muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7030, Karar No: 2010/8117, Tarih: 12.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7030 E.  ,  2010/8117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1962 ada 11 parsel sayılı taşınmazın 140/14470 payını 21.07.1987 tarihinde davalı ...’ten tapuda satın alarak adına tescil ettirdiğini, ancak taşınmazın bulunduğu alanda 2981/3290 Sayılı Yasaya istinaden yapılan imar ıslah planının tescili esnasında dağıtım listesi güncelleştirilmediğinden adına tescil edilmesi gereken 31574 ada 14 imar parselinin sehven eski malik ... adına tescil edilmiş olduğunu ileri sürerek, tapuda yapılan hatanın düzeltilerek çekişmeli taşınmazın adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... davanın reddini savunmuş; diğer davalı bir savunma getirmemiştir.

Mahkemece, Tapu Sicil Müdürlüğünün davada husumeti bulunmadığından bu davalı yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden ise taşınmazın tapuda yapılan hata sonucunda önceki malik adına yazıldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 12.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/12595, Karar No: 2007/162, Tarih: 16.01.2007

14. Hukuk Dairesi 2006/12595 E., 2007/162 K.

**14. Hukuk Dairesi 2006/12595 E., 2007/162 K.**

**- HACİZ ŞERHİNİN KALDIRILMASI

- KAMU DÜZENİNDEN OLAN YETKİ KURALI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 191 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.5.2005 gününde verilen dilekçe ile haciz şerhinin kaldırılması istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 13.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 16.1.2007 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili gelmedi. Karşı taraftan davalı vekili Av.H.... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, Beykoz ilçesi 817 ada 7 parsel tapu kaydı üzerindeki "Haciz şerhinin" kaldırılması istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava reddedilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Haciz, kesinleşmiş icra takibinin konusu olan bir alacağın ödenmesini teminen borçluya ait ve haczi kabil bulunan mallara bir bakıma takibi yapan İcra Müdürlüğünün el koyması işlemidir. İ.İ.K.m.91 hükmünce gayrimenkulün haczi ile takip konusu borç ve eşya arasında ilişki kurulur ve tasarruf yetkisi Türk Medeni Kanunu m.1010 anlamında kısıtlanmış olur. Bu tür kişisel haklar tapu kütüğüne şerh verilmekle hak sahibine eşya üzerinde dolaylı da olsa hakimiyet hakkı kurmasını sağlamaz ise de, tasarruf yetkisinin dar manada kısıtlanması sonucunu doğurduğundan taşınmaz üzerinde sonradan bu hakla bağdaşmayan hak kazanan kişilere karşı da ileri sürülebilir hale gelir.

Haciz şerhinin etkileri hakkındaki bu kısa açıklamadan sonra somut olaya dönüldüğünde;

Üzerinden haciz şerhi kaldırılması istenen taşınmaz Beykoz tapusunda kayıtlıdır. Dava ise taşınmazın bulunduğu Beykoz ilçesinde değil Kartal Mahkemelerinde açılmıştır. HUMK.m.13/II'de maddesinde "Gayrimenkule müteallik dava sebebi ne olursa olsun gayrimenkulün aynına veya gayrimenkul üzerinde bir hakka …

…mütedair olanlardır." hükmü bulunmaktadır. O yüzden üzerinde öncelikle durulması gereken sorun, hak üzerinde çekişmesi bulunan taraflar arasındaki davanın "ayni hakka" dair bir dava olup olmadığı, dolayısıyla davayı görmekte yetkili mahkemenin hangi yer mahkemesi olduğudur.

Az yukarıda sözü edildiği üzere İ.İ.K.m. 91'e dayanılarak İcra Müdürlüğünün emri ile taşınmaz mal kaydı üzerine konulan haciz şerhi eşyayı borca bağımlı kıldığından Türk Medeni Kanunu m.1010 hükmünce malikin tasarruf hakkını kısıtlar.

Bu hak kişisel hak sahibince ileride mülkiyetin el değiştirilmesi halinde de ileri sürülebileceğinden eldeki davanın taşınmazın aynını etkiler bir dava olduğunu kabul etmek gerekir.

Az yukarıda sözü edildiği üzere İ.İ.K.m. 91'e dayanılarak İcra Müdürlüğünün emri ile taşınmaz mal kaydı üzerine konulan haciz şerhi eşyayı borca bağımlı kıldığından Türk Medeni Kanunu m.1010 hükmünce malikin tasarruf hakkını kısıtlar.

Bu hak kişisel hak sahibince ileride mülkiyetin el değiştirilmesi halinde de ileri sürülebileceğinden eldeki davanın taşınmazın aynını etkiler bir dava olduğunu kabul etmek gerekir.

Böyle olunca HUMK.nun 13.maddesinin düzenlediği kesin yetki kuralı gereği davayı görmeye Kartal Mahkemeleri değil Beykoz Mahkemeleri yetkilidir. Kamu düzeninden olan yetki kuralının mahkemece kendiliğinden gözetilmesi suretiyle yetkisizlik kararı verilmesiyle yetinilmesi gerekirken çekişmenin esasın incelenerek sonuçlandırılması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.1.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10824, Karar No: 2018/3384, Tarih: 09.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10824 E.  ,  2018/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ANADOLU FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR

Taraflar arasında görülen davada ... Anadolu Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/11/2013 tarih ve 2010/96-2013/287 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2000 yılında "Yenidoğanlarda Plexus Brachialisin İncelemesi" isimli yüksek lisans tezini tamamladığını, müvekkilinin tesadüfen internette yaptığı taramada, davalı Dr. ....'ın 2005 yılında, .... Üniversitesi Tıp Fakültesinde uzmanlık tezi hazırlandığını, bu tezin adının "Plexus Braçhials Yapısı, Varyasyonları ve Cerrahi Önemi" olduğunu gördüğünü, davalının bu tezle beyin cerrahisi alınında uzman olmaya hak kazandığını, davalının uzmanlık tezinin kendi tezinin kopyası olduğunu, müvekkilinin ismi ve eseri hiç zikredilmeksizin tezinin içeriği, içindeki resimler ve çizimler tamamen, sadece küçük rötuşlarla ...'ın tezinde kullanıldığını, davalının haksız uzmanlık elde ettiğini, haksız kazanç da sağladığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 40.000,00 TL manevi tazminatın ve şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın haksız fiilin işlendiği günden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tezini hazırlarken bir çok dergi, makale, bu konuda hazırlanmış eski tezler, bilimsel kitaplar ve internet ortamında yaptığı inceleme ve araştırmalardan yararlandığını, bu nedenle iktibas ya da sözde intihal yaptığı ileri sürülen davacının teziyle genel bilgiler bölümünün benzerlik göstermesinin doğal olduğunu, bilgilerin davacıya ait olmadığını, belirtilen kaynaklardan derlenen bilgiler olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tezini hazırlarken bir çok dergi, makale, bu konuda hazırlanmış eski tezler, bilimsel kitaplar ve internet ortamında yaptığı inceleme ve araştırmalardan yararlandığını, bu nedenle iktibas ya da sözde intihal yaptığı ileri sürülen davacının teziyle genel bilgiler bölümünün benzerlik göstermesinin doğal olduğunu, bilgilerin davacıya ait olmadığını, belirtilen kaynaklardan derlenen bilgiler olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tezinin ilim ve edebiyat eseri olduğu, davacı tarafından yazılan tezdeki metin ve resimlerin, şekillerin çok büyük bir bölümünün aynen alındığı, davacının tezinden alıntı yapıldığının belirtilmediği, kendi görüşü gibi sunulduğu, davacının tezinden alınan kısımlardaki dipnotların olduğu gibi davalı tezine aktarıldığı bu hali ile davalı tarafından intihal eyleminin gerçekleştirildiği, olayın özelliği gereği ispatı zor olduğundan dava tarihi itibariyle yürürlükte olan BK hükümleri doğrultusunda talep edilen maddi tazminatın hakkaniyete uygun olduğu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları hak ve nesafet ilkesi gözetilmek suretiyle bir miktar manevi tazminata hükmetmek gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 1.000 TL maddi, 12.000 TL manevi tazminatın 09/02/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve haksız eylem sonucu uğranılan zararın kanıtlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3139, Karar No: 2018/11307, Tarih: 27.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/3139 E.  ,  2018/11307 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, iş kazasında sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesince tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "......ın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da....düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin ...... tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunlu olduğu...gerçek zarar hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" belirtilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada sigortalını.... 02.11.2017 tarihli raporu ile 16.01.2017 tarihi itibariyle maluliyetine mahal olmadığının belirlenmesi üzerine Mahkemece, peşin sermaye değerli gelirler yönünden isteğin reddine karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada sigortalını.... 02.11.2017 tarihli raporu ile 16.01.2017 tarihi itibariyle maluliyetine mahal olmadığının belirlenmesi üzerine Mahkemece, peşin sermaye değerli gelirler yönünden isteğin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 19 ve devamı maddeleri olup, anılan Yasanın 19. maddesinin 1. fıkrasında “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.” hükmüne, 21. maddenin 1. fıkrasında da “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır” hükmüne yer verilmiştir. Davaya konu somut olayda, davalı işveren yanında 15.04.2010 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu, dava dışı sigortalılının % 17,2 oranında sürekli işgöremez hale geldiği belirlenerek gelir bağlandığı açılan iş bu davada davalı işveren sürekli işgöremezlik oranına itiraz etmesi nedeni ile, .....2.11.2017 tarihli raporu ile 16.01.2017 tarihi itibariyle maluliyetine mahal olmadığının belirlenmesi üzerine mahkemece bu rapora dayalı olarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde belirlenen sürekli iş göremezlik oranının sigortalının hak alanını da ilgilendirmesi nedeniyle sigortalılının davada taraf olmasında yasal zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, dava dışı sigortalının, usulüne uygun şekilde davada taraf olması sağlanarak, sigortalı ve Kuruma karşı işgöremezlik derecesinin belirlenmesi için dava açmak üzere davalı işverene süre verilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Ayrıca kabule göre, 16.01.2017 tarihine kadar olan fiili ödemelerin belirlenerek, ilk peşin değerli geliri aşmamak üzere karar verilmesi gerekirken peşin sermaye değerli gelirler yönünden talebin tümden reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 27/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2006/15090, Karar No: 2007/734, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15090 E.  ,  2007/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 09.10.2001 tarihli dilekçesiyle, ... ... Mahallesi ... mevkii 3316 sayılı parselin 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde olduğunu, ancak 1957 yılında makiye ayrılmakla, orman ile ilgisinin kalmadığını, murislerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında olduğu gibi, 50 yıldan fazla süreyle ... alanı olarak kullanıldığını, Hazine adına tesbit ve tapuya tescil edildiği tarihe kadar, yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imar ihya ve zilyetliğe dayanılarak kesinleşen 2/B madde sahası olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1946 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden çok önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

...-... Mahallesi ... mevkii 3316 parsel sayılı 4465 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1988-1992 yılları arasında 3402 ve 2924 Sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda “...’ın kullanımında olduğu” beyanlar hanesine yazılarak tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş, kadastro tesbiti itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

Davacı, taşınmazın 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, muris veya bayiilerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davacı, taşınmazın 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, muris veya bayiilerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan ... tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan

tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı sonucu ortaya çıkar.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında ... Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...” şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, ... ve bilhassa ... sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Yukarıda yazılı yönetmeliğin 1. Maddesinde makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasanın 5. maddesine aykırı olarak mahalli Orman İdaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21-892-864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "... cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan ... Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların ... florası olduğu açıklandıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle % 10 nisbetine kadar KORU ve % 25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi ... sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece "... cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "% 10 nisbetinde KORU ve % 25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da ... sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile ... sayılmış ve ... kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.