muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1904, Karar No: 2024/2682, Tarih: 16.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1904 E.  ,  2024/2682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/155 E., 2024/360 K.

DAVA TARİHİ : 25.03.2014

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çumra Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/724 E., 2022/210 K.

Taraflar arasındaki paydaşlararası el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulması suretiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin murisi ...'tan intikal eden Konya ili, Çumra ilçesi, ... Köyü, 311 ada 3 parsel sayılı taşınmaza, davalı ve dava dışı kişilerle birlikte elbirliği hâlinde malik olduğunu, davalının diğer paydaşların rızası ve muvafakatı olmaksızın taşınmazı kiraya verdiğini ileri sürerek; davalının taşınmazdaki paya yönelik haksız müdahalesinin önlenmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve ileride arttırılmak kaydıyla dava tarihinden geriye dönük 5 yıllık ecrimisil bedeli olarak şimdilik 10.000,00 TL'nin işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; muris ...'un 25.06.1987 tarihinde vefat ettiğini, vefatından sonra varislerinin bir araya gelerek murise ait tapuda kayıtlı taşınmazları 30.10.2002 tarihili taksim sözleşmesiyle paylaştıklarını, taksim sözleşmesinin bütün varislerin iştirakiyle yapıldığını, her varisin sözleşmeye göre kendisine isabet eden taşınmazı iktisap edip tasarrufunu ve fiili kullanımını sürdürdüğünü, taşınmazın cebren tescili için Çumra Asliye Hukuk Mahkemesinde 2014/14 Esas sayılı dosya ile dava açıldığını, iştirak hâlinde mülkiyette ecrimisil ve men'i müdahale davalarının tüm paydaşlar tarafından açılması gerektiğini, davacının kötüniyetli olduğunu belirterek; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kısmen kabulü ile;

Konya ili, Çumra ilçesi, ... Köyü, 311 ada 3 parsel sayılı taşınmaza davalının haksız müdahalesinin önlenmesine, 56.827,65 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kısmen kabulü ile;

Konya ili, Çumra ilçesi, ... Köyü, 311 ada 3 parsel sayılı taşınmaza davalının haksız müdahalesinin önlenmesine, 56.827,65 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; taksim sözleşmesi geçersiz kabul edilse bile müvekkilinin bu sözleşmeye dayanarak iyi niyetle kendine düşen taşınmazı kullandığını, esasen miras taksim sözleşmesinin hiç uygulanmadığını, bu gerçeğin müvekkilinin keşide ettiği ihtarname ve açılan ortaklığın giderilmesi davaları ile sübut bulduğunu, bilirkişilerin net gelir metoduyla ecrimisil bedeli hesaplamaları gerekirken tarımsal gelir metodunu uygulayarak yaptıkları hesaplamanın hatalı olduğunu, intifadan men şartının gerçekleşmediğini belirterek; kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen İlk Karar

1. Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, HMK'nın 353/1-b.2 nci maddesi uyarınca anılan mahkeme kararının kaldırılarak yerine yeniden hüküm tesisi suretiyle; Konya ili, Çumra ilçesi, ... Köyü, 311 ada 3 parsel sayılı taşınmazda, davacının payına vaki el atmanın önlenmesine, 53.242,15 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.11.2023 tarih ve 2022/5094 E. - 2023/5605 K. sayılı ilamında;

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.11.2023 tarih ve 2022/5094 E. - 2023/5605 K. sayılı ilamında;

''...Kural olarak; men edilmedikçe paydaşların birbirlerinden ecrimisil isteyemeyecekleri, intifadan men koşulunun gerçekleşmesinin, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlı olup ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarıyla ortaya çıkmış bir takım istisnaları bulunduğu, bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, el atmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleri olup bundan ayrı; taşınmazın getirdiği ürün itibarıyla da, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali hâlinde de intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmadığı; bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak olup ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiasının, her türlü delille kanıtlanabileceği, (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E. - 2002/114 K. sayılı kararı); somut olayda, davacının elbirliği ile malik oldukları taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminde bulunduğu, dava konusu 311 ada 3 parsel sayılı taşınmaz tarafların murisi ... adına kayıtlı olup murisin 1987 yılında vefat ettiği ve mirasçılar arasında 30.10.2002 tarihinde harici taksim sözleşmesi yapıldığı, mahkemece paya vaki el atmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği; ecrimisil istemine gelince; murisin ölümü ile tarafların da katıldığı miras taksim sözleşmesi düzenlendiği, sözleşmeye göre dava konusu taşınmazın tasarrufunun davalıya bırakıldığı ve o tarihten beri davalı tarafından tasarruf edildiği

, ne var ki bu sözleşmenin resmî şekilde yapılarak tapu kaydına yansıtılmadığı, davacının ise davalıya yönelik çekişme konusu taşınmazı tasarrufuna yönelik muvafakatini kaldırdığına dair herhangi bir ihtar veya davasının bulunmadığı, anılan bu olgular itibarıyla dava tarihine kadar çekişme konusu taşınmazda davalının tasarrufuna davacının muvafakat ettiği ve eldeki davayı açmakla bu muvafakatini kaldırdığı, başka bir ifadeyle davalının kullanımının iyi niyetli olup ecrimisil koşullarının oluşmadığı gözetilerek ecrimisil talebinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere karar verilmesinin doğru görülmediği..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ;

"... Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 22/11/2023 tarih ve 2022/5094 Esas 2023/5605 karar sayılı ilamındaki gerekçelerle..." Konya ili, Çumra ilçesi, ... Köyü, 311 ada, 3 parsel sayılı taşınmazda davalının, davacının payına vaki elatmasının önlenmesine, ecrimisil talebinin reddine..." karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; mirasçılar arasında imzalanan taksim sözleşmesinin hiç uygulanmadığını, davalının iyiniyetli olduğunun kabulünün hatalı olduğunu, Yargıtay bozma ilamında "muvafakatın kalktığı" yönünde değerlendirmede bulunulmuş ise de aslında hiç muvafakat bulunmadığının gözden kaçırıldığını, müvekkillerinin sessiz kalmalarının aleyhlerine yorumlanmasının hatalı olduğunu, müvekkilinin tarafı olmadığı bir kira sözleşmesinden haberdar olamayacağı gibi itirazda da bulunamayacağını, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçe içermediğini, hükmedilen vekalet ücretinin de hatalı olduğunu, zira davanın açılmasına sebebiyet vermeyen müvekkili aleyhine hiçbir yargılama gideri yükletilemeyeceğini, Yargıtay bozma ilamında ecrimisile ilişkin kurulan hüküm yönünden inceleme yapılmasının usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı ve savunmanın genişletilmesi yasağı kapsamında olduğunu ileri sürerek; hükmün bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; yukarıda istinaf sebepleri olarak ileri sürdüğü itirazlarını tekrar ederek; bu sebeplere ilave olarak el atmanın önlenmesi istemi yönünden de davanın reddi gerektiği gibi, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesi gerektiğini ileri sürerek; hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; paydaşlararası el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; paydaşlararası el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370'inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6745, Karar No: 2014/293, Tarih: 16.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6745 E.  ,  2014/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; hükümden, gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılmasına, karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9253, Karar No: 2006/16126, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9253 E.  ,  2006/16126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 27.06.2005 tarihli dilekçesiyle, Kütükçü Mahallesi (köyü) 8351 ada 3 sayılı parselin 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1988 yılında yapılan ve kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde olduğu gözönünde bulundurulmadan 1970 yılında yapılan genel kadastro sırasında 199 sayılı parselin tapuya tescil edilip daha sonra ifraz edilerek dava konusu parselin davalı adına tapu kaydı oluşturulduğunun, hukuki dayanaktan yoksun ve yolsuz tescil niteliğindeki davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşen 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenip sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması (bu uygulama idare mahkemesince iptal edilmiştir.) ve 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilen ve dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 257 m2 yüzölçümünde tapuda davalı adına kayıtlı olan çekişmeli parsel arazi kadastrosunda Kasım 1958 tarih 48 sıra numaralı tapu kaydı revizyon gösterilerek ... Paşa Vakfı adına tesbit ve itirazsız kesinleşerek tescil edilen, 312.650 m2 yüzölçümündeki 199 sayılı kadastro parselin ifrazı sonucu oluşturulmuş ve fiilen 199 sayılı kadastro parseli içinde kalmaktadır.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları

dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihad birleştirme kararının konusu olmadığı, sonucu ortaya çıkar.

2) 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...”şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa ... sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Görüldüğü gibi yönetmelikte, makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasaya aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir yeni hükümler getiremez. Hukukun en temel ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 ... 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 ... ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların maki florası olduğu açıklandıkan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabileyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle %10 nisbetine kadar KORU ve %25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece " maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "%10 nisbetinde KORU ve %25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

Somut olayda; Antalya Orman Başmüdürlüğünün 27.02.1952 ... ve 4-310/8 sayılı oluru ve 27.02.1952 ... ve 4-310/8/1751 sayılı emirleri üzerine Antalya İli ... Bucağına