muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4912, Karar No: 2021/1631, Tarih: 24.02.2021

İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2016/182 E.ve 2016/474 K.sayılı kararı ile de intifa hakkı alacağının 129.959,53 TL’sinden dava dışı Çuhadar Gıda ...Ltd.Şt’nin sorumlu olduğunun belirlenmesine göre, davalının davaya konu intifa ile ilgili bakiye işlememiş süreye tekabül eden alacaktan sorumlu tutulamayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 24.02.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, davalının maliki olduğu taşınmazda, davacı lehine 15 yıl süre ile ivaz karşılığı tesis edilen intifa hakkının Rekabet Kurumu'nun 2002/2 sayılı tebliği ile 18.09.2010 tarihinde süresinden önce sona ermesi nedeniyle, intifa edilmeyen bakiye süreye isabet eden ivaz bedelinin sebebsiz zenginleşme hükümlerine göre taşınmaz malikinden istirdadı istemine ilişkindir.

Davacı, davalı Adliye köyü tüzel kişiliği ve davadışı Çuhadar Gıda Maddeleri Petrol Otomotiv Tic. San. Ltd. Şti arasında 06.11.2004 tarihinde bayilik sözleşmesi düzenlenmiş olup, sözleşmenin 2. maddesinde "mülkiyeti Adliye köyü tüzel kişiliğine ait ... parsel sayılı taşınmazda PO lehine 15 yıllık süre ile intifa hakkı tesis edilmesi " 6. maddesinde "intifa ivazı 250.000 USD olup 31.12.2004 tarihindeki Merkez Bankası döviz satış kuru üzerinden Türk Lirasına çevrilerek fatura karşılığında, taşınmaz malikinden alınacak vekalete göre akit şirkete ödenmesi," 12/b-bb maddesinde de "maliklerin işlememiş olan intifa süresine tekabül eden bakiye intifa ivazını, geri ödeme tarihindeki Merkez Bankası döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası olarak PO'ya iadeten ödemesi" kararlaştırılmıştır.

Adliye köyü tüzel kişiliği ihtiyar heyetinin 11.11.2004 tarih 2004/14-81 sayılı kararı ile taşınmazda 250.000 USD ivaz karşılığı 15 yıl müddetle intifa hakkı tesis etmek üzere köy muhtarına yetki verildiği,

Keza, Köy İhtiyar Heyeti'nin 26.04.2004 tarih 2004/74-8 sayılı kararı ile de intifa bedelini almak ve dilediği şekilde kullanmak üzere bayii Çuhadar Gıda Mad. Petrol Temizlik Ot. Nakl ve Tic. Ltd. Şti. 'nin vekil tayin edildiği,

18.11.2004 tarihli resmi senet ile davacı şirket yetkilisi ve köy muhtarı İsmail Kubilay arasında, taşınmaz üzerinde 15 yıl müddetle 250.000 USD bedelle intifa hakkı tesis edildiği, köy muhtarının intifa bedelinin tamamını nakden ve tamamen aldığını beyan ettiği,

İntifa bedeli karşılığı 341.213,95 TL'nin davacı tarafından malikin vekili olan bayie 06.11.2004 tarihli protokolün 6. maddesi hükmü gereğince ödendiği, ödemeyi vekil olarak alan bayiin 19.11.2004 ve 08.04.2005 tarihli faturaları davacı lehine düzenlediği,

İntifa bedeli karşılığı 341.213,95 TL'nin davacı tarafından malikin vekili olan bayie 06.11.2004 tarihli protokolün 6. maddesi hükmü gereğince ödendiği, ödemeyi vekil olarak alan bayiin 19.11.2004 ve 08.04.2005 tarihli faturaları davacı lehine düzenlediği,

6360 sayılı Yasa ile Adliye köyü tüzel kişiliğinin sona erdirilerek köye ait tüm mal ve hakların Arifiye Belediyesi'ne devredildiği,

Aynı konuda, aynı davacı tarafından intifa bedelini vekaleten tahsil eden şirket aleyhine İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde açılan davada 2016/182-474 sayı ve 24.05.2016 tarihli kararla, intifa bedelinin iadesinden bayiin sorumlu tutulduğu ve kararın derecattan geçmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmıştır.

Yerel mahkemece, intifa bedelinden bakiyesinin iade yükümlülüğünün akdi ilişkinin de tarafı olan taşınmaz malikine ait olduğu kabul edilmiş,

Yazılı gerekçe ile taşınmaz malikinin sorumlu tutulamayacağı nedeniyle sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Davacı lehine üzerinde intifa hakkı tesis edilen taşınmaz malikinin davalı olduğu, intifa hakkı kurulmasına ilişkin akdi ilişkinin davacı ile davalı arasında tesis edildiği, akit tablosundaki beyanlardan anlaşıldığı üzere intifa bedelinin kendisi tarafından tahsil edildiği hususunun malikin kabulünde olduğu görülmektedir.

Dosyadaki tüm belgelerden intifa bedelinin, dava dışı şirkete, taşınmaz malikinin vekili sıfatı ile ödendiği anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Yasası'nın 502 vd. maddelerinde vekalet sözleşmesi vekilin vekalet verenin bir işini görmeyi veya işlemini yapmayı üstlendiği sözleşme olarak tanımlanmış olup Yasa'nın 508. maddesinde de vekilin, vekalet verenin istemi üzerine yürüttüğü işin hesabını vermek ve vekaletle ilişkili olarak aldıklarını vekalet verene vermekle yükümlü olduğu düzenlenmiştir.

Vekilin, aldığı vekalet kapsamında ifa ettiği iş ve işlemlerden doğan haklar ve borçların vekalet veren üzerinde doğması vekalet müessesinin niteliğinden ileri gelmektedir.

Somut uyuşmazlık yönünden 26.04.2004 tarih 2004/74-8 sayılı köy ihtiyar heyeti kararı ile intifa bedelini almak üzere bayiin vekil tayin edilmesi vekilin intifa bedelini dilediği gibi kullanmasına izin verilmesi vekil ile müvekkili arasındaki iç ilişki olup davacıyı ilzam eden bir yönü bulunmadığı gibi akdi ilişkinin tarafı olan davalıyı, davacıya karşı sorumluluktan kurtarmamaktadır.

Keza, intifa hakkı tesis edilen taşınmazın daha önce 45 yıl süreli olarak köy tüzel kişiliğince, dava dışı bayie kiralanması da, intifa bedelini tahsil eden davalının davacıya karşı sorumluluğunu etkilememektedir.

İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde taşınmaz malikinin vekili olan bayii aleyhinde açılan davanın kabul edilmiş ve kesinleşmiş olması, gerçek hasım olan taşınmaz maliki aleyhinde açılan eldeki davanın görülmesine engel teşkil etmemektedir.

Kaldı ki yerel mahkemece tahsilde tekerrür etmemek kaydı ile eldeki davayı kabul etmiştir.

İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde taşınmaz malikinin vekili olan bayii aleyhinde açılan davanın kabul edilmiş ve kesinleşmiş olması, gerçek hasım olan taşınmaz maliki aleyhinde açılan eldeki davanın görülmesine engel teşkil etmemektedir.

Kaldı ki yerel mahkemece tahsilde tekerrür etmemek kaydı ile eldeki davayı kabul etmiştir.

Sonuç olarak; taşınmaz maliki olan davalı, intifa hakkının kurulmasına ilişkin sözleşmenin tarafı olup, intifa bedelinin vekiline ödenmesi davalıya yapılan ödeme niteliğinde bulunduğundan, intifa bedelinin vekilden tahsil edilip edilmediği vekil tarafından ne şekilde kullanıldığının vekil ile müvekkili arasındaki iç ilişkiye yönelik bulunması nedeniyle davalının sorumluluğunu etkilemeyeceğinden sayın çoğunluğun dosya içeriğine ve Türk Borçlar Kanunu'nun vekalete ilişkin hükümlerine aykırı bozma gerekçesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/2691, Karar No: 2015/6769, Tarih: 02.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2691 E.  ,  2015/6769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17601, Karar No: 2008/19092, Tarih: 30.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/17601 E.  ,  2008/19092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 3. Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ile Dinar Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Somut olayda; yapılan araştırmada, kısıtlı adayının son yerleşim yerinin ... Mahallesi Sanat Sokak No: 5 ... olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın çözümünde yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/12/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5836, Karar No: 2014/12870, Tarih: 01.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5836 E.  ,  2014/12870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, tacirler arası haksız filden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1320, Karar No: 2020/805, Tarih: 10.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/1320 E.  ,  2020/805 K.**

**"İçtihat Metni"**

10. Ceza Dairesi

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme :... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Karar Tarihi - Numarası : 06/03/2019 - 2019/9 esas ve 2019/426 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihleri : 05/11/2015 ve 02/02/2016

Hüküm : İstinaf başvusunun düzeltilerek esastan reddi

Temyiz Edenler : Sanık ve müdafii

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dosya kapsamına göre; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair 28/02/2017 tarihli kararının Dairemizin 13/12/2018 tarihli 2018/855 esas ve 2018/9297 karar sayılı ilamı ile bozulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyulup duruşma açılarak tutanak düzenleyici tanıklar dinlenilerek 06/03/2019 tarihinde tekrar istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla; istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar bozulduğu takdirde ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü de tamamen ortadan kalkacağından, istinaf başvurusu ile ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/12/2016 tarihli 2016/296 esas ve 2016/443 karar sayılı mahkûmiyet hükmünü de değerlendiren Bölge Adliye Mahkemesi, Yargıtay bozmasından sonra CMK'nın 307. maddesini gözeterek yaptığı yargılama sonucunda, CMK'nın 223. maddesine göre hüküm kurması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, dosyanın... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin ise ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, 10/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12930, Karar No: 2013/18410, Tarih: 19.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/12930 E.  ,  2013/18410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1- ... 2- ... vek. Av. ... ile davalılar 1- ... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti. 2- ... 3- ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05.02.2013 gün ve 2010/344 E. - 2013/72 K. Sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 06.05.2013 gün ve 2013/3916 E. - 2013/8047 K. Sayılı ilamına karşı davalılar vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 219.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16322, Karar No: 2025/3720, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/16322 E.  ,  2025/3720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının 2017 yılından bu yana dul ve yetim aylığı aldığını, eski eşi ...'la 1994 yılında boşandıklarını, 1999 yılında yeniden evlenerek 2001 yılında tekrar boşandıklarını, 2019 yılında 3. kez evlendiklerini, boşandığı dönemlerde oğluyla ve geliniyle beraber aynı evde kaldığını, eski eşinin ise evliyken müşterek konutları olan ... 24/6 Sincan adresinden ayrılıp Gölbaşı'na taşındığını, müvekkilinin Sincan adresinde 1994 yılından bu yana bilfiil oturduğunu, eski eşiyle birlikte yalnızca evli olduğu dönemlerde yaşadığını, Kurum tarafından 2017 yılından bu yana almakta olduğu dul ve yetim aylığının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı gerekçesi ile geri ödemesinin talep edildiğini, itirazının kabul edilmediğini belirterek, Kurum işleminin iptali ile müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesi ile Kurumca tesis edilen işlemlerin kanuna ve mevzuata uygun olduğunu beyanla, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; söz konusu boşanma işlemleri hiçbir zaman SGK'dan maaş alabilmek amacıyla muvazaa içerir şekilde gerçekleşmediği, tüm müzekkere cevapları incelendiğinde müvekkilin dava dışı eşi ... ile boşanmış olduğu dönemlerde ayrı olarak yaşadığını ileri sürerek iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali talebine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4069, Karar No: 2011/11158, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4069 E.  ,  2011/11158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı, müvekkiline ait aracın trafik kazasında hasarlandığını, ihbara rağmen davalının hasar bedelini ödemediğini, müvekkilinin çifte vatandaş statüsünde olduğunu ve Türkiye'ye kesin dönüş yapmadığını bu nedenle yabancı ülkeden alınan ehliyetin değiştirilmesine gerek olmadığını belirterek 18.500 TL hasarın 27.4.2009 tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 23.2.2008 tarihinde Türkiye'ye giriş yaptığını, kazanın 2.3.2009 tarihinde meydana geldiğini, davacının 1 yılı aşkın zamandır. Türkiye'de bulunduğunu 2918 sayılı KTK.nun 40.ve trafik yönetmeliğinin 88/B maddesine göre yurda dönüşten itibaren 1 yıl geçtikten sonra sürücü belgesinin değiştirilmemesi halinde ehliyetsiz olarak araç kullanıldığının kabul edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, Kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişindir.

2918 sayılı KTK.nun 40. maddesi ile aynı doğrultuda düzenleme getiren Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 88/A maddesi gereğince "Türk vatandaşları ile ilgili kanunlar ile ikili ve çok taraflı anlaşma hükümleri saklı kalmak üzere yabancı kişiler, dış ülkelerden alınmış cinsi için geçerli sürücü belgeleri ile ülkemizde yabancı ve Türk plakalı araçları sürebilirler" Aynı yönetmeliğin 88/B maddesinde ise " Yurda dönüşlerinde Türk vatandaşlarının ilgili kanunlar ile ikili ve çok taraflı anlaşma hükümleri saklı kalmak üzere de istekleri halinde yabancıların dış ülkelerden aldıkları sürücü belgeleri eğitim ve sınav şartı aranmadan karşılığı veya dengi olan sürücü belgeleri ile değiştirilir.

Ancak, Türk Vatandaşları yurda dönüşlerinde 1 yıl içinde sürücü belgelerini değiştirmedikleri takdirde değiştirinceye kadar araç kullanamazlar." hükmü düzenlenmiştir."

Ancak, Türk Vatandaşları yurda dönüşlerinde 1 yıl içinde sürücü belgelerini değiştirmedikleri takdirde değiştirinceye kadar araç kullanamazlar." hükmü düzenlenmiştir."

Somut olayda davacı hem Türk hem de Alman vatandaşı olup çifte vatandaşalık durumu söz konusudur. Buna göre Almanya'dan alınan yabancı ülke ehliyeti ile Türkiye'de araç kullanabileceğinden ehliyetsiz sayılamaz. Davacının Alman kimlik belgesi ile halen Almanya'da ikamet ettiğine dair belgenin tercümesi de dosya içinde mevcuttur. Davaya konu olayda Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 88/B bendinin 2. fıkrasının uygulanma yeri bulunmamaktadır.

Davacıya ait aracın davalı şirkete kasko sigortalı olduğu ve araçtaki hasarın poliçe yürürlük süresi içinde meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir.

Bu durumda sigortalı araçta davaya konu riziko nedeniyle meydana gelen hasarın taraflar arasında düzenlenen kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığının ve davalının hasardan sorumlu olduğunun kabulü ile sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'a geri verilmesine 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21249, Karar No: 2012/22298, Tarih: 19.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/21249 E.  ,  2012/22298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2011/736-2012/564

Davacı, 01.05.1995-31.12.2000 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsili olanaklı kılınmıştır. İşte bu bağlamda, sigorta primlerinin ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle tahsili halinde, kişinin yukarıda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda sigorta başlangıcı olarak; bu tevkifatın, kamu kuruluşlarına yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifat tarihini takip eden aybaşı; özel kuruluşlara yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifatın Kuruma havale edilmiş olması şartıyla tevkifatın yapıldığı tarihi takip eden aybaşı esas alınır.

Eldeki davada; davacının ürün satışından Temmuz 1995 tarihinde yapılan tevkifatı takip eden aybaşı olan 01.08.1995 tarihinden itibaren sigortalılığın başlatılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendindeki “KABULÜNE” sözcüğünün önüne “KISMEN” sözcüğünün yazılmasına, aynı bentteki “01/05/1995” rakamlarının silinerek, yerine, “01/08/1995” rakamlarının yazılmasına, 3. bende “yargılama giderinin” sözcüklerinden sonra gelmek üzere “kabul ret oranına göre 44,73 TL'sinin” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, 4. bentten sonra gelmek üzere “5-Avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan 1200,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı Kuruma verilmesine,” cümlesinin hüküm fıkrasına eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.