muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1800, Karar No: 2007/3525, Tarih: 20.03.2007

Tüm bu açıklamalara göre, gerçek kişilerin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunda 300 dönüm yüzölçümünde olmasına karşın, bu tapu kaydının gittisi olan, Mart 1952 tarih 77 nolu, 48 hektar 1597 m2 yüzölçümünde, ... ... ... adına kayıtlı taşınmazın, önce 4785 sayılı yasaya göre istimlak edilip, daha sonra 5658 Sayılı Yasaya göre iade edilen, orman kadastrosu sırasında ise, Batı ... ... Özel Ormanı olarak sınırlandırılan alanın, kök tapu miktarı olan 300 dönümün çok üzerinde olduğu, tapunun ilk tesisinden sonra yapılan intikaller sırasında sınırdaki Devlet ormanları da tapu kaydı kapsamına alınarak yüzölçümünün artırılması işleminin Orman Yönetimini bağlamayacağı, bu nedenle davacı gerçek kişilerin maliki oldukları kadastro parsellerinin dayanağı Haziran 1945 tarih 36 nolu tapu kaydının 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştiği ve 5658 Sayılı Yasada yazılı koşullar oluşmadığından iadeye tabi olmaması nedeniyle orman kadastrosu sırasında önce Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılıp 2. madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve işlemin 08.03.1982, itirazlı yerlerin 11.11.1985 tarihinde ilan edilerek orman kadastro işlemi ile orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin kesinleştiği, orman kadastro işlemlerinin kesinleştiği tarihe göre hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, davacı gerçek kişilerin orman kadastrosunu iptal ettirecek hiçbir yasal dayanaklarının bulunmadığı, yerel mahkemece

bu ilkeler gözönünde bulundurularak Hazinenin davasının kabulüne dair verilen karar usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25377, Karar No: 2012/10169, Tarih: 29.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25377 E.  ,  2012/10169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2011
Yargıtay — Esas No: 2011/3224, Karar No: 2012/1326, Tarih: 22.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3224 E.  ,  2012/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatif yönetim kurulu tarafından, müvekkiline hiçbir ihtar ve bildirim yapılmadan, davacı hakkında kooperatif anasözleşmesinin ortaklık şartlarını belirten 10 ncu maddesinin 3, 5 ve 6. fıkralarında düzenlenen ortaklık şartlarını taşımadığı gerekçesiyle ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmiş olduğunu, sözkonusu çıkarma kararının hukuka aykırı bulunduğunu ileri sürerek, 08.06.2006 tarih ve 5 nolu ortaklıktan çıkarma kararının iptali ile ortaklığın devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın, yönetim kurulu üyelerine açılmasının doğru olmadığını, davacının, tahditli plaka uygulamasına geçiş sürecinde kooperatifle ilişiğini kestiğini ve aynı bölgede faaliyet gösteren başka bir kooperatife ortak olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, kooperatif anasözleşmesinin 10. maddesinde belirtilen ortaklık şartlarını bilmesine rağmen durumunu şartlara uygun hale getirmemiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, Yargıtay 11. Hukuk Dairesince, “...Kooperatif anasözleşmesinin ortaklık şartlarını belirleyen 10. maddesinde kooperatife ortak olabilme şartları arasında kooperatifin amacına uygun motorlu aracın bulunması da gösterilmiş ise de ortağın bu nitelikte bir aracının olmamasının hemen ortaklık sıfatını yitirmesi sonucunu doğurmayacağı, ortağın her zaman yeniden araç sahibi olma veya ortaklığı devir etme ihtimali bulunduğu, anılan şartın olmaması halinde buna dayalı olarak ortaklıktan çıkarma kararı verilmeden önce bu konuda ortağa uygun bir süre içerisinde araç sahibi olması yönünde bir ihtar yapılması, yapılan ihtara rağmen bu şartı yerine getirmediği takdirde ihracına karar verilmesi hayatın olağan akışına, iyiniyet kurallarına ve kooperatifin amacına uygun olduğu, davalı kooperatif anasözleşmesinde öngörülen taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak koşuluyla ilgili çıkarma nedeniyle kooperatifin amacına uygun motorlu aracı bulunmak şeklinde düzenlenen çıkarma sebebi arasında çok sıkı bir bağlantı bulunması dolayısıyla bu iki çıkarma nedeninin bir arada tartışılıp değerlendirilmesi gereğinin ve zorunluluğunun mahkemece dikkate alınmamasının dahi doğru görülmediği...” gerekçesiyle bozulmakla, yeniden yapılan yargılama sonucunda, davacının, anasözleşmenin 10. Maddesinde belirtilen kooperatife üye olma şartlarının yerine getirilmemiş olmasının

üyenin hemen ortaklık sıfatını yitirmesi sonucunu doğurmayacağı, davalı kooperatifin üyelik şartlarını yerine getirmesi için davacı tarafa ihtarname çekmekle birlikte şartları yerine getirmesi için önel vermediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2282, Karar No: 2011/2851, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2282 E.  ,  2011/2851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı kooperatif tarafından 04.04.1999 tarihli genel kurulda kur'a dışı tutulan zemin kattaki dairelerin satışı konusunda yönetim kuruluna yetki verildiğini, 13.08.1999 tarihinde de D Blok 2 no'lu dairenin davalıya satıldığını, satım sözleşmesine göre kur'adan sonra kooperatif için yapılan tüm harcamaların davacıya ait olduğunu, davalının kur'a çekiminden sonra diğer üyeler gibi ödemelerini yapmadığını, davalının yapılan harcamalar için 3.050,00 TL asıl alacak ve 6.355,00 TL işlemiş faiz olmak üzere kooperatife toplam 9.405,00 TL borcu olduğunu ileri sürerek, bu miktarın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı kooperatiften daire satınaldığını, sözleşmeye göre kur'a çekiminden sonra yapılacak harcamalardan sorumlu olduğunu, bilirkişi tarafından bu harcamaların 35.497,00 TL olduğunun belirlendiğini, müvekkilin bu paranın 1/36'sından sorumlu olduğunu, müvekkilince sözleşmenin tüm şartlarının yerine getirilmiş olduğunu, 1.800,00 TL elden, 2.100,00 TL banka hesabına olmak üzere toplam 3.750,00 TL ödeme yaparak borcunu kapattığını, kooperatife borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının kooperatif üyesi olduğuna dair kayıt bulunmadığı, uyuşmazlığın satış sözleşmesinin 4.maddesindeki yükümlüğün davalı tarafından yerinde getirilip getirilmediğine ilişkin olduğu, kur'a çekiminden sonra yapılan işlere ilişkin maliyet hesabının bilirkişiye yaptırıldığı, bu rapora tarafların itiraz etmediği, davacı payına düşen ödemenin 986,02 TL olduğu, kur'a çekiminden sonra da davalının 2.100,00 TL ödeme yaptığı ve sözleşmeden doğan sorumluluğunu yerine getirdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kooperatiften peşin ödeme ile daire satın alan davalıdan satış sözleşmesi ve genel kurul kararları gereği imalat masrafları, tapu, belediye, zorunlu sigorta gibi giderler ile üyelerce ödenmesi kararlaştırılan alacakların tahsili istemine ilişkindir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kooperatiften peşin ödeme ile daire satın alan davalıdan satış sözleşmesi ve genel kurul kararları gereği imalat masrafları, tapu, belediye, zorunlu sigorta gibi giderler ile üyelerce ödenmesi kararlaştırılan alacakların tahsili istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde, talep edilen alacak kalemleri tek tek sayılmış, davalının sözleşme gereğince borcunu ödemediği iddia edilmiştir. Mahkemece, dava dilekçesinde ileri sürülen bu iddialar değerlendirilmeksizin ve davalı tarafından yapıldığı belirtilen 2.100,00 TL ödemenin hangi tarihte ve niçin yapıldığı açıklanmaksızın yalnızca 16.04.2007 tarihli raporda saptanan imalat giderlerinden davalının payına düşen miktarın daha fazlasının ödendiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, davacı kooperatifin tüm defter, kayıt ve belgeleri, sözleşme tarihinden (13.08.1999) sonrasına ait yönetim kurulu kararları, genel kurul tutanakları, hazirun cetvelleri ve davalının üye kaydına ilişkin kooperatif üye kayıt defterinin ilgili sayfalarının onaylı örnekleri dosya içerisine alınarak, kooperatif konusunda uzman bir bilirkişiden davalının genel kurullara katılması ve dava dilekçesine ekli listede bir kısım aidat ödemelerini de yaptığı ileri sürülmüş olması karşısında öncelikle davalının kooperatife üye olup olmadığı, üye ise üyeliğinin niteliği belirlendikten sonra alacak istemine konu tüm kalemlerle ilgili olarak hangilerinden ne oranda sorumlu olacağının, davalı tarafından ödendiği kabul edilen 2.100,00 TL'nin satış bedeli olarak mı yoksa sözleşmenin 4.maddesi uyarınca mı ödendiği ve kooperatife borcu kalıp kalmadığı hususlarında tarafların tüm iddia ve savunmalarını kapsayacak, açıklamalı, ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alındıktan sonra oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, sadece kur'a çekiminden sonra kooperatifçe yapılan imalatlara ilişkin hesaplamaya dayalı ve davacının diğer taleplerini karşılamayan inşaat mühendisi bilirkişi raporunun hükme esas alınarak eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8333, Karar No: 2013/11139, Tarih: 26.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8333 E.  ,  2013/11139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; taraflar arasındaki boşanma davasının devam ettiğini, düğünde takılan takıların davalı (koca) tarafından müvekkilinden zorla alındığını, çeyiz olarak alınan ev eşyalarının da davalının yedinde bulunduğunu iddia ederek çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen iadesi olmadığı taktirde bedeli olan (şimdilik) 23.620 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının üzerinde taşıması gereken takıları kendi iradesi ile bırakıp evi terk ettiğini, zorla alınmadıklarını, çeyiz eşyalarının da boşanma davasında davacıya verilmesi teklif edildiği halde kabul etmediğini, ayrıca davacının bildirdiği çeyiz ve takıların adedinin ve kıymetinin gerçeğe uymadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 15.01.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda belirtilen bir adet...makinesi (250,00 TL), singer dikiş makinesi (125,00 TL), arçelik mikrodalga fırın (40,00 TL), üç adet perde ve tül (300,00 TL), porselen takım (100,00 TL) ve çeyiz sandığının davacı kadına aynen iadesine, bu mümkün değil ise belirlenen değerleri ile yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ziynete dair 25.12.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre 7 adet üçlü burma bilezik (11.970 TL), 18 adet cumhuriyet altını (2.880 TL), saat kolye ve küpe (2.100 TL) olmak üzere aynen davalıdan alınıp davacıya verilmesine, bu mümkün değil ise belirlenen değeri ile beraber yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesi (HUMK.388.md), hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir.

İstem hakkında karar verilirken istenilen eşyaların her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer, birer, açık, şüphe ve infazda tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Mahkemece hüküm kısmında bedelinin tahsiline karar verilen ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar (gram ve ayarı) ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

İstem hakkında karar verilirken istenilen eşyaların her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer, birer, açık, şüphe ve infazda tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Mahkemece hüküm kısmında bedelinin tahsiline karar verilen ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar (gram ve ayarı) ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Öte yandan, mahkemece yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş olmasına rağmen, faizin hangi tarihten itibaren başlayacağının belirtilmemiş olması da doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9625, Karar No: 2010/8702, Tarih: 07.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/9625 E.  ,  2010/8702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın 11.09.2008 tarihli duruşmada telefonun kendisine sivil polislerce teslim edildiğini söylemesi ve 23.07.2002 tarihli zaptetme teslim ve tesellüm tutanağında, fail hakkında yapılan araştırmada bahse konu telefonun sokak girişinde atılmış bir vaziyette bulunduğunun belirtilmesi karşısında; rızai iadeden bahsedilemeyeceği ve bu nedenle 5237 sayılı TCK.nun 168/3. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı gerekçe ile cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanık hakkındaki eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 07/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2072, Karar No: 2014/1456, Tarih: 10.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/2072 E.  ,  2014/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/152412

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2010

NUMARASI : 2010/208 (E) ve 2010/205 (K)

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4202, Karar No: 2018/6427, Tarih: 05.07.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/4202 E.  ,  2018/6427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın, davacı Bakanlık ile davalı işyeri arasındaki "Temizlik Hizmeti Alım" sözleşmesine aykırılıktan kaynaklandığı belirgin olup, bu yönde, davada 5510 sayılı Kanunun uygulama yeri bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın 5510 sayılı Kanunun uygulanmasından kaynaklandığını ortaya koyacak yasada başka bir hüküm de mevcut değildir. Aksine, sözleşme hükümlerine aykırılıktan doğan bu davanın yasal dayanağı Borçlar Kanununun maddeleri olduğu, davanın genel görevli asliye hukuk mahkemesinde görülmesi ve Yargıtay Hukuk ve Ceza Daireleri İş Bölümü Onüçüncü Hukuk Dairesi Başlılıklı 1. maddesinde “....diğer dairelerin görevine girmeyen sözleşmeler ile özel kanunlara göre yapılıp diğer dairelerin görevine girmeyen sözleşmelerden kaynaklanan davalar....” belirtildiğinden, konunun sözleşme hukukunu ilgilendirdiğinden, dosyanın 13. Hukuk Dairesinin görev dahilinde bulunduğu anlaşılmakta olup, dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11123, Karar No: 2015/304, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11123 E.  ,  2015/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DEMİRCİ ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/200-2014/50

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunu belirterek, davacı için aylık 500.00 TL tedbir nafakası ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; süresinde yetki itirazında bulunarak davanın esastan da reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının yerleşim yerindeki mahkemenin (İzmir) yetkili olduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, TMK. 197/2.maddesine dayanan tedbir nafakası talebine ilişkindir. TMK’nun 201/1.maddesinde; "Evlilik birliğinin korunmasına yönelik önlemler konusunda yetkili mahkeme eşlerden herhangi birinin yerleşim yeri mahkemesidir." Aynı madde son fıkrada; "Önlemlerin değiştirilmesi, tamamlanması veya kaldırılması konusunda yetkili mahkeme, önlem kararını veren mahkemedir. Ancak, her iki eşin de yerleşim yeri değişmişse, yetkili mahkeme eşlerden herhangi birinin yeni yerleşim yeri mahkemesidir." düzenlemeleri yeralmaktadır.

Davada, davacı ayrı yaşamakta haklılık iddiasına dayalı olarak tedbir nafakası istemektedir. Dosyada yeralan nüfus kayıtlarından davacının yerleşim yerinin Demirci, davalının yerleşim yerinin İzmir olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı TMK.nun 201/1.maddesi hükmüne göre kendi yerleşim yeri mahkemesinde veya HUMK.nun 9.maddesi (HMK. 6.maddesi) hükmü gereğince davalının yerleşim yeri mahkemesinde dava açma konusunda seçimlik hakka sahiptir. Somut olayda; davacı, davayı kendi yerleşim yeri mahkemesi an Demirci Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nde açmıştır. TMK'nın 201/1.maddesi hükmü gereğince davanın açıldığı mahkeme davaya bakmaya yetkilidir.

O halde mahkemece, davacının kendi yerleşim yeri mahkemesinde açtığı tedbir nafakası davasında işin esası hakkında inceleme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yetkisizlik kararı verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4607, Karar No: 2016/5344, Tarih: 06.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4607 E.  ,  2016/5344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; davacı şirket tarafından, davalının dava dışı şirketin sermaye artışına katılmasını sağlamayı teminen ödemiş olduğu bedelin vekaletsiz işgörme hükümleri uyarınca tahsili talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11151, Karar No: 2014/31317, Tarih: 10.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11151 E.  ,  2014/31317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/57406

MAHKEMESİ : Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/177 (E) ve 2012/450 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-30.03.2012 tarihli tutanak içeriğine, tanık beyanlarına, suça sürüklenen çocuğun savunmalarına, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk Ş.. Ç..'nın TCK'nın 142/1-a maddesine uyan hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olması karşısında, bu suçtan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

2-Sanık S.. Ç..'nın sorgusu yapılmadığı halde hakkında hüküm kurularak beraatine karar verilmesi,

3-Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk Ş.. Ç.. hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporunun aldırılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan T.. T.. A.Ş. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.