muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4167, Karar No: 2013/5775, Tarih: 30.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/4167 E.  ,  2013/5775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kasten yaralama suçuna yardım, 6136 sayılı yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak

HÜKÜM : 1) Sanık ... hakkında; a) TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d, 87/3, 62, 54, 53/1 maddelerince 9 yıl 18 ay hapis,

b) TCK'nun 86/2-3-e, 62,52/2-4,CMK.nun 231 maddeleriyle 3.000,00.-TL adli para cezasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına;

c) TCK.nun 170/1-c, 62, CMK.nun 231 maddeleriyle 5 ay hapis, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

2) Sanık ... hakkında; TCK'nun 86/1-3-e, 87/1-d, 87/3, 39/2-a-c, 62, 53/1 maddelerince 4 yıl 15 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ...’in mağdur ...’i kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlerde, CMK.nun 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar aynı Yasanın 231/12.maddesi uyarınca itiraza tabi kararlardan olduğundan ve temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu suçlardan kurulan hükümlerin, mahallince incelenmek üzere temyiz incelemesi dışı tutulmasına karar verilmiştir.

2) Sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen beraat kararlarını temyizde sanığın yararı bulunmadığından ve temyiz beraat kararının gerekçesine de yönelik olmadığından, sanık ... müdafiinin bu suçlara yönelen temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’e yönelik suçlarının sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin tahrikin varlığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanık ...’in mağdur ... ile tartıştıktan sonra, başına elindeki küreğin demir kısmı ile bir kez vurarak sağ frontal bölgede açık çökme kırığı+epidural kanama+pnömosefali+sağ pariyetal saçlı deride açık yara olacak şekilde yaraladığı, kafa kemiğinde kırık ve beyin kanaması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (4.) derecede ve yüzde sabit iz niteliğinde olduğu, mağdur ...’in gelini olan mağdur ...'in, ...’in üzerine kapanarak daha fazla vurulmasını engellediği, sanık ...’in ise oğlu olan sanık ...’in yanında yer alarak suç işleme kararını kuvvetlendirdiği olayda, sanık ...'in eylemine uyan kasten öldürmeye teşebbüs ve sanık ...’in kasten öldürme suçuna teşebbüse yardımdan cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, CMUK'nun 326/son.maddesi gözetilmek kaydıyla hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 30/10/2013 gününde oybirliği ile kara verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4886, Karar No: 2010/6859, Tarih: 08.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/4886 E.  ,  2010/6859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 3.Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.11.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden davacı kocanın yurtdışına gidip eşini ailesi ile birlikte yaşamaya zorladığı, ailesinin baskı ve hakaretlerine kayıtsız kaldığı, eşine hakaret ettiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca tamamen kusurludur. Terk hukuki nedenine dayalı açılmış bir dava da bulunmamaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.04.2010 (prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/13807, Karar No: 2014/9745, Tarih: 15.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/13807 E.  ,  2014/9745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/116-2012/433

R. Ç. ve Ş.. Ç.. ile A.. Ç.. ve Ş.. G.. aralarındaki miras taksim sözleşmesinin iptali davasının kabulüne dair Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 18.12.2012 gün ve 116/433 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Ş.. G.. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacı ve davalıların ortak murisi O. Ç.'in 01.09.2006 tarihinde vefatından sonra Silivri 2. Noterliği'nin 14.11.1996 tarih 12259 yevmiye sayılı taksim sözleşmesi düzenlendiğini, murisin en büyük kızı Şermin'in taksim sözleşmesi düzenlenirken Almanya'da yaşayan ve Türk miras mevzuatında haberdar olmayan davacı Şener'in saflığından, diğer mirasçı Ali'nin psikolojik rahatsızlığından ve anneleri Rahmiye'nin 73 yaşında olmasından yararlanarak taşınmazların değeri ve miktarı konusunda lehine aşırı fark olacak şekilde taksimi temin ettiğini açıklayarak miras taksim sözleşmesinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Ş. G. vekili, sözleşme sırasında anneleri Rahmiye'nin sözleşme ehliyetine sahip olduğunun doktor raporuyla sabit olduğu ve davacı Şener'in ileri sürdüğü geçersizlik nedenleri yerinde olmadığından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı A.. Ç.. vekili, müvekkilinin akıl sağlığı yerinde olduğundan davanın reddine karar verilmesini savunmuşken, davalı 27.01.2012 tarihli dilekçesinde davalı Şermin'in, babasının ölümü ve psikolojik sorunlarından yararlanarak sözleşmenin imzalanmasını sağladığını bildirmiştir.

Mahkemece, muris O. Ç.'e ait bulunan taşınmazların mirasçılar arasında oransız olarak taksim edildiği, davacı Şener ile davalı Ali'nin Almanya'da yaşamaları nedeniyle, davacı Rahmiye'nin ise yaşı gereği yönlendirilmeye müsait olduğundan davanın kabulüyle taraflar arasında düzenlenen miras taksim sözleşmesinin iptaline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Ş.. G.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nun 676. maddesi gereğince ortak muristen kalan taşınmazların mirasçılar arasında paylaşımına ilişkin miras taksim sözleşmesinin irade bozukluğu nedeniyle iptali istemine ilişkindir. Mahkemece taksim sözleşmesinin iptaline karar verilmişse de, mahkemenin varmış olduğu bu sonuca katılma olanağı bulunmamaktadır.

Ortak muris O. Ç. 01.09.2006 tarihinde vefat etmiş olup, muris adına kayıtlı bulunan tapulu taşınmazlar iptali istenen Silivri 2. Noterliği'nin 14.11.2006 tarih ve 12959 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde miras taksim sözleşmesiyle mirasçılar arasında paylaşılmıştır. TMK'nun 676. maddesi uyarınca terekeye tabi taşınmazların yazılı olmak koşuluyla mirasçılar arasında taksimi geçerli olup, taksimin geçerli olması için mirasçılar arasında eşit bir paylaşım gerekli değildir. Kaldı ki, taksimi kabul etmiş olmaları koşuluyla, bir yada bir kaç mirasçıya pay verilmemiş olması da mümkündür.

Yasada öngörülen şekil şartına uygun olarak düzenlenmiş bulunan miras taksim sözleşmesinin hükümsüzlüğü TMK'nun 680. maddesi yollamasıyla Borçlar Kanunu'nun genel hükümleri kapsamında irade bozukluğu nedenlerine dayalı olarak ileri sürülebilme imkanı mevcuttur. Somut olayda noterde taksim sözleşmesi düzenlenirken taraflar sözleşmenin içeriğinin iradelerine uygun olduğunu tanıklar huzurunda beyan ederek sözleşmeyi imzalamış, sözleşmenin tarafı olan Rahmiye'nin sözleşme ehliyetine sahip bulunduğu sözleşmeye ek Nöroloji Uzmanının da dahil olduğu Devlet Hastanesi'nden alınan raporla belgelendirilmiştir. Dinlenen tanıklar beyanlarında sözleşmenin iptali isteminde bulunan davacı Şener'in yurt dışında yaşaması nedeniyle kanunu bilmemesi haricinde, irade bozukluğuna neden olabilecek başkaca bir anlatımda bulunmamış, davalı tarafta yer alan Ali'nin psikolojik rahatsızlığı iddia edilmişse de, ileri sürülen bu rahatsızlığın varlığına ve bu rahatsızlık nedeniyle ayırtım gücünün bulunmadığına ilişkin somut bir delil ibraz edilmemiştir. Hal böyle iken mahkemece, irade bozukluğu nedenleri ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, miras taksimi için yasada öngörülmemiş bulunan orandan hareketle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı Ş.. G.. vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11311, Karar No: 2018/2033, Tarih: 27.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11311 E.  ,  2018/2033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu , hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya

denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17708, Karar No: 2014/11902, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17708 E.  ,  2014/11902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...’nin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8438, Karar No: 2022/1400, Tarih: 22.02.2022

2.2. Davalı ... Belediyesi vekili temyiz dilekçesinde, dava konusu taşınmazın 16/02/2007 tarihinde 1/25000 ölçekli nazım imar planı kapsamına alındığını, belediye sınırları içerisinde imar-ihya ile gayrimenkul iktisabının mümkün olmayacağını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Yargıtay Bozma İlamı

16. Hukuk Dairesinin 30/09/2015 tarihli 2014/21861 E., 2015/10899 K sayılı bozma ilamında, Taşınmazın dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosyaya konulması, bundan sonra 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu ile jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak bilirkişi heyetleri aracılığıyla yapılacak keşifte, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle inceleme yaptırılması, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmesi, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılması, tanık ve yerel bilirkişi ifadelerinin de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi, taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle uydu ve hava fotoğraflarına aktarılması, 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu vasıtasıyla taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı, hangi tarihte imar-ihyaya başlandığı, tamamlandığı, zilyetliğin kimden kime ne zaman geçtiği ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığı hususları ve de komşu parseller ile dava konusu taşınmaz arasında nitelik farkı olup olmadığı özellikle belirlenmesi gereğine değinilmiştir.

IV. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 19/01/2017 tarihli 2016/26 E., 2017/2 K. sayılı kararıyla; davacının, 27/07/2016 tarihli Jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi raporu krokisinde "C ve D " harfi ile gösterilen alanları, hamdan imar ve ihya etmek suretiyle ekip biçtiği, dava tarihi itibariyle 20 yılı aşkın süredir nizasız ve fasılasız zilyetliğini sürdürdüğü, TMK 713, 3402 sayılı yasanın 14 ve 17. maddesindeki belirtilen şartların oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilerek 27/07/2016 havale tarihli rapor ve eki krokilerinde C harfi ile gösterilen 23.427,25 m² 'lik kısım, D harfi ile gösterilen 29.494,67 m²'lik alanın davacı 11524081338 T.C. kimlik numaralı ... adına tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline, A harfi ile gösterilen 3.754,42 m² 'lik kısım, B harfi ile gösterilen 3.089,90 m² 'lik alanın Davalı ... Hazinesi adına tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar
Yargıtay — Esas No: 2015/1341, Karar No: 2015/1677, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1341 E.  ,  2015/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/12392, Karar No: 2022/14031, Tarih: 10.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12392 E.  ,  2022/14031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar ... ve ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dava dosyasındaki uyuşmazlık sebebiyle, ilgili ticaret sicilinden davalı .... Tic. Ltd. Şti’nin faaliyet durumu sorularak anılan şirketin tüm ticari kayıtlarının (bilhassa temsilci ve tasfiye memurlarını içeren) mevcut dava dosyası içerisine eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 10.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21358, Karar No: 2015/242, Tarih: 20.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21358 E.  ,  2015/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2014

NUMARASI : 2014/175-2014/469

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 20.01.2015 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan bezelye, bamya ve ıspanağın dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4020, Karar No: 2014/6211, Tarih: 21.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4020 E.  ,  2014/6211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2013/1270-2013/1123

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın seyir halinde olduğu sırada davalıya ait rögar kapağına çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, fazlaya dair haklarını saklı tutarak sigortalıya ödenen 2.936,00 TL’nin 16.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili olay tarihinde kurumlarının olay yerinde bir çalışması olmadığını, herhangi bir arıza ya da kaza ihbarı gelmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklanmakta olduğu ve ticari nitelikte bulunmadığı belirtilerek davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye ticaret mahkemeleri, asliye hukuk mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir. Asliye ticaret mahkemesinin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar asliye hukuk mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 4.maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin görevi, içinde bulunan ve bu kanunun 4.maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir. (TTK'nun 5/2)

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nun

4 ve 5.maddeleri) Asliye ticaret mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye hukuk mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Somut olayda, dava 13/03/2012 tarihinde yani 6102 ve 6335 sayılı Yasaların yürürlüğe girmesinden önce Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmıştır. Davalı vekilinin işbölümü itirazı üzerine Asliye Hukuk Mahkemesince 04.07.2012 tarihinde dosya Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmiştir. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6335 sayılı Yasanın 38. maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9. maddesi “bu kanunun göreve ilişkin hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar, açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükümlerine tabidir” hükmünü içermektedir.