muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12987, Karar No: 2019/14926, Tarih: 03.07.2019

Somut uyuşmazlık bakımından söz konusu yazının işverene verildiğine ilişkin veri bulunmadığından kıdem tazminatı faiz başlangıcının dava tarihi olması gerekirken fesih tarihi olarak belirlenmesi hatalıdır.

4-Hükmedilen alacakların net mi, brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de ayrıca hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir..

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6813, Karar No: 2017/9800, Tarih: 11.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/6813 E.  ,  2017/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneğine göre, doğum tarihinin 23/07/1995 olduğu, bu nedenle suça sürüklenen çocuğun 2. oturum tarihinden önce 23/07/2013 tarihinde onsekiz yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkındaki 24/09/2013 tarihli 2. oturumun, 5271 sayılı CMK’nın 182.maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması gerektiği gözetilmeden, mahkemece suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı anılan duruşmanın kapalı yapılması suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 31/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istenmesine karşın, suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

3- Suça sürüklenen çocuk ..., temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte mağdura ait işyerinden televizyon, laptop bilgisayar, telefon ve içinde 40,00-TL para olan sadaka kutusunu çaldıktan sonra, kamera görüntülerini inceleyen kolluk görevlileri tarafından suça sürüklenen çocukların tespit edildiği ve yapılan araştırma sonucunda laptop bilgisayarın tanık ... olduğu tespit edilerek tanık ...n bilgisayar alınıp mağdura iadesi sağlanmışsa da, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'in yakalandıktan ve kolluk görevlilerince bilgisayarın bulunduğu kişi tespit edildikten sonra ifadesinde laptop bilgisayarı 150,00-TL karşılığında tanıklar ...,..... sattığını beyan ettiği, bilgisayarın satılmasından elde edilen menfaatin üçüncü kişilere iade edilmediği, çalınan diğer suça konu eşyaların mağdura iade edilmediği ve zararın giderilmediği, mağdurdan kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorulmadığı gibi mağdurun kısmi iadeye rızası bulunsa dahi kısmi iadeden sadece kısmi iadeyi sağlayan failinin yararlanabileceği hususları nazara alındığında, olayda suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19107, Karar No: 2020/108, Tarih: 06.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/19107 E.  ,  2020/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 21.10.2019 gün ve 2... Karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 06.12.2019 tarihli, KD-2019/93068 sayılı itiraznamesi ile,

Kasten basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair...27. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2016 tarihli ve 2016/16 Esas, 2016/465 Karar sayılı kararının, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ilgili Cumhuriyet savcısı ile sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, dosyanın yeniden ele alınarak, yapılan yargılama neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 13.01.2017 tarihli ve 2016/33 Esas, 2017/101 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve anılan kararın Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.03.2019 tarihli 2019/5019 Esas, 2019/3758 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmiş bulunması karşısında, sanık tarafından gerçekleştirilen kasten yaralama eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi kapsamında basit yaralama niteliğinde olması ve aynı Kanun'un 109/6. maddesi nazara alındığında, kasten yaralama eyleminin anılan Kanun'un 109/2. maddesinde düzenlenen suçun "cebir" unsurunu oluşturduğu ve aynı Kanun'un 42. maddesi uyarınca kasten yaralama suçundan ayrıca hüküm kurulamayacağı, dolayısıyla sanığın sabit kabul edilen eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2. maddesinde unsurları gösterilen ve yaptırımını bulan cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi yerine yazılı şekilde bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, kanun yararına bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

Dairemizin 21.10.2019 gün ve 2019/14330 Esas, 2019/18953 Karar sayılı kararıyla; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden,...27. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2016 tarihli ve 2016/16 Esas, 2016/465 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ve müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu karara karşı; “...Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.06.2006 gün ve 151-157 , 13.02.2007 gün ve 349-35, 18.09.2007 gün ve 186-178, 13.05.2008 gün ve 84-111, 14.04.2009 gün ve 75-101, 27.12.2011 gün ve 205-291, 27.03.2012 gün 493-127, 05.06.2012 gün 6-215, 29.01.2013 gün 1324-27 ve 08.04.2018 gün 72-73 sayılı kararlarında da, mahkûmiyet hükümleri yönünden verilen

-1-

kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi kapsamında kaldığı kabul edilerek, hukuka aykırılıkların bizzat Özel Dairelerce giderilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

-1-

kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi kapsamında kaldığı kabul edilerek, hukuka aykırılıkların bizzat Özel Dairelerce giderilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

...27. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü inceleyen Yüksek Daire tarafından, yerel mahkemece hükmolunan 1.500 TL adli para cezasının kaldırılması gerekliliği vurgulanarak kanun yararına bozma kararı verildiğinden, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca cezanın kaldırılmasına Yargıtay ceza dairesinin doğrudan hükmetmesi gerekmektedir. Özel Dairece, yeniden yargılama yasağı olduğu halde, ceza kaldırılmayıp, hukuka aykırılığın giderilmesinin yerel mahkemeye bırakılması halinde, bu aşamada yerel mahkemenin vereceği karar yok hükmünde olacağından, hükümlü lehine sonuç doğuracak olan hukuka aykırılık da yasal olarak giderilmemiş olacaktır. Bu nedenle Yüksek Dairece yeni bir hüküm kurulmadan dosyanın merciine gönderilmesi Kanuna aykırı görüldüğü” kanaatine varılarak, 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 21.10.2019 gün ve 2019/14330 Esas, 2019/18953 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3) Sanık hakkında ilk derece mahkemesi olan...27. Asliye Ceza Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, kasten basit yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Beraat kararının istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sırada katılanı basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaraladığı kabul edilmiş ve ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılması suretiyle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. Bu mahkumiyet kararı da temyizen incelenerek temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi suretiyle kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına göre; kanun yolu incelemelerinden sonra sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sırada katılanı kasten basit nitelikte yaraladığı anlaşılmıştır. Katılanda meydana gelen mevcut yaralanmanın TCK’nin 109/2. maddesinde düzenlenen suçun cebir unsuru içinde kaldığı gözetilerek sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza tayini gerekmektedir. Mevcut durumda, sanık hakkında aynı eylem nedeniyle hem kasten yaralama hem de kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulmuş olmasında isabet bulunmamaktadır.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden;...27. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2016 tarihli ve 2016/16 Esas, 2016/465 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hüküm fıkrasındaki mahkumiyet hükmü yerine “Sanık hakkında basit yaralama suçundan açılan dava yönünden sanığın kasten basit yaralama eyleminin bütün olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsurunu oluşturması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle kasten basit yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün tüm sonuçları ile ortadan kaldırılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3067, Karar No: 2021/5833, Tarih: 22.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3067 E.  ,  2021/5833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan... İletim A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu dava ile ilgili ceza dosyasının .... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.10.2013 tarihli, 2010/346-2013/220 sayılı dosyası olduğu anlaşılmakla, söz konusu dosyanın mahkemesinden celbi ile iş bu dosyaya eklenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosyanın gönderilmesinden sonra incelenmesine, 22.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16178, Karar No: 2015/2032, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16178 E.  ,  2015/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/8167, Karar No: 2015/33804, Tarih: 16.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/8167 E.  ,  2015/33804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/59855

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) Batı 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2012/972 (E) ve 2013/1362 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçi C.. Ç.. vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamı karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi C.. Ç..'ın davaya katılan vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanığın tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan C.. Ç.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyize gelince;

Katılan hakkında düzenlenen 06.08.2012 tarihli raporda, vücudunda darp cebir izinin bulunmadığının, 07.08.2012 tarihli raporda ise, iki sıyrık bulunduğunun belirtilmesi ve raporlar arasında çelişki bulunması karşısında, raporlar arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan C.. Ç.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16916, Karar No: 2014/11804, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16916 E.  ,  2014/11804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin bendin çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19412, Karar No: 2018/7356, Tarih: 15.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/19412 E.  ,  2018/7356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, hüküm tarihinde başka suçtan Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar da alınmadan, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak hükmün açıklandığı 18.07.2016 tarihli son duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair hususları incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2403, Karar No: 2018/2037, Tarih: 26.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2403 E.  ,  2018/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın...Mobilya ve Elektronik Tic. San. ve Ltd. Şti'nin yetkilisi olduğu, sanığın katılanın işyerine onu tanıyan birinin selamıyla giderek, ...'da uzun süredir kapsamlı mobilya ticareti yaptığını, ...'den mal almak istediğini beyanla çeşitli mobilya ürünlerinden toplam 107.627,10 TL değerinde mobilya sipariş verdiği ve 6475 TL nakit ödeme yaptığı, kalan bedelin ise ürün tesliminden 15 gün sonra ödenmesi şeklinde anlaşıldığı, katılanın sipariş verilen mobilyaları imal ettirdiği ve ilk parti malı ...'ya sanığa gönderdiği, katılanın ödeme yapılmaması üzerine sanığı aradığı, sanığın parayı havale ettiğine dair sahte dekontları faksla göndererek katılanı aldattığı ve siparişi verilen diğer malların da gönderilmesini sağladığı, sanığın bu şekilde üç tır dolusu malı teslim almasına rağmen, mallara karşılık hiç bir ödeme yapmadığı gibi ödeme yapılacağına dair faksla yanlış bilgi vererek katılanı aldattığı ve haksız menfaat sağladığı iddia olunan olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet Savcısının verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16332, Karar No: 2022/19188, Tarih: 19.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/16332 E.  ,  2022/19188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜMLER : Kamu davasının düşmesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

20.08.2015 tarihli iddianame, müşteki beyanı ve tüm dosya kapsamından sanıkların kiracı olarak bulundukları suça konu işyerinin katılan tarafından icra dairesi kanalıyla tahliye edildiği sanıkların tekrar aynı dükkana girip malzemelerini yerleştirdikleri anlaşılmakla, söz konusu dükkanın tahliyesine ilişkin icra dosyası ve infaz evrakları getirtilip incelenip, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 290. madde ve fıkrasına uygun olup olmadığı tartışılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde hakkı olmayan yere tecavüz suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi;

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3207, Karar No: 2015/21391, Tarih: 01.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3207 E.  ,  2015/21391 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2014

NUMARASI : 2014/396-2014/338

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 05.07.2011 tarihli dava dilekçesi ile; 01.04.2008 - 30.10.2008 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitini istemiştir.

3-Davacı vekili, 07.12.2011 tarihli oturumda; davacının çalıştığı dönemi 01.04.2009 – 30.10.2009 tarihleri arasında da çalıştığı şeklinde ıslah ettikleri şeklinde beyanda bulunmuştur. (Islah harcı yatırmamıştır.)

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işveren nezdinde 01.04.2009 – 30.09.2009 arasında çalıştığı şeklinde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; S.. B..nin bakım ve onarım faaliyetlerini yerine getirdiği Şebekesinde yedek ve tersiyerlerin temizliği ile ilgili yapılan muayenede makine ile temizlenecek alan çıkarıldıktan sonra elle temizlenecek alanın hesaplandığı, 9.260,48 TL keşif bedeli çıkarıldığı, davacının 24.12.2007 tarihinde elle temizlik için açılan ihaleyi kazandığı, davacıya 06.08.2008 tarihinde ihale bedeli olarak 7.747,80 TL ödeme yapıldığı, tanık beyanlarından davacının davalı işverene bağlı olarak 2008 ve 2009 yıllarında çalıştığının anlaşıldığı, davacının tespitini talep ettiği işin civar diye tabir edilen sulama işi olduğu, davacının ihale ile aldığı işin ise temizlik işi olduğu, bu işlerin aynı iş olup olmadığı ve ne zaman yapıldığının araştırılmadığı, davacının yaptığı işin mevsimlik iş olması karşısında yılın hangi zamanlarında yapıldığının netleştirilmediği buna göre eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği görülmüştür.