muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/4978, Karar No: 2024/4634, Tarih: 17.09.2024

05/12/2019 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükümünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 7194 sayılı  Kanun'un 24. maddesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na ''Mükellefiyet kaydının analiz ve değerlendirme sonuçlarına bağlı olarak terkini” başlıklı 160/A maddesi eklendiği, getirilen düzenlemeyle, mükellefiyet süresi, aktif ve öz sermaye büyüklüğü, ödenen vergi tutarı, çalışan sayısı, vergisel yükümlülüklerin yerine getirilip getirilmediği gibi hususlar dikkate alınarak mükelleflerin, vergisel uyum seviyelerine yönelik olarak Hazine ve Maliye Bakanlığınca yapılan analiz ve değerlendirme çalışmaları neticesinde sahte belge düzenleme riskinin yüksek olduğu tespit edilen mükellefler vergi incelemesine sevk edileceği ve bunlar nezdinde yoklama yapılacağı, yoklamayı müteakip, Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen esaslar çerçevesinde vergi dairesinin mükellefin sahte belge düzenleme riskinin yüksek olduğuna ilişkin görüşü ve ilgisine göre vergi dairesi başkanı veya defterdarın onayı ile mükellefiyet kaydı terkin edileceği ve bu durumun mükellefe tebliğ edileceği, tebliğ tarihinden itibaren bir ay içerisinde aynı Kanun'un 153/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan asgari teminat tutarından az olmamak üzere, sahte belge düzenleme riskinin yüksek olduğu dönemlerde düzenlenen belgelerde yer alan toplam tutarın %10’u tutarında aynı maddede belirtilen türde teminat verilmesi ve tüm vergi borçlarının ödenmesi şartıyla mükellefiyet, terkin tarihi itibarıyla yeniden tesis edileceği, mükellefiyetin terkin edildiği tarih ile yeniden tesis edildiği tarih aralığında verilmeyen beyanname ve bildirimler, yeniden tesise ilişkin yazının mükellefe tebliğ edildiği tarihten itibaren bir ay içinde verilmesi  ve tahakkuk eden vergilerin aynı süre içerisinde ödenmesi gerektiği, bu madde kapsamında mükellefiyeti terkin edilenler ve 153/A maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında belirtildiği şekilde bunlarla ilişkili olan kişilerin işe başlama bildiriminde bulunmaları hâlinde, bu kişiler hakkında mükellefiyet tesis edilebilmesi için işe başlama bildiriminde bulunanların ve mükellefiyet kaydı bu madde kapsamında terkin edilenlerin tüm vergi borçlarının ödenmiş olması gerektiği kurala bağlanmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasının b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmış,  4577 sayılı Kanun'un 9. maddesiyle değişik Ek-1. maddesinde, bu kanunda öngörülen parasal sınırların; her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 
Dosyanın incelenmesinden; davacının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 160/A maddesi uyarınca mükellefiyetinin re'sen terkini ile mükellefiyetin yeniden tesis edilmesinin talep edilmesi halinde 4.333.132,75-TL tutarında teminat verilmesi gereğini duyuran ... tarih ve ... sayıIı işlemin iptali istemiyle işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 
İptali istenilen işlemin konu başlığının, ''213 sayılı Vergi Usul Kanu'nun 160/A maddesi uyarınca teminat'' olduğu, öte yandan davacının, mükellefiyetinin re'sen terkin edildiğinin bildirildiği, mükellefiyet kaydının terkini, davacının her ne kadar ticari, sınai ve mesleki faaliyetlerin yürütülmesine engel olmasa da, belge basma,  hesap açma, havale, eft, kredi kullanma  gibi çeşitli faaliyetlerin  gerçekleştirilmesini önem arz edecek şekilde kısıtladığı için ticari hayatına devam edebilmesini önemli ölçüde kısıtlayacağından yukarıdaki mevzuat hükümleri uyarınca mükellefiyetinin yeniden tesis edilmesinin talep edilmesi halinde ise teminat isteneceği, istenilen teminatın da parasal bir meblağı içerdiği kaldı ki davacıdan istenilen tutarın ''4.333.132,75-TL'' olduğu anlaşıldığından işin esası incelenerek karar verilmesi gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2024/4615, Karar No: 2024/4627, Tarih: 17.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/4615
Karar No : 2024/4627
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ün  açıklamaları dinlenilerek işin gereği görüşülüp düşünüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
            İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği  hüküm altına alınmıştır.
Sözü edilen fıkranın, “konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar” şeklindeki (b) bendinin, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine 7524 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı  Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 53. maddesiyle, sözü edilen bent “konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar” şeklinde düzenlenmiş, bu bentten sonra ise “konusu iki yüz yetmiş bin Türk lirasını aşıp dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşmayan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan ve istinaf kanun yolu incelemesinde kaldırma kararı üzerine yeniden karar verilen davalar “ şeklinde (c) bendi  eklenmiştir.
Öte yandan, 7524 sayılı Kanun’un 54. maddesiyle, 2577 sayılı Kanunun ek 1. maddesine “Parasal sınırların artırılması” başlığı ilave edilmiş ve madde değiştirilerek 1. fıkrasında, bu Kanunda öngörülen parasal sınırların, her yıl, bir önceki yıla ilişkin olarak  213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında, takvim yılı başından geçerli olmak üzere artırılmak suretiyle uygulanacağı, 2. fıkrasında, 46. madde uyarınca temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde bölge idare mahkemesince nihai kararın verildiği tarihteki parasal sınırın esas alınacağı kurala bağlanmıştır.

2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu, 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merci tarafından temyiz isteminin reddine karar verileceği, 7. fıkrasında ise 6. fıkrada sözü edilen kararların dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince ve kurulunca, kesin olarak verileceği hükmüne yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelerden, bölge idare mahkemelerinin, konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan davalarla ilgili vergi mahkemesi kararlarına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin kararlarının ve konusu iki yüz yetmiş bin Türk lirasını aşıp dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşmayan ve istinaf kanun yolu incelemesinde vergi mahkemesi kararlarını kaldırma kararları üzerine yeniden verilen kararlarının temyize tabi olduğu, belirtilen nitelikleri taşımayan kararlarının ise temyiz istemine konu edilemeyeceği  sonucuna ulaşılmaktadır.
Buna göre, davacı adına düzenlenen ve parasal değeri 154.383,47 TL olan  ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrine karşı açılan davayı sonuçlandıran ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurusunun, temyize konu kararın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidi olarak sayılanlar arasında yer almadığı dolayısıyla "kesin" olduğu anlaşıldığından incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/4637, Karar No: 2024/4668, Tarih: 17.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/4637
Karar No : 2024/4668
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Bakanlığı/ANKARA
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren  Danıştay Üçüncü Dairesince,  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca ilk inceleme ile görevli Tetkik Hakimi ...'in açıklamaları dinlenilerek işin gereği görüşülüp düşünüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmış, aynı fıkranın (b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmış, 48. maddesinin 6. fıkrasında,  temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren mercii tarafından temyiz isteminin reddine karar verileceği, 7. fıkrasında ise, bu kararların dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince ve kurulunca kesin olarak verileceği  kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İstinaf başvurusunun idari yargılama hukukunda yeni bir kanun yolu olarak getirildiği  6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un gerekçesinde, tahdidi olarak sayılan konular dışındaki davaların bölge idare mahkemelerinde istinaf incelemesi neticesinde kesinleşeceği, böylece Danıştay’ın, temyizen karara bağladığı iş yükünün  azaltılarak  içtihat mahkemesi rolünün güçlendirilmesinin amaçlandığı belirtilmiştir.
Anılan mevzuat hükümleri ve 6545 sayılı Kanunun gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde sayılan konusu yüz bin Türk lirasını aşmayan davalar ve  konusu para olmayan davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararların kesinleşeceği, dolayısıyla bu kararların temyiz istemine konu yapılamayacağı sonucuna ulaşılmaktadır.

Anılan mevzuat hükümleri ve 6545 sayılı Kanunun gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde sayılan konusu yüz bin Türk lirasını aşmayan davalar ve  konusu para olmayan davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararların kesinleşeceği, dolayısıyla bu kararların temyiz istemine konu yapılamayacağı sonucuna ulaşılmaktadır.
Davacının, 1905 sayılı Menkul ve Gayrimenkul Emval ile Bunların İntifa Haklarının ve Daimi Vergilerin Mektumlarını Haber Verenlere Verilecek İkramiye Hakkında Kanun gereğince tarafına ikramiye ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine dair işleme ilişkin ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunun sonuçlandırıldığı ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurusunun, dava konusu işlemin parasal değeri tespit edilemediğinden incelenmeksizin reddi gerekmiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1477, Karar No: 2024/2965, Tarih: 16.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2024/1477
Karar	No : 2024/2965                                                                                
DAVACILAR	: 1- ...	  
	  2- ...
	  3- ...	  
	  4- ...  
	  5- ... 
	  6- ...   
	  7- ...
VEKİLİ : Av. ...
DAVALILAR	: 1- ...
	   2- ... Bakanlığı
İSTEMİN_ÖZETİ : Davacılar tarafından, 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun 12. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca istisnai olarak kazandıkları Türk vatandaşlığının, aynı Kanun'un 40. maddesi uyarınca geri alınmasına ilişkin Cumhurbaşkanı Kararı'nın kendilerine ilişkin kısmının iptali ve yürütmesinin durdurulması istenilmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ	: 2577 sayılı Kanunun 3. maddesine uygun bulunmayan dava dilekçesinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanan Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin dava dilekçesi öncelikle 2577 sayılı Kanun'un 14. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendi uyarınca anılan Kanun'un 3. maddesine uygun olup olmadığı yönünden incelenerek gereği görüşüldü: 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3. maddesinde, idari davaların, Danıştay, idare mahkemesi ve vergi mahkemesi başkanlıklarına hitaben yazılmış imzalı dilekçelerle açılacağı; dilekçelerde, tarafların ve varsa vekillerinin veya temsilcilerinin ad ve soyadları veya unvanları ve adreslerinin, davanın konusu ve sebepleri ile dayandığı delillerin, davaya konu olan idari işlemin yazılı bildirim tarihinin gösterileceği, ayrıca dava konusu kararın ve belgelerin asılları veya örneklerinin dava dilekçesine ekleneceği, dilekçeler ile bunlara ekli evrakın örneklerinin karşı taraf sayısından bir fazla olacağı hükmü yer almış; 14. maddesinde, dilekçelerin 3. ve 5. maddelere uygun olup olmadıkları hususu ilk inceleme konuları arasında sayılmış; 15. maddesinde de, dilekçelerin, 3. ve 5. maddelere uygun olmaması halinde uygun şekilde yeniden düzenlenmek veya noksanlıkları tamamlanmak üzere reddine karar verileceği kuralı getirilmiştir.
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinin atıfta bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 77. maddesinin 1. fıkrasında, vekaletnamesinin aslını veya onaylı örneğini vermeyen avukatın, dava açamayacağı ve yargılamayla ilgili hiçbir işlem yapamayacağı, ancak gecikmesinde zarar doğabilecek hâllerde mahkemenin, vereceği kesin süre içinde vekaletnamesini getirmek koşuluyla avukatın dava açmasına veya usul işlemlerini yapmasına izin verebileceği, bu süre içinde vekâletname verilmez veya asıl taraf yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçeyle mahkemeye bildirmez ise davanın açılmamış veya gerçekleştirilen işlemlerin yapılmamış sayılacağı kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacılar adına vekil sıfatıyla Av. ... tarafından 18/03/2024 tarihinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden gönderilen elektronik imzalı dilekçeyle davanın açıldığı, dava dilekçesinin ekinde sunulan vekaletnamede davacılardan ...'nun isimine yer verilmemesi nedeniyle Dairemizin 05/06/2024 tarih ve E:2024/1477 sayılı ara kararıyla, davacılardan ... bakımından usulüne uygun şekilde düzenlenmiş vekaletnamenin aslı veya onaylı örneği istenildiği, davacılar vekili tarafından verilen 05/08/2024 tarihli cevabi yazıyla, dava dilekçesi ekinde sunulan vekaletnamenin aynen gönderildiği ve davacılardan ... adına halihazırda bir vekaletname edinilemediğinin belirtildiği görülmektedir.
	Bu haliyle, davacılardan ... açısından, bizzat davacı tarafından veya usulüne uygun düzenlenmiş bir vekaletnameye dayanarak tayin edeceği avukat tarafından dava açılması gerekirken, anılan davacı adına vekaletname ibraz edilmeksizin davanın açıldığı, dolayısıyla dava dilekçesinin 2577 sayılı Kanun'un 3. maddesine uygun biçimde düzenlenmediği sonucuna varılmaktadır.
	Bu durumda, davacılardan ... yönünden dava vekil marifetiyle takip edilmeyecek ise dilekçede anılan davacının ismine yer verilmemesi; takip edilecek ise, usulüne uygun şekilde düzenlenmiş vekaletnamenin aslı veya onaylı örneğinin dosyaya ibraz edilmesi suretiyle 2577 sayılı Kanun'un 3. maddesine uygun olarak yenilenen, Danıştay Başkanlığı'na hitaben yazılmış açık ve anlaşılabilir bir dilekçeyle dava açılması gerekmektedir.
	Öte yandan; dava dilekçesi ekinde yer alan vekaletnamenin incelenmesinden, davacılardan 18 yaşından küçük olan ...,... ve ...'nun baba ... ile anne ...'un ortak velayetinde olduğu ve bu nedenle avukata birlikte vekalet verildiği, buna karşın davanın adı geçen küçükler yönünden yalnızca babanın velayetiyle açıldığı anlaşıldığından, yenilenen dilekçede bu hususa da dikkat edilerek anne ve baba tarafından velayeten küçükler adına dava açılması gerektiği tabiidir.	
 
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1) 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca, bu kararın tebliğinden itibaren 30 (otuz) gün içinde, yukarıda belirtilen hususlar netleştirilmek suretiyle imzalı iki nüsha dilekçe ile dava açmakta serbest olmak üzere DAVA DİLEKÇESİNİN REDDİNE, 
	2) Aynı Kanun'un 15. maddesinin 5. fıkrasına göre dilekçenin reddi üzerine yeniden verilecek dilekçede de aynı yanlışlıkların yapılması halinde davanın reddedileceğinin davacılara duyurulmasına, 
	3) Davanın yenilenmesi halinde yeniden harç alınmamasına, davanın yenilenmemesi durumunda yapılan yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına ve kullanılmayan ... TL yürütmenin durdurulması harcı ile posta gideri avansından artan miktarın istemi halinde davacılara iadesine, 16/09/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2837, Karar No: 2024/2919, Tarih: 16.09.2024

"İçtihat Metni"
       T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2024/2837
Karar	No : 2024/2919                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR): 1- ... Bakanlığı
VEKİLİ: Av. ...
 	                                2- ... Valiliği
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN_KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından; özel güvenlik görevlisi olarak görev yapmaktayken İçişleri Bakanlığının ... tarihli ve ... sayılı, FETÖ/PDY terör örgütüne aidiyeti, iltisakı veya irtibatı olduğu tespit edilen kişilerin özel güvenlik kimlik kartlarının iptal edilmesine dair yazısı üzerine yapılan inceleme ve araştırma neticesinde özel güvenlik kimlik kartı ve çalışma izni Erzincan Valiliği Özel Güvenlik Komisyonunun ... tarih ve ... sayılı kararıyla iptal edildiğinden bu kararın dayanağı olan ... tarihli ve ... sayılı İçişleri Bakanlığı işleminin iptaline ve yoksun kaldığı maddi kayıplarının tarafına ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.
               Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesinin 16/03/2023 tarih ve E:2019/10728, K:2023/1356 sayılı bozma kararına uyularak davacının istinaf isteminin kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline ve davacının dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının davalı idare tarafından davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : 
Davalı İçişleri Bakanlığı tarafından, davacının Bank Asyada arttıran hesabının bulunduğu, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
2. Davalı Erzincan Valiliği tarafından, dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine uygun olarak karar verildiği, davacı hakkındaki güvenlik soruşturmasının olumsuz değerlendirilmesi için yeterli delil bulunduğu, ayrıca davacı hakkında 7315 sayılı Kanun çerçevesinde güvenlik soruşturması başlatıldığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz istemlerinin dava konusu işlemin iptali kısmı yönünden reddi, parasal haklara ilişkin kısmı yönünden kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosyanın tekemmül ettiği görüldüğünden davalı İçişleri Bakanlığının yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY :