muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/284, Karar No: 2024/2605, Tarih: 31.10.2024

Otopark Yönetmeliği'nin "Genel esaslar" başlıklı 4. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi ve devam eden 1) sayılı alt bendinin dava tarihi itibarıyla yürürlükte olan halinde, otopark ihtiyacının bir kısmı veya tamamının parselinde karşılanamadığı binalarda, karşılanamayan otopark miktarının mümkünse komşu parsellerle ortak otopark ya da ada içi otopark uygulaması yapılmak suretiyle karşılanacağına, 5. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde ise ortak otoparka ilişkin uyuşmazlık konusu Yönetmelik maddesinin ne şekilde uygulanacağına dair düzenlemelere yer verildiği,
Otopark Yönetmeliği'nin dava konusu edilen 3. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinin, yalnızca birbirine komşu olan iki parselin kullanımına yönelik otoparklara ilişkin olarak düzenlendiği, davaya konu maddede ortak otoparkların ön, arka ve yan bahçede  yahut açık ve (tamamen gömülü olmak kaydıyla) kapalı olması yönünden bir kısıtlamaya yer verilmediğinden birbirine komşu iki parsel arasındaki ön, yan veya arka bahçelerde açık ya da kapalı otopark yapılmasını olanaklı kıldığının görüldüğü, 
Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin yukarıda anılan “İfraz ve tevhit” başlıklı 7. maddesinde de benzer nitelikte bir düzenlemeye yer verildiği,
 Yönetmeliğin dava konusu maddesiyle getirilen ortak otopark uygulaması ile binaların bahçelerinde oluşturulması planlanan otopark alanlarının, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 4. maddesinde belirtilen ortaklaşa kullanma, korunma ve faydalanma için zaruri olan yerlerden ve aynı Kanun'un 16. maddesi uyarınca kat maliklerinin üzerinde arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olduğu alanlardan olduğu,
Uyuşmazlık konusu madde ile getirilen ortak otopark uygulaması yapılabilmesi için parsel maliklerinin beşte dördünün muvafakatinin yeterli olduğuna ilişkin hükmün, Kat Mülkiyeti Kanunu'na aykırı olup olmadığını belirlemek için öncelikle Yönetmeliğin iptali istenilen incelemeye konu maddesi ile getirilen ortak otopark uygulamasının parsel malikleri bakımından önemli işlerden mi yoksa faydalı işlerden mi olduğunun tespit edilmesinin gerektiği,
Ortak otopark uygulaması bulunan parsellerin, tapunun beyanlar hanesine “ortak otopark alanı vardır” şeklinde şerh düşülmesi gerekmekte ise de bu kaydın, ana gayrimenkulün bir hakla kayıtlanması, arsanın bölünmesi, bir kısmının devri veya binanın bir bölümünün kiralanması niteliğinde bir işlem olmadığı, bu nedenle Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 45. maddesi kapsamında sayılamayacağı, bununla birlikte, ortak otopark uygulamasının, kat maliklerinin ortak kullanımında olan bir alanın, bu kişilerin kullanımına ve yararlanmasına hizmet edecek şekilde düzenlenmesini sağladığı düşünüldüğünde; Kat Mülkiyeti Kanunu kapsamında faydalı işler olarak sayılan düzenlemeler kapsamında bulunduğu ve bu nedenle de ortak otopark yapılabilmesi için anılan Kanun'un 19. maddesinde belirtildiği üzere, kat maliklerinin beşte dördünün yazılı muvafakatinin alınması gerektiği,

Bu durumda, Otopark Yönetmeliği'nin dava konusu maddesinde de Kat Mülkiyeti Kanunu'nun anılan hükmündeki beşte dört çoğunluğun sağlanması şartı öngörüldüğünden, Kat Mülkiyeti Kanunu'na aykırı bir yönü bulunmayan Otopark Yönetmeliği'nin 3. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinde hukuka aykırılık bulunmadığı,
 Yönetmeliğin 3. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinin "Yol, meydan, yeşil saha, parklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına ait tahsisli taşınmazların bahçelerinin" ibaresi ve 6. maddesinin 4. fıkrası yönünden;
Otopark Yönetmeliği'nin 3. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinde; "Yeraltı otoparkı:  Yol, meydan, yeşil saha, parklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına ait veya tahsisli taşınmazların bahçelerinin, tamamen tabii zemin veya tesviye zeminin altında kalmak üzere, uygulama imar planı kararı ile belirlenmek ve mevcut ağaç dokusu ve zemin yapısı dikkate alınarak, ağaçlandırma ve bitkilendirme için yeterli derinlikte toprak örtüsü bırakılmak, mevcut dokuya zarar vermemek ve ilgili standartları sağlamak şartı ile yapılan kapalı otoparkları,” tanımına yer verildiği, yer altı otoparkların uygulanmasına ilişkin olarak da Yönetmeliğin 6. maddesinin 4. fıkrasında; “Ana arter yollarda cadde altı, imar mevzuatının izin verdiği meydan, yeşil saha ve parklar ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarınca uygun görülen, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı eğitim tesis alanları hariç, bu kuruluşlara ait veya tahsisli taşınmazların bahçelerinde; tamamen tabii veya tesviye edilmiş zemin altında kalan kısımlarda, otopark giriş ve çıkışlarında can ve mal güvenliğinin sağlanması, giriş ve çıkışların bu alanların giriş ve çıkışlarından ayrı olması ve kullanımını etkilememesi koşullarıyla, mevcut ağaç dokusu dikkate alınarak; korunması gerekli ağaçlara hiçbir şekilde zarar verilmemesi, ağaçlandırma ve bitkilendirme için yeterli derinlikte toprak örtüsü bırakılması ve standartların sağlanması kaydıyla bölge ve genel otopark yapılabilir. Yer altı otoparkları, her durumda trafik tedbirleri alınarak ve yerel trafik etütleri yaptırılmak kaydıyla; trafik yükü hesaplanarak planlanır ve projelendirilir. Bu tür otoparkların yapımı için kurumlar arası (idare ve ilgili kurum) mutabakat ve konuyla ilgili UKOME ya da trafik/ulaşım komisyonu kararı alınması gerekir.” düzenlemesine yer verildiği, anılan iki madde birbiri ile sıkı biçimde ilişkili olduğundan birlikte incelendiği, 
Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ddd) bendinde; “Meydan, yerleşme dokusu içerisinde şehirdeki yaya sirkülasyonununu yönlendiren; halkın toplanma, bir araya gelme, kutlama gibi toplumsal davranışlarına imkân vererek sosyal yaşama hizmet eden, imar planında belirlenmek kaydıyla alanın özelliği bozulmadan özel mülkiyete konu edilmeksizin ve meydan kullanımı engellenmeksizin altı otopark olarak kullanılabilen alanlar" tanımına yer verildiği,

Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ddd) bendinde; “Meydan, yerleşme dokusu içerisinde şehirdeki yaya sirkülasyonununu yönlendiren; halkın toplanma, bir araya gelme, kutlama gibi toplumsal davranışlarına imkân vererek sosyal yaşama hizmet eden, imar planında belirlenmek kaydıyla alanın özelliği bozulmadan özel mülkiyete konu edilmeksizin ve meydan kullanımı engellenmeksizin altı otopark olarak kullanılabilen alanlar" tanımına yer verildiği,
Ulaşımda Enerji Verimliliğinin Artırılmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 10. maddesinin 3. fıkrasında; "Kent içinde yetersiz kalan yollarda sıkışan trafiği rahatlatmak üzere; yol genişletmesi, kavşak düzenlemesi ve otopark kurulması gibi önlemler alınır." hükmü ile Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 21. maddesinin 12. fıkrasında; "İmar planlarında araç trafiğinin azaltılması, toplu taşıma ve yaya öncelikli bir ulaşımı sisteminin kurgulanması esastır. Toplu taşım araçlarının kullanımının teşvik edilmesi amacıyla park et - devam et sisteminin yaygınlaştırılmasına ve toplu taşım duraklarının veya istasyonlarının bulunduğu etki alanında otopark alanları ayrılması ve birbirine entegre olmasına ilişkin imar planlarında kararlar getirilir." hükmüne yer verildiği,
Otopark Yönetmeliği'nin dava konusu edilen  3. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinde yer verilen yeraltı otoparkı düzenlemesinin, otopark ihtiyacının en çok yoğunlaştığı yer olan kent merkezlerinde yaşanan trafik yoğunluğunun ve park problemlerinin önüne geçilmek üzere getirildiği, yeraltı otoparklarının, kent içindeki ulaşımın ve yaya sirkülasyonunun olumsuz biçimde etkilenmemesi için getirilebilecek olumlu kullanımlardan olduğu, otopark yeri arayan araçların oluşturduğu trafikten kaynaklanan zararlı emisyon, gürültü ve güvenlik sorunlarının önüne geçilmesini sağlayarak karbon ayak izinin azaltılmasına olumlu katkı sağlayabilecek bir düzenleme niteliğinde olduğu, ayrıca meydan alanlarının altında yeraltı otoparkı yapılmasına cevaz veren ilk düzenlemeye dava konusu Yönetmelik'ten önce Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ddd) bendinde yer verildiği, dava konusu Yönetmeliğin de Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nde belirlenen esaslara uygun olarak hazırlandığı,

Uyuşmazlık konusu 3. maddenin 1. fıkrasının (k) bendinde yer alan düzenlemenin, umumi hizmet alanı olarak imar planında belirlenen yerlerde yine umumi hizmet niteliğinde olan bir faaliyetin yürütülmesine yönelik olduğu, bu yönüyle kamu yararına uygun olmasının yanı sıra, tanımda sayılan kamusal alanların altında otopark yapılması için durumun imar planında belirtilmesi şartına bağlandığı, böylelikle imar planının ana kararlarıyla uyumlu olacak şekilde imar planına işlenen otopark alanı kullanımı doğrultusunda uygulamaya geçileceği görüldüğünden Otopark Yönetmeliği'nin 3. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinin "Yol, meydan, yeşil saha, parklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına ait tahsisli taşınmazların bahçelerinin" ibaresinde hukuka aykırılık bulunmadığı,
Otopark Yönetmeliği'nin 3. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendindeki yeraltı otoparklarına yönelik uygulamanın ne şekilde yapılacağına ilişkin olarak düzenlenen Yönetmeliğin 6. maddesinin 4. fıkrasında; altında yeraltı otoparkı yapılacak olan kamu kurumunun uygun görüşünün alınması, otopark giriş ve çıkışlarında can ve mal güvenliğinin sağlanması ve ilgili kurumun giriş ve çıkışlarının bu alanların giriş ve çıkışlarından ayrı olması, mevcut ağaç dokusu dikkate alınarak, korunması gerekli ağaçlara zarar verilmeksizin, ağaçlandırma ve bitkilendirme için yeterli derinlikte toprak örtüsü bırakılması ve standartların sağlanması şartlarının gerçekleşmesi gerektiği kuralına yer verilmiş ve bu alanda yapılacak yeraltı otoparkları için gerekli tüm trafik önlemlerinin alınması, yeraltı otoparkına yönelik etütler ile trafik yüküne ilişkin hesaplamalar yapılarak yeraltı otoparkı projesinin hazırlanması gerektiği, bunun yanı sıra ilgili kurumlar arası mutabakat sağlanması ve yetkili trafik ulaşım komisyonunca karar alınması şartlarının da birlikte gerçekleşmesinin arandığı, diğer bir deyişle, kamu yararı gözetilerek yapılması planlanan yeraltı otoparklarının hayata geçirilebilmesinin çok sayıda sıkı koşula bağlandığı,
Yönetmeliğin 6. maddesinin 4. fıkrasının, esasen DOP olarak kesilen ya da kamulaştırılarak edinilen ve umumi kullanıma ayrılan taşınmazların altlarının, kural olarak umuma açık kullanım için tahsis edilmesini öngördüğü, anılan düzenlemede, altında otopark yapılabilecek alanlar sayılırken "imar mevzuatının izin verdiği" ifadesi kullanıldığından imar planı ve mevzuatına uygunluğun sağlanmasının yanında DOP kesintisi olarak ayrılan yerlerin DOP için kullanılması gerektiği yönündeki imar hukuku ilkelerinin de dikkate alınması şartlarının arandığı,

Öte yandan, yeraltı otoparkı yapılması için ilgili idareden yapı ruhsatı talep edilmesi halinde projelerde, afet, deprem, yangın, otopark, enerji verimliliği, sığınak, asansör, yapı malzemeleri, gürültüye karşı korunma, ısı ve su yalıtımı, yapı denetimi, iş güvenliği, iskele, erişilebilirlik ve çevre gibi hususları düzenleyen imar mevzuatı hükümlerine uyulmasının aranacağı, buna aykırı olarak projelendirilmiş yeraltı otoparkları için yapı ruhsatı düzenlenmeyeceği,
Bu durumda Yönetmeliğin 6. maddesinin 4. fıkrasında da hukuka aykırılık bulunmadığı,
Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ö) bendi yönünden;
Otopark Yönetmeliği'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ö) bendinde; “Yol üstü otoparkı yapılacak yerler ile yapımına ve işletilmesine ilişkin usul ve esaslar, büyükşehir belediyelerinde UKOME, diğer belediyelerde yerel trafik/ulaşım komisyonu kararı alınarak idarelerce belirlenir, buna göre yol üstü otopark düzenlemeleri, uygulaması ve işletmesi yapılır.” hükmüne yer verildiği, 
5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun "Büyükşehir ve ilçe belediyelerinin görev ve sorumlulukları" başlıklı 7. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde; "Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu- yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek." ve   (l) bendinde "Yolcu ve yük terminalleri, kapalı ve açık otoparklar yapmak, yaptırmak, işletmek, işlettirmek veya ruhsat vermek." büyükşehir ve ilçe belediyelerinin görev ve sorumlulukları arasında sayıldığı, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun "Belediyenin yetkileri ve imtiyazları" başlıklı 15. maddesinin 1. fıkrasının (p) bendinde; "Kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek." faaliyetlerinin belediyelerin yetkilerini arasında sayıldığı,

Otopark Yönetmeliği'nin “Genel esaslar” başlıklı 4. maddesinde; “(1) Otoparkla ilgili genel esaslar aşağıda belirtilmiştir: (...) k) Varsa ulaşım ana planı ve/veya otopark ana planına uygun olmak koşuluyla ilgili idarenin uygun görüşü ve ilgili trafik veya ulaşım komisyonunun kararı ile yapım şekline göre açık, katlı ve kapalı otoparklar için geçerli hükümler yerine getirilmek kaydıyla işletme amaçlı otopark yapılabilir.(...) r) 5216 sayılı Kanun uyarınca büyükşehir belediyelerince ulaşım ana planlarının yapılması veya yaptırılması ve uygulanması esastır.” düzenlemesinin bulunduğu,
Uyuşmazlık konusu madde ile yol üstü otoparkların nerelerde yapılacağı ile yapılmasına ve işletilmesine ilişkin usul ve esasların ne şekilde belirleneceğine yönelik düzenleme yapıldığı, bu düzenlemeye göre, yol üstü otoparkların yapımı ve işletilmesinin idare tarafından, ilgili trafik/ulaşım komisyonu veya UKOME tarafından karar alınmak suretiyle gerçekleşeceği,
Otopark Yönetmeliği'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinde de dava konusu maddede yer verilen düzenlemeyi tamamlayacak biçimde, açık, katlı ve kapalı otoparklar için geçerli hükümler yerine getirilmek kaydıyla işletme amaçlı otopark yapılabileceği, ancak bu otoparkların, varsa ulaşım ana planı ve/veya otopark ana planına uygun olması, ilgili idarenin uygun görüşü ve trafik/ulaşım komisyonu kararı alınması gerektiği düzenlemesinin getirildiği,
 5216  ve 5393 sayılı Kanun'ların yukarıda anılan maddelerinde karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek, kapalı ve açık otoparklar yapmak, yaptırmak, işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek bakımından belediyelere görev ve yetki verildiği, Kanunlar ile kendisine verilen yetkileri kullanmakta takdir yetkisi olan belediyelerin, bu yetkiyi kullanırken imar mevzuatına ve planlama yapılan alanda yürürlükte bulunan imar planı notlarına ve plan esas kararlarına uygun hareket ederek görevinin gereğini yerine getirmesi gerektiği,
Uyuşmazlık konusu maddede, belediyelerde trafik ve ulaşım konusunda yetkili karar mercii olan UKOME veya trafik/ulaşım komisyonu tarafından, belediyelerce hazırlanan ulaşım ana planlarına uygunluk bakımından değerlendirme yapılarak yol üstü otoparklarının, imar planlarına uygun, bütüncül biçimde ve belirli bir düzen içerisinde planlanmasının öngörüldüğü anlaşıldığından, Otopark Yönetmeliği'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ö) bendinde hukuka aykırılık bulunmadığı, 
Yönetmeliğin 5. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi yönünden;

Yönetmeliğin 5. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi yönünden;
Otopark Yönetmeliği'nin 5. maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde; “Otopark ihtiyacının tamamının bodrum katlarda karşılanamaması halinde, tamamen tabii veya tesviye edilmiş zemin altında kalmak ve üzeri yeşillendirilerek bahçe vasfının ortadan kaldırılmaması şartıyla binaların öncelikle arka ve yan bahçe altlarının tamamı ile gereken durumlarda idarenin uygun görmesi halinde ön bahçe zemin altının parsel sınırına 3 metreden fazla yaklaşmamak suretiyle ön bahçe mesafesinin yarısını geçmeyen kısımlarında otopark yapılabilir. Otopark giriş çıkışı ön bahçe mesafesi içinden de sağlanabilir. Otopark rampası parsel sınırı dışından başlatılamaz.” hükmünün yer aldığı,
Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 23. maddesinin 2. fıkrasında; “Tabii veya tesviye edilmiş zeminin altında kalmak ve parsel sınırları dışına taşmamak kaydıyla, ön bahçe statüsünde olmayan yan ve arka bahçe mesafelerinde su deposu, otopark ve mevzuatı gereğince zorunlu miktardaki sığınaklar yapılabilir. Ayrıca ön bahçelerde de tabii veya tesviye edilmiş zeminin altında; parsel sınırına 3.00 metreden fazla yaklaşmamak şartıyla ön bahçe mesafesinin yarısına kadar zorunlu otoparklar yapılabilir. Ancak sit alanları ve özel çevre koruma alanlarında, koruma amaçlı uygulama imar planı hükümlerine uyulur.” hükmüne ve aynı maddenin 3. fıkrasında; “Ön bahçe mesafesi 7.00 metreye çıkarılmak kaydıyla, bina cephesinden itibaren 2.00 metre dışında kalan kısım ön bahçede açık otopark yapılabilir." kuralına yer verildiği,
Uyuşmazlık konusu maddenin, bina ve parsel otoparklarının düzenlenmesine ilişkin esasları düzenleyen 5. madde içerisinde düzenlendiği ve binaların arka, yan ve ön bahçelerinde, kapalı (yer altı) otoparkı yapılmasına yönelik esasları belirlediği, Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 23. maddesinde de dava konusu edilen maddeye paralel olacak şekilde düzenleme yapıldığının görüldüğü,

Uyuşmazlık konusu maddenin, bina ve parsel otoparklarının düzenlenmesine ilişkin esasları düzenleyen 5. madde içerisinde düzenlendiği ve binaların arka, yan ve ön bahçelerinde, kapalı (yer altı) otoparkı yapılmasına yönelik esasları belirlediği, Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 23. maddesinde de dava konusu edilen maddeye paralel olacak şekilde düzenleme yapıldığının görüldüğü,
Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'ne uygun olarak getirilen Otopark Yönetmeliği'nin dava konusu 5. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; otopark ihtiyacının bodrum katlarda karşılanamaması durumuna ilişkin bir düzenleme yapılarak otopark ihtiyacının öncelikle parsel içinde karşılanması gerektiği yolundaki ilkeye uygun olarak hareket edildiği, bodrum katların, otopark ihtiyacını karşılamakta yeterli olmaması halinde, ayrılması gerekli otopark alanının, bahçe vasfı ortadan kaldırılmamak amacıyla yeşillendirilen ve tamamen tabii veya tesviye edilmiş zemin altında kalan alanlardan olan arka, yan ve ön bahçelerin zemin altlarında olacak şekilde, uyuşmazlık konusu maddede belirtilen esaslara uygun olarak karşılanmasının mümkün olduğu, bahçelerin ne şekilde kullanılacağının da dava konusu maddede, Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak düzenlendiği, buna göre; öncelikle yan ve arka bahçelerin zemin altının tamamı, gereken hallerde ise ilgili idarenin uygun görüşü de alınmak koşuluyla ön bahçe zemin altında, parsel sınırına 3 metreden fazla yaklaşmamak ve ön bahçe mesafesinin yarısını geçmemek şartıyla otopark yapılabileceği,
Uyuşmazlık konusu düzenleme ile; otopark alanı ihtiyacı karşılanmaya çalışılırken bahçelerin yeşil niteliğinin korunmasının ve otopark ihtiyacının parsel içinde çözümlenmesinin hedeflendiği ve Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin yukarıda anılan hükmü uyarınca düzenleme yapıldığı anlaşıldığından, Otopark Yönetmeliği'nin, 5. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde hukuka aykırılık bulunmadığı,
Yönetmeliğin 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi yönünden;
Otopark Yönetmeliği'nin 5. maddesinin  1. fıkrasının (e) bendinde; “Ticaret alanları, ticaretin yapılabildiği karma kullanımlar ile ticaretin yapılabildiği konut alanlarında, binanın ihtiyacı olan otoparkını parsel veya bina bünyesinde karşılamak, otopark dışında hiçbir kullanım getirmemek, bahçe mesafelerini korumak şartıyla bağımsız bölüm olarak bodrum katlarında ve girişi zemin kattan da olabilen ticari amaçlı otoparklar yapılabilir. Ticari amaçlı dışa dönük olarak kullanılan otoparklarda 634 sayılı Kanun uyarınca parsel maliklerinin muvafakatı ve UKOME ya da trafik/ulaşım komisyonu görüşü alınarak uygulama yapılır. Bu otoparkların, giriş ve çıkışlarının binanın kullanımına ait otoparklardan ayrı düzenlenmesi, tavan döşemelerinde ve diğer bağımsız bölümlere bitişik duvarlarında ilgili mevzuatına göre ses, ısı ve su yalıtımı yapılması, dışa bakan cephelerinin bina estetiğiyle uyumlu olması zorunludur.” hükmüne yer verildiği,

Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 19. maddesinin 1. fıkrasının g) bendinde; "Ticaret alanı: Bu alanlarda; 1) İş merkezleri, yönetim binaları, banka, finans kurumları, ofis-büro, çarşı, çok katlı mağazalar, otoparklar, alışveriş merkezleri, konaklama tesisleri, (...) yapılabilir.", aynı maddenin ğ) bendinde ise; "Ticaret+Konut, Turizm+Ticaret, Turizm+Ticaret+Konut gibi karma kullanım alanları: Tek başına konut olarak kullanılmamak koşuluyla, ticaret, turizm, konut kullanımlarından konut hariç sadece birinin veya ikisinin veya tamamının birlikte yer aldığı alanlardır. (...) 2) Bu alanlarda ayrıca plan kararı gerekmeden gerçek ve tüzel kişilere veya kamuya ait; yurt, kurs, ticari katlı otopark, sosyal ve kültürel tesisler yapılabilir." kuralının yer aldığı,
Uyuşmazlık konusu maddede; ticaret alanlarında, ticaretin yapılabildiği karma kullanımlar ile ticaretin yapılabildiği konut alanlarında, bağımsız bölüm olarak bodrum katlarında, girişi zemin kattan da olabilen ticari amaçlı otoparklar yapılabileceğinin düzenlendiği, ticari amaçlı otoparklar yapılırken hangi hususlara uyulması gerektiğinin de yine aynı madde içinde yer aldığı, buna göre; binanın ihtiyacı olan otopark alanının karşılanması, ticari amaçlı otopark yapılması planlanan alanlara otopark fonksiyonu dışında başka bir kullanım getirilmemesi, Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği uyarınca ayrılmış olan bahçe mesafelerinin korunması, otoparkların, giriş ve çıkışlarının binanın kullanımına ait otoparklardan ayrı düzenlenmesi, tavan döşemelerinde ve diğer bağımsız bölümlere bitişik duvarlarında ilgili mevzuatına göre ses, ısı ve su yalıtımı yapılması, dışa bakan cephelerinin bina estetiğiyle uyumlu olacak şekilde düzenlenmesi gerektiği,
Dava konusu madde uyarınca parselde ticari otopark yapılabilmesi için öncelikle binanın ihtiyacı olan otopark alanının karşılanması şartı arandığından ticari amaçlı otopark kullanımı getirilmek istenildiği halde bina için yeterli otopark alanı bulunmuyor ise ticari otopark kullanımı getirilmesinin mümkün olmayacağı, parsel içinde ihtiyaç duyulan park alanının karşılanması, ticari otopark yapılabilmesi için gerekli koşullardan biri olduğu kadar bu alandan sürekli olarak faydalanacak olan maliklerin, parklanmaya ilişkin olarak yaşadığı problemlerin çözülmesini de sağladığı, böylelikle, uyuşmazlık konusu maddede bir öncelik sıralaması yapılarak parselde ticari amaçlı otopark getirilerek gelir elde edilmesindense parsel maliklerinin ihtiyacı olan otopark alanının ayrılmasının önemli olduğunun ifade edildiği, diğer bir deyişle, parsel bünyesinde ihtiyaç duyulan otopark alanı karşılanmadıkça ticari amaçlı otopark yapılmasının mümkün olmadığı,