muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/2764, Karar No: 2024/5375, Tarih: 16.10.2024

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  
Davacının Savunması: Usule ilişkin olarak, bedensel zararlarda zamanaşımının başlangıcının kesin maluliyete ilişkin sağlık kurulu raporunun alındığı tarih olduğu, dava açıldığı tarihte henüz kati raporun tanzim edilmediği, görevsiz adli yargı yerinde ise 5 yıllık süresi içinde davanın açıldığı, davanın görev yönünden reddi sebebiyle kararın kesinleşmesini müteakiben idari yargı yerindeki işbu davanın 11.7.2017 tarihinde ve süresinde açıldığı, esasa ilişkin olarak davacının işveren konumunda olduğu ileri sürülmekte ise de kaza tarihinde davacının davalı kurumun sözleşmeli ve sigortalı bir çalışanı olduğu, kazanın davacının işyerinde bulunduğu sırada ve işveren tarafından yürütülmekte olan iş sebebiyle meydana geldiği, kusur bilirkişisinin hazırladığı raporda da çalışanlarına işyerinde gerekli kişisel koruyucu donanımları temin ve teslim etmediği, çalışma sahasında iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığının denetlenmediği, sağlıklı bir çalışma ortamı için gerekli tedbirlerin aldırılmadığı belirtildiğinden ortaya çıkan kazada davalı idarenin kusurlu olduğu, öte yandan davacının bedensel zarara uğramasından dolayı yitirilen beden gücü kaybı nispetinde daha fazla efor sarfetmesi gerektiğinden bu husustaki zararını istemeye hakkı olduğu belirtilerek davalının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
Davalının Savunması: Usule ilişkin olarak, davanın süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği; esasa ilişkin olarak; kazanın meydana gelmesinde ASKİ Genel Müdürlüğüne atfedilebilecek herhangi bir kusurun bulunmadığı, zira davacının merdivenden düştüğü an gerekli güvenlik önlemlerini almadığı, baret takmadığı, saha kontrollerini yapmadığı, ASKİ Genel Müdürlüğü olarak iş güvenliği ile ilgili her türlü ekipman ve bilginin çalıştıkları iş ile ilgili olarak çalışan tüm personele verilmekte olduğu, meydana gelen olayda kusurun tamamen kontrolör olarak çalışan mühendis unvanlı davacıya ait olduğu, kazadan dolayı davacının maddi ve tazminatı gerektirir bir kaybının bulunmadığı belirtilerek davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY :

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davalı idare bünyesinde bulunan Çatalan İçme Suyu Arıtma Tesisinde kimya mühendisi olarak çalışan davacının,  02/04/2012 tarihinde çıktığı  merdivenin katlanarak düşmesi sonucunda efor kaybı nedeniyle uğradığı  zararın karşılığı olarak fazlaya ilişkin hakları kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00.-TL maddi, (2577 sayılı Kanunun 16. maddesinin 4. fıkrası uyarınca maddi tazminat istemi 11.06.2020 tarihli ıslah dilekçesiyle toplam 383.836,16.-TL'ye çıkarılmıştır.) ve 25.000,00.-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 02.04.2012 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte tarafına ödenmesine karar verilmesi istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 
	İLGİLİ MEVZUAT:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "Tebligat ve cevap verme" başlıklı 16. maddesinin 4. fıkrasında, "Taraflar, sürenin geçmesinden sonra verecekleri savunmalara veya ikinci dilekçelere dayanarak hak iddia edemezler. (Ek cümle: 11.04.2013 - 6459 S.K/Madde 4) Ancak, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktar, süre veya diğer usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar, harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabilir ve miktarın artırılmasına ilişkin dilekçe otuz gün içinde cevap verilmek üzere karşı tarafa tebliğ edilir." hükmü yer almıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının İdare Mahkemesinin manevi tazminata ilişkin hükmedilen kısmı yönünden yapılan incelemesinde; 
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
	Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının İdare Mahkemesinin maddi tazminata ilişkin hükmedilen kısım yönünden yapılan incelemesi;

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
	Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının İdare Mahkemesinin maddi tazminata ilişkin hükmedilen kısım yönünden yapılan incelemesi; 
	Olayda; İdare Mahkemesince davacının mevcut maluliyetinden dolayı rücuya tabi ilk peşin sermaye miktarı SGK'dan öğrenilmeden (bu hususta Mahkemece 01.10.2019 ve 31.10.2019 tarihlerinde iki defa ara karar tesis edilmiş ise de Kurumca süresi içerisinde cevap verilmemiştir.) ve bu hususta ek rapor aldırılmadan yapılan ara karar ile tazminat miktarına yönelik bir beyanının bulunup bulunmadığının sorulmasına karar verilmesi üzerine hak kaybı yaşamamak adına 20.06.2019 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen 478.225,16 TL tazminat miktarından, haricen SGK dan öğrenilen 171.530,54 TL'lik peşin sermaye değeri düşülmek suretiyle dava değerinin 305.694,62 TL artırıldığı, bu miktar artırım dilekçesinden sonra SGK'nın 18.12.2019 tarihli ara kararına cevap mahiyetindeki yazısı üzerine davacının zararının yeniden hesaplanması amacıyla dosyaya sunulan 17.01.2020 tarihli ek bilirkişi raporunda ise maluliyetten kaynaklı tazminat tutarının 383.836,16 TL olarak hesap edildiği, bu defa Mahkemece 10.03.2020 tarihli ara kararı ile tazminat miktarına yönelik beyanda bulunmak üzere süre verildiği, bunun üzerine davacı vekili tarafından 11.6.2020 tarihli dilekçe ile 77.141,54 TL'lik miktar artırımında bulunarak dava değerinin 383.836,16 TL olarak güncellendiği anlaşılmaktadır.

Tam yargı davalarında istemle bağlı olma kuralının sebep olduğu hak kayıplarının giderilmesi amacıyla 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 16. maddesinin 4. fıkrasına, 30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile "Ancak, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktar, süre veya diğer usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar, harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabilir ve miktarın artırılmasına ilişkin dilekçe otuz gün içinde cevap verilmek üzere karşı tarafa tebliğ edilir." cümlesi eklenmiş olup	6459 sayılı Kanun'un 4. maddesinin gerekçesinde ise; "AİHM, devletin sorumluluğuna ilişkin tazminat davalarında, davacıların yargılamanın yavaş işlemesinden doğan zararlarını ortadan kaldıracak yeterli bir çözüm bulunmadığı yönünde ülkemiz aleyhinde ihlal kararları vermektedir. Düzenlemeyle, idarî yargıda açılan tam yargı davalarında talep edilen tazminatın daha yüksek olduğunun dava devam ederken anlaşılması durumunda, davacıya talep edilen miktarı arttırma hakkı verilmemesinin adil yargılama hakkının ihlali olarak kabul edilmesi sebebiyle, nihai karar verilinceye kadar ıslah suretiyle talep edilen tazminat miktarını arttırma hakkı tanınmaktadır." ifadesine yer verilmiştir.
	Somut olayda, ilk hesap raporunun düzenlendiği tarihte davacının kazaya uğradığı tarihten raporun tanzim edildiği 20.06.2019 tarihine kadar geçen süreçte yıllara sari olarak asgari ücret tutarları bilinen dönem aralığında kaldığından hesaplamanın bu verilere göre yapıldığı, raporda davacıya mevcut maluliyetinden dolayı rücuya tabi sürekli bir gelir bağlanıp bağlanmadığı, bağlanmış ise ilk peşin sermaye miktarının sorulması gerektiğinin belirtilmesi üzerine Mahkemece bu hususta yapılan iki ara kararına rağmen SGK tarafından yasal süresi içinde cevap verilmediği, SGK cevabının 18.12.2019 tarihinde dosyaya dahil olması üzerine 23.12.2019 tarihli ara kararı ile ek rapor tanzimine karar verildiği, ek raporun tanzim edildiği 17.01.2020 tarihi itibarıyla davacının kaza sebebiyle daimi maluliyet dönem aralığının 2020 yılını da kapsamına aldığı, böylelikle ikinci raporda asgari ücret verileri bakımından 2020 yılının bilinen dönem olarak hesaplandığı, söz konusu 77.141,54 TL'lik farkın buradan kaynaklandığı anlaşılmaktadır. 
	 Yukarıda yer verilen yasal düzenleme ve gerekçesinden hareketle tam yargı davalarında uğranılan zararın gerçek miktarının tespit edilebilir hale gelmesi ile birlikte  2577 sayılı Kanunun 16/4. maddesine getirilen miktar artırımı müessesesinin uygulanması gerekmekte olup bu husus hakkaniyetin ve adil yargılanma hakkının da bir gereğidir.

Yukarıda yer verilen yasal düzenleme ve gerekçesinden hareketle tam yargı davalarında uğranılan zararın gerçek miktarının tespit edilebilir hale gelmesi ile birlikte  2577 sayılı Kanunun 16/4. maddesine getirilen miktar artırımı müessesesinin uygulanması gerekmekte olup bu husus hakkaniyetin ve adil yargılanma hakkının da bir gereğidir. 
	Şu hale göre, her ne kadar Mahkemece bilirkişi raporunda işaret edilen eksiklik giderilmeden davacıya miktar artırımında bulunabileceği hususu hatırlatılmış ve davacı da hak kaybına uğramamak adına bu yönde 2577 sayılı Kanunun 16/4. maddesi çerçevesinde bu hakkını kullanmış ise de; daimi maluliyet sebebiyle rücuya tabi olarak Kurum tarafından davacıya bağlanan tutarın ilk peşin sermaye değerinin öğrenilmesi ile birlikte Mahkemece mevcut veriler ışığında aldırılan ek rapor sonucunda 2020 yılı için hesaplanan ve muhtemel olan gelir, bilinen dönem aralığında tekrar hesaplanarak davacının uğradığı zararın gerçek miktarına en yakın tutar olarak değerlendirildiğinden anılan yasal düzenlemenin getiriliş amacı da dikkate alınarak 11.06.2020 tarihli dilekçe ile miktar artırımına yönelik kullanılan hakkın 2577 sayılı Kanunun 16/4. maddesi çerçevesinde ikinci kez kullandığından söz etmeye olanak bulunmamaktadır.
	Bu itibarla Bölge İdare Mahkemesince hükmedilen maddi tazminat tutarının 77.141,74 TL'lik kısmı yönünden İdare Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.
	Öte yandan; Bölge İdare Mahkemesince, davacının yasal faizin başlangıcına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmedilen manevi tazminat ile ilk dava dilekçesinde  istenilen 1.000,00-TL 'ye  adli yargıda ilk dava açma tarihi olan  16.12.2016 tarihinden itibaren faiz işletilmesi ve ıslah ile arttırılan miktara ise ilk ıslah tarihi olan 25.12.2019 tarihi itibarıyla faiz yürütülmesi gerekirken hükmedilen tazminatın toplamına  idari dava tarihinden (11/07/2017) itibaren faiz işletilmesinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle faiz başlangıç tarihi hususunda ıslah ile artırılan kısım yönünden 25.12.2019 tarihi esas alınarak karar verildiği görülmektedir.
	Faiz, idarenin tazmin borcu bağlamında, kişilerin, idarenin eylem ve/veya işlemlerinden dolayı uğradıkları zararların giderilmesi istemiyle başvurmalarına karşın, idarenin zararı kendiliğinden ödemeyip, yargı kararıyla tazminata mahkûm edilmesi sonucunda, idarenin temerrüde düştüğü tarihten tazminatın ödendiği tarihe kadar geçen süre için 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'a göre hesaplanacak tutarı ifade etmektedir.

Faiz, idarenin tazmin borcu bağlamında, kişilerin, idarenin eylem ve/veya işlemlerinden dolayı uğradıkları zararların giderilmesi istemiyle başvurmalarına karşın, idarenin zararı kendiliğinden ödemeyip, yargı kararıyla tazminata mahkûm edilmesi sonucunda, idarenin temerrüde düştüğü tarihten tazminatın ödendiği tarihe kadar geçen süre için 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'a göre hesaplanacak tutarı ifade etmektedir.
	Tazminatın ödenmesi istemiyle idareye yapılan başvuru üzerine, bu istemin idare tarafından açıkça veya zımnen reddi üzerine, idarenin, tazminat istemi karşısında direnmeye (temerrüde) düşürüldükten sonra davacının tazminat miktarını dava açarak talep edebileceği, açılacak davada talep edilecek tazminat miktarının serbestçe tayinine hukuki bir engel bulunmamakla birlikte, talep edilecek tazminat miktarının yüksek tutulması durumunda davacının talep ettiği tutar ölçüsünde ödemek zorunda kalacağı ve bu tür davalarda nispi olarak belirlenen yargılama harçlarının da yüksek olacağı, bunun da mahkemeye erişim hakkını kısıtlayacağı açıktır.
	Yapılan bu açıklamalar karşısında, uğranılan zararın gerçek miktarının Mahkeme tarafından net bir şekilde ortaya çıkması durumunda, ortaya çıkan bu gerçek zararın tamamının tazmini amacıyla verilen miktar artırımına (ıslah) ilişkin dilekçenin yeni bir dava niteliğinde olmayıp, mevcut davada talep edilen tazminat miktarının ıslah suretiyle artırımına olanak sağlayan yasal bir hakkın kullanımına ilişkin olduğu da göz önünde bulundurulduğunda, artırılan tazminat miktarı yönünden davanın kabul edilmesi halinde, yasal faizin başlangıcının bu miktar yönünden de, idarenin uyuşmazlığın esasında ihtilafa, bir başka anlatımla temerrüde düştüğü tarih olduğu sonucuna varılmaktadır.
	Yukarıda aktarılan hususlarla birlikte değerlendirildiğinde, esasen davacının dava açarken yüksek oranlı yargılama harçları vb. nedenlerden dolayı tazmini isteminde bulundukları bedel dava dilekçesinde düşük belirtilmiş ise de, davacının tazminine karar verilmesi konusunda gerçek iradelerini yansıtan miktarın, ıslah ile arttırılan gerçek zararları olduğunun, bu gerçek zararın esasen idarelere başvuru tarihinde bir başka deyişle idarelerin temerrüde düşürüldüğü tarihte ortaya çıktığı, ancak davacı tarafından miktarı tam olarak bilinemediğinden ve tespit edilemediğinden dava açılırken talep edilemeyen bir zarar olduğunun kabulü, bu kabul doğrultusunda da ıslahla arttırılan dava değerinin tamamına davalı idarenin temerrüde düştükleri idareye başvurma tarihinden (somut olay için adli yargıda dava açıldığı tarihten) itibaren yasal faiz yürütülmesinin hukuka ve hakkaniyete uygun olduğunun kabulü gerekmektedir.
	Nitekim; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 09/06/2020 tarih ve E:2019/53, K:2020/853 sayılı kararı da bu yöndedir.

Nitekim; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 09/06/2020 tarih ve E:2019/53, K:2020/853 sayılı kararı da bu yöndedir. 
	Bu itibarla bozma kararı üzerine yeniden verilecek kararda dava dilekçesinde istenilen 1.000,00 TL'lik kısım haricinde maddi tazminatın kalan tutarına (382.836,16 TL) da adli yargıda ilk dava açma tarihi olan 16.12.2016 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin  kısmen reddine, kısmen kabulüne,
2.  ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının ... TL'lik maddi tazminata ilişkin kısmı yönünden BOZULMASINA, manevi tazminata ilişkin kısmı yönünden ise ONANMASINA,
3. Bozulan kısım hakkında yeniden karar verilmek üzere dosyanın anılan Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesine,
4. Kesin olarak, 16/10/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
 
KARŞI OY :
(X)- Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının 77.141,74 TL'lik maddi tazminat talebinin reddine yönelik kısmı yönünden de kararın onanması gerektiği görüşü ile bozulan kısım yönünden çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2021/4803, Karar No: 2024/5564, Tarih: 16.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2021/4803
Karar No : 2024/5564                                                                    
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Kaymakamlığı (... İlçe Müdürlüğü)                                                  
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALILAR)	: 1- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av. ...
	  2- ... Belediye Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.        
 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem:
 Tekirdağ İli, Kapaklı İlçesi, ... Mahallesi,  ... ada ... parsel sayılı taşınmazı kapsayan 1/5000 ölçekli nazım imar planı ile 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişikliğine ilişkin ... tarihli, ... sayılı, ... tarihli, ... sayılı Tekirdağ Büyükşehir Belediye Meclisi kararlarının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:..., sayılı kararda; yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonrası düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, eş değer alan ayrılmadığı, teknik döküm ve hesaplamaların olmaması nedeniyle plan değişikliğinin  teknik belirsizlikler barındırdığı, şehircilik ilkelerine, planlama esasları ve tekniklerine uygun hazırlanmadığı anlaşıldığından dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti: İdari Dava Dairesince verilen kararda; dava konusu plan değişiklikleri ile dava konusu taşınmazın 1/1000 ve 1/5000 ölçekli planlardaki resmi kurum alanı(sağlık tesis alanı) olan işlevinin  "ticaret alanı" olarak değiştirildiği, söz konusu plan değişikliklerinin gerekçesinin, Tekirdağ Valiliği Yatırım, İzleme ve Koordinasyon Başkanlığınca dava konusu parselde yapılması düşünülen sağlık tesisi yatırımının kentin başka bir bölgesine kaydırılması neticesinde dava konusu parselin ve yakın çevresinin yeniden ele alınması olduğu, bu gerekçe dikkate alındığında söz konusu parseldeki sağlık yatırımı için ihtiyaç kalmadığının anlaşıldığı, diğer yönlerden incelendiğinde ise bilirkişi raporunun sonuç kısmında belirtildiği üzere dava konusu plan değişikliklerinde üst ölçekli planlardaki gösterim ve plan kararlarının alt ölçekli planlarda uygulamaya esas teşkil edecek şekilde düzenlendiği ve plan hiyerarşisine uygun olarak hazırlandığı anlaşıldığından dava konusu plan değişikliklerinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun kabulüne, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun kabulüne, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.        
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI       :  Bilirkişi raporunun lehlerine olduğu, davaya konu taşınmazın daha önce yapılan parselasyon işlemi sırasında kendi taşınmazlarından kesilen düzenleme ortaklık payından üretildiği şimdi de gelinen noktada dava konusu imar planı değişiklikleriyle anılan taşınmazın satışa çıkarıldığı, bu nedenle dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu bu nedenle ve temyize konu kararın usul ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : 
  ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının tarafından; sağlık tesisi yatırımının kentin bir başka bölgesine kaydırıldığı, taşınmazda kent ana merkezinde yoğunluğu azaltacak yapıda fonksiyonların yer alacağı aynı zamanda mevcut kentsel hizmetlerin planlandığı koridorun güçlendirileceği bir kentsel alt merkez ortaya çıkarmak amacıyla tesis edilen plan değişikliği işleminin hukuka ve planlama hiyerarşisine uygun olduğu ileri sürülerek temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.
 ... Belediye Başkanlığı tarafından; dava konusu imar planı değişikliği öncesinde sağlık tesis alanı olarak belirlenen yer ile ilgili projede yer değişikliğine gidilmesi üzerine ticaret alanı olarak ayrılmasının bölgenin ihtiyacı sonucu olduğu, plan değişikliğinin 3194 sayılı İmar Kanunu'na, ilgili yönetmeliklere ve şehircilik esaslarına uygun olduğu ileri sürülerek temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 10/07/2018 tarih ve 30474 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 101. maddesi uyarınca Hazine malları konusunda genel yetkili kuruluş Milli Emlak Genel Müdürlüğü olup anılan Genel Müdürlük aynı Kararnamenin 99. maddesinde Çevre ve Şehircilik Bakanlığının hizmet birimleri arasında sayıldığından ve 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 1. maddesinin 19. fıkrası uyarınca, davacı Maliye Hazinesi yerine, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının ilçe teşkilatı olan Çerkezköy Kaymakamlığı'nın davacı olarak alınması suretiyle, gereği görüşüldü: 
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY :