muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9268, Karar No: 2006/16117, Tarih: 23.11.2006

10) Davaya konu; taşınmaz ... 1958 tarih 48 numaralı tapu kaydı uygulanarak 1970 yılında yapılıp 12.12.1970 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosu sonucu oluşturulan 312650 m2 yüzölçümünde ... ... Vakfı adına tesbit ve tescil edilen 199 sayılı kadastro parselinin, ifrazı ile oluşturulmuş ve tapu satış sonucu davalıya geçmiştir. ... Genel Müdürlüğünün Agustos 1936 tarih 1 numaralı tapu kaydına dayanarak Tapu Genel Müdürlüğü aleyhine açtığı dava, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanı tarafından Hakem sıfatıyla görülen 09.04.1973 ... ve 1974/40-48 sayılı kararıyla sonuçlandırılmıştır. Bu dosyada Ağustos 1936 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan ve ... elemanı bilirkişi ... tarafından düzenlenen 28.05.1970 tarihli krokide gösterilen taşınmaza, Orman Yönetiminin el atmasının önlenmesine karar verilmişse de, Hakem kararına ilişkin dava dosyası yada kesinleştirme onaylı örneği ve eki ... elemanı bilirkişi krokisi bulunamadığı gibi Hakem kararının kesinleşip kesinleşmediğinin anlaşılamadığı, Hakem tarafından 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosunun iptal edilmediği ve mahkemece yapılan keşif sonucu orman ve ... elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, Hakem kararının dayanağı ... tarafından düzenlenen krokide hakem kararına konu olan taşınmazın kuzey sınırında ... Çayının gösterildiği, ... Çayının ... değiştirmeyip sabit sınır olması nedeniyle ... Çayının kuzeyinde bulunan çekişmeli parselin hakem kararı kapsamında kalmayacağının belirtildiği,

11) Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan ... komisyonunca, ... makisi olarak tesbit edilmişse de, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 ... ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) orman rejimi dışına çıkarma işleminin iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B

madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın 1947 yılında kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği ancak bu işlemler göz önünde bulundurulmadan, 1997 yılında dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu 199 sayılı parsel 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ifrazen pay sahibi olanlar adına tapuya tescil edildiği, ancak, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulamasının yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünün bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 ... ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 ... ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler, özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 ... 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 ... 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işleminin yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)).

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 ... ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 ... ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı ... 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 ... ve 1999/1-544-561 sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/11/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7590, Karar No: 2018/12977, Tarih: 07.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/7590 E.  ,  2018/12977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C. ... tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin asıl işverende 01/01/2007-06/01/2010 tarihleri arasında temizlik elemanı olarak kesintisiz olarak çalışırken iş akdinin nedensiz ve haksız yere feshedildiğini, bu feshin geçersiz olduğu, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/45 Esas, 2012/275 Karar sayılı kararı ile sübuta ererek kararın kesinleştiğini, daha sonra müvekkilinin alt işvereni olan ... Bilişim Temizlik Nak. İnş. ve Yemek Üretim Hizmetleri Tah. San. ve Tic. Ltd. Şirketine işe alınma talebi ile ihtarname gönderildiğini, şirketin cevaben ...'da gelip işe başlayabileceğini bildirdiğini ancak ...'de ikamet eden müvekkilinin samimi olmayan şirketin bu davetini mecburen kabul edemediğini, celp olunacak kesinleşmiş ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/45 Esas sayılı dosyasında mevcut bilgi ve belgelerden feshin geçersiz olduğunun anlaşılacağını, bu haksız fesihten ötürü ödenmeyen alacakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar, işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, davacı ile T.C. ... arasında herhangi bir iş akdi ya da akit kabul edebilecek herhangi bir hukuku ilişki bulunmadığını, davalı idarenin temizlik yemek güvenlik vs. işleri yerine getirebilmesi için kanunlar uyarınca ihale yoluyla ihaleyi kazanan tüzel kişiler yoluyla sağladığını, idare ile ihaleyi kazanan yüklenici arasında karşılıklı borçlar ve yükümlükler taraflar arasında imzalanan sözleşme ile belirlendiğini, davalı idare ile davacının bağlı olduğu şirket arasındaki ilişkiyi hukuki statüde inceleyerek hukuki isimlendirmeyi yapmak gerektiğini, açıklandığı üzere tüm hizmet işleri bir bütünlük içinde kendi işçileriyle kendi güvenlik ve denetimi altında ihale ile işi alan şirket/şirketler tarafından yapılacağı dikkate alındığında şirket ile idare arasında hukuki ilişkinin bir istisna akdi olarak kabulü gerektiğini şirket ihaleye konu işleri yaparken kullanılan araç gereç seçimi çalışan işçilerin seçimi gibi konularda iş sahibinden bağımsız olarak hareket ettiğini, böylelikle idare işveren olmayıp iş sahibi olduğundan ve arada hukuki anlamda bir taşeronluk işi bulunmadığından 4857 sayılı kanunun 2. maddesine dayanılarak diğer davalı şirketlerin iş veren sıfatıyla çalıştırdığı işçilere karşı görev ve sorumluluklarının davalı idareye yükletilmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı asıl işverenin ihbar olunan alt işveren konumundaki şirketlerin işçi ile aralarındaki ihtilaflardan müteselsilen ve müştereken sorumlu olduğu, davalı işverenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/45 Esas, 2012/275 Karar ve 06/11/2012 karar tarihli kesinleşmiş işe iade dosyasından verilen karar gereğince davacı işçiyi işe başlatma iradesi taşımadığından iş aktinin sonlandığı ve davacı işçinin denetime elverişli ve hükme uygun rapordaki tazminat alacaklarını almaya hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 492 Sayılı Harçlar Kanunu uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi, harç giderlerinin oranlanması ve kıdem tazminatı alacağına davacının işe başlatılmadığı tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken geçersiz fesih tarihi olan 06/01/2010 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının, 1 numaralı bendinin kıdem tazminatına ilişkin paragrafı ile 3 ve 4 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“ 1- 3.278,09 TL brüt kıdem tazminatı alacağının davacının işe başlatılmama tarihi olan 28.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile,

3- Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

-Davacının yatırdığı tüm harçların karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

4-Davacının yaptığı harçlar hariç 158,75 TL tebligat ve posta, 279,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 437,75 TL yargılama giderinden davanın kabul ve red oranına göre hesaplanan 435,00 TL’nin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, geri kalanın davacı üzerinde bırakılmasına,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18387, Karar No: 2021/3752, Tarih: 09.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/18387 E.  ,  2021/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, O Yer Cumhuriyet Savcısı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7698, Karar No: 2018/15394, Tarih: 25.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/7698 E.  ,  2018/15394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletname de bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). Dosya içerisinde bulunan davacı vekili Av. ...’e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Dairemizin 12.09.2018 tarihli iade kararı ile bu eksikliğin ikmali için dosya yerel mahkemeye iade edilmiş ve iade kararı doğrultusunda, Yerel Mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davalı vekiline ve davalı asıla "vekilinin özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceği" ihtarını içerecek şekilde kesin süre verilmiştir. Davalı vekili verilen kesin süre içerisinde özel vekaletname sunmadığı gibi davalı asıl da usulune uygun kesin süreye rağmen boşanmaya ilişkin temyiz işlemini kabul ettiğine dair yazılı bildirimde bulunmamıştır. Genel vekaletname ile vekillik görevini yürüten Avukat ... tarafından hükmün boşanma ve ferilerine ilişkin kısmına yönelik temyiz talebinin incelenme olanağı bulunmadığından, davalı vekilinin boşanma hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin ziynet alacağı davasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Anayasanın 141/3. maddesi "bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur. Yerel Mahkeme kararında, kadının ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiş ancak gerekçeler karar yerinde gösterilmemiştir. Bu nedenle, gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre ziynet alacağı davasına yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, boşanma ve ferilerine ilişkin temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.12.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/4205, Karar No: 2014/10879, Tarih: 09.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4205 E.  ,  2014/10879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 46. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2013/19-2013/331

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2013 tarih ve 2013/19-2013/331 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı H.. Ç.. vekili, davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, Y. Bank AŞ'nin Marmaris Şubesi aracılığı ile müvekkili T.. T.. tarafından 06/11/1999 tarihli hesap açma talimatı ile aynı gün 17.000 TL, İzmit Şubesi'nde müvekkili M.. A.. tarafından 26/11/1999 tarihinde 5.800 TL, Kocaeli Şubesi'nde müvekkili H. Ç. tarafından 04/11/1999 tarihinde 1.540 TL, Eskişehir Şubesi'nde O.. P.. tarafından 06/11/1999 tarihinde 13.228 TL bedelli paranın banka personelinin yanlış ve kasti yönlendirmesi ile off shore olarak yatırıldığını, Y. Security Off Shore Bank Ltd. Şti'nin, Y. Bank A.Ş. tarafından kurulan paravan bir şirket olduğunu, tüzel kişilik kisvesi altında vatandaşları aldatıp zarara uğrattıklarını, banka yöneticilerinin bu nedenle yargılanıp ceza aldıklarını, davalının yatırılan paralardan sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkillerinin yatırdığı paraların yatırıldıkları tarihlerden itibaren faizleriyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava dışı Y. Security Off Shore Bank Ltd. Şti'nin fiilen ve hukuken tüzel kişiliğinin 2001 yılında sona erdiği, bu şirketten dava konusu paranın tahsil edilme olanağının kalmadığı, davalı bankanın, mevduat toplamaya ilişkin Bankacılık Yasası'na aykırı olarak, havale görünümlü mevduat topladığı, davalı bankaya birleşme ve devir suretiyle intikal eden Y.bank A.Ş. çalışanlarının yaptığı haksız eylem niteliğindeki işlemlerden ötürü bankanın sorumlu olduğu, güven ve itibar kurumu olan bankanın topladığı mevduatı 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 10/3 maddesi gereğince iade ile yükümlü olduğu gerekçesiyle davacı T.. T.. yönünden 13.000 TL asıl alacağın 6/11/1999 tarihinden itibaren, davacı O.. P.. yönünden 12.250 TL'nin 02/12/1999 tarihinden itibaren, davacı M.. A.. yönünden 5.800 TL'nin 26/11/1999 tarihinden 31/12/1999 tarihine kadar değişken oranda reeskont, 01/01/2000 tarihinden itibaren değişken oranda avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsili ile davacıya verilmesine, davacılardan H.. Ç.. tarafından Y. Bank İzmir Şube aracılığı Y. Security Off Shore Ltd'nin hesabına 1.540 TL havale edildiği iddiası ile açılan dava yönünden yapılan incelemede, dosyaya sunulan 04/11/1999 tarihli onaylı defter yaprağına göre hesabın H. Ö. adına açıldığı, Hülya Öztürk'ün indirilen nüfus kayıt örneğine göre daha önce bir evliliği veya soyadı değişikliğinin bulunmadığı, mahkememizce tespit edildiğinden davacı H.. Ç..'ın yapmış bulunduğu bir havalenin varlığı tespit edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı H.. Ç.. vekili, davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı I. Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, 5411 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyarınca Fon ve Fon'a devrolunan bankalar her türlü vergi, resim ve harçlar ile hükmolunan mali yükümlülüklerden muaf tutulmuştur. Davalı bankanın da Fon'a devrolunan Y.bank AŞ'yi satış suretiyle devralmış olması nedeniyle, bu alacak yönünden, harçtan muaf olmasına rağmen mahkemece harçtan sorumlu tutulmasına imkan verecek şekilde davalı bankadan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Davacı H.. Ç.. vekilinin temyiz istemine gelince, mahkemece hesabın H. Ö. adına açıldığı, Hülya Öztürk'ün nüfus kaydına göre daha önce bir evliliği veya soyadı değişikliği bulunmadığı gerekçesiyle bu davacı yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı tarafından sunulan nüfus kayıt örneğine göre, davacı H.. Ç..'ın parasını yatırdığı tarihten sonra evlendiği ve kızlık soyadının Öztürk olduğu görülmektedir. Bu itibarla mahkemece bu husus yeterince araştırılmadan davacı H.. Ç.. yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle mümeyyiz davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı I. Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı I. Bank A.Ş. yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı H.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.