muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3020, Karar No: 2011/4514, Tarih: 21.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3020 E.  ,  2011/4514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... vd tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 20/02/2001 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı karşı davacı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

a)Dava, ...'na ait içme suyu borusunun delinmesi nedeniyle akan suların verdiği zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı-karşı davacı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, içme suyu borusunun delinmesi nedeniyle evlerine giren suların eşyalarına zarar verdiğini belirterek, davalılar ..., Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile adı geçen Bakanlığın yüklenicisi, iş makinesi sahibi ve iş makinesini kullanana karşı iki ayrı dava açmışlar, daha sonra ... tarafından zarara neden olan Bakanlık yüklenicisi, iş makinesi sahibi ve iş makinesini kullananına karşı açılan dava dosyası birleştirilmiştir.

Davalılar ise, kusur ve sorumlulukları bulunmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, asıl davacıların zarara uğramasına yol açan davalıların kusurlu oldukları benimsenerek, kusurları oranında sorumlu tutulmalarına; karşı davadaki istemin ise bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Davalılardan ... ile Bayındırlık ve İskan Bakanlığı birer kamu tüzel kişisi olup eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olan kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. İstemin ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre davanın ... ile Bayındırlık ve İskan Bakanlığı'na yöneltilmesinin nedeni, bu davacıların üzerlerine düşen kamu hizmetini yeterince özenli yürütmemiş oldukları iddiasıdır. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince bu tür istemlerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada ileri sürülmesi gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalılardan ... ve Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile ilgili uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu benimsenip yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalılardan ... ve Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile ilgili uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu benimsenip yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davalı-karşı davacı ... uğradığı maddi zararın davalılardan ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) alınmasını istediği halde, her bir davalının kusuru oranında sorumlu tutulmuş olmaları doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2548, Karar No: 2008/3610, Tarih: 20.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2548 E.  ,  2008/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 11.12.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Köy Tüzel Kişiliği adına muhtarı tarafından açılan dava ile, 2002 yılında yapılan kadastroda davalı safında gösterilen ... Köy Tüzel Kişiliği adına tarla cinsi ile tespit ve tescil edilen 194 ada 8 parsel sayılı taşınmazın aslında davalı Köy Muhtarlığı ile özel mülkiyete ilişkin bir bağının bulunmadığını, sözü edilen taşınmazın kendi köylerine ait orta malı nitelikli kullanılan taşınmaz bulunduğunu bildirerek, davalı köy adına olan tapu kaydının iptali ile ... Köy Tüzel Kişiliği adına tescilini istemiştir.

Davalı Köy, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı köy temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme, istemin kabulüne karar verirken davacı tarafça sunulan 22.03.1944 tarihli satış senedi ile 28.11.1950 tarihli İdari Men Kararını hükme gerekçe yapmıştır.

İddia ve savunmanın değerlendirilmesi bakımından yerelinde iki ayrı tarihte keşif icra edilmiştir. 13.06.2006 tarihinde yapılan keşifte mahalli bilirkişi ve hazır olan taraf tanıkları dinlenmiş, bunlardan ... uyuşmazlık konusu taşınmazın kimler tarafından ne şekilde tasarruf edildiğini bilmediğini beyan etmiştir. Yine, bu keşifte dinlenen taraf tanıklarının tamamının kendi köylerinden olduğu anlaşılmıştır.

İddia ve savunmanın değerlendirilmesi bakımından yerelinde iki ayrı tarihte keşif icra edilmiştir. 13.06.2006 tarihinde yapılan keşifte mahalli bilirkişi ve hazır olan taraf tanıkları dinlenmiş, bunlardan ... uyuşmazlık konusu taşınmazın kimler tarafından ne şekilde tasarruf edildiğini bilmediğini beyan etmiştir. Yine, bu keşifte dinlenen taraf tanıklarının tamamının kendi köylerinden olduğu anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık konusu taşınmazın köy orta malı mer'a nitelikli yerlerden olduğu ileri sürüldüğünden kökleşmiş Yargıtay uygulamalarına göre uyuşmazlık konusu yerin tasarrufu ile yarar ilişkisi bulunmayan civar köylerden yöreyi iyi bilen ve tarafsızlığına güven duyulan kişilerin tanıklığının zorunlu görünmesi nedeniyle bu kez bu düşünceden hareketle yerelinde 01.08.2006 tarihinde 2.keşif icra edilerek Kaymakamlık kanalıyla re'sen tespit ettirilen komşu köyler halkından 1937, 1938 ve 1944 doğumlu üç yerel bilirkişi taşınmaz başında dinlenerek dava konusu taşınmazın tasarruf hakkında bilgi ve görgülerinin tespiti yapılmıştır. Sözü edilen bilirkişiler ..., ... ve ... beyanlarında ittifakla uyuşmazlık konusu taşınmazın herhangi bir şahıs ya da taraf köylerce özel mülkiyete konu teşkil eder biçimde kullanıldıklarını görmediklerini, kendilerini bileli beri davacı ... ve davalı ... Köy halklarının bu taşınmazı ortak mer'a biçiminde kullandıklarını, iki köy hayvanlarının da bu mer'ada yayıldığını bildirmişlerdir. İkinci keşifte dinlenen yerel bilirkişi beyanlarının gerçeği yansıtmadığı konusunda taraf köy temsilcilerinden ciddi bir itiraz ileri sürülmemiştir. Bilirkişilerin bu anlatımları karşısında uyuşmazlık konusu taşınmazın kadimden beri mer'a niteliği ile kullanıldığı anlaşılmaktadır. Tapulama tutanağında özel mülkiyete konu teşkil eder biçimde tarla olarak kullanıldığı yolundaki tespitin doğru olmadığı anlaşılmaktadır. Taraf köylerinden herhangi birisi münhasıran kendi köylerine tahsisi yapılan bir mer'a olduğu iddiası ile savunmasında da bulunmadıklarına göre, ikinci keşifte dinlenen yerel bilirkişiler beyanına değer verilerek, taşınmazın taraf köylerinin ortak mer'ası olduğu kabul edilerek, davalı köy adına yapılan mülkiyet tesciline ilişkin kaydın iptali ile taşınmazın her iki köyün ortak mer'ası olarak mer'a siciline tesciline karar verilmesi gerekirken, kararda yazılı olduğu üzere tamamının davacı köy adına özel mülkiyet olarak yazılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14925, Karar No: 2014/17111, Tarih: 15.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/14925 E.  ,  2014/17111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucuda verilen Direnme kararının süresi içinde bir kısım davalılar ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık davacının sefer priminin miktarı noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin “ ...davacı uluslar arası tır şoförü olarak asgari ücret +600 Euro sefer primi aldığını belirtmiştir. Davalı ... A.Ş. ise davacının asgari ücretle çalıştığını belirtmiştir. Davacı tanıkları ücret konusunda iddiayı doğrulamıştır. Davalı tanığı ... ise sefer başına 500 Euro prim verildiğini beyan etmiştir. Emsal ücret araştırması yönünden ise ... Sürücüler Derneği davacının çalıştığı Avrupa ülkelerine asgari ücret+300-600 Euro primle çalışıldığını belirtmiştir. Hal böyle olunca emsal ücret araştırmasının ortalaması ve bu tespiti doğrulayan davalı tanığı anlatımı birlikte değerlendirildiğinde davacının asgari ücret +sefer başı 500 Euro prim aldığının kabul edilmesi gerekirken davacı tanık anlatımlarına itibar edilerek asgari ücret +600 Euro sefer primi aldığının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, verilen kararın mahiyetine göre davacı temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13315, Karar No: 2014/2617, Tarih: 14.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13315 E.  ,  2014/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORTACA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2012/28-2013/346

Taraflar arasında görülen davada Ortaca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.04.2013 tarih ve 2012/28-2013/346 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mantı ve çiğ börek üreticisi olup, bunların toptan satışını da yaptığını ve TPE'ye H. markasının tescili için başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin bu başvurusundan sonra davalının da H. isimli restaurant açarak burada mantı da sattığını, davalının aynı isimle aynı ürünü satması ve ürünün müvekkilinin ürünleri ile karıştırılması nedeniyle müvekkilini zarara uğrattığını ileri sürerek, haksız fiilin tespiti ve men'i ile 25.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı adına tescil edilmiş bir marka bulunmadığından dava şartının gerçekleşmediğini, kullanılan tabelaların boyutlarının ve yazı stillerinin farklı olduğunu, davacının iş yerlerinin karıştırıldığı ve zarara uğradığı iddiasının da doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, H. markasının davacı adına tescilli olup, davalı ile davacının iştigal alanı ile müşteri çevresinin aynı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacının tescilli markasına yapılan tecavüzün önlenmesine, davacının manevi tazminat isteminin ise şartları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, H. markasının davacı adına tescilli olup, davalı ile davacının iştigal alanı ile müşteri çevresinin aynı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacının tescilli markasına yapılan tecavüzün önlenmesine, davacının manevi tazminat isteminin ise şartları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, 556 sayılı KHK'nın 9/son maddesine dayalı olarak marka tescil başvurusu yapıldıktan sonra açılmış ve davacı söz konusu başvurudan kaynaklanan öncelikli ve üstün hakkına dayalı olarak davalının haksız eyleminin önlenmesini istemiştir. Nitekim, işbu davanın devamı sırasında marka tescil başvurusunun sonuçlanarak markanın davacı adına tescili de gerçekleştiğine göre, davanın 556 sayılı KHK'nın 63 ve 71. maddeleri uyarınca Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde görülmesi gerekmektedir. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı gereğince, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'ndan kaynaklanan davalar bakımından Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi kurulmayan ve Adli Yargı Adalet Komisyonu'nun bulunduğu merkezde yer alan Asliye Hukuk Mahkemeleri'nde tek Asliye Hukuk Mahkemesi varsa o mahkeme, iki asliye hukuk mahkemesi varsa 1 numaralı ve 2’den fazla asliye hukuk mahkemesi varsa 3 numaralı asliye hukuk mahkemesi ihtisas mahkemesi sıfatıyla görevlidir. Bu durumda anılan HSYK kararı uyarınca Ortaca İlçesi'nin bağlı bulunduğu Fethiye Adli Yargı Adalet Komisyonu’nda bulunan Asliye Hukuk Mahkemesi’nin iki tane olması halinde 1 numaralı olan mahkemenin, ikiden fazla Asliye Hukuk Mahkemesi bulunması halinde ise 3 numaralı mahkemenin fikri ve sınai haklara ilişkin hukuk davalarına bakmakla görevlendirilmiş ihtisas mahkemesi olması nedeniyle uyuşmazlığın açıklanan şekilde belirlenecek ihtisas mahkemesi olarak görevlendirilen Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülmesi için dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu hususun gözden kaçırılarak yargılamaya devam olunması ve uyuşmazlığın esasına girilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle re’sen bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın görev yönünden re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8751, Karar No: 2012/10049, Tarih: 28.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8751 E.  ,  2012/10049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Türkoğlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.420,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2019, Karar No: 2011/6011, Tarih: 11.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/2019 E.  ,  2011/6011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, ölünceye kadar bakma sözleşmesine bağlanarak yapılan temliki tasarrufun geçersiz olduğu iddiasına dayanılarak açılan tapu iptali ve tescil davasıdır.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 11.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17482, Karar No: 2014/6880, Tarih: 09.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17482 E.  ,  2014/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre , sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/04/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3409, Karar No: 2006/4817, Tarih: 25.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3409 E.  ,  2006/4817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.12.2005 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, aidiyetin tesbiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; elatmanın önlenmesi davalarının reddine, meranın Baldızı Köyüne aidiyetine dair verilen günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı .... Köyü, niteliği Kadastro Mahkemesince mera olarak sınırlandırılan 20 parsel sayılı taşınmazda yararlanma hakkı olduğunu, davalı ... Köyünün muarazasının men’ine ve dava konusu taşınmazın köy adına tespit ve özel siciline yazılmasına karar verilmesini istemiştir. Birleştirilen davada ise davacı ..., 20 parsel sayılı taşınmazın köy merası olduğunu, Baldızı Köyünün müdahalesinin men’i ile ... kullanma hakkının köye ait olduğunun saptanarak özel siciline yazılmasına karar verilmesini istemiş, bu davaya asli müdahil olarak katılan .... Köyü Tüzel Kişiliği de, 20 parselin ... meraları olduğunu, taraf köylerin muarazasının men’ine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı .... ve .... Köyleri ile müdahil .... Köyünün davalarının reddine, 20 parsel sayılı taşınmazın yararlanma hakkının davalı ... Köyüne ait olduğunun tespiti ile bu şekilde özel siciline yazılmasına karar verilmiş, hükmü, davacı ...., .... ve asli müdahil .... Köyü Tüzel Kişilikleri temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanunundaki tanıma göre tahsis; çayır, mera, yaylak ve kışlakların kullanımlarının verimlilik ve sosyal adalet ilkelerine uygun şekilde düzenlenerek müstakilen ya da müştereken yararlanmak üzere bir veya birkaç köy ya da Belediye’ye bırakılmasıdır. Değişik bir anlatımla tahsis, idari kararla şimdiki Mera Kanununa göre Mera Komisyonu kararıyla yapılabilir. Şayet, mera, yaylak ve kışlak yetkili mercice bir veya birkaç köy ya da Belediye’ye tahsis edilmemişse yararlanma hakkının kimde olduğunun saptanmasında ... kullanmaya bakılır.

Yasa ve uygulamadaki ... sözcüğünden ise; mera, yaylak veya kışlağın öncesi bilinmeyen bir zamandan beri bir veya birden çok Köy veya Belediye tarafından kullanılmasını anlamak gerekir. Somut olayda; davacı köyleri ile asli müdahil olarak davaya katılan Porsuk Köyü, 20 parsel üzerinde ... kullanma haklarının bulunduğunu ileri sürmüşler ve bazı delillere dayanmışlardır. Mahkemece, özellikle davacı ... Köyünün dayandığı ve lehlerine güçlü delil olacak aynı yer Asliye Hukuk Mahkemesinin 1966/178 esasında kayıtlı dava dosyası getirtilip incelenmemiştir. Bunun gibi 20 parsel sayılı taşınmazın dava konusu yapıldığı, Kadastro Mahkemesinin 1994/21 esasında kayıtlı dava dosyası da getirtilmemiş, bu dava dosyası içerisinde tarafların leh ve aleyhlerine olabilecek deliller incelenip irdelenmemiştir. Diğer taraftan davaya asli müdahil olarak katılan Porsuk Köyü Tüzel Kişiliğini delilleri arasında bulunan aynı yer Asliye Hukuk Mahkemesinin 1966/182 esasında kayıtlı dava dosyası da getirilerek değerlendirmeye alınmamıştır. Bundan ayrı suya elatmanın önlenmesi istemi ile .... ve .... Köyleri arasında görülen 1973/510 sayılı dosyadaki kararın kapsamı ile bu köyler arasında yapılan anlaşmanın kapsadığı alanda yeterince açıklığa kavuşturulmamıştır. Ayrıca, yapılan keşif ve keşifte izlenen yöntemde hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır.

Bu gibi davalarda tarafların tanık deliline dayanması ve tanıklarını bildirmesi, bildirilen tanıkların kullanma biçimiyle ilgili dinlenmeleri mümkün ise de taraf köylerden olan tanıkların davada yararları olacağından mahalli bilirkişi beyanları davayı daha ziyade aydınlatır. Bu nedenle mahkemece ileride yapılacak keşifte dinlenmek üzere davada menfaati bulunmayan taraf köyler dışında o yöreyi iyi bilen olabildiğince yaşlı kişiler zabıta marifetiyle belirlenmeli, keşif yerinde gösterilen tanıklarla birlikte bu kişilerin bilgilerine de başvurulmalı, gerekirse tanıklar ile bilirkişiler HUMK.nun 265.hükmünden yararlanılarak yüzleştirilmelidir. Mahkemece, bütün bu yönler üzerinde durulmamış, olabildiğince yaşlı kişiler yerine keşifte 1947, 1948 ve 1956 doğumlu kişiler bilirkişi sıfatıyla dinlenmiş, bu kişilerin yeterli olmayan, tanıklarında yekdiğerine aykırı sözleriyle hüküm kurulmuştur.

Böyle olunca mahkemece, öncelikle yukarıda sözü edilen tarafların dayandığı toplanmamış delilleri getirtilmeli, az yukarıda bahsedildiği üzere davada yararı olmayan köylerden zabıta marifetiyle olabildiğince yaşlı bilirkişi isimleri saptanmalı, bu kişilerin ve taraf tanıklarının huzuruyla yerinde yeniden keşif yapılmalı, bilirkişi ve tanıklar HUMK.nun 259.maddesi gereğince keşif yerinde dinlenmeli, beyanlar arasındaki aykırılık yasanın 265.maddesi gereğince giderilmeye çalışılmalı, bilirkişi ve tanıkların sözleri toplanacak diğer delillerle birlikte değerlendirilmeli, oluşacak sonuca uygun bir hüküm kurulmalıdır. Davanın eksik inceleme ve araştırmayla yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması bozmayı gerektirir.

Kabulü göre de; ... Köyünün 20 parselin yararlanma hakkı belirlenmesi ve sınırlandırma talebi olmadığı halde davası varmışçasına hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın iadesine, 25.04.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.