muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9823, Karar No: 2011/960, Tarih: 27.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9823 E.  ,  2011/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların 1999-2005 yıllarında belediyeye ait park ve bahçelerin bakımı ile cadde ve sokakların temizliği işini üstlendiklerini, sözleşme ve ihale şartnamelerine göre davalıların çalıştırdıkları işçilere ait her türlü işçi alacaklarından sorumlu olduklarını, dava dışı işçinin açtığı dava sonunda kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve benzeri alacak kalemlerinden olmak üzere tazminata hak kazanıldığını ve işçiye 9047 TL tazminat ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın davalılardan faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, işçilere ödenecek bu tür tazminatlardan davacının sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre işçiye ödenecek olan tazminatlardan davalı yüklenicilerin işçiyi çalıştırdıkları dönem ile sınırlı sorumlu olduğu sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan ... Limited,... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin 2010/9823-2011/960

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, belediyeye ait park ve bahçelerin temizlik işinin davalılarca üstlenildiğini, ihale şartnamesine göre, çalıştırdıkları işçilerin ... hukukundan doğan her türlü işçilik hakları ile ilgili tazminatlarından sorumlu olduklarını ileri sürerek eldeki davayı açmış olup, dava dışı işçinin ... akdinin haksız feshedildiğini belirterek açtığı dava sonunda hesaplanan tazminatın ... bu eldeki davanın tarafları olan davacı ve davalılardan tahsiline karar verildiğini ve icra takibi sonunda da, davacı ... tarafından ödendiği ihtilafsızdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçiye ödenen bu tazminattan hangi tarafın veya tarafların ne oranda sorumlu olduklarına ilişkindir. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine, aynı sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkla ilgili verilmiş mahkeme kararları ve genel hukuk prensipleri dikkate alınarak bir sonuca gidilmelidir. Bu cümleden alarak, davacı ile davalılar arasında düzenlenen ve birbirine benzeyen sözleşmelerin "Mali Hükümler" ve "İşçi Üçretleri" başlığını taşıyan hükümlerinde; "Yüklenici sözleşme tarihi öncesi çalışmalarından dolayı mahkeme kararları ve benzeri durumlardan doğacak Belediye ile ilgili işçi alacaklarından sorumlu olmayacaktır." ve yine "Her türlü vergi, harç, resim ve işçilerin SSK primleri, SSK mevzuatından doğan alacakları yükleniciye aittir." şeklinde düzenlemeler yapılmıştır. Sözleşmelerin diğer, yapılacak hizmetler, işçi ve araç sayısı cezai hükümler, personel kılık kıyafet ve mesai saatleri, belediyenin temizlik uygulaması, denetim esasları, fiyat farkları, başlıklı hükümleri incelendiğinde, davacı belediyenin çalıştırılacak işçiler ile ilgili işe başlama, çalışma koşulları, denetleme, mali haklarının ödenmesi ve hatta ... sözleşmelerinin sonlandırılması ile ilgili denetim ve kontrolün tamamen elinde bulundurduğu, davalı yüklenicinin işçilere yapacağı mali hakları asgari ücretli işçi analizi raporuna göre ödemesinin belirlendiği görülmektedir. Yine, aynı sözleşmeden kaynaklanan ve işçilerin ... mahkemesinde açtığı benzeri davalarda, belediye ile yükleniciler arasında sözleşmelerin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmayıp muvazaa olduğu sonucuna varılmış ve benzeri kararlar derecaatten geçerek kesinleşmiştir. Taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinde işçilere işçilik hakları ile ilgili SSK mevzuatından doğan hakları ve fiili çalışmaları ile ilgili ödemelerin nasıl yapılacağı düzenlendiği halde, işçilerin ... akidlerinin haksız feshi halinde doğacak tazminattan hangi taraftan ne oranda sorumlu olduğu bir düzenlemenin bulunmadığı görülmektedir. Dosya kapsamı ve kesinleşen mahkeme kararları ile davalı yüklenicilerin üstlendiği işi sözleşmede belirtilen sürelerde tamamladıkları ancak süre sonunda işçilerin ... akitlerinin davacı Belediyece haksız olarak feshedildiği anlaşılmaktadır.

Tüm bu açıklamalardan sonra; tacir olan davalıların çalıştırdıkları işçilerin fiili işçilik dışında sair tazminat haklarından sorumlu olacaklarını bilebilecek durumda oldukları ancak, davacı Belediyenin de asıl işveren durumunu muhafaza etmesi ve işçilerin ... akidlerini haksız fesih etmesi nazara alındığında doğan zararlardan tarafların yarı yarıya sorumlu olduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece, öncelikle icra dosyasında davacının ödediği miktar tam olarak tesbit edilerek, davalıların bu ilkeler çerçevesinde sorumluluklarının belirlenmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 86,00 TL. temyiz harcının istek halinde davalı .... Ür. İml Paz. Ltd. Şti.'ne iadesine, 86,00 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 172,25 TL kalan harcın davacı ... Bel Başkanlığından alınmasına, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5715, Karar No: 2016/305, Tarih: 29.01.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/5715 E.  ,  2016/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/368327

Mahkeme : DİYARBAKIR 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 05.10.2015 – 2015/184 esas ve 2015/251 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlerin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

1- Sanığın, yolcu olarak bulunduğu minibüsün koltuğu üzerinde bulunan poşet içinde ele geçirilen esrarın kendisine ait olduğunu söylediği dikkate alınarak; tutanak düzenleyicilerin tanık olarak dinlenmesi ve belirtilen poşette sanığın kimliğini gösteren veya sanığa ait başkaca belge ya da eşya olup olmadığının, başka bir anlatımla ikrarının bulunmaması durumunda suç konusu esrarın sanığa ait olduğunun anlaşılıp anlaşılamayacağının belirlenmesi, sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükmün iptal edilen yoksunlukları da kapsaması nedeniyle, sözü edilen maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9132, Karar No: 2022/258, Tarih: 20.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/9132 E.  ,  2022/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Dava, dosya kapsamına göre dava dışı limited şirket ortakları olduğu anlaşılan davacı ve davalı arasında sermaye payına katılım ve kar payı alacağı istemine ilişkin olup, Asliye Ticaret Mahkemesince hüküm kurulmuş olmasına göre, inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yargıtay 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23155, Karar No: 2014/16272, Tarih: 01.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23155 E.  ,  2014/16272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın daha önce ... Kalkınma Yatırımları Destekleme Programı kapsamında teşvikle satın aldığı tek sıralı mısır silaj makinasını, komşu köylüsü olan ölen ... 'nın talebi üzerine tarlasındaki mısır silaj işi için ödünç verdiği, ölenin tarlasındaki hasat işi bittikten sonra ailesi ile birlikte arta kalan ve biçilmeyen mısırları toplayıp silaj makinesine elle besleme yaptığı sırada dengesini kaybederek silaj makinesine doğru düştüğü ve sol kolunu silaj makinesine kaptırması sonucu öldüğü olayda; olaya konu silaj makinesinin üretici firma yetkilisi olan sanık ...'in deney raporunu aldırdığı ve satış yapılırken gerekli uyarıları içeren kitapçığı alıcılara teslim ederek makinenin üzerine de gerekli ikazları yerleştirdiği anlaşılmıştır. Davaya konu makine, traktörle çekilen ve çalıştırılan ve traktörün yanında hareket eden, hareketini kuyruk milinden alan tek sıra mısırı parçalayıp küçük boyutlara ayıran bir silaj makinesidir. Dosya arasında bulunan ve Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Makineleri Bölümü öğretim üyelerinden oluşan heyet tarafından düzenlenen 08.03.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre olaya konu tek sıralı mısır silaj makinesinin ekilen mısırları tarladan mevcut haliyle hasat edecek şekilde tasarlandığı, makinenin görevini yapabilmesi için biçme düzeninin ve besleme ağzının önünün açık olması gerektiği, makineye koruyucu kapak yapılması gibi uygulamaların makinenin görevine engel olacağından ve iş verimini azaltacağından uygulamada kulllanılmadığı, tek sıra mısır silaj makinesi hareket halinde hasat yapan bir makine olduğundan koruyucu kapak tipi uygulamaların görevini yapmasına engel olabilecek tasarımlar olduğu ifade edilmiş olup, kullanma klavuzunda da açıkça belirtildiği şekilde çalışırken yaklaşılmaması gereken makineye yaklaşan, elle besleme yapılmaması gereken bu makineye elle besleme yapan, tecrübeli ve deneyimli bir çiftçi olan ölenin ayağının takılıp düşmesi sonucu kolunu kaptırarak ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda, ölenin tam kusurlu olduğu ve sanıklara kusur atfedilemeyeceğinden; tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların beraatlerine ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18269, Karar No: 2007/6238, Tarih: 16.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18269 E.  ,  2007/6238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2009/21920, Karar No: 2011/863, Tarih: 24.01.2011

**2. Hukuk Dairesi         2009/21920 E.  ,  2011/863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ermenek Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :28.7.2009
Yargıtay — Esas No: 2023/8978, Karar No: 2024/7084, Tarih: 09.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8978 E.  ,  2024/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/770 E., 2023/1162 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/136 E., 2023/63 K.

Taraflar arasındaki bağımsız tedbir nafakası davası ve boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'ilere, kadının bağımsız tedbir nafakası davasının ise reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-davalı kadın vekili bağımsız tedbir nafakası dava dilekçesi ile; müvekkilinin tek başına kapıcı dairesinde oturduğunu, komşularının ve etrafın yardımları ile hayatını devam ettirdiğini, evlendikleri günden itibaren erkeğin ne çocukları ile ne de müvekkili ile ilgilendiğini, kazancını başka kadınlarla paylaştığını, Sincan Belediyesinde işçi olarak çalışmakta iken emekli olduğunu, kendisine ait evde oturduğunu, kadının mağdur durumda olduğunu belirterek müvekkili lehine dava tarihinden itibaren aylık 1.500,00 TL nafakaya hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-davalı kadın vekili erkeğin boşanma davasına süreden sonra verdiği cevap dilekçesi ile; erkeğin müvekkiline karşı kötü ve insan haysiyetine yakışmayacak davranışlar içerisinde olduğunu, erkeğin kadına devamlı şiddet uyguladığını, tüm kötü davranışlarına rağmen müvekkilinin çocuklarının büyümesini bekleyerek boşanma davası açmadığını, evlilik birliğinin temelden sarsılmasında müvekkiline isnat edilecek bir kusur bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini, kadın lehine 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini, boşanma davasında da nafaka talebini tekrarladıklarını, Mahkemece takdir edilecek nafakanın şayet boşanma kararı verilecekse yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı-davacı erkek vekili asıl davaya cevap dilekçesi ile; talep olunan nafaka miktarının fahiş olduğunu, müvekkilinin bu tutarı ödeyecek durumunun olmadığını, çalışabilecek durumda olan kadının nafaka hakkını kötüye kullandığını, kadının evliliğin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediğini, müvekkilinin kanser hastası olması nedeniyle giderlerinin fazla olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili birleşen boşanma dava dilekçesi ile; kadının ağır kusurlu davranışlarının müşterek yaşamı çekilmez hale getirdiğini, evliliğin gerektirdiği hiçbir sorumluluğu yerine getirmediğini, erkeğin kadından sevgi ve saygı görmediğini, erkekten ayrı olarak şehir merkezinde yaşamak istediğini, müvekkili trafik kazası geçirdikten sonra kendisi ile ilgilenmediğini, bir sebep olmamasına rağmen müşterek konutu terk ettiğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemenin 2014/112 Esas sayılı dosyası incelendiğinde erkeğin kadına karşı terke dayalı boşanma davası açtığı, akabinde feragat nedeniyle 09.10.2024 tarihinde davanın reddine karar verildiği, tarafların uzun süredir anlaşamadığı, kadının evi sürekli olarak terk ederek eş olmanın verdiği görev ve yükümlülükleri yerine getirmediği, bu hususun Mahkemenin 2014/112 Esas sayılı dosyası ve tanık beyanlarından anlaşıldığı, nitekim dosyaya sunulan sağlık raporlarından erkeğin hasta olduğu, o dönemde dahi kadının eş olmanın verdiği görevleri yerine getirmediği kanaatine varıldığı, kadın her ne kadar beyanlarında erkeğin taşla kemiklerini ezdiğini, kendisini bıçakladığını beyan etmişse de bu hususu destekleyecek delilin dosyada mevcut olmadığı, nitekim tarafların çocuğu tanık Mehmet B. davalının bir kaç defa şiddete maruz kaldığını beyan etmişse de buna ilişkin de hiçbir delilin dosyada bulunmadığı, tarafların sonrasında barıştıklarını beyan etmesinden kadının erkeği affettiğinin anlaşıldığı, anılan şiddet olayından sonra da kadının evi sürekli olarak terk ettiği, erkeğin hastalık sürecinde dahi yanında olmadığı, kadının daha kusurlu görüldüğü gerekçesiyle erkeğin boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereği boşanmalarına, kadının manevî tazminat talebinin reddine, kadın lehine hükmedilen nafakanın kaldırılmasına, boşanma davasının fer'isi niteliğinde olan nafaka davasında, birleşen bağımsız tedbir nafakası dosyasında değinilen hususlar dikkate alınarak kadının evlilik birliği içerisinde daha kusurlu olduğu kanaatiyle kadının bağımsız tedbir nafakası davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı davalı kadın vekili istinaf dilekçesi ile; nafaka talebinin reddine karar verilmesi ve nafakanın kaldırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, nafakaya hükmedilmesi gerektiğini, müvekkili lehine manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken manevî tazminat talebinin reddinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, erkeğin tamamen kusurlu olduğunu, kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, erkek lehine iki kez vekâlet ücreti takdir edilmesinin hatalı olduğunu belirterek kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen boşanma davası, tedbir nafakası ve manevî tazminat ile reddedilen bağımsız tedbir nafakası davası ile vekâlet ücreti yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkek tarafından açılan boşanma davası değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesince verilen boşanma kararının ve kusura ilişkin belirlemenin isabetli olduğu, her ne kadar İlk Derece Mahkemesnin gerekçesinde, kadının daha kusurlu olduğu belirtilmiş ise de gerekçe bir bütün olarak değerlendirildiğinde İlk Derece Mahkemesince erkeğe bir kusur yüklenilmediği, yine yukarıda da açıklandığı üzere toplanılan delillerle, erkeğe yüklenebilecek kusurlu bir davranışın bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesnin gerekçesindeki "daha kusurlu" şeklinde yazılmasının yine hükümde 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası yazılması gerekirken 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası yazılmasının maddî hataya dayalı olduğu, kadın yararına uygun bir miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken bu yönün nazara alınmaması doğru görülmediği, kadının süresinden sonra vekili aracılığıyla sunduğu 24.06

.06.2022 tarihli birleşen davaya cevap dilekçesi ile yoksulluk nafakası ile manevî tazminat talebinde bulunduğu, kadının süresinde ve usulüne uygun olmayan yoksulluk nafakası ve manevî tazminat talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına " karar verilmesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesince bu yön dikkate alınmadan kadının manevî tazminat talebi hakkında kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi ve yoksulluk nafakası talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına "dair karar verilmemesinin doğru bulunmadığı, kadın tarafından açılan tedbir nafakası davası değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen olaylara göre, kadının ayrı yaşamakta haklı olmadığı, iddiasını ispat edemediği, bu itibarla davasının reddi gerektiği, İlk Derece Mahkemesince bu yönde verilen kararın isabetli olduğu, her ne kadar İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinde, kadının daha kusurlu olduğu belirtilmiş ise de gerekçe bir bütün olarak değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesince erkeğe bir kusur yüklenilmediği, yine yukarıda da açıklandığı üzere toplanılan delillerle, erkeğe yüklenebilecek kusurlu bir davranışın bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesindeki "daha kusurlu" şeklinde yazılmasının maddî hataya dayalı olduğu, yine uyuşmazlığın esasını çözer şekilde tedbir nafakasına hükmedilemeyeceğinden, İlk Derece Mahkemesince asıl davada ara kararla verilen tedbir nafakasının kaldırılmasına karar verilmesinin de isabetli olduğu, asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız ve ayrı davalar olduğu, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kabulüne karar verildiğinden, her iki davada kendisini vekil ile temsil ettiren erkek lehine ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi kapsamında geçici tedbir nafakası, yoksulluk nafakası ve manevî tazminat talebinin reddine yönelik kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi gereğince boşanma dava tarihi olan 13.12.2020 tarihinden, 16.02.2023 tarihine kadar aylık 750,00 TL, 16.02.2023 tarihinden boşanma hükmü kesinleşinceye kadar aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının erkekten alınarak kadına ödenmesine, kadının yoksulluk nafakası ve manevî tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.