muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/3261, Karar No: 2024/3867, Tarih: 07.06.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/3261
Karar No : 2024/3867
 YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI 
... vekili Av. ... tarafından, özel esaslara tabi tutulması işleminin iptali istemiyle ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne karşı açılan davada; İstanbul 11. Vergi Mahkemesinin 08/05/2024 tarih ve E:2024/154, K:2024/783 sayılı kararıyla yetkili vergi mahkemesinin saptanması için 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca Danıştay'a gönderilen dava dosyası incelenerek işin gereği düşünüldü:
Dosyanın incelenmesinden, davacının ... giriş olay numarası ile 30/07/2021 tarihinde özel esaslara tabi mükellefler listesine alınması işleminin iptali istemiyle açılan davada,  Erzurum 1. Vergi Mahkemesinin 10/01/2024 tarih ve E:2023/809, K:2024/8 sayılı kararıyla; dava konusu işlemi tesis eden Küçükyalı Vergi Dairesi Müdürlüğünün bulunduğu yerdeki İstanbul Vergi Mahkemesinin uyuşmazlığın çözümünde yetkili olduğu gerekçesiyle davanın yetki yönünden reddedilerek dosyanın İstanbul Vergi Mahkemesine gönderildiği, İstanbul 11. Vergi Mahkemesinin 08/05/2024 tarih ve E:2024/154, K:2024/783 sayılı kararıyla; Küçükyalı Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi ... Yapı Dijital Bilgi Sistemleri Lojistik Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi hakkında sahte belge düzenleme fiili nedeniyle tanzim edilen vergi tekniği raporuna istinaden davacının söz konusu işleme iştiraki nedeniyle aynı giriş olay numarasıyla özel esaslara alındığının tespit edildiği ve "Sahte veya Muhteviyatı İtibariyle Yanıltıcı Belge Düzenleme, Kullanma ve Olumsuz Tespit Durum" belgesinin dosya ibraz edildiği, anılan belgenin davacı ile ilgisi olmadığı, gerek dava dilekçesi ekinde, gerek Küçükyalı Vergi Dairesi Müdürlüğünce Mahkemelerine gönderilen savunma dilekçesi ekinde ibraz olunan durum belgesinde dava konusu edilen özel esas işleminin Fevzipaşa Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından tesis edildiğinin görüldüğü, bu itibarla davanın görüm ve çözümünde, dava konusu işlemi tesis eden idarenin yargı çevresinde bulunduğu Erzurum Vergi Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle davanın yetki yönünden reddedilerek yetkili mahkemenin saptanması için dosyanın Danıştay Başkanlığı'na gönderildiği anlaşılmıştır.
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun vergi uyuşmazlıklarında yetkiyi düzenleyen 37. maddesinde; uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümleri tarh ve tahakkuk ettiren, zam ve cezaları kesen, Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasında ödeme emrini düzenleyen, diğer uyuşmazlıklarda dava konusu işlemi yapan dairenin bulunduğu yerdeki vergi mahkemesinin vergi uyuşmazlıklarında yetkili mahkeme olduğu hükme bağlanmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun vergi uyuşmazlıklarında yetkiyi düzenleyen 37. maddesinde; uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümleri tarh ve tahakkuk ettiren, zam ve cezaları kesen, Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasında ödeme emrini düzenleyen, diğer uyuşmazlıklarda dava konusu işlemi yapan dairenin bulunduğu yerdeki vergi mahkemesinin vergi uyuşmazlıklarında yetkili mahkeme olduğu hükme bağlanmıştır.
	Dosyanın incelenmesinden, Küçükyalı Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi ... Yapı Dijital Bilgi Sistemleri Lojistik Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketinin, sahte belge düzenleme fiili nedeniyle hakkında vergi tekniği raporu düzenlendiği, 03/06/1994 ila 31/12/1997 yılları arasında Fevzipaşa Vergi Dairesi Müdürlüğü, 11/05/2006 tarihinden  bu yana Zeytinburnu Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi olan davacının ise değinilen şirket hakkında tanzim edilen rapora istinaden özel esaslara alındığının anlaşıldığı olayda, özel esaslara alınma işleminin, dairelerince tesis edildiği anlaşılan Küçükyalı Vergi Müdürlüğünün bulunduğu yerdeki İstanbul Vergi Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.
 Açıklanan nedenlerle, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ve 37. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereğince, uyuşmazlığı çözümlemekle İstanbul Vergi Mahkemesinin yetkili kılınmasına, dava dosyasının anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, kararın uyuşmazlığı çözümlemekle yetkili kılınan İstanbul Vergi Mahkemesince ilgili mahkeme ve taraflara tebliğine, 07/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/3251, Karar No: 2024/3894, Tarih: 07.06.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE 
Esas	No : 2024/3251
Karar	No : 2024/3894
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
	... vekili Av.... tarafından, 2020 ve 2021 yılları için özel esaslara tabi tutulma işlemlerinin iptali istemiyle Kordon Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne karşı açılan davada; hasım düzeltme kararı ile Beylikdüzü Vergi Dairesi Müdürlüğü hasım mevkiine alınmak suretiyle verilen İstanbul 15. Vergi Mahkemesinin 04/04/2024 tarih ve E:2024/58, K:2024/566 sayılı kararıyla yetkili vergi mahkemesinin saptanması için 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca Danıştay'a gönderilen dava dosyası incelenerek işin gereği düşünüldü:
	Dosyanın incelenmesinden davacının, hakkında yapılan olumsuz tespitler nedeniyle Kordon Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından 2020 ve 2021 yılları için özel esaslara tabi mükellefler listesine alınması işleminin iptali istemiyle açılan davada verilen İzmir 1. Vergi Mahkemesinin 27/12/2023 tarih ve E:2023/1271, K:2023/1410 sayılı kararıyla; özel esaslara alınma işleminin Beylikdüzü Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce tesis edildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın çözümünde bu vergi dairesinin bulunduğu yer olan  İstanbul Vergi Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetki yönünden reddedilerek dosyanın İstanbul Vergi Mahkemesine gönderildiği, İstanbul 15. Vergi Mahkemesinin 04/04/2024 tarih ve E:2024/58, K:2024/566 sayılı kararıyla; dosyaya ibraz edilen savunma dilekçesi ekinde yer alan belgelerin incelenmesinden, 2020 ve 2021 yılları için özel esaslara alınma işleminin Kordon Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce tesis edildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın çözümünde bu vergi dairesinin bulunduğu yer olan İzmir Vergi Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle dava yetki yönünden reddedilerek yetkili mahkemenin saptanması için dosyanın Danıştay Başkanlığı'na gönderildiği anlaşılmıştır.
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun vergi uyuşmazlıklarında yetkiyi düzenleyen 37. maddesinde; uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümleri tarh ve tahakkuk ettiren, zam ve cezaları kesen, Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasında ödeme emrini düzenleyen, diğer uyuşmazlıklarda dava konusu işlemi yapan dairenin bulunduğu yerdeki vergi mahkemesinin vergi uyuşmazlıklarında yetkili mahkeme olduğu hükme bağlanmıştır.
  Dava konusu özel esaslara alınma işlemi Kordon Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce tesis edildiğinden,  davada, anılan vergi dairesinin yargı çevresi bakımından bağlı bulunduğu yer olan İzmir Vergi Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Dava konusu özel esaslara alınma işlemi Kordon Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce tesis edildiğinden,  davada, anılan vergi dairesinin yargı çevresi bakımından bağlı bulunduğu yer olan İzmir Vergi Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ve 37. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereğince, uyuşmazlığı çözümlemekle İzmir Vergi Mahkemesinin yetkili kılınmasına, dava dosyasının anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, kararın uyuşmazlığı çözümlemekle yetkili kılınan İzmir Vergi Mahkemesince ilgili mahkeme ve taraflara tebliğine, 07/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5467, Karar No: 2024/3892, Tarih: 07.06.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/5467
Karar No : 2024/3892
TEMYİZ EDENLER 	: 1-(DAVACI)  ...
		VEKİLİ	: Av. ...
 		 2- ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
	   	VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU:	... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği yönünde saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılının Temmuz ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri  ile 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Elektrik Elektronik ve Güvenlik Sistemleri Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki saptamaların, düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiği, 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri yönünden dava reddedilmiş, özel usulsüzlük cezası kaldırılmıştır. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI			: 
Davacı tarafından, faturalarını kayıtlarına aldığı ... Elektrik Elektronik ve Güvenlik Sistemleri Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda uyuşmazlık konusu dönem için olumsuz tespit bulunmadığı faturalar içeriği emtianın gerçekten alındığı dolayısıyla uyuşmazlık konusu tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, alımlarını sahte fatura ile belgelendiren davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuk aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın  aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapılamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen temyize konu kararın kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07/06/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
Bakılmakta olan dava, sahte fatura kullanma fiili sebebiyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın ve kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemiyle açılmış; verilen karara yönelik istinaf başvurularının reddi üzerine taraflar bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvuruları, çoğunluk görüşüyle, kararın “hukuki denetimle sınırlı” olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş ve kararın onanmasına karar verilmiştir. 
Temyiz mercilerinin esas rolü; ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır; uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlamıştır.

Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57). Ancak çoğunluk görüşünde, Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtilmekle yetinilmiştir. Hâlbuki, gerekçeli karar hakkı kapsamında, incelenen hukuki yönün açıklığa kavuşturulması, gerekçelendirilmesi gerekir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde yer alan "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." kuralıyla vergi ziyaı tanımlanmış; ayrıca, maddede, vergi mükellef veya sorumlusunun vergi ziyaına neden olabilecek kimi yasaya aykırı halleri sayılmıştır. Kanun’un Vergi Ziyaı Cezası başlıklı 344. maddenin ikinci fıkrasında ise, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 359. maddede de, defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar kaçakçılık fiillerini işlemiş olacakları belirtilmiş; ayrıca, sahte belge, “gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge”; muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ise, “gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge” olarak tanımlanmıştır. Bu halde, 359. maddede sayılan sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma eylemleri ile vergi ziyaı ortaya çıkmışsa, vergi ziyaı cezası üç kat olarak kesilecektir. Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin 2. fıkrasının (4) numaralı bendine göre de, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkân vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması re’sen tarh sebebidir. Sözü edilen kurallara göre, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemesi veya kullanılması re’sen takdiri gerektiren sebep olup bu hallerin varlığında, re’sen verginin tarh edileceği ve tarh edilen bu vergiye bağlı olarak da vergi ziyaı cezası kesileceği hususu belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir niteliktedir.

Sahte belgenin ne olduğunu (olayda sahte fatura) tanımlayan 359. madde, bakılmakta olan davada uygulanacak yasa kuralıdır. Diğer deyişle olayda, 359’uncu maddenin yorumu ve maddi olaya uygulanması söz konusudur. Vergi usuldeki sahte fatura, gerçekte şeklen mevzuatın öngördüğüne uygundur. Ancak, bu tür fatura ile yapılan işlem, hukuk normunda nitelenen sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcıdır. Normun nitelemesi ise hukukidir. Tıpkı, ceza hukukunda gerçekleşen maddi bir olayın suç olarak nitelendirilmesi gibi. Sahte fatura olayında da, mahkemelerin yaptıkları saptamaya göre gerçek olan işlemlerin suç, yani sahte fatura düzenleme ve/veya kullanma eylemleri oluşturup oluşturmadığının nitelendirilmesi söz konusudur. Bu ise, hukuki bir nitelemedir. Esasen, hukuk kuralı (norm) ölçü alınarak yapılacak her türlü niteleme, hukukidir. Temyiz mercii, 359. maddenin içeriğine göre, idareyi belgenin sahte olduğu sonucuna ulaştıran tespitlerin mahkeme hükmündeki hukuki nitelendirilmesinin denetimini yapar. 
Nitekim Danıştay’ın diğer vergi daireleri ve Vergi Dava Daireleri Kurulu, sahte fatura veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalardan kaynaklanan tüm uyuşmazlık türlerinde  verilen kararların temyiz incelemesini, uyuşmazlığın maddi/hukuki yönü gibi bir ayrıma girmeksizin yapmaktadır. Temyizde, mahkemece, bu tür belge düzenleme ve kullanma fiillerinin işlendiğine dair vergi incelemesine yetkili olanlarca düzenlenen raporda yer alan tespitlerin incelenip değerlendirilerek, davada uygulanacak hukuk kuralına göre, yaptığı hukuki nitelendirmenin hukuka uygun olup olmadığı incelemesi yapılarak sonuca varılmaktadır. Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine 6723 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 23/07/2016 tarihinden sonra da temyiz denetimini bu usulle sürdürmektedir.
Bu bağlamda, Daire tarafından, sahte belge veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı  fatura düzenlemek suretiyle elde edilen komisyon gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakılması ve bu tür faturaların katma değer vergisi uygulamasında indirime konu edilmesi ile yine bu nitelikteki faturaların maliyet unsuru olarak kayıtlara yansıtılmasından kaynaklanan cezalı tarhiyata yönelik uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz incelemesinin; hem kendi içinde sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge ile bağlantılı diğer tüm uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz inceleme yönteminden hem de Danıştay'ın diğer vergi daireleri ve Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun bu alandaki temyiz inceleme yönteminden farklılaştırılarak sonuçlandırılması usulüne, adil yargılanma hakkı kapsamındaki hakkaniyete uygun yargılanma hakkı da gözetilerek, katılınmamaktadır.

Açıklanan nedenle, temyize konu kararın; uyuşmazlık konusu dönemde davacıya fatura düzenleyen mükellefler hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer alan tespitlerin uygulanacak kural kapsamında hukuki nitelendirmesinin hukuka uygun olup olmadığının denetiminde, söz konusu bu tespitler ve temyiz aşamasında ileri sürülen iddialar incelenerek karar verilmesi gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/2376, Karar No: 2024/3098, Tarih: 07.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/2376
Karar	No : 2024/3098  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: …Vergi Dairesi Başkanlığı 
		(…Vergi Dairesi Müdürlüğü)  
VEKİLİ		      : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: …Petrol ve Petrol Ürünleri Madencilik Pazarlama Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. … 
İSTEMİN KONUSU	: …Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: 2015 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden, davacı şirketle ilişkisi bulunan kişilerin banka hesaplarındaki yüksek tutarlı para transferlerinden hareketle belgesiz akaryakıt alış-satış yapıldığı kabul edilerek, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 4. maddesinin 3. fıkrası uyarınca  2015 yılının  Şubat, Nisan, Temmuz ve Ağustos  dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmının iptaline ilişkin hüküm fıkrası kesinleştiğinden,  özel  tüketim vergisi ile vergi ziyaı cezasına hasren yeniden yapılan inceleme sonucunda, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, davacı şirket ile ilişkili olduğu öne sürülen …tarafından belgesiz olarak akaryakıt alış-satışı yapıldığını gösteren tespitlerin bulunduğu görülmekle birlikte, belgesiz akaryakıt alış satışının, davacı şirket üzerinden yapıldığı hususunun sadece belgesiz alış-satış olarak kabul edilen para transferlerinin belirli bir organizasyon olmadan yapılabilmesinin mümkün olmadığının kabulüyle transfer tutarların tamamının akaryakıt işi ile iştigal eden şirketlere, şirket müdürlerine veya çalışanlarına gönderilmiş olması ile açıklandığı, anılan şahısların akaryakıt alış-satışını davacı şirket üzerinden yaptıklarına ilişkin somut tespitlerin idarece ortaya konulamadığı, ifadesi alınan şahısların beyanlarında davacı şirkete ilişkin herhangi bir hususun yer almadığı, …'ın dava konusu dönemlerden sonra 14/12/2016 tarihinde davacı şirkete ortak olduğu, bu tarihten önceki dönemlerde anılan şahsın davacı şirket üzerinden akaryakıt alış satışında bulunduğunu ortaya koyacak somut bir tespitin bulunmadığı, dava konusu dönemlerde …ve …'in şirket ortağı veya şirketi temsile yetkili olmadıkları, bu şahısların davacı şirketin çalışanı ve kiracısı olmalarının da tek başına anılan şahısların davacı şirket üzerinden belgesiz olarak akaryakıt alış-satışında bulunduğuna delil teşkil edemeyeceği sonucuna varıldığından, re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tek kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptaline karar verilmiştir.