muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18813, Karar No: 2015/32974, Tarih: 19.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/18813 E.  ,  2015/32974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 17. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/235-2014/89

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 25.6.2006 tarihinden iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiği 21.04.2010 tarihine kadar davalı işyerinde aralıksız fasılasız uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, işverenlik bünyesinde asgari ücret + sefer primi sistemi ile istihdam edildiğini, aylık ortalama 1,5-2 seferi başarı ile gerçekleştirdiğini, sefer başına Avrupa ülkelerine 500 Euro Asya ülkelerine ise 800-900 USD sefer primi verildiğini, toplamı 6.000 TL 'yi bulan ödenmeyen ücret alacakları ve eksik olarak ödenen sefer primi farklarını talep etmesi üzerine davalı işveren tarafından iş akdi haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini, genel tatillerde çalıştığını, ücretli izin kullandırılmadığını, asgari ücret + sefer primi sistemi ile istihdam edilmek üzere anlaşıp işbaşı yaptığını, ancak davalının tam ve eksiksiz olarak ödemekle yükümlü bulunduğu ücret alacaklarını da 2.500 TL eksik olarak ödediğini, yine sefer primi alacaklarını da 3.500 TL eksik ödediğini beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 10 TL İhbar Tazminatı, 10 TL ücret alacağı, 10 TL ücretli izin alacağı, 500 TL bayram genel tatil çalışması alacağı ve 10 TL sefer primi alacağı olmak üzere toplam 1.540 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının, 20 gün süreyle işyerine gelmediğini, dolayısıyla kendisine yüklenen işleri yerine getirmediğini, bunun üzerine Üsküdar 11. Noterliği 20.05.2010 tarih 17421 Yevmiye numaralı ihtarname ile kendisine bildirildiğini, işinin başına dönmesi, döndüğü takdirde bunun yıllık izin süresine mahsup edileceği ve 2 gün içinde işe gelmediği takdirde ise iş akdinin haklı olarak feshedileceğinin belirtildiğini, yapılan bildirime rağmen davacının iş başı yapmadığını, iş Kanunu 25/2 maddesi gereğince iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, davacının iddia ettiği işçilik hakkına ilişkin alacakların varlığının kabulü de mümkün olmadığını, davacının şirket ile ilişkisini kesmesi sırasında bütün alacaklarına kavuştuğunu, bunu ibraname ile belgelediğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacının ücret alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde, asgari ücret + sefer primi esasına dayalı olarak çalıştığını, ücret alacağının 2.500 TL, sefer primi olarak da 3.500 TL olmak üzere toplamı 6.000 TL’yi bulan asgari ücret ve eksik ödenen sefer primi alacağı olduğunu beyan ederek her ikisi için de ayrı ayrı 10.00. TL olarak talep etmiştir.

Davacı ek bilirkişi raporundan sonra 02.10.2013 harç tarihli ıslah dilekçesiyle ücret alacağı talebini artırarak 5.359,30 TL’ye, sefer primi talebini ise dava dilekçesindeki talep ettiği şekilde artırarak 3.500 TL’ye çıkarmıştır. Bilirkişi raporuna göre tespit edilen 5.349,30 TL davacının dava dilekçesiyle 2.500 TL olarak sınırladığı ödenmeyen asgari ücrete ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nın 26. maddesine göre hakim taleple bağlıdır. Davacı dava dilekçesinde çalışma dönemi boyunca eksik ödenen asgari ücretin 2.500 TL olduğunu belirterek talebini sınırlamıştır. Bundan daha fazlasına karar verilmesine imkan bulunmamaktadır. Ancak mahkemece talep aşılması suretiyle ücret alacağı olarak 5.359,30 TL’ye hükmedilmesi bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13306, Karar No: 2013/15645, Tarih: 11.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13306 E.  ,  2013/15645 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Eylem tacirler arası haksız eylemden kaynaklanmaktadır.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13 .Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/342, Karar No: 2015/1436, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/342 E.  ,  2015/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/15015, Karar No: 2018/19439, Tarih: 26.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/15015 E.  ,  2018/19439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, usulüne uygun olarak yüzüne karşı okunan kararı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra 20.02.2015 tarihinde temyiz etmesi üzerine mahkemenin talebin süresinde olmaması sebebiyle 20.02.2015 tarihinde talebi reddettiği, red kararının 23.02.2015 tarihinde sanığa tebliğ edilmesine rağmen sanığın süresinden sonra red kararını 12.11.2015 tarihinde temyiz ettiği görülmekle sanığın temyiz talebinin süresinden sonra olması sebebiyle tebliğnameye aykırı olarak CMUK'nun 317. maddesi gereğince talebin REDDİNE, 26.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4138, Karar No: 2022/505, Tarih: 24.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/4138 E.  ,  2022/505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 06:30 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal dışında, gündüz vakti, iki yönlü iki şeritli asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre yolun sağına takla atarak yoldan çıkması neticesinde meydana gelen trafik kazasında araç içerisinde bulunan katılanlar ... İnayet ve ...'ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, katılan ...'ün ise hayati tehlike geçirecek şekilde ve organik beyin sendromu nedeniyle iyileşmesi olanağı bulunmayan hastalık niteliğinde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sanığın tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusuru bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılanlar vekilinin kararın bozulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgileri incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem B sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden geri alınmasına karar verilmesi,

2-Hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/8. maddesi gereğince denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezasının infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/8. maddesi gereğince denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezasının infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin paragrafına, "B sınıfı sürücü belgesi" ibarelerinin eklenmesi, hükmün yedinci paragrafının devamına,"aynı Kanun'un 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirmesi durumunda cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun sanığa ihtarına" ibarelerinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA 24/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16386, Karar No: 2010/4355, Tarih: 15.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/16386 E.  ,  2010/4355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, saldırgan sarhoşluk

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında saldırgan sarhoşluk suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık hakkında 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 35.maddesi uyarınca sarhoşluk suçundan verilen idari para cezasına ilişkin kararın temyizi olanaklı olmayıp, anılan Yasanın 28-29.maddeleri uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olması nedeniyle ve 5271 sayılı CMK’nın 264/1.maddesi uyarınca yönünden yasa yolu ile mercide yanılma haklarını ortadan kaldırmayacağından aynı maddenin 2.fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli Mahkemeye iletilmek üzere tebliğnameye uygun olarak dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek teşebbüs aşamasında kalan somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından, aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,ayrıca ayrıntıları YCGK’nun 4.3.2008 gün ve 2008/6-47 ile 2008/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanık hakkında yasaya aykırı biçimde 5237 sayılı TCY’nın 150.maddesi uygulanmak suretiyle belirlenen eksik ceza esas alınarak sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamdeki düşünce bu bakımdan yerinde yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına “53/3. maddesi gözetilerek, 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi, suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16962, Karar No: 2014/12067, Tarih: 30.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/16962 E.  ,  2014/12067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/93089

Mahkeme : BİNGÖL Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 26.01.2012 - 2011/490 esas ve 2012/61 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İzmir Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nün 13.04.2011 tarihli davetnamesinin sanığa “ Kemalpaşa Mahallesi. .... sokak No ... Bornova İzmir” olan adresi yerine nasıl tespit edildiği belli olmayan “Kemalpaşa Mahallesi. .. No: .. Bornova İzmir” şeklinde yetersiz olarak yazılmış adreste Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi hükümleri uyarınca tebliğinin geçersiz olması ve sanığın da savunmasında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için kendisine davetname gelmediğini belirtmesi karşısında; 06.07.2010 tarih, 2009/543 esas ve 2010/87 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek, mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21197, Karar No: 2020/18001, Tarih: 25.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/21197 E.  ,  2020/18001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nerenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya geçici 5.maddesinin (d) bendi ile, "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12069, Karar No: 2015/14690, Tarih: 19.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12069 E.  ,  2015/14690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak .... İli ... İlçesi .... Köyü 356 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın idare tarafından usulüne uygun olarak kamulaştırma yapılmaksızın el atıldığını ve idare adına dava konusu taşınmazın tescil edildiğini beyan ederek 100.000 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş, mahkemece yapılan yargılama neticesinde dava konusu taşınmazın Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.02.1991 tarih 1990/540 Esas sayılı ilamı ile idare adına tesciline karar verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, söz konusu karar Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 24.05.2012 tarihli 2012/4811 Esas sayılı ilamı ile “dava konusu taşınmazın tapu malikine kamulaştırma kararı usulüne uygun tebliğ edilmediğinden kamulaştırma işleminin yok hükmünde olduğu, bu nedenle davanın esası hakkında karar verilmesi" için bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak dava konusu taşınmazın kamulaştırma yapılmaksızın el atılması nedeniyle kamulaştırma bedelininin davalıdan tahsiline karar verilmiş, söz konusu kararın Darimizce yapılan temyiz incelemesi neticesinde, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 22. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi gereğince değerlendirme yapılmak üzere mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan tapu kaydı, Asliye Hukuk Mahkemesine ait 1990/540 Esas sayılı dosyası ve diğer bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın kamulaştırıldığı ve 2942 sayılı Yasanın 17. maddesi gereğince davalı idare adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içerisinde bulunan tapu kaydı, Asliye Hukuk Mahkemesine ait 1990/540 Esas sayılı dosyası ve diğer bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmazın kamulaştırıldığı ve 2942 sayılı Yasanın 17. maddesi gereğince davalı idare adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 22. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi olarak “Mülga 31.08.1956 tarihli ve 6830 sayılı İstimlak Kanununun 16 ve 17. maddeleri ile 2942 sayılı Kanunun Mülga 16 ve 17. maddeleri uyarınca mahkemelerce idare adına tescil kararı verilen kamulaştırmalarda tebligatlar ve diğer kamulaştırma işlemleri tamamlanmış sayılır. Bu kamulaştırma işlemleri sebebiyle hiçbir hak ve alacak talebinde bulunulamaz, kamulaştırmaya veya bedeline karşı itiraz davaları açılamaz, açılmış ve devam eden davalar bu madde hükmü uygulanarak sonuçlandırılır.” hükmü getirilmiş ise de açıklanan kanun maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas-2014/176 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olup, bu halde mahkemece taraflara ait tüm deliler toplanarak oluşacak sonuce göre esas hakkında karar verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19.10.2015 gününde oybirliğle karar verildi.