muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/187, Karar No: 2017/7638, Tarih: 16.03.2017

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın ve sanık müdafiisinin cezanın belirlenmesinde suç vasfında yanılma ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık hakkında katılan ... ve ...'a yönelik dolandırıcılığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise ;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5466, Karar No: 2006/8105, Tarih: 19.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5466 E.  ,  2006/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, üzerinde yapı bulunan paylı taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Davacı taşınmazın mümkünse aynen taksimi, değilse satılması suretiyle, davalı ise kat mülkiyetine çevrilmesi yolu ile ortaklığın giderilmesini istemişler; mahkemece imar durumu ve paydaşların taşınmazdaki payları dikkate alındığında ivaz ilavesi yapılsa bile aynen paylaştırmanın olanaklı bulunmadığını bildiren bilirkişi raporu esas alınarak taşınmazın satılarak ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 10.maddesinin son fıkrası hükmüne göre, kat mülkiyetine konu olmaya elverişli bir taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi davasında ortak maliklerden biri, paylaşmanın kat mülkiyeti kurulması ve bağımsız bölümlerin paydaşlara özgülenmesi yolu ile yapılmasını istediğinde hakim, yasal koşulları bulunduğu takdirde taşınmaz mülkiyetinin anılan Yasanın 12.maddesinde yazılı belgelere dayanılarak kat mülkiyetine çevrilmesine ve paylar denkleştirilerek bağımsız bölümlerin ortaklara ayrı ayrı özgülenmesine karar verir.

Somut olay; yukarıdaki yasa maddesi hükmü çerçevesinde değerlendirildiğinde; dava konusu taşınmazın tapu kaydına göre 2 (iki) paydaşının olduğu anlaşılmaktadır. Yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde birbirinden bağımsız biri 3 katlı, diğeri 2 katlı bina bulunduğu açıklanmış, ancak binaların niteliği, kagir olup olmadığı belirtilmemiştir. Kat Mülkiyeti Yasasının 50/2 maddesine göre "Tümü kagir olmayan yapılarda kat mülkiyeti kurulamaz." Dava konusu taşınmaz üzerindeki binalar kargir nitelikte ise her bir paydaşa en az bir bağımsız bölüm düşebileceği anlaşılmaktadır. Böyle bir taşınmazın mülkiyetinin, 12.maddede yazılı belgelerin eksiksiz tamamlanması durumunda kat mülkiyetine çevrilmesi olanaklıdır.

Taşınmazda kat mülkiyeti kurulması istendiğine göre mahkemece öncelikle yapıların kargir nitelikte olup olmadıkları, kaç bağımsız bölümden oluştuğu, yapıların fiili durumunun onaylı projelerine uygun olup olmadığı, projelerine uygun değilse, fiili durumlarına uygun projelerinin hazırlattırılıp onaylanmasının imar mevzuatı açısından olanaklı bulunup bulunmadığının ilgili Belediye Başkanlığından sorulup saptanması; olanaklı ise fiili duruma uygun değişiklik projesinin hazırlattırılıp belediyeye onaylattırılması ve ayrıca 12.maddede yazılı diğer belgelerin (yapı kullanma izin belgesi, fotoğraf, yönetim planı ve bağımsız bölüm listesi) tamamlattırılması için taraflara uygun belli bir süre tanınması sözü edilen hususların eksiksiz tamamlanması durumunda yerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak her bir bağımsız bölümün yüzölçümü, katı, konumu, cephesi, cinsi vb. gibi özellikleri de gözetilerek değerlerinin ayrı ayrı belirlenmesinden sonra, taraflar arasında anlaşma olmaması durumunda kur’a yoluyla öncelikle her bir paydaşa birer bağımsız bölüm özgülenmesi, arta kalan bağımsız bölümlerin de paydaşların tapuda payları da gözetilerek ivaz ilavesi suretiyle paylaştırılmasının mümkün olup olmadığı, olanaklı ise kat mülkiyetine çevrilmesi gerektiği, bu yasal koşullar çerçevesinde araştırılıp değerlendirilmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme sonucu yerinde olmayan gerekçe ile satış yolu ile ortaklığın giderilmesine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4559, Karar No: 2019/12889, Tarih: 17.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4559 E.  ,  2019/12889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasından bahisle sanığın cezasından bir kat artırım yapıldığı esnada uygulama maddesinin "TCK'nin 87/1-d" maddesi yerine "TCK'nin 87/d" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası yine sanığın eylemini tahrik altında işlediğinden bahisle cezasından indirim yapılırken uygulama maddesi olan "TCK'nin 29/1." maddesinin gösterilmemesi mahallinde eklenebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5222, Karar No: 2018/16680, Tarih: 22.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/5222 E.  ,  2018/16680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-)Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede:

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 143, 31/2 ve 168/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında ilk hükmün verildiği 21.03.2014 tarihinden inceleme konusu son hükmün verildiği 27.04.2018 tarihine kadar geçmiş bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafıinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-)Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ... ve mağdur ...’a yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede:

Dosyada mevcut Ordu Devlet hastanesinin 03/06/2013 tarihli raporunda suça sürüklenen çocuğun fiilin hukuki anlam ve sonucunu algılayabildiği, davranışlarını yönlendirebildiği ve farik ve mümeyyiz olduğu kanaatine varıldığının belirtilmiş olması, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada alman 07/11/2017 tarihli sosyal inceleme raporu içeriğinde, suça sürüklenen çocuğun eylemin hukuki olarak sonuçlarını algılayacak durumda olmadığı ve davranışlarını da yönlendirme yeteneğinin tam olarak gelişmediğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususlarında dosyada mevcut belirtilen tüm raporlar irdelenerek çelişki giderilmek suretiyle Adli Tıp İhtisas Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-09.02.2018 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuğun zararı karşılamak istediği ancak mağdur ...’ın zararının karşılanmasını istemediğini beyan etmiş olması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında bu mağdura yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

1-09.02.2018 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuğun zararı karşılamak istediği ancak mağdur ...’ın zararının karşılanmasını istemediğini beyan etmiş olması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında bu mağdura yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenlemenin, "...belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma..."yı öngördüğü, yasada geçen "etkinlik" kavramının ise, "...insanın, çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem-çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi” ifade ettiği, bu fıkraya göre belirli yerler ve etkinlikler; suça sürüklenen çocuğun suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da suça sürüklenen çocuğun yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir. Bu bağlamda suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, suça sürüklenen çocuğun yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, suça sürüklenen çocuğun sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken, kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği ve suça sürüklenen çocukların PVSK'nın 12/2. maddesine göre girmesi zaten yasak olan internet kafelere giremeyeceği gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesine göre bir başka tedbire ya da TCK'nın 50/1. maddesinde belirtilen diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesine göre cezai sorumluluğu bulunmayan çocuklar bakımından çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanacağının belirtilmiş olması, mahkemesince suça sürüklenen çocuğun cezai sorumluluğunun bulunduğu kabul edilerek mahkumiyet hükümleri kurulduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanunun 5/1-a maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 22.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/474, Karar No: 2023/2118, Tarih: 10.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/474 E.  ,  2023/2118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit, Hakkı olmayan yere tecavüz, Hakaret, Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Hakkı olmayan yere tecavüz ve hakaret suçlarından beraat, tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kasten yaralama suçundan mahkumiyet

Davaya katılma talebinde bulunan sanık ... 'nun vermiş olduğu süre tutum dilekçesinin katılan sanık sıfatıyla imzaladığı dolayısıyla lehe aleyhe tüm hükümleri temyize getirdiği kabul edilmekle;

Köy tüzel kişiliğine ait köy yoluna tecavüz fiilinden açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen ... davaya müdahil olarak katılamayacağı gibi müdahilliğine karar verilmiş olmasının da hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceği tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan verilen adli para cezasının kesin nitelikte olduğu ve temyizinin kabil olmadığı sanığın hakkında verilen söz konusu kesin kararları temyiz etmesi üzerine mahallinde bu hususun değerlendirilip ek karar ile temyiz talebinin reddine kararı verildiği, red kararının da temyiz edilmediği tespit edilmiştir.

Dairemizin tevdii kararı üzerine gerekçeli kararın şikayetçi Maliye Hazinesi ve ...'na tebliğ edildiği, gerekçeli kararın tebliği üzerine Maliye Hazinesi vekili ve ... vekilinin hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından şikayetçi kurumların 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek suçtan zarar gören ve katılma talebinde bulunan Maliye Hazinesi ve ...'nın 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ve sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hakkı olmayan yere tecavüz suçundan Maliye Hazinesi ve ...'nın hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, Hakaret suçundan temyiz eden ...'nun hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ,hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinini ikinci fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca ,sanık ... hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve (c) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli kararı ile sanıklar ... ve Cennet Cemile Avcı hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan,sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları , sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hükümlerin açıklanmasını geri bırakılmasına karar verilmiş, sanık ... hakkında Kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca iki kez 1.680,00 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan sanık ...'nun temyiz istemi bir nedene dayanmamaktadır.

2. Maliye Hazinesi vekilinin temyiz istemi keşif yapılmadan eksik araştırmayla karar verildiğine, sanıkların suça konu yolun kullanımını engellediklerine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan sanık ...'nun temyiz istemi bir nedene dayanmamaktadır.

2. Maliye Hazinesi vekilinin temyiz istemi keşif yapılmadan eksik araştırmayla karar verildiğine, sanıkların suça konu yolun kullanımını engellediklerine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye ilişkindir.

3. ... vekilinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hiçbir araştırma ve keşif yapılmadan eksik araştırmayla karar verildiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanıklar ... ve ...'nın kendilerine ait taşınmazın yanında bulunan köy halkına ait olan yolu kullanmak isteyen sanıklar Ahmet Değirmencioğlu ve ...'nun önüne geçip köy yolunun kullanımına engel oldukları ve "geçerseniz öldürürüz","or.spu çocuğu,şerefsiz,anasını avradını sinkaf edeyim" şeklinde hakaret ve tehdit ettikleri, bunun üzerine sanık ... ve ...'nun bulundukları traktörden inerek balta ve sopa ile sanıklar ... ve ...'nın üzerlerine yürüdükleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Köy tüzel kişiliğine ait köy yoluna tecavüz fiilinden açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen ... davaya müdahil olarak katılamayacağı gibi müdahilliğine karar verilmiş olmasının da hükmü temyiz etme hakkını vermeyeceği anlaşılmıştır.

1.Sanıklar ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ve sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

a. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

b. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 26.03.2015 tarihli ilk savunma tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2. Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan verilen kararlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği yapılan itiraz üzerine itiraz merciince bir değerlendirme yapılarak itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, karar vermek gerekmiştir.

3.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezalarının kesin nitelikte olduğu ve temyizinin kabil olmadığı, sanığın hakkında verilen söz konusu kesin kararları temyiz etmesi üzerine mahallinde bu hususun değerlendirilip ek karar ile temyiz talebinin reddine kararı verildiği, red kararınında temyiz edilmediği anlaşılmakla dosyanın İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

1. Köy tüzel kişiliğine ait köy yoluna tecavüz fiilinden açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen ... davaya müdahil olarak katılamayacağı gibi müdahilliğine karar verilmiş olmasının da hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, katılanın vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun' un 317 nci maddesi uyarınca REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle Nazilli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli kararına yönelik Maliye Hazinesi vekili ve ... vekilinin hakkı olmayan yere tecavüz suçundan,katılan sanık ...'nun hakaret suçundan temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

3. Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli kararının Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3386, Karar No: 2014/10105, Tarih: 30.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3386 E.  ,  2014/10105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tedbir Nafakasının Artırılması ve Velayetin Tevdi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların boşanmasına ilişkin, ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2013/29 esas sayılı dosyasının incelenmesi gerekli görüldüğünden mahkemesinden istenilerek dosya içine alınıp birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 30.04.2014 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2014/24292, Karar No: 2015/1736, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24292 E.  ,  2015/1736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi