muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/12004, Karar No: 2024/17072, Tarih: 06.11.2024

Böylece, örgüte yeni kazandırılacak kişilerin tespit edilip ilgilenilmesi, örgütün etki alanına dahil edilmesi ve örgütten uzaklaşanların ise engellenmesi suretiyle örgütün emniyet teşkilatı içerisinde kadrolaşmak, bu yapılanmasını korumak ve güçlendirmek amacıyla bir bilgi ve kaynak havuzu oluşturulduğu değerlendirilmektedir. 
Kodlama verilerini içeren dijital materyalin adli makamların kararı uyarınca ceza usul hukukunun gerektirdiği sürece uygun olarak elde edildiği, incelendiği; bu inceleme ile kodlama sistematiğinin nasıl işlediğinin ve kodların ne anlama geldiğinin, gerek gizli tanık ...'un beyanları gerekse dijital veri içeriğindeki tespitler dikkate alınarak açıklığa kavuşturulduğu,  daha sonra söz konusu tespitlerin kişisel raporlara dönüştürüldüğü anlaşılmaktadır. Öte yandan, gizli tanık ...'un kodlama sistematiğinin işleyişine ve anlamlandırılmasına ilişkin söz konusu beyanlarının, kovuşturma makamlarına teslim ettiği dijital materyal içeriği ile örtüşmesinin yanı sıra, yukarıda yer verildiği üzere, üçüncü kişilerin beyanlarıyla da örtüştüğü görülmektedir.     
Nitekim, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 11/12/2023 tarih ve E:2022/32832, K:2023/10379 sayılı kararında, “…anılan örgütün mahrem yapılanması içerisinde yer alan Emniyet Genel Müdürlüğüne sızmış mensupları ile bunlardan sorumlu mahrem imamlarının örgütle irtibatı, bağlılık derecesi ve örgütsel konumu gibi stratejik önemi haiz bilgilerin kaydedildiği dijital materyallerin, Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliği'nden alınan ... tarih ve ... Değişik iş sayılı karara istinaden incelenmesi neticesinde elde edilen bilgilere ilişkin raporların, müsnet suç yönünden; gizli tanık tarafından teslim edilen dijital materyallere dayanılarak düzenlenmiş, sanığın örgütle irtibatını ortaya koyan bir delil olarak kabul edilmesinin hukuka uygun olduğu..." değerlendirmesine yer verilmiştir.   
Ayrıca, Anayasa Mahkemesi bireysel başvuru üzerine verdiği kararlarında, başvurucuların örgüt tarafından kodlanmış olmasını kuvvetli suç belirtisi olarak kabul etmiştir.  (AYM Kararları: 01/7/2020 tarih ve 2018/14081 Başvuru Numaralı kararı & 41; 10/12/2019 tarih ve  2016/72052  Başvuru Numaralı kararı & 40; 13/02/2020 tarih ve Başvuru Numarası: 2016/76785 Başvuru Numaralı kararı & 48).
Netice itibarıyla, kodlama verilerinin bir kamu görevlisinin FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisak ve irtibatının değerlendirilmesinde esas alınabilecek hukuka uygun veri niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.
5- Kodlama Verisinin İltisak ve İrtibat Yönünden Değerlendirilmesi
Anayasa'nın 129. maddesinin 1. fıkrasında, "Memurlar ve diğer kamu görevlileri Anayasa ve kanunlara sadık kalarak faaliyette bulunmakla yükümlüdürler" kuralına yer verilmiştir.

Netice itibarıyla, kodlama verilerinin bir kamu görevlisinin FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisak ve irtibatının değerlendirilmesinde esas alınabilecek hukuka uygun veri niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.
5- Kodlama Verisinin İltisak ve İrtibat Yönünden Değerlendirilmesi
Anayasa'nın 129. maddesinin 1. fıkrasında, "Memurlar ve diğer kamu görevlileri Anayasa ve kanunlara sadık kalarak faaliyette bulunmakla yükümlüdürler" kuralına yer verilmiştir.
Bu kural doğrultusunda, Anayasa Mahkemesi kamu görevlisi olmanın sağladığı birtakım ayrıcalıklar ve avantajların yanında bazı külfet ve sorumluluklara katlanmayı ve diğer kişilerin tabi olmadığı sınırlamalara tabi olmayı da gerektirdiğini, kişinin kamu görevine kendi isteği ile girmekle bu statünün gerektirdiği ayrıcalıklardan yararlanmayı ve külfetlere katlanmayı kabul etmiş sayıldığını, kamu hizmetinin kendine has özelliklerinin bu avantaj ve sınırlamaları zorunlu kıldığını ve kamu görevlilerinin statülerinden kaynaklanan ve katlanmak zorunda oldukları yükümlülüklerden birisinin de Anayasa'nın 129. maddesinde öngörülen sadakat yükümlülüğü olduğunu vurgulamaktadır. (AYM GK Kararı: Başvuru No.2017/15845, 21/01/2021, p.67-68)
Aynı doğrultuda, AİHM'de "demokratik bir devletin, memurlarından anayasal prensiplere sadakat göstermesini isteme hakkı bulunduğunu" belirtmektedir. AİHM'e göre "kamu çalışanlarının devlete sadık kalmaları genel yararı korumakla ve güvence altına almakla yükümlü devlet otoriteleri ile çalışmalarının doğasında bulunan bir şarttır." (AİHM Kararları: Sidabras ve Džiautas/Litvanya, B. No:55480/00 ve 59330/00, 27/07/2004, p. 52, 57; Volkmer/Almanya (k.k.), B. No: 39799/98, 22/11/2001; Petersen/Almanya, B. No: 39793/98, 22/11/2001; Žičkus/Litvanya, B. No: 26652/02, 07/04/2009, p.28).
Dava konusu kararın dayanağı olan 375 sayılı KHK'nın Geçici 35. maddesindeki düzenleme ile terör örgütlerine veya Devletin millî güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara iltisakı yahut irtibatı tespit edilen  kamu görevlilerinin görevlerine son verilmesinin amaçlandığı anlaşılmaktadır.
"İltisak" ve "irtibat" kavramlarının nasıl tanımlandığı hususuna gelince, Anayasa Mahkemesi 14/11/2019 tarih ve E:2018/89, K:2019/84 sayılı kararında, iltisaklı kavramını ''kavuşan, bitişen, birleşen'', "irtibatlı" kavramını ise ''bağlantılı'' olarak tanımlamıştır. Aynı kararda, terör örgütleriyle irtibatlı ve iltisaklı olma durumu farklı şekillerde ortaya çıkabileceğinden bunların kanun koyucu tarafından önceden belirlenmesi ve kanunda tek tek sayılması zorunluluğundan söz edilemeyeceği,  irtibat ve iltisak kavramları genel kavram niteliğinde olmakla birlikte, bunların belirsiz ve öngörülemez nitelikte olduğunu söylemenin mümkün olmadığı, hukuki nitelikleri ve objektif anlamlarının yargı içtihatlarıyla belirlenebileceği ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi; olağanüstü hâlin ilanına neden olan tehdit ve tehlikeler gözetilerek olağanüstü hâl döneminde terör örgütleriyle iltisaklı veya irtibatlı bulunulup bulunulmadığının tespiti bakımından, terör örgütleriyle bağın varlığı konusunda yapılacak değerlendirmenin olağan dönemde yapılacak değerlendirmeden farklı olabileceğini; olağanüstü dönemde iltisak ve irtibat tespitine dayalı olarak kamu görevinden çıkarılma kararı verilirken söz konusu bağın “sübut” derecesinde ortaya konulmasının aranmadığını, bu yönde bir "değerlendirme" yapılarak "kanaat" oluşturulmasının yeterli görüldüğünü, belirli bir tür delile dayanma zorunluluğu öngörülmemiş olmakla birlikte bu yönde bir kanaate varılırken keyfilikten uzak durulması gerektiğini belirtmiştir. (AYM Genel Kurul Kararı: E:2016/6 (Değişik işler), K:2016/12, 04/08/2016, p.85-88; AYM Kararı: E:2018/89, K:2019/84, 14/11/2019, p-30-33)
Bu çerçevede, yukarıda sistematiği ve adli makamlara intikali süreci anlatılan örgüt içi kodlama verisinin, bir kamu görevlisinin terör örgütü ile iltisak veya irtibatının ortaya konulması için yeterli olup olmayacağının tartışılması gerekmektedir.
Söz konusu kodlama sistemi incelendiğinde, nitelikleri itibarıyla görüşülmesi uygun görülüp örgüt tarafından "ilgi" sınıfı içerisinde kodlanan bir kişinin örgüte kazandırılması çalışmasını yapmak üzere örgüte bağlılığı üst derecelerde kodlanan ve "stajyer" olarak nitelendirilen bir takip görevlisinin atandığı, yaklaşık dokuz aylık süreçte örgüt tarafından kazanılmak istenen söz konusu kişinin, insani ilişki kurmak aşamasından başlayıp, toplantılarına katılmak, himmet vermek, diğer grup üyeleriyle tanıştırılmak, verilen görevleri yerine getirmek ve mahrem sorumluyla tanıştırılmak gibi aşamalardan geçirildiği ve mahrem sorumludan onay alınmak suretiyle "alan içi" sınıfında kodlandığı; bir kişinin "alan-içi" kategorisinde kodlandıktan sonra çeşitli sebeplerle örgütten uzaklaşma sürecine girmesi halinde "ümit" veya "serhat" kategorisinde kodlandığı, örgütün bu şekilde kodladığı kişileri yeniden kazanmaya çok önem verdiği ve bu kişilere yönelik takip ve temas faaliyetlerinde bulunduğu; öte yandan, örgütün kodladığı kişilere yönelik değerlendirmelerini periyodik aralıklarla gözden geçirmek suretiyle kodlandırmayı  tekrarladığı anlaşılmaktadır.
Kişinin kodlanmasının, örgüt tarafından söz konusu kodlama için tanımlanan faaliyet aşamalarından geçirilmek anlamına geldiği gözetildiğinde, hakkında kodlama verisi bulunan bir kişinin, bu kodlamanın ve içerisinde yer aldığı kategorinin karşılığı olarak hangi aşama ve faaliyetlerin tanımlandığından hareketle, örgütle iltisak ve irtibatı bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi mümkün olduğundan, örgüt kodlama verilerinin kişinin örgütle iltisak ve irtibatının değerlendirilmesi için tek başına dikkate alınabilecek somut bir veri olduğu sonucuna varılmıştır.

Nitekim, gerek Anayasa Mahkemesi gerekse AİHM, bir delilin başka delillerle desteklenmemesi durumunun tek başına yargılamanın hakkaniyetini zedelemeyeceğini, delilin güçlü olmasına ve güvenilirliği konusunda riskin bulunmamasına bağlı olarak destekleyici delil ihtiyacının da zayıflayacağını vurgulamaktadır. (AYM Kararı: Başvuru Numarası: 2018/15231, 04/6/2020, p.108; AİHM Kararları: Bykov/Rusya [BD], B. No: 4378/02, 10/3/2009, p.89,90; Ilgar Mammadov/Azerbaycan (No.2), B. No: 919/15, 16/11/2017, p. 208, 209).		
6- Kodlama Verisi Tespitinin Davacı Yönünden Değerlendirmesi
Yukarıda değinildiği üzere, kişi hakkındaki örgüt kodlama verileri, hukuka uygun ve kişinin örgütle iltisak ve irtibatı bulunup bulunmadığını ortaya koymaya tek başına yeterli olabilecek nitelikte somut bir veri niteliğindedir.
Dosyada bulunan, davacı hakkındaki 18/02/2022 tarihli veri inceleme raporunun incelenmesinden, davacının  "ALAN" ve "2015 MART ALAN" kısımlarında "DİL" olarak, "ETÜT 2015" kısmında ise "1" olarak kodlandığı görülmektedir.
Ayrıca, davalı idare tarafından 29/01/2024 tarihli ek beyan dilekçesi ekinde dosyaya sunulan, davacı hakkındaki 29/01/2024 tarihli  veri analiz raporunun incelenmesinden, davacının  raporun "2013 HAZİRAN ALAN", "2013 KASIM ALAN" ve "2014 HAZİRAN ALAN" kısımlarında "DİL3" olarak kodlandığı görülmektedir.
Bu itibarla, davalı idare tarafından dosyaya sunulan davacı hakkındaki 29/01/2024 tarihli veri analiz raporunun davacıya tebliğ edilip, cevap hakkını kullanabilmesi için ara kararı ile makul bir süre tanınması, belirlenen süre içerisinde cevap verilmesi ya da cevap verme süresi geçtikten sonra, davacı hakkındaki veri inceleme raporunda ve veri analiz raporunda yer alan kodların ve bu kodların içerisinde yer aldığı kategorinin karşılığı olarak tanımlanan aşama ve faaliyetlerin değerlendirilmesi suretiyle, davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisak veya irtibatının bulunup bulunmadığının karara bağlanması gerektiğinden, "kodlama verisinin tek başına davacının örgütle iltisak veya irtibatlı olduğunun değerlendirilebilmesi için yeterli bir delil olmadığı"  gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali yönünde verilen İdare Mahkemesi kararına yönelik taraflarca yapılan istinaf başvurularının kısmen kabulü ve kısmen reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare  Mahkemesi  İdare Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.	2577 sayılı Kanun’un  49.  maddesine uygun bulunan davalı idarelerin temyiz istemlerinin kabulüne;  
2.	Dava konusu işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurularının kısmen kabulü ve kısmen reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle BOZULMASINA,
3.	Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesine  gönderilmesine, 06/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4565, Karar No: 2024/6086, Tarih: 06.11.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/4565
   Karar	No : 2024/6086
 
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Defterdarlığı-...
		(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı şirket adına araç satışından elde ettiği hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2011/Şubat-Nisan, Temmuz, Kasım dönemine ilişkin katma değer vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
                 İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla;  davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda özetle; davacı şirket tarafından 2016 yılında ... Limited Şirketine bir adet, ... Gıda İnş. Tic. Ltd. Şti'ne bir adet, ...'ya bir adet, ...'a bir adet, ... Oto. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti'ne iki adet ve ... Paz. Nak. ve Tic. Ltd. Şti'ne de seksen altı adet araç satışının gerçekleştirildiği, her bir araca ilişkin kasko değerlerinin altında bedellerle satış faturalarının düzenlendiği, davalı idarece her bir araç için tespit edilen kasko değeri dikkate alınarak beyan dışı bırakılan katma değer vergisi matrahının  hesaplandığı, kasko bedellerinin dikkate alınması, tümüyle iktisadi, ticari ve teknik icaplara uygun ve olayın özelliğine göre normal ve mutad kabul edilmesi gereken nitelikte bir ispatlama yöntemi olup araçların gerçek satış bedeli konusunda kasko bedeli dışında bir bedelle satışının yapıldığı hususunda davacı tarafından herhangi bir delil sunulmamış olması, araçların düşük tutarla satılmasının ülke genelinde yaşanan terör olaylarından kaynaklandığına yönelik herhangi bir bilgi ve belge ibraz etmemiş olması, araç satışı gerçekleştirilen ...'nın kendisine satışı yapılan araç için ödediği tutardan daha düşük bedelle fatura edildiğini açıkça beyan etmiş olması, dava konusu dönemde satışı gerçekleştirilen seksen altı araç için bu araçları satın alan ... isimli firma tarafından davacının banka hesaplarına fatura tutarlarından çok yüksek miktarda para transferi gerçekleştirilmiş olduğu halde sonrasında davacı tarafından (iki firma arasında araç satışı dışında herhangi bir ticari alışveriş olmadığı halde) bu bedelin bir kısmının anılan firmaya banka üzerinden iade edilmiş olmasının ticari teamüllere de uygun olmaması karşısında, davacının 2016 yılında gerçekleştirdiği araç satışları nedeniyle gerçek satış tutarlarından düşük bedel içeren faturalar düzenlemek suretiyle katma değer vergisi matrahını eksik beyan ettiği sonucuna varıldığından dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:Kasko bedelinin altında zararına satış yapılabileceği,  araçların faturada gösterildiğinden yüksek bedele satıldığının somut olarak ortaya konulamadığı, şigorta şirketlerince belirlenen fiyatın emsal bedel olarak alınmasının hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı şirket adına araç satışından elde ettiği hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2011/Şubat-Nisan, Temmuz, Kasım dönemine ilişkin katma değer vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun  3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelerin gerçek mahiyetinin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği ve iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması hâlinde, ispat külfetinin, bunu iddia eden tarafa ait olduğu, 30. maddesinin 1. fıkrasında re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt, belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hâllerde, takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi inceleme yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmış, 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu belirtilmiş, 267. maddesinde ise emsal bedel, gerçek bedeli olmayan veya bilinmeyen veyahut doğru olarak tespit edilemeyen bir malın, değerleme gününde satılması halinde emsaline nazaran haiz olacağı değer olarak tanımlanmış, emsal bedelin sıra ile maddede belirtilen esaslara göre tayin olunacağı belirtilmiş, maddenin ikinci sırasında maliyet bedeli esası tanımlanarak emsal bedeli belli edilecek malın, maliyet bedelinin bilinmesi veya çıkarılmasının mümkün olduğu durumda mükellefin, bu maliyet bedeline toptan satışlar için %5, perakende satışlar için %10 ilave etmek suretiyle emsal bedelini bizzat belli edeceği hükmüne yer verilmiştir.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/1.maddesinde, ticari, sınai, zirai faaliyet ve serbest meslek faaliyeti çerçevesinde yapılan teslim ve hizmetlerin Katma Değer Vergisi Kanununa tabi olduğu, 4/1. maddesinde ise; hizmetin, teslim ve teslim sayılan haller ile mal ithalatı dışında kalan işlemler olduğu, bu işlemlerin, bir şeyi yapmak ve işlemek, meydana getirmek, imal etmek, onarmak, temizlemek, muhafaza etmek, hazırlamak, değerlendirmek, kiralamak, bir şeyi yapmamayı taahhüt etmek gibi şekillerde gerçekleşebileceği, 8/a. maddesinde ise, mal teslimi ve hizmet ifası hallerinde, bu işleri yapanların katma değer vergisinin mükellefi olduğu düzenlemelerine yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın incelenmesinden, davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu ile aynı tarih ve ...  sayılı vergi inceleme raporunda; 2016 yılında davacı şirket tarafından ... Limited Şirketine bir adet, ... Gıda İnş. Tic. Ltd. Şti'ne bir adet, ...'ya bir adet, ...'a bir adet, ... Oto. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti'ne iki adet ve ... Paz. Nak. ve Tic. Ltd. Şti'ne de seksen altı adet araç olmak üzere toplam doksan iki araç satışının gerçekleştirdiği, anılan şahıs ve firmalar nezdinde yapılan karşıt tespitlerde, ... dışındakilerce araçların satış faturalarında belirtilen bedel üzerinden alım yapıldığının beyan edildiği, ... tarafından ise, satış bedeli 20.000,00-TL olarak gösterilen aracın 50.000,00-TL aldığının belirtildiği, ... Paz. Nak. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından davacıdan 86 adet fatura karşılığında katma değer vergisi hariç 5.580.508,70-TL mal ve hizmet alışında bulunulduğu, ancak banka hesap hareketlerine göre bu firma tarafından davacıya 8.295.000,00-TL para transferi yapıldığı, davacı şirket tarafından ise anılan firmaya 1.710.000,00-TL para transferi yapıldığının tespit edildiği, firma yetkilisince avans ödemeleri nedeniyle davacıya transfer edilen 8.295.000,00-TL'nin herhangi bir araç alış verişine konu olmayan 1.710.000-TL'sinin firmalarına iade edildiğinin belirttiği, davacı şirketin 2016 öncesinde toplamda 1.841.056,59-TL ve 2016 hesap döneminde de 178.488,98-TL eksik amortisman hesapladığının tespit edildiği, ancak  amortisman uygulamasının ihtiyari bir uygulama olması nedeniyle davacının gider yazma hakkından vazgeçtiği sonucuna varıldığı, bu nedenle 2016 yılında satışa konu edilen araçların net aktif değerinin tespitinde davacı şirketin beyan ettiği amortisman tutarlarının dikkate alındığı, davacının satışa konu ettiği bu araçların neredeyse tamamının kasko değerinin çok altında bir fiyata sattığının tespit edildiği, kasko bedellerinden, satış yapılan kişilerin beyanlarından ve bankalar aracılığıyla yapılan ödemelerden hareketle davacı tarafından satışı yapılan araçlar için düzenlenen faturalarda gösterilen bedellerin düşük olduğunun değerlendirilmesi üzerine araçların gerçek satış bedellerinin "maliyet esasına" göre, satış yapılan kişi ve kurumların araç ticareti yapıyor olmaları da göz önünde tutularak toptan satış kabul edilerek tespit edilen emsal bedelleri olduğunun kabul edilmesi suretiyle belirlenen matrah üzerinden yapılan dava konusu tarhiyatın kaldırılması istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Temyize konu kararda, davacının 2016 yılında gerçekleştirdiği araç satışları nedeniyle gerçek satış tutarlarından düşük bedel içeren faturalar düzenlemek suretiyle katma değer vergisi matrahını eksik beyan ettiği sonucuna varıldığından maliyet esasına göre belirlenen matrah üzerinden yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı şirket tarafından satış faturalarının kayıtlara yansıtıldığı,  bir adet araç satışı yapılan ... dışında kalan doksan bir araç satışına ilişkin araçların satış faturalarında belirtilen bedel üzerinden satın alındığının beyan edildiği, kasko sigorta bedellerinin kanuni ölçü olduğu ve bu bedelin altında araç satışı yapılamayacağına ilişkin herhangi bir düzenleme mevzuatta yer almadığı gibi serbest piyasa koşullarında ikinci el araçların satışında aracın yaşı, modeli, markası, kilometresi, kazalı veya boyalı olması, serbest piyasada gördüğü talep gibi bir çok unsurun rol oynadığı, bu nedenle de kasko sigorta bedelinden aşağı veya yukarı bedelle araç satışının mümkün olduğu ve  kasko bedelinin altında satış yapılmasının tek başına araçların satış faturalarında gösterilen bedellerden daha yüksek bedelle satıldığını göstermeyeceği, öte yandan  olayda  Vergi Usul Kanunu'nun 267. maddesi uyarınca "maliyet esasına" göre toptan satış kabul edilerek tespit edilen emsal bedelleri üzerinden matrah belirlenmişse de anılan düzenlemenin bilinmeyen veyahut doğru olarak tespit edilemeyen bir mallara ilişkin matrah belirlenmesi için öngörüldüğü bununla birlikte satışa konu araçların mevcut durumlarına göre rayiç bedellerinin ilgili kurumlar nezdinde ve/veya piyasada yapılacak araştırma sonucunda tespit edilebileceği dikkate alındığında vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyeti geçerli ve yeterli bilgi ve belgelerle ortaya konulmaksızın, eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak yapılan  cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı  sonucuna varıldığından aksi yöndeki Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU:							Açıklanan nedenlerle;
Davacının temyiz isteminin kabulüne,
 ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 06/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.