muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30989, Karar No: 2013/28160, Tarih: 08.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/30989 E.  ,  2013/28160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine , ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1-3-e,87/3 maddeleri uyarınca tayin olunan 1 yıl 28 ay hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nin 29 ve 62. maddeleri uyarınca indirim yapılması esnasında hatalı hesaplama nedeniyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının sanık hakkında tayin olunan 1 yıl 28 ay hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında ve 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 13 ay olarak tayin edilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16339, Karar No: 2009/6544, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/16339 E.  ,  2009/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile T.C. Sağlak Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.11.2007 gün ve 260-387 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, temyize cevap dilekçesinde kararı temyiz etmiş fakat harç alınmamıştır. 26.1.1985 günlü, 1984/5 Esas ve 1985/1 sayılı Yargıtay İ.B.K. uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan HUMK.nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekir.

SONUÇ:Açıklandığı şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtay'a iade edilmesine, 14.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11282, Karar No: 2019/12698, Tarih: 25.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/11282 E.  ,  2019/12698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/731, Karar No: 2018/8542, Tarih: 12.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/731 E.  ,  2018/8542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye uygun olarak REDDİNE,

2- O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 12.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7025, Karar No: 2014/5894, Tarih: 09.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7025 E.  ,  2014/5894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık ve hüküm; inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34621, Karar No: 2021/481, Tarih: 20.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/34621 E.  ,  2021/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın Erol Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olduğu, katılan şirketten Beyoğlu 24. Noterliğinin 08/05/2008 tarih 19070 yevmiye nolu finansal kiralama sözleşmesiyle lazer kesim makinesi kiraladığı, sanığın ihtarnameye rağmen kira bedellerini ödemediği gibi makineyi de iade etmediği, bu suretle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, katılan şirket vekilinin beyanı ile dosya kapsamından mahkemece sanık hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11494, Karar No: 2013/18966, Tarih: 02.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/11494 E.  ,  2013/18966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Mala Zarar Verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklara verilen hapis cezasının, TCK'nın 50/1-c maddesi uyarınca bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesi seçenek yaptırımına çevrilirken “En az iki yıl süre ile” denilmesi sureti ile infazda duraksamaya neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında hüküm fıkrasından "....TCK'nın 50/1-c maddesi uyarınca en az iki yıl süre ile bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesi seçenek yaptırımına çevrilmesine” cümlelerinden “En az” ibaresinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30509, Karar No: 2013/20728, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30509 E.  ,  2013/20728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek ya da yakıştırmalarda bulunmak ya da sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

... ile ... arasında çıkan tartışma sonucunda, sanık ...’in, ...’e hakaret ettiği, ...’in de ...’a ait masa ve sandalyelere zarar verdiğinin iddia edildiği olayda;

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... ile ... arasında çıkan tartışma sonucunda, sanık ...’in, ...’e hakaret ettiği, ...’in de ...’a ait masa ve sandalyelere zarar verdiğinin iddia edildiği olayda;

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 19.04.2013 tarih ve 2012/581-2013/238 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, anılan ek kararın ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanılarak verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4711, Karar No: 2022/5476, Tarih: 08.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/4711 E.  ,  2022/5476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin açılan davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemenin önceki tarihli kararının, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi neticesinde Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda bozulması üzerine, Yerel Mahkeme tarafından bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen karar, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı Hazine, Karayazı ilçesi, Çatalören köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro çalışmaları sonucunda kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı ... adına tescil edilen 101 ada 26, 29 ve 41 parsel sayılı taşınmazların kamu orta malı niteliğinde mera olduğunu, özel mülkiyete konu teşkil etmeyeceğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiş, birleştirilen davada ise aynı dayanakla davalı ... adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit ve tescil edilen 101 ada 30 ve 91 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptaliyle mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, taşınmazların kamu malı niteliğinde olmadığı, özel mülkiyete konu olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Karayazı Asliye Hukuk Mahkemesinin 10/02/2010 tarihli 2007/41 Esas - 2010/17 Karar sayılı kararıyla, davalı ... yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu, taşınmazların mera niteliğinde olmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleştirilen dava yönünden ise toplanan deliller ve özellikle ziraat mühendisi bilirkişi raporu içeriğine göre, çekişmeli 101 ada 91 parsel sayılı taşınmazın mera niteliğinde olduğu, 101 ada 30 parsel yönünden ise mera iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 101 ada 91 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına, 101 ada 30 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın ise reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin bahsi geçen kararı davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

2. Bozma Kararı

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin bahsi geçen kararı davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi 14.10.2010 tarihli 2010/8604 Esas, 2010/10440 Karar sayılı kararı ile: "Dosyada yer alan kadastro tutanaklarından 101 ada 41 ve 30 sayılı parsellerin "tarla", 26 ve 29 sayılı parsellerin ise "çayır" niteliği ile davalılar adına tescil edildiği, her dört parselin de 101 ada 142 parsel olarak ve mera niteliği ile sınırlandırılan taşınmazın içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Dosyaya sunulan fotoğraflardan da çekişmeli parsellerin çayır (mera) özelliğini gösterdiği ve tarla olarak kullanıldığı gözlenmiştir.

Ziraatçı bilirkişinin düzenlediği rapordan ise; dava konusu 26, 29 ve 30 parsellerin çayır niteliğinde ve çayır bitkilerinin yem olarak kullanılması maksadıyla davalı tarafından tasarruf edildiği ve 101 ada 41 parselin de tarla arazisi olduğu bildirilmiştir. 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3. maddesinde yapılan tarife göre çayır; taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanan yerlerdir. Çayır nitelikli bir yerin aynı zamanda mera özelliği taşıyabileceği kuşkusuzdur. Nitekim; anılan Kanun'un 3. maddesi (i) bendinde çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisinin sınırlandırmaya tabi olduğu kabul edilmiştir. Her ne kadar bir yerin çayır olması mutlak suretle zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığının kabulünü gerektirmez ise de bu yerin özellikleri ve kullanma biçimi, özellikle de taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılan parsel içinde kalması mera bütünlüğünü bozacağından o yerin meradan açıldığını ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğunu gösterebilir. Ne var ki; Mahkemece bu konuda yapılan inceleme ve araştırma ile bilirkişi raporu yetersizdir.

Bu durumda Mahkemece yapılması gereken iş; taşınmazın mera olarak sınırlandırılan 101 ada 142 sayılı parselin sınırları içerisinde kaldığı gözetilerek dava konusu parsellerin özelliği ve bu özelliğinden dolayı mera parselinin bütünlüğünü bozup bozmadığını yerinde yeniden keşif yaparak incelemek, konusunda uzman olan bilirkişilerden bu konuda ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak ve sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır." gerekçesiyle Yerel Mahkeme kararı bozulmuştur.

3.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Karayazı Asliye Hukuk Mahkemesinin 18/01/2018 tarihli ve 2011/7 Esas - 2018/13 Karar sayılı kararı ile, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda dava konusu taşınmazların komşusu olan mera parseli ile sınırlarının ayrıldığı, taşınmazların mera bütünlüğünü bozmadığı keşif sırasında alınan beyanlara göre çekişmeli taşınmazların mera olarak kullanılmadığı, rızai taksim sonucu davalılara intikal etmiş olduğu, taşınmazların tarla olarak kullanıldığı gerekçesiyle;

1- Asıl dava yönünden, davacı Hazinenin çekişmeli 101 ada 26, 29 ve 41 parsel sayılı taşınmazlar bakımından açmış olduğu davanın reddine,

1- Asıl dava yönünden, davacı Hazinenin çekişmeli 101 ada 26, 29 ve 41 parsel sayılı taşınmazlar bakımından açmış olduğu davanın reddine,

2- Birleştirilen dava yönünden, 101 ada 91 parsel yönünden Mahkemenin önceki tarihli kararının taraflara tebliğ edildiği, taraflarca temyiz yoluna gidilmediği, bu parsel yönünden verilen kararın kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 101 ada 30 parsel sayılı taşınmaz yönünden açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Karayazı Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda anılan kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5.Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi 10.10.2018 tarihli 2018/1522 Esas, 2018/6542 Karar sayılı kararı ile: "Hükmün hangi hususları kapsayacağı 6100 sayılı HMK’nin 297. maddesinde belirtilmiştir. Ayrıca hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır, hükmün hedefine ulaşmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini ve ifa kabiliyetini yitirir.

Bozma kararından sonra bozma kararına uyularak verilen hüküm yeni bir hükümdür. Bozma kararına uyularak tesis edilen hükmün, tüm istekleri karşılar şekilde yeniden yazılması gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeden, 101 ada 91 parsel hakkında açmış olduğu dava açısından; önceki karar kesinleşmiş olduğu görüldüğünden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına’’ şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. ’’ gerekçesiyle Yerel Mahkeme kararı bozulmuştur.

6.İlk Derece Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Karayazı Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.07.2019 tarihli ve 2019/22 Esas - 2019/93 Karar sayılı kararı ile, dava konusu taşınmazların yapılan keşif esnasında tutanağa yansıtılan mahkeme gözlemi ve mera ile çevrili olması dikkate alındığında meradan açıldıkları, meranın içerisinde özel mülkün mevcut olmayacağı, dört tarafı eylemli mera olan ve ayırt edici bir sınır taşımayan dava konusu taşınmazların tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasının uygun olacağı gerekçesiyle,

1-Asıl davanın kabulüne, çekişmeli 101 ada 26, 29 ve 41 sayılı parsellerin tapu kaydının iptali ile Hazine adına mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline tesciline,

2-Birleştirilen davanın kabulüne, 101 ada 30 ve 91 sayılı parsellerin tapu kaydının iptali ile hazine adına mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline tesciline karar verilmiştir.

7. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda bahsi geçen karar süresi içerisinde davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

8. Temyiz Nedenleri

2-Birleştirilen davanın kabulüne, 101 ada 30 ve 91 sayılı parsellerin tapu kaydının iptali ile hazine adına mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline tesciline karar verilmiştir.

7. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda bahsi geçen karar süresi içerisinde davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

8. Temyiz Nedenleri

Davalı ... temyiz dilekçesinde, taşınmazların sulu çayır vasfında olduğunu irsen intikalen ceddinden beri zilyetliklerinde olduğunu, mera vasfında olmadıklarını, taşınmazlara ait eski tapu kayıtlarının dahi bulunduğunu, askı ilan süresi içerisinde kadastro tespitine itiraz edilmediği halde eldeki davanın açıldığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

9. Gerekçe

9.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespiti sonucunda davalı adına tescil edilen çekişmeli taşınmazlar hakkında, mera iddiasıyla açılan tapu iptali ve mahsus sicile tescil isteğine ilişkindir.

9.2 İlgili Hukuk

9.2.1 TMK’nın 713/1 maddesinde “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak 20 yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

9.2.2 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir." hükmü mevcuttur.

9.2.3 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16. maddesi “Kamunun ortak kullanılmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlerden:

B) Mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edildiği veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle veya bilirkişi veya tanık beyanı ile ispat edilen orta malı taşınmaz mallar sınırlandırılır, parsel numarası verilerek yüzölçümü hesaplanır ve bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılır. Bu sınırlandırma tescil mahiyetinde olmadığı gibi bu suretle belirlenen taşınmaz mallar, özel kanunlarında yazılı hükümler saklı kalmak kaydıyla özel mülkiyete konu teşkil etmezler. Yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir. ‘’ denilmek suretiyle mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete konu edilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.