muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/4510, Karar No: 2024/4671, Tarih: 09.10.2024

HUKUKİ DEĞERLENDİRME	: 
Dava konusu işlem tarihinde güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması, 4045 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılmaktadır. Anılan Kanun'un 1. maddesinin ikinci fıkrasının Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile iptal edilmesi üzerine 4045 sayılı Kanun uyarınca yapılan işlemlere yönelik bireysel başvurularda verilen ihlal kararları dikkate alınarak kanun koyucu tarafından 7315 sayılı Kanun yürürlüğe konulmuş ve 4045 sayılı Kanun  yürürlükten kaldırılmıştır.
7315 sayılı Kanun ile Anayasa Mahkemesi kararları doğrultusunda, güvenlik soruşturması ve/veya arşiv araştırmasının yapılmasına ve elde edilecek verilerin kullanılmasına ilişkin temel ilkeler belirlenmiş; kimler hakkında yapılacağı, araştırma konusu edilecek bilgi ve belgelerin neler olduğu, bu bilgilerin ne şekilde kullanılacağı, hangi mercilerce soruşturma ve araştırma yapılacağı, bu kapsamda Değerlendirme Komisyonunun oluşumu ve çalışma usul, esasları, kişisel veri güvenliği ile kişisel verilerin saklanma ve silinme süreleri düzenlenmiştir.
Bu itibarla, 4045 sayılı Kanun'a ilişkin Anayasa Mahkemesi kararları ile ortaya konulan kanuni düzeyde eksik düzenleme bulunduğu yolundaki gerekçeler göz önüne alınarak, kanun koyucu tarafından 7315 sayılı Kanun ile  yeni yasal düzenleme yapılmak suretiyle bu konudaki eksiklikler giderildiğinden; somut olayda, kişisel verilerin güvenliğinin sağlanması ve özel hayatın gizliliğinin korunması amacına yönelik olarak 7315 sayılı Kanun ile getirilen çerçevede değerlendirme yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır. 
Nitekim 7315 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten sonra Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun pek çok kararında (19/06/2023 günlü, E:2022/884, K:2023/1488;  09/02/2023 günlü, E:2022/667, K:2023/211; 23/01/2023 günlü, E:2022/882, K:2023/53 sayılı kararlar) güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması kaynaklı uyuşmazlıklarda 7315 sayılı Kanun çerçevesinde değerlendirme yapılması gerektiği belirtilmiştir.
Diğer taraftan 7315 sayılı Kanun'un 4. ve 5. maddelerinde güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılırken hangi hususlara bakılacağı düzenlenmiş olup, anılan düzenlemelerde kişi temelli inceleme yapılması gerektiği, kişiye yönelik elde edilen verilerin değerlendirmeye tabi tutulacağı ve araştırma yapılan kişi dışındaki şahıslara (anne, baba, eş, kardeş, akraba gibi) ait verilerin değerlendirilmede esas alınamayacağı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan 7315 sayılı Kanun'un 4. ve 5. maddelerinde güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılırken hangi hususlara bakılacağı düzenlenmiş olup, anılan düzenlemelerde kişi temelli inceleme yapılması gerektiği, kişiye yönelik elde edilen verilerin değerlendirmeye tabi tutulacağı ve araştırma yapılan kişi dışındaki şahıslara (anne, baba, eş, kardeş, akraba gibi) ait verilerin değerlendirilmede esas alınamayacağı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, dava konusu işlemin, 7315 sayılı Kanun'a uygunluğu yönünden bir değerlendirme yapılması suretiyle Bölge İdare Mahkemesince yeniden bir karar verilmesi gerekmekte ise de,  somut olayda davacının kendisi hakkında herhangi bir bilgi bulunmadığı halde teyzesinin oğlu hakkında elde edilen bilgiler dikkate alınarak güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz olduğuna karar verildiği görülmekte olup, 7315 sayılı Kanun'a göre  değerlendirmeye alınmaması gereken bir istihbari veri dikkate alınmak suretiyle davacı hakkında güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması sonucunun olumsuz olduğu değerlendirilerek okuldan ilişiğinin kesilmesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından, dava konusu işlemin iptali yönünde karar veren İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik görülmemiştir.
Öte yandan, davacının diğer şartları taşıyıp taşımadığı hususunun davalı idarece ayrıca incelenebileceği  açıktır. 
KARAR SONUCU	: 
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2.  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:...sayılı kararın  yukarıda belirtilen gerekçeyle  ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7035 sayılı Kanun ile değişik 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara ve bir örneğinin de  ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın, kararı veren ...İdare Mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2074, Karar No: 2024/4699, Tarih: 09.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas    No   : 2024/2074
Karar   No   : 2024/4699
KARARIN DÜZELTİLMESİNİ 
İSTEYEN (DAVALI)	: ... Genel Müdürlüğü	
VEKİLİ		: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ		: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: ... İdare Mahkemesince verilen...günlü, E:..., K:... sayılı kararın gerekçeli  onanmasına dair Danıştay İkinci Dairesinin 14/02/2024 günlü, E:2021/6018, K:2024/874 sayılı kararının;  2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi  uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava Konusu İstem : Dava, davacının İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürü olarak görev yaptığı dönemde "görevin takdir ve yerine getirilmesinde hoşgörü ve savsaklama" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 13. maddesi uyarınca "24 ay uzun süreli durdurma" cezası ile tecziyesine, yükselebileceği kadronun son kademesinde bulunduğundan brüt aylığının 1/4 oranında kesilmesine yönelik olarak tesis edilen Emniyet Genel Müdürlüğü Merkez Disiplin Kurulunun ...günlü, ... sayılı kararının iptali ile yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının yasal faiziyle ödenmesi istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: ...İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... kararıyla; Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 13. maddesi uyarınca, görevin takdir ve yerine getirilmesinde hoşgörü veya savsaklaması görülen memurun kınama cezası ile tecziye edileceği, ancak bu hoşgörü veya savsaklama nedeniyle Devletin veya kişilerin zarar görmesine yahut hizmetin gecikmesine, durmasına ya da aksamasına neden olunmuşsa, durumun ağırlığına ve zararın derecesine göre, ilgili hakkında daha ağır bir ceza verilebileceği, davacının kınama cezası yerine daha ağır bir ceza olan 24 ay uzun süreli durdurma cezası ile tecziye edilebilmesi için, davacının eylem ve işlemleri nedeniyle Devletin yahut kişilerin zarara uğratıldığının ya da hizmetin gecikmesine, durmasına veya aksamasına sebebiyet verildiğinin ortaya konulması gerektiği; her ne kadar arama ve el koyma kararı alınması için Cumhuriyet Savcılığından talepte bulunulmuş ise de; ... Sulh Ceza Mahkemesinin  Değişik İş No:... sayılı kararıyla arama ve el koyma talebinin reddedildiği, bu durumda, ilgililer hakkında herhangi bir koruma tedbirinin uygulanmadığı, diğer yandan, dava konusu işlemin dayanağı olan soruşturma raporunda da, müştekinin şahsına yönelik herhangi bir bireysel operasyonun yapılmadığını, ancak olayın kendi eviyle ilgili olduğunu, operasyon başarıya ulaşmış olsaydı mağdur olacağını, bu nedenle şikayet dilekçesinin araştırılmasını istediği hususunun belirtildiği, dolayısıyla ilgili kişinin mağduriyetinin ve zararının ne şekilde ortaya çıktığının ortaya konulamadığı, bu durumda, davacının eylem ve işlemleri nedeniyle devletin yahut kişilerin ne şekilde zarara uğratıldığı hususunun hukuken kabul edilebilir somut bilgi ve belgeler ile ortaya konulamadığı görüldüğünden, davacının fiilinin karşılığından daha ağır bir ceza ile tecziyesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

Daire Kararının Özeti: Davalı idarenin temyiz başvurusu üzerine, Danıştay  İkinci Dairesinin 14/02/2024 günlü, E:2021/6018, K:2024/874 sayılı kararıyla, M.M.O. isimli vatandaşın şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, kamuoyunun tanıdığı bir isim olan A.O. isimli vatandaş hakkında kaçakçılık yaptığından bahisle e-posta ihbarı geldiği, görev yaptığı birime havalesi yapılan ihbar maili üzerine komiser yardımcısı S.G. tarafından MERNİS üzerinden adres araştırması yapılmak suretiyle, ihbardaki bilgilerin tutarlılık gösterdiği tespit edilerek bu hususa ilişkin form düzenlendiği, akabinde, şube müdürü olan davacının imzasıyla ihbar içeriğindeki kişilere ait ev ve müştemilatında arama ve el koyma kararı alınması istemiyle Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunulduğu, ancak bu taleplerin ilgili sulh ceza hakimliğince reddedildiği görülmekle, davacı tarafından, adı geçen adres ve kişiler hakkında arama ve el koyma kararı talebinde bulunulması fiilinin, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 13. maddesinde düzenlenen, "görevin takdir ve yerine getirilmesinde hoşgörü veya savsaklama" fiili kapsamında değerlendirilemeyeceği, davacıya isnat edilen fiil sübuta ermediğinden dava konusu işlemde hukuka uyarlık, işlemin iptali yolundaki Mahkeme kararında ise sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle temyize konu İdare Mahkemesi kararı gerekçeli olarak onanmıştır.	
KARAR DÜZELTME TALEBİNDE
BULUNANIN	İDDİALARI	: Davalı idare tarafından; davacının yalnızca bir e-maile dayanarak ve yeterli araştırma yapmadan hareket ettiği, davacının ihbardaki iddialar hakkında incelemeye başlamadan önce makul şüphenin varlığını, arama ve el koyma isteminde bulunmadan önce bu tedbirler bakımından mevzuatta aranan şartların oluşup oluşmadığını gözetmesi, gerekli bütün araştırmaları yapması, iddialar hakkında ilgili evrakları toplaması gerektiği, davacının ise gerekli özeni göstermeden ve görevi savsaklayarak arama ve el koyma talebinde bulunduğu, bu fiilin kişilerin mağduriyetine sebep olduğu, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ve fiilin sabit olduğu ileri sürülerek, Danıştay İkinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI	: Cevap verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ 	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Karar düzeltme isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
			TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

KARŞI TARAFIN CEVABI	: Cevap verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ 	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Karar düzeltme isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
			TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
	 İdare Mahkemesi kararına karşı davacının temyiz yoluna başvurmamış olması nedeniyle, anılan İdare Mahkemesi kararının "davacıya isnat edilen fiilin sübuta ermediği" gerekçesiyle, temyiz yoluna başvuran davalı idarenin aleyhine olacak şekilde onanması aleyhe bozma yasağı kapsamında olduğundan davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay İkinci Dairesinin 14/02/2024 günlü, E:2021/6018, K:2024/874  sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU	: 
	Açıklanan nedenlerle;
	1. DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE; 
	2. ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:...sayılı kararın ONANMASINA;
	3. Karar düzeltme giderlerinin davalı idare üzerinde bırakılmasına,
	4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/2239, Karar No: 2024/5166, Tarih: 09.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/2239
Karar  No : 2024/5166  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Kaymakamlığı
 
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem:  Davacı tarafından, adına kayıtlı ... plakalı aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının, İzmir Büyükşehir Belediyesi'nden izin almadığı halde 26.11.2019 tarihinde İzmir Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde bulunan Torbalı ilçesindeki fabrikaya işçi taşımak suretiyle belediye sınırları içerisinde ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yaptığı, 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3 maddesine aykırı davrandığının, dosya içeriğindeki bilgi ve belgeler ile davacının dava dilekçesindeki "...... plakalı araç ile Manisa ili Turgutlu ilçesinden İzmir ili, Torbalı ilçesinde bulunan ... Yiyecek Sanayi ve Ticaret Lİmited Şirketine ait fabrikaya personel servis hizmet verilmektedir..." yönündeki beyanının birlikte değerlendirilerek sübuta erdiği kanaatine ulaşıldığı,  D2 yetki belgesi bulunsa dahi, bu belgenin, yetkili belediyeden izin alınmaksızın, "belediye sınırları dahilince kalacak şekilde" yolcu taşımacılığı yapılmasını temin edici mahiyette olmadığı, 2918 sayılı Kanun'un Ek 2. maddesinin 3. fıkrası kapsamında kalacak şekilde yapılacak yolcu taşımacılığı için mutlaka ilgili belediyeden çalışma izni/ruhsatı alınması gerektiği sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           :   Davacı tarafından, aracının D2 yetki belgesine sahip olduğu, D2 yetki belgesi yurtiçi tarifesiz yolcu taşımacılığı yapanlara verilen bir yetki belgesi türü olduğu, dava konusu trafikten men işlemi ile idari para cezasının şehirlerarası yolda kesildiği, D2 yetki belgesi ile ticari taşımacılık yapılabileceğinin Ulaştırma, Denizcilik Ve Haberleşme Bakanlığı’nca da açıkça kabul edildiği,  şehir içi taşımacılık bakımından ilgili belediyeden izin alınması gerektiği, şehirlerarası yolcu taşımacılığında belediyelerin kanunen izin veya ruhsat verme yetkisi bulunmadığı, tesis edilen işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Savunma verilmemiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
 
	MADDİ OLAY : 
	Davacı tarafından, adına kayıtlı ... plakalı aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin tesis edilmesi üzerine anılan işlemin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 18/10/2018 tarih ve 7148 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile değişik Ek 2. maddesinde; "Araçlarını motorlu araç tescil belgesinde gösterilen maksadın dışında kullananlar ile sürülmesine izin veren araç sahiplerine 1.002 Türk lirası idari para cezası uygulanır. (Mülga cümle:21/2/2019-7166/5 md.)(…) 
(Ek fıkra:21/2/2019-7166/5 md.) Ayrıca, araç on beş gün süre ile trafikten menedilir. 
	10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu kapsamında ilgili belediyeden; 
	a) Çalışma izni/ruhsatı almadan, 
	b) Alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında, 
	c) Alınan izin/ruhsatta belirtilen çalışma bölgesi/güzergâh dışında 
	belediye sınırları dâhilinde yolcu taşımak yasaktır. Bu fıkranın (a) bendine uymayanlara 5.010 Türk lirası, (b) bendine uymayanlara 2.018 Türk lirası, (c) bendine uymayanlara 1.002 Türk lirası idari para cezası verilir. Fiilin işlendiği tarihten itibaren geriye doğru bir yıl içinde tekerrürü hâlinde, bu fıkrada yer alan idari para cezaları iki kat olarak uygulanır. 
 
	İşleteni veya sahibi, sürücüsünün kendisi olup olmadığına bakılmaksızın aracın bu maddenin üçüncü fıkrasına aykırı olarak kullanılmaması hususunda gerekli tedbirleri almak ve denetimini yapmakla yükümlüdür. Araç, bu maddenin üçüncü fıkrasının; 
	a) (a) bendinin ihlali hâlinde altmış gün, 
	b) (b) bendinin ihlali hâlinde otuz gün, 
	c) (c) bendinin ihlali hâlinde ise on beş gün süreyle trafikten menedilir.
	İlgili belediye tarafından tahdit veya tahsis kapsamına alınmış ve bu kapsamda verilmiş çalışma izninin/ruhsatının süresi bittiği hâlde, belediye sınırları dâhilinde yolcu taşıyan kişiye 1.002 Türk lirası idari para cezası uygulanır ve eksikliği giderilinceye kadar araç trafikten menedilir. 
	Ayırıcı işareti bulunmayan üçüncü fıkra kapsamındaki araçlardan taşımacılık hizmeti alanlara da 334 Türk lirası idari para cezası uygulanır." düzenlemesi yer almaktadır.

İlgili belediye tarafından tahdit veya tahsis kapsamına alınmış ve bu kapsamda verilmiş çalışma izninin/ruhsatının süresi bittiği hâlde, belediye sınırları dâhilinde yolcu taşıyan kişiye 1.002 Türk lirası idari para cezası uygulanır ve eksikliği giderilinceye kadar araç trafikten menedilir. 
	Ayırıcı işareti bulunmayan üçüncü fıkra kapsamındaki araçlardan taşımacılık hizmeti alanlara da 334 Türk lirası idari para cezası uygulanır." düzenlemesi yer almaktadır.
	4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 5. maddesinin birinci fıkrasında; "Taşımacılık, acentelik ve taşıma işleri komisyonculuğu ile nakliyat ambarı ve kargo işletmeciliği yapılabilmesi için Bakanlıktan yetki belgesi alınması zorunludur." hükmü,  "idari Para Cezaları" başlıklı 26. maddesinin (a) bendinin birinci fıkrasında; "Bu Kanunun; a) 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetki belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlara bin Türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez." hükmü, 34. maddesinin (a) bendinde; "Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren altı ay içinde; a) (Değişik: 6/2/2014-6518/60 md.) Taşımacılık faaliyeti yapmak isteyen gerçek ve tüzel kişilerde aranacak şartlar, verilecek yetki belgeleri, mesleki yeterlilik belgeleri ve taşıt kartları ile diğer belge ve hizmetlerin ücret, süre, kapsam, tür ve şekilleri, her belge türü için gerekli olan taşıt kapasiteleri, taşıtların yaşı, nitelikleri, istiap hadleri ve terminal hizmetlerinde öngörülecek hususları,...Düzenleyen yönetmelikler Bakanlıkça hazırlanarak Resmî Gazetede yayımlanır." hükmü yer almaktadır.
	4925 sayılı Kanun'a dayanılarak çıkarılan, Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin "Yetki belgesi alma zorunluluğu" başlıklı 5. maddesinde,  "(1) Bu Yönetmelik kapsamına giren taşımacılık, acentelik, taşıma işleri komisyonculuğu, taşıma işleri organizatörlüğü, nakliyat ambarı işletmeciliği, kargo işletmeciliği, lojistik işletmeciliği, dağıtım işletmeciliği, terminal işletmeciliği ve benzeri faaliyetlerde bulunacak gerçek ve tüzel kişilerin yapacakları faaliyetlere uygun olan yetki belgesini/belgelerini Bakanlıktan almaları zorunludur." dğzenlemesi, "Yetki belgesi türleri" başlıklı 6. maddesinde ise;...(4) D türü yetki belgesi: Otobüsle tarifeli veya tarifesiz yurtiçi yolcu taşımacılığı veya hususi taşımacılık yapacak gerçek ve tüzel kişilere verilir. Taşımanın şekline göre aşağıdaki türlere ayrılır: a) Dl yetki belgesi: Ticari ve tarifeli olarak yapacaklara, b) D2 yetki belgesi: Ticari ve tarifesiz olarak yapacaklara, c) D3 yetki belgesi: Hususi taşımacılık faaliyetinde bulunarak, kendi personelinin  taşımasını yapacaklara, ç) D4 yetki belgesi: Ticari olarak,  taşıma mesafesine 
bakılmaksızın iliçi ve 100 kilometreye kadar olan şehirlerarası tarifeli ve tarifesiz olarak yapacaklara verilir." kuralı yer almaktadır.

bakılmaksızın iliçi ve 100 kilometreye kadar olan şehirlerarası tarifeli ve tarifesiz olarak yapacaklara verilir." kuralı yer almaktadır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Davacıya ait araçla Manisa ili, Turgutlu ilçesinde faaliyet gösteren ... Yiyecek Fabrikası ile İzmir ili Torbalı ilçesi arasında yapılan taşımacılık faaliyetinin belediye sınırları dahilinde bir taşımacılık olmadığı, yurtiçi ticari yolcu taşımacılığı olduğu, yurtiçi ticari yolcu taşımacılığına ilişkin kuralların Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nde düzenlendiği, anılan Yönetmeliğe aykırı davranılması halinde Karayolu Taşıma Kanunu'nun 26. maddesinde belirlenen yaptırımın uygulanması gerektiği, diğer bir ifade ile yurtiçi ticari yolcu taşımacılığının 2918 sayılı Kanun'un Ek. 2. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunmadığından, davacı hakkında ilgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın, belediye sınırları dahilinde ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle tesis edilen dava konusu işlemde  hukuka uygunluk görülmemiştir.
Bu itibarla, davanın reddi yönündeki ... İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 09/10/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.