muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/750, Karar No: 2023/1043, Tarih: 01.11.2023

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 352 nci maddesinin birinci fıkrası, 353 üncü maddesi ve 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi.

2. Değerlendirme

1. Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar bulunmaktadır.

2. İstinaf ile ilgili monografilerin karşılaştırmalı hukuka ilişkin bölümlerinde “geniş (tam) istinaf sistemi” ve “dar istinaf sistemi” ayrımına yer verilmektedir. Geniş istinaf sistemi davanın istinaf merciinde adeta yeniden görülmesi ve yeniden hükme bağlanması esasına dayanmaktadır. Dar istinaf sistemi ise ilk derece mahkemesinde hükme bağlanmış olan davanın yeniden görülmesinden ziyade o davada verilen hükmün denetlenmesi esasını benimsemektedir. Buna göre geniş istinafta ikinci derece mahkemesi önüne yeni vakıa ve deliller getirtilmesi konusunda bir sınırlama bulunmamakta, istinaf incelemesi istinaf dilekçesinde belirtilen hususlarla sınırlanmamakta, istinaf yoluna başvurmanın hükmün icrasını erteleyici etkisine getirtilen istisnalar sınırlı tutulmaktadır. Buna karşılık dar istinafta kanun yolu incelemesinin kural olarak istinaf dilekçesinde gösterilen sebeplerle sınırlı tutulduğu görülmekte, ikinci derece mahkemesinde yapılabilecek taraf işlemleri sınırlamalara tâbi kılınmakta, yeni vakıa ve deliller ileri sürülmesi istisnai hâllerle sınırlı tutulmakta, istinaf incelemesi sırasında hükmün teminat karşılığında icrasına imkân veren hükümler bulunmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu dar istinaf sistemini benimsemiştir. Gerçekten istinaf incelemesinin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı tutulması, bölge adliye mahkemesinde yapılan istinaf incelemesinde kural olarak resen göz önünde tutulacak olanlar dışında ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen savunmaların dinlenmemesi ve yeni delillere dayanılamaması ve bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesi kararını kaldırıp dosyayı bu mahkemeye geri göndermek konusunda geniş bir yetkiye sahip olması dar istinaf sistemine ait özelliklerdir (... Cem Budak: İlamat Torbası İstinaf Mahkemesi Karar İncelemeleri, İstanbul, Ekim 2020, s. 25,26).

3. İstinaf sistemi kavram olarak açıklandıktan sonra istinaf kanun yolu aşamasına da değinmek gerekmektedir. Öncelikle kararı veren ilk derece mahkemesi dilekçeler (istinaf dilekçesi ve cevap dilekçesi) verildikten veya bunun için belli süreler geçtikten sonra dosyayı dizi listesine bağlı olarak ilgili istinaf mahkemesine gönderir (HMK md. 347/3, md. 343/4). İstinaf mahkemesinin görevli hukuk dairesi, ilk önce yetkili olup olmadığını resen inceler. Yetkili olduğu kanısına varırsa dosya üzerindeki ön incelemesine devam eder. Ön inceleme sonunda incelemenin aynı istinaf mahkemesinin başka bir dairesince (veya başka bir istinaf mahkemesince) yapılması gerektiği, istinaf edilen kararın kesin olduğu, başvurunun istinaf süresi içinde yapılmadığı, başvuru şartlarının yerine getirilmediği, başvuru sebeplerinin veya gerekçesinin hiç gösterilmediği tespit edilen dosyalar hakkında gerekli karar verilir (Baki, Kuru; Medeni Usul Hukuku, Cilt II, Mart 2020, s. 1366-1368).

4. Konuya ilişkin olarak 6100 sayılı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrası “(1) Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince dosya üzerinde yapılacak ön inceleme sonunda aşağıdaki durumlardan birinin tespiti halinde öncelikle gerekli karar verilir:

a) İncelemenin başka bir dairece veya bölge adliye mahkemesince yapılmasının gerekli olması

b) Kararın kesin olması

c) Başvurunun süresi içinde yapılmaması

ç) Başvuru şartlarının yerine getirilmemesi

d) Başvuru sebeplerinin veya gerekçesinin hiç gösterilmemesi…” şeklinde düzenlenmiştir.

5. Ön inceleme aşamasında verilecek kararlar, incelemenin başka bir daire tarafından yapılması gerektiğine ilişkin “gönderme kararları”, ilk derece mahkemesine ait kararın istinaf kanun yolu açık olmayan kesin bir karar olması nedeniyle ve ayrıca başvurunun süresi içinde yapılmaması nedeniyle verilen “dilekçenin reddi kararları” ve istinaf başvuru şartlarının yerine getirilmemesi nedeniyle verilen “başvurunun yapılmamış sayılmasına” ilişkin kararlardır. Bu aşamada verilecek olan kararların temel niteliği işin esası ve ilk derece mahkemesine ait kararla bir ilgisinin olmamasıdır. Nitekim bu aşamada yapılan incelemede dairenin görevli olup olmadığı, inceleme konusu olan ilk derece mahkemesine ait kararın kesin olup olmadığı ve başvurunun süresinde ve kanunda öngörüldüğü biçimde yapılıp yapılmadığı denetlenmektedir. Dolayısıyla ön incelemede verilen kararlar tamamen istinaf başvurusu ile ilgili olup, başvurunun kabul edilebilir olmadığını tespit eden usule ilişkin nihai kararlardır (Tolga ...; Medeni Usul Hukukunda İstinaf, Ankara 2009, s. 319).

6. Ön inceleme aşamasında eksiklik bulunmadığı anlaşılan dosyalar incelemeye alınır.

7. İstinaf bölümünde, aksine hüküm bulunmayan hâllerde ilk derece mahkemesinde uygulanan yargılama usulü istinaf mahkemesinde de uygulanır. İstinaf incelemesi duruşmasız veya duruşmalı yapılır. Duruşmasız istinaf incelemesi 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinde düzenlenmiştir.

6. Ön inceleme aşamasında eksiklik bulunmadığı anlaşılan dosyalar incelemeye alınır.

7. İstinaf bölümünde, aksine hüküm bulunmayan hâllerde ilk derece mahkemesinde uygulanan yargılama usulü istinaf mahkemesinde de uygulanır. İstinaf incelemesi duruşmasız veya duruşmalı yapılır. Duruşmasız istinaf incelemesi 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinde düzenlenmiştir.

8. 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin ilk hâlinde “(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

a) Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir:

1) Davaya bakması yasak olan hâkimin karar vermiş olması.

2) İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hâkimin davaya bakmış olması.

3) Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması veyahut mahkemenin bölge adliye mahkemesinin yargı çevresi dışında kalması.

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

5) Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına, merci tayinine karar verilmiş olması.

6) Mahkemece, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması.

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir…” hükmü yer almakta iken;

7035 ve 7251 sayılı Kanun’lar ile yapılan değişiklikler sonucu 353 üncü madde “…(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

a) Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir:

1) Davaya bakması yasak olan hakimin karar vermiş olması.

2) İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hakimin davaya bakmış olması.

a) Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir:

1) Davaya bakması yasak olan hakimin karar vermiş olması.

2) İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hakimin davaya bakmış olması.

3) Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması (Mülga ibare RGT: 05.08.2017 RG No: 30142 Mükerrer Kanun No: 7035/29)

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

5) Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına, (Mülga ibare RGT: 05.08.2017 RG No: 30142 Mükerrer Kanun No: 7035/29) karar verilmiş olması.

(Değişik Alt Bent RGT: 28.07.2020 RG No: 31199 Kanun No: 7251/35)

6) Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması.

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra (Eklenmiş ibare RGT: 28.07.2020 RG No: 31199 Kanun No: 7251/35) başvurunun esastan reddine veya yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir…” şeklinde düzenlenmiştir.

3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra (Eklenmiş ibare RGT: 28.07.2020 RG No: 31199 Kanun No: 7251/35) başvurunun esastan reddine veya yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir…” şeklinde düzenlenmiştir.

9. Yukarıda yapılan açıklamalar ve yasal düzenlemelerden sonra somut olay özelinde 6100 sayılı Kanun'un 353/1-a-6 bendi değerlendirildiğinde; anılan hüküm istinaf kanun yolunun ne şekilde uygulanacağı konusunda son derece belirleyicidir. Bir taraftan istinaf mahkemelerinin hukuki denetim yanında aynı zamanda maddi vakıa incelemesi de yaparak tahkikat sonucuna göre yeniden karar verme yetkisini haiz olan bir hüküm mahkemesi olduğu kabul edilirken, diğer taraftan da söz konusu hükümle bir nevi eksik inceleme gerekçesiyle dosyanın mahalline geri gönderilmesi kabul edilmektedir. HMK’da kabul edilen dar istinaf sisteminin amacına uygun olarak istinaf mahkemelerinin hukuki denetim görevini yerine getirirken gerektiğinde yeniden tahkikat ve inceleme yapmalarına imkân verecek bir uygulamanın benimsenmesi ancak ortada hukuki ve maddi vakıa denetimine konu olacak verilerin bulunmaması hâlinde ise tahkikatın yapılması için dosyanın kararı veren mahkemeye geri gönderilmesi gerekmektedir. Olaya ve maddi delillere en yakın olan mahkeme ilk derece mahkemesidir (Tülin, Kurtoğlu; Özel Hukukta İstinaf Denetimi ve Yargılaması, Ankara 2017, s. 152-153).

10. 6100 sayılı Kanun'un 353/1-a maddesinde altı bent hâlinde sayılmış olan usule ilişkin hukuka aykırılık durumlarında, ilk derece mahkemesine ait kararın esası incelenmeden kaldırılmasına ve dosyanın geri gönderilmesine, (b) bendinde “başvurunun esastan reddine” “düzelterek yeniden esas hakkında karar” ve “yeniden esas hakkında karar” şeklinde hüküm kurulacağı belirtilmiştir.

11. Bu kapsamda 6100 sayılı Kanun'un 353/1-a maddesinin 1-6 bentleri arasında sayılan usule ilişkin hukuka aykırılıklar tespit edildiğinde, ilk derece mahkemesine ait kararın esası incelenmeden kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine kesin olarak karar verilecektir. 6100 sayılı Kanun'un 353/1-a maddesinde belirtilen durumlarda istinaf mahkemesi kararı esas yönünden inceleyemez (Kurtoğlu, 187-188). Bu nedenle madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere 6100 sayılı Kanun'un 353/1-a maddesinde altı bent hâlinde sayılan hâllerde istinaf mahkemesinin esası incelemeden verdiği ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve dosyanın ilgili ilk derece mahkemesine gönderilmesi kararları kesin olduğundan temyiz edilemez.

12. Ayrıca 7251 sayılı Kanun ile 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesine eklenen (g) bendine göre “353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar” hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça hüküm altına alınmış olup madde gerekçesinde de; 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına giren durumlarda bölge adliye mahkemesinin duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği, fıkraya eklenen yeni (g) bendiyle, 353 üncü madde hükmü ile uyum sağlanarak Kanunun bütünlüğünün korunması amaçlandığı ifade edilerek 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararların kesin nitelikte olduğu vurgulanmıştır.

13. Hâl böyle olunca bölge adliye mahkemelerinin 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına giren kararlarının kesin nitelikte olduğu cihetle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince verilen 28.02.2022 tarihli ek karar yerindedir.

14. O hâlde usul ve yasaya uygun 28.02.2022 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

15. Öte yandan Bölge Adliye Mahkemesince 28.02.2022 tarihli ek kararın ikinci paragrafında 353/1-a bendi alıntı yapılarak belirtilmesine ve (a) bendi kapsamında karar verilmesine rağmen ek kararın ikinci paragrafında ve karar kısmının ilk paragrafında "353/1-a" yazılması gerekirken "353/1-a-1" şeklinde yazılması maddi hata olarak değerlendirilmiş ve esasa etkili görülmeyerek işaret edilmekle yetinilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesinin 28.02.2022 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3478, Karar No: 2020/1796, Tarih: 10.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/3478 E.  ,  2020/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Köy İşleri Bakanlığı ... İl Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 15/02/2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosya kapsamından; davalılardan ... vekili olan Av. ...'nin yargılama esnasında vekillikten çekildiği ancak gerekçeli kararın anılan davalı adına ismi geçen vekile tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

2-Diğer taraftan, temyiz incelemesi için gerekli görülen ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/2674 esas sayılı dosyasının dosya arasında yer almadığı görülmüştür.

Şu durumda, belirtilen dosyanın aslının ya da onaylı örneğinin dosya arasına alınması; gerekçeli kararın davalı asıla tebliğinin yapılması ve yasal temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Belirtilen eksiklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/390, Karar No: 2020/1726, Tarih: 08.07.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/390 E.  ,  2020/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı: TCK'nin 86/3-e delaletiyle aynı Kanunun 87/4-son, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar Kadir Şen Seçer, ... ve ...'un maktul ...'a karşı ölüme sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

A) Dosyadaki CD'de bulunan ve olay günü sabahı çekildiği düşünülen İsmail Çubuk’a ait renkli fotoğrafların uzman adli tabipe gösterilerek İsmail Çubuk'un her iki el parmak uçlarındaki siyahlığın yanık izleri olup olmadığı hususunda rapor aldırılması, ayrıca İsmail Çubuk'un tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılıp beyanlarının aleyhine delil olabileceğine dair ihtarat yapıldıktan sonra parmak uçlarının yanık olup olmadığının, bu siyahlıkların nasıl oluştuğunun sorulmaması,

B) Maktul ...'un olay nedeniyle önce İzmir sonra da İstanbul'da tedavi gördüğü, sonra da hayatını kaybettiği, maktulün olay gününden ölüm tarihine kadar hastanelerde kaldığı süre içerisinde iki kez kendine geldiği ve olanları anlattığı, hatta hastane kumanyasından verilen çorba ve sigara böreklerini yediği, yine kendisine karşı bu suçu kimlerin işlediğini yanındaki ... ve ...'a anlattığı, tanıklar ... ve ...'un beyanlarından anlaşılmakla,

Maktuldeki yaralanmaların niteliği ve derecesi de gözetilerek maktulde kaçıncı dereceden yanık olduğu, maktulün hastanede bulunduğu süre zarfında iki kez kendine gelip gelemeyeceği, bu haliyle konuşup konuşamayacağı, şuuru yerine geldiğinde boğazında hortum olup olmayacağı, bu materyalin konuşmasına ve yemek yemesine engel olup olmayacağı, maktulün yoğun bakım ünitesinden çıkıp çıkmadığı, yoğun bakımda kaldı ise hastane uygulamasında bu şekilde ve tanık anlatımlarındaki türde yemek verilip verilmeyeceği, bu şekilde hastanın ne ile besleneceği, yine yoğun bakım ünitesine dışarıdan iki kişinin girip giremeyeceği hususlarında ilgili hastanelerden tüm bilgi ve belgelerin temin edilerek Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek ayrıntılı rapor aldırılmaması,

C) İzmir Adli Tıp Kurumunun 27.06.2011 tarih ve 689 sayılı raporunda belirtilen İsmail Çubuk'tan elde edilen materyallerde maktulün DNA'sının bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırılmaması,

D) Sanık ...'un Viranşehir İlçe Emniyet Müdürlüğünde ifade verdiğine dair 14.05.2011 günlü saat 17:45’te düzenlenen bilgi alma tutanağı da müzekkereye eklenerek ilgili Emniyet Müdürlüğünden tutanak tarihinde Can Polat Tabur ve ... Kör isimli polis memurlarının görev yapıp yapmadıklarının sorulması ve ayrıca belirtilen tarihleri de kapsar şekilde görev belgelerinin tasdikli suretlerinin temin edilmemesi,

D) Sanık ...'un Viranşehir İlçe Emniyet Müdürlüğünde ifade verdiğine dair 14.05.2011 günlü saat 17:45’te düzenlenen bilgi alma tutanağı da müzekkereye eklenerek ilgili Emniyet Müdürlüğünden tutanak tarihinde Can Polat Tabur ve ... Kör isimli polis memurlarının görev yapıp yapmadıklarının sorulması ve ayrıca belirtilen tarihleri de kapsar şekilde görev belgelerinin tasdikli suretlerinin temin edilmemesi,

E) 14.05.2011 tarihinde tanık ...'un fiilen kullandığı telefon hattının kolluk marifetiyle araştırılıp tespit edilerek olay günü ve akşamında maktulün bulunduğu evden sinyal verip vermediği bilgisi (14.05.2011 tarihinde maktulün ölü bulunduğu adreste cep telefonu ile görüşmeler yapıldığında her üç operatörden de bu görüşmenin hangi baz istasyonu kullanılarak yapıldığına dair belge istenmesi) ile 14.05.2011 ve 15.05.2011 tarihlerinde tanık ...'ın kimlerle görüşme yapıldığına dair HTS raporlarının temin edilmemesi,

F) Sanık ...(Kılıç)’un sunduğu dilekçelerde eşi olan sanık ...'in evinde gördüğü ütünün altında maktule ait dokuların bulunduğu ve babasının bu ütü ile öldürüldüğünü ifade ettiği anlaşılmakta, maktulün evinde ütü olup olmadığı, kocasının evindeki ütünün kime ait olduğu ve o eve nasıl geldiğinin sanık ...'dan sorulmaması,

G) Adli emanetin 2011/5971 sıra numarasına kayıtlı telefonun kime ait olduğunun tespiti, telefondaki mesaj ve arama kaydı içeriklerinin tutanağa bağlanması, ayrıca 13.05.2011 - 16.05.2011 tarihleri arasındaki HTS kayıtlarının temin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

H) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

Sanıklardan ...'un maktulün eşi, ...'un ise kızı olduğu halde, bu sanıklar hakkında TCK'nin 86/3-a; tüm sanıklar hakkında ise suçun silahla işlenmesi nedeniyle TCK'nin 87/4. maddesinin son cümlesinin hükümlerde gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Usule ve yasaya aykırı olup, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, CMUK'un 326/son maddesi saklı kalmak kaydıyla sair cihetleri incelenmeyen hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/07/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17831, Karar No: 2013/10759, Tarih: 17.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/17831 E.  ,  2013/10759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 4. fıkrası ile 76. maddesinin son fıkrasıdır. Kesinleşen ceza mahkemesi kararında, Türk Ceza Kanununun 29/1 maddesi uyarınca, ½ oranında haksız tahrik indirimi yapılmış olup; Mahkemece, talep gibi tedavi gideri ve geçici iş göremezlik ödeneğinin yarısına hükmedilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle, hükmü temyiz eden ... hakkında ceza mahkemesince yapılan ½ oranında haksız tahrik indiriminin ileride açılacak ek davada gözetilmesinin mümkün bulunmasına, işbu dosyada, tahrik indirimi yapıldığının belirtilmemesinin, sonuca etkili bulunmamasına, hükmü temyiz etmeyen diğer davalılar hakkında indirim yapılmamasının ise; davacı Kurum lehine usuli kazanılmış hak doğuracağının gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...'ten alınmasına, 17.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.