muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/38206, Karar No: 2012/8524, Tarih: 04.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/38206 E.  ,  2012/8524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/103137

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2008

NUMARASI : 2006/150 (E) ve 2008/717 (K)

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın işyerinde sayaçsız kablo uçlarını birleştirmek suretiyle elektrik kullandığına dair düzenlenen ve mahalde bulunan sanığın “ben burayı tahliye ediyorum” şeklindeki beyanını içeren 23/08/2005 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağı içeriği, tutanak düzenleyici tanıkların yeminli anlatımları, mal sahibi M. S.tanık sıfatıyla alınan ifadesine göre dört yıl kadar kiracı kalan sanığın 2005 yılının Temmuz ayının yaklaşık 20'sinde dükkanı boşalttığı, ancak tutanak tarihine kadar dükkanı kimsenin kullanmadığının anlaşılması, yine BEDAŞ'ın 26/02/2008 tarihli yazı cevabına göre M.. A..'ın kullandığı 3580247 no'lu tesisatın sayacının 15/01/2003 tarihinde elektrik borcu nedeniyle söküldüğü ve 09/07/2008 tarihli yazı cevabına göre de, sanık hakkında 14/052005 ve 25/05/2005 tarihlerinde iki adet kaçak tutanağı bulunduğunun bildirilmesi karşısında; aynı yer ile ilgili düzenlenen diğer suç tutanaklarından dolayı suç duyurusunda bulunulup bulunulmadığı, soruşturma yapılıp yapılmadığı ve kamu davası açılıp açılmadığı araştırılıp, açılmış dava varsa dava dosyası getirtilip incelenerek ve davalar derdest ise birleştirme hususu da gözetilerek sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekili ve O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7360, Karar No: 2017/8585, Tarih: 26.09.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/7360 E.  ,  2017/8585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... geldi, karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile aralarında mevcut 01.07.2011 - 30.06.2013 voleybol sezonu için geçerli sözleşme kapsamında, tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, 175.000 TL hakedişinin doğduğunu ileri sürerek, fazlaya dair haklar saklı tutulmak suretiyle 30.000 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kulüp vekili, sözleşmeden kaynaklı davacı alacağının tamamıyla ödendiğini, 16.08.2012 tarihli fesihname ile sözleşmenin karşılıklı olarak feshedildiğini, bilahare 27.08.2012 tarihli " İlgili Makama " başlıklı belge ile fesihten kaynaklı sporcu alacağının 30.000 TL olarak belirlendiğini beyanla, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı sporcu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı sporcu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, sporcu sözleşmesinden kaynaklanan ve ödenmeyen ücret alacağına ilişkin olup, mahkemece, ıslahın usulüne uygun olmadığı belirlemesi yapılarak, fesih işleminin karşılıklı mutabakatla yapıldığı ve geçerli olduğu, fesihten sonra taraflar arasında imzalanan belge ile kararlaştırılan 30.000 TL nin ve 2011/2012 dönemine ilişkin ücretlerin ödendiği, 2012/2013 sezonu için talepte bulunulamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamından; taraflar arasındaki münakid sözleşmenin, 16.08.2012 tarihli " Fesihname " başlıklı belge ile karşılıklı olarak feshedildiği, bilahare fesih şartlarını düzenleyen 27.08.2012 tarihli " İlgili Makama " başlıklı belge ile davacı sporcuya 31.03.2013 tarihine kadar 30.000 TL verileceğinin hüküm altına alındığı, yargılama sırasında 17.02.2014 tarihinde hüküm altına alınan bu paranın banka yoluyla ödendiği anlaşılmakta olup, esasen bu hususlar tarafların ve mahkemenin de kabulündedir. Davanın, ödenmeyen ücret alacağının tahsili isteğine ilişkin olmasına ve çoğun içinde azı da vardır kuralına göre, 27.08.2012 tarihli belgede fesih karşılığı alacak kalemi olarak düzenlenen miktarın dava konusu olduğu sonucuna varılmaktadır. Anılan belgede düzenlenen 30.000 TL yargılama sırasında ödendiğine göre, mahkemece yapılacak iş, konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar vermekten ibaret olup, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin de bu doğrultuda takdiri gerekeceği açıktır. Mahkemece, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24522, Karar No: 2015/1363, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24522 E.  ,  2015/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/12005, Karar No: 2017/10648, Tarih: 13.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/12005 E.  ,  2017/10648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13/04/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1)Ecrimisil talebi ile açılan ve mahkeme dosyası ile birleştirilmesine karar verilen Maden Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/53E. sayılı ve 107 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ifrazına ilişkin işleminin dayanağı olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/27 E. ve 2000/1 K. sayılı dava dosyaları dosya içerisine konulduktan,

2)Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, arpa ve mercimeğin dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10278, Karar No: 2022/3101, Tarih: 07.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/10278 E.  ,  2022/3101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Afşin İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı Kurum, 10.02.2011 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelir ve yapılan fiili ödemeler nedeniyle oluşan kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ...Teknik Elk. Mad. Tur. San. Tic. A.Ş. vekili; haksız ve yasal dayanaktan yoksun olan davanın reddini, davalı ...Ş. vekili; diğer davalı şirketle hizmet alım ihalesi yapıldığı, EÜAŞ açısından davanın taraf ve husumet yokluğu nedeniyle reddini, davanın esasına girilmesi halinde davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ...Ş. asıl işveren, ...Teknik Elk. Mad. Tur. San. Tic. A.Ş. alt işveren ve her iki şirket de iş kazasının meydana gelmesinde %50’şer kusurlu kabul edilerek;

“Davanın kabulü ile,

1- 163.133,15 TL peşin sermaye değeri gelirinin gelir bağlama onay tarihi olan 29/09/2011'den itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

2- 22.270,90 TL fiili ödemenin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“Davalı vekillerinin istinaf başvurularının, HMK'nin 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

2- 22.270,90 TL fiili ödemenin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“Davalı vekillerinin istinaf başvurularının, HMK'nin 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı ...Ş. vekili; meydana gelen kazanın doğal afet olduğu, EÜAŞ’ın kazanın bir kusurunun bulunmadığı, diğer davalı ile aralarında asıl-alt işverenlik ilişkisi bulunnmayıp anahtar teslimi niteliğinde bir iş olduğu, szöleşmelere göre de meydana gelen kazalardan diğer davalının sorumlu olduğu, kurumun ancak kusurları oranında rücu edebileceği, ölenin kusurunun değerlendirilmediği, EÜAŞ’ın devlet teşekkülü olup davacı kuruma zaten iş kazaları ve meslek hastalıkları primi ödediği, davalı ...Teknik Elk. Mad. Tur. San. Tic. A.Ş. vekili özetle; idarenin yükümlülükleri de kendilerine yüklenerek kusur atfedildiği, kusurun EÜAŞ’a ait olduğu, zira EÜAŞ tarafından herhangi bir tehlikeli durum tespitinin yapılmadığı, taahhütlerini fazlasıyla yerine getirdikleri, belirlenenden fazla drenaj yapıldığı ve sair gerekçelerle kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1- Dava, 10.02.2011 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelirler ile yapılan fiili ödemelerin rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı yasanın 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiştir.

Rücu davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, bu davalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi, 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi, İşçi sağlığı ve iş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Öte yandan, 5510 sayılı Kanunun 12. maddesi hükmüne göre aracı, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde, iş alan ve bu iş için görevlendirdiği sigortalıları çalıştıran üçüncü kişidir.

Asıl işveren taşeron ilişkisinin varlığı için öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de, tamamının bir bütün halinde, ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı sorumluluğun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması ya da anahtar teslim iş olduğu ibaresinin konulmuş olması; bu sözleşmenin tarafı olmayan Kurumu bağlamaz.

Asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı sorumluluğun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması ya da anahtar teslim iş olduğu ibaresinin konulmuş olması; bu sözleşmenin tarafı olmayan Kurumu bağlamaz.

İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, madde anlamında bir alt işverenlik, dolayısıyla dayanışmalı sorumluluk söz konusu olmayacaktır. Benzer şekilde, işveren kendisi sigortalı çalıştırmaksızın işi bölerek, ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı), asıl işveren olmayacağından, alt-asıl işveren ilişkisi de bulunmayacaktır. Burada önemli olan yön “devir” olgusudur. Devirden amaçlanan, yapılmakta olan işin, bölüm ve eklentilerinden tamamen bağımsız bir sonuç elde etmeye yönelik, işi alana bağımsız bir işveren kimliği kazandıracak bir işin devridir. Diğer iş yerlerinde sigortalı çalıştırması nedeniyle “işveren” sıfatına sahip olan kişi, devredilen iş dolayısıyla işverenlik sıfatına sahip olmadığı için asıl işveren olarak sorumlu tutulamayacaktır. Aynı şekilde, işi alan kişinin de işverenlik sıfatını, alınan işte ve o iş nedeniyle sigortalı çalıştırması sonucunda kazanmış olması aranacaktır. Alınan işte sigortalı çalıştırmayıp, tek başına işi yürüten kişi alt işveren olarak nitelendirilemeyecektir. Bu kimsenin diğer bir takım iş yerlerinde çalıştırdığı sigortalılar nedeniyle kazandığı işverenlik sıfatının sonuca etkisi ise bulunmamaktadır.

Alınan iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi veya yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Diğer bir anlatımla, bir işverene ait iş yerindeki üretim sürecine, başka bir işverenin dahil olması durumunda “aracıdan” söz edilebilecektir. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin yardımcı parçası olup olmadığıdır. İş yerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi durumunda aracıdan söz etme olanağı kalmayacak ve ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır.

İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendi iştigal konusu olmayan bir işi kendisi sigortalı çalıştırmaksızın bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

Eldeki davada; alınan kusur raporlarına istinaden EÜAŞ’ın asıl işveren, ...Teknik A.Ş.’nin alt işveren olduğu ve her iki işverenin de olayda %50 kusuru olduğu, kaçınılmazlık faktörünün etkili olmadığı, şahsi kusur verilen gerçek kişilerin kusurları da işveren şirketin kusuru içinde değerlendirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Eldeki davada; alınan kusur raporlarına istinaden EÜAŞ’ın asıl işveren, ...Teknik A.Ş.’nin alt işveren olduğu ve her iki işverenin de olayda %50 kusuru olduğu, kaçınılmazlık faktörünün etkili olmadığı, şahsi kusur verilen gerçek kişilerin kusurları da işveren şirketin kusuru içinde değerlendirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, hem ceza davası hem de eldeki davada birden fazla bilirkişi görüşlerine başvurulmuş raporlar alınmışsa da; Kurumun rücu alacağı davalarında işverenlerin sorumlulukları belirlenirken yukarıdaki mevzuat hükümlerine uygun olarak irdeleme ve değerlendirme yapılması gerekir.

Mahkemece, tüm ihale, sözleşme ve ekleri evraklar getirtilerek davalılar arasındaki asıl-alt işveren ilişkisi, ilgili mevzuat hükümleri gözönünde bulundurularak yöntemince irdelenmeli oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

2- Kabule göre de; 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiştir.

Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın kusur karşılığının hükme esas alınması gerekmektedir. Mahkemece verilen kararda ise yasa hükmüne aykırı olarak, hesaplanan gerçek zararın ilk peşin sermaye değerli gelirden düşük olmasına rağmen, peşin sermaye değerli gelir üzerinden hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf istemlerinin esastan reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 07.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/81, Karar No: 2021/4528, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/81 E.  ,  2021/4528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.