muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/4786, Karar No: 2024/4419, Tarih: 01.11.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2021/4786
Karar  No : 2024/4419 
DAVACI	: ... Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. 	  
VEKİLİ	: Av. ...
 
DAVALI	: ... Bakanlığı 
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU	:
	24/08/2005 tarih ve 25916 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Tütün Mamulleri, Alkol ve Alkollü İçkilerin Toptan ve Perakende Satışı ile Satış Belgelerine İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesinde yer alan ve Yönetmeliğin 12. maddesinin altıncı fıkrasından sonra gelmek üzere eklenen "İşyerlerinden veya sanal bir işyerinden internet, televizyon, faks ve telefon gibi elektronik ticaret araçları kullanılarak her türlü tütün mamulü ve alkollü içki satışı ve bu yöntemle satılan ürünün kapıda teslim edilmesi şeklindeki uygulamalar yapılamaz." yolundaki düzenleme ile  "Yürürlük" başlıklı 9. maddesinde yer alan "Bu Yönetmeliğin 6. maddesi 01/01/2006 tarihinde, ... yürürlüğe girer." düzenlemesinin ve Yönetmeliğin 17. maddesini değiştiren 8. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "Bu şekilde satışı sağlanamayan ürünleri, o mahalde satış faaliyetinde bulunan ilgili toptan satıcı almaya mecburdur. Toptan satıcı, ürünü, varsa fatura fiyatından veya perakendeci kârı düşülmüş fiyatlardan alır." düzenlemesinin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : 
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesine göre, Danıştay’ın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davalarda, temyiz incelemesi sonucu bozulan kararlar üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun kararlarına uyulması zorunlu olduğundan, Yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin taraflara karşılıklı olarak hükmedilmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'IN DÜŞÜNCESİ :

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : 
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesine göre, Danıştay’ın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davalarda, temyiz incelemesi sonucu bozulan kararlar üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun kararlarına uyulması zorunlu olduğundan, Yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin taraflara karşılıklı olarak hükmedilmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'IN DÜŞÜNCESİ : 
Davacı Şirket tarafından, 24/08/2005 tarih ve 25916 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Tütün Mamulleri, Alkol ve Alkollü İçkilerin Toptan ve Perakende Satışı ile Satış Belgelerine İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 6. maddesinde yer alan ve Yönetmeliğin 12. maddesinin altıncı fıkrasından sonra gelmek üzere eklenen "İşyerlerinden veya sanal bir işyerinden internet, televizyon, faks ve telefon gibi elektronik ticaret araçları kullanılarak her türlü tütün mamulü ve alkollü içki satışı ve bu yöntemle satılan ürünün kapıda teslim edilmesi şeklindeki uygulamalar yapılamaz." yolundaki düzenleme ile  "Yürürlük" başlıklı 9. maddesinde yer alan "Bu Yönetmeliğin 6. maddesi 01/01/2006 tarihinde, ... yürürlüğe girer." düzenlemesinin ve Yönetmeliğin 17. maddesini değiştiren 8. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "Bu şekilde satışı sağlanamayan ürünleri, o mahalde satış faaliyetinde bulunan ilgili toptan satıcı almaya mecburdur. Toptan satıcı, ürünü, varsa fatura fiyatından veya perakendeci kârı düşülmüş fiyatlardan alır." düzenlemesinin iptali istemiyle açılan davada, Danıştay İdarî Dava Daireleri Kurulu'nun 14/02/2013 tarih ve E:2008/1984, K:2013/504 sayılı kısmen bozma kararı doğrultusunda, bozulan kısımla sınırlı olarak yapılan inceleme sonucu, "dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı" yolunda Danıştay Onüçüncü Dairesince verilen 14/01/2020 tarih ve E:2015/5822, K:2020/119 sayılı kararın, davalı tarafından temyizi üzerine; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/03/2021 tarih ve E:2020/2150, K:2021/596 sayılı kararı ile temyiz istemi kabul edilerek, yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin kısmının bozulmasına karar verildiği anlaşıldığından, bozulan kısma ilişkin olarak dosya yeniden incelendi:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesi hükmünde, Danıştay'ın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesi sonucunda Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nca verilen bozma kararlarına karşı dava dairelerine ısrar etme olanağı tanınmamıştır. Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun bozma kararında yer alan gerekçelerle;  davanın karar verilmesine yer olmadığı kararıyla sonuçlandığı dikkate alınarak, 6100 sayılı Yasa'nın 331/1. maddesi uyarınca davanın açıldığı tarih itibariyle haklılık durumu gözetilerek yargılama giderinin taraflar arasında bölüştürülmesi ve davalı idare vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Dairemizin konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı yolundaki 14/01/2020 tarih ve E:2015/5822, K:2020/119 sayılı kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/03/2021 tarih ve E:2020/2150, K:2021/596 sayılı kararıyla vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden bozulması üzerine bozulan kısımla sınırlı olarak yeniden gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	Dairemizin 14/01/2020 tarih ve E:2015/5822, K:2020/119 sayılı konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı yolundaki kararının davalı idare tarafından yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmesi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/03/2021 tarih ve E:2020/2150, K:2021/596 sayılı kararı ile,	"dava konusu Yönetmeliğin 6. maddesi ve 9. maddesinde yer alan "...6. maddesi 1/1/2016 tarihinde,..." ibaresi ile 8. maddesinin üçüncü fıkrasının iptali istemiyle açılan davada, Dairenin 25/12/2007 tarih ve E:2005/9418, K:2007/9329 sayılı ilk kararında, 6. madde yönünden, daha önce başka bir davada iptal kararı verildiği için karar verilmesine yer olmadığı; 9. maddesindeki ibare yönünden, söz konusu madde daha önce iptaline karar verilen 6. maddenin uygulanmasına yönelik olduğundan iptaline; 8. maddenin 3. fıkrasının ise hukuka aykırı olduğundan bahisle iptaline karar verilmiş; 111,10 TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya, 1.100,00 TL vekalet ücretinin de davalı idareden alınarak davacı vekiline verilmesine hükmedilmiştir.
	Davalı idarenin bahse konu kararı temyiz etmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 14/02/2013 tarih ve E:2008/1984, K:2013/504 sayılı kararı ile dava konusu Yönetmeliğin 6. maddesi hakkında karar verilmesine yer olmadığı ve 9. maddesindeki ibare yönünden iptale ilişkin kısmının, 6. maddeye yönelik olarak Dairenin 31/10/2006 tarih ve E:2005/9124, K:2006/4117 sayılı iptal kararının Kurulun 15/12/2011 tarih ve E:2007/318, K2011/1557 sayılı kararı ile bozulduğu ve söz konusu karara karşı yapılan karar düzeltme isteminin 14/02/2013 tarih ve E:2012/759, K:2013/503 sayılı kararıyla reddedildiği gerekçesiyle bozulmasına; Yönetmeliğin 8. maddesinin üçüncü fıkrasının iptaline ilişkin kısmının ise onanmasına karar verilmiştir.

Dairenin temyize konu 14/01/2020 tarih ve E:2015/5822, K:2020/119 sayılı kararı ile bahse konu bozulan kısımla sınırlı olarak işin gereğinin yeniden görüşüldüğü belirtilerek; dava konusu Yönetmeliğin 07/01/2011 tarih ve 27808 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tütün Mamülleri ve Alkollü İçkilerin Satışına ve Sunumuna İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 29. maddesiyle yürürlükten kaldırıldığı ve dava konusu Yönetmeliğin 6. maddesi ve 9. maddesindeki ibare yönünden davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; davacı tarafından yapılan toplam 167,60-TL yargılama giderinin taraflar üzerinde bırakılmasına; davalı idare tarafından yapılan toplam 70,80-TL temyiz yargılama giderinin 35,40-TL'sinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, kalan 35,40-TL'nin davalı idare üzerinde bırakılmasına, davalı idare tarafından yapılan 80,20-TL karar düzeltme yargılama giderinin davalı idare üzerinde bırakılmasına hükmedilmiştir.
	Bu durumda; her ne kadar uyuşmazlığa ilişkin nihai karar kısmen iptal, kısmen karar verilmesine yer olmadığı şeklinde kurulmuş olsa da karar verilmesine yer olmadığı kararı verilen maddelerin hukuka uygunluğunun daha önce kesinleşen yargı kararı ile ortaya konulduğu dikkate alındığında, davalı idarenin davada haksız çıkan taraf olarak kabulüyle yargılama giderlerinin tamamından sorumlu tutulamayacağı ve sadece davalı idare aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği açıktır.
	Bu bağlamda, temyize konu Daire kararında yer alan "ayrıntısı aşağıda gösterilen davacı tarafından yapılan toplam 167,60-TL yargılama giderinin taraflar üzerinde bırakılmasına" ilişkin hüküm fıkrasının yeterli açıklıkta olmadığı değerlendirilmiştir.
	Öte yandan, Dairenin ilk kararında vekalet ücretinin de davalı idareden alınarak davacı vekiline verilmesine hükmedildiği ve kararın bu kısmının iptal hükmü yönünden kesinleştiği dikkate alındığında; uyuşmazlık kısmen karar verilmesine yer olmadığı ve kısmen iptal ile sonuçlandığından ve karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kısım yönünden hukuka uygunluğu ortaya koyan kesinleşmiş yargı kararı bulunduğundan, avukat ile temsil olunan davalı idare lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır." gerekçesiyle davalı idarenin temyiz isteminin kabul edilerek, Dairemiz kararının, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. 
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin birinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının Danıştay'da temyiz edilebileceği; 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde, İdari Dava Daireleri Kurulu'nun, idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararları temyizen inceleyeceği; 2577 sayılı Kanun'un 49/4. ve 50. maddelerinde, Danıştay dava dairelerine ısrar imkânı tanınmayıp, Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurulları kararlarına uyulmasının zorunlu olduğu kurala bağlanmıştır.

Aktarılan kanun hükümlerine göre, Danıştay dava dairelerince ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurullarınca bozulması halinde Danıştay dava dairelerine ısrar imkânı tanınmadığından, bozma kararına uyularak İdari Dava Daireleri Kurulu kararında belirtilen gerekçelerle davacı tarafından yapılan yargılama giderinin yarısının üzerinde bırakılmasına, kalan kısmının davalı idareden alınarak davacıya verilmesine ve davalı lehine de vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmesi gerekmektedir.   
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Ayrıntısı aşağıda gösterilen davacı tarafından yapılan toplam ...-TL yargılama giderinin yarısı olan ...-TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, kalan ...-TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına, 
2. Davanın esası hakkındaki kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen ...-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, 
	3. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 01/11/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/2679, Karar No: 2024/4417, Tarih: 01.11.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2023/2679
Karar No:2024/4417
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Kömür İnşaat Nakliyat Petrol Ürünleri 
	  Gıda Maddeleri Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Kurumu 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem:  Davacı şirket tarafından, "..." adresinde bulunan kurulu tesis için yapılan istasyonlu bayilik lisansı başvurusunun mükerrer başvuru olduğu gerekçesiyle reddine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Petrol Piyasası Dairesi Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacıya söz konusu tesis için ... tarih ve ... numaralı bayilik lisansı verildiği, ... tarih ve ... sayılı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı yazısına istinaden bayilik lisansının 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 20/2(g) maddesi uyarınca kilitlendiği, daha sonra lisansın Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 17. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 03/12/2021 tarihinde sonlandırıldığı, davacı tarafından ilk olarak 27/12/2021 tarihinde başvuruda bulunularak yeniden bayilik lisansı verilmesinin talep edildiği, talebin 5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fikrasının (g) bendi uyarınca 27/12/2021 tarih ve 317927 sayılı Olur ile reddedildiği, aynı tesis için davacı şirketçe ... tarih ve ... sayılı dilekçe ile bayilik lisansı başvurusunda bulunulduğu, davacının bu başvurusunun da davalı idarenin ... tarih ve ... sayılı işlemi ile reddi üzerine bakılan davanın açıldığı;
	Uyuşmazlık konusu olayda, davacı şirket hakkında tanzim olunan Vergi Suçu Raporunda, 2021 yılında bilerek sahte belge kullanma fiili nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde tanımlanan kaçakçılık suçunu işlediği tespitlerinin yer aldığı ve anılan rapor esas alınarak yetkili Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğu;
 Her ne kadar davacı tarafından anılan hükmün kendisi hariç başka bir gerçek veya tüzel kişiye lisans verilemeyeceği anlamını taşıdığı iddia edilmiş ise de, anılan Kanun hükmündeki 'de' bağlacı da dikkate alındığında, vergi incelemesine tabi tutulan tesis için daha önce lisans almış olan kişiler de dahil hiç bir gerçek veya tüzel kişiye vergi incelemesi sonuçlanmadan lisans verilemeyeceği ve böylece tesisin işletilmemesinin amaçlandığı anlaşıldığından davacının iddiasının yerinde görülmediği;
	Davacı şirketin bayilik lisansı verilmesini talep ettiği tesis hakkında dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte vergi incelemesinin devam ettiği ve henüz sonuçlandırılmadığı hususu sabit olduğundan, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Davacı şirketin bayilik lisansı verilmesini talep ettiği tesis hakkında dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte vergi incelemesinin devam ettiği ve henüz sonuçlandırılmadığı hususu sabit olduğundan, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. 
	Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davacı tarafından, dava konusu işlemin dayanağı olan Kanun maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu, kesinleşmiş bir yargı kararı olmadan aylık cirosu milyonları bulan akaryakıt istasyonunun kapatılmasının ileride kamuya çok büyük bir mali yük getireceği, Savcılık tarafından soruşturmaya başlanmadan idari yaptırım uygulanmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY : 
	Davacı şirket "..." adresinde ... tarihinden itibaren ... numaralı bayilik lisansı ile faaliyet göstermekte iken, Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 17. maddesinin birinci fıkrasının (d) fıkrası uyarınca 03/12/2021 tarihinde bayilik lisansı iptal edilmiştir.
	Davacı tarafından, 27/12/2021 tarihinde aynı adreste kurulu tesis için yapılan yeni lisans başvurusu, ... tarih ve ... sayılı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı yazısına istinaden tesisin devrini engellemek amacıyla sistemde lisansa kayıt düşüldüğünden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 20. maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinin son cümlesi uyarınca ... tarih ve ... sayılı Petrol Piyasası Dairesi Başkanlığı işlemi ile reddedilmiştir.
	Davacı söz konusu tesis için 01/07/2022 tarihinde yeniden bayilik lisansı başvurusunda bulunmuş, anılan başvuru ise Enerji Piyasa Düzenleme Kurumu Petrol Piyasası Dairesi Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işlemi ile önceki başvuruya ve Kurumlarınca verilen cevaba atıf yapılarak  mükerrer olduğu gerekçesiyle iade edimiştir.
	Bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:

Davacı söz konusu tesis için 01/07/2022 tarihinde yeniden bayilik lisansı başvurusunda bulunmuş, anılan başvuru ise Enerji Piyasa Düzenleme Kurumu Petrol Piyasası Dairesi Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işlemi ile önceki başvuruya ve Kurumlarınca verilen cevaba atıf yapılarak  mükerrer olduğu gerekçesiyle iade edimiştir.
	Bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT: 
	Anayasa'nın 138. maddesinin son fıkrasında, yasama ve yürütme organları ile idarenin, mahkeme kararlarına uymak zorunda olduğu; bu organlar ve idarenin, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremeyeceği ve bunların yerine getirilmesini geciktiremeyeceği kurala bağlanmıştır.
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde, "a) Vergi kanunlarına göre tutulan veya düzenlenen ve saklanma ve ibraz mecburiyeti bulunan;
	1) Defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hileleri yapanlar, gerçek olmayan veya kayda konu işlemlerle ilgisi bulunmayan kişiler adına hesap açanlar veya defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydedenler,
	2) Defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar,
	Hakkında on sekiz aydan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olduğu halde, inceleme sırasında vergi incelemesine yetkili kimselere defter ve belgelerin ibraz edilmemesi, bu fıkra hükmünün uygulanmasında gizleme olarak kabul edilir. Gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge ise, muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgedir.
	b) Vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge, sahte belgedir.
	(...)

(...)
	ç) Hazine ve Maliye Bakanlığınca yetkilendirilmediği halde, ödeme kaydedici cihaz mührünü kaldıran, donanım veya yazılımını değiştiren veya yetkilendirilmiş olsun ya da olmasın ödeme kaydedici cihazın hafıza birimlerine, elektronik devre elemanlarına veya harici donanım veya yazılımlarla olan bağlantı sistemine ya da kayıt dışı satışın önlenmesi için kurulan elektronik kontrol ve denetim sistemleri veya ilgili diğer sistemlere fiziksel veya bilişim yoluyla müdahale ederek; gerçekleştirilen satışlara ait mali belge veya bilgilerin cihazda kayıt altına alınmasını engelleyen, cihazda kayıt altına alınan bilgileri değiştiren veya silen, ödeme kaydedici cihaz veya bağlantılı diğer donanım ve sistemler ya da kayıt dışı satışın önlenmesi için kurulan elektronik kontrol ve denetim sistemleri veya ilgili diğer sistemler tarafından Hazine ve Maliye Bakanlığı veya diğer kamu kurum ve kuruluşlarına elektronik ortamda iletilmesi gereken belge, bilgi veya verilerin iletilmesini önleyen veya bunların gerçeğe uygun olmayan şekilde iletilmesine sebebiyet verenler üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.
	(...)" kuralına yer verilmiştir.
	Aynı Kanun'un "Bazı kaçakçılık suçlarının cezalandırılmasında usül" başlıklı 367. maddesinde ise, "Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesi mecburidir.	
	359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğine sair suretlerle ıttıla hasıl eden Cumhuriyet başsavcılığı hemen ilgili vergi dairesini haberdar ederek inceleme yapılmasını talep eder. 
	Kamu davasının açılması, inceleme neticesinin Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesine talik olunur. 
	359 uncu maddenin (ç) ve (d) fıkralarında yazılı suçların işlendiğinin inceleme sırasında tespiti halinde incelemenin tamamlanması beklenmeksizin, sair suretlerle öğrenilmesi halinde ise incelemeye başlanmaksızın Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları tarafından bu tespitlere ilişkin rapor düzenlenir ve rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla birlikte keyfiyet Cumhuriyet başsavcılığına bildirilir. Kamu davasının açılması için incelemenin tamamlanması şartı aranmaz.  
	(...)" kuralı yer almıştır.