muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14608, Karar No: 2023/25460, Tarih: 11.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/14608 E.  ,  2023/25460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/206 Değişik İş

SUÇ : Hakaret

KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanık hakkında Yerel Mahkeme kararı ile hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş söz konusu karara itiraz edilmesi üzerine itiraz mercii tarafından itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 16.08.2023 tarih ve 94660652-105-39-15209-2023 Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93921 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93921 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz veya istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Mahkemesince yapılan yargılama sonunda 21.12.2022 tarihli kısa kararda, "katılan kendini vekil ile temsil ettirdiğinden güncel AAÜT gereğince maktu 9.200,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine " şeklinde karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda 5.100,00 Türk lirası vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “Olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay tarafından incelenmesini sağlamak suretiyle ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.06.1971 gün ve 497-209, 07.02.1972 gün ve 447-72, 24.02.1975 gün ve 37-32, 14.06.2005 gün ve 66-65, 07/02/2006 gün ve 172-10, 22.10.2013 tarih ve 2012/11-1322-2013/421 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, vekâlet ücretinin yargılama giderlerinden olması şahsi hak olma niteliğini değiştirmeyeceğinden ve kişisel hakka ilişkin olarak yapılan aykırılıklar nedeniyle kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35216, Karar No: 2019/3234, Tarih: 11.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/35216 E.  ,  2019/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde en son brüt 1.307,30 TL aylık ücretle çalıştığını, yaş hariç emeklilik koşullarını doldurması nedeniyle iş akdinin müvekkili tarafından feshedildiğini ancak tazminat ve yıllık izin alacaklarının davalı işveren tarafından ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının süreklilik arz eden ve aksamaması gereken bir görevde olduğu halde izinsiz işe gelmediği günün ertesi gününde müvekkiline ihtarname çekerek işi bıraktığını, davacının kötü niyetli olarak iş akdini sonlandırma eylemine rağmen müvekkili tarafından, davacının müvekkiline ödemesi gereken ihbar tazminatı mahsup edildikten sonra bakiye kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin davacının banka hesabına yatırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalının dava dilekçesini tebliğ almadan ve dava açıldıktan bir gün sonra 11/02/2015 tarihinde davacının banka hesabına, kıdem tazminatına mahsuben 7.724,36 TL ve 10 günlük izin ücretine mahsuben 298,75 TL ödeme yaptığını, davacının almaya hak kazandığı kıdem tazminatı miktarının 9.780,09 TL olduğu ve yapılan ödeme düşüldüğünde bakiye 2.055,73 TL kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının 10 günlük yıllık izin ücreti 197,55 TL olarak hesaplanmış ise de davalı işveren tarafında dava açıldıktan sonra 298,75 TL olarak fazlasıyla ödeme yapıldığı gerekçesiyle, yıllık izin talebinin reddine, kıdem tazminatı talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraflar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesiyle 7.000 TL kıdem tazminatı, 200 TL yıllık izin ücreti talep etmiş, davalı işveren davacının hesabına, dava tarihinden 1 gün sonra kıdem tazminatı karşılığı 7.724,36 TL. Ve izin parası karşılığı 298,75 TL. olmak üzere toplam 8.023,11 TL. yatırmıştır.

Bilirkişi davacının kıdem tazminatı miktarını 9.780,09 TL, izin ücreti alacağını ise 197,55 TL olarak hesaplamıştır.

2- Davacı dava dilekçesiyle 7.000 TL kıdem tazminatı, 200 TL yıllık izin ücreti talep etmiş, davalı işveren davacının hesabına, dava tarihinden 1 gün sonra kıdem tazminatı karşılığı 7.724,36 TL. Ve izin parası karşılığı 298,75 TL. olmak üzere toplam 8.023,11 TL. yatırmıştır.

Bilirkişi davacının kıdem tazminatı miktarını 9.780,09 TL, izin ücreti alacağını ise 197,55 TL olarak hesaplamıştır.

Ödeme dava açıldıktan sonra yapıldığı için öncelikle dava dilekçesindeki taleplerin ödeme harici kalan bakiye için olduğu söylenemez. Bilirkişi kıdem tazminatını 9.780,09 TL olarak hesaplamış ise de, davacı taleplerini ıslah ile artırmamıştır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı karşısında bu aşamadan sonra ıslah harcının tamamlatılması imkanı da kalmamıştır. Yukarıda izah edildiği üzere davacının dava dilekçesiyle talep ettiği kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı davadan sonra fazlasıyla yatırıldığından her iki talep bakımından da ödeme nedeniyle “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken, ıslah olmadığı halde bakiye kıdem tazminatının hüküm altına alınması ve yıllık izin ücreti talebi bakımından ret kararı verilmesi hatalıdır.

3- Dava açılmasına sebebiyet veren davalı olduğundan ve davada reddedilmesi gereken bir alacak miktarı bulunmadığı halde davalı yararına ücreti vekalete hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin tamamından davalının sorumlu tutulması yerine taraflar arasında paylaştırılması hatalıdır.

Diğer taraftan davacı lehine hükmedilecek ücreti vekaletin dava dilekçesiyle istenen ve tamamı ödenen 7.200 TL üzerinden ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. Maddesi gözetilerek yeni verilecek karar tarihindeki maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14902, Karar No: 2012/20219, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/14902 E.  ,  2012/20219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

21.07.2004 günü saat 12:00 sıralarında ... ... karakolunu arayan bir şahsın ... ve ... isimli şahısların kırmızı renkli bir kamyonetle büyük bir çanak anten getirip, ... Mah. .... Sokak üzerinde bulunan bir inşaata sakladıklarını bildirmesi üzerine, derhal ihbarda belirtilen adrese giden polis tarafından sanıklar ... ve ...nin inşaatın üst katında yakalandığı ve suça konu çanak antenin de inşaatın alt katında ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; 21.07.2004 tarihli yakalama tutanağını düzenleyen kolluk görevlileri tanık olarak duruşmaya çağrılıp, dinlendikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yetinilerek, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1819, Karar No: 2007/3175, Tarih: 23.10.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/1819 E.  ,  2007/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetki yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 15.306.00.YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek davalı aracın ZMMS şirketinden tahsil edilen 2.750.00.YTL'nin mahsubu ile bakiye 12.556.00.YTL'nin ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili mahkemenin yetkisiz bulunduğunu yetkili mahkemenin haksız fiilin meydana geldiği Bitlis yada müvekkili davalının ikametgahı Solhan Mahkemesi olduğunu, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... duruşmalara gelmediği gibi davaya yazılı olarakta cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın yetkili Solhan Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Avukatlık Asgari Ücret tarifesinin 7/1 maddesi gereğince delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereği yerine getirildikten sonra mahkemenin yetkisizliğine karar verildiğinden karar tarihinde yürürlükte olan tarifede yazılı ücretin tamamına hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava TTK.nun 1301 maddesine dayalı olarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... vekili dilekçesinde Bitlis veya Solhan mahkemelerinin yetkili olduğundan söz ederek yetki itirazında bulunmuştur.

HUMK.nun 23. maddesine göre yetki itirazının geçerli olabilmesi için davalının tercih ettiği yetkili mahkemeyi açıkça bildirmesi gerekir. Görüldüğü üzere davalı ... vekili yetki itirazında birden fazla mahkemeleri yetkili göstermiştir. Anılan itiraz HUMK.nun 23. maddesine uygun bulunmadığından geçersizdir.

O halde mahkemece yetki itirazının reddi ile işin esası incelenip sonuca uygun bir karar vermek gerekirken usule aykırı biçimde dava dilekçesinin yetki yönünden red edilmiş olması doğru görülmediği gibi kabule göre de davalı ... davaya cevap vermediği, süresinde yetki itirazında bulunmadığı halde bu davalıyıda bağlayacak şekilde onun yönünden de yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ... A.Ş'ye geri verilmesine 23.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24111, Karar No: 2013/21921, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/24111 E.  ,  2013/21921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Master Service Temizlik San. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25145, Karar No: 2013/32266, Tarih: 10.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/25145 E.  ,  2013/32266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 13.06.2013 tarih, 14728/22318 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: Yargıtay ilamı, kararın düzeltilmesini isteyene 12.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği halde karar düzeltme dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 24.07.2013 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.

Karar düzeltme dilekçesinin süre aşımı bakımından (REDDİNE), 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11974, Karar No: 2018/1029, Tarih: 05.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11974 E.  ,  2018/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, suç tarihinden önce başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10557, Karar No: 2018/1281, Tarih: 21.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10557 E.  ,  2018/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 131 ada 14 parsel sayılı 2438,53 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çay bahçesi niteliği ile, 131 ada 15 parsel sayılı 2555,28 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliği ile senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı gerçek kişi, 131 ada 14 ve 15 parseller içinde bir kısım yerin kendisine ait olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile davaya müdahil olmuştur. Mahkemece davacı gerçek kişi ve müdahil Orman Yönetiminin davasının reddine, 131 ada 14 ve 131 ada 15 parsellerin tespit gibi tespit malikleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve müdahil Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 14/11/2011 tarih 2011/13607-12606 E.K. sayılı kararı ile;

“1- İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davacı ... çekişmeli taşınmazlarda kendisine ait olduğunu iddia ettiği kısımlar üzerinde zilyetliği bulunmadığı ve davasını ispat edemediğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Müdahil davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince; dosyada mevcut orman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 04.02.2011 tarihli raporda; çekişmeli taşınmazların bakımsız olduğu ve bakımsızlıktan dolayı alanlara 15-40 yaşlı kestane ve kızılağaçları geldiği, alt tabakanın da böğürtlen, orman gülü ve eğrelti otları ile kaplandığı, taşınmazlar üzerindeki kızılağaç ve kestanelerin normal kapalılıkta bulunduğu bildirildikten sonra taşınmazların toprağının orman toprağı yapısında olmadığı ve taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Bilirkişi raporu kendi içinde çelişkili olup bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

Mahkemece öncelikle çekişmeli taşınmazlara komşu 131 ada 11, 12, 13 ve 16 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanak tapu ve vergi kayıtları ve 131 ada 15 parselin güneyinde yoldan sonra gelen taşınmazları gösterir şekilde kadastro pafta örneği ile bu pafta örneği geldikten sonra bu kısımda bulunan taşınmazların ada ve parsel numaraları tespit edilerek bunlara ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri ile varsa dayanak tapu ve vergi kayıtları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; çekişmeli taşınmazların üzerindeki ceviz, kestane, ıhlamur ve kızılağaçların yaşları, kapalılık dereceleri, ıhlamur ve kızılağaçların özel olarak yetiştirilip yetiştirilmediği. Taşınmazların üzerindeki hakim ağaç türünün ne olduğu ve bu ağaçların gruplar halinde bulunup bulunmadığı tespit edilmeli, 6831 sayılı Kanunun 1. maddesi “Tabii olarak yetişen ve emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır.

Ancak:

A) Sazlıklar;

B) Step nebatlariyle örtülü yerler;

C) Her çeşit dikenlikler;

Ç) Parklar;

D) Şehir mezarlıklarıyla kasaba ve köylerin hudutları içerisinde bulunan eski (kadim) mezarlıklardaki ağaç ve ağaçlıklarla örtülü yerler;

E) Sahipli arazide bulunan ve civarındaki ormanlarda tabii olarak yetişmiyen ağaç ve ağaççık nevilerinin bulunduğu yerler;

F) Orman sınırları içinde veya bitişiğinde tapulu, orman sınırları dışında ise her türlü tasarruf belgeleriyle özel mülkiyette bulunan ve tarım arazisi olarak kullanılan, dağınık veya yer yer küme ve sıra halindeki her nevi ağaç ve ağaçcıklarla örtülü yerler;

G) Orman sınırları dışında olup, yüzölçümü üç hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaççıklarla örtülü yerler;