markalar arasında, başvurunun tescil edilmek istendiği tüm mal ve hizmetler yönünden, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6/1 hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olduğu, zira taraf markalarının asli unsurunu oluşturan ibareler arasındaki tek harften kaynaklanan farklılığın yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı gibi markalar arasında emtia benzerliği şartının da gerçekleştiği, diğer yandan davanın, marka başvurusunun reddine ilişkin YİDK kararının iptali istemine ilişkin olduğu, davacının marka başvurusunun öncelikli ve gerçek hak sahibi olduğu iddiasının bu davada değerlendirilemeyeceği, davanın YİDK karar tarihindeki mevcut şartlara göre inceleneceği, dava konusu YİDK karar tarihi itibariyle redde mesnet markalar hakkında verilmiş bir hükümsüzlük kararı da bulunmadığı, ayrıca davacının YİDK aşamasında müktesep hak iddiasına dayanak olarak, 105263, 2017/67051, 2019/40380, 2019/46216 sayılı markalarına dayandığı, bu markalardan 2017/67051 ve 2019/46216 sayılı marka başvurularının geçersiz olması, 2019/40380 sayılı markanın dava konusu başvuru tarihinden sonra tescil edilmesi, 105263 sayılı markanın da üzere uzun süreli kullanım şartını sağlamaması nedeniyle davacı lehine müktesep hak oluşturmayacağı, iş bu davada davacının bahsi geçen markalar dışında müktesep hak iddiası bakımından başka markalara dayanmasının mümkün olmadığı, feri müdahiller adına tescilli "..." ibareli markaların davacı yararına müktesep hak oluşturmayacağı, davacının feri müdahillerin kurucusu ve yöneticisi olmasının da varılan sonucu değiştirmeyeceği, davalıların isitinaf itirazlarının incelenmesine gelince, davacının 105263 sayılı markası "..." ibareli olup, 31.12.1998 tarihinde "Hazır yemek, hazır çorba, donmuş yemek, konserve, sandoviç,tost, reçel, marmelat, sucuk, salam, kavurma, bal, peynir, kaşar peyniri, beyaz peynir, tulum peyniri, eritme peyniri, füme peynir, mağlıç peyniri, dil peyniri, süt, yoğun süt, yoğurt, ayran, meşrubat, tereyağı, zeytin, zeytinyağı, sabun, şeker, çikolata, jiklet, pirinç, pirinç unu, fasulye, margarin, un, krema, irmik, nişasta, mercimek, nohut, makarna, kuruyemiş, şam fıstık, fıstık, çekirdek, leblebi, deterjan." malları yönünden tescil edildiği, davacının 105263 sayılı markasının asli unsuru olan "..." ibaresinin muhfaza edildiği söylenebilirse de, davacının 105263 sayılı markasını 29

." malları yönünden tescil edildiği, davacının 105263 sayılı markasının asli unsuru olan "..." ibaresinin muhfaza edildiği söylenebilirse de, davacının 105263 sayılı markasını 29. sınıf "hayvansal kaynaklı sütler, bitkisel kaynaklı sütler, süt ürünleri (tereyağı dahil)" malları yönünden dava konusu başvuru tarihinden daha evvelki süreçte aktif ve ticari etki doğurur bir şekilde, bilfiil kullandığını ispatlayamadığı, davacının 105263 sayılı markasının, uzun süreli filli kullanım şartını sağlamadığı, markanın davacı lehine müktesep hak oluşturmayacağı, davacı tarafça bu hususta sunulan delillerin markanın ciddi kullanımı ispatlar nitelikte görülmediği gerekçesiyle davacı ... feri müdahiller vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali ve başvurunun tescili işlemlerine devam edilmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Yukarıda yapılan özetten anlaşılacağı üzere davacı şirketin 2019/46216 ibareli marka başvurusuna, davalı şirketin 99/021807, 2001/09932, 2004/06273, 2015/46518 sayılı markalarını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine davacının başvurusu, dava konusu YİDK kararıyla nihai olarak reddedilmiştir. Davacı vekili, davalı şirkete ait itiraza mesnet markalar hakkında müvekkili tarafından İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/312 E. sayısında kayıtlı hükümsüzlük davası açıldığını belirterek anılan dosyanın bekletici mesele yapılmasını talep etmesine rağmen YİDK kararının iptali talebiyle açılan işbu davanın YİDK karar tarihindeki hukuki durum esas alınarak değerlendirileceği gerekçesiyle davacı vekilinin bekletici mesele yapılma talebi İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince uygun görülmemiştir.

Dosya kapsamı ve UYAP'ta yapılan incelemede davacı tarafından davalı şirket aleyhine İstanbul 2. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/312 E. sayılı dosyası ile 23.09.2020 tarihinde itiraza mesnet markaların hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemiyle dava açıldığı, anılan Mahkemenin yetkisizlik kararı verdiği, davacı vekilinin temyiz dilekçesine göre İstanbul 2. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2022/55 E. sayılı dosyası ile yargılamanın devam ettiği anlaşılmıştır.

6769 sayılı Kanun'un 25. maddesinde markanın hükümsüzlük hâlleri ve hükümsüzlük talebi düzenlemiş, anılan Kanun'un 27. maddesinin birinci fıkrasında ise 25. madde gereğince markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi hâlinde bu kararın marka başvuru tarihinden itibaren etkili olacağı, markaya bu Kanunla sağlanan korumanın hiç doğmamış sayılacağı hükmü düzenlenmiştir.

YİDK kararının iptali talebiyle açılan davalarda Mahkemece, YİDK karar tarihindeki hukuki durum esas alınarak değerlendirme yapılacak ise de 6769 sayılı Kanun'un 27. maddesi hükmü uyarınca itiraza dayanak yapılan markanın hükümsüz kılınması hâlinde bu hükümsüzlük kararının, YİDK kararının iptali davasını da etkileyeceği açıktır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.03.2021 tarihli 2017/11-72 E., 2021/245 K. sayılı, Dairemizin 18.09.2024 tarihli 2023/4402 E., 2024/6540 K. sayılı emsal ilamları).

YİDK kararının iptali talebiyle açılan davalarda Mahkemece, YİDK karar tarihindeki hukuki durum esas alınarak değerlendirme yapılacak ise de 6769 sayılı Kanun'un 27. maddesi hükmü uyarınca itiraza dayanak yapılan markanın hükümsüz kılınması hâlinde bu hükümsüzlük kararının, YİDK kararının iptali davasını da etkileyeceği açıktır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.03.2021 tarihli 2017/11-72 E., 2021/245 K. sayılı, Dairemizin 18.09.2024 tarihli 2023/4402 E., 2024/6540 K. sayılı emsal ilamları).

Bu durumda Mahkemece, itiraza mesnet 99/021807, 2001/09932, 2004/06273, 2015/46518 sayılı markaların hükümsüzlüğü istemiyle açılan İstanbul 2. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2022/55 E. sayılı dava dosyasının sonucu beklenip neticesine göre karar verilmek gerekirken davacı vekilinin bekletici mesele yapılma talebi nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2 hükmü uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.