muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/11506, Karar No: 2024/7253, Tarih: 11.12.2024

(2) Bu alanların aşağıdaki kriterlerden bir veya bir kaçını içermesi aranır.
a) Bölgesel, ulusal veya dünya ölçeğinde olağanüstü ekosistemleri, türleri bulundururlar.
b) Jeolojik, jeomorfolojik özellikleri korunmuştur.
c) Genel olarak insan etkisi olmadan meydana gelmiştir.
ç) İnsan faaliyetleri sonucu bozulma veya tahrip olma riski yüksektir.
d) Alan kendine özgü koruma amaçlarına ters düşecek nitelikteki insan faaliyetlerini bünyesinde bulundurmaz.
e) Ekolojik açıdan önemli yoğunlukta olması beklenen yerel türlerin büyük kısmını bünyesinde bulundurur. Doğal süreçler veya zamanla sınırlı müdahalelerle bu yoğunluklara dönüşebilme kabiliyetine sahiptir.
f) Koruma amaçlarına ulaşmak için önemli ve sürekli müdahale istemeyen özellikleri vardır.
g) Gerektiğinde ve mümkün olan durumlarda, alanın belirlenmiş koruma amaçlarına ulaşmasına yardımcı olacak arazi kullanımları ile çevrelenmiştir.
ğ) Basit müdahalelerle yönetilebilirlik özelliklerine sahiptir.
h) Korunacak hedef tür veya türlerin üreme alanlarını ihtiva eder." hükmüne,
 "Nitelikli doğal koruma alanlarının ayırt edici özellikleri" başlıklı 8.maddesinde; "(1) Doğal yapısı değişmemiş veya az değişmiş, modern yaşam ve önemli ölçüde insan faaliyetleri tarafından etkilenmemiş, doğal süreçlerin hakim olduğu, koruma amaçlarına uygun olarak yörede yaşayanların alanın mevcut kaynaklarını kullanmasını sağlayarak doğal hayata dayalı geleneksel yaşam şekillerinin korunduğu kara, su, deniz alanlarıdır. (2) (işlem tarihinde yürürlükte olan şekliyle) Bu alanlar, örtü altı tarım uygulamaları hariç tarım, kültür balıkçılığı hariç balıkçılık faaliyetleri ve alanın doğal yapısı ile uyumlu çadırlı kamp alanı, bungalov ve günübirlik faaliyetlerin yapılabildiği alanlardır. Alanın doğal özelliklerinin devamlılığı için halkın bu alanlara erişiminin uygun seviye ve şekilde tutulması esastır. (3) Bu alanlar aşağıdaki kriterlerden bir veya birkaçını içerir.
a) Doğal karakterini korumuş, büyük memeliler dahil besin zinciri içerisinde av-avcı ilişkisini muhafaza eden, yerli bitki ve hayvan topluluklarını bulunduran, özgün ekosistem yapısına sahiptir.
b) Modern yaşam ve önemli insan faaliyetleri tarafından etkilenmemiş, kırsal yaşam özellikleri taşır.
c) Doğal alanların ekolojik bütünlüğünü sağlar.
ç) Aşırı derecede ve uygunsuz insan kullanımı ve mevcudiyetinden uzaktır.
d) Yaban hayvanlarının barınma, beslenme ve üreme gibi hayati ihtiyaçlarını temin edebileceği uygun yaşama şartlarını sağlar.
e) Biyolojik çeşitliliği, ekolojik süreçleri, ekosistem hizmetlerini, ekolojik barınakları muhafaza eder ve iklim değişikliklerine tampon sağlar.
f) Korunacak hedef tür veya türlerin yıl içerisinde dönemlerine bağlı yaptıkları göç ve yayılma alanlarını ve göç yollarını ihtiva eder.
g) Peyzaj değeri yüksektir." hükmüne yer verilmiş;

d) Yaban hayvanlarının barınma, beslenme ve üreme gibi hayati ihtiyaçlarını temin edebileceği uygun yaşama şartlarını sağlar.
e) Biyolojik çeşitliliği, ekolojik süreçleri, ekosistem hizmetlerini, ekolojik barınakları muhafaza eder ve iklim değişikliklerine tampon sağlar.
f) Korunacak hedef tür veya türlerin yıl içerisinde dönemlerine bağlı yaptıkları göç ve yayılma alanlarını ve göç yollarını ihtiva eder.
g) Peyzaj değeri yüksektir." hükmüne yer verilmiş;
 Geçici 1. maddesinde; bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce herhangi bir korunan alan statüsü verilmiş alanların koruma statüsünün, bu Yönetmelik gereğince yeniden değerlendirme yapılıncaya kadar devam ettirileceği, Geçici 2. maddesinde; korunan alanlar ile ilgili olarak yeniden değerlendirme taleplerinin; bilimsel temelli rapora dayanması ve Bakanlıkça hazırlanacak olan teknik esaslara uygun olması kaydıyla bu Yönetmelik kapsamında değerlendirileceği hükme bağlanmıştır.
728 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun Doğal (Tabii) Sitler, Koruma ve Kullanma Koşulları İle İlgili İlke Kararında ise 1. derece doğal sit, "Bilimsel muhafaza açısından evrensel değeri olan, ilginç özellik ve güzelliklere sahip olması ve ender bulunması nedeniyle kamu yararı açısından mutlaka korunması gerekli olan, korumaya yönelik bilimsel çalışmalar dışında aynen korunacak alanlardır." şeklinde tanımlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, Muğla İli, Merkez, Ula ve Marmaris ilçe sınırları içerisinde kalan ve Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulunun 11/12/1986 günlü, 2753 sayılı kararı ile 1. Derece Doğal Sit alanı olarak ilan edilen, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 18/09/2008 günlü, 4305 sayılı kararı ile de 1. ve kısmen 3. Derece Doğal Sit Alanı olarak belirlenen Gökova Körfezi kıyı kesiminin sit statüsünün yukarıda yer verilen mevzuat uyarınca yeniden belirlenmesi için Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yüklenici firma ile yapılan anlaşmaya dayanılarak yürütülen çalışmalar kapsamında hazırlanan ekolojik temelli bilimsel araştırma raporu esas alınarak alanın yeni statülerinin belirlendiği, "nitelikli doğal koruma alanları" ile "sürdürülebilir koruma ve kontrollü kullanım alanları"na  ilişkin kararların 06/12/2016 tarihli Bakanlık oluru ile onaylandığı, anılan rapor uyarınca da "kesin korunacak hassas alan statüsü" verilmesi gereken kısımlar bulunduğundan dava konusu Bakanlar Kurulu Kararının alındığı, davacı tarafından, kesin korunacak hassas alan olarak belirlenen bölgenin dar tutulduğu iddiasıyla bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Danıştay Altıncı Dairesince yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda özetle;  Doğal Sit alanı olarak ilan edilen uyuşmazlığa konu alanda, 10.12.1986 tarihli 18.09.2008 tarihli tescil kararları sonrası sit alanının toplam büyüklüğünün 35289.9 ha olarak hesaplandığı, bu alanın %97.6’sının 1. Derece Sit Alanı statüsünde, %2.4’ünün ise yerleşim birimlerinin içinde kaldığı 3. Derece Sit Alanı şeklinde sınıflandırıldığı, alanın 12.06.1988 günlü,  88/13019 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ilan edilen Gökova Özel Çevre Koruma Bölgesi sınırları içinde kaldığı, “Gökova Doğal Sit Alanları Ekolojik Temelli Bilimsel Araştırma Raporu”na dayanılarak alınan dava konusu 17.01.2018 günlü, 2018/11264 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile statü değişikliği sonrası korunan alanların toplam büyüklüğünün 44021.5 ha hesaplandığı, bu alanın %34.1’inin Kesin Korunacak Hassas Alan, %61.3’ünün Nitelikli Doğa Koruma Alanı ve %4.7’sinin ise yerleşim birimlerini içine alan Sürdürülebilir Koruma ve Kontrollü Kullanım Alanı statüsü kazandığı;

Ekolojik Açıdan: davaya konu alanın Akdeniz iklimine özgü vejetasyon tiplerinden kızılçam ormanı veya boylu maki örtüsüyle kaplı olduğu, ayrıca yer yer tarım arazilerinin ve küçük yerleşimlerin bulunduğu, coğrafyada gerek denizel gerek karasal ekosistemlere özgü birçok hayvan türünün bulunduğu, özel mülkiyete konu taşınmaz oranının çok az olduğu, bölgedeki biyoçeşitlilik zenginliği nedeniyle davaya konu olan bölgenin tamamının Datça ve Bozburun Yarımadaları ÖDA (EGE016) olarak tescil edildiği, Ekolojik Temelli Bilimsel Araştırma Raporu (ETBAR) kapsamında "modifiye alanlar" (yani zeytinlikler, bahçeler, tarlalar) doğallığını tümüyle kaybetmiş olarak, hatta tamamı "geriye dönüşümü" olanaksız kabul edilmişse de, bölgede yaygın permakültür tarımının yarı-doğal özellikler taşıdığı, ormana bitişik yerlerde bütünlüğü fazla etkilemediği, zeytinlik ve badem bahçelerinde birçok kuş, memeli ve herpetofauna türünün yaşamlarını sürdürdüğü, benzer şekilde bu gibi habitatların yenilenme yeteneği ve doğal kaynak oluşturma özelliğinin (hatalı olarak) yok sayıldığı, dolayısıyla “modifiye alan” olarak kabul edilen zeytinliklerin tamamen yapay ortamlar oldukları iddiasının doğru olmadığı, bu yaklaşımla bütün kuzey kıyısının "Nitelikli Doğal Koruma Alanı" (NDKA) sayılmasının yanlış olduğu,  bu şekilde ayrılmış bazı kesimlerin ekosistem özellikleri ve barındırdıkları biyoçeşitlilik unsurları açısından “Kesin Korunacak Hassas Alan” niteliği taşıdıkları, bölgedeki ekosistemlerin en tipik ve en yaygın türlerinin raporda yer almadığı, bir başka sorunun, puanlamada kullanılan “ulusal” kırmızı listenin (Kiziroğlu 2019) geçerliliği kalmamış bir metodoloji kullanılarak ve yanlış bilgilere dayalı bir ürün olduğu, dolayısıyla davaya konu olan statü değişikliğinin, genel olarak korunması hedeflenen biyoçeşitlilik unsurlarına ve doğal peyzaja zarar vereceğinin öngörülebileceği, ETBAR kapsamında sınırlar belirlenirken karayolunun veya geçmişte mevzuata uygun yapıların varlığının o alanın “modifiye alan” olarak nitelenmesine yol açtığının anlaşıldığı, ancak bu tip insan yapısı unsurların, her zaman veya başlı başına Kesin Korunacak Hassas Alan (KKHA) statüsünün kaybına yol açmadığı, bölgedeki karayolunun gidiş geliş olmak üzere sadece iki şeritten oluştuğu, yoğun trafik hareketleri görülmediği ve çevresi ormanla çevrili olması nedeniyle peyzaj veya ekolojik bütünlüğü bozan bir nitelik göstermediği, benzer biçimde aşırı büyük yer tutmayan tapulu zeytinliklerin de (zeytinin atası delice yerel bir maki unsuru olduğu için) orman ve maki ekosistemini olumsuz etkilemediği, nitekim gerek önceki yıllarda 1

. Derece Doğal Sit olarak tescil edilmiş kesimlerde, gerek davaya konu işlem sonucu en üst koruma statüsüne sahip kesimlerde bu tip insan eliyle oluşturulmuş unsurların olduğu, dolayısıyla ETBAR kapsamında NDKA olarak belirlenen birçok kesimin KKHA statüsü almasında sakınca olmadığı, KKHA ve NDKA ortak sınırlarının geçtiği birçok kesimde bitki örtüsü, eğim, arazi kullanımı, vb açılardan herhangi bir fark görülmediği, bu saptamaların sınırın yer yer rastlantısal biçimde geçirildiği izlenimini yarattığı, ayrıca %70’leri bulan eğime sahip, hiçbir insan faaliyeti mümkün olmayacak, yabanıl kıyı yarlarının NDKA olarak önerilmesi ve tescillenmesinin de bilimsel açıdan anlaşılamadığı, davaya konu coğrafyanın %80’den fazlasının orman alanı olduğu, Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca ilk kez 2011 yılında onaylanan 1/100.000 ölçekli Aydın Muğla Çevre Düzeni Planında da orman alanı olarak plana işlendiği ve korunarak sürdürülmesinin güvence altına alındığı, özetle, davaya konu Gökova Körfezi çevresi doğal sit statü ve sınırlarının belirlenmesine ilişkin sakıncaların bulunduğu, mevcut orman, maki ve sulak alanlar için doğal yapının bütünlüğünün ve sürekliliğinin dikkate alınmadığı yapay hatların ortaya çıkmasına yol açtığı, ETBAR kapsamında kullanılan yöntemin, biyoçeşitlilik verilerinin doğru ve eksiksiz sağlanmasına dayalı olduğu, yapılan değerlendirme sonucu, ETBAR uzmanlarının bulgularının birçok canlı grubu için eksik, hatta yer yer hatalı olduğu, dolayısıyla sınır ve statü tespitinin yeniden gözden geçirilmesi gereğinin ortaya çıktığı;

Floristik Açıdan: Alanda endemik olan ve endemik olmamakla beraber dar yayılışlı olan ve orman oluşturan bazı ağaç türlerine, bitkilere raporda yer verilmediği, raporun alanın flora ve faunasını tam olarak yansıtmadığı,	dava konusu olan ve sonradan sınırları daraltılan alanlara bakıldığında haritada “Nitelikli Alan” olarak belirtilen bütün alanların (1, 3, 4, 5, 6, 7) “Kesin Korunacak Alanlar” durumun korunmasının, floristik ve ekolojik açıdan zorunlu olduğu, belirtilen alanlarda parçalı olarak farklı statülerde koruma (Kesin Korunacak, Nitelikli Korunacak, Sürdürülebilir Korunacak) alanlarının oluşturulması, alandaki habitat ilişkilerini tamamen yok edeceği, zira alanlar arasında geçişlerin engelleneceği, bitki dağılışları ve hayvan geçişlerinin engellenerek genetik çeşitliliğin kısıtlanmasına ve gelecek yıllarda alanın biyolojik açıdan bozulmasına sebep olacağı;
Zirai Açıdan: Gökova Doğal Sit Alanı içinde, küçük ve büyükbaş hayvan yetiştiriciliği, tarla tarımı, örtü altı ve açık alanda sebzecilik, meyvecilik tarımının yanı sıra zeytin üretiminin de söz konusu olduğu, tarımsal üretime ait bu faaliyetlerin (otlatma, toprak işlemeli tarım, meyvecilik, zeytin üretimi), yaklaşık olarak alanın %20.7 sine karşılık gelen 7,313 ha lık bir sahada sürdürüldüğü, ancak dosya kapsamında, bu üretimlerle (işletme büyüklükleri, gübre-pestisit-sulama gibi girdi) kullanımları, mekanizasyon durumu vb) ilgili herhangi bir bilgi bulunmadığından, dava konusu alanla ilgili alınan kararların etkilerinin ne yönde olabileceği konusunun değerlendirilmediği;

Hidrobiyolojik Açıdan: sulak alanların, tropik ormanlardan sonra biyolojik çeşitliliğin en yüksek olduğu ekosistemler olduğu, sulak alanların yeraltı sularını besleyerek veya boşaltarak, taban suyunu dengeleyerek, sel sularını depolayarak, taşkınları kontrol ederek, kıyılarda deniz suyunun girişini önleyerek su rejimini düzenlediği, deltaların sahip oldukları sulak alanlarla birlikte doğal süreçler tarafından oluşturulan dinamik ekosistemler olduğu, akarsu ağızlarında oluştuğundan, hem akarsu ile taşınan tatlı suyun etkili olduğu ekosistemleri, hem deniz ekosistemlerini, hem de tatlı ve tuzlu suyun karıştığı ekosistemleri içerdiği, bu ekosistemlere bağlı birçok habitatı içeren deltaların, özellikle sahip oldukları sulak alanlarla, en önemli ekolojik çeşitlilik alanları arasında yer aldığı, su filtre sistemi gibi bir görev de üstlenen deltaların ekolojik önemi yanında sahip olduğu verimli topraklar ve taban suyunun yüksek olması nedeniyle önemli tarım alanı olduğundan ekonomik önem de taşıdığı, dolayısıyla gerek ekonomik  gerek biyolojik gerekse kültürel bakımdan deltaların ve sulak alanların vazgeçilemez ekosistemler olduğu, dava konusu alanlarda bulunan tüm kıyıların ve sulak alanların sadece yerleşim yerleri ve çevresinin Nitelikli Doğal Koruma Alanı” olarak belirlenmesi ve kıyı boyunca yer alan tüm alanların ve dava konusu haritada Nitelikli Doğal Koruma Alanı olarak gösterilen (1,3,4,5,6,7) nolu alanlar içerisinde yer alan tüm sulak alanların “Kesin Korunacak Hassas Alan” olarak belirlenmesi ve tescil edilmesinin gerektiği; Çevre Mühendisliği Açısından: Gökova Doğal Sit Alanları Ekolojik Temelli Bilimsel Araştırma Sonuç Raporunda antropojenik etki yaratan alanların sayısı ve etki alanlarının bölgenin kapladığı alana oranla çok sınırlı olduğu, bu etkilerin geri dönüşsüz olarak tanımlanmasının doğru olmadığı, bölgede münferit kalmış antropojenik etkinin bölgenin doğal ekosistemini yok ettiğini söylemenin çok iddialı bir çıkarım olduğu, ETBAR'da antropojenik bu etkilerin yönetilmesine veya iyileştirmesine yönelik bir tespit, iyileştirme planının yer almadığı, Gökova Doğal Sit Alanı bölgesinin daha önceki tanımla 1.Derece Sit Alanı Statüsünde olan ve bugüne kadar koruma konusunda duyarlı davranılmamış bir alan olmasına rağmen doğal bütünlüğünün bozulmadığı,  bu bölgenin Nitelikli Doğal Koruma Alanı statüsüne alınması halinde kesin korunan alanların etkileneceği, raporda yapılması önerilen değişiklik ile bölgedeki doğal ekolojik yaşam alanının daraldığı, raporda bölgenin doğal kaynak oluşturma özelliğinin ortadan kalktığı sonucunu destekleyen bir bilginin verilmediği, Ekolojik Temelli Bilimsel Araştırma Raporunun, Gökova Sit alanı için çevre mühendisliğinin uzmanlık alanına giren konularda (nüfus, yerleşim, su, kanalizasyon, katı atık vb.) bilgileri içermediği;

Hidrojeoloji Mühendisliği Açısından: ETBAR'ın incelenmesinden, alanın jeolojik ve jeomorfolojik açıdan yeterli düzeyde temsil etmediği ve bu konular ile ilgili değerlendirmelerin yetersiz ve eksik olduğu, Ekolojik Temelli Bilimsel Araştırmalar için Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğü tarafından hazırlanan “Doğal Sit Alanlarının Değerlendirilmesine İlişkin Teknik Esaslar” (SADİT, 2022)’de bu türden çalışmaların yapılması gereken ölçek ve sınırların (drenaj alanı, havza) dikkate alınmadığı, alanın hidrolojik ve hidrojeolojik yapısına ilişkin hiçbir değerlendirmeye yer vermediği, alandaki su kaynaklarının (yerüstü ve yeraltı suları) konum ve zaman içinde miktar ve kalitesinde meydana gelen değişimler hususu ile ilgili hiçbir değerlendirmenin yapılmadığı, ekosistem ile hidrolojik/hidrojeolojik sistem (yerüstü-yeraltı suyu) arasındaki etkileşimleri dikkate alan hiçbir değerlendirmeye yer verilmediği;
Peyzaj Özellikleri Açısından: ETBAR çalışmasında peyzaj karakteri ve peyzaj değeri ile ilgili bütüncül bir saptama yapılmadığı, sadece görsel peyzaj değerlendirmesinin yapıldığı, peyzajın farklı katmanlardan oluşması nedeniyle birlikte ele alınması gerektiği, raporda bu konuda eksiklik olduğu, raporda doğallık parametresine göre davaya konu sit alanının, Doğal Alanlar, Yarı-doğal alanlar, Modifiye alanlar, Yerleşim yerleri olarak dört farklı alan tipinde değerlendirildiği, Modifiye alanların doğallığının tamamen ortadan kalktığı ve geri dönüşümünün mümkün olmadığının belirtildiği, oysa tam da bu tür durumlarda peyzajın “bozulan” parçalarının iyileştirilmesi, onarılması, sağlıklı işler hale getirilebilmesi, eski haline dönüştürülmesi amacıyla “peyzaj onarımı (peyzaj restorasyonu-peyzaj rehabilitasyonu- peyzaj reklamasyonu)” çalışmaları yapıldığı, ‘doğal alanların dışındaki sahalarda alanın estetik ve mükemmeliyetinden söz etmek mümkün değildir” ifadesinin hangi estetik ve mükemmeliyet kriterleri ile raporda yer aldığının anlaşılamadığı, raporun peyzaj özelliklerinin değerlendirilmesi yönünden önemli eksiklikler içerdiği ve bu nedenle de peyzaj özelliklerini temsil etme açısından yetersiz olduğu kanaatinin oluştuğu;
Ormansal Envanter Açısından: alan sınırları içerisinde, çoğunluğu 1.derece doğal sit statüsünde olmak üzere 2. ve 3. derece doğal sit statüsünde bulunan alanların tamamının statüsünün değiştirilmesinin hem kara hem de deniz ekosisteminin sürdürülebilirliğini olumsuz etkileyebileceğinin düşünüldüğü, Gökova körfezinin büyük bir kısmının birinci derece sit koruma statüsünde iken bile bu denli zarar görmüşken, bu alanların nitelikli koruma statüsüne dönüştürülmesinin burada ekosistemler üzerinde zaten var olan tahrip ve baskının artmasına ve nihayetinde biyolojik çeşitlilik başta olmak üzere alanda birçok tahribata yol açacağının öngörüldüğü;

Alanın Haritasal Yapısı Bakımından: alanın içerisinde yerleşim yeri ve özel mülkiyete konu taşınmaz oranın çok az olduğu, ağırlıklı olarak orman alanı ve hazine arazilerinden ibaret bir mülkiyet dokusu bulunduğu, yerleşim yeri olarak kullanılan bölgelerin söz konusu koruma alanı sınırlarına komşu olduğu ve alan dışında kaldığının görüldüğü;
Sonuç olarak, dava konusu olan 17. 01. 2018 tarih ve 2018/1/1264 sayılı Bakanlar kurulu Kararının yeterli olmayan eksik “Gökova Sit Alanını Ekolojik Temelli Bilimsel Araştırma Raporu’na (2016)” dayandırılarak alınmış olmasının, alanın ekolojik, zoolojik, floristik, ormancılık, tarımsal, çevre, peyzaj, hidrolojik ve hidrojeolojik açılardan yeterli olmayan rapora dayandırılarak alanın statülerinin yeniden hiçbir bilimsel araştırma yapılmadan bir komisyon tarafından değiştirilmesinin kabul edilemeyeceği, alanın yeniden yeterli uzmanlar tarafından ve en azından iki yıllık bir bilimsel araştırma yaptırılarak sınırların yeniden değerlendirilmesinin gerektiği, tespit ve değerlendirmelerine yer verilmiştir.
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri ile bilirkişi raporunun ve dosyadaki bilgi ve belgelerin değerlendirilmesinden; Ekolojik Temelli Bilimsel Araştırma Raporunda, bölgedeki ekosistemlerin en tipik ve en yaygın türlerinin yer almadığı, raporun alanın flora ve faunasını tam olarak yansıtmadığı, antropojenik etkilerin yönetilmesine veya iyileştirmesine yönelik bir tespit ve iyileştirme planının yer almadığı, bölgeyi jeolojik ve jeomorfolojik açıdan yeterli düzeyde temsil etmediği ve bu konular ile ilgili değerlendirmelerin eksik olduğu, bu konudaki  çalışmalarda yapılması gereken ölçek ve sınırların (drenaj alanı, havza) dikkate alınmadığı, alanın hidrolojik ve hidrojeolojik yapısına ilişkin hiçbir değerlendirmeye yer verilmediği, alandaki su kaynaklarının (yerüstü ve yeraltı suları) konum ve zaman içinde miktar ve kalitesinde meydana gelen değişimlere ilişkin değerlendirmenin yapılmadığı, ekosistem ile hidrolojik/hidrojeolojik sistem (yerüstü-yeraltı suyu) arasındaki etkileşimlere yönelik değerlendirmeye yer verilmediği, peyzaj özelliklerini temsil etme açısından yetersiz olduğu, bölgenin doğal kaynak oluşturma özelliğinin ortadan kalktığı sonucunu destekleyen bir bilgiye yer verilmediği, dolayısıyla eksik tespitler içerdiği anlaşılan Ekolojik Temelli Bilimsel Araştırma Raporuna dayanılarak doğal sit alanının yeniden değerlendirilmesiyle dava konusu işlemin tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Gökova Sit Alanının, bölgenin özellikleri ve taşıdığı değerler açısından büyük bölümünün 1. Derece Doğal Sit Alanı olarak tescil edildiği, doğal sit özelliğini koruyan bu alanın Akdeniz iklimine özgü vejetasyon tiplerinden kızılçam ormanı ve boylu maki örtüsüyle kaplı olduğu,  gerek denizel gerek karasal ekosistemlere özgü birçok hayvan türünün bulunduğu, ekosistem özellikleri ve barındırdıkları biyoçeşitlilik unsurları açısından doğal yapının bütünlüğü ve sürekliliğinin etkilenmediği, alanda sulak alanların bulunduğu, alana ilişkin antropojenik etkinin az ve sınırlı olduğu ve kontrol edilebilir seviyede bulunduğu, önceden 1. Derece doğal sit alanı olarak tescil edilmiş olan uyuşmazlığa konu bölgenin bilirkişi raporu ile saptanan ayırt edici özelliklerinin  Korunan Alanların Tespit, Tescil ve Onayına İlişkin Usul ve Esaslara Dair Yönetmeliğin 7. maddesinde tanımlanan kesin korunacak hassas alanların içermesi gereken kriterlere uygun olduğu, bu özel alanın korunması, bozulma varsa bozulmanın engellenmesi ve bölgenin rehabilite edilmesi açısından kesin olarak korunması gerektiği sonucuna varıldığından, eksik tespitler içerdiği anlaşılan Ekolojik Temelli Bilimsel Araştırma Raporuna dayalı olarak tesis edilen davaya konu işlemle statüsü yeniden belirlenen alanın büyük bir kısmının önceki haline oranla sınırlarının daraltılarak kesin korunacak hassas alan dışında bırakılması sonucunda, koruma statüsü daha düşük belirlenen bölgenin antropojenik etkiler nedeniyle  ekosistemler ve biyoloijk çeşitlilik açısından tahribata uğrayabileceği, bölgenin bütünlüğünün bozulmasına yol açılabileceğinden, dava konusu işlemde mevzuata ve hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
		Açıklanan nedenlerle, dava konusu 17/01/2018 günlü, 2018/11264 sayılı Bakanlar Kurulu kararının iptaline karar verilmesi gerektiği, düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
 İNCELEME VE GEREKÇE    :
	MADDİ OLAY :