muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/6187, Karar No: 2024/6083, Tarih: 21.11.2024

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Kararın, tarhiyata ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "İncelemeye yetkililer:" başlıklı 135. maddesinde, "Vergi incelemesi; Vergi Müfettişleri, Vergi Müfettiş Yardımcıları, ilin en büyük mal memuru veya vergi dairesi müdürleri tarafından yapılır. Gelir İdaresi Başkanlığının merkez ve taşra teşkilatında müdür kadrolarında görev yapanlar her hal ve takdirde vergi inceleme yetkisini haizdir.
" düzenlemesi yer almaktadır.
	Dosyanın incelenmesinden, dava konusu tarhiyatın dayanağı denetim raporunun iki vergi müfettişinin yer aldığı bir heyet tarafından Hazine ve Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı, Marmara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı görevlendirme yazısı üzerine  düzenlendiği, 3289 sayılı Spor Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un gereği olarak heyette bir Gençlik ve Spor Bakanlığı müfettişi bulunduğu ve rapor başlığına "Denetim Raporu" yazıldığı görülmekte olup 213 sayılı Kanun'un değinilen düzenlemesi uyarınca vergi incelemesine yetkili olan vergi müfettişlerince düzenlenen rapora dayalı olarak yapılan  tarhiyatı yazılı gerekçeyle kaldıran Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf istemini reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenmesi talebinin işin esasının irdelenmesi suretiyle karara bağlanması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2024/4864, Karar No: 2024/6104, Tarih: 21.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/4864
Karar No : 2024/6104
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Yayıncılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi Adına İflas İdaresi
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2017 yılının Mart, Nisan ve Ekim dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.  
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma hükmüne uyulmak suretiyle tarhiyatın, ... Sanayi İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi tarafından düzenlenen faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden dava reddedilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: Alımların gerçek olduğu, ödemelerin çek ve senet kullanılarak veya banka aracılığıyla gerçekleştirildiği, incelemeye ilişkin olarak şirket ortakları ile eski müdürlerine usulüne uygun biçimde bildirim yapılmadığı, bu kişilerden bilgi istenilmediği, tarhiyatın eksik inceleme ve varsayıma dayandığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI		: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'İN	DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kısmen kabulü ile kararın, vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklı kısmı hakkında hüküm kurulmak üzere bozulması, kalan kısım yönünden ise istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı şirket adına, 2017 yılının Mart, Nisan ve Ekim dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına karşı dava açılmıştır.
	Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma hükmüne uyulmak suretiyle temyize konu karar verilmiş ancak vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmı hakkında bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 22. maddesinin 1. fıkrasında; konular aydınlandığında meselelerin sırasıyla oya konulacağı ve karara bağlanacağı, kararlarda bulunacak hususları düzenleyen 24. maddesinin (b) bendinde, davacının ileri sürdüğü olaylar ve hukuki sebepler ile istem sonucunun kararda belirtileceği, (e) bendinde, kararın dayandığı hukuki sebeplerin, gerekçe ve hükmün kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu kurala bağlanmış, 49. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinde ise usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması bozma sebebi olarak sayılmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 29/01/2024 tarih ve E:2023/6241, K:2024/131 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın, bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
	Vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı da bakılan davaya konu yapılmasına karşın, bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmaması ve hüküm kurulmaması yargılama usulüne uygun düşmediğinden, Vergi Dava Dairesi kararının bu yönden yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir. 
	Öte yandan, yeniden verilecek kararda, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'la değiştirilen, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen düzenlemesi dikkate alınarak  yapılacak değerlendirme sonucu hüküm kurulacağı  tabiidir.  
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kısmen reddine,
  2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin, ... Sanayi İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi'nden alınan faturalardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA, 
3.Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4.Kararın; vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı hakkında hüküm kurulmak üzere BOZULMASINA,
5.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 21/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/2948, Karar No: 2024/6120, Tarih: 21.11.2024

"İçtihat Metni"
 
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/2948
Karar No : 2024/6120
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU			:...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ    :
Dava konusu istem: Davacı adına, tasfiyesi tamamlanarak tüzel kişiliği sona eren  ... Otomotiv ve İthalat İhracat Limited Şirketi'nin banka hesaplarının komisyon karşılığı kullandırılmasından elde edilen kazancın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yönündeki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararı uyarınca kanuni temsilci sıfatıyla 2015 yılının Ocak ila Temmuz dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin kayıt ve beyan dışı bıraktığı komisyon gelirine ilişkin olarak yapılan incelemede kurum yetkilisi tarafından elde edilen komisyon oranının on binde 1,5 olduğunun beyan edilmesine karşın idarece aksi yönde somut bilgi ve belge ortaya konulmaksızın salt vergi inceleme elemanınca Türkiye'de mukim bankalardaki binde 5 komisyon oranından yola çıkılarak şahsi kanaat ile tespit edilen binde ikilik oran üzerinden yapılan hesaplama sonucu bulunan matrah farkı üzerinden salınan dava konusu cezalı vergide hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle tarhiyat kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI        : Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI    :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'NUN	DÜŞÜNCESİ		:	Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
            MADDİ OLAY : 
	Davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin, 2015 yılı işlemlerinin 16/12/2020 tarihinde incelenmeye başlandığı, 16/07/2021 tarihinde vergi tekniği raporunun düzenlendiği, 23/12/2020 tarihinde takdire sevk edildiği,  12/10/2021 tarihli takdir komisyonu kararıyla takdir edilen matrah üzerinden yapılan dava konusu tarhiyata ilişkin tanzim edilen ihbarnamelerin 20/10/2021 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:

İNCELEME VE GEREKÇE:
            MADDİ OLAY : 
	Davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin, 2015 yılı işlemlerinin 16/12/2020 tarihinde incelenmeye başlandığı, 16/07/2021 tarihinde vergi tekniği raporunun düzenlendiği, 23/12/2020 tarihinde takdire sevk edildiği,  12/10/2021 tarihli takdir komisyonu kararıyla takdir edilen matrah üzerinden yapılan dava konusu tarhiyata ilişkin tanzim edilen ihbarnamelerin 20/10/2021 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinde re'sen tarhiyat, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması olarak tanımlanmıştır. Kanun'un 74. maddesinin (a) bendinin (1) numaralı alt bendinde, yetkili makamlar tarafından istenilen matrah ve servet takdirlerini yapmak, takdir komisyonunun görevleri arasında sayılmış, komisyonunun yetkilerini düzenleyen 75. maddenin 1. fıkrasında ise 72. maddenin 1. fıkrasına göre kurulan takdir komisyonu 74. maddedeki görevleri dolayısıyla bu Kanun'da yazılı inceleme yetkisini haiz olduğu kuralına yer verilmiştir.
Aynı Kanun'un 113. maddesinde zamanaşımı; süre geçmesi suretiyle vergi alacağının kalkması olarak ifade edilmiş, 114. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında ise vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlıyarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı, şu kadar ki vergi dairesince matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulmasının zamanaşımını durduracağı, duran zamanaşımını mezkûr komisyon kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam edeceği, ancak  işlemeyen sürenin her hâl ve takdirde bir yıldan fazla  olamayacağı hükme bağlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	213 sayılı Kanun'un 30. maddesine göre vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde matrah, takdir komisyonu tarafından takdir edilebileceğinden, bu durumdaki bir mükellefin vergi incelemesine başlanılmadan önce takdire sevk edilmesine ve düzenlenen raporların takdir komisyonunca done olarak kullanılmasına yasal bir engel bulunmamakla birlikte inceleme başladıktan sonra takdire sevk işleminin zamanaşımı süresini durdurduğundan bahsedilemez.

Bu durumda, davacının 2015 yılı işlemlerinin incelemeye başlanmasından sonra,  takdire sevk işleminin zamanaşımı süresini durdurmadığı dikkate alındığında, zamanaşımı  süresinin dolmasından sonra tebliğ edilen ihbarname içeriği cezalı verginin zamanaşımına uğradığı görüldüğünden tarhiyatın yazılı gerekçeyle kaldırılmasına ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddi yolundaki Vergi Dava Dairesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
 2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu öngörülmüş; 30. maddesinin birinci fıkrasında, re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanunî ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlandıktan sonra maddenin ikinci fıkrasında ise, sayılan hallerden herhangi birinin bulunması durumunda vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığının kabul edileceği hükme bağlanmış; 31. maddesinin birinci fıkrasında, takdir komisyonunca belli edilen matrah veya matrah kısmının takdir kararına bağlanacağı; 74. maddesinde, takdir komisyonlarının görevleri sayılmış; 75. maddesinin birinci fıkrasında, takdir komisyonunun 74. maddedeki görevleri dolayısıyla bu Kanunda yazılı inceleme yetkisine haiz olduğu belirtilmiş; aynı Kanunun 134. maddesinin birinci fıkrasında da, vergi incelemesinden amacın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırarak, tespit etmek ve sağlamak olduğu açıklanmıştır. 
Aynı Kanunun 113. maddesinde zamanaşımı; süre geçmesi suretiyle vergi alacağının kalkması olarak tanımlanmış, 114. maddesinde ise, vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlıyarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı, şu kadar ki, vergi dairesince matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulmasının, zamanaşımını durduracağı, duran zamanaşımının mezkûr komisyon kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam edeceği; ancak işlemeyen sürenin her hâl ve takdirde bir yıldan fazla olamayacağı hükmüne yer verilmiştir.

Öte yandan; 213 sayılı Kanunda, haklarında re'sen tarh sebeplerinden biri bulunan mükelleflerin hangi hallerde 135. maddede sayılan incelemeye yetkili olanlar tarafından incelemeye tabi tutulacakları, hangi hallerde matrah takdiri için takdir komisyonuna sevk edilecekleri hususunda herhangi bir düzenleme yapılmamıştır.
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri karşısında, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde matrahın takdir komisyonu tarafından takdir edilebileceği, takdir komisyonlarının, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırarak tespit etme yetkisine sahip olduğu, zamanaşımı süresi içinde takdire sevk edilmekle işlemekte olan zamanaşımının duracağı ve bu halde işlemeyen zamanaşımı süresinin bir yıldan fazla olamayacağı hususları tartışmasızdır.
Uygulamada yargı yerlerince salt takdir komisyonu kararları esas alınarak yapılan tarhiyatların dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle çoğunlukla kaldırıldığı gerçeği göz önüne alındığında, Yasada zamanaşımının herhalde azami olarak işlemeyeceğinin belirtildiği bir yıllık süre içerisinde idare tarafından, vergilendirmede gerçek durumun ortaya konabilmesi ve maddi gerçeğin tereddüte yer bırakmayacak şekilde gün yüzüne çıkartılarak açıklığa kavuşturulması amacıyla konunun ayrıca bir inceleme elemanı marifetiyle incelenmesi noktasında yasal bir engel bulunmamakta olup, idarenin izleyeceği bu yol; bir yandan, idare tarafından tesis edilen işlemlerde yargı kararlarının dikkate alındığını gösterdiği gibi diğer bir yandan da takdire sevk ile zamanaşımının duracağına ilişkin yasal düzenlemenin amacına da uygun düşmektedir. Çünkü matrah takdiri amacıyla takdir komisyonuna sevk ile işleyen zamanaşımı yasa uyarınca durduktan sonra idare tarafından, yasal düzenlemeyle belirlenen bir yıllık süre içerisinde, vergilendirmede gerçek durumun esas olduğu ilkesinden hareketle konunun ayrıca inceleme elemanı vasıtasıyla incelenerek gerçek durumun ortaya çıkarılmasının amaçlandığında kuşku bulunmamaktadır.
Hal böyle iken, takdire sevk üzerine duran zamanaşımı süresi dolmadan ihbarnameyle duyurulan vergi ve cezanın zamanaşımına uğradığından söz edilmeyeceğinden ve olayda da yukarıda yazılı Yasanın açık hükmüne göre zamanaşımı bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın esası incelenerek karar verilmesi gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2020/36, Karar No: 2024/4951, Tarih: 21.11.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2020/36
Karar No:2024/4951
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Holding A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ...  Kurulu 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
	Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından 2013 ve 2015 yıllarında gerçekleştirilen işlemlere ilişkin mülga Özel Durumların Kamuya Açıklanmasına İlişkin Esaslar Tebliği'nin 14. maddesi (mülga Tebliğ) ile Özel Durumlar Tebliği'nin 11. maddesi uyarınca herhangi bir açıklama yapılmadığından bahisle 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 103. ve 105. maddeleri uyarınca 74.016,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden ... tarih ve ... sayılı Sermaye Piyasası Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirketin Kamuyu Aydınlatma Platformuna (KAP) yaptığı açıklamalar ile Hazine Müsteşarlığı ve davacı şirketin bağlı ortaklığı olan ... Sigorta A.Ş.'nin yazışmalarının incelenmesi neticesinde, a- Hazine Müsteşarlığının 13/12/2013 tarihli yazısı ile ... Sigorta A.Ş.'nin sermaye açığının kapatılmasına ilişkin ... Sigorta A.Ş.'ye bildirimde bulunulduğuna dair kamuya açıklama yapılmadığı, b- Hazine Müsteşarlığının ... Sigorta A.Ş.'nin sermaye açığının kapatılmasına ilişkin yazısı üzerine 26/02/2014 tarihinde Hazine Müsteşarlığına sunulan ve 2014 yılının Nisan, Temmuz ve Eylül aylarında sırasıyla 5.000.000-TL ve 15.100.000-TL ödeme yapılmasına ilişkin planın kamuya açıklanmadığı, c- Hazine Müsteşarlığına sunulan ödeme planı kapsamında 2014 yılı Temmuz ve Eylül aylarına ilişkin ödemelerin yapılamadığı bilgisinin kamuya açıklanmadığı, ç- Davacı tarafından, Hazine Müsteşarlığı ile yapılan 09/01/2015 tarihli toplantısında ... Sigorta A.Ş.'nin sermaye açığının kapatılmasına yönelik ortak bulma çalışmalarına başlandığı ve Hazine Müsteşarlığına iletilen 09/03/2015 tarihli yazıda da bu arayışın devam ettiği hususlarının belirtildiği, ancak konuya ilişkin herhangi bir açıklama yapılmadığı, d- Hazine Müsteşarlığının 15/03/2013 tarihli yazısı ile Sigortacılık Kanunu uyarınca ... Sigorta A.Ş.'nin yönetim kuruluna mevcut üyelere ilaveten Hazine Müsteşarlığını temsilen iki kişi atandığı ve ... Sigorta A.Ş. yönetim kurulunca belirlenecek bir tutarın üzerindeki işlemler ile grup içi işlemlerin, iştirak ve gayrimenkul edinimi ile satışının bu temsilcilerin onayı olmaksızın gerçekleştirilemeyeceği ... Sigorta A.Ş.'ye bildirilerek söz konusu üyelerin 19/03/2013 tarihinde göre başlamasına rağmen şirket tarafından konuya ilişkin olarak kamuya açıklama yapılmadığı, e- Davacının 31/12/2015 tarihli finansal tablo dipnotlarında; e.1- ... Sigorta A.Ş. tarafından şirketin ana ortağı durumundaki M.Ş.'nin sahip olduğu 10.000.000 adet şirket payının ... Sigorta A.Ş.'ye satışının geçersiz olduğunun tespiti ve hisse devir bedeli olarak ödenen 26.000.000-TL'nin yasal faizi ile birlikte iadesi talepli olarak ... Asliye Ticaret Mahkemesinde E.... sayılı dosya üzerinden dava açıldığı, e.2- ... Sigorta A.Ş.'nin şirkete sermaye taahhüdü borcunun ödenmesi talepli İstanbul 1. İcra Müdürlüğünün ... sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlatıldığı, davacının söz konusu icra takibine itiraz ettiği, ... Sigorta A.Ş. tarafından ise itirazın iptali ve sermaye taahhüdü borcunun ödenmesi talepli ... Asliye Ticaret Mahkemesi nezdinde  E.... sayılı dosya üzerinden 11.820.274-TL'nin tahsili talepli dava açıldığı belirtilmesine rağmen davacı tarafından bu konularda herhangi bir özel durum açıklaması yapılmadığından davacı hakkında idari para cezası uygulanması üzerine bakılan davanın açıldığı;

Uyuşmazlıkta, zamanaşımının hesabında tekerrür hükümleri uygulanmaksızın eyleme tekabül eden asıl ceza miktarının (24.672,00-TL) dikkate alınması gerektiği, bu durumda dava konusu idari para cezasına dayanak alınan fiiller için 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca üç yıllık zamanaşımı süresinin söz konusu olduğu, soruşturmaya ne zaman başlanıldığı net olarak belirli olmamakla birlikte davacının savunmasının 04/08/2017 tarihinde istenildiği göz önüne alındığında en geç bu tarihte soruşturmaya başlanmış olduğunun kabulünün gerektiği, dolayısıyla 04/08/2014 tarihinden sonra gerçekleştirilen ve dava konusu işlemde (c), (ç) ve (e) bentlerinde sayılan eylemler için zamanaşımından söz edilemeyeceği, bu durumda, davacı tarafından dava konusu idari para cezasına dayanak alınan ihlallerin gerçekleştirildiği hususunda tereddüt bulunmadığı, birden çok eylem için (Kurul kararının "c", "ç" ve "e" bentleri) zamanaşımının söz konusu olmadığı, 6326 sayılı Kanun'un 105. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanması için kabahatlerden birinin idari yaptırım kararı verilinceye kadar birden çok işlenmesinin yeterli olduğu dikkate alındığında, davacıya idari para cezası verilmesine ve  tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle cezanın iki kat artırılmasına ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, İdare Mahkemesince Kurul kararının (a), (b) ve (d) bentlerindeki fiiller için soruşturma zamanaşımı süresinin geçtiğinin kabul edildiği, davalı idarenin zamanaşımına uğrayan fiilleri tekerrüre esas alarak işlem tesis etmesinin hukuka aykırı olduğu, zamanaşımı hesabında soruşturmanın başladığı tarih değil eyleme bağlı kabahatin işlendiği tarih ve cezanın verildiği tarihin esas alınması gerektiği ileri sürülmektedir.