muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8730, Karar No: 2016/3427, Tarih: 28.03.2016

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur, böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak, belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak, belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Davacı, davalının sözleşme kapsamındaki yükümlülüklerini yerine getirmemesi sebebiyle, hesaplarına blokeler konulduğunu ve kendisinin bu ödemeleri yapmak zorunda kaldığını, bu sebeple de sözleşme gereğince verilen senetten bu miktarın cezai şart olarak tahsili gerektiğini iddia ederek işbu davayı açtığına göre, dava tarihi itibariyle davalıdan tahsili gereken miktarı belirleyebilecek durumda olup, işbu davada, 6100 sayılı HMK'nın 107. maddesinde belirtilen belirsiz alacak davası açma koşulları oluşmamıştır. Ayrıca, mahkemece, 10.02.2014 tarihli duruşmada, 2 nolu ara kararında, davacının, kısmi dava açtığına değinilmiş ise de davacı, dava dilekçesinde, açıkça davasını 6100 sayılı HMK'nın 107. maddesinde öngörülen belirsiz alacak davası olarak nitelediği gibi, kaldı ki dava tarihi itibariyle, 6100 sayılı HMK'nın 109/2. maddesine göre kısmi dava açılması imkanı dahi bulunmamaktadır. Bu durumda, davanın, hukuki yarar bulunmadığından usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek bir sonuca varılması hatalı olduğundan, hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/448, Karar No: 2017/9231, Tarih: 11.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/448 E.  ,  2017/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki baz istasyonunun kaldırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 04.10.2016 gün ve 2016/4707 Esas - 2016/7816 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde dahili davalı ... A.Ş. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar vermesi sebebiyle davalı şirketlere ait baz istasyonlarının kal’i istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalı şirket adına tapuda kayıtlı olan 128 ada 1 sayılı parsel üzerindeki davalı ve 29.09.2014 tarihli dilekçesi ile HMK 124/4 maddesi gereğince davaya dahil edilen şirketlere ait baz istasyonlarının sağlığa zararlı olduğu nedeniyle kal’i istenmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, taşınmaz üzerindeki üç adet baz istasyonlarının dahili davalı şirketlere ait olduğunu beyanla husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Dahili davalı şirket vekilleri, ayrı ayrı cevap dilekçeleri ile yasa ve yönetmelik hükümlerine uyğun çalıştıklarını davacıların diğer iddialarının soyut nitelikte olduğunu beyanla davanın reddini ayrı ayrı savunmuşlardır.

Mahkemece, yapılan keşif ve alınan uzman bilirkişi raporlarına göre baz istasyonlarının 21.04.2011 tarihli yönetmelik hükümlerine ve limit değerlerine uygun çalıştıkları belirtilmiş ise de, davacılar vekilinin bir kısım davacılara ait ibraz ettiği doktor raporları ve duruşmada dinlenen şahit beyanları ve HGK'nın 2012/4-147-327 sayılı emsal kararı gerekçe gösterilerek davacıların sağlık yönünden rahatsızlıkları nedeniyle iddia sabit görülüp davanın kabulüne karar verilmiş, dahili davalılar ... A.Ş. vekili ve... A.Ş. Vekili ile ... A.Ş. vekilinin ayrı ayrı temyizi üzerine hüküm Dairemizin 04.10.2016 tarihli, 2016/4707-7816 Esas-Karar sayılı ilamıyla; dahili davalı ... A.Ş. Vekilinin temyizinin süresinde olmadığından temyiz isteğinin reddine, dahili davalılar ... A.Ş. vekili ve... A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ilgili yönetmelik ve tebliğnamede belirlenen ölçüm sertifikası almış uzman bilirkişilerden oluşan kuruldan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden söz edilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Dahili davalı ... A.Ş. vekili, karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Dahili davalı ... A.Ş. vekili, karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4 'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince;

Yukarıda belirtilen ilgili Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılması gerekirken BTK'da görevli kişinin katılımıyla keşif yapılarak yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu nedenle mahkemece, davaya konu baz istasyonlarının 21.04.2011 tarihli Yönetmelik hükümlerine göre limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olarak işletilmekte olup olmadığı hususunda aynı yönetmelik ve tebliğnamede belirlenen ölçüm sertifikası almış uzman bilirkişilerden oluşan kuruldan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, BTK'da çalışan bilişim uzmanı bilirkişinin düzenlediği rapora itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Dahili davalı ... A.Ş'nin temyiz talebi, süresinde yapılmadığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de, gerekçeli kararı 08.04.2015 tarihinde tebliğ alan dahili davalı ... A.Ş. vekilinin hükmü, 21.04.2015 tarihinde UYAP üzerinden gönderdiği dilekçeyle süresinde temyiz ettiği anlaşılmıştır. Temyize gelen tüm dahili davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün yukarıdaki gerekçeyle bozulması gerekirken, sehven dahili davalı ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının süresi geçtiğinden bahisle reddiyle hükmün bozulmasına karar verildiği bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 04.10.2016 tarihli ve 2016/4707 Esas, 2016/7816 Karar sayılı ilamının kaldırılarak kararın belirtilen gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dahili davalı ... A.Ş. vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 04.10.2016 tarihli ve 2016/4707 Esas, 2016/7816 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan karar düzeltme ret harcının istek halinde yatırana iadesine, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2488, Karar No: 2015/2252, Tarih: 03.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2488 E.  ,  2015/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Temyiz isteminin reddine ilişkin mahkeme hükmü davacı vekiline, 21.01.2015 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nın 432/son maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra 03.02.2015 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9618, Karar No: 2016/16962, Tarih: 01.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/9618 E.  ,  2016/16962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Bozma öncesi verilen ilk kararda dava konusu taşınmazın kamulaştırma kapsamında kalan 612,70 m²'lik bölümün zemin bedeline, kamulaştırmadan arta kalan 124,21 m2'lik kısmında ise % 40 değer azalış bedeline hükmedildiği, iş bu kararın taşınmazın tapu kaydındaki yüzölçümü 810 m² olduğu ve herhangi bir düzeltim yapılmadığı halde 736,91 m² üzerinden hesap yapıldığından bahisle bozulduğu, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümüne değer azalışı uygulanması bozma konusu yapılmadığından bu hususun davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, bozmadan sonra arta kalan bölümün zemin bedeline hükmedilmek suretiyle fazla bedel tespiti,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozmadan önce tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubundan sonra kalan fark bedel olan 6.303,77-TL'lik kısma 13.07.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 31.10.2014 gününe kadar, bozma sonrası artan kısma ise 13.07.2014 tarihinden son karar tarihi olan 16.02.2016 gününe kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği gözetilmeden, bu usule uyulmadan faize hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2. bendindeki (ve arta kalan kısım olan 197,30 m²) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, aynı bentte bulunan (24.659,85) rakamının yerine (23.353,23) rakamın yazılmasına ve aynı bentteki (TESPİTİNE) kelimesinden sonra gelen bölümün tümü ile hükümden çıkartılmasına,

b) 3. bendin tümü ile hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen bedelin 6.303,77-TL'lik kısmına 13.07.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 31.10.2014 gününe kadar, bozma sonrası artan 843,46-TL'lik kısma ise 13.07.2014 tarihinden son karar tarihi olan 16.02.2016 gününe kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

c) 5. Bendindeki (2.150,08) rakamının çıkartılmasına, yerine (843,46) rakamının yazılmasına,

d) Ayrı bir bent olarak (Fazla yatan 1.303,62-TL bedelin davacı idareye iadesine) cümlesinin eklenmesine,

c) 5. Bendindeki (2.150,08) rakamının çıkartılmasına, yerine (843,46) rakamının yazılmasına,

d) Ayrı bir bent olarak (Fazla yatan 1.303,62-TL bedelin davacı idareye iadesine) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6804, Karar No: 2018/3743, Tarih: 03.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/6804 E.  ,  2018/3743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Kolluk görevlilerince 23/09/2013 tarihinde düzenlenen tutanak içeriğine göre sanıkların haraketlerinden şüphelenen kolluk kuvvetlerinin sanıkları takibe aldıkları, sanıkların minibüsün içinde müştekinin cebinde bulunan suça konu parayı çaldıklarının görevli polis memurunca görüldüğü ancak ilk etapta müdahale etmediği, sanıkların minibüsten indikten sonra görevli kolluk görevlisinin müştekinin cebinde bulunan paranın yerinde olup olmadığını sorduğu ve paranın olmadığını öğrenmesi üzerine minibüsü takip eden sivil araç içinde bulunan diğer kolluk görevlilerine haber verdiği ve sanıkların kolluk görevlilerince yakalandığının belirtildiği halde tutanak düzenleyicilerin tanık olarak alınan ifadelerinde sanıkların hırsızlık yaptıklarını öğrenmeleri üzerine pastane önünde yakaladıklarını beyan ettikleri, sanıkların kolluk görevlilerince alınan savunmalarında da pastane içinde oturdukları sırada kolluk görevlilerince yakalandıklarını beyan ettikleri gözetildiğinde, tutanak düzenleyicileri tekrar dinlenilerek sanıkların minibüsten indikten sonra görevli polisler ne şekilde yakalandıkları sorularak takipte kesinti bulunup bulunmadığı açıklığa kovuşturularak sonucuna göre sanıklar hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

2- Müştekinin beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olduğunu gösteren delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılmadan ve herhangi bir gerekçe ortaya konulmadan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-son maddesi ile uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17971, Karar No: 2007/6554, Tarih: 18.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/17971 E.  ,  2007/6554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı, eşine sürekli hakaret eden, eşinin hastalığı sırasında sorunları ile ilgilenmeyen davacı koca tamamen kusurludur.Kadının tanık beyanlarında geçen ve tek olaya inhizar eden hareketi tepki niteliğindedir.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA; bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.04.2007