muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10552, Karar No: 2019/12802, Tarih: 08.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/10552 E.  ,  2019/12802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar ve müdafiilerin sadece kendi mahkumiyetlerini temyiz ettikleri kabul edilerek dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ...'un, katılan ...'in oğlu Yalçın Andıç'a ait tekel bayiine gittikleri, burada bulunan katılan ...'ten 5 adet bira istedikleri, katılan ...'in büfenin oğluna ait olduğunu, kendisinin parasız bira veremeyeceğini söylemesi üzerine sanıklar ... ve ...'un "o zaman 15,00 TL para ver" dedikleri, buna da katılan ...'in karşı çıkması üzerine sanık ...'ın "bize bu parayı vereceksin, bu parayı senden almasını biliriz, aksi halde gerisini sen düşün" şeklinde söylediği iddia ve kabul edilen sözlerinin yağma suçu kapsamında olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2016 tarihli ve 2016/215, 19/04/2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/12/2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 08/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12996, Karar No: 2013/3148, Tarih: 15.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/12996 E.  ,  2013/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti, haksız yere yakıt adı altında kesilen işçilik alacağı ile sefer primlerinden haksız yere yapılan kesintinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde 10.01.2003-04.01.2011 tarihleri arasında tır şoförü olarak 3.000,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesini haklı sebeplerle feshettiğini, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, fazla mesai yaptığını, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, haksız yere yakıt adı altında kesilen işçilik alacağı ve sefer primlerinden haksız yere yapılan kesintilerin faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının Ocak 2003-Ocak 2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı nedenlerle işverence feshedildiğini, taleplerinin zaman aşımına uğradığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde 01.01.2003-10.01.2011 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığı,iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı nedenlerle feshedildiği, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücreti alacağı bulunduğu, fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, haksız yere yakıt adı altında kesilen işçi alacağı ile sefer primlerinden haksız olarak yapılan kesintiye dair alacak taleplerinin ispatlanamadığı gerekçesiyle bilirkişi raporuna doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacının ihbar tazminatına ve fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konuları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacının ihbar tazminatına ve fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konuları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. madde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, iş sözleşmesinin bir kısım işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle davacı işçi tarafından haklı sebeplerle feshedildiği anlaşılmıştır.Bu durumda davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Öte yandan, tanık beyanlarına göre davacının haftada altı gün, günlük üç saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağı olduğu kabul edilmiş ise de, davacı prim karşılığı çalıştığı, mesaisini kendisi ayarlayabilecek durumda olduğu, Karayolları Trafik Kanunudaki günlük araç sürme süresi de dikkate alındığında, fazla çalışma ücretinin reddi yerine yanlış yorum ile talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2513, Karar No: 2021/2212, Tarih: 29.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/2513 E.  ,  2021/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 30/12/2013 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/07/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacılar vekili, 26.03.2013 tarihinde vefat eden muris ...'in terekesinin borca batık olduğunu beyanla mirasın hükmen reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir. Ölüm tarihinde miras bırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır (TMK m. 605/2). Mirasçılar Türk Medeni Kanunu'nun 610. maddesinde yazılı aykırılık da bulunmadıkça yani zımnen mirası kabul etmiş duruma düşmüş olmadıkça her zaman murisin ödemeden aczinin tespitini isteyebilir. Türk Medeni Kanununun 606. maddesinde belirtilen süre bu davada uygulanmaz. Dava alacaklılara husumet yöneltilerek görülür. Bu davada yetkili mahkeme ise alacaklıların davanın açıldığı zamandaki ikametgahı mahkemesidir.

Dosya içeriğinden borcun, murisin şahsi vergi borcu değil, ortağı ve müdürü olduğu ... Nakliyat Petrol Ürünleri İnşaat Malzemeleri Oto. Gıda Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borcu olduğu anlaşılmaktadır. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 22.07.1998 tarihli 4369 sayılı Yasayla değişik 35. maddesi hükmüne göre; limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun gereğince takibe tabi tutulurlar. Şu halde açıklanan yasal düzenleme gereğince, murisin; “ortağı” olduğu limited şirketin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan, şirket ortağı olarak “koyduğu sermaye hissesi oranında” doğrudan doğruya sorumluğu söz konusudur.

Murisin yasal mirasçısı olan davacılar hakkında, amme alacaklısı tarafından henüz takibe geçilmemiş ise de bu durum yasal mirasçıların borç tehdidi altında olmadıkları anlamına gelmez. O halde bu işten anlayan bilirkişi veya bilirkişiler eliyle; murisin, “ortağı” olduğu limited şirketin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması, ayrıca şirketin bilançosu incelenerek murisin ölüm tarihinde şirketin piyasa rayiç değeri uzman bilirkişiler aracılığıyla tespit edilmesi bu suretle murisin şirketteki payı oranında öncelikle aktif mal varlığının belirlenmesi ve murisin şirketin kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle saptanması, amme alacağının şirketin mal varlığından tamamen tahsili mümkün ise, davacıların borca batıklığın tespitini istemekte hukuki yararlarının bulunmayacağı gözetilerek isteğin reddedilmesi, murisin ölüm tarihi itibarıyla tespit edilen terekesi aktifinin, borcu karşılamaya yeterli olmaması halinde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, ... Nakliyat Petrol Ürünleri İnşaat Malzemeleri Oto. Gıda Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin yukarıda açıklanan ilkeler ışığında araştırılmaması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, belirtilen husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1158, Karar No: 2018/5243, Tarih: 02.07.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/1158 E.  ,  2018/5243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekilleri Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 13/06/2005 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/09/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/06/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat Umut Sağlam ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ...geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten yaralama nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalılardan ... ve ...'nun oğulları olan ...'nun 16/06/2004 tarihinde davacılardan ...'ı hayati tehlike geçirecek şekilde palaskanın demirli kısmıyla başına vurarak ağır şekilde yaraladığını, bundan dolayı Mevlüt'ün beyin ameliyatı geçirdiğini ve meslekte kazanma gücü kaybı yaşadığını belirterek, uğranılan maddi ve manevi zararının davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; kavga olayının 15 - 20 kişi arasında olduğunu, kimin kime vurduğunun belli olmadığını, oluşan zararla davalı ...'ın eylemi arasında uygun illiyet bağı bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar hakkında açılan bu dava, 4721 sayılı kamunun 369. maddesi kapsamında olup, ev başkanının sorumluluğu esasına dayanmaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4/1. maddesi; 4721 sayılı Medeni Kanun’un İkinci Kitabı’ndan (Üçüncü Kısım hariç olmak üzere ) (TMK.md.118-395, 5133 sayılı Kanun md.2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesi’nde bakılacağını hükme bağlamıştır. Davalı ...'nun olay tarihinden sonra reşit hale gelmesinin sonuca bir etkisi bulunmamaktadır. Somut olayda; uyuşmazlığın, Aile Mahkemesi’nde çözümlenmesi gerekir. Mahkemelerin görevlerini belirleyen usul hukuku kuralları kamu düzenine ilişkindir; görev itirazı yargılamanın her aşamasında, usul

hukukuna ilişkin hiçbir sınırlamaya tabi olmaksızın taraflarca ileri sürülebileceği gibi, davaya bakan mahkeme de, bu yönde bir itiraz olmasa bile, görevli olup olmadığını kendiliğinden değerlendirmekle yükümlüdür. Her dava, usul hukukunun kamu düzenine ilişkin kurallarının gösterdiği görevli mahkeme hangisi ise, orada görülür. Bu konuda kazanılmış hak da olmaz.

Mahkemece, görevsizlik kararı verilerek, dosyanın görevli aile mahkemesine gönderilmesi gerekir iken; işin esasına girilerek, yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bu durum bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalılar yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8433, Karar No: 2015/7707, Tarih: 30.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8433 E.  ,  2015/7707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacılardan ...'ın .... 397/1 pafta 1827 ada 14 ve 15 parsellerin tevhit edilerek iki bodrum+zemin+3 normal kata havi bina yapılması konusunda yüklenici dava dışı .... ile .... 1. Noterliğinin 06.03.1990 tarih 15332 yevmiye numaralı kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, müteahitin sattığı her bir daireyi 15/200 hisse karşılığı sattığını ve bütün daireleri satmasına rağmen uhdesinde, 50/200 hisse bıraktığını ve bu 50/200 hisseyi de binanın bodrum katındaki sığınak olan yerden bir alanı işyeri gibi göstererek 13.05.1994 tarihinde davalıya sattığını, davalının .... Sulh Hukuk Mahkemesinde açtığı ortaklığın giderilmesi davasının derdest olduğunu ileri sürerek taşınmazda davalı adına kayıtlı bulunan payın iptali ile hisseleri oranında davacılar adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının yükleniciden 50/200 hisseyi satın aldığı dönemde her ne kadar arsa payına malik olmuş gibi gözükmüşse de binadaki dairelerin 1/4 nün davalıya ait olduğunu, davacıların tümüne davalıdan önce satış yapıldığı iddiasının ve açıkta kalan hissenin satıldığı yönündeki iddianın gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça, davalının aslında kendileri ile müteahhit arasındaki gerçek anlaşmayı bildiği ispat edilemediği, davalının da bilmesini gerektirir yan olgular dosyaya yansımadığı, taşınmazın bulunduğu bölgede görüldüğü ve benzer dosyalarda tespit edildiği kadarıyla binaların çoğunda kat mülkiyeti olmayıp hisse satın alınması yoluyla bağımsız bölümler de ikamet edildiği veya işyeri olarak kullanıldığı, davalının kötüniyetli olduğu ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Arsa malikleri ile yüklenici arasında imzalanan 06.03.1990 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca iki bodrum kat, üç normal kat ve her katta iki daire olmak üzere 10 dairenin paylaşım oranına göre %40'ının arsa sahibine, %60'ının ise yükleniciye verileceği belirlenmiştir. Bina tamamlanmış olup yüklenici tarafından ortak alan olan bodrumun da hisse satışı ile satıldığı iddia edilmektedir. Bu haliyle dava yüklenici ile arsa sahibi arasında yapılan sözleşme hükümlerine göre çözüleceğinden öncelikle hakları haleldar olacak yüklenicinin davada taraf olarak bulunması gerekmektedir. Bu durumda mahkemece, davacı tarafça yüklenici aleyhine dava açılmasının sağlanması ve açıldığı takdirde iş bu dava ile birleştirilerek bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

2)Bozma neden ve şekline göre, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4425, Karar No: 2013/7083, Tarih: 14.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4425 E.  ,  2013/7083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasında görülen ihraç kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 18.03.2013 gün ve 2012/6695 Esas, 2013/1637 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatifin müvekkilini haklı gerekçeleri ihtiva etmeyen ihtarname ile ihraç ettiğini ileri sürerek, yönetim kurulunun 08.10.2010 tarihli ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 27. maddesindeki ikinci ihtarname gönderilmesi gereğine uyulmadan ihraç kararı verildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 18.03.2013 tarih ve 2012/6695 E, 2013/1637 K sayılı ilamıyla, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 27. maddesinde aranan ve bir aylık süre içeren ikinci ihtarın tebliğinin gerekmesine, anılan ihtarnameye uyulmaması halinde ne gibi işlem yapılacağının bildirilmesi gerekirken, buna uyulmamış olmasına, öte yandan bu ihtarnamede hangi tarih itibariyle borç bildirimi yapıldığı açıklanmamış olup, ihtarnameye borç dökümü de eklenmediğinden; ihtarname tarihi itibariyle borç bildirimi yapıldığının ve 30 gün geciktirilmemiş borcun da dahil edilmiş olduğunun kabulü gerekeceğinden, bu durumda, anasözleşmenin 14/2. maddesinde öngörülen borcun 30 gün geciktirilmesi koşulunun ilk ihtarname öncesinde gerçekleşmemiş bulunmasına, diğer yandan ihraç kararında ihraç nedeninin ikincisi olarak gösterilen anasözleşmenin 10/3. maddesindeki “taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş olmak” koşulunu yerine getirmesine olanak tanıyacak makul süre içeren en az bir ihtar gönderilmesi gerekli olup, anılan ihtarnamede süre verilmemiş olmasına yönelik gerekçeler ilave edilerek onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme peşin harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12324, Karar No: 2017/485, Tarih: 25.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12324 E.  ,  2017/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ....(Kapatılan) 40. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/07/2014 tarih ve 2014/148-2014/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Sözcü Gazetesi'nin manşetinde “Hakaretin Daniskası” başlığı ile yayınlanıp, 5. sayfasında “Damadın kanalında dört dörtlük rezalet” başlığı ile devam eden yazıda açıkça hakaret niteliğinde müvekkilinin şeref ve haysiyetlerine, mesleki ve ticari itibarlarına ağır saldırı teşkil eden bir haber yayınladığını, (...’in kanalı .. ve Gazetesi Sabah “Başbakan’ın Devlet Bankalarından sağlanan kredilerle ...’a aldırdığı... Büyük bir terbiyesizliğe imza attı” "kendini eleştiren yazarları işten attıran ..., damadının başında olduğu medyanın Kılıçdaroğlu'na hakaret etmesine göz yumuyor." şeklindeki ifadeler kullanılmak suretiyle) gerçekler çarpıtılarak müvekkillerine saldırıldığını, .. televizyonu ve ... Gazetesi hakkında yandaş, iktidar yanlısı, taraflı, bağımsızlığını kaybetmiş yayın kuruluşları oldukları yönünde bir imajın kasten ve açıkça yaratılmaya çalışıldığını, davaya konu haberin, müvekkili ...'ın ve müvekkil şirketlerin sahibi oldukları yayın kuruluşlarının kötülenmesi eylemini oluşturmak suretiyle Türk Ticaret Kanununda düzenlenmiş olan haksız rekabet hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini, ileri sürerek haksız rekabetin tespiti ve menine, her bir davacı müvekkili için ayrı ayrı 20.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, kararın Sözcü Gazetesi ile yüksek tirajlı iki gazetede yayınlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının müvekkili gazetede yayınlanan haberin eleştiri niteliğinde olduğunu, Haksız Rekabet oluşturmadığını, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak 6762 sayılı TTK'nın 57/1 maddesi uyarınca, dava konusu gazetedeki yazı içeriğinde kullanılan ifadelerin haksız rekabet niteliğinde olduğunun tespiti ile müdahalenin önlenmesine, her bir davacı için ayrı ayrı 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, karar özetinin ilanına fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.