muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6584, Karar No: 2021/11794, Tarih: 07.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/6584 E.  ,  2021/11794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davaya konu olayla ilgili, Alanya İş Mahkemesi’nin 2012/266 Esas, 2015/905 Esas, 2016/268 Esas, 2012/411 Esas sayılı dava dosyalarının onaylı birer suretlerinin mevcut dava dosyası içerisine eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 07.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13403, Karar No: 2013/16048, Tarih: 18.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13403 E.  ,  2013/16048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; mahkeme ve bilirkişi nitelendirmesine göre haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27526, Karar No: 2013/1309, Tarih: 04.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/27526 E.  ,  2013/1309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM: 5237 sayılı TCK.nın 142/1-b, 143, 145, 58/6, 53/1.maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın hırsızlık eylemini gece saat 01.30 sıralarında yakınanın iş yerinden gerçekleştirmiş olduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen sanık hakkında gece iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın, gece 01.30 sıraları yakınana ait çay ocağına hırsızlık maksadıyla girip değerli bir şey bulamayınca iş yeri masası çekmecesinde bulunan 10 TL.bozuk parayı çaldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 145.maddesinde yer alan, “değerin azlığının” anılan yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (c) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak,

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (c) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılması ve “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, ” cümlelerinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6214, Karar No: 2015/7306, Tarih: 13.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6214 E.  ,  2015/7306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/41-2014/193

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması, nama ifaya izin davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacılar ile birleşen davada davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, asıl ve birleşen davada,taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak davalı yüklenicinin, süresi dolduğu halde inşaatı eksik bıraktığını ileri sürerek, nama ifaya izin ve davalıya kalması gereken iki adet bağımsız bölümün satışına izin ve yetki verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mücbir sebepler olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında davacılardan K.. Ö..'ın vefat ettiği ancak mirasçılarından Serpil'in davada taraf olarak yer almasının sağlanamadığı gibi olurunun da alınmadığı, nama ifaya izin davasında tüm arsa sahiplerince dava açılması gerektiği gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılardan K.. Ö.. yargılama sırasında vefat etmiştir. Bu durumda, davacılar vekiline K.. Ö..'ın tüm mirasçılarından vekaletname alarak dosyaya ibraz etmesi veya davacıya mehil verilerek terekeye temsilci tayin ettirildikten sonra temsilcinin veya temsilcinin vereceği vekaletname ile vekil huzuru ile davaya devam edilmesi gerekirken eksik taraf teşkili ile yargılamaya devam edilerek hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Bunun yanında, dava, 6098 sayılı TBK'nun 113. (818 sayılı BK. md. 97) maddesine dayalı nama ifaya izin istemine ilişkindir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, nama ifaya izin talebinin somut olayın özelliği gerektirmedikçe tüm arsa sahiplerince talep edilmesine gerek bulunmamaktadır.

Bu itibarla, paylı taşınmazlarda, uyuşmazlığın mahiyeti gerektirmedikçe herhangi bir paydaş arsa sahibinin nama ifaya izin talep etmemesi zorunlu dava arkadaşıymış gibi değerlendirilerek bu sebeple davanın usulden reddi doğru olmamıştır.

İzah edilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3117, Karar No: 2015/6782, Tarih: 02.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3117 E.  ,  2015/6782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23481, Karar No: 2015/34555, Tarih: 07.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/23481 E.  ,  2015/34555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2010/537-2014/239

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 19/03/2004 'den 12/05/2010 'da işverence işine son verilene kadar bilfiil çalıştığını, 1.580,00 TL net ücret 90,00 TL yemek ücreti ve 80,00 TL asgari geçim indirimi aldığını, şoför olarak çalışmaktayken işveren kendisine vazifesi olmadığı halde köpek gezdirme ve köpeğin pislettiği yerleri temizleme işini de zorla yaptırdığını, işveren görevi olmayan bu işlerden yakınması neticesinde tavır aldığını ve kullandığı aracın anahtarını teslim etmesi, araçta eşyası varsa almasını ve hesabını kesmesini söyledikten sonra 15 günlük maaşını vererek iş akdini haksız olarak feshettiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa etmek sureti ile işten ayrıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin davacının iş akdini haklı neden olmaksızın feshettiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, dini ve resmi bayram ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyadaki bilgi ve belgeler, tanık anlatımlarından; davacıya görevi dışında işler yaptırıldığı, davacının bu nedenle 12.05.2010 tarihinde iş akdini haklı nedene dayanarak feshettiği anlaşıldığından kıdem tazminatı talebinin kabulü yerindeyse de, iş akdini haklı nedenle de olsa fesheden tarafın ihbar tazminatı hakkı olmayacağından, ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3- Hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

3- Hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15864, Karar No: 2013/14794, Tarih: 10.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/15864 E.  ,  2013/14794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 203/1, 52/4. maddeleri gereğince 3.600 TL Adli Para Cezasına mahkumiyet

... Oto Yıkama isimli ruhsatsız işyerini işleten sanığın, 27.09.2010 tarihinde yapılan mühürleme işlemine rağmen 30.09.2010 tarihinde yapılan kontrolde işyerinin faaliyette olduğunun tespit edilerek mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, dosya içinde mevcut Zeytinburnu Belediye Başkanlığının 08.10.2010 tarihli ihbar yazısına göre 15.03.2010 tarihli ilk mühürlemeden sonra sanığın sırasıyla 20.05.2010, 19.08.2010, 25.08.2010, 27.09.2010 ve 30.09.2010 tarihlerinde mühür bozma eylemlerini işlediğinin belirtilmesi, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada 30.09.2010 tarihindeki eylem haricindeki diğer eylemler için farklı mahkemelere kamu davalarının açıldığı ve birleştirme kararlarıyla yargılamanın Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/372 Esas sayılı dava dosyası üzerinden yürütüldüğünün anlaşılması, dosya içinde 27.09.2010 tarihli mühürleme tutanağının bulunmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi ve mükerrer yargılama yapılmaması açısından; iddianame içerik ve tarihlerine göre eylemlerin aynı eylemler olup olmadığının ve hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanması amacıyla Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/372 Esas sayılı dava dosyası celp edilerek derdest olması ve muvafakat verilmesi halinde davaların birleştirilmesi, aksi takdirde ilgili dosyanın bu davayı ilgilendiren kısımlarının onaylı örnekleri dosya içerisine konulup sonucuna göre, suç ve iddianame tarihleri de nazara alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması, mühürleme tutanağı araştırılıp getirtilerek gerektiğinde tutanak düzenleyici tanıkların beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20609, Karar No: 2020/6835, Tarih: 01.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/20609 E.  ,  2020/6835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sokakta yürüyen sanığın elindeki poşette 169 paket kaçak sigara ele geçirilen olayda; sanığın aşamalarda usulüne uygun olarak alınan ifadelerinde, sigaraları içmek için aldığını savunması ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın cezalandırılması için savunmasının aksine kesin, inandırıcı ve şüpheden uzak delil elde edilemediği ve sanıkta ele geçen sigaraların miktar itibarıyla ticari mahiyet arz etmediği halde beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5351, Karar No: 2018/12765, Tarih: 26.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/5351 E.  ,  2018/12765 K.**

**"İçtihat Metni"**

... İnş Gıda Temizlik Sana A.Ş. vekili avukat ... ile Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına ... Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 01/12/2015 tarih ve 2014/265-2015/391 sayılı hükmün Dairemizin 29/03/2018 tarih ve 2016/13386-2018/3860 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 310,00 (üçyüzon) TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 26/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2755, Karar No: 2007/4540, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2755 E.  ,  2007/4540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 24/06/2005 tarihli dilekçesiyle, ... Mahallesi (Köyü) 8361 ada 4 sayılı parselin 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1988 yılında yapılan ve kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde olduğu göz önünde bulundurulmadan 1970 yılında yapılan genel kadastro sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına kadastro tesbiti itirazsız kesinleşen 189 sayılı kadastro parselinden müfrez 219 sayılı parselin ifrazıyla dava konusu parselin davalılar murisi adına tapu kaydı oluşturulduğunu, hukuki dayanaktan yoksun ve yolsuz tescil niteliğindeki davacı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşen 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması (bu uygulama idare mahkemesince iptal edilmiştir.) ve 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilen ve dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 443 m2 yüzölçümünde tapuda paylı olarak ... ve ... ... adına kayıtlı olan çekişmeli imar parseli, arazi kadastrosunda kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına tesbiti itirazsız kesinleşen 24000 m2 yüzölçümündeki 189 sayılı parselden müfrez 20000 m2 yüzölçümündeki 201 sayılı parselden ifraz edilen 3000 m2 yüzölçümündeki 219 sayılı parselden, 2981 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan imar uygulaması ve parselasyon sonucu oluşturulmuştur.

Davalı taraf, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz ettiğinden, davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davalı taraf, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz ettiğinden, davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 03.04.1950 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesinin orman kadastro komisyonlarının görevini ve ne şekilde kurulacağını düzenlemiş, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesinde, makilik alanları belirleme görevini, orman kadastro komisyonlarının yanı sıra mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlara da vermek suretiyle, yasaya aykırı bir hüküm getirilmiştir. Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, sözü edilen Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaççıkların maki florası olduğu açıklandıktan sonra, ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle %10 nisbetine kadar KORU ve %25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklindeki düzenlemeyle, yasanın orman olarak tanımladığı yerleri maki olarak ayırma olanağı getirmiştir. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yönetmelikler kaynak bulduğu yasalara aykırı ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğindeki yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez (Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 ... 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 ... ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.)