muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15918, Karar No: 2007/1233, Tarih: 01.02.2007

-10- 2006/15918-2007/1233

Sayılı Yasa gereğince yapılan kullanım kadastrosunda 2/B madde alanı olması nedeniyle davalı gerçek kişinin zilyetliğinde olduğu belirtilerek Hazine adına tesbit edilip kesinleştiği, 2924 Sayılı Yasanın 4127 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmüne göre “kadastro çalışmaları sırasında, fiili kullanım durumuna göre Hazine adına tesbiti yapılacak bu yerler üzerindeki muhtesat ile tasarruf eden kişilerin isimleri”nin tutanağın beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için, Hukuk Genel Kurulunun 10.11.1999 gün ve 1999/7-903-944 sayılı kararında kabul edildiği gibi, kadastro tesbitinin yapıldığı tarihte “orman köyü nüfusuna kayıtlı olmaları ve yasanın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren geriye doğru en az 5 yıl müddetle o yerde ikamet etmiş bulunmaları gerektiği”, somut olayda; davacı ...’nin kadastro tesbit tarihinde taşınmaza zilyet olmadığı, tesbit ve tapuya tescil tarihinden çok sonra taşınmazı tapunun beyanlar hanesinde kullanan olarak gösterilen kişidan satın aldığı, orman köyü nüfusuna kayıtlı olamadığı ve dava konusu taşınmazlar orman köyünde olmayıp, beldenin mahallesinde olması nedeniyle Hukuk Genel Kurulunun 09.06.1999 gün ve 1998/8-487-492 sayılı kararında kabul edildiği gibi, 2924/4127 Sayılı Yasanın 11. maddesinde öngörülen "muhtesat ile tasarruf eden kişilerin isimlerinin" tutanağın beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için taşınmazın orman köyü sınırları içinde olması gerektiği, bu hükümlerin beldelerde uygulama olanağı bulunmadığı, kütüğün beyanlar hanesinde gösterilen zilyetlik şerhinin ayni hak olmayıp, kişisel hak niteliğinde bulunduğu, tapu sicilinden ayrı olarak alınıp satılması ve değiştirilmesinin olanaksız olduğu, böyle bir talebin Tapu Sicil Müdürlüğünce yerine getirilemeyeceği, tarafların isteğiyle dahi, Tapu Sicil Müdürlüğünde yapılamayan işlemin mahkemelerden dava yoluyla da istenemeyeceği, aksi taktirde kadastro tesbitinin kesinleşmesinden sonra yapılacak her devir işleminin ayrı bir davayı gerektireceği, yasanın amacının bu olmadığı, esasen beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin Hak sahipleri tesbit komisyonunu bağlamayacağı, 1961 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda orman sınırı içinde olması nedeniyle orman olarak tapulama dışı bırakılan ve 1976 yılında kesinleşen işlemle orman rejimi dışına çıkartılan ve 1988 yılında bu niteliği ile Hazine adına tesbit ve 01.03.1993 tarihinde Hazine adına tescil edildiği anlaşılan taşınmaz hakkında açılan tapu kaydı iptal ve tescil davası ile beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin silinmesi davasının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davacı gerçek kişilerin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişilere yükletilmesine, 01/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3323, Karar No: 2009/5662, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/3323 E.  ,  2009/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

K A R A R

Mahkeme hükmü davalıya 07/11/2008 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra davalı tarafından 26/11/2008 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, istek halinde peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 02/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2996, Karar No: 2022/3975, Tarih: 26.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2996 E.  ,  2022/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, ziynet alacağı davasında ziynetlerin değerlerinin fiili teslim tarihine göre belirlenmemesi yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, velâyet ve ziynet alacağının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın lehine takdir edilen maddî ve manevî tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî (TMK m. 174/1) ve manevî (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı kadın dava dilekçesinde belirttiği ziynetlerin rızası olmadan davalı tarafından bozdurulduğunu, ziynetlerin aynen iadesini mümkün olmadığı takdirde teslim tarihindeki bedellerinin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonrasında; davanın kısmen kabulü ile kararda belirtilen ziynetlerin aynen mevcut olmadığı takdirde bedelleri toplamı olan 91.570,00TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, alacağa dava tarihi olan 25.04.2017 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, kararın ziynetler yönünden de taraflarca istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş ve taraflarca yukarıda belirtildiği şekilde temyiz edilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delilere göre, davacı tarafından ziynetlerin aynen iadesi, aynen iade mümkün olmadığı takdirde teslim tarihindeki bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiş olup, dava tarihindeki bedellerin tahsiline ilişkin bir talebi bulunmamaktadır. Fiilen ödeme günündeki bedelin tahsiline şeklinde infazda tereddüt oluşturacak bir hüküm kurulamayacağına göre mahkemece bu talebin reddine, kabul edilen ziynetlerin aynen iadesine karar verilmesi ve aynen iadesine karar verilen ziynetlerin açıklanan değerlerinin harca esas değer olduğu ve infaz aşamasında dikkate alınamayacağı da gözetilerek aynen iade kararı ile yetinilmesi gerekirken, talep dışına çıkılarak dava tarihindeki bedelin tahsiline şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1/b ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 26.04.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/535, Karar No: 2012/5873, Tarih: 01.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/535 E.  ,  2012/5873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uzunköprü İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 25.10.2011 tarih, 3983/20231 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 38,20 TL. karar düzeltme harcının mahsubuna bakiye 5,7 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınmasına, 01/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/46, Karar No: 2020/3171, Tarih: 01.10.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/46 E.  ,  2020/3171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10/12/2019 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında yakınan ...’a karşı tehdit, hakaret suçlarından düzenlenen Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2011 gün 2011/1022 sayılı iddianame anlatımına göre, sanık ...’in yakınana daha önce kiraladığı konuta ait bir kısım kiralama bedelini tahsil edemediği için olay günü yakınanı "Bu evden çıkacaksın, yoksa senin başına kötü işler gelmesini sağlar başına kötülük açarım, çık git evimden" şeklinde sözlerle tehdit edip alacaklarını tahsil etmeye çalıştığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4724, Karar No: 2012/8518, Tarih: 30.04.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/4724 E.  ,  2012/8518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yetki belgesi olmadan yük ve eşya taşımacılığı yapmak eylemi sebebiyle 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununun 26/a maddesine aykırılıktan kabahatli ... hakkında Antalya Ulaştırma Bölge Müdürlüğünün 03.11.2009 tarihli ve A-079776 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 2.044 Türk lirası idari para cezasına adı geçen muteriz tarafından yapılan itirazın kabulüne ve idari para cezasının iptaline ilişkin Afyonkarahisar 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.03.2011 tarihli ve 2010/774 değişik sayılı kararına yönelik başvurunun reddine dair Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2011 tarihli ve 2011/145 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.12.2011 gün ve 64429 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2012 gün ve KYB. 2012-2660 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, atılı eylemin kabahat oluşturduğu, kapsam ve şartlarının 4925 sayılı Kanunun 5. maddesinde belirlendiği, bu çerçeve hükmün içeriğinin de Ulaştırma Bakanlığının genel ve düzenleyici işlemi olan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin 54. maddesince doldurulduğunun anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2011 gün ve 2011/145 Değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 30.04.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22101, Karar No: 2014/17104, Tarih: 21.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22101 E.  ,  2014/17104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/309053

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2011/1317 (E) ve 2012/655 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/414, Karar No: 2020/927, Tarih: 04.03.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/414 E.  ,  2020/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesi, 13/11/2018 gün ve 2018/103 E. - 2018/423 K. sayılı ilamı ile;

TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca; 25 yıl hapis cezasına ilişkin ilk derece mahkemesi hükmünün CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına; TCK'nin

87/4-1,2.c, 62, 53. maddeleri uyarınca; 13 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...'ın yasal süresi içinde herhangi bir gerekçe içermeyen süre tutum dilekçesi vererek temyiz isteminde bulunduğu, gerekçeli karar 09.07.2019 tarihinde tebliğ edildiği halde, CMK'nin 295/1. maddesinde öngörülen yasal süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı görülmekle, sanığın gerekçe içermeyen temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçundan mahkumiyetine dair hükme karşı istinaf başvurusunun kabulü ile sanığın kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan mahkumiyetine dair karara ilişkin olarak katılan ... vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın kullandığı ticari taksiye yolcu olarak binen ...'ün isteği üzerine alkollu içecek almak üzere şarküteri dükkanı önünde durarak içecek alıp döndüğü, ardından yola devam ettikleri sırada, ...'in içkiyi gazete kağıdına sardırması isteği üzerine geri dönüp yolun ters istikametinden gelerek aynı dükkanın önünde aracını yolu ortalayacak ve karşı şeridi engelleyecek biçimde bırakıp dükkana gittiği, bu esnada maktul ...'ın sağ ön yolcu koltuğunda bulunduğu, tanık ...'un kullandığı aracın karşı yönden geldiği ve aracını ters yönde ve geçişi engeller şekilde durdurması nedeniyle sanık ... ile sözlü olarak tartıştıkları, tartışmanın devamında maktul ...'ın araçtan inerek sanık ...'ın aracının önüne geldiği, bunu gören sanık ...'ın aracını biraz geri aldıktan sonra ileri doğru hızla hareket ettirerek önünde bulunan maktul ...'a çarparak olay yerinden kaçtığı, maktulün kaldırıldığı hastanede künt kafa travmasına bağlı kafatası kırıklarıyla birlikte beyin kanaması sonucu öldüğü olayda;

Sanığın kullandığı aracın önünde bulunan maktulü görerek, öldürmeye elverişli olan aracı hızlı bir şekilde hareket ettirerek maktule çarpması, çarpmanın etkisiyle araç kaputunun üzerine düşen maktulde olduğu halde, birkaç metre birlikte aracı sürmeye devam ettiği, maktulün yere düşmesine müteakip yine hareketine devam ile olay yerini terk ettiği şeklindeki eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, sanığın "kasten öldürme" suçundan cezalandırılmasına dair ilk derece Mahkemesi hükmünün isabetli olduğu gözetilmeden, yerel mahkeme hükmü kaldırılmak suretiyle ve suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma” suçundan yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMK'nin 302/2-3. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1630, Karar No: 2023/10888, Tarih: 07.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1630 E.  ,  2023/10888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1854 E., 2022/640 K.

KARAR : Davacı yönünden esastan red davalılar yönünden kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 53. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/69 E., 2022/138 K.

Taraflar arasında iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurunun esastan reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili ile katılma yoluyla davalı ... vekili tarafından temyiz edildiği, davacı vekilinin temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasını talep ettiği, duruşma yapılmak üzere tayin olunan 07.11.2023 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine duruşmalı temyiz eden davacı adına Av. ... ile davalı ... adına Av. ... ve davalı ... adına Av. ...'in geldiği görüldükten sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün yapılan incelemede; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl dava dosyasında davacı vekili; müvekkilinin 03.04.2012 tarihli iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığı iddiasıyla fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 100,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalı ... Bakanlığından tahsilini talep etmiştir.

2. Birleşen dava dosyasında davacı vekili: müvekkilinin aynı iş kazası nedeniyle fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 100,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalı ... Müdürlüğünden tahsilini talep etmiş, yargılamanın devamında maddi tazminat istemini 255.067,58 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; taleplerin zamanaşımına uğradığını kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, mahkemenin görevsiz olduğunu, belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, meydana gelen olayda kendi kusurlarının bulunmadığından illiyet bağının kesildiğini, davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili; iş yerinde İş Sağlığı ve Güvenliği ile ilgili uyarı, işaret levhalarının mevcut olduğunu, forkliftin kullanımı sırasında ikaz, uyarı, lamba ve ses sisteminin çalıştığını, müdürlüğün herhangi bir kusurunun olmadığını, olayın stajyer öğrencinin tedbirsizce ve dalgınlığı nedeniyle meydana geldiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; somut uyuşmazlıkta; "Dosya kapsamından; davacının Teknik ve Endüstri Meslek Lisesinde öğrenci iken Orman ve Su İşleri Bakanlığına ait ... Orman Bölge Müdürlüğü Yedek Parça Depo Müdürlüğünde yer alan atölyede zorunlu staj eğitim çalışması esnasında 03.04.2012 tarihinde fork lift aracın ayağını ezmesi sonucu yaralandığı anlaşılmaktadır. Mahkememizce aldırılan kusur raporunda; dava dışı işveren Orman Genel Müdürlüğünün %70 oranında, davacının ise %30 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiş olup mevcut tespit dosya kapsamındaki diğer delillerle uyumu sebebiyle yerinde görülmüş, bilirkişi tarafından MEB'e bağlı Balgat Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi'nin, öğrencisinin zorunlu stajı için OGM ile sözleşme yapmış olması sebebiyle ortaya çıkan 5510 sayılı ve 4857 sayılı yasalardan doğan yükümlülüklerin de öğrenci ... ile birlikte OGM Yedek Parça Depo Müdürlüğü'ne geçmiş olduğu belirtilmişse de; yapılan işin zorunlu stajın dolayısıyla eğitim ve öğretim faaliyetinin içerisinde kalması sebebiyle davalı MEB'in mezkur sözleşmeyle davacı yönünden sorumluluktan kurtulamayacağı gözetilerek tespit olunan kusur oranı üzerinden her iki davalı da ortak sorumlu tutulmuş, tespit edilen kusur oranlarına göre hesaplama yapan hesap raporundaki hesaplamanın bilimsel, gerekçeli ve denetlenebilir niteliklere haiz oluşu gözetilerek tespit olunan maddi zarar miktarı gözetilerek ıslah dilekçesi doğrultusunda hüküm kurulduğu, davacıların manevi tazminat talebi incelenmiş, olay tarihinde yürürlükte bulunan Türk Borçlar Kanunu gereğince olayın özellikleri dikkate alınmış, zarar gören davacıya uygun bir tazminat miktarı belirlenmiştir. 22.06.1966 tarih ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da dikkate alınarak manevi tazminat miktarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Olayın vahameti, davacının kusura katılımı, yaşı, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olayın oluş şekli, olayın tarihi, tarafların toplum içerisinde işgal ettiği konum, maluliyet oranı, çekilen elem ve acı objektif ölçütler kullanılarak değerlendirilmiş ve hakkaniyet gereği elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olacak miktarda manevi tazminata hükmedildiği belirtilerek" gerekçeleriyle "Asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 255.067,58 TL maddi tazminat bedelinin olay tarihinden (03.04.2012) itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, (davalı MEB 100 TL'lik kısımdan sorumlu olmak kaydıyla,) 60.000 TL manevi tazminat bedelinin olay tarihinden (03.04.2012) itibaren yasal faiz uygulanmak sureti ile davalı ... Müdürlüğünden tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; olayın meydana gelmesinde tüm kusurun davalı işverenlere ait olduğunu, maddi tazminatın artan asgari ücrete göre yeniden belirlenmesi gerektiğini, manevi tazminatı miktarının fahiş derecede düşük olarak belirlendiğini, yaşanan olay sebebiyle davacının iş göremez hale geldiğini, manevi tazminat miktarının tam olarak kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; olayın meydana gelmesinde tüm kusurun davacıya ait olduğunu, iş yerindeki talimat ve uyarılara uymadığından kazanın meydana geldiğini, hüküm altına alınan manevi tazminat miktarının yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

3. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk itirazlarının dikkate alınmadığını, taleplerin zamanaşımına uğradığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, meslek lisesinde okuyan davacının staj yapmak için diğer davalı yanına gittiğini, olayın da orada meydana geldiğini, kendilerine kusur verilmediği halde alacaklardan sorumlu tutulmalarının hatalı olduğunu, ıslah dilekçesinde de artırılan miktarın diğer davalı yönünden yapıldığını, faiz başlangıç tarihi ve faiz oranlarının da fahiş olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç