muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3030, Karar No: 2016/5021, Tarih: 25.04.2016

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Ayrıca, mahkemelerce verilen kararların 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde (1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesi) belirtildiği üzere, her bir istek hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakları sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde göstermesi ve infaza imkan sağlayacak içerikte bulunması zorunludur.

Ayrıca, mahkemelerce verilen kararların 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde (1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesi) belirtildiği üzere, her bir istek hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakları sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde göstermesi ve infaza imkan sağlayacak içerikte bulunması zorunludur.

Hemen belirtmek gerekir ki; hüküm fıkrası hükmün esasıdır. Hüküm fıkrasında neye hükmedildiği açıkça gösterilmelidir. Hüküm fıkrasında verilen karar ile iki tarafa yükletilen ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddütü gerektirmeyecek şekilde gayet açık olarak yazılmalıdır. Diğer bir söyleyişle hüküm açık olmalı ve taraflara hüküm ile yükletilen hak ve borçlar tereddüte yer bırakmayacak şekilde hüküm fıkrasında belirtilmelidir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların dava konusu 31 adet taşınmazın paydaşı oldukları, dava dışı paydaşların da bulunduğu, taraflar arasında dava konusu taşınmazlar ve traktöre yönelik 11.11.2003 tarihinde açılmış, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş ve onanarak kesinleşmiş ortaklığın giderilmesi davası bulunduğu, mahkemece, 13.09.2006, 28.09.2007, 10.04.2009, 08.05.2009 tarihlerinde keşif yapılarak bilirkişi raporları alındığı, 08.05.2009 tarihli keşifte davacılar vekilinin 141 ada 16 parsel sayılı taşınmaz yönünden davasını atiye terk ettiği, keşifte hazır bulunan davalı ...'nin adı geçen parsele yönelik davanın atiye bırakılmasına karşı beyanının alındığı, ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 123. maddesi gereğince diğer davalıların beyanının alınmadığı, 27.09.2010 tarihli bilirkişi raporunda traktör, 09.10.2013 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlar yönünden ecrimisil hesabı yaptırılarak, anılan bilirkişi raporlarında belirtilen miktarların karara esas alındığı, karara esas 09.10.2013 tarihli bilirkişi raporunda, 117 ada 62, 117 ada 7, 117 ada 109, 117 ada 166, 115 ada 8, 137 ada 126, 137 ada 45, 101 ada 10, 141 ada 16, 113 ada 92 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak ihtar tarihi olan 22.03.2004 tarihi ile dava tarihi olan 11.10.2004 tarihleri arası, 117 ada 166, 133 ada 19, 121 ada 56, 118 ada 8, 131 ada 25, 117 ada 20, 117 ada 38, 121 ada 28, 121 ada 16, 131 ada 14, 144 ada 1, 144 ada 3, 113 ada 107, 137 ada 11 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak 2000-2004 tarihleri arası olmak üzere toplam 25 adet taşınmaz için ecrimisil hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, yukarıda açıklanan hükümlere uygun bir karar oluşturulduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Somut olayda, yukarıda açıklanan hükümlere uygun bir karar oluşturulduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Söyle ki; dava kısmen kabul edilerek, 1.136,76 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmiş ise de, çekişmeye konu taşınmazlardan hangisi ve hangi tarihler arası ecrimisile hükmedildiği hüküm yerinde gösterilmemiş, 31 adet taşınmaz için açılan davada 25 adet taşınmaz yönünden hüküm kurulmuş, taleplerin tamamını karşılayacak şekilde hüküm kurulmamış, atiye bırakılan 141 ada 16 parsel sayılı taşınmaz yönünden, ...nun 123. maddesi gereği işlem yapılmaksızın, anılan taşınmaz yönünden ecrimisil hesabı yapılmış, niteliği gereği doğal ürün veren elma bahçesi niteliği taşıyan taşınmazlarda intifadan men koşulu aranmayacağı, taraflar arasında mevcut ortaklığın giderilmesi davası ile diğer taşınmazlar yönünden intifadan men koşulunun sağladığı hususu dikkate alınmamış, yapılan keşiflerde her bir davalının çekişme konusu taşınmazları nasıl ve ne şekilde, hangi zaman dilimi içerisinde kullandığı saptanılmaksızın sonuca gidilmiştir.

Hâl böyle olunca; yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, hangi taşınmazların hangi tarih aralığında davalılarca kullanıldığının şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, doğal ürün getiren taşınmazlarda intifadan men koşulunun aranmayacağı, diğer taşınmazlar yönünden ise ortaklığın giderilmesi davası ile intifadan men koşulunun sağlandığının dikkate alınması, çekişmeye konu taşınmazlardan hangisi için ve hangi tarihler arası ecrimisile hükmedildiğinin hüküm yerinde gösterilmesi, taleplerin tamamının karşılanması, bu konuda tarafların delillerinin eksiksiz toplanması, toplanacak delillerin, toplanan delillerle birlikte değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi, atiye bırakılan taşınmaz yönünden ...nun 123.maddesi gereği işlem yapılması gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün belirtilen nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21505, Karar No: 2015/2060, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21505 E.  ,  2015/2060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/17482, Karar No: 2023/1012, Tarih: 01.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/17482 E.  ,  2023/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Çan Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2015/426 Esas, 2016/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğa karşı cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın olay tarihinde kullandığı araçta yalnız olduğu, arkasından onu takip eden bir arabanın olmadığı CD görüntülerinden anlaşıldığından tanık beyanlarına itibar edilerek beraat kararı verilmesinin hakkaniyete ve adalete aykırı olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın olay tarihinde kullandığı araçta yalnız olduğu, arkasından onu takip eden bir arabanın olmadığı CD görüntülerinden anlaşıldığından tanık beyanlarına itibar edilerek beraat kararı verilmesinin hakkaniyete ve adalete aykırı olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, "İddianame, sanık savunmaları, katılan ve beyanları, olaya ilişkin CD, uzlaşma teklif formu, sabıka kaydı ve dosya içerisindeki tüm delil ve belgeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde; ...'nin ekim ayının başlarında ilçemiz ... Köprüsü üzerinden ... Mahallesi'ne doğru gitmekte iken döner kavşağa geldiğinde şüpheli ...'ın sevk ve idaresinde bulundurduğu 43 \* \*\*\* plaka sayılı aracı ile mağduru takip etmeye başladığı, bir süre sonra korna çaldığı, mağdurun dönüp arkasına bakması ile el kol hareketleri yaparak mağduru aracına davet ettiği ve öpücük attığı, bir süre daha kendisini takip edip yanından ayrıldığı, 14/10/2015 günü saat 20:10 sıralarında mağdur ...'nin \*\*\* Lisesi'nin bulunduğu kavşaktan geçtiği esnada aynı yol üzerinden şüphelinin yine aynı araç ile gelerek mağdur ...'ye yine aynı şekilde el kol hareketleri yapıp aracına davet ettiği ve öpücük attığı üç kez döner kavşakta dönüp olay yerinden uzaklaştığı, şüphelinin alınan ifadesinde 14/10/2015 günü arkadaşları ... ve ... ile birlikte kendisinin kullandığı 43 \* \*\*\* plaka sayılı aracı ile yola çıkıp birlikte ... Cafe'Ye gittiklerini burada bir süre oturduktan sonra birlikte döndüklerini beyan ettiği, ...'nın tanık sıfatı ile alınan ifadesinde; olay günü ... ile çarşıya çıkmaya karar vermeleri ile kendisinin 10 \* \*\* plaka sayılı aracı ile önden, ...'ın ise 43 \* \*\*\* plaka sayılı aracı ile arkadan şehir merkezine geldiklerini, birlikte ... Cafe'de oturduklarını, bir süre sonra buradan kalktıklarını kendisinin alışveriş için başka bir yere gittiğini, ...'ında kendi aracı ile uzaklaştığını beyan etmesi ile sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediği iddiası ile açılan davada sanık üzerine atılı suçu kabul etmemiş dinlenen tanıklarda olay günü sanığın yanında olduklarını sanığın ters yola girdiğini ve öpücük attığını görmediklerini beyan etmişlerdi. Dosyada bulunan olay yerini gösteren cd incelendiğinde de sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösterir bir görüntü görülmemiş hal böyle olunca Sanık hakkında TCK 105/1 maddesi gereğince çocuğa karşı cinsel taciz cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmışsa da sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına yeter her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilmediğinden yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK 223/2-e maddesi gereğince beraatine, karar verilmiştir.'' gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli, zamanı, mağdurenin sanığın araç plakası ve eşgalini içerir istikrarlı ve ayrıntılı beyanları ile sanığı duraksamadan teşhis etmesi, sanık ile mağdurenin önceye dayalı husumetlerinin bulunmaması, tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmaması, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çan Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2015/426 Esas, 2016/225 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2559, Karar No: 2023/8698, Tarih: 11.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/2559 E.  ,  2023/8698 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/496 E., 2019/104 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2018/496 Esas, 2019/104 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2013 tarihli ve 2012/134 Esas, 2013/485 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği ve bu kararın 18.11.2013 tarihinde kesinleştiği; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten bir suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2018/496 Esas, 2019/104 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmü açıklamasından sonra, suça sürüklenen çocuk müdafiinin verdiği dilekçe ile temyiz isteminde bulunması üzerine dosyanın Yargıtaya gönderildiğinin anlaşılması karşısında;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği,

Hakkında temyiz kanun yolu talebinde bulunulan hükmün daha önce Yargıtay denetiminden geçmediği dikkate alındığında, hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39443, Karar No: 2017/9028, Tarih: 14.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/39443 E.  ,  2017/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamaması nedeniyle, suça konu inşaatın yapıldığı yerin, belediye sınırlarında kalıp kalmadığı veya özel imar rejimine tabi olup olmadığı ile 5237 sayılı TCK'nın 184. maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmiş olması karşısında, suça konu imalatların hangi tarihte yapıldığı hususunda mahallinde keşif yapılarak bilirkişiden teknik verilere dayalı olarak rapor alınması, tutanak düzenleyicilerin ve komşu parsel maliklerinin yöntemince tanık olarak dinlenilmeleri, hava fotoğrafı ve uydu görüntülerinin temin edilmesi suç tarihinin tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1770, Karar No: 2019/11069, Tarih: 06.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/1770 E.  ,  2019/11069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'un Ticaret Sicilinde kayıtlı "... Alış Veriş Merkezi Dayanıklı Tüketim Malları Alım Satımı ..." unvanlı işyerinin sahibi olduğu, sanık ...'ın bu iş yerinde pazarlama elemanı olarak çalıştığı, olay günü sanıkların birlikte katılanın ... köyündeki evine gidip ev eşyaları satıyoruz, sanayiye işçi yerleştiriyoruz dedikleri, katılan da oğlunun sanayide çalıştığını söyleyince oğlunun ismini sordukları katılan söyleyince oğlunu tanıdıklarını söyledikleri, daha sonra bir tane elektrik süpürgesi ve iki adet kol saati getirerek bunun fiyatının 580 TL olduğunu söyleyip müştekiden 580 TL parayı aldıkları, akabinde televizyon ve çamaşır makinesi de sattıklarını söyleyip müştekiye bir kağıt imzalatıp akşama televizyon ve çamaşır makinesi de getireceğiz dedikleri, akşam olunca malzemelerin gelmemesi üzerine katılanın dolandırıldığını anladığı, katılanın sanıkları teşhis ettiği, bu suretle sanıkların üzerilerine atılı tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıklar savunması, katılan ve tanık beyanları, ticaret sicili belgesi, bilirkişi raporu, söz konusu fatura ile dosya kapsamından, sanıkların baştan itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket ederek özellikle araştırma imkanı bulunmayan köylere giderek çekiliş adı altında veya başka hileler kullanıp benzer eylemlerden bir çok davalarının olduğu, yapılan ayrıntılı araştırma ve tahkikat sonucunda sanıklara ait araçlarda ve kaldıkları otel odalarında yapılan aramalarda çok sayıda elektrikli süpürge, vatandaşlara altın kaplama diye satılan çok sayıda kol saatleri, fatura koçanları, satış sözleşmeleri, tanıtım broşürleri, ödeme tablosu, çalışan ve ödemelerin yazılı olduğu defterlerin ele geçirildiği, somut olayda da benzer hilelerle katılanı kandırarak değerinin üstünde ürün verip parasını aldıkları, başka ürün getireceklerini söyleyip getirmedikleri, sanık ...'un Ticaret Sicilinde kayıtlı ... Alış Veriş Merkezi Dayanıklı Tüketim Malları Alım Satımı ... unvanlı işyerinin sahibi olup tacir olduğu, diğer sanığın da ...'un eylemine iştirak ettiği anlaşıldığından, sanıkların TCK'nun 158/1-h. maddesinde düzenlenen tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık suçundan cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/294, Karar No: 2018/25232, Tarih: 26.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/294 E.  ,  2018/25232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya ait çiftlikte ekim, dikim, mandırada hayvan bakımı, yemek, temizlik gibi ev işlerini yaptığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile aralarında çalışma ilişkisi bulunmadığını, dava dışı ... ve ailesi ile aralarında adi ortaklık ilişkisi bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanun'un uygulanacağı belirtilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

İş Kanunu'nun 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, 50'den az işçi çalıştırılan (50 dahil) tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde veya işletmelerinde bu Kanun hükümleri uygulanmaz. İşçi tarım ve orman işlerinin yapıldığı bir işyerinde çalışıyor ise, bu işçi ile işveren ararındaki uyuşmazlığın iş mahkemesi yerine görevli hukuk mahkemesine çözümlenmesi gerekir.