muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10187, Karar No: 2015/11551, Tarih: 08.10.2015

Bu nedenle, eğer arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunun da yukarıda belirtilen ilke ve olgulara uygun düzenlendiği de söylenemez.

Şöyle ki; çekişmeye konu taşınmazda kat mülkiyeti ve kat irtifakı kurulu olmadığı, evrak arasına davacı tarafça sunulan tarihsiz yönetim planı genel hükümler ile eki olan bağımsız bölüm listesinde davalı ......'nin imzasının yeralmadığı açıktır. O hal de; dava konusu taşınmazın konu yapıldığı Kartal 1. Noterliğinin 06.10.1997 tarihli Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Ve Dükkan Karşılığı İnşaat Sözleşmesi kapsamında düzenlenen dağıtım ve paylaştırma planının bulunup bulunmadığı, tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planının olup olmadığı hususları üzerinde durulmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tarafın delil olarak sunduğu emsal kira sözleşmelerinin değerlendirilmediği görülmektedir.

Hâl böyle olunca, evrak arasına sunulan yönetim planında davalı ...............'nin imzasının bulunmadığı da gözetilerek, öncelikle taraflar arasında Kartal 1. Noterliğinde düzenlenen 06.10.1997 tarihli Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Dükkan Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin dağıtım ve paylaştırma plan ve ekleri de dahil olmak üzere tamamının onaylı bir suretinin temin edilerek mahallinde yeniden konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılması, sözleşme gereğince çekişmeye konu F Blok 22 nolu dükkanın hangi paydaş veya paydaşlara bırakıldığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, bu konuda sözleşme ve eklerinde bir açıklık yok ise, kat mülkiyeti ve kat irtifakı kurulu olmayan çekişmeye konu 6541 ada 1 nolu parsel üzerinde tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulması, davalı Kadriye tarafından kullanıldığı iddia edilen ecrimisile konu dükkanın hangi paydaşın kullanımına terk edildiğinin saptanması, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlığın yukarıda değinildiği gibi, Türk Medeni Kanunu'nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümleneceğinin düşünülmesi, ecrimisil hesabı konusunda tarafların gösterdikleri ve gösterecekleri emsallerin de değerlendirilerek yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda bilirkişilerden ecrimisil hesabı konusunda denetime elverişli rapor alınması, ondan sonra varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabul tarzı itibariyle de, 30.01.2012 tarihinde açılan eldeki davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. vd. maddeleri hükmü gereğince belirsiz alacak davası olduğu, davacı vekilinin fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ecrimisil talebinde bulunduğu halde, yanılgılı değerlendirme ile davacı vekilinin ıslah dilekçesine karşılık davalı Kadriye vekilinin yapmış olduğu zamanaşımı itirazının dikkate alınarak ıslah tarihi itibariyle bir kısım ecrimisil talebinin zamanaşımına uğradığından bahisle davacı taraf yararına eksik ecrimisile hükmedilmiş olması da doğru değildir.

Davalı ..... .................. vekili ile davacı firma vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün belirtilen nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/688, Karar No: 2020/570, Tarih: 20.02.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/688 E.  ,  2020/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. vekili Av. ... ile davalı ... Temizlik Kağıdı San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... arasında görülen dava hakkında İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 2014/1377 esas ve 2016/298 karar sayılı ve 10.05.2016 tarihli hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 2017/584 esas ve 2018/6451 karar sayılı ve 10.12.2018 tarihli ilamına karşı davacı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 20,80 TL harç ve takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 20.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18949, Karar No: 2013/2860, Tarih: 18.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/18949 E.  ,  2013/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşları Zararına Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın pamuk üretiminden destekleme primi almak amacıyla 36.000 metrekare araziyi ekeceğini beyan ettiği, soruşturma aşamasında kendisinin de yer gösterme yaparak ektiğini beyan ettiği arazide Kadastro ve Tarım İl Müdürlüğü temsilcilerince yaptırılan tespitte sanığın 28.248,37 m2 sinde 2006 yılında fiilen pamuk ektiğinin tespit edildiği, bu şekilde sanığın ekmiş olduğu pamuk ile beyanı arasında 7.751,63 m2 fazla beyanın bulunduğu, bunun sonucunda fazla beyanına karşılık gelen haksız destekleme miktarının 963.34 TL olduğunun belirlendiği, İl Tarım Müdürlüğünden sanığın fiilen pamuk üretimi yaptığı bölgede dönüm başına üretilebilecek maksimum pamuk miktarı sorulduğunda Tarım İl Müdürlüğü'nden gelen cevabi yazıda belirtildiği şekilde ekilen arazilerde dönüm başına 600 kg verim elde edilebileceği ve iddianameye mesnet bilirkişi heyetinin raporlarında belirtildiği şekilde GPS cihazının kullanımından kaynaklanan %5 ve bu cihaz vasıtasıyla alınan koordinatların uydu fotoğrafı üzerine aplike edilmesi ile el hassasiyetinden kaynaklanan % 5 olmak üzere toplam % 10'luk hata payı dikkate alındığında ve sanığın fiilen ekim yaptığı arazide dönüm başına elde edebileceği 600 kg pamuk miktarı çarpıldığında sanığın maksimum elde edebileceği pamuk miktarından daha az miktarda pamuk sattığı ve destekleme priminin de sanığın banka hesabına yatırıldığı ancak mahkemece el koyma kararı verildiği dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın fiilen ektiği tespit edilen arazide sattığından daha fazla pamuk elde edebileceği imkan dahilinde olduğundan eyleminin dolandırıcılık kastı taşımadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/366, Karar No: 2014/3201, Tarih: 21.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/366 E.  ,  2014/3201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/11/2011 gün ve 2009/20-2011/244 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.09.2013 gün ve 2012/4264-2013/16398 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2007/06866 sayılı “... ...” ibareli 29, 30 ve 32. sınıflardaki marka başvurusunun, davalı şirkete ait 2007/5897 sayılı “... ... ... + şekil” markasıyla benzer olduğu gerekçesiyle, 29 ve 30. sınıflarda yer alan çoğu mallar çıkartılarak tesciline devam kararı verildiğini, verilen karara yapmış oldukları itirazın ... ... kararı ile nihai olarak reddedildiğini ileri sürerek, ... ... kararının iptaline, markanın tüm sınıflar yönünden tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı ve davalı ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı vekilinin süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddi ile davalı ... yönünden hüküm onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dairemizin 24.09.2013 gün ve 2012/4264 E, 2013/16398 K. sayılı ilamının 1. bendinde davacı vekilinin temyiz isteminin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle, temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, davacı vekili gerekçeli kararın kendisine 30.01.2012 tarihinde tebliğ edildiğini, temyiz dilekçesinin süresinde verildiğini ileri sürerek buna dair belgeler ibraz ettiği gibi, dosyada mevcut 27.01.2012 tarihli, gerekçeli kararın tebligine ilişkin evrakta da tebligatın işçiye yapıldığının belirtildiği, ancak Tebligat Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca tebliğ muhatabının hangi nedenle orada bulunmadığına ve şahsına niçin tebligatın yapılamadığına dair meşruat içermediğinden kararın davacı vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, davacı vekilinin gerekçeli kararı tebliğ aldığını belirttiği 30.01.2012 tarihi itibariyle temyiz dilekçesinin süresinde verildiği belirlenmekle, maddi hataya dayalı karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.09.2013 gün ve 2012/4264 E, 2013/16398 K. sayılı ilamının birinci bendindeki, davacının temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin kararın kaldırılmasına, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla, davacı vekilinin gerekçeli kararı tebliğ aldığını belirttiği 30.01.2012 tarihi itibariyle temyiz dilekçesinin süresinde verildiği belirlenmekle, maddi hataya dayalı karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.09.2013 gün ve 2012/4264 E, 2013/16398 K. sayılı ilamının birinci bendindeki, davacının temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin kararın kaldırılmasına, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde: Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin maddi hata düzeltimi isteminin kabulü ile Dairemizin 24.09.2013 gün 2012/4264 Esas, 2013/16398 Karar sayılı ilamının birinci bendinin kaldırılmasına, davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 21.02.1014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2241, Karar No: 2018/1003, Tarih: 08.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/2241 E.  ,  2018/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

30/06/2013-05/07/2013 tarihleri arasında katılana ait depodan motosiklet ve çamaşır makinesi çalınması şeklinde gerçekleşen olay da ; suça konu motosikletin 06/07/2013 tarihinde sanığın evinin bahçesinde ele geçirilmesi ve suça konu çamaşır makinesinin 08/07/2013 tarihli tutanakta sanığın dayısı olduğunu söyleyen ... ... tarafından kolluğa iade edilerek, çamaşır makinesinin 05/07/2013 tarihinde at arabası ile sanık tarafından kendisine getirildiğini söylemesi karşısında; sanığın aşamalarda bahse konu motosikleti ve çamaşır makinesini yol kenarında bulduğu yönündeki hayatın olağan akışıyla örtüşmeyen savunmasına itibar edilerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/887, Karar No: 2007/914, Tarih: 28.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-887 E.  ,  2007/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3.İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2007

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 3.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.04.2007 gün ve 2006/1475-2007/286 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10.07.2007 gün ve 2007/19928-23085 sayılı ilamı ile; (“…Davacı  işçi 19.11.2001 tarihinde imzalan protokolün  geçersiz olduğunu ileri sürmüş ve 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu  iş sözleşmesinin 39. maddesinde  öngörülen  ücret artışından kaynaklanan fark  ücret isteğinde bulunmuştur. Davalı  işveren  protokolün  toplu  iş sözleşmesi  imzalayan yetkili kişiler tarafından imzalandığını ve geçerli  olduğunu  savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

İşyerinde, 28.8.2000 tarihinde  sendika tarafından verilen yetkiye istinaden  16.2.2001 tarihinde imzalanan toplu  iş sözleşmesi 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte kalmıştır. Toplu  iş sözleşmesini imzalayan sendika yetkililerinin bir kısmı ile işveren temsilcileri arasında 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolle, 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren  ücret artış  hükmü tadil edilmiş ve ücret artışı  oranı düşürülmüştür. Yine 1.4.2002 tarihinde yürürlüğe girecek  olan ücret artışı hükmünde değişiklik yapılmıştır.

Sözü edilen protokolü sendika adına imzalayanlardan 5 kişi 28.8.2000 tarihli  sendika yetki yazısında  münferiden ve müştereken  toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kılınmışlardır. Toplu  iş sözleşmesi imzalama konusunda  verilen yetki sendika tarafından daha sonra geri alınmış değildir. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapılması için  ise sendika tarafından   özel bir yetki verilmesine gerek bulunmamaktadır. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapma konusunda sendika yönetim kurulunun bir karar alması da gerekmemektedir. Sendika yetkilileri tarafından anılan yetkiye dayanılarak 16.2.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesi imzalanmasının ardından 9 ay sonra değişen koşullara göre bazı hükümlerde değişikliğe gidildiği görülmektedir.

Somut olayda, 19.11.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesini birlikte ve tek başına imzalamaya yetkili  olan  aralarında sendika genel  başkanı  işe şube yöneticisinin de bulunduğu 5 kişi protokolü sendika adına düzenlemişler ve işyerinde anılan protokol uygulanmaya başlamıştır. Bu konuda sendika ile işveren  arasında bir  uyuşmazlık ortaya çıkmamıştır.  İşçiler de  protokole yapılan uygulamaya karşı çıkmaksızın çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Sonraki dönemlerde yeni toplu  iş sözleşmeleri imzalanmış ve işçilerin almakta oldukları  ücretleri  üzerinden  ücret artışları öngörülmüştür. Anılan sözleşmelerin imzalanması aşamalarında da 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolün geçersizliği sendika ile işveren arasında bir çekişme konusu olmamıştır. Böyle olunca bahsi geçen protokolün sendika adına yetkili kişiler tarafından imzalanmadığının kabulü doğru  olmaz.

Mahkemece kararın gerekçesinde daha  önce aynı konuda kesinleşen mahkeme kararlarından söz edilmişse de, anılan protokolün  ileriye dönük  olarak sonuçlarını doğuracağı yönünde yerel mahkeme kararlarının onandığı Dairemiz  kararları da mevcuttur. Bu itibarla her dosyadaki delil durumuna göre çözüme gidilmelidir.

Dairemizin kararlılık kazanmış  olan uygulamasına göre toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kişiler tarafından düzenlenen protokolle toplu  iş sözleşmesi hükümlerini ileriye dönük  olarak değiştirilmesi  imkan dahilindedir. Somut olayda protokolün  ilk maddesinde 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olan ücret artışı hükmü tadil edilmekle bu değişiklik, geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz. Böyle olunca davacının 1.10.2001 - 19.11.2001 tarihleri arasında kalan dönem için protokolün sonuç doğurmayacağı kabul edilmeli ve anılan dönem için  ücret farkı  hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Protokolün imzalandığı tarih sonrasında ise protokol hükümleri doğrultusunda yapılan işveren uygulaması yerinde olduğundan  19.11.2001 tarihi sonrası için ücret farkı  isteğinin reddine karar verilmelidir. Gerekirse bu yönde bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre ve özellikle toplu iş sözleşmesinin eki niteliğinde bulunan protokol uyarınca toplu iş sözleşmesinin yasaca cevaz verilen hükümlerinin ileriye dönük olarak değiştirilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/443, Karar No: 2015/4551, Tarih: 05.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/443 E.  ,  2015/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/263503

MAHKEMESİ : Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2012

NUMARASI : 2010/119 (E) ve 2012/335 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık F.. B.. müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümde, yasa yolu süresinin tefhim ve tebliğden itibaren başlayacağı belirtilerek yanıltılması nedeniyle, sanık F.. B..'un 27.07.2012 tarihinde tebliğ edilen hükme karşı 30.07.2012 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Adli emanetin 2009/294 sırasında kayıtlı eşyalar hakkında CMK’ nın 256. maddesi gereğince mahkemesinden her zaman bir karar istenmesi olanaklı görüldüğünden bu konuda bir karar verilmemesi bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdura ait park halindeki tırın kapı kilidine zarar verilip, diraksiyon kutusu sökülerek düz kontak yapmak suretiyle çalınması eyleminde, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması, başka bir ifadeyle sanıkların çalmak istediği malı bulunduğu yerden aldıkları sırada zarar vermesi halinde korunan hukuki yararın tek olduğu gözetilmeden, mala zarar verme suçundan da cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık F.. G.. müdafii ile sanık F.. B..'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/365, Karar No: 2020/3532, Tarih: 29.09.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/365 E.  ,  2020/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekildeçocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7021, Karar No: 2012/12568, Tarih: 17.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/7021 E.  ,  2012/12568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Temyize konu dava, tüketici mahkemesi tarafından görülüp karara bağlanmıştır.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 17/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.