muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8941, Karar No: 2014/919, Tarih: 21.01.2014

Dava, ilân süresi içerisinde açılan mera komisyon kararının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescil istemine ilişkin olup; mahkemece, davanın yalnızca tapu iptali istemine ilişkin olduğu ve çekişmeli taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına kayıtlı bulunduğu kabul edilerek reddine karar verilmiş ise de mahkemenin bu değerlendirmesi yerinde değildir.

Şöyle ki; dava konusu edilen 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazın hükmen orman niteliği ile Hazine adına tesciline ilişkin verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek 30.03.2009 tarihinde kesinleştiği ve tapuya kaydedildiği, daha sonra aynı yerde 4342 sayılı Mera Kanununun 9. maddesi gereğince yapılan çalışmada 114 ada 1 sayılı parselin mera cinsi ile 25.05.2011 tarihinde tahsisinin yapıldığı, 11.08.2011 ilâ 10.09.2011 tarihleri arasında askı ilânına alındığı, Orman Yönetimi tarafında eldeki davanın 26.08.2011 tarihinde mera komisyon kararının iptali istemiyle açıldığı anlaşılmakla, mahkemece hükmen tapuda orman niteliği ile Hazine adına kayıtlı taşınmazın mera olarak tahsisinin yapılamayacağı dikkate alınarak bu yöne ilişkin davanın kabulüyle mera komisyon kararının iptaline, çekişmeli taşınmazın tapuda orman niteliği ile kayıtlı olması nedeniyle mükerrer kayıt oluşturulmaması bakımından bu yöne ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenler ile; davacı Orman Yönetiminin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde iadesine 21/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9031, Karar No: 2014/12052, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9031 E.  ,  2014/12052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/870-2014/150

Davacı, 01/06/1996-30/03/1999 tarihleri arasında zorunlu SSK'lı çalışmaları dışında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde mahkemenin yetersizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/06/1996 ila 30/03/1999 tarihleri arasındaki -çakışan günler haricinde- her türlü sigortalılığının Tarım Bağ-Kur sigortalılığı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesinde davalı olarak Ankara Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nın gösterildiği gerekçesiyle Ankara Nöbetçi İş Mahkemesi yetkili gösterilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesinde yer alan "İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikâmetgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşmeler muteber sayılmaz" hükmü ile işçi-işveren arasındaki uyuşmazlıklara ilişkin kesin yetki kuralı düzenlenmiş olup Kanun'un 1/B bendinde "İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakarlar" hükmü doğrultusunda 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan davalar İş Mahkemesinde görülmekle birlikte Kurumun taraf olduğu uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin neresi olacağına dair Kanun'da açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması ve bu doğrultuda uyuşmazlığın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14. maddesinde yer alan hükümler doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı"nı "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir. Son olarak; "Cevap dilekçesini verme süresi" başlıklı 127/1. maddesi ise; "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir." şeklinde düzenleme getirmektedir.

Somut olayda, Tarım Bağ-Kur sigortalılığına ilişkin Kurum şube yetkisinin, Sosyal Güvenlik Kurumu Trabzon İl Müdürlüğü Karadeniz Sosyal Güvenlik Merkezi olduğu, öte yandan davalı Kurum vekilinin de yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2012/10-1153 E. 2013/245 K. sayılı ilamı da aynı yöndedir.

O halde, davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 02/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3035, Karar No: 2020/10025, Tarih: 30.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/3035 E.  ,  2020/10025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( ...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Bank vekili ile ... Savunma ve Güvenlik Sis. San. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005 yılının Ağustos ayından 2014 yılının Ekim ayına kadar davalı bankaya ait işyerinde davalı alt işveren şirketler bünyesinde çalıştığını, ... sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlara dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalılardan ... ve ... Savunma ve Güvenlik Sis. San. A.Ş vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatili günlerinde çalışıp çalışmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda ... yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, ... yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda ... yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, ... yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Aynı ilkeler hafta tatili çalışmaları için de geçerlidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Aynı ilkeler hafta tatili çalışmaları için de geçerlidir.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı bankaya ait işyerinde 23.08.2005-09.10.2014 tarihleri arasında önce temizlik işçisi olarak sonra da güvenlik görevlisi olarak alt işveren şirketler bünyesinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının temizlik işçisi olarak çalıştığı dönemde haftada yedi gün 07:30-20:30 saatleri arası iki saat ara dinlenme ile haftada otuzbeşbuçuk saat fazla çalışma yaptığı tespit edilerek ve ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödemesi olan dönemler hesaplama dışı bırakılarak fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmıştır. Hafta tatili ücret alacağı yönünden ise, davacının temizlik işçisi ve güvenlik görevlisi olarak çalıştığı dönemde hafta tatili günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Şöyle ki, gerek dosya kapsamında mevcut olan işyeri kayıtları gerekse de yapılan işin mahiyeti ile davacının çalıştığı işyerinin banka olduğu dikkate alındığında kabul edilen çalışma düzeninin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kaldı ki dosya kapsamında mevcut olan ücret bordrolarına göre de fazla çalışma yapıldığında karşılığı ücretin ödendiği anlaşılmakla, davacının fazla çalışma ile hafta tatili ücret alacağı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Diğer yandan Mahkemece davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisin bulunduğunun kabul edilmesine ve kıdem tazminatı dışında hükmedilen diğer alacaklardan davalılardan ... ve ... Savunma ve Güvenlik Sis. San. A.Ş.nin birlikte sorumluluğuna karar verilmesine rağmen kıdem tazminatından sadece davalılardan ... sorumluluğuna karar verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16058, Karar No: 2011/2127, Tarih: 17.03.2011

**8. Ceza Dairesi         2008/16058 E.  ,  2011/2127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

765 sayılı TCK.nun 201/a-2 madde ve fıkrasında göçmen kaçakçılığına teşebbüs halinin tamamlanmış suç gibi cezalandırılacağı hükmünün yer aldığı, 5237 sayılı TCK.nun 79. maddesinde ise 765 sayılı TCK.nun 201/a-2 madde ve fıkrasındaki düzenlemeye yer verilmediğine göre, göçmen kaçakçılığı suçunun bütün hallerine teşebbüsün olanaklı olduğu anlaşılmakla; Yasa dışı yollardan yurda giriş yapan ve Yunanistan'a gitmek isteyen (38) göçmeni, sanık ...'nin sanık ...'dan teslim aldıktan sonra sürücülüğünü yaptığı TIR ile Doğubayazıt ilçesinden İstanbul iline götürürken şüphe üzerine durdurulup yakalanması şeklinde gerçekleşen eylemde sanıkların kanıtlanan eyleminin yabancıların yurt dışına çıkmasına imkan sağlamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 79. maddesi uyarınca verilecek cezanın teşebbüs nedeniyle dörtte birinden dörtte üçüne kadarının indirileceği gözetilerek, 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK bir bütün halinde 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrası uyarınca ayrı ayrı uygulanarak sonuç cezalara göre lehe yasanın belirlenmesi ve buna göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 17.3.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE : Sanıkların eylemlerinin tamamlandığı düşüncesi ile daire sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/2496, Karar No: 2015/1255, Tarih: 05.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2496 E.  ,  2015/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi evrakta sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların birlikte bina inşaatı alanında faaliyet gösterdikleri ancak aslında mobilya sektöründe çalışmakta olan ... isimli şahsın kendi iş yerlerinde çalışmaya başladığına dair işe giriş bildirgesini katılan kuruma internet ortamında göndermek suretiyle gerçeğe aykırı bildirimde bulundukları, 05/07/2006 tarihinde ...'in çalışmakta olduğu ... Mobilya adlı iş yerinde iş kazası geçirdiği, sanıkların ise kaza sanki kendi iş yerlerinde meydana gelmiş gibi kaza tutanağı düzenledikleri, vizite kağıdını da bu yönde tanzim ettikleri ve katılan kurumu zarara uğrattıkları iddia olunan somut olayda;

1- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

...'in kovuşturma aşamasındaki beyanı ile 28/02/2007 tarihinde sigorta müfettişi tarafından alınan beyanında, suç tarihlerinde .. Mobilya adlı iş yerinde çalıştığını belirtmiş olması karşısında tebliğnamedeki (1) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

a) Yargılama konusu olan ve dosya kapsamına göre sahte düzenlendiği tespit olunan işe giriş bildirgesi ve iş kazası tutanağının özel belge niteliğinde olduğu ve sanık tarafından katılan kuruma ibraz edilmek suretiyle kullanıldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 207/1. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

a) Yargılama konusu olan ve dosya kapsamına göre sahte düzenlendiği tespit olunan işe giriş bildirgesi ve iş kazası tutanağının özel belge niteliğinde olduğu ve sanık tarafından katılan kuruma ibraz edilmek suretiyle kullanıldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 207/1. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

b) 5510 sayılı Kanun'un 67. maddesi sigortalıların sağlık hizmetlerinden yararlanma şartlarını, sigortalılık süresi, ödeme gün sayısı, prim borcu bulunup bulunmadığı gibi bazı koşullara bağlamış ise de; 18 yaşını doldurmamış olan kişiler, tıbben başkasının bakımına muhtaç olan kişiler, trafik kazası halleri, acil haller, iş kazası ile meslek hastalığı halleri, bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklar, 63. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan, kişilerin hastalanmalarına bakılmaksızın kişiye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ile insan sağlığına zararlı madde bağımlılığını önlemeye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ve (c) bendinde yer alan analık nedeninden kaynaklı ayakta veya yatarak yapılan tıbbi bakım ve tedavi giderlerine yönelik sağlanan sağlık hizmetleri, 75. maddede sayılan afet ve savaş ile grev ve lokavt halleri bu koşullardan bağışık tutulmuştur. Bu açıklamalar ışığında, katılan kurumun herhangi bir zararının bulunmadığı, tedavi giderlerinin zaten katılan kurum tarafından karşılanacağı ve bu durumda dolandırıcılık suçunun kurucu unsuru olan zarar şartının somut olayda oluşmayacağı dikkate alınarak, kurucu unsurları oluşmayan suçla ilgili sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11652, Karar No: 2023/7086, Tarih: 12.09.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/11652 E.  ,  2023/7086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1066 E., 2021/505 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının müsaderesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2015/92 Esas, 2015/540 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle 3 üncü maddesinin birinci,

onuncu fıkraları ile aynı Kanun'un 4 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 3 yıl 9 ... hapis ve 160,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın müsaderesine, suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanığın eşi ve katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2019/9432 Esas, 2020/9360 Karar sayılı ilâmıyla;

7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş sanık lehine olması nedeniyle sair yönü incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2021 tarihli ve 2020/1066 Esas, 2021/505 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci ve onuncu fıkraları uyarınca neticeten 2 yıl 6 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın müsaderesine, suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... idaresi vekilinin temyiz nedenleri; suçta kullanılan aracın müsaderesine karar verilmesi ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR