muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/166, Karar No: 2024/1980, Tarih: 08.10.2024

5.Dava sonucu itibarıyla iptal ile sonuçlandığından, aşağıda dökümüne yer verilen ...-TL yargılama giderinin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine, 
6.Daha önce kısmen iptal, kısmen ret ile sonuçlanan davada, Danıştay Altıncı Dairesince davacı lehine avukatlık ücretine hükmedildiğinden, bu hususta yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına,
7.Davalı idareler yanında müdahil tarafından yapılan giderlerin üzerinde bırakılmasına,
8.Yatırılan gider avanslarından artan miktarların istemleri halinde taraflara iadesine,
9.Kesin olarak, 08/10/2024 tarihinde esasta ve gerekçede oyçokluğu ile karar verildi.
 
KARŞI OY 
X-Mülkiyet hakkı, gerek Anayasa gerek uluslararası sözleşmelerle güvence altına alınan temel insan hakları arasında olup; bu düzenlemeler uyarınca ancak kanuna ve kamu yararına dayalı olarak kısıtlanabilmesi mümkündür.
Mer'i mevzuatımızda, mülkiyet hakkına yönelik müdahalelere yer verilen temel nitelikteki düzenlemelerden biri de, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'dur.
2942 sayılı Kanun'a göre idarelerin, kanunlarla ve Cumhurbaşkanlığı Kararnameleriyle yapmak yükümlülüğünde bulundukları kamu hizmetlerinin veya teşebbüslerinin yürütülmesi için gerekli olan taşınmaz malları, kaynakları ve irtifak haklarını; bedellerini nakden ve peşin olarak veya Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen hallerde, eşit taksitlerle ödemek suretiyle kamulaştırabilmeleri mümkündür.
Anılan Kanun'da, kamulaştırma işlemleri açısından olağan ve acele kamulaştırma olmak üzere iki ayrı usul düzenlenmiştir.
Buna göre, acele kamulaştırma usulünde, satın alma usulü denenmeden ve tescil hükmünün kurulması da beklenilmeden, tek şart olarak taşınmaz malın Mahkemece tespit edilen değerinin, malik adına depo edilmesi sonrasında, ancak yine Mahkeme kararıyla, idareye taşınmaza el koyma izni verilebilmektedir.
Bu anlamda, acele kamulaştırma ile olağan kamulaştırma usulü arasındaki temel fark, olağan kamulaştırmada ancak süreç sonunda mahkemece tescil hükmünün kurulmasıyla idarece kullanılabilir hale gelen taşınmazın, acele kamulaştırma usulünde, kıymet takdiri dışındaki işlemler sonradan tamamlanmak üzere, dayandığı plan/projenin hayata geçirilmesini ivedilikle temin etme amacıyla, sürecin en başında idarece kullanılabilir hale gelmesinden kaynaklanmaktadır.
Bu haliyle, acele kamulaştırmaya ilişkin usul, olağan kamulaştırmada malik lehine getirilen usule ilişkin güvenceleri bertaraf etmemekte ve olağan kamulaştırmaya göre ölçüsüz/orantısız bir müdahale getirmemektedir.
2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi ile düzenlenen ve  istisnai bir yöntem olan acele kamulaştırmada, kamu düzenine ilişkin olan acelelik koşulunun bulunup bulunmadığının tespiti, acele kamulaştırma yoluna gidilmediği takdirde kamunun uğraması muhtemel zararlarının neler olduğunun ortaya konulmasına bağlıdır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi ile düzenlenen ve  istisnai bir yöntem olan acele kamulaştırmada, kamu düzenine ilişkin olan acelelik koşulunun bulunup bulunmadığının tespiti, acele kamulaştırma yoluna gidilmediği takdirde kamunun uğraması muhtemel zararlarının neler olduğunun ortaya konulmasına bağlıdır. 
 Davaya konu acele kamulaştırma kararının, bölgeden üretilecek kömürün Yatağan Termik Santralinde kullanılacağı, Yatağan Termik Santralinin ülkemizin elektrik üretiminin yaklaşık %1'ini karşıladığı, doğrudan 2500 kişi çalıştığı ve dolaylı olarak 10.060 kişiye etkisi bulunduğu, ülkemiz ekonomisine, yerli kömürün kullanılması sebebiyle cari açığın azaltılması yönünde pozitif etkisinin olacağı, elektrik arz güvenliği için baz yük santrali olarak faaliyetlerine devam etmesinde kamu yararının bulunduğu, sahadan yıllık üretilecek yaklaşık 1.500.000 ton kömür için satış fiyatının 250 TL/ton; satıştan elde edilecek karın %25'inin gelir vergisi olarak 40.346.625-TL/yıl olarak hesaplandığı, ayrıca her yıl üretim miktarına bağlı olarak  %3 devlet hakkı olarak yaklaşık 5.386.500-TL'nin ödeneceği, ruhsat alanları içinde bulunan parsellerin tapu sahipleriyle anlaşmaya varılamaması durumunun madencilik faaliyetlerinin devam ettirebilmesine engel oluşturacağı gerekçeleriyle tesis edildiği,  madenlerinin çıkarılmasının ülke ekonomisine katkısı, söz konusu madende yer alan kömürün ülkemizin enerji üretim sektörünün en önemli girdilerinden olması, çıkarılacak kömürün, ülkemizin elektrik üretiminin yaklaşık %1'ini karşılayan Yatağan Termik Santralinde kullanılacağı, ülkemizin içerisinde bulunduğu enerji açığı hususları bir arada değerlendirildiğinde, somut olayda, söz konusu projenin bir an evvel hayata geçirilmesinde kamu yararı bulunduğundan, dava konusu işlemde 2942 sayılı Kanun'un 27. maddesinin uygulanabilmesinin şartlarından olan acelelik halinin bulunduğu sonucuna varıldığından, davacının temyiz isteminin reddi ile Daire kararının davanın reddine ilişkin kısmının onanması, davalı idareler ile müdahilin temyiz istemlerinin kabulü ile Daire kararının iptale ilişkin kısmının bozularak davanın reddine karar verilmesi gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
KARŞI OY
	XX-5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun  "Tarım arazilerinin amaç dışı kullanımı" başlıklı 13. maddesinde;  tarım arazilerinin, tarımsal üretim amacı dışında kullanılamayacağı, ancak, alternatif alan bulunmaması ve Kurulun uygun görmesi şartıyla; ...ilgili bakanlık tarafından kamu yararı kararı alınmış madencilik faaliyetleri için bu arazilerin amaç dışı kullanım taleplerine, toprak koruma projelerine uyulması kaydı ile Bakanlık tarafından izin verilebileceği hükmü yer almaktadır.

Uyuşmazlık konusu olayda, acele kamulaştırılmasına karar verilen alanın mutlak, dikili ve marjinal tarım arazilerinden oluştuğu, bu kapsamda, ... tarih ve ... sayılı Denizli Valiliği İl Toprak Koruma Kurulu kararı ile acele kamulaştırma kapsamındaki taşınmazların toplam alanı olan 375,2109 hektar alanın tamamının tarım dışı kullanımının uygunluğuna karar verilmesinin ardından, ... tarih ve ... sayılı Tarım ve Orman Bakanı oluru ile alanın 123,5071 hektarlık kısmı için, ... tarih ve ... sayılı olur ile daha önce izin verilen alana ilave olarak 102,1668 hektarlık alan için ve son olarak ... tarih ve ... sayılı olur ile 186,4500 hektarlık kısım için tarım dışı kullanım izninin verildiği anlaşılmaktadır.
Madenlerin çıkarılmasının ülke ekonomisine katkısı, söz konusu madende yer alan kömürün ülkemizin enerji üretim sektörünün en önemli girdilerinden olması, çıkarılacak kömürün, ülkemizin elektrik üretiminin yaklaşık %1'ini karşılayan Yatağan Termik Santralinde kullanılacağı, ülkemizin içerisinde bulunduğu enerji açığı hususları bir arada değerlendirildiğinde, söz konusu projenin bir an evvel hayata geçirilmesinde acelelik hali bulunmaktaysa da, bu durumun, acele kamulaştırma kararından önce alınması gereken izinler alınmaksızın işlem tesisine imkan tanımadığı açıktır.
Bu durumda, ruhsat alanı içerisinde kalan tarım arazilerinin madencilik faaliyeti kapsamında tarım dışı amaçla kullanılabilmesi, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu’na göre  tarım dışı amaçla kullanım izni alınmasına yani bu arazilerin tarım dışı amaçla kullanılmasında kamu yararının bulunduğu hususunun tespitine bağlı olup, gerekli izin/tahsis işlemleri sonrasında acele kamulaştırma kararı alınması gerekirken, tarım dışı amaçla kullanım izni başvurusu sonuçlanmadan alınan acele kamulaştırma kararında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Uyuşmazlık konusu taşınmazlar için tarım dışı kullanım izninin, dava konusu 13/01/2022 tarihli Cumhurbaşkanlığı Kararı'ndan sonra 11/04/2023, 02/06/2023 ve 19/03/2024 tarihlerinde alındığı, iptali istenilen acele kamulaştırma kararının tesis edildiği tarihte dava konusu taşınmazların tarım dışı kullanımı için gerekli iznin alınmamış olduğu, dolayısıyla  acele kamulaştırma kararının tesis edildiği tarihte dayanağının bulunmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemin uyuşmazlık konusu parsellere ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmemiş olup, Daire kararının iptale yönelik kısmının bu gerekçeyle onanması, davanın reddine yönelik kısmının ise bozularak, dava konusu işlemin uyuşmazlık konusu taşınmazlar yönünden bu gerekçeyle iptaline karar verilmesi gerektiği oyuyla, karara gerekçe yönünden katılmıyorum.
EK GEREKÇE

EK GEREKÇE
XXX- 5403 sayılı Kanun; toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımının sağlanması amacıyla yürürlüğe konulmuş, arazi ve toprak kaynaklarının kullanım planlarının hazırlanması, koruma ve geliştirme sürecinde toplumsal, ekonomik ve çevresel boyutlarının katılımcı yöntemlerle değerlendirilmesi, amaç dışı ve yanlış kullanımların önlenmesi, korumayı sağlayacak yöntemlerin oluşturulmasına ilişkin usul ve esaslar belirlenmiştir. 5403 sayılı Kanun ile tarım arazileri koruma altına alınmış ve tarım arazilerinin tarımsal üretim amacı dışında kullanılamayacağı belirtilerek tarım arazilerinin ancak 13. maddede sayılan koşulların varlığı halinde tarım dışı kullanımına olanak sağlanmıştır. Bu kapsamda tarım arazisinin amaç dışı kullanımı, ancak arazinin, tarım dışı kullanımının sosyal veya ekonomik açıdan daha fazla kamusal yarar sağlayacağının yapılacak değerlendirme sonucunda belirlenerek Toprak Koruma Kurulunun uygun görüşü üzerine, Tarım ve Orman Bakanlığınca veya Valiliklerce tarım dışı kullanım izni verilmesi halinde mümkündür.	
Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, uyuşmazlık konusu taşınmazların tarım dışı kullanım izni alınması gereken tarım arazisi niteliğinde olduğu, tarım dışı kullanım izninin davaya konu 13/01/2022 tarihli Cumhurbaşkanlığı Kararı'ndan sonra 11/04/2023, 02/06/2023 ve 19/03/2024 tarihlerinde alındığı anlaşılmaktadır.
 Bu durumda; ilgili mevzuat uyarınca davaya konu işlemden önce alınması gereken tarım dışı kullanım izninin, davaya konu işlemden daha sonra alındığı anlaşıldığından, dava konusu Cumhurbaşkanlığı Kararı'nın uyuşmazlık konusu taşınmazlara yönelik kısmında bu yönüyle de hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle; Danıştay Altıncı Dairesinin temyize konu kararının, Kurulumuzca, kararda belirtilen gerekçelerle kısmen onanması ve kısmen bozularak, dava konusu işlemin uyuşmazlık konusu taşınmazlar yönünden iptaline ilişkin çoğunluk kararına katılmakla birlikte, yukarıda yer verilen gerekçenin de çoğunluk kararına eklenmesi gerektiği düşünülmektedir.
Danıştay — Esas No: 2024/5274, Karar No: 2024/3774, Tarih: 08.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2024/5274
Karar	No : 2024/3774                                                                                
DAVACI	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı
DAVANIN_ÖZETİ	: Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından 31/08/2024 tarih ve 32648 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 28/08/2024 tarih ve 2024/6 sayılı "Malvarlığının Dondurulması Kararı"nın davacı yönünden iptali istenilmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	:.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine göre davanın görev yönünden reddedilerek, dosyanın Ankara İdare Mahkemesine gönderilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanan Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra gereği görüşüldü:
2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 1. maddesinde, bölge idare mahkemeleri, idare mahkemeleri ve vergi mahkemelerinin, bu Kanunla verilen görevleri yerine getirmek üzere kurulmuş "genel görevli" bağımsız mahkemeler olduğu hükme bağlandıktan sonra aynı Kanun'un, 3410 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile değişik 5. maddesinin birinci fıkrasında, idare mahkemelerinin, vergi mahkemelerinin görevine  giren  davalarla ilk derecede Danıştayda çözümlenecek olanlar dışındaki davalara bakacağı belirtilmiştir. 
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun "İlk derece mahkemesi olarak Danıştayda görülecek davalar" başlıklı 24. maddesinde; "1. Danıştay ilk derece mahkemesi olarak: a) (Değişik: 2/7/2018–KHK-703/184 md.) Cumhurbaşkanı kararlarına, b) (Değişik: 2/7/2018 – KHK-703/184 md.) Cumhurbaşkanınca çıkarılan Cumhurbaşkanlığı kararnameleri dışındaki düzenleyici işlemlere, c) (Değişik: 2/7/2012-6352/45 md.) Bakanlıklar ile kamu kuruluşları veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarınca çıkarılan ve ülke çapında uygulanacak düzenleyici işlemlere, d) Danıştay İdari Dairesince veya İdari İşler Kurulunca verilen kararlar üzerine uygulanan eylem ve işlemlere, e) Birden çok idare veya vergi mahkemesinin yetki alanına giren işlere, f) Danıştay Yüksek Disiplin Kurulu kararları ile bu Kurulun görev alanı ile ilgili Danıştay Başkanlığı işlemlerine, karşı açılacak iptal ve tam yargı davaları ile tahkim yolu öngörülmeyen kamu hizmetleri ile ilgili imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan idari davaları karara bağlar." hükmü yer almaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'un 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde, dilekçelerin görev ve yetki yönünden inceleneceği; 15. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ise, dava  dilekçeleri  üzerine  yapılan  ilk  inceleme sonunda, adli yargının görevli olduğu konularda açılan davaların reddine; idari yargının görevli olduğu konularda ise görevli veya yetkili olmayan mahkemeye açılan davanın görev veya yetki yönünden reddedilerek dava dosyasının görevli veya yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verileceği hükme bağlanmıştır.
Aynı Kanun'un 32. maddesinin birinci fıkrasında ise, göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla anılan Kanunda veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması halinde, yetkili idare mahkemesinin, dava konusu olan idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi olduğu hükmüne yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, Hazine ve Maliye Bakanlığı ile İçişleri Bakanlığının 28/08/2024 tarih ve 2024/6 sayılı kararı ile 6415 sayılı Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, aynı Kanun'un 3. ve 4. maddesi kapsamına giren fiilleri gerçekleştirdikleri hususunda makul sebeplerin varlığına istinaden ekli listelerde adı geçen kişilerin Türkiye'de bulunan malvarlıklarının dondurulmasına ilişkin kararın davacı yönünden iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı görülmekte olup, davanın yukarıda aktarılan mevzuat hükümleri gereğince ilk derece mahkemesi olarak Danıştayda görülecek davalardan olmadığı ve idare mahkemesince incelenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. 
Öte yandan, 6415 sayılı Kanun'da bu tür uyuşmazlıklara ilişkin itiraz yolunun düzenlenmiş olması karşısında uyuşmazlığın görüm ve çözümünün adli yargının görev alanına girip girmediği hususunun idare mahkemesince değerlendirileceği de açıktır.
Açıklanan nedenle, 2577 sayılı Kanun'un 15. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca davanın görev yönünden reddine, dava dosyasının Ankara İdare Mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/1302, Karar No: 2024/3809, Tarih: 08.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas No : 2022/1302
Karar No : 2024/3809
KARARIN DÜZELTİLMESİNİ	
İSTEYEN (DAVALI)	: ...... Kurumu	Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN_ÖZETİ: Danıştay Onuncu Dairesince verilen 12/10/2021 tarih ve E:2019/4923, K:2021/4692 sayılı kararın, davalı idare tarafından aleyhine olan kısmının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesi uyarınca düzeltilmesine karar verilmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN_ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.          
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	:Karar düzeltme isteminin gerekçeli olarak reddi gerektiği düşünülmektedir.  
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren  Danıştay Onuncu Dairesince gereği görüşüldü:
 Danıştay dava daireleri ile İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurullarının temyiz üzerine verilen kararları hakkında, ancak 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmaya devam edilen) 54. maddesinde yazılı nedenlerle kararın düzeltilmesi istenebilir. Kararın düzeltilmesi dilekçesinde öne sürülen hususlar ise, anılan maddede yazılı nedenlerden hiçbirine uymamaktadır. 
Öte yandan, karar düzeltme talebine konu Danıştay Onuncu Dairesince verilen 12/10/2021 tarih ve E:2019/4923, K:2021/4692 sayılı kararda; İdare Mahkemesi kararının dava konusu işlemin "..., ... (bir adet), ... ve... (31.12.2014 tarihli tutanağa istinaden yapılan tespit geçersiz sayıldığından bir adet) adlı şahıslara dair 2015/1,3. dönemlerine ilişkin işe giriş bildirgelerinin süresinde kuruma verilmediğinin tespiti ve bu fiilin 1 yıl içerisinde tekrar ettiği gerekçesiyle 5510 sayılı Kanunun 102. maddesini a fıkrasının 3. bendi uyarınca her bir sigortalı için asgari ücretin 5 katı tutarının hesaplanmasına ilişkin kısmı yönünden incelenmesi sonucu  5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin 3. alt bendi uyarınca tekerrür esas alınarak asgari ücretin 5 katı tutarında uygulanan idari para cezasında hukuka uyarlık, bu hususu dikkate almadan davanın reddi yönünde verilen Mahkeme kararında ise hukuki isabet bulunmadığı gerekçesine yer verildiği halde Karar Sonucunun 3 nolu kısmında "...dava konusu işlemin  işe giriş bildirgelerine  tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle verilen idari para cezasına ilişkin kısmının iptaline dair kısmının BOZULMASINA,..." şeklindeki hüküm kurulduğu, bu hükmün, kararın ilgili kısmında yer alan gerekçe ile birlikte değerlendirildiğinde sehven yazıldığı ve düzeltilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. 
Bu durumda mahkemece yeniden verilecek kararda, 12/10/2021 tarih ve E:2019/4923, K:2021/4692 sayılı Daire kararının ilgili bölümünün "...tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle verilen idari para cezasına ilişkin kısmı yönünden davanın reddine dair kısmının BOZULMASINA,..."  şeklinde dikkate alınması gerektiği açıktır.
Bu nedenle, kararın düzeltilmesi isteminin yukarıda belirtilen gerekçeyle reddine,  08/10/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/5807, Karar No: 2024/3784, Tarih: 08.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/5807
Karar	No : 2024/3784                                                                                
DAVACI	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı  /  ANKARA
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
 
DAVANIN_KONUSU :	04/03/2014  tarih  ve  28931 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ücretsiz veya İndirimli Seyahat Kartları Yönetmeliği'nin iptali istenilmektedir. 
DAVACININ_İDDİALARI	:	Davacı tarafından; Gümrükler Muhafaza Genel Müdürlüğü'nden Gümrükler Muhafaza Kısım Amiri olarak emekli olduğu, emekli kimlik kartı verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun, 17/05/1995 tarihinde yürürlüğe giren T.C. Emekli Sandığınca Aylık Bağlananlara Verilecek Tanıtım Kartları Yönetmeliğinin yürürlükten kaldırıldığından bahisle reddedildiği, T.C. Emekli Sandığınca Aylık Bağlananlara Verilecek Tanıtım Kartları Yönetmeliğinin, Emekli Sandığı tarafından aylık bağlanan kişiler adına düzenlenecek tanıtım (kimlik) kartları ile bu kişilerden çeşitli kanunlarla ücretsiz seyahat hakkı tanınanlara verilecek ücretsiz seyahat kartlarının niteliği, şekli, çeşitleri ile buna ilişkin diğer usul ve esasların tespiti amacıyla düzenlendiği, Maliye Bakanlığına bağlı olan Emekli Sandığının 16/05/2006 tarihinde kabul edilen 5502 sayılı Kanunla Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına bağlı SGK'ya devrolunduğu, anılan Yönetmelik 04/03/2014 tarihinde Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığınca yayımlanarak yürürlüğe giren dava konusu Yönetmeliğin 15. maddesi ile yürürlükten kaldırılmışsa da bir idari makamın (Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı), başka bir idari makamın (Maliye Bakanlığı) yetkili olduğu bir konuda işlem tesis etmesinin yetki tecavüzü olduğu, bu nedenle  işbu Yönetmeliğin iptalinin gerektiği, her ne kadar Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile birleşmiş ise de birleşmenin dava konusu Yönetmelikten sonra 09/07/2018 tarihinde yayımlanan 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4. maddesinin (c) fıkrası ile gerçekleştiği ileri sürülmektedir.

DAVALININ SAVUNMASI	: Davalı idarece; dava konusu Yönetmeliğin 4736 sayılı Kanunun 1. maddesinin 8. fıkrası uyarınca verilen yetki doğrultusunda hazırlandığı, Yönetmeliğin “Atıflar” başlıklı 14. maddesiyle, 17/05/1995 tarihli mülga Yönetmeliğe atıfların korunduğu, dava konusu Yönetmeliğin içeriği itibarıyla tüm hizmetlerin Bakanlıklarınca verildiği, 17/05/1995 tarihli “TC Emekli Sandığınca Aylık Bağlananlara Verilecek Tanıtım Kartları Yönetmeliği”nin dayanaklarının 5434 sayılı Kanun’un 127. maddesi, 1005 sayılı Kanun ve 3713 sayılı Kanun olduğu, 2005 yılında değişikliğe gidilerek adına “ve Ücretsiz Seyahat Kartları” ibaresinin eklendiği, 5. maddenin eklendiği, bahsi geçen Yönetmeliğin dayanağı olan 5434 sayılı Kanunun 127. maddesinin, 31/05/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun’un 106. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı, dolayısıyla 17/05/1995 tarihli Yönetmeliğin dayanak maddesinin yürürlükten kaldırıldığı savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	:...
DÜŞÜNCESİ	:	Davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir. 
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davacı ...vekili Av. ... tarafından, 04/03/2014  tarih  ve  28931 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Ücretsiz veya İndirimli Seyahat Kartları Yönetmeliği'nin iptali istenilmektedir.