muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2575, Karar No: 2023/3516, Tarih: 21.06.2023

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 30.06.2020 tarihli ve 2018/15943 Esas, 2020/4224 Karar sayılı kararıyla; tarafların dava konusu taşınmazın paydaş maliklerinden olduğu, dosya kapsamından tüm paydaşların katılımı ile yapılmış geçerli bir fiili taksim bulunmadığının anlaşıldığı, o halde davanın müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözülmesi gerektiği, mahkemece gerekirse tekrar taşınmaz başında keşif yapılarak davacı – karşı davalı ...’ın payına karşılık kullandığı/kullanabileceği yer olup olmadığının tespit edilmesi, kullandığı/kullanabileceği yer varsa davasının reddi gerektiği, yoksa varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davacı – karşı davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına, bozma sebebine göre davalı – karşı davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ve davalının taşınmazda paydaş oldukları, davacı ...'e satılan 1/72 payın, malikler arasındaki taksiminde 2 No.lu daire üzerinde bırakılmadığı, ek bilirkişi raporunda da ...'in 1/72 payının zemindeki karşılığının 2,97 m² olup dava konusu yerde kullanabileceği yer bulunmadığı, tapudaki 1/9 paya zeminde 23,97 m² yer isabet ettiği, bu payla ilgili arsa payına uygun olarak kullanılabilecek yerin dava konusu 2 No.lu daire olduğu belirtilmiş olduğu, ....'un payının hangi daire üzerinde bırakıldığının ispat edilemediği, davalı ... tarafından 2 numaralı dairenin miras yolu ile hak sahibi olan kişilerden payları satın alınmak suretiyle mülk edinildiği ve kiraya verilmek suretiyle kullanıldığı anlaşıldığından davacı ...'in taşınmazdaki 1/72 payının önceki maliklerin taksimi nedeni ile 2 No.lu daire üzerinde bulunmadığı, ...'in ...'ın bilgisi dışında dairenin kapısını çilingir ile açtırarak içeriye girip kullanmaya başladığı anlaşıldığından, davacı – karşı davalının davasının reddine, davalı – karşı davacı ...'ın davasının kabulüne, her iki taraf da taşınmazda paydaş olduğundan karşı davacının ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı – karşı davalı vekili, katılma yolu ile davalı – karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı – karşı davalı vekili temyizinde, mahkemece bozma gereğinin yerine getirilmediğini, bozma öncesi hükmün tekrarlandığını, davalı – karşı davacının payına yasal olmayan bir üstünlük tanındığını, taraflar arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi için ortaklığın giderilmesi yoluna gidilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı – karşı davalı vekili temyizinde, mahkemece bozma gereğinin yerine getirilmediğini, bozma öncesi hükmün tekrarlandığını, davalı – karşı davacının payına yasal olmayan bir üstünlük tanındığını, taraflar arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi için ortaklığın giderilmesi yoluna gidilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı – karşı davacı vekili temyizinde, mahkemece ecrimisil talebinin reddine karar verilmesinin yanlış olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada paydaşlar arasında el atmanın önlenmesi, karşı davada paydaşlar arasında el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi

2. Dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki el atmanın önlenmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı el atmanın önlenmesi davasının ve ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

3. Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, el atmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

4. Davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre tarafların aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemece her ne kadar bozmaya uyulmak sureti ile yazılı gerekçe ile karşı davada el atmanın önlenmesi isteminin kabulüne karar verilmiş ise de, kurulan hükmün dosya kapsamına uygun düştüğü söylenemez. Dosya kapsamından, tarafların dava konusu taşınmazın paydaş maliklerinden olduğu, taşınmazda tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçimi oluşmadığı ve davacı ...'in dava tarihi itibariyle taşınmazda kullandığı ya da kullanabileceği bir yer olmadığı anlaşılmaktadır. O halde, karşı davaya ilişkin Mahkemece Nilüfer'in payına vaki el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken, dava konusu edilen dairenin tamamına yönelik el atmanın önlenmesine karar verilmesi doğru değildir.

3. Bundan ayrı, mahkemece karşı davada tarafların paydaş olması gerekçesi ile ecrimisil isteminin reddine karar verilmiş ise de, yukarıda "ilgili hukuk" bölümünün 3 üncü paragrafında açıklandığı şekilde, intifadan men koşulunun gerçekleşmesi durumunda paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyebilirler. Davacı - karşı davalı ...'in dava konusu daireyi kendisi kullanmakta olduğu gözetildiğinde, ecrimisil istenebilmesi için ...'in ... tarafından intifadan men edilmiş olması koşulu aranacaktır. O halde, mahkemece tarafların delilleri çerçevesinde araştırma yapılarak intifadan men koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti, gerçekleşmemiş ise ecrimisil isteminin reddi, gerçekleşmiş ise intifadan men tarihinden dava tarihine kadar (tarafların payları da dikkate alınmak suretiyle) belirlenecek ecrimisilin davacı - karşı davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekmektedir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6275, Karar No: 2013/7179, Tarih: 02.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6275 E.  ,  2013/7179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava Özel Yasadan (2022 sayılı Yasadan) kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21059, Karar No: 2011/2155, Tarih: 01.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21059 E.  ,  2011/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17.15 TL onama harcın mahsubuna, bakiye 1.25 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 01.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10946, Karar No: 2021/7641, Tarih: 07.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10946 E.  ,  2021/7641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanına göre hırsızlık eyleminin saat 20:40 sıralarında gerçekleştiği, UYAP'tan alman güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 18:44’de başladığı, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında;suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve müştekinin Karanfil Kafe isimli işyerinde lavaboya giderken masa üzerine bıraktığı cep telefonunun lavabodan çıktıktan sonra çalındığını fark ettiği ve kafenin önüne çıktığı,bu esnada cep telefonunun çaldığı ve telefonunun zil sesinden kendisine ait olduğunu anlayarak suça sürüklenen çocuğu kovalama sonucu yakaladığının anlaşılması karşısında, eylem tamamlandığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9912, Karar No: 2015/523, Tarih: 19.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/9912 E.  ,  2015/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/09/1983 tarihinde bir gün süreyle çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

-Dava, davacının sigortalılık başlangıcının 01/09/1983 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 01/09/1983 tarihinde hizmet akti ile ve asgari ücret ile 120224 işyeri sicil numaralı "..." isimli işyerinde 1 gün süre ile çalıştığının, ancak 506 sayılı Yasanın 60/G maddesi uyarınca 18 yaşını doldurduğu 01/04/1984 tarihinin malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları yönünden sigortalılık başlangıcı olarak tesptine karar verilmiş ise de, bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup, usul ve yasaya aykırıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, "....." isimli işyerinde 01/09/1983 tarihinde çalışmaya başladığına ilişkin işe giriş bildirgesinin, adı geçen işverence, 20/09/1983 tarihinde düzenlenerek, 24/10/1983 tarihinde, 249366 varide numarası ile davalı Kuruma ibraz edildiği ve davacıya ait SGK hizmet cetveli incelendiğinde, ilk sigorta prim ödemesinin 01/05/1984 tarihinde başka bir işverence yapıldığı, öncesinde sigorta prim ödemesinin bulunmadığı anlaşılmış, mahkemesince adı geçen işyerinin, 506 sayılı Kanun kapsamına alınış ve kanun kapsamından çıkış tarihleri ile vergi kayıtlarının istenmediği görülmüş, adı geçen işyerince, davacının iddia ettiği tarih itibari ile dönem bordrosu düzenlenmediği, 1983 yılı 1 ve 2. dönem bordrolarında ise ..... isimlerinin yer aldığı tespit edilmiştir. Mahkemesince komşu işyeri araştırması yaptırılmaksızın, komşu işyeri sahibi ve komşu işyeri dönem bordro tanıkları dinlenmeksizin, işe giriş bildirgesinin işverence düzenlendiği 20/09/1983 tarihi dikkate alındığında, davacının 01/09/1983-20/09/1983 tarihleri arasında adı geçen işyerinde çalıştığının kabulü ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Bu davada çözümlenmesi gereken hukuki sorun, davacının, sigortalılık başlangıcının tespitini talep ettiği tarih itibari ile 17 yaşında olduğu da dikkate alındığında; işveren ile arasındaki ilişkinin çıraklık ilişkisinden mi, yoksa üretime yönelik hizmet akti ilişkisinden mi kaynaklandığı hususu ile fiili çalışma olgusunun ispatı noktasında toplanmaktadır.

Çıraklık Kanunu'na göre kurulan çıraklık okullarında okuyanlar çırak sayılmaktadır. Taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini belirlemede, bir başka ifade ile davacının dava konusu dönemde çırak olup olmadığına karar verirken çıraklık sözleşmesi hükümlerine göre değil, çalışma ilişkisine bakarak bir sonuca varmalıdır. Gerçekten

Çıraklık Kanunu'na göre kurulan çıraklık okullarında okuyanlar çırak sayılmaktadır. Taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini belirlemede, bir başka ifade ile davacının dava konusu dönemde çırak olup olmadığına karar verirken çıraklık sözleşmesi hükümlerine göre değil, çalışma ilişkisine bakarak bir sonuca varmalıdır. Gerçekten

Çıraklık Sözleşmesinde akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma değil, bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyor ise bu durumda, çıraklık ilişkisinden söz edilemez. Zira burada gerçekleşen; işçinin emeğiyle işyeri ve işverene katkıda bulunmasıdır ki bu da ancak bir hizmet ilişkisi ile söz konusu olur. Kişi Kurumca çırak olarak bildirilmiş ise, çırak olmadığını ispat külfeti kişiye düşer. Taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliği tespit edilirken, işyerinde çırak olarak çalışmakta olan kişinin, 19 yaşından gün almaya başladığı tarihten itibaren çalışmasına çırak olarak mı yoksa diğer kadrolu işçiler gibi üretime yönelik mi devam ettiğinin tespiti yönünden de “çalışma ilişkisine ve biçimine” bakmak gerekmektedir.

506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunlara destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda, Mahkemece, açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmadan, re'sen araştırılacak komşu işyeri sahipleri ve komşu işyeri bordro tanıkları dinlenmeksizin, adı geçen işyerine ait SGK ve vergi kayıtları istenmeden, çıraklık veya hizmet aktine dayalı çalışmanın bulunup bulunmadığı irdelenmeksizin, eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Somut olayda, Mahkemece, açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmadan, re'sen araştırılacak komşu işyeri sahipleri ve komşu işyeri bordro tanıkları dinlenmeksizin, adı geçen işyerine ait SGK ve vergi kayıtları istenmeden, çıraklık veya hizmet aktine dayalı çalışmanın bulunup bulunmadığı irdelenmeksizin, eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp, ilgili işyerine ait davalı Kurum sicil dosyasını, 506 sayılı Yasa kapsamına alınış- kapsamdan çıkış tarihlerini ve varsa vergi kayıtlarını temin etmek, işyerinde Vergi Dairesi ve SGK denetimleri yapılmış ise, denetim tutanaklarını istemek; ilgili SGK İl Müdürlüğünden, Belediye Başkanlığından, ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden, ayrıca zabıta vasıtasıyla ("..." ) adresi itibari ile davalı işyerine o tarihte(01/09/1983) komşu olan diğer işyerlerinde bildirge tarihinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri dönem bordro tanıklarını; yoksa işyeri sahiplerini tespit etmek; çalışmanın niteliği, alınan ücret hususları ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak; -davacı işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyeceğinden davacının çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabi olduğunu kabul etmek, davacının mukayeseye uygun imzaları ve işe giriş bildirgesinin aslı temin edilerek, uzman bilirkişi marifeti ile imza incelemesi yaptırmak, ve davacının sigortalılık başlangıcının 18 yaşını doldurduğu tarihte başlayacağı hususu da dikkate alınarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

E.M
Yargıtay — Esas No: 2006/147, Karar No: 2006/2154, Tarih: 22.02.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/147 E.  ,  2006/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Dosya kapsamından, vesayet altına alınmak istenilen ...'nın .... Sokak, ... Apt. 15/B ...-... adresinde annesi .... ile birlikte oturduğunun anlaşılmasına göre, yetkili mahkeme ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/02/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2000, Karar No: 2015/1964, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2000 E.  ,  2015/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/6908, Karar No: 2013/3113, Tarih: 10.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6908 E.  ,  2013/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ........2012 gün ve 3392 Esas, 6156 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arsındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı yüklenicinin süresinde iskan izni almadığını ileri sürerek, sözleşme gereğince ödenmesi gereken cezai şartın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararı, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin ........2012 tarih, 3392 esas ve 6156 karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Taraflar arasındaki ....02.2006 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin “inşaatın başlaması ve tapuların bağımsız bölümlerin devri” başlıklı kısmının .... maddesinde inşaatın oturma izni alma aşamasına geldiğinde arsa sahibinin yükleniciye ait olan son iki adet bağımsız bölümü vereceği bundan sonra üç ay içinde oturma izni alma talebi yapılıp altı ay içinde iskan alınmadığı takdirde yüklenicinin arsa sahiplerine her ay ve her bağımsız bölüm için 400.00 TL kira ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Davacı buna göre ....03.2009 tarihli ihtarnamesi ile ihtarnamenin keşide edildiği tarihe kadar hesapladığı kiranın ödenmesini istemiş, dava dilekçesinde de belirtilen ihtarnameye dayanarak ve fazla haklarını saklı tutarak ....000.00 TL'nin tahsilini talep etmiştir.Yargılama sırasında arsa sahibinin tapu devirlerini yaptığı ancak yüklenicinin sözleşmeye göre 08.01.2008 tarihi itibariyle yapı kullanma iznini almadığı tespit edilmiştir. Bu durumda 08.01.2008 tarihi ile taleple bağlı kalınarak davacının davalıya gönderdiği ihtarname tarihi olan ....03.2009 tarihine kadar dönem için kira hesabı yapılarak hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulü hatalı olmuştur.

Dairemizce dava konusu talebe yanlış yorum verilerek başka gerekçeyle mahkeme kararının bozulması yerinde olmamış, yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile kararın değişik gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile kararın değişik gerekçe ile BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.