muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9116, Karar No: 2017/17111, Tarih: 06.12.2017

Somut olayda, köpeğin ölümünden doğan zararı davacının iç huzurunu bozacak nitelikte bir olgu değildir. Manevi tazminatın koşullarını düzenleyen Borçlar Yasası'nın 49. maddesine göre hayvanın uğradığı zarar kişinin sosyal, fiziki ve kişilik değerlerine saldırı oluşturacak nitelikte bir eylem olarak benimsenemez.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir.

Ne var ki, Sayın Çoğunluk tarafından, mahkemece manevi tazminata hükmedilmesi isabetli bulunmuş; miktarının fazlalığından bahisle hüküm bozulmuştur.

Açıkladığım nedenlerle, hükmün bozulması gerektiğine ilişkin Karşı Oyumdur.
Yargıtay — Esas No: 2018/213, Karar No: 2021/4546, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/213 E.  ,  2021/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21421, Karar No: 2016/331, Tarih: 14.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/21421 E.  ,  2016/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/155615

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. (İstanbul Anadolu 5.) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2012

NUMARASI : 2011/32, 2012/101

SANIK : S.. B..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

18.01.2011 tarihli iddianame ile sanık hakkında açılan kamu davasında yapılan kovuşturma neticesinde; TCK'nın 158/1-f, 62, 52/2, 53 ve 204/1, 62, 53 maddeleri tatbik olunarak verilen "mahkumiyet" hükümlerine yönelen sanık müdafinin yasal süresinde olan temyiz itirazları incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi Ahmet'in babası Mehmet'in işyeri kiracısı olduğu ve Salih Bey Market adlı dükkanı işlettiği bildirilen sanığın, oluşan kira borçlarına karşılık, Aysa İnşaat... Ltd (Beylikdüzü V.D.) ticari ünvanlı şirketin Anadolubank/Hadımköy şubesi nezdinde bulunan hesabından üretilmiş gibi görünen suça konu 30.09.2009 keşide tarihli, 5.000 TL bedelli, A 5845439 seri nolu, hamiline düzenlenmiş ve 08.11.2010 tarihli ekspertiz raporuna göre "...sahte üretilmiş, iğfal kabiliyetini haiz..." çek yaprağını ilk ciranta sıfatıyla (telefon no'larını da yazarak) imzalayarak kiralayan Mehmet'e vermesi (kopyalanmış çek aslının gerçekte 73.300 TL olarak 09.04.2009 tarihinde ödenmiş olduğu) onun da tahsil için oğlu katılana teslim etmesi şeklinde iddia olunan somut olayda;

Sanığın aşamalarda değişmez anlatımlarında genel olarak; çeki, peynir sattığı A.. K.. adlı şahıstan alıp, gerçek cirosu ile (telefon no'larını da yazarak) şikayetçinin babası Mehmet'e oluşan kira borcuna karşılık verdiğini (esasen çek miktarının 2.000 TL'sini ödediğini) savunması ve dosyaya kanıt olarak "sipariş fişlerini" sunması karşısında; 02.04.2012 tarihli duruşmada dinlenilmesinden vazgeçilen A.. K..'nın iddia ve savunmalar doğrultusunda tanık sıfatıyla dinlenmesi, karşılaştırmaya esas yazı-rakam-imza örneklerinin temin edilerek çekin ön incelemesinin uzman bilirkişiye yaptırılıp rapor alınması, şikayetçinin babası Mehmet ve eniştesi Özcan Erkan'ın varlığı ileri sürülen hukuki ilişki hususunda usulünce dinlenip çekin "oluşmuş kira borcuna karşılık" verilip verilmediğinin açıklığa kavuşturulması, çek yaprağı aslının mahkeme heyetince incelenerek TTK hükümleri çerçevesinde "zorunlu unsurları" (özellikle keşide tarihi) ihtiva edip etmediği hususunun ortaya konulması, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun ve suç vasıflarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma-kovuşturmayla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de; her iki hüküm açısından TCK'nın 53/1-c bendinde yer alan "kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet, kayyımlık yetkileri açısından" hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceğinin nazara alınmaması,

Kabule göre de; her iki hüküm açısından TCK'nın 53/1-c bendinde yer alan "kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet, kayyımlık yetkileri açısından" hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1998, Karar No: 2015/1078, Tarih: 25.03.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1998 E.  ,  2015/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6.İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2013/254 E-2013/334 K.

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 6.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.06.2012 gün ve 2010/766 E.-2012/450 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan Çankaya Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 24.12.2012 gün ve 2012/37108 E.-2012/43906 K. sayılı ilamı ile;

(...1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Çankaya Belediye Başkanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre davacı ücretlerin yaklaşık 13 aydır yatırılmadığını belirterek, ücret alacağı isteminde bulunmuştur. Hükme esas bilirkişi raporunda istek gibi hesaplama yapılarak ücret alacağı kabul edilmiştir. Ancak davalı Belediye Başkanlığı temyiz aşamasında, ücretin davacının banka hesabına yatırıldığını, banka kayıtlarının araştırılmadığını savunmuştur. Davalı ile ilgili emsal geçen dosyalarda, banka yolu ile yapılan ödemeler, ücret alacağından mahsup edilmiştir(Dairemizin 2012/5519 Esasında incelenen dosya). Bu nedenle davacı adına ücret ödenmesi için açılan banka hesabı araştırılarak, bu hesaba hesaplanan dönemle ilgili yatırılan ücret olup olmadığı, varsa mahsubu gerekip gerekmediği araştırılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile ücret alacağına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili ile davalılardan Çankaya Belediye Başkanlığı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılardan Çankaya Belediye Başkanlığı vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece, yukarda yazılı gerekçeyle bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını davacı ve davalılardan Çankaya Belediye Başkanlığı vekilleri temyiz etmişlerdir.

I-Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, ilk hükmü temyiz etmeyen davacı vekilinin direnmeyi temyizinin mümkün bulunup bulunmadığı ön sorun olarak incelenmiştir.

Bilindiği üzere, hukuki yarar dava şartı olduğu kadar, temyiz istemi için de aranan bir şarttır. Yerel Mahkemece hakkında direnme kararı verilen ilk hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmemiştir. Bu nedenle ilk kararda hüküm altına alınan alacakların müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmeyerek, davalılardan alınmasına şeklinde karar verilmesi davalı Belediye başkanlığı lehine usulü kazanılmış hak oluşturmaktadır.

Bu durumda ilk kararı temyiz etmeyen davacı vekilinin direnme kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığı gibi aksinin kabulü davalı Çankaya Belediye Başkanlığı lehine oluşan usulü kazanılmış hakkı da ihlal edecektir.

Bu nedenle davacı vekilinin, direnme kararını temyiz etmeye hakkı bulunmadığından temyiz istemi reddedilmelidir.

II-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına  uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Bu nedenle davacı vekilinin, direnme kararını temyiz etmeye hakkı bulunmadığından temyiz istemi reddedilmelidir.

II-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına  uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : 1-Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2-Davalı Çankaya Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma ilamında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun'un 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, 25.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12072, Karar No: 2024/3247, Tarih: 18.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12072 E.  ,  2024/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/117 Esas, 2023/213 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Safranbolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.02.2023 Tarihli ve 2022/416 Esas, 2023/34 Karar Sayılı Kararı

Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğu, taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin olan eldeki davada dava konusu olduğu taşınmazın Amasya ilinde olması nedeniyle Amasya Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Amasya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.10.2023 Tarihli ve 2023/117 Esas, 2023/213 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda davanın tarafların 1/2'şer pay ile hissedar oldukları Amasya ili Merkez ilçesi 1463 ada 6 parsel 2 nolu bağımsız bölümdeki yapıldığı ileri sürülern iyileştirme masraflarının, taşınmaza ait ödendiği ileri sürülen vergilerin, payı oranında davalıdan tahsili ve yapılan iyileştirmeler neticesi taşınmazın değerinin arttığından bahisle değer artış farkının karşı davalıdan tahsiline yönelik alacak istemine ilişkin olduğu, alacak davaları bakımından kesin yetki kuralının bulunmadığı, yetkinin kesin olmadığı durumlarda yetki itirazının ancak ilk itiraz olarak cevap dilekçesi ile birlikte ileri sürülebileceği, davalı tarafından yetki itirazında bulunulmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacak istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un “Taşınmazın aynından doğan davalarda yetki” başlıklı 12 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir.

”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir.

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir.

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “İlk İtirazlar - Konusu” başlıklı 116 ncı maddesi şöyledir.

“- (1) İlk itirazlar aşağıdakilerden ibarettir:

a) Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı.

b) Uyuşmazlığın tahkim yoluyla çözümlenmesi gerektiği itirazı.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “İleri sürülmesi ve incelenmesi” başlıklı 117 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir.

“(1) İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlığın boşanma kararının kesinleşmesinden sonra dava konusu taşınmaz için yapıldığı ileri sürülen iyileştirme masrafları ile ödendiği ileri sürülen vergilerin payı oranında tahsili ile yapılan iyileştirmeler neticesi taşınmazın değerinin arttığından bahisle değer artış farkının tahsili istemine ilişkin olduğu, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır. Diğer bir ifadeyle, kesin yetkiyi düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi hükmüne tâbi değildir.

2. Dosya kapsamından taraflar arasındaki uyuşmazlıkta kesin yetki durumu bulunmadığı ve davalı tarafça cevap dilekçesi ile birlikte yetki itirazında bulunulmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Safranbolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Safranbolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13428, Karar No: 2022/7502, Tarih: 23.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/13428 E.  ,  2022/7502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.12.2021 tarih, 2021/69-606 Esas ve Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; 1072 sayılı Rulet, Tilt ve benzeri oyun aletleri ve makineleri hakkında Kanun kapsamına giren alet ve makinelerle kumar oynatılması halinde hem TCK'nın 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçu hem de 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçunun birlikte oluşacağı ve sanık hakkında 1072 sayılı Yasaya aykırılık nedeniyle dava açılmadığı anlaşılmış ise de; 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanığın üzerine atılı kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçunun, 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçu ile birlikte işlenmesi karşısında, CMK'nın 251/8. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tabi olmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının 1072 sayılı Yasaya aykırılık suçundan dava açılıp birleştirilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.05.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D.)

./..

S/2

KARŞI OY GEREKÇESİ

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya "çalıştırmak" veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi "çalıştırmak" suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan "işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" hükmü karşısında iddianamede tombala makinesi çalıştırılmak suretiyle kumar oynanması için yer sağlandığının iddia edilmesi de dikkate alınarak sanığın özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan hüküm kurulması bozmayı gerektirdiğinden sayın çoğunluğun kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan verilen onama kararına iştirak edilmemiştir. 23.05.2022

...
Yargıtay — Esas No: 2016/17012, Karar No: 2018/5509, Tarih: 02.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17012 E.  ,  2018/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 2007/3-9 Esas, 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, başvuru yapılacak mercii, başvurunun şekli, süresi ve bu sürenin ne şekilde başlayacağını kapsayacak ve hiçbir duraksamaya, yanıltıcı ifadeye yer vermeyecek biçimde yapılması gerektiği nazara alındığında, yasa yolu süresi ve sürenin ne zaman başlayacağı hususları belirtilmeyerek yasa yolu bildiriminin yöntemince yapılmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun karara karşı temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek 20/05/2015 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar karar kaldırılarak yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4. maddesi ile ceza tayini üzerine aynı Kanun'un 119/1-c maddesi ile arttırım yapılmasından sonra TCK’nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.