muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/16407, Karar No: 2007/2161, Tarih: 22.02.2007

3116 Sayılı Yasa ve bu yasanın kimi maddelerini değiştiren 5653 Sayılı Yasa 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Orman Yasasının 117. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Halen yürürlükte bulunan 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi ile 5653 Sayılı Yasanın 1/e maddesine parelel nitelikte olan “funda veya maki ile örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerler orman sayılmaz” hükmü getirilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi uyarınca Orman Genel Müdürlüğünün 24.12.1959 ve şb 2.2802-1 sayılı teklifi ve Bakanlık makamının 24.12.1965 günlü oluru ile yürürlüğe giren Funda ve Makilik Sahaların Tespitine Ait Talimatname 17.08.1950 tarih ve 2.Şb 9857-203 sayılı tamimle yayınlanan Maki Yönetmeliği'ni yürürlükten kaldırmıştır. 5653 Sayılı Yasa 08.09.1956 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı halde 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan ve “Maki Yönetmeliği” ismi verilen düzenleme 24.12.1965 tarihine kadar yürürlükte kalmıştır. İşte, Daireye gelen dava dosyalarında görülmektedir ki; 17.08.1950 tarihli tamimle yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliği dayanak gösterilerek 24.12.1965 tarihine kadar ve yine bu tarihten sonra da 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesine göre çıkartılan Maki Talimatnamesi uyarınca makiye ayırma çalışmaları yapılmıştır. Gerek 08.09.1956 tarihinden önce ve gerekse bu tarihten sonra yapılan çalışmaların hiçbiri ilan edilmemiş olduğu gibi yasa, yönetmelik ve talimatnamede, yapılan çalışmanın yerindeliğinin, hangi makam tarafından incelenip denetleneceği ve onanacağı konularında da hiçbir hüküm bulunmamaktadır. Bu durum, makiye ayırma çalışmalarının Orman İdaresinin bir iç işi olduğu, yapılan işlemin her zaman iptal edilebileceği, ya da yeniden yapılacak bir orman kadastro çalışmasında makiye ayrılan yerlerin orman kadastro sınırı içine alınabileceği, yine kesinleşen orman kadastro sınırı içinde bulunan taşınmaz hakkında yapılan makiye ayırma işleminin orman sınırı ve orman rejimi dışına çıkartma işlemi olmadığı, makiye ayrılmakla birlikte o taşınmazın hukuken orman olmaya ve kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmelidir. Çünkü, "orman niteliğini kaybetme nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma" kavramı 1961 Anayasasının 131. Maddesinin, 1970 yılında 1255 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra hukukumuzda yer almış ve Anayasanın bu maddesinin değiştirilmesinden sonra 6831 Sayılı Yasanın 2. Maddesi değiştirilerek “bilim ve ... bakımından orman niteliğini yitirme” nedeniyle orman rejimi dışına çıkartma işlemi orman kadastro komisyonları tarafından yapılmaya başlanılmış ve kesinleşen orman sınırları içinde iken makiye ayrılan yerler kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek somut olayda olduğu gibi orman rejimi dışına çıkartılmış, makiye ayırma

-5- 2006/16407-2007/2161

-5- 2006/16407-2007/2161

işlemlerine değer verilmemiştir. 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D. Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

Orman Yönetimi de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerde 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince çeşitli tarihlerde çıkarılan yönetmelik hükümlerine göre "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da, yönetimin bu uygulamaları doğru bulunmuştur.

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki tefrik komisyonunca, Akdeniz makisi olarak tesbit edildiği, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek, makiye ayırma işlemine değer verilmeden iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca ilkin taşınmazın orman sınırları içinde aplike edildiği ve 3302 sayılı yasayla değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği göz önünde bulundurulmadan, 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı gibi, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ve 2981 Sayılı Yasanın 3290 Sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü

-6- 2006/16407-2007/2161

-6- 2006/16407-2007/2161

iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir. Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabidir. H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olup, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz. Yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine vermiştir (M.Y.- Md. 1025.(933).

Diğer taraftan, 2896 ve 3302 sayılı yasalar ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince, orman sınırları dışına çıkarma işlemi Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak yoktur.

H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22391, Karar No: 2011/3518, Tarih: 21.03.2011

**4. Ceza Dairesi         2008/22391 E.  ,  2011/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevliye hakaret, Yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1- Sanık hakkında görevliye hakaret eylemine ilişkin kurulan hükme yönelik temyizde;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevliye hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'ün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın katılana yumruk sallama eyleminin sabit olmasına karşın tutanak düzenleyici tanıklardan ...'in aşamalardaki beyanlarında yumruğun isabet etmediğini beyan etmesi ve olayla ilgili olarak tutulan 21.03.2007 tarihli tutanakta da eylemin bu şekilde anlatılması karşısında hangi kanıtın ne şekilde üstün tutularak eylemin tamamlanmış olduğunun kabulünün kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13622, Karar No: 2025/2932, Tarih: 25.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13622 E.  ,  2025/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2639 E., 2024/437 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Osmaniye 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/219 E., 2021/299 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili, davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekili, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Milli Eğitim Müdürlüğünce açılan ihale yoluyla hizmet alımı yapılarak temizlik işlerine bakması için Dede Korkut İlk ve Ortaokuluna hademe olarak çalışması için alındığını, 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 yılına ilişkin sigorta primlerinin tam yatırıldığını, 2013 yılı sigortasının Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos aylarından 15'er gün eksik yatırıldığını, aynı yılın Eylül ayında 6 gün ve Ekim ayında 20 gün olmak üzere; bu yıl içinde sigortası toplamda 116 gün eksik yatırıldığını, 2014 yılı sigortası tam yatırıldığını, 2015 yılı Ekim ayı 11 gün eksik, Kasım ayı 12 gün eksik olmak üzere bu yıl için sigortası toplamda 23 gün eksik yatırıldığını, 2016 yılında Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim aylarında sigortasının hiç yatırılmamış, Kasım ayından 8 gün eksik yatırılmış olup bu yıl içinde sigortası toplamda 128 gün eksik yatırıldığını, 2017 yılında Şubat ve Aralık aylarının hiç yatırılmamış, bu yıl içinde sigortası toplamda 60 gün eksik yatırıldığını, 2018 yılında Ocak ayı hiç yatırılmamış, Şubat ayı da 7 gün eksik olmakla birlikte işten kesin ayrılış tarihi olan 15.04.2018 tarihine kadar 37 gün eksik yatırıldığını, davacının 15.09.2008'den 15.04.2018'e kadar aynı işverenin aynı iş yerinde ve aynı iş kolunda 9 yıl 7 ay bilfiil çalışması bulunmaktayken, alınan hizmet dükümü belgesinde bu yıllar içerisinde farklı zamanlarda 10 defa giriş çıkış yapılmış gösterilip toplamda 367 gün eksik prim gün sayısı bulunduğunu, sigorta primleri davalı kısmında adı geçen temizlik şirketi sahibi olan şahıslar tarafından bazen tam bazen de eksik veya hiç yatırılmadığını, bu durumu davacının işten ayrıldıktan sonra öğrendiğini iddia etmiş fazlaya dair her türlü hak ve alacağına dair yasal müracaat hakları saklı kalmak kaydı ile davanın kabulüne, davacının davalı işveren Dede Korkut İlk ve Ortaokulunda 14.09.2008 tarihinden 14.04.2018 tarihine kadar aralıksız ve kesintisiz olarak bilfiil çalıştığının ve bu sürenin sigortalılıkta geçen süre olarak tespitine, diğer davalı SGK Kurum kayıtlarının düzeltilmesine, ilgili sigorta primlerinin davalı işveren tarafından ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalılar cevap dilekçelerinde özetle; davacının iddialarının gerçek olmadığını ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

II.CEVAP

1.Davalılar cevap dilekçelerinde özetle; davacının iddialarının gerçek olmadığını ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 20.06.1991-22.06.1991 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

I- HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince yukarıda esas ve karar numarası yazılı İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ,

II-Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine,

Davacının, davalı Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Dede Korkut İlk ve Orta Okulu Okul Aile Birliği ünvanlı iş yerinde;

24.09.2013 - 22.10.2013 tarihleri arasında 1080355 sicil numaralı iş yerinde,

19.10.2015 - 13.11.2015 tarihleri arasında 1087003 sicil numaralı iş yerinde,

09.09.2016 - 09.11.2016 tarihleri arasında 1082170 sicil numaralı iş yerinde,

20.02.2017 - 01.03.2017 tarihleri arasında 1082170 sicil numaralı iş yerinde,

24.12.2017 - 06.02.2018 tarihleri arasında 1082170 sicil numaralı iş yerinde,

çalıştığının tespitine, fazlaya dair talebin reddine,

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekili, fer'i müdahil Kurum vekili ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekili, fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçelerinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, temyizen bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19075, Karar No: 2008/22567, Tarih: 19.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/19075 E.  ,  2008/22567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dosyasının incelenmesinden borçlunun Garanti Bankası Emekli Sandığı Vakfından almış olduğu paranın ¼’ü üzerine haciz konulduğu, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda bu maaşındaki haczin kaldırılmasını istediği anlaşılmaktadır.

İİK’nun 83. Maddesi hükmü gereği borçluya sözü edilen Vakıf Sandığı’ndan bağlanan iratların, borçlunun ve ailesinin geçinmeleri için icra müdürlüğünce zorunlu olarak takdir edilen miktar tenzil edildikten sonra kalan bölümü haczedilebilir. Bu miktar ¼’ten az olamaz. Ancak borçlunun maaş aldığı Vakıf Sandığı statüsünde haczedilmezliğe ilişkin özel hüküm olup olmadığı araştırılıp ayrıca, SSK’dan emekli maaşı alıp almadığı da tespit edilip özel hüküm mevcut ise bu gelirin haczedilemeyeceği, buna ilişkin hüküm yok ise İİK’nun 83.maddesi hükmünün uygulanmasına, SSK’dan almakta ise sözü edilen gelirin tamamının haczedilebileceği nazara alınarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6701, Karar No: 2007/10106, Tarih: 10.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6701 E.  ,  2007/10106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay’ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu (... Atıf Bey Mahallesi 11213, 11220, 11221 adaların bulunduğu) yörede yapıldığı anlaşılan ilk orman kadastrosu, 1981 yılında yapılan 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1985 yılında yapılan 2896 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması, 1992 yılında yapılan 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasına ilişkin ayrı ayrı işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Çekişmeli parsellere ait genel arazi kadastrosu sırasında oluşturulan tapulama tespit tutanaklarının,

3) Seydiköy Şubat 1949 tarih 29 no'da kayıtlı ... Devlet Ormanına ait tapu kaydı İzmir Tapu Sicil Müdürlüğünden gittisi Aralık 1995 tarih 1 nolu kaydında Gaziemir Tapu Sicil Müdürlüğünden değişiklikleriyle varsa krokisinin,

4) ... Beldesinde Belediyenin hangi tarihte kurulduğunun Belediye Başkanlığından sorularak alınacak yazının,

5) ... Devlet Ormanında 1985 yılında yapılan 2/B madde çalışmaları sırasında 1865 ila 1870 ve devamı orman sınır noktaları arasında P.I numarası verilerek 2/B uygulamasına konu edilen yerin nitelik yitirmediği iddiası ile Orman Genel Müdürlüğü ya da Orman Bakanlığı tarafından dava açılıp açılmadığının, açılmışsa neticesinin ne olduğunun Orman Yönetiminden sorularak mahkeme karar örneğinin getirtilip dosyaya konulması,

6) Hazinenin ve Orman Yönetiminin taraf olduğu ... Devlet Ormanı ile ilgili İzmir Kadastro Mahkemesinin 21.04.2004 gün ve 2002/2-12 sayılı kesinleşen kararının tapuda infaz edilip edilmediğinin Orman İşletme Müdürlüğü ile Hazineden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabın dosyaya konulması, gelecek yazı cevabına göre infaz kararına ilişkin tapu kaydı ve haritanın Tapu Sicil Müdürlüğünden istenmesi,

7) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve tüm çalışmalara ait haritalar ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 10/07/2007 günü oybirliği ile karar verildi.