muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6663, Karar No: 2016/8209, Tarih: 03.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6663 E.  ,  2016/8209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 3. İş ve ... 6. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

... 3. İş Mahkemesi tarafından ... Kurulunun 08.05.2008 gün ve 2008/189 sayılı kararı ile ... ilçesinin ... Adliyesinin Yetki-Yargı alanına dahil edildiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 6. İş Mahkemesince ise davanın açılış tarihi olan 22/11/2007 tarihinde davalının ikamet adresinin ... Adli yargı alanında olduğu ve ... İş Mahkemelerinin yetkili olduğu, ... Adli Mahkemelerinin yetkisinin ise 08/05/2008 tarihinden sonra açılan davalar için başladığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK’nın 1 ve 9. maddelerine göre, görev ve yetki hususunun belirlenmesinde ana kural davanın açıldığı tarihteki durumun esas alınmasıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibarıyla yetkili olarak iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun (ve mülga Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun) yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyerinin bulunduğu yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş aktine istinaden açılan davalarda yetkili mahkeme, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesine aittir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese de bu husus, hâkim tarafından kendiliğinden gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetksizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının, iş akdinin feshi nedeniyle kıdem tazminatı ile işçilik alacaklarının tahsilini talep ettiği, davalının adresinin ... olduğu ve davanın açıldığı tarihte ... ilçesinin ... Adliyesinin yargı alanında bulunduğu anlaşılmakla, yukarıda açıklanan yasal düzenleme gereği uyuşmazlığın ... 3. İş Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9576, Karar No: 2012/10145, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9576 E.  ,  2012/10145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma eylemi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma kabul edilerek beraatine dair ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.12.2006 gün ve 2005/93 Esas, 2006/545 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli dava zamanaşımına tâbi bulunduğu, kovuşturma evresinde sınırdışı edildiği için temin edilememesi nedeniyle ifadesinin alınmasından sarfınazar edilen sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianame tarihi olan 17.03.2005'ten inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3267, Karar No: 2017/1872, Tarih: 15.05.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/3267 E.  ,  2017/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/124, Karar No: 2010/6467, Tarih: 08.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/124 E.  ,  2010/6467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece daha önce verilen hüküm Yargıtay incelemesinden geçerek bozulmuştur. Yargıtay bozma ilamında özetle; "Taşınmaz başında keşif yapılarak fen ve arkeolog bilirkişileri aracılığı ile arkeolojik sit haritasının, davacının dayanağı tapu kaydının uygulanması, davacının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyup uymadığı, çekişmeli taşınmazın arkeolojik sit alanında kalıp kalmadığının belirlenmesi, taşınmaz tapu kaydı dışında kalıyorsa, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, ne durumda bulunduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne şekilde kullanıldığı konusunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmesi, bundan sonra bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli 151 ada 15 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, mahkemece çekişmeli taşınmazın 3. derece arkeolojik sit alanı içinde kaldığı ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının davacı ... yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hükme yeterli bulunmamaktadır. Bozma kararı uyarınca taşınmaz başında keşif yapılmasına rağmen, taşınmazın sit haritasındaki yeri denetime elverişli olarak gösterilmediği gibi keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporları da çelişkilidir. Fen bilirkişisinin raporunda taşınmazın 3. derece arkeolojik sit alanı sınırları içinde kaldığı belirtilmesine karşın, arkeolog bilirkişi raporunda taşınmazın 3. derece doğal sit alanı sınırları içinde kaldığı belirtilmiş, hükümde mahkemece verilen şerhte de sit alanının niteliği belirtilmemiştir. O halde mahkemece doğru sonuca ulaşabilmek için taşınmaz başında 2 arkeolog ve bir fen bilirkişisinden oluşan kurul aracılığıyla yeniden keşif yapılmalı, komşu taşınmazlara ait tutanak ve dayanaklar getirtilmeli, sit haritaları kadastro paftası ile çakıştırılmalı, sit haritası örnekleri dosyaya konulmalı, bilirkişilerden çekişmeli taşınmazın sit alanı içinde kalıp kalmadığı, kalıyor ise hangi nitelikteki sit alanı içinde kaldığına dair rapor alınmalı, sonuca göre yeniden hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece az yukarıda belirtilen hususlar gözetilmeden karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de kararda tapu kütüğünün beyanlar hanesine verilen şerhle ilgili olarak sit alanının niteliğinin belirtilmemiş olması da isabetsiz, davalı Hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2357, Karar No: 2007/5027, Tarih: 19.07.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2357 E.  ,  2007/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptâli tescil, birleşen dava eksik işler bedelinin tahsili istemiyle açılmış, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre davalı ve birleşen davanın davacısı arsa sahibinin tüm, davacı ve birleşen davanın davacısı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemenin kararında tüm dosyalar ve isteklerle ilgili olarak hüküm oluşturulması zorunludur. Bu kurala bozma dışında kalan istekler de dahildir. Somut olayda yüklenici tarafından açılan tapu iptâli ve tescil davası ile ilgili dosyada onama kararı bulunmadığı halde, infazı kabil bir hüküm oluşturulmaması doğru olmamıştır.

3-Arsa sahibi tarafından açılan birleşen davanın kabul edilen bölümüne 15.09.1997 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Bir alacağa faiz yürütülebilmesi için borçlunun BK’nın 101.maddesi uyarınca temerrüde düşürülmüş olması gerekir. Somut olayda arsa sahibi birleşen davadan önce miktar belirtir ve ödeme ister bir ihtarname göndererek yükleniciyi temerrüde düşürmediğinden ve yüklenici birleşen davanın açılmasıyla temerrüde düştüğünden faizin birleşen dava tarihinden başlatılması gerekirken, 15.09.1997 tarihinden başlatılması da hatalı olmuştur.

4-Birleşen dava kısmen kabul edildiğine göre, reddedilen bölümü üzerinden birleşen davanın davalısı yüklenici lehine vekâlet ücretinin karar altına alınmaması da yanlış olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, davacı yüklenici tarafından açılan tapu iptâli ve tescil davası hakkında, infazı kabil bağımsız bölüm numaralarını da gösterir hüküm oluşturulmasından, birleşen davada faizin birleşen dava tarihinden başlatılmasından ve birleşen davanın reddedilen bölümü yönünden birleşen davanın davalısı yüklenici lehine vekâlet ücreti takdir edilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte yazılı nedenlerle arsa sahibinin tüm, yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci, üçüncü ve dördüncü bentler uyarınca kararın davacı ve birleşen davanın davalısı yüklenici yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalıya geri verilmesine 19.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9602, Karar No: 2007/9602, Tarih: 15.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9602 E.  ,  2007/9602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı N. P.borçlular A.T.Madencilik San.Tic.Ltd..Şti. (keşideci) İ..Harfiyat San.Tic.Ltd.Şti. (lehtar) ve ciranta Y. V. hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatmıştır. Borçlu şirket vekilinin yasal süresi içerisinde icra mahkemesi nezdindeki itirazı mahkemece takip alacaklısının  tam veya beyaz cirosu olmadığından bahisle ve yetkili hamil olamayacağından takibin iptaline karar verilmiştir.

Alacaklı vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Kambiyo senetleri ile ilgili hak  sahipliğini isbat külfiyeti hakkındaki TTK.nun 598.  ve 702. madedlerinde "senedi elinde bulunduranın kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde yetkili hamil sayılacağı..." öngörülmüştür. Anılan maddeler tedavülü sona ermiş senetler hakkında uygulanmaz zira tedavülden sonraki ciroların alacağın temliki hükümlerini doğuracağı aynı  yasanın 602. ve 705. maddelerinde ayrıca düzenlenmiştir. Tedavülü sona erip ibraz edilen ve muhtelif cirolar görmüş senetlerde cirantalar atlanmak suretiyle müracaat borçlularına başvurularak senet bedelinin tahsili ile ona iadesi mümkündür. Bu halde senet üzerinde ayrıca yeniden geriye dönüş ciro imzasının  bulunması gerekmez. Ciro silsilesi içerisinde imzası olan ve senet elinde bulunan takip alacaklısı yetkili hamildir. Ancak, vadesi veya ibraz günü henüz gelmemiş, ciro olanağı olan senetlerde cirontalar atlanmış ise bu kişi yetkili hamil sayılmaz.

TTK.nun 721. maddesinde belirlendiği üzere çekin cirosunun ibraz müddetinin bitiminden önce yapılması zorunludur.

Öte yandan çekin ödenmesi için  ibrazı zorunlu olup, ibrazın belli bir yerde (muhatap banka) ve belli bir süre içerisinde yapılması gerekir. Çekin doğrudan doğruya muhatap bankaya ibraz olunması çek bedelinin ödenmesi talebini ifade edeceğinden ibraz ciro anlamı taşımaz.(Zira muhataba yapılan ciro makbuz hükmündedir.TTK.701/4)

Az yukarıda açıklandığı üzere TTK.nun 702. madde hükmüne göre cirosu kabil bir çeki elinde bulunduran kimse son ciro beyaz ciro olsa bile  kendi hakkı, müteselsil ve birbirine bağlı  cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılır. (Çizilmiş cirolar bu

./..

hususda yazılmamış hükmündedir. Bir beyaz ciroyu diğer bir ciro  takip ederse bu son ciroyu imzalayan kimse çeki beyaz ciro ile iktisab etmiş sayılır.

Az yukarıda açıklandığı üzere TTK.nun 702. madde hükmüne göre cirosu kabil bir çeki elinde bulunduran kimse son ciro beyaz ciro olsa bile  kendi hakkı, müteselsil ve birbirine bağlı  cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılır. (Çizilmiş cirolar bu

./..

hususda yazılmamış hükmündedir. Bir beyaz ciroyu diğer bir ciro  takip ederse bu son ciroyu imzalayan kimse çeki beyaz ciro ile iktisab etmiş sayılır.

Bu kurallar ışığında somut olayın incelenmesinde; takip dayanağı çek lehtarın cirosu ile S. E bey' e onun da (beyaza) cirosu ile Y.V.'a Y. V.da  beyaz cirosu ile takip alacaklısı N. P.'a geçtiği görülmüştür. TTK.nun  730. maddesi göndermesi ile çeklerde de uygulanması gereken TTK.nun 595/2. maddesine göre lehine ciro yapılan kimsenin ciroda  gösterilmesine lüzum olmadığı gibi ciro, cirantanın sadece imzasından bile ibaret olabilir şekildeki cirolara "beyaz ciro" denilir. Bu durumda son ciro beyaz ciro olduğundan ve cirolarda herhangi bir kopukluk bulunmadığından takip alacaklısı çeki bankaya ibraz eden yetkili hamil olup borçlunun sair itiraz nedenleri incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde takibin iptali isabetsiz olup mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1900, Karar No: 2018/3650, Tarih: 21.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/1900 E.  ,  2018/3650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağı ve ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, ayrıca her ne kadar kayıtlarda veri hazırlama elemanı olarak çalışıyor gibi gösterilseler de davalı işyerinde diş hekimi asistanlığı, sterilizasyon işlemleri, hasta hikayesini almak, diş tedavisinde kullanılan malzemelerini hazırlamak gibi asıl işverenin yapması gereken işleri de yaptığını bu nedenle asıl işveren ile alt işverenin yapmış olduğu sözleşmenin muvazaalı olduğunu, başlangıçtan beri asıl işveren işçisi olarak kabul edilmeleri gerektiğini iddia ederek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı ve ilave tediye ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararı Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dava tarihinin 19.06.2014 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 05.01.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ilave tediye ve ücret farkı alacakları ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.