muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/4045, Karar No: 2024/15809, Tarih: 17.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
 BEŞİNCİ DAİRE 
Esas  No : 2021/4045
Karar No : 2024/15809
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Başkanlığı / ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
	Dava konusu istem: Davacı tarafından, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 35. maddesinin B fıkrası uyarınca kamu görevinden çıkarılmasına ilişkin Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Genel Kurulu'nun ... tarih ve ... sayılı işleminin iptaline karar verilmesi  istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; davacının FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin ... tarih E:... K:... sayılı kararı ile mahkumiyetine hükmedildiği belirtilerek davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 35. maddesi uyarınca kamu görevinden çıkarılmasına dair dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının istinaf başvurusunda bulunması üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Mahkeme kararının gerekçesiz şekilde verildiği, disiplin cezası verme yetkisinin zamanaşımına uğradığı, FETÖ/PDY terör örgütü üyesi olmadığı,  hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet kararının bulunmadığı, masumiyet karinesinin ihlal edildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI               : Bölge İdare Mahkemesi kararında usul ve esas bakımından hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Davacı, ... Üniversitesi Eğitim Fakültesi Özel Eğitim Bölümü Zihinsel Engelliler Eğitimi Anabilim Dalı öğretim görevlisi olarak görev yapmakta iken 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 35/B maddesi uyarınca Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Genel Kurulu'nun ... tarih ve ... sayılı işlemi ile kamu görevinden çıkarılmıştır. 
	Bunun üzerine, anılan işlemin iptaline karar verilmesi istemiyle temyizen incelenen dava açılmıştır.
 
	İLGİLİ MEVZUAT:

İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Davacı, ... Üniversitesi Eğitim Fakültesi Özel Eğitim Bölümü Zihinsel Engelliler Eğitimi Anabilim Dalı öğretim görevlisi olarak görev yapmakta iken 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 35/B maddesi uyarınca Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Genel Kurulu'nun ... tarih ve ... sayılı işlemi ile kamu görevinden çıkarılmıştır. 
	Bunun üzerine, anılan işlemin iptaline karar verilmesi istemiyle temyizen incelenen dava açılmıştır.
 
	İLGİLİ MEVZUAT:
Anayasa’nın 36. maddesinin 1. fıkrasında, “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.” hükmüne, 141. maddesinin 3. fıkrasında, “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” düzenlemelerine yer verilmiş; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 24. maddesinin (e) fıkrasında ise kararın dayandığı "hukuki sebepler" ile "gerekçe", kararlarda bulunacak hususlar arasında sayılmıştır.
	Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin "Adil Yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesinde, "Herkes davasının, medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili uyuşmazlıklar ya da cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamaların esası konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, adil ve kamuya açık olarak ve makul bir süre içinde görülmesini isteme hakkına sahiptir."  kuralına yer verilmiştir.
	Gerekçeli karar hakkı, adil yargılanma hakkının temel unsurlarından biri olup, mahkemelerin kararlarını hangi hukuki ve maddi temellere dayandırdıklarını yeterince açık bir şekilde belirtme yükümlülüklerini ifade etmektedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmesiyle, bir davanın gereğince görüldüğü ortaya konulmakta, tarafların etkili bir itirazda bulunabilmelerine ve kararın bir temyiz organı tarafından incelenmesine olanak sağlanmaktadır. Ayrıca, adaletin tecellisinin kamuoyu tarafından denetlenebilmesi de ancak gerekçeli bir karar verilmesiyle mümkün hale gelmektedir.  
	Bununla birlikte, gerekçeli karar hakkı, davanın taraflarının ileri sürdüğü her iddianın ayrıntılı bir şekilde karşılanmasını gerektirmediği gibi, temyiz mahkemelerinin ilk derece mahkemeleri tarafından verilen kararları gerekçelerini tekrarlamaksızın onamalarına da engel teşkil etmemektedir. (AİHM Kararları: Ruiz Torija/İspanya,  Seri A no. 303-A, 09/12/1994, p. 29; Suominen/Finlandiya, no. 37801/97, 01/7/2003, p. 36; Hadjianastassiou/Yunanistan, no.12945/87, 16/12/1992, p.33; Tatişvili/Rusya, no. 1509/02, 22/02/2007, p.58; Gorou (no2)/Yunanistan, no. 12686/03, 20/3/2009, p.38,42;  Hirvisaari/Finlandiya, no. 49684/99, 27/09/2001, p.30,32; Van de Hurk/Hollanda, no: 16034/90, 19/4/1994, p. 61)

Bu bağlamda, soyut, genel ve belirsiz kavramların ya da kanunda yer alan ifadelerin tekrarından ibaret olan veya maddi ve hukuki unsurların yüzeysel bir şekilde ele alındığı gerekçelendirme türü, yetersiz gerekçelendirme olarak nitelendirilmektedir. Dolayısıyla, soyut yasal ifadelerin tekrarı tek başına yeterli kabul edilmemekte; yasada yer alan soyut kavramların analiz edilerek gerekçelerle somutlaştırılması gerekmektedir. (AİHM Kararları: Georgiadis/Yunanistan, no. 21522/93, 29/5/1997, p.40-43; H./Belçika, no. 8950/80, 30/11/1987, p.53)	
	Aynı doğrultuda, Anayasa Mahkemesi tarafından da ilke olarak, mahkeme kararlarının gerekçeli olmasının adil yargılanma hakkının bir gereği olduğu belirtilmiştir. Bu çerçevede, mahkemelerin, dava konusu maddi olay ve olguların kanıtlanmasını, delillerin değerlendirilmesini, hukuk kurallarının yorumlanmasını ve uygulanmasını, uyuşmazlıkla ilgili vardıkları sonucu, bu sonuca ulaşırken kullandıkları takdir yetkisinin sebeplerini makul bir şekilde gerekçelendirmek zorunda oldukları ifade edilmiş olup, "makul gerekçe"nin, davaya konu olay ve olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuki düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, olay ve olgular ile hüküm arasındaki bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerektiği vurgulanmıştır.	Zira tarafların, davada hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri için, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta bir gerekçe bölümünün ve bununla uyumlu hüküm fıkralarının bulunmasının zorunlu olduğu; bununla birlikte, derece mahkemelerinin taraflarca ileri sürülen tüm iddialara cevap verme zorunluluğunun bulunmadığı, hükme esas teşkil eden gerekçelerin nelerden ibaret olduğunu ortaya koymalarının yeterli olduğu belirtilmiştir. Ayrıca, kanun yolu mercilerince onama, itiraz veya başvurunun reddi kararları verilmesi hâlinde, alt derece mahkemelerinin kararlarında gösterdikleri gerekçelerin kabul edilmiş sayılacağı, bu nedenle anılan kararlarda ayrıca gerekçe gösterilmesine gerek bulunmadığı ifade edilmiştir. (AYM Kararı: Başvuru No: 2013/1235, 13/06/2013, p.23-25)
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Davacı, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Geçici 35. maddesinde yer alan, terör örgütlerine veya Millî Güvenlik Kurulunca devletin millî güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara üyeliği, mensubiyeti, iltisakı yahut irtibatı olduğu değerlendirilen personelin kamu görevinden çıkarılacağı hükmüne istinaden, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı işlemi ile kamu görevinden çıkarılmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Davacı, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Geçici 35. maddesinde yer alan, terör örgütlerine veya Millî Güvenlik Kurulunca devletin millî güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara üyeliği, mensubiyeti, iltisakı yahut irtibatı olduğu değerlendirilen personelin kamu görevinden çıkarılacağı hükmüne istinaden, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı işlemi ile kamu görevinden çıkarılmıştır.  
	Bununla birlikte, kamu görevinden çıkarılma gerekçelerinden biri olan "üyelik" unsuru, ceza kanunları ile tanımlanmış bir suç olduğundan, idari yargı mercilerinin bu yönde bir inceleme yapmaları ve tespitte bulunmaları mümkün değildir. Öte yandan, Anayasa Mahkemesi’nin 30/06/2022 tarih ve E:2018/137, K:2022/86 sayılı kararıyla, 7145 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesiyle 27/06/1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye eklenen Geçici 35. maddenin (B) fıkrasında yer alan “…Millî Güvenlik Kurulunca…” ve “…üyeliği, mensubiyeti veya…” ibarelerinin iptaline karar verilmiştir. Dolayısıyla, idari yargı mercilerince terör örgütleri ile iltisak ve irtibat noktasında değerlendirme yapılması gerekmektedir.  
	Bu çerçevede, ilgililer hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan verilen takipsizlik ya da beraat kararları, ilgili kişinin FETÖ/PDY ile iltisak ve irtibatının bulunup bulunmadığı yönünden idari yargı mercilerince farklı bir değerlendirme yapılmasına hukuki engel teşkil etmediği gibi, ilgili hakkında örgüt üyeliğinden verilmiş bir mahkûmiyet kararı bulunması da, idari yargı mercilerince dava dosyasında yer alan veya ceza yargılamasında elde edilen bilgi, belge ve tespitlere dayanılarak, irtibat ve iltisak kavramları yönünden bir değerlendirme yapılması gerekliliğini ortadan kaldırmamaktadır.
	Dolayısıyla, idari yargı mercilerince, kişilerin terör örgütleri ile irtibat veya iltisakının bulunup bulunmadığı hususunun, davalı idarece dosyaya sunulan bilgi, belge ve tespitler ile davacı hakkında ceza soruşturması veya yargılamasında elde edilen delillerin birlikte değerlendirilmesi; daha ileri bir araştırmanın gerekli görülmesi hâlinde ise yapılacak ara kararı üzerine ilgili kurumların sunacağı bilgi, belge ve tespitlerin dikkate alınması suretiyle karara bağlanması gerekmektedir.  
	Bu durumda, İdare Mahkemesi’nce, davacı hakkında dosyaya sunulan bilgi, belge ve tespitler ile ceza soruşturması veya yargılamasında elde edilen deliller davacının terör örgütü ile iltisak veya irtibatının bulunup bulunmadığı yönünden değerlendirilmeden verilen hükmün, Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının temel bir unsuru olan "gerekçeli karar hakkı"na aykırı olduğu açıktır.

Bu durumda, İdare Mahkemesi’nce, davacı hakkında dosyaya sunulan bilgi, belge ve tespitler ile ceza soruşturması veya yargılamasında elde edilen deliller davacının terör örgütü ile iltisak veya irtibatının bulunup bulunmadığı yönünden değerlendirilmeden verilen hükmün, Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının temel bir unsuru olan "gerekçeli karar hakkı"na aykırı olduğu açıktır.  
	Bu itibarla, davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun’un 49. maddesine uygun bulunan davacının temyiz isteminin kabulüne; 
  2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle BOZULMASINA, 
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesine gönderilmesine, 17/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/5387, Karar No: 2024/4109, Tarih: 17.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/5387
Karar	No : 2024/4109                                                                                
DAVACI	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN_KONUSU	: Yardımcı (birinci kademe) antrenör olan davacı tarafından, temel (2. kademe) antrenörlüğe geçiş için katılmak istediği Antrenör Eğitim Programı Temel Eğitimine e-devlet üzerinden başvuru yapmasına izin verilmemesine ilişkin işlem ile bu işlemin dayanağı olan 14/12/2019 tarih ve 30978 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Antrenör Eğitimi Yönetmeliği'nin 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin iptali istenilmektedir. 
DAVACININ_İDDİALARI	: Davacı tarafından, milli sporcu ve 1. kademe yardımcı antrenör olduğu, 2. kademe temel antrenörlüğe geçmek için Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından Anadolu Üniversitesi işbirliğiyle düzenlenen "Antrenör Eğitim Programı Temel Eğitimi"ne katılmak için e-devlet üzerinden başvuruda bulunmak istediği, sistemin kendisinin lise mezunu olmaması sebebiyle başvurusunu kabul etmediği, dava konusu Yönetmelikle ilga edilen, 16/08/2002 tarihli ve 24848 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Antrenör Eğitim Yönetmeliği'nin 6. maddesi uyarınca milli sporcu unvanı kapsamında 1. kademe yardımcı antrenörlüğe hak kazandığı, ancak dava konusu Yönetmelik uyarınca lise mezunu olmadığından kademe ilerlemesi sağlayamadığı, dava konusu Yönetmeliğin geçici maddelerinin lafzı ve ruhunun birlikte değerlendirilmesinden, Yönetmeliğin mevcut durumların ve kazanılmış hakların korunmasını amaçladığı anlaşılmakta ise de idare tarafından yalnız lafzi yorumla hak sahiplerinin statüsünün aleyhe değiştirilmek istendiği, mülga Yönetmelik gereği kazanmış olduğu hakkının dava konusu Yönetmelik ve buna dayalı idari işlemle geri alınmakta olduğu, aynı statüdeki diğer meslektaşları ile farklı muameleye tabi tutulmak istendiği, bu sebeple idari işlemin eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği, hem milli sporcu, hem de zaten 1. kademe yardımcı antrenör olup eğitimine devamının engellenmesinin Anayasal hakkının da ihlali olduğu ileri sürülmektedir.

DAVALININ_SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından, usule ilişkin olarak davacının "Antrenör Eğitim Programı Temel Eğitimi"ne sistem üzerinden başvuru yapamaması işleminin idari davaya konu olabilecek kesin ve yürütülmesi zorunlu bir işlem olmadığı, davanın süresinde açılmadığının tespiti halinde süre aşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği; esasa ilişkin olarak ise, 2016 yılında İstanbul’da düzenlenen 29. Uluslararası Boğaziçi Karate Turnuvasında “Veteranlar” kategorisinde Kata turnuvasına katıldığı için C sınıfı milli sporcu belgesi sahibi olan davacının bu sayede 2018 yılında açılan kursa katılarak 1. kademe yardımcı antrenör belgesi aldığı, antrenör kalitesini yükseltmek ve eğitimlerin daha bilimsel olması amacıyla düzenlenen dava konusu Yönetmeliğin 2019 yılında yürürlüğe girdiği, Bakanlıkça kurs, eğitim vb. başvuruların e-devlet üzerinden alındığı, davacının Anadolu Üniversitesi tarafından yapılan eğitime başvurusunun Yönetmelikteki eğitim şartına uymaması nedeniyle sistem tarafından kabul edilmediği, davacının eğitim şartını sağladığı takdirde başvurabileceği, dava konusu maddenin amacının antrenörlerin belli bir eğitim seviyesinde ve donanımda olmalarını sağlamak olduğu, antrenörlerin sporcuların fiziksel ve psikolojik gelişimi üzerinde büyük etkiye sahip ve rol model vasfında kişiler olduğu, bu nedenle düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davacı tarafından, 1. kademe antrenörlükten 2. kademe antrenörlüğe geçiş için yapılan Antrenör Eğitim Programı Temel Eğitimine sistem üzerinden başvuru yapılamamasına ilişkin işlem ile işlemin dayanağı olan 14/12/2019 tarih ve 30978 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Antrenör Eğitimi Yönetmeliği'nin 7. maddesinin1. fıkrasının (b) bendinin iptali istenilmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davacı tarafından, 1. kademe antrenörlükten 2. kademe antrenörlüğe geçiş için yapılan Antrenör Eğitim Programı Temel Eğitimine sistem üzerinden başvuru yapılamamasına ilişkin işlem ile işlemin dayanağı olan 14/12/2019 tarih ve 30978 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Antrenör Eğitimi Yönetmeliği'nin 7. maddesinin1. fıkrasının (b) bendinin iptali istenilmektedir.
Uyuşmazlıkta, milli sporcu ve 1. kademe yardımcı antrenör olan davacının 2. kademe antrenörlüğe geçmek için Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından Anadolu Üniversitesi işbirliğiyle düzenlenen "Antrenör Eğitim Programı Temel Eğitimi"ne katılmak amacıyla E-devlet üzerinden başvurduğu, ancak kendisinin lise mezunu olmaması sebebiyle sistemin başvurusunu kabul etmediği, Mülga 2002 Yönetmeliği kapsamında 1. kademe antrenörlüğe hak kazandığı, yeni Yönetmelik uyarınca lise mezunu olmadığından kademe ilerlemesi sağlayamadığı, Mülga Yönetmeliğin 6. maddesinde "milli sporcularda tahsil şartı aranmaz" kuralı olduğu ve yeni Yönetmeliğin de lafzı ve ruhunun mevcut durumları koruduğu ve kazanılmış hakların devamını ön gördüğü halde hak sahiplerinin statüsünün aleyhe değiştirilmek istendiği, Mülga Yönetmelik gereği kazanmış olduğu hakkının yeni yönetmelik ve buna dayalı idari işlemle geri alındığı, aynı statüdeki diğer meslektaşları ile farklı muameleye tabi tutulacağı ve bu sebeple idari işlemin eşitlik ilkesine aykırı olduğu, hem milli sporcu ve hem de 1. kademe antrenör olup eğitimine devamının engellenmesinin Anayasal hakkını da ihlal ettiği ileri sürülmektedir. 
14/12/2019 tarih ve 30978 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Antrenör Eğitimi Yönetmeliği'nin “Antrenör eğitim programına katılacak adaylarda aranılacak şartlar” başlıklı 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, antrenör eğitim programına katılacak adaylarda “en az lise veya dengi okul mezunu olmak” koşuluna yer verilmiştir. 
Dosyadaki mevcut belge ve bilgilerden, davacının 2016 yılında İstanbul’da düzenlenen 29. Uluslararası Boğaziçi Karate Turnuvasında “Veteranlar” kategorisinde Kata turnuvasına katıldığı için C sınıfı milli sporcu belgesi aldığı ve 2018 yılında açılan kursa katılarak kendisine 1. kademe yardımcı antrenör belgesi verildiği görülmekte olup, milli sporcu belgesine sahip 1. Kademe antrenör olan davacı tarafından 2. Kademe antrenörlüğe geçmek amacıyla "Antrenör Eğitim Programı Temel Eğitimi"ne katılmak için E-devlet üzerinden yaptığı başvurusunun Yönetmeliğin 7. maddesi, 1. fıkrasının (b) bendi gereğince lise veya dengi okul mezunu olmadığı için kabul edilmediği anlaşılmaktadır.

Olayda, davaya konu Yönetmeliğin, ilgili spor dalına performans ve/veya rekreatif amaçlı katılan her yaştaki bireylerin eğitiminde görev alacak antrenörlerin eğitimi ve görev alanları ile ilgili usul ve esasları belirlemek amacıyla yayınlandığı ve antrenör kalitesini yükseltmek ve eğitimlerin daha bilimsel olması amacıyla yeniden düzenlendiği görülmekte olup, 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendindeki düzenlemenin, antrenörlerin belli bir eğitim seviyesinde ve donanımda olmalarını ve niteliği yükseltmeyi amaçladığı ve davacının da lise veya dengi okul mezunu olmadığı için başvurusunun kabul edilmediği anlaşıldığından, dava konusu düzenlemenin kazanılmış hak ve eşitlik ilkesini ihlal etmediği ve bu düzenlemeye dayalı olarak tesis edilen işlemde de hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. 
Bu nedenle,  1. kademe antrenörlükten 2. kademe antrenörlüğe geçiş için yapılan Antrenör Eğitim Programı Temel Eğitimine sistem üzerinden başvuru yapılamamasına ilişkin işlem ile işlemin dayanağı olan 14/12/2019 tarih ve 30978 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Antrenör Eğitimi Yönetmeliği'nin 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde hukuka aykırılık bulunmadığı için davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ	:
 2016 yılında İstanbul’da düzenlenen 29. Uluslararası Boğaziçi Karate Turnuvasında “Veteranlar” kategorisinde Kata turnuvasına katılması sonucu C sınıfı milli sporcu belgesine sahip, Türkiye Karate Federasyonu'nun 0141159 sicil numarasında kayıtlı milli sporcu olan davacı, dava konusu Yönetmelikle yürürlükten kaldırılan 16/08/2002 tarihli ve 24848 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Antrenör Eğitim Yönetmeliği'nin 6. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca milli sporcu sıfatıyla 12-23 Eylül 2018 tarihleri arasında katıldığı kursu başarı ile tamamlayarak Spor Genel Müdürlüğü tarafından düzenlenen 19/11/2018 tarihli 1. Kademe Yardımcı Antrenör belgesini almıştır.
Bilahare, anılan Yönetmeliği ilga eden dava konusu Antrenör Eğitimi Yönetmeliği, 14/12/2019 tarih ve 30978 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. 
Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından antrenör eğitimlerine yönelik yayınlanan duyuruda, mevcut antrenör belgesinin kademesini yükseltmek isteyenlerin 26/08/2020-06/09/2020 tarihleri arasında e-devlet üzerinden veya GSB-Spor Bilgi Sistemi üzerinden başvuru yapabilecekleri belirtilmiştir. 
Davacı tarafından duyuruda belirtildiği şekilde e-devlet üzerinden başvuru yapılmak istendiğinde lise mezunu olmaması nedeniyle başvuru işlemleri tamamlanamamış, davacı anılan eğitime sistem üzerinden başvuramamıştır. 
Bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	USUL YÖNÜNDEN: