muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/547, Karar No: 2008/622, Tarih: 15.10.2008

Davacı Citibank ile davalı asıl borçlu arasında 22.10.2006 tarihli “Citibank Kredi Kartı ve Bireysel Kredi Sözleşmesi” akdedilmiştir. Alacaklı banka 15.08.2006 tarihinde Beyoğlu 7.Noterliğinden kat ihtarını tebliğe çıkarmış; davalı borçluya 18.08.2006 ve 21.08.2006 tarihinde ev ve iş adreslerine ayrı ayrı olmak üzere tebligat gerçekleşmiştir.

26.09.2006 tarihinde alacaklı banka borçlu hakkında ilamsız takibe girişmiş, ödeme emri borçluya iki ayrı adreste olmak üzere 02.10.2006 ve 06.10.2006 tarihinde tebliğ edilmiş; borçlu 08.10.2006 tarihinde verdiği dilekçeyle, borcun tamamına ve tüm ferilerine açıkça itirazını bildirdikten sonra borcunu ödediğini , herhangi bir borcu olmadığını ve ayrıca takibe dayanak yapılan 15.08.2006 tarihli tüketici kredisi kullanmadığını, böyle bir sözleşme olmadığını ve imzalamadığını bildirmiş; ayrıca işlemiş faize, faiz oranına ve BK 84 istemine de itirazda bulunmuştur.

Takibin durması üzerine alacaklı tarafından eldeki dava icra mahkemesine itirazın kaldırılması ve icra inkar tazminatı istemiyle açılmış; mahkemece talep “davacıya gönderilen ihtarname 4077 sayılı Kanunun 10.maddesine uygun olmadığından” gerekçesiyle redle sonuçlandırılmıştır.

Davacı/alacaklı banka vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece karar sonuçta “ Borçlunun ihtarname içeriğine yasal sürede itiraz etmemesi karşısında kesinleşen borcun esasına yapılan itiraz nedenlerinin incelenmesi gerekirken, Tüketici Mahkemesine açılacak davada tartışılması gereken hususların İcra Mahkemesinde tartışılmasının doğru olmadığı” Gerekçesiyle bozulmuş; mahkeme önceki kararda direnmiş; hükmü alacaklı/davacı banka vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; Kredi Kartı ve Bireysel Kredi Sözleşmesine dayalı ilamsız takipte borçlunun kat ihtarının tebliğine herhangi bir itirazda bulunmayıp borca, ferilerine, BK .84 istemine, takip talebinde hesaplanan işlemiş faize ve ayrıca faiz oranına itiraz etmiş olmasına göre, itirazın kaldırılması istemini inceleyen dar yetkili icra mahkemesinin 4077 sayılı Yasanın, 4822 sayılı Yasayla değişik 10 ve 10A maddelerine dayanarak itiraza konu edilmeyen hususları resen inceleme konusu yapıp yapamayacağı ve sonuçta; borçlu açısından genel mahkemede açılarak aydınlanması yargılamayı zorunlu kılan hususların alacaklı yanın itirazın kaldırılması talebine etkisinin ne olacağı noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında davaya bakma görevinin Tüketici Mahkemesine ait olduğu yönünde görüşler ileri sürülmüşse de davanın hukuki nitelikçe itirazın kaldırılması olması ve bu dava türüne bakma görevinin yasa gereği İcra Mahkemelerine ait bulunması karşısında çoğunlukça bu görüş kabul görmemiş; işin esası incelenmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında davaya bakma görevinin Tüketici Mahkemesine ait olduğu yönünde görüşler ileri sürülmüşse de davanın hukuki nitelikçe itirazın kaldırılması olması ve bu dava türüne bakma görevinin yasa gereği İcra Mahkemelerine ait bulunması karşısında çoğunlukça bu görüş kabul görmemiş; işin esası incelenmiştir.

Alacaklı banka, Kredi Kartı ve Bireysel Kredi Sözleşmesi uyarınca borçluya tüketici kredisi kullandırmış, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi nedeniyle hesabı kapatarak sözleşmeyi feshetmiş ve Beyoğlu 7.Noterliğinden gönderdiği 15.08.2006 tarih ve 23693 yevmiye sayılı kat ihtarnamesi ile hesabı kat etmiştir. Kat ihtarnamesi borçluya 18.08.2006 tarihinde tebliğ edilmiş; herhangi bir itiraz ileri sürülmemiştir.

Ödemenin gerçekleşmemesi üzerine borçlu hakkında icra takibine girişilmiş; borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesiyle borcun tamamına ve ferilerine açıkça itirazını bildirdikten sonra borcunu ödediğini, herhangi bir borcu olmadığını ve ayrıca takibe dayanak yapılan 15.08.2006 tarihli tüketici kredisi kullanmadığını, böyle bir sözleşme olmadığını ve imzalamadığını bildirmiş; ayrıca işlemiş faize, faiz oranına ve BK 84 istemine de itirazda bulunmuştur. Eldeki dava bu itirazın kaldırılması istemlidir.

Alacaklının, genel haciz yoluyla başlattığı takibin dayanağı Kredi kartı ve Bireysel Kredi Sözleşmesidir. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (İİK) 68/b maddesi koşullarında borçluya tebliğ olunan kat ihtarına borçlu, herhangi bir itirazda bulunmamıştır. Durum bu olunca, kat ihtarındaki asıl alacak miktarı ve talep edilen faiz oranı kesinleşmiş; itiraz edilmeyen hesap özeti İİK.68.maddede yazılı belgelerden sayılma niteliğine dönüşmüştür.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 68/b maddesi gereğince süresinde hesap kat ihtarına itiraz edilmemesi durumunda hesap özetinin gerçeğe aykırılığı ancak borç ödendikten sonra genel mahkemede açılacak davada ileri sürülebilir. İcra mahkemesinde görülmekte olan itirazın kaldırılması davasında ise bu hususların değerlendirilmesi olanaklı değildir.

Mahkemenin tartışıp, hükmüne dayanak yaptığı 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümlerinin bu davada tartışma yeri bulunmayıp, bu hükümlerin ancak Tüketici Mahkemesine açılacak dava sırasında ele alınıp tartışılması olanaklıdır.

Dar yetkili icra mahkemesinde yapılan itirazın kaldırılması davasına ilişkin yargılamada uygulama yeri olan hüküm yukarıda da açıklandığı üzere 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 68/b maddesidir.

Burada artık mahkemece yapılacak iş; davanın hukuki nitellikçe itirazın kaldırılması olması da gözetilerek, anılan madde koşullarında kesinleşen borcun esasına yapılan itiraz nedenlerini inceleyip, sonuca varmak olmalıdır.

Dar yetkili icra mahkemesinde yapılan itirazın kaldırılması davasına ilişkin yargılamada uygulama yeri olan hüküm yukarıda da açıklandığı üzere 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 68/b maddesidir.

Burada artık mahkemece yapılacak iş; davanın hukuki nitellikçe itirazın kaldırılması olması da gözetilerek, anılan madde koşullarında kesinleşen borcun esasına yapılan itiraz nedenlerini inceleyip, sonuca varmak olmalıdır.

Hal böyle olunca, eldeki davanın bu yasal hüküm çerçevesinde incelenip sonuca bağlanması gereğine işaret eden bozma ilamına uyulması gerekirken, davanın niteliğine uygun düşmeyen gerekçelerle önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı/alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 15.10.2008 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9341, Karar No: 2019/10342, Tarih: 11.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9341 E.  ,  2019/10342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, ... isimli firmada ülkeler arası yük taşıdığı anlaşılan ve aşamalarda tercüman eşliğinde ifadesi alınan müştekinin... Tır Parkı içinde mola verdiği sırada sanığın kendisine gümrükten geldiklerini söyleyerek evraklarını istemesi şeklindeki eylemde, sadece gümrükten geldiğini söylemesinin TCK’nın 142/2-f maddesinde tanımlanan suçun unsurlarını oluşturmayacağı gözetilmeyerek eylemin aynı Kanunun 141/1. maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturacağı ve hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca hırsızlık suçunun uzlaşmaya tabi olduğu da nazara alınarak karar verilmesi zorunluluğu,

2-5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek en ağır cezaya konu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden daha hafif olan ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınan Kartal (Kapatılan) 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.06.2008 kesinleşme tarihli ve 2007/639 – 2007/618 sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde TCK’nın 58. maddesi yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1476, Karar No: 2021/4097, Tarih: 28.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/1476 E.  ,  2021/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanığın babası ...'dan kalan iştirak halindeki tarım arazileriyle ilgili doğrudan gelir desteği almak için müşteki kardeşi ...'in imzasını taklit ederek düzenlediği 27.02.2009 ve 13.09.2013 tarihli muvafakatnameleri ... İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğüne vermek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın arazileri kendisinin ekip biçtiğini, tüm mirasçıların bundan haberdar olduğunu savunması karşısında; taşınmazların mirasçıları arasında fiili taksim olup olmadığı,taşınmazları fiilen sanığın kullanıp kullanmadığı, faaliyette bulunup bulunmadığı, diğer mirasçıların bundan haberdar olup olmadıkları, sanığın doğrudan gelir desteğinden yararlanma koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılıp, yararlanma hakkının olması halinde eylemin faydasız sahtecilik niteliğinde veya TCK'nin 211. maddesinde düzenlenen gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla belgede sahtecilik suçu kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26627, Karar No: 2015/23907, Tarih: 01.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/26627 E.  ,  2015/23907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı ... ile davalı ... Turizm İnş. Temizlik Yemek Bilgi İşlem Mak. Mob. Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kabulü gerekirken, asıl-alt işveren ilişkisi olduğu yönündeki mahkeme kabulü hatalı ise de, kararın sadece davalı ... tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılamayacağından temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... Başkanlığından temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21523, Karar No: 2011/3351, Tarih: 14.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21523 E.  ,  2011/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu Ankara Üniversitesi Rektörlüğü aleyhine alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan takipte borçluya 03.12.2008 tarihinde ödeme emrinin tebliğ edildiği, borçlu vekilinin süresi içerisinde 3.12.2008 ve 5.12.2008 tarihli iki ayrı dilekçe vererek yetkiye ve borca kısmi itirazda bulunduğu görülmektedir.

Borçlu vekili şikayetinde, yetkiye ve borca kısmi itirazda bulunduklarını, bu sebeple takibin durması gerektiğinden bahisle 17.12.2009 tarihli muhtıranın iptalini talep etmiştir.

Takibin şekline göre, İİK.nun 62.maddesi uyarınca yapılan yetki itirazı ile İİK.nun 66.maddesi uyarınca takip durur. Alacaklı, takibin devamı için, İİK.nun 68.maddesi kapsamında itirazın kendisine tebliğinden itibaren 6 ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilamsız takip yapılamaz.

Somut olayda borçlunun yapmış olduğu yetki itirazı ile ilgili olarak alacaklı tarafça itirazın kaldırılması yönünde bir karar alınmadığından takibe devam edilemez ve dolayısıyla kısmi borç ikrarı olduğundan bahisle borçluya muhtıra da gönderilemez.Bu husus kamu düzenine  ilişkin olup her zaman ileri sürülebilir. Mahkemece şikayetin kabulü ile muhtıranın iptaline ve takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken muhtırada istenen alacağın doğru olup olmadığı yönünde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27929, Karar No: 2014/18667, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27929 E.  ,  2014/18667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatı konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; kavga olduğunun ihbarı üzerine görevli şikayetçi polis memurlarının olay mahaline geldikleri, beraat eden sanık ... hakkında işlem yapmak istedikleri esnada orada bulunan sanık ...'in, polis memurlarına ana avrat küfür ettiği, polis aracının camına vurmak suretiyle kırdığı ve bu şekilde kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, görevli polis memurları şikayetçilere alenen hakarette bulunması karşısında, hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11604, Karar No: 2021/17036, Tarih: 30.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/11604 E.  ,  2021/17036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davaya konu olayla ilgili, ... İş Mahkemesi’nin 2018 / 71 Esas ve ... Anadolu 29. İş Mahkemesinin 2018 / 456 Esas sayılı dava dosyalarının onaylı birer suretinin mevcut dava dosyası içerisine eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 30.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15043, Karar No: 2012/39, Tarih: 21.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/15043 E.  ,  2012/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

1163 sayılı Kooperatifler Kanununa aykırılık suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'in anılan Kanunun Ek 2/2, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 59.maddeleri gereğince ayrı ayrı 25 gün hapis ve 366 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklara verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 4/1.maddesi uyarınca 1 ay süreyle kahvehanelere girmelerinin yasaklanması tedbirine çevrilmesine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıkların 5'er yıl denetim süresine tabi tutulmalarına, aynı Kanunun 231/8-c maddesi uyarınca sanıkların fidan dikim mevsimi olarak bilinen 2008 yılı Ekim ve Kasım ayları içerisinde Kaymakamlıkça gösterilecek Çivril sınırları içerisinde bir yere, masrafı kendisi tarafından karşılanmak kaydıyla 200 adet çam fidanı diktirme yükümlülüğüne tabi tutulmalarına dair Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 29.07.2008 tarihli ve 2008/91-506 sayılı kararına karşı, sanıklar ... ve ... müdafii tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2008 tarihli ve 2008/931 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25.06.2009 gün ve 32268 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2009 gün ve KYB. 2009-171041 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, "fidan diktirme" mükellefiyetinin para sarfı ile yerine getirilebilecek maddi bir edim ihtiva ettiği, hakimin ceza ve mükellefiyet tayininde takdir yetkisini haiz ise de, bu takdirini kanundaki ilkeler çerçevesinde kullanmak durumunda olduğu, işlenen suçla ilgisi olmayan, hükümlünün ıslahı amacına hizmet etmeyen "fidan diktirme" mükellefiyetine hükmedilemeyeceği,

Hükümde dikim alanı olarak ilçe sınırlarının öngörülmesi, infazla ilgili yasal görevi olmayan Kaymakamlık Makamına fidan dikilecek yer gösterme vecibesi yüklenmesi, fidan cinsi ve dikim zamanı gibi ayrıntılara yer verilmesi suretiyle infazın kısıtlandığı;

Gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında ve itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 gün ve 2010/76-77 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün içeriğindeki hukuka aykırılıklar ancak hükmün hukuken varlık kazanması halinde olağan ve olağanüstü yasa yolları denetimine konu olabileceğinden, henüz hukuken varlık kazanmayan bir hükmün ne olağan ne de olağanüstü yasa yolu denetimine konu olması mümkün değildir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 gün ve 2010/76-77 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün içeriğindeki hukuka aykırılıklar ancak hükmün hukuken varlık kazanması halinde olağan ve olağanüstü yasa yolları denetimine konu olabileceğinden, henüz hukuken varlık kazanmayan bir hükmün ne olağan ne de olağanüstü yasa yolu denetimine konu olması mümkün değildir.

CMK.nun 231/12 madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardaki mahkumiyet hükmünün olağan yasa yolu olan temyizen incelenmesi dahi mümkün değilken, henüz doğmamış bu hüküm içeriğindeki hukuka aykırılıkların, olağan denetim süreci sonlanmadan, olağanüstü kanun yararına bozma yasa yoluyla denetlenebileceğini kabul etme olanağı bulunmamaktadır.

Kanun yararına bozma istemi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin olmayıp, henüz hukuken sonuç doğurma niteliği kazanmamış olan mahkumiyet hükmü içeriğindeki hukuka aykırılıklara yönelik olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma istemini içerir ihbarnamesin REDDİNE, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27315, Karar No: 2014/22695, Tarih: 13.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27315 E.  ,  2014/22695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/15704

Mahkemesi : Besni Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 25/09/2012

Numarası : 2011/251-2012/401

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;