muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/614, Karar No: 2024/2340, Tarih: 16.10.2024

Bunun üzerine temyizen bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	Anayasanın 152. maddesinin birinci fıkrasında; "Bir davaya bakmakta olan mahkeme, uygulanacak bir kanun veya kanun hükmünde kararnamenin hükümlerini Anayasaya aykırı görürse veya taraflardan birinin ileri sürdüğü aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varırsa, Anayasa Mahkemesinin bu konuda vereceği karara kadar davayı geri bırakır." hükmüne, üçüncü fıkrasında; "Anayasa Mahkemesi, işin kendisine gelişinden başlamak üzere beş ay içinde kararını verir ve açıklar. Bu süre içinde karar verilmezse mahkeme davayı yürürlükteki kanun hükümlerine göre sonuçlandırır. Ancak, Anayasa Mahkemesinin kararı, esas hakkındaki karar kesinleşinceye kadar gelirse, mahkeme buna uymak zorundadır." kuralına yer verilmiştir.
	Anayasa'nın 153. maddesinin üçüncü fıkrasında "Kanun, Kanun Hükmünde Kararname veya Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ya da bunların hükümleri, iptal kararlarının Resmi Gazetede yayımlandığı tarihte yürürlükten kalkar, gereken hallerde Anayasa Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabilir. Bu tarih, kararın Resmi Gazetede yayımlandığı günden başlayarak bir yılı geçemez."; dördüncü fıkrasında "İptal kararının yürürlüğe girişinin ertelendiği durumlarda, Türkiye Büyük Millet Meclisi, iptal kararının ortaya çıkardığı hukuki boşluğu dolduracak kanun tasarı veya teklifini öncelikle görüşüp karara bağlar."; beşinci fıkrasında ise, "İptal kararları geriye yürümez." kuralı yer almaktadır.
13/07/2005 tarih ve 25874 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun "Zabıtanın görev ve yetkileri" başlıklı 51. maddesinin üçüncü fıkrasında "Belediye zabıta teşkilâtının çalışma usûl ve esasları, çalışanların görev ve yetkileri, memurluğa alınması için taşımaları gereken nitelikler, alacakları meslek içi eğitim, görevde yükselme, meslekten çıkarılma, giyecekleri kıyafet ve savunma amaçlı olarak kullanacakları aletler ile zabıta teşkilâtında hizmet gereklerine göre oluşturulacak birimler, İçişleri Bakanlığı tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." düzenlemesine yer verilmiştir. 
11/04/2007 tarih ve 26490 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Belediye Zabıta Yönetmeliği, yukarıda yer verilen 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun "Zabıtanın görev ve yetkileri" başlıklı 51. maddesine dayanılarak çıkarılmıştır.
 Belediye Zabıta Yönetmeliği'nin "Disiplin Cezaları" başlıklı 40. maddesinin birinci fıkrasında zabıta personeline uygulanacak disiplin cezalarının "uyarma, kınama, aylıktan kesme, kademe ilerlemesinin durdurulması, meslekten çıkarma, Devlet memurluğundan çıkarma" cezaları olduğu, ikinci fıkrasında meslekten çıkarma cezası dışında verilecek olan disiplin cezalarında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun ilgili hükümlerinin uygulanacağının belirtildiği, üçüncü fıkrasında ise, meslekten çıkarma cezasını gerektiren eylem, tutum ve davranışlara sayma yoluyla yer verildiği görülmektedir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Zabıta Memuru olarak görev yapan davacı tarafından, yetkisini ve nüfuzunu kendisine veya başkalarına çıkar sağlamak amacıyla kullandığından bahisle, Belediye Zabıta Yönetmeliği'nin 40/1-d maddesi uyarınca, meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılması üzerine temyizen bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
	Davacı hakkında tesis edilen meslekten çıkarma cezasının düzenlendiği Zabıta Yönetmeliğinin dayanağı olan 5393 sayılı Belediye Kanununun "Zabıtanın görev ve yetkileri" başlıklı 51. maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesinde yer alan "...meslekten çıkarılma..." ibaresinin itiraz yoluyla iptali talebi ile yapılan başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 28/11/2018 tarih ve 30609 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 17/10/2018 tarih ve E:2018/110, K:2018/99  sayılı kararıyla; belediye zabıta personelinin disiplin suç ve cezalarının Anayasa'nın 128. maddesinin ikinci fıkrası gereğince kanunla düzenlenmesi öngörülen hususlar arasında yer aldığı; Kanun'da belediye zabıta personelinin meslekten çıkarılmasını gerektiren eylemlerin gösterilmediği gibi bu cezayı vermeye yetkili makamların ve cezanın kesinleşme usulünün de belirtilmediği, bu hâliyle anılan meslekten çıkarma yaptırımı yönünden belediye zabıta personeli için kanuni bir güvencenin bulunmadığı, itiraz konusu kuralın; söz konusu disiplin cezasıyla ilgili genel ilkeleri ortaya koymadığı, çerçeveyi çizmediği, bu disiplin cezasını gerektiren eylemleri genel hatlarıyla da olsa belirlemediği; itiraz konusu kuralla yaptırım konusu eylemlerin yasal düzeyde belirlenmediğinden, ilgililerin hangi somut fiil ve olguya meslekten çıkarma yaptırımının uygulanacağını belirli bir açıklık ve kesinlikte öngörebilmelerine yasal çerçevede imkân tanınmadığı, bu nedenle kuralın, Anayasa'nın 38. maddesinde düzenlenen suçta ve cezada kanunilik ilkesine ve Anayasa'nın 128. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kanuni düzenleme ilkesine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, "meslekten çıkarılma" ibaresinin iptaline, söz konusu iptal hükmünün, Anayasa’nın 153. maddesinin üçüncü fıkrası ile 6216 sayılı Kanun’un 66. maddesinin 3. fıkrası gereğince kararın Resmî Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir.
Bu süreç itibarıyla öncelikle, Anayasa Mahkemesi kararı ile bir kanun hükmünün iptal edilmesinden sonra, söz konusu kanun hükmünün yürürlükte olduğu dönemde tesis edilen işlemlerin yargısal denetiminin Anayasa Mahkemesinin iptal kararından ne şekilde etkileneceği hususunun açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Bu süreç itibarıyla öncelikle, Anayasa Mahkemesi kararı ile bir kanun hükmünün iptal edilmesinden sonra, söz konusu kanun hükmünün yürürlükte olduğu dönemde tesis edilen işlemlerin yargısal denetiminin Anayasa Mahkemesinin iptal kararından ne şekilde etkileneceği hususunun açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.
Anayasa'nın 152. maddesinin 1. fıkrasında; "Bir davaya bakmakta olan mahkeme, uygulanacak bir kanun veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesinin hükümlerini Anayasaya aykırı görürse veya taraflardan birinin ileri sürdüğü aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varırsa, Anayasa Mahkemesinin bu konuda vereceği karara kadar davayı geri bırakır." 2. fıkrasında; "Mahkeme, Anayasaya aykırılık iddiasını ciddi görmezse bu iddia, temyiz merciince esas hükümle birlikte karara bağlanır." ve 3. fıkrasında da;  "Anayasa Mahkemesi, işin kendisine gelişinden başlamak üzere beş ay içinde kararını verir ve açıklar. Bu süre içinde karar verilmezse mahkeme davayı yürürlükteki kanun hükümlerine göre sonuçlandırır. Ancak, Anayasa Mahkemesinin kararı, esas hakkındaki karar kesinleşinceye kadar gelirse, mahkeme buna uymak zorundadır." hükmüne yer verilmiş, 153. maddesinin 3. fıkrasında; "Kanun, Cumhurbaşkanlığı kararnamesi veya Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü ya da bunların hükümleri, iptal kararlarının Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihte yürürlükten kalkar. Gereken hallerde Anayasa Mahkemesi iptal hükmünün yürürlüğe gireceği tarihi ayrıca kararlaştırabilir. Bu tarih, Resmi Gazete'de yayımlandığı günden başlayarak bir yılı geçemez"  5. fıkrasında; "İptal kararları geriye yürümez." 6. fıkrasında ise; "Anayasa Mahkemesi Kararları Resmi Gazete'de hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar." kuralı düzenlenmiştir.

Anayasa'nın itiraz yolu ile Anayasa Mahkemesine başvurulması konusunu düzenleyen 152. maddesinde; bir davaya bakmakta olan mahkemenin, uygulanacak bir kanun veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesi hükümünü Anayasa'ya aykırı görmesi veya taraflardan birinin ileri sürdüğü aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varması halinde, Anayasa Mahkemesinin bu konuda vereceği karara kadar davayı geri bırakacağı hükmü yer almakta olup, Anayasa Mahkemesinin, işin gelişinden başlamak üzere beş ay içinde kararını vereceği ve açıklayacağı, bu süre içinde karar verilmezse mahkemenin davayı yürürlükteki kanun hükümlerine göre sonuçlandıracağı, ancak, Anayasa Mahkemesinin kararı, esas hakkındaki karar kesinleşinceye kadar gelirse, mahkemenin bu kararı dikkate almak zorunda olduğu belirtilmiştir. Anayasa'nın 153.maddesi uyarınca da Kanun, Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ya da bunların hükümlerinin Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararlarının Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihte yürürlükten kalkacağı, gereken hallerde Anayasa Mahkemesinin iptal hükmünün yürürlüğe gireceği ileri bir tarihi ayrıca kararlaştırabileceği, iptal kararlarının geri yürüyemeyeceği ve Resmi Gazete'de yayımlanması ile geleceğe yönelik etki doğuracağı anlaşılmaktadır. Diğer yandan hukuk devleti olmanın gereklerinin doğal bir sonucu olarak Anayasa Mahkemesi kararlarının yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlayıcı olduğu kuşkusuzdur.
 Bu noktada, Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının geriye yürümemesi ilkesi ele alındığında; öğretide, bu ilkenin temelinde hukuki güvenlik ilkesi etkin kılınarak hukuk düzeninde güven ve istikrarın sağlanmasının amaçlandığı kabul edilmektedir. Bu ilkenin idare hukuku açısından önemi ise, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı öncesinde tesis edilen işlemlerin doğrudan hukuka aykırı hale gelmediği ve  bu kapsamda tesis edilen işlemlerin "kanunilik ilkesi" yönünden dayanaksız kalmadığı noktasında toplanmaktadır. Aksinin kabulü halinde iptal edilen kanunun yürürlükte olduğu dönemde, bu kanuna dayanılarak tesis edilmiş olan bütün işlemlerin geçersiz hale gelmesi gibi bir durum ortaya çıkacaktır.
Öte yandan, yargı kararları yalnızca hüküm fıkrası ile anlam ifade etmemekte olup, gerekçeleriyle bir bütün oluşturmaktadır. Gerekçenin bir nevi, mahkemece tespit edilen maddi olgular ile hüküm fıkrası arasında bir köprü olduğu söylenebilir. Bu anlamda iptal ya da yürütmenin durdurulması yolunda verilen kararların, gerekçesi ile birlikte dikkate alınarak değerlendirilmesi gerekir. Zira, Anayasa'nın 141. maddesinin 3. fıkrasında da; "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." denilmek suretiyle bu konuya verilen öneme dikkat çekilmiştir. Bu husus, Anayasa Mahkemesince hukuka aykırılığı saptanan yasal düzenlemeye dayanılarak tesis edilen idari işlemlerin hukuka uygunluk denetimi açısından da önem arz etmektedir.

Anayasa Mahkemesi kararlarının uygulanmasına ve doğuracağı sonuçlara ilişkin yukarıda belirtilen kurallar, Anayasa'nın 2.maddesinde yer alan hukuk devleti  ve hukukun üstünlüğü ilkeleri çerçevesinde değerlendirildiğinde; itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulan bir davada Anayasa Mahkemesi kararı uygulanacağı gibi emsali durumda olan davalarda da, yani daha açık bir ifade ile dayanak kanun hükmünün, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından önce yürürlükte olduğu dönemde tesis edilen idari işlemlerin yargısal denetiminde de dikkate alınması gerekecek, Anayasa Mahkemesi kararı uygulanırken Anayasa Mahkemesi kararının yürürlüğe girdiği tarihten itibaren dayanak yasa hükmü ortadan kaldırılmak suretiyle oluşan ileriye yönelik hukuki durumun -Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümezlik ilkesi gözetilmek suretiyle- kararın gerekçesi dikkate alınarak idari işlem üzerinde etkisi belirlenecektir.
Bakılan uyuşmazlıkla ilgili olarak, dava konusu meslekten çıkarma cezasının düzenlendiği Belediye Zabıta Yönetmeliğinin dayanağı olan 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 51. maddesinde yer alan "meslekten çıkarılma" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin yukarıda özetine yer verilen kararıyla; Anayasa'nın 38. maddesinde düzenlenen "suçta ve cezada kanunilik" ilkesine ve 138. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "kanuni düzenleme ilkesine" aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle iptal edilmesi nedeniyle, dava konusu meslekten çıkarma cezasının yasal dayanağının kalmadığı anlaşılmaktadır. Öte yandan anılan iptal kararının yürürlüğe girmesi için öngörülen sürenin dolmuş olmasına rağmen kanun koyucu tarafından yeni bir yasal düzenlemenin halen yapılmadığı, 18/12/2021 tarih ve 31693 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Belediye Zabıta Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile de dava konusu meslekten çıkarma cezasına ilişkin ibarelerin Belediye Zabıta Yönetmeliğinden bütünüyle çıkarıldığı görülmektedir. Söz konusu Yönetmelikte halihazırda disiplin cezaları; 657 sayılı Kanunla da uyumlu olarak uyarma, kınama, aylıktan kesme, kademe ilerlemesinin durdurulması ve devlet memurluğundan çıkarma şeklinde düzenlenmiş olup, bu cezalar yönünden de 657 sayılı Kanun hükümlerine atıf yapıldığı görülmektedir.
 Bu durum karşısında; yasal dayanağı kalmayan meslekten çıkarma cezasına yönelik herhangi bir yasal düzenlemenin hali hazırda olmaması ve anılan cezaya 657 sayılı Kanun'da da yer verilmemiş olması nedeniyle, Kurulumuzca maddi olay yönünden bir irdeleme yapılmasına da olanak bulunmadığı sonucuna varılmaktadır. Belirtilen nedenlerle, yasal dayanağı kalmayan Yönetmeliğin 40/1.d maddesi uyarınca tesis edilen işlemde hukuka uyarlık, davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, davalı idarece Anayasa Mahkemesinin söz konusu iptal kararının yürürlüğe giriş tarihinin, iptal kararı ile oluşacak hukuksal boşluğun kamu yararını ihlal edici nitelikte olduğu göz önüne alınarak, yeni bir düzenleme yapılıncaya kadar işlenecek disiplin cezalarının yaptırımsız kalmaması maksadıyla altı ay süre ile ertelendiği savı ileri sürülmüş ise de, temyiz incelemesi tarihi itibarıyla, Anayasa Mahkemesince iptal kararının yürürlüğe girmesi için öngörülen altı aylık sürenin dolmuş olduğu ve kanun koyucu tarafından yeni bir düzenleme yapılmadığından, dava konusu uyuşmazlığın bu hukuki durum çerçevesinde değerlendirileceği tabiidir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin kabulüne;
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin ... İdare Mahkemesinin temyize konu ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
3.Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine, 
4.Bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  16/10/2024  tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
 
 
		                    KARŞI OY 
X-  ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı ısrar kararının usul ve hukuka uygun bulunduğu, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddi ile temyize konu ısrar kararının onanması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/185, Karar No: 2024/4089, Tarih: 16.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE  
Esas   No : 2023/185
Karar  No : 2024/4089
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)							: 1) ... mirasçıları; ...,							 ... ve...
	   2)...
VEKİLLERİ	: Av. ...
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR)							:  1) ... Genel Müdürlüğü 
 
				VEKİLİ	: Av. ...
	    2) ...Genel Müdürlüğü 
 
				VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	:	... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca aleyhlerine ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ                       :
Dava konusu istem: Davacılar tarafından, maliki oldukları Balıkesir ili, Ayvalık ilçesi, ... Mevkii ... ada, ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı tarım arazilerinde ekili bulunan buğdayın 01/12/2012 tarihinde meydana gelen taşkın sular nedeniyle zarar görmesinde davalı idarelerin hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek 106.400,00 TL maddi  tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesince; davanın kısmen reddi kısmen kabulü yolundaki Mahkemelerinin... tarihli ve E:..., K:... sayılı kararının, Danıştay Onuncu Dairesinin 23/11/2020 tarihli ve E:2015/1309, K:2020/5169 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyularak dava dosyasında yer alan bilgi ve belgelerle Mahkemelerince yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlen bilirkişi raporları,... Asliye Hukuk Mahkemesinin ...D. İş sayılı dosyasında yer alan tespitlerle birlikte ... Köyünde görevli teknik elemanlar tarafından... ve ... parsel numaralı buğday ekili tarlaların tamamının 03/12/2012 tarihinde su altında kaldığı yolunda tanzim edilen tutanak ve Meteoroloji Genel Müdürlüğünün 26/02/2014 tarihli yazısı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; taşınmazların bulunduğu bölgede zararın meydana geldiği tarihteki yağışların doğal afet niteliğinde olmadığı, taşkının ise taşınmazlarla aynı bölgede bulunan ve olay anında 124 m³/sn (Bir saniyede gecen su miktarı 124 m³) debiye ulaşan Karakoç deresinin yatağı içerisinde su geçişini engelleyecek doğal unsurlardan kaynaklandığı, buradan taşan suyun dava konusu arazilere ulaşmasında ise su geçişi ile ilgili yapılan yapılarda (tahliye kanalları, menfezler) su geçişini engelleyecek, suyun önünü kapatacak malzemelerin de Devlet Su işleri Genel Müdürlüğü tarafından temizlenmediği/kaldırılmadığı, bu yöneleriyle oluşan taşkında DSİ'nin %50 kusurlu olduğu, yine davalı taraf olan Karayolları Genel Müdürlüğü'nün yol yapımı sırasında tahliye kanallarını yarıda bırakıp tamamlamamasından dolayı oluşan taşkında %50 oranında kusurlu olduğu, davacının ise zararın artmasında herhangi bir kusurunun bulunmadığı sonucuna varıldığı, dava dosyasında bulunan bilirkişi raporlarında yer alan tespitler ve taşınmazlar üzerinde davacılardan ...'ın tarımsal faaliyette bulunduğunu ortaya koyan Çiftçi Kayıt Sistemi verileri dikkate alınmak suretiyle keşfen yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde tanzim edilen bilirkişi raporunda, su altında kalan ... ve ...(154.911,00 m²) parsel numaralı buğday ekili taşınmazların, olay tarihi (03/12/2012) itibarıyla ürün kaybından kaynaklanan toplam zararın  40.276,60 TL olduğu, dava konusu taşınmazların maliki olan müteveffa ...'ın tazminat talepleri yönünden yapılan değerlendirmede ise; olaydan dolayı taşınmazın yüzeyinde toplanan taş ve çakılların kaldırılması, oluşan yarıkların kapatılması, toprak getirilmesi ve tarla yüzeyinin tesviye edilmesine yönelik olay tarihi (03/12/2012) itibarıyla masrafların 53.947,75 TL olarak hesaplandığı, bu durumda davaya konu olay sonucu ...'a ait taşınmazlarda taş ve çakılların kaldırılması, oluşan yarıkların kapatılması şeklinde meydana gelen ve davalı idarelerce, davacı müteveffa ...'ın yasal mirasçıları olan ..., ... ve ...'ın tazmini gereken gerçek zararının  53.947,75 TL olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle davacıların maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 40

.947,75 TL olarak hesaplandığı, bu durumda davaya konu olay sonucu ...'a ait taşınmazlarda taş ve çakılların kaldırılması, oluşan yarıkların kapatılması şeklinde meydana gelen ve davalı idarelerce, davacı müteveffa ...'ın yasal mirasçıları olan ..., ... ve ...'ın tazmini gereken gerçek zararının  53.947,75 TL olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle davacıların maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 40.276,60 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 27/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idarelerden 1/2 oranında alınarak davacı ...'a ödenmesine, 53.947,75 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 27/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idarelerden 1/2 oranında alınarak davacı müteveffa ...'ın yasal mirasçıları olan ..., ...ve ...'a ödenmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat isteminin (12.175,65 TL) ise reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI	: 
	Davacılar tarafından, Mahkemece hükmedilen tazminat tutarından davalı idarelerin müştereken ve müteselsilen sorumlu olmaları gerekirken 1/2 oranında sorumlu tutulmalarının usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
	Davalı idarelerden Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından, 01/12/2012 tarihinde meydana gelen yağışların doğal afet niteliğinde olduğu, dava konusu taşınmazların bulunduğu alanda yeterli ebatta ve sayıda menfez bulunduğu, idarelerinin herhangi bir hizmet kusuru bulunmadığı, idareleri yönünden davanın reddi gerektiği, idarelerinin harçtan muaf olduğu ileri sürülmektedir.
	Davalı idarelerden Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından, idarelerinin hizmet kusuru bulunmadığı, idareleri yönünden davanın reddi gerektiği, davacılar tarafından iddia edilen zararın kısmen kabulüne ilişkin Mahkeme kararının davacılar tarafından temyiz edilmediği halde bozmaya uyma sonrasında daha yüksek bir tazminat tutarına hükmedilmesinin usul hükümlerine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN	SAVUNMALARI		: Davalı idarelerden Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü  tarafından davacıların temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği savunulmakta olup; davacılar ve davalı idarelerden Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ             : ...
DÜŞÜNCESİ	:	İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden davalı idarelerden Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE                 :		
	MADDİ OLAY : 
	Dava; davacıların maliki oldukları Balıkesir ili, Ayvalık ilçesi, ... Mevkii ... ada, ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı tarım arazilerinde ekili bulunan buğdayın 01/12/2012 tarihinde meydana gelen taşkın sular nedeniyle zarar görmesinde davalı idarelerin hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek 106.400,00 TL maddi  tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Medeni usul hukukunda yer alan ve yargılamaya hakim olan ilkelerden bir tanesi de "Taleple Bağlılık İlkesi"dir. Nitekim, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesine göre; "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir."