muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15203, Karar No: 2023/2664, Tarih: 04.05.2023

Hep birlikte bir börekçiye giderek börek yedikleri, kalktıkları sırada müştekiler ... ve ... ’ın hesap ödemeye çalıştıkları sırada, sanığın hesap öderseniz silahı çıkarıp cam ve çerçeveyi indireceğini söylemesi üzerine, müştekilerin sanığın alkollü olması nedeniyle ses çıkarmayarak, yarın hesabı ödeyeceklerini belirterek börekçiden ayrılarak, ikametlerine doğru gittikleri,

Müştekiler ... ve ... ’ın önden birlikte yürürken, arkasından maktul ve sanığın birlikte yürüdükleri, sanık ...’ın ikametinin önüne geldikleri, müştekiler ... ve ... ’ın binanın önünde durdukları, maktul ile sanığın yaklaşık 2 metre uzakta iki aracın arasında bulundukları sırada, sanığın belinden çıkardığı tabancanın ağzına havaya ateş etmek için mermi sürdüğü, bu esnada mavi ışık saçan motosikletli bir zabıtanın geçtiği, sanığın bu aracın polis olduğunu zannederek silahı, aralarında bulunduğu aracın bir tanesinin bagajının üst kısmana koyduğu, geçen aracın polis değil zabıta olduğunu anlayınca, maktulün silahın konduğu bagajın üzerinden alarak, namlusu kendine dönük vaziyette sanığa doğru uzatarak verdiği, sanığın silahı aldıktan sonra alkollü olması nedeniyle silahın ateş alması üzerine, merminin maktulün sol alt çenesinin altından girerek sağ kulak alt tarafından çıkarak onu yaraladığı, sonrasında hastaneye kaldırıldığı ve maktulün öldüğü olayda;

Yargıtay Kararlarına bakıldığında ‘’Kast, olası kast, bilinçli taksir ve taksir arasındaki ilişkiyi kısaca özetlemek gerekirse; gerçekleşmesi muhakkak görünen neticenin failce bilinmesi ve istenmesi halinde doğrudan kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir, öngörülebilir neticenin özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmiş olması nedeniyle öngörülmediği hallerde ise basit taksir söz konusu olacaktır.’’ şeklinde değerlendirmeler yapılmıştır.

Doktrin (öğreti) ve Yargıtay uygulamaları ışığında olay değerlendirildiğinde;

Maktul ile sanığın yıllardır arkadaş olduğu, olay günü ve öncesinde buluşup alkol almayı planlamış olmaları, aralarında öldürmeyi gerektirir bir husumetin olmadığı, husumetin olmadığı müşteki beyanlarından, sanık beyanlarından açık olarak anlaşıldığı, olay anında aralarında bir tartışma ve kavga yaşanmadığı, hatta maktulün sanığın arabanın bagajı üzerine bıraktığı silahı tutarak maktule verdiği, olayda tek bir atışın olması, olay öncesinde maktulün meskun mahalde ateş etmek için silahı kurarak ağzına mermi vermesi, havaya ateş etmek istediği yerde insanların ve apartmanların olması dikkate alındığında,

Sanığın tüm olay irdelendiğinde meydana gelebilecek neticeyi öngördüğü, buna rağmen meydana gelebilecek zararları öngörerek olursa olsun diye kabullendiği, böylece sanık ...’ın “olası kastla öldürme” suçunu işlediği,

Sanığın tüm olay irdelendiğinde meydana gelebilecek neticeyi öngördüğü, buna rağmen meydana gelebilecek zararları öngörerek olursa olsun diye kabullendiği, böylece sanık ...’ın “olası kastla öldürme” suçunu işlediği,

Sanık hakkında “olası kastla öldürme” suçundan ceza verilmesi gerekirken, doğrudan kastla öldürme suçundan ceza verilmesi yönündeki karara ve Yargıtay Başsavcılığının olayın "Bilinçli Taksirle Öldürme" olduğuna dair görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2020/10031, Karar No: 2020/17533, Tarih: 23.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/10031 E.  ,  2020/17533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında, Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9799, Karar No: 2011/17882, Tarih: 24.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2011/9799 E.  ,  2011/17882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 Sayılı KHK'ya Aykırılık

HÜKÜM : Beraatine ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlülükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik maddelerinin 4703 sayılı Kanunun 11.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Sağlık Müdürlüğüne TEVDİİNE, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3984, Karar No: 2016/14806, Tarih: 26.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/3984 E.  ,  2016/14806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı, mevsimlik işçi olarak çalıştırıldığını, 2010 yılı 3. ayında yeni sezonda işe çağırmama tehditi ile kendisinden istifaname yazdırılıp işine son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, ulusal bayram genel tatil ile hafta tatili, fazla mesai ücretleri alacağını talep etmiştir.

Davalı, davacının işten çıkartılmasının nedeninin istifa olmadığını, dikkatsizliği nedeni ile kullandığı kamyonun pasa sahasına devrilmesine neden olarak davalı işvereni 47.900,00 TL zarara uğratması olduğunu, sırf ihbar ve kıdem tazminatı alabilmek için gerçek dışı iddialarda bulunduğunu, kazaya davacının kusurunun neden olduğunu, işten çıkartıldıktan 3 yıl sonra kıdem ve ihbar tazminatı davası açmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir. Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış primi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer primi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir.

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut olayda davacı, mevsimlik olarak çalıştırıldığını, 2010 yılı 3. ayında yeni sezonda işe çağırmama tehditi ile kendisinden istifaname yazdırılıp işine son verildiğini iddia etmiş; davalı ise, davacının iş akdinin dikkatsizliği nedeniyle kullandığı kamyonun pasa sahasına devrilmesine neden olarak kendilerini 47.900,00 TL zarara uğratması üzerine İş Kanunu'nun 25/II-ı maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece; davalının, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği kanaatine varılmış ise de davacı tarafından neden olunan kaza ile ilgili kusur ve hasar raporu alınarak davacının gerçekleşen kazada kusurlu olup olmadığının ve zarar miktarının tespiti ile çıkacak sonuca göre feshin davalı tarafından haklı nedenle yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması bozma nedenidir.

2-Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık da davacının aylık ücretinin ne kadar olduğu noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

2-Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık da davacının aylık ücretinin ne kadar olduğu noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından özellikle ilgili meslek odasından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı net 1.175,00 TL ücret aldığını, bordrolarda yazılı ücretine olağandışı çalışmalarının da eklenmiş gibi gösterildiğini ancak boyle bir eklemenin sadece kayıtlar üzerinde olduğunu, bordrodaki ücretinin olağan çalışmalarına karşılık ödendiğini iddia etmiş; davalı ise bordrolarda yazılı olan ücretin davacının aldığı gerçek ücret olduğunu savunmuştur. Mahkemece banka kayıtları ile uyumlu olan imzasız bordrolara göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla davacının aldığı ücretin brüt 951,84 TL olduğu kabul edilmiş ise de dosya arasında davacının ücretini tespite elverişli bilgi veya belge bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda emsal ücret araştırması yapılmalı, dosyadaki tüm delillerle birlikte değerlendirilerek davacının ücreti belirlenip sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Somut olayda davacı 15 günlük vardiyalarla gececi ve gündüzcü olarak 07:00-19:00, 19:00-07:00 saatleri arasında hafta sonu da dahil olmak üzere hergün çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının çalıştığı süre içerisinde yaptığı tüm fazla mesailerin ödendiğini savunmuştur. Fakat mahkemece davacının taleplerinden fazla mesai ücreti alacağı yönünden hüküm kurulmamıştır. 6100 sayılı HMK 297/2. maddesine göre mahkeme her bir talep hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurmalıdır. Mahkemece fazla mesai ücreti yönünden olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7752, Karar No: 2013/2904, Tarih: 05.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/7752 E.  ,  2013/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü temyiz eden sanık ... müdafii Av. ...'ın, sanıkla birlikte duruşmaya girmediği gibi dosya içinde baro görevlendirme yazısı veya vekaletnamesinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz tarihi itibariyle geçerli vekaletnamesinin veya baro görevlendirme yazısının bulunup bulunmadığı araştırılıp, varsa dosyaya eklendikten sonra yoksa gıyabi kararın sanık ...'a tebliğinden sonra dosyanın iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8177, Karar No: 2009/10036, Tarih: 29.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8177 E.  ,  2009/10036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, SSK'lı süreler hariç 24.9.1994 tarihinden tarım ... sigortalısı olduğu tespitine, 1.6.2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, 01.01.1986 tarihinden itibaren çakışan 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaları dışında tarım ... sigortalı olduğunun tespiti ile 01.06.2006 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacıların 24.09.1994 tarihi ile 18.09.2007 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaları dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile 01.06.2006 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece davacının kısmi yaşlılık aylığı bağlandığı tarih olan 01.06.2006 tarihinden sonra ... sigortalılığının devam etmesi mümkün olmadığından 24.09.1994 tarihinden itibaren 506 sayılı yasa kapsamındaki çalışmaları dışlanarak 31.05.2006 tarihine kadar olan sürede tespit kararı verilmesi gerekirken 18.09.2007 tarihine kadar olan sürede de tarım ... sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesi isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerden dolayı hüküm fıkrasın birinci bendinde yer alan “18.09.2007” tarihinin silinerek, yerine “31.05.2006” tarihinin yazılmasına ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 29.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4744, Karar No: 2023/7627, Tarih: 19.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/4744 E.  ,  2023/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/731 E., 2021/372 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki müdahalenin men-i ve kal ile mera sınırlandırılmasının iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 28.05.2018 tarihli 2015/8276 Esas, 2018/3553 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde, Van ili Merkez ilçesi Arıtoprak köyünde 1966 yapılan Toprak Tevzi Komisyon çalışmaları sonucu davacıların mirasbırakanı ..’nın malik olduğu 1950 tarihli iskan tapu kaydının uygulanarak 3 parsele ayrıldığını, 16 nolu parselin davalı ...’ye, 17 nolu parselin ...'ya, 18 nolu parselin ...'ya bırakıldığını, 16 nolu parselin ...’ye bırakılmasında kanuna aykırı usulsüzlük yapıldığını, tapu kayıt miktarından daha fazla yer verildiğini, buna dayanarak davalının davacıların yerine müdahale ettiğini, ağaç diktiğini, otunu biçtiğini ileri sürerek Toprak Tevzi Komisyonunun 16 nolu parselinin tapusunun iptali ile davacılar adına tapuya tescili ve davalıların taşınmaza yaptıkları müdahalenin men-i ile taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların kal’ine karar verilmesini istemiştir.

Yargılama sırasında davacılar vekili tapu iptali ve tescil talebinden vazgeçerek davalılara yönelik müdahalenin men-i ve kal istemi ile davaya devam ettiklerini bildirmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın mirasbırakanından kendisine intikal yolu ile kaldığını, davacının iddiasında haklı olmadığını, taşınmazın kendisine ait olup davacının hiçbir hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Feri müdahale talebinde bulunan ..., dava konusu taşınmazı 50 yıldan beridir aralıksız ve fazılasız olarak kullandığını, buna dair tapu kaydının babası ... adına bulunduğunu, ancak kardeşi ... adına dava açıldığını, davanın kendisini etkilediğini bu nedenle davaya müdahalesinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Van Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.12.2003 tarih 2001/282 Esas ve 2003/754 Karar sayılı kararı ile; 2510 sayılı Kanun'a göre toprak dağıtımından kaynaklanan uyuşmazlıklarda 1 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanacağı ve davanın bu süreden sonra açıldığı, davacı tarafın iddiasının da yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar