muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14990, Karar No: 2007/1219, Tarih: 01.02.2007

9- 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D. Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

Orman Yönetimi de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yaptığı yerlerde, 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesindeki “… her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince çıkartılan 26/Mayıs/1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 31. maddesi ve 25 Haziran 1970 tarihli Resmi Gazetede

-7-

2006/14990-2007/1219

-7-

2006/14990-2007/1219

yayınlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 26-38. ve 19 Ağustos 1974 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 32/j-51. ve 20 Mayıs 1984 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 22/k-35. ve 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/k-28. ve son olarak 15 Temmuz 2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k-31. maddelerindeki "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında bu tür yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 gün 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 gün 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 gün ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 gün 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

10- Davaya konu; taşınmazın bulunduğu yerde 1970 yılında yapılıp 12.12.1970 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosunda, çekişmeli taşınmazın geldiği, 312650 m2 yüzölçümündeki 199 sayılı kadastro parselinin, ... 1958 tarih ve 48 sıra numaralı tapu kaydıyla ... Vakfı adına tesbit edilip kadastro tesbitinin itirazsız kesinleştiği, satışla ile bir kısım payların gerçek kişilere geçtiği, imar uygulamasında bu pay tapularına göre imar parsellerinin pay sahipleri adına belirlemesinin yapılarak, 199 parselin dışındaki kadastro yollarının imar uygulamasına tabi tutulması ile ... Belediyesi adına belirlenen payla birlikte paylı olarak ... Belediyesi ile davalı gerçek kişi adına tapuya tescil edildiği, Hazine tarafından bu tapuların iptalinin istendiği, çekişmeli parselin imar uygulamasında 199 sayılı kadastro parselinden ve kadastro yol boşluğundan geldiği, fiili olarak da 199 sayılı kadastro parselinin çap sınırları içinde kaldığı,

11. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanın Hakem sıfatıyla verdiği 09.04.1973 gün ve 1947/40-48 sayılı kararıyla, Orman Yönetiminin, Ağustos 1936 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan ve ... elemanı bilirkişi ... Çekli tarafından düzenlenen 28.05.1970 tarihli krokide gösterilen taşınmaza, orman kadastrosuna dayanarak el atmasının önlenmesine karar verildiği, Ancak, Hakem kararına ilişkin dava dosyası yada kesinleştirme şerhli onaylı örneği ve eki olan ... elemanı bilirkişi krokisi bulunamadığı ve getirtilemediği, bu nedenle Hakem kararının kesinleşip kesinleşmediği anlaşılamadığı, Hakem tarafından tapuya tescil anlamına gelecek karar verilemeyeceği, verilse dahi hukuken değer taşımayacağı gibi, mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi ile ... elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporuyla çekişmeli parselin, sınırları itibariyle Ağustos 1936 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalsa da, ... Çekli tarafından düzenlenen krokiye göre, Hakem kararı kapsamındaki taşınmazın kuzey sınırında Düden çayının gösterildiği, Düden çayının ... değiştirmediği ve sabit sınır olduğu, bu nedenle Hakem kararının Düden çayının kuzeyinde bulunan çekişmeli parseli kapsamayacağının belirlendiği,

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki tefrik komisyonunca, Akdeniz makisi olarak tesbit edildiği, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744

-8-

2006/14990-2007/1219

-8-

2006/14990-2007/1219

Sayılı Yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek, makiye ayırma işlemine değer verilmeden iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 Sayılı Yasa döneminde yapılan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca ilkin taşınmazın orman sınırları içinde aplike edildiği ve 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği göz önünde bulundurulmadan, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ifrazen davalı gerçek kişi ve belediye adına paylı olarak tescil edildiği, satış ile tamamen davalıya geçtiği oysa, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ve 2981 Sayılı Yasanın 3290 Sayılı Yasa ile değişik geçici 2. maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında Medeni Yasanın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)).

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde yada 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi gereğince , 2896 ve 3302 Sayılı Yasalar ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkarılan yerlerin ise bu yasalar gereği orman rejimi dışına çıkarma işlemi sadece Hazine adına yapılacağından, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilemeyeceği,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999

-9-

2006/14990-2007/1219

gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13224, Karar No: 2013/17066, Tarih: 02.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13224 E.  ,  2013/17066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...7. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 07.03.2013 gün ve 149-150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere; 07.03.2013 tarihli mahkeme kararının davalı ...'ın yargılama aşamasında bildirdiği ... Mahallesi 25. Sokak No:48/1 ... adresine Tebligat Kanunun 35. maddesi gereğince tebliğ edildiği, ancak adı geçenin mernis adresinin ... Cad. No:18 İç Kapı No:1... olduğu, bu adrese tebligat yapılmadığı ve ayrıca davacı tarafın 22.05.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinin de tebliğ edilmediği anlaşılmakla;

7. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararının ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalı ...'ın mernis adresine tebliğ edilmesi, yasal sürenin beklenmesi ile tebligat parçasının evraka eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15952, Karar No: 2023/3149, Tarih: 16.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15952 E.  ,  2023/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/112 E. 2022/489 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî ret, kısmî onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2020 tarihli ve 2020/210 Esas, 2020/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetini yoksun kılma suçlarından, hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 06.01.2021 tarihli ve 2020/2132 Esas, 30.03.2021 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dairemizin 21.10.2021 tarihli ve 2021/23736 Esas, 2021/8589 Karar sayılı kararı ile özetle; hata hükümlerinin gerekçede tartışılmaması, kabule göre de sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Gaziantep Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/112 Esas, 2022/489 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetini yoksun kılma suçlarından hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddi, sanık müdafiinin temyiz isteminin onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, vekalet ücreti talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın mağdurenin yaşını on beşten büyük bildiğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, vekalet ücreti talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın mağdurenin yaşını on beşten büyük bildiğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın alınan savunmalarında, mağdurenin kendisini on sekiz - on dokuz yaşlarında olarak tanıttığını savunduğu görülse de sanığın lise öğrencisi olduğunu bildiği, gerek telefon ile gerekse yüz yüze bir süre arkadaşlık ettiği, mağdur çocuğun yaşının büyük olduğunu bildiği savunmasının hayatın olağan akışı ile uyumlu olan bir beyan olmadığının değerlendirildiği ve mahkemesince itibar edilmediği, mağdurenin sanığın evine ve vücudundaki yaralara ilişkin küçük ayrıntılar vererek detaylı anlatımlarda bulunması, katılan ...'nin olayın sıcağı ile alınan hastane raporunda vücudunda istismara ilişkin sağ meme üst kısmında ve boyun sol tarafında ve sağ ve sol bacak iç tarafında ekimozların tespit edilmesi, olay yerinde ele geçirilen bir adet mavi renkli HKR Hacker marka kot pantolon üzerinde ve önü çiçek desenli pembe-beyaz külot üzerinden meni içeren vücut sıvısı örneğinde katılan mağdure ... \*\*\*\*\*\* ile sanık ... \*\*\*\*\*'dan alınan kan örneklerinden elde edilen genotiplerin karışık olarak bulunduğunun tespit edilmesi, adli raporlar, katılan mağdure ve katılan ... \*\*\*\*\*\*'ın beyanları, teşhis tutanağı, olay yeri inceleme tutanakları bir arada değerlendirildiğinde sanığın savunmalarının suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğunun değerlendirilerek itibar edilmediği, ancak her ne kadar sanık hakkında katılanın anal bölgesine kendi cinsel organını sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğundan bahisle cezalandırılması istemiyle dava açılmış ise de; olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki beyanları, olaydan bir gün sonra düzenlenen adli raporda hymende taze yırtık bulunmayıp hymenin intakt olduğu, katılanın akut fiili livata ile uyumlu maddi bulgularının olmadığının tespit edildiği, adli görüşmeci tarafından düzenlenen 01.04.2019 tarihli rapor içeriği (Raporda mağdurenin ailesi tarafından ya da başkası tarafından yönlendirilmiş olabileceği, eksik aktarımda bulunmuş olabileceği şüphesi oluşturduğundan ifadesinin güvenilirliği şüpheli bulunmuştur şeklinde görüş bildirildiği), mağdurenin olay günü sanıkla birlikte onun evine kadar bir saat boyunca yürüdüklerini söylemesine rağmen bu süre zarfında bağırmaya veya kaçmaya çalışmaması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın olay günü on beş yaşından küçük mağdureyi cebir, tehdit veya hileyle evine götürüp, cinsel istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, mevcut haliyle sanığın mağdura karşı çocuğun basit cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği sabit olduğundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Dosya kapsamı dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, karar hukuka uygun bulunmuştur.

C. Tebliğname Yönünden

Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde gerekçe bulunduğundan Tebliğname'ye farklı gerekçe ile iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 3. Ağır Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/112 Esas, 2022/489 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, Sayın Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/10656, Karar No: 2013/11291, Tarih: 04.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/10656 E.  ,  2013/11291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- TCK'nun 204/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası,

2- TCK'nun 157/1, 52/2, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezası

UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen 02.07.2013 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hükümden sonra 30.08.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3361, Karar No: 2019/8637, Tarih: 15.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3361 E.  ,  2019/8637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 14/04/2001 yılından beri çalışarak askerlik nedeniyle 2002 yılında çalışmasına ara vererek halen çalışmaya devam ettiğini, fazla mesai ücretlerinin çoğu zaman hiç ödenmediğini, ikramiye alacaklarının 2007 yılından beri ödenmediğini, yakacak yardımlarının 2005 yılından beri ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai ücreti, ücret farkı, ikramiye ve ayrımcılık tazminatı alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 23.05.2018 tarih ve 2015/19149 E., 2018/11499 K. sayılı ilamı ile, "25.11.2011 tarihli Yönetim Kurulu kararıyla brüt ücretli maaş düzeninden net ücretli maaş düzenine geçilmesine karar verildiği, 2011 Ekim ve 2011 Kasım maaş bordrolarına bakıldığında bordrolamada değişiklik olduğu ve 2011 Kasım maaşının bordroda net olarak gösterildiğinin anlaşıldığı, Mahkemece, davacıya 2011 Kasım ayından itibaren yılda 2 kez birer aylık ücret miktarında ikramiyenin ücretin içinde ödendiği gözden kaçırılarak rapor içeriğinde 2011 yılında 3 defa ikramiye ödemesi yapıldığı belirtilmesine rağmen, tabloda 2011 yılı için (Şubat ayındaki eksik ödeme hariç) bir aylık ikramiye alacağı hesaplaması yapılarak çelişki yaratan ve 2012 yılı için de yılda üç kez birer aylık ücret miktarında ikramiye hesabı yapan hatalı bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesinin isabetsiz olduğu, Mahkemece denetime elverişli yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonuca gidilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyulmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır.