muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2047, Karar No: 2010/4990, Tarih: 29.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2047 E.  ,  2010/4990 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2007/274595

MAHKEMESİ : (İSTANBUL) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/06/2007 - 267/199

SUÇ : Kasten öldürme

M.. Y..'i kasten öldürmekten sanık T.. Ç.., C.. Y..'i yaralamaktan sanıklar K.. Ç.. ile S.. Ç.., S.. Ç..'yı yaralamaktan sanık C.. Y..'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, sanık S.. Ç..'nın öldürme suçuna iştirakten beraatine ilişkin (İSTANBUL) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12/06/2007 gün ve 267/199 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafi ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Sanıklar Turan, Kalender, Seyfullah ve Cemil’in davaya katılma talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de, sanıkların temyiz dilekçelerinin kapsamı ve hükümleri sanık sıfatıyla temyiz ettikleri dikkate alındığında, tebliğnamedeki bu hususa ilişen (1) numaralı bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-)Sanık Turan hakkında kasten insan öldürmek, sanık Kalender hakkında kasten yaralama, sanık Seyfullah hakkında kasten öldürmeye yardım ve kasten yaralama, sanık Cemil hakkında kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a)Aynı eylemlerden yargılanıp, mahkum olan sanık Turan, mahkum olan ve beraat eden sanık Seyfullah ve mahkum olan sanık Kalender arasında savunma açısından çıkar çatışması bulunduğu, bu nedenle sanıkların aynı vekille temsili usulüne aykırı olduğu anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 20.10.2009 gün ve 85/242 sayılı kararı da dikkate alınarak, her bir sanık için ayrı müdafi atanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle, CMK.nun 152. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunun 38/b. maddelerine aykırı davranılması,

b)Sanıklar Kalender ve Seyfullah hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde;

Hükümlerin tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkarılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Usul ve Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanıklar Turan, Seyfullah ve Kalender müdafi, sanık Cemil müdafii ve katılanlar Turgut ve Zeynep vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle, sanıklar Turan, Seyfullah ve Kalender hakkında kurulan hükümler ile bağlantı nedeniyle sanık Cemil hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 29/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5801, Karar No: 2010/3768, Tarih: 14.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/5801 E.  ,  2010/3768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 102 ada 97 parsel sayılı 8.216,19 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 102 ada 98 parsel sayılı 4.439,03 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... ve 113 ada 1 parsel sayılı 5.943,55 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise davalı ...adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yolu ile gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 102 ada 97, 98 ve 113 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde tespit tarihinde davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiğine göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın temyiz eden davacı ...’ten alınmasına, 14.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25, Karar No: 2018/4310, Tarih: 26.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/25 E.  ,  2018/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olmadığı açıklanarak krokisiyle birlikte Tapu Müdürlüğünden taşınmaza ait tapu olup olmadığının ve Kadastro Müdürlüğünden ne olarak tespit harici bırakıldığının sorulması, en az 20 yıl öncesine ait iki ayrı zamanda çekilmiş hava fotoğraflarının, komşu parsellere ait kadastro tutanak ve ekleri ile varsa parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının getirtilmesi ve imar-ihya hususunun hava fotoğraflarının stereoskopik incelemesiyle araştırılması ve denetime elverişli raporların alınması, yapılacak keşifte davacının bildirdiği tanıkların da dinlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının HMK'nın 114. maddesindeki dava şartı olan gider avansını yatırmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafa verilen kesin süre içinde gider avansının yatırılmadığı gerekçesi ile 6100 sayılı HMK’nın 114 ve 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş ise de; bu değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Mahkemece, davacı tarafa verilen kesin süre içinde gider avansının yatırılmadığı gerekçesi ile 6100 sayılı HMK’nın 114 ve 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş ise de; bu değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

1086 sayılı HUMK'da yer almayan "gider avansı" alınması uygulaması, hukuk yargılamamıza 6100 sayılı HMK'nın 114/g ve 120. maddeleri ile getirilmiş ve bir dava şartı olarak düzenlenmiştir. HMK'nın 120/1. maddesi uyarınca gider avansı, dava açılırken ödenmek zorundadır. Davanın başlangıcında ödenen avansın yargılama sırasında eksilmesi ve kalan avansın yeterli olmadığının anlaşılması halinde, Yasa'nın 120/2. maddesi uyarınca kesin süre verilerek eksikliğin tamamlanması gerekmektedir. Gider avansı, davanın açılması sırasında ödenmesi gereken bir avans olmakla, 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden önce ve 1086 sayılı HUMK'nın yürürlükte bulunduğu dönemde açılan davalarda, gider avansı söz konusu olamayacağı için, başlangıçta dava şartı olmayan gider avansının, HMK'nın 120/2. maddesi uyarınca yargılamanın devamı sırasında tamamlatılmasından da söz edilemez. Başka bir anlatımla, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin yürürlükte bulunduğu dönemde açılan davalarda, 6100 sayılı HMK'nın 114, 115 ve 120. maddelerinde yer alan gider avansına ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Bu tür davalarda ancak, koşulları bulunduğu takdirde HMK'nın 324. maddesinde düzenlenen delil avansı hükümlerinin uygulanması mümkün olacaktır. Nitekim HGK'nın 12.12.2012 tarih 2012/1170 Esas, 2012/1172 Karar sayılı içtihadında, uyuşmazlığa konu davanın, 1086 sayılı HUMK'nın yürürlüğü döneminde açılmış ve tahkikat aşamasına geçilmiş bulunması halinde, gider avansı istenemeyeceği; koşullarının bulunması halinde HMK'nın 324. maddesi uyarınca delil avansı istenebileceği belirtilmiştir. Diğer taraftan, "gider avansı"nın kesin süre içinde ödenmemesinin sonucu, dava şartı nedeniyle "davanın usulden reddine" karar verilmesi; "delil avansı"nın kesin süre içinde ödenmemesinin sonucu ise "delil avansına konu delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılma"dır. Her iki sonucun da gerçekleşebilmesi için mahkemece, ilgili tarafa verilen kesin sürenin gider avansına mı yoksa delil avansına mı ilişkin olduğu belirtilmesi ve kesin süreye uymamanın sonuçlarının açıklanarak ihtar edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girmesinden önce 28.01.2004 tarihinde açılmış ve tahkikat aşamasına geçilmiştir. Mahkemece, 31.01.2013 tarihli ara kararında, eksik avansın "gider avansı" na ilişkin olduğu belirtilerek süresi içinde avansın ikmal edilmemesi halinde davanın usulden reddine karar verileceği belirtilmiş ve davacı vekiline 05.03.2013 tarihli duruşma zaptının tebliğiyle ihtar edilmiş, iki haftalık kesin süre geçmeden yapılan 18.03.2013 tarihli duruşmada eksik gider avansı ikmal edilmediğinden davanın usulden reddine karar verilmiştir. Yukarıda açıklandığı üzere, HMK yürürlüğe girmeden önce açılan ve tahkikat aşamasına geçilen davalarda, davanın açıldığı tarihte yürürlükte olmayan HMK'nın gider avansına ilişkin 114, 115 ve 120. maddeleri hükümlerinin uygulanması mümkün bulunmadığından; mahkemenin, gider avansına ilişkin kesin süre vermesinde ve davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine dair hüküm tesis etmesinde isabet bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi gereğince; ... İlinde mülki sınırları olmak üzere aynı adla Büyükşehir Belediyesi kurulmuş ve il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüş, bu ile bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köylerin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmış, Geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası uyarınca da tüzel kişiliği kaldırılan köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesinin taraf olacağı hükmü getirilmiş ve yürürlük tarihi olarak 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihi belirtilmiş olduğuna göre davalı ...'nün Tüzel Kişiliği sona erdiğinden, davanın ... Belediye Başkanlığı ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya katılarak taraf teşkili sağlanmak üzere davacıya süre verilmeli bundan sonra hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca davanın esasına ilişkin araştırma ve inceleme yapılıp, toplanıp değerlendirilecek delillerin sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8390, Karar No: 2015/11592, Tarih: 23.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8390 E.  ,  2015/11592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...1. İş (... ... ) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 21. İş ve ... 1. İş (... ... ) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hizmet süresinin güncellenmesi sonucunda prim borcu ödenmesine yönelik işlemin iptali ile emekliliğe hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.

... 21. İş Mahkemesi, uyuşmazlığın ... ... ... Merkezi'nin işleminden kaynaklandığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... 1. İş (... ... ) Mahkemesi ise, dava konusu işlemin ... ... ... Merkezi tarafından yapıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı iş yeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

5510 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda anılan kanunda hüküm bulunmaması nedeni ile yetkili mahkemenin Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununa ilişkin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu çerçevede, davanın, kural olarak Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 9 ve 17. maddeleri gereğince davalı Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığının bulunduğu Ankara veya işlemlerin yapıldığı şubenin bulunduğu yerde açılması gerekir. 01/10/2011 yürürlük tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 5 ve devamı maddelerinde yetki konusunda benzer düzenlemeler getirilmiş olup 14. maddesinin (1). paragrafında “bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.” hükmü düzenlenmiştir.

Öte yandan, iş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, hizmet süresinin güncellenmesi sonucunda davaya konu 23/08/2013 tarihli 97104950 sayılı prim borcu ödenmesine yönelik işlemin ... ... ... Merkezi tarafından yapıldığı ve davacı tarafından işlemin iptali ile emekliliğe hak kazandığının tesbiti istemini talep ettiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada yetkili mahkeme ... ... ... Merkezi'nin bulunduğu yer mahkemesidir. Bu durumda, uyuşmazlığın ... 21. İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 21. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17993, Karar No: 2014/7227, Tarih: 15.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/17993 E.  ,  2014/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/319-2013/458

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayetçi ipotek borçlusu vekili, ipotek bedelini yasal faizin çok üstünde bir bedelle Tuzla İcra Müdürlüğü’nün 2012/3461 Esas sayılı dosyasına yatırdıklarını, ipotek alacaklılarının, tebligata rağmen İcra Dairesi'ne gelerek paralarını almadıkları gibi bir kısım alacaklıların icra takibine itirazda bulunduklarını açıklayarak, İcra Mahkemesi'nden ipoteğin fekkini talep etmiş, Mahkemece, borcun İcra Dairesine yatırıldığı gerekçesiyle taşınmaz üzerinde E.. Y..' in 17583/23083 hissesi üzerinde bulunan 26/07/1971 tarih 7468 yevmiye nolu ipoteğin fekkine, İpotek bedelinin ipotek alacaklısı M.. K.. mirasçıları lehine hıfzına karar verilmesi üzerine, hüküm, ipotek alacaklıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İİK'nun 153. maddesinde; “İpotekle temin edilmiş ve vadesi gelmiş bir alacağın borçlusu icra dairesine müracaatla alacaklısının gaip ve yerleşim yerinin meçhul bulunduğunu veya borcu almaktan ve ipoteği çözmekten imtina ettiğini beyan ederse icra dairesi on beş gün içinde daireye gelerek parayı almasını ve ipoteği çözmesini alacaklıya usulüne göre tebliğ eder. Alacaklı bu müddet içinde gelmediği veya gelip de kanunen makbul bir sebep beyan etmeksizin parayı almaktan ve ipoteği çözmekten imtina eylediği takdirde borçlu borcunu icra dairesine tamamı ile yatırırsa icra mahkemesi verilen paranın alacaklı namına hıfzına ve ipotek kaydının terkinine karar verir. Bu karar tapu dairesine tebliğ edilerek ipotekli taşınmazın siciline geçirilir.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; ipotek alacaklısının bir kısım mirasçıları " ..muhtırada belirtilen 1.250,00 TL lik ipotek bedeline M.. K..’in varisi olarak bu bedelin 26.07.1971 yılına ait olması dolayısıyla o tarihten bugüne kadar ki enflasyon farkının konup, tarafıma ödenmesini bu haliyle ipotek terkinine muvafakat etmediğimizi…" diyerek verdikleri itiraz dilekçesinde, anılan maddede belirtildiği üzere kendilerince makbul bir sebep bildirerek parayı almaktan imtina etmişlerdir Bu durumda İİK'nun 153. maddesindeki koşullar gerçekleşmediğinden bu maddeye göre İcra Mahkemesi'nden ipoteğin fekki istenemez.

Mahkemece istemin bu sebeple reddi gerekirken, dar yetkili İcra Mahkemesi'nce ipotek bedelinin uyarlanmasına yönelik bilirkişi incelemesi yaptırılarak, bilirkişi raporu doğrultusunda ipoteğin fekkine karar verilmesi doğru değildir. Kaldı ki, ipotek alacaklıları bu konuda genel mahkemede dava açtıklarını da bildirmişlerdir.

Mahkemece istemin bu sebeple reddi gerekirken, dar yetkili İcra Mahkemesi'nce ipotek bedelinin uyarlanmasına yönelik bilirkişi incelemesi yaptırılarak, bilirkişi raporu doğrultusunda ipoteğin fekkine karar verilmesi doğru değildir. Kaldı ki, ipotek alacaklıları bu konuda genel mahkemede dava açtıklarını da bildirmişlerdir.

SONUÇ: İpotek alacaklıları vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenle kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 15.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/1788, Karar No: 2010/11987, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1788 E.  ,  2010/11987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin unlu mamüller imalat ve satış işiyle uğraştığını ve davalı şirketten fatura karşılığı börek ısıtıcı cihazı ile dondurma satış reyonu satın alıp cihazların davalı şirket elemanları tarafından müvekkilinin işyerine monte edildiğini, ancak dondurma satış reyonunun kullanılmaya başladıktan kısa süre sonra yeterli soğukluk sağlayamadığı için dondurmaların satılamayıp imha edilmek zorunda kalındığını ve müvekkilinin ayıplı mal nedeni ile zarara uğradığını, durumun defalarca davalı şirkete bildirilmesine rağmen davalı şirket tarafından sorunun giderilemediğini, bunun üzerine müvekkili tarafından davalıya 8.6.2007 tarihinde noter kanalı ile ihtarname keşide edilip malın yeni bir ürünle değiştirilmesi veya bedelin iadesinin talep edilmesine rağmen sonuç alınamadığı, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek, ayıplı malın davalı tarafça geri alınması ve bedeli ile müvekkilinin uğradığı zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu ürünün davacıya 5.9.2006 tarihinde teslim edildiği davacının ayıp ihbarının ise 25.05.2007 tarihinde yapıldığını TTK’nun 25/3 ve BK’nun 198.maddeleri uyarınca davacının genel süre içinde ayıp ihbarında bulunmadığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; taraflar arasındaki ticari ilişki sonucu, davalının davacıya dondurma satış reyonu ve sabit eklentisi olan ısıtıcı sattığı, ancak dondurma satış reyonunun yeterli soğutma yapamadığı için içine konulan dondurmaları muhafaza edemediği, davacının süresi içinde ayıp ihbarında bulunmasına rağmen davalının (2) yıllık garanti süresi içinde ayıbı gideremediği ve çekilen ihtardan da davacının olumlu sonuç alamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.10 .2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9007, Karar No: 2011/9478, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9007 E.  ,  2011/9478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen, kanıtlanmış farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %4 olarak kabulü,

2-Ülkemizde ... üretiminin en çok yapıldığı Marmara, Ege ve Akdeniz bölgelerinde dekarda ... veriminin genelde ortalama 400-500 kg civarında olduğu, yıllardır Yargıtay’a gelen kamulaştırma dosyalarından bilinmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda zeytinde verimin 900 kg üzerinden değerlendirme yapıldığı belirtilmiş ise de, ülke genelinde geçerli ortalama miktarın dikkate alınması ve böylece en fazla 500 kg verim miktarına göre hesaplama yapılıp bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

3-2942 Sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.