muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3124, Karar No: 2024/1787, Tarih: 26.09.2024

Davalı idare tarafından, ... Mahallesindeki turizm tesis alanlarının, 2. derece doğal sit alanı olduğuna dair iddialara kanıt olarak 1/25.000 ölçekli plan  kararlarının gösterilmesinin planlama hukuku açısından doğru bir yaklaşım olarak değerlendirilmediği, plan paftalarında gösterimi yapılan sit alanlarının plan hazırlık sürecinde ilgili kurumdan alınan veriler doğrultusunda plana işlendiği, bununla birlikte çevre düzeni planının 8.17.7.4 sayılı plan hükmünde, "Bu plan kapsamındaki doğal, arkeolojik, tarihi, kentsel ve kentsel-arkeolojik sit alanlarında (planda gösterilmiş ya da gösterilememiş) 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ile 644 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve ilgili yönetmelikleri uyarınca hazırlanan bilimsel araştırma raporuna uygun olarak sit statüsünde değişiklik olması durumunda, koruma statüsü değişen alanlar; belirlenen yeni statüsü dikkate alınarak, iigili Koruma Bölge Kurulu veya Tabiat Varlıklarını Koruma Merkez ve Bölge Komisyonu tarafından alınan kararlar, ilke kararları ve bu planın ilke ve esasları çerçevesinde bu planda değişikliğe gerek olmaksızın koruma amaçlı imar planlan hazırlanabilir.” şeklinde düzenleme bulunduğu, anılan hükümde sit statüsünde değişiklik olması durumunda çevre düzeni planında değişiklik yapılmaksızın bu kullanımların geçerli olduğunun belirtildiği, bu çerçevede bölgenin 2. derece doğal sit alanı olması durumunda söz konusu tercihli kullanım alanlarının, 728 sayılı ilke kararı doğrultusunda yalnızca turizm tesis alanları olarak değerlendirilebileceği savunulmuştur.
 	Bilirkişi raporunda, "Alanın doğal sit alanı olduğu davaya konu plan paftalarında işlenmiş durumdadır. Bu doğal sit kararına rağmen, davaya konu planda tüm bu bölge için aşırı gelişmeci, koruma-kullanma dengesini yok eden bir yaklaşım olduğunu belirtmek gerekir.
	Aslında bölgede mevcut durumda yapılaşma zaten vardır ve ağırlıklı olarak ikinci konut durumundadır. Ancak boş olan kısımlar da uydu fotoğrafında görülmekte olup, tüm bu alanlarda da davaya konu plan ile tercihli kullanım alanı işlevi öngörülmüştür. Bu işlev turizm tesisleri ve konut gelişimini içermektedir.
	Davacı İdare burada ilk onaylı planda (23.06.2014 tarihli plan) turizm tesis alanları da planlanmışken, askı sürecinde bu bölgenin tümüyle Tercihli Kullanım Alanına dönüştürülmüş olmasına itiraz etmektedir. Aslında her iki durumda da bu bölgenin tamamını yapılı çevreye dönüştüren bu yaklaşımlar sakıncalıdır. Turizm tesis alanı da olsa, Tercihli Kullanım Alanı da olsa burada uydu fotoğrafında görülen sınırlı büyüklükteki doğal alanlar (ki doğal sit alanı bölgesidir) tamamıyla yapılı çevreye dönüştürülmektedir.

Bu noktada gerek alan kullanımı ve sınırlarıyla, gerekse farklı özel notasyon ve plan notlarıyla doğal çevreye daha duyarlı bir plan yaklaşımının benimsenmesi gerektiği görüşündeyiz. Bu nedenle uyuşmazlık konusu yerdeki plan kararı şehircilik ilkeleri ve planlama esasları açısından sakıncalı bulunmuştur." görüş ve değerlendirmelere yer verilmiştir.  
	Daire tarafından, uyuşmazlığa konu alanın büyük ölçüde yapılaşmış olduğu, davalı idarece 1/25.000 ölçekli ... Çevre Düzeni Planı kararlarının dava konusu plana aktarıldığının belirtildiği, bu bakımdan kazanılmış hakların korunması ilkesinin gözetilmesi amacıyla, var olan imar planlarının davaya konu plana işlendiği, bölgedeki yapılaşmaların mevcut durumu ve çevresi dikkate alındığında mekansal gelişmenin yönüne ilişkin getirilen kullanım kararında sakınca bulunmadığı gibi, plan notlarında belirtildiği üzere bu plandan ölçü alınarak uygulamaya geçilemeyeceği, bu alanların tamamının turizm ve konut olması gerekmediği, sosyal ve teknik alt yapı alanlarının alt ölçekli planlarla öngörülebileceği ve sit alanlarına ilişkin ilgili mevzuat ve ilke kararları uyarınca yetkili kurumlar tarafından alınan kararlar doğrultusunda uygulama yapılacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
	Dosyanın incelenmesinden, ... Yarımadasında bulunan alan 2011 yılında 1. derece doğal sit alanı olarak belirlenmiş iken, 2017 yılında, ... II Numaralı Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonunun 05/06/2017 tarih ve 71 sayılı kararı ile alanın “Sürdürülebilir Kontrollü Kullanım Alanı” olarak belirlendiği, 11/01/2018 tarih ve ... sayılı kararı ile de tescil işlemleri yapıldığı, bu işlemin iptali istemiyle açılan davada, ...	 İdare Mahkemesinin E:..., K:... sayılı kararı ile "... ...'da ... Koyu'nun güneyi ve ... Koyu'nun gerisinde kalan alan ile ... Koyu'nun gerisindeki alana ilişkin kısımlarının iptaline..." karar verildiği, bu karara karşı yapılan istinaf başvurularının ise, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin E:..., K:...sayılı kararı ile kesin olarak reddine karar verildiği, anılan yargı kararlarının uygulanması amacıyla, ... II Numaralı Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonunun 09/10/2020 tarih ve 983 sayılı kararı ile bölgedeki her türlü iş ve işlemlerin eski tescil kararlarına (1. derece doğal sit) göre yapılması yönünde karar alındığının davacı tarafından beyan edildiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlıkta; alanın doğal sit alanı olduğunun davaya konu plan paftalarında da işlendiği, bu durumda, Daire tarafından, yukarıda yer verilen yargı kararları ve bilirkişi raporundaki tespitler de dikkate alınarak,  ... II Numaralı Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonunun, alanın 1. derece doğal sit alanı olarak belirlenmesine yönelik kararı bulunup bulunmadığının araştırılması suretiyle,  uyuşmazlığa konu alanda turizm ve konut yapılaşmaları ile bunların tamamlayıcısı olan ticari faaliyetler ile sosyal ve teknik altyapının bir arada yapılmasına imkan tanıyan "tercihli kullanım alanı" yönünden yeniden bir değerlendirme yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
	3) İtiraz 98-... ilçesi, ... Koyu tercihli kullanım alanı yönünden,
	Davacı tarafından, alanın 23/06/2014 tarihinde onanan ...-... Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planında "tarım arazisi" öngörüldüğü, ancak 30/12/2014 tarihinde onaylanan planda "tercihli kullanım alanı" olarak belirlendiği, 16/11/2015 tarihinde onaylanan dava konusu planda da aynı plan kararının devam ettiği, oysa alana ilişkin onaylı imar planı olup olmadığına ilişkin herhangi bir veriye ulaşılamadığı ve söz konusu alanın l.derece doğal sit alanı sınırı içerisinde yer aldığı, 2863 sayılı Kanun kapsamında bu alanlarda konut yerleşimi yer almasının mümkün olmadığı ileri sürülmüştür.
	Davalı idare tarafından, ... Belediyesinin talebi üzerine, mevcut yapılaşmalar dikkate alınarak düzenleme yapıldığı, 8.17.7.2 sayılı plan hükmü uyarınca doğal sit alanında iş ve işlemlerin ilgili kurum tarafından yürütüleceği savunulmuştur.
	Bilirkişi raporunda, "Alan 1. derece doğal sit alanıdır ve plan paftasında da bu şekilde gösterilmiştir. Buna rağmen hem uyuşmazlık konusu yerde hem de bunun kuzeybatısında Tercihli Kullanım Alanı ve turizm tesis alanı önerilmiştir. Böylece İris Gölünün güneyindeki kıyı kesimi de yapılı çevreye dönüşmektedir. Bu kullanımların iki yanındaki orman alanlarının da bütünlüğü böylece zedelenmektedir. 
	Uyuşmazlık konusu alan, uydu fotoğrafında görüldüğü üzere yapılaşmış bir konut alanıdır; ikinci konut alanı olduğu görülmektedir. Bu nedenle mevcut alan plana işlenmiştir. 			Ancak bu yaklaşım doğal çevre içerisinde mevzi plan ile oluşmuş bir yapılaşmanın en üst ölçekli stratejik plana işlenmesi biçiminde olup, bu planın diline, ölçeğine, genelliğine ve strateji üretme niteliğine uymamaktadır.

Uyuşmazlık konusu alan, uydu fotoğrafında görüldüğü üzere yapılaşmış bir konut alanıdır; ikinci konut alanı olduğu görülmektedir. Bu nedenle mevcut alan plana işlenmiştir. 			Ancak bu yaklaşım doğal çevre içerisinde mevzi plan ile oluşmuş bir yapılaşmanın en üst ölçekli stratejik plana işlenmesi biçiminde olup, bu planın diline, ölçeğine, genelliğine ve strateji üretme niteliğine uymamaktadır.
	Bu bölgenin özgünlüğü ve doğal değerleri dikkate alındığında, üst ölçekli strateji planının doğal çevreyi ve orman bütünlüğünü korumayı temel strateji alarak burası için üretmesi beklenmelidir. Mevcut durumdaki noktasal gelişimleri işlemek biçiminde bir yaklaşım bu nedenle doğru bulunmamıştır. Bunun yanı sıra, sadece bu noktanın değil, bu noktanın kuzeybatısında yer alan tercihli kullanım alanı ve turizm tesis alanı vurgusunun ve büyüklüğünün de gözden geçirilmesi gerekir." yönünde görüş ve tespitlere yer verilmiştir.  Daire tarafından, uyuşmazlığa konu alanın büyük ölçüde yapılaşmış olduğu, davalı idarece, onaylı mevzi imar planlarının dava konusu plana aktarıldığının belirtildiği, bu bakımdan kazanılmış hakların korunması ilkesinin gözetilmesi amacıyla, var olan imar planlarının davaya konu plana işlendiği, bölgedeki yapılaşmaların mevcut durumu ve çevresi dikkate alındığında mekansal gelişmenin yönüne ilişkin getirilen kullanım kararında sakınca bulunmadığı gibi, plan notlarında belirtildiği üzere bu plandan ölçü alınarak uygulamaya geçilemeyeceği, bu alanların tamamının turizm ve konut olması gerekmediği, sosyal ve teknik alt yapı alanlarının alt ölçekli planlarla öngörülebileceği ve sit alanlarına ilişkin ilgili mevzuat ve ilke kararları uyarınca yetkili kurumlar tarafından alınan kararlar doğrultusunda uygulama yapılacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
	Dosyanın incelenmesinden; uyuşmazlığa konu alanı kapsayan bölgenin, 14/03/2019 tarih ve 823 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile ...-... Körfezi Özel Çevre Koruma Bölgesi olarak ilan edildiği, bu doğrultuda Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca onaylanan 19/07/2022 tarihli 1/25.000 ölçekli nazım imar planı ile alanın "günübirlik tesis alanı, park ve yeşil alan" olarak planlandığının davacı tarafından beyan edildiği görüldüğünden, ülke ve dünya ölçeğinde ekolojik önemi olan, çevre kirlenmeleri ve bozulmalarına duyarlı toprak ve su alanlarını, biyolojik çeşitliliğin, doğal kaynakların ve bunlarla ilgili kültürel kaynakların gelecek kuşaklara ulaşmasını emniyet altına almak üzere gerekli düzenlemelerin yapılabilmesi amacıyla özel çevre koruma bölgesi olarak ilan edilen alan açısından, yukarıda yer verilen süreç ve bilirkişi raporunda yer verilen tespitler de dikkate alınarak, aynı zamanda alanın 1. derece doğal sit alanı olup olmadığının araştırılması suretiyle "tercihli kullanım alanı" yönünden yeniden bir değerlendirme yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
	4) İtiraz 100-... ilçesi, ... Mahallesi kentsel yerleşik alan,

4) İtiraz 100-... ilçesi, ... Mahallesi kentsel yerleşik alan,
	Davacı tarafından, alanın 23/06/2014 tarihinde onaylanan ...-... Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planında "tarım arazisi"  öngörüldüğü, ancak 30/12/2014 tarihinde onaylanan planda "tercihli kullanım alanı" olarak belirlendiği, 16/11/2015 tarihinde onaylanan dava konusu planda da aynı plan kararının devam ettiği, ... Belediyesinin talebi doğrultusunda plana işlendiği anlaşılan söz konusu plan kararının bulunduğu alana ilişkin yapılan incelemede, bölgede 1/1000 ölçekli imar planının bulunduğu, ancak çok seyrek yapılaşmanın yer aldığı ve alanın büyük bölümünün boş olduğu, ayrıca 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planında belirlenen kentsel yerleşik alan lekesinin alt ölçekli plan sınırından daha büyük bir alanı kapsadığı, söz konusu plan kararının bu haliyle 3194 sayılı İmar Kanunu ve şehircilik ilkelerine uygun olmadığı ileri sürülmüştür.
	Davalı idare tarafından, çevre düzeni planında kentsel yerleşme alanı olarak planlanan alanların kesin sınırlarının, çevre düzeni planının 7.2 genel hükmü çerçevesinde ilgili kurum ve kuruluşlardan alınacak görüşler doğrultusunda ilgili idare tarafından belirlendiği savunulmuştur.
	Bilirkişi raporunda, "İlk onaylı planın (23.06.2014) askı sürecinden sonra davaya konu planın bu bölgesinde yerleşik alan gösterimi getirilmiştir. Uydu fotoğrafında görüleceği üzere burada planda gösterilen büyüklükte ve süreklilikte bir mevcut yapılaşma ve yerleşme bulunmamaktadır. Noktasal bazı konut projelerinin yerleşik alan olarak kıyı boyunca planda yer alması, mevcut durumu göstermediği gibi, bu alanın yapılaşmaya açılması anlamına gelmekte ve tarımsal alanın gözden çıkartıldığı yönünde bir stratejiye işaret etmektedir. Böyle bir yaklaşımın çevre düzeni planı stratejileriyle bağdaşmadığı, şehircilik ilkeleri ve planlama esaslarına aykırı olduğu görülmektedir.
	10.10.2018 onay tarihli plan değişikliğinde ise buradaki yerleşik alan bir miktar daraltılmıştır; ancak saptanan sakıncalı yaklaşım devam etmektedir." görüş ve değerlendirmelerine yer verilmiştir.

10.10.2018 onay tarihli plan değişikliğinde ise buradaki yerleşik alan bir miktar daraltılmıştır; ancak saptanan sakıncalı yaklaşım devam etmektedir." görüş ve değerlendirmelerine yer verilmiştir. 
	Daire tarafından, dava konusu planla gösterilen kentsel yerleşik alanlarının tamamının yerleşime açılması gerekmediği, bu alanların sınırlarının alt ölçekli planlama çalışmalarında ilgili kurum ve kuruluşların görüşleri ile doğal, yapay ve yasal eşikler doğrultusunda kesinleştirileceği, tarım alanları ile ilgili alt ölçekli planlama çalışmalarında 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanım Kanunu uyarınca ilgili kurumlardan alınan görüşler doğrultusunda uygulama yapılacağı, öte yandan, davalı idarece söz konusu alanın davacı idare tarafından onaylanan ... Batı Bölgesi 1/25.000 ölçekli Nazım İmar Planında ticaret-turizm-konut-alanı, park, kırsal yerleşme ve günübirlik tesis alanı olarak planlı olduğu, davacı idare ile yapılan çalışmalar neticesinde 10/10/2018 tarihinde onaylanan ...-... Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı değişikliğinde belirlenen makroformun ve 1/25.000 ölçekli Nazım İmar Planı kararlarının geçerli olduğu konusunda uzlaşma sağlandığı ve  itiraz konusu uyuşmazlığın giderildiği görüldüğünden bu kısım yönünden dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
	Dosyanın incelenmesinden; her ne kadar, Daire tarafından, bu alan açısından davacı ile davalı idare arasında uzlaşma sağlandığı belirtilerek dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, davaya konu edilen alan açısından çevre düzeni planında herhangi bir değişikliğe gidilmediği ve davacı tarafça kararın bu açıdan temyiz edildiği gözetildiğinde, taraflar arasında uzlaşma sağlandığı gerekçesine dayalı olarak verilen kararda isabet görülmemiştir.
	Öte yandan, uyuşmazlığa konu alanı kapsayan bölgenin, 14/03/2019 tarih ve 823 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile ...-... ... Özel Çevre Koruma Bölgesi olarak ilan edildiği, bu doğrultuda Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca onaylanan 19/07/2022 tarihli 1/25.000 ölçekli nazım imar planı ile alanın "tarım alanı ve doğal karakteri korunacak alan" olarak planlandığının davacı tarafından beyan edildiği görüldüğünden, ülke ve dünya ölçeğinde ekolojik önemi olan, çevre kirlenmeleri ve bozulmalarına duyarlı toprak ve su alanlarını, biyolojik çeşitliliğin, doğal kaynakların ve bunlarla ilgili kültürel kaynakların gelecek kuşaklara ulaşmasını emniyet altına almak üzere gerekli düzenlemelerin yapılabilmesi amacıyla özel çevre koruma bölgesi olarak ilan edilen alan açısından, yukarıda yer verilen süreç ve bilirkişi raporunda yer verilen tespitler de dikkate alınarak, "tercihli kullanım alanı" yönünden yeniden bir değerlendirme yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
	5) İtiraz 103- ... ilçesi, ... Mahallesi kıyı kesimi kentsel gelişme alanı,

5) İtiraz 103- ... ilçesi, ... Mahallesi kıyı kesimi kentsel gelişme alanı,
	Davacı tarafından,  alanın 23/06/2014 tarihinde onaylanan ...-... Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planında "orman alanı" öngörüldüğü, ancak 30/12/2014 tarihinde onaylanan planda "kentsel gelişme alanı" olarak belirlendiği, 16/11/2015 tarihinde onaylanan dava konusu planda da aynı plan kararının devam ettiği, yine ... Belediyesinin talebi doğrultusunda yapıldığı anlaşılan düzenlemeye ilişkin yapılan incelemede, yerinde yapılaşmaların olduğunun tespit edildiği, ancak söz konusu yapılaşmalara ilişkin plan verisine ulaşılamadığı, bahsi geçen düzenlemenin kaçak yapıların yasallaştırılması niteliği taşıması nedeniyle, söz konusu plan kararının 3194 sayılı İmar Kanunu ve şehircilik ilkelerine uygun olmadığı ileri sürülmüştür.
	Davalı idare tarafından, söz konusu bölgede ... Belediye Başkanlığının talebi üzerine mevcut yapılaşmalar doğrultusunda düzenlemeler yapıldığı, Çevre düzeni planının 7.15 sayılı hükmü uyarınca çevre düzeni planında hangi kullanımda kaldığına bakılmaksızın mevzuata aykırı yapılaşmaların olması durumunda ilgili idaresince işlem tesis edilmesi gerektiği savunulmuştur.
	Bilirkişi raporunda, "1/100.000 ölçekli bir plan için aşın küçük yüzölçümü olan bir alan uyuşmazlık konusu edilmiştir. Uydu fotoğrafı incelendiğinde buradaki mevcut yazlık sitelerin plana "gelişme alanı' biçiminde işlendiği görülmekte olup, aslında yerleşik alan olarak gösterilmesi doğru olacaktır. Ancak mevcut durumundan daha fazla büyütülmediği, oldukça küçük bir alansal gösterim olduğu için planın iptalini gerektirecek stratejik bir karar olarak değerlendirilmemektedir." görüş ve değerlendirmelerine yer verilmiştir. 
	Daire tarafından, uyuşmazlığa konu alanın, konumu ve büyüklüğü dikkate alındığında dava konusu planı kusurlandırabilecek stratejik nitelikte mekansal bir alana yönelik kullanım kararı olmadığı görülmekle birlikte, dava konusu planla gösterilen kentsel gelişme alanlarının tamamının yerleşime açılması gerekmediği ve bu alanların sınırlarının alt ölçekli planlama çalışmalarında ilgili kurum ve kuruluşların görüşleri ile doğal, yapay ve yasal eşikler doğrultusunda kesinleştirileceği plan notlarıyla açıklanmış olduğundan itiraz konusu gösterimde çevre düzeni planı amaç yöntem ve teknikleri ile şehircilik ilkelerine aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, uyuşmazlığa konu alanı kapsayan bölgenin, 14/03/2019 tarih ve 823 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile ...-... Körfezi Özel Çevre Koruma Bölgesi olarak ilan edildiği, bu doğrultuda Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca onaylanan 19/07/2022 tarihli 1/25.000 ölçekli nazım imar planı ile alanın "tarım alanı ve doğal karakteri korunacak alan" olarak planlandığının davacı tarafından beyan edildiği görüldüğünden, ülke ve dünya ölçeğinde ekolojik önemi olan, çevre kirlenmeleri ve bozulmalarına duyarlı toprak ve su alanlarını, biyolojik çeşitliliğin, doğal kaynakların ve bunlarla ilgili kültürel kaynakların gelecek kuşaklara ulaşmasını emniyet altına almak üzere gerekli düzenlemelerin yapılabilmesi amacıyla özel çevre koruma bölgesi olarak ilan edilen alan açısından, yukarıda yer verilen süreç ve bilirkişi raporunda yer verilen tespitler de dikkate alınarak, aynı zamanda alanın 1. derece doğal sit alanı olup olmadığının araştırılması suretiyle "tercihli kullanım alanı" yönünden yeniden bir değerlendirme yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
6- Dava konusu Çevre Düzeni Planının 7.44 sayılı plan hükmü yönünden,
Dava konusu planın 7.44 sayılı plan hükmünde; "Orman Kanununun 2. maddesinin (b) bendine konu olan alanlarda hukuki durumda olabilecek değişikliklerin sonucuna göre, Orman Genel Müdürlüğü ve Milli Emlak Genel Müdürlüğü görüşleri alınarak, bu alanlarda mahkeme kararları sonucu doğacak haklar saklı kalmak kaydıyla, sanayi alanı amaçlı kullanım talepleri dışında kalan “yerleşim alanı” talepleri, çevre imar bütünlüğü ve çevresel kullanımlar dikkate alınarak ilgili kurum ve kuruluş görüşleri doğrultusunda bu planın nüfus kabulleri ve alansal büyüklükleri aşılmamak kaydıyla çevre düzeni planında değişiklik gerekmeksizin alt ölçekli planlarda değerlendirilebilir. Tarımsal nitelik kazanmış olan kısımlarda ise bu planda değişikliğe gerek olmaksızın bu planın ilgili hükümleri uyarınca işlem yapılır.
" hükmüne yer verilmiştir.
Davacı tarafından, plan hükümlerinin 7.44 sayılı maddesinde; Orman Kanunu'nun 2. maddesinin (B) bendine konu olan alanlar için "yerleşim alanı" taleplerinin çevre düzeni planında değişiklik gerekmeksizin alt ölçekli planlarda değerlendirilebileceğinin tariflendiği, ancak anılan plan hükmünde belirtilen bu hususun, plan bütünlüğünü bozacak nitelikte, parçacı plan yaklaşımını ortaya çıkaracağı ve ayrıca 3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili yönetmeliklerine de aykırı olduğu iddia edilmiştir.
Davalı idare tarafından, bahse konu yatırımlarda plan değişikliğine gerek kalmaksızın, ancak dava konusu planın 8.1.1.3 sayılı plan hükmü kapsamında yapılabileceği, Orman Kanunu'nun 2/B maddesinde açıkça düzenlenmiş bir hususta, çevre düzeni planı kararları ile Kanuna aykırı işlem tesis edilmesi söz konusu olmadığından davacının iddialarında hukuka uyarlılık bulunmadığı savunulmuştur.

Davalı idare tarafından, bahse konu yatırımlarda plan değişikliğine gerek kalmaksızın, ancak dava konusu planın 8.1.1.3 sayılı plan hükmü kapsamında yapılabileceği, Orman Kanunu'nun 2/B maddesinde açıkça düzenlenmiş bir hususta, çevre düzeni planı kararları ile Kanuna aykırı işlem tesis edilmesi söz konusu olmadığından davacının iddialarında hukuka uyarlılık bulunmadığı savunulmuştur.
Bilirkişi raporunda,"Orman alanı kapsamı dışına alınan her alan için çevre düzeni planında değişiklik yapılmasına gerek kalmaksızın alt ölçekli planlarda yerleşim alanı kararı getirilmesi doğru bir planlama yaklaşımı olamaz.
 Planlama bağlamdan bağımsız ele alınamaz. Söz konusu alan, kentsel yeşil kuşak stratejisinin bir parçası olacak konumda olabilir ve yerleşim alanına dönüştürülmesi üst ölçekli stratejik planın temel stratejilerinden birini yok edecektir. Söz konusu alan, bir yeşil alan sürekliliği içinde olabilir; ekolojik olarak hassas bir bölgede veya bölgeye sınır konumda olabilir. Her bir örneğin ayrı ayrı değerlendirilmesi, konumuna ve büyüklüğüne göre, çevre düzeni planının stratejileri kapsamında en doğru kullanım kararının ne olacağının belirlenmesi gerekir." şeklinde tespitlere yer verilmiştir.
Daire tarafından, Orman Kanunu'nun 2/B maddesine konu olan alanların, öngörülen koşullar gerçekleştiğinde orman statüsünden çıkarılmasına Kanunla izin verildiği, orman statüsünde olabilecek her değişikliğin (çok küçük bir alanda da olabileceği göz önünde bulundurulduğunda) çevre düzenine konu edilebilecek bölgesel nitelikte stratejik bir karar olması gerekmediği, dava konusu plan notu ile orman niteliğini haiz alanların statüsüne yönelik Kanun'dan kaynaklı değişiklik sonucunda ilgili kurum görüşleri doğrultusunda yerleşim alanı taleplerinin çevre imar bütünlüğü ve çevresel kullanımlar dikkate alınarak bu planda değişiklik gerekmeksizin alt ölçekli planlarda değerlendirilebilmelerine izin verilmesinde çevre düzeni planı amaç ve yöntemine aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle yürütmenin durdurulması isteminin reddine karar verilmiştir.
 Anayasa Mahkemesi'nin 14/10/2015 tarih ve E:2015/94, K:2016/27 sayılı kararında belirtildiği üzere, Anayasa’nın 2. maddesinde yer alan hukuk devletinin temel ilkelerinden biri “belirlilik”tir. Bu ilkeye göre, kanun düzenlemelerinin hem kişiler hem de idare yönünden herhangi bir tereddüte ve şüpheye yer vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır ve uygulanabilir olması ayrıca kamu otoritelerinin keyfi uygulamalarına karşı koruyucu tedbirler içermesi de gereklidir.
Aynı şekilde, ilgili idarelerce üst normlara uygun olarak tesis edilen düzenleyici işlemlerin de "hukuki belirlilik ilkesi" gereği açık, net, anlaşılır ve uygulanabilir olması gerektiği kuşkusuzdur.
Öte yandan, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 7. maddesi uyarınca,  planlar; pafta, gösterim, plan notları ve plan raporu ile bir bütündür.