muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9273, Karar No: 2023/3968, Tarih: 03.07.2023

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazın öncesinde tarım arazisi olarak ... tarafından kullanıldığı, aynı zamanda ...'ın sağlığında çocuklarının da taşınmazı kullandıkları, bu kişiler tarafından toprağın buğday, arpa ve fiğ ekilerek işlendiği, sonrasında ... 'in taşınmazı ölene kadar sadece otunu biçerek kullandığı, öldükten sonra ise taşınmazın hiç kullanılmadığı, ... ve ... mirasçılarının gurbete göç ettikleri taşınmazla hiç ilgilenmedikleri, taşınmazın yaklaşık 25-30 senedir ekilip biçilmediği, aynı zamanda önceki keşifteki mahalli bilirkişi beyanlarına göre de komşu parsellerin de uzun süredir ekilmediği dikkate alındığında; davalıların yaklaşık 30 yıl boyunca taşınmazda ekonomik amaca uygun zilyetlikleri bulunmadığından, yine olayda zorunlu hallerdeki zilyetlik terki bulunmadığından ve zilyetliğin kiracı, ortakçı, ödün verdiği kişi aracılığıyla veya zilyedin izni ile başkası tarafından bedelsiz kullanım şeklinde de olsa devam ettirilmemiş olmasından dolayı ortaya çıkan durumun zilyetliğin iradi terki olarak kabul edilmesi gerektiği, orman bilirkişi raporuna göre taşınmazın üzerinde 25 yıldır tarım yapılmadığı, taşınmazın orman vasfında ve orman içi açıklık vasfında olmadığı, orman sayılmayan yerlerden olduğu, çekişmeli taşınmazda imar ve ihyanın söz konusu olmadığı, komşu parsellerin niteliğine göre yapılan incelemeye göre dava konusu taşınmazın orman içi açıklıkta da kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine, Dava konusu ... ili Çerkeş ilçesi Karaşar köyü ... ada ... parsel sayılı 1512,18 m2 yüzölçümlü taşınmazın "ham toprak" vasfı ile Hazine adına tespitine, tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... Yönetimi vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu yerin dava dosyası içerisinde bulunan inceleme raporları, memleket haritası ve hava fotoğraflarından da anlaşılacağı üzere orman içi açıklık niteliğinde olduğunu, bu nedenle ham toprak vasfı ile Hazine adına tespit ve tescilinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, orman kadastrosu tespitine itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 sayılı Orman Kanunu' nun 1 inci ve devamı maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu' nun 14, 17 ve Ek 5 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 sayılı Orman Kanunu' nun 1 inci ve devamı maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu' nun 14, 17 ve Ek 5 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33'üncü maddesi uyarınca Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42411, Karar No: 2016/4532, Tarih: 16.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/42411 E.  ,  2016/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkilinin, dar gelirli aileleri konut edindirme projesinden yararlanmak için davalı belediyeye yaptığı başvurunun kabul edildiğini ve yapılan noter çekilişi ile 200 m² yüzölçümlü arsa tahsisinin yapıldığını, ancak satış bedelinin müvekkilince taksitler halinde ödenmesine rağmen, davalı belediyenin arsa tahsislerini iptal ettiğini, akabinde ise bölgenin imar planının değiştirildiğini, bu nedenlerle arsanın devrinin talep edilmesinin imkânsız hale geldiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, müvekkiline tahsis edilmiş olan 200 m² lik arsanın dava tarihindeki rayiç değerinden şimdilik 10.000 TL'sinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 02.10.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 94.000,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın edimin imkansız hale geldiği tarihteki rayiç bedeli olan 94.000,00 TL’den 10.000,00 TL’sinin dava tarihi olan 03/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ıslah ile arttırılan 84.000,00 TL’nin ise ıslah tarihi olan 02/10/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekili eldeki dava ile dar gelirli aileleri konut edindirme projesinden yararlanmak için müvekkili tarafından davalı belediyeye yapılan başvurunun kabul edildiğini, yapılan noter çekilişi ile 200 m² yüzölçümlü arsa tahsisinin yapıldığını, satış bedelinin müvekkilince taksitler halinde ödenmesine rağmen, davalı belediyenin arsa tahsislerini iptal ettiğini, akabinde ise bölgenin imar planının değiştirildiğini, bu nedenlerle arsanın devrinin talep edilmesinin imkânsız hale geldiğini ileri sürerek; müvekkiline tahsis edilmiş olan 200 m² lik arsanın, ıslahen, rayiç değeri olan 94.000,00 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, davalı vekili; davacının alacağının rayiç bedel üzerinden değil denkleştirici adalet ilkelerine göre ödenmesi gerektiğini, müvekkili belediyenin yargı kararları çerçevesinde ödeme yapma çağrılarına rağmen başvuruda bulunmayan davacının kötüniyetli olarak dava açma yoluna gittiğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; bilirkişi raporu hükme esas alınarak; davalı belediyenin sebepsiz olarak zenginleştiği, davacının gerçek ve güncel zararına hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı belediyenin, arsa vasfındaki taşınmazını, konutu olmayan ihtiyaç sahibi kimselere 775 sayılı yasa hükümleri çerçevesinde tahsis etmek amacıyla 17.03.2003 gün ve 1095 ile 1096 sayılı, 27.01.2004 gün ve 106 sayılı, 12.03.2004 gün ve 335 sayılı Encümen kararlarını aldığı, bu nedenle davalı belediyeye başvuran davacıya 200 m² yüzölçümlü arsanın tahsis edildiği, akabinde davacının satış bedelini taksitler halinde davalı belediyeye ödemeye başladığı, ancak davalı belediye encümeninin kararıyla davacıya tahsis edilen arsanın da aralarında bulunduğu bir kısım arsalara ilişkin tahsis işlemlerinin iptaline karar verildiği, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalı Belediyenin maliki bulunduğu taşınmazı 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun 25 ve 26. maddeleri uyarınca davacıya satışına ilişkin sözleşmeden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.Taraflar arasında yapılan satış sözleşmesi geçerlidir ve geçerli sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle davacı, satış bedelini ödediğini ispat etmek koşuluyla taşınmazın ifasının imkânsız hale geldiği tarihteki rayiç değeri isteyebilir. Bu nedenle, mahkemenin davacının tahsis edilen arsanın rayiç değerini isteyebileceği yönündeki değerlendirmesi yerindedir.

Ne var ki; Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 2014/21242E-2015/8377K sayılı onama ilamında, onanmasına karar verilen mahkeme kararında, 2014/12104E-2015/2379K, 2014/14173E-2015/2378K, 2014/10574E-2015/2191K, 2014/10577E-2015/2193K, 2014/10604E-2015/2676K, 2014/10575E-2015/2192K, 2014/10594E-2015/2194K, 2014/10607E-2015/2195K, 2014/10736E-2015/2677K, 2014/12074E-2015/2377K, 2014/12075E-2015/2196K, 2014/12118E-2015/2374K, 2014/12106E-2015/2197K, 2014/12117E-2015/2678K, 2014/15434E-2015/2680K, 2014/15433E-2015/2679K, 2014/15435E-2015/2198K, 2014/15436E-2015/2681K, 2014/15437E-2015/2682 K sayılı düzelterek onamaya ilişkin ilamlarında, düzeltilerek onanmasına karar verilen mahkeme kararlarında hükme esas alınan bilirkişi raporları incelendiğinde; davalı belediye tarafından tahsisleri yapılan ve Gaziantep İli Bağlarbaşı mahallesi 259/1 parselde kayıtlı iken imar uygulaması sonucu 259/2, 209/2, 246/2, 213/4 ve 214/4 numaralı parsellere dönüşen alanda bulunan arsaların ifasının imkansız hale geldiği tarih olarak belirlenen 2009 yılında metre kare değerinin 300,00 TL, 2010 yılında ise 320,00 TL olarak belirlendiği görülmüştür. Somut uyuşmazlıkta ise; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davaya konu yerin ifasının imkansız hale geldiği tarih olan 21.12.2009 tarihindeki metrekare değerinin 470,00 TL olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bununla birlikte, davalı belediye tarafından tahsisi yapılan ve dosya kapsamından aynı yerde bulunduğu anlaşılan arsaların metrekare değerleri arasında bu denli bir fark bulunmasının nedenlerinin raporda ve mahkeme gerekçesinde açıklanmadığı, böylece davalı tarafından tahsisleri yapılan arsaların metrekaresine, ifanın imkansız hale geldiği benzer tarihlerde, farklı değerler biçilerek, neticeten ulaşılacak olan rayiç değerde belirgin bir farklılık oluşturulduğu görülmüştür.

Yine hükme esas alınan bilirkişi raporunda; taşınmazın nitelikleri açıklandıktan sonra, tarafların gösterdiği emsallerin değer takdirinde göz önünde bulundurulduğu belirtilmiş; akabinde heyetçe sadece bir emsal tespit edilerek bu emsal taşınmazın değeri dikkate alınmak suretiyle rayiç değer tespit edilmiştir. Oysa, bir iktisadi kıymetin değerleme günündeki alım satım değeri (piyasa değeri) olan rayiç değerin, ifanın imkansız hale geldiği tarihten önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının, fiyat artış endeksleri uygulanmak suretiyle tespiti, bundan sonra emsaller ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle belirlenmesi gerekir.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir. Bu bağlamda mahkemece hükme esas alınan rapor; hüküm kurmaya yeterli ve Yargıtay denetimine elverişli değildir.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda sayılan hususlar göz önüne alınarak yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine imkân veren, bilimsel verileri içeren rapor alınarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27315, Karar No: 2013/21379, Tarih: 07.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/27315 E.  ,  2013/21379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin 9.fıkrasının çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18384, Karar No: 2012/3314, Tarih: 05.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/18384 E.  ,  2012/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2009

Davacı vekili işe iade davasının Yargıtay'ca onanarak kesinleştiğini, davacının işe başlatılmaması üzerine Bursa 5. İş Mahkemesinin 2006/547 esas 2007/61 karar sayılı dosyasında açılan kısmi davayla kıdem-ihbar tazminatı ile dört aylık ücret ve sair haklar alacaklarının talep edildiğini, kararın Yargıtay'ca onandığını, o dosyada açılan kısmi davada alınan bilirkişi raporunda davacının günlük  brüt ücretinin 33,30 TL olarak  hesaplandığını ileri sürerek, işe başlatmama tazminatının da bu miktar üzerinden hesaplanarak ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bursa 5. İş Mahkemesinin 2006/547 esas 2007/61 karar sayılı dosyasında açılan ve Yargıtay 9. H.D.'nin 2007/22130 esas 2008/15528 karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleşen  kısmi davada alınan bilirkişi raporunda davacının günlük çıplak brüt ücreti 20,25 TL, giydirilmiş brüt ücreti 33,30 TL olarak belirlenmiş ve Yüksek 9. H.D. tarafından onanarak kesinleşmiştir.

Somut olayda Mahkemece işe başlatmama tazminatı hesaplamasında işçinin giydirilmiş brüt ücretinin esas alınması doğru olmamıştır. İşe başlatmama tazminatının çıplak brüt ücretten hesaplanması gerekir.

Ayrıca, hüküm altına alınan işe başlatmama tazminatına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi de hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05/03/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15089, Karar No: 2014/18062, Tarih: 04.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/15089 E.  ,  2014/18062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/02/2012

NUMARASI : 2010/1300-2012/81

DAVA :Davacı, izin ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 07.05.2000-31.05.2010 tarihleri arasında davalı işyerin de börek ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin sona erdiğini, fazla çalışma yaptığını, yıllık izinlerinin 14 günlük kısmını kullandığını ileri sürerek, izin ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fazla çalışma yapmadığını, kendilerini ibra ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma yaptığı, kullanmadığı yıllık ücretli izin alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Uyuşmazlık davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 20.04.2006-31.05.2010 tarihleri arasında haftada 10 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacının fazla çalışmanın ispatı hususunda dinlettiği tanıklar 2005 ve öncesinde davalı işyerinde çalıştığından beyanlarına itibar edilemez. Davalı tanıkları davacının işyerinde haftanın 5 günü 09-18 arası, 1 günde 09-20.30 arası çalıştığını belirtmiştir. Bu durumda 09-18 arası çalışılan günlerde 1 saat,09-20.30 arası çalışılan günde ise 1,5 saat ara dinlenme düşüldüğünde davacının haftalık fazla çalışması 5 saattir. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının 20.04.2006-31.5.2010 tarihleri arasında haftalık 5 saat üzerinden fazla çalışma alacakları hesaplatılarak usulü kazanılmış haklarda dikkate alınarak hüküm kurulmalıdır.

3-Öte yandan mahkemece davalı tarafça 254 TL yargılama gideri yapıldığı halde davalı tarafça yapılan yargılama giderinin toplam miktarı ile davanın kabul ve ret oranlarının hatalı olarak tespit edilerek davalı aleyhine fazladan yargılama giderine hükmedilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6174, Karar No: 2014/7955, Tarih: 09.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6174 E.  ,  2014/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2008/405-2012/470

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 20.02.2014 gün ve 2013/7278 Esas, 2014/1216 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince, müvekkiline hissesi karşılığı daire verilmesinin kararlaştırıldığını, hisse değerinin 35.000,00 TL olduğu hususunda anlaşıldığını, sözleşmeye göre müvekkiline isabet eden yerin, davalıya verilen vekaletin kötüye kullanılması sonucu 3. kişiye satıldığını, daha sonra da davalı tarafından, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tasfiyesi için belge imzalatıldığını, bu belgede arsa bedelinin 17.000,00 TL olarak gösterildiğini, müvekkiline 500,00 TL elden ödendiği halde hile ile 1.500,00 TL ödenmiş gibi belge düzenlendiğini ileri sürerek, 24.500,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline verilmiş bir vekaletname olmadığını, dava konusu taşınmazın satılmadığını, davacının iddialarının haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında şifahi olarak yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin, 13.09.2008 tarihli adi yazılı belge ile tasfiye edildiği, davacı tarafça, arsa payının karşılığı olarak 35.000,00 TL üzerinden anlaşma yapıldığı iddia edilmişse de bunun ispat edilemediği, sözleşmenin yazılı tasfiyesi ve davacı iddialarının doğru olmadığı yönünde davalının yöneltilen yemini eda ettiği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 20.02.2014 tarih ve 2013/7278 E., 2014/1216 K. sayılı ilamıyla gerekçeli karar başlığındaki maddi hataya işaret edilerek onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6884, Karar No: 2019/8095, Tarih: 27.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6884 E.  ,  2019/8095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, yargılama konusu suçun 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınması sebebiyle mahkemece bozma üzerine dosyanın uzlaşma işlemlerinin yapılması için uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaştırmacı tarafından sanığa gönderilen uzlaştırma teklif formu içerir tebligatın adreste kimsenin ikamet etmediğinden bahisle iade edildiği, oysa sanığın tebligat tarihinde Silivri 4 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü olduğu; uzlaştırma raporunda müştekiye tebligat gönderildiği bildirilmiş ise de buna ilişkin tebligat parçası dosyada bulunmadığı gibi uzlaştırma dosyasında yer alan PTT Gönderi Takibi sayfasında muhtara teslim edildiği bildirilen gönderinin alıcı adı ve adresi de belirtilmediğinden tebligatın usulüne uygunluğunun denetlenemediği anlaşılmakla; 05/08/2017 tarihli ve 30145 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin "Uzlaşma teklifi" başlıklı 29. maddesindeki "Uzlaştırmacının uzlaşma teklifinde bulunacağı şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar gören ya da kanunî temsilcilerine iletişim araçlarıyla ulaşılamaması hâlinde açıklamalı uzlaşma teklifi büro aracılığıyla yapılır. Bu işlem uzlaştırmacının, büroya başvurarak teklif formunu vermesi üzerine gerçekleştirilir." şeklindeki 6. fıkra hükmü gereğince, uzlaştırma teklifinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak yapılması gerektiği gözetilmeksizin, taraflara gönderilen uzlaştırma teklif formlarına süresinde cevap vermedikleri gerekçesi ile uzlaşma sağlanamadığından bahisle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.