muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12359, Karar No: 2017/5619, Tarih: 17.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/12359 E.  ,  2017/5619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, maliki olduğu ... ...plaka sayılı araç ile 02/.../2014 tarihinde seyir halinde iken ana yola şevlerden düşen kaya ve taş parçalarının etkisi ile araç hakimiyetini kaybetmesi sonucu aracın şarampole yuvarlandığını, bu aracın davalı şirket tarafından 10519492 poliçe numarası ile kasko sigortasının yapıldığını, söz konusu kaza nedeni ile aracın kullanılamaz hale geldiğini, olayın gelişimi dikkate alındığında kazanın meydana gelmesinde müvekkiline atfı kabil kusur bulunmadığını, müvekkilinin kaza sonrası davalı şirkete müracaatla kasko poliçesinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmesini istediğini ancak davalı şirketin .../01/2015 tarih ve 2990395 sayılı yazısı ile zararı ödemeyeceğini bildirdiğini, müvekkilinin aracın enkazını almak istemediğini belirterek, davalarının kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere aracın değeri olan 52.500,00 TL'nin .../01/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, .../03/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak toplam 60.650,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu aracın müvekkili şirket tarafından sigortalanmadan önce hasar gördüğünü, bu nedenle söz konusu hasardan müvekkili şirketin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, müvekkili tarafından yapılan araştırma sonunda dava konusu aracın ihbar olunan kazadan önce yaklaşık ... ay boyunca ... Sanayi Sitesi'nde kazalı olarak bulunduğu ve şüphe üzerine ... İl Emniyet

Müdürlüğü Kaçakçılık Şube Müdürlüğü tarafından takip edildiği bilgisine ulaşıldığını, sigortalıya ilişkin yapılan araştırmada adı geçen sigortalının oto galeri işi yaptığı ayrıca akrabalarının yediemin otoparkı işlettiği, başka ilçelerde oto galerisinin bulunduğu ve ... işi yaptığının öğrenildiğini dolayısıyla davacının aracı göstermeksizin ikili ilişkileri marifeti ile kazalı aracı ... ettirmesini mümkün olduğunu, ihbar olunan kazada aracın uçurumdan düştüğünün iddia edildiğini, davacının uçurumdan düşmeden önce aracın askıda kaldığını bu süre zarfında araçtan atladığını beyan ettiğini, yolların çok dar ve stabilize olması karşısında aracın bu tarz bir yerde askıda kalmasının mümkün olamayacağını, sürücünün bu çeşit bir kazadan yara almadan kurtulmasının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı ....629,83 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına ........2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20492, Karar No: 2018/15267, Tarih: 16.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/20492 E.  ,  2018/15267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar ..., ... ve ... haklarında, katılan sanık ...’a karşı “Kasten Yaralama” suçlarından kurulan “Beraat” hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa, katılan sanık ... ile katılan sanık ... arasında bulunan ve her iki tarafça da kabul edilen husumetin varlığına, sanıklar ... ve ...’in katılan sanık ... tarafından teşhisine, katılan sanık ...’ın aşamalardaki istikrarlı beyanları ve bu beyanları doğrular nitelikteki adli muayene raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle beraatlerine karar verilmesi,

2) Sanık ... hakkında, katılan sanık ...’a karşı “Tehdit” suçundan kurulan “Beraat” hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’in, katılan sanık ...’ın akrabası ve dosya tanığı ...’ı telefonla arayıp, iletme kastıyla hareket ederek, “... bey enişten oradan taşınsın yoksa kötü şeyler olacak bir sıkıntı yaşatacağız.” demek suretiyle tehdit ettiğine ilişkin tanığın aşamalarda değişmeyen tutarlı anlatımları göz ardı edilerek, sanığın mahkumiyeti yerine gerekçesi de açıklanmamak suretiyle beraat kararı verilmesi,

3) Katılan sanık ... hakkında, mağdurlar ..., ... ve ...’a karşı “Hakaret” ve “Tehdit” suçlarından kurulan “Beraat” hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Tanıklar ... ve ... anlatımları ile sanığın pencereden bakmakta olan yaşı küçük mağdur ...’ye sinkaflı küfürlerle ...’ye karşı; ...’ın dairesinin kapısına giderek ...’ın adını telaffuz ederek sinkaflı sözler sarf etmek suretiyle...’a karşı ve daha önceden markette çalışıyor olması nedeniyle...’ı kast ederek “market orospusu” demek suretiyle ...’a karşı ayrı ayrı “Hakaret” suçlarını ve “Sizi geberteceğim.” demek suretiyle ...,... ve ...’a karşı zincirleme şekilde “Tehdit” suçunu işlediğinin sabit olduğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

b) Dosya kapsamına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 125/1. maddesinde yer alan “Hakaret” ve aynı Kanun'un 106/1-1. cümlesinde yer alan “Tehdit” suçlarından kamu davası açıldığı; 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde yapılan değişiklik ile 5237 sayılı TCK’nin 106/1-1. cümlesinde yer alan “Tehdit” suçunun uzlaşma hükümleri kapsamına alındığı; her ne kadar taraflara soruşturma aşamasında uzlaştırma teklifinde bulunulmuş ve bu teklif taraflarca kabul edilmemiş ise de CMK’nin 253/3-2. cümlesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü karşısında söz konusu uzlaştırma işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesine göre öncelikle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıklar müdafiileri ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3751, Karar No: 2021/8163, Tarih: 22.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3751 E.  ,  2021/8163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 55 parsel sayılı taşınmazın vakıflarına ait olduğunu, tapulama tutanağında cinsi " ... Vakfına icarei vahideli" ibaresinin bulunduğunu ve 5737 sayılı Vakıflar Yasası'nın 17. ve 30. maddesi gereğince taşınmazın vakfına dönmesi gerektiğini ileri sürerek adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazın vakıf yoluyla oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı, taşınmazın vakıf yoluyla oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın aslının vakıf olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen karar, 16. Hukuk Dairesince; " …Mahkemece, dava konusu 299 ada 50 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki şerh de dikkate alınarak, taşınmazın davacı ... Vakfına ait olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Ancak; Mahkemece, vakfa ait vakfiye getirtilip mahallinde uygulanarak kapsamı belirlenmemiş, dava konusu taşınmazın vakfiye kapsamında bulunup bulunmadığı araştırılmamış, vakıf defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak vakfın niteliği belirlenmemiş, dosyada mevcut bilirkişi raporundan ...'da bulunan taşınmazlara ilişkin olarak aynı vakfa ilişkin muhtelif davalar bulunduğu anlaşıldığı halde bu taşınmazların dava dosyaları getirtilip incelenmemiş olduğundan yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. O halde; doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle vakıfname ve vakfa ilişkin tüm evraklar celp edilmeli, ...'da bulunan taşınmazlara ait dava dosyaları getirtilip dosya ikmal edilmeli, bundan sonra taşınmaz başında yerel bilirkişiler ve teknik bilirkişi katılımı ile keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte dosyaya getirtilen vakfiye, zemine yerel bilirkişiler yardımı ile uygulanarak kapsamı tam olarak belirlenmeli, vakıfnamenin kapsamının belirlenmesinde diğer davalı taşınmazlara ilişkin dava dosyalarından faydalanılmalı, teknik bilirkişinden keşfi takibe imkan verir ve vakıfname kapsamını gösterir krokili rapor alınmalı, taşınmazın vakfiye kapsamında olduğunun anlaşılması halinde bu kez vakfın türü ve niteliğinin ne olduğu konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyetinden ayrıntılı rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir..." gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu 55 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait vakfiyede yer aldığı, aynı iş hanındaki farklı taşınmazların davacı adına tesciline yönelik kesinleşmiş kararlar bulunduğu, her ne kadar İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/18 Esas sayılı dosyasında bitişik parsellerden olan 136 ve 145 parsel sayılı taşınmazların vakfı adına tesciline ilişkin karar Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2015/18196 Esas sayılı ilamı ile davacı vakfın mazbut vakıflardan olmadığı gerekçesiyle 5737 Sayılı Yasa'nın 30.madde hükümlerinin somut olaya uygulanmayacağı belirtilse de, mülkiyet hakkına ilişkin TMK'da düzenlenen hükümler uyarınca davacının mülkiyet hakkının bulunduğu, mülkiyet hakkı davacıya ait olduğuna göre davalı ... adına yapılan tescil işleminin yolsuz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verildiği gibi özellikle 5737 sayılı Vakıflar Yasası’nın 17. maddesi koşullarının oluştuğunun anlaşılmasına göre; davalı Hazinenin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6368, Karar No: 2019/7461, Tarih: 12.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6368 E.  ,  2019/7461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında..... çalışma alanında bulunan 1157 parsel sayılı 1723 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1986 tarihinden itibaren ... ve ...’ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., dava konusu taşınmazın kendi kullanımında olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. ..... Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda;

1- ..... yatağı mevkii, 1167 parsel nolu taşınmaza yönelik davanın feragat nedeniyle reddine, 1167 parsel nolu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline,

2-.....mevkii, 1157 parsel nolu taşınmaza yönelik davanın reddine, 1157 parsel nolu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline,

3- .... mevkii, 1156 parsel nolu taşınmazın kadastro bilirkişileri..... hazırlayıp dosyaya sunduğu 06/03/2013 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen kısım hakkında davacı tarafından açılmış usulüne uygun dava olmadığından 1156 nolu taşınmazın raporda (B) harfi ile gösterilen kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 1156 parsel nolu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 10/02/2014 gün ve 2014/1729-1018 E.-K. sayılı kararı ile 1157 parsel yönünden ‘’kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı’’ gerekçesi ile onanmış, 1157 parselin doğusunda kalan ve dosya içerisinde bulunan fen bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen bölüme yönelik olarak bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “...dava dilekçesi içeriğine göre dava konusu olduğu anlaşılan orman niteliği ile tescil harici bırakılan dava konusu bölüme ilişkin olarak bir karar verilmemiş olması isabetsizdir. Davacının talebi, hakkında tutanak düzenlenmeyen yere ilişkindir. Tutanak düzenlenmeyen taşınmazlarla ilgili uyuşmazlıkları çözmek, 3402 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca kadastro mahkemesinin görevi dışındadır. Hal böyle olunca, mahkemece bu yön göz önünde bulundurularak, temyize konu (C) bölümüne ilişkin dava hakkında kadastro mahkemesince davanın görev yönünden reddine ve dosyanın talep halinde görevli asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, dava konusu escil harici bırakılan (C) harfiyle taşınmaz bölümüne ilişkin herhangi bir karar verilmemiş olması isabetsizdir...” denilmiştir.Bu ilama karşı davacı ...’ın tashihi karar istemi de yine Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 23.10.2014 tarih, 2014/1678-11702 E.-K. sayılı kararı ile reddedilmiştir.

Bozma ilamına uyulduktan sonra mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının dava konusu ettiği 1157 parsel sayılı taşınmazın doğusunda kalan ve fen bilirkişisi raporunda (C) harfi ile gösterilen orman niteliği ile tescil harici bırakılan ve hakkında tutanak düzenlenmeyen yere ilişkin olduğu, tutanak düzenlenmeyen taşınmazlarla ilgili uyuşmazlıkların çözümünün 3402 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca kadastro mahkemesinin görevi dışında olduğu gerekçesi ile davanın görev yönüden reddine ve bu kararın kesinleşme tarihinden itibaren 2 hafta kesin süre içerisinde talep halinde dosyanın görevli ve yetkili ..... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, iş bu karar tarafların temyiz etmemesi üzerine 13/02/2015 tarihinde kesinleşmiş ve süresi içinde davacı tarafından dosyanın görevli ve yetkili asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi talep edilmekle yargılamaya .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde devam olunmuştur.

Yargılama sonucu mahkemece; davacı yanın keşif giderlerini yatırılmaması nedeniyle HMK'nın 115 maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713. maddesi hükümleri uyarınca tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde; 6831 sayılı Orman Kanununun 1. maddesine göre orman kadastrosu ve aynı Kanunun 2. maddesine göre çalışmalar 15/07/1982 tarihli askıya çıkarılmış ve kesinleşmiş, 2012 yılında 2/B ve 3402 sayılı Kanunun Ek- 4. maddesine göre kullanım kadastrosu yapılmıştır.

Dava, TMK'nın 713. maddesi hükümleri uyarınca tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde; 6831 sayılı Orman Kanununun 1. maddesine göre orman kadastrosu ve aynı Kanunun 2. maddesine göre çalışmalar 15/07/1982 tarihli askıya çıkarılmış ve kesinleşmiş, 2012 yılında 2/B ve 3402 sayılı Kanunun Ek- 4. maddesine göre kullanım kadastrosu yapılmıştır.

Dosyanın incelenmesinde; 17.11.2015 tarihli 4. celsede "Mahallinde 3 orman mühendisi, 1 ziraat mühendisi, 1 kadastrocu bilirkişi eşliğinde 02.12.2015 günü saat 9.30 dan itibaren keşif icrasına, ormancılar için 400'er TL, ziraat mühendisi için 400 TL, kadastro bilirkişi için 200 TL, araç ücreti 150 TL, keşif harcı 195,40 TL giderin davacı tarafça keşif gününden önce mahkeme veznesine depo edilmesine," dair ara karar kurduğu, davacının ise bu keşif ara kararından önce dosyaya 03.08.2015 tarihinde 575 TL gider avansı yatırdığı, mahkemece 21.01.2016 tarihli 5. celse de ise davacı tarafça keşif giderinin yatırılmamış olması nedeniyle keşfe gidilemediğine dair tutanak tutulduğunun duruşma zaptına geçirildiği anlaşılmaktadır.

Yargıcın dava konusu şeyi inceleyerek onun hakkında bütün duygularıyla bilgi edinmesi olarak tanımlanabilen keşif; taşınmazlarla ilgili davalarda, dava konusunun yerinde görülüp incelenmesi biçiminde gerçekleşir (HUMK m. 363 vd.). Keşfe gidilebilmesi için mahkemenin bu konuda bir ara kararı oluşturması zorunludur. Bu kararda; keşif giderlerinin, keşif giderini yatıracak tarafın ve bunun için gerekli önel ve/veya kesin önelin, avukatla kendini temsil ettirmeyen taraf keşif istemişse, kesin önel içerisinde giderleri yatırmamanın sonuçlarının açıklıkla anlatılması; tanık dinlenip, bilirkişi incelemesi yapılacak ise, bu hususun ve keşif günü ile saatinin belirtilmesi, bunun doğal sonucu olarak; hakim, katip ve götürülecekse mübaşir için yol tazminatının (3717 sayılı Kanun m.2); keşif isteyen taraftan keşif aracını bizzat sağlaması istenemeyeceğinden; mahkeme, yapacağı işe, süresine ve gideceği yere göre gerekli gördüğü aracı kendisi belirleyip, temin edeceğinden, araç için ödenecek para miktarının; keşifte dinlenecek bilirkişi ve tanıkların isimlerinin ve ücretlerinin; bilirkişi ve tanıklarla, gerekiyorsa taraflara keşif gününün haber verilebilmesi için gönderilecek davetiye giderlerinin gösterilmesi yanında, yatırılacak avansın tutarı ile yatıracak tarafın ekonomik gücü, keşif tarihi ve tebligatların ulaşması için geçecek süre gözetilerek keşif gününden önceye rastlayan bir tarihin belirlenmesi ve bunda Tebligat Yasası ile Tebligat Yönetmeliğinin gözönünde tutulması zorunludur.

Anılan hususları kapsamayan ve belirlenecek bir miktarın keşif gününe kadar yatırılması biçiminde kurulacak ara kararı ve buna dayalı olarak verilecek önel ve kesin önelin uygulamada HUMK m. 414, 163 açısından bir sonuç doğurması olanağı bulunmamaktadır (HGK 26.02.1975 arih 1972/1-1273 E.- 1975/258 K; HGK'nın 18.02.1983 tarih, 1980/1-1284 E. -1983/141 K. HGK7nın 30.12.1992 tarih 1992/16-666 E.-1992/769 K.; 20 Hukuk Dairesinin 14.12.1992 tarih 1992/16198-7040).

Öte yandan, bu koşulların tam olarak yerine getirilmemesi, keşif giderlerine itiraz hakkı olan gider yükümlüsünün bu hakkını kullanmasına da engel oluşturur.

Yukarıda açıklanan, yasa ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına aykırı olarak kurulan ara kararları sonucu verilen önel ve kesin önele dayanılarak, keşif giderlerinin yasal sürede yatırılmadığından söz edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması bozma nedenidir.

Mahkemece, davacı yanın keşif giderlerini yatırmaması nedeniyle HMK'nın 115. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiş ise de davacı yana keşif masrafını yatırması için verilen kesin süre içinde gereği yerine getirilmediği takdirde keşif delilinden vazgeçmiş sayılacağına dair kesin süreyi de içeren ihtaratın yapılmadığı, ara kararıyla belirlenen keşif günü bakımından tanıkların ne şekilde dinleneceği ve keşif yerinde hazır bulundurulacağı veya tebligat ile davet edilip edilmeyecekleri konusunda herhangi bir bilgiye yer verilmediği ayrıca ara kararda hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, taraf tanıklarına verilecek ücretler ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilmediği ve bu ara kararına uymamanın sonuçları, hazır bulunan davacıya ihtar edilmediği görülmüştür. Ayrıca davacının dosyaya yatırdığı bir miktar gider avansının da, keşif ara kararı kurulurken hesaplanan toplam keşif giderinden dosyada davacı tarafa ait gider avansından uygun bir bölümünün mahsup edilmemiş olması da doğru değildir.

O halde mahkemece, usule uygun keşif ara kararı kurarak davacı tarafa belirlediği yeni keşif gideri yatırması için kesin süre ihtaratlı ve keşif delilinden vazgeçilmesinin sonucunun ne olacağının da gösterilmesi, ara kararı gereklerinin yerine getirilmesi durumunda mahallinde keşif yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2188, Karar No: 2015/2003, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2188 E.  ,  2015/2003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/3104, Karar No: 2022/4897, Tarih: 04.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3104 E.  ,  2022/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/106-2021/259

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının iş kazasından kaynaklı maddi manevi tazminat davası ile işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının temin edilip ilgili evrakın dosya arasına alındıktan sonra sonra dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmek üzere mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,04/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10624, Karar No: 2013/14225, Tarih: 09.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10624 E.  ,  2013/14225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Uyuşmazlık konusu 19.Hukuk Dairesine ait ticari alacaktan kaynaklanmaktadır.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 19.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.