muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/290, Karar No: 2024/772, Tarih: 11.09.2024

Öte yandan, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 61. maddesinin üçüncü fıkrasına 21/03/2018 tarihli ve 7103 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle eklenen (7) numaralı bent ile hizmet sözleşmesi sona erdikten sonra, karşılıklı sonlandırma sözleşmesi veya ikale sözleşmesi kapsamında ödenen tazminatlar, iş kaybı tazminatları, iş sonu tazminatları, iş güvencesi tazminatları gibi çeşitli adlar altında yapılan ödemelerin ve yardımların 193 sayılı Kanun'un uygulamasında ücret sayılacağı açıkça hükme bağlanmış, aynı Kanun'un 5. maddesiyle de 193 sayılı Kanun'un 25. maddesinin birinci fıkrasının (7) numaralı bendinde  bu tazminatlara uygulanacak istisna tutarı açıkça düzenlenmiştir.
18/01/2019 tarihinde 7162 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 89. maddenin gerekçesinde de 193 sayılı Kanun'un 25 ve 61. maddelerinde yukarıda değinilen değişiklikleri yapan 7103 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 27/03/2018 tarihinden önce işten ayrılan hizmet erbabına, karşılıklı sonlandırma sözleşmesi veya ikale sözleşmesi kapsamında ödenen tazminatlar, iş kaybı tazminatları, iş sonu tazminatları, iş güvencesi tazminatları gibi çeşitli adlar altında yapılan ödemeler ve yardımlardan yapılan gelir vergisi kesintisinin iadesine yönelik olarak çok sayıda dava açıldığı, açılan davalarda da yargı organlarınca idare aleyhine verilen kararların müstakar hale geldiği belirtilmiş ve yapılan düzenleme ile idare ve vatandaşlar arasındaki ihtilafın sonlandırılmasının amaçlandığı belirtilmiştir.
Geçici 89. madde, gerekçesi ile birlikte yorumlandığında, kanun koyucunun bu tür uyuşmazlıkları, Kanun'un yürürlük tarihinden önce verilen ve müstakar hale geldiğini belirttiği yargı kararlarını da dikkate alarak sona erdirmek istediği anlaşılmaktadır. Kanun koyucunun bu uyuşmazlıkların sona erdirilmesinde vergi uyuşmazlıklarının idari çözüm yollarından vergi hatalarının düzeltilmesine ilişkin yolu benimsediği de dikkate alındığında dava konusu işlemin iş güvencesi bedeli üzerinden yapılan kesintiden kaynaklanan kısmında bu yönüyle de hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararına yönelik temyiz isteminin REDDİNE,
2- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
11/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY :
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 18/01/2019 tarihinde 7162 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen geçici 89. maddesi uyarınca kanun koyucu karşılıklı sonlandırma sözleşmeleri veya ikale sözleşmeleri kapsamında yapılan tazminat ödemelerinden kaynaklanan gelir vergisi uyuşmazlıklarını nihayete erdirmek istemiş; bu bağlamda ilgililerin madde hükmünden yararlanabilmesi için aşağıdaki şartların gerçekleşmesini öngörmüştür:

X - KARŞI OY :
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 18/01/2019 tarihinde 7162 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen geçici 89. maddesi uyarınca kanun koyucu karşılıklı sonlandırma sözleşmeleri veya ikale sözleşmeleri kapsamında yapılan tazminat ödemelerinden kaynaklanan gelir vergisi uyuşmazlıklarını nihayete erdirmek istemiş; bu bağlamda ilgililerin madde hükmünden yararlanabilmesi için aşağıdaki şartların gerçekleşmesini öngörmüştür:
i.	Anılan tazminatın ilgiliye 27/03/2018 tarihinden önce karşılıklı sonlandırma sözleşmesi veya ikale sözleşmesi kapsamında ödenmesi,
ii.	Elde ettikleri tazminatlardan gelir vergisi kesintisi yapılan ilgililerin düzeltme zamanaşımı içerisinde tarha yetkili vergi dairesine başvurmaları,
iii.	Dava açmamaları veya
iv.	Açılan davalardan vazgeçmeleri.
Kanun koyucu bu şartlar gerçekleştiği takdirde anılan vergilerin düzeltilmek suretiyle ilgiliye iade edilmesinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun düzeltme hükümlerinin uygulanmasını öngörmüştür.
Uyuşmazlık konusu olayda	davacı adına 27/03/2018 tarihinden önce karşılıklı sonlandırma veya ikale sözleşmesi uyarınca elde ettiği tazminattan kesinti yapılmıştır. Davacı tarafından 193 sayılı Kanun'un geçici 89. maddesi yürürlüğe girmeden önce düzeltme-şikâyet hükümleri kapsamında başvuruda bulunulmuş ve	şikâyet başvurusunun reddi üzerine söz konusu işlemin iptali ile tahsil edilen gelir vergisinin faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.	193 sayılı Kanun'un geçici 89. maddesi yürürlüğe girdikten sonra bu madde hükmünden yararlanmak için davacı tarafından idareye başvuruda bulunulmamış ve davadan vazgeçilmemiştir.
Geçici 89. madde gerekçesi ile birlikte yorumlandığında, kanun koyucunun bu tür uyuşmazlıkları, Kanun'un yürürlük tarihinden önce verilen ve müstakar hale geldiğini belirttiği yargı kararlarını da dikkate alarak sona erdirmek istediği anlaşılmaktadır. Kanun koyucu bu uyuşmazlıkların sona erdirilmesinde vergi uyuşmazlıklarının idari çözüm yollarından vergi hatalarının düzeltilmesine ilişkin yolu benimsemiştir.
213 sayılı Kanun'un 116 ve devamı maddelerinde yer alan bu idari çözüm yolu, Kanun'da belirtilen hesap hatası ile vergilendirme hatası oluşturan hallerin idarece ya da mükellefin müracaatı üzerine meydana çıkarılması halinde bu hataların düzeltilmesine ilişkindir.
Kanun koyucunun karşılıklı sonlandırma veya ikale sözleşmeleri kapsamında ödenen tazminatlarla ilgili uyuşmazlıklarda, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 10 ve 11. maddelerinde yer verilen diğer idari çözüm yolları yerine bu çözüm yöntemini benimsemesi, anılan sözleşmeler kapsamında ödenen tazminatlardan tevkifat yapılmasında 213 sayılı Kanun kapsamında düzeltme hükümlerine tabi vergi hatası halinin bulunduğunun zımni bir biçimde yasama organınca kabul edildiğini göstermektedir.
Ayrıca kanun koyucunun geçici 89. maddede "gibi" ifadesini kullanması, tazminatın türünün maddede sayılanlarla sınırlı olmadığını açıkça ortaya koymaktadır.

Ayrıca kanun koyucunun geçici 89. maddede "gibi" ifadesini kullanması, tazminatın türünün maddede sayılanlarla sınırlı olmadığını açıkça ortaya koymaktadır.
Bu belirlemelerden, elde ettikleri tazminatlardan yapılan kesintilerin iadesini düzeltme-şikâyet hükümleri kapsamında isteyen, bu talepleri reddedilen, uyuşmazlığı yargı mercii önüne taşıyan ve bu esnada geçici 89. madde hükmünden yararlanmak için idareye başvuruda bulunmayan ilgililerden gelir vergisi tevkif edilmesinde "vergi hatası" bulunduğu ve söz konusu davaların düzeltme-şikâyet hükümleri kapsamında incelenerek sonuçlandırılması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.
Uyuşmazlığın düzeltme-şikâyet kapsamında incelenemeyeceği gerekçesiyle davacılar aleyhine sonuçlandırılması halinde ise aynı tazminatları elde ettikleri halde geçici 89. madde hükümlerinden yararlananlarla yararlanmayanlar arasında ölçülü olmayan farklı bir muameleye yol açılacağında şüphe bulunmamaktadır.
Bu nedenle geçici 89. maddenin gerekçesi ve ruhundan hareketle uyuşmazlık konusu olayda, iş sözleşmesinin karşılıklı olarak sona erdirilmesi üzerine davacıya "iş güvencesi bedeli" adı altında yapılan ödeme üzerinden tevkif edilen gelir vergisinde düzeltme ve şikâyet kapsamında giderilmesi gereken açık bir vergilendirme hatası bulunduğu ve dava konusu işlemin söz konusu ödeme üzerinden yapılan kesintiden kaynaklanan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin bu gerekçe ile reddi gerektiği oyu ile karara gerekçe yönünden katılmıyorum.
XX - KARŞI OY :
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 23. maddesinde maddede sayılan ücretlerin, 25. maddesinde de maddede belirtilen tazminat ve yardımların gelir vergisinden müstesna olduğu belirtilmiştir.
Kanun'un 61. maddesinin birinci fıkrasında ücret, işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatler olarak tanımlanmıştır. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ücretin ödenek, tazminat, kasa tazminatı (mali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olmasının veya bir ortaklık münasebeti niteliğinde olmamak şartıyla kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunmasının onun mahiyetini değiştirmeyeceği kurala bağlanmıştır.
Kanun'un 94. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde hizmet erbabına ödenen ücretler ile 61. maddede yazılı olup ücret sayılan ödemelerden (istisnadan faydalananlar hariç) 103 ve 104. maddelere göre tevkifat yapılacağı hükmüne yer verilmiştir.
Gelir Vergisi Kanunu'nun 61. maddesinden anlaşılacağı üzere ücret ve ücret sayılan ödemelerin ortak özelliği, bu ödemelerin çalışanın işverene bağlılığı ve hizmeti karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatler olmasıdır. Ayrıca Kanun'da ücret veya farklı ad altında ödenip ücret niteliği taşıyan ödemelerden tevkifat yapılacağı da belirtilmiştir.

Gelir Vergisi Kanunu'nun 61. maddesinden anlaşılacağı üzere ücret ve ücret sayılan ödemelerin ortak özelliği, bu ödemelerin çalışanın işverene bağlılığı ve hizmeti karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatler olmasıdır. Ayrıca Kanun'da ücret veya farklı ad altında ödenip ücret niteliği taşıyan ödemelerden tevkifat yapılacağı da belirtilmiştir.
Dava konusu kesintinin ait olduğu ikale sözleşmesi uyarınca davacıya "iş güvencesi bedeli" adı altında ödenen tutar, davacının işe iade davası açmaması karşılığında ödenmiş olup herhangi bir tazmin amacı taşımadığı gibi işsizlik sebebiyle yapılan bir ödeme de değildir.
İşverene bağlı ve hizmet karşılığı olarak yapılan bu ödemenin yukarıda açıklanan mevzuat hükümlerine göre ücret sayılan ödemelerin ortak özelliklerini taşıdığı, yasal olarak vergiden istisna edilmemiş olan ve sözleşme uyarınca bir edime dayalı olarak yapılan bu ödemenin ücret olarak vergilendirilmesi gerektiği açıktır.
Bu itibarla, anılan tutar üzerinden tevkif edilen gelir vergisinde ve söz konusu verginin iadesi isteminin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin kabulü ve Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.
XXX - KARŞI OY :
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe ile bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/938, Karar No: 2024/764, Tarih: 11.09.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/938
Karar	No : 2024/764
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Jant ve Makina Sanayii Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVALI)	:...  Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN	KONUSU	:	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, çalışanlarının iş akitlerinin 27/03/2018 tarihinden önce imzalanan ikale sözleşmeleri uyarınca sona erdirilmesi üzerine çalışanlarına yapılan ödemeler üzerinden kesinti yapılmak suretiyle tahsil edilen gelir (stopaj) vergilerinin iadesi istemiyle yapılan düzeltme başvurusunun reddi üzerine yapılan şikâyet başvurusunun reddine dair işlemin iptali ile tahsil edilen tutarların faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararı:
Usul yönünden yapılan inceleme:
Davalı idarece, dava konusu ihtilafın vergilendirme ve hesap hatalarının kapsamına girmediği ileri sürülmüş ise de, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 118. maddesinin (3) numaralı bendinde "açık olarak vergi mevzuuna girmeyen veya vergiden müstesna bulunan gelir, servet, madde, kıymet, evrak ve işlemler üzerinden vergi istenmesi veya alınması" vergilendirme hatası olarak kabul edildiğinden davacının başvurusunun düzeltme ve şikâyet hükümleri kapsamında bir başvuru olduğu açıktır.

Davalı idarece, dava konusu ihtilafın vergilendirme ve hesap hatalarının kapsamına girmediği ileri sürülmüş ise de, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 118. maddesinin (3) numaralı bendinde "açık olarak vergi mevzuuna girmeyen veya vergiden müstesna bulunan gelir, servet, madde, kıymet, evrak ve işlemler üzerinden vergi istenmesi veya alınması" vergilendirme hatası olarak kabul edildiğinden davacının başvurusunun düzeltme ve şikâyet hükümleri kapsamında bir başvuru olduğu açıktır.
Ayrıca davalı idarece, davacı tarafından ikale sözleşmeleri uyarınca çalışanlarına ödenen tutarlar üzerinden yapılan gelir vergisi kesintilerinin verginin mükellefi olan çalışanlar tarafından talep edilebileceği, davacının ise işveren olarak iade talep hakkının bulunmadığı ileri sürülmüştür. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin (1) numaralı fıkrasının "a" işaretli bendinde, idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı menfaatleri ihlal edilenler tarafından iptal davası açılabileceği belirtilmiştir. İdari yargılama usulünde subjektif dava açma ehliyeti, iptal davalarında aranan "menfaat ihlali" şartını ifade etmektedir. İdari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan davalar biçiminde tanımlanan iptal davaları, idarenin hukuka uygun davranmasını sağlayarak hukuk devleti ilkesini gerçekleştiren önemli yollardandır. Olayda, 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca iş akitleri sona erdikten sonra karşılıklı sonlandırma sözleşmeleri veya ikale sözleşmeleri uyarınca belirlenen tutarların davacı işverence çalışanlara ödendiği, bu tutarların brütleştirilerek gelir vergisi matrahına eklenmesi suretiyle hesaplanan gelir (stopaj) vergilerinin ise işveren tarafından yüklenilip ödendiğinin iddia edildiği, iptali istenen dava konusu işlemin davacının talebinin reddine binaen ve davacı adına tesis edildiği görüldüğünden, söz konusu işlemin iptali isteminde davacının ehliyetinin bulunduğu sonucuna varılmıştır.
Esas yönünden yapılan inceleme:
Dosyanın incelenmesinden, davacı işveren ve iş akitleri sona eren çalışanlar arasındaki anlaşmalar ile çalışanlara net ödeme yapılmasının kararlaştırıldığı, ek ödemelerin davacı tarafından çalışanlara net olarak ödendiği, net ödemelerin çalışanların çıkış aylarına ilişkin bordrolarına brütleştirilerek dahil edildiği, ödenen tutarların gelir vergisinden müstesna olduğundan bahisle iadesi istemiyle davacı işveren tarafından yapılan düzeltme başvurusunun reddi üzerine yapılan şikâyet başvurusunun reddine dair işlemin iptali ile tahsil edilen tutarların faiziyle birlikte iadesi istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Olayda, davacı işveren tarafından, ikale sözleşmeleri ile çalışanlarına net ödeme yapılmasının kararlaştırıldığı, bu nedenle tüm vergisel yükümlülüklerin işveren tarafından yerine getirildiği, bu kapsamda yapılan kesintilerin iadesinin de davacı işverene yapılması gerektiği ileri sürülmüştür. Ancak idareye başvuru tarihi itibarıyla ücretinden kesinti yapılan çalışanlar ile işveren arasındaki ilişkinin sona erdiği, dolayısıyla illiyet bağının ortadan kalktığı, ihtilaf konusu gelir vergisinin yasa gereği brüt ücretten tevkif suretiyle elde edilen bir vergi ve verginin asıl muhatabının ücretinden kesinti yapılan kişi olması nedeniyle tevkif edilen söz konusu gelir vergisinin iade edilmesinde asıl hak sahibinin çalışan olduğu açıktır. Bu durumun işveren ile çalışanı arasındaki özel hukuk sözleşmesinin yasal kapsamını değiştirmeyeceği, bu sözleşmelere dayanarak işveren tarafından iadenin talep edilmesine olanak bulunmadığı, dava konusu kesintilerin çalışanlara iade edilmesi durumunda ise işveren tarafından aralarındaki özel hukuk ilişkisine dayanarak eski çalışandan tazmin yoluna gidilebileceği hususları birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Karar sonucu:
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle davayı reddetmiştir.
Davacının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.
Davacının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 26/10/2022 tarih ve E:2020/589, K:2022/5107 sayılı kararı:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesinin dördüncü fıkrasında, bu Kanun'un diğer maddelerinde geçen mükellef tabirinin vergi sorumluları için de geçerli olduğu kurala bağlanmıştır. Bu nedenle vergi sorumlularının da mükellefler gibi tarh edilen vergi ve kesilen cezalara karşı verginin tarh edilmesi ve cezanın kesilmesi, tevkif yoluyla alınan vergilerde istihkak sahiplerine ödemenin yapılmış ve ödemeyi yapan tarafından verginin kesilmiş olması, ihtirazi kayıtla beyan edilen matrahlar üzerinden tahakkuk etmiş olmak koşuluyla verginin beyanname üzerinden tahakkuk etmesi ve ihtirazi kayıt konulmaksızın verilen muhtasar beyanname ile gerçekleştirilen ödemeye yönelik olarak da 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 116 ilâ 124. maddeleri kapsamında yapılan düzeltme ve şikâyet başvurusuna olumsuz cevap verilmesi hallerinde dava açmaları olanaklıdır.

Vergi Usul Kanunu'nun ilgili hükümlerine göre, davacının çalışanlarına ödediği ek ödemeler üzerinden kesilen gelir (stopaj) vergilerinin iadesi istemiyle yapılan düzeltme ve şikâyet başvurusunun reddine ilişkin işleme karşı vergi sorumlusu sıfatıyla açılan davada uyuşmazlığın esası hakkında diğer yönlerden inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf istemini reddeden Vergi Dava Dairesi kararında hukukî isabet görülmemiştir.
Öte yandan, Vergi Usul Kanunu'nun 8. maddesinde mükellef, vergi kanunlarına göre kendisine vergi borcu düşen gerçek veya tüzel kişi, vergi sorumlusu ise verginin ödenmesi bakımından alacaklı vergi dairesine karşı muhatap olan kişi olarak tanımlanmış ve bu Kanun'un diğer maddelerinde geçen mükellef tabirinin vergi sorumluları için de geçerli olduğu kurala bağlanmış olduğundan, Vergi Dava Dairesince yeniden yapılacak yargılama sonucunda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 116 ve devamı maddeleri uyarınca vergilendirme hatası yapıldığı sonucuna ulaşılır ve verginin iadesine karar verilirse, söz konusu verginin vergi sorumlusu sıfatıyla tevkifat yapan işverenlere de iadesi mümkündür.
Bununla birlikte, davacı işverenin çalışanları tarafından gelir vergisi kesintisine karşı açılacak/açılmış davalar sonucunda verilen mahkeme kararları uyarınca yapılan kesintilerin çalışanlara ödenecek/ödenmiş olması durumlarında, idarenin iadede mükerrerliğe sebep olmaması gerektiği de açıktır.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Çalışanlarına yaptığı ödemelerden vergi sorumlusu sıfatıyla tevkifat yapan işverenin tevkif edilen vergilerin hukuka aykırı olduğu iddiasıyla dava açabileceği, çalışanlarla yapılan anlaşmalarda ek ödemelerin net olarak yapılmasının kararlaştırıldığı, söz konusu ödemelerin brütleştirilerek bordrolara dâhil edildiği ve tevkifatların brüt tutarlar üzerinden yapıldığı, dolayısıyla vergisel yükümlülüklerin tümü işveren tarafından üstlenildiğinden iadenin de işverene yapılması gerektiği belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyizen incelenen ısrar kararının, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Danıştay Dokuzuncu Dairesinin yukarıda yer verilen kararının dayandığı aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar kararının bozulması gerekmektedir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Danıştay Dokuzuncu Dairesinin yukarıda yer verilen kararının dayandığı aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar kararının bozulması gerekmektedir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
3-	Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına,
11/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY :
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında ısrar kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/661, Karar No: 2024/786, Tarih: 11.09.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2024/661
Karar	No : 2024/786
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	:... İnşaat Sanayi Taahhüt ve Ticaret Limited Şirketi	  
VEKİLİ	: Av.... 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: ...  Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:...  sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: Dava konusu istem: Karayolları Genel Müdürlüğü 13. Bölge Müdürlüğü tarafından ihale edilen “(Antalya-Alanya) Ayr. - Beşkonak Yolu Km:0+000 - 28+000 ile (Manavgat-Akseki) Ayr-Gündoğmuş Yolu Km:0+000 - 33+000 Arası Muhtelif Kesimlerde Heyelan Islahı, Toprak İşleri, Sanat Yapıları, Üst Yapı (Alt Temel, Temel, Mıcır Temini) işi" uhdesinde kalan davacı tarafından, ihale kararından doğan ve ödenen damga vergisinin iadesi istemiyle yapılan düzeltme başvurusunun reddi üzerine yapılan şikâyet başvurusunun reddine dair işlemin iptali ile ödenen verginin faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin ...  tarih ve E:..., K:... sayılı kararı: 
Mahkeme, Anayasa Mahkemesinin 24/12/2020 tarih ve E:2020/15, K:2020/78 sayılı kararı da dikkate alındığında ihale kararından doğan damga vergisinin, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun ek 2. maddesi uyarınca istisna kapsamında olduğu gerekçesiyle, dava konusu işlemi iptal ederek tahsil edilen damga vergisinin faiziyle birlikte davacıya iadesine karar vermiştir. 
Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:...  sayılı kararı:
Uyuşmazlıkta, ihaleye ait idari şartnamenin sekizinci maddesinde "İhale, yeterlik kriterlerini taşıyan yerli ve yabancı tüm isteklilere açıktır." düzenlemesi yer almakta ise de pazarlık usulüyle yapılan ihalede davet edilen firmalar arasında yabancı isteklinin bulunmadığı ve pazarlık usulüne göre yapılan ihalelerde davetli listesi ile davet edilen istekliler dışında başka firmaların teklif verebilmelerinin hukuken mümkün olmadığı dikkate alındığında, uyuşmazlık konusu damga vergisinin iadesi için yapılan şikâyet başvurusunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Vergi Dava Dairesi, bu gerekçeyle istinaf istemini kabul ederek mahkeme kararını kaldırmış ve davanın reddine karar vermiştir. 
Davacının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 19/12/2023 tarih ve E:2023/1456, K:2023/5769 sayılı kararı: