muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8675, Karar No: 2015/2334, Tarih: 07.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8675 E.  ,  2015/2334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan ...'ında aralarında olduğu arsa sahipleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, müvekkilinin tüm edimlerini yerine getirdiğini, arsa sahiplerine dairelerinin teslim edildiğini, bu duruma rağmen davalı ... dört adet bağımsız bölüm tapusunu müvekkiline devretmediği gibi, borcu nedeniyle diğer davalılar yararına haciz konulduğunu ileri sürerek, davalılardan ... adına olan dört adet bağımsız bölüm tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, diğer davalılar yararına konan haciz şerhlerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan hazine ve banka vekilleri, davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davanın konusu itibariyle ticaret mahkemesinin görevine girdiği belirtilerek, görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan hazine vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescili ile haciz şerhinin terkini istemlerine ilişkindir.

26.06.2012 tarih ve 6335 sayılı Kanunla değiştirilen 6102 sayılı TTK'nın 5. maddesinde, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevli olup, asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu düzenlenmiştir. Bir yerde asliye ticaret mahkemesi bulunduğu takdirde, asliye hukuk mahkemesinin görevi içinde bulunan ve anılan Yasa'nın 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalara ve özel hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı da hüküm altına alınmıştır. Somut olay, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, anılan bu tür uyuşmazlıklar 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesinde tahdidi olarak sayılan ticari davalardan olmadığı gibi, dava tarafların ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan bir hukuk davası da değildir. Bu durumda, mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

ONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ve davalılardan hazine vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı ve hazine yararına BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9703, Karar No: 2016/13846, Tarih: 15.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9703 E.  ,  2016/13846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile maluliyet oranının tespiti ve maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında yazılı gerekçelerle davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İlk kez 20.04.2010 tarihinde maluliyet aylığı bağlanması için Kuruma başvuran davacı hakkında alınan Dicle Üniversitesinin 10.03.2011 tarihli raporunda; davacıda sol dizde protez, sol ve sağ omuz hareketliliği kısıtlı tanılarının konulduğu fakat davalı kurumca 20.04.2011 tarihli kararı ile davacının en az %60 oranında çalışma gücünü kaybetmediğine dair karar verildiği, 27.05.2011 tarihinde davacının itirazına bu kez Yüksek Sağlık Kurulunca 29.06.2011 tarihli karar ile 2008 tarihli Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği kapsamında, en az %60 oranında çalışma gücünü kaybetmediğinin belirtildiği, 13.09.2011 tarihli ikinci tahsis talebine ise davalı kurumca davacının hastaneye sevki ile davacı hakkında kulaklarının sağır, kas güçlerinin zayıf olduğu, sol gözünün çok az gördüğünü ve hipertansiyon tanıları konulmasına rağmen Kurumca 22.12.2011 tarihinde ikinci kez talebinin en az %60 oranında çalışma gücünü kaybetmediği gerekçesi ile reddedildiği, en son davacının sonraki tahsis talebinin da aynı gerekçe ile reddedilmesinden sonra,20.06.2014 tarihli itirazına da Yüksek Sağlık Kurullunca 2008 tarihli Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği kapsamında, en az %60 oranında çalışma gücünü kaybetmediği gerekçesi ile red kararı verildiği ve eldeki davanın açıldığı, mahkemece aldırılan 09.03.2016 tarihli Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunca verilen rapor esas alınarak davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta ise de; mahkemece, aldırılan raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin verilen kararın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 25. ve 26. maddesidir. Anılan madde; 4/a ve 4/b’li sigortalılar için “...çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını kaybettiği...” Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu Kurumun Sağlık Kurulunca tespit edilenlerin malul sayılacağı belirtilmiştir.

Anılan Kanun’un 26’ncı maddesinde ise; “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a)25 inci maddeye göre malûl sayılması,

Anılan Kanun’un 26’ncı maddesinde ise; “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a)25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

c) Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dahil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü getirilerek, “malullük aylığı” bağlanma şartları düzenlenmiştir.

Yukarıda belirtilen maddeler gereği maluliyet tahsisi taleplerine ilişkin olmak üzere, aylık bağlanması için Kurumca yapılacak işlemler ve gerekli prosedürün belirlenmesi hususunda davalı Kurumca 01.10.2008 tarihinde 5510 sayılı Kanunun maluliyet sigortası ile ilgili hükümlerinin de yürürlüğe girmesiyle birlikte 11.10.2008 tarihli Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği kabul edilmiş iken, Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği 28727 sayılı ve 03.08.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01.09.2013 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 95’inci maddesinde malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı anılan yönetmelikler de irdelenerek Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, Adli Tıp Genel Kurulundan 2013 tarihli Yönetmelik hükümleri de irdelenmek suretiyle davacının maluliyet oranının en az %60 oranında olup olmadığı ve var ise başlangıç tarihinin ne olduğu hususunda alınacak rapora göre karar verilmek suretiyle, bu çelişki giderilip, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu durumda, mahkemece; 5510 sayılı Yasanın 95’inci maddesi gereğince mahkemece Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan raporlar arasındaki çelişki usulünce giderilmeli, ayrıca %60 maluliyet oranı ve davacının talep tarihi itibari ile bakıma muhtaç olup olmadığı araştırılmalı, sigortalılık süresi ve prim gün sayısına ilişkin şartların varlığı da ayrıca irdelenmek suretiyle 5510 sayılı Kanun'un 25 ve 26. maddelerinde öngörülen maluliyet aylığı bağlama koşullarının oluşup oluşmadığı irdelenmeli ve şayet maluliyet başlangıcının, tahsis talep tarihinden önceki bir tarih olduğu belirlenirse, tahsis talebini takip eden aybaşı, sonraki bir tarih olduğu belirlenirse de, bu tarihi takip eden aybaşı itibariyle aylık bağlanmasına karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek yapılacak araştırma ve değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33029, Karar No: 2013/7140, Tarih: 04.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/33029 E.  ,  2013/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, Denizli 7. İcra Müdürlüğü’nün 2012/2427 E. sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi başlatıldığı, borçlunun yasal sürede itirazı üzerine icra mahkemesince icra dairesinin yetkisizliğine, dosyanın yetkili Söke İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 168/5. maddesi gereğince borçlu yetki itirazını ödeme emri tebliğinden itibaren 5 gün içerisinde icra mahkemesine bildirir. İcra mahkemesi yetki itirazını doğru bulursa kabulüne karar verir. İtirazın kabulü kararına karşı temyiz süresinin sona erdiği veya onama kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içinde takibin yapıldığı yetkisiz icra dairesine başvurularak dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesinin istenilmesi gerekir. Bunun üzerine yetkili icra dairesinden borçluya yeni bir ödeme emri gönderilir.

Öte yandan İİK’nun 168/2. maddesine göre kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, ödeme süresi ödeme emrinin tebliğinden itibaren 10 gün olarak belirlenmiştir. Anılan hüküm nedeni ile sözü edilen 10 günlük ödeme süresi geçmeden haciz yapılamaz.

Bu yasal düzenlemeler ışığında, yetkisizlik kararının, yetkisiz icra dairesince borçluya tebliğ edilen ödeme emrinin iptali ve buna bağlı olarak da yetkisiz icra dairesince konulan hacizlerin hükümsüz kaldığı sonucunu doğurduğunun kabulü gerekir. Zira yetkili icra dairesince yeniden ödeme emri tebliği gerekip, alacaklı, tebliğ tarihinden itibaren on günlük ödeme süresinin geçmesinden sonra haciz isteyebilecektir. Bu nedenlerle yetkili icra dairesince tebliğ edilen ödeme emrinde öngörülen on günlük ödeme süresinden önce konulan hacizler geçersizdir. Dolayısıyla yetkisiz icra dairesince konulan haczin, yetki itirazının kabulüne karar verilmesi üzerine kaldırılması gerekir.

O halde mahkemece, şikayetin kabulü gerekirken reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/7270, Karar No: 2011/12159, Tarih: 12.07.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/7270 E.  ,  2011/12159 K.**

**"İçtihat Metni"**

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesinin son fıkrası ve 6110 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 2. fıkrası ile 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararı gereğince; bu dava dosyasının Yargıtay 10. Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/1567, Karar No: 2015/1709, Tarih: 04.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1567 E.  ,  2015/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Katılanın, sanık ...'ten aralarında yapmış oldukları makine alışverişi nedeniyle suça konu çekleri teslim aldığını, sanığın çekleri kendisine yazdırıp imzaladığını, imzalarken ... adına çek keşide etmeye yetkili olduğunu kendisine söylediğini, bu alışveriş nedeniyle ibraz ettiği 12.11.2004 tarihli tahsilat makbuzunda suça konu çeklerin dışında .... ve ... nolu çeklerin de olduğunu, bu çeklerden sadece suça konu olan iki adedinin ödenmediğini, çeklerin sanık tarafından imzalanıp kendisine verildiğine ...'ın tanık olduğunu belirtmesine karşın, sanığın alısverişi inkar etmesi ve suça konu çekleri imzalamadığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ... isimli şahsın tanık sıfatıyla beyanının alınması ve 12.11.2004 tarihli tahsilat makbuzunda yer alan ....ve ... nolu çeklerin akıbeti ilgili bankadan sorulurak söz konusu çeklerin bedelinin ödenip ödenmediği ve bu çekler ile tahsilat makbuzunda teslim alan kısmındaki imza ve yazıların sanık, katılan ve ...'ün el ürünü olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7674, Karar No: 2014/10812, Tarih: 26.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7674 E.  ,  2014/10812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 18.03.2014 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.12.2014 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar vekili Av. ... geldi, diğer taraftan Hazine vekili Av....geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacılar vekili, ... Köyü, ... Mevkiindeki 124 ve 125 parsel sayılı taşınmazların, 1969 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda tapu kaydına dayanılarak davacıların murisleri ... ve ... adına tesbit edildiklerini, vaki itiraz üzerine kadastro komisyonunca orman niteliğiyle tescil harici bırakıldıklarını, murisleri ...ın itirazı üzerine Kadastro Mahkemesi tarafından 30.10.1989 gün 1989/443 karar sayılı ilâm ile orman arazisi olarak Hazine adına tescillerine karar verildiğini ve temyiz üzerine onanarak kesinleştiğini, ancak, karardan sonra yürürlüğü giren 6292 sayılı Kanunun 7/1-a maddesi uyarınca iade edilmesi gereken taşınmazlardan oldukları iddiasıyla 124 ve 125 parsel sayılı taşınmazların orman olup olmadığının tespiti ile, orman arazisi olmadığının tespiti halinde, tapu kaydının iptali ile anılan kanun hükmü uyarınca vekil edenleri adına tescillerine, çekişmeli taşınmazların orman arazisi olduğu veya ağaçlandırılmak üzere tahsis edilen, kamu hizmetlerine ayrılan veya bu amaçla kullanılan, özel kanunlar gereğince değerlendirilmesi gereken veya Maliye Bakanlığı'nca belirlenen taşınmazlardan olduğunun tespiti halinde ise, rayiç bedellerinin veya rayiç bedellerine uygun değerde taşınmaz verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6292 sayılı Kanunun 7/1-a maddesi uyarınca çekişmeli taşınmazın bedelsiz olarak iadesi veya aynı Kanunun 7/4. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 6831 sayılı Kanuna göre 1991 yılında yapılıp 22.05.1992 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi çalışması bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6292 sayılı Kanunun 7/1-a maddesi uyarınca çekişmeli taşınmazın bedelsiz olarak iadesi veya aynı Kanunun 7/4. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 6831 sayılı Kanuna göre 1991 yılında yapılıp 22.05.1992 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi çalışması bulunmaktadır.

Yörede genel arazi kadastro çalışması, 1967 yılında yapılmış, sonuçları 24.03.1971 ilâ 16.04.1971 tarihleri arasında ilân çıkarak kesinleşmiştir. Bu çalışmada, dava konusu 124 parsel sayılı taşınmaz K.sani 1320 tarih 12 sıra nolu tapu kaydı ve 82 tahrir numaralı kayıtlı vergi kaydı dayanak alınarak, dava konusu 125 parsel sayılı taşınmaz ise senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve ... adına tesbit edilmişler, vaki itiraz üzerine kadastro komisyonu tarafından orman olarak tescil harici bırakılmalarına karar verilmiş,...tarafından komisyon kararına süresi içinde itiraz edilmekle, kadastro mahkemesi tarafından 30.10.1989 gün ve 1971/99 - 443 sayılı karar ile dava konusu 124 ve 125 parsel sayılı taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tescillerine karar verilerek tapu siciline tescil edilmişlerdir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların Kadastro Mahkemesi'nin 30.10.1989 gün 1971/99-443 sayılı kararı ile orman olarak tescillerine karar verildiği, her ne kadar 22.05.1992 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsalar ise de, 03.11.1999 tarih ve 40906 sayılı yazı ile orman olarak kullanılmak üzere tahsis edildikleri, dayanılan Kanunisani 320 tarih 12 sıra sayılı tapu kaydının dava konusu taşınmazlara ait olmadığının Kadastro Mahkemesi kararı ile belirlendiği, aksinin yani dayanak tapu kaydının çekişmeli taşınmazlara ait olduğu kabul edilse bile, çekişmeli taşınmazın nitelik kaybettiğ gerekçesiyle 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olmadıkları gibi, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinde belirlenen Tapu ve Kadastro veya İmar Mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan ya da özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı nitelikte bulunan yahut 6831 sayılı Kanunun 2. maddesi veya 2/B maddesi gereğince iptal edilen bir tapu niteliğinde olmadığından 6292 sayılı Kanunun uygulama kapsamında bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz incelemesi duruşmalı yapılması nedeniyle 1.100.- TL vekâlet ücretinin davacılardan alınarak Hazineye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine 26/12/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3419, Karar No: 2018/11065, Tarih: 30.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3419 E.  ,  2018/11065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Şikayetçi ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Şikayetçi ...'in kooperatif üyesi olmadığı ve suçtan doğrudan zarar görmediği anlaşılmakla, vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Katılanlar ile şikayetçi ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçi ... vekilinin 11.04.2014 tarihli dilekçesinde sanıklardan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmesine karşın, bu talebi ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı ve içeriği gözetilerek, CMK’nun 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören - şikayetçi ...'ın da davaya katılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

A- 1163 sayılı Kanun'un 45. maddesi delaleti ile anılan Kanun'un Ek 2/2. maddesine aykırılık suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B- 1163 sayılı Kanun'un 8/2. maddesi delaleti ile anılan Kanun'un Ek 2/2. maddesine aykırılık suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Kooperatif ortaklığını devralan şahısların, araç sahibi olmayıp, kiraladıkları araçlar ile faaliyette bulunmalarında kooperatif ana sözleşmesinin 10. maddesi bakımından bir aykırılık bulunmadığı sabit ise de, taşımacılığı bilfiil meslek edinip edinmedikleri ile vergi dairesi mükellfiyetleri şartlarının taşıyıp taşımadıkları konusunda gerekli kovuşturma yapılmadan eksik kovuşturma sonucunda sanıkların beraatlarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.