muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9287, Karar No: 2006/13296, Tarih: 12.10.2006

Orman Yönetimi de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerde 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesindeki “… her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince çıkartılan 26/Mayıs/1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 31. maddesi ve 25 Haziran 1970 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 26-38. ve 19 Ağustos 1974 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 32/j-51. ve 20 Mayıs 1984 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 22/k-35. ve 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/k-28. ve son olarak 15 Temmuz 2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k-31. maddelerindeki "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında bu tür yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 gün 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 gün 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 gün ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 gün 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

10- Davaya konu; taşınmazın bulunduğu yerde 1970 yılında yapılıp 12.12.1970 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosunda, çekişmeli taşınmazın geldiği, 312650 m2 yüzölçümündeki 199 sayılı kadastro parselinin, Kasım 1958 tarih ve 48 sıra numaralı tapu kaydıyla ... Vakfı adına tesbit edilip kadastro tesbitinin itirazsız kesinleştiği, satışla ile bir kısım payların gerçek kişilere geçtiği, imar uygulamasında bu pay tapularına göre imar parsellerinin pay sahipleri adına belirlemesinin yapılarak tapuya tescil edildiği, Hazine tarafından bu tapuların iptalinin istendiği,

11- Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanın Hakem sıfatıyla verdiği 09.04.1973 gün ve 1947/40-48 sayılı kararıyla, Orman Yönetiminin, Ağustos 1936 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan ve fen elemanı bilirkişi ... tarafından düzenlenen 28.05.1970 tarihli krokide gösterilen taşınmaza, orman kadastrosuna dayanarak el atmasının önlenmesine karar verildiği, Ancak, Hakem kararına ilişkin dava dosyası yada kesinleştirme şerhli onaylı örneği ve eki olan fen elemanı bilirkişi krokisi bulunamadığı ve getirtilemediği, bu nedenle Hakem kararının kesinleşip kesinleşmediği anlaşılamadığı, Hakem tarafından tapuya tescil anlamına gelecek karar verilemeyeceği, verilse dahi hukuken değer taşımayacağı gibi, mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi ile fen elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporuyla çekişmeli parselin, sınırları itibariyle Ağustos 1936 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalsa da, ... tarafından düzenlenen krokiye göre, Hakem kararı kapsamındaki taşınmazın kuzey sınırında ... çayının gösterildiği, ... çayının yatak değiştirmediği ve sabit sınır olduğu, bu nedenle Hakem kararının ... çayının kuzeyinde bulunan çekişmeli parseli kapsamayacağının belirlendiği,

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki tefrik komisyonunca, Akdeniz makisi olarak tesbit edildiği, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek, makiye ayırma işlemine değer verilmeden iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca ilkin taşınmazın orman sınırları içinde aplike edildiği ve 3302 sayılı yasayla değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği göz önünde bulundurulmadan, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ifrazen 199 sayılı kadastro parselinden oluşturulan ve fiilen bu parsel içinde kalan imar parsellerinin, 199 sayılı parselde pay sahibi olanlar adına tapuya tescil edildiği, oysa, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan

hükümleri uygulanır" hükmü ve 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)).

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi gereğince kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilemeyeceği, 2896 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince, orman sınırları dışına çıkarma işlemi Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/10/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23220, Karar No: 2013/32792, Tarih: 21.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/23220 E.  ,  2013/32792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14342, Karar No: 2013/13399, Tarih: 26.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14342 E.  ,  2013/13399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, ......nın ....maddesi gereğince murazaa iddiasına dayalı olarak açılan tapu iptal davasıdır.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi ... ....Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın ... Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5024, Karar No: 2009/8448, Tarih: 11.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5024 E.  ,  2009/8448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar...... vekili Av.... ile davalılar 1- ... vekili Av.... 2- ..... Mad.San.Tic.Ltd.Şti. Vekili Av......3- Ana İnş.Taah.San.Tic.Ltd.Şti. Aralarındaki tazminat davası hakkında Zonguldak 2.İş Mahkemesinden verilen 10.06.2008 gün ve 295/430 sayılı hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Gıyabi hükmün davalılardan Kümesu Mad.San.Tic.Şti'ne yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacılar vekilinin duruşma talebinin tebligat noksanlığı giderildikten sonra değerlendirilmesine, 11.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9197, Karar No: 2010/5075, Tarih: 29.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/9197 E.  ,  2010/5075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında temyiz isteminin incelenmesinde ;

Sanık ...'nun tutuklu bulunduğu Bitlis E Tipi Kapalı Cezaevi Müdürlüğü kanalıyla gönderdiği 24.11.2008 tarihli dilekçesi ile temyiz başvurusundan vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında; dosyanın inceleme yapılmaksızın Mahkemesine iadesinin sağlanması için Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Sanık ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle adı geçen sanık hakkındaki usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14653, Karar No: 2015/17331, Tarih: 06.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/14653 E.  ,  2015/17331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanığın aşamalarda suça konu motosikleti tanık olarak dinlenen ....'ten satın aldığını, hırsızlık suçunu işlemediğini, tanık .....'in kullandığı telefon numarasını mahkemeye bildirerek adı geçen tanıkla defalarca konuşma yaptığını savunması karşısında, her ne kadar tanık ..... sanığı tanımadığını ona motosiklet satmadığını ifade etmiş ise de, belirtilen telefon numarasına ilişkin iletişim kayıtları getirtilip incelenerek sanığın savunmasının doğruluğu araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Katılanın, suça konu motosikletini direksiyondan kilitleyerek acil servis yanına park ettiğini beyan etmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Hırsızlık suçunun geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezada TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 06/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6556, Karar No: 2019/16379, Tarih: 18.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/6556 E.  ,  2019/16379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılan sanık ...'nin müşteki ...'ye yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Mahkemece sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi uygulanarak bulunan 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılarak bulunan 3 yıl 1 ay 15 gün sonuç hapis cezasında herhangi bir hesap hatası olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin bu husustaki görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre sanık müdafii, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ...'nin katılan ...'ye yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre sanık müdafi, katılan vekili ve cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık ...' in katılan ...'ye yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanığın babası olan diğer sanık ... ile birlikte iştirak halinde katılanın kafasına tahta parçası ile babası ...'nin de bıçakla vurduğu dinlenen tanık beyanları ve alınan doktor raporu ile sabit olduğu halde, katılanda meydana gelen yüzde sabit iz ve hayati tehlikeden sorumlu tutularak, temel cezada TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak, TCK'nin 37/1 delaletiyle TCK'nin 86/1, 3-e, 87/1-c-d, 87/1- son maddelerinden hüküm tesisi yerine, dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde "kasten yaralamaya teşebbüsten" hüküm kurulmuş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

4) Sanık ...' nin müşteki ... 'e yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

4) Sanık ...' nin müşteki ... 'e yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Müşteki hakkında, hükme esas alınan Toros Devlet Hastahanesinden 22.07.2014 tarihinde yaralanmasına ilişkin olarak düzenlenen geçici raporda, kati raporun daha sonra beyin cerrahisi tarafından verilebileceğinin belirtildiği, ancak müştekinin yaralanmasına yönelik kesin rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, müştekinin en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile, yaralanması ile ilgili kati raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1148, Karar No: 2011/6832, Tarih: 18.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1148 E.  ,  2011/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  Kambiyo senetlerine mahsus takibe konu 10.6.2009 tanzim tarihli her iki senette de taraflar arasında Denizli İcra Mahkemelerinin yetkili olduğu kabul edilmiştir. Kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde İİK.nun 50.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken HUMK.nun 22.maddesi uyarınca taraflar yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşmeyle belirleyebilirler.Taraflar aralarındaki ihtilafların yetkili olmayan mahal mahkemesine gönderilmesini kabul ettiklerine göre mahkemenin yetki itirazının reddine karar vermesi gerekirken sözleşmenin yapıldığı ve ifa yerinin Antalya olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmadığından kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4088, Karar No: 2019/3035, Tarih: 11.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4088 E.  ,  2019/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Yaralama-kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında yaralama ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamedeki nitelendirme, sevk maddeleri ile temyizin kapsamı, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30.01.2019 gün ve 2019/1 sayılı kararına göre, 11.02.2019 tarihli tebliğname tarihi itibariyle işin incelenmesi Yüksek 3. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın 3. Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 11.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13265, Karar No: 2015/6556, Tarih: 12.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13265 E.  ,  2015/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/224112

MAHKEMESİ : Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2011/1 (E) ve 2013/39 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan V.. D..'ın 31/12/2008-07/05/2009 tarihleri arasında Mersin İli, ............İlçesinde faaliyet gösteren ............... Limited Şirketi müdürlüğünü yaptığı, bu tarihler arasında sanık Ç.. D..'ın da adı geçen şirkete ortak olduğu, sanık S.O.'ın ise serbest muhasebeci olduğu ve sanık V.t'in B.’nun yöneticisi olduğu bu şirketin muhasebesine baktığı, adı geçen sanıkların sanıklardan V.. D..'ın eşi olan sanık İ.. D.. suça konu şirkette çalışmadığı halde çalışıyor gibi gösterip adı geçen sanık hakkında gerçeğe aykırı olarak “Sosyal Sigortalar Kurumu İş Yeri Bildirgesi” tanzim ederek katılan kuruma vermek suretiyle kurumu zarara uğrattıkları, bilahare sanıklar V.. D.. ve Ç.. D..'ın şirketteki ortaklık hisselerini sanıklar O.. K.. ve H.. K..'ya devrettikleri, bu sanıkların şirket hisselerini devraldıktan sonra şirketin herhangi bir faaliyette bulunmadığı, buna karşın adı geçen sanıkların Diyarbakır İli, .............. İlçesinde SGK danışmanlığı yapan sanık A.. Ç.. aracılığı ile ............ İlçesinde bakkal işleten A.. A.. isimli sanığı gerçekte çalışmadığı halde .......... Limited Şirketinde çalışıyor gibi gösterip adı geçen sanık hakkında gerçeğe aykırı olarak “Sosyal Sigortalar Kurumu İş Yeri Bildirgesi” tanzim ederek katılan kuruma vermek suretiyle kurumu zarara uğrattıkları, bu şekilde ismi zikredilen tüm tanıkların üzerlerine atılı “nitelikli dolandırıcılık” ve “özel belgede sahtecilik” suçlarını işlediklerinin iddia edildiği somut olayda;