muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1337, Karar No: 2015/8156, Tarih: 03.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1337 E.  ,  2015/8156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, 20.02.2011 tarihinde davalının işleten ve sürücüsü olduğu aracın içinde yolcu olan müvekkillerinin davalı sürücünün direksiyon hâkimiyetini kaybederek tek taraflı trafik kazasında yaralanarak maddi ve manevi zarar uğradıklarını, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her bir davacı için 6.000,00-TL manevi, 100,00-TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, son celsede davacı vekili, maddi tazminat davasını geri almıştır.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kaza meydana gelmeden önce beyin kanaması geçirdiğini, bu nedenlerle kazanın meydana geldiğini, kazanın oluşumunda müvekkilinin kastının ve kusurunun bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı .... vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; maddi tazminat davasının geri alınmış olması nedeniyle maddi tazminat yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalı .... yönünden manevi tazminat davasının poliçe kapsamı dışında kaldığından reddine, davalı ... yönünden açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile her bir davacı için 1.500,00’er TL olmak üzere toplam 7.500,00-TL manevi tazminatının davalı ...’dan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacılar ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekili temyizi bakımından; 6100 sayılı HMK’nin geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nin 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.820,00-TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiştir. Mahkemece kabul edilen miktara göre davalılar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ...’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı tarafın temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar vekili temyizi bakımından; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve BK’nin 47.maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları reddedilmiştir.

2-Davacılar vekili temyizi bakımından; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve BK’nin 47.maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları reddedilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 27,70 TL onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 03/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12930, Karar No: 2010/19073, Tarih: 10.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/12930 E.  ,  2010/19073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/277069

MAHKEMESİ : Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2007

NUMARASI : 2007/543

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanığın suç tutanağı içeriğini kabul etmemesi karşısında, tutanak düzenleyici tanıklar dinlenerek, kaçak kullanım şekline yönelik ayrıntılı beyanları alınıp sonucuna göre tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, Yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı ve suçun işlenmesindeki özelliklerin değerlendirilmesi gerekirken yeterli ve yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nun 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3)Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecindeki pişmanlığının değerlendirildiği yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

4)Sanığın adli sicil kaydında gösterilen önceki mahkumiyetine ilişkin ilamın kesinleşme ve infaz tarihlerini içerir onaylı sureti mahkemesinden getirtilip suç tarihinden önce kesinleşip kesinleşmediği, duraksamaya yer bırakmayacak şekilde araştırılarak sonucuna göre ;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’ nin 231. maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA,10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8173, Karar No: 2012/2137, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/8173 E.  ,  2012/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki malın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile müvekkil şirketi arasında imzalanan ... 9. Noterliği’nin 04.05.2006 tarih ve 11650 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde finansal kiralama sözleşmesi gereğince finansmanını sağladığı bir adet iş makinesi ve ekipmanlarının davalıya teslim edildiğini, davalının kira bedellerini süresinde ödemediğini, ihtarlara rağmen edimini yerine getirmediğini, yine sözleşmenin ilgili maddesi gereğince Beyoğlu 18. Noterliğin 03.05.2010 tarihli 11637 yevmiye nolu ihtarıyla sözleşmenin feshedildiğini, buna rağmen malların iade edilmediğini, ... 11 Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/666 D.İş sayılı dosyası ile verilen ihtiyati tedbir kararının karar kesinleşinceye kadar devamına, malların müvekkile teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında imzalanan finansal kiralama sözleşmesi gereğince kararlaştırılan bedellerin tamamının davacıya ödendiğini, ancak müvekkili tarafından ödemelerin yapıldığına dair davacı şirkete ihtarname gönderilmesine rağmen ödeme yapılmamış gibi işlemlere devam edildiğini, malların iadesi konusunda ihtiyati tedbir kararı alındığını, davacının kiralama konusu malın mülkiyetini müvekkiline devretmesi gerektiğini, bu nedenle ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/666 D.İş sayılı dosyasından verilen ihtiyati tedbir kararının kaldırılması ile hukuki dayanaktan yoksun davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının edimini yerine getirdiği, davalının sözleşmede kendisine teslim edilen malların bedelini ödemediği, bu nedenle sözleşme açısından temerrüde düştüğü ve kendisine tanınan 60 günlük süre içinde de bedeli ödemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile, kiralama ve dava konusu 1 adet 34-06-7392 tescil plaka numaralı 2006 model ... ... Marka E 265 Tipi Paletli Ekskavatör ..., ... Ve ... Hattı İle ... 600 Mm (Şasi Seri No: N6la04555 Motor Seri No: 000292902) İş Makinesi'nin Aynen Davalıdan Alınarak Davacıya İadesine, ... 11.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/666 D.iş sayılı tedbir kararın da karar kesinleşinceye kadar devamına, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4576, Karar No: 2014/12062, Tarih: 18.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4576 E.  ,  2014/12062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Uyuşmazlık ve temyizin kapsamı imalatçının sorumluluğuna ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi ... ....... Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın ... Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın ... Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, ....09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1462, Karar No: 2018/12499, Tarih: 15.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1462 E.  ,  2018/12499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar erme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ... ve mağdurlar ..., ... ve ...’ye yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar ..., ..., ... ve ...’ye yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

1-Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden, önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına atıfta bulunularak, yazılı şekilde gerekçesiz karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun, yapılan ilk yargılamada kendisine görevlendirilen zorunlu müdafii ile temsil edildiği, zorunlu müdafiinin görevinin hüküm kesinleşinceye kadar devam edeceği nazara alınarak hükmün açıklanması için yapılan yargılamada zorunlu müdafiye duruşma gününün bildirilmesi gerektiği gözetilmeyerek, duruşma günü bildirilmeden duruşma yapılıp karar verilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9406, Karar No: 2006/9508, Tarih: 14.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9406 E.  ,  2006/9508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanmaya sebep olan olaylarda eşine ağır hakaretlerde bulunan davacı koca tam kusurludur. Davalı kadının bir kusuru kanıtlanmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.06.2006 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/6056, Karar No: 2015/19193, Tarih: 26.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/6056 E.  ,  2015/19193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı farkı, maddi ve manevi tazminat ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, fark kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili, ikramiye, maddi ve manevi tazminat alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tüm haklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı haksız olduğu gerekçesiyle fark kıdem ve ihbar tazminatları ile, fazla mesai ile genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacı, davalı işyerinde yurt içi tır şoförü olarak çalışmış ve fazla mesai yaptığını iddia ederek ücretinin ödetilmesini talep etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda , tanık beyanlarına göre davacının haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapmıştır. Davacı tır şoförü olup, Karayolları Trafik Yönetmeliğine göre ağır vasıta şoförlerinin araç üzerinde çalışma süresinin 9 saati aşamayacağı düzenlemesi mevcuttur. Bu tür çalışanların çalışma saatleri takoğraflarla belirlenmektedir. Davacı da takometre kayıtlarını sunduğu halde dikkate alınmamıştır. Yazılı kayıtlar varken, tanık beyanlarına üstünlük tanınması doğru değildir. Bu nedenle tanık beyanlarına değer verilerek fazla mesai alacağı isteğinin yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır. Mahkemece takometre kayıtları doğrultusunda uzman bilirkişi marifetiyle davacının çalışma süreleri belirlenip varsa fazla mesai alacağı hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1901, Karar No: 2011/340, Tarih: 14.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1901 E.  ,  2011/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8258, Karar No: 2015/8331, Tarih: 05.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8258 E.  ,  2015/8331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/49-2013/30

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı D.. C.. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı D.. C.., tapu kaydına dayanarak yörede 2005 yılında ilk kez yapılan ve 12.07.2005 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında Çorlu ilçesi, Yenice köyünde bulunan 102 ada 20 parsel sayılı taşınmazın orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu ileri sürerek, bu yere ait sınırlamanın iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmaza ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyonu kararının geçerli olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1968 yılında kesinleşen arazi kadastrosu ile 12.07.2005 tarihinde altı aylık askı ilânına çıkarılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmaza ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyonu kararının geçerli olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, verilen karar yerinde görülmemiştir.