muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1306, Karar No: 2007/3961, Tarih: 27.03.2007

b) Yukarıda (a) bendinde yazılı yerler dışında kalıp da devletleştirme veya kamulaştırmaya da konu olmayan ve memleket haritası, amenajman ve ... fotoğraflarının uygulanması sonucu da orman olarak nitelendirilmeyen yerde kalanlar varsa, onların zilyetlikle edinilmeye elverişli nitelikte bulunup bulunmadığı yönü ile zilyetliğin süre ve biçiminin araştırılması, taşınmazın 1953 yılında yapılan arazi kadastrosu paftasında Devlet ... Ormanı olarak tapulama dışı bırakılması halinde bu yerler orman sayılacağından imar ihyaya konu olamayacağı düşünülerek, diğer bölümler üzerinde imar ihyanın ne zaman başladığı, ne şekilde yapıldığı, ne zaman bitirildiği, zilyetliğin başlangıç tarihi ile zilyetlik süresi, şekli ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, evlerin yapım tarihinin, daha önce bilgisine başvurulmamış yeterince yaşlı yerel bilirkişiler ile davacı tarafların göstereceği tanıklardan yer, zaman ve somut olaylara dayalı olarak sorulması; ziraat uzmanı bilirkişilere taşınmazların çeşitli bölümlerinden alınacak ... numuneleri incelettirilip, çevresi ile kıyaslanarak; taşınmazların imar ihya görüp görmediği, ... toprağı olup olmadığı, taşınmazların üzerlerindeki bitki örtüsü, ağaç ve ağaçcıkların yaşları, varsa aşı yaşları, toprağın tarımda kullanılıp kullanılmadığı, kullanılıyor ise süresi, ... yapısı hususlarında bilimsel veriler taşıyan rapor alınması, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra taşınmazın öncesi orman olduğu, 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi hükmüne göre imar, ihya ve zilyetliğe konu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1977 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 1993 yılında yapılarak dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ile 4785 Sayılı Yasa gözetilerek yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi de, 1953 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1977 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 1993 yılında yapılarak dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ile 4785 Sayılı Yasa gözetilerek yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi de, 1953 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir.

Keşifte bilgilerine başvurulan uzman orman bilirkişiler kurulu, ... Köyü, ... mevkiinde bulunan ve bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 498,88 yüzölçümündeki dava konusu taşınmazın 3116 Sayılı Yasaya göre 1942 yılında yapılan orman tahdidi ile 1993 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırları dışında bulunduğunu, 1939 çekim tarihli ... fotoğrafları ile 1959 basım tarihli memleket haritasında orman olarak gözüktüğünü, yer yer orman ağaçları ile de kaplı bulunduğunu, saptanan bu niteliğine göre, 6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesi ile getirtilen "evvelce sınırlaması yapılmış olup da, herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılmış orman" olarak değerlendirilmesi gerektiğini Ziraatçi Bilirkişer Kurulu ise taşınmazın eğinin %18 olduğunu üzerinde 12 adet 5-15 yaşlarında meyve ağaçları bulunduğunu üzerinin zeminin yabancı otlar ile kaplı bulunduğunu ve ... arazisi olarak kullanılmadığını bildirmişlerdir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olmasına ve yörede 1953 yılında yapılan genel kadastro sırasında, çekişmeli taşınmazın kadastro paftasına "Devlet ... Ormanı" şeklinde belirtme yazılmak suretiyle tespit dışı bırakıldığına, 1939 tarihli ... fotoğrafları ve 1959 basım tarihli memleket haritasında Devlet ormanı niteliğinde bulunduğuna, 3116 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek 1942 yılında yapılan ilk orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakılmışsa da, 3116 Sayılı Yasaya göre sadece devlet ormanları belirlenmiş, 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa ile özel ve tüzel kişilere ait tüm ormanlar devletleştirilmiş olması nedeniyle 1942 yılında yapılan orman sınırlandırmasının dışında kalan taşınmazların orman niteliğini ve hukuki durumunu saptamakta yeterli olmayacağı, 1953 yılında yapılan kadastro sırasında paftasında Devlet ... Ormanı belirtmesi yapılarak tapulama dışı bırakılan ve resmi belgelerde de orman olduğu saptanan dava konusu taşınmazın 4785 Sayılı Yasa karşısında devletleştirilen orman sayılması nedeniyle bu özelliğini 1993 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakıldığı tarihe kadar sürdüreceğinden, daha önceki tarihlerdeki zilyetliğe değer verilmeyeceği, bu olgunun Hukuk Genel Kurulunun (18.02.1998 gün 1998/8-15 E..-1998/129 K. ve 2000/8-1264 E.-2000/1250 K. sayılı ve 24.10.2001 gün, 2001/8-964 E.-751 K., 2004/8-242 E.-2004/292 K. sayılı) kararları ile de kabul edildiğine, taşınmazın ... arazisi olarak kullanılmadığı, bu nedenle davacı yararına 3402 Sayılı Yasanın 14 ve 17. maddesinde yazılı kazanım koşullarının oluşmadığına ve 18.11.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesindeki "herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılan taşınmazların orman sınırları içine alınabileceği" hükmü de gözetilerek, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 500.00.- YTL. vekalet ücretinin davacı gerçek kişiden alınarak davalılar Hazine ve Orman Yönetimine ayrı ayrı verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/03/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34395, Karar No: 2015/35270, Tarih: 21.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/34395 E.  ,  2015/35270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ikramiye, ilave tediye, yakacak yardımı, fazla mesai ücreti, hafta tatili, temizlik, giyim ve koruyucu eşya yardımı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7690, Karar No: 2016/11559, Tarih: 15.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/7690 E.  ,  2016/11559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin murisi ...'in 22/04/2011 tarihinde ... Bankası Şubesinde içeriğine etki edemediği ve edemeyeceği, daha önceden matbu olarak hazırlanmış bireysel kredi sözleşmesi ile 21.096,85 TL geri ödemeli 15,000 TL tüketici kredisi aldığını, davacı murisinin kullandığı tüketici kredisi bedelinin davalı banka ile bağlı ortaklık olarak ticari faaliyet yürüten .... Sigorta A.Ş (Halk Emeklilik) tarafından bireysel kredi sözleşmesinin 11. maddesi uyarınca kredi hayat sigortası ile prim karşılığında sigortalandığını, bu hususun müvekkil murisine hukuki zorla dayatılarak yapılmış bir işlem olduğunu, davacı murisinin aynı zamanda davalı banka aracılığı ile prim karşılığında sigortalanmış olduğunu, davacı murisinin aynı zamanda davalı banka aracılığı ile eşinden dul maaşı alan biri olduğunu, 29/08/2011 tarihinde davacı murisi ...’in ... Hastanesinde doğal ölüm sonucu vefat ettiğini ve rizikonun gerçekleştiğini, bu tarihe kadar davalı bankaya ilk beş taksit tutarı 1.790,65 TL’nin ödenmiş olduğunu, davacının .... Sigorta A.Ş 'ye müracaatla sigorta sözleşmesi gereği ödenen taksit bedellerini tarafına iadesini ve kalan taksit bedellerini bankaya ödenmesini talep ettiğini, ancak .... Sigorta’nın soru formunda kasıtlı olarak kişinin sağlığı ile ilgili yanlış bilgi verdiği gerekçesi ile bu talebi geri çevirdiğini, .... Bankası Şubesinin de davacıya ödenmeyen

kredi taksitleri sebebi ile sözleşme hükümlerince temerrüde düşüldüğü gerekçesi ile bu taksitlerin tamamının ödenmesi için ... Noterliğinin 04/12/2011 tarih ve 3518 yevmiye nosu ile ihtarname göndermiş olduğunu, bunun neticesinde davalı bankaya ödenmeyen kredi taksitleri tutarı ve faizleri olmak üzere toplam 15.500 TL’nin ödendiğini, bankanın kendi alacağı için basiretli bir tacir gibi davranmayıp sigorta şirletine başvurmadığını ve dava açmadığını, muris ciddi bir hastalığı olduğu için bu durumun kendisinden gizlenmesinin doğal olduğunu, bu nedenle de kişinin kendisini sağlıklı hissetmesi ve bilmesi, bu duruma göre de beyanda bulunmasının normal olduğunu belirterek 17.290,65 TL bedelin 07/02/2012 tarihinden itibaren işleyecek sözleşme hükümlerinde belirtilen faiz cinsi ve oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş vekili davacının murisinin 3 yıldır kanser hasatalığı olduğu halde bunu bilmemesinin mümkün olmadığını, doğru beyan yükümlüğünün ihlal edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... A.Ş vekili davacının murisinin 3 yıldır kanser hasatalığı olduğu halde bunu bilmemesinin mümkün olmadığını, doğru beyan yükümlüğünün ihlal edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş vekili; davalı banka açısından husumet yönünden davanın reddine karar verilmesini, mahkeme aksi kanaatte ise davanın esastan reddine karar verilmesini talep ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece; toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, murisin hastalığının teşhisi üzerinden 3 yıl kadar bir zaman geçmesine ve bu süreçte sürekli tedavi görmesine rağmen hastalığını bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu sebeple doğru beyanda bulunma yükümlülüğünü ihlal etmiş olduğu gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3192, Karar No: 2017/6441, Tarih: 05.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/3192 E.  ,  2017/6441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan 1-.... İnşaat Sanayi Ticaret A.Ş. 2-... İnşaat Sanayi Ticaret A.Ş. 3-... İnşaat Sanayi Ticaret A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

24.03.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan iş bu davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir;

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesi olmaktadır.

Anılan maddede ki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, 24.03.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalı...’in hak sahiplerine bağlanan toplam 318.606,72 TL peşin sermaye değerli gelirlerden oluşan Kurum zararının, ilk rücu davasında taleple bağlı olarak hüküm altına alınan 159.303,20 TL’dan, davalıların % 100 kusurlu bulunmaları nedeniyle bakiye 159.303,20 TL’nın gelir bağlama onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiş, Mahkemece talep gibi karar verilmiştir.

Ancak, yukarıdaki açıklamalar gereğince Kurumun rücu hakkı ilk peşin değerli gelirlerin tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı olup, sigortalının hak sahiplerine bağlanan “ilk peşin sermaye değerli gelirler” toplamı 291.461,91 TL olduğu gözetildiğinde, ilk davada hükmedilen meblağın tenzili sonucu 132.158,55 TL’a hükmedilmesi gerekirken, bu miktarı aşan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan .... İnşaat Sanayi Ticaret A.Ş., .... İnşaat Sanayi Ticaret A.Ş., .... İnşaat Sanayi Ticaret A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bozma sonrası yürütülecek yargılamada, hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu gözetilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7575, Karar No: 2014/6514, Tarih: 13.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7575 E.  ,  2014/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11960, Karar No: 2015/29343, Tarih: 05.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/11960 E.  ,  2015/29343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli S.. Ö.. hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 18/12/2014 tarihli ve 2013/24422 soruşturma, 2014/1857 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 23/02/2015 tarihli ve 2015/141 soruşturma, 2015/439 sayılı karşı yetkisizlik kararı üzerine, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna dair mercii Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/03/2015 tarihli ve 2015/741 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.05.2015 gün ve 2015-10242/32357 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/06/2015 gün ve 2015/189881 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde Gaziosmanpaşa'da bulunan müştekinin telefonda kandırılarak İNG Bank Gaziosmanpaşa Şubesi aracılığı ile 4085792514664699 numaralı hesaba havale yolu ile para gönderdiği, bu paralarında Şanlıurfa ING şubesinden çekildiği anlaşılmakla, her ne kadar Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı yetkili görülmüşse de, Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesi ile Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında çıkan aynı konudaki yetki uyuşmazlığına ilişkin Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 02/07/2014 tarihli ve 2014/6978 esas, 2014/7336 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, yetkili yerin hileli davranışın müştekiye ulaşarak müştekinin kandırıldığı yer olduğu, buna göre somut olayda müştekinin bulunduğu ve paraları yatırdığı yer olan Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüphelinin, şikâyetçinin hesabına yatırmış olduğu parayı ING Bank Şanlıurfa şubesinden çektiğinin anlaşıldığı olayda; Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle; menfaatin Şanlıurfa’da elde edildiğini tespit ederek bu yerdeki Cumhuriyet savcılığını yetkili gören Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.03.2015 tarih ve 2013/741 sayılı değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin CMK’nın 309. maddesi gereğince REDDİNE, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11315, Karar No: 2012/15837, Tarih: 25.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/11315 E.  ,  2012/15837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamındaki 06/02/2011 günlü yakalama teslim tutanaklarına göre, sanığın yakınan ...’ten yağmalanan montun sanık yakalandığında üzerinde ele geçirilip yakınana iadesinin sağlandığı, yakınan ...’dan yağmalanan 20 TL. paranın ise soruşturma aşamasında yakınana sanık tarafından rızasıyla iade edildiğine dosya kapsamında herhangi bir bilgi ve belge olmaması, sanığın mahkemede alınan savunmasında, bu konuyla ilgili olarak yakınan ...’dan para aldığını kabul etmeyerek para almadığı için iade de etmediğini söylemesi karşısında, şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCY’nın 168/3. maddesinin uygulanması, yağma suçunun birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirildiğinin anlaşılmasına karşın 5237 sayılı TCK’nın 149/1-(c) maddesiyle uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2901, Karar No: 2014/2366, Tarih: 18.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/2901 E.  ,  2014/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.