muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9290, Karar No: 2006/12714, Tarih: 05.10.2006

10- Davaya konu; taşınmazın bulunduğu yerde 1970 yılında yapılıp 12.12.1970 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosunda, çekişmeli taşınmazın geldiği, 312650 m2 yüzölçümündeki 199 sayılı kadastro parselinin, Kasım 1958 tarih ve 48 sıra numaralı tapu kaydıyla ... Vakfı adına tesbit edilip kadastro tesbitinin itirazsız kesinleştiği, satışla ile bir kısım payların gerçek kişilere geçtiği, imar uygulamasında bu pay tapularına göre imar parsellerinin pay sahipleri adına belirlemesinin yapılarak, 199 parselin dışındaki kadastro yollarının imar uygulamasına tabi tutulması ile ... Belediyesi adına belirlenen payla birlikte paylı olarak ... Belediyesi ile davalı gerçek kişi(ler) adına tapuya tescil edildiği, Hazine tarafından bu tapuların iptalinin istendiği, çekişmeli parselin imar uygulamasında 199 sayılı kadastro parselinden ve kadastro yol boşluğundan geldiği ancak, fiili olarak da 199 sayılı kadastro parselinin sınırları içinde kaldığı,

11. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanın Hakem sıfatıyla verdiği 09.04.1973 gün ve 1947/40-48 sayılı kararıyla, Orman Yönetiminin, Ağustos 1936 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan ve fen elemanı bilirkişi ... tarafından düzenlenen 28.05.1970 tarihli krokide gösterilen taşınmaza, orman kadastrosuna dayanarak el atmasının önlenmesine karar verildiği, Ancak, Hakem kararına ilişkin dava dosyası yada kesinleştirme şerhli onaylı örneği ve eki olan fen elemanı bilirkişi krokisi bulunamadığı ve getirtilemediği, bu nedenle Hakem kararının kesinleşip kesinleşmediği anlaşılamadığı, Hakem tarafından tapuya tescil anlamına gelecek karar verilemeyeceği, verilse dahi hukuken değer taşımayacağı gibi, mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi ile fen elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporuyla çekişmeli parselin, sınırları itibariyle Ağustos 1936 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalsa da, ... tarafından düzenlenen krokiye göre, Hakem kararı kapsamındaki taşınmazın kuzey sınırında ... çayının gösterildiği, ... çayının yatak değiştirmediği ve sabit sınır olduğu, bu nedenle Hakem kararının ... çayının kuzeyinde bulunan çekişmeli parseli kapsamayacağının belirlendiği,

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki tefrik komisyonunca, Akdeniz makisi olarak tesbit edildiği, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek, makiye ayırma işlemine değer verilmeden iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca ilkin taşınmazın orman sınırları içinde aplike edildiği ve 3302 sayılı yasayla değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği göz önünde bulundurulmadan, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ifrazen 199 sayılı kadastro parselinden ve arazi kadastrosunda yol boşluğu olarak bırakılan yerlerin imara girmesi ile ... Belediyesine gelen payla birlikte, davalı gerçek kişi ve belediye adına paylı olarak tescil edildiği, oysa, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ve 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170

.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)).

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. madde yada 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi gereğince , 2896 ve 3302 sayılı yasalar ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkarılan yerlerin ise bu yasalar gereği orman rejimi dışına çıkarma işlemi sadece Hazine adına yapılacağından, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilemeyeceği,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı tarafın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 05/10/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19815, Karar No: 2016/4827, Tarih: 25.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/19815 E.  ,  2016/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık ... hakkında verilen karara ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen karara ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre; sanığın, hükümden sonra 16.03.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17947, Karar No: 2013/1428, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/17947 E.  ,  2013/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yapma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; kamu davasının evlenme nedeniyle düşmesine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 11.03.2009 gün ve 2007/111 Esas, 2009/35 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın aşamalarda nikahı kendisinin yapmadığını savunması, nikahı yapılan ... ile soruşturmada dinlenen ve imamı getiren tanık ...'ın nikahı ...'ten gelen bir imamın kıydığını ifade etmeleri karşısında, mahkemece dinsel töreni yaptıran ... ile tanık Barış da dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nın 230/5. maddesinin sadece resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptıranlar hakkında uygulanabileceği, resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yapma suçunu işleyen kimselerin, dinsel töreni yaptıranlar daha sonra evlenseler bile bu madde hükmünden yararlanamayacakları gözetilmeden, dinsel töreni yapan sanık hakkında yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19117, Karar No: 2015/7741, Tarih: 25.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/19117 E.  ,  2015/7741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/240103

MAHKEMESİ : Yayladağı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2015

NUMARASI : 2015/162 (E) ve 2015/95 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar S.. M.. ve F.. Ç.. hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarına yönelik kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından sanıklar S.. M.. ve F.. Ç.. müdafiilerinin temyiz dilekçeleri itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükümlerin isteme uygun olarak incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Sanıklar S.. M.. ve F.. Ç.. hakkında hırsızlık suçlarına yönelik kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. M.. ve F.. Ç.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine “Sebebiyet verdikleri yargılama giderinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık İ.. Ç.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının

incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

III- Sanık İ.. Ç.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının

incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında mağdura karşı hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlediği iddiası ile dava açıldığı ancak hayvanların çalındığı ahıra hiç gitmediği, hayvanları görene kadar hırsızlık malı olduğunu bilmediğini savunmasına istinaden atılı eylemlerin sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından bahisle sanığın bu eylemler yönünden beraatine ve sanığın eyleminin suç eşyasının kabul edilmesi suçunu oluşturması ihtimali ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiş ise de sanığın eyleminin tek olduğu gözetilmeden bir yönünden beraat, diğer yönünden suç eşyasının kabul edilmesi suçunu oluşturabileceğinden söz edilerek suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmek sureti ile gerekçe ve hükümde çelişkiye yol açılması,

Bozmayı gerektirmiş, maddesi sanık İ.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK 326/son uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5082, Karar No: 2014/9406, Tarih: 15.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/5082 E.  ,  2014/9406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılığa Konu Eşyayı Bu Özelliğini Bilerek Ticari Amaçla Saklamak

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9388, Karar No: 2011/13937, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9388 E.  ,  2011/13937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2009/17869-2010/66 sayılı 18.01.2010 günlü bozma kararında özetle: “Çekişmeli taşınmaz üzerinde resmi belgelere dayalı olarak farklı tarih ve keşiflerde orman incelemesi yapan üç ayrı uzman bilirkişi kurulu raporlarında; memleket haritası ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenip birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına göre konumu saptanıp gösterilmiş, 1958 tarihli memleket haritasında çekişmeli taşınmazın 363/A ile gösterilen 103100 m2 bölümünün yeşil renkli ormanlık alanda görüldüğünü, halen üzerinde eylemli olarak kayın, meşe, gürgen, mestane, titrek kavak cinsinden orman ağaçlarının bulunduğunu ve eğimin %20'nin üzerinde olması nedeniyle orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığını ve bu nedenle 115 Nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan ve eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen tahditte NALDÖKENTEPE IV DEVLET ORMANI olarak sınırlandırıldığını, ORMAN SAYILAN yerlerden olduğunu, yine aynı krokide 363/B harfiyle gösterilen 79500 m2 alanın ise; %10-12 eğimli olduğunu bu nedenle toprak muhafaza karakteri taşımadığını, üzerinde rüzgarın getirdiği tohumlama ile titrek kavak ve zeminde eğrelti otları, cistus ve böğürtlen bulunduğunu, 1958 tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafında beyaz renkli açık alanda görüldüğünü ve ORMAN SAYILMAYAN yerlerden olduğunu, kesinleşmeyen tahditte ise, P.III nolu poligon ile 2/B alanı olarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını, taşınmazın 1954 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında K.sani 1306 tarih 132 numaralı 68925 m2 yüzölçümlü tapu kaydına dayanılarak gerçek kişiler adına tesbitinin yapıldığını, bu nedenle öncesinin dahi 4785 sayılı Yasaya göre devletleştirilen ve orman sayılan yerlerden olmadığını bildirmişlerse de taşınmaz doğu, batı, kuzey yönlerden memleket haritasına göre devlet ormanı ile çevrili olup, taşınmazın bu haliyle 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesine göre orman bütünlüğü içerisinde orman içi açıklığı sayılan yerlerden olup olmadığı ve hangi yönlerden tarım arazileriyle bütünlük arz ettiği bilimsel verilerle yeterli olarak tartışılmamıştır. Ayrıca çekişmeli taşınmazlara komşu olan 354, 359, 360, 361, 362, 364 ila 370 ve 371, 376 377, 378 parsellere ilişkin kadastro tespit tutanakları ile varsa revizyonu tapu ve vergi kayıtları getirtilerek yerel bilirkişi ve fen bilirkişi aracılığı ile uygulanıp çekişmeli taşınmaz yönünün bu kayıtlarda ne okuduğu sorulup saptanmamıştır. Uzman bilirkişi kurulu raporları ve yapılan araştırma bu haliyle taşınmazın memleket haritasındaki konumunu ve gerçek niteliğini belirlemede yetersiz olup, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Ayrıca; 6831 sayılı Yasanın 11. maddesine göre; eldeki davada, yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulaması nedeniyle Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri

Bakanlığı), ... yasal hasım konumundadır. Mahkemece bu husus gözardı edilerek Orman Genel Müdürlüğüne yönelik davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi de doğru değildir.

O halde; mahkemece (çekişmeli taşınmazın dayanak tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri), (dayanak tapu kaydının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları), (komşu 354, 359, 360, 361, 362, 364 ila 370 ve 371, 376 377, 378 parsellere ilişkin kadastro tespit tutanakları ile varsa revizyonu olan dayanak tapu kayıtları ve vergi kayıtları), eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip usulüne uygun orman araştırması yapılması ve taşınmazın 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesine göre orman bütünlüğü içinde orman içi açıklığı sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra dava konusu 363 parselin (B ) ile gösterilen bölümünün orman içi açıklığı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Genel arazi kadastro işlemi ise, 1954 yılında yapılmış, dava konusu taşınmazın çevresi çalılık olarak tapulama harici bırakılmıştır.

Mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; hükmüne uyulan bozma ilamında çekişmeli taşınmazın dayanak tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri, dayanak tapu kaydının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu 354, 359, 360, 361, 362, 364 ila 370 ve 371, 376 377, 378 parsellere ilişkin kadastro tespit tutanakları ile varsa revizyonu olan dayanak tapu kayıtları ve vergi kayıtları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtildikten sonra usulüne uygun orman araştırması yapılması gereğine değinilmiş, mahkemece eski tarihli hava fotoğrafı ile çevre taşınmazlara uygulanan tapu ve vergi kayıtları getirilmeden, çekişmeli taşınmazın dayanak tapu kaydı yapılan keşifte tam olarak uygulanmadan hüküm kurulmuştur. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece, komşu 354, 359, 360, 361, 362, 364 ila 370 ve 371, 376 377, 378 parsellere ilişkin varsa revizyonu olan dayanak tapu kayıtları ve vergi kayıtları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisi veya olmadığı takdirde bir tapu fen elemanından oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaza ve çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yer üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafı ile memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafı ile memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, yalnız büro