muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28148, Karar No: 2016/2102, Tarih: 15.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/28148 E.  ,  2016/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, cinsel istismar

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında zamanaşımı süresi içinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109.maddesi gereğince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında yağma ve cinsel istismar suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında yağma suçundan mahkemece uygulama yapılırken TCK.nın 168/3.maddesinin, 31/2.maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61.maddesine aykırı davranılması ve cinsel istismar suçundan hüküm kurulurken şartları oluşmadığı halde TCK’nın 43.maddesi gereğince artırım yapılması, uygulama nazara alındığında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında cinsel istismar suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü, sanıklardan ...’nin yakınan ile birlikte evlerinin yakınlarında bulunan boş su kanalına oynamak amacıyla gittikleri, yakınanın, sanık ...’ın yardımıyla kanala indiği, daha sonra sanık ...’ın yakınandan zorla aldığı parayla baly alıp çektiği sırada, sanık ...’ın da olay yerine geldiği, birlikte bulundukları sırada, sanık ...'ın pantolonunun fermuarını açarak cinsel organını dışarıya çıkardığı ve yakınana yalamasını söylediği ve "Yalamazsan seni döverim" diyerek tehdit ettiği, cinsel organını yakınanın dudaklarına değdirdiği, yakınanın bunu kabul etmediği ve tükürmeye başladığı, daha sonra sanık ...'ın yakınanın pantolonunu ve iç çamaşırını indirip cinsel organı dışarıda olduğu halde arkasına geçtiği, yakınanın yardım amacıyla "Beni kurtarın" diye bağırmaya başladığı, sanık ...'un yakınanı yere yatırdığı ve ellerinden tutarak etkisiz hale getirdiği, ancak yakınanın bağırması üzerine birilerinin geleceğinden korktukları ve yakınanın cebindeki parayı zorla alıp kaçtıkları olayda; sanık ...’un eylemini diğer sanık ... ile birlikte eylem ve fikir birliği içinde gerçekleştirdiği gözetilmeden, yardım etmek suretiyle eyleme katıldığı gerekçesiyle hakkında yazılı şekilde TCK’nın 39.maddesiyle uygulama yapılması,

2-Eylemin tek bir cinsel istismar suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerine ilişkin TCK’nın 43.maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9445, Karar No: 2021/531, Tarih: 13.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/9445 E.  ,  2021/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 13/01/2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında katılan mağdurlar ... ve ...’ye yönelik 20/06/2014 tarihinde işlediği iddia olunan hakaret suçundan Ayvalık (Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2015 tarihli ve 2015/60 E. 2015/232 K. sayılı Kararıyla beraatine karar verilmiştir.

Karara karşı O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından süresi içinde sanık aleyhine atılı suçun sübut bulduğundan bahisle temyiz edilmiştir.

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 13/01/2021 tarihli ve 2020/9445 Esas, 2021/531 sayılı Kararıyla temyiz davasının esastan reddiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.

İddianamede, yerel mahkemenin kararında ve Yüksek Dairenin kabulünde, sanığın Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan talimat duruşmasında; sanığın annesinin duruşma nizamını bozması üzerine, görevli hâkimin sanığın annesini dışarı çıkarması üzerine “ben karşımda insan görmek istiyorum, böyle yargılama olmaz” dediği, çıkışta da görevli mübaşire “yalancı şahitlik yapıyorsun, münafıksın” şeklinde söylediği değerlendirilmiştir.

Eylemin hakaret oluşturduğu düşüncesiyle sayın çoğunluğun “onama” düşüncesine iştirak edilememiştir.

Bilindiği üzere, fail tarafından sarf edilen sözlerin gerçekten rencide edecek nitelikte olup olmadığı noktasında yerel örf-adet de dikkate alınmalıdır. Gerçekten ülkemizin bir kesiminde normal kabul edilen söylemler, başka yöresinde aşağılayıcı nitelikte görülebilir. Hâkim, somut olaya göre yorum yapıp karar verecektir. Mağdur gerçekten rencide edilmese bile, toplumun geçerli örf ve adet kurallarına göre hakaretamiz kabul edilen ifadeler bu suç kapsamında değerlendirilecektir. Diğer yandan, toplum yargısına göre aşağılayıcı nitelikte olmayan söz ve davranışların mağdur nezdinde aşağılayıcı kabulü, suçun oluşmasına vücut vermez. Esasen aşağılayıcı olmamakla birlikte, mağdurun özel durumu nedeniyle onur kırıcı olan söz ve davranışlar ise suç kapsamındadır. Hülasa, failin davranışının bıraktığı etkinin tespitinde ilk olarak toplumsal yargı dikkate alınacak ama mağdurun durumu göz ardı edilmeyecektir.

Gerek Dairemiz, gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarında da belirtildiği üzere, sanığın sarf ettiği sözleri söylendiği yer ve zaman unsurları, sözlerin bütünü ve söylediği bağlam değerlendirilerek, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşup oluşmadığı değerlendirilecektir.

Bununla birlikte, toplumun yargıya duyduğu güven duygusunun sarsılmaması, yargının itibarının korunması ve bu kapsamda yargı çalışanı olan hâkimin himaye edilmesi özel bir önem atfedilmektedir. Bu kapsamda, ona yönelik sözlerin rencide boyutta olmaması önem kazanmakta ve eleştiri sınırları daha dar tutulmaktadır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olayda sanığın sarf ettiği sözlerin hakaret suçunu oluşturduğu düşünülmüştür.

Yukarıda arz ve izah edilen sebeplerle sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne iştirak edilememiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/8948, Karar No: 2015/22853, Tarih: 21.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/8948 E.  ,  2015/22853 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Mihalıççık İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI :

DAVACI : Ü.. Ç..

DAVALI : M.. Ç.. vs.

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4 (HMK 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 399,25 TL'nin istek halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7106, Karar No: 2019/19876, Tarih: 13.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/7106 E.  ,  2019/19876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 25/08/2004-02/09/2013 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde uluslararası tır sürücüsü olarak çalıştığını, aylık asgari ücret ve sefer başına harcırah aldığını, davalı şirketin 2010 yılında maddi hasarlı kaza nedeniyle hasar bedelini sigortadan aldığı halde 3000.-TL davacıdan kesinti yaptığını, davacının yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığını aldığı 26.08.2013 tarihli SGK yazısını işverene verdiğini ancak işveren tarafından emeklilik işlerinin geciktirildiğini ve işten çıkışının zorlaştırıldığını, bu nedenle davalı işverene 02.09.2013 tarihli ihtarnemi keşide ederek iş akdi haklı sebeple feshettiğini bildirdiğini, hak ettiği işçilik alacaklarının buna rağmen ödenmediğini, işe girerken alınan 5.000 Euro’ luk senedin iade edilmediğini, iddia ederek, kıdem tazminatı, ulusal bayram genel tatil çalışması ücreti ve yıllık izin ücretinin davalı taraftan tahsiline, işe girerken alınan teminat senedinin iadesine ya da iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının asgari ücret ile çalıştığını, başkaca bir ödeme yapılmadığını, sefere çıkarken ödenen sefer priminin yurtdışındaki masraflar için verildiğini ve artanın sefer sonunda iade edildiğini, ücrete dahil bir ödeme olmadığını, tır şoförlerinin seferde ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışması halinde dönüşte izin kullandırıldığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma olmadığını, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, seferde olmadıkları zamanda zaten izinli olduklarını, sefer primi ödemesi bulunmadığından sefer primlerinden 3.000 TL kesildiği iddiasının yerinde olmadığını, davacının 03-04-05-06.09.2013 tarihlerinde işe devamsızlık yaptığını, 06.09.2013 tarihinde çekilen ihtarname ile devamsızlığının haklı bir mazerete dayanıp dayanmadığının sorulduğunu aynı gün tebliğ edilen davacı ihtarı ile davacının istifa ettiğini bildirdiğini, davacının istifası karşısında kıdem tazminatı almaya hak kazanamayacağını, davacının emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiğini iddia etmiş ise de Sosyal Güvenlik Kurumuna başvuru yaparak emekli olmaya hak kazandığına ilişkin yazıyı işverenine vermesi gerektiğini davacının bu gerekleri yerine getirmediğini, kaldı ki işten ayrıldıktan hemen sonra başka bir yerde çalışmaya başladığını, davacının asıl amacının emeklilik olmadığını, sefer priminin harcırah olarak ödendiğini, yurtdışında yapılacak masraflar için ödendiğini ücrete dahil edilmesinin mümkün olmadığını, davacının asgari ücret ile çalıştığını, davacının ayda bir sefer yaptığını, çalışanlardan teminat senedi alındığına ilişkin iddianın gerçeği yansıtmadığını böyle bir uygulama olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-2429 Sayılı Ulusal Bayram Genel Tatiller Hakkındaki Kanunun 1. maddesinde ulusal bayram, 2. maddesinde ise genel tatil günleri açıkça belirtilmiş olup bu kanuna göre dini bayram günlerinin de genel tatillerden sayılarak hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde hatalı değerlendirmeye dayalı bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmesi isabetsizdir.

3-Davalı tarafından sunulan 13.09.2011 tanzim tarihli altı günlük yıllık izin formu davacı asıla gösterilerek beyanı alındıktan sonra gerekirse o aya ait bordroların celbi ile inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yıllık izin ücreti alacağından eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

3-Davalı tarafından sunulan 13.09.2011 tanzim tarihli altı günlük yıllık izin formu davacı asıla gösterilerek beyanı alındıktan sonra gerekirse o aya ait bordroların celbi ile inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yıllık izin ücreti alacağından eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

4-Davacının dava dilekçesinde işe girerken alınan teminat senedinin iptaline ilişkin talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi de HMK.nın 297/2. maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22903, Karar No: 2019/21578, Tarih: 26.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/22903 E.  ,  2019/21578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ile hastane müdürü ve koordinatör olarak çalıştırılmak üzere imzaladığı iş sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken ücret, fazla mesai, tazminatlarının ödenmediği iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin, fazla mesai alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı, davacının bakiye süre ücreti alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

Borçlar Kanunu'nun 338. maddesinde, “Hizmet akdi, muayyen bir müddet için yapılmış yahut böyle bir müddet işin maksut olan gayesinden anlaşılmakta bulunmuş ise, hilafı mukavele edilmiş olmadıkça feshi ihbara hacet olmaksızın bu müddetin müruriyle, akit nihayet bulur” kuralı mevcuttur. Anılan hükme göre tarafların belirli süreli iş sözleşmesi yapma konusunda iradelerinin birleşmesi yeterli görüldüğü halde, mülga 1475 sayılı İş Kanunu uygulamasında, Yargıtay kararları doğrultusunda belirli süreli iş sözleşmelerine sınırlama getirilmiş ve sürekli yenilenen sözleşmeler bakımından ikiden fazla yenilenme halinde, sözleşmenin belirsiz süreli hale dönüşeceği kabul edilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430. maddesinde, esaslı sebeplerin varlığı yenilemeler için öngörülmüş ve on yıldan uzun süreli belirli süreli iş sözleşmesi yapılamayacağı kabul edilmiştir.4857 sayılı İş Kanunu'nun 11. maddesinde “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. Borçlar Kanunundaki düzenlemenin aksine iş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur.

Öte yandan değinilen 11. madde, 18 Mart 1999 tarihli 1999/70 EC Konsey Yönergesi ile birlikte ele alınmalıdır. Çerçeve sözleşmesinin 4. maddesinde ayrım gözetmeme ilkesi vurgulanmıştır. Buna göre iş şartları açısından, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçilere yapılacak farklı muamele esaslı sebeplere dayandırılmadığı sürece, yalnızca belirli süreli iş sözleşmesi ve iş ilişkisi ile çalışmasından dolayı, emsal kadrolu işçilerden daha dezavantajlı davranılmayacaktır.Sözleşmenin 5. maddesinde ise kötü niyete karşı önlem konusu ele alınmıştır. Birbirini takip eden belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkisinden kaynaklanan istismarların önlenmesini amaçlayan kanuni düzenlemelerin bulunmaması halinde; üye devletlerin, sosyal taraflara danıştıktan sonra uluslararası yasalar, toplu sözleşmeler veya uygulamaya göre belli başlı bazı sektörlerin ihtiyaçlarını da dikkate alarak, aşağıdaki tedbirlerden bazılarını alma zorunluluğu vardır.

1.(a) Bu türden akit veya istihdam ilişkilerinin yenilenmesini haklı kılacak nesnel gerekçeler tespit edilmesi,

l.(b) Yinelenen belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkilerinin azamî toplam süresini belirlenmesi,

1.(c) Bu türden sözleşme veya istihdam ilişkisin kaç kez yenilenebileceğinin saptanması.

1.2. Sosyal taraflara danıştıktan sonra, üye devletler elverişli olan durumlarda belirli süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisinin,

1.(a) Yenilenmiş sayılacağına,

1.(a) Bu türden akit veya istihdam ilişkilerinin yenilenmesini haklı kılacak nesnel gerekçeler tespit edilmesi,

l.(b) Yinelenen belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkilerinin azamî toplam süresini belirlenmesi,

1.(c) Bu türden sözleşme veya istihdam ilişkisin kaç kez yenilenebileceğinin saptanması.

1.2. Sosyal taraflara danıştıktan sonra, üye devletler elverişli olan durumlarda belirli süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisinin,

1.(a) Yenilenmiş sayılacağına,

2.(b) Belirsiz süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisi sayılacağına dair koşullar belirleyeceklerdir.Öte yandan 1999/70 sayılı Konsey Direktifinin önsözünde, ... Konseyi sonuç bildirgesinde “çalışanların istemleri ve rekabetin gereklerini karşılayacak daha esnek bir iş örgütlenmesini özellikle göz önünde tutan istihdam yoğun büyüme” anlayışına uygun olarak alınması gerekli önlemler vurgulanmaktadır. 1999 yılı İstihdam Politikası Ana Hatları Hakkında 9 Şubat 1999 tarihli Konsey Tavsiye Kararı, “Sosyal tarafları işletmeleri daha verimli ve rekabetçi kılmak ve esneklik ile iş güvenliği arasında gereken dengeyi sağlayabilmek amacıyla, bulundukları her düzeyde esnek çalışma düzenlemeleri dahil, iş örgütlenmesinin modemize edilmesi için sözleşme görüşmeleri yapmaya' davet etmiştir. Ayrıca, Hizmet ilişkisine İşveren Tarafından Son Verilmesi Hakkında 158 sayılı Uluslararası Çalışma Sözleşmesine göre; bu sözleşmenin koruyucu hükümlerinden kaçınmak amacıyla belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasına karşı yeterli güvenceler alınması gerektiği vurgulanmıştır (m 2/3).Gerek 158 sayılı İLO Sözleşmesi gerekse 1699/70 sayılı Konsey Direktifi, bir taraftan esnek çalışmayı özendirirken diğer taraftan güvenliğe önem vererek bir denge amaçlamıştır. Başka bir anlatımla esnek çalışma modellerinin kötüye kullanılmaması gerektiğini özenle vurgulamıştır.

Sözü edilen kanuni dayanaklar uyarınca, işçinin niteliğine göre sözleşmenin belirli ya da belirsiz süreli olarak değerlendirilmesi imkânı ortadan kalkmıştır. Buna karşın, yapılan işin niteliği belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesi için önem arz etmektedir. Belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif şartlara bağlı olarak “belirli süreli iş sözleşmesi” yapılabilecektir. 6098 sayılı Kanun’un 430. maddesinde ilk defa yapılacak olan sözleşmelerde objektif sebep öngörülmemiş oluşu, önceki özel kanun olan İş Kanunu’nun 11. maddesindeki objektif nedenlerin varlığını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı Kanun'un 11. maddesinde, esaslı bir sebep olmadıkça belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamayacağı kuralı ile bir ölçüde koruma sağlanmak istenilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması ve yenilenmesi, işçinin iş güvencesi dışında kalması sonucunu doğurmamalıdır. Belirli süreli iş sözleşmelerinde, 4857 sayılı Kanun'un 15. maddesinde değinilen sürenin aşılmaması koşuluyla deneme süresi konulabilir.Borçlar Kanunu'nun 325. maddesinde, “İş sahibi işi kabulde temerrüt ederse, işçi taahhüt ettiği işi yapmaya mecbur olmaksızın mukaveledeki ücreti isteyebilir” şeklinde kurala yer verilerek işçinin kalan süre ücretini talep hakkı olduğu belirtilmiştir. 6098 sayılı Kanun'un 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, 408. maddesinde işverenin işi kabuldeki temerrüdü sebebiyle işçinin iş görememesi halinde ücret hakkının olduğu açıklanmıştır. İşçinin iş görme edimini yerine getirememesi halinde yapmaktan kurtulduğu giderler ile başka bir işi yaparak kazandığı veya kasten kaçındığı yararlarının indirileceği de hükme bağlanmıştır.Bakiye süre ücreti tutarı tazminatın istenebilmesi için, iş sözleşmesinin haklı bir sebep bulunmaksızın işverence feshedilmiş olması gerekir. İşverenin feshi 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinde yazılı sağlık sebeplerine, ahlâk ve iyi niyet kuralları ile benzerlerine uymayan hallere veya zorlayıcı sebeplere dayanması halinde, sözleşmenin kalan süresine ait ücretler yönünden işçinin talep hakkı doğmaz.15.03.2003 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 15.03.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4773 sayılı Kanun ile “geçerli fesih” kavramı iş hukukunda yerini almıştır. Her ne kadar geçerli fesih gerek yukarıda değinilen Kanun ve gerekse 4857 sayılı Kanunu'nda belirsiz süreli iş sözleşmeleri için öngörülmüş olsa da, belirli süreli iş sözleşmesi bakımından da tartışılmasında yarar bulunmaktadır. Geçerli sebep ister işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklansın, isterse işçinin yeterliliği ve davranışlarına dayansın, belirli süreli iş sözleşmesinin süresinden önce işverence feshi için gerekçe oluşturmamalıdır. Gerçekten, belirli süreli iş sözleşmesi düzenleyerek taraflar fesih iradelerini sürenin sonuna kadar askıya almış sayılmalıdır. Bu itibarla geçerli sebeplerin varlığına rağmen belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçinin iş sözleşmesi süresinden önce haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğinde kalan süreye ait ücretinin ödenmesi gerekir.Somut olayda; Davacı ile davalı şirket arasında 16/02/2008 tarihinde imzalanan sözleşmede, davacının hastanenin faaliyeti öncesi teşvik belgesi alınması, gerekli tüm çalışmalar yapılarak hastanenin faaliyete hazır hale getirilmesi, faaliyete geçtikten sonra da hastane müdürü olarak idare edilmesi işlerini yapacağı, bu iş karşılığında davacıya 01/01/2008 tarihinden itibaren bilfiil çalışmaya başlayacağı tarihe kadar aylık 3.000 TL, bilfiil işe başlama tarihi ile birlikte aylık 6