muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/11183, Karar No: 2024/16198, Tarih: 23.10.2024

Davacının yargılandığı ...  Ağır Ceza Mahkemesinde alınan ... tarihli sorgu ve savunmasında: "... tanık F.P.'yi tanırım, kendisiyle 2011 yılında üniversiteden mezun olduktan sonra kaldığım evde tanıştım, ben 2011 yılında ... Üniversitesi Hukuk Fakültesinden mezun olmuştum, üniversite eğitimim sırasında cemaate ait evlerde ve yurtlarda kalmadım, ben Malatya'da düz lisede okuyordum, dershanelerin açtığı ortak sınavda il üçüncüsü oldum, ... bulunan ... Kolejinden teklif gelmesi üzerine %70 burslu olarak lise son sınıfta bu koleje gittim, o dönem bu okulun FETÖ'yle iltisaklı olduğunu bilmiyordum, 15/07/2016 tarihinden sonra bu okul kapatıldı, üniversiteye hazırlık için Malatya'da bulunan Hügem Dershanesine gitmiştim, dershanelerin hepsi kapatıldığı için bu dershanenin FETÖ'yle iltisaklı olup olmadığını bilmiyorum, benim girdiğim deneme sınavına bütün dershaneler dahildi, üniversite 3. sınıfta okurken Türk Parlamenterler Birliğinin düzenlediği bir staj programı nedeniyle ...'ya geldim, bu dönemde mecliste birçok hukukçu ile tanıştım, onlar bana hâkim savcı olmak istiyorsam yada kurumlarda avukat olarak çalışmak istiyorsam ...'daki dershanelere gitmemi söylediler, birkaç dershane önerdiler, ... Kariyer Dershanesiyle anlaştım, ...'da halam ikamet ediyordu, o dönemde halamın evinde kaldığım resmi ikametgah kayıtlarında görülecektir, halamın evinde kaldıktan 1-2 ay sonra kayınvalidesi geldi, bu nedenle evden ayrılmam gerekti, pansiyon veya kalacak bir ev aradım, dershanedeki arkadaşlarıma söyledim, dershaneden ... isimli arkadaşım bana kendisinin bir evde kaldığını, boş bir odalarının olduğunu, istediğim kadar süreyle kalıp kira ödeyebileceğimi söyledi, Rabia'nın kaldığı evde 2 ay kadar kaldım, tanık F.P. ile de bu evde tanıştım, daha sonra ev kirasını karşılayamadığım için bu evden ayrılmak zorunda kaldım, ben o evde KPSS sınavına hazırlandım, o dönem hakimlik sınavına da girdim ama barajı geçemedim, 2012 yılında KPSS sınavına girdim, ama tercih yapamadım, evden ayrıldıktan sonra Malatya'ya ailemin yanına döndüm, 2012 yılı Aralık ayında girdiğim idari yargı sınavını kazandım, tanık F.P. benden önce sınavı kazanmıştır, benden bir önceki dönemdir, kendisini o evden ayrıldıktan sonra hiç görmedim, tanık Z.K. ile ...  İdare Mahkemesinde birlikte staj yapmıştık, ben ... hâkim adayıydım, hakim adaylığı dönemimde Adalet Bakanlığına bağlı Adalet Evinde tek kişilik odada kaldım, kayıtlardan bakılabilir, tanık Z.K. ile daha sonra da Akademide aynı sınıftaydık, kendisinin bu yapıyla ilgili olduğunu bilmiyordum, diğer arkadaşlarımla ne kadar samimi isem onunla da o kadar samimiydim, bana özel bir ilgisi yoktu, genellikle staj yaptığımız arkadaşlarımızla birlikte takılıyorduk, Z.K. ile özel bir iletişimimiz yoktu, ...";

Yargı mensubu olarak görev yapan ve ifadesine başvurulan F.P.'ye ait, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21/12/2016 tarihli sorgulama tutanağında: "... Dershaneye gitmek istememle avukatlık stajımı başlatacak olmam sebebiyle söz konusu çalışma evlerinden eşyalarımı toplayarak ayrıldım ve ... dan üniversiteden tanıdığım F.Ç. isimli arkadaşımla irtibata geçtim. F.Ç. bana hitaben "Cemaatin bir evi var bu evlerin cemaatle çok alakası yok, buraya gelip giden bu evden sorumlu olan kimse yok, istiyorsan benimle kalabilirsin şeklinde söyledi, bu evlerde kalan kişiler genelde üniversitede bu yapıya ait evlerde kalmış, ancak çalışma evlerine güvenilmediği için çağırılmamış kişilerdir, bu ev hakim savcı çalışma evi değildir, bu evde her türlü sınava hazırlanan, avukatlık yapan kişiler vardır. Bu kişilerin çok yapı ile alakası ve bağı yoktur. F.Ç. ile bu evde kalmaya karar verdim. Bu evde aynı zamanda F.Ç. dışında bizim dönemden F.K. isimli şahıs ile ... isimli şahıs vardı. Yine bu dönemde R. isimli bir şahısta kalıyordu. Bu şahısların o dönemde yapı ile bağlantıları yok denilecek kadar azdı, bu evde murakıp, sermurakıp, BTM gibi kişiler yoktu, sanki bir bekar evi gibiydi. ... ... isimli şahıs; o dönemde KPSS sınavına hazırlanıyordu. Daha sonradan hangi dönemden olduğunu bilmiyorum ancak İdari yargı hakimliğini kazandığını öğrendim. o dönemde yapı ile alakası yoktu ancak sonradan alakası olup olmadığını bilmiyorum. Görsem teşhis edebilirim. ...";
F.P. isimli tanığın, davacının ceza yargılamasında alınan ifadesinde: "Ben Hakim olarak görev yapıyordum, şu anda ihraç edildim. Ben 2011 yılında Hakimlik/Savcılık sınavına hazırlandığım dönemde yapıya ait çalışma evlerinde kaldıktan sonra yapıyla alakası olmayan her türlü sınava hazırlanan kişilerin kaldığı bir evde kaldım. Bu evin yapıyla alakası yoktu, bekar evi gibi bir evdi, bu eve farklı farklı insanlar gelip kalır giderdi. Sanık ... isimli şahsı da bu evde gördüm, ben bu belirttiğim evde yaklaşık 1 ay kaldım. ...'nin evde kaldığım dönemde yapıyla alakası yoktu. Sanıkla bu evde karşılaşmamızın haricinde hiçbir şekilde karşılaşmadım ve görüşmedim. Ekleyeceğim başka bir husus yoktur. Ben soruşturma sırasındaki ifademde sanığın bu yapıyla bağının olmadığını belirtmiştim, iddianamedede bana ait okunan ifadede "yapıyla bağlantısı yok denecek kadar az" ibaresi, kalmış olduğum ev içindi, ben bu ifadeyi sanık için kullanmadım, bu hususu düzeltmek istiyorum.";

Yargı mensubu olarak görev yapmış olan Z.K.'ye ait, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05/12/2017 tarihli ifade tutanağında: "... Staj döneminde yapıdan olan bir kişi yapıyla ilgisi olmayan diğer bir veya bir kaç kişi ile yakın ilişki kurmasına ve onunla ilgilenmesine "ZİMMETLENME" deniyordu. Bunun amacının ne olduğunu bilmiyorum. Bu zimmetlenme olayı bize söylendiğinde daha önceden sevdiğim, çok iyi anlaştığım ve hâlen sevmeye devam ettiğim yapı ile alakası olmayan G.Y, ... isimli şahıslardı. Yine yapı içerisinde bu dönemde Menfi-Müsbet denilen bir olay da vardı. Bu olay yapıya düşman olan kişiler hakkında bilgi vermeye Menfi-Müsbet deniliyordu. ..."
 Z.K. isimli tanığın, davacının ceza yargılamasında alınan ifadesinde: "... isimli şahsı ...'da hakimlik stajı yaptığım dönemde, hem .... İdare Mahkemesi hem de ... Akademisinden tanıyorum. Stajın ardından kendisi ile 1-2 kez telefonla görüşmüşümdür. ...ile birlikte staj yaptığım dönemde kendisinin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçuna istinaden yapmış olduğu herhangi bir davranış, eylem veya sözüne şahit olmadım. Aksine kendisi söz konusu terör örgütünü eleştiriyordu. Kendisine ait terör örgütü materyali (kitap, mobil uygulama) taşıdığını görmedim. Şahit olmadım. Herhangi bir toplantıya birlikte katılmadık. Daha önce savcılıkta ...sorulduğunda orada da ...'nin terör örgütü ile ilgisi olmadığını söylemiştim. Ekleyeceğim başka bir husus yoktur." şeklinde beyanlarda bulunulmuştur.
Davalı idarenin 10/10/2023 tarihli ek beyan dilekçesi ekinde dosyaya sunulan, avukatlık yapan S.D.D.Ö.'nün süpheli sıfatıyla ... Terörle Mücadele Şube Müdürlüğünde alınan 08/06/2023 tarihli ifadesinde;"...5-6 ay avukatlık yaptıktan sonra 2011 ya da 2012 yılı gibi ... ilinde bulunan ... Özel Kursuna hakim adaylığı için gittim. Bunun haricinde de kendi evimde çalışmaya devam ettim. Sınava iki ay kadar kala ... ilinde bulunan hakimlik çalışma evlerine tekrar gitmek isledim. Bu amaçla şu an hatırlamadığım bir kişiye ulaştım o da beni ... ilinde bir adrese yönlendirdi Ardından da ... ... ‘ta bulunan ... Sitesindeki bir eve gittim. Bu evde benim dışımda ...İsimli şahıs, ... isimli şahıs ve ... isimli şahıslar vardı. Bu gittiğim evde kurallar daha hafifti. Cep telefonu yasak değildi. Başka bir yasak olup olmadığını hatırlamıyorum. Diğer evdeki kurallar biraz daha ağır olduğu için sanırım benim daha farklı bir eve gönderdiklerini düşünüyorum.
Bu evde sürekli ders çalıştık. Günde on saat çalışma şartı vardı. Evde kaldığımız ve ders çalıştığımız dönemde bizlere ciltli çalışma kitapçığı/çalışma kâğıtları veriyorlardı. Biz de buradaki soruları çözmeye çalışıyorduk. Sorduğumuzda bizim çalışma evlerinde kalıp hâkimliği kazanan kişilerin hazırladıkları sorular olduğunu söylüyorlardı. Bu çalışma ciltlerinin üzerinde herhangi bir şey yazıp yazmadığını bilmiyorum.

Bu evde sürekli ders çalıştık. Günde on saat çalışma şartı vardı. Evde kaldığımız ve ders çalıştığımız dönemde bizlere ciltli çalışma kitapçığı/çalışma kâğıtları veriyorlardı. Biz de buradaki soruları çözmeye çalışıyorduk. Sorduğumuzda bizim çalışma evlerinde kalıp hâkimliği kazanan kişilerin hazırladıkları sorular olduğunu söylüyorlardı. Bu çalışma ciltlerinin üzerinde herhangi bir şey yazıp yazmadığını bilmiyorum.
 2011 yada 2012 Adli Yargı Hakimlik sınavını kazandım. Net olarak hatırlamıyorum. Sınavdan önce bizlere soru verilmedi. Yazılı sınavda çözmemiz için getirilen soruların benzerleri sınavda çıktı ancak birebir aynı sorular değildi. Yazılı sınavın ardından benim gibi sınavı kazanan ...isimli şahısla birlikte mülakata girmeye hak kazandım.
Mülakat provası için sınavı kazananları ... ilinde bir özel öğrenci yurdunun alt katında topladılar. Burada yaklaşık 100 kadar kız öğreci bulunuyorduk. ... Bana sıra geldiğinde paravanın arkasındaki şahıs bana, onların uygun gördüğü biri ile evlenip evlenmeyeceğimi sordu. ... hâkim olduktan sonra maaşımdan bir miktar verir misin diye sordu....
...isimli şahıs: 1988-1990 arası doğumlu olabilir. Soyadını daha önce verdiğim ifadede ... olarak beyan etmiştim. ... olduğunu hatırlıyorum. ... üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunu olabilir. 165-170 boylarında esmer tenli zayıf yapılı bir kızdı. 2011-2012 yılları arasında kaldığım çalışma evinde benimle birlikte kalan şahıslardandır ”... ismini ... olarak belirtiğim kişi ... (TCKN:...) isimli şahıstır." şeklinde beyanlarda bulunmuştur.
Davacı tarafından bu tanık ifadesine yönelik olarak dava dosyasına sunulan beyanda; ifadesi alınan şahsın söz konusu evin örgütün hâkim savcı çalışma evi olmadığını ve çalışma evine göre daha rahat ve telefon serbestliğinin bulunduğu bir ev olduğunu belirttiği, benzer bir ifadenin F.P. tarafından da verildiği, 2012 yılında 2 ay kalmış olduğu bu evin yapıyla alakası olmadığı ve anılan evin bir bekar evi olduğu, ceza yargılamasında söz konusu evin örgüt evi olmadığının kabul edildiği ileri sürülmüştür.
Tanıklara ve davacıya ait ifadelerin değerlendirilmesinden; tanıklar F.P. ve S.D.D.Ö.nün davacı ile hâkimlik savcılık sınavlarına örgütün diğer "hâkim-savcı çalışma evlerine" göre kurallarının daha hafif olduğu bir "çalışma evinde" birlikte hazırlandıkları, Z.K. isimli tanığın da hâkimlik stajı döneminde örgüt tarafından davacı ile yakın ilişki kurması ve onunla ilgilenmesi için görevlendirildiği anlaşılmaktadır.
Yukarıda belirtilen davacının beyanları, davacı hakkında tanık beyanları ve aktarılan hususların bir bütün olarak değerlendirilmesinden, davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisaklı ve irtibatlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
6) Dava Konusu Kararın Temel Hak ve Özgürlükler Bağlamında Değerlendirilmesi
Davacı, dava konusu karar ile bazı temel hak ve özgürlüklerinin ihlal edildiğini ileri sürmekle birlikte bu ihlal iddialarının özü davacının meslekten çıkarılmasına dayanmaktadır.

Yukarıda belirtilen davacının beyanları, davacı hakkında tanık beyanları ve aktarılan hususların bir bütün olarak değerlendirilmesinden, davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisaklı ve irtibatlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
6) Dava Konusu Kararın Temel Hak ve Özgürlükler Bağlamında Değerlendirilmesi
Davacı, dava konusu karar ile bazı temel hak ve özgürlüklerinin ihlal edildiğini ileri sürmekle birlikte bu ihlal iddialarının özü davacının meslekten çıkarılmasına dayanmaktadır. 
Bu kapsamda, davacı hakkında tesis edilen meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin kararın, AİHS'in 8. ve Anayasa’nın 20. maddesinde yer alan "özel hayata saygı hakkı" çerçevesinde değerlendirilmesi gerekmektedir.
Zira, AİHM tarafından dinamik bir şekilde yorumlanan ve sosyal hayattaki yansımaları kapsamında genişletilebilen "özel hayat" kavramı, eksiksiz bir tanım getirmenin mümkün olmadığı bir kavram olarak görülmekte, bu bağlamda bireylerin kişiliklerini geliştirmelerine ve mesleki yaşamlarına etki eden her durum özel hayata saygı hakkına dâhil edilmektedir. Nitekim AİHM, bireylerin genellikle iş ya da mesleki faaliyetleri sırasında dış dünya ile ilişkiler kurduklarını ve geliştirdiklerini belirterek ve bireyin iş hayatı ile özel hayatını birbirinden ayırmanın güçlüğünün altını çizerek, mesleki faaliyetlerin de özel hayata saygı hakkı kapsamında olduğunu belirtmiştir (Niemietz/Almanya, B. No: 13710/88, 16/12/1992, § 29). AİHM’e göre özel hayat, bir bireyin başka bireylerle, mesleki ve iş ilişkileri de dâhil olmak üzere, ilişki kurma ve geliştirme hakkını kapsamaktadır (C./Belçika, B. No: 21794/93, 07/08/1996, § 25).
Dava konusu edilen karar, davacının meslek yaşamının sona ermesi sonucunu doğurmaktadır. Bu nedenle söz konusu kararlar özel hayata saygı hakkı üzerindeki sonuçları itibarıyla AİHS'in 8. ve Anayasa’nın 20. maddeleri ile güvence altına alınan özel hayata saygı hakkına yönelik bir müdahale oluşturmaktadır.
AİHS'in 8. maddesinin ikinci fıkrasına göre özel hayata saygı hakkının kullanılmasına bir kamu makamının müdahalesi ancak "kanunla öngörülmüş olma", aynı maddede sayılan "meşru amaçlardan birini gerçekleştirmeye yönelik olma" ve "demokratik bir toplumda gerekli olma" ölçütlerini karşılama şartıyla mümkündür. Anayasa'nın 20. maddesinin 13. maddesi ile birlikte değerlendirilmesi sonucunda ise özel hayata saygı hakkına müdahale edilebilmesi için müdahalenin "şekli anlamda belirli ve öngörülebilir bir kanuni dayanağının bulunması", "anayasal meşru bir amaca ulaşmaya yönelik olması" ve "demokratik toplum düzeninin gerekleri ile ölçülülük ilkesine uygun olması" gerekmektedir. 
	Dolayısıyla dava konusu kararla ortaya çıkan özel hayata saygı hakkına yönelik müdahalenin ihlal oluşturup oluşturmadığı hususunun, AİHS ve Anayasa bağlamında, kanunilik, meşru amaç ve demokratik bir toplumda gerekli olma ile ölçülülük ilkeleri doğrultusunda irdelenmesi gerekmektedir.

Dolayısıyla dava konusu kararla ortaya çıkan özel hayata saygı hakkına yönelik müdahalenin ihlal oluşturup oluşturmadığı hususunun, AİHS ve Anayasa bağlamında, kanunilik, meşru amaç ve demokratik bir toplumda gerekli olma ile ölçülülük ilkeleri doğrultusunda irdelenmesi gerekmektedir. 
	Ayrıca, demokratik toplum düzenini tehdit eden olağanüstü hâlin varlığı hâlinde AİHS'in 8/2 ve Anayasa'nın 13. maddesinde bir temel hak ve özgürlüğe kamusal makamlar tarafından müdahale edilebilme şartlarını ortaya koyan güvencelere aykırı tedbirlerin alınması ya da bu güvencelerin daha düşük standartta sağlanabilmesi söz konusu olabilmektedir. Böyle bir durum gerçekleştiği takdirde AİHS'in 15. ve Anayasa'nın 15. maddeleri uygulanabilir hâle gelmektedir.
	AİHS'in 15. maddesinin birinci fıkrasında, savaş veya ulusun varlığını tehdit eden bir genel tehlike hâlinde sözleşmeci devletlerin durumun gerektirdiği ölçüde ve uluslararası hukuktan doğan başka yükümlülüklere ters düşmemek koşuluyla bu sözleşmede öngörülen yükümlülüklere aykırı tedbirler alabileceği belirtilmiş; ikinci fıkrasında ise bu hâllerde dahi AİHS'te öngörülen yükümlülüklere aykırı tedbirlerin alınamayacağı hak ve özgürlükler sayılmıştır.
	Bu doğrultuda Anayasa'nın 15. maddesinde de olağanüstü hâllerde, milletlerarası hukuktan doğan yükümlülükler ihlal edilmemek kaydıyla durumun gerektirdiği ölçüde temel hak ve hürriyetlerin kullanılmasının kısmen veya tamamen durdurulabileceği veya bunlar için Anayasa'da öngörülen güvencelere aykırı tedbirler alınabileceği belirtilmiştir. Anılan maddenin ikinci fıkrasında ise Anayasa'da öngörülen güvencelere aykırı tedbirlerin alınamayacağı hak ve özgürlükler sayılmıştır.
	Dava konusu karar, davalı idare tarafından, 667 sayılı KHK’nın 3. maddesi uyarınca tesis edilmiştir. Anılan KHK, 6749 sayılı Kanun'la TBMM tarafından değiştirilerek kabul edilmiş ve 29/10/2016 tarih ve 29872 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Sonuç olarak davacı hakkında dava konusu kararın tesis edildiği tarih itibarıyla bu kararlara dayanak KHK'nın yürürlükte olduğu ve öngörülen anayasal usul dâhilinde daha sonra kanunlaştığı görülmektedir. Bu nedenle özel hayata saygı hakkına müdahale niteliği taşıyan dava konusu kararlar, öngörülebilir ve belirli bir kanun hükmü uyarınca tesis edilmiş olup müdahale kanunilik şartını taşımaktadır.

Zira dava konusu karara gerekçe olarak gösterilen irtibat ve iltisak kavramları yönünden  Anayasa Mahkemesi tarafından 14/11/2019 tarih ve E:2018/89, K:2019/84 sayılı kararında yapılan değerlendirmede, terör örgütleriyle irtibatlı ve iltisaklı olma durumu farklı şekillerde ortaya çıkabileceğinden bunların kanun koyucu tarafından önceden belirlenmesi ve kanunda tek tek sayılması zorunluluğundan söz edilemeyeceği ifade edilmiştir. Anayasa Mahkemesine göre irtibat ve iltisak kavramları genel kavram niteliğinde olmakla birlikte, bu kavramların belirsiz ve öngörülemez nitelikte olduğunu söylemek mümkün olmadığından, hukuki nitelikleri ve objektif anlamları yargı içtihatlarıyla belirlenebilecektir. 
	AİHS'in 8. maddesinin ikinci fıkrasında özel hayata saygı hakkının kullanılmasına ulusal güvenlik ve kamu güvenliğinin sağlanması amacıyla müdahale edilebileceği öngörülmüştür. Anayasa'nın 20. maddesinin birinci fıkrasında ise özel bir sınırlama nedeni öngörülmemiştir. Bununla birlikte Anayasa Mahkemesinin kararlarına göre özel sınırlama nedeni öngörülmemiş olan hakların dahi hakkın doğasından kaynaklanan bazı sınırları bulunmaktadır. Ayrıca Anayasa'nın diğer maddelerinde yer alan kurallara dayanılarak da bu hakların sınırlanması mümkün olabilmektedir. Anayasa'nın 5. maddesinde Türk Milletinin bağımsızlığını ve bütünlüğünü, ülkenin bölünmezliğini, Cumhuriyeti ve demokrasiyi korumak, kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlamak Devletin temel amaç ve görevleri arasında sayılmıştır (AYM, E.2014/87, K.2015/112, 08/12/2015, § 7; Sevim Akat Eşki, B. No: 2013/2187, 19/12/2013, § 33). Dava konusu kararlar, FETÖ ile üyelik, mensubiyet, iltisak veya irtibatı bulunan ilgililer hakkında ülkenin içinde bulunduğu tehdit ve kamu düzeninin bozulması ihtimali doğduğundan ivedi şekilde karar alma zorunluluğu nedeniyle ve millî güvenliğin, kamu düzeninin ve başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması amacıyla tesis edilmiştir. Bu nedenle FETÖ ile iltisak ve irtibatı olan ve dava konusu kararın tesis edildiği tarih itibarıyla kamu gücünün güçlü bir tezahürü niteliğinde yargı yetkisi kullanan davacının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına karar verilmesi suretiyle özel hayata saygı hakkına yapılan müdahale meşru bir amaca dayanmaktadır.

Dava konusu karar ile davacının özel hayata saygı hakkına yapılan müdahale, zorlayıcı bir toplumsal gereksinim olarak ortaya çıkmıştır. Nitekim 15 Temmuz 2016 gecesi yaşanan darbe teşebbüsü nedeniyle “ulusun varlığını tehdit eden genel bir tehlike”nin bulunduğu açıktır (Alparslan Altan/Türkiye, B. No: 12778/17, 16/04/2019, §§ 71-75). Bu tehlike, ulusun ve Devlet teşkilatının varlığı için tehdit teşkil eden, kamu düzenini etkileyen, olağandışı bir kriz niteliğindedir. Bununla birlikte darbe teşebbüsünün faili olan FETÖ'nün, yukarıda belirtildiği üzere atipik ve kendine özgü niteliği göz önüne alındığında, bu tehlikeye karşı alınan ve davacının yargı yetkisini kullanmasına son veren dava konusu tedbirin de yaşanan özellikli durumun ortaya çıkardığı zorunluluktan ve bu durumun faili olan örgütün Devleti ele geçirmeyi amaç edinen niteliğinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle anılan olağanüstü koşullar altında ve olağan demokratik düzene geri dönebilmek amacıyla söz konusu terör örgütü ile iltisak ve irtibatı bulunan davacının yargı yetkisini kullanmasına son veren tedbirin demokratik bir toplumda gereklilik arz ettiği açıktır. 
Türkiye Cumhuriyeti tarafından 23/07/2016 tarihinde Avrupa Konseyi Genel Sekreterliği ve Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliğine, Türkiye’de 21/07/2016 tarihinde olağanüstü hâlin yürürlüğe girmesiyle birlikte AİHS’in 15. maddesinde öngörüldüğü şekliyle Sözleşme’den doğan yükümlülükler bağlamında daha az güvence sağlanabileceği kaydıyla derogasyon bildiriminde bulunularak milletlerarası hukuktan doğan yükümlülük yerine getirilmiştir. 
AİHS'in 15. maddesi ile uygulama alanı bulan, "ulusun varlığını tehdit eden genel bir tehlikenin varlığı" hâlinde söz konusu tehlikeyi bertaraf etmek için ne yapmak gerektiğini takdir ve tayin etmek ulusun yaşamından sorumlu devlete aittir. İçinde bulunulan durumun kendine mahsus özellikleri nedeniyle bu özellikli durumu değerlendirmek hususunda, söz konusu tehlikeyi bertaraf edecek devletin, uygulayacağı tedbirler bakımından, olağan dönemdekinden çok daha geniş bir takdir marjına sahip olduğunu kabul etmek gerekmektedir (İrlanda/İngiltere [GK] B. No: 5310/71, 18/1/1978, § 207).
Dava konusu kararın müdahalede bulunduğu özel hayata saygı hakkının AİHS'in 15. maddesinin ikinci fıkrası ile Anayasa'nın 15. maddesinin ikinci fıkrasında yer verilen ve olağanüstü hâllerde dahi AİHS ve Anayasa'da öngörülen güvencelere aykırı tedbirler alınamayacağı belirtilen haklardan olmadığı açıktır.