muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/183, Karar No: 2021/1117, Tarih: 10.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/183 E.  ,  2021/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalılar ..., ..., ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davacının babasının 14.08.2006 tarihinde vefat ettiğini, davalıların ise babasının 2. eşi olan ...’ın mirasçıları olduğunu, dava konusu 66 ada 18 parsel sayılı taşınmazın 3/4 hissesinin davacıya ait olduğunu, davalılar murisi ...’ın ise muristen kaynaklı 1/4 hisseye sahip olduğunu ve 25.09.2006 tarihinden 2010 şubat ayına kadar dava konusu taşınmazı davalıların murisi ...’ın kullandığını, taşınmazın anahtarının ise davalılar tarafından 2010 aralık ayında davacıya verildiğini, ... ve mirasçılarının rıza dışı taşınmazı kullandığını ve ödeme yapmadığını, davacı tarafından ortaklığın giderilmesi ve ecrimisil davası açıldığını, ortaklığın giderilmesi davasının ... ... vefat ettiğinden takipsiz bırakıldığını, bu nedenle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 2007-2008-2009 ve 2010 yıllarını kapsayan dönem için yıllık 1.500 TL den toplam 6.000 TL ecrimisilin tahakkuk tarihinden itibaren işleyecek kademeli yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili cevaba cevap dilekçesinde ise taleplerinin davacıya isabet eden tam olarak % 37,5'luk ecrimisile ilişkin olduğunu beyan etmiştir. Davacı vekili 2007-2010 yılları arası için talebini 6051 TL artırmıştır.

Davalılar vekili; taşınmazın fiili kullanımda daireye tekamül ettiğini, dairenin karşılığı hisselerin ise 1/36 hissesinin Abdullah’a ve diğer 1/36 hissenin ise davalılar murisi ...’a isabet ettiğini, bu nedenle davacının dairenin sadece % 35 hissesine malik olduğunu, davalıların murisinin ölünceye kadar taşınmazda ikamet ettiğini, davacının bedel talebini iletmediğini, ihtar çekilmediğini, ...’ın ölümünden sonra taşınmazın kullanılmadığını boş kaldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; intifadan men şartının gerçekleştiği ortaklığın giderilmesi davasının açıldığı tarih olan 03.11.2009 tarihinden dava tarihi olan 28.12.2011 tarihi arasında hesaplanan ecrimisil miktarı olan 3773,36 TL ecrimisilin tahakkuk dönemleri itibariyle yasal faizi ile birlikte davalılar ve dahili davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; paydaşlararası ecrimisil istemine ilişkindir.

Dava; paydaşlararası ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Bilindiği üzere 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 179 ve 195. maddelerine göre Yargıtay kararlarında; dava veya cevap dilekçesinde yemin delili açıkça belirtilmiş veya taraf delil dilekçelerinde belirtilen delillerin yanında eğer "diğer deliller, ve sair deliller, tüm kanuni deliller" gibi bazı ifadeler kullanmışsa bu ifadelerin içine "yemin" delilinin de gireceğinden, hakimin yemini hatırlatması gerektiği ifade edilmekteydi. İş bu dava açılmadan önce 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda ise mahkeme hakiminin yemin teklif etmek isteyip istemediğini taraflardan birisine hatırlatmak ödevi olduğunu gösteren bir hüküm bulunmamaktadır. Medeni usul hukukumuza hakim olan en önemli ilkelerden biri tasarruf ilkesidir. 6100 sayılı HMK'nin 24. maddesine göre; "Hakim iki taraftan birinin talebi olmaksızın kendiliğinden bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz.Hiç kimse, kanunda açıkça belirtilmedikçe kendi lehine olan bir davayı açmaya veya hakkını talep etmeye zorlanamaz.” Mahkemeler, özel hukuka ilişkin bir uyuşmazlığı kendiliğinden çözmeye çalışamazlar. Taraf iradesine öncelik verilmesi ve tarafın talebinin esas alınması sadece davanın açılmasında değil, yargılama sırasında taraflara ait bir çok usul işleminde de kendisini gösterir. Yine HMK'nin 119/e,f ve ğ bendleri ile HMK’nin 129/d,e ve f bentlerinde tarafların açık bir şekilde talep sonuçlarının, iddia ve savunmaları ile iddialarının ve savunmalarının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında açık özetlerinin ve delillerinin nelerden ibaret olduğunun belirtilmesini zorunlu kılmaktadır. HMK’nin 25. maddesinde ise ‘taraflarca getirilme ilkesi ‘ kabul edilmiştir. Bu ilke gereğince kural olarak Hakim, kendiliğinden taraflarca ileri sürülmemiş vakıaları araştıramaz, dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. Bu ilkenin bir sonucu olarak, kural olarak tarafların ileri sürmediği vakıaları ve belirli bir delili kendiliğinden araştıramaz ve taraflara hatırlatamaz. Somut olaya bakıldığında, davacının delillerini somutlaştırdığı 28.12.2011 tarihli dava dilekçesi ile 22.02.2012 tarihinde verdiği delil listesinde açıkça ‘yemin’ deliline dayanmadığı, dilekçede "her türlü yasal deliller" ibaresinin bulunduğu, yargılama aşamalarında yemin deliline dayanıldığına ilişkin bir beyanın da bulunmadığı anlaşılmakla dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Yine Bilindiği üzere; taleple bağlılık ilkesini düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi; “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır." şeklindedir.

Yine Bilindiği üzere; taleple bağlılık ilkesini düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi; “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır." şeklindedir.

Somut olaya bakıldığında; davacı tarafından 2007,2008,2009,2010 yılları için ecrimisil talebinde bulunulmuş olup dosya kapsamında ve yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda intifadan men olgusunun davacının davalıların murisi ... ...’a açmış olduğu ortaklığın giderilmesi davasında dava dilekçesinin ... ...’a tebliğ edildiği tarih olan 01.02.2010 tarihinde gerçekleştiğinin kabulü gerekmekte olup bu tarihten önce davacının kullanım bedeli talep ettiği dinlenilen tanık beyanlarında her ne kadar bir talepte bulunduğu belirtilmişse de hangi tarihte net olarak talep ettiği açıklanmadığından ispat edilememiştir. Yine davacı vekili dava konusu taşınmazın anahtarının Mart 2010 tarihinde davacıya davalılarca teslim edildiğini belirtmiş ve en son yıl olarak 2010 yılı için talepte bulunmuştur. O halde; makemece ortaklığın giderilmesi davasında dava dilekçesinin davalıların murisi ... ...’a tebliğ edildiği 01.02.2010 tarihi ile davacının talebiyle bağlı kalınarak anahtarın teslim edildiği tarih olan mart 2010 tarihi arası için davacının payı gözetilerek hesaplanacak ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve talep aşılmak suretiyle ortaklığın giderilmesi davasının açıldığı tarih olan 03.11.2009 tarihi ile iş bu davanın açıldığı tarih olan 28.11.2012 tarihi arası için ecrimisile hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte açıklanan sebeplerle REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 59,30 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 4,95 TL'nin temyiz eden davacıya iadesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılar ..., ..., ve ...'na iadesine, 10.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13230, Karar No: 2013/16342, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13230 E.  ,  2013/16342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılardan ... vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekilleri Av.... ve Av.... geldiler. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada bulunan veri listesinin dava konusu taşınmazın bulunduğu köye ilişkin lokal veriler olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan mısır, k.marul ve patlıcan ürünlerinin Tarsus ilçe genelinde geçerli olan ve sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, üretim giderleri çizelgesini (tüm harcama kalemlerini tek tek açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25110, Karar No: 2014/17959, Tarih: 24.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25110 E.  ,  2014/17959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların, mağdurun kilitleyerek park ettiği tırı, içerisindeki yükü ile birlikte çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, yasa maddelerinde öngörülen ceza miktarlarının aynı olması nedeniyle sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın aşamalarda alınan tüm savunmalarında atılı suçu işlemediğini belirtmesi; sanık ...'ın sonradan inkar ettiği, 27.12.2009 tarihinde karakolda alınan ifadesinde, ... ile birlikte çaldıklarını bildirmesi, ...'den bahsetmemesi, depo sahibi olan tanık ...'ın aşamalarda alınan ifadelerinde, "12.12.2009 tarihinde kumaş indiren sanıkları teşhis ettiğini, koli bandı indirilirken işte olduğu için kimlerin olduğunu görmediğini..." bildirmesi karşısında; tanık ...'ın başka bir eşyanın indirilmesi sırasında sanığı gördüğünü bildirmesi dışında, yüklenen suçu bu sanığın da işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33671, Karar No: 2014/31056, Tarih: 22.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/33671 E.  ,  2014/31056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/562-2013/719

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 29/04/2014 tarih, 2014/10247-12642 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair karar düzeltme itirazları yerinde değil ise de;

Borçlular vekili icra mahkemesine başvurusunda, ihalenin feshi sebebi olarak ileri sürdüğü sair iddialarının yanı sıra, satış ilanı tebliğ işleminin borçlu A. Mühendislik Hizmetleri İnş Elek. Tel. Taş. San. Tic. Ltd. Şti.'ne usulüne uygun yapılmadığını iddia ederek ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece; istemin reddine karar verilmiştir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 35/4.maddesi uyarınca daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanabilir ise de, sözü edilen adrese öncelikle tebligat çıkarılıp tebliğ evrakı tebliğ edilemeden geri döndüğü takdirde Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ işleminin yapılması gerekir.

Somut olayda borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresine daha önce tebligat çıkarılmadan, tebliğ işleminin doğrudan Tebligat Kanunun 35. maddesine göre yapıldığı görülmektedir.

Bu durumda borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresine daha önce çıkarılıp, bila tebliğ dönen bir tebligat olmaksızın, aynı adrese doğrudan 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 35.maddesine göre yapılan satış ilanı tebliğ işlemi, anılan yasa hükmüne aykırı olduğundan usulsüzdür.

İİK. nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde, mahkemece, borçlu A. Mühendislik Hizmetleri İnş Elek. Tel. Taş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin şikayetinin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, Dairemizce kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla, adı geçen borçlunun karar düzeltme isteminin kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlu A. Mühendislik Hizmetleri İnş Elek. Tel. Taş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 29.04.2014 tarih, 2014/10247 E-12642 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22/12/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Üye Karşı Oy Yazısı:

SONUÇ : Borçlu A. Mühendislik Hizmetleri İnş Elek. Tel. Taş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 29.04.2014 tarih, 2014/10247 E-12642 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22/12/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Üye Karşı Oy Yazısı:

Taraflar arasındaki hukuki ilişkide belirlenmiş bir adres var ise bu adres taraflarca bilinen öncelikli adrestir.Ülkemizde gerçek kişilerde olduğu gibi tüzel kişiler de resmi adresleri dışında bir adreste ikamet edebilirler ve sözleşme yaparken bu adresi karşı tarafa bildirebilirler.Bu takdirde tebligat öncelikle bu adrese çıkarılır, bu tebligat bila tebliğ dönerse izleyen tebligatların doğrudan doğruya TK.'nun 35/4'e göre yapılmasında yasaya aykırılık bulunmamaktadır.Takibin başında böyle bir adres belirlenememişse gerçek kişiler için adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adres, tüzel kişiler için ise ticaret sicilinde bildirilen adres bilinen adrestir.Başka hiç bir adres bilinmiyorsa öncelikle bu adreslere narmal tebligat çıkarılır.Tebligatlar bila tebliğ dönerse gerçek kişiler için 21/2.'ye, tüzel kişiler için ise 35/4.'e göre tebligat çıkarılır.

Somut olayda; takip talebinde bildirilen adrese çıkarılan icra emrinin muhatabın adres bırakmadan taşındığı, yeni adresinin bilinmediği şerhi verilerek bila tebliğ iade edilmesi üzerine ticaret sicil adresinin sorulduğu, kıymet takdir raporunun bildirilen adrese tebliğe çıkarıldığı, adres kapalı olduğu için TK.'nun 21/1 maddesi gereğince tebliğ edildiği, muhatap tüzel kişi olduğu için yönetmeliğin 30.maddesi gereğince araştırma yapılmasının gerekmediği, satış ilanının ise TK.'nun 35.maddesine göre tebliğe çıkarıldığı, ancak dosya içerisinde bila tebliğ dönen satış ilanı tebligatının bulunmadığı görülmüştür.Takip talebindeki adrese çıkarılan tebligattan sonra muhatap şirketin ticaret sicil adresine 35.maddeye göre diğer tebligatlar gönderilebilirdi ancak bu yola başvurulmadan normal bir tebligat çıkarıldığı ve bu tebligat usulüne uygun olarak 21/1'e göre tebliğ edildiğine göre daha sonraki tebligatın da normal şekilde çıkarılması gerekirdi.Geçerli bir tebligattan sonra bila tebliğ dönen bir tebligat olmadan TK.'nun 35/4'e göre tebligat çıkarılması usulsüzdür.Kararın bu nedenle bozulması gerekirken ticari işletmelerin ticaret sicilindeki adreslerine çıkarılan tebligat bila tebliğ dönmeden TK.'nun 35.maddesine göre tebligat çıkarılamayacağına ilişkin çoğunluğun gerekçesine katılmıyorum. 22.12.2014
Yargıtay — Esas No: 2009/18840, Karar No: 2010/19223, Tarih: 24.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/18840 E.  ,  2010/19223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Akşehir Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :08.05.2009
Yargıtay — Esas No: 2019/7825, Karar No: 2019/10146, Tarih: 10.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7825 E.  ,  2019/10146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanın 09/10/2012 tarihli celsede alınan ifadesinde, 14/12/2009 tarihli kolluk tutanağında muhafaza altına alındığı belirtilen eşyaların kendisine tam olarak getirilmediğini, suça konu eşyaları bu nedenle teslim almadığını beyan etmesi karşısında; iadenin tam olarak gerçekleşip gerçekleştirilmediği hususu tespit edilmeden, eşyaların tam olarak iade edilmediğinin tespiti halinde ise de, kısmi iade nedeniyle müştekiye etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı açıkça sorulmadan, eksik inceleme ve araştırma sonucu suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanması,

2-İddianamede iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu kapsamında uygulanması gereken kanun maddesi olarak sadece 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi gösterildiği halde, aynı Kanun’un 119/1-c maddesinin uygulanması ihtimaline binaen suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Kabule göre de;

Cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası hırsızlık suçundan kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 10/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.