muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8980, Karar No: 2023/10474, Tarih: 30.10.2023

Somut dosyada; davacı 01.04.2006-24.03.2019 tarihleri arasında davalı apartmanda görevli olarak çalıştığının tespitini talep etmiştir. Apartman karar defterinde 31.01.2010, 14.01.2018 tarihli kararlarda apartmanın temizlik işleri için ...'e verilecek ücretler belirlenmiştir. Diğer yandan 10.03.2019 tarihli karar ile ...'in 02.05.2006 tarihinden itibaren kısmi zamanlı kapıcı olarak çalıştığı, akşamları çöp toplama, haftada bir merdiven temizliği yaptığı, kuruma günlük 2 saat çalışma üzerinden bildirim yapılması gerektiğinin belirtildiği, 24.03.2019 tarihli kararda apartmanda kapıcı olarak çalışmakta olan ...'in iş akdinin 31.03.2019 tarihi itibariyle tek taraflı feshi için kapıcıya bildirimde bulunulmasına karar verilmiştir. 2011/2-2019/2 dönemindeki gelir-gider makbuzlarında ...'in isminin yer aldığı, asansör bakım tutanaklarında ...'in isim ve imzasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Kurum tarafından yapılan incelemede apartman yönetimi tarafından 2011/1-2019/3 döneminde temizlik hizmeti için yapılan ödemeler tespit edilmiş ve tanzim edilen raporda ...'in apartman temizlik görevlisi olarak çalıştığı belirtilmiştir. Kurum raporu sonucunda ...'in 2006/5-2011/6 döneminde ve 2019/2, 3 üncü aylarda ayda 6 gün üzerinden bildirim yapıldığı görülmektedir. Ayrıca Kurum raporunda beyanı alınan apartman yöneticisi Ümit Selçuk Temel, ...'in 2006/5 döneminden itibaren çalıştığını, çöp topladığını, günde en fazla bir saat çalıştığını, davacının çalışmasının bulunmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, davacının servis, çöp toplama, temizlik işlerinde ayda 12 gün çalıştığının tespitiyle hüküm kurulmuş ise de karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Bu kapsamda davanın somutlaştırılması açısından öncelikle davacının yaptığı işlerin neler olduğunun tespit edilmesi gerekmektedir. Bu nedenle davacı da isticvap edilerek apartmanda yaptığı işler hususunda beyanı alınmalı, servis işi yapmış ise nerelerden alış veriş yaptığı sorulmalı, bu şekilde yapılan işler açıklığa kavuşturulmalıdır. Re'sen komşu iş yeri işverenleri, çalışanları ve ya ikamet edenler tespit edilerek yapılan işler, çalışmanın gerçekliği ve süresi ile ilgili ayrıntılı beyanları alınmalı, beyanlar arasında çelişki oluşması halinde bu çelişkiler giderilmeli, tanıklara ilişkin çalışma ve ikamet kayıtları celp edilerek tanık beyanları denetlenmelidir. Ayrıca davacının eşi ...'in hizmet cetveli celp edilerek, eşin bildirimleri de irdelenmek suretiyle davacının çalışmasının eşe yardım niteliğinde olup olmadığı yönünden de irdeleme yapılmalıdır. Yapılacak incelemede davacının eşi ...'in davalı apartmanda görevli olarak çalıştığının tespit edilerek kısmi bildirim yapılması ve tüm iş yeri kayıtlarının ... adına olması gözetilmelidir.

Yukarıda belirtilen hususlarda inceleme ve araştırma yapılarak davacının davalı apartmanda görevli olarak çalışıp çalışmadığı ya da yapılan işlerin eşe yardım niteliğinde olup olmadığı tespit edilmeli, davacının çalıştığının tespiti halinde yapılan işler belirlenerek 7.5 saat çalışmanın bir günlük çalışma kabul edilmesi gerektiği gözetilmek suretiyle değerlendirme yapılmalı, elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13693, Karar No: 2014/12636, Tarih: 19.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13693 E.  ,  2014/12636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değşiik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20914, Karar No: 2015/15751, Tarih: 07.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/20914 E.  ,  2015/15751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2013/408-2014/514

Davacı, davalıya ait meskende 14/08/2002 tarihinden 19/03/2013 tarihine kadar haftanın 5 günü 09.00-17.00 saatleri arası bilfiil hizmet akdiyle çalıştığını aylık ücretinin 1.100.00.TL. olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ve davalılardan C.. Y.., N.. Y..'ya yükletilmesine, 07/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5024, Karar No: 2017/571, Tarih: 24.01.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/5024 E.  ,  2017/571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur ...’nin aşamalarda alınan, sanık ... tarafından kafasına tahta balyozla vurduğuna yönelik istikrarlı beyanları, tanık ...’nin C. Savcısı huzurunda alınan beyanlarında “...kavga esnasında...'nın kafasına sopayla vuran da fotoğraflarda teşhis ettiğim ...' dir” şeklindeki beyanı, yine ... Devlet Hastanesinden alınan ve dosya içerisinde bulunan 30/07/2010 tarihli raporda mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak, “...saçlı deride kesi” bulgusuna yer verildiği görülmekle, sanık hakkında takibi ve kovuşturması şikayete bağlı olmayan TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılarak, sanığın hukuki durumunun tayini yerine eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/233, Karar No: 2020/4099, Tarih: 15.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/233 E.  ,  2020/4099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.09.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat gelmedi temyiz edilen vekili Avukat... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, aldatma ( hile ) hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, 2002 yılında tapusu bulunmayan bir taşınmazının satışı konusunda davalı ... ile anlaştıklarını, bir müddet sonra davalının tanımadığı bir kaç kişiyle yanına gelerek satışa konu arazinin tapusunu çıkaracağını ve imza atması gerektiğini söylediğini, bu yönlendirme ile bir belge imzaladığını, daha sonra satma niyeti olmadığı dava konusu 459 ada 90 parsel sayılı ( 236 m2 – iki katlı ev bulunan ) taşınmazının davalıya devredilmiş olduğunu öğrendiğini, kandırıldığını, davalının tapu çalışanları ile ortak hareket etmiş olma ihtimalinin yüksek olduğunu, çekişmeli taşınmazı önceden beri kullandığını, bir kaç hafta önce belediyenin kamulaştırma çalışmaları sırasında durumu öğrendiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tescilini, mümkün olmazsa şimdilik 20.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, iddiaların haksız ve yersiz olduğunu, davanın dinlenebilir bir tarafının bulunmadığını, hayatın olağan akışına ters iddialarda bulunulduğunu, imzaladığı belgenin hukuki sorumluluğunun davacıya ait olduğunu, temlikten itibaren 13 yıl geçtiğini, zamanaşımı süresinin geçtiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 459 ada 90 parsel sayılı taşınmazın ( 236,78 m2’lik arsa niteliğinde – üzerinde iki katlı bina mevcut ) tamamı davacı ... Gözeğir adına kayıtlı iken; davacının bizzat taşınmazın tamamını 1 milyar ETL’ye davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 459 ada 90 parsel sayılı taşınmazın ( 236,78 m2’lik arsa niteliğinde – üzerinde iki katlı bina mevcut ) tamamı davacı ... Gözeğir adına kayıtlı iken; davacının bizzat taşınmazın tamamını 1 milyar ETL’ye davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Hile (aldatma), genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata da yanılma, hilede ise yanıltma söz konusudur. 6098 s. Türk Borçlar Kanununun (TBK) 36/1. (818 s. Borçlar Kanunun (BK) 28/1.) maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse yanılma (hata) esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir. Aldatmanın öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmaz üzerinde dükkan olarak kullanılan iki katlı bina olduğu, zemin katta halı vb. ürünlerin satıldığı, üst katta ise iplik bükme işletmesinin bulunduğu, davacı tanıkları ... ve ...’ın; dava konusu taşınmazda iplik ve mobilya üzerine işyerlerinin bulunduğunu, kiracı olduklarını, davacı ...’ten kiraladıklarını, kira paralarını da Halit’e ödediklerini, davalı ...’yi tanımadıklarını beyan ettikleri, davacı tanığı ...’in; çekişmeli taşınmaza komşu olduğunu, 1978 yılından 2004 yılına kadar dava konusu yeri davacının bizzat kullandığını, sonrasında kiraya verdiğini, kira paralarını davacının aldığını beyan ettiği, yine davacı tanığı Vakıf’ın da kullanıma ilişkin aynı yönde beyanda bulunduğu, davalı tarafın süre verilmesine rağmen delil listesi ibraz etmediği, dava konusu taşınmaza ilişkin celp edilen abonelik kayıtları incelendiğinde; 89414 no’lu GASKİ Genel Müdürlüğü’ndeki aboneliğin 06.04.1988 tarihinden itibaren davacı adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, davacı taraf taşınmazının rızası hilafına satıldığını dava tarihinden kısa süre önce belediyenin kamulaştırma çalışmaları sırasında öğrendiğini iddia ederek eldeki davayı açmış, davalı taraf temlikten 13 yıl geçtiğini belirtmiş ise de; davalı taraf, davacının kandırıldığını öğrenme tarihinden itibaren bir yıllık süre içerisinde davasını açmadığını ispat edememiştir. Davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığı tespit edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, davacı taraf taşınmazının rızası hilafına satıldığını dava tarihinden kısa süre önce belediyenin kamulaştırma çalışmaları sırasında öğrendiğini iddia ederek eldeki davayı açmış, davalı taraf temlikten 13 yıl geçtiğini belirtmiş ise de; davalı taraf, davacının kandırıldığını öğrenme tarihinden itibaren bir yıllık süre içerisinde davasını açmadığını ispat edememiştir. Davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığı tespit edilmiştir.

Öte yandan, davalı vekili 4. celsede; müvekkili...’nin taşınmazı edindikten sonra davacıya kiraladığını, davacı tarafın da bu yeri başkalarına kiraladığını, kira parasının davacıdan alındığını ileri sürmüş ise de, davalı taraf bu iddialarını herhangi bir delille ispat edebilmiş değildir.

Hal böyle olunca, temlikten dava tarihine kadar çekişmeli taşınmazı davacının kullandığı, tanıkların bu durumu doğruladığı, abonelik kayıtlarının davacı adına olduğu, davalı tarafın satış bedelini kayda dayalı ödediğini ispat edemediği, akitteki değerin keşfen saptanan değerden çok az olduğu ve davalının uzun yıllar taşınmazı zilyetliğinde bulundurmamasını hayatın olağan akışına uygun bir nedenle açıklayamadığı birlikte değerlendirildiğinde, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15140, Karar No: 2015/3826, Tarih: 03.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15140 E.  ,  2015/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 03.03.2015 Salı günü davacı ... vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline ait davalı nezdinde kasko sigortalı aracın su kanalına düşerek hasarlandığını, davalının hasarın poliçe teminatı kapsamında olmadığı gerekçesiyle sigorta bedelini ödemekten kaçındığını belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 106.683,81 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, 104.388,44 TL'nin temerrüt tarihi olan 13.5.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında; "... davalı tanığı ...'nin; bir otomobilin su kanalına düştüğünü görmesi üzerine aracın yanına giderek araçtan 17-18 yaşlarında genç birisini çıkardığı, araçtan çıkan çocuğun kendisine ait cep telefonundan babasını yani davacının eşini aradığı, davacının olay yerine sonradan geldiği, davacı tanıkları ile jandarmanın ise olay yerine 30-40 dakika sonra geldiği yönündeki beyanları, ...'nin, kazanın olduğu gün tanık ...'ın cep telefonundan davacının eşine ait olduğu bildirilen numaranın arandığı ve görüşme yapıldığına ilişkin 22.6.2010 tarihli cevabi yazısı kapsamından, aracı kaza sırasında davacının kullanmadığı, davacının doğru ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğinin anlaşıldığı, TTK.'nun 1292. maddesi uyarınca ispat yükü kendisinde olan davacının zararın teminat içinde kaldığını ispatlaması gerektiği " gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; her ne kadar bozma ilamında kaza günü saat 17.12 de tanık ...'ın cep telefonundan davacının eşine ait olduğu bildirilen numara ile 9 saniye görüşme yaptığı belirtilmişse de, tanık ...'ın görüşme kayıtlarına göre 16:20.52'de 30 saniye ... nolu telefonun arandığı, davacı ...'nın isticvap edildiği duruşmada bu telefon numarasının eşine ait olduğunu beyan ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde kaza sırasında aracın davacı tarafından kullanılmadığının anlaşıldığı, böylelikle, davacının doğru ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 3.40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1308, Karar No: 2010/1470, Tarih: 23.12.2010

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2010/1308 E.  ,  2010/1470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 28.9.2010 gün, 7946-9379 sayılı, 11.Hukuk Dairesinin 21.6.2010 gün, 1670-7130 sayılı, 13.Hukuk Dairesinin 4.2.2009 gün, 966-1048 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, iş makinesi kirasından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir, uyuşmazlığın bu niteliği itibari ile hasılat kira sözleşmesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 14.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu daireye gönderilmesine 23.12.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21001, Karar No: 2014/3261, Tarih: 19.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21001 E.  ,  2014/3261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bayındır Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :6.3.2013

NUMARASI :Esas no:2012/42 Karar no:2013/61

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve maddi tazminat yönünden; davalı (kadın) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tanıklar birbirleri ile örtüşen anlatımlarında davacı kocanın yaşadığı maddi sıkıntılar neticesinde 6-7 yıl önce müşterek haneyi terk ederek annesinin evine yerleştiğini, bir daha çocuklarını ve eşini arayıp sormadığını, birlik görevlerini yerine getirmediğini, davalı kadının ve çocukların komşu ve yakınlarının yardımları ile geçimini sağladığını beyan etmişlerdir. Mahkemece bu hususlar göz önüne alınarak davacının daha fazla kusurlu olduğu belirlenmiş davalı kadının ise davacının bir araya gelme, birleşme girişiminde bulunmasına rağmen bunu kabul etmediğinden bahisle az kusurlu olduğu kabul edilmişse de, davalı kadının boşanma davası açılmadan bir yıl önce davacı kocanın bir araya gelme girişimini kabul etmediği şeklindeki soyut ve içeriği tam olarak açıklanmayan tanık anlatımına dayanarak davalıya kusur atfetmek mümkün değildir. O halde dosya içeriğine göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı koca tam kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı iradeyle sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusıında hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma karan verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın

kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş veçocuklar için korunmaya değer bir yararınkalmadığı anlaşılmalıdır ( T.M.K. md. 166/2 ). Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bıı durumda açıklanan sebeple isteğin reddi gerekirken boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.02.2014 (Çar.)