muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1167, Karar No: 2024/1839, Tarih: 02.10.2024

Anılan maddenin 2. fıkrasının (a) bendinde yer verilen, riskli alan kararına karşı Resmi Gazete’de yayımı tarihinden itibaren dava açılabileceği ve uygulama işlemleri üzerine riskli alan kararına karşı dava açılamayacağı yolundaki düzenlemenin ise, Kanun sistematiği içinde değerlendirildiğinde, riskli alana ilişkin ana hüküm olan 2. madde uyarınca alınan riskli alan kararlarına karşı dava açma usulünü değil, Ek-1. maddenin 1. fıkrasında belirtilen sebeplerle alınacak riskli alan kararlarına karşı dava açma usulünü düzenlediği sonucuna varılmakta olup 6306 sayılı Kanun'un 2. maddesine göre alınan riskli alan kararlarına karşı Ek-1. maddenin 2. fıkrasının (a) bendindeki özel düzenlemeye göre değil, genel kurallara göre dava açılabilecektir.
Dava konusu Cumhurbaşkanı kararıyla riskli alan ilan edilen alan, 6306 sayılı Kanun'un Ek-1. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen "kamu düzeni veya güvenliğinin olağan hayatı durduracak veya kesintiye uğratacak şekilde bozulduğu yerlerde; planlama ya da altyapı hizmetleri yetersiz olan veya imar mevzuatına aykırı yapılaşma bulunan yahut yapı ya da altyapısı hasarlı olan alanlar ile üzerindeki toplam yapı sayısının en az %65’i imar mevzuatına aykırı olan veya yapı ruhsatı alınmaksızın inşa edilmiş olmakla birlikte sonradan yapı ve iskân ruhsatı alan yapılardan oluşan alanlar"dan olmayıp ortada, Ek-1. maddenin 1. fıkrasında yer alan sebeplere dayalı olarak verilmiş bir riskli alan kararı bulunmamaktadır.
 Olayda, 6306 sayılı Kanun'un 2. maddesi uyarınca verilmiş olan ve 05/04/2023 tarih ve 32154 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren riskli alan kararı dava konusu edildiğinden dava açma usulüne ilişkin olarak Ek-1. maddenin 2. fıkrasının (a) bendinde yer alan hükmün, bakılan davada uygulanması olanaklı değildir.
Bakılan davada, 6306 sayılı Kanun'un 2. maddesi uyarınca alınan Cumhurbaşkanı kararının 05/04/2023 tarih ve 32154 sayılı Resmi Gazete'de yayımlandığı, ancak davacıya ayrıca tebliğ edilmediği, davacının 06/02/2024 tarihinde bakılan davayı açtığı anlaşılmıştır.
Bu durumda, davalı idarece dava konusu Cumhurbaşkanı kararının davacı tarafından 06/02/2024 tarihinden önce öğrenildiği iddia ve ispat edilmediğine göre davacının anılan kararı bu tarihte öğrendiği ve bakılan davanın süresinde olduğunun kabulü gerektiğinden davanın süre aşımı nedeniyle reddi yolundaki Daire kararında hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin kabulüne;
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin Danıştay Dördüncü Dairesinin temyize konu 22/02/2024 tarih ve E:2024508, K:2024/1155 sayılı kararının BOZULMASINA,
3.Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine, 
4.Kesin olarak, 02/10/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/2896, Karar No: 2024/1838, Tarih: 02.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/2896
Karar	No : 2024/1838                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU                  : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
 
YARGILAMA SÜRECİ                 :
Dava konusu istem: Davacıya ait İstanbul ili, Sarıyer ilçesi, ... mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazdaki yapının çatı örtüsü kaldırılarak çatı katı yapıldığından bahisle tanzim edilen ... tarih ve ... sıra nolu yapı tatil tutanağı ile tespit edilen ve ruhsata bağlanamayan yapının tamamının 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nun 13. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca yıktırılmasına ilişkin İstanbul Büyükşehir Belediye Encümeninin ... tarih ve ...-... sayılı  kararının iptali istenilmiştir. 
               İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; İstanbul ili, Sarıyer ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazda davalı idare görevlilerince yapılan denetimde "zk+1nk+2nk ibaret yapıya ... çatı örtüsü kaldırılarak çatı katı yapıldığı" hususunun tespit edildiğinden bahisle ... tarih ve ... sıra nolu yapı tatil tutanağının düzenlendiği, tutanakta 2960 sayılı Kanun'un 13. maddesinin uygulanacağının belirtildiği, yapının tamamının ruhsatsız olduğuna ilişkin bir tespitin ise bulunmadığı, dava konusu ... tarih ve ... sayılı büyükşehir belediye encümeni kararı ile sadece tespite konu "çatı katı"nın değil yapının tamamının  2960 sayılı Kanun'un 13/1-a maddesi uyarınca yıkımına karar verilmesi üzerine bakılan davanın açıldığı; uyuşmazlıkta, davalı idare elemanlarınca düzenlenen tutanakta, 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nun 11. maddesinde öngörülen şekilde, davacıya ait taşınmazın üzerindeki yapının tamamının ruhsatsız olduğunun belirtilmediği, mevcut yapının "çatı örtüsü kaldırılarak çatı katı yapıldığı" hususunun tespit edildiği gerekçesiyle yapının mühürlendiği, yapının geriye kalan kısmının ruhsatlı olup olmadığına ilişkin yapı tatil tutanağı ile yapılmış bir belirlemenin bulunmadığı; bu durumda, sadece çatı katı için yapılan mühürleme ve tespite ilişkin yapı tatil tutanağına  dayalı olarak  "yapının tamamının" yıkımı yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. 
Daire kararının özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 21/03/2023 tarih ve E:2021/9946, K:2023/2935 sayılı kararıyla;
2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nun 1. maddesi, 3. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi, 13. maddesinin 1. fıkrası ve geçici 4. maddesine yer verilerek,
Dosyanın incelenmesinden; İstanbul ili, Sarıyer ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan zemin+2 normal kattan ibaret yapının çatı örtüsü kaldırılarak çatı katı oluşturulduğundan bahisle ... tarih ve ... sıra nolu yapı tatil tutanağının düzenlendiği, 22/07/1983 onanlı 1/1000 Ölçekli Boğaziçi Sahil Şeridi ve Öngörünüm Uygulama İmar Planında yapılanması kısıtlı alanda, küçük bir kısmı da yolda kalan taşınmazın imar dosyasında yapılan incelemede ise yasallığına dair herhangi bir belgenin bulunmaması nedeniyle yapının tamamının yıkımına karar verildiği, ruhsata bağlanma imkanı bulunmayan taşınmaza ilişkin davacı tarafından yapının yasallığını ortaya koyan herhangi bir bilgi ve belge sunulamadığının anlaşıldığı,
Bu itibarla, geçerli bir yapı ruhsatı bulunmayan ve yürürlükte bulunan imar planı hükümlerine göre ruhsata bağlanması da mümkün olmayan söz konusu yapının yıkımına dair alınan dava konusu işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulmasına karar verilmiştir.
              Bölge İdare mahkemesi ısrar kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararıyla; istinaf başvurusunun reddi yolundaki ilk kararda ısrar edilmiştir.

Bölge İdare mahkemesi ısrar kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararıyla; istinaf başvurusunun reddi yolundaki ilk kararda ısrar edilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı idare tarafından, 22/07/1983 onanlı 1/1000 ölçekli Boğaziçi Sahil Şeridi ve Öngörünüm Bölgesi Uygulama İmar Planında davacıya ait taşınmazın büyük kısmının “yapılanması kısıtlı alan”da bir kısmının da “yol”da kaldığı, planda bu şekilde işaretlenerek konut kullanımına ayrılmış ancak yapı yapılmamış yerlerde 2960 sayılı Kanun'un geçici 4. maddesi uyarınca yeşil alan statüsü uygulanması gerektiği, zemin kat+1 normal kat+2 normal kattan ibaret olan yapının mahallinde yapılan tetkikte çatı örtüsü kaldırılarak çatı katı yapıldığı tespit edilerek ... tarih ve ... sıra nolu  yapı tatil tutanağının düzenlendiği, taşınmazın imar işlem dosyasında herhangi bir yapı ruhsatı, yapı kullanma izin belgesi ve onaylı mimari projenin bulunmadığı, söz konusu yapının yasallığına dair herhangi bir belgenin bulunmaması ve imar durumu gereği ... tarih ve ... sayılı büyükşehir belediye encümeni kararıyla ... tarih ve ... sıra nolu yapı tatil tutanağı ile tespit edilen ve ruhsata bağlanmayan yapının tamamının 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nun 13/1-a maddesine göre yıktırılmasına karar verildiği, dava konusu işlemin yerinde ve yasal olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI:  Davacı tarafından,  ısrar kararının hukuka ve usule uygun bulunduğu, davalı idare tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebeplerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi ısrar kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:
Davacıya ait İstanbul ili, Sarıyer ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan zemin+2 normal kattan oluşan yapıda çatı örtüsü kaldırılarak çatı katı yapıldığının ... tarih ve ... sıra nolu yapı tatil tutanağı ile tespiti edildiği, yapılan incelemede yapının yasallığını gösterir herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı, imar durumu ve mer-i mevzuat gereği ruhsata bağlanamayacağının anlaşıldığı gerekçesiyle 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nun 13. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul Büyükşehir Belediye Encümeninin ... tarih ve ...-... sayılı kararıyla anılan yapının tamamının yıkımına karar verilmiş, bunun üzerine temyizen incelenen dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nun "Yıkım işleri" başlıklı 13. maddesinde, "Yıkım işleri: Aşağıda belirtilen yapılar Boğaziçi İmar İdare Heyetinin kararı ve Boğaziçi İmar Müdürünün yazılı emri ile yıkılır veya yıktırılır.
a) İnşaat ruhsatı olmayan yapılar,
b) Yapının, inşaat ruhsatı ve eklerine ve imar mevzuatına aykırı yapılmış bölümleri,
c) Boğaziçi İmar Müdürlüğünce mühürlenerek yapımı durdurulmuş yapıların mühürlendikten sonra yapılan ilaveleri,
d) Yapılarda kullanma izni verildikten sonra imar mevzuatına aykırı olarak yapılan değişiklikler ve eklentileri.
Bu Kanun hükümlerine göre yıkılması gereken yapılar tespit edildiğinde Boğaziçi İmar Müdürlüğünce derhal valiliğe bildirilir. Vali, Boğaziçi İmar İdare Heyetini en geç yedi gün içinde toplayarak konunun karara bağlanmasını sağlar ve kararı Boğaziçi İmar Müdürlüğüne gönderir.
             Yıkım emri 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine bağlı kalınmaksızın güvenlik kuvvetleri veya belediye zabıta kuvvetleri tarafından mal sahibine veya müteahhide tebliğ edilir. Bu tebligat onbeş gün içinde tamamlanır. Tebligatın bu şekilde yapılması mümkün olmadığı takdirde, yıkım emri yapı mahallinde görülebilecek bir yere onbeş gün müddetle asılır ve bu işlem bir tutanakla belirlenir. Bu suretle durum mal sahibi veya müteahhide tebliğ edilmiş sayılır.
Tebligatın tamamlanmasından itibaren onbeş gün içinde yapı, mal sahibi veya müteahhit tarafından yıkılmadığında, yıkım işlemi Boğaziçi İmar Müdürlüğünce yerine getirilir ve yıkım masrafları % 20 fazlası ile mal sahibi veya müteahitten tahsil edilir." hükmüne yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıdaki Kanun maddesinde; yapının inşaat ruhsatı ve ekleri ile imar mevzuatına aykırı yapılmış bölümleri, Boğaziçi İmar Müdürlüğünce mühürlenerek yapımı durdurulmuş yapıların mühürlendikten sonra yapılan ilaveleri, yapılarda kullanma izni verildikten sonra imar mevzuatına aykırı olarak yapılan değişiklikler ve eklentilerin yanında inşaat ruhsatı olmayan yapıların da yetkili mercilerin karar ve emirleri üzerine yıkılacağı veya yıktırılacağı öngörülmüştür. Buna göre yapılan denetimler sonucunda düzenlenen yapı tatil tutanağı ile bir yapıda inşaat ruhsatı ve ekleri ile imar mevzuatına aykırı bölümler yapıldığı, Boğaziçi İmar Müdürlüğünce mühürlenerek yapımı durdurulmuş yapıya mühürlendikten sonra ilaveler yapıldığı, yapı kullanma izni verildikten sonra imar mevzuatına aykırı olarak yapıda değişiklik ve eklentilerin yapıldığı tespit edildikten sonra anılan bölüm, ilave, değişiklik ve eklentilerin üzerinde gerçekleştirildiği yapının kendisinin de ruhsatsız olduğunun saptanması halinde, yapının tamamı ile ilgili tekrar bir yapı tatil tutanağı düzenlenmeksizin yapının tamamı hakkında yıkım kararı alınabilecek ve söz konusu yapı yıkılabilecek veya yıktırılabilecektir.

Dosyanın incelenmesinden; 22/07/1983 onay tarihli 1/1000 ölçekli Boğaziçi Sahil Şeridi ve Öngörünüm Bölgesi Uygulama İmar Planında İstanbul ili, Sarıyer ilçesi, ... Mahallesi, ... ada,  ... parsel sayılı taşınmazın büyük kısmının “yapılanması kısıtlı alan”da bir kısmının da “yol”da kaldığı, yapının yasallığını gösterir herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, davacı tarafından yapının çok eski bir yapı olduğu ve elektrik-su-doğal gaz aboneliklerinin bulunduğu belirtilmiş ise de;  dosyaya anılan yapının yasallığını gösteren herhangi bir belgenin sunulamadığı anlaşılmaktadır.
Bu itibarla, yukarıda belirtilen fiili ve hukuki durum değerlendirildiğinde, anılan mevzuat hükmü uyarınca yapının tamamının yıkımına ilişkin büyükşehir belediye encümeni kararında hukuka aykırılık, aksi yönde verilen temyize konu Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi ısrar kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne;
2.Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:...  sayılı ısrar  kararının BOZULMASINA,
3.Kullanılmayan ... TL yürütmeyi durdurma harcının istemi halinde davalı idareye iadesine,
4.Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 02/10/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğu ile karar verildi. 
 
KARŞI OY 
 X- Temyiz edilen kararla ilgili dosyanın incelenmesinden; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ısrar kararının usul ve hukuka uygun bulunduğu, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddi ile temyize konu ısrar kararının onanması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/190, Karar No: 2024/858, Tarih: 02.10.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/190
Karar	No : 2024/858
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı - ...
	  (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)	  
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...	  
İSTEMİN	KONUSU :	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, ... Elektrik Metal Nakliyat Promosyon Sanayi ve Ticaret Limited  Şirketine ait vergi borçlarının tahsili amacıyla şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... ilâ ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı: 
i. Dava konusu ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin, 2008 yılının Ocak, Mart, Nisan ve Mayıs dönemlerine ait  katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi ile  anılan yıla ait özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı bakımından yapılan inceleme:
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un olay tarihinde yürürlükte bulunan 35. maddesi uyarınca limited şirket ortağının şirketin ödenmemiş vergi borcundan sorumluluğu ortaklık payına bağlı olup ortağın anılan madde uyarınca takibi için şirketin vergi borcunun doğumu anında değil vergi borcunun şirketten tahsil imkânı bulunmadığının tespiti anında ortak sıfatını haiz olması gerekmektedir. 
6183 sayılı Kanun'un 35. maddesine 06/06/2008 tarihinden itibaren yürürlüğe girmek üzere 5766 sayılı Kanun'la eklenen fıkra hükmü ile limited şirket ortağının şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahısların devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden müteselsilen sorumlu tutulacakları öngörülmüştür. 
5766 sayılı Kanun'un gerekçesinde de 06/06/2008 tarihinde yürürlüğe giren düzenleme ile limited şirket ortakları yönünden müteselsil sorumluluğun getirildiği, böylece hissesini devreden ortağın borcunu ödemesinin sağlanacağı, diğer yandan da devralan şahısların limited şirket hissesinin değerini borçluluk durumunu da göz önüne alarak belirlemesine imkân verileceği vurgulanmıştır.
 Buna göre limited şirket ortakları şirketteki hisselerini devretmiş olsalar dahi şirketin ödenmemiş vergi borçlarından dolayı 06/06/2008 tarihinden sonraki dönemler için şirket hisselerini devralan ortakla birlikte müteselsilen sorumlu olacaklardır.
Nitekim, 5766 sayılı Kanun'un, bu Kanun ile 6183 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler ve eklenen hükümlerin, düzenlemelerin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla tahsil edilmemiş bulunan amme alacakları hakkında da uygulanacağını öngören geçici 1.  maddesi, Anayasa Mahkemesinin 28/04/2011 tarih ve E:2009/39, K:2011/68 sayılı kararı ile maddenin uygulanmasının hukuk kurallarının geriye yürütülmesi anlamına geleceği ve Anayasa'da yer alan hukuk devleti kapsamındaki hukuk güvenliği ilkesi ile bağdaşmayacağı gerekçesiyle iptal edilmiştir.

Yukarıda yer verilen açıklamalar dikkate alındığında limited şirket ortaklarının hisseleri devretmeleri halinde 06/06/2008 tarihinden önceki dönemlere ait vergi borçları bakımından sorumluluklarının sona ereceği anlaşılmaktadır.
Davacı, 07/03/2012 tarihli hisse devir sözleşmeleri ile asıl borçlu şirketteki hisselerini devretmiştir.
Bu durumda, 06/06/2008 tarihinden önceki dönemlere ait vergi borçları bakımından davacının sorumlu tutulması mümkün bulunmadığından anılan ödeme emrinin söz konusu vergi borçlarına ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
ii. Dava konusu ... tarih ve ..., ..., ... ve ... sayılı ödeme emirleri ile  ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin, 2008 yılının Ocak, Mart, Nisan ve Mayıs dönemlerine ait  katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi ile  anılan yıla ait özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı haricinde kalan kısmı bakımından yapılan inceleme:
Anılan ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Karar sonucu:
Vergi mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu ödeme emirlerini iptal etmiştir. 
Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir. 
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 30/03/2023 tarih ve E:2019/5027, K:2023/1812 sayılı kararı:
i. Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin, 2008 yılının Ocak, Mart, Nisan ve Mayıs dönemlerine ait  katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi ile anılan yıla ait özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı haricindeki kamu alacakları yönünden davanın kabulüne yönelik hüküm fıkrasına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen temyiz istemi yönünden yapılan inceleme:
 Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, sözü geçen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
ii. Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin, 2008 yılının Ocak, Mart, Nisan ve Mayıs dönemlerine ait  katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi ile anılan yıla ait özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı bakımından davanın kabulüne yönelik hüküm fıkrasına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen temyiz istemi yönünden yapılan inceleme:

ii. Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin, 2008 yılının Ocak, Mart, Nisan ve Mayıs dönemlerine ait  katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi ile anılan yıla ait özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı bakımından davanın kabulüne yönelik hüküm fıkrasına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen temyiz istemi yönünden yapılan inceleme:
Anayasa Mahkemesinin 28/04/2011 tarih ve E:2009/39, K:2011/68 sayılı kararına göre, 5766 sayılı Kanun ile 6183 sayılı Kanun'da yapılan ve vergi borcundan sorumlu tutulan şahıslar hakkında önceden var olmayan birtakım yeni sorumluluk yolları ve yeni sorumluluk kriterleri getiren değişikliklerin, henüz tahsil edilmeyen amme alacakları için de geriye yürütülerek söz konusu alacakların tahsiline ilişkin olarak yapılacak işlemlere uygulanması hukuka aykırılık oluşturacaktır. Bu durumda, uyuşmazlığın, davacının sorumlu tutulduğu kamu alacağının ait olduğu yılda yürürlükte bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 29/07/1998 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 35. maddesi uyarınca çözümlenmesi gerekmektedir.
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 35. maddesinde, limited şirket ortaklarının, şirketten tahsil olanağı bulunmayan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu oldukları ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulacakları ifade edilmiştir.
Bu düzenlemenin değerlendirilmesinden, şirket ortaklığı sona ermiş olsa da, ödeme emri ile takip edilen kamu alacaklarının doğduğu dönemde şirket ortağı olan kişilerin bu borcun ödenmemesinden sadece ortak olduğu dönemlerle ve hissesi oranıyla sınırlı olarak sorumlu olacağı sonucuna ulaşılmaktadır. 
Bu itibarla, bir önceki aşama olan asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği dikkate alınarak yeniden bir karar verilmesi gerekeceğinden, Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uygunluk görülmemiştir.
Karar sonucu:
Daire bu gerekçeyle temyize konu kararın, Mahkeme kararının, dava konusu 04/01/2018 tarih ve 3 sayılı ödeme emrinin, 2008 yılının Ocak, Mart, Nisan ve Mayıs dönemlerine ait  katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi ile anılan yıla ait özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı bakımından davanın kabulüne yönelik hüküm fıkrasına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin hüküm fıkrası fıkrasını bozmuş;  temyize konu kararın, Mahkeme kararının, diğer hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf isteminin reddi yolundaki hüküm fıkrasına yönelik temyiz istemini reddetmiştir.
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı: 
Vergi Dava Dairesi, ilk kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeyle bozulan hüküm fıkrası yönünden ısrar etmiştir.