muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/2147, Karar No: 2024/3770, Tarih: 25.09.2024

TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY : 
Davacı tarafından satın alınan düşük tutarda özel tüketim vergisine tabi madeni yağın daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi motorine ikame olarak satıldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 2013 yılının Ocak ilâ Aralık aylarının (1.) ve (2.) dönemleri için davacı adına re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.    
 İLGİLİ MEVZUAT:
	4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, (I) sayılı listedeki malların ithalatçıları veya rafineriler dahil imal edenler tarafından tesliminin bir defaya mahsus olmak üzere özel tüketim vergisine tabi olduğu; 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, Kanuna ekli (I), (III) ve (IV) sayılı listelerde yer alan mallar ile (II) sayılı listedeki mallardan kayıt ve tescile tabi olmayanları imal, inşa veya ithal edenler ile bu malların müzayede yoluyla satışını gerçekleştirenlerin, özel tüketim vergisinin mükellefi oldukları; aynı Kanun'un 13. maddesinin 2. fıkrasında da, (I) sayılı listedeki malları teslim alanların, bu malları daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullanmak veya üçüncü kişilere satmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet vermeleri halinde, ziyaa uğratılan verginin bunlar adına tarh olunacağı ve tarhiyata 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344. maddesine göre vergi ziyaı cezası uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

213 sayılı Kanun'un 341. maddesinde, vergi ziyaının, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade ettiği belirtilmiş; 344. maddesinin birinci fıkrasında, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilmesi öngörülmüş olup, 134. maddesinde, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu, 3/B maddesinde ise, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin ispatlama vasıtası olarak kullanılamayacağı ve iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu düzenlemelerine yer verilmiştir.
          HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan bölge idare mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezalı tarhiyatın hakkında karşıt inceleme yapılarak ifadelerine başvurulan ..., ... ...  Odun Kömür Nakliyat Otomobil İnşaat Gıda Tekstil Akaryakıt Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi,...Lojistik Hurdacılık Ambalaj Hayvancılık Kimya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne tekabül eden kısmında hukuka aykırılık bulunmamakta olup, davacı tarafından dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davalı idarenin temyiz istemine gelince;
 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun yukarıda belirtilen maddelerinin birlikte değerlendirilmesinden; anılan Kanun'a ekli (I) sayılı listedeki malları düşük tutarlı vergiye tabi bir mal olarak kullanmak amacıyla satın alan mükelleflerin tarhiyata muhatap alınabilmesini, satın alınan bu malları daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullanması veya satması koşuluna bağladığı anlaşılmaktadır.

Davalı idarenin temyiz istemine gelince;
 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun yukarıda belirtilen maddelerinin birlikte değerlendirilmesinden; anılan Kanun'a ekli (I) sayılı listedeki malları düşük tutarlı vergiye tabi bir mal olarak kullanmak amacıyla satın alan mükelleflerin tarhiyata muhatap alınabilmesini, satın alınan bu malları daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullanması veya satması koşuluna bağladığı anlaşılmaktadır.
Olayda, davacı hakkında düzenlenen ...tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda;  davacıdan madeni yağ satın alanlar nezdinde yapılan karşıt incelemeler ve ifadelere göre, alıcıların taşımacılık, nakliyat, lojistik sektörlerinde faaliyet gösterdikleri, satın alınan ürünlerin  davacının işyerindeki yakıt pompası aracılığıyla eski model araçlara dökülerek akaryakıta ikame olarak kullanıldığı, bu durumdan davacının da haberdar olduğu, en büyük maliyet kalemi akaryakıt giderleri olduğundan ekonomik nedenlerle anılan sektörlerde belirtilen bu metodun davacının da bulunduğu yakın çevrede yaygın olarak tercih edildiği ve herkes tarafından da bilindiği,  satın alınan madeni yağın  araçların ihtiyaç duyduğu yağlama miktarlarının çok üzerinde olduğu, içerisine gaz yağı katıldığında kaliteli motorin elde edildiği, solvent veya  tiner eklenmesi halinde maliyetin daha da düştüğü, madeni yağın en fazla % 5 ila %10 luk kısmının araçlarda yağlama amacıyla kullanıldığı, davacının nakit ödeme karşılığında madeni yağ faturası verdiği, sahte fatura vermediği için alıcılar tarafından tercih edildiği belirtilmiştir.       
  Dosyanın incelenmesinden; davacının satış yaptığı şirket veya kişilerin büyük çoğunluğunun taşımacılık, nakliyat, lojistik sektörlerinde faaliyet gösterdiği, ihtilafa konu madeni yağın davacının işyerindeki pompa vasıtasıyla eski model araçların yakıt depolarına döküldüğü, 15, 16 kg' lık  tenekeler halinde satışa sunulan ürünlerin de amacı dışında akaryakıta ikame olarak kullanıldığı, davacının alış faturalarında madeni yağın sadece kilogramının belirtilerek dökme olarak gösterilip teneke adetlerine yer verilmediği, bundaki amacın davacının ürünün motorine ikame olarak satıldığını gölgelemek olduğu, gerek karşıt inceleme yapılan, gerekse ifadelerine başvurulmayan alıcıların davacıdan ticari hayatın olağan akışına aykırı bir şekilde çok yüksek tutarda madeni yağ satın aldıkları, anılan şirket ve kişilerin bazıları hakkında da olumsuz vergi tekniği raporları bulunduğu, öte yandan, satılan madeni yağın % 5'lik kısmının amacına uygun olarak araçlarda yağlama maksadıyla kullanıldığı ve madeni yağ ticareti yapan şirketlere satılan

ürünlerin ise, motorine ikame edilme amacıyla satılmadığının kabul edilmesi suretiyle davacı adına ihtilafa konu özel tüketim vergisi tarhiyatının yapıldığının anlaşılması karşısında; vergi ziyaı cezalı tarhiyatın hakkında karşıt inceleme yapılmayarak ifadelerine başvurulmayan şirket ve şahıslara isabet eden kısmında da  Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrasında  belirtilen koşulların oluşması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamaktadır.  
 
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine, davalı idarenin temyiz isteminin ise kabulüne, 
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının vergi ziyaı cezalı tarhiyatın hakkında karşıt inceleme yapılmayarak ifadelerine başvurulmayan şirket ve şahıslara isabet eden kısmının iptaline dair hüküm fıkrasının BOZULMASINA,     
3. Kararın, vergi ziyaı cezalı tarhiyatın hakkında karşıt inceleme yapılarak ifadelerine başvurulan ..., ..., ... Odun Kömür Nakliyat Otomobil İnşaat Gıda Tekstil Akaryakıt Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ... Lojistik Hurdacılık Ambalaj  Hayvancılık Kimya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne tekabül eden kısmı yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrasının ise ONANMASINA,   
4. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine, 
 5. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına, 
6. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 25/09/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
 
		                 (X)  KARŞI OY :
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan istinaf kararının iptale ilişkin hüküm fıkrası aynı gerekçe ve nedenlerle uygun görülmüş olup, davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın anılan kısmının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının da onanması gerektiği oyuyla, Dairemiz kararının belirtilen kısmına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2020/717, Karar No: 2024/3445, Tarih: 25.09.2024

"İçtihat Metni"
       T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/717
Karar	No : 2024/3445                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)	: 1- ...r
	  2- ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Üniversitesi Rektörlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI YANINDA MÜDAHİLLER	: 1- ...
	  2- ... 
	  3- ...
	  VEKİLİ : Av. ...
	  4- ... Sigorta A.Ş. 
	  VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN_KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacılar tarafından, yakınları ...'in tedavi gördüğü Dicle Üniversitesi Hastanesinde uygulanan hatalı ve geç müdahaleler sonucu 06/04/2016 tarihinde vefat etmesinde davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu iddiasıyla eşi ... için 430.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi, oğlu ... için 70.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi  tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararıyla; davacılar murisinin davalı Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde gerçekleştirilen tedavisi sonrası vefatı olayında  Adli Tıp Kurumu 8. İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan raporda da belirtildiği üzere davalı idareye yüklenebilecek herhangi bir kusurun bulunmadığı diğer bir ifadeyle olayda davalı idarenin hizmet kusurunun bulunmaması nedeniyle, davacıların maddi ve manevi tazminat istemlerinin karşılanmasına hukuken imkan bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince davacıların istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI	: Davacılar tarafından, yakınlarının acil serviste sistematik bir muayeneden geçirildiğine ilişkin kaydın mevcut olmadığı, acil servis başvurusunda karın ağrısı şikayeti olmasına rağmen batın muayenesi ve ayrıntılı anamnez kaydının bulunmadığı, acil serviste tüm tetkik ve tahlillerin yapıldığına ilişkin tutanaklar ile hemşire kayıtlarının olmamasının bu işlemlerin yapılmadığını ortaya koyduğu, hemşire gözlem kayıtlarının hasta dosyasında bulunmadığı, ölüm sebebi olan sepsis durumunun sebebinin hastane enfeksiyonları olduğu, hastanenin enfeksiyon kontrolü hususunda kusurunun olup olmadığının bilirkişi raporunda değerlendirilmediği, hastanedeki tedavi sürecinde hastanın durumunun apandist yönünden yeterince incelenmediği, yakınlarının ölümüyle durumunun geç fark edilmesi arasında illiyet bağı bulunduğu, murislerinin apandistinin patlayıp vücuduna yayıldığının on gün sonra fark edildiği, zamanında müdahalede edilmediği için ölüm olayının meydana geldiği, olayda hizmet kusurunun bulunduğu ileri sürülmektedir.  
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY : 
	Davacılar yakını 03/03/2016 tarihinde kesik kesik idrar yapma şikayetiyle Dicle Üniversitesi Hastanesi üroloji polikliniğine başvurmuş, yapılan muayene sonucu benign prostat hiperplazisi tanısıyla foley takılması+ürodinami testi istenmiştir.  
Aynı gün saat 21.46'da nöbet geçirme şikayeti ile aynı hastanenin acil servisine başvurmuş, halsizlik yürümede güçlük şikayetleri mevcut olduğu belirtilmiş, ilk muayenesinin ardından insiyatif kullanılarak sosyal endikasyonla tetkik-takip-tedavi amaçlı kalp hastanesi kardiyoloji kliniğine yatışı yapılmış, takiplerinde baş dönmesi olan ve klinik durumu düzelmeyen kooperasyon güçlüğü çeken hastaya beyin BT çekilmiş, BBT'sinde hidrosefali tespit edilmiş ve 14/03/2016 tarihinde nöroloji kliniğine devredilmiştir.
 14/03/2016-16/03/2016 tarihleri arasında nöroloji yoğun bakımında takip edilmiş, 16/03/2016 tarihinde servise alınmış ve 16/03/2016-21/03/2016 tarihleri arasında nöroloji servisinde takip edilmiş, takiplerinde karın ağrısı olması ve  gaz gaita çıkışının durması nedeniyle genel cerrahi konsültasyonu istenmiş, muayenesinde batın distandü tespit edilmiş, batın USG istenmiş, yapılan muayene ve tetkikler sonucu 21/03/2016 tarihinde ileus teşhisiyle acil operasyona alınmıştır. 
Ameliyat sonrası takip ve tedavisi devam ederken abominonal hipertansiyon gelişmesi üzerine abdominal kompartman sendromu gelişiminin engellenmesi için dekompresyon amaçlı ameliyata alınmasına karar verilmiş, ameliyat sonrası yoğun bakımda tedavisine devam ederken 06/04/2016 tarihinde vefat etmiştir. 
Davacılar tarafından, yakınlarının vefatında davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu iddiasıyla davalı idareye maddi ve manevi tazminat ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun, zımnen reddi üzerine bakılan dava açılmıştır.
	Mahkemece olayda davalı idarenin hizmet kusuru bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla bilirkişiliğine başvurulan Adli Tıp Kurumu 8. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen... tarih ve ... karar numaralı raporda; "..kişinin şikayetlerine yönelik gerekli muayene tetkik ve konsültasyonlarının yapıldığı, muayene tetkik ve konsültasyon sonuçlarına göre uygun tedavisinin düzenlendiği, takiplerinde barsak perforasyonu geliştiği, gelişen perforasyon semptomatik olduğunda vakit kaybedilmeden genel cerrahi konsültasyonu istenip hastanın ameliyata alındığı, ameliyat sonrası uygun takip ve tedavisinin yapıldığı, gelişen batın distansiyonuna yeniden ameliyat kararının uygun olduğu, ameliyat sonrası uygun takip ve tedaviye rağmen ölümün gerçekleştiği dikkate alındığında yapılan tüm işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu.." yönünde görüş bildirilmiştir.

İdare Mahkemesince, anılan rapor doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; istinaf aşamasında da Bölge İdare Mahkemesince, anılan karar hukuk ve usule uygun bulunarak davacıların istinaf başvuruları reddedilmiştir.
	İLGİLİ MEVZUAT:
		Anayasanın 125. maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu belirtildikten sonra, son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde ise, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.
	Genel anlamı ile tam yargı davaları, idarenin faaliyetlerinden ötürü, hakları doğrudan zarara uğrayanlar tarafından idare aleyhine açılan tazminat davaları olup, idarenin hukuki (mali/tazmin) sorumluluğunun yargı aracılığıyla belirlenip hüküm altına alınmasını sağlamaktadır.
	İdare kural olarak, yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar, idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.
	İdarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda, düzenlenişinde veya işleyişindeki nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusuru; hizmetin kötü işlemesi, geç işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleşmektedir. Hizmet kusurundan dolayı sorumluluk, idarenin sorumluluğunun doğrudan ve asli nedenini oluşturmaktadır.
	İdarelerin kamu hizmetlerinin gereği gibi işlemesini sağlayacak organizasyonları yaparak, yeterli araç ve gereçle donatılmış bina, tesis ve araçlarda hizmetin özelliğine uygun olarak seçilen ve yetişmiş personelle hizmeti yürütme yükümlülüğünün bulunduğu tartışmasızdır.
	Zarar gören kişinin hizmetten yararlanan durumunda olduğu ve hizmetin riskli bir nitelik taşıdığı sağlık hizmetinde, idarenin tazmin yükümlülüğünün doğması için; zararın, idarenin hizmet kusuru sonucu meydana gelmiş olması gerekmektedir.
Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesiyle "bilirkişi" konusunda atıfta bulunulan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 450. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ve aynı Kanun'un 447. maddesinin 2. fıkrası ile mevzuatta 1086 sayılı Kanun'a yapılan atıfların, 6100 sayılı Kanun'un bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağı hüküm altına alınmıştır.

Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesiyle "bilirkişi" konusunda atıfta bulunulan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 450. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ve aynı Kanun'un 447. maddesinin 2. fıkrası ile mevzuatta 1086 sayılı Kanun'a yapılan atıfların, 6100 sayılı Kanun'un bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağı hüküm altına alınmıştır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266. maddesinde, hakimin, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği öngörülmüş; "Bilirkişi raporunun verilmesi" başlıklı 280. maddesinde, bilirkişinin, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye vereceği, raporun verildiği tarihin rapora yazılacağı ve duruşma gününden önce birer örneğinin taraflara tebliğ edileceği; "Bilirkişi raporuna itiraz" başlıklı 281. maddesinin 1. fıkrasında ise, tarafların, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını, belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri düzenlenmiştir.
 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 1. maddesinde, adalet işlerinde bilirkişilik görevi yapmak üzere Adalet Bakanlığına bağlı Adli Tıp Kurumu kurulduğu; 2. maddesinde, Adli Tıp Kurumu'nun, mahkemeler ile hakimlikler ve savcılıklar tarafından gönderilen adli tıp ile ilgili konularda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle yükümlü olduğu; 15. maddesinde, Adli Tıp Üst Kurullarının, adli tıp ihtisas kurulları ve ihtisas daireleri tarafından verilip de mahkemeler, hâkimlikler ve savcılıklarca kapsamı itibarıyla yeterince kanaat verici nitelikte bulunmadığı, sebebi de belirtilmek suretiyle bildirilen işleri, adli tıp ihtisas kurullarınca oybirliğiyle karara bağlanamamış olan işleri, adli tıp ihtisas kurullarının verdiği rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri, adli tıp ihtisas kurulları ile ihtisas dairelerinin rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri, adli tıp ihtisas kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının heyet hâlinde verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı düzenlenmiştir. 703 sayılı "Anayasada Yapılan Değişikliklere Uyum Sağlanması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname" ile anılan hükümler yürürlükten kaldırılmış olmakla birlikte, 15/07/2018 tarih ve 30479 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4 No.lu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 2.,3. ve 16. maddelerinde yukarıda yer verilen hükümler aynı şekilde yeniden getirilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Kişilerin maddi ve manevi varlığını koruma hakkının tıbbi ihmal nedeniyle ihlal edildiği iddiasıyla açılan tam yargı davalarında, hizmet kusurunun tespitine yönelik olarak ilk derece mahkemelerince yaptırılan bilirkişi incelemesinde, bilirkişinin somut tıbbi verileri kullanarak, sahip olduğu tıbbi bilgilerden hareketle her türlü şüpheden uzak, nesnel bir sonuca varması ve buna göre de somut gerekçelerle kanaat bildirmesi gerekmekte olup; bilirkişiye başvurulmasındaki amacın, hukuka uygun karar verebilmek için gerekli verilere ulaşmak olduğu göz önünde tutulduğunda, bilirkişilerin uyuşmazlık konusunda özel ve teknik bilgiye sahip olan kişiler arasından seçilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Buna ek olarak, bilirkişi veya bilirkişilerce düzenlenen raporda, sorulara verilen cevapların şüpheye yer vermeyecek şekilde açık, rapor içeriğinin ise hükme esas alınabilecek nitelikte olması gerekmektedir. 
Doğrudan sağlık hakkını ilgilendiren bu tür davalarda, olayların oluşumuna ilişkin olarak delilleri değerlendirmekle görevli olan mahkemelerce, somut verilere dayanmayan, bilimsel değerlendirme içermeyen, yalnızca varsayıma dayalı olarak görüş bildiren bilirkişi raporlarının hükme esas alınması halinde, kişilerin anayasal haklarını korumaya yönelik yeterli yargısal güvence sağlanmamış olacaktır.
	Bakılan davada, her ne kadar hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda  sağlık personeline atfedilecek tıbbi hata bulunmadığı, sağlık hizmetini sağlık çalışanları vasıtasıyla yürüten idarenin hatasının bulunmadığı yönünde görüş bildirilmiş ise de; anılan raporun aşağıda belirtilecek hususlar yönünden idarenin hizmet kusuru bulunup bulunmadığı noktasında karar verilebilmesi için tatmin edici açıklamalar içermediği kanaatine varılmıştır. Bu hususlar şu şekildedir;