muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11613, Karar No: 2018/6375, Tarih: 26.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11613 E.  ,  2018/6375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ... ve ...'nın 2001 doğumlu çocukları İlayda'nın 22/04/2008 tarihinde davalılardan ...'e ait diğer davalı ...'in kullandığı ... plakalı aracın çarpması sonucunda ağır yaralandığını, kazanın dar bir sokağa çok hızlı ve kontrolsüz bir şekilde giren davalının kusurlu hareketi sonucu meydana meydana geldiğini, küçük İlayda'nın uzun süre hastanede yattığını ve dört ameliyat geçirdiğini, son olarak belinden alınan kemiğin uyum sağlamaması halinde yeniden ameliyat olmasının söz konusu olduğunu, tekrar ameliyat gerekip gerekmeyeceğinin, bir ayağın kısa ve ameliyat izlerinin kalıp kalmayacağının, estetik ameliyat gerekip gerekmeyeceğinin belli olmadığını, ağır yaralanan İlayda ile birlikte en yakınlarının da ağır bir şekilde manevi zarara uğradığını, İlayda'nın geçirdiği kaza nedeniyle okuluna devam edemediğini, fiziki acılara katlanmasının zor olduğunu, oyun çağında bacaklarına takılan medikal aletlerle yatağa, tekerlekli sandalyeye bağlı kaldığını belirterek fazlaya dair haklar ile maddi tazminat talepleri saklı kalmak kaydıyla küçük İlayda için 20.000,00-TL, anne Hülya için 5.000,00-TL ve baba ... için 5.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 22/04/2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı anne ... ve baba ... için 2.000,00'er TL, küçük ... için 10.000,00-TL manevi tazminatın kabulüne, fazlaya ait istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece reddedilen manevi tazminat tutarları yönünden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ne göre davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemiş olması hususu doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün, 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nun 438/7. maddesi uyarınca, aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece reddedilen manevi tazminat tutarları yönünden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ne göre davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemiş olması hususu doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün, 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nun 438/7. maddesi uyarınca, aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasına 11.satır olarak "Davalılar yargılama sırasında kendilerini vekille temsil ettirmiş olduğundan, reddedilen manevi tazminat miktarları yönünden, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.680,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine" ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1312, Karar No: 2015/1849, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1312 E.  ,  2015/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/5278, Karar No: 2024/1898, Tarih: 07.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5278 E.  ,  2024/1898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/562 Esas, 2022/873 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/1144 E., 2021/509 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında reasürans sözleşmesi olduğunu, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davalı şirket tarafından yüklenilen ödeme yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, davalı şirket tarafından müvekkili şirkete sorumluluk tutarlarında ödeme yapılmamasının hukuken geçerli hiçbir nedeninin bulunmadığını ileri sürerek davalı şirket tarafından sigortalının 25.08.2017 tarihinde işin durması nedeniyle gerçekleşen kar kaybına ilişkin 294.538,45 USD tutarında tazminat ile davalı şirket tarafından sigortalının 18.01.2018 tarihinde gerçekleşen hasarına ilişkin haksız olarak ödenmeyen 376.200,00 USD tutarında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 46 ncı maddesi uyarınca davada Türk Mahkemelerinin yetkili olmadığını, müvekkilinin mukim bulunduğu Viyana Mahkemelerinin yetkili olduğunu ve esasa ilişkin itirazlarını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 46 ncı maddesi uyarınca davada Türk Mahkemelerinin yetkili olmadığını, müvekkilinin mukim bulunduğu Viyana Mahkemelerinin yetkili olduğunu ve esasa ilişkin itirazlarını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan reasürans sözleşmesinde yer alan yetki şartında uyuşmazlıkların Türkiye Cumhuriyeti yasalarına göre çözümleneceği ve tarafların Türkiye Cumhuriyeti'nde yer alan mahkemelerin yetkisini ve bu mahkemeye yargı yetkisini vermek için tüm şartlara uymayı kabul ettiğine dair hüküm yer aldığı, Türkiye'de hangi mahkemelerin yetkili olduğu hususu açıkça kararlaştırılmadığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 17 nci maddesi uyarınca yapılan yetki sözleşmesinin geçerli olabilmesi için 6100 sayılı Kanun'un 18 nci maddesine göre yetkili mahkeme veya mahkemelerin gösterilmesi gerektiği, reasürans sözleşmesinde yetkili mahkemenin somut olarak belirlenmemiş olması nedeniyle taraflar arasında usulüne uygun düzenlenmiş bir yetki sözleşmesi bulunmadığı, sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkta, dava sigorta ettirene, sigortalıya veya lehdara karşı açılmadığından 5718 sayılı Kanun'un 46 ncı maddesi uyarınca sigortacının esas işyerinin veya sigorta sözleşmesini yapan şubesi veya acentesinin Türkiye'de bulunması halinde esas işyeri, şube veya acentenin Türkiye'de bulunduğu yer mahkemelerinin yetkili olacağını, ancak dava konusu sözleşmenin sigortacı davalının şubesi veya acentası aracılığı ile imzalanmadığı bizzat davalı şirket tarafından imzalandığı, sigortacının esas iş yeri mahkemesinin Viyana Mahkemeleri olduğu, 5718 sayılı Kanun'un 46 ncı maddesi uyarınca Türk Mahkemelerinin yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki reasürans sözleşmesinin yasa seçimi ve yargı başlıklı maddesinde taraflar arasındaki doğabilecek bir ihtilafın Türkiye Cumhuriyeti yasalarına tabi olarak çözümleneceği ve Türkiye Cumhuriyeti içerisinde herhangi bir yetkili mahkemenin kabul edildiği ve bu mahkemeye yargı yetkisini vermek için tüm şartlara uyulacağının açık bir şekilde hüküm altına alındığını, 5718 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi uyarınca Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini iç hukukun yer itibariyle yetki kurallarının tayin edeceğini, bu nedenle yetki sözleşmesinin geçerli olup olmadığının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100 sayılı Kanun) hükümlerine göre belirleneceğini, taraflar arasındaki sözleşmede hukuki uyuşmazlığın belirli olduğunu ve yetkili mahkemelerin gösterildiğini, ayrıca davanın sigortacıya karşı değil reasürans şirketine karşı açıldığını, davalının sigortacı sıfatına sahip olmadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılarak davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın davacı tarafından davalı reasürör şirketine karşı açıldığı, davalı reasürör şirketinin esas işyeri veya şubesi ya da acentasından herhangi birisinin Türkiye’de mukim olmadığı, uyuşmazlıkta Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisi bulunmadığı, taraflar arasında imzalanan reasürans sözleşmesinde yer alan yetki şartında uyuşmazlıkların Türkiye Cumhuriyeti yasalarına göre çözümleneceği ve tarafların Türkiye Cumhuriyeti'nde yer alan mahkemelerin yetkisini ve bu mahkemeye yargı yetkisini vermek için tüm şartlara uymayı kabul ettiğine dair hüküm yer almakta ise de Türkiye'de hangi mahkemelerin yetkili olduğu hususu açıkça kararlaştırılmadığı, 6100 sayılı Kanun'un 17 nci maddesi uyarınca yapılan yetki sözleşmesinin geçerli olabilmesi için 18 inci maddesine göre yetkili mahkeme veya mahkemelerin gösterilmesi gerektiği, reasürans sözleşmesinde yetkili mahkemenin somut olarak belirlenmemiş olması nedeniyle taraflar arasında usulüne uygun düzenlenmiş bir yetki sözleşmesi bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacıvekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının sigortalıya ödediği hasar bedelinin reasürans sözleşmesi kapsamında davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacıvekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının sigortalıya ödediği hasar bedelinin reasürans sözleşmesi kapsamında davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 17 v.d. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16114, Karar No: 2012/2447, Tarih: 06.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/16114 E.  ,  2012/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menemen İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1581 Sayılı Kanun'un 12.maddesinde; "Kooperatiflerin kredi ile ilgili alacak senetleriyle kayıtları ve her türlü taahhütname ve sözleşmeler, ortağın oturduğu veya kooperatifin bulunduğu köy veya mahalle ihtiyar heyetleri tarafından parasız olarak tastik olunur. Bu suretle tastik olunan senetler ve belgeler İİK'nun 38. maddesinde yazılı belgeler hükmündedir" düzenlemesine yer verilmiştir. İİK'nun 38.maddesinde ise; "Mahkeme huzurunda yapılan sulhler, kabuller ve para borcu ikrarını havi re'sen tanzim edilen noter senetleri ve temyiz kefaletnameleri ile icra dairesindeki kefaletler, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, alacaklı 71 Sayılı ... Kooperatifi tarafından, kooperatif borcu sebebiyle ipotek edilecek gayrimenkullere ait beyannameye istinaden düzenlenen limit ipoteği ile ilgili olarak, borçlu hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takip yapıldığı görülmektedir. Takibe dayanak yapılan ve alacak tespiti içermeyen ipotek edilecek gayrimenkullere ait beyanname, 1581 Sayılı Yasanın 12.maddesi göndermesi ile İİK.nun 38.maddesinde belirtilen ilam niteliğindeki belgelerden değildir. Bu nedenle, söz konusu belgeye dayanılarak ilamlı takip yapılamaz. Mahkemece, yukarıda belirtilen nedenlerle takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13904, Karar No: 2013/1420, Tarih: 06.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13904 E.  ,  2013/1420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki görülen davadan dolayı .... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 22.05.2007 tarih ve 2005/496 E. 2007/205 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davacı muris ...'ın kendisinden sonra ölen kuzeni .... yasal mirasçılarına gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliğ edilip ve tebellüğ belgesi eklenip, temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi,

Bu durumda, yukarıda değinilen hususlar gözetilmek suretiyle eksikliklerin giderilmesi, ondan sonra dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1053, Karar No: 2010/12053, Tarih: 25.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1053 E.  ,  2010/12053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.10.2008 tarih ve 2007/130-2008/471 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.11.2010 gününde davacılar avukatı ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı avukatı duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 4 ortaklı davalı limited şirketlerin %20’şer hisse ile ortakları olduğunu, diğer ortaklar tarafından müvekkillerinin dışlanarak şirketlerin keyfi olarak yönetildiğini, ayrıca diğer ortakların İzhar Orman Ürünleri Nakliyat Reklam Dan. Turz. San. ve Tic. Ltd. Şti. isminde başka bir şirket kurarak davalı şirketlerin imkanlarını ve gelirlerini yeni şirkete kanalize ettiklerini, ortaklar arasındaki iyi niyetin ortadan kalktığını, ayrıca davalı şirketlerden Duru Nakliyat yetkilisi ...'ın davacılardan ...'nin eşi ve kızını kasten yaraladığını, bu sebeple Gebze 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/353 E. sayılı dosya ile açılan davada ceza aldığını, davalı şirketin diğer ortaklarının da davacı hakkında Gebze C. Başsavcılığının 2006/6893 soruşturma dosyası ile şikayetçi olduklarını, bu suretle ortaklar arasında sürtüşmelerin olduğunu, yapılan görüşmelerden olumlu sonuç alamadıklarını ileri sürerek, davacıların davalı limited şirketlerden çıkmasına, davacıların davalı şirketlerdeki hak ve hisselerine tekabül eden alacaklarının tespit ve tahsiline, davalı şirketlere kayyım tayinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacılardan ...'ın, davalı Asaran Taşımacılık …Ltd Şti’nde ortak olmayıp yalnız davalı ... İnşaat Turizm Tic. Ltd. Şti.'nde ortak olduğunu, her iki davacının davalı şirketler açısından davasının birlikte görülmesinin yerinde olmadığını, davacıların şirket hesaplarını usulüne uygun tutmadıklarını, şirketin ayrı bir tüzel kişiliğinin olduğunu gözardı ettiklerini, şirkete asıl zarar verenlerin davacılar olduğunu, davacıların, davalı şirketlere ortak iken davacı baba oğulun kendi adlarına Marnak Nakliyat Ltd. Şti.'ni kurduklarını, davalı şirketlerin müşterilerine iş yapmaya başladıklarını, bu suretle haksız rekabette bulunduklarını, davacıların almış oldukları ödemelerden şirket hisselerine karşılık gelen bedelin mahsup edilmesi halinde alacaklarının kalmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaların tefriki yönündeki davalılar talebinin yerinde görülerek davalılar açısından davanın tefrikine karar verildiği, somut dosya davacılar ..., ... ile davalı ... İnşaat Turz. Tic. Ltd. Şti. arasında görüldüğü, birbirleri ile akraba olan şirket ortakları arasında geçimsizlik olduğu, bu geçimsizliğin şirketin işleyişine de yansıdığı, ortaklar arasındaki barışın kalkması nedeniyle şirketin işlerinin bozulduğu hususunda tereddüt kalmadığı, davacıların davalı şirket ortaklığından çıkma taleplerinin yerinde olduğu, 06.10.2008 tarihli bilirkişi ek rapor ile davacıların hisselerine tekabül eden alacaklarının belirlendiği sonucuna varılarak, davacıların şirket ortaklığından çıkmaya ilişkin taleplerinin kabulü ile davacılar ... ve ...'ın davalı ... İnşaat Turz. Tic. Ltd. Şti. ortaklığından çıkmalarına, davacı ... için 93.564,00 YTL ve davacı ... için 4.881,60 YTL hisse karşılığının davalı şirketten alınarak adı geçen davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davacıların davalı şirket ortaklığından çıkarılmasına ve şirketteki hisselerine karşılık gelen alacaklarının ödenmesine ve şirkete kayyum atanmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan 06.10.2008 tarihli bilirkişi ek raporunda limited şirketin malvarlığında kabul edilen araçların piyasa rayiç değeri tespit edilmiş, 2007 yılında satışı yapılan kıymetler ile sabit varlıkların haricindeki borç ve alacakların 2007/Eylül mizanında var olan değerler üzerinden hesaplamalara esas alındığı raporda belirtilmiştir. Davalı vekili, şirket adına kayıtlı olmayan araçların rayiç değerlerinin de hesaplamaya esas alınmasının doğru olmadığını, davacı tarafa ait sermaye borçlarının da hisse değerinden mahsup edilmesi gerektiğini belirterek, bilirkişi rapor ve ek raporlarına itiraz etmiştir.

TTK’nun 551/3 maddesi hükmü uyarınca limited şirket ortağının şirket ortaklığından çıkmasına izin verilmesine dair verilen karar inşai nitelikte olduğundan kesinleşme tarihinde hüküm ifade edecektir. Bu durumda, talebe bağlı kalınarak çıkarılan ortağın sermaye payı hesaplanırken, şirketin hüküm tarihine en yakın bir tarihteki sermayesinin rayiç değerinin belirlenmesi gerekecektir. Davacılara ödenecek hisse bedelinin tespitinde, dava tarihindenönce satılarak şirket malvarlığından çıkan araçların rayiç değerleri yerine satış bedelinin esas alınması gerekmektedir. Mahkemece, dava tarihinden önce satılmak suretiyle şirket malvarlığından çıkan araçların hangileri olduğu konusunda gerektiğince bu araçların trafik kayıtlarının getirtilmesi, davalı tarafından sunulan kira sözleşmeleri karşısında şirket tarafından satılan araçların satım tarihinden sonra şirket adına kira sözleşmesi yapılmış ise, buradaki çelişkili durumun açıklığa kavuşturulması ve buna göre hangi araçların şirket malvarlığında değerlendirilmesi gerekeceğinin tereddüde mahal bırakılmaksızın belirlenmesi gerekirken, bu konudaki davalı taraf itirazlarının cevaplandırılmaması doğru görülmemiştir.

Öte yandan, davalı vekili davacı tarafın artan sermeye nedeniyle ödenmemiş sermaye borcunun da işbu davada belirlenecek davacı taraf alacağından mahsup edilmesi gerektiğini savunmuş olup, 06.10.2008 tarihli bilirkişi ek raporunda “ödenmemiş sermaye grubunda 17.954,90 YTL ödenmemiş sermayenin özvarlık hesabında dikkate alındığı” belirtilmiş olmakla birlikte, bahsi geçen ödenmemiş sermayenin hangi ortağa ait olduğu konusunda bir açıklık bulunmamaktadır.

Mahkemece, davalı şirket tarafından dava tarihinden önce satılan araç olup olmadığı, davacı tarafın ödenmemiş sermaye borcu olup olmadığı belirlenerek, bu konudaki davalı vekilinin ciddi itirazlarının cevaplandırılması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.