muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10772, Karar No: 2018/13703, Tarih: 05.06.2018

23.12.1976 tarih ve 1976/7-6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; harç, adli ve idari hizmetlerde ve bu hizmetlerin gerektirdiği masrafları karşılamak mülahazasıyla gerçek ve tüzel kişilerden Hazine'ce alınan bir para olup, buna göre, bir hizmetin harç konusu olabilmesi için kişilerin bir kamu kurumu hizmetinden yararlanmaları, kişilere kamu eliyle özel bir yarar sağlanması ve kamu idaresinin kişilerin özel bir işiyle uğraşması gerekmektedir.

Bir kamu hizmetinden dolayı harç alınabilmesi, bu hizmetin kanunla belirlenmesine ve bu hususla ilgili harç alınmasına ilişkin düzenlemelerin de kanunda yer almasına bağlıdır. Nitekim TC Anayasa'nın 73. maddesinde "vergi, resim, harç vb. mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır" hükmü öngörülmüştür.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 12.04.2017 2017/1-1201 Esas ve 2017/716 Karar sayılı içtihadında açıklandığı üzere; Yargı harcı devletin mahkemeler aracılığıyla yaptığı hizmete ondan yararlananların katkısıdır. Kanunla açıkça yargı harçlarından muaf olduğu veya işleminin müstesna olduğuna ilişkin düzenleme yapılmamış olan herkes, bu harçları ödemekle yükümlüdür.

3561 sayılı Kanunun 2/4 maddesinde kayyımlıkla ilgili işlemler, her türlü vergi, resim, harç, katkı payı gibi mali yükümlülüklerden müstesnadır hükmüne yer verilmiş ise de burada yargı harçlarından bağışıklığa ilişkin özel bir düzenleme bulunmadığından, yargı harcının bu bağışıklık içerisinde olduğunun kabulüne imkan yoktur.

Dosyadan; eldeki dava açılırken başvurma harcı ile peşin maktu harcın yatırılmadığı, mahkemece bu harçların daha sonra ikmal edilmesine ilişkin bir ara kararı da bulunmadığı gibi, tahsile ilişkin bir bilgi ve belgenin olmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki vakıalar karşısında; 3561 sayılı Kanun uyarınca Hazine vekilinin mülkiyeti Hazineye ait olmayan dava konusu taşınmazda, Hazine'nin hak ve menfaatlerinin korunması yanında nerede ve kim oldukları tespit edilemeyen gerçek kişi maliklerin hak ve menfaatlerinin de korunması sonucunu doğuracak şekilde mahallin en büyük mal memurunun yönetim kayyımı atanması için açtığı davada yargı harçlarını ödeme yükümü altında olduğu anlaşıldığına göre, başvurma harcı ile maktu peşin harç ödenmedikçe, eldeki davaya devam etme imkanı bulunmamaktadır. Mahkemece, bu husus gözetilmeksizin, dava açılırken usulünce yargı harcı yatırılmadan yargılamaya devamla davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK'nın 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13460, Karar No: 2013/18460, Tarih: 19.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/13460 E.  ,  2013/18460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki akaryakıt bayilik sözleşmesinin ve bağlantılı olarak yapılan intifa sözleşmesinin Rekabet Kurulu Tebliğine istinaden beş yılı aşan süre bakımından muafiyet koşulunun ortadan kalktığını, dolayısıyla dikey anlaşmanın 18.09.2010 tarihi itibariyle sonlandığını, müvekkilinin sözleşmenin devam edeceği inancıyla ve sözleşme süresiyle orantılı olarak yaptığı inşaat şeklindeki yatırım giderleri açısından davalının sebepsiz zenginleştiğini, denkleştirici adalet ilkesi gereğince müvekkilinin ödediği bu bedelin iadesinin gerektiğini, ayrıca müvekkilinin intifa hakkının terkin harcını da ödediğini, oysa Harçlar Kanunu' nun 58. maddesine göre terkin harcının mükellefinin lehine terkin işlemi yapılan malik olduğunu belirterek, müvekkilinin ödediği 35.552,18-TL terkin harcının dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle davalı malikten, geçersiz kalan bakiye süreye isabet eden yatırım harcamasının amortisman uygulanarak güncellenmiş olan 2.616,75-TL' nin de iktisap tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılara usulune uygun davetiye tebliğne rağmen davaya cevap vermedikleri ve duruşmalara da katılmadıkları anlaşılmıştır.

Davalılara usulune uygun davetiye tebliğne rağmen davaya cevap vermedikleri ve duruşmalara da katılmadıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, Harçlar Kanunu' nun 58. maddesi gereğince terkin harcının lehine işlem yapılan tarafça ödenmesi gerektiği, terkin işlemi davalı malik ... lehine yapıldığından terkin masraflarından adı geçen davalının sorumlu olduğu, diğer davalı ... Petrol Ltd. Şti' nin sorumlu olmadığı, ayrıca davacı her ne kadar 2.616,75-TL tutarındaki istasyona yapılan inşaat ve tesis maliyetinin tahsilini talep etmiş ise de, bu ödemenin yapıldığının kanıtlanamadığı, kanıtlansa bile taraflar arasındaki sözleşmenin beş yıllık bir süre için uygulanmasına göre bu süre için rantabıl olduğu, bu sürede sözleşmesinin bilfiil uygulanması için dahi bu yatırımın yapılmasının zorunlu olduğu, miktar da nazara alındığında bu miktarda bir amortismanın sözleşmenin uygulanmayan kısmı açısından davalılar yönünden sebepsiz zenginleşme teşkil etmeyeceği kabul edildiğinden davacının tesis ve inşaat yatırımına ilişkin talebinin yerinde görülmediği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile, davalı ... yönünden 35.552,18-TL terkin masrafından kaynaklanan davacı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı ... Petrol Ltd. Şti'ne yönelik davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6523, Karar No: 2015/10299, Tarih: 15.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/6523 E.  ,  2015/10299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İlçesi ... Köyü ... ve ... parsel sayılı taşınmazların Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av. ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş olup, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü ... ve ... parsel sayılı taşınmazların değerlendirme tarihi olan 11.04.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Geri çevirme kararı gereğince dosyaya getirtilen ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü veri cetvelinde değerlendirmeye alınan buğday ve samanı ile domates, slajlık mısır, zeytin ve kirazın sulu ve kuru arazideki asgari ve azami verim durumu ile ortalama satış fiyatı ve üretim giderlerinin ayrı ayrı

bildirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday ve samanı ile domates, slajlık mısır, kiraz ve zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11922, Karar No: 2020/11283, Tarih: 22.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11922 E.  ,  2020/11283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun gündüzleyin şikayetçiye ait sokakta park halinde olan otonun açık olan bagajından çanta çalması şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 141/1,31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık zamanaşımı süresinin, 27.01.2016 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11957, Karar No: 2014/6366, Tarih: 16.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11957 E.  ,  2014/6366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne Aile Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2011

NUMARASI : 2010/833-2011/465

Davacı N.. D.. vekili Avukat Ö.Y. tarafından, davalılar H.. Ç.. vd aleyhine 29/11/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan Ç.. D.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, eşi tarafından aldatıldığını iddia eden davacı kocanın, eşinden ve eşiyle birlikte kaçan diğer davalıdan manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan Ç.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.

787 Sayılı Aile Mahkemeleri'nin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasaya 5133 sayılı Yasa ile ekleme yapılan 4/2. maddesinde "22.11.2001 tarihli 4721 sayılı Türk Medeni Yasasının 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitabı, 03.12.2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasaya göre aile hukukundan doğan dava ve işler" aile mahkemesinde görülecektir.

Dava konusu olayda ise uyuşmazlık yukarıda ifade edilen kanun kapsamında değildir. Dava, BK'nun 41 ve 49. maddelerine göre halledilmesi gereken haksız eylemden kaynaklanan bir tazminat davasıdır. Görevli mahkeme ise genel mahkemelerdir.

Yukarıda açıklanan nedenle davayı gören Aile Mahkemesi'nce görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılardan Ç.. D.. yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/809, Karar No: 2017/2849, Tarih: 25.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/809 E.  ,  2017/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1233, Karar No: 2014/15738, Tarih: 19.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1233 E.  ,  2014/15738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşkence ve görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : - Sanıklar ..., ..., ...'ın işkence suçundan beraatine,

- Sanıklar ... ve ... haklarında işkence suçundan hükümlülük,

- Sanık ...'ın görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması ola- naklı bulunmadığından; katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. mad- desi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek katılan ve- kilinin isteminin itiraz olarak kabulüyle mahallinde işlem yapılmak üzere dosyanın ince- lenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkın- da kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların tüm aşamalarda ısrarla atılı suçu inkar ettikleri,tanık beyanları ve CD çözüm tutanakları ile katılanın yargılama aşamasındaki beyanları gözetilerek,

sanıkların atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter her tür şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı somut deliller elde edilmediğinden, mahkemece dosyada mevcut kanıtlar değer- lendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin sübuta, eksik incelemeye yönelik yerinde görül- meyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

3- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müda- fii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın parkta arkadaşlarıyla birlikte oturan ve çevreyi rahatsız ettiğini öne sürdüğü şikayetçiyi gözaltına aldıktan sonra, yumrukla kafasına vurduğu, hakaretlerde bulunduğu, mağdurun ayaklarına tekme atarak yere çökertip kolunu büktüğü ve diz kapağının kırılmasına ve beyin kanaması geçir- mesine sebebiyet verdiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin bir bütün halinde işkence suçu- nu oluşturduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

4- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyizine gelince;

4- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyizine gelince;

Katılan ...'nın Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde, sanık ...'in kendisine yönelik bir eyleminin olmadığını, diğer sanık ...'i engellemeye çalıştığını, araca bindirildiğinde de kendisine vuran gurupta ...'in olmadığı yönündeki beyanları ile yargılama aşamasında da kendisine vurduğu yönünde beyanının bulunma- ması, dosyada bulunan olaya ilişkin CD inceleme tutanağı ve tanık beyanları karşısında, sanığın cezalandırılmasını gerektirir nitelikte her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilmediği anlaşıldığından, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16488, Karar No: 2014/1078, Tarih: 27.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/16488 E.  ,  2014/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 12/04/2013

Numarası : 2009/827-2013/166

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinin iş akdini haksız olarak sonlandırdığından bahisle kıdem tazminatı ve işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davalı işyerinin tarım işletmesi olduğunu ve 30 dan az işçi çalıştığını davacının da tarım işçisi olduğunu savunarak mahkemenin görevsizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı neden olmaksızın davalı işverence feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda İş Mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasındadır

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

İş Kanununun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, 50'den az işçi çalıştırılan (50 dahil) tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde veya işletmelerinde bu Kanun hükümleri uygulanmaz. İşçi tarım ve orman işlerinin yapıldığı bir işyerinde çalışıyor ise, bu işçi ile işveren arasındaki uyuşmazlığın iş mahkemesi yerine görevli hukuk mahkemesine çözümlenmesi gerekir.

Ancak, tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerinde 50 dahil daha az işçi bulunmasına rağmen, işyerinde sendika örgütlenmesi sonucu Toplu İş Sözleşmesi bağıtlanmış ise, üye sendika üyesi işçi ile işveren arasındaki uyuşmazlığın 6356 Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun 79. maddesi uyarınca iş mahkemesinde görülmesi gerekir.

Bunun dışında 4857 sayılı İş Kanununun 4 üncü maddesinde tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra aynı madde de ayrık durumlara yer verilmiştir.

Buna göre; tarım sanatları ile tarım aletleri, makine ve parçalarının yapıldığı atölye ve fabrikalarda görülen işlerde, tarım işlerinde yapılan yapı işlerinde, halkın faydalanmasına açık park ve bahçelerde bir işyerinin eklentisi durumundaki bahçe işlerinde, çalışanların, İş Kanunu kapsamında olacakları belirtilmiştir.

Sonuç olarak tarım ve orman işletmelerindeki bitki ve hayvan üretimi, bakım ve yetiştirmesi dışında kalan işler İş Kanununa tabidir.

Buna göre; tarım sanatları ile tarım aletleri, makine ve parçalarının yapıldığı atölye ve fabrikalarda görülen işlerde, tarım işlerinde yapılan yapı işlerinde, halkın faydalanmasına açık park ve bahçelerde bir işyerinin eklentisi durumundaki bahçe işlerinde, çalışanların, İş Kanunu kapsamında olacakları belirtilmiştir.

Sonuç olarak tarım ve orman işletmelerindeki bitki ve hayvan üretimi, bakım ve yetiştirmesi dışında kalan işler İş Kanununa tabidir.

Somut olayda, davacının sunulan iş sözleşmesinde tarım işçisi olduğunun açıkça yazılı olduğu, dinlenen tanık beyanlarına göre fide transferi dışında tüm mesaisini tarım işçisi olarak harcadığı sabit olup davacının tarım işçisi olduğunun kabulü zorunludur. Kurum tarafından dosyaya sunulan aylık prim bildirgelerine göre davalı işyerinde çalışan işçi sayısı 50'den az görünmektedir. Ancak mahkemece, davalının ısrarlı savunmalarına karşın, bu konuda hiçbir araştırma yapılmamıştır. Davalı işyerinde 50'den az işçinin çalışması durumunda işyerinin tarım işyeri olması nedeniyle iş mahkemesinin görevine girmeyeceğinden davaya bakmaya genel hükümlere göre genel mahkeme görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek işin esasına girilip karar verilmesi bozma nedenidir.

Yapılacak iş, kurumdan davalı işyerinde çalışan işçi sayısının sorularak 50'den az olması durumunda genel yetkili mahkemelerin görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı, 50 işçiden fazla çalışanın bulunması durumunda olaya uygun karar vermekten ibarettir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.