muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/638, Karar No: 2024/1280, Tarih: 25.12.2024

Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 27/12/2023 tarih ve E:2023/638, K:2023/1560 sayılı kararı:
	Serbest muhasebeci mali müşavirlerin mali sorumluluğuna gidilebilmesi için Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 227. maddesinde aranan şartlar şu şekildedir:
	i. Mükellef adına verilen beyannamenin sorumluluğu öngörülen meslek mensubu tarafından imzalanmış olması
	ii. Meslek mensubunun imzaladığı beyannamede yer alan bilgilerin, defter kayıtlarına ve bu kayıtların dayanağını teşkil eden belgelere uygun olmaması
	iii. Meslek mensubu tarafından verilen beyannameler ile tutulan defter kayıtları ve bunların dayanağını teşkil eden belgeler arasındaki uyumsuzluğun vergi kaybına neden olması
	Serbest muhasebeci mali müşavirlerin görevleri, mükelleflerin muhasebe prensipleri ve ilgili mevzuat hükümleri gereğince, defterlerini tutmak, bilanço, kâr, zarar tablosu ve beyannameleri ile ilgili diğer belgelerini düzenlemek ve benzeri işleri yapmaktır. 
	Bu görevlerinden dolayı meslek mensuplarının sorumluluğu, imzaladıkları beyannamelerde yer alan bilgilerin defter kayıtlarına ve bu kayıtların dayanağını teşkil eden belgelere uygunluğuyla sınırlı olup meslek mensupları, mükellef tarafından kendilerine ibraz edilen belgelerin, genel muhasebe kurallarına uygun ve doğru olarak kanuni defterlere kaydedilmesinden ve mali tablolara aktarılmasından sorumludurlar. 
Meslek mensuplarının mali sorumluluğuna gidilebilmesi ancak Kanun'da aranan şartların birlikte gerçekleşmesi ve vergi incelemesinde tespit edilen hususlar ile meslek mensubunun eylemi arasındaki illiyet bağının deliller ile birlikte tespit edilmesi halinde olanaklıdır.
Uyuşmazlığın çözümünde şu hususların birlikte dikkate alınması gerekmektedir.
 i. Yasal deftere kaydedilmesi gereken işlemlerin dayanağı belgelerin muhasebe usul ve esaslarına aykırı olarak deftere mükerrer biçimde intikal ettirilmesi
ii. Tahsilatta alınan/ödemelerde ciro edilen çeklerin mükerrer biçimde defterlere intikal ettirilmesi
iii. Vesikalar ile defterler arasındaki birtakım uyumsuzluklar
iv. Yasal defterin süresi içinde tasdik ettirilmemesine rağmen kullanılması
v. "Alınan Çekler hesabına" muhasebe usul ve esaslarına aykırı bir biçimde kayıt yapılması
vi. Matbaa tarafından henüz basılmayan faturaların yasal deftere kaydedilmesi
Bu hususlar birlikte dikkate alındığında anılan tespitlerin, defterlerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil niteliğinde olduğunun ve defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olduğunun kabulünü gerektirecek nitelikte olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.

vi. Matbaa tarafından henüz basılmayan faturaların yasal deftere kaydedilmesi
Bu hususlar birlikte dikkate alındığında anılan tespitlerin, defterlerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil niteliğinde olduğunun ve defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olduğunun kabulünü gerektirecek nitelikte olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.
	Olayda, asıl mükellef hakkında tarh edilen vergi ve kesilen cezaların (özel usulsüzlük cezaları hariç) hukuki sebebi 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinin ikinci fıkrasının (4) ve (6) numaralı bentleridir. Maddi sebebi ise asıl mükellef tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir emtia teslimine veya hizmet ifasına dayanmamasıdır.
	Meslek mensubu olan davacı tarafından verilen beyannamelerdeki bilgiler ile tutulan defter kayıtları ve bunların dayanağını teşkil eden belgeler arasında yukarıda sayılan uyumsuzluklar, davacının eyleminden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle davacı, anılan eylemleriyle asıl borçlu mükellef adına cezalı olarak vergi tarh edilmesine sebebiyet vermiştir.  
	Davalı idarenin anılan delillerle davacıyı salt asıl mükellefin sahte belge düzenleme eyleminden sorumlu tutmadığını ortaya koymuş olması nedeniyle bu durum Kurulun süregelen içtihadından farklı değerlendirme yapılmasını gerekli kılmaktadır. Asıl borçlu mükellefin sahte belge düzenleme eylemi ile davacının eylemi arasında illiyet bağı anılan deliller uyarınca tespit edildiğinden ve olayda davacının müteselsilen sorumlu tutulması için gerekli yasal şartların oluştuğu anlaşıldığından, aksi yönde gerekçeyle verilen ısrar kararının bozulması gerekmektedir.	
	Diğer taraftan, yeniden verilecek kararda
	i. Anılan şirket adına tarh edilen vergi ve kesilen cezaların dava konusu ödeme emirlerinin düzenlendiği tarihte kesinleşip kesinleşmediği, 
	ii. Dava konusu ödeme emirleri içeriği alacaklar mukayese edilerek aynı alacağın mükerrer olarak dava konusu diğer ödeme emrine konu edilip edilmediği,
	iii. Geçici vergi asılları ve özel usulsüzlük cezaları yönünden davacının sorumluluğuna gidilerek düzenlenen ödeme emirlerinin bu yönden hukuka uygun olup olmadığı
	yönünden inceleme ve değerlendirme yapılacağı tabiidir.
	Kurul bu gerekçeyle ısrar kararını bozmuştur.
	Bozma kararına uyduğunu belirten ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
	i. ... tarih ve ..., ... ve ... takip numaralı ödeme emirleri yönünden yapılan inceleme:
	Ödeme emirleri 2016 yılının Ocak-Mart, Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergiler, vergi ziyaı cezaları, gecikme faizlerinin tahsili amacıyla düzenlenmiştir.

Kurul bu gerekçeyle ısrar kararını bozmuştur.
	Bozma kararına uyduğunu belirten ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
	i. ... tarih ve ..., ... ve ... takip numaralı ödeme emirleri yönünden yapılan inceleme:
	Ödeme emirleri 2016 yılının Ocak-Mart, Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergiler, vergi ziyaı cezaları, gecikme faizlerinin tahsili amacıyla düzenlenmiştir.
	Davacı tarafından ilgili dönemde asıl amme borçlusu şirkete verilen muhasebecilik hizmeti ile vergi kaybına sebebiyet verilmiştir. Ancak mahsup dönemi geçen geçici vergi asıllarının asıl amme borçlusu şirket adına tahakkuk etmesi mümkün bulunmadığından, bu vergilerin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin anılan kısımlarında hukuki isabet görülmemiştir. 
	Bu ödeme emirlerinin, vergi ziyaı cezaları ve gecikme faizlerinden kaynaklanan kısımlarında ise hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
	ii. ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emri yönünden yapılan inceleme:
	Ödeme emri içeriği özel usulsüzlük cezasının, ilgili beyannamede yer alan bilgilerin tutulan defter kayıtlarından farklı olmasından dolayı değil yasal vesikaların düzenlenmemesi nedeniyle kesildiği görülmüştür. Bu durumda anılan özel usulsüzlük cezasının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 
	iii. ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emri yönünden yapılan inceleme:
	Ödeme emri, 2016 yılının kurumlar vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenmiştir. 
	Davacının anılan kamu alacağı nedeniyle mali sorumluluğuna gidilebilmesi için ilgili beyannameyi imzalamış olması gerekmektedir. Kurumlar vergisi beyannamesinin verildiği tarihte davacı tarafından asıl amme borçlusu şirkete muhasebecilik hizmeti verilmediğinden ve ilgili beyanname imzalanmadığından dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
	iv. 30/03/2018 tarih ve 6 takip numaralı ödeme emri yönünden yapılan inceleme:
	Ödeme emrinin ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... sırasında yer alan kamu alacaklarının aynı zamanda ... tarih ve ..., ..., ..., ... ve ... takip numaralı ödeme emirlerinde de yer aldığı görüldüğünden, ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin anılan kısmının mükerrer nitelikte olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
	Diğer taraftan ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin ..., ... ve ... sırasında 2016 yılının Nisan-Haziran dönemine ilişkin geçici vergi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi yer almaktadır. Anılan kamu alacaklarının aynı zamanda bu ödeme emrinin 10, 11 ve 12. sırasında yer aldığı görüldüğünden, ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin anılan kısmının da mükerrer nitelikte olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Diğer taraftan ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin ..., ... ve ... sırasında 2016 yılının Nisan-Haziran dönemine ilişkin geçici vergi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi yer almaktadır. Anılan kamu alacaklarının aynı zamanda bu ödeme emrinin 10, 11 ve 12. sırasında yer aldığı görüldüğünden, ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin anılan kısmının da mükerrer nitelikte olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
	Ödeme emrinin 11. sırasında  yer alan mahsup dönemi geçen geçici vergi asıllarının asıl amme borçlusu şirket adına tahakkuk etmesi mümkün bulunmadığından, bu verginin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin anılan kısmında hukuki isabet görülmemiştir. 
	Ödeme emrinin, ..., ..., ... ve .... sırasında yer alan kamu alacakları dışında kalan kamu alacakları yönünden ise davacının mali sorumluluğuna gidilebilmesi için gerekli şartlar gerçekleştiğinden ödeme emrinin anılan kısmında hukuka aykırılık bulunmamaktadır. 
	v. Karar Sonucu:
	Vergi Dava Dairesi, bu gerekçeyle istinaf istemini kısmen kabul ederek, mahkeme kararının, ... tarih ve ..., ... ve ... takip numaralı ödeme emirlerinin geçici vergi aslı dışında kalan kamu alacakları ile ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin...,..., ... ve .... sırası dışında kalan kamu alacaklarından kaynaklanan kısımların iptaline ilişkin hüküm fıkrasını kaldırmış, bu yönlerden davanın reddine karar vermiş, diğer yönlerden istinaf istemini reddetmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı ve davalı tarafından, temyize konu kararın aleyhlerine olan hüküm fıkralarının hukuka aykırı olduğu belirtilerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMASI: Taraflarca cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine verilen temyize konu kararın, bozma kararındaki esaslara uygun olmadığı anlaşıldığından Kurul kararının gereği yerine getirilmek üzere bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	İLGİLİ MEVZUAT:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyizen verilen karar üzerine yapılacak işlem" başlıklı 6545 sayılı Kanun ile değişik 50. maddesinin (3), (4) ve (5) numaralı fıkralarında şu kurallara yer verilmiştir:
"3. Bölge idare mahkemesi, Danıştayca verilen bozma kararına uyabileceği gibi kararında ısrar da edebilir.
4. Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır.
5. Bölge idare mahkemesi, bozmaya uymayarak kararında ısrar ederse, ısrar kararının temyizi hâlinde, talep, konusuna göre Danıştay İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurulunca incelenir ve karara bağlanır. Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurulları kararlarına uyulması zorunludur."
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

4. Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır.
5. Bölge idare mahkemesi, bozmaya uymayarak kararında ısrar ederse, ısrar kararının temyizi hâlinde, talep, konusuna göre Danıştay İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurulunca incelenir ve karara bağlanır. Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurulları kararlarına uyulması zorunludur."
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Serbest muhasebeci mali müşavir ünvanına sahip meslek mensuplarının mali sorumluluğuna gidilebilmesi için Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 227. maddesinde belirlenen şartlar Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararında şu şekilde açıklanmıştır:
	“i. Mükellef adına verilen beyannamenin sorumluluğu öngörülen meslek mensubu tarafından imzalanmış olması
	ii. Meslek mensubunun imzaladığı beyannamede yer alan bilgilerin, defter kayıtlarına ve bu kayıtların dayanağını teşkil eden belgelere uygun olmaması
	iii. Meslek mensubu tarafından verilen beyannameler ile tutulan defter kayıtları ve bunların dayanağını teşkil eden belgeler arasındaki uyumsuzluğun vergi kaybına neden olması”
	Kurulun bozma kararında yapılan bu değerlendirmeden sonra “… olayda davacının müteselsilen sorumlu tutulması için gerekli yasal şartların oluştuğu” gerekçesiyle ısrar kararının bozulmasına karar verilmiştir. Buna rağmen Vergi Dava Dairesince, davacının mali sorumluluğu, ilgili Kurul kararında açıklanan “i" numaralı şart yönünden, yeniden incelenerek karar verilmiştir.
	Diğer taraftan Kurulun bozma kararında “anılan şirket adına tarh edilen vergi ve kesilen cezaların dava konusu ödeme emirlerinin düzenlendiği tarihte kesinleşip kesinleşmediği” hususunun incelenmesi ve değerlendirilmesi gerektiği açıkça belirtilmiş olmasına rağmen Vergi Dava Dairesince bu yönden herhangi bir değerlendirme ve inceleme yapılmamıştır.
	Bu durumda, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine verilen temyize konu kararın, bozma kararındaki esaslara uygun olmadığı anlaşıldığından bozulması gerekmektedir.
	Diğer taraftan, yeniden verilecek kararda
	i. Dava konusu ödeme emirleri içeriği alacaklar mukayese edilerek aynı alacağın mükerrer olarak gerek aynı gerek diğer ödeme emirlerine konu edilip edilmediği,
	ii. Geçici vergi asılları ve özel usulsüzlük cezaları yönünden davacının sorumluluğuna gidilerek düzenlenen ödeme emirlerinin bu yönden hukuka uygun olup olmadığı
	yönünden inceleme ve değerlendirme yapılacağı tabiidir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Tarafların temyiz istemlerinin KABULÜNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3-	Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, 
25/12/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/885, Karar No: 2024/1239, Tarih: 25.12.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/885
Karar	No : 2024/1239
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı - ...
	 (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...  Taahhüt Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	:	Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 20/09/2023 tarih ve E:2023/1190, K:2023/956 sayılı bozma kararı üzerine verilen ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
	Dava konusu istem: Davacı adına, 2005 yılına ilişkin yevmiye defterini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden anılan yılın Mart dönemi için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile verginin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır
	Anayasa Mahkemesinin, davacının adil yargılanma hakkı kapsamında hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlâl edildiğine dair 24/06/2020 tarih ve B. No:2016/780 sayılı kararı uyarınca yapılan yeniden yargılama neticesinde verilen ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
	Uyuşmazlıkta, davacıya yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmesi için defter ve belge isteme yazısı gönderilmiştir. Anılan yazı üzerine davacı tarafından yevmiye defterinin bulunamadığı belirtilmiş, diğer defter ve belgeler ise ibraz edilmiştir. İdarece yevmiye defterinin incelemeye ibraz edilmediğinden bahisle dava konusu dönem ile birlikte aynı yılın muhtelif dönemleri için cezalı tarhiyatlar yapılmıştır.
	Cezalı tarhiyatların kaldırılması istemiyle açılan davalarda davacı tarafından, ... Vergi Mahkemesinin E:... sayılı dosyasına sunulan ek beyan dilekçesi ile Kadıköy 1. Noterliğinin ... tarih ve ... yevmiye numarası ile tasdikli 2005 yılına ait 100 sayfadan oluşan yevmiye defteri ibraz edilmiştir. Bu husus 29/09/2011 tarihli tutanak ile kayıt altına alınmıştır. 
	Mahkemece davacı tarafından ibraz edilen yevmiye defteri üzerinde inceleme yapılmadan, bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden davanın reddine karar verilmiş, vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı ise kaldırılmıştır. Akabinde, ibraz edilen yevmiye defteri 24/01/2013 tarihli tutanakla davacı vekiline iade edilmiştir.

Mahkemece davacı tarafından ibraz edilen yevmiye defteri üzerinde inceleme yapılmadan, bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden davanın reddine karar verilmiş, vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı ise kaldırılmıştır. Akabinde, ibraz edilen yevmiye defteri 24/01/2013 tarihli tutanakla davacı vekiline iade edilmiştir.
 	Anılan yargılama sonucunda verilen kararın kesinleşmesinin akabinde davacı tarafından Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunulmuştur. Anayasa Mahkemesinin ihlâl kararı uyarınca ihlâlin ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına yönelik olarak işbu dosyada yapılan yeniden yargılamada 14/01/2021 tarihinde verilen ara kararı ile ihtilaflı döneme ilişkin defter ve belgeler yeniden istenmiştir. Davacı vekili tarafından verilen cevapta, defter ve belgelerin daha önce mahkemeye ibraz edildiği belirtilmiştir. Ancak, yevmiye defterinin 24/01/2013 tarihinde düzenlen tutanakla davacı vekiline iade edildiği anlaşıldığından, 12/02/2021 tarihinde verilen ara kararı ile ikinci ve son kez ihtilaflı döneme ilişkin defter ve belgelerin ibrazı, ibraz edilememesine ilişkin zaruri sebepler var ise bunların bildirilmesi istenmiştir. Buna rağmen defter ve belgeler ibraz edilmemiştir.
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 253. maddesi uyarınca davacı, ilgili yılı takip eden takvim yılından başlayarak beş yıl süre ile defter ve belgelerini muhafaza etmekle yükümlüdür. Diğer taraftan, defter ve belgelerin, tarhiyata karşı dava açılmış ise dava sona erinceye kadar mahkeme tarafından istendiği an ibraz edilmek üzere hazır bulundurulma zorunluluğu da bulunmaktadır. 
	Uyuşmazlıkta, yevmiye defteri dışındaki defter ve belgeler incelemeye ibraz edilmiştir. Yevmiye defteri ise önceki yargılama aşamasında mahkemeye ibraz edilmiştir. Bunun üzerine artık ibraz edilmesi gereken tüm defter ve belgeler ibraz edilmiş olduğundan re'sen tarh sebebi ortadan kalkmıştır.
	Cezalı tarhiyatın kaldırılması istemiyle açılan davada verilen karar 2016 yılında kesinleşmiştir. Kesinleşme gerçekleşinceye kadar davacının, yevmiye defterini saklama yükümlülüğü olduğu açık olup kararın kesinleştiği 2016 yılından sonra defter ve belgeleri ibraz ve muhafaza yükümlülüğü ortadan kalkmıştır. Yevmiye defterinin yargılama aşamasında mahkemeye ibraz edilmesi ve mahkemece incelenmemesi de göz önüne alındığında bu aşamadan sonra defter ve belgelerin ibraz edilmediğinden bahisle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır.
	Öte yandan, bireysel başvuru yolu olağanüstü yargılama yolu olup mahkeme kararının kesinleşmesinden sonra yapılabileceğinden, bu aşamada defter ve belge muhafaza etme yükümlülüğünün devam etmediği açıktır.
	Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu vergi ve cezayı kaldırmıştır.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Üçüncü Dairesinin 19/10/2022 tarih ve E:2021/1630, K:2022/3911 sayılı kararı:

Öte yandan, bireysel başvuru yolu olağanüstü yargılama yolu olup mahkeme kararının kesinleşmesinden sonra yapılabileceğinden, bu aşamada defter ve belge muhafaza etme yükümlülüğünün devam etmediği açıktır.
	Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu vergi ve cezayı kaldırmıştır.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Üçüncü Dairesinin 19/10/2022 tarih ve E:2021/1630, K:2022/3911 sayılı kararı:
25/07/2019 tarih ve 30842 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun E:2013/3, K:2019/1 sayılı kararında, mücbir sebep olmaksızın defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmeyen katma değer vergisi mükellefleri adına yapılan cezalı tarhiyatlara karşı açılan davalarda, davacılar tarafından, vergilendirme dönemine ilişkin yasal defter ve belgelerin mahkemeye sunulabileceğinin ileri sürülmesi halinde bu defter ve belgeler davacıdan istenip defterlerdeki kayıtlar incelenip bu kayıt ve belgeler hakkında davanın diğer tarafı olan vergi idaresinin görüşü ve saptamaları da alınarak yapılacak hukuki değerlendirmeye göre karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. 
	Yargılamanın önceki aşamasındaki temyiz incelemesi sırasında incelemeye ibraz edilmeyen yasal defterin bulunduğu ve ibraz edilebileceği yolundaki beyanının dikkate alınmadığı iddiasıyla Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunan davacı tarafından, ihlâlin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yapılan yargılamada Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun söz konusu güncel içtihadı doğrultusunda kendisinden istenen yasal defter ve belgeler Mahkemeye sunulmamıştır.
	Bu durumda, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunularak yargılama sürecinin devam ettirildiği ve bireysel başvurunun yargılama sürecinin bir parçası haline geldiği dikkate alındığında davacının, yasal defter ve belgelerini bu süreç boyunca muhafaza etmesi ispat yükümlülüğünün gereği olduğundan ve Mahkemece verilen ara kararıyla istenmesine rağmen defter ve belgeler dosyaya ibraz edilmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, cezalı tarhiyatın kaldırılması yolundaki Vergi Mahkemesi kararında hukuka uygunluk görülmemiştir.	
	Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:
	Olağanüstü bir kanun yolu olan Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru usulünde hak ihlâli olup olmadığı hususunda sınırlı bir inceleme yapılmaktadır. Hak ihlâlinin tespiti üzerine her durum için yeniden yargılama yapılmasına karar verilmemektedir. Anayasa Mahkemesince yeniden yargılama kararı verilmesi halinde yapılacak yargılama, normal bir yargılamadan farklı olarak hak ihlâlinin giderilmesine yöneliktir.