muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/510, Karar No: 2018/5144, Tarih: 31.05.2018

E)Temyiz :

Davalı Kurum temyiz nedenleri :

Davalı Kurum vekili, istinaf başvuru gerekçelerini tekrarlayarak mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 3. Maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Davada tespiti istenen dönemde 19.06.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3308 sayılı ... Yasası yürürlüktedir. Belirtilen nedenlerle çıraklık ilişkisi, çıraklık sözleşmesini düzenleyen 3308 sayılı Yasa'daki koşullar dikkate alınarak irdelenmelidir.

Öncelikle bir kimseye çırak denebilmesi için o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir.

Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen devrede çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. ...,işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Öte yandan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları, tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacı adına dava dışı işveren ... ve ... ünvanlı işyerinden ( ... numaralı işyeri) düzenlenen 01.01.1980 tarihli işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği, Kuruma bildirilen hizmetlerinin bulunmadığı, 10.07.1967 doğumlu davacının nizalı dönemde 12 yaşında olduğu, tanık dinlenildiği ancak tanık beyanlarından davacının çalışmasının üretime yönelik olup olmadığının anlaşılamadığı ve buna göre mahkemece karar altına alınan şekilde çalışmanın kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, 10.07.1967 doğumlu olan davacının mahkemece sigortalı kabul edilen 01.01.1980 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından, davacının hizmetinin tespitine karar verilen dönemde çıraklık sözleşmesinin olup olmadığı araştırılmadan ve yaşı itibari ile öğrenim durumu hakkında araştırılma yapılmadan yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Somut olayda, 10.07.1967 doğumlu olan davacının mahkemece sigortalı kabul edilen 01.01.1980 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından, davacının hizmetinin tespitine karar verilen dönemde çıraklık sözleşmesinin olup olmadığı araştırılmadan ve yaşı itibari ile öğrenim durumu hakkında araştırılma yapılmadan yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, nizalı dönemde davacının okula gidip gitmediği tespit edilmeli, davacıya verilen sigorta numarasının o yılın serilerinden olup olmadığı davalı Kurumdan sorulmalı ve davacının okula gitmediğinin tespit edilmesi durumunda gerekirse dinlenen tanıklar tekrar dinlenilerek, davacının işyerinde üretime yönelik çalışmalara bilfiil katılıp katılmadığı hususları açıklığa kavuşturularak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı ORTADAN KALDIRILMASINA VE İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASI gerekmiştir.

H)SONUÇ :

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,31.05.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7739, Karar No: 2015/25345, Tarih: 13.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/7739 E.  ,  2015/25345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden, mağdur ... aşamalarda, sanığın kızı ... adına inşaat yaptığını, kendisinden aldığı inşaat malzemelerine karşılık kızı adına fatura istediğini, daha önce de fatura ile uyumlu olması için kızı adına imzaladığı senetler verdiğini ve ödendiğini, suça konu senetlerin de bu şekilde verildiğini beyan etmesi karşısında, sanığın kızı ... tanık sıfatı ile dinlenerek, sanığın kendi adına inşatlar yapıp yapmadığı ve suça konu senetlerin düzenlemesinde rızası olup olmadığı sorulup dolandırıcılık suçu yününden, mağdur ...'in suça konu senetlerin alış veriş esnasında mı yoksa daha sonra mı verildiği ve senetlerde belirtilen miktarların kendisine ödenip ödenmediği hususlarında ifadesine başvurulup araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10472, Karar No: 2017/5422, Tarih: 06.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/10472 E.  ,  2017/5422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal ettiği iddia edilen sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29847, Karar No: 2014/24466, Tarih: 02.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29847 E.  ,  2014/24466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/94084

Mahkemesi : Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 10/01/2013

Numarası : 2012/211 - 2013/1

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik incelemeye ilişkin tüm; katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, meskun mahal sınırları dışındaki, normalde bölünmüş olan yolun, olay günü Horasan yönüne olan şeridinin yol çalışması nedeniyle kapatılıp, gerekli işaretlemeler yapılarak çift yönlü hale dönüştürülmüş Ağrı yönündeki şeridinde gündüz vakti idaresindeki tır ile seyri sırasında olay yerine geldiğinde şerit ihlali yaparak karşı yönden gelmekte olan araç ile çarpıştığı olayda tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanığın taksirinin yoğunluğu ile bir kişinin öldüğü, bir kişinin nitelikli şekilde yaralandığı gözetilip, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, yazılı şekilde alt sınırdan ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5967, Karar No: 2012/11962, Tarih: 04.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5967 E.  ,  2012/11962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/12/2010 tarih ve 2009/393-2010/615 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalıların murisi ...’nın 2003 yılında Doyuran Petrol İnşaat Gıda Otomotiv ve Nak. San Tic. Ltd. Şti'ni 100.000 TL sermaye ile kurduğunu ve şirketin %55 hissesini kendisi, diğer %45 hissesini ise karşılıksız kazandırma şeklinde %15'er olmak üzer üç kızına verdiğini, ortaklar genel kurulunun toplantıya çağrıldığını ve yapılan toplantıda ortaklar arasında anlaşma sağlanamadığını, şirket işleyişi hakkında müvekkiline yeterli bilgi verilmediğini, müvekkilinin rızası dışında şirkete müdür atandığını, Doyuran Petrol İnşaat Gıda Otomotiv Nak. San ve Tic. Ltd. Şti'nin %55 hissesinin iştirak halinde mülkiyet konusu olması ve iştirak halinde maliklerin kendi aralarında anlaşamamaları, şirketin %45 hissesinin ise karşılıksız kazandırma konusu olması nedeniyle iptali için de dava açılmış olduğunu ileri sürerek, şirketin iştirak halindeki hisselerine ilişkin müşterek temsilci atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalılar vekili, Doyuran Petrol şirketinin kuruluşunda herhangi bir muvazaa olmadığını ve müvekkillerinin şirketin % 86,25 hisselik kısmını temsil ettiklerini, davacının hakkından fazlasını talep etmesi sebebiyle anlaşma sağlanamadığını, şirkette bir yönetim eksikliğinin olmadığını, ortakların her türlü fikir birliği içinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, TTK'nun, limited şirket paydaşının ölümü halinde, payın miras yoluyla mirasçılara geçebileceği ve sermaye payının bölünebileceği gibi bölünmüş payların devrinin olanaklı bulunduğuna ilişkin düzenlemeleri içermekte olup, TTK'nun 527/1 maddesi gereğince, bir pay birden fazla ortağa ait olduğu taktirde bunların müşterek bir temsilci tayin etmelerinin gerektiği, istemin müşterek temsilci tayini olduğu, paylaştırmayı içermediği, davalı yanca Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/1834 Esas sayılı dosyasında davacı ile iştirak halinde paydaşlığa son verilmesi talep edilmiş ise de TTK'nun 4. maddesi gereği ticari dava niteliği taşıyan bu istemin bu davanın soncunu etkiler nitelikte olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile müşterek temsilci olarak ...’nun atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, şirket hissesine müşterek temsilci atanması talebine ilişkindir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, şirket hissesine müşterek temsilci atanması talebine ilişkindir.

TTK'nun 521/1. maddesine göre, limited şirketlerde sermaye payının kazanılması için herhangi bir şekil şartına gerek bulunmamaktadır. Bir payın miras yoluyla veya karı-koca mallarının idaresine ait hükümler uyarınca iktisabı için ortakların iznine gerek yoktur. Somut uyuşmazlıkta, murisin ölümü üzerine payları, hiçbir işleme gerek kalmaksızın mirasçılarına intikal ettiğinden iştirak hükümlerinin uygulanmasına gerek bulunmamaktadır. Bu itibarla, mahkemece temsilci atanmasına ilişkin talebin reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle, davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8527, Karar No: 2011/11220, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8527 E.  ,  2011/11220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Dosya içinde bulunan Belediye Başkanlığı yazılarında dava konusu taşınmazın uygulama imar planı içinde bulunmadığı ve belediye hizmetlerinden yararlanmadığı belirtilmiştir.

Bakanlar Kurulu'nun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan meskun yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmazın ise belirlenen özellikleri nedeniyle arsa niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken, arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğünden değerlendirme tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtildikten sonra arazi niteliğine göre inceleme yapacak bilirkişi kurulu oluşturularak bu verilere uygun değerlendirme yapan rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6878, Karar No: 2019/6925, Tarih: 18.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6878 E.  ,  2019/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, basım işyerindeki baskı montaj elemanı ve dilme makinesi operatörü olarak çalıştığı 15/01/2002 ile 31/01/2006 tarihleri arası dönem için yararlanması gereken itibari hizmet süresinin tespiti ile salt sigortalılık süresine eklenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,18/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13434, Karar No: 2012/1144, Tarih: 31.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/13434 E.  ,  2012/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Güvenlik Optik Temizlik İnş. Gıda Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gaz. ve Mat. AŞ. ve ... aleyhine 11/03/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 31/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9785, Karar No: 2019/12624, Tarih: 20.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9785 E.  ,  2019/12624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5704, Karar No: 2012/10231, Tarih: 17.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/5704 E.  ,  2012/10231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6.000 USD ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş ise de, HUMK'nun 438.maddesindeki koşulları oluşmadığından duruşma talebinin reddine karar verildi.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının annesinden kalan 6 ve 7 nolu taşınmazların davalı kardeşleri tarafından kullanıldığı, 27 nolu bağımsız bölümün ise muris muvazaası ile davalı ...'in kullandığını belirterek 11.06.2003 tarihinden itibaren 6.000 Dolar karşılığı 7.516 TL ecrimisilin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, 15.10.2009 tarihli kararı ile manevi tazminatı gerektirir bir durum olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, dairemizin 25.03.2010 tarihli kararı ile davacıdan talebinin açıklanması istendikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur.

Bozma kararından sonra mahkemece kurulan yeni hükümde, yasal haklarını kullanan insanlardan haksız işgal ödencesinin istenemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Ecrimisil, haksız işgal tazminatı olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Davada, davacı ile davalılardan ... ve ...'nin 1/3 er paydaş oldukları ve annelerinden intikal eden 6 ve 7 nolu bağımsız bölümlerin davalılar (kardeşleri) tarafından kullanıldığı iddiası ile diğer 27 nolu dükkânın ise muris muvazaası ile adına tescil edilen davalı ...'den murisin ölüm tarihi 11.06.2003 tarihinden itibaren ecrimisil talep edilmektedir.

Davalılardan ... ve ... tarafından kullanıldığı iddia edilen 7 nolu dairede murisin oturduğu daha sonra mühürlendiği ve kullanılmadığı anlaşılsa da 6 nolu dairenin kiraya verildiği ve 21.05.2008 tarihli tutanak ile anahtarın davacıya teslim edildiği sabittir.

Paylı mülkiyetin hukuksal semere (kira) getirmesi halinde intifadan men (yararlanmadan engellenme) koşulu aranmamaktadır.

Dava konusu 27 nolu dükkanın muris muvazaası ile davalı ... adına tescil edilmiş ise de, İzmir 9.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/890 E-2006/30 K. sayılı ve 09.02.2006 tarihli kararı ile muvazaaya dayalı satış işleminin iptali ile davacının miras payı oranında davacı adına tesciline karar verilmiş ve hüküm 23.11.2006 tarihinde kesinleşmiştir. HGK'nun 07.02.1990 tarih ve 1989/3-602, 1990/56 sayılı kararında kabul edildiği gibi, murisin muvazaalı olarak taşınmazı devir ettiğinin mahkeme kararı ile tesbit edilmesi halinde, taşınmazı elinde bulunduran davalının baştan beri kötüniyetli sayıldığı ve ecrimisil ödemekle sorumlu olduğu kesindir.

Bu durumda, mahkemece; dava konusu taşınmazların yukarıda anlatılan ilke ve yöntemler dikkate alınarak ecrimisil yönünden inceleme ve araştırma yapılarak, bu konuda taraflardan delilleri sorularak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.