muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21110, Karar No: 2015/18447, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/21110 E.  ,  2015/18447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 28/08/2014

Numarası : 2011/421-2014/630

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, işçilik alacaklarının eksik ödendiğini, 2006-2007 yıllarına ait 12.000 TL ücret alacağının ödenmediğini, işverence işten çıkarıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdini bildirimsiz tek yanlı feshettiğini, hesap görmeden iş yerinden ayrıldığını, ayrıldıktan sonra da ibraname verdiğini, davacıya müdürlük yetkisi verilmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, her ne kadar davalı işverence, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığı savunulmuş ise de, davacıya bir kısım kıdem ve ihbar tazminatı ödemeleri yapıldığı, davacının haksız olarak işten çıkarıldığının kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücret miktarı ile yapılan hesaplamada takdiri indirim uygulanıp uygulanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularında ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Ücretin ödendiğinin ispatı ise işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularında ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Ücretin ödendiğinin ispatı ise işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının asgari ücret aldığı kabul edilmiştir. Davacı ise, 2006-2007 yılları için 12.000,00 TL ücret alacağının bulunduğunu iddia etmektedir. Bilirkişi raporunda, "…Davalı ve tanıkları davacının ücretinin banka kanalı ile ödendiğini beyan etmekle dosyada davacının ücretlerinin ödendiğine ilişkin hiçbir belge sunulmadığı, bu nedenle, davacının her ne kadar hangi dönemlerde hangi miktarlar üzerinden alacağı talep ettiği net değilse de davalı tarafça davacının söz konusu dönemlere ilişkin ücret ödemelerini dosyaya sunmadığından davacının talep ettiği miktarı ödediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davacının 12.000,00 TL net ücret alacağı olduğu" bildirilmiştir.

Mahkemece davacının bu kadar süre ücretsiz çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle, menfaat dengesi gereği bilirkişi tarafından tespit edilen 12.000,00 TL üzerinden % 30 takdiri indirim yapılarak 8.400,00 TL ücret alacağına hükmedilmiştir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene ait olup; yukarıda belirtilen Dairemizin ilke kararı doğrultusunda davalı işveren, davacının 2006-2007 yıllarına ait ücret alacağının ödendiğini ispatlayamadığına göre ücret alacağından takdiri indirim yapılması isabetsizdir. Ancak, davacının iddia ettiği yıllardaki asgari ücret miktarları dikkate alınarak hesaplama yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene ait olup; yukarıda belirtilen Dairemizin ilke kararı doğrultusunda davalı işveren, davacının 2006-2007 yıllarına ait ücret alacağının ödendiğini ispatlayamadığına göre ücret alacağından takdiri indirim yapılması isabetsizdir. Ancak, davacının iddia ettiği yıllardaki asgari ücret miktarları dikkate alınarak hesaplama yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yapılacak iş; davacının talep ettiği 2006-2007 yıllarındaki net asgari ücret miktarları dikkate alınarak davacının ücret alacağını yeniden hesaplatmak ve takdiri indirim yapılmadan hüküm altına almaktır.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12440, Karar No: 2013/16671, Tarih: 09.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/12440 E.  ,  2013/16671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kartal 2.Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların suç arkadaşları ile birlikte mağdur ...'ten 1 adet cep telefonu, mağdur ...'dan 1 adet cep telefonu ile 180 TL parasını yağmaladıkları devamında kolluk tarafından gsm kayıtları araştırılıp bunları kullanan başka kişilerden suça konu telefonların ele geçirildiği, mağdur ...'dan zorla alınan paranın ise soruşturma aşamasında sanıkların yakınları tarafından iade edildiğinin anlaşılması karşısında; yakınan ...'a kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, olayda sanıkların mağdur ...'e yönelik yağma eyleminde rızai iade koşullarının gerçekleşmediği halde TCK’nun 168.maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanıklar hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5042, Karar No: 2014/2893, Tarih: 18.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/5042 E.  ,  2014/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2011/716-2013/32

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de, anılan çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, yıllık ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saat e kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan

(onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı belgeler ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, şahit anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gereklidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda şahit beyanlarına dayanılarak davacının haftanın beş günü 08:00-20:00 saatleri arasında bir saat ara dinlenmeyle çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmıştır.

Davalı vekilince dosyaya 07.06.2006-07.06.2011 tarihleri arasında işe giriş ve çıkış saatlerini gösterir kartlı geçiş sistem kayıtları sunulmuş olup, öncelikle bu kayıtların usulünce değerlendirilmemesi hatalıdır.

Diğer taraftan, dinlenen şahitlerin görev birimleri araştırılmadığından, davacının çalışma süresi boyunca çalışma şartlarını bilmelerinin mümkün olup olmadığı hakkında bir denetleme yapılamamaktadır.

Davacının günlük 08:00-20:00 saatleri arasında çalışmasının kabulüne göre, en az birbuçuk saat ara dinlenme süresinin düşümü gerekirken, yazılı şekilde bir saat ara dinlenmesinin düşülmesi hatalı olmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hesaplanan brüt fazla çalışma ücreti alacağından, damga ve gelir vergisi kesintilerinin yapılmasıyla yetinilerek, alacağın net miktarı tespit edilmiş ise de, gerek 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun mülga 77. maddesi, gerekse 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 80. maddesi uygulaması açısından, fazla çalışma ücreti prime esas kazançlar içerisinde olup, işçi payına düşen prim kesintilerinin nazara alınmaksızın alacağın net tutarının belirlenmesi kabule göre bir diğer hatalı yöndür.

Anılan sebeplerle, hesaplamaya esas alınan sürede, işe giriş ve çıkış saatlerini gösterir kartlı geçiş sistem kayıtlarının bulunduğu dönem çalışması bakımından, fazla çalışma süreleri sadece bu kayıtlar esas alınarak belirlenmelidir. Bu kayıtlardan, gün bazında işe giriş ve çıkış saatleri tespit edilerek, ara dinlenme süreleri düşülmeli ve ayrıntılı dökümlendirilmesi suretiyle her hafta için haftalık fazla çalışma süresi belirlenmelidir.

Hesaplamaya esas alınan sürede, iş yeri kaydının bulunmadığı dönemle ilgili olarak ise, şahitlerin ve davacının ilgili tarihlerdeki görev birimleri işverenden sorularak araştırılmalı, şahitlerin, davacının çalışma düzeni hakkında görgüye dayalı bilgi sahibi olmaları mümkün olup olmadığı denetlenmeli, tüm dosya kapsamı nazara alınarak bu dönemdeki çalışma düzeninin belirlenmesi hususunda bir sonuca gidilmelidir.

Yapılacak değerlendirmelerde, şimdiki gibi, fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönündeki iş sözleşmesi hükmü yıllık ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olmak üzere nazara alınmalıdır.

Yapılacak değerlendirmelerde, şimdiki gibi, fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönündeki iş sözleşmesi hükmü yıllık ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olmak üzere nazara alınmalıdır.

Kabule göre de, takdiri indirim sebebiyle reddedilen miktar hariç olmak üzere, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hükmedilmemesi hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5574, Karar No: 2016/4154, Tarih: 24.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5574 E.  ,  2016/4154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket .... nezdinde, 26.03.2009-16.12.2011 tarihleri arasında mermer ustası olarak çalıştığını; davalının 16.12.2011 tarihinde sezon sonu olduğu ve sezonun bittiği gerekçesiyle iş sözleşmesini feshettiğini, yeni sezonda işe alacağını söylemesine rağmen işe almadığını, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili ise davacının mevsimlik işçi olarak çalıştırıldığını, mevsim başı olan 15.03.2012 tarihinde çağrılıp işbaşı yaptırıldığını ancak davacının 07.04.2012 tarihinde çalışmak istememesinden dolayı ...'na çıkışının verildiğini, herhangi bir alacağının bulunmadığını, ayrıca alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş akdinin hangi tarihte ve kim tarafından feshedildiği ihtilaf konusudur.

Somut olayda davacı, iş akdinin 16.12.2011 tarihinde sezon bitimi nedeniyle işten çıkarıldıktan sonra işverence mevsim başında işe çağrılmamak suretiyle iş akdine son verildiğini iddia ederek dava açmış ise de; davacının hizmet döküm cetvelinde mevsim başı olan 15.03.2012 tarihinde işe girişinin ve 17 günlük çalışmasının bildirildiği görülmektedir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; davacının yeni mevsim başlangıcı olan 15.03.2012 tarihinde bildirilen 17 günlük fiili çalışmasının bulunup bulunmadığı ve iş akdinin davacı işçi tarafından mı yoksa işveren tarafından mı sonlandırıldığının belirlenmesi için tanıklar yeniden ayrıntılı olarak dinlenip dosyadaki tüm delillerle birlikte değerlendirilerek çıkacak sonuca göre karar vermektir. Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmiş olması bozma nedenidir.

3-Davacı 26.03.2009-16.12.2011 tarihleri arasında ve 1.755,00 TL net aylık ücretle çalıştığını iddia etmesine karşın davacının talebi aşılarak aylık net 1.800,00 TL ücret ve 26.03.2009-07.04.2012 tarihleri arasında çalıştığının kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

3-Davacı 26.03.2009-16.12.2011 tarihleri arasında ve 1.755,00 TL net aylık ücretle çalıştığını iddia etmesine karşın davacının talebi aşılarak aylık net 1.800,00 TL ücret ve 26.03.2009-07.04.2012 tarihleri arasında çalıştığının kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9865, Karar No: 2016/346, Tarih: 14.01.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9865 E.  ,  2016/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kolluk tarafından tutulan 04.01.2012 tarihli tutanakta, 1438 sokak üzerinde 19 numarada kırmızı motorsikletli üç kişinin LCD TV hırsızlığı yaptığının bildirilmesi üzerine kollukça suça sürüklenen çocukların suça konu TV ile yakalandığının belirtilmesi karşısında; etkin pişmalık hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı ve iddianame metninde suça sürüklenen çocukların işyeri dokunulmazlığını bozma eylemini gece vakti işlediklerinden bahsedilmesi karşısında da ayrıca TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanabilmesi için ek savunma hakkı tanınmasına gerek olmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/916, Karar No: 2014/3352, Tarih: 17.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/916 E.  ,  2014/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10438, Karar No: 2014/12999, Tarih: 16.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/10438 E.  ,  2014/12999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret alacağı, ikramiye yardımı, giyim yardımı, gıda yardımı, ek gıda yardımı, temizlik yardımı, bayram harçlığı yardımı, vergi ve olağanüstü hal yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28169, Karar No: 2013/1631, Tarih: 31.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/28169 E.  ,  2013/1631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/281423

MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/09/2012

NUMARASI : 2012/82 (E) ve 2012/1146 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanunun Geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip, anılan Kanunun Geçici 2. maddesi gereğince; öncelikle, sanığın usulsüz kullanımı nedeniyle kurumun ve ya apartman yönetiminin zararının oluşup oluşmadığı varsa sanığın bu zararı giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, sanığa "süresi içinde doğan zararı giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği” hususunda bildirimde bulunularak sonucuna göre ve sanığın ödemeye yanaşmaması halinde de kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar dinlenip, iş yerinin ve apartman ortak kullanımına ait abonenin suçtan önceki ve sonraki birer yıllık tüketimi gösterir tüketim ekstreleri getirtilip, mahallinde yapılacak keşifte bilirkişi marifetiyle kurulu güç belirlenip, tüketim föyleri incelendikten ve tüketimin kurulu güçle orantılı olup olmadığı ve tüketimde suç tarihinden sonra yükselme olup olmadığı ve sanığın karşılıksız yararlanma kastının bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra diğer delillerle birlikte hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.