muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10477, Karar No: 2017/7355, Tarih: 26.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/10477 E.  ,  2017/7355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320

sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1155, Karar No: 2015/1840, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1155 E.  ,  2015/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/4406, Karar No: 2013/11052, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4406 E.  ,  2013/11052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme; Nitelikli hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, müştekiye ait işyerinin arkasındaki “havalandırma penceresi üzerindeki sağlam demirlerle muhkem surette yapılmış parmaklıkları levye ile zorlayıp“ hırsızlık amacıyla içeri girmek istemesi eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve TCK.nın 102/3 ve 104/2 maddelerinde belirlenen 10+5 yıldan ibaret (5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve 67. maddeleri açısından ise 8+4 yıl) zamanaşımına tâbi olan aynı yasanın 493/1. maddesinde tanımlanan “nitelikli hırsızlık” suçunu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, 18/07/2004 olan suç tarihinde, müştekiye ait işyerinin arka kısmındaki sağlam demir parmaklıklı havalandırma penceresi camını kırıp, adli emanete alınan demir bükme levyesi ile demir parmaklıkları işyeri içine girmek için zorladığı sırada işyeri komşusu tanık ... ... ve yeğenleri tarafından görülüp, fark edilip güvenlik güçlerine ihbarı üzerine, olay yerine intikal eden polislerce saklandığı çatı üzerinde yakalanıp İlçe Polis Merkezi Amirliği'ne getirildiğinde, hakkında adli soruşturma yapılırken sinirlenip görevli amirin oda kapısı camını kırması eylemlerinin “nitelikli hırsızlığa teşebbüs” ve “nitelikli mala zarar verme” suçlarını oluşturduğu iddia olunan somut olayda;Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22691, Karar No: 2012/23096, Tarih: 05.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/22691 E.  ,  2012/23096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 184/4. maddesinin "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca 3. fıkra hariç mücavir alanın maddenin kapsamı dışında tutulması karşısında; imara aykırılığın bulunduğu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanığa atılı kendisine ait taşınmaz üzerinde ruhsatsız inşaat yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunun kişilere veya kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCK'nın 184/5. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi karşısında, sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23089, Karar No: 2016/2394, Tarih: 17.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/23089 E.  ,  2016/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin evinin önünde park halinde bulunan aracının olay günü saat 19:30 sıralarında alarmının çalması üzerine dışarı çıkarak aracının yanına gittiğinde aracın yanında sokak lambası olması nedeniyle net bir şekilde sanığı gördüğü, hırsız var diye bağırması üzerine suça konu müzik depolama aletiyle birlikte sanığın kaçtığı, eşgal bilgileri üzerine yapılan araştırma sonucunda aynı gün saat 00:00 sıralarında olay yerine yakın ...Caddesi üzerinde sanığın yakalandığı, müştekiye canlı teşhis yaptırıldığı, böylelikle oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olması nedeniyle mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/899, Karar No: 2021/3776, Tarih: 19.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/899 E.  ,  2021/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 25.09.2019 tarih ve 2018/976 E. - 2019/822 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.07.2020 tarih ve 2019/2811 E. - 2020/1114 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin yurt dışında birçok vatandaştan SPK'na ve ilgili yasalara aykırı olarak para toplandığını, haksız ve kandırarak yasalara uygun olmayan ortaklıkların kurulduğunu, davalı şirket yetkilileri hakkında bu sebeple soruşturmalar açıldığını, müvekkilinin işçi olarak çalışarak biriktirdiği parayı şirkete yatırdığını ve karşılığından ortaklık durum belgesi aldığını belirterek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespitini ve davacıdan tahsil edilen paranın şimdilik, 1.000 Euro’sunun ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek Merkez Bankası yabancı para cinsi faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, davacı vekili 02.08.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile talep miktarını 264.000,00 Euro artırarak toplamda 265.000,00 Euro'ya çıkarmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile, davacı ile davalı ...Ş. arasında geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, 265.000 Euro'nun, dava tarihi olan 15.10.2018 tarihinden itibaren işleyecek, 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince Devlet Bankalarınca 1 yıl vadeli Euro cinsinden açılan hesaplara uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalı ...Ş.'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... AŞ. vekili istinaf etmiştir.

Konya Bölge Adliye Mahkemesince, 7194 sayılı Kanun'un 41. maddesi ile 25.03.1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler ile 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 sayılı Bankalar Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'a eklenen geçici 4. madde gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5857, Karar No: 2006/9106, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5857 E.  ,  2006/9106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki finansal kiralama sözleşmesine konu makinaların aynen iadesi veya makinaların değerinin iadesi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ... Makina Sanayi Ticaret Limited Şirketi’ne finansal kiralama yoluyla satılan “16032 model saç bükme makinesi” ve ... 700v model torna tezgahının mülkiyetinin Finansal Kiralama Kanunu gereği kendilerine ait olduğunu, anılan menkullerin yasaya aykırı olarak davalı tarafından haczedilip bilahare satışa çıkarıldığını ve yine makinaların davalı tarafından alındığını iddia ederek, makinaların aynen iadesini ya da fazlaya ilişkin haklar saklı kalarak 30.000.000.000.-TL. bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, istihkak iddiasının ihalenin feshi davası açılması ile ileri sürülebileceğini, davacı tarafından böyle bir dava açılmadığını, artık istihkak iddiasında bulunulamayacağını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine, tedbir kararının devamına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 10.03.2005 günlü ilamıyla davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK.nun 434/3. maddesi uyarınca reddi gerektiği, davalının temyizi yönünden ise vekalet ücretinin harcı tamamlanan bedel üzerinden takdiri gerekirken dava dilekçesindeki değere göre belirlenmesinin yanlış olduğu, ayrıca davanın reddi halinde HUMK.nun 112. maddesi uyarınca tedbir kararının kendiliğinden mürtefi olacağı gerekçeleriyle bozma kararı verilmiş, bozma sonrası yapılan yargılamada, davanın reddine, 1.139.00.-YTL. nisbi ilam ve karar harcının davalıdan alınarak hazineye irad kaydına, davalının ödemiş olduğu 1.135.00.-YTL. nispi ilam ve karar harcının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, davalı vekilince hükmün harçlarla ilgili bölümdeki maddi hatanın tavzihi istenmiş Mahkemece 20.04.2006 günlü 2006/11 D.İş sayılı kararla HUMK.nun 455. maddesi gözetilerek tavzih talebinin reddine karar verilmiş, iş bu karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle esas hakkındaki hükmün henüz taraflara tebliğ edilmemiş olmasına, hükümdeki yanlışlığın temyiz konusu yapılabilecek nitelikte bulunmasına, tavzih ile düzeltilmesinin mümkün olmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22924, Karar No: 2012/23099, Tarih: 05.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/22924 E.  ,  2012/23099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 184/4. maddesinin "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca 3. fıkra hariç mücavir alanın maddenin kapsamı dışında tutulması karşısında; imara aykırılığın bulunduğu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanığa atılı kendisine ait taşınmaz üzerinde ruhsatsız inşaat yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunun kişilere veya kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCK'nın 184/5.maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi karşısında, sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5790, Karar No: 2015/5547, Tarih: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5790 E.  ,  2015/5547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/5137, Karar No: 2017/7295, Tarih: 25.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/5137 E.  ,  2017/7295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu önceki davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32821, Karar No: 2016/17451, Tarih: 06.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/32821 E.  ,  2016/17451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı farkı, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti, sosyal hak alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararının taraflar tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 05.04.2016 gün ...Esas,... Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 31.01.2014 tarihli kök rapordan sonra davalı tarafın itirazı ve davacıya yapılan ödemelere ilişkin bordroların sunulması üzerine ek rapor alındığı, ancak dosyada bulunan davalı tarafça davacıya noter kanalıyla keşide edilen ihtarnamede 2.300 TL ücretle işe başlayacağının taahhüt edilmesine göre işe başlatılmadığı andaki ücret 2.300 TL olduğu kabul edilerek yeniden hesaplama yapılarak ikinci ek rapor alındığı, mahkeme gerekçeli kararında işe başlatmama tarihindeki net ücretinin 2.300 TL olarak kabul edilmek suretiyle yapılan hesaplamaya itibar edildiğinin yazılı olduğu dikkate alındığında hükme esas alınan raporun 29.05.2014 tarihli rapordaki “tespit miktarı 1” yazılı seçenek olduğu gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I