muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3132, Karar No: 2024/5729, Tarih: 19.12.2024

DAVALININ SAVUNMASI                 : Öncelikle usule ilişkin olarak, davanın süresinde açılıp açılmadığının re'sen araştırılarak süre aşımı gerçekleşmiş ise, süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği ileri sürülmüş; 
	Esasa ilişkin olarak ise, davacı ile aralarında imzalanan kullanma izni şartname ve sözleşmelerinde hem kullanma izni bedeli, hem de şirket ile kiracılarının hasılat paylarına ilişkin hükümlerin yer aldığı, bununla beraber sözleşmede herhangi bir hüküm bulunmasa da 4706 sayılı Kanun, Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik ve 324 sayılı Milli Emlak Genel Tebliği uyarınca hak lehdarından ve/veya kiracılardan hasılat payı alınması gerekmekle birlikte 3996 sayılı Kanun’un Ek 1. maddesi gereğince ve bu maddenin yürürlüğe girdiği 25/02/2011 tarihinde sonra kullanım bedeli ve hasılat payı alınmayacak olup, bu tarihten önce gerçekleştirilen yatırım ve hizmetlerle ilgili olarak kullanım bedeli ve hasılat payı alındığı, davacı ile imzalanan kullanma izni sözleşmesi 25/06/2009 tarihli olduğundan söz konusu Ek 1. maddenin davacı açısından geçerli olmadığı, 4706 sayılı Kanun’un Geçici 23. maddesinin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek üzere Kamu Taşınmazları Üzerindeki Turizm Yatırımlarının Sürelerinin Uzatılması ile Satışına İlişkin Yönetmelik'in yayımlanarak yürürlüğe girdiği, kanunların geriye yürümezliği ilkesinin geçerli olduğu, ancak Ek 1. maddenin yürürlük tarihi olan 25/02/2011 tarihinden sonra gerçekleştirilecek yatırımlar için söz konusu olduğu ve burada kazanılmış hak gibi istisnai bir durumun söz konusu olmadığı, sözleşme sürelerinin 49 yıla uzatılması hükümlerini içeren 4706 sayılı Kanun’un Geçici 23. maddesinde de belirtildiği üzere, süre uzatımının şartlarından birinin de kullanma iznine ilişkin olarak ödenmesi gereken herhangi bir borcunun bulunmaması olduğu, hasılat payının da davacıya verilen kullanma izninin bir gereği olduğu, uygulama sözleşmesine istinaden imzalanan 2009 tarihli kullanma izni sözleşmesi ile 2008 ve 2009 tarihli kullanma izni şartnamelerinde hasılat payına ilişkin hükümlerin mevcut olması nedeniyle, davacı ile süre uzatımı sözleşmesinin imzalanabilmesi için 4706 sayılı Kanun’un Geçici 23. maddesi gereğince davacının kendisine ve alt kiracılarına ait sözleşmenin imzalandığı tarihe kadar ödenmemiş olan tüm hasılat paylarını ödemesi gerektiğinden, davacı tarafından öncelikle her ne kadar ihtirazı kayıtla ödenmiş olmakla birlikte, sonrasında ihtirazı kayıtların sehven yapıldığının belirtilmesi üzerine süre uzatımı yapılarak 30/12/2022 tarihli sözleşme ile kullanma izni süresinin 31/12/2067 tarihinde kadar uzatıldığı, 3996 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesine uygun olarak düzenlenen dava konusu düzenlemenin hukuka uygun olduğu savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ     : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ     : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'IN DÜŞÜNCESİ : Dava; davacı şirketin, 2022 yılı hasılat payı ödemesinin iadesi istemli ... tarihli ve ... sayılı başvurusunun zımnen reddine dair işlem ile bu işlemin dayanağı olan "Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik"in 79. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "ve bu maddenin yürürlüğe girdiği 25/2/2011 tarihinden sonra; 3996 sayılı Kanun kapsamında gerçekleştirilecek yatırım ve hizmetlerle ilgili olmak üzere" ibaresinin iptaline ve ödenen tutarın faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
Davalı idarenin usule ilişkin itirazları yerinde görülmemiştir. 
3996 sayılı "Bazı Yatırım ve Hizmetlerin Yap-İşlet-Devret Modeli Çerçevesinde Yaptırılması Hakkında Kanun"a 25/02/2011 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 13/02/2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un 134. maddesiyle eklenen Ek 1. maddede, "Bu Kanun kapsamında gerçekleştirilecek yatırım ve hizmetlerle ilgili olmak üzere görevli şirketin kullanımına bırakılacak olan mülkiyeti kamu kurum veya kuruluşlarına (kamu iktisadi teşebbüsleri dâhil) ve Hazineye ait taşınmazlar ile bedeli idare tarafından ödenmek suretiyle kamulaştırılarak tapuda idare veya Hazine adına tescil ya da tapudan terkin edilen taşınmazlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan diğer yerler için kullanım bedeli ve hasılat payı alınmaz."  hükmüne yer verilmiştir.
4706 sayılı "Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun"un 06/08/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 5793 sayılı Yasa'nın 28. maddesi ile eklenen Ek 2. maddesinde, "Hazinenin özel mülkiyetinde bulunan taşınmazlar üzerinde tesis edilecek irtifak hakları ile Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde verilecek kullanma izinlerinde, irtifak hakkı veya kullanma izni bedellerine ilave olarak, bu alanlarda yürütülen faaliyetlerden elde edilecek tüm hâsılatın yüzde 1’i oranında Hazinece pay alınır." hükmüne yer verilmiştir.

Anılan 4706 sayılı Yasa yanında 2886 sayılı Yasa ve 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 101-1/b maddesine dayanılarak hazırlanan 19/06/2007 tarih ve 26557 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik"in "Hasılattan pay alınması" başlıklı 79. maddesinin 1. fıkrasında, "İrtifak hakkı kurulan veya kullanma izni verilen Hazine taşınmazı üzerinde yapılacak tesisin bizzat hak lehtarınca işletilmesi hâlinde, bu tesisin işletilmesinden elde edilen toplam yıllık hasılatın yüzde biri oranında pay alınır. İrtifak hakkı lehtarı veya kullanma izni sahibinin bu yerler üzerinde yürüttüğü faaliyetin niteliği gereği toplam yıllık hasılatının tespit edilememesi durumunda; hak lehtarından, cari yıl irtifak hakkı veya kullanma izni bedelinin yüzde yirmisi hasılat payı olarak alınır" hükmüne; dava konusu edilen 3. fıkrasında, "8/6/1994 tarihli ve 3996 sayılı Bazı Yatırım ve Hizmetlerin Yap-İşlet-Devret Modeli Çerçevesinde Yaptırılması Hakkında Kanun'un ek 1. maddesi gereğince ve bu maddenin yürürlüğe girdiği 25/02/2011 tarihinden sonra; 3996 sayılı Kanun kapsamında gerçekleştirilecek yatırım ve hizmetlerle ilgili olmak üzere görevli şirketin kullanımına bırakılacak olan mülkiyeti Hazineye ait taşınmazlar ile bedeli idare tarafından ödenmek suretiyle kamulaştırılarak tapuda idare veya Hazine adına tescil ya da tapudan terkin edilen taşınmazlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan diğer yerler için kullanım bedeli ve hasılat payı alınmaz." hükmüne yer verilirken sonraki fıkralarında, "(4) İrtifak hakkı kurulan veya kullanma izni verilen Hazine taşınmazı üzerinde bulunan tesisin tamamının veya bir kısmının hak lehtarınca üçüncü kişilere kiraya verilmesi hâlinde; hak lehtarından brüt kiranın yüzde biri oranında, kiracıdan/kiracılardan ise tesisin işletilmesinden elde edilecek toplam yıllık hasılattan hak lehtarına ödenen kira bedeli düşüldükten sonra, kalan tutar üzerinden yüzde bir oranında ayrıca pay alınır. Ancak, tesisin bizzat hak lehtarınca işletilmesine veya üçüncü kişilere kiraya verildiğine bakılmaksızın bu maddede ve ilgili mevzuatında belirtilen indirim ve muafiyetler ayrıca dikkate alınır. (5) Hak lehtarı ile kiracılar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin bir örneği ile bunlardan alınacak kira/hasılat paylarının ödeneceğinin kabul ve taahhüt edildiğine dair taahhütnameler kiralama işleminin yapıldığı tarihten itibaren bir ay içerisinde İdareye verilir. (6) Hak lehtarı ve kiracılara ait olan yıllık hasılatı gösteren ve ilgili vergi dairesine yıllık beyanname ekinde verilen gelir tablosu, 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanun'una göre yetkili kılınan serbest muhasebeci mali müşavirler veya yeminli mali müşavirlere onaylatılarak, her yılın yıllık beyanname verme dönemini takip eden ay içinde İdareye verilir ve kira/hasılat payları aynı süre içerisinde ilgili muhasebe birimine yatırılır

Diğer yandan, Ulaştırma Bakanlığı ile davacı şirket arasında imzalanan 25/06/2009 tarihli Kullanma İzni Sözleşmesi incelendiğinde; "Kullanım ve Hasılat Payı Bedelleri" başlıklı 6.  maddesinin "Hasılat Payı" başlıklı B bendinde, "Hak lehdarı kullanma iznine konu alan üzerinde inşa edilecek tesislerin işletmeye geçmesinden sonra tesislerin işletmesinden elde edilecek toplam yıllık brüt hasılatın yüzde birini Hazineye ödeyecektir. Hasılat; tahsis olunan arazi üzerinde kurulan işletmelere ait tahakkuk eden her türlü mal ve hizmet satış bedelleri, faiz ile yapılan kiralamalar dahil edilir. ..." kuralına yer verilmiş; 18/05/2009 tarihli Kullanma İzni Şartnamesinin 15.  maddesinde de, "Kullanma izni verilen taşınmaz alan üzerinde yapılacak tesisin bizzat izin sahibince işletilmesi halinde bu tesisin işletilmesinden elde edilen toplam yıllık hasılatın yüzde biri oranında pay alınacağı, tesisin üçüncü kişilere kiraya verilmesi halinde toplam yıllık hasılattan izin sahibine ödenen kira bedeli düşüldükten sonra kalan tutar üzerinden yüzde bir oranında pay alınacağı"nın kurala bağlandığı görülmektedir.
Uyuşmazlığın özünü 3996 sayılı Kanun'a 6111 sayılı Kanun'un 134. maddesiyle eklenen Ek 1. maddenin yorumu oluşturmaktadır. Davacı tarafça, bu hükmün, maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tamamlanmış yatırımları da kapsadığı, Yönetmelik hükmü ile Yasa hükmünü aşar şekilde tarih sınırı konularak kendilerinden hasılat payı tahsiline devam edilmesine yol açıldığı ileri sürülürken; davalı idarece Yasa hükmünün, yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için düzenleme içerdiği, geriye yürütülemeyeceği, Yönetmelik hükmü ile dava konusu zımni ret işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı ifade edilmektedir.
Ek 1. madde incelendiğinde; "Bu Kanun kapsamında gerçekleştirilecek yatırım ve hizmetlerle ilgili olmak üzere görevli şirketin kullanımına bırakılacak" ifadesinden düzenlemenin Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten sonra gerçekleştirilecek yatırımlara yönelik olduğu, yürürlük tarihinden önceki yatırımlar bakımından muafiyet sağlamayacağı açıktır.

Nitekim Kanun'un gerekçesi de bu lafzi yorumu doğrular şekildedir. 6111 sayılı Kanun'un genel gerekçesinde; uluslararası finans piyasalarında başlayan ve tüm sektörleri etkisi altına alan küresel ekonomik krizin, ülkemizde de dış talebin düşmesine bağlı olarak ekonomik daralmaya neden olduğu; ekonomik kalkınmanın sürdürülebilir şekilde devamlılığını temin etmek, yatırım ortamını iyileştirmek, özel sektörün kamuya olan borç yükünü azaltmak, maliye ve para politikalarının daha etkin şekilde kullanılmasını sağlamak amaçlarıyla bu Kanun Tasarısının hazırlandığı belirtilirken Ek 1

. maddeye ilişkin özel gerekçede ise; 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un ek 2 nci maddesinin birinci fıkrasında; “Hazinenin özel mülkiyetinde bulunan taşınmazlar üzerinde tesis edilecek irtifak hakları ile Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde verilecek kullanma izinlerinden, irtifak hakkı veya kullanma izni bedellerine ilave olarak, bu alanlarda yürütülen faaliyetlerden elde edilecek tüm hâsılatın yüzde 1’i oranında Hazinece pay alınacağı” yönünde hükme yer verildiği ve aynı maddenin ikinci fıkrasında ise hasılat payının indirimli olarak alınacağı veya hiç alınmayacağı irtifak hakkı ve kullanma izinleri belirtilerek istisnaların sayıldığı; gerekçede yer verilen mevzuat hükümlerine göre; YİD modeliyle gerçekleştirilecek yatırım ve hizmetler için görevli şirketin kullanımına bırakılacak olan mülkiyeti kamu kurum veya kuruluşlarına (kamu iktisadi teşebbüsleri dahil) ve Hazineye ait taşınmazlar ile bedeli idare tarafından ödenmek suretiyle kamulaştırılarak tapuda idare veya Hazine adına tescil ya da tapudan terkin edilen taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler için yatırımcılar lehine tesis edilecek irtifak hakları veya yatırımcılara verilecek olan kullanma izinleri için her yıl irtifak hakkı ve kullanma izni bedelleri ve ayrıca, bunların işletmeye geçmesinden sonra ise, bunların işletilmelerinden elde edilecek tüm hasılattan Hazinece % 1 oranında ayrıca pay alınmasının, bir kamu yatırımı olan YİD modeliyle yürütülecek proje ve yatırımlara özel sektörün ilgisini azaltabileceğinin değerlendirildiği; ayrıca, kamu-özel sektör işbirliği çerçevesinde veya özel sektörün finansman imkanlarından faydalanmak üzere YİD modeli çerçevesinde yapılacak sözleşmelerde kamu mallarının kullanımı ile ilgili alınacak paylar çok yüksek maliyet getireceği için, bu projeleri verimli olmaktan çıkaracağı; bu projelerin, özel sektörün dinamizminden ve sermaye gücünden yararlanmak için yapıldığı; ancak, yukarıda belirtilen bedeller ve hasılat payının önemli bir maliyet oluşturduğu ve projelerin yapılamaz hale gelme riskinin bulunduğu, bu durumda ise idarece daha yüksek garantiler verilmek zorunda kalındığı; açıklanan sebeplerle, madde ile; Kanun kapsamında gerçekleştirilecek yatırım ve hizmetler için görevli şirketin kullanımına bırakılacak olan mülkiyeti kamu kurum veya kuruluşlarına (kamu iktisadi teşebbüsleri dahil) ve Hazineye ait taşınmazlar ile bedeli idare tarafından ödenmek suretiyle kamulaştırılarak tapuda idare veya Hazine adına tescil ya da tapudan terkin edilen taşınmazlar ile Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler için kullanım bedeli ve hasılat payı alınmamasının amaçlandığı, belirtilmiştir.

Gerekçeden de anlaşılacağı gibi, Yasa koyucu tarafından Ek 1. maddeyle; 2011 yılı itibarıyla gerçekleşen küresel ekonomik krizle mücadele edebilmek amacıyla kullanım bedeli ve hasılat payı alınmasından vazgeçilerek, yatırım ortamını iyileştirmek, idarelerce daha yüksek garantiler verilerek sağlanmaya çalışılan YİD modeliyle yürütülecek proje ve yatırımlara özel sektörün ilgisini canlı tutabilmek amaçlanmıştır. Bu amaç ise özel sektörü yatırım yapmaya teşvik etmekle ilgili olup, tamamlanmış yatırımları ilgilendirmemektedir. Aksi kabulün Yasa yürürlüğe girinceye kadar gerekçede de belirtilen, idarece yatırıma teşvik için yüksek garantiler verilmiş ve bu şekilde kabul edilerek tamamlanmış yatırımlar bakımından ayrıca bir de kullanım bedeli ve hasılat payı alınmamasına, dolayısıyla kamunun zararına yol açacağı ortadadır.
Kaldı ki Yasa koyucunun tam muafiyet sağlamak gibi bir niyeti olsa anılan gerekçede de yer verildiği üzere bunu 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un Ek 2. maddesinin ikinci  ve devam eden fıkralarında yer vermek suretiyle gerçekleştirmesi mümkün ve daha uygun iken, 3996 sayılı Yasa'ya madde olarak da değil Ek madde şeklinde hüküm konulması da ekonomik kriz dönemi aşılıncaya kadar geleceğe dönük yatırımlara yönelik düzenleme getirme amacını taşıdığı açıktır.
Nitekim; 4706 sayılı Yasa'nın Ek 2. maddesinin 3. fıkrası; "Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından 8/6/1994 tarihli ve 3996 sayılı Bazı Yatırım ve Hizmetlerin Yap-İşlet-Devret Modeli Çerçevesinde Yaptırılması Hakkında Kanun ile 28/5/1988 tarihli ve 3465 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğü Dışındaki Kuruluşların Erişme Kontrollü Karayolu (Otoyol) Yapımı, Bakımı ve İşletilmesi ile Görevlendirilmesi Hakkında Kanun kapsamında gerçekleştirilen veya gerçekleştirilecek karayolları yatırımları için Hazinenin özel mülkiyetinde bulunan taşınmazların üzerinde tesis edilen irtifak hakları ile Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler üzerinde verilen kullanma izinlerinde, irtifak hakkı veya kullanma izni bedelleri ile hasılat payı alınmaz." şeklinde düzenlenmiştir. Görüleceği üzere 4706 sayılı Yasa'nın Ek 2. maddesinin 3.  fıkra hükmü ile 3996 sayılı Yasa ile yapılan yatırım ile ilgili olarak bir muafiyet getirilmiş ve açıkça "gerçekleştirilen veya gerçekleştirilecek" şeklinde ibareye yer verilerek yürürlük tarihinden önce ya da sonrasındaki ilgili tüm yatırımlar muafiyet kapsamına alınmış olup, devam eden fıkralarında da farklı yatırımlar için çeşitli muafiyetlere yer verilmiştir.
Bütün bu açıklamalar ışığında, hasılat payı bakımından muafiyet hükmünün maddenin yürürlük tarihinden sonraki yatırımlar için geçerli olacağına ilişkin dava konusu edilen Yönetmelik hükmü ile Yasanın Ek 1. maddesinin uygulanmasına açıklık getirildiği, hukuka ve üst hukuk normlarına aykırılık taşımadığı sonucuna varılmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, hasılat payı bakımından muafiyet hükmünün maddenin yürürlük tarihinden sonraki yatırımlar için geçerli olacağına ilişkin dava konusu edilen Yönetmelik hükmü ile Yasanın Ek 1. maddesinin uygulanmasına açıklık getirildiği, hukuka ve üst hukuk normlarına aykırılık taşımadığı sonucuna varılmıştır.
Hukuka uygun bulunan Yönetmelik hükmü dayanak alınarak gerçekleştirilen dava konusu zımni ret işleminde de hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmış olup, Ulaştırma Bakanlığı ile davacı şirket arasında imzalanan 25/06/2009 tarihli Kullanma İzni Sözleşmesi ve mevzuat hükümlerine uygun bir şekilde tahsil edilen hasılat payının faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi isteminin de reddi gerekmektedir.
Açıklanan nedenlerle, davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, taraflara önceden bildirilen 19/12/2024 tarihinde yapılan duruşmada, davacı vekili Av. ...'nın ve davalı idareyi temsilen Hukuk Müşaviri V. ...'ın geldikleri, Danıştay Savcısının hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usulüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısının düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip, duruşma tamamlandı. Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
	Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı Demiryolları, Limanlar ve Hava Meydanları İnşaatı Genel Müdürlüğü ile dava dışı ... şirketi arasında 28/07/2007 tarihinde, alt yapısının önemli bir kısmı idarece yaptırılan “... Projesi”nin alt yapı eksiklikleri ile üst yapılarının projelendirme, yapım, işletme, devir ve teslim işlerine ilişkin olarak 25 yıllığına sözleşme imzalanmıştır. 
	Daha sonra M...in ili, Yenişehir ilçesi, ... Köyü, ... Mevkiinde bulunan ve ... tarih ve ... sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararı ile 3996 sayılı Kanun kapsamında Yap-İşlet-Devret Modeline göre gerçekleştirilmek üzere Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı (Altyapı Yatırımları Genel Müdürlüğü) tarafından 09/05/2006 tarihinde ihale edilen söz konusu ... İnşaatı işine ait Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki toplam 333.290,00 m2 yüzölçümlü (187.720,00 m2 kara alanı - 145.570,00 m2 deniz yüzeyi) alan üzerinde onaylı imar planı ve bu imar planına göre hazırlanacak uygulama projesine göre yat limanı yapılmak ve bu amaçta kullanılmak üzere, davacı ... İşletmeleri A.Ş. ile 1 yıl 6 ay yatırım, 23 yıl 6 ay işletme süresi olmak üzere toplam 25 (yirmi beş) yıl süreli kullanma izni sözleşmesi 25/06/2009 tarihinde imzalanmıştır. 
	Kullanma İzni Şartnamesi'nin 15. maddesine, "Kullanma izni verilen taşınmaz/alan üzerinde yapılacak tesisin bizzat işin sahibince işletilmesi halinde, bu tesisin işletilmesinden elde edilen toplam yıllık hasılatın yüzde biri oranında pay alınır.

Kullanma İzni Şartnamesi'nin 15. maddesine, "Kullanma izni verilen taşınmaz/alan üzerinde yapılacak tesisin bizzat işin sahibince işletilmesi halinde, bu tesisin işletilmesinden elde edilen toplam yıllık hasılatın yüzde biri oranında pay alınır.
	Kullanma izni verilen taşınmaz/alan üzerinde bulunan tesisin tamamının veya bir kısmının izin sahibince üçüncü kişilere kiraya verilmesi halinde; izin sahibinden, brüt kiranın yüzde biri oranında, kiracı/kiracılardan ise, tesisin işletilmesinden elde edilecek toplam yıllık hasılattan izin sahibine ödenen kira bedeli düşüldükten sonra, kalan tutar üzerinden yüzde bir oranında ayrıca pay alınır.
	İzin sahibi ile kiracı arasında yapılan kira sözleşmesinin bir örneği idareye verilir. Kira payları, izin sahibi ile kiracı arasında yapılan sözleşmeye göre kira bedellerinin izin sahibine ödenmesi gereken ayı takip eden ayın yirminci günü mesai bitimine kadar ilgili muhasebe birimine yatırılır. Kiracılardan alınmayan hasılat payları izin sahibinden alınır. ..." düzenlemesine yer verilmiştir. 
	Sözleşmenin "Kullanım ve Hasılat Payı Bedelleri" başlıklı 6. maddesinin "Hasılat Payı" başlıklı B bölümünde, “Hak lehdarı, kullanma iznine konu alan üzerinde inşa edilecek tesislerin işletmeye geçmesinden sonra, tesislerin işletmesinden elde edilecek toplam yıllık brüt hasılatın %1 (yüzde bir)’ini Hazineye ödeyecektir. Hasılat; tahsis olunan arazi üzerinde kurulan işletmelere ait tahakkuk eden her türlü mal ve hizmet satış bedelleri, faizler ile yapılan kiralamalar dahil edilir. Yıllık hasılat gösteren beyanname 01/06/1989 tarih ve 3568 sayılı Kanun’a göre yetkili kılınan yeminli mali müşavire tasdik ettirilerek, her yılın bilanço dönemini takip eden ay içinde ilgili Saymanlığa yatırılır.” düzenlemesi yer almıştır. 
	Devamında 30/12/2022 tarihli sözleşme ile 4706 sayılı Kanun’un Geçici 23. maddesi ile Kamu Taşınmazları Üzerindeki Turizm Yatırımlarının Sürelerinin Uzatılması İle Satışına İlişkin Yönetmelik kapsamında kullanma izni süresi 31/12/2067 tarihine kadar uzatılmıştır. 
	30/12/2022 tarihli Sözleşmenin "Kullanım ve Hasılat Payı Bedelleri" başlıklı 6. maddesinin "Hasılat Payı" başlıklı B bölümünde, “Hak lehdarı, kullanma iznine konu alan üzerinde inşa edilecek tesislerin işletmeye geçmesinden sonra, tesislerin işletmesinden elde edilecek toplam yıllık brüt hasılatın %1 (yüzde bir)’ini Hazineye ödeyecektir. Hasılat; tahsis olunan arazi üzerinde kurulan işletmelere ait tahakkuk eden her türlü mal ve hizmet satış bedelleri, faizler ile yapılan kiralamalar dahil edilir. Yıllık hasılat gösteren beyanname 01/06/1989 tarih ve 3568 sayılı Kanun’a göre yetkili kılınan yeminli mali müşavire tasdik ettirilerek, her yılın bilanço dönemini takip eden ay içinde ilgili Saymanlığa ödenir.
	Birinci fıkra hükümleri uzatılacak sürenin başlangıç tarihinden itibaren yürürlükten kalkacaktır.