muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/13488, Karar No: 2024/14541, Tarih: 07.10.2024

Danıştay 5. Daire Başkanlığı         2024/13488 E.  ,  2024/14541 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
BEŞİNCİ DAİRE
Esas  No : 2024/13488
Karar No : 2024/14541
                                YETKİLİ  YARGI  YERİNİN  BELİRLENMESİ  KARARI
Davacı ... vekili Av. ... tarafından; müvekkilinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 35. maddesi kapsamında kamu görevinden  çıkarılmasına ilişkin İçişleri Bakanlığının 20/06/2022 tarih ve ... sayılı işleminin iptaline karar verilmesi istemiyle İçişleri Bakanlığına karşı açılan davada; Erzurum 3. İdare Mahkemesi ve Denizli 1. İdare Mahkemesi arasında yetki uyuşmazlığı çıkması ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca yetkili yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın Danıştaya gönderilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 33. maddesinin 2. fıkrasında; ''Kamu görevlilerinin görevlerine son verilmesi, emekli edilmeleri veya görevden uzaklaştırılmaları ile ilgili davalarda yetkili mahkeme, kamu görevlisinin son görev yaptığı yer idare mahkemesidir.'' kuralına yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, davacının, Erzurum İl Emniyet Müdürlüğü kadrosunda polis memuru olarak görev yapmakta iken 27/05/2022 tarihli işlem ile Denizli İl Emniyet Müdürlüğü kadrosuna naklen atandığı, Erzurum İli, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünden yeni görev yerinde başlamak üzere 21/06/2022 tarihinde ilişiğinin kesildiği ve İçişleri Bakanlığının 20/06/2022 tarihli işlemi ile kamu görevinden çıkarıldığı, bu işlemin iptali istemine dair işbu davanın ise 08/07/2022 tarihinde açıldığı anlaşıldığından, dava konusu işlemin tesis edildiği tarih itibariyle davacının kamu görevinden çıkarıldığı için Denizli İl Emniyet Müdürlüğü kadrosunda hiçbir şekilde görevine başlamasının hukuken mümkün olmadığından son görev yeri de Erzurum İli olması nedeniyle, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde, 2577 sayılı Kanunun 33/2. maddesi uyarınca Erzurum İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır. 
Açıklanan nedenlerle, dava dosyasının, davanın görüm ve çözümünde yetkili olduğu belirlenen Erzurum 3. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Denizli 1. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine,  07/10/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/12057, Karar No: 2024/14540, Tarih: 07.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
BEŞİNCİ DAİRE
Esas  No : 2024/12057
Karar No : 2024/14540
 YETKİLİ  YARGI  YERİNİN  BELİRLENMESİ  KARARI
  Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğüne bağlı Çanakkale İli ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğünde işçi olarak görev yapmakta iken 689 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (KHK) ile kamu görevinden çıkarılan ve Ankara 21. İdare Mahkemesinin 28/04/2023 tarih ve E:202/540, K:2023/526 sayılı iptal kararı üzerine göreve iade edilen davacı ... vekili Av. ... tarafından; müvekkilinin, kamu görevinden çıkarılması nedeni ile uğradığı üzüntü ve sıkıntılar nedeniyle manevi tazminat ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile 250.000,00-TL manevi tazminatın kamu görevinden çıkarıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ve enflasyon farkıyla birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle Elektrik Üretim Anonim Şirketine karşı açılan davada verilen Ankara 14. İdare ve Çanakkale 2. İdare Mahkemelerinin davanın yetki yönünden reddine dair kararları sonucunda, anılan iki Mahkeme arasında çıkan yetki uyuşmazlığı 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:  
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Tam Yargı Davalarında Yetki" başlıklı 36. maddesinin "a" bendinde tam yargı davalarında yetkili mahkemenin zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili idari mahkemesi olduğuna ilişkin yetki kuralı yer almaktadır. 01/02/2018 tarih ve 7075 sayılı OHAL İşlemleri İnceleme Komisyonu Kurulması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanun'un 1. maddesinde ise, başka bir idari işlem tesis edilmeksizin doğrudan KHK ile tesis edilen işlemlere ilişkin başvuruları değerlendirmek ve karara bağlamak üzere OHAL İşlemleri İnceleme Komisyonu kurulduğu, anılan Kanun'un "Yargı denetimi" başlıklı 11. maddesinin 1. fıkrasında da, Komisyon kararlarına karşı Hâkimler ve Savcılar Kurulunca belirlenecek Ankara idare mahkemelerinde ilgilinin en son görev yaptığı kurum veya kuruluş aleyhine iptal davası açılabileceği hükme bağlanmıştır.
Söz konusu uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için öncelikle 2577 sayılı Kanun'un 36/a maddesinde yer alan tam yargı davalarındaki genel yetki kuralı uyarınca zararı doğuran idari uyuşmazlığın tespitinin yapılması, daha sonra da 2577 sayılı Kanun ve özel kanunlardaki hükümlere göre bu idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili idare mahkemesinin belirlenmesi gerekmektedir.

Söz konusu uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için öncelikle 2577 sayılı Kanun'un 36/a maddesinde yer alan tam yargı davalarındaki genel yetki kuralı uyarınca zararı doğuran idari uyuşmazlığın tespitinin yapılması, daha sonra da 2577 sayılı Kanun ve özel kanunlardaki hükümlere göre bu idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili idare mahkemesinin belirlenmesi gerekmektedir.
Mevcut uyuşmazlık yukarıda yer verilen düzenlemeler uyarınca incelendiğinde; ilgililerin, haklarında başka bir idari işlem tesis edilmeksizin doğrudan doğruya KHK'ların ekinde isimlerine yer verilerek tesis edilen kamu görevinden çıkarılmalarına karşı yaptıkları başvurular ile ilgili olarak OHAL İşlemleri İnceleme Komisyonunca verilen kararlara karşı açılan davalar Ankara özel yetkili idare mahkemelerince çözümlendiğinden, KHK'lar uyarınca kamu görevinden çıkarılmalarından sonra bu davalarda verilen kararlar üzerine göreve iade edilenlerin maddi ve manevi zararlarının tazmini istemiyle açılan davaların da zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili olan Ankara özel yetkili İdare Mahkemelerince karara bağlanması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Bu durumda; OHAL İşlemleri İnceleme Komisyonuna yapılan başvurunun reddine dair işlemin Ankara 21. İdare Mahkemesinin 28/04/2023 tarih ve E:2022/540, K:2023/526 sayılı kararı ile iptal edilmesi üzerine göreve iade edilen davacı tarafından, kamu görevinden çıkarılmasından kaynaklı manevi zararlarının tazmini istemiyle açılan işbu tam yargı davasının görüm ve çözümünde yukarıda anılan özel yasa uyarınca  belirlenmiş olan Ankara İdare Mahkemeleri yetkili bulunmaktadır. 
Açıklanan nedenlerle, dava dosyasının, davanın görüm ve çözümünde yetkili olduğu belirlenen özel yetkili Ankara İdare Mahkemelerine tevzii yapılmak üzere Ankara İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Ankara 14. İdare ve Çanakkale 2. İdare Mahkemeleri ile taraflara bildirilmesine,  07/10/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2275, Karar No: 2024/3711, Tarih: 07.10.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2024/2275
Karar	No : 2024/3711                                                              
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)	: 1- ...
	 	2- ...
									    3- ...
 									    4- ...
									    5-...
									    6- ...
                                            							       7- ...		
  							  	    8-...
VEKİLLERİ	: Av. ...
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR)	:  1- ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ	:	Hukuk Müşaviri ...	
			2- ... Valiliği	/ ...  
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMLERİN_KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
DAVANIN KONUSU	: 10/10/2015 tarihinde Ankara Garı önünde meydana gelen patlama neticesinde yakınları ...'yi kaybeden davacılar tarafından, olay nedeniyle uğradıklarını iddia ettikleri maddi zararların karşılanması istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile uğradıklarını iddia ettikleri zararlara karşılık müteveffanın eşi ... için 17.500,00 TL, çocukları..., ...,  ..., ..., ..., ... ve ...için ayrı ayrı 3.000,00 TL olmak üzere toplam 38.500,00 TL (miktar artırımı ile 284.517,00 TL) maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin  ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, davacıların maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacıların maddi tazminat ödenmesi istemiyle yaptığı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlem yönünden; dava konusu işlemin idari davaya konu edilebilecek nitelikte  bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptali isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesinin 23/02/2022 tarih ve E:2022/247, K:2022/998 sayılı kısmen bozma kararına uyularak davacıların istinaf başvurularının reddine, davalı idarelerin istinaf başvurularının kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacılara 32.640,65 TL maddi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesinin 23/02/2022 tarih ve E:2022/247, K:2022/998 sayılı kısmen bozma kararına uyularak davacıların istinaf başvurularının reddine, davalı idarelerin istinaf başvurularının kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacılara 32.640,65 TL maddi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI	: Davacılar tarafından, idarenin kusurlu/kusursuz sorumluluğuna ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı, genel hükümler kapsamında gerçek zararın tespiti ile tazminata hükmedilmesi gerektiği, idarenin ağır hizmet kusurunun olduğu iddialarıyla; davalı İçişleri Bakanlığı tarafından, idarelerinin kusurlu ya da kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı, olayın terör eylemi olduğu,  uyuşmazlığın 5233 sayılı Kanun uyarınca çözümlenmesi gerektiği iddialarıyla; davalı Ankara Valiliği tarafından ise davada idarelerine husumetin yöneltilmesinin hukuka aykırı olduğu, olayda idarelerinin sorumluluğunun bulunmadığı, idarelerinin harçtan muaf olduğu iddialarıyla temyize konu kararın aleyhlerine olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN_SAVUNMALARI	: Davacılar ve davalı İçişleri Bakanlığı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davalı Ankara Valiliği tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararını düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
           A) Temyize Konu Kararın, Esasa İlişkin Kısım Yönünden İncelenmesi:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın, davacılar lehine hükmedilen maddi tazminat tutarına işletilecek yasal faiz başlangıcına ilişkin kısmı dışındaki diğer kısımları usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
	 B) Temyize Konu Kararın Davacılar Lehine Hükmedilen Maddi Tazminat Tutarına İşletilecek Yasal Faiz Başlangıcına İlişkin Kısım Yönünden İncelenmesi: 
Faiz; en basit biçimiyle, idarenin tazmin borcu bağlamında; kişilerin, idarenin eylem ve/veya işlemlerinden dolayı uğradıkları zararların giderilmesi istemiyle başvurmalarına karşın, idarenin zararı kendiliğinden ödemeyip, yargı kararıyla tazminata mahkûm edilmesi sonucunda, idarenin temerrüde düştüğü tarihten tazminatı ödediği tarihe kadar geçen süre için 3095 sayılı Kanuna göre hesaplanacak tutarı ifade etmektedir.

Faiz; en basit biçimiyle, idarenin tazmin borcu bağlamında; kişilerin, idarenin eylem ve/veya işlemlerinden dolayı uğradıkları zararların giderilmesi istemiyle başvurmalarına karşın, idarenin zararı kendiliğinden ödemeyip, yargı kararıyla tazminata mahkûm edilmesi sonucunda, idarenin temerrüde düştüğü tarihten tazminatı ödediği tarihe kadar geçen süre için 3095 sayılı Kanuna göre hesaplanacak tutarı ifade etmektedir. 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, uyuşmazlık bakımından ön karar başvurusunda bulunulduğu tarihteki haliyle 13. maddesinde, idari eylemlerden hakları ihlal edilmiş olanların dava açmadan önce, bu eylemleri yazılı bildirim üzerine veya başka suretle öğrendikleri tarihten itibaren bir yıl ve her halde eylem tarihinden itibaren beş yıl içinde idareye başvurarak haklarının yerine getirilmesini istemeleri gerektiği; bu isteklerinin kısmen veya tamamen reddi halinde, bu konudaki işlemin tebliğini izleyen günden itibaren veya istek hakkında altmış gün içinde cevap verilmediği takdirde bu sürenin bittiği tarihten itibaren dava süresi içinde dava açılabileceği kuralı yer almaktadır. 
İdari işlem ve eylemlerden dolayı uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda, uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak idareye başvuru tarihinin, dava dilekçesinde yasal faizin başlangıç tarihine ilişkin bir istemde bulunulmaması halinde ise dava tarihinin esas alınması Danıştay içtihatlarında genel kabul görmüş ve istikrar kazanmıştır.
  Bakılan davada, Bölge İdare Mahkemesince, hükmedilen maddi tazminata, idareye başvuru tarihi olduğundan bahisle 09/12/2015  tarihinden itibaren yasal faiz işletildiği görülmüştür. 
 Buna göre, davacılar tarafından dava dilekçesinde yasal faizin başlangıç tarihi yönünden bir talepte bulunulmadığından, hükmedilen maddi tazminata Danıştay'ın yerleşik içtihatları gereği davanın açıldığı tarih olan 07/04/2016 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerektiği açıktır.
Bu durumun bir hatadan kaynaklandığı anlaşıldığından; temyize konu kararın hüküm fıkrasında yer alan "5-....maddi tazminatın idareye başvuru tarihi olan 09/12/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece ÖDENMESİNE"  ibaresinin; "5-....maddi tazminatın davanın açıldığı tarih olan 07/04/2016 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacılara ÖDENMESİNE, " şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.
Her ne kadar Mahkemece, hükmedilen maddi tazminatın davacılara ödenmesine karar verilmekle yetinilmiş, her bir davacıya ödenecek tutara yönelik herhangi bir hüküm kurulmamış ve Bölge İdare Mahkemesince de buna ilişkin bir açıklama veya hükme yer verilmemiş ise de; hükmolunan  32.640,65 TL'nin, 5233 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davacılara miras hisseleri oranında ödeneceğinde kuşku bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacıların temyiz isteminin REDDİNE, davalı idarelerin temyiz istemlerinin KISMEN KABULÜNE KISMEN REDDİNE,

KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacıların temyiz isteminin REDDİNE, davalı idarelerin temyiz istemlerinin KISMEN KABULÜNE KISMEN REDDİNE,
2. Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi...İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen açıklama ile belirtilen şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
3. Adli yardım talebi kabul edildiğinden davacılar tarafından ödenmemiş olan temyiz yargılama giderlerinin davacıdan tahsili için Mahkemesince ilgili vergi dairesi müdürlüğüne müzekkere yazılmasına, davalı idareler tarafından ödenmiş olan temyiz yargılama giderlerinin davalı idareler  üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin iadesine,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 07/10/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3556, Karar No: 2024/5130, Tarih: 07.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y  
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/3556
Karar No : 2024/5130
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Mobilya ve Aksesuar Pazarlama Anonim Şirketi	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...	 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	:...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge  İdare Mahkemesi  ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ                  :
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde ödenecek vergi çıkmaması nedeniyle azami indirim tutarı olan 1.000.000-TL'nin 2019 yılı Şubat dönemi gelir (stopaj) vergisinden mahsubu talebinin, 2016 yılında bir adet katma değer vergisi beyannamesi ile 2016 ve 2017 yıllarında bir kısım özel tüketim vergisi beyannameleri üzerine tahakkuk eden vergileri süresinden sonra ödediği ve hakkında damga vergisi tarhiyatı bulunduğundan bahisle reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile gelir (stopaj) vergisinin ödeme tarihinden itibaren işletilecek tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:  Uyuşmazlık konusu olayda, davacının 2016 yılı Haziran dönemi katma değer vergisi, 2015 yılının Şubat, 2016 yılının Mart, Nisan, Haziran ve Aralık  ile  2017 yılının Ocak ve Mart dönemleri için verdiği özel tüketim vergisi beyannameleri üzerine tahakkuk eden vergileri süresinden sonra gecikme zammıyla birlikte ödediği, ayrıca 2016 yılı Haziran dönemi için damga vergisi tarhiyatı bulunduğundan bahisle  vergiye uyumlu mükellef indiriminden yararlandırılmamış ise de özel tüketim vergisi beyannamelerinden kaynaklanan ödenmeyen her bir vergi tutarının, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 121. maddesinde belirlenen 250,00-TL'lik sınırın altında olduğu, öte yandan, 2016 yılı Haziran dönemi damga vergisi beyannamesinin 22/07/2016 tarihinde süresinde verildiği, sehven beyannamede yer verilmemiş bulunan 63,80-TL'lik damga vergisinin 01/08/2016 tarihli düzeltme beyannamesi ile beyan edilerek 02/08/2016 tarihinde ödendiği, kanuni süresinde verilen beyannameye ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla verilen beyannamenin indirim şartının ihlali sayılamayacağı ve 250,00 TL'lik sınırın da altında olduğu dolayısıyla sözü edilen Kanunda sayılan şartları taşıdığı görülen davacı şirketin mahsup talebinin reddine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, fazla veya yersiz olarak tahsil edilen vergilerin iadesinde  tecil faizinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiş, gelir (stopaj) vergisinin  ödeme tarihinden itibaren işletilecek tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinin verildiği dönem itibariyle 193 sayılı Kanun'un mükerrer 121. maddesinde belirlenen yasal sınırın 10,00 TL olduğu, 30/01/2019 tarihi itibariyle verilecek beyannamelere istinaden 7162 sayılı Kanun'un 3. maddesiyle bu meblağın 250 TL olarak değiştirildiği anlaşıldığından olay tarihinde açık yasal düzenleme gereğince davacının vergiye uyumlu mükelleflere tanınan %5 vergi indiriminden faydalanma koşullarını taşımadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava reddedilmiştir.
TEMYİZ		EDENİN	İDDİALARI		: Ticaretini yapmayıp salt firmalarına ait makinelerin yağlanması amacıyla "sıvı parafin ve beyaz yağ" ithal ettikleri, bunların düşük miktarlarda olduğu, özel tüketim vergisi beyannamelerinden doğan son derece cüz'i tahakkukların bir veya iki gün gecikmeli ödenmesinin 1.000.000-TL tutarındaki indirim hakkından mahrum bırakılmaları sonucunu doğurduğu, bu durumun ölçülülük ilkesine aykırı olduğu ve aksi yöndeki yaklaşımın yasal düzenlemenin getiriliş amacına aykırı olacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. 
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	:	Davacı şirketin, her bir beyanname itibarıyla 10,00-TL'yi aşan eksik ödemenin kanun gereği ihlal olarak kabul edileceği, 193 sayılı Kanun'un mükerrer 121.maddesindeki düzenlemenin şartlarını taşımadığı anlaşıldığından davacı adına tesis edilen işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ...'İN	DÜŞÜNCESİ		: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE    :
	MADDİ OLAY : 
	Davacı şirket tarafından, 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde ödenecek vergi çıkmaması nedeniyle, vergiye uyumlu mükelleflere tanınan indirim hakkının 2019 yılı Şubat dönemi gelir(stopaj) vergisinden mahsubu talebinin, bir kısım özel tüketim vergisi ödemelerinin vade tarihinden sonra yapıldığı ayrıca 2016 yılı Haziran dönemine ilişkin damga vergisi tarhiyatı bulunduğundan bahisle  reddedildiği anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 13. maddesinde, temel hak ve hürriyetlerin, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabileceği,  bu sınırlamaların, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı belirtilmiştir.