muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6218, Karar No: 2017/1509, Tarih: 27.02.2017

Davacı ... Kapı Otom. San. Tic. Ltd. Şti. dava konusu çekte keşideci konumunda olup keşideci imzasına da herhangi bir itiraz bulunmamaktadır. Keşideci, lehtarın cirosunun sahte olduğu iddiasına dayanarak borçlu olmadığının tespitini isteyemez. Mahkemece bu davacı hakkındaki davanın çekteki lehtar ciranta imzasının sahte olması nedeniyle kabulü doğru değildir. Diğer davacı ... Cam San. ve Tic. A.Ş. ise lehtar cirosunun şirket yetkilisine ait olmadığını iddia etmiş olup mahkemece ... 14.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/198 Esas – 2015/155 Karar sayılı ilamı ve ... 3.İcra Hukuk Mahkemesi' nin 2013/13 Esas sayılı dosyaları esas alınarak bu davacı tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiş ise de Ağır Ceza Mahkemesinin kararının kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp şayet kesinleşmemiş ise Ağır Ceza Mahkemesinin kararının beklenmesi gerektiği gibi İcra Mahkemesinin dar yetkili mahkeme olması nedeniyle de bu mahkeme dosyasında alınan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiş ,hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14555, Karar No: 2017/655, Tarih: 31.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14555 E.  ,  2017/655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 4. Tüketici ve ... 5. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 26/03/2015 tarihli dava dilekçesiyle, satış vaadi sözleşmesiyle davalı firmadan ... ilçesinde bulunan bir meskeni satın aldığını, edimlerini yerine getirdiği halde taşınmazın teslim edilmediğini belirterek taşınmaz için ödenen bedelin iadesi istemiyle ... Tüketici Mahkemesinde dava açmıştır.

... 4.Tüketici Mahkemesince; 6100 sayılı Kanunun 6. maddesine göre davanın davalının ikametgahında açılacağı, 6502 sayılı Kanunun 73/5. maddesine göre ise tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yeri mahkemesinde açılacağı, davacı adresisinin ... olup, davalı şirketin adresi de Avcılar olduğu, ... ve ... ilçesinin mahkemenin yetki alanı içinde bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 5.Tüketici Mahkemesi ise; "... Genel Kurulunun 19.03.2014 tarih 129 sayılı kararı uyarınca ... Tüketici Mahkemlerinin yargı alanının ... Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile aynı olarak belirlendiği, ... ilçesinin ... Tüketici Mahkemesinin yetki alanında bulunduğu ...."gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK'nın 73. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

Dava taşınmazın satış bedelinin iadesi istemine ilişkin olup, dosya kapsamından da davalı şireket adresinin .../... olduğu anlaşılmaktadır.

.... Genel Kurulunun 19.03.2014 tarih 129 sayılı kararı uyarınca ... Tüketici Mahkemelerinin yargı alanı ... Ağır Ceza Mahkemesi ile aynı olup, ..., ..., ..., .... İlçeleri ... Tüketici Mahkemelerinin yetki alanında bulunmaktadır.

... Genel Kurulunun 19.03.2014 tarih 129 sayılı kararı uyarınca ... ilçesi yargı yeri olarak ... adli yargı sınırları içinde kaldığına ve davacının da davasını genel yetkili mahkeme olarak davalının ikametgahı mahkemesinde açtığının anlaşılmasına göre, davanın ... 4.Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince; ... 4.Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/01/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10992, Karar No: 2011/19216, Tarih: 28.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10992 E.  ,  2011/19216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili ile ... yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile ekilebilir ürün gelirine göre m2 bedelinin tespitinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın özellikleri ve bilirkişi raporlarında belirtilen hususlar göz önünde bulundurulduğunda; objektif değer artırıcı unsur oranının % 350 den az olamayacağı gözetilmeden resen daha az artış oranı uygulanmak suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

2-Taşınmazın, kamulaştırma dışında kalan bölümünün yüzölçümü, geometrik durumu ve niteliğine göre bu kısımda; bilirkişi kurulu raporunda da belirtildiği gibi % 25 oranında değer kaybı olduğu halde, karşılığına hükmedilmemesi suretiyle aza karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar ... ve diğerleri vekili Av.... ile davalı ...’in temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1768, Karar No: 2014/8415, Tarih: 21.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1768 E.  ,  2014/8415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davaya konu 09/05/2007 tarihli iş kazası iddiasına ilişkin SGK Rehberlik ve Teftiş Kurulunun iş kazası tahkikat raporunun olup olmadığının araştırılması, böyle bir rapor var ise dosyaya eklenmesi, ayrıca yakınları ...'ın vefatı nedeniyle davacılara iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanıp bağlanmadığı, bağlanmış ise gelirin ilk peşin sermaye değerlerinin ne olduğu, bağlanmamış ise bunun nedeninin Kurumdan (SGK) sorulması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14743, Karar No: 2012/14030, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/14743 E.  ,  2012/14030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili davalının işleteni-sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteklerinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek ıslah dilekçesi ile toplam 29.670,52 TL maddi tazminat ve toplam 90.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 29.670,52 TL maddi tazminatın davalılardan ve toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve davalı ... adli müzaharetli olduğundan temyiz harcı alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde kendisine geri verilmesine 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8685, Karar No: 2018/309, Tarih: 18.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/8685 E.  ,  2018/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tapuda Hazine adına kayıtlı olan ... köyü eski 2259 sayılı 62452 m² yüzölçümündeki parsel, 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi hükmüne göre yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işleminde, 27973 ada 9 parsel sayısı ve 62425,23 m² yüzölçümünde yeni haritası ile malik hanesi “tapu kütüğünde olduğu gibi” şeklinde tesbit edilerek 3402 sayılı Kanunun 11. maddesine göre 16/02/2011 ilâ 17/03/2011 tarihleri arasında ilan edilmiştir.

Orman Yönetimi vekili dilekçesi ile 1078 parselden ifraz olan eski 2259 parsel sayılı taşınmazın 26.12.1957 tarihinde yapılan kadastro çalışmalarında Devlet Ormanı niteliğiyle tesbit edildiğini ve Kadastro Mahkemesinin 1958/748 Esas, 1994/2352 Karar sayılı ilamı ile 4.763.000 m² yüzölçümü orman niteliğiyle tesciline karar verildiği, bu karara rağmen 27973 ada 9 parsel sayısı ile davalı ... tesbit ve ilan edilmesinin hatalı olduğu iddiasıyla tesbitin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğundan, paftaların yenilenmesine ilişkin davanın reddine, dava konusu eski 2259 parsel sayılı taşınmazın yeni 27973 ada 9 parsel sayısında tesbit gibi tesciline, taşınmazın orman sınırları içinde kaldığı iddiası yönünden mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli Antalya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 13.05.2014 tarih ve 2014/2153 E- 5503 K. sayılı ilamı ile davalı şirketin isminin düzeltilmesi suretiyle hüküm onanmıştır.

Görevsizlik kararının kesinleşmesinin ardından davacı ... Yönetiminin talebi üzerine dosya asliye hukuk mahkemesine gönderilmiştir.

Görevsizlik kararının kesinleşmesinin ardından davacı ... Yönetiminin talebi üzerine dosya asliye hukuk mahkemesine gönderilmiştir.

Asliye hukuk mahkemesince yargılama devam ederken davacı vekili ıslah dilekçesi ile dava dilekçesinde sehven 1078 parselden bahsedildiğini, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içerisinde kalan kısmının tapusunun iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili talep edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ... Yönetiminin dava konusu taşınmazın orman sınırları içerisinde kalan kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep etmiş ise de dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğunun beyanlar hanesinde yazılarak zaten Hazine adına tescilli olduğu, orman vasfıyla Hazine adına tescilli olan taşınmazla ilgili tekrar aynı şekilde karar verilmesinde hukuki bir yarar bulunmadığı, davalı

şirketin herhangi bir mülkiyet iddiasının da bulunmadığı dikkate alınarak hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastrosuna dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dosya kapsamında bulunan tapu kayıtlarında dava konusu taşınmazın cinsinin orman olduğu yazılı olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/01/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21504, Karar No: 2022/17188, Tarih: 19.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21504 E.  ,  2022/17188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen kararın davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 22/05/2019 tarih, 2016/15476 Esas ve 2019/6594 Karar sayılı ilamında özetle; “Kaza tarihinde destek 47 (47 yıl 3 ay) yaşında olup hükme esas alınan 08.04.2016 tarihli bilirkişi ek raporunda destek yaşasaydı, 2 sene sonra evleneceği, evlendikten 2 sene sonra çocuğunun olacağı kabul edilerek destek paylarının dağıtımı yapılmıştır. Dairemiz uygulamalarına göre hayatın olağan akışına göre bekar olarak ölen desteğin ileride evleneceği ve bir yıl sonra bir çocuğu daha sonra ikinci çocuğunun olacağı varsayılarak hayatın olağan akışına göre bekar olarak ölen çocuğun ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem için de anne ve babanın her birine %25 pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki, eşe iki, anne ve babaya birer pay verilerek, yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16’şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe, bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14'er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya %12,5’er pay verilmesinin uygun olacağı, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekeceği, Dairemizin yerleşik uygulaması gereğidir. Bu haliyle, temyiz edenin sıfatı dikkate alınarak bilirkişi raporunda desteğin 1 çocuğunun olacağı kabul edilerek hesaplama yapılması bozma nedeni yapılmamışsa da desteğin evlendikten sonra ve çocuk sahibi olacağı dönemler bakımından yukarıda açıklanan ilkelere göre hesaplama yapılması gerekirken davacı anne ve baba için destek payları eksik belirlenerek hesap yapılması doğru görülmemiş olup, bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 10.473,90 TL, davacı ... için (taleple bağlı kalınarak) 51.086,47 TL maddi tazminatın 14.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bozmadan önceki karara dayanak yapılan bilirkişi raporunda davacılardan ölenin babası olan ... için o tarihte sağ olduğundan 08.04.2016 tarihinde 10.473,90 TL destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanmıştır. Davacı baba ... karardan sonra 12.01.2017 tarihinde vefat etmiştir. Bu nedenle bozma sonrası alınan 10.03.2021 tarihli bilirkişi raporunda destekten yoksun kalma tazminatı vefat tarihine kadar hesaplanmış ve 7.454,39 TL bulunmuştur.

TBK'nın 53. maddesi gereği, destekten yoksun kalma tazminatının mahiyeti ve amacı, ölenin eylemli yardımını alanların, desteğin ölümünden sonra da bu yardımdan mahrum kalmaması olduğuna göre; destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilebilmesi için, herşeyden önce, destek alma hakkı olan kişinin destek alma ihtiyacının devam etmesi gerekir. Yine destekten yoksun kalma tazminatının amaç ve kapsamı somut gerçeğin bulunduğu durumlarda varsayımlara dayalı hesaplama yapılmamasını gerektirir.

Somut olayda davacı 12.01.2017 tarihinde vefat etmiştir. Bu durumda davacının vefatı nedeniyle destek zararının vefat tarihinde bittiği kabul edilmelidir. Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemece davacılar yararına usuli kazanılmış hak oluştuğundan bahisle 7.454,39 TL yerine 10.473,90 TL’ye hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18811, Karar No: 2013/14234, Tarih: 24.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/18811 E.  ,  2013/14234 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... Dekorasyon İmalat Paz. Turizm San ve Tic. Ltd. Şti. 2-... aralarındaki dava hakkında ... 10. İş Mahkemesinden verilen 18.04.2012 günlü ve 2007/86-2012/246 sayılı hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-)Davalı ... Dekorasyon İml. Paz. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin Ticaret Sicil Memurluğuna kayıtlı adresi sorularak, tespiti halinde bu adrese, tespit edilemezse gazete ilanı yoluyla gıyabi hükmün tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra;

2-)Davalı ...'ın, 14. Sokak No:50 Daire:11 .../... adresine 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3283, Karar No: 2021/1057, Tarih: 18.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/3283 E.  ,  2021/1057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ..., davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir. Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Davalılar ....., e tebliğe çıkarılan gerekçeli karara ait tebligat parçasının arkasına posta memuru tarafından “belirtilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olması sebebiyle 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca evrak mahalle muhtarlığına teslim edilmiştir” ibaresi yazılmak suretiyle tebliğ olunduğu anlaşılmıştır. Gerekçeli kararın doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi usulsüz olduğundan; gerekçeli kararın ...e 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. ve 21. maddeleri gözetilerek ve Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğinin sağlanması ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 18.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.