muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/1557, Karar No: 2024/5757, Tarih: 03.12.2024

Bu durumda, dava konusu Yönetmeliğin  4. maddesinin 4. fıkrasında yer alan (ve 2023 tarihli Yönetmelik değişikliğinde de aynen korunduğu görülen) "gemilere satış mağazası açılmasına izin verilebilir." ibaresinin hukuki belirlilik ilkesini ihlal etmek suretiyle eksik düzenleme içermesi nedeniyle hukuka aykırı olduğu sonucuna varılmıştır.
2-Dava konusu Yönetmeliğin 5. maddesinin 1., 2. ve 4. fıkralarının incelenmesi;
Yönetmeliğin dava konusu maddesinin başlığı "Tek işletmeci" olarak belirlenmiş; 1. fıkrasında, gümrüksüz satış mağazası açılmak istenilen her bir hudut kapısı ve yerde mağaza işletmeciliğinin tek bir işletmeci tarafından yapılacağı, ayrıca her bir hudut kapısı ve yerde bulunan mağaza için açma izni başvurularının ayrı ayrı yapılarak sonuçlandırılacağı düzenlenmiş; 2. fıkrasında, çıkışa yönelik mağazalarla sınırlı olmak üzere bu yerdeki tek işletmeci ile işletme sözleşmesi bulunan ve 6. maddedeki şartları taşıyan firmalara alkollü içki, tütün ve tütün mamulleri dışındaki eşyaların satışının yapılabilmesi için mağaza açma izni verilebileceği hükmü yer almış; 4. fıkrasında ise, kamu kurum ve kuruluşları ile belediyelere ait Türkiye Gümrük Bölgesine giriş ve Türkiye Gümrük Bölgesinden çıkış yerlerinde bulunan taşınmazların Bakanlıktan görüş alınmak suretiyle tek bir işletmeci tarafından işletilmesi şartıyla gümrüksüz satış mağazası işletmek üzere ihale mevzuatı çerçevesinde kiraya verilebileceği, bu taşınmazları kiralayan özel hukuk tüzel kişilerinin söz konusu taşınmazları gümrüksüz satış mağazası işletmek üzere özel hukuk sözleşmeleri çerçevesinde üçüncü kişilere (alt kiracılara) kiralayabileceği düzenlenmiştir.
Davacı tarafından, dava konusu düzenlemelere yönelik olarak, mağaza açma izninin tek bir işletmeci tarafından işletilmek üzere verilmesinin tekelleşmeye yol açacağı, teşebbüs hürriyetinin korunması gerektiği ve ticari faaliyetlerin tekelleşmesinin engellenmesinin Anayasal zorunluluk olduğu ileri sürülmüştür.
Her ne kadar maddenin 2. fıkrası, 20/04/2023 tarih ve 32169 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişikliğe uğramış ise de; davacının hukuka aykırılık iddiasını dayandırdığı mağaza açabilecek kişilerin "tek işletmeci ile sınırlandırılması" kuralının yeni düzenlemede de aynen korunduğu, dolayısıyla fıkrada yapılan değişikliğin uyuşmazlığın esasını etkilemediği anlaşıldığından, davanın bu kısmının konusuz kaldığından bahsedilemeyeceği sonucuna varılarak iptal isteminin esasının incelenmesi uygun görülmüştür.

Yukarıda ifade edildiği üzere, dava konusu Yönetmelikte, kira/ alt kira/ alt işletme sözleşmelerine istinaden malik/ tasarruf hakkı sahibi/ asıl işletmeci dışında başka özel hukuk tüzel kişilerine mağaza açma ve işletme izni verilebileceğinin öngörüldüğü de dikkate alındığında; Yönetmelik maddesinde sözü edilen "tek işletmeci" ifadesiyle, bir gümrük kapısında  bulunan gümrüksüz satış mağazalarının tek bir tüzel kişi tarafından işletilmesinin kastedildiği anlaşılmakta olup, anılan ibarenin ülkedeki tüm gümrüksüz satış mağazalarının tek bir firma tarafından işletilmesi, dolayısıyla tekelleşmeye izin verdiği şeklinde yorumlanması mümkün değildir. Nitekim davalı idarenin savunma dilekçesinde, İstanbul Havalimanında 1 asıl işletici ile sözleşme yapan 30 alt işleticinin bu alanda faaliyetini sürdürdüğü ifade edilmiştir.
Bu durumda, davalı idarenin sahip olduğu denetim yetkisini etkili bir şekilde kullanarak vergi uygulamalarının mevzuata uygun olarak yürütülüp yürütülmediğinin takip edilebilmesini, kaçakçılığın önlenmesini, hizmetin düzenli ve gereği gibi işlemesini sağlamak amacıyla Türk boğazlarında veya limanlarda bulunan gümrüksüz satış mağazalarının (gemilere satış mağazası) tek bir işleticiye verilmesini öngören Yönetmeliğin 5. maddesinin dava konusu 1., 2. ve 4. fıkralarında teşebbüs hürriyetine ölçüsüz bir müdahale bulunmadığı gibi kuralların kamu yararı ve hizmetin gereklerine de uygun olduğu sonucuna varılmıştır. 
3-Dava konusu Yönetmeliğin 7. maddesinin 9. fıkrasının incelenmesi;
Dava konusu düzenleme ile, gümrüksüz satış mağazası açma ve işletme izinlerinin verildiği tarihten itibaren 5 yıl süreyle geçerli olacağı, 5 yılın sonunda verilen iznin uzatılmasının talep edilebileceği, bu talebin olumlu değerlendirilmesi halinde izin belgesinin geçerlilik süresinin 5 yıl uzatılacağı, 5 yıllık sürenin sonunda mevzuatta aranan şartları yerine getirmeyen mağaza ve depoların açma ve işletme izin belgelerinin iptal edileceği, mağaza işletmecisi firma ile hudut kapısı işleticisi arasındaki kira sözleşmesinin 5 yıldan uzun olması durumunda gümrüksüz satış mağazası / deposu izni belgesi geçerlilik süresinin kira sözleşmesinin süresi kadar olacağı düzenlenmiştir.
Davacı tarafından, dava konusu düzenleme ile gümrüksüz satış mağazası açma ve işletme izni verilen kişilere her 5 yılın sonunda izinlerini yenileme imkanı verildiği, bu durumun, bu kişilere belirsiz süreli olarak başka işletmecilere başvurma hakkı tanımadan işletme iznine sahip olmalarına imkan sağladığı, diğer işletmecilere herhangi bir başvuru hakkı tanınmadan süresiz hale getirilen gümrüksüz satış mağazası açma ve işletme iznine ilişkin bu düzenlemenin tekelleşmeye yol açtığı ve teşebbüs hürriyetine aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

Her ne kadar dava konusu düzenleme, 20/04/2023 tarih ve 32169 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 5. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ise de; ilga edilen bu kural yerine gümrüksüz satış mağazası açma ve işletme izninin süresine yönelik olarak herhangi yeni bir kural getirilmediği, esasen Dairemizin 31/10/2024 tarihli ara kararına davalı idarece verilen cevap dilekçesinde de, söz konusu değişikliğin, özel antrepo statüsünde bulunan gümrüksüz satış mağazalarının işletme süresi ile antrepolara ilişkin genel hükümleri içeren Gümrük Yönetmeliğinin 519. maddesinde 25/05/2022 tarihli ve 31846 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile yapılan değişiklik sonucu açma ve işletme izninin süresiz olarak verileceği belirlenen antrepoların işletme süresinin uyumlandırılması amacıyla getirildiğinin ifade edildiği, bu haliyle davacının temel itirazı olan hukuki belirsizlik ve buna bağlı tekelleşme ile teşebbüs hürriyetine müdahale iddialarını ortadan kaldırıcı mahiyette bir değişiklik bulunmadığı, dolayısıyla fıkrada yapılan değişikliğin uyuşmazlığın esasını etkilemediği anlaşıldığından, davanın bu kısmının da konusuz kaldığından bahsedilemeyeceği sonucuna varılarak iptal isteminin esasının incelenmesi uygun görülmüştür.
Yukarıda detaylıca açıklandığı üzere,  mağaza yeri üzerinde hak sahibi olacak kişi, yani yukarıda hukuka uygunluğu tespit edilen düzenlemeye göre tek işletmeci, ya 'yap-işlet-devret sözleşmesi' ya da limanda mülkiyet veya tasarruf hakkına sahip kamu kurum ve kuruluşlarıyla yapılan 'kira/alt işletme sözleşmesi' aşamasında, yani her iki halde de davalı Bakanlığın taraf olmadığı ve müdahalesinin de söz konusu olamayacağı ihale sürecini takip eden özel hukuk sözleşmelerinin imzalanması aşamasında tespit edilmektedir.
Bu nedenle dava konusu düzenlemede, gemilere satış mağazası açmak isteyen isteklinin mağazayı açacağı Türk boğazları ile limanlarının ilgili kısmı (mağaza yeri) üzerinde hak sahibi olmasını sağlayan özel hukuk sözleşmesinde sürenin kararlaştırılmamış olması halinde mağaza işletme hakkının 5 yıllık süreyle kısıtlandığı, sözleşmede süreye yönelik hüküm bulunması halinde ise sözleşmedeki sürenin geçerli olacağı öngörülmüş, böylece sözleşmeye istinaden verilen iznin süresi, sözleşme süresi ile uyumlu hale getirilmiştir.

Dolayısıyla, düzenlemeyle mağaza açma ve işletme izninin gemilere satış mağazası açılacak Türk boğazları ile limanların ilgili kısmı üzerinde hak sahibi (işletici/ alt işletici/ kiracı/ alt kiracı) olmayan özel hukuk tüzel kişilerinin, -mağaza yerlerinin bulunmaması nedeniyle- mağaza açma ve işletme izni için davalı Bakanlığa başvuru koşullarını taşımadıkları açık olduğundan, dava konusu ibarede bu kişiler yönünden eksik düzenleme bulunmadığı; bir diğer ifadeyle mağaza yeri üzerinde tasarruf/işletme yetkisine sahip tek kurum/kişinin bulunması ve bu kurum/kişinin de mağazasını kullanacak kişiyi bizzat ihale suretiyle belirlemesi nedeniyle belirlenen bu tek işletici dışındakilerin mağaza işletmelerine fiilen ve hukuken imkan bulunmadığından, aynı mağazayı işletmek üzere birden fazla isteklinin başvurmasından söz edilemeyeceği, dolayısıyla isteklilerin seçim kriterlerine ve seçim usulüne yönelik bir düzenlemeye yer verilmemesinin, bu kişiler yönünden eksik düzenleme olarak kabul edilemeyeceği, ayrıca mevcut işleticinin iznini yenilemesi halinde bu iznin süresinin -5 yıl ya da sözleşmedeki süre kadar uzatılacağı açık ve belirli olduğundan- düzenlemenin bu yönden hukuki belirlilik ilkesini ihlal ettiğinden söz edilmesine de olanak bulunmadığı açıktır.
Yine, işletici/ alt işletici/ kiracı /alt kiracının, ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile belediyeler tarafından ihale suretiyle belirlendiği dikkate alındığında, ilk defa mağaza açmak üzere aynı ihaleye katılıp da ihaleyi kazanamayanlar yönünden, mağaza açma ve işletme izninin süresini 5 yıl ya da sözleşme süresi olarak belirleyen düzenlemenin, teşebbüs hürriyetine de orantısız bir müdahale içermediği kanaatine ulaşılmıştır.
Bununla birlikte, hukuk devletinin temel unsurlarından olan hukuki belirlilik ilkesi uyarınca yasal düzenlemelerin hem kişiler hem de idare yönünden herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır, uygulanabilir ve nesnel olması, ayrıca kamu otoritelerinin keyfî uygulamalarına karşı koruyucu önlem içermesi gerekir.

Bununla birlikte, hukuk devletinin temel unsurlarından olan hukuki belirlilik ilkesi uyarınca yasal düzenlemelerin hem kişiler hem de idare yönünden herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır, uygulanabilir ve nesnel olması, ayrıca kamu otoritelerinin keyfî uygulamalarına karşı koruyucu önlem içermesi gerekir.
Buna göre, somut uyuşmazlıktaki gibi, liman işletmecisi sıfatıyla Çanakkale Boğazında gemilere satış mağazası olarak işletilebilecek yer üzerinde hak sahibi bulunan davacının, mağaza açmaya ilişkin diğer şartları da sağlaması koşuluyla, kendisinden önce burada başka bir özel hukuk tüzel kişisi tarafından açılan gemilere satış mağazasının işletme süresi sona erdikten sonra yapılacak başvurularda, hangi koşullarla mağaza açma ve işletme izni isteyebileceği, mevcut işletmecinin yenileme başvurusu ile davacının ilk başvurusunun hangi somut ve objektif seçim kriterlerine göre, hangi usul (ihale, yarışma vb.) izlenmek suretiyle inceleneceği gibi tümüyle davalı Bakanlığın görev ve yetkisi dahilindeki konularla ilgili herhangi bir düzenleme içermeyen dava konusu fıkranın, gemilere satış mağazası olarak işletilebilecek yer üzerinde hak sahibi bulunanlar yönünden eksik düzenleme içerdiği ve bu haliyle düzenlemede hukuka uyarlık bulunmadığı kanaatine ulaşılmıştır.
Bir başka anlatımla, dava konusu düzenlemeyle, gümrüksüz satış mağazası açma ve işletme izni alan işletmecilerin her 5 yıllık sürede işletme izinlerini yenilemeleriyle süresiz bir şekilde işletme iznine sahip kılındıkları, bu suretle liman/ mağaza yeri üzerinde hak sahibi olan diğer işletmecilere herhangi bir başvuru veya başvurularının somut kriterlere göre değerlendirilmesi imkanı tanınmadığı, bu durumun, mağaza açmak için ön koşulu taşımalarına (yer üzerinde hak sahibi olmalarına) rağmen hiçbir değerlendirme şansı sunulmaması nedeniyle gemilere satış mağazası olarak işletilebilecek yer üzerinde hak sahibi bulunanlar yönünden, aynı/ benzer hukuki durumda bulunup da eşit muamele görme hakkına sahip kişiler arasında bir imkan ya da hizmetten yararlanabilme veya bir statüye girme gibi hususlarda haklı bir neden olmadığı sürece herhangi bir ayrım ya da farklı bir uygulama yapılamayacak olmasını ifade eden fırsat eşitliği ilkesinin ihlali sonucunu doğurduğu ve teşebbüs hürriyeti ile etkili başvuru hakkına ölçüsüz bir müdahale teşkil ettiği gibi başvurular arasında yarışma koşullarının belirlenmemesi ve başvuruların yarıştırılmaması nedeniyle hukuki belirsizlik yaratarak idareye sınırları belirsiz bir takdir yetkisi tanıdığı, ayrıca hizmetin niteliğinin artırılmasının göz ardı edilmesi sonucunu doğurmasına bağlı olarak kamu yararına da aykırı olduğu, bu haliyle dava konusu düzenlemede hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
4-Uygulama işlemi yönünden incelenmesi;

4-Uygulama işlemi yönünden incelenmesi;
Dava konusu bireysel işlemin dayanağı Gümrüksüz Satış Mağazaları Yönetmeliğinin yukarıda aktarılan maddelerinin eksik düzenleme içermesi nedeniyle hukuka aykırı bulunması karşısında, dava konusu bireysel işlemde de bu yönüyle hukuka uyarlık görülmemiştir. 
Öte yandan davalı idarece, yukarıda belirtilen iptal gerekçeleri doğrultusunda yapılacak düzenlemeler dikkate alınarak davacı hakkında yeniden bir işlem tesis edilebileceği de açıktır.
KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1. 08/08/2017 tarihli ve 30148 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Gümrüksüz Satış Mağazaları Yönetmeliği'nin;
a) 4. maddesinin 4. fıkrasında yer alan "gemilere satış mağazası açılmasına izin verilebilir." ibaresinin, gemilere satış mağazası açılacak Türk boğazları ile limanların ilgili kısmı üzerinde hak sahibi olan özel hukuk tüzel kişileri yönünden eksik düzenleme içermesi nedeniyle İPTALİNE, oy çokluğuyla,
b)  4. maddesinin 4. fıkrasında yer alan "gemilere satış mağazası açılmasına izin verilebilir." ibaresi dışında kalan kısımlarının iptali istemi yönünden DAVANIN REDDİNE, oy birliğiyle,
c) 5. maddesinin 1. fıkrasının, 14/02/2018 tarihli ve 30332 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik 2. fıkrasının ve 4. fıkrasının iptali istemi yönünden DAVANIN REDDİNE, oy birliğiyle,
ç) 7. maddesinin, 14/02/2018 tarihli ve 30332 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik 9. fıkrasının, gemilere satış mağazası açılacak Türk boğazları ile limanların ilgili kısmı üzerinde hak sahibi olan özel hukuk tüzel kişileri yönünden eksik düzenleme içermesi nedeniyle İPTALİNE, oy çokluğuyla,
2. Davacı şirket tarafından Çanakkale Boğazı'ndan transit geçen gemilere alkollü içki, tütün ve tütün mamulleri satışı yapabilmeleri için izin verilmesi istemiyle 18/11/2019 tarihli dilekçeyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin davalı Bakanlık işleminin İPTALİNE, oy çokluğuyla,
3. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin haklılık oranına göre 1/2'si olan ... TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına, diğer yarısı olan ... TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine, yine  ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 03/12/2024 tarihinde karar verildi. 
(X)-KARŞI OY :

5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 03/12/2024 tarihinde karar verildi. 
(X)-KARŞI OY :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2. maddesinin 2. fıkrasında, “İdari yargı yetkisi, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır. İdari mahkemeler; yerindelik denetimi yapamazlar, yürütme görevinin kanunlarda ve Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinde gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı veremezler.” hükmü yer almaktadır.
Günün koşullarına göre farklı olaylara karşı farklı işlem tesis etme ihtiyacı veya teknik ve uzmanlık gerektiren konularda tesis edilecek olan işlemlerin sınırlarının tam olarak belirlenememesi durumlarında, idareye hukuk sınırları içinde serbest bir alanda hareket etme imkanı tanınmaktadır. Hukuk kuralları ile idareye tanınan bu serbestiye, idarenin takdir yetkisi denilmektedir. Başka bir anlatımla, hukuk kuralları ile idarenin bulunacağı tasarrufun kesin sınırlarla belirlenmemiş olduğu durumlarda idarenin takdir yetkisinden bahsedilmektedir. Takdir yetkisi özetle, idarenin uygun olan çözüm şeklini seçebilme özgürlüğüdür. 
Dava konusu düzenlemeler ile; denetimi ve kontrolü zor olan sınır kapılarından giriş ve çıkış yapacak yolcular ile ülke sularından transit geçecek gemilere kumanya satışlarının yapılacağı yerler olan gümrüksüz satış mağazaları ile bu mağazalarda satılacak eşyalara ilişkin usul ve esaslara ilişkin düzenlemeler getirilmiştir. 
Ülke çapındaki gümrüksüz satış mağazalarının; bulundukları yerler, sayıları, işlem hacimleri, hızlı ve yoğun eşya sirkülasyonları itibarıyla denetlenmesinin zorluğu dikkate alınarak, satış yaptıkları eşyaların denetimi ile vergi uygulamalarının mevzuata uygunluğunun sağlanması ve kaçakçılığın önlenmesi amacıyla dava konusu düzenlemelerin getirildiği, bu çerçevede idarenin sahip olduğu takdir yetkisini hukuka uygun  kullandığı ve gümrüksüz satış mağazalarıyla ilgili  usul ve esasları hukuka ve normlar hiyerarşisine aykırı olmayacak biçimde dava konusu düzenlemeler ile kurallaştırdığı, uygulama işlemini de bu kurallar doğrultusunda kamu yararını ve hizmet gereklerini gözeterek tesis ettiği sonucuna ulaşıldığından, dava konusu kurallar ile uygulama işleminde hukuka aykırılık görülmemiştir.	
Bu nedenle, Dairece iptaline karar verilen düzenlemeler ile uygulama işlemi yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerektiği oyuyla, iptale ilişkin Daire kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/3534, Karar No: 2024/3090, Tarih: 02.12.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas  No : 2022/3534
Karar No : 2024/3090                                                                       
TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVACI) :...
VEKİLİ	: Av. ...
  2- (DAVALI): ... Kurulu 
  VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Beşinci Dairesinin 30/05/2022 tarih ve E:2016/56737, K:2022/3988 sayılı kararının aleyhe olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması taraflarca karşılıklı olarak istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 3/1. maddesi uyarınca FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu gerekçesiyle davacının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun... tarih ve... sayılı kararının iptali ile bu karar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının işlem tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine, özlük haklarının iadesine ve 1.000.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi istenilmiştir.
Daire kararının  özeti:  Danıştay Beşinci Dairesinin 30/05/2022 tarih ve E:2016/56737, K:2022/3988 sayılı kararıyla;
Davalı idarenin usule ilişkin iddiaları yerinde görülmeyerek işin esasına geçilmiş,
"Maddi Olay ve Hukuki Süreç" ile "İlgili Mevzuat"a yer verilmiş; "Yargılamada İzlenen Usul ve Süreç", "FETÖ'ye İlişkin Tespit ve Değerlendirmeler", "Demokratik Anayasal Düzene Sadakat Yükümlülüğü", "Dava Konusu Edilen Kararların Hukuki Niteliği" başlıkları altında genel; "Kişiselleştirme ve Delillerin Değerlendirilmesi" başlığı altında hem genel hem de davacıya özel değerlendirmelerde bulunularak,
Davacı Yönünden Yapılan Değerlendirmede; 
Davacı hakkında silahlı terör örgütüne üyelik suçundan açılan adli soruşturma sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın... tarih ve Soruşturma No:..., K:... sayılı kararıyla kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği ve anılan kararın 28/11/2018 tarihinde kesinleştiği,

Davacı Yönünden Yapılan Değerlendirmede; 
Davacı hakkında silahlı terör örgütüne üyelik suçundan açılan adli soruşturma sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın... tarih ve Soruşturma No:..., K:... sayılı kararıyla kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği ve anılan kararın 28/11/2018 tarihinde kesinleştiği,
Davacı hakkında tanık sıfatıyla ifade veren A.A. ve K.G. isimli şahısların beyanları yönünden;  tanık A.A. ile K.G.'nin Daire kararında yer verilen ifadelerinde, davacının her meseleye muhalefet eden bir yapıda olduğunu, 2014 HS(Y)K seçimlerinde boş oy kullanacağını söylediğini ve seçim sonucu çıkan bir adet boş oy pusulasının da davacıya ait olduğunu düşündüklerini/ değerlendirdiklerini beyan ettikleri görülmüş olup; davacının 2014 HS(Y)K seçimleri döneminde örgütün sözde "bağımsız" adaylarını desteklemediğine ilişkin davacı ve tanıkların beyanları aynı doğrultuda olduğu gibi, söz konusu beyanların aksini ortaya koyabilecek, davacının 2014 yılı HSK üye seçimlerinde örgütün sözde bağımsız adaylarını desteklediğine ilişkin somut herhangi bir tespit, tanık beyanı ya da başkaca bilgi ve belgenin dava dosyasında bulunmadığı ve davalı idarece de dosyaya sunulmadığının anlaşıldığı, netice itibarıyla, davacının örgütle iltisak ve irtibatlı olmadığı yönündeki iddiasını doğrular nitelikte olan A.A. ve K.G. isimli tanıkların beyanı, davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibat ve iltisakını ortaya koyan bir  delil olarak değerlendirilmediği, öte yandan tanık K.G.'nin ifadesinde, FETÖ/PDY ile irtibatı nedeniyle meslekten çıkarılan M.S.Ç.'nin tayin olması üzerine ayrılmadan önceki son günlerinde davacı ile çok ilgilendiğini, davacıyı kendisinin yerine hazırlıyor olabileceğini düşündüğünü beyan ettiği görülmekte ise de, söz konusu beyanın gözleme dayalı yorumdan oluştuğu ve başkaca somut bilgilerle desteklenmediği anlaşıldığından, davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibat ve iltisakını ortaya koyan bir delil olarak  değerlendirilmediği,
Davacı hakkında tanık sıfatıyla ifade veren C.E. isimli şahsın beyanları ve davacı üzerinde 1 Dolar bulunması yönünden; davacı hakkında FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibat ve iltisakına yönelik somut herhangi bir içeriğe sahip olmadığı anlaşılan tanığın beyanları, başka delillerle de desteklenmediğinden davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibat ve iltisakını ortaya koyan bir delil olarak değerlendirilmediği, 
Öte yandan, davacının söz konusu 1 doları katıldığı bir düğünden aldığı ve anı mahiyetinde sakladığı yönündeki beyanı ile bu beyanı destekler nitelikteki tanık C.E.'nin beyanları dikkate alındığında, bu beyanların aksini ortaya koyan tanık beyan(lar)ı, somut tespit(ler) ya da başkaca herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından, davacı üzerinde 1 Dolar bulunması hususunun, davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibat ve iltisakını ortaya koyan bir delil olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı sonucuna varıldığı,