muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7012, Karar No: 2019/17344, Tarih: 26.09.2019

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda; Mahkemece davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespitine karar verilmesi dosya kapsamı ve bozma ilamına uygundur. Davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davacı baştan itibaren Elektrik Üretim A.Ş. işçisi kabul edildiğine göre; bozma ilamında da belirtildiği üzere fiilen aldığı ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Bu yön gözetilmeden ilave tediye alacağının da reddine karar verilmesi hatalı olup yeniden bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15587, Karar No: 2014/11981, Tarih: 16.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15587 E.  ,  2014/11981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; hükümden, "gümrük idaresi lehine 1100 TL vekalet ücreti verilmesine" ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4347, Karar No: 2016/9181, Tarih: 07.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/4347 E.  ,  2016/9181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 25.12.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacılar vekili, 06.01.2009 tarihinde vefat eden muris ...'nın terekesinin borca batık olduğunu beyanla mirasın hükmen reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, terekenin borca batıklığı nedenine dayanan mirasın hükmen reddinin tespite ilişkindir. (TMK M.605/2)

Davacılardan ... kendi adına asaleten 15.03.2000 doğumlu ... ve 01.04.2001 doğumlu ...'ya velayeten murisin ölümü tarihinde terekesinin borca batık olması sebebiyle mirasın hükmen reddinin tespitini talep etmiştir. Dava tarihi itibariyle davacılar ... ve ... velayet altında olup, reşit değildir. Velisinin hukuki yararı ile küçüklerin hukuki yararlarının çatışma ihtimali varsa ergin olmayan küçüğün kayyım ile temsil edilmesi gereklidir (TMK m. 426/2). Bu nedenle 15.03.2000 doğumlu ... ve 01.04.2001 doğumlu ...'ya kayyım tayin ettirilmesi, husumetin kayyıma yöneltilmesi, kayyımın gösterdiği delillerin toplanması gerekirken küçüklere kayyım tayin ettirilmeden işin esasının incelenerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Kabule göre de; mahkemece eksik araştırma ve incelemeyle hüküm verilmiştir.

Murisin ölümü ile, tereke bütün aktif ve pasifi ile mirasçılarına geçer. Murisin vergi, prim vb. borçları da terekenin pasifi içerisinde olup terekeye

dahildir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden murisin ... 'nin ortağı ve temsilcisi olduğu, borcun, murisin şahsi borcu değil, ortağı ve temsilcisi olduğu şirketin vergi borcundan kaynaklandığı anlaşılmaktadır. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 22.07.1998 tarihli 4369 sayılı Kanunla değişik 35. maddesi hükmüne göre; limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu kanun gereğince takibe tabi tutulurlar. Aynı kanuna 25.05.1995 tarihli 4108 sayılı Kanunla ilave edilen mükerrer 35. madde hükmüne göre de tüzel kişilerin malvarlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin şahsi malvarlıklarından bu kanun hükümlerine göre tahsil edilir.

Şu halde açıklanan yasa hükümleri gereğince murisin; "ortağı" ve "temsilcisi" olduğu şirketlerin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan, şirket ortağı olarak "koyduğu sermaye hissesi oranında" doğrudan doğruya; "temsilcisi" olarak da şahsi sorumluğu söz konusudur. Bu itibarla mahkemece uzman bilirkişi veya bilirkişiler eliyle murisin, "ortağı" ve "yasal temsilcisi" olduğu limited şirketlerin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması ve murisin şirketin kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle belirlenmesi, amme alacağının şirketin malvarlığından tamamen tahsili mümkün ise bu halde davacıların borca batıklığın tespitini istemekte hukuki yararlarının bulunmayacağı gözetilerek isteğin reddedilmesi, aksi halde murisin ölüm tarihi itibariyle tespit edilen terekesinin aktifinin borcu karşılamaya yeterli olmaması halinde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırına iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1759, Karar No: 2013/7191, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1759 E.  ,  2013/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.2011 gün ve 2010/42 Esas, 2011/319 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 2012/7287 Esas sayılı dosyasının mağduresi aynı olup her iki dosya arasında hukukî, şahsi ve fiili bağlantı olduğundan her iki dosya 05.06.2013 tarihinde birlikte incelenerek karara bağlanmıştır.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Mağdurenin 16.09.2010 tarihli duruşma beyanında olay günü ... isimli şahıs dışında sanık ...'ın da kendisinin normal yoldan ırzına geçtiğini beyan etmesi ve olaydan hemen sonra mağdurenin yapılan genital muayenesi sırasında alınan mağdureye ait eküvyonun incelemesine ilişkin Adli Tıp Kurumu ... İhtisas Dairesinin ... tarihli raporunda ... isimli şahıs dışında eküvyonda başka erkek şahsa ait DNA profilinin de bulunduğunun belirtilmesi karşısında, mağdureye ait eküvyonda sanık ...'a ait DNA profilinin bulunup bulunmadığı hususunun araştırılmaması, yine olay tarihinde sanık ...la birlikte mağdureye cinsel istismarda bulunduğu anlaşılan ve bu nedenle hakkında kamu davası açılıp ... Çocuk Ağır Ceza mahkemesinin 2009/190 Esas sayılı dosyasında yargılanan ... isimli şahsa ait bu dosya ile 02.01.2009 tarihli olaydan 3 ay önce mağdureye yönelik nitelikli cinsel istismarda bulunduğu belirtilen ve bu atılı suç ile ilgili hakkında kamu davası açılıp ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/60 Esas sayılı dosyasında yargılanan ...'a ait dosyanın delilleri bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğinden anılan dosyaların birleştirilmesinden, eğer aralarında kesinleşen dosya varsa dosyanın getirtilerek onaylı bir örneğinin dosya içerisine alınmasından sonra sanık ... ve ... isimli şahıs ile ... isimli şahsın isnat edilen eylemleri farklı zamanlarda gerçekleştirmeleri dikkate alınarak mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanıkların tüm eylemlerinin birleşmesinden mi yoksa sanıklardan birinin eylemlerinden mi kaynaklandığı, bozulmanın hangi sanık ya da sanıkların eylemlerinden kaynaklandığı hususunu tefrik etmenin mümkün olup olmadığı sorularak bu hususlarda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre (konunun uzmanı bir doktorun ve adli tıp uzmanının zorunlu katılımıyla, anılan kanunun 7/f maddesinde 6. İhtisas Kurulunda görev yapması öngörülen diğer dallardan uzman doktorların da iştirakiyle ve toplam en az 5 uzman doktorla) oluşturulmuş bir heyetten rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15348, Karar No: 2013/18104, Tarih: 16.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/15348 E.  ,  2013/18104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/03/2013

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, müstakilen ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 104 parselde yer alan 18 nolu bağımsız bölümü davacının, Sarıyer İcra Müdürlüğünün 2006/752 Tal. sayılı dosyasında yapılan ihale sonucu 20.11.2007 tarihinde satın aldığı, davalı tarafından Sarıyer İcra Mahkemesinin 2007/369 E., 2008/301 K., sayılı dosyası ile açılan ihalenin feshi davasının 26.09.2008 tarihinde retle sonuçlanıp, kararın derecattan geçerek 19.10.2009 tarihinde kesinleştiği ve taşınmazın 19.11.2009 tarihinde davacı adına tescil edildiği, davacının İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/316 E., 2011/277 K. sayılı dosyasında aynı nedene dayalı olarak dava dışı Ş. F.aleyhine ecrimisil davası açtığı, mahkemece davanın reddine karar verildiği ve bu kararın Yargıtay'ca 19.06.2012 tarihinde onandığı, anılan yargılama sürerken 19.11.2009 tarihinde Ş. F.'a tahliye emri gönderildiği ve taşınmazın  25.12.2009 tarihinde icra marifetiyle davacıya teslim edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere ecrimisil, kötüniyetli zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu bir şeyi haksız olarak alıkoyması nedeniyle kayıt malikine ödemekle yükümlü olduğu en azı kira geliri, en çoğu ise mahrum kalınan gelir kaybı olan bir tür haksız kullanım tazminatıdır. Açıklanan bu tanıma göre, bir taşınmazı haksız olarak kullanan ya da başkasına kullandıran kişinin ecrimisille sorumlu olacağı açıktır.

Somut olayda, davacının İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/316 E., 2011/277 K. sayılı dosyasında dava konusu taşınmazı dava dışı Şeref Fırat'ın ailesi ile birlikte ikamet etmek suretiyle kullandığını iddia ettiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, Yargıtay 3. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucu; "işgalcinin İcra ve İflas Kanununun 135/2. maddesi uyarınca zorla çıkarılmaya hak kazandığı tarihten itibaren ecrimisil istenebileceğini ancak dava tarihi itibariyle zorla çıkarılma koşullarının oluşmadığından bahisle" kararın bozduğu, anılan bu dosya dikkate alındığında dava konusu taşınmazın dava dışı Şeref Fırat tarafından kullanıldığının davacının ve mahkemenin kabulünde olduğu açıktır. Kaldı ki, 25.12.2009 tarihli tahliye tutanağında da, dava konusu taşınmaz hakkında bilgisi alınan bina görevlisininin taşınmazda Ş. F.'ın oturduğunu ancak 10-15 gün önce tahliye ettiğini bildirdiği görülmektedir.

Bu durumda çekişmeli taşınmazı fiilen kullanmadığı anlaşılan davalı hakkında açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

Bu durumda çekişmeli taşınmazı fiilen kullanmadığı anlaşılan davalı hakkında açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, açıklanan husular gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.  Davalı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.12.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5360, Karar No: 2010/4854, Tarih: 03.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5360 E.  ,  2010/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.09.2008 tarih ve 2008/113-2008/444 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı karşı davalı vekili, kooperatifin ortağı olan davalıya parasal yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle 1.ve 2. ihtarnamelerin tebliğ edildiğini, davalının borcunu ödememesi üzerine yönetim kurulunun 05.01.2007 tarih ve 1 nolu kararı ile ihracına karar verdiğini, bu kararın davalıya 06.02.2007 tarihinde tebliğ edildiğini, ancak davalının kooperatife ait dairede oturmaya devam ettiğini ileri sürerek, davalının tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı karşı davacı vekili, ödeme ihtarlarının müvekkiline ulaşmadığını, usulüne uygun bir tebligat olmadığını, başkalarına teslim edilen ihtarlara dayanılarak ihraç kararı alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin bu olaylardan dava dilekçesini alması üzerine haberdar olduğunu, ihraç kararının yasaya aykırı olduğunu savunarak, davanın reddine ve karşı davanın kabulü ile müvekkili hakkındaki ihraç kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ihraç kararı tebliğinin Tebligat Kanunu’nun 21. ve Tüzüğün 28. maddesine uygun olmayıp, tebliğ evrakında kapıcı-komşu imzasının bulunmadığı gibi, isim vermekten ve “imzadan imtina eden en yakın ...' a haber verildi” ibaresi yazılı olup, ...' un kim olduğunun tebliğ evrakına yazılmadığı, tebligatın usulsüz olduğu, davacının açtığı meni müdahale davası dava dilekçesinin davalıya 06.03.2008 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, davalı karşı davacı ihraç edildiğini bu tebliğle öğrendiğini beyan ettiğinden 29.04.2008 tarihinde açılan ihraç kararının iptaline ilişkin davanın yasal 3 aylık sürede açıldığı, davacı vekili 1.ve 2. ihtarların belgesini ibraz edip taahhütlü gönderi belgesinin mevcut olmadığını 10.09.2008 tarihli celsede beyan etmekle yapılan tebligatın adi posta şeklinde gönderildiğinin anlaşıldığı, 5584 Sayılı Posta

Kanunu hükümlerine uygun olup olmadığını denetleme olanağı bulunamadığı, ihtarnamelerin usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinin ispat görevi kooperatif üzerinde olup kooperatifin tebligat suretlerini sunamadığı, kooperatifin bildirdiği barkot numaralarına göre ilk gönderinin 18.10.2006 tarihinde, ikinci gönderinin 10.11.2006 tarihinde bina görevlisi ... imzasına teslim edildiği, 7201 Sayılı Tebligat Yasası’nın 5584 Sayılı Posta Kanunu hükümlerine tabi olması nedeniyle çıkartılan taahhütlü gönderilerin Posta Kanunun 17/3. maddesine göre bina görevlisinin muhatap namına tebliğ almaya yetkili olmadığı, tebligat suretleri dosyaya ibraz edilemediği için tebliğin usulüne uygun yapılıp yapılmadığı denetlenemediği için davalı- karşı davacıya yapılan ihtarname tebliğlerinin de usulsüz olduğu, davalının kendisine tahsis edilen konutta oturmasının haklı nedene dayalı olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile 05.01.2007 gün ve 1 nolu ihraç kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 38/b maddesi “Avukat, aynı işte menfaati zıt bir tarafa avukatlık etmiş veya mütalaa vermiş olursa, teklifi reddetmek zorunluluğundadır. Bu zorunluluk, avukatların ortaklarını ve yanlarında çalıştırdıkları avukatları da kapsar” hükmüne haizdir. Bu itibarla mahkemece davada davacı-karşı davalı vekili olarak davaya katılan Av. ...’ın menfaat çatışması nedeniyle davalı-k.davacı vekili olarak duruşmaya kabulü talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, 10.09.2008 tarihli celsede davalı karşı davacı ... vekili olarak duruşmalara kabulü doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre de davacı karşı davalı kooperatif vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı karşı davalı kooperatif vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı karşı davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı karşı davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7435, Karar No: 2011/9306, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7435 E.  ,  2011/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (alacaklı) vekili, müvekkilinin alacağından dolayı dava dışı borçlu aleyhine yürütülen takipte, Havsa İcra Müdürlüğünün 2008/227 Tal. sayılı dosyasından 24.9.2008 tarihinde uygulanan haciz işleminde, haczedilen mahcuz hakkında davalı 3.kişi tarafından istihkak iddiasında bulunulduğunu, mahcuzun 04.10.2007 tarihli noter satış sözleşmesine göre borçluya ait olduğunu ileri sürerek, istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi, mahcuzu 30.4.2007 tarihli harici sözleşme ile B... isimli kişiden satın aldığını ve o tarihten itibaren zilyet bulunduğunu, iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuş , bilahare kendisini vekil ile temsil ettirmiştir.

Mahkemece; mahcuzun borçluya satışına ilişkin 04.10.2007 tarihli noter satış sözleşmesine rağmen, 30.4.2007 tarihinde tarafından davalı 3.kişiye satıldığının taraf tanıklarının beyanlarıyla doğrulandığı ve davacının dayandığı yemin delilinin davalı tarafından eda edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı (alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı alacaklının İİK’nun 99.maddesine dayalı olarak açtığı 3.kişinin istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı 3. kişinin yemin etmesi nedeniyle de davanın reddine karar verildiği gerekçesiyle vardığı sonuç dosya içeriği ile uygun düşmemektedir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, Ziraat Odalarında tescil kaydı bulunmayan tarım makinesi niteliğindeki dava konusu mahcuz (balya makinesi) davalı 3.kişiye ait olduğu belirtilen bahçede 24.9.2008 tarihinde fiilen haczedilmiş olmakla beraber, mahcuz takip konusu borcun doğumundan ve takipten önceki bir tarihte, 10.5.1996 tarihli ithalata bağlı faturaya dayalı olarak Edirne 1.Noterliğinin 04.10.2007 tarihli “Saman Balyası Makine Satış Sözleşmesi” ile fatura sahibi kişi tarafından dava dışı takip borçlusuna satılmış ve teslimi yapılmıştır. Söz konusu bu noter satış tarihi 3.kişinin dayandığı 30.4.2007 tarihli adi nitelikli satış sözleşmesinden sonraki bir tarih olduğu gibi, noterden düzenlenen ve satıcısı fatura sahibi kişi olan resmi satış sözleşmesi karşısında hukuki bir geçerliliği de bulunmamaktadır. Buna göre, davalı 3.kişinin ibraz ettiği adi nitelikli sözleşmenin alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik ve danışığa dayalı olduğu açık olup, bu durumda, davacı alacaklının dosyadaki delillerle davasını ispat etmiş olduğu ve artık yemin deliline dayanılmasına gerek olmadığının düşünülmemesi ve tanık beyanlarına itibar edilmesi de doğru değildir.

O halde, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, mahkemece, davanın kabulü ile 3.kişinin istihkak iddiasının reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.