muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14466, Karar No: 2014/21863, Tarih: 02.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/14466 E.  ,  2014/21863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı ... Ticaret ve Sanayi A.Ş.vekilleri tarafından istenilmekle temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıdı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalı ... Ticaret ve Sanayi A.Ş.vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin feshi nedeni ile kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Compenanta vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı ... Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 04.03.2013 tarihli ilamı ile özetle, fazla mesai ve hafta tatili ücret taleplerinin reddi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme, fazla mesai ve hafta tatili ücret taleplerini reddetmiş, bozma kapsamı dışında kalan diğer alacaklar bakımından kesinleştiğinden bahisle hüküm kurmamıştır.

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Davadaki taleplerden biri veya birkaçı hakkındaki kararın Yargıtay'ın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde mahkemenin kısmi bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu verdiği yeni kararında, infazda tereddüt oluşmaması açısından eski kararının kesinleşen bölümünün de aynen tekrarlanarak “bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” diye belirtilmek suretiyle yeni hükümde yer alması gerekmektedir.

Somut olayda; Bozma öncesi mahkeme kararında kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmemiş ücrete ilişkin alacaklar kabul edildiği ve bu alacaklar bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği için bozma sonrası kurulan hükümde bu alacaklar hakkında tespit hükmü kurulması yerinde ise de, alacakların miktarı ile faiz türü ve başlangıç tarihlerinin gösterilmemesi doğru olmamıştır.

Ne varki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;

Ne varki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;

“1-a)Davacının kıdem tazminatı alacağı talebinin kabulü ile; 13.305,52 TL kıdem tazminatının akdin feshi tarihi olan 15/07/2011 tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,

b)Davacının ihbar tazminatı talebinin kabulü ile; 2.719,92 TL ihbar tazminatının 2400,00 TL'sinin 12/08/2011 dava tarihinden itibaren, geriye kalan 319,92 TL'sinin ise 22/10/2012 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,

c)Davacının ödenmemiş ücret alacağı talebinin kısmen kabulü ile; 3.235,32 TL ödenmemiş ücret alacağının 12/08/2011 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harçlarının istek halinde davacı ve davalı ... Ticaret ve Sanayi A.Ş'ne iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2826, Karar No: 2011/4934, Tarih: 15.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2826 E.  ,  2011/4934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1) Sanık ... hakkında: 765 sayılı TCK’nın 455/1-son, 59/2, 72,40; 647 sayılı Kanunun 4, 6; 2918 sayılı Kanunun 118. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

2) Sanık ... hakkında: 765 sayılı TCK’nın 455/1-son, 59/2, 72,40, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle öldürme suçundan sanıklarının mahkumiyetlerine ilişkin hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin olarak:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde:

Hakkındaki hükmü kesinleşen ...’nın idaresindeki araçla karlı havada kayarak yolda dönmeye başlaması üzerine, sanığın idaresindeki araçla ona çarpmamak için zorunlu olarak frene basıp kayarak yolun sağ tarafında durması ve akabinde geriden gelmekte olan sanık ...’un idaresindeki tır ve dorse ile kayarak Yusuf’un aracına arkadan çarpması ve bu araçtaki bir kişinin ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda sanık ...’ın eylemi ile meydana gelen sonuç arasında illiyet olmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25518, Karar No: 2016/5193, Tarih: 22.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/25518 E.  ,  2016/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına, temyiz isteminin içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğa yüklenen temyize konu suçlardan en ağır cezayı içeren ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinin Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevine dahil olduğu anlaşılmakla; dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13917, Karar No: 2009/4066, Tarih: 26.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/13917 E.  ,  2009/4066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların 2000-2004 yıllarında belediyeye ait park ve bahçelerin bakımı ile cadde ve sokakların temizliği işini üstlendiklerini, sözleşme ve ihale şartnamelerine göre davalıların çalıştırdıkları işçilere ait her türlü işçi alacaklarından sorumlu olduklarını, dava dışı işçi ... Sayar'ın açtığı dava sonunda kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve benzeri alacak kalemlerinden olmak üzere tazminata hak kazanıldığını ve işçiye masrafları ile birlikte 8289,00 YTL tazminat ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın davalılardan faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar, işçilere ödenecek bu tür tazminatlardan davacının sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre işçiye ödenecek olan tazminatlardan davalı yüklenicilerin işçiyi çalıştırdıkları dönem ile sınırlı sorumlu olduğu sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, belediyeye ait park ve bahçelerin temizlik işinin davalılarca üstlenildiğini, ihale şartnamesine göre,

2008/13917-2009/4066

2-Davacı, belediyeye ait park ve bahçelerin temizlik işinin davalılarca üstlenildiğini, ihale şartnamesine göre,

2008/13917-2009/4066

çalıştırdıkları işçilerin ... hukukundan doğan her türlü işçilik hakları ile ilgili tazminatlarından sorumlu olduklarını ileri sürerek eldeki davayı açmış olup, dava dışı işçinin ... akdinin haksız feshedildiğini belirterek açtığı dava sonunda hesaplanan tazminatın ... bu eldeki davanın tarafları olan davacı ve davalılardan tahsiline karar verildiğini ve icra takibi sonunda da, davacı ... tarafından ödendiği ihtilafsızdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçiye ödenen bu tazminattan hangi tarafın veya tarafların ne oranda sorumlu olduklarına ilişkindir. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine, aynı sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkla ilgili verilmiş mahkeme kararları ve genel hukuk prensipleri dikkate alınarak bir sonuca gidilmelidir. Bu cümleden alarak, davacı ile davalılar arasında düzenlenen ve birbirine benzeyen sözleşmelerin "Mali Hükümler" ve "İşçi Ücretleri" başlığını taşıyan hükümlerinde; "Yüklenici sözleşme tarihi öncesi çalışmalarından dolayı mahkeme kararları ve benzeri durumlardan doğacak Belediye ile ilgili işçi alacaklarından sorumlu olmayacaktır." ve yine "Her türlü vergi, harç, resim ve işçilerin SSK primleri, SSK mevzuatından doğan alacakları yükleniciye aittir. "şeklinde düzenlemeler yapılmıştır. Sözleşmelerin diğer, yapılacak hizmetler, işçi ve araç sayısı, cezai hükümler, personel kılık kıyafet ve mesai saatleri, belediyenin temizlik uygulaması, denetim esasları, fiyat farkları, başlıklı hükümleri incelendiğinde, davacı belediyenin çalıştırılacak işçiler ile ilgili işe başlama, çalışma koşulları, denetleme, mali haklarının ödenmesi ve hatta ... sözleşmelerinin sonlandırılması ile ilgili denetim ve kontrolün tamamen elinde bulundurduğu, davalı yüklenicinin işçilere yapacağı mali hakları asgari ücretli işçi analizi raporuna göre ödemesinin belirlendiği görülmektedir. Yine, aynı sözleşmeden kaynaklanan ve işçilerin ... mahkemesinde açtığı benzeri davalarda, belediye ile yükleniciler arasında sözleşmelerin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmayıp muvazaa olduğu sonucuna varılmış ve benzeri kararlar derecaatten geçerek kesinleşmiştir. Taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinde işçilere işçilik hakları ile ilgili SSK mevzuatından doğan hakları ve fiili çalışmaları ile ilgili ödemelerin nasıl yapılacağı düzenlendiği halde, işçilerin ... akidlerinin haksız feshi halinde doğacak tazminattan hangi taraftan ne oranda sorumlu olduğu bir düzenlemenin bulunmadığı görülmektedir. Dosya kapsamı ve kesinleşen mahkeme kararları ile davalı yüklenicilerin üstlendiği işi sözleşmede belirtilen sürelerde tamamladıkları ancak süre sonunda işçilerin ... akitlerinin davacı Belediyece haksız olarak feshedildiği anlaşılmaktadır.

Tüm bu açıklamalardan sonra; tacir olan davalıların

2008/13917-2009/4066

Tüm bu açıklamalardan sonra; tacir olan davalıların

2008/13917-2009/4066

çalıştırdıkları işçilerin fiili işçilik dışında sair tazminat haklarından sorumlu olacaklarını bilebilecek durumda oldukları ancak, davacı Belediyenin de asıl işveren durumunu muhafaza etmesi ve işçilerin ... akidlerini haksız fesih etmesi nazara alındığında doğan zararlardan tarafların yarı yarıya sorumlu olduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece, davalıların bu ilkeler çerçevesinde sorumluluklarının belirlenmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3905, Karar No: 2015/11480, Tarih: 03.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3905 E.  ,  2015/11480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 34. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2013/279-2014/141

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 34. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/07/2014 gün ve 2013/279-2014/141 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/12/2014 gün ve 2014/13434-2014/18942 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Bir davada karar düzeltmede bulunma hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine yükümlülük yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir.

Mülga HUMK’nın 57'nci maddesi (HMK’nın 66 ve devamı maddeleri) uyarınca, yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek mecburiyetinde bulunan fer’i müdahilin karara karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır.

Somut olayda, TMSF davada feri müdahil olarak yer almakta olup, davalı Banka karara karşı karar düzeltme isteminde bulunmadığına göre, fer'i müdahil TMSF vekilinin hükme karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmadığı gibi, hükmedilen tutarda karar düzeltme sınırının altındadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/892, Karar No: 2015/4897, Tarih: 12.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/892 E.  ,  2015/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı tarihin Türkiye içinde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespitine, yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının Almanya'da sigortaya giriş tarihi olan 28.01.1980 tarihinin 4/1-(a) bendi kapsamında Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü ile 01.07.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, 2829 sayılı Kanun'un 8.maddesine göre davacının son 7 yıllık hizmetinin fazlasının Bağ-Kur kapsamında geçtiği ve aylık koşullarına sahip olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının 18.06.2013 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, 04.02.1960 doğumlu olduğu, 25.12.2012 tarihli borçlanma talebi üzerine Kurumun davacıya 4/1-(a) bendi kapsamında 28.01.1980-31.12.1980 tarihleri arasındaki 334 günü borçlanma imkanı tanıdığı ve davacının da 334 gün bedelini 07.06.2013 tarihinde ödediği, 01.02.1977 tarihinden itibaren Almanya'da sigorta girişinin olduğu, davacının 28.01.1980-31.12.1980 tarihleri arasında 4/1-(a) bendi kapsamında 334 gün yurt dışı borçlanması, 03.08.1988 – 09.11.1993 tarihleri arasında 4/1-(b) bendi kapsamında 1896 gün, 10.06.2003 – 19.01.2004 tarihleri arasında 220 gün ve 01.07.2009 – 07.02.2012 tarihleri arasında 1237 gün olmak üzere 1457 gün 4/1-(a) bendi kapsamında hizmeti ve toplamda 3687 gün hizmetinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacının son 7 yıl (2520 gün) içerisinde 1457 gün 4/1-(a), 1063 gün 4/1-(b) bendi kapsamında sigortalılığı bulunmakta olup mahkemenin son 7 yıllık hizmetin fazlasının Bağ-Kur kapsamında geçtiğine yönelik kabulü doğru değildir. Davacının aylık koşullarının 506 sayılı Kanun'un Geçici 81.maddesine göre belirlenmesi gerekir. Davacı 3600 gün koşulunu 2012 yılında tamamlamakta olup 58 yaşa tabidir. 04.02.1960 doğumlu davacı 58

yaşını 04.02.2018 tarihinde tamamladığından aylık koşullarına sahip değildir ve bu nedenle aylık talebinin reddine dair karar sonucu itibariyle doğrudur.

Ne var ki “çoğun içinde az da vardır“ kuralı çerçevesinde ve davacının talebine göre Almanya'da sigortaya giriş tarihi olan 28.01.1980 tarihinin 4/1-(a) bendi kapsamında Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti isteminde hukuki yararı bulunduğundan, bu istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki “çoğun içinde az da vardır“ kuralı çerçevesinde ve davacının talebine göre Almanya'da sigortaya giriş tarihi olan 28.01.1980 tarihinin 4/1-(a) bendi kapsamında Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti isteminde hukuki yararı bulunduğundan, bu istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1404, Karar No: 2020/568, Tarih: 17.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/1404 E.  ,  2020/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM :... hakkında; Tüm suçlardan beraat.

... hakkında; beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan ... vekilinin, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

30.12.1996 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılamada 31.10.2014 ve 10.12.2014 tarihli duruşmaların sanığın yaşı dikkate alınarak CMK'nin 185. maddesi uyarınca kapalı yerine açık yapıldığı anlaşılmışsa da telafisi mümkün olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; sanık ... ve maktulün bir süredir evli oldukları, olaydan önceki gün sanığın tır şöförlüğü yapması konusunda tartıştıkları ve ayrı uyudukları, olay günü ise maktulün kendilerine ait evin yatak odasında başından vurulmuş şekilde ölü olarak bulunduğu anlaşılan olayda; maktulün kafasındaki kurşun giriş ve çıkış yerleri, otopsi raporu ve tüm tedavi evrakları ile dosyadaki diğer delillerle birlikte dosyanın bir bütün olarak İstanbul Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, maktulenin boyu da gözetilerek kendisini vurmasının mümkün olup olmadığı konusunda ayrıntılı rapor alınması gerektiği hususu gözetilmeksizin,eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Maktulün kardeşi ...’nin 31.10.2014 tarihli duruşmada katılma talebinde bulunmasına rağmen, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 237. maddesi uyarınca katılan olarak kabulüne karar verilmemesi,

Hususları bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 17/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20127, Karar No: 2018/8251, Tarih: 27.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20127 E.  ,  2018/8251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Yargılamanın Yenilenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından taraf sıfatları ve yargılama gideri ile vekalet ücreti yönünden; davacı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, her ne kadar mahkemece gerekçeli karar başlığında taraf sıfatları karıştırılarak erkek davacı olarak gösterilmiş ise de, erkeğin davalı, kadının da davacı olduğunun anlaşılmasına ve bunun maddi hata niteliğinde olup, mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre tarafların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere mahkemece taraf sıfatlarının karıştırılması sebebiyle yargılama harçlarına ilişkin olarak kurulan hükmün de taraflara yüklenmesinde yanlışlık olduğu anlaşılmıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. paragrafında yer alan "...'dan" kelimesinin hükümden tamamen çıkarılmasına yerine ...'den" kelimesinin yazılmasına ve 5. paragrafta yer alan "...'dan" kelimesinin hükümden tamamen çıkarılmasına yerine "...'den" kelimesinin yazılmasına yine aynı paragrafta "...'e" kelimesinin hükümden tamamen çıkarılmasına yerine "...'a" kelimesinin' yazılmasına hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2018 (Çrş.)