muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19445, Karar No: 2014/11960, Tarih: 16.06.2014

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. Maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "100 gün", "83 gün" ve "1660 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün", "80 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1226, Karar No: 2025/2894, Tarih: 04.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1226 E.  ,  2025/2894 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu

SAYISI : 2025/1 Esas

I. BAŞVURU

Başvuran davalılar vekili dilekçesinde özetle; müvekkillerine ait taşınmazın maden sahasında kalması nedeniyle maden işletme ruhsat sahibi lehine davacı idare tarafından kamu yararı kararı alınarak kamulaştırıldığını ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile tescil kararı verilmesi için Bala Asliye Hukuk Mahkemesine dava açıldığını, Mahkemece yapılan yargılama sonunda taşınmazdaki madenin değeri dikkate alınmadan arazinin değeri belirlenerek bedel tespit ve tescil kararı verildiğini, davacılar adına bu kararı istinaf etmeleri üzerine dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi tarafından incelenerek duruşma açıldığını ve 01.10.2024 tarihli ara kararı ile kamulaştırılan taşınmazın değerinin yine madenin değeri dikkate alınmadan belirlenerek İlk Derece Mahkemesi kararındaki bedel farkının davalılar hesabına yatırılmasına karar verildiğini, halbuki Dairenin bu ara kararının Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin yerleşik "maden sahası olarak kamulaştırılan taşınmazlara maden gelirine göre değer biçilmesi gerekmektedir." şeklindeki içtihatlarıyla çeliştiğini, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2020/1484 Esas, 2024/1853 Karar sayılı, 2019/5219 Esas, 2020/530 Karar sayılı ve 2019/1645 Esas, 2019/1747 Karar sayılı kesin kararlarıyla da çelişkili olduğunu, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kesin kararları ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin istinaf talebi üzerine inceleme yaptığı 2023/1407 Esas sayılı dosyasının 01.10.2024 tarihli duruşmasında 1. madde olarak alınan ara kararı arasında uyuşmazlık bulunduğunu ileri sürerek bu uyuşmazlığın giderilmesi için 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanunun (5235 sayılı Kanun) 35 inci maddesi uyarınca Yargıtay 5. Hukuk Dairesine başvurulmasını istediği görülmüştür.

II. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

II. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Başvuran davalılar vekili dilekçesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2023/1407 Esas sayılı dosyasında 01.10.2024 tarihli ara kararının Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin istikrar kazanmış içtihadı ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin kesin kararlarıyla çelişkili olduğunu ileri sürmüş ise de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin, 2020/1484 Esas, 2024/1853 Karar; 2019/5219 Esas, 2020/530 Karar sayılı ve 2019/1645 Esas, 2029/1747 Karar sayılı kararlarında başka nedenlerin yanında, davacı kurum adına maden işletme ruhsatlı maden sahasının güvenliğinin sağlanması veya maden sahasına yol yapılması için kamulaştırılan taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili talebiyle açılan davada İlk Derece Mahkemesince verilen kararlar incelenerek dava konusu taşınmazın maden ruhsatı ve işletme iznine ilişkin belgelerle birlikte mahallinde keşif yapılarak taşınmaz maden sahası içinde kalıyor ve maden üretimine elverişli ise taşınmaza, maden sahası olarak yani maden gelirine göre değer biçilmesi gerektiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri gönderilmesine kesin olarak karar verildiği anlaşılmış olup ilgili kararlar kesin olmakla birlikte 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kaldırma gönderme kararı niteliğinde olduğu, yani uyuşmazlığı sonlandıran karar olmadığı, 5235 sayılı yasanın 35 inci maddesinin birinci fıkrasının 3 üncü bendinde açıkça kesin kararlar arasındaki uyuşmazlıktan bahsedildiğinden ve kesin kararlardan maksadın davayı sonlandıran yani kesin hükme bağlayan karar olduğu anlaşıldığından, başvuran davalılar vekilinin dilekçesine konu kararlar bakımından 5235 sayılı kanunun 35 inci maddesindeki şartların gerçekleşmediği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin her üç kararının da kesin olmadığı, eksik soruşturmadan kaldırma ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi kararı olduğu, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin kararı ile Yargıtay 5. Dairesinin kararları arasında da uyuşmazlıktan söz edilemeyeceği dolayısı ile 5235 sayılı Kanun'un 35 inci maddesindeki şartların gerçekleşmediği anlaşıldığından talebin reddine karar verilmiştir.

III. UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU KARARLAR

A.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 11.12.2024 tarihli 2023/1407 Esas 2024/2992 Karar sayılı kararı

III. UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU KARARLAR

A.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 11.12.2024 tarihli 2023/1407 Esas 2024/2992 Karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davalılar vekili dava konusu taşınmazın maden sahasında olduğu ve bu nedenle maden gelirine göre değer biçilmesi gerektiğini ileri sürmüş ise de taşınmaz maden sahasında bulunsa da 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 4 ncü maddesine göre madenler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup içinde bulundukları arzın mülkiyetine tabi olmayıp, madenlerin işletilmesi işletme ruhsatı alınmak suretiyle hak sahibi olanlara ait olup, maden gelirine göre değer biçilmesi için arzın mülkiyetine sahip olmak yeterli bulunmadığı, tapu malikinin aynı zamanda maden işletme ruhsatı almak suretiyle taşınmazda madencilik faaliyeti yürütmesi gerektiği, başka bir deyişle tapu maliki tarafından maden sahası olarak işletilmeyen arazinin maden gelirine göre değerinin biçilmesinin olanaklı bulunmadığı anlaşıldığından arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmediği belirtilerek denetiminden geçen dosyalarda 2017 yılında buğday fiyatının 1,10 TL alındığı anlaşıldığından kamulaştırma bedelinin yeniden hesaplanması için hükme esas alınan bilirkişi kurulundan alınan ek rapor doğrultusunda kamulaştırma bedeli tespit edilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

B.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2020/1484 Esas 2024/1853 Karar sayılı, 2019/5219 Esas 2020/530 Karar sayılı ve 2019/1645 Esas 2019/1747 Karar sayılı kararları

Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararları ile davacı kurum adına maden işletme ruhsatlı maden sahasının güvenliğinin sağlanması veya maden sahasına yol yapılması için kamulaştırılan taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili talebiyle açılan davada İlk Derece Mahkemesince verilen kararlar incelenerek, dava konusu taşınmazların maden ruhsatı ve işletme iznine ilişkin belgelerle birlikte mahallinde keşif yapılarak taşınmazlar maden sahası içinde kalıyor ve maden üretimine elverişli ise taşınmazlara maden sahası olarak yani maden gelirine göre değer biçilmesi gerektiğinden bahisle 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak mahkemesine gönderme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, kamulaştırılan taşınmazın değeri tespit edilirken maden geliri esas alınarak bedel belirlenmesi gerekirken taşınmazın tarım arazi olarak kabulü ile değer tespitine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

Bölge adliye mahkemelerinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 5235 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinde yer alan düzenlemedir.

C. Değerlendirme

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, kamulaştırılan taşınmazın değeri tespit edilirken maden geliri esas alınarak bedel belirlenmesi gerekirken taşınmazın tarım arazi olarak kabulü ile değer tespitine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

Bölge adliye mahkemelerinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 5235 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinde yer alan düzenlemedir.

C. Değerlendirme

Uyuşmazlık kamulaştırılan taşınmazın değeri tespit edilirken maden geliri esas alınarak bedel belirlenmesi gerekirken taşınmazın tarım arazi olarak kabulü ile değer tespitine ilişkindir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 11.12.2024 tarihli 2023/1407 Esas, 2024/2992 Karar sayılı kararında tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazlara değer biçmeye esas alınan münavebenin Yargıtay denetiminden civardan geçen dava dosyaları dikkate alındığında uygun olduğu belirtilerek, denetiminden geçen dosyalarda 2017 yılında buğday fiyatının 1,10 TL alındığı anlaşıldığı belirtilerek kamulaştırma bedelinin yeniden hesaplanması için hükme esas alınan bilirkişi kurulundan alınan ek rapor doğrultusunda kamulaştırma bedeli tespit edilerek yeniden esas hakkında karar verildiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2020/1484 Esas, 2024/1853 Karar sayılı, 2019/5219 Esas, 2020/530 Karar sayılı ve 2019/1645 Esas, 2019/1747 Karar sayılı kararları ile dava konusu taşınmazların maden ruhsatı ve işletme iznine ilişkin belgelerle birlikte mahallinde keşif yapılarak taşınmazlar maden sahası içinde kalıyor ve maden üretimine elverişli ise taşınmazlara maden sahası olarak yani maden gelirine göre değer biçilmesi gerektiğinden bahisle 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak mahkemesine gönderme kararı verildiği anlaşılmıştır.

5235 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin birinci fıkrasının 3 üncü bendinde açıkça kesin kararlar arasındaki uyuşmazlıktan bahsedildiğinden ve kesin kararlardan maksadın davayı sonlandıran yani kesin hükme bağlayan karar olduğu anlaşıldığından, başvuran davalılar vekilinin dilekçesine konu kararlar bakımından 5235 sayılı Kanun'un 35 inci maddesindeki şartların gerçekleşmediği Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin her üç kararının da kesin olmadığı, eksik soruşturmadan kaldırma ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi kararı olduğu, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin Kararı ile Dairemiz kararları arasında da uyuşmazlıktan bahsedilemeyeceğinden 5235 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinde yer alan anlamda bir uyuşmazlığın giderilmesinden söz edilemez.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1209, Karar No: 2024/4830, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1209 E.  ,  2024/4830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/895 Esas, 2023/240 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesinin 26.09.2023 Tarihli ve 2022/801 Esas, 2023/939 Karar Sayılı Kararı

Uyuşmazlığın adi yazılı şekilde yapılan hisseli taşınmaz satışı sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti ile ödenen ücretlerin iadesine ilişkin olduğu, taraflar arasındaki sözleşme taşınmazı konu aldığından, taşınmazın mevcut durumunun tespiti ile tarafların üzerine aldığı edimlerin ne kadarını ifa ettiğinin, taşınmaz başında keşif yapılarak tespit edilmesi gerektiği, taşınmazın aynına ilişkin davalarda taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin yetkisinin kesin ve kamu düzenine ilişkin olduğu, kesin yetki kuralının yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkemece de resen değerlendirilmesi gereken bir dava şartı olduğu, taşınmazın ... ili idari sınırları içinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... Tüketici Mahkemesinin 29.12.2023 Tarihli ve 2023/895 Esas, 2023/240 Karar Sayılı Kararı

Davacının yalnızca sözleşmenin iptali ile ödenen bedelin istirdadını talep ettiği, tapu iptal ve tescil talebinin olmadığı, hukuk yargılamasının temel ilkelerinden olan tasarruf ilkesi ve taleple bağlılık ilkesi gözetildiğinde davacı tarafından usulüne uygun olarak tapu iptal ve tescil talebini içerir bir dava açılmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, devremülk sözleşmesinden cayma nedeniyle sözleşmenin feshi, verilenlerin iadesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlık taraflar arasındaki devremülk sözleşmesinin cayma hakkı kullanıldığından bahisle feshi ve verilenin iadesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Sözleşmenin feshi ve verilenlerin iadesi istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

3. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

4. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

5. Somut olayda, yerleşim yeri Gümüşova/Düzce olan davacının davayı, yetkisiz İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesinde açtığı ancak davalının yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11582, Karar No: 2022/18888, Tarih: 13.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/11582 E.  ,  2022/18888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01/06/2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, katılan vekilinin dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6026, Karar No: 2023/2015, Tarih: 05.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/6026 E.  ,  2023/2015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2015 tarihli iddianamesi ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrası (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğinden cezalandırılması gerektiğine ve suça konu silahın müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın olay günü ziyarete gittiği arkadaşını bulamayıp geri dönerken önüne iki tane köpek çıkması üzerine üstüne doğru gelen köpekleri korkutmak maksadıyla havaya bir el ateş etmesine ilişkindir.

2. Dosya kapsamında İzmir Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün Uzmanlık Raporu, olay tutanağı mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığa üzerine atılı genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunun genel kastla işlenen bir suç olup, amaç ya da saikin bir önemi yoktur. Ancak, somut olay bakımından zorunluluk hali değerlendirilmelidir.

2. Zorunluluk hali, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 25 inci maddesinin ikinci fıkrasında "Gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakka yönelik olup, bilerek neden olmadığı ve başka suretle korunmak olanağı bulunmayan ağır ve muhakkak bir tehlikeden kurtulmak veya başkasını kurtarmak zorunluluğu ile ve tehlikenin ağırlığı ile konu ve kullanılan vasıta arasında orantı bulunmak koşulu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez" şeklinde düzenlenmiştir.

2. Zorunluluk hali, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 25 inci maddesinin ikinci fıkrasında "Gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakka yönelik olup, bilerek neden olmadığı ve başka suretle korunmak olanağı bulunmayan ağır ve muhakkak bir tehlikeden kurtulmak veya başkasını kurtarmak zorunluluğu ile ve tehlikenin ağırlığı ile konu ve kullanılan vasıta arasında orantı bulunmak koşulu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez" şeklinde düzenlenmiştir.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.02.2004 tarihli ve 26-39 sayılı kararında "Kendisine saldıran başıboş köpeğe zaruretten dolayı bir el ateş eden", yine 19.02.2013 tarihli ve 2012/8-1551 Esas, 2013/64 Karar sayılı kararında sokak köpeklerini uzaklaştırmak için havaya doğru ateş eden sanığın, zaruret hali nedeniyle cezalandırılamayacağı kabul edilmiştir.

4. 5237 sayılı Kanun'da kusurluluğu ortadan kaldıran bir neden olarak sayılan zorunluluk halinde suç işleyen kişi hakkında "beraat” değil, Kanun'un 25 inci maddesinin ikinci fıkrası delaleti ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca "ceza verilmesine yer olmadığı" kararı verilmelidir.

5. Sanığın, olay günü gece geç saatlerde ziyarete gittiği arkadaşını bulamayıp geri dönerken önüne iki tane köpek çıkması üzerine üstüne doğru gelen köpekleri korkutmak maksadıyla havaya bir el ateş etmesi şeklindeki eyleminde 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kalan bir zorunluluk hali mevcut olup faile ceza verilmesi mümkün olmadığından, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatine hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

6. Suçun işlenmesinde kullanılan Adli Emanetin 2015/288 sırasında kayıtlı 1 adet "13-0426" numaralı, yivsiz-setsiz, ruhsatsız av tüfeğinin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3642, Karar No: 2014/3625, Tarih: 28.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/3642 E.  ,  2014/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme

Hüküm : Temyiz isetiminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yasal süreden sonra olması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine ilişkin olarak verilen karar usül ve yasaya uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin karara karşı yaptığı başvurunun reddiyle yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, 28.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.