muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10882, Karar No: 2022/17720, Tarih: 06.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/10882 E.  ,  2022/17720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, etkin pişmanlık hususunda soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısına ihtarat yükümlülüğü getirildiği ve soruşturma ve kovuşturma evreleri için ayrı indirim oranları düzenlendiği, somut olayımızda sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu nedenle kovuşturma aşamasında gümrüklenmiş değerin 2 katı tutarı yatıran sanığın cezasında soruşturma aşamasında ödeme yapmışcasına 1/2 indirim yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2-Sanığın kovuşturma aşamasında dava konusu eşyaların gümrüklenmiş değerinin iki katını mal müdürlüğüne yatırdığı, artık giderilmesi gereken bir kamu zararı bulunmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiği, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 231/8. maddesinde yapılan değişiklikten önce işlenen suçlarla ilgili olarak, sanığın adli sicil kaydında yer alan CMK'nun 231. maddesi uyarınca verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmeyeceği, adli sicil kaydında yer alan Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/64 Esas, 2010/113 Karar sayılı ilamının ise davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisi olan ... davadan haberdar edilerek ve gerekçeli karar tebliğ edilerek usulüne uygun kesinleşip kesinleşmediğinin tespitinden sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olup olmadığı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, zararın giderilmediğinden bahisle ve başka bir gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2981, Karar No: 2009/3581, Tarih: 23.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2981 E.  ,  2009/3581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 22.08.2008 gününde verilen dilekçe ile noter satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlarincelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 22.08.2008 tarihli dilekçesiyle, .... ilçesi, .... Kasabasında bulunan tarla vasıflı 988 sayılı parsel sayılı taşınmazdaki davalının 1/4 müşterek payını 22.01.1975 tarihli noter satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını beyanla tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, 23.10.2008 tarihli celsede imzalı beyanı ile davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, 03.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5403 sayılı Toprak Koruma Ve Arazi Kullanımı Kanununun 09.02.2007 tarihli 5578 sayılı yasa ile değişik 8. maddesi gereğince 2 hektardan küçük hissenin davacıya satışının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı, 23.10.2008 tarihli celsede imzalı beyanı ile davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, 03.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5403 sayılı Toprak Koruma Ve Arazi Kullanımı Kanununun 09.02.2007 tarihli 5578 sayılı yasa ile değişik 8. maddesi gereğince 2 hektardan küçük hissenin davacıya satışının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Burada üzerinde durulması gereken sorun, 22.01.1975 tarihinde yapılan satış vaadi işleminin hüküm ve sonuç meydana getirip getirmeyeceğidir. Gerçekten, 19.07.2005 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8.maddesinde bölünemez büyüklük kavramına yer verilmemiş, bu kavram daha sonra anılan yasanın değişiklik yapan 09.02.2007 tarihli 5578 Sayılı Yasanın 2.maddesiyle getirilmiştir. Davada dayanılan 22.01.1975 tarihli sözleşme, 5578 Sayılı Kanunun yürürlüğünden önceki bir tarihi taşıdığından ve bu tarihte bölünmez büyüklük miktarı yasada öngörülmediğinden, davacı 22.01.1975 günlü sözleşmeye dayanarak tescil isteminde bulunabilir. Zira, 09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860 esas, 1988/232 karar sayalı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangi bir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Medeni Hukuk açısından bu duruma yasaların geriye yürümemesi ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklarda tamamlanmamış hukuki durumlara yasanın derhal yürürlüğe girme niteliğinden dolayı uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum söz konusu ise, kanun koyucu iradesini yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylara da uygulanması doğrultusunda gösterdiğinden yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır. Dolayısı ile, eldeki uyuşmazlıkta dayanılan satış vaadi sözleşmesinin 22.01.1975 tarihini taşıması nedeniyle 5578 Sayılı Yasanın getirdiği bölünülemez miktar uygulaması mümkün değildir.

Ancak, 3194 Sayılı İmar Kanununun 18/son maddesi hükmü gereğince; veraset yoluyla intikal eden kanun hükümlerine göre şuyulandırılan, Kat Mülkiyeti Kanunu uygulaması, tarım ve hayvancılık, turizm sanayi ve depolama amacı ile yapılan hisselendirmeler ile cebri icra yoluyla satılanlar hariç imar planı olmayan yerlerde her türlü yapılaşma amacıyla arsa ve parselleri hisselere ayıracak özel parselasyon planları ve satış vaadi sözleşmeleri yapılamaz. Hukuk Genel Kurulunun 03.02.1993 tarih 688-30 sayılı kararında değinildiği üzere sözü edilen madde ile getirilen sınırlandırmalar, imar uygulamasına geçilmeyen yerlerdeki çarpık yapılaşmayı önleme amacına yöneliktir. Daha açık bir ifade ile bir yerde tasdikli uygulama imar planı yoksa bu alanlarda yasadaki ayrık durumlar hariç her türlü yapılaşma amacıyla arsa ve parsellerin hisselere bölünerek satış vaadi sözleşmeleri ile satımı olanaksızdır. Yasanın amir hükmüne rağmen satış vaadinde bulunulmuşsa bu gibi durumlarda sözleşmenin ifa olanağının varlığından söz edilemez. Bu nedenle dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda tasdikli imar planının bulunup bulunmadığı ilgili mercilerden sorulmalı, verilecek cevaba göre 3194 sayılı yasanın 18/son maddesi hükmü gözetilerek sonucu doğrultusunda bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm

tesisi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar veril
Yargıtay — Esas No: 2011/20828, Karar No: 2012/6616, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20828 E.  ,  2012/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.10.2007 gün ve 2005/520 Esas, 2007/792 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunmalarına ve dosya içeriğine göre, 02.05.2005'ten 1 yıl öncesi olan suç tarihinin karar başlığında yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığa isnat olunan, aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçunun, 765 sayılı TCK.nın 237/4. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilaveli zamanaşımı süresine tâbi olduğu, suç tarihi olan 02.05.2005'in 1 yıl öncesinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5520, Karar No: 2011/8204, Tarih: 04.07.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5520 E.  ,  2011/8204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytin ürününün 2009 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden,

3-Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi 24.11.2009 tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8280, Karar No: 2018/6898, Tarih: 21.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/8280 E.  ,  2018/6898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; taraflar arasında elektronik ortamda kira sözleşmesinin kurulduğunu, davalıya sözleşmeye konu malzemelerin kiralandığını, sözleşme sonunda malzmelerin teslim edildiğini ancak malzemelerin eksik olduğunu, hasarlı olduğunu ileri sürerek, ıslah ile 100.857 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; malzemeleri eksiksiz teslim ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun sulh hukuk mahkemelerinin görevini düzenleyen 4.maddesinin 1/a bendi gereğince kiralanan taşınmazların İcra ve İflas Kanunu'na göre ilamsız icra yolu ile tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalar sulh hukuk mahkemesinin görevine girmektedir. Mülga 1086 Sayılı HMUK'dan farklı olarak bu düzenlemede miktar ayırımı yapılmaksızın tahliye, alacak, tazminat, kiracılık sıfatının tespiti gibi tüm kira ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözüm yeri sulh hukuk mahkemesi olarak gösterilmiştir. Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Davacının kira ilişkisinden kaynaklanan talebininin değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi görevi 6100 Sayılı Kanun’un 4. maddesi kapsamında Sulh Hukuk Mahkemesi’ne aittir. Bu nedenle mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın esasının incelenmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.06.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Dava kira sözleşmesinden kaynaklı tazminat talebine ilişkindir.

(Muhalif)

KARŞI OY

Dava kira sözleşmesinden kaynaklı tazminat talebine ilişkindir.

6102 Sayılı TTK'nın 4.maddesinde Ticari davalar tanımlanmıştır. Anılan maddenin 1. fıkrasında "her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda..." sayılan davaların ticari dava olduğu öngörülmüştür.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12.maddesinde "Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir", yine aynı kanunun 16/1 maddesinde ise “Ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar.” hükmünü içermektedir.

Bu düzenlemeye göre davanın tarafları ticari şirket olmakla TTK uygulamasında tacir sayılırlar.

26/06/2012 tarihinde kabul edilen ve 30 Haziran 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6335 sayılı yasanın 2.maddesinde, "6102 sayılı Kanun'un 5.maddesinin başlığı" 2. Ticari davalar ve çekişmesiz yargı işlerinin görüleceği mahkemeler" şeklinde, 1.fıkrasında yer alan "davalara" ibaresi ise "davalar ve ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine" şeklinde 3.ve 4. fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır" şeklinde düzenlenmiştir.

Ancak 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesine göre ise "Kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda" Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu şeklinde düzenleme mevcuttur.

Ticari davalarda Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğuna ilişkin 6102 Sayılı TTK ‘nun 5. Maddesinde yapılan değişiklik 6100 sayılı HMK ‘nun yürürlüğe girmesi sonrasında 26.06.2012 Tarihinde 6335 sayılı kanunla yapılmıştır.

Mer’i mevzuatta aynı konuyu düzenleyen birden fazla kanun olduğunda uygulanacak olan kanunun belirlenmesi “özel kanun-genel kanun “ kriterine göre “özel kanun” olacağı, “önceki kanun – sonraki kanun “ kriterleri bakımından değerlendirme yapıldığında ise “sonraki Kanun” olacağı genel hukuk ilkelerindendir.

Buna göre değerlendirme yapıldığında ; 6100 sayılı HMK 12.01.2012 Tarihinde kabul edilmiş 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girdiği halde 6102 sayılı TTK 13.01.2011 tarihinde kabul edilmiş, 01.07.2012 Tarihinde yürürlüğe girdiğinden 6102 sayılı TTK, 6100 sayılı HMK ‘na göre daha sonraki bir düzenlemedir.

Buna göre değerlendirme yapıldığında ; 6100 sayılı HMK 12.01.2012 Tarihinde kabul edilmiş 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girdiği halde 6102 sayılı TTK 13.01.2011 tarihinde kabul edilmiş, 01.07.2012 Tarihinde yürürlüğe girdiğinden 6102 sayılı TTK, 6100 sayılı HMK ‘na göre daha sonraki bir düzenlemedir.

Ayrıca 6100 sayılı HMK hukuk davalarındaki yargılama usulünü düzenlemesi bakımından genel bir kanun iken 6102 sayılı TTK da ki Ticari davalara ilişkin görev düzenlemesi ise yargılama usulüne ilişkin özel bir “görev” düzenlemesidir.

Her iki kriter bakımından değerlendirme yapıldığında ise taraflar TTK m.16/2 uyarınca tacir olduğunda taraflar arasındaki “kira sözleşmelerinden” doğan davalarda “ticari dava” niteliğinde olacağından bu davalarda da görevli mahkeme TTK m.5 uyarınca dava açılan yerde varsa müstakil Asliye Ticaret Mahkemeleri yoksa Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye ticaret Mahkemesi Sıfatıyla ) dir.

Somut olaydaki davaya konu olan uyuşmazlık tacirler arası kira ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlıkta her iki tarafın tacir olması ve ihtilafın aralarındaki kira sözleşmesinden kaynaklanması karşısında açılan bu dava “ticari dava “ niteliğindedir.

Bu uyuşmazlık ticari dava niteliğinde olduğundan görevli mahkemenin tayini ticari nitelikte olmayan kira ilişkisinden doğan ihtilaflarda Sulh Hukuk Mahkemelerini görevli kılan 6100 Sayılı HMK'nun 4. Maddesindeki görev düzenlemesi değil , 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunun 5. Maddesinde 6335 Sayılı kanunla yapılan değişiklik sonrasındaki Asliye Ticaret Mahkemesini görevli kılan düzenlemeye göre belirlenmesi gerekecektir. Buna göre de temyiz incelemesine konu olan ticari davanın Asliye Ticaret Mahkemesinde de açılıp görülmesi ve sonuçlandırılması görev kurallarına aykırılık teşkil etmeyecektir.

Bu nedenle temyiz incelemesine konu olan mahkeme kararının “davaya bakmakta Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle “ görevden bozulmayıp esastan incelemesinin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerden dolayı bu davanın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi hukuka uygun olduğundan sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım. 21/06/2018
Yargıtay — Esas No: 2006/5792, Karar No: 2006/10766, Tarih: 18.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5792 E.  ,  2006/10766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

MÜDAHİL : ... ÖZDAŞ

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 14.11.2005 gün ve 2005/9561-13469 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Genel Müdürlüğü, sınırları, mevkii ve miktarı dava dilekçesinde gösterilen ve Orman Genel Müdürlüğü tarafından 25-50 yıl önce üzerine bina yapılarak kamu hizmeti amacıyla kullanılan ve Orman İşletmesinin demirbaşlarında kayıtlı taşınmazın Medeni Yasanın 713. maddesine göre Orman Genel Müdürlüğü adına tescilini istemiştir. Mahkemece; kamu tüzel kişilerinden sadece köy tüzel kişiliği ile özel hukuk kişilerinin, Medeni Yasanın 713. maddesinde yazılı koşullarla çekişmesiz, aralıksız ... gibi yirmi yıl süreyle zilyetliklerinde bulundurması halinde o taşınmazın tescilini isteyebileceğini, kamu tüzel kişisi olan Orman Genel Müdürlüğüne, yasaların bu ... tanımadığı gerekçesiyle, Yönetimin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle dairece onanmıştır. Bu kez, davacı ... vekili kararın düzeltilmesini istemektedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu ile bu güne kadar genel arazi kadastrosu yapılmamıştır.

3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde; “tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü ... toprakta 40, ... toprakta 100 dönüme kadar olan taşınmaz malı çekişmesiz aralıksız en az 20 yıldan beri ... sıfatıyla zilyetliğini belgelerle, bilirkişi ve yahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir" yine aynı yasanın 16/A maddesinde "Kamu hizmetinde kullanılan bütçelerinde ayrılan, ödenen veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler... kayıt, belge veya özel yasalarına göre Hazine, kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye, köy veya mahalli idare birlikleri tüzelkişiliği adlarına tespit olunur" hükümleri mevcuttur.

4721 Sayılı Medeni Yasanın 713 maddesinde de “…Tecil davası, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda ... gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılır… Davalılar ve itiraz edenler aynı davada kendi adlarına tescile karar verilmesini isteyebilirler.” hükmü bulunmaktadır. 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde tüzel veya gerçek kişiler arasında bir ayırım yapılmadığı gibi, 4721 Sayılı Medeni Yasanın 713/6. maddesinde açıkça tescil davasında davalı konumunda olan, Hazine ya da ilgili kamu tüzel kişilerinin dava konusu taşınmazları adlarına tescilini isteyebilecekleri kabul edilmiştir. Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 03.10.1975 gün ve 8440-9945 ve 12.02.1993 ve 629/1257 ve 17. Hukuk Dairesinin 26.02.1993 gün, 1992/14687-1928 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 22.01.1986 gün 1-4/5 sayılı kararlarında kabul edilen ilkeye göre, köy tüzel kişiliklerinin kazandırıcı zamanaşımı yolu ile taşınmaz edinebileceği gibi; yine, Orman Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki 3234 Sayılı Yasa gereğince, katma bütçeli ve tüzel kişiliğe sahip bir kamu kuruluşu olan Orman Genel Müdürlüğü de, 943 Sayılı Y.H.K.'nin 6. maddesi ile değiştirilen 178 Sayılı Yasa Hükmündeki Kararnamenin 13. maddesi hükmüne göre, Maliye Hazinesinden tahsis isteyebileceği gibi, Medeni Yasanın 713 ve 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı koşulların yararına gerçekleşmiş olması halinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tescil davası açabileceği veya ilgili kamu tüzelkişisi olması nedeniyle aleyhine açılan davada Medeni Yasanın 713/6. maddesi gereğince, dava konusu taşınmazın adına tescilini isteyebileceğini kabul etmek gerekir. Nitekim 8. Hukuk Dairesinin 25.04.2000 gün 5634/6777 ve 25.01.2005 gün 8/373 ve 30.03.2006 gün 1157/1803 ve 20. Hukuk Dairesinin 07.12.1994 gün 1993/12880-15058 ve 08.06.2006 gün, 2006/5312-8056 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

O halde; kamu tüzel kişisi olan Orman Genel Müdürlüğü’nün, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinebileceğini önleyen bir yasa hükmü bulunmadığından ,davanın esasına girilerek, davacı ... Genel Müdürlüğü yararına kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yönünde araştırma inceleme yapılması gerekirken, aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı, dairece hükmün onanması yanılgıya dayalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... vekilinin karar düzeltme isteminin KABULÜNE, Dairenin 14.11.2005 gün ve 2005/9561-13469 E.K. sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA 18/07/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.