muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3812, Karar No: 2024/5902, Tarih: 15.10.2024

İlk Derece Mahkemesinince ".. Davacı ... ve müştereklerinin 254 ve 255 nolu parsellere yönelik açmış oldukları davalarında dayanmış oldukları tapu tapu kayıtlarından birinin dava konusu taşınmaza mevkii ve hudutları uymadığı, diğer tapu kaydının da dava konusu taşınmazlara revizyon görmesi sebebiyle hükmü esasa alınmadığı, yapılan zilyetlik araştırmasında ise dava konusu 254 ve 255 nolu parsellerin davacılar ... ve müştereklerinin murisi olup 1969 yılında ölen ...'ın, ölümünden sonra ise davacı olan mirasçılarının zilyet ve tasarrufunda bulunduğu, ancak ...'ın ölümü ile kadastro tespit tarihi arasında 20 yıllık sürenin dolmaması nedeniyle ... mirasçıları için tek başlarına zilyetlik hükümlerine göre taşınmaz edinme koşullarının oluşamayacağı, bu nedenle muris ... (ve mirasçıları) adına belgesizden zilyetlik araştırması yapılması gerektiği, yapılan bu araştırmada ... mirasçıları ..., ... ve ... adlarına, belgesizden zilyetlik yoluyla edinilen taşınmazların toplam miktarının dahi ...'un diğer mirasçıları için zilyetlik araştırmasına yer bırakmayacak şekilde Kadastro Kanunu'nun öngörmüş olduğu miktar sınırlamasını aştığının anlaşılması ve ve ziraat bilirkişisinin düzenlemiş olduğu raporda da iş bu taşınmazların mera vasfında olduğunun belirtilmesi karşısında, bu iki parsel yönünden davalarının reddine karar vermek gerektiği; davacı ... ve müştereklerinin 213 nolu parsele yönelik davaları yönünden ise, dayandıkları vergi kaydının dava konusu taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile göstermiş olduğu kısma uyduğu ve zilyetliklerinin olduğunun anlaşıldığı, her ne kadar mahalli bilirkişiler dava konusu taşınmazın geri kalan kısmınında ... ve müştereklerinin zilyetliğinde olduğunu söylemişlerse de davacıların Kadastro Kanunun ön görmüş olduğu zilyetlik sınırlarını aşmış olmaları sebebiyle ve taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısımdan geriye kalan kısmına yönelik davalarının reddi gerektiği ..." gerekçeleriyle, davacı ..., ..., ..., ...'ın 213, 254 ve 255 parsellere yönelik açmış oldukları davaları ile davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'nün 254 ve 255 parsel sayılı taşınmaza yönelik açmış oldukları davalarının reddine; çekişmeli 254 ve 255 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tescillerine; davacı ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'nün 213 parsel sayılı taşınmaza yönelik açmış oldukları davalarının ise kısmen kabulüne; taşınmazın 10.08.2015 tarihli fen bilirkişisi raporunun eki krokide (A) harfi ile gösterilen 4.000 m2'lik kısmının tespitinin iptali ile bu kısmın hükümde gösterilen paylarla ... ve müşterekleri adına tapuya tesciline; 213 parselin fen bilirkişiri raporunun ekindeki krokide (A) harfi ile gösterilen kısmı dışında kalan bölümün de tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm; davacı ... ve diğerleri vekili ile davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dairenin 31.10.2023 tarihli ve 2023/1694 Esas, 2023/5698 Karar sayılı ilamı ile; "Dava konusu 213 parsel sayılı taşınmaz başında yapılan keşifte bilgisine başvurulan 1939, 1948 ve 1949 doğumlu mahalli bilirkişilerin çekişmeli 213 parsel sayılı taşınmazın evveliyatından beri mera olduğunu ve burada hayvan otlattıklarını beyan ettikleri, her ne kadar, keşif sonucu düzenlenen ve hüküm vermeye yeterli bulunmayan ziraatçi bilirkişi raporunda, taşınmazın davacılar adına tesciline karar verilen (A) bölümü ile birlikte (B), (C) ve (D) bölümlerinin tarım arazisi vasfında, geri kalan kısmın ise mera vasfında olduğu belirtilmiş ise de, mahalli bilirkişilerin dava konusu 213 parselin mera olduğuna ilişkin beyanları ile ziraatçi bilirkişi raporunun ekindeki taşınmazın (A), (B), (C) ve (D) bölümlerini gösterir fotoğraf birlikte değerlendirildiğinde, taşınmazın (A), (B), (C) ve (D) harfleriyle gösterilen bölümleriyle birlikte çekişmeli 213 parsel sayılı taşınmazın bir bütün olarak meranın uzantısı ve devamı niteliğinde olduğu, bir an için davacı tarafın vergi kaydına dayandığı ve kayıt miktarı kadar yerin bu vergi kaydı kapsamında kaldığı düşünülse dah, meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi neye ulaşırsa ulaşsın hukukça bir değer taşımayacağı gözetilerek, İlk Derece Mahkemesince, çekişmeli 213 parsel sayılı taşınmazın tamamının mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğundan, davacı ... ve diğerleri vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi, davalı Hazinenin ise temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına,

Dava konusu 254 ve 255 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; İlk Derece Mahkemesinin, uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözülmesi gerektiği yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, dava konusu taşınmazların vasfı, tespit tarihi itibariyle zilyetlik yoluyla kazanılabilecek yerlerden olup olmadıkları hususunda yapılan araştırma ve alınan ziraatçi bilirkişi raporu -keşif tarihindeki güncel duruma ilişkin değerlendirme içermesi nedeniyle- yetersiz olduğu, İlk Derece Mahkemesince, davacılar ... ve müşterekleri yönünden, aynı çalışma alanı içerisinde zilyetlikle edinilebilecek miktar sınırlamasını aşar şekilde taşınmaz edindikleri gerekçesiyle, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de bu hususta yapılan araştırma ve inceleme de hüküm vermeye yeterli bulunmadığı, bir taşınmazın niteliğinin ve üzerindeki zilyetliğin başlangıç tarihi ile zilyetliğin sürdürülüş biçiminin kesin olarak belirlenmesini sağlayan hava fotoğrafı incelemesi de yapılmadığı, hal böyle olunca; tespit tarihinden 15 - 20 - 25 yıl öncesine ait farklı dönemlerde çekilmiş hava fotoğrafları getirtilmek ve bundan sonra mahallinde, taşınmazların bulunduğu köyden ve komşu köylerden ayrı ayrı seçilecek üçer kişilik yerel bilirkişi heyeti ve taraf tanıkları ile fen bilirkişisi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi ve üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulunun katılımıyla yeniden keşif yapılması ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak olan tüm deliller ile kadastro tespitine itiraza ilişkin tüm talepler bir arada birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesince, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi; kabule göre de, çekişmeli taşınmazlar mera vasfıyla tespit edildiği halde, hakkında ret kararı verilen bu parseller yönünden, tespit tutanaklarındaki vasıfları mera olduğundan bu nitelikteki yerlerin özel siciline yazılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken tespit gibi tapuya tescillerine şeklinde hüküm kurulması dahi usul ve yasaya uygun bulunmadığından, davacı ... ve asli müdahiller ... ve müşterekleri vekili ile davalı Hazine temsilcisi'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına" karar verilmiştir.

Bozma ilamına karşı davalı Tüzel Kişiliğini temsilen köy muhtarı tarafından 254 ve 255 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya kapsamına göre 254 ve 255 parsel sayılı taşınmaz hakkında 27.07.2015 tarihinde yapılan keşifte komşu köylerden dinlenen 3 bilirkişi 254 parselin ekilip biçildiğini görmediklerini, ... Mezrasında yaşayan köylülerin hayvanlarını otlattıklarını, kadastrodan önce de sonra da tarımsal faaliyet yapılmadığını bildirmiş, aynı gün yapılan ve komşu köylerden dinlenen 2 bilirkişi 255 parsel sayılı taşınmazın ise 30 yıl öncesine kadar köylüler tarafından ekilip biçildiğini, meranın ... Dağının eteklerinde olduğunu söylemiştir.

Fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda 255 parselin devamının ... Dağının etekleri olarak tescil harici bırakılan alanlar olarak gösterilmiştir.

Ziraat bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda; 254 ve 255 parsel sayılı taşınmazların VI. sınıf yüzey yapısı eğimli ve toprak işlemeli tarım yapmaya elverişli olmadığı, bölgenin bitki örtüsü bakımından doğal mera olarak kullanılan düşük ot verimine sahip dağlık boş yerlerden olduğu, arazinin düzensiz eğime sahip tarım alet ve makinalarıyla işlenmesinin müsait olmadığı, hali hazırda hayvan otlatmak suretiyle tasarruf edildiği, üzerinde bölgeye özgü mera parsellerinin bulunduğu ve komşu mera parselleriyle benzer özellik gösterdiği belirtilmiş olup, ekinde bulunan fotoğraflarda rapor içeriğini teyit eder şekilde her iki taşınmazın da taşlık bir yapıda olduğu görülmektedir.

Hal böyle olunca; 254 ve 255 parsel sayılı taşınmazların mera niteliğinde bulunduğu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak iktisap edilmesinin hukuken mümkün bulunmadığı, bir an için mera niteliğinde bulunmasa dahi toprak yapısı itibariyle ekonomik amacına uygun şekilde kullanımı mümkün olmayan taşlık arazilerden bulunduğu, taşınmazın bu niteliği itibariyle davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmasının da hukuken mümkün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz incelemesi ile davacı tarafın ve davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekirken sehven araştırmaya yönelik olarak bozulduğu bu kez karar düzeltme incelemesi ile anlaşıldığından davalı temsilcisinin 254 ve 255 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiş, diğer yandan; Mahkemece hüküm yerinde "taşınmazların tespit gibi mera niteliği ile sınırlandırılmasına ve özel siciline kaydına" dair hüküm kurulmasına karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt olacak şekilde "tapuya tesciline" dair hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmekte ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davalı temsilcisinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile; Dairenin 31.10.2023 tarihli ve 2023/1694 Esas, 2023/5698 Karar sayılı bozma ilamının 254 ve 255 parsel sayılı taşınmazlar yönüyle ortadan KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesinin hükmünün 3 üncü bendinde yer alan "tapuya tespit gibi tesciline" sözlerinin hüküm yerinden çıkartılarak yerine "tespit gibi mera niteliğiyle sınırlandırılmasına ve özel siciline kaydına" sözlerinin yazılmasına ve İlk Derece Mahkemesi hükmün 254 ve 255 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA,

İlk Derece Mahkemesinin hükmünün 3 üncü bendinde yer alan "tapuya tespit gibi tesciline" sözlerinin hüküm yerinden çıkartılarak yerine "tespit gibi mera niteliğiyle sınırlandırılmasına ve özel siciline kaydına" sözlerinin yazılmasına ve İlk Derece Mahkemesi hükmün 254 ve 255 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİYLE ONANMASINA,

İstek halinde peşin harcın karar düzeltme isteyene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6554, Karar No: 2015/421, Tarih: 23.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6554 E.  ,  2015/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalılar-karşı davada davacılar vekilince duruşmalı, asıl davada davacı-karşı davada davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı-karşı davacılar vekili avukat ... ile davacı-karşı davalı vekili avukat ... gelmiş, duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, dava dışı arsa sahipleri ile davalıların murisi yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin yüklenici tarafından, dava dışı ....'ye devredildiğini, davacının bu şirketin müdürü olduğunu, daha sonra bu şirkletin de sözleşmeyi davacıya devrettiğini ve davacının inşaatı yaparak teslim ettiğini, ancak davacının fiilen kullandığı bir adet bağımsız bölümün tapusunun devredilmediğini ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının şahsen hiçbir sözleşme imzalamadığını, bu nedenle husumeti bulunmadığını, taşeron şirketten kaynaklanan nedenlerle arsa sahiplerinin, davalılara davalar açtığını, zarara uğradıklarını savunarak, davanın reddini istemiş; karşı davada, asıl dava konusu bağımsız bölüme davalının müdahalesinin menini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava dışı arsa sahiplerinin açtığı gecikme tazminatı davasında, davanın, dava dışı taşeron şirkete ihbar edilmediği, arsa sahiplerinin,sulh protokolü ile dava konusu taşınmazı davalı yükleniciye devrettikleri, davacının edimlerini yerine getirdiği gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin yekdiğerinden alınarak birbirlerine verilmesine, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8152, Karar No: 2018/16365, Tarih: 24.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/8152 E.  ,  2018/16365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... İl Özel İdaresi'ne İzafeten T.C. İç İşleri Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirketin alt işverenliğinde diğer davalı ... İl Özel İdaresine ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalışırken İl Özel İdaresinin devri nedeniyle iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İl Özel İdaresine izafeten T.C. İçişleri Bakanlığı vekili, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, yerel yerinden yönetim kuruluşları merkezinin idarenin yani devlet tüzel kişiliğinin dışında yer alan kamu tüzel kişileri olduğunu, bu kuruluşlar kamu tüzel kişisi olduğundan kendilerine özgü iradeye sahip olduklarını ve devletten ayrı mal varlıkları ve bütçelerinin mevcut olduğunu, bu kuruluşlarda çalışan kamu görevlilerinin idarenin hiyerarşisine dahil olmadığını ve bunun doğal sonucu olarak söz konusu kuruluşların taraf ehliyetine sahip olduğunu savunarak davanın husumet yönünden reddini istemiştir.

Davalı ... Güv. ve Koruma Hizm. Ltd. Şti. vekili, davacının yasal devir nedeni ile Büyükşehir Belediyesi nezdinde çalışmaya devam ettiğini, kendilerinde belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, tüm haklarının ödendiğini, alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, ... Valiliği İl Özel İdaresi bünyesinde güvenlik hizmeti veren alt işverenlerde ve en son diğer davalı alt işveren ... Güv. ve Koruma Hizm. Ltd. Şti. bünyesinde kesintisiz olarak çalıştığı, davalıların alacaklardan birlikte sorumlu oldukları, iş sözleşmesinin İl Özel İdarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması nedeniyle fesih edildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ayrıca fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ücreti alacaklarının bulunduğu ancak hafta tatili ücreti alacağı olmadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Kararı davalı ... İl Özel İdaresi'ne İzafeten T.C. İç İşleri Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı ... İl Özel İdaresi'ne İzafeten T.C. İç İşleri Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 2016/17187 Esas, 2017/6618 Karar ve 17/04/2017 tarihli ilamı ile, davalı Bakanlığın savunmasına konu olduğu üzere davacının tanıklık yaptığı başka bir dava dosyasında genel tatil ücretlerinin ödendiğine yönelik beyanının değerlendirilmesi ve davacının ücreti belirlenirken hizmet döküm cetveli dışındaki kayıtların değerlendirilmesi gerektiği, gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulup işverence sunulu ücret bordroları da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... İl Özel İdaresine İzafeten T.C. İçişleri Bakanlığı vekili tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 21/04/2014 olmasına karşın 08/06/2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... İl Özel İdaresine İzafeten T.C. İçişleri Bakanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Dairemizin yukarıda açıklanan bozma ilamında davacının tanıklık yaptığı başka bir dava dosyasında genel tatil ücretlerinin ödendiğine yönelik beyanının değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Davalı Bakanlık vekilinin de savunmasına konu olduğu üzere davacı aynı Mahkemenin 2017/418 Esas sayılı dava dosyasında davacı tanığı olarak beyanda bulunurken genel tatil çalışmalarında ücretlerin ödendiğini açıklamıştır. Bu beyan davacıyı bağlayacağından genel tatil alacağına yönelik talebin reddi gerekir.

Mahkemece uyulmasına rağmen bozma ilamı gereği yerine getirilmeyip genel tatil ücreti alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4595, Karar No: 2024/22625, Tarih: 19.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/4595 E.  ,  2024/22625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan mahkûmiyetlerinin 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 106/1''de düzenlenen kasten yaralama ve tehdit suçlarına ilişkin olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde yapılan değişiklikle 106/1'de yer alan tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, yine 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinde yer alan düzenleme ile 86/2'de düzenlenen kasten yaralama suçunun basit yargılama usulüne tabi olduğu anlaşılmakla; her iki suç yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmek sureti ile sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4141, Karar No: 2021/3660, Tarih: 24.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/4141 E.  ,  2021/3660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekilere ait sokak üzerine kilitleyerek park ettikleri araçları çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu ve bu madde uyarınca hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararın kabul bölümünde ‘sabit olan hakaret suçu’ şeklinde yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiş,

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.