muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9995, Karar No: 2015/11555, Tarih: 08.10.2015

Bu nedenle, eğer arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporunun da yukarıda belirtilen ilke ve olgulara uygun düzenlendiği de söylenemez.

Şöyle ki; mahallinde yapılan uygulama neticesinde çekişme konusu taşınmazın 4235 m2'lik bölümünün davalılar tarafından halı saha olarak işletildiği belirlendiği halde, tapu kaydına göre 4643,90 m2 olan taşınmazın kalan bölümünde davacı tarafın kullandığı veya çekişmesiz kullanabileceği (veya tasarruf edebileceği) bölümün bulunup bulunmadığı üzerinde durulmadığı gibi, çekişme konusu taşınmazın yine tapu kaydında vasfı bostan olarak yazılı olduğu ve davalı taraf; taşınmazın halı saha haline kendileri tarafından getirildiği, bu nedenle üzerindeki muhdesatlar dikkate alınmadan ecrimisil hesaplaması yapılması gerektiğini iddia etmiş ise de, davalı tarafın bu savunması üzerinde de durulmadığı gibi, taşınmazın dava konusu ilk dönemdeki ecrimisil miktarının belirlenip sonraki dönemler için ecrimisil hesaplaması yapılması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da yakın tarihin ecrimisilin belirlenerek geriye gitmek suretiyle hesaplama yapılmış olmasının da doğru olduğu söylenemez.

Hâl böyle olunca, mahallinde yeniden konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılması, çekişme konusu taşınmazda davacının, kayyım tayin edildiği paydaşlar adına tasarruf ettiği veya edebileceği bölüm bulunup bulunmadığının belirlenmesi, kullandığı veya kullanabileceği bölümün bulunmadığının belirlenmesi halinde, kayyımla idare edilen yerler için intifadan men şartına gerek olmadığı da gözetilerek, öte yandan çekişme konusu taşınmazın tapu kaydındaki vasfı ve halı saha haline getirilmesinin davalı tarafça gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği hususları üzerinde de durularak, bu konudaki tarafların gösterdikleri delillerin de toplanarak ecrimisil hesabı yönünden bilirkişilerden yukarıdaki ilkelere uygun, denetime elverişli rapor alınması, ondan sonra varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabul tarzı itibariyle de, taşınmazın kayyımla idare edilen 212/720 pay üzerinde ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken, davalıların kullandığı bölümün tamamı üzerinden belirlenen ecrimisilin hüküm altına alınmış olması doğru olmadığı gibi, dava kısmen kabul edildiği halde, yargılama giderlerinin kabul ve ret oranına göre taraflar arasında paylaştırılmamış olması da doğru değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün belirtilen nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6539, Karar No: 2019/2621, Tarih: 27.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/6539 E.  ,  2019/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, murisleri ... ile davalı arasında 01.07.2011 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, ödenen aylık 2.805.-TL kira bedelinin emsallere göre düşük kaldığını belirterek 01.07.2014 tarihinden itibaren kira bedelinin aylık 8.000.-TL olarak tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, 01.07.2014 tarihinden itibaren ödediği aylık 3.100.-TL kira bedelinin rayice uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında kira parasının miktarına ilişkin bir uyuşmazlık bulunup mahkemeye müracaat edildiğine ve kira parasının dava yoluyla tespiti istenildiğine göre; davalı taraf artırılması istenilen veya karar verilecek miktarı ödese bile dava red edilmeyip, bu miktar hüküm altına alınarak bir tespit kararı verilmelidir. Davalının tespit edilecek miktarı kabul ederek ödeme yapması dava açılmasına sebep olup olmaması ve yargılama giderlerinden sorumluluğu yönünden önemlidir.

Somut olayda; Davacıların murisi ile davalı arasındaki 01.07.2011 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi hususunda, uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece davalının Türk Ticaret Kanunu gereğince tacir olup olmadığı araştırılmamıştır. Davalı kiracının tacir olması halinde TBK'nın 344. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığından, mülga BK ve bu kanun dönemindeki Yargıtay’ın istikrar kazanmış içtihatları gereğince, endekse göre kira bedelinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Davalının tacir olmaması halinde ise tespiti talep edilen 01.07.2014 tarihinde başlayan kira dönemi için kira sözleşmesinin başlangıç tarihinden itibaren beş yıllık süre dolmadığından kira bedelinin endekse göre belirlenmesi gerekmektedir.

Bu durumda davalı kiracının tacir olup olmaması sonuca etkili olmayıp her iki durumda da kira bedelinin davalı tarafından en son ödenen bedelden az olmamak üzere endekse göre belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece yapılacak iş; davacılar tarafından kira bedelinin hak ve nesafete göre tespiti istenilmiş olmakla çoğun içinde azın da olduğu ilkesinden hareketle, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilmek suretiyle tespiti talep edilen dönemin endeks dönemi olduğu kabul edilerek, aradan geçen her yıl için endeks oranı uygulanarak kira bedelinin tespiti gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre davacı tarafın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre davacı tarafın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6398, Karar No: 2015/10764, Tarih: 06.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6398 E.  ,  2015/10764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasında ... 1. Asliye Ticaret ile ... 16. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ticari satımdan kaynaklanan gecikme cezası istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, davalının tacir olmadığı ve uyuşmazlığın TTK 4/2 m. "a-f" bentlerindeki hususlara ilişkin olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, tarafların tacir olduğu ve ticari işletmelerini ilgilendirdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK’nın 6335 sayılı Kanunla değişik 4. maddesinde ticari davalar sayılmış olup, aynı Kanunun 6335 sayılı Kanunla değişik 5. maddesinde ise ticari davaların asliye ticaret mahkemelerinde görüleceği, 5/3. maddesinde ise asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu düzenlenmiştir. Bu durumda, eldeki uyuşmazlığın ticari dava olup olmadığını 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesine göre belirlemek gerekir. Bu düzenlemeye göre, bir uyuşmazlığın ticari dava sayılması için TTK'nın 4/1. maddesine göre her iki tarafında tacir olması ve ticari işletmeleri ile ilgili hususlardan doğması gerekir. TTK'nın 4/2. maddesine göre ise tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın “a-f” bentlerinde sayılan hususlardan doğan uyuşmazlıklar ticari dava sayılmaktadır.

Somut olayda, davacı taraf, davacı kurumun süt fabrikasında imalat işlerinde ihtiyaç duyduğu otomatik yıkama dolum ve kapak kapatma makinesi alım işi için 13/11/2012 tarihinde ihale yapıldığını, 21/12/2012 tarihinde davalı ... (... Ticaret) ile sözleşmenin imzalandığını, sözleşme gereği yapılması kararlaştırılan otomatik yıkama ve dolum ve kapak kapatma makinesinde teknik sorunlar yaşandığını, bunun için ayrıca ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinde dava açıldığını, ayrıca davalının edimini süresinde yerine getirmediğini beyanla, kurumun sözleşmeyi feshettiğini, davacı kurum ve davalı yüklenici firma ile akdedilmiş olan 21/12/2012 tarihli sözleşme gereğince geciken gün karşılığında 20.448,00.-TL'lik gecikme cezasının reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davada, davacının özel hukuk hükümlerine tâbi tüzel kişi olduğu, dava konusunun ise davacının ticari işletmesini ilgilendiren otomatik yıkama, dolum ve kapak kapatma makinesi alımı ile ilişkin olduğu konusunda tartışma yoktur. Davalının ise ticaret siciline kayıtlı ve işçi çalıştıran işletme sahibi olduğu, dava konusu sözleşmenin bedelinin esnaf sınırının çok üzerinde olduğu anlaşılmış, davacının da tacir sıfatını taşıdığı ve alacağın ticari işletmesini ilgilendirdiği görülmüştür. Uyuşmazlığın her iki tarafının tacir olduğu ve ticari işletmelerini ilgilendiren bir alacak bulunduğuna göre, uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5256, Karar No: 2012/10894, Tarih: 25.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5256 E.  ,  2012/10894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/10/2010 tarih ve 2009/538-2010/520 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalının D.R.Ö Giyim Tekstil Ltd Şti. ünvanı altında ortaklık kurarak Dera isimli bir butik açtıklarını, şirket müdürü seçilen davalının şirket ile ilgili keyfi kararlar aldığını, şahsi ihtiyaçlarını kasadan karşıladığını, şirket adına mal alırken kendisine de alışveriş yapıp şirket adına yazdırdığını, böylece ortaklığın çekilmez hale geldiğini, daha sonra 10/06/2009 tarihli davalının ortak mağazalarının bulunduğu adreste kendi adına dükkan açarak vergi mükellefi olduğunu, TTK hükümlerine göre davalının rekabet etmeme yükümlülüğünün bulunduğu, davacının tüm maddi varlığını sermaye payı olarak koyarak tüketmiş olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişki hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000TL maddi 10.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ortaklık kurulduktan sonra sermaye payı dahi ödemediğini, hiçbir işle ilgilenmediğini, bunun üzerine davalının kendi adına şahsi ticari faaliyete geçtiğini, rekabet etmeme yükümlülüğün söz konusu olmadığı savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının davacıyı İzmir 31. Noterliği marifeti ile ortaklar kurulu toplantısına davet ettiği, bu davette tasfiye dahil tüm hususların ele alınmasını istediği, böylece ortak ticarethanenin tasfiye aşamasına geldiği, ortaklığın çekilmez noktaya her iki taraf için de sürüklendiği, davalının aynı sektörde dahi olsa tek başına ticari faaliyet yürütmesinin tasfiye noktasına gelen bir şirketle rekabet etme çerçevesinde değerlendirilemeyeceği, ayrıca davacı tarafın uğradığı maddi zararı ispat edemediği ve BK 49. maddesi anlamında manevi haklarını tazminata esas olacak şekilde haleldar eden bir davranışında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece her ne kadar davalı tarafın yargılama sırasında davacıya çektiği, şirketin ve diğer hususların görüşülmesi için ortaklar kurulu toplantısı yapılması talebiyle gönderilen ihtarname ile şirketin tasfiye sürecine girdiği, bu nedenle davalı şirketin müdürünün artık şirket ile rekabet etmeme yükümlülüğünün kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de, dava niteliği itibariyle şirket yöneticisi davalının şirketi zarar uğrattığı, şirket sermayesini kaybettiği, dolayısıyla kendisinin şirketteki sermaye payının da tüketildiği iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminatın tahsili ve iddianın bu ileri sürülüş biçimi itibariyle de yönetici aleyhine açılan sorumluluk davası niteliğinde olup, davacının doğrudan zarar uğraması söz konusu değildir. Bu itibarla, TTK'nın 309. maddesi uyarınca bu tür dolaylı zarar gerçekleştiği iddiasıyla açılan sorumluluk davasıyla talep edilen tazminatın ancak şirket adına tahsili istenebileceğine göre, davacının kendi adına açtığı bu davanın dinlenme olanağı bulunmadığından ve davanın yukarıda yazılı gerekçeyle reddi sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son. maddesi uyarınca hükmün açıklanan bu değişik gerekçeyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/14136, Karar No: 2010/1780, Tarih: 03.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/14136 E.  ,  2010/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla ırza geçmek suçundan sanık ...’ün yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.10.2009 gün ve 2009/51 Esas, 2009/328 Karar sayılı re'sen de temyize tabi hükmün O Yer C.Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık yönünden incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 04.12.2009 günlü tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle 24.02.2010 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı, ancak dosyadaki vekaletnameye dayanarak katılan ... Şen vekili Av. ...’ın geldiği anlaşıldı, huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Katılan vekili müvekkili lehine beyanda bulundu 2 sahifeden ibaret dilekçe verdi, alındı dosyasına konuldu.

Yargıtay C.Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Katılan vekili ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşma 10.03.2010 Çarşamba saat 13.30’a bırakılmasına oybirliğiyle karar verilmişti.

Belirli günde oturum açıldı dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Katılanlar vekili Av. ...tarafından; 09.10.2009 tarihli, hükümden önce verilmiş bulunan temyiz dilekçesinde, belirtilen karar tarihi ve içeriğinden, bu dosya ile ilgisinin bulunmadığı anlaşılmakla, O Yer C.Savcısının ve sanık müdafiin temyizi ile sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

17.09.2009 günlü oturumda kapalılık kararı alınmadığı halde, oturumun kapalı yapılması isabetsiz ise de; sonraki oturumlarda aynı işlemlerin tekrarlanması ve C.Savcısının yeniden mütalaa vermiş bulunması karşısında, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

17.09.2009 günlü oturumda kapalılık kararı alınmadığı halde, oturumun kapalı yapılması isabetsiz ise de; sonraki oturumlarda aynı işlemlerin tekrarlanması ve C.Savcısının yeniden mütalaa vermiş bulunması karşısında, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyanın içinde mağdurenin kızlığının bozulup bozulmadığını saptayan alınmış bir rapor bulunmadığı anlaşıldığından, öncelikle bu konuda raporunun alınması; ... Üniversitesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalınca düzenlenen 17.03.2009 günlü raporla “Travma Sonrası Stres Bozukluğu ve Depresyon Tanısı” konulan mağdureye ait tedavi evrakları getirtilip dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, mağdurede saptanan bu durumun 765 sayılı TCK.nun 418/2. maddesindeki "....mağdurun sıhhatine sair büyük bir nakise irası" niteliğinde bulunup bulunmadığı, 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanmasını gerektirir şekilde beden veya ruh sağlığında bozulmaya neden olup olmadığı hususunda raporunun temin edilmesi, her iki yasa karşılaştırılması sırasında oranlılık ilkesine de uyularak, 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesindeki “değişik zamanlarda gerçekleşmiş” olma koşulunun bulunmadığı da gözetilip, keza 765 sayılı TCK.nun lehe kabulü halinde Ruh Sağlığının Bozulması nedeniyle 418. madde ile yapılan artırımın temel ceza üzerinden değil hasıl olan ceza üzerinden uygulanması gerektiği de dikkate alınarak lehe Yasanın ve sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir olunması gerekirken noksan araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer C.Savcısı ile sanık müdafiin temyiz itirazları ve duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

03.03.2010 tarihinde verilen işbu karar 10.03.2010 tarihinde Yargıtay C.Savcılarından ... ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında, katılan vekilinin yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2017/2719, Karar No: 2018/4050, Tarih: 20.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/2719 E.  ,  2018/4050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece, taşınmazın eylemli orman olup olmadığının tespiti adına yapılan araştırma ve incelemenin hüküm için yetersiz olduğu açıklanarak; mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle taraf tanıkları, 3 kişilik orman ve ziraat mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kurulu ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılması, keşif sırasında; yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın tespit tarihi itibariyle kimler tarafından neye istinaden zilyet edildiğine ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, orman ve ziraat mühendisinden oluşacak üç kişilik bilirkişi kurulundan taşınmazın 2010 yılındaki ortofotosunu da uygulayarak tespit tarihi itibariyle taşınmazın niteliğiyle, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların cinsi ve yaşı konusunda komşu taşınmazlarla mukayeseli ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 121 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, taşınmazın aynı ada ve parsel numarası altında kadastro tespitindeki miktarı ve niteliği ile Hazine adına tesciline, taşınmazın beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. İş bu taşınmazın 22.03.2016 tarihli bilirkişi heyeti raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.366,95 metrekarelik meyve bahçesi niteliğindeki bölüm ... evlatları ..., ..., ..., ... ve ...'un eşit hisselerle kullanımındadır. (B) harfi gösterilen 2.040,63 metrekarelik bölüm eylemli ormandır." şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Orman İdaresi, çekişmeli 121 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamının eylemli orman olması nedeniyle tutanağın beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhlerinin kaldırılması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın 22.03.2016 tarihli bilirkişi heyeti raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün eylemli orman olmadığı gerekçesiyle bu bölüme yönelik davanın reddine, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen bölüme yönelik davanın ise kabulüne karar verilmiş ise de; temyize konu (A) harfi ile gösterilen bölüme yönelik değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir. Temyize konu kısım, taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümüdür. Mahkemece bozma ilamın uyularak yapılan keşif sonucunda alınan 22.03.2016 tarihli bilirkişi raporunda; (A) harfi ile gösterilen bölümün 1.366,95 metrekare yüzölçümüne sahip olduğu, üzerinde çeşitli meyve ağaçları olsa da dört tarafının yoğun orman örtüsü ile kaplı olduğu, orman bütünlüğü içerisinde orman içi açıklığından faydalanılarak açıldığı ve çekişmeli 121 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamının eylemli orman arazisi olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, taşınmazın niteliğini açıkça ortaya koyan, bilimsel esaslara, keşfi takibe ve denetime uygun söz konusu rapor dikkate alınarak (A) harfi ile gösterilen temyiz konusu bölüm yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup davacı Orman İdaresi vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.