muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15543, Karar No: 2023/1163, Tarih: 06.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15543 E.  ,  2023/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.01.2008 tarihli 2008/516 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan dava açılmıştır.

2. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.09.2020 tarihli ve 2018/369 Esas, 2020/183 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 11 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.09.2020 tarihli ve 2018/369 Esas, 2020/183 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/25067 Esas, 2021/9399 Karar sayılı kararı ile gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye yol açılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/46 Esas, 2022/262 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 11 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mağdure beyanı dışında mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, raporlar arasında çelişki olduğuna, mağdurenin ruh sağlığının kalıcı olarak bozulup bozulmadığına dair yeni rapor alınması gerektiğine, ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Sanığın aşamalardaki savunmaları, mağdurun aşamalardaki beyanları, katılanların beyanları, Yargıtay bozma ilamları ve bu ilamlar doğrultusunda alınan Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun 17/01/2020 tarihli mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin raporu ile dosya kapsamındaki tüm deliller hep birlikte değerlendirildiğinde; olay tarihinde market işleten sanığın 09/01/2008 tarihinden bir ay öncesinden itibaren olay tarihinde 9 yaşında olan mağdur ... \*\*\*\*\*'a dükkanına geldiğinde çikolata ve benzeri yiyecekler vererek kandırıp eliyle okşamak ve sürtünmek suretiyle dokunduğu, bu durumun birden fazla kez tekrar ettiği ve son olarak 09/01/2008 günü sanığın mağdurun makatına cinsel organını sürttüğü, her ne kadar sanığın suçu mağdurun vücuduna organ sokmak suretiyle işlediği iddia edilmişse eylem dolayısıyla mağdurun makatında meydana gelen bozulmanın livataya işaret edip etmeyeceği hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor düzenlenmesi istendiği, raporda özetle ..Adli Tıp Kurumu Bursa Şube Müdürlüğünün muayene bulguları ve sonucu içeren raporu, muayene bulgularının neticesinde mağdurun akut ve kronik livatanın objektif bulgularının mevcut olduğu bildirildiği, dava dosyası değerlendirilerek muayene bulgularının akut ve-veya kronik livata bulgularını oluşturuyor ise fiili livatanın gerçekleşip gerçekleşmediği, teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı sorulan mağdur ... \*\*\*\*\*’un kurulumuzca 11.04.2008 tarihli muayenesinde akut mukoza ve sfinkter tonusunun doğal bulunduğu, kurulumuzca olay tarihinden 4 ay sonra yapılan muayenesinde bir özellik görülmemesinin doğal olduğu, kişinin olay tarihinden 5 gün sonra yapıldığı anlaşılan muayenesine; saat kadranı 5 ve 7 hizasında, ışınsal, içeriden dışarıya seyirli, birer cm lik sedefi nedbe dokuları, perianal eksternal spinkterin ciltte ağızlaştığı bölgede hiperemik hat izlendiği, sfinkter tonusunun gevşemiş yapıda olduğu, akut ve kronik livata bulgularının mevcut olduğu bildirildiği tarif edilen maddelerin olay tarihi göz önüne alındığında olayla illiyetinin olamayacağı cihetle raporun kanaat verici bulunmadığı, mağdurda akut ya da kronik livata bulgularanın tarif ve tespit edilmediği oybirliğiyle varıldı.. denilerek mağdurun cinsel organını sokmaya çalıştı beyanı nedeniyle sorulan hususta adli tıp kurumunun kronik ve fiili livatanın mevcudiyetinin söylenemeyeceği yönündeki raporu karşısında mağdur beyanı, sanığın emniyet müdürlüğündeki müdafi huzurunda ve sulh ceza mahkemesinde yapılan sorgusu sırasında verdiği ifadelerin kabul edilerek sanığın bu şekilde üzerine atılı cinsel istismar suçunu işlediği, yargılama aşamasında mağdurun ruh sağlığına ilişkin alınan rapora göre mağdurun eylem sebebiyle ruh sağlığının bozulduğunun tespit edildiği, bu suretle sanığın suç tarihinde on iki yaşından küçük olan mağdur ..

... \*\*\*\*\*' karşı sarkıntılık düzeyini aşacak şekilde, mağdurun vücuduna organ sokmaksızın, birden fazla kez çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinin sabit olduğu hukuki sonuç ve vicdani kanaatine varılmış olmakla birlikte, 5237 sayılı TCK’nın 7/2 maddesi göz önüne alınarak lehe kanun değerlendirmesi aşağıdaki şekilde yapılmıştır." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/46 Esas, 2022/262 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1089, Karar No: 2012/6883, Tarih: 14.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1089 E.  ,  2012/6883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava, güvence hesabına ilişkindir.Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 17.Hukuk Dairesinindir.Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3832, Karar No: 2025/2186, Tarih: 27.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3832 E.  ,  2025/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/349 Esas, 2024/563 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/183 E., 2021/292 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 27. sınıfta tescilli 2009/34529 sayılı ve “...” ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının 2019/57318 sayılı “...” ibareli markanın 20, 24, 27, 35 ve 42. sınıflarda tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa, başvurunun iltibas, temsilcinin izinsiz olarak kendi adına markayı tescil ettirmesi ve kötüniyet nedenleriyle tüm sınıflarda reddedilmesi gerektiğini, zira davalı şirketin tek ortağı ve tek yöneticisi olan ...’ın 05.11.2013-21.04.2018 tarihleri arasında müvekkili şirkette çalıştığını, ...’a vekaletname ile geniş yetkiler tanındığını, 24.07.2018 tarihli azilnameyle de vekillikten azledildiğini, itiraza mesnet markanın ... Tekstil A.Ş.’den müvekkili tarafından devralınmasına dair 09.09.2014 tarihli marka devir sözleşmesinin, müvekkilini temsilen, şu an davalı şirketin tek ortağı ve yönetim kurulu üyesi olan ... tarafından imzalandığını, sınırsız tercih hakkına sahip davalının tek ortağının uzun yıllar çalıştığı şirketin markasının aynısını kendi adına tescil ettirmek istemesinin dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığını, ...’ın sırf uzun yıllar çalıştığı şirkete zarar vermek amacıyla, önce 24 ve 35. sınıflar için 23.05.2018 tarihinde 2018/50621 sayılı “...” markası için başvuru yaptığını ve bu başvurunun YİDK kararıyla kısmen reddedilmesinden on beş gün sonra ise 15.06.2019 tarihinde davaya konu “...” ibareli başvuruyu yaptığını; davalı şirketin 2018/50621 sayılı “...” ibareli markası için 35. sınıf bakımından kısmen hükümsüzlüğüne karar verildiğini ve davanın istinaf aşamasında olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptali ve tescili halinde 2019/57318 sayılı “...” ibareli markanın tüm mal ve hizmetler bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının benzer olmadığını, müvekkili şirket yetkilisi davacı yanında 2013-2018 yılları arasında çalışmış iken, davacının "..." markasını devir alıp hak sahipliğinin başladığı tarihin 25.06.2019 olduğunu; davacıya karşı kullanmama def'ini ileri sürdüklerini ve davacının dava konusu markanın ilgili sınıflara ilişkin ciddi markasal kullanımını ispat etmesi gerektiğini, dava konusu markaya ilişkin tescil başvurusu yapılan 15.06.2019 tarihi itibarıyla davalı şirket yetkilisinin davacı ile hiçbir hizmet veya temsil ilişkisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "..." ibareli marka başvurusu ile davacının "..." ibareli tescilli markasının 20. sınıfa konu “Yapıldıkları maddelere ve malzemelere bakılmaksızın mobilyalar. Yatak şilteleri, yastıklar, tıbbi amaçlı olmayan havalı yataklar ve yastıklar, Aynalar. Tahta, mantar, kamış, bambu, hasır, boynuz, kemik, fildişi, balina kemiği, istiridye kabuğu, kehribar, sedef, lületaşı, balmumu, plastik veya alçıdan mamul bu sınıfa dahil süs ve dekorasyon eşyaları: biblolar, duvara asılan süsler, heykeller” malları ile 35. sınıfa konu “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Yapıldıkları maddelere ve malzemelere bakılmaksızın mobilyalar. Yatak şilteleri, yastıklar, tıbbi amaçlı olmayan havalı yataklar ve yastıklar, Aynalar. Ahşap veya sentetik malzemeden mamul portatif merdivenler, hareketli merdivenler. Bambu perdeler, stor perdeler (iç mekan), şerit perdeler, dekorasyon amaçlı boncuklu perdeler; perde kopçaları, perde halkaları, perde kancaları, perde çubukları. Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Ev tekstil ürünleri: perdeler, yatak örtüleri, nevresimler, çarşaflar, yastık kılıfları, battaniyeler, yorganlar, havlular mallarının bir araya getirilmesi” hizmetleri yönünden ilişkili ve bağlantılı mal ve hizmetler olarak değerlendirilmesi gerektiğinden ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede görsel ve sescil benzerlik oluştuğu, dava konusu başvuru markası açısından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/9 hükmü anlamında kötüniyetli başvuru yapıldığı ileri sürülmüş ve davalı firma temsilcisinin daha önce davacı firma ile ticari vekil bağı olsa da mesnet markanın sahibinin daha önce başka bir firma olmasından dolayı sonradan davacı tarafça devir alındığından davaya konu markanın başvuru tarihi esas alınarak SMK'nın 6/9 hükmü koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, dava konusu YİDK kararının yukarıda belirtilen mal ve hizmetler yönünden iptali ile markanın bu mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar vekillerince ileri sürülen istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, davacı vekilinin istinaf itirazlarının incelenmesine gelince, davalı şirketin 28.12.2017 tarihinde kurulduğu, tek ortağının ... olduğu, ...'ın davalı şirketi kurduğu tarihte aynı zamanda davacı şirkette çalıştığı ve davacı şirketi temsile yetkili olduğu, davacı şirketçe azledilmeden önce 23.05.2018 tarihinde kendi kurduğu şirket adına 2018/50621 sayılı ve "..." ibareli marka başvurusunu yaptığı, 24.07.2018 tarihinde azledildiği, 2018/50621 sayılı başvuruya ilişkin itiraz süreci sonuçlanmadan, bu kez işbu davaya konu "..." ibareli marka başvurusunu yaptığı, marka başvurusu yapan davalı şirketin sahibinin davacı şirketin yetkilisi olarak 2013-2018 yılları arasında çalışmakta iken, esasen davaya mesnet gösterilen "..." ibareli 2009/34529 sayılı markanın dava dışı .... AŞ'den davacı şirkete devrine ilişkin marka devir belgesinde de yetkili olarak imzasının dahi bulunduğu, bu marka devrinin TÜRKPATENT kayıtlarına işlenmediği, devir talebinin 25.06.2019 tarihinde yapıldığı, olayların bir bütün olarak irdelenmesinde, bu ibarenin davalı tarafından tesadüfen seçilip tescil ettirilmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği, davalı şirketin tek ortağı ...'ın davacı şirkette çalıştığı dönemde düzenlenen 27.02.2011, 15.01.2014 ve 18.02.2014 tarihli faturaların dosyaya delil olarak sunulduğu, bu faturalarda davacı şirketin ticaret unvanının yanında stilize bir tarzda yazılmış "... Halı-ithal duvar kağıdı-perde-döşemelik" ibarelerinin bulunduğu, davalı şirketin dava konusu başvurusunda da aynı yazım stilinin kullanıldığı, kendisine duyulan güveni kötüye kullanan kişilerin başvurusunun kötüniyetli olduğunun kabulünün gerektiği, davalı şirketin 2018/56621 sayılı ve "..." ibareli marka başvurusunun hükümsüzlüğü talebiyle Ankara 3. FSHHM'nin 2019/315 E.-2020/137 K. sayılı dosyasında görülen davada dava konusu markanın kısmen hükümsüzlüğüne dair verilen kararın Dairelerinin 14.02.2022 tarih ve 2020/753 E.-2022/132 K. sayılı kararı ile kaldırılarak başvurunun kötüniyetle yapıldığı gerekçesiyle tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verildiği ve anılan kararın Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 20.11.2023 tarih ve 2022/3051 E.-2023/6626 K. sayılı kararı ile onandığı, davalının kötüniyetli başvurusunun bütün sınıflar yönünden reddinin gerektiği, davalının marka tescilinin kötü niyetle yapılmış bulunduğu belirlendiğinden bu yöne ilişkin kullanmama define yönelik savunmanın incelenmesine gerek görülmediği gerekçesiyle davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kabulüne, YİDK kararının iptaline, davalının 2019/57318 sayılı ve "..." ibareli markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK marka kararı iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde ilgililere iadesine, 27.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11620, Karar No: 2021/5713, Tarih: 23.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11620 E.  ,  2021/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-f maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8509, Karar No: 2023/5585, Tarih: 25.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8509 E.  ,  2023/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1247 E., 2022/1430 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/200 Esas, 2022/11 Karar sayılı kararı ile ;

1. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

3. Sanıklar ... , ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/1247 Esas, 2022/1430 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili, Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ile sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... temsil kayyımı ...'ın temyiz sebepleri;

1. Sanıklar ..., ... , ... ve ... hakkında atılı suçlardan mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine,

2. Cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri ; meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü