muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/6650, Karar No: 2024/6822, Tarih: 13.12.2024

652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13. maddesinde; "(Değişik: 2/7/2018-KHK-703/22 md.)(2) 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen izin veya ruhsatlara ilişkin hükümler, öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlar hakkında uygulanmaz. Öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlara iş yeri açma ve çalışma ruhsatı ortaokul ve ortaöğrenim düzeyinde Millî Eğitim Bakanlığınca, yükseköğrenim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığınca verilir. Bakanlıklar bu yetkilerini valiliklere devredebilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir." hükmü bulunmaktadır.
 5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanun ve 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak hazırlanan dava konusu Ortaokul ve Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin 9. maddesinde " (1) Kurumlara, türlerine göre aşağıda belirlenen asgari kontenjana göre kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı verilir:
a) Öğrenci yurdu için en az kırk öğrenci.
b) Öğrenci pansiyonu için en az otuz öğrenci.
(2) Kurum kontenjanlarının belirlenmesine ilişkin usul, esas ve standartlar Bakanlıkça belirlenir.", 10. maddesinde "..(2) Barınma hizmetleri; ortaokul ve imam-hatip ortaokulu öğrencilerine öğrenci yurtlarında, ortaöğretim kurumları öğrencilerine öğrenci yurt veya pansiyonlarında verilir. Bu kurumlar müstakil binalarda veya etrafı ihata duvarıyla çevrili ortak bir taşınmazın üzerinde tamamı kuruma ait birden fazla binada açılır.",  26. maddesinde "(1) Öğrenciler, öğrencilik durumları devam ettiği sürece kurumda barınabilirler. (2) Kurumlar, sadece kız veya sadece erkek öğrenciler için açılır ve işletilir. (3) Ortaokul, imam-hatip ortaokulu ve ortaöğretim kurumları öğrencilerine yönelik barınma hizmeti veren kurumlardaki yatakhaneler, öğrencilerin yaş grupları dikkate alınarak düzenlenir. (4) Kurumlardan; a) Öğrenci yurdu; ortaokul, imam-hatip ortaokulu, ortaöğretim kurumu öğrencileri, b) Öğrenci pansiyonu; ortaöğretim kurumu öğrencileri, için açılır." düzenlemesi yer almaktadır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
 Anayasamızın 124. maddesi uyarınca Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren Kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelik çıkarabilecekleri hükme bağlanmıştır. Anayasamızın ilgili hükmü ve normlar hiyerarşisi bağlamında, bir yasa hükmüne dayalı olarak hazırlanan yönetmelikler ile yasa hükümlerine açıklık getirilmesi ve yasa hükümlerinin  uygulamaya geçirilmesi  amaçlanmakta olup kanun koyucu tarafından idareye tanınan düzenleme yetkisinin başta kamu yararı olmak üzere hizmet gerekleri, hukuk devleti, hukuk güvenliği ve kazanılmış haklara riayet ilkelerine uygun olarak kullanılması gerekmektedir.
İdarelerin işlem tesis ederken kendilerine Anayasa ve yasalarla çizilen çerçeve içinde takdir hakkına sahip oldukları açıktır. Ancak bu takdir hakkı, serbestçe kullanılanabilecek  bir keyfiyeti ifade etmeyip, kamu yararı ve hizmet gerekleri açısından hukuka uygun olarak temellendirilmiş olgularla desteklenmelidir. 
Kamu yararı kavramı, tüm devlet organlarının işlem ve eylemlerinin genel nitelikteki amacını ve aynı zamanda nedenini oluşturmakta, çeşitli hak ve özgürlükler açısından bir sınırlama nedeni niteliği de taşımakta olup bu kavram genel bir ifadeyle bireysel, özel çıkarlardan ayrı ve bunlara üstün olan toplumsal yararı ifade etmektedir.
Dava Konusu Yönetmeliğin 9. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan..."Öğrenci yurdu için en az kırk öğrenci", (b) bendinde yer alan ..Öğrenci pansiyonu için en az otuz öğrenci.." ibarelerinin incelenmesi;
 Ortaokul, imam-hatip ortaokulu ve ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören öğrencilere     Millî Eğitim Bakanlığına bağlı resmî okullara ait yurt ve pansiyonlarda barınma hizmeti verilmekle birlikte; dava konusu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde gerçek ve tüzelkişiler tarafından açılan yurt ve pansiyonlarda da barınma hizmeti sunulmaktadır.
Özel barınma hizmeti veren kurumların açılması ve işletilmesine ilişkin usul ve esasların belirlenmesi, öngörülen mevzuat hükümlerine uygun hizmet verilip verilmediğinin denetlenmesi  noktasında davalı idarenin yetkili olduğu açıktır.
 	Hukuk devletinde, idareye tanınan takdir yetkisi mutlak ve sınırsız olmayıp, kamu yararı ve hizmet gerekleriyle sınırlıdır ve takdir yetkisine dayalı olarak tesis edilen işlemlerin hukuken geçerli sebeplere dayanması gerekmektedir. 
	Dava konusu Yönetmelik hükümleri ile özel barınma hizmeti veren kurumlara asgari kontenjanı sağlamaları halinde kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi öngörülmüş olup; anılan düzenlemelerin bu kurumlarda barınma hizmeti sunulan öğrencilerin güvenli, sağlıklı ve düzenli bir ortamda barınmalarının sağlanması ve hizmet kalitesinin arttırılması amacıyla tesis edildiği anlaşıldığından hukuka ve kamu yararı ile hizmet gereklerine aykırılık görülmemiştir.

Dava konusu Yönetmelik hükümleri ile özel barınma hizmeti veren kurumlara asgari kontenjanı sağlamaları halinde kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi öngörülmüş olup; anılan düzenlemelerin bu kurumlarda barınma hizmeti sunulan öğrencilerin güvenli, sağlıklı ve düzenli bir ortamda barınmalarının sağlanması ve hizmet kalitesinin arttırılması amacıyla tesis edildiği anlaşıldığından hukuka ve kamu yararı ile hizmet gereklerine aykırılık görülmemiştir.
	Dava konusu Yönetmeliğin 10. maddesinin 2. fıkrasında  yer alan "Barınma hizmetleri; ortaokul ve imam-hatip ortaokulu öğrencilerine öğrenci yurtlarında, ortaöğretim kurumları öğrencilerine öğrenci yurt veya pansiyonlarında verilir..." cümlesi ile   26. maddesinin 4. fıkrasının (a) ve (b) bendinde yer alan "Kurumlarından; a) Öğrenci yurdu; ortaokul, imam-hatip ortaokulu, ortaöğretim kurumu öğrencileri, b) Öğrenci pansiyonu; ortaöğretim kurumu öğrencileri " ibarelerinin incelenmesi:
Dava konusu Yönetmeliğin 4. maddesinde; öğrenci pansiyonu ortaöğretim kurumu öğrencileri için bağımsız bir bina veya etrafı ihata duvarıyla çevrili ortak bir taşınmazın üzerinde tamamı kuruma ait birden fazla binadan oluşan en az bir ay olmak üzere barınma hizmetlerinin sunulduğu kurum; öğrenci yurdu ise  ortaokul ve imam-hatip ortaokulu öğrencileri ile ortaöğretim kurumları öğrencileri için bir binadan veya etrafı ihata duvarıyla çevrili ortak bir taşınmazın üzerinde tamamı kuruma ait birden fazla binadan oluşan, yatakhaneleri, ortak kullanım alanları bulunan ve toplu hizmetlerin sunulduğu kurum olarak tanımlanmış olup; Yönetmeliğin 26. maddesinin 4. fıkrasında ise; öğrenci yurdunda ortaokul, imam-hatip ortaokulu, ortaöğretim kurumu öğrencilerinin; öğrenci pansiyonunda ise ortaöğretim kurumu öğrencilerinin barınacağı düzenlemesine yer verilmiştir.
Ortaöğretim Kurumu Öğrencilerine Barınma Hizmeti Veren Özel Kurumların Standartları ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönergede ise ortaokul ve ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören öğrencilere barınma hizmeti veren özel kurumların bölümleri, kullanılacak araç gereçleri, verilecek hizmet standartları ile çalışma usul ve esasları düzenlenmiş olup; anılan Yönergenin incelenmesinden öğrenci yurtlarında yemekhanenin öğrenci kontenjanına uygun büyüklükte, ihtiyaca cevap verecek şekilde düzenlenmesi gerekmekte iken öğrenci pansiyonlarında yemekhanenin isteğe bağlı olduğu (m. 15/1-ş ve m.16/1-ş), ortaokul/imam-hatip ortaokulu öğrencilerinin barındığı yurtlarda rehberlik odası zorunlu, ortaöğrenim öğrencilerinin barındığı yurtlarda isteğe bağlı iken pansiyonlarda rehberlik odasının isteğe bağlı olduğu (m. 15/1-n, m.16/1-n) anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesi neticesinde; öğrenci pansiyonlarının en az bir ay olmak üzere barınma hizmeti sunduğu ve ücretin en az bir aylık olarak belirlendiği, öğrenci yurtlarının barınma hizmetinin ise yıllık olarak belirlendiği, Yönergenin muhtelif maddelerinde öğrenci yurt ve pansiyonları için farklı standartlara yer verildiği anlaşıldığından ortak kullanım alanları bulunan ve toplu hizmetlerin sunulduğu öğrenci yurtlarının  kurumsal yapı ve barınma hizmetinin sunum biçimi bakımından öğrenci pansiyonlarından farklılaştığı sonucuna varılmaktadır.
Davacı Dernek tarafından; dava konusu düzenleme ile öğrenci pansiyonlarında ortaokul öğrencilerinin barınmasının engellendiği ve bu durumun Anayasa'nın eşitlik ilkesine  aykırılık teşkil ettiği ileri sürülmektedir.
	Anayasa Mahkemesi kararlarında da belirtildiği üzere; Anayasa'da yer alan eşitlik ilkesi eylemli değil, hukuksal eşitliği ifade ettiğinden aynı hukuki durumda olanların aynı, farklı hukuki durumda olanların farklı kurallara bağlı tutulması eşitlik ilkesini ihlal etmeyecek olup; Mahkemelerce yapılan yargılamalarda eşitlik ilkesinin "kamu yararı" çerçevesinde dikkate alınması gerekmektedir.
  Ortaokul çağındaki çocukların yaş grubu dikkate alındığında; bu yaş grubundaki çocukların fiziksel, bilişsel, duygusal ve sosyal gelişiminin başladığı bir dönem içinde oldukları dikkate alındığında özellikle bu dönemi ailelerinden uzakta geçiren ve özel barınma kurumlarında kalan ortaokul öğrencilerinin öğrenci pansiyonları yerine ortak kullanım alanlarının bulunması ve toplu hizmetlerin sunulması noktasında belli standartları sağlamak zorunda olan öğrenci yurtlarında barınmasının bu çocukların günlük yaşam koşullarının düzeninin ve güvenlik ihtiyaçlarının sağlanması amacına hizmet ettiği açıktır.
Bu itibarla;  dava konusu düzenlemeler yönünden davalı idarece takdir yetkisinin kamu yararı ve hizmet gerekleri dikkate alınmak suretiyle kullanıldığı ve  öğrenci yurtlarında ortaokul, imam-hatip ortaokulu, ortaöğretim kurumu öğrencilerinin; öğrenci pansiyonlarında ise sadece ortaöğretim öğrencilerinin barınmasının eşitlik ilkesine aykırılık teşkil etmediği anlaşılmıştır.
 Dava konusu Yönetmeliğin 10. maddesinin 2. fıkrasında  yer alan "... Bu kurumlar müstakil binalarda veya etrafı ihata duvarıyla çevrili ortak bir taşınmazın üzerinde tamamı kuruma ait birden fazla binada açılır" cümlesinin incelenmesi; 
5661 sayılı Kanun'un yukarıda metnine yer verilen Ek 1. maddesinde; öğrenim düzeyine göre barınma hizmetinin verilebileceği kurumların niteliklerinin, ilgili Bakanlık tarafından yönetmelik ile belirleneceği hükmüne yer verilmiştir.
Dava konusu kuralın, Yönetmeliğin dayanağı olan 5561 sayılı Kanunun verdiği yetki uyarınca  kurum binasının niteliklerine ilişkin bir düzenleme içerdiği, bu anlamda üst hukuk normuna uygun olduğu anlaşılmaktadır.

5661 sayılı Kanun'un yukarıda metnine yer verilen Ek 1. maddesinde; öğrenim düzeyine göre barınma hizmetinin verilebileceği kurumların niteliklerinin, ilgili Bakanlık tarafından yönetmelik ile belirleneceği hükmüne yer verilmiştir.
Dava konusu kuralın, Yönetmeliğin dayanağı olan 5561 sayılı Kanunun verdiği yetki uyarınca  kurum binasının niteliklerine ilişkin bir düzenleme içerdiği, bu anlamda üst hukuk normuna uygun olduğu anlaşılmaktadır.
Diğer yandan;  özel barınma hizmeti verilen kurumların müstakil binalarda veya etrafı ihata duvarıyla çevrili ortak bir taşınmazın üzerine tamamı kuruma ait birden fazla binada açılmak zorunda olmasına ilişkin düzenleme ile bina güvenliği noktasında kurumların denetiminin daha elverişli hale gelmesinin ve ortaokul-ortaöğretim  çağındaki çocukların can ve mal güvenliklerinin sağlanmasının amaçlandığı anlaşıldığından anılan düzenlemede kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL  yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL   vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 
13/12/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2018, Karar No: 2024/6804, Tarih: 13.12.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2024/2018
Karar  No : 2024/6804  
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVALI): ... Valiliği 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: ...İlkokulunda öğretmen olarak görev yapan davacının, Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı "FETÖ/PDY Terör Örgütü ile Bağlantılı Olduğu Tespit Edilen Kurumlar" konulu Genelgesi uyarınca çalışma izninin iptal edilmesi üzerine çalışma izninin geri verilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ... Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; Özel öğretim kurumlarında görev yapacak personellere ilişkin çalışma izinlerinin söz konusu personellerin sözleşme imzaladığı özel öğretim kurumlarınca  yasa ve yönetmelikte belirlenen usuller çerçevesinde talep edileceği, bu suretle valilikler tarafından onaylanan çalışma izinleri ilgili özel öğretim kurumuna münhasır olacağı gibi söz konusu özel öğretim kurumuyla akdedilen sözleşme dönemiyle de sınırlı olacağı, dolayısıyla davacı tarafından talep edildiği şekilde genel nitelikte çalışma izni düzenlenmesine olanak bulunmadığı, buna göre davacının çalışma izninin iade edilmesine ilişkin isteminin  reddine dair dava konusu işlemde netice olarak hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, Dairemizin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyularak, dava konusu işlemin dayanağının Dairemizin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararın  kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI   : Davalı idare tarafından, davacının çalıştığı kurumun KHK ile kapatıldığı sırada davacının anılan kurumda  çalışması nedeniyle Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün... tarih ve ... sayılı "FETÖ/PDY Terör Örgütü ile Bağlantılı Olduğu Tespit Edilen Kurumlar" konulu Genelgesi uyarınca çalışma izninin iptal edildiği, dava konusu işlemin bir tedbir niteliğinde olduğu  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Yine 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştay'ın kararı düzelterek onayacağı, hükme bağlanmıştır.
492 sayılı Harçlar Kanununun "Mevzuu" başlıklı 2. maddesinde " Yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harçlarına tabidir.", "Mükellef" başlıklı 11. maddesinde "Genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını istiyen kişiler ödemekle mükelleftir.", "Harçdan müstesna işlemler" başlıklı 13. maddesinde, "Aşağıda yazılı mevzular harçdan müstesnadır: (...) j) Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri." hükmüne yer verilmiştir. 
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde, yargılama giderlerinin kapsamı sayılmış olup;  326/1. maddesinde, "Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir."; "Yargılama giderlerine hükmedilmesi" başlıklı 332. maddesinde, "(1) Yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedilir. (2) Yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümü hüküm altında gösterilir. (3) Hükümden sonraki yargılama giderlerini hangi tarafın ödeyeceği, miktarı ve dökümü ile bu giderlerin hangi tarafa yükletileceği, mahkemece ilamın altına yazılır." hükmü yer almıştır.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesi neticesinde; davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişilerin yargı harçlarını ödemekle mükellef olduğu, Harçlar Kanununun 13/1-j bendi gereğince Genel Bütçeye dahil idarelerin Harçlar Kanununun (1) ve (3) sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu, anılan Kanun maddesiyle öngörülen muafiyetin bu idarelerin davacı veya kanun yollarına başvuran sıfatını haiz olduğu davalar için söz konusu olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326. maddesinin 1. fıkrasında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen tarafa yükleneceğine açıkça yer verildiği, yargı harçlarının da yargılama giderlerinin bir unsuru olduğu,  dava açılırken davacı tarafından yatırılan veya adli yardım nedeniyle yatırılması ertelenen ve dava sürecinde yargılama giderine dönüşen yargı harçlarının -haklılık oranı gözetilerek- davalı idarece ödenmesine hükmedilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.
Diğer yandan; yargılama giderlerine hükmedilmesinin kamu düzeninden olduğu ve Mahkemelerce re'sen incelenmesi gerekeceğinden, bu kapsamda yapılan değerlendirmelerin aleyhe bozma yasağı kapsamı dışında olduğunun  kabulü gerekmektedir.
	Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında haklılık oranına göre hesaplanan harç miktarının davalı idarenin harçtan muaf olması sebebiyle  tahsiline yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda; ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:... K:... sayılı kararının hüküm fıkrasının "..adli yardım isteminin kabulü nedeniyle alınmayan harçların davalı idareden tahsili için Mahkemesince ilgili vergi dairesine müzekkere yazılmasına" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 13/12/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/5363, Karar No: 2024/6823, Tarih: 13.12.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2022/5363
Karar  No : 2024/6823  
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVALI):... Bakanlığı 
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
KARŞI TARAF (DAVACILAR): 1- ...'a Velayeten Kendi Adlarına Asaleten	  
2- ...	  3- ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: ... ili, ... ilçesi,...İlkokulunda ... gününde teneffüs esnasında, bir başka öğrencinin elinde bulunan kırık şemsiyenin davacılardan öğrenci ...'ın gözüne batması sonucu görme kaybı oluşmasında davalı idarenin hizmet kusuru bulunduğu gerekçesiyle fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik ... için tedavi masraflarına karşılık 200,00-TL, geçici iş göremezlik zararına karşılık 300,00-TL ve kalıcı iş göremezlik zararına karşılık 500,00-TL olmak üzere toplam 1.000,00-TL maddi ve 150.000,00-TL manevi, anne ... için 50.000,00-TL manevi, baba ... için 500.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 1.000,00-TL maddi ve 250.000,00-TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K...sayılı kararda; davaya konu olan olayla ilgili sorumlu oldukları iddiasıyla okul müdürü, müdür yardımcısı ve nöbetçi öğretmen hakkında,... Asliye Ceza Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... gün ve E:... K:... sayılı kararıyla anılan kişilerin ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği,  dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler ile ceza soruşturma dosyasının birlikte incelendiği, tazminat istemine konu zararın meydana gelmesinde kusurlu olduğu iddia edilen davalı idareye atfedilecek atfı kabil kusur bulunmadığı, zararın kusursuz sorumluluk esasına göre de tazmininin olanaklı olmadığı, davalı idarenin, davacıların uğradığını iddia ettiği maddi ve manevi zararların tazmini ile sorumlu tutulabilmesine hukuken olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.