muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3570, Karar No: 2024/1785, Tarih: 26.09.2024

A- Planın bütünününe yönelik iddialar,
	        B- 72 madde halinde davaya konu Çevre Düzeni Planının çeşitli bölgelerine ilişkin getirilen kullanım kararlarına yönelik iddialar, 
               C- Dava konusu Plan'ın plan notlarına ilişkin itirazlar,
          							 D- Dava konusu Plana içme suyu kaynak ve tesisleri ve çevre koruma ve baraj havzaları açısından yapılan itirazlar yönünden,
	Temyize konu Daire kararında belirtilen gerekçelerle, dava  konusu B-6 ve B-36, B-66, B-71, B-72, C-13 C-2 ve C-3 sayılı itirazların iptaline,
	 A (Genel itirazlar yönünden), B-5, B-7, B-10, B-11, B-14 (Evka Konutları dışında kalan alan yönünden),B-17, B-22, B-24, B-26, B-28, B-29, B-30, B-31 (Üniversite alanı dışında kalan kısım yönünden) B-32, B-33, B-37, B-39, B- 42, B-43, B-45, B-46, B-47, B-48, B-54, B-59 (Kentsel gelişme alanına ilişkin kısım yönünden), B-60, B- 62, B-63, B-64, B-65, B-68, B-69, sayılı itirazlar ile C-1, C-2, C-3, C-4,C-6, C-8, C-9, C-10, C-14 ve D-1, D-2, D-3, D-4, D-5, D-6, D-7 sayılı Plan hükümleri yönünden davanın reddine,
	B-1, B-2, B-3, B-4, B-8, B-9, B-12, B-13, B-14 (Evka Konutları yönünden) B-15, B-16, B-18, B-19, B-20, B-21, B-23, B-25, B-27,B-31. (Üniversite alanına ilişkin kısım yönünden), B-34, B-35, B-38, B-40, B-41, B-44, B-49, B-51, B-52, B-53, B-55, B-56, B-57, B-58, B-59 (Fuar alanına ilişkin kısım yönünden), B-61, B-67, B-70 sayılı itirazlar ile C-5, C-7, C-11, C-12 sayılı Plan hükümleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı  tarafından, Daire kararının davanın reddine ilişkin kısmı ile dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilen bazı itirazlar yönünden bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
Davalı idare  tarafından, Daire kararının iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ: 2577 sayılı Kanun'da "hukuki yarar" kavramına yer verilmemiş ise de, yerleşik idare hukuku ilkelerine göre; iptal davası açılabilmesi ve davanın görülebilmesi için davacının iptali istenilen işlem nedeniyle davanın açıldığı sırada menfaatinin ihlal edilmesi yeterli olup; alınacak yeni bir idari kararla, davacının iptali istenilen işlemle ilişkisini kesmek ya da yeni bir işlemle geriye dönük olarak işlemin hukuka uygunluğunu sağlamaya çalışmakla, hukuka aykırılığı ileri sürülen işlemin yargısal denetim dışında bırakılması sonucu doğacaktır. 
Kaldı ki, idari işlemlerin tesis edildikleri tarih itibarıyla yargısal denetiminin yapılması gerekmektedir.

Kaldı ki, idari işlemlerin tesis edildikleri tarih itibarıyla yargısal denetiminin yapılması gerekmektedir.
Bu çerçevede olayın değerlendirilmesinden; görülmekte olan davada iptali istenilen hususların bir çoğunun, 30/12/2014 ve 16/11/2015 tarihlerinde onaylanan planların iptali istemiyle açılan davalarda da dava konusu edildiği, ancak anılan planların iptali istemiyle sonradan açılan davalardan farklı olarak, sadece, 23/06/2014 tarihinde onaylanan ve işlem tarihi itibarıyla değerlendirilmesi gereken uyuşmazlık konusu çevre düzeni planında iptali istenilen hususlar olduğu gözetildiğinde, yargılamanın her aşamasında yargı yerince dikkate alınması gereken "hukuki yarar"ın varlığının taraflar açısından kabulü gerekmekte olup, hak arama özgürlüğünün kısıtlanmaması ve adil yargılanma hakkının ihlaline yol açılmaması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Bu itibarla; uyuşmalığın esasının incelenmesinin uygun olacağı düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	İdari işlemler hakkında iptal davası açılabilmesi için öncelikle idari işlemin ilgilinin hukuki menfaatini ihlal etmesi koşulunun varlığı arandığı gibi, kanun yoluna başvurmada da hukuki yarar bulunması gerekmektedir. Başka bir deyişle, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulması veya değiştirilmesinde korunmaya değer hukuki menfaatinin bulunması şarttır.
	Dosyanın incelenmesinden; dava konusu edilen 23/06/2014 tarihli İzmir-Manisa Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı'na askı süresi içinde yapılan itirazların değerlendirilmesi sonucunda, anılan Plan'ın 30/12/2014 tarih ve 21137 sayılı Bakanlık oluru ile tümüyle yeniden onaylanarak kesinleştiği ve 23/06/2014 tarihli Plan'ın yürürlükte olmadığı, diğer yandan, 30/12/2014 tarihinde onaylanan Çevre Düzeni Planı'nın iptali istemiyle aynı davacı tarafından açılan davanın, Kurulumuzun E:2022/3283 sayılı dosyasında temyizen incelendiği göz önüne alındığında, taraflarca temyize konu edilen Daire kararının temyiz incelemesinde hukuki yarar bulunmamaktadır.
Bu durumda; yürürlükte olan planın, 30/12/2014 tarihli olduğu ve davaya konu edilen  bireysel bir işlemin de bulunmaması karşısında, dava konusu Çevre Düzeni Planı'nın hukuksal geçerliliğinin ve bu uyuşmazlığın esasının  incelenmesinde hukuki yararın kalmadığı sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2.Kesin olarak, 26/09/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
      KARŞI OY
X- Dava, 23/06/2014 tarihinde onaylanan İzmir-Manisa Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı'nın iptali istemiyle açılmıştır.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2.Kesin olarak, 26/09/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
      KARŞI OY
X- Dava, 23/06/2014 tarihinde onaylanan İzmir-Manisa Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı'nın iptali istemiyle açılmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, uyuşmazlık konusu Çevre Düzeni Planı'nın 08/07/2014-06/08/2014 tarihleri arasında askıya çıkarıldığı, askı süresi içinde yapılan itirazların değerlendirilmesi neticesinde, anılan Plan'ın 30/12/2014 tarihinde tümüyle yeniden onaylanması üzere, davacı Belediye tarafından, bu Plan'ın iptali istemiyle, Danıştay Altıncı Dairesinin E:2015/5095 (Kurulumuzun E:2022/3283 sayılı dosyası) sayılı dosyasında dava açıldığı, 30/12/2014 tarihinde onaylanan PLana, askı süresi içinde yapılan itirazların değerlendirilmesi sonucunda da, İzmir-Manisa Planlama Bölgesi 1/100.000 Ölçekli Çevre Düzeni Planı'nın J-17, J-18, K-17, K-18, K-20, L- 16, L-17, L-18, L-19, L-20 paftaları ve muhtelif plan hükümlerinde yapılan değişikliklerin 16/11/2015 tarihinde onaylandığı, bunun üzerine, yine davacı tarafından Danıştay Altıncı Dairesinin E:2016/1577 (Kurulumuzun E:2022/3124 sayılı dosyası)  sayılı dosyasında, 2015 yılında onaylanan planın iptali istemiyle dava açıldığı anlaşılmıştır. 
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Anayasanın bağlayıcılığı ve üstünlüğü" başlıklı 11. maddesinde "Anayasa hükümleri, yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını ve diğer kuruluş ve kişileri bağlayan temel hukuk kurallarıdır."; "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesinde "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." hükümleri yer almaktadır.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesinde "Herkes davasının, medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili uyuşmazlıklar ya da cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamaların esası konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından, kamuya açık olarak ve makul bir süre içinde görülmesini isteme hakkına sahiptir." denilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01/10/2019 tarih ve E:2015/21-3366, K:2019/987 sayılı kararında, "...Medeni usul hukukunda hukuki yarar, mahkemeden hukuksal korunma istemi ile bir davanın açılabilmesi için davacının bu davayı açmakta (veya mahkemeden hukuksal korunma istemekte) bir çıkarının bulunmasıdır.
Davacının dava açmakta hukuk kuralları tarafından haklı bulunan (korunan) bir yararı olmalı, hakkını elde edebilmesi için mahkeme kararına ihtiyacı bulunmalı ve davacı mahkemeyi gereksiz yere uğraştırmamalıdır (A., Ramazan; aktaran: Hanağası, Emel: Davada Menfaat, Ankara 2009, önsöz VII).

Davacının dava açmakta hukuk kuralları tarafından haklı bulunan (korunan) bir yararı olmalı, hakkını elde edebilmesi için mahkeme kararına ihtiyacı bulunmalı ve davacı mahkemeyi gereksiz yere uğraştırmamalıdır (A., Ramazan; aktaran: Hanağası, Emel: Davada Menfaat, Ankara 2009, önsöz VII).
Hukuk Genel Kurulu'nun 24.06.1992 gün ve 1992/1-347 E., 1992/396 K. ve 30.05.2001 gün ve 2001/14-443 E., 2001/458 K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere buna hukuki korunma (himaye) ihtiyacı da denir (Rechts-schutzbedürfnis). Mahkemelerden hukuki himaye istenmesinde, himayeye değer bir yarar olmalıdır.
Öte yandan, bu hukuksal yararın, "hukuki ve meşru", "doğrudan ve kişisel", "doğmuş ve güncel" olması gerekir (Hanağası, Emel: Davada Menfaat, Ankara 2009, s.135). ...
01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda öğreti ve yargısal kararların bu uygulaması aynen benimsenerek, davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması “Dava Şartları” başlıklı 114. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinde açıkça dava şartları arasında sayılmıştır.
Bir davada, hukuki yarar ilkesinin dava şartı olarak gözetilmesinin, yargılamanın amacına ve usul ekonomisi ilkesine uygun olarak yargılama yapılmasına yarar sağlayacağı, her türlü duraksamadan uzaktır.
Bu ilkeden hareketle, dava şartı olarak hukuki yararın varlığının, mahkemece, taraflarca dava dosyasına sunulmuş deliller, olay veya olgular çerçevesinde, kural olarak davanın açıldığı tarihe göre, kendiliğinden ve yargılamanın her aşamasında gözetilmesi gerekir. Bu sayede, iç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme)'nin 6. maddesi ve 1982 Anayasası'nın 36. maddesinde düzenlenen "hak arama özgürlüğü” nün dürüstlük kuralına uygun kullanılması sağlanabilecek; bu durum, haksız davalar açmak suretiyle, dava hakkının kötüye kullanılmasına karşı bir güvence oluşturacaktır. ..." yönünde değerlendirmelerde bulunulmuştur.
 2577 sayılı Kanun'da "hukuki yarar" kavramına yer verilmemiş ise de, yerleşik idare hukuku ilkelerine göre; iptal davası açılabilmesi ve davanın görülebilmesi için davacının iptali istenilen işlem nedeniyle davanın açıldığı sırada menfaatinin ihlal edilmesi yeterli olup; alınacak yeni bir idari kararla, davacının iptali istenilen işlemle ilişkisini kesmek ya da yeni bir işlemle geriye dönük olarak işlemin hukuka uygunluğunu sağlamaya çalışmakla, hukuka aykırılığı ileri sürülen işlemin yargısal denetim dışında bırakılması sonucu doğacaktır. 
Kaldı ki, idari işlemlerin tesis edildikleri tarih itibarıyla yargısal denetiminin yapılması gerekmektedir.

Kaldı ki, idari işlemlerin tesis edildikleri tarih itibarıyla yargısal denetiminin yapılması gerekmektedir.
Bu çerçevede olayın değerlendirilmesinden; görülmekte olan davada ileri sürülen hususların bir çoğu, 30/12/2014 ve 16/11/2015 tarihlerinde onaylanan planların iptali istemiyle açılan davalarda da ileri sürülmüş ise de, bakılan davada, 30/12/2014 ve 16/11/2015 tarihli planların iptali istemiyle sonradan açılan davalardan farklı iddialara da yer verildiği hususu göz önüne alındığında, yargılamanın her aşamasında yargı yerince dikkate alınması gereken "hukuki yarar"ın varlığının taraflar açısından kabulü gerektiği sonucuna varıldığından, uyuşmalığın esasının incelenmesi gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/1271, Karar No: 2024/1791, Tarih: 26.09.2024

"İçtihat Metni"
                     T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU 
Esas     No : 2022/1271
Karar	No : 2024/1791                                                                       
TEMYİZ EDENLER	:1- (DAVACI):...  Ege Belediyeler Birliği 
	  VEKİLİ: Av. ... 
	  2-(DAVALI):  ... Bakanlığı	
	  VEKİLİ: Huk. Müş. V. ... 
 
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Altıncı Dairesinin 01/11/2021 tarih ve E:2015/5102, K:2021/11913 kararının aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması taraflarca karşılıklı olarak istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ       	:
Dava konusu istem: Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca 30/12/2014 tarihinde onaylanan İzmir-Manisa Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planının iptali istenilmiştir.
	Daire kararının özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 01/11/2021 tarih ve E:2015/5102, K:2021/11913 sayılı kararıyla; 
	Davacı tarafından, planın tümüne yönelik olarak genel iddialar ve bazı mekansal kullanım kararına yönelik itirazlar sunularak dava konusu planının iptalinin istenildiği,
	Davacının, Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca 23/06/2014 tarihinde onaylanan İzmir-Manisa Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı'nın iptali istemiyle Dairelerinin E:...  sayılı dosyasında açtığı dava ile işbu dava ile birleştirilmesi talebinin kabul edilmediği,
	Davalı idarenin usule ilişkin itirazlarının yerinde görülmediği,
	Dosyanın ve yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesinden;
	A- Planın bütünününe yönelik iddialar yönünden;
	Davaya konu çevre düzeni planının kapsamı incelendiğinde, planın yargı kararı uyarınca İzmir ve Manisa illerini kapsayacak biçimde düzenlendiği, anılan illerin coğrafi, ekonomik, toprak, iklim ve bitki özelliklerinin benzerlik gösterdiği, plan açıklama raporunda da ifade edildiği üzere aralarındaki ekonomik ilişki ağı, Gediz ve Bakırçay gibi akarsu havzalarının etrafında konumlanmaları, benzeyen doğal ve kültürel değerleri nedeniyle ortak sorunların varlığı ve çözümlerin de bu kapsamda bir arada ele alınması gerekliliği dikkate alındığında, iki il sınırlarının aynı bölge ve havza olarak tanımlanması diğer bir ifade ile iki ilin bir arada çevre düzeni planı ölçeğinde planlanmasının yerinde olduğu,
	Davaya konu planın, yargı kararının ifası gereği ve yargı kararında belirtilen gerekçelerle tesis edildiği, dava konusu planın kapsadığı illerin coğrafi, ekonomik, toprak, İklim ve bitki özelliklerinin benzerliği göz önüne alındığında, türdeş bir bölge ve havza olarak tanımlanmasının yerinde olduğu, ülkemizde tüm alanlara ilişkin istatiksel bilgilerin istatistiki bölge (İBB) düzeylerine göre toplandığı ve idari sınırların esas alınmasında yönetsel açıdan bir sorun bulunmadığı,

Davaya konu planın, yargı kararının ifası gereği ve yargı kararında belirtilen gerekçelerle tesis edildiği, dava konusu planın kapsadığı illerin coğrafi, ekonomik, toprak, İklim ve bitki özelliklerinin benzerliği göz önüne alındığında, türdeş bir bölge ve havza olarak tanımlanmasının yerinde olduğu, ülkemizde tüm alanlara ilişkin istatiksel bilgilerin istatistiki bölge (İBB) düzeylerine göre toplandığı ve idari sınırların esas alınmasında yönetsel açıdan bir sorun bulunmadığı,
	Çevre düzeni planlarının, varsa mekânsal strateji planlarının hedef ve strateji kararlarına uygun olarak,  ilgili kurum ve kuruluşlardan elde edilen veriler ve bu veriler kapsamında yapılan analiz, etüt ve araştırmalar sonucunda, bölgesel dinamiklerin ve gelişmelerin dikkate alındığı, sürdürülebilir kalkınma amacına uygun olarak ekolojik ve ekonomik kararların birlikte çalışan kararlar olarak değerlendirildiği, tarihi, doğal ve kültürel yapının korunması ve geliştirilmesinin yanı sıra kontrollü kentleşmenin ve gelişmenin hedeflendiği imar planlarını yönlendirecek strateji ve politikaların ve bunun yansıması mekansal kararların üretildiği şematik dili olan bölge, havza veya il düzeyinde hazırlanabilen, plan notları ve raporuyla bir bütün olan planlar olduğu,
	Bu doğrultuda çevre düzeni planında plan kararları oluşturulurken, nüfus projeksiyonlarına göre, yerleşim ve sanayi alanlarının gelişme yönünün belirlenmesi sırasında, tarım alanları, orman alanları, meralar, su kaynakları ve kıyı gibi doğal yapının korunmasına ilişkin kararların dikkate alınmasının, diğer bir ifade ile fiziksel çevreyi sağlıklı bir yapıya kavuşturmanın, yatırımların yer seçimlerini ve gelişme eğilimlerini yönlendirmenin ve toprağın korunma, kullanma dengesini en rasyonel biçimde belirlemenin amaçlandığı,
	Stratejik mekânsal planlamanın, kentsel gelişimi yalnızca fiziksel gelişim kapsamında ele alan bir yaklaşım olmadığı, fiziksel gelişmenin yanı sıra, kentteki sosyal, kültürel, ekonomik, yerel örgütsel gelişime ilişkin stratejileri de içerdiği, çevre düzeni planlarının, bölgesel nitelikte genel arazi kullanım kararları getirmekte olup, stratejik bir plan olması sebebiyle sadece fiziki kullanım kararları içermediği,
	Dolayısıyla, çevre düzeni planında belirlenen arazi kullanım kararlarının, niteliği itibarıyla çevre kirliliğinin oluşmadan önce önlenebilmesi ve sağlıklı çevrenin oluşturulmasına yönelik hedef, ilke, strateji ve politikaları sağlayacak plan kararları olup, bu yönüyle söz  konusu plana dayanılarak yapılacak 1/5000 ve 1/1000 ölçekli planlarda öngörülen ve parsel bazında fiziki kullanım durumunu belirleyen arazi kullanım kararlarından farklılık arz ettiği,
	Nitekim, çevre düzeni planı ölçeğinde hangi usul ve esaslara göre planlama yapılacağının ayrıntıları ile ilgili Kanun ve Yönetmeliklerde düzenlendiği,

Nitekim, çevre düzeni planı ölçeğinde hangi usul ve esaslara göre planlama yapılacağının ayrıntıları ile ilgili Kanun ve Yönetmeliklerde düzenlendiği,
	Davacı tarafından, planın geneline yönelik plan dili ve içeriğinin çevre düzeni planı niteliği taşımadığı, gösterimlerin uygulama ölçeğinde olduğu yönündeki iddiaları, yukarıda aktarılan planlama ilkeleri ve mevzuat kapsamında irdelendiğinde, dava konusu planda genel olarak şematik bir dil kullanıldığı, korunacak alanlar ile sektörel açıdan stratejik öneme sahip alanlara yönelik genel arazi kararlarının üretildiği, plan notları ile alt ölçekli imar planlarına yön verecek koruma ve geliştirme strateji ve ilkelerinin belirlendiği görüldüğünden, planın bölge ve havza bazında mevzuata uygun olarak hazırlandığının anlaşıldığı,
	Dava konusu planın nüfus öngörüsüne ilişkin bilirkişi kurulunca eleştirilerde bulunulmuş ise de, 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planlarına karşı açılan davalarda nüfus tahminlerinin hatalı yapılmış olmasına ilişkin iddialar somut ve bilimsel gerekçelerle ortaya konulamadığından planın tümünü kusurlandırmadığı, ancak nüfus projeksiyonunun plana yansıyan olumsuz yönlerinin örneğin nüfusun hatalı ve yüksek belirlenmesi nedeniyle aşırı büyük belirlendiği iddia edilen kullanım kararları var ise somut olarak ortaya konularak (örneğin kentsel gelişme alanları) değerlendirilebilecek olduğundan, sadece bu genel iddia ile planın hukuka aykırı olduğundan söz edilemeyeceği,
	Öte yandan; davaya konu çevre düzeni planının ilgili plan notlarına ve koruma-kullanma dengesine yönelik plan açıklama raporundaki ifadelere kararda yer verilerek,
	Davaya konu 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planının, plan notları ve plan araştırma raporu değerlendirildiğinde, bu plandan ölçü alınarak uygulama yapılamayacağı, çevre düzeni planı ile belirlenen kentsel kullanım alanlarının, bu alanların tamamının yapılaşmaya açılacağını göstermeyeceği, bu sınırların ölçeğin gerektirdiği üzere gelişmenin yönünü gösterecek şekilde şematik olduğu ve alt ölçekli planlama çalışmalarında ilgili kurum ve kuruluşların görüşleri doğrultusunda doğal, yapay ve yasal eşikler çerçevesinde bu planın nüfus kabullerine göre belirlenen alansal büyüklüğü aşmayacak şekilde kesinleştirileceği, planlama bölgesindeki tarımsal toprakların niteliği ve kullanım kabiliyeti ile değerli tarım topraklarının mekânsal dağılımını tespit etmeye ve değerlendirmeye yönelik veri ve bilgilerin toplanmış olduğu, bunların analiz edildiği ve eşik çalışmaları bağlamında dikkate alındığı ve sonuç olarak planlama bölgesi içinde yerleşilebilir ve yerleşilemez alanların eşikler doğrultusunda belirlendiği, bölgenin özelliği, nüfus baskısı, yerleşim alanı gibi ihtiyaçlar kentlerin gelişme yönü, mekansal gelişme eğilimleri ile doğal ve yasal eşikler doğrultusunda, şematik olarak yerleşme alanlarının gösterildiği,

Bu bakımdan, bölgenin özelliği, nüfus baskısı, yerleşim alanı gibi ihtiyaçlar ile mekansal gelişme eğilimleri dikkate alınarak sınırları alt ölçekli planlarda kesinleştirilecek alanlarının şematik olarak belirlenmesinde tarım arazileri gibi korunması gerekli alanların ise ilgili oldukları mevzuat uyarınca alt ölçekli planların onaylanması aşamasında ilgili kurum görüşlerine göre yapılaşmaya açılabileceği dikkate alındığında, çevre düzeni planı yapım yöntem ve tekniklerine ve şehircilik esaslarına aykırı bir yön bulunmadığı,
	Dava konusu planın hazırlanma yönteminde; temel ilke ve hedeflerin tanımlanması, gerekli verilerin toplanması, kamu kurumları ve yerel yönetimlerle yapılan görüşmeler, toplanan verilerin değerlendirilmesi, analiz ve sentezinin yapılmasında yasal açıdan uyulması gereken idari ve teknik usullere herhangi bir aykırılık  ve izlenen yöntemde bir şekil yanlışlığını ortaya koyan bir bilgi ya da verinin olmaması nedeniyle, bu kısma ilişkin hukuka aykırılık bulunmadığı,
	B- Planda belirlenen çeşitli alanlara ilişkin itirazlar yönünden;
	B.1:... ve...  sayılı paftalardaki alan kullanım kararları açısından, 
	Davaya konu planın, plan notlarının 4.11, 4.44, 5.3.5, 8.2.2.1, 8.2.2.2, 8.2.2.3, 8.2.2.5, 8.18.7.3 sayılı maddelerine yer verildikten sonra,
	Plan Açıklama Raporunda İzmir-Manisa illerinden oluşan planlama bölgesini kapsayan 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planında temel amacın, yaşanan hızlı ve kontrolsüz kentleşmenin, parçacı ve sektörel planlamanın yarattığı sorunların ortadan kaldırılması, kentleşme ve sanayileşmenin kontrollü gelişiminin sağlanması, gelişmelerin sürdürülebilir kılınması, ekolojik dengeyi bozacak olası etkilerin engellenmesi, 2025 yılına kadar kültürel ve doğal değerlerin korunmasını sağlayacak biçimde gelişmenin yönlendirilmesi olduğu,
	Plan notlarına bakıldığında, bu plandan ölçü alınarak uygulama yapılamayacağı, alt ölçekli imar planlarının yapım aşamasında  ilgili kurum ve kuruluşların görüşlerinin alınacağı, tarımsal niteliği korunacak alanlarda ise mutlaka ilgili kurumlardan alınan görüşler doğrultusunda yapılaşma olabileceği, çevre düzeni planı ölçeğinde getirilen kullanım kararlarının o bölgenin mutlaka yapılaşacağı anlamına gelmeyeceği, nitekim Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin "Araştırma ve Analiz" başlıklı 8. maddesi uyarınca planların yapım aşamasında kurum ve kuruluş görüşlerinin alınması gerektiği,