muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18248, Karar No: 2015/6580, Tarih: 04.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/18248 E.  ,  2015/6580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/193548

MAHKEMESİ : Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2015

NUMARASI : 2015/109 (E) ve 2015/200 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma,

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların niteliği, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar E.. Ç.. ve H.. B..'na yüklenen TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıl üzerine çıkması dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklar E.. Ç.. ve H.. B..'na zorunlu müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklara yüklenen suçların birbirleri ile bağlantılı oldukları da gözetilerek, sanıklar E.. Ç.., H.. B.. ve S.. K..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan tüm sanıklar hakkında diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4633, Karar No: 2012/1690, Tarih: 30.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/4633 E.  ,  2012/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarih ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tedbir nafakasına ara kararıyla hükmedilmiş olduğunun; gerekçeli kararın hüküm bölümünde tekrar yazılmamasının tedbir nafakasına ilişkin ara kararının infazını engellemeyeceğinin; ara kararında belirtilen tedbir nafakasının davanın reddine ilişkin kararın kesinleşmesine kadar geçerli olacağının tabii bulunmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.01.2012(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/10063, Karar No: 2015/7121, Tarih: 30.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10063 E.  ,  2015/7121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1-b, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2, 53/1, 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafii ile katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, ... Koruma Kurulu'nun 07/07/1993 tarih ve 4720 sayılı kararı ile belirlenen kentsel sit alanı içerisinde yer alıp, ... Yüksek Kurulu Başkanlığı'nın 14/07/1978 tarih ve 10538 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen taşınmazı 10/09/2001 tarihinde satın aldığı, sanık tarafından bahse konu taşınmaza balkon yapıldığının, ikinci kat balkonun kısmen camekan ile çevrelenip içine kombi yerleştirildiğinin, balkon üzerinin de eternit ile kapatıldığının iddia olunduğu, sanığın aşamalardaki savunmalarında, 2001 yılında satın aldıktan sonra taşınmazda hiçbir değişiklik yapmadığını, binayı aldığı haliyle de sattığını beyan ettiği anlaşılmakla;

Suça konu tescilli taşınmaz ile ilgili olarak belediyede ve Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'nde bulunan tüm bilgi, belge, fotoğraflar getirtilip, inşaat, mimari ve sanat tarihi alanlarında uzman bilirkişiler refakate alınmak suretiyle olay yerinde yeniden keşif yapılması, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları gibi teknik veriler ile dosya içeriği birlikte değerlendirilerek, iddianamede açıklanıp yargılamaya konu edilen fiillerin yapılış zamanlarının, basit ya da esaslı müdahale kapsamında kalıp kalmadıklarının, belirtilen fiiller nedeniyle tescilli binanın zarar görüp görmediğinin, özgün yapısını kaybedip kaybetmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, sonucuna göre de sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırmaya dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- 04/04/2013 tarihli duruşmada savunması alınan sanığın, lehine olan hükümlerin uygulanması talebi bulunduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağına ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

3- Tayin edilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/3 maddesi uyarınca denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Tayin edilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/3 maddesi uyarınca denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin göz ardı edilmesi kanuna aykırı,

5- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin tespit tarihinden farklı olarak “25/01/2012” şeklinde gösterilmesi,

İsabetsiz olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6623, Karar No: 2016/4681, Tarih: 28.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/6623 E.  ,  2016/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet ve çeyiz eşyası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davalının davacıya şiddet uyguladığını, sokağa attığını, davacıya ait ziynet ve çeyiz eşyalarının davalıda kaldığını ileri sürerek; çeyiz eşyalarının ve ziynet eşyaları olan 10 tane Adana burması, zincir ve künyenin aynen iadesine; mümkün değil ise, dava tarihindeki toplam değerleri olan 30.000.00 TL'nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının ziynet alacağı davasının kabulü ile, dava tarihindeki toplam değeri 24.700 TL olan her biri 26 gram ağırlığındaki 10 adet bileziğin, dava tarihindeki değeri 1.500 TL olan bir adet gerdanlığın, dava tarihindeki değeri 800TL olan bir adet künyenin aynen; aynen mümkün değilse, yukarıda sayılan ziynet eşyalarının toplam değeri olan 27.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine; davacının eşya alacağı davasının kısmen kabulü ile, değeri 400TL olan 8 adet yorgan, değeri 200TL olan 2 adet döşek, değeri 60 TL olan 6 adet yastık, değeri 200TL olan 4 adet halı, değeri 200TL olan 1 adet buzdolabı, değeri 200TL olan çamaşır makinesi, değeri 50TL olan dikiş makinesi, değeri 50TL olan mutfak seti, değeri 150TL olan 1 adet bulaşık makinesi, değeri 100TL olan bir adet televizyon, değeri 100TL olan fırınlı ocak, değeri 50TL olan vitrin takımı, değeri 250TL olan yatak odası takımı, değeri 250TL olan oturma grubu, değeri 10TL olan 1 adet aynanın aynen; aynen mümkün değilse, yukarıda sayılan ev eşyalarının toplam değeri olan 2.270TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesi (HUMK.388.md), hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir. İstem hakkında karar verilirken istenilen eşyaların her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer, birer, açık,şüphe ve infazda tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu şekilde dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye göre mahkum edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır. Biçim koşullarının getiriliş amacı, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

İİK'nun 24/4.maddesi gereğince; aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gram ağırlığı vb. gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince, ziynet eşyalarının aynen iadesine karar verilmişse; hüküm fıkrası açık olmalı, duraksama yaratmamalı, hükümde aynen iadesine karar verilen ziynetlerin gram ve ayarları açık olarak yazılmalıdır.

Mahkemece; hüküm altına alınan ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerlerinin hükümde ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken, karar verilen ziynet eşyalarından bir kısmının gram ve ayarı yazılmayarak HMK'nın 297. maddesine aykırı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15296, Karar No: 2010/11711, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15296 E.  ,  2010/11711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 2147 sayılı Yasa kapsamında yaptığı borçlanma dikkate alınarak yurda kesin dönüş şartı aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitiyle, ödenmeyen aylıkların yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının 2147 Sayılı Yasa kapsamında yaptığı borçlanma dikkte alınarak yurda kesin dönüş şartı aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile ödenmeyen aylıkların faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile davacıya 01.02.2006 tarihinden itibaren tam yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 25.03.1970-31.01.1975; 09.07.1975 - 30.04.1983; tarihleri arasında geçen 153 aylık (4590 gün) çalışmalarını 2147 Sayılı Yasa uyarınca borçlanarak borçlanma bedelini 26.5.1986 tarihinde ödediği, 1.5.1983 - 6.10.1993 tarihleri arasındaki 3755 günlük çalışmasını ise 3201 sayılı Yasaya göre borçlanıp borçlanma bedelini 20.1.1995 tarihinde ödediği, 30.01.2006 tarihine kadar Almanya'da çalıştığı, Kurumun 17.01.2006 tarihli tahsis talebini dikkate alarak Kurumun 25.03.2008 tarihli yazısına göre davacıya 2147 sayılı Yasaya göre borçlandığı 4590 gün üzerinden 01.02.2006 tarihinden geçerli olmak üzere kısmi yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

506 Sayılı Yasanın geçici 81.maddesinde Yasanın 60.maddesinin A bendi (b) fıkrasındaki erkek ise 55 yaşını doldurmuş ve 15 yıldan beri sigortalı olma, en az 3600 gün primi ödeme koşullarını yerine getirdiği takdirde kısmi yaşlılık aylığına hak kazanılacağı bildirilmiştir.

Somut olayda davacının 55 yaşını doldurmuş olduğu, 25.03.1970 tarihinden itibaren 15 yıldan fazla sigortalı olup 2147 Sayılı Yasa kapsamında borçlandığı 4590 gün dikkate alındığında 17.01.2006 tarihli tahsis talebine göre 01.02.2006 tarihinden itibaren kısmi yaşlılık aylığına hak kazandığı ve Kurum tarafından yargılama sırasında 1.2.2006 tarihinden itibaren 25.03.2008 tarihinde yapılan işlemle kısmi yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşıldığından konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Kabule göre de; davacının 5000 gün prim ödeme koşulu bulunmadığı için kısmi müstakil yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti yerine tam yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de; davacının 5000 gün prim ödeme koşulu bulunmadığı için kısmi müstakil yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti yerine tam yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

“1-Dava konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına

2-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,davacı tarafından peşin yatırılan harcın karar kesinleştikten sonra istek halinde davacıya iadesine,

3-Davanın açılmasına davalı Kurum sebebiyet verdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 575,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan 241,80 yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” tarih, rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 29.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8565, Karar No: 2016/6733, Tarih: 26.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8565 E.  ,  2016/6733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait lojistik şirketinde şoför olarak çalıştığı, şirkete ait araçla 17.01.2009 tarihinde ...'ten...'ya gitmek üzere sefere çıktığı, sefere çıkarken katılan şirket tarafından kendisine 12.01.2009 tarihli tediye makbuzu ile şirket hesabından 800 Euro yol avansı verildiği, sanığın dönüşte masraflar çıktıktan sonra kalan bakiyeyi şirkete iade etmeyerek uhdesinde tuttuğu, bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, katılanın yol masrafları ve zorunlu harcamalar için 800 Euro avans verildiğine dair belge sunularak, ... dönüşü yapılan hesaplama sonucunda masraflar çıktıktan sonra 800 Euro bedelin sanık üzerinde kaldığı ve iade etmediği iddia edilmiş ise de; avans olarak verilen ve dönüşte sanığın üzerinde kalan miktarın aynı olduğu, bu durumda sanığın hiçbir harcama yapmamış olması gerektiği, bu nedenle iddianın dosya kapsamı ile uyuşmadığı anlaşıldığından sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2424, Karar No: 2019/810, Tarih: 11.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/2424 E.  ,  2019/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2010 yılında yapılan kullanım kadastrosu sonucunda ... ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 440 ada 12 parsel sayılı 7843,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca ... sınırları dışına çıkarıldığı ve ... oğlu ...’nin kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak ... adına tescil edilmiş, bilahare dava tarihi öncesinde 15/07/2013 tarihinde 6292 sayılı Kanun uyarınca şerh maliki davalıya satılmıştır.

Davacı vekili 02/12/2013 haale tarihli dilekçe ile; müvekkili ile davalının öz kardeş olduğunu, müvekkilinin zilyetliğinde bulunan dava konusu taşınmazın müvekkili tarafından tarım arazisine dönüştürülerek 1995 yılında üzüm bağı dikimi yapıldığını, yörede 2010 yılında yapılan kadastro çalışmalarında yapılan yanlışlık sonucu taşınmazın, müvekkilinin parseline bitişik parselde yeri bulunan öz kardeşi ...'nin adına kaydedildiğini ve kadastro tutanağının kesinleştiğini, esasen müvekkilinin arazisinin yan parselinde bulunan arazinin davalı adına kayda geçmesi gerekirken müvekkilinin arazisinin davalı adına, onun arazisinin de başkasının üzerine kayıt gördüğünü, davalının tüm uyarılara rağmen keyfilik derecesinde özensiz ve dikkatsiz bir şekilde üzüm bağını budadığını, 2/B öncesinde zilyetliği kendisinde bulunan yan parseldeki bağa ise hiç dokunmadığını, müvekkilinin yıllardan beridir özenle büyütüp yetiştirdiği üzüm bağının ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/199 D.iş sayılı dosyasında yapılan keşiften (04/11/2013 tarihinde) daha sonraki bir tarihte davalı tarafından tamamen söküldüğünü, bağın tamamen sökülmesinden dolayı ortaya çıkan zararın arttığını, müvekkiline ait tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda üzüm bağının tamamen sökülmesinden kaynaklanan zarardan doğan ....000,00 TL maddi zararın (fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla) dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiş, 11/11/2014 tarihli harçlandırılmış ıslah dilekçesiyle dava konusu taşınmazın tapu iptali ve tescili konusundaki taleplerini tekrar ettiklerini, ....000,00 TL maddi tazminat taleplerinin 171.217,00 TL’ye yükselterek maddi tazminatın davalıdan dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın bedeli olarak mahkeme veznesine depo edilen 11.764,50 TL'nin 3 aylık vadeli hesaba alınarak karar kesinleştiğinde tüm getirileri ile birlikte davalıya ödenmesine, davacının maddi tazminat davasının kabulü ile 171.217,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi kapsamında ... adına ... sınırları dışına çıkarılıp 6292 sayılı Kanun uyarınca satışı yapılmış taşınmazda, davalı gerçek kişi adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili ve maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi kapsamında ... adına ... sınırları dışına çıkarılıp 6292 sayılı Kanun uyarınca satışı yapılmış taşınmazda, davalı gerçek kişi adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili ve maddi tazminat istemine ilişkindir.

31/08/1956 tarihli ve 6831 sayılı ... Kanununun 2. maddesi gereğince, ... adına ... sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi, yeni ... alanlarının oluşturulması, nakline karar verilen Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının yerleştirilmesi ve ... köylülerinin kalkındırılmasının desteklenmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışına ilişkin usul ve esasların belirlenmesi amacıyla kabul edilerek 26.04.2012 gün ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin .../a bendinde “Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan ... adına ... sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle ... adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır. Ancak bu kararlardan infaz edilerek tapuda ... adına tescil edilen taşınmazlar ise ilgilileri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde idareye başvurulması hâlinde, bedelsiz olarak önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına iade edilir.” hükmü ile, 7/...-b maddesinde “Özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra ... adına ... sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtları geçerli kabul edilir, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda ... adına tescil edilenler ise, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde ilgilileri tarafından idareye başvurulması hâlinde önceki maliklerine veya kanuni ya da akdî haleflerine bedelsiz olarak iade edilir. Ancak, bu kişilerden taşınmazlarına karşılık daha önce yer verilenlere veya bedeli ödenenlere iade işlemi yapılmaz” hükmü düzenlenmiştir.