muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9911, Karar No: 2007/2524, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9911 E.  ,  2007/2524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davalı Vek.Av..... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın arsa olarak kabulü ile bu niteliğine uygun biçimde değerlendirme yapılmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

1) 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarına göre kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) saptanmasında taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (petrol, akaryakıt ya da doğalgaz boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb.) ve konumu göz önünde bulundurulur. Buna göre bulunacak değer düşüklüğü oranı (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz. Somut olayda dava konusu edilen arsa niteliğindeki 3695 m2 yüzölçümlü taşınmazın 355,19 m2lik kısmında davacı idare lehine (ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile) daimi irtifak hakkı kurulmuş bulunduğuna ve irtifaklı alanda ağaç dikilmesi bina vs. sabit tesis yapılması yasaklandığına göre bu taşınmaz malda irtifak hakkı kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının irtifakın geçtiği alanın %50'sinden fazla ancak mülkiyet değerini de geçmemesi gerektiği düşünülmeden taşınmazda irtifaklı alanın mülkiyet değerinden daha fazla değer düşüklüğünü içeren bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

../..

2006/9911-2007/2524 -2-

2) Davada tespit edilecek bedeli karşılığında dava konusu taşınmazın üzerinde kurulmuş bulunan daimi irtifak hakkının (ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile) davacı idare lehine tescil edilmesi istenilmiş bulunduğuna göre, kamulaştırma yoluyla dava konusu taşınmazda kurulan daimi irtifak hakkının istem gibi davacı idare adına tapuya tesciline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken irtifakın geçtiği 355,19 m2'lik kısmın davalılar adına olan tapu kaydının iptaline de karar verilmesi,

3) Tespit ve tescile ilişkin davanın bu niteliğine göre karar harcının maktu olarak alınması gerekirken, tespit edilen kamulaştırma bedeli üzerinden nisbi harca hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25449, Karar No: 2015/2143, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25449 E.  ,  2015/2143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/1581, Karar No: 2025/469, Tarih: 12.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1581 E.  ,  2025/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1000 E., 2024/153 K.

ASIL DAVADA

DAVACILAR : 1-... 2-... 3- ... 4-...vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1- ... vekili Avukat ... 2- ...

3- ... ve diğer 8 davalı vekilleri Avukat ...

BİRLEŞEN DAVADA

DAVALILAR : 1- ... vekili Avukat ... 2- ...

3- ... ve diğer 8 davalı vekilleri Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/202 E., 2021/427 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davacılar vekili ve asıl ve birleşen davada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde; müvekkili arsa sahipleri ve dava dışı arsa sahipleri ile davalı yüklenici ... arasındaki 12/04/2013 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde 19 adet bağımsız bölüm yapılmasının öngörüldüğünü, 19 bağımsız bölümden 8 adet bağımsız bölümün arsa sahiplerine, 11 adet bağımsız bölümün ise yükleniciye bırakılmasının kararlaştırıldığını, 26. maddesinde ise imar koşullarında yasal olarak herhangi bir artırma olduğu takdirde bu değişimin taraflar arasında (arsa sahipleri ile müteahhit arasında) %50 - % 50 oranında paylaşılacağının düzenlendiğini, imar koşullarının değişimi ile 29 daire yapıldığını, bodrum katlarda yer alan 1, 2, 3,4, 5, 6, 7, 8, 9 ve zemin katta bulunan 10 no'lu bağımsız bölümün fazla yapıldığını, bu 10 adet bağımsız bölümlerin yarı hissesinin arsa sahiplerine ait olması gerektiğini, davalı yüklencinin müvekkillerini oyalayarak intikalleri yapmadığını, sonradan davalı yüklenici ile müvekkillerinin vekalet verdikleri... ile birlikte hareket ederek muvazaalı olarak dava konusu bağımsız bölümleri yakınları olan diğer davalılara satış göstermek suretiyle tapudan devrettiğinin anlaşıldığını, iskan ruhsatının alınmadığını, yapılan satışların gerçek satış olmadığını, muvazaalı olması nedeniyle geçersiz olduğunu, müvekkillerinin...'yı vekillikten azlettiklerini ileri sürerek sözleşme konusu taşınmazda yer alan 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 no'lu bağımsız bölümlerin tapu kaydının iptali ile hisseleri nispetinde müvekkilleri adına tapuya tesciline, tapu iptal ve tescil mümkün değilse davalı yüklenici ...'dan olan alacağın belirlenerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL'nin, 19/07/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile ise alacak miktarının 57.857,14 TL olarak faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin sözleşmeye uygun davranarak inşaatı tamamladığını, aralarındaki sözleşmeye göre daire paylaşımına ilişkin birden fazla madde olduğunu, bu maddelerin arasında farklılık bulunduğunu, sözleşmeye göre 19 dairelik binanın 7,5 dairesinin arsa sahiplerine, 11,5 dairenin yükleniciye ait olması hususunda anlaştıklarını, sözleşmenin 28. maddesine göre, 25 daireden fazla çıkarsa tüm dairelerin müteahhide ait olacağı, buna karşılık arsa sahiplerinin payının 7,5 daireden 8 daireye tamamlanacağı hususunun düzenlendiğini, taşınmazda 29 adet dairenin çıktığını, sözleşmenin diğer şartları ile birlikte 28. madde birlikte değerlendirildiğinde müteahhidin 21 daire alacağını, arsa sahiplerine de 8 daire vereceğini, bunun tarafların kabulünde olduğunu, inşaatın tüm işlerini bitirip iskân için gerekli işlemlerini yaptıktan sonra 10 adet dairenin tapusunun kendisine verilmesini talep ettiğini, davacıların da dahil olduğu tüm arsa sahiplerinin vekili olan... ile yapılan protokole göre başkaca hak ve talepleri olmadığına yönelik yazılı ibra verildiğini, davacıların bu konuda davayı müvekkillerine değil, ibrayı veren vekilleri...'ya yöneltmeleri gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 26. maddesinde ''İmar koşularında yasal olarak herhangi bir artırma olduğu takdirde bu değişim taraflar arasında %50-% 50'' ve 28. maddesinde ''Yapılacak olan binada 25 adet daireden fazla çıkarsa çıkacak olan tüm daireler müteahhide ait olacaktır. Zemin kattaki % 50 müteahhide ait olan daire arsa sahiplerine verilerek 8 daireye tamamlanacaktır'' düzenlemelerine yer verildiği, sözleşmenin 26 ve 28. maddelerinin birlikte değerlendirmesiyle ve sözleşmenin lafzıyla bağlı kalınması halinde bilirkişi raporunda yapılan hesaplamada 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 numaralı bağımsız bölümlerin devir tarihleri itibarı ile toplam değerinin sözleşme gereğince % 50'sinden davacıların 1/7 (davacıların talebi doğrultusunda) payına düşen miktarın 48.571,43 TL olduğu, davacıların bu miktar üzerinden alacak talebinin haklı olduğu, davacı tarafça taşınmazların davalılar tarafından muvazaalı olarak devredildiğine ilişkin yeterli bilgi belge sunulmadığı, tanık beyanlarının ve sunulan diğer belgelerin iddiayı ispata elverişli olmadığı gerekçeleriyle asıl dava ve birleşen davada alacak taleplerinin davalı ... bakımından kabulüne karar verilmiş, muvazaa iddiası ispatlanamadığı gerekçesi ile davacıların tapu iptal ve tescil taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava davacısı vekili ve bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, asıl ve birleşen dava davalısı ... vekilinin ise vekalet ücretine ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne, diğer hususlara ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine, kararın kaldırılarak vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrası düzeltilmek suretiyle yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz dilekçesinde; muvazaa iddialarının kabulü ile tapu iptal tescil taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken mahkemece hatalı olarak tapu iptal tescil taleplerinin reddine karar verildiğini, taşınmazların muvazaalı olarak davalıların yakınları olan 3. kişilere devredildiğini, alacak talepleri bakımından ise faize hükmedilmemesinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

2. Asıl ve birleşen davada davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; terditli alacak davasının kabulünün hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl ve birleşen davada, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal tescil ve terditli olarak açılan alacak talebine ilişkindir.

Dava konusu olayda; davalı yüklenici tarafından taraflar arasında imzalanan sözleşme kapsamında yapılması planlanan daire sayısından daha fazla daire yapıldığı ve fazla yapılacak dairelerin paylaşımına ilişkin sözleşmede bulunan hükümlere göre bir kısım dairelerin davacı arsa sahiplerine düştüğü, mahkemece duruşmada dinlenen bir kısım tanık beyanlarında davacılara düşen dairelerin yüklenici tarafından akraba ve yakınlarına devredildiğine ilişkin beyanların bulunduğu, davacılar tarafından bağımsız bölümlerin devredildiği bu kişilerin de davalı olarak gösterildikleri, mahkemece bu kişilerle devreden yüklenicinin arasındaki akrabalık ilişkisi nüfus kayıtları ve tüm sair delillerle değerlendirilerek muvazaa iddiası üzerinde durulup sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ise muvazaa bulunmadığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, yeniden hüküm kurulmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1294, Karar No: 2013/2916, Tarih: 28.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/1294 E.  ,  2013/2916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.03.2010 gününde verilen dilekçe ile geçik hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Davacılar, genel yola çıkışı bulunmayan 2637, 2629 ve 2633 parsel sayılı taşınmazları yararına, 2628 1325 numaralı parselden geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilerek 2637 parsel sayılı taşınmaz yararına 2628, 2629, 2630 ve 2631 numaralı parseller üzerinden geçit irtifakı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan 2628 numaralı parselde paydaş olan ... vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu ./..

olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

1- Mahkemece hüküm kurulurken sadece 2637 parsel lehine geçit hakkı kurulmuş diğer davacılara ait 2629 ve 2633 parseller için geçit tesis edilmemiştir. Ne var ki anılan parseller malikleri davacılar kararı temyiz etmediğinden bu hususa değinilmekle yetinilmiştir.

1- Mahkemece hüküm kurulurken sadece 2637 parsel lehine geçit hakkı kurulmuş diğer davacılara ait 2629 ve 2633 parseller için geçit tesis edilmemiştir. Ne var ki anılan parseller malikleri davacılar kararı temyiz etmediğinden bu hususa değinilmekle yetinilmiştir.

2- Geçit davalarında uygulanan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi gereğince üzerinden geçit kurulan parsele en az zarar verecek yerden geçit kurulması gerekir. Somut olayda aleyhine geçit kurulan 2628, 2629, 2630 ve 2631 sayılı parsellerin kuzey kısmında genişlikleri oldukça dar olup 2,5 metre eninde geçit kurulması halinde genişlikleri daha da daralacak ve kullanımı zorlaşacaktır. Dosya kapsamına ve toplanan delillere göre yüzölçümünün daha büyük olması sebebiyle 2636 parsel sayılı taşınmazın doğusundan, bu taşınmazın güneyinden geçen Karaağaçlık yoluna ulaşacak şekilde geçit kurulup kurulamayacağı konusunda bilirkişilerden ek rapor alınarak veya gerekirse yeniden keşif yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22874, Karar No: 2019/13197, Tarih: 17.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22874 E.  ,  2019/13197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davalı ... Güvenlik İnş. Temizlik Elektrik İşleri Gıda Medikal ve Mermer San. ve Tic. AŞ. vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteğinin reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin temizlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 30.06.2014 tarihinde haksız feshedildiğini ileri sürek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı kurum vekili, işyrinde ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı asılsız dedikodu çıkarmaları sebebi ile iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, iş sözleşmesinin hastanenin isteği ile sonlandırıldığını, davalı kurumun sorumlu olduğunu husumet yönünden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatillerinde ve ulusal bayram genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Aynı ilkeler ulusal bayram genel tatil ücret alacağı ve hafta tatili ücreti alacağı için de geçerlidir.

Somut olayda, mahkemece her ne kadar ulusal bayram genel tatil ücret alacağı ve fazla çalışma ücret alacakları hüküm altına alınmış ise de; söz konusu çalışmalarının tanık beyanlarına göre tespit edildiği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre resmi ve dini bayramlarda nöbetleşe çalışıldığını, çalışılan günlerin ücretlerinin bankaya yatırıldığını beyan edildiğini, davacı tanıklarının mesai saatleri hakkında net beyanları bulunmaması nöbet saatlerinin ve zamanları konusunda ispat edilebilir her hangi bir belgenin olmaması, fazla çalışma hesabı hakkında kesin fikir vermediğinden açıkça ispatlanamadığı sonucuna ulaşıldığı belirtilmiştir. Dosya kapsamına göre davacı tanıkları, davalı tanıkları ve davalı kurum tanıkları olmak üzere 9 tanık dinlenmiştir. Varsayıma dayalı soyut tanık beyanları ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı, fazla çalışma yapıldığı kabul edilemez. Aynı gün incelemesi yapılan emsal 2017/ 22870 Esas-2019/13196 Karar sayılı dosyada temizlik görevlisi işçi hakkında fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının reddine ilişkin mahkeme kararı Dairemizce onanmıştır. Dosya içeriğine göre davacı; tanık beyanları ile ulusal bayram tatil günlerinde çalıştığını ve fazla çalışma yaptığını yeterli ve inandırıcı delillerle kanıtlayamamıştır. Açıklanan nedenler ile yöntemince ispatlanamayan ulusal bayram genel tatil ücret alacağı ile fazla çalışma ücret alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17916, Karar No: 2011/21337, Tarih: 21.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/17916 E.  ,  2011/21337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.