muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7045, Karar No: 2022/7071, Tarih: 27.10.2022

Davalı Hazine vekili; davada hak düşürücü sürenin geçtiğini, tapulu taşınmazda zilyetliğe dayalı olarak hak iddia edilemeyeceği, 442 sayılı Köy Kanunu hükümlerinin davada uygulama imkanı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; dava konusu taşınmazın mülkiyeti bakımından ilgileri bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu ...., 288 parsel sayılı taşınmazın ilk tesise ilişkin tapulama tutanağı incelendiğinde; tapu kaydının geldisi zabıt defterinin Ağustos 1299 tarih, 67-101 sıra no, 22 cilt ve 72 sahife olduğu ....tahdidi yapılan gayrimenkulün tapulu olarak ....'in çiftliğindeki yerlerden iken 431 sayılı kanunla Hazine adına intikal eden yerlerden olduğu, üzerine 25 sene evvel .... oğlu..... ev yaparak zilyet ve tasarrufunda olduğu, muhtar ve bilirkişi beyanlarından anlaşılmakta hazineye intikal eden tapulu mallarda zilyetlik ile iktisap mümkün olmadığından zilyedi beyanlar hanesinde gösterilmek üzere ... adına tespit yapıldı... şeklinde 03/08/1968 tarihinde hazine adına tespit gördüğü, 21/06/1969 tarihinde ... adına arsa vasfı ile tapulama tutanağı düzenlendiği davacının iddiasının tapulama öncesi zilyetliğe dayalı tapu iptal tescil olduğu, ancak 1969 yılı tapulama tutanağının dayanağı hukuki sebebin zilyetlik olmayıp geldisi zabıt defterinin Ağustos 1299 tarih, 67-101 sıra no, 22 cilt ve 72 sahife olan bir tapu kaydına dayandığı, dayanak tapu kaydının geçersiz olduğu ya da mükerrer olduğuna dair herhangi bir iddianın söz konusu olmadığı, davacının iddiasının sırf eklemeli zilyetliğe dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkin olduğu, tapulu bir yere ilişkin zilyetlik iddiasının ileri sürülemeyeceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosya tamamlanmadan ve delilleri toplanmadan karar verildiğini, davacının üç kuşak kadimden ...'ün kurucularından olduğunu, Dedesi ....köy tapulamasında 288 parselde ikamet edenlerden olup, ... kadastro çalışmasında zilliyetli olarak ... şerhli bulunduğu, nedenin ise 1890 lı yıllarda bu yerlerin, Rum asıllı Baltacı asididi adlı kendisi de mebus olan birine ait olup, Osmanlı maliyesine borcundan dolayı Osmanlı maliyesince haciz edildiği ve zamanın Osmanlı padişahı ... han tarafından 33.000 Osmanlı parası ile haciz parası ödenerek bu yerlerin Osmanlı hanedanı'nın şahsi mülküne geçtiği, ancak Osmanlı son padişahlarından...’ın, eski padişah ...'ın Osmanlı bankası'na imzaladığı sözleşmelerden dolayı tüm mal varlığını Osmanlı maliyesine kaydederek Osmanlı bankası'na devrettiği, ancak meclis-i mebusan toplanamadığı içinde Osmanlı hukukuna göre devrin gerçekleşmediği Cumhuriyetin kuruluşu ile de 431 sayılı kanun çıkarılarak, Hilafetin kaldırılıp, tüm Osmanlı Hanedanı'nın şahsi mal varlıkları millileştirilip ödenerek ve de vatandaşlıktan çıkarıldığı, ...köyün köy sınırlarında anılan mülkten olduğu için 1969 yılında tapu kadastro çalışması sonrasında, hazinenin en son itirazı ile 431 sayılı Kanun dan kaynaklı olarak Hazineye kaydının yapıldığını, köylünün barınma evlerinin hazine adına boş arazi olarak kaydedildiğini belirterek verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 16.06.2022 tarihli, 2021/1291 Esas 2022/835 Karar sayılı kararıyla; davacı tarafça, davalı Hazine, Torbalı Belediyesi ve ... ile mahkeme ara kararı gereği davaya dahil edilen İzmir Büyükşehir Belediyesi aleyhine, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemli davanın yapılan yargılaması sonunda; dava konusu taşınmazın 21/06/1969 tarihinde kesinleşen tapulama işlemi ile Hazine adına tespit ve tescil edilmesi, davanın, 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde düzenlenen 10 yıllık ve aynı Yasanın geçici 4/3 maddesinde düzenlenen 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra 15/03/2019 tarihinde açılması, davanın eklemeli zilyetlik hükümlerine göre kadastro öncesi dönemi de kapsayacak şekilde açılması karşısında; davacı vekilinin istinaf talebi kısmen kabul edilerek, davanın davalı Hazine yönünden hak düşürücü süre nedeniyle; tapu maliki olmayan davalı ... Belediyesi ile tüzel kişiliği bulunmayan ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine; aleyhinde yöntemince açılmış dava olmayan, mahkeme ara kararı ile davaya dahil edildiği anlaşılan, bu kapsamda taraf sıfatı kazanmayan İzmir Büyükşehir Belediyesi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

TMK'nın 713. maddesi başta olmak üzere 4302 S. Kanunu'nun 13. 14. ve 17. maddelerindeki düzenlemeler karşısında dava konusu taşınmazın davacı adına tescil edilmesi gerektiği, Anayasa Mahkemesinin 2013/604 S ve Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 2018/5594 E - 2018/830 K. sayılı kararının örnek ve bağlayıcı nitelikte olduğunu, hak düşürücü sürenin geçmesinin gerekçesinin açıklanmadığı belirtilerek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava dilekçesindeki açıklamalar ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal-tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesi

3.3. Değerlendirme

3.3.1. 3402 sayılı Yasa’nın 12/3. maddesinde, kadastro tutanaklarında belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanılarak itiraz olunamayacağı ve dava açılamayacağı belirtilerek, mülkiyete ilişkin talepler yönünden hak düşürücü süre öngörülmüş olup, söz konusu Yasa maddesindeki hak düşürücü süre, dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilecektir.

3.3.2. Somut olayda çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağının kesinleştiği 21.06.1969 tarihi ile davanın açıldığı 15.03.2019 tarihi arasında 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde belirlenen hak düşürücü sürenin geçtiği kuşkusuzdur.

3.3.3. Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre (IV./3.) no.lu paragrafta yer verilen gerekçeyle Bölge Adliye Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 27.10.2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18474, Karar No: 2015/20285, Tarih: 16.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/18474 E.  ,  2015/20285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/763-2013/279

Davacı, davalı kuruma ödenen 37.487,48 TL faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı davalı Kurum tarafından, şirketin personeline verdiği yol ve yemek yardımlarının da prime esas kazanç olarak prim matrahına dahil edilmesi sonucu tahsil edilen toplam 37.487.48 TL primin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

İstanbul 21. İş Mahkemesi'nce; mahkemenin yetkisizliğine, kararın kesinleştiği tarihten itibaren 2 haftalık süre içinde taraflardan birinin dilekçesiyle talep etmesi halinde dosyanın yetkili İstanbul Anadolu İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesinde yer alan "İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikâmetgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşmeler muteber sayılmaz" hükmü ile işçi-işveren arasındaki uyuşmazlıklara ilişkin kesin yetki kuralı düzenlenmiş olup Kanun'un 1/B bendinde "İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakarlar" hükmü doğrultusunda 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan davalar İş Mahkemesinde görülmekle birlikte Kurumun taraf olduğu uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin neresi olacağına dair Kanun'da açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması ve bu doğrultuda uyuşmazlığın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14. maddesinde yer alan hükümler doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı"nı "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir. Son olarak; "Cevap dilekçesini verme süresi" başlıklı 127/1. maddesi ise; "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir." şeklinde düzenleme getirmektedir.

Somut olayda ise; dava 26.12.2013 tarihinde açıldığı halde, davalı Kurum'un cevap dilekçesi istenilmeden ve yetki itiraz bulunmadan, 31.12.2013 tarihinde tensip tutanağı ile yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2012/10-1153 E. 2013/245 K. sayılı ilamı da aynı yöndedir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 16.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25938, Karar No: 2019/22889, Tarih: 10.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25938 E.  ,  2019/22889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde radyoloji teknikeri olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından davalı şirketin mobing niteliğindeki hukuka aykırı davranışları ve çalışma koşullarına aykırı davranışları nedeniyle haklı sebeple feshedildiğini, haftalık çalışma süresi 35 saat olmasına rağmen, davacının 45-50 saat çalıştırıldığını, milli bayramların tamamında çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından feshinin haklı bir sebebe dayanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında kıdem tazminatına esas ücretin belirlenmesi uyuşmazlık konusudur.

Kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması gereken ücret, işçinin son brüt ücretidir. Bu ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır. İşçiye sağlanan özel sağlık sigortası yardımı ya da hayat sigortası pirim ödemeleri de para ile ölçülebilen menfaatler kavramına dahil olup, tazminata esas ücrete eklenmelidir. Satış rakamları ya da başkaca verilere göre hesaplanan prim değişkenlik gösterse de, kıdem tazminatı hesabında genişletilmiş ücret kavramı içinde değerlendirilmelidir. Diğer taraftan kıdem tazminatına esas ücrete, asgari geçim indirimi ve fazla çalışma ücreti eklenerek hesaplama yapılması hatalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının brüt ücretine, tanık anlatımı doğrultusunda belirlenen yemek yardımı ile bordroda “sair ödeme” olarak görünen 223,08 TL ilave edilmek suretiyle kıdem tazminatı hesabına esas ücret belirlenmiştir. Davalı taraf, bordroda görünen “sair ödeme” miktarlarının fazla çalışma ücretinin karşılığı olduğunu savunmuş, mahkemece bu ek ödemenin mahiyeti araştırılmadan sonuca gidilmiştir. Dosya kapsamındaki bordrolarda ayrı bir fazla çalışma sütunu bulunmakta olup, bazı aylarda hem sair ödeme hem fazla çalışma sütununda miktar bulunduğu, bazı aylarda ise sadece bu sütunlardan birisinin miktar içerdiği görülmektedir. Fazla çalışma ücretinin, kıdem tazminatına esas ücrete eklenemeyeceği açıktır. Hal böyle olunca, bordroda sair ödeme olarak görünen ödeme miktarının fazla çalışma ücretini yahut işçiye yapılan (yemek, yol vb gibi) bir diğer sosyal yardımı karşılayıp karşılamadığı yönünden gerekli araştırma inceleme yapılarak, bu ödemenin kıdem tazminatına esas ücrete ilave edilip edilemeyeceği belirlenmeli, oluşacak sonuca göre hesaplama yapılmalıdır. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3-Taraflar arasında davanın kısmi dava olup olmadığı ve kısmi ıslah işleminin süresinde yapılıp yapılmadığı uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 181. maddesinde “Kısmen ıslaha başvuran tarafa, ıslah ettiği usul işlemini yapması için bir haftalık süre verilir. Bu süre içinde ıslah edilen işlem yapılmazsa, ıslah hiç yapılmamış gibi davaya devam edilir.” hükmü bulunmaktadır. Somut olayda, mahkemece 12/04/2016 tarihli celsede davacıya ıslah dilekçesini sunması için iki hafta kesin süre verilmesine rağmen davacı gerek bir haftalık yasal sürede gerekse mahkemece verilen sürede ıslah dilekçesini sunmamıştır. Davacı vekili, bu defa 12/05/2016 tarihli celsede artırım dilekçesi sunmak üzere süre talep edip, 13/05/2016 tarihinde kısmi davasını ıslah ettiğine dair ıslah dilekçesi sunmuş ve ıslah harcı yatırmıştır. Davanın kısmi dava olarak açıldığı, gerekçe dava dilekçesi gerekse kısmi ıslaha ilişkin dilekçeden açıkça anlaşılmakta olup, bu halde ıslah işleminin HMK’nın 181. maddesinde öngörülen süre içinde yapılmadığı açıktır. Mahkemece, kısmi davaya ilişkin kısmi ıslah dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, ıslah hiç yapılmamış gibi hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2041, Karar No: 2015/13604, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2041 E.  ,  2015/13604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/992-2014/302

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her sebze ürünüiçin ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kiloğram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ve diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan nar fidanlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 3-5 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile ve adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2212, Karar No: 2010/2415, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2212 E.  ,  2010/2415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat .... Davacı asil ... gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi ile tapu iptâli ve tescil istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar asıl dava davacıları vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici tarafından üzerinde inşaat yapımı kararlaştırılan Bakırköy ... 724 ada 23 parsel taşınmazın asıl ve birleşen dosya davacıları arasında paylı mülkiyet şeklinde tapuda kayıtlı olduğu asıl dava dosya davacılarından Mustafa kendi adına asaleten, ..., ... ve ...’ye vekâleten davalı yükleniciyle .... Noterliği’nde 18.03.1998 gün 11201 yevmiye nolu, davacı ...’in 21.01.1998 gün 2989 yevmiye nolu, dava dışı diğer arsa sahiplerinin 24.03.1998 gün 11966 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesini yaptıkları anlaşılmaktadır. Paylı mülkiyet şeklinde tasarruf edilen taşınmazda olağan şekilde kullanımın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi ve paylı malın tamamı üzerinde işlemlerin yapılması TMK’nın 692. maddesi gereğince oybirliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Dava konusu taşınmazla ilgili kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ile tapu iptâl tescil olağanüstü yönetim işleri ve tasarrufları niteliğinde olduğundan davanın dinlenebilmesi için sözleşmeyi imzalayan tüm arsa sahiplerince açılması zorunlu olup 24.03.1998 tarih 11966 yevmiye nolu sözleşmeyi imzalayan arsa sahipleri, davada yer almamaktadır. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olduğundan görevi gereği mahkemelerce re’sen dikkate alınır.

Bu durumda mahkemece, davada taraf olarak yer almayan arsa sahipleri ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’nun davaya muvafakatlarının sağlanması ya da bunun mümkün olmaması halinde bu arsa sahipleri hakkında eldeki davayla birleştirilmek üzere dava açmaları için davacılara süre verilip, açılacak dava birleştirildikten sonra ve bu surette taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasının BK’nın 360/II.III. fıkraları da gözönünde tutularak incelenip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir. Bu hususlar üzerinde durulmadan taraf teşkili dahi yapılmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı yükleniciden alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl dava davacılarına verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.