muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/6208, Karar No: 2024/5173, Tarih: 21.11.2024

6- Bu itibarla, dava konusu işlemin iptaline ilişkin ... İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi kararında sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin REDDİNE,
2. Dava konusu işlemin iptaline ilişkin ... İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının gerekçe değiştirerek ONANMASINA, 
3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin iadesine,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/7890, Karar No: 2024/6593, Tarih: 21.11.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/7890
   Karar	No : 2024/6593
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, 2016 yılına ilişkin defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2016/Ocak-Aralık dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması  istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; defter ve belge isteme yazısının, davacının işyeri adresinde, ... isimli kişiye tebliğ edildiği, ara karara cevaben Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gönderilen bilgi ve belgelere göre ise anılan kişinin ilgili tarihte davacının işyerinde çalışmadığı, davacıdan defter ve belgelerin istenilmesine ilişkin yazının bizzat davacı yada işyerinde çalışanlardan birine tebliği gerekirken mevzuat hükümlerine aykırı şekilde davacı ile ilgisi olmayan şahsa tebliğ edildiği anlaşıldığından, bu durumda defter ve belge isteme yazısının usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemesi nedeniyle, yasal defter ve belgelerin süresinde ibraz edilmediğinden bahisle davacı adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı,  kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise; yukarıda anlatıldığı üzere defter ve belge isteme yazısının usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemesi nedeniyle, davacının defter ve belge ibraz ödevini yerine getirmediğinden bahsedilemeyeceğinden, adına 213 sayılı Kanunun mükerrer 355/1. maddesi uyarınca kesilen dava konusu özel usulsüzlük cezasında da hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın ve  kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Dosyanın incelenmesinden, defter ve belge isteme yazısının tebliğ edildiği ...'ın, tebliğin yapıldığı 07/03/2018 tarihinde iş yeri adresinde bulunduğu, tebligatı ihtirazi kayıt koymaksızın aldığı, kendisini çalışan olarak tanıttığı, dosyaya ibraz edilen Sosyal Güvenlik Kurum kayıtlarına göre de davacının ilgili tarihte başka çalışanları olmasına rağmen şahsın kendisini tebligatı almaya yetkili gördüğü hususları göz önünde bulundurulduğunda, defter belge isteme yazısının usulüne uygun tebliğ edildiği sonucuna varıldığı, davacı tarafından yasal defter ve belgelerin Mahkemeye sunulabileceğinin ileri sürülmesi üzerine Mahkemeye sunulan 2016 yılına ait yasal defter ve belgeler üzerinde, davalı idarece yapılan inceleme sonucunda düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Görüş ve Öneri Raporu'nda; katma değer vergisi indirimlerinin reddini gerektirecek re'sen tarh sebebi bulunduğu yönünde herhangi bir tespit yapılmadığının anlaşıldığı, bu durumda, davalı idare tarafından yapılan incelemede, davacının ilgili dönem katma değer vergisi indirimlerinin reddini gerektirecek re'sen tarh sebebi bulunduğu yönünde herhangi bir tespit yapılmadığından,  cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı, 213 sayılı Kanunun mükerrer 355. maddesine istinaden kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise yasal defter ve belgelerin ibraz edilmemesine yönelik tek fiilin hem vergi ziyaı hem özel usulsüzlük cezasının kesilmesini gerektirir nitelikte olduğu ve davacı adına kesilen vergi ziyaı cezasının miktar itibariyle daha ağır olduğu anlaşıldığından kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle sonucu itibarıyla hukuka uygun olan vergi mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun belirtilen gerekçelerle reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İdarelerince gerçekleştirilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:
Davacı adına, 2016 yılına ilişkin defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2016/Ocak-Aralık dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması  istemine ilişkindir.
İLGİLİ MEVZUAT:

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:
Davacı adına, 2016 yılına ilişkin defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2016/Ocak-Aralık dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması  istemine ilişkindir.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Ceza Hükümleri" başlıklı Dördüncü Kitabı'nın Birinci  Kısmında genel esaslar; "Vergi Cezaları" başlıklı İkinci Kısmının Birinci Bölümünde vergi ziyaı cezası, İkinci Bölümünde "Usulsüzlük" başlığında "Usulsüzlük Dereceleri ve Cezaları" alt başlığı altında  352. maddesinde  birinci ve ikinci derece usulsüzlükler, "Özel Usulsüzlükler ve Cezaları" alt başlığı altında ise 353, 355 ve mükerrer 355. maddelerinde özel usulsüzlük fiileri ve cezalarına yer verilmiştir. Kanun'un suç ve cezalara ilişkin genel esaslara dair hükümlerinden 331. maddesinde, vergi kanunları hükümlerine aykırı hareket edenlerin, bu kitapta yazılı vergi cezaları (vergi ziyaı cezası ve usulsüzlük cezaları) ve diğer cezalar ile cezalandırılacakları, 336. maddesinde, cezayı istilzam eden tek bir fiil ile vergi ziyaı ve usulsüzlük birlikte işlenmiş olursa bunlara ait cezalardan sadece miktar itibariyle en ağırının kesileceği hükme bağlanmıştır.
Aynı Kanun'nun 256. maddesinde; geçen maddelerde yazılı gerçek ve tüzel kişilerin muhafaza etmek zorunda oldukları her türlü defter, belgeleri yetkili makam ve memurların talebi üzerine ibraz ve inceleme için arz etmek zorunda oldukları öngörülmüş, mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrasındaki;  bu Kanunun 86,148,149,150, mükerrer 242, 256 ve 257 nci maddelerinde yer alan zorunluluklar ile mükerrer 257 nci madde uyarınca getirilen zorunluluklara uymayanlara maddede üç bent halinde sayılan özel usulsüzlük cezalarının kesileceği yönündeki hükmüne, 15/07/2016 tarih ve 6728 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile yapılan değişiklikle "257. madde"  ifadesinden sonra gelmek üzere "ve Gelir Vergisi Kanununun 98/A maddesi" ifadesi eklenmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında da; bu hükmün uygulanması için, bilgi ve ibraz ödevinin yerine getirilmesiyle ilgili olarak yapılacak tebliğlerde bilginin verilmesi için tayin olunan sürede cevap verilmemesi, eksik veya yanıltıcı bilgi verilmesi veya defter ve belge ibrazı için tayin olunan süre ile defter ve belgelerin süresinde ibraz edilmemesi durumunda haklarında Kanun’un ceza hükümlerinin uygulanması cihetine gidileceğinin ilgililere yazılı olarak bildirilmesinin şart olduğu, ancak bu ödevlerin yerine getirilmesine ilişkin usul ve esasların Maliye Bakanlığınca yapılan düzenleyici idari işlemlerle duyurulması halinde, ilgililere ayrıca yazılı olarak bildirilme şartı aranmayacağı hükümlerine yer verilmiştir.

213 sayılı Kanun'un 353. maddesinde;  bu maddede yazılı usulsüzlükler sonucunda vergi ziyaı da meydana geldiği takdirde bu ziyaın gerektirdiği vergi cezalarının ayrıca kesileceği ve bu cezalar hakkında 336 ncı madde hükmünün uygulanamayacağı, mükerrer 355. maddesinin sondan bir önceki fıkrasında; elektronik ortamda beyanname ile bildirim ve form verme mecburiyetine uymayanlara bu maddeye göre ceza kesilmesi halinde, 352 nci maddenin birinci derece usulsüzlüklerle ilgili (1) numaralı bendi ile ikinci derece usulsüzlüklerle ilgili (7) numaralı bendi uyarınca ayrıca ceza kesilemeyeceği, 18/05/2017 tarih ve 7020 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca eklenen son fıkrasında ise; Gelir Vergisi Kanununun 98/A maddesi uyarınca verilmesi gereken beyanname ile ilgili olarak bu maddeye veya 352 nci maddeye göre ceza kesilmesini gerektiren fiillerin, aynı zamanda 5510 sayılı Kanun uyarınca idari para cezası kesilmesini gerektirmesi durumunda aynı fiillerden dolayı bu madde ve 352 nci madde uyarınca ayrıca ceza kesilemeyeceği belirtilmiştir.
Aynı Kanun'nun 344. maddesinin ilk fıkrasında, vergi ziyaı suçu; mükellef veya sorumlu tarafından 341.maddede yazılı şekilde vergi ziyaına sebebiyet verilmesi olarak tanımlanmış, ikinci fıkrasında da vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı kurala bağlanmıştır. Aynı Kanun'un sözü edilen 359. maddesinin (a) fıkrasının 2. bendinde, defter, kayıt ve belgelerin tahrif edilmesi veya gizlenmesi kaçakçılık suçu olarak sayılırken, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olduğu halde, inceleme sırasında vergi incelemesine yetkili kimselere defter ve belgelerin ibraz edilmemesi gizleme olarak tanımlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının, üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatına ilişkin kısmının dayandığı sebepler ve gerekçesi Dairemizce de uygun görülmüş olup, davalı tarafından ileri sürülen iddialar, temyize konu kararın söz konusu kısmının bozulmasını gerektirir nitelikte bulunmamıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmına yönelik davalı temyiz isteminin incelenmesinden; 
Dosyanın incelenmesinden; davacı adına, 2016 yılına ilişkin yasal defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası, ayrıca aynı Kanun'un 359. maddesi uyarınca  üç kat vergi ziyaı cezasının kesildiği anlaşılmaktadır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının, özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmına yönelik davalı temyiz isteminin incelenmesinden; 
Dosyanın incelenmesinden; davacı adına, 2016 yılına ilişkin yasal defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası, ayrıca aynı Kanun'un 359. maddesi uyarınca  üç kat vergi ziyaı cezasının kesildiği anlaşılmaktadır.
 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 331. maddesinde; vergi kanunları hükümlerine aykırı hareket edenlerin, bu kitapta yazılı vergi cezaları (vergi ziyaı cezası ve usulsüzlük cezaları) ve diğer cezalar ile cezalandırılacakları hükmüne yer verilmiş ise de; aynı Kanun'da, "Usulsüzlük" başlığında "Usulsüzlük Dereceleri ve Cezaları" alt başlığı altında  352. maddede  birinci ve ikinci derece usulsüzlüklere, "Özel Usulsüzlükler ve Cezaları" alt başlığı altında ise 353, 355 ve mükerrer 355. maddelerinde özel usulsüzlük fiileri ve cezalarına ayrı olarak yer verilmiştir. Bu durumda, Kanun'un 331. maddesinde bahsedilen usulsüzlük cezası deyiminden sadece birinci ve ikinci derece usulsüzlüklerin anlaşılması gerekmekte olup bu sebeple;  Kanun'un 336. maddesinde belirtilen, cezayı istilzam eden tek bir fiil ile vergi ziyaı ve usulsüzlük birlikte işlenmiş olursa bunlara ait cezalardan sadece miktar itibariyle en ağırının kesileceği hükmünün özel usulsüzlük cezalarını kapsamadığı açıktır.
Ayrıca; 213 sayılı Kanun'un 353 maddesinde,  bu maddede yazılı usulsüzlükler sonucunda aynı zaman da vergi ziyaı da meydana geldiği takdirde vergi ziyaı cezasının ayrıca kesileceği ve bu cezalar hakkında 336. madde hükmünün uygulanamayacağı yönündeki kısıtlamasına benzer bir şekilde, mükerrer 355. maddesinin sondan bir önceki fıkrasında ve sonradan eklenen son fıkrasında da ayrıca ceza kesilemeyen haller belirtilmiş, bu istisnai haller dışındaki fiiller için ise böyle bir kısıtlama getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 336. maddesinde cezayı gerektiren tek bir fiille vergi ziyaı ve usulsüzlük birlikte işlendiği hallerde bunlara ait cezalardan sadece miktar itibariyle en ağırının kesileceğinin belirtilmesi karşısında bu hükmün sadece 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 352. maddesinde sayılan usulsüzlük cezaları için geçerli olduğu ve 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesinde sayılan cezalara teşmil ettirilmeyeceği, defter ve belgeleri ibraz etmeme fiili nedeniyle vergi ziyaı cezası ve özel usulsüzlük cezasının ayrı olarak kesilebileceği ve defter-belge ibraz etmeme fiilinin cezası olan özel usulsüzlük cezası ile katma değer vergilerinin indirim reddinden kaynaklanan vergi ziyaı cezalarının ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varıldığından, 2016 yılına ilişkin defter ve belgelerin davacının işyeri adresinde yapılan tebligat ile usulüne uygun istenilmesine rağmen, mücbir sebep olmaksızın ibraz edilmemesi sebebiyle kesilen dava konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmayıp, bu kısım yönünden aksi yönde verilen Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalının temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının BOZULMASINA, diğer kısmının ONANMASINA,
3. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 21/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/2617, Karar No: 2024/2971, Tarih: 21.11.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/2617
Karar	No : 2024/2971                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Belediye Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Turizm ve Tic. AŞ	  
VEKİLİ	: Av. ...
 
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
 
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 39. maddesi uyarınca  düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla;
  Davacı şirketin 27/05/2010 ve 28/07/2010 tarihli dilekçeleri üzerine, 11/08/2010 tarihli cevabi yazı ile Bahçelievler ilçesi, ... Sokaktaki ... Evleri istinat duvarının 10 gün içinde uygun hale getirilmesinin davacı şirkete bildirildiği, davacı şirket tarafından aykırılık giderilmediği için 04/11/2011 tarihli encümen kararı ile 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 39. maddesine istinaden işlem yapılmasına karar verildiği, karar ifası sonucu 231.130,14-TL çeşitli gelirler ve 41.603,43 KDV olmak üzere toplam 272.733,57-TL tutarlı ihbarnamenin 16/06/2014 tarihinde davacı şirkete tebliğ edildiği, tebliğe rağmen ödenmeyen ve dava açılmadığından kesinleşen kamu alacağının tahsili için... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin düzenlenerek tebliğ edildiği, davacı şirket tarafından bu işlemin iptali istemiyle açılan davada ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:...ve K:... sayılı dilekçe ret kararı üzerine, davanın süresinde yenilenmediği ve bu şekilde kamu alacağının kesinleştiği anlaşıldığından, kesinleşen alacak için düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:  ... Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla;
	Davalı idarece,... tarih ve ... sayılı encümen kararının ifası sonucu hesaplanan toplam 272.733,57-TL tutarındaki kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ...tarih ve  ... sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada, davanın usulüne uygun olarak açılmadığı gerekçesiyle, ... Vergi Mahkemesinin E: ... ve K: ... sayılı kararı ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi ve bu davanın yenilenmemesinin ardından, bu suretle tahsil edilemeyeceği anlaşılan kamu alacağının 6183 sayılı Kanun'un 62. maddesinde düzenlenen haciz yoluyla takip ve  tahsil edilmesi gerekirken, kamu alacağına bu kez 119.833,35-TL gecikme zammı da eklenmek suretiyle, aynı kamu alacağının tahsili amacıyla mükerrer olarak düzenlendiği anlaşılan dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılarak, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararı kaldırılmış ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 23/11/2022 tarih ve E:2020/4541, K:2022/10061 sayılı kararıyla;
	Davalı idare tarafından, daha önce düzenlenen ödeme emrinin vergilere ilişkin kısmının ödenmesi ve bu ödeme emrine karşı dava açılması sonrasında, ödeme emrinin davalı idarece iptal edilerek kesinleşen kamu alacağının takibinin durdurulduğu, dava konusu ödeme emri ile de, düzenlendiği tarihe kadar davacı tarafından ödenmeyen kesinleşmiş kamu alacağının yasal gecikme zammıyla birlikte tahsiline yönelik işlem başlatıldığı, tahsil edilmiş bir kamu alacağı ya da mükerrer düzenlenen bir ödeme emri bulunmadığı sonucuna varıldığından, kesinleşmiş kamu alacağının tahsiline yönelik düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle,  ... Bölge İdare Mahkemesi  ...İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının bozulmasına karar verilmiştir. 
	Bölge İdare Mahkemesi ısrar kararının özeti:   ... Bölge İdare Mahkemesi  ...İdari Dava Dairesi'nin  ...tarih ve E: ..., K: ...  sayılı kararıyla; İdare Mahkemesi kararının kaldırılarak, dava konusu işlemin iptali yolundaki ilk kararda ısrar edilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           :  Davalı idare tarafından, mükerrer ödeme emri düzenlenmediği, kesinleşen kamu alacağının tahsiline yönelik olarak dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği, öncesinde haciz işlemlerinin başlatılmadığı, kamu alacağının davacı tarafından ödenmediği,  gecikme zammının yasa gereği istenmesinin zorunlu olduğu, Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI               :  Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının, Danıştay Altıncı Dairesi kararı doğrultusunda bozulmasının uygun olacağı düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY:  
Başakşehir Belediye Başkanlığının 11/082010 tarihli yazısı ile,  ... Sitesine ait istinat duvarına ilişkin mahzurların 10 gün içinde mevzuata uygun hale getirilmesinin davacı şirkete bildirildiği halde, davacı şirket tarafından bu aykırılığın giderilmemesi üzerine, Başakşehir Belediye Encümeninin  ... tarih ve  ... sayılı kararı ile 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 39. maddesine istinaden işlem yapılmasına karar verildiği görülmektedir.
Anılan encümen kararı uyarınca, hukuka uygun hale getirilen istinat duvarına ilişkin  davalı idarece hesaplanan toplam 272.733,57-TL tutarındaki kamu alacağına ilişkin ihbarname, 16/06/2014 tarihinde davacıya tebliği edilmiş ve anılan ihbarnameye dayalı olarak  ... tarih ve  ... sayılı ödeme emri düzenlenmiştir.

Anılan encümen kararı uyarınca, hukuka uygun hale getirilen istinat duvarına ilişkin  davalı idarece hesaplanan toplam 272.733,57-TL tutarındaki kamu alacağına ilişkin ihbarname, 16/06/2014 tarihinde davacıya tebliği edilmiş ve anılan ihbarnameye dayalı olarak  ... tarih ve  ... sayılı ödeme emri düzenlenmiştir.
 Ödeme emrinin tebliği üzerine davacı tarafından açılan davada,  ...Vergi Mahkemesinin  ...tarih, E: ... ve K: ... sayılı kararı ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesine karşın, davanın süresinde yenilenmediği görülmüştür.
Bunun üzerine, daha önce hesaplanan kamu alacağına gecikme zammı ile katma değer vergisi eklenerek toplam 392.566,92-TL'nin davacı şirketten tahsili amacıyla uyuşmazlığa konu ödeme emri düzenlenmiştir.	
Anılan ödeme emrinin iptali istemiyle temyizen incelenen dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
İşlem tarihinde yürürlükte olan haliyle, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 39. maddesinde; bir kısmı veya tamamının yıkılacak derecede tehlikeli olduğu belediye veya valilik tarafından tespit edilen yapıların sahiplerine tehlike derecesine göre bunun izalesi için belediye veya valilikçe on gün içinde tebligat yapılacağı, yapı sahibinin bulunmaması halinde binanın içindekilere tebligat yapılacağı, onlar da bulunmazsa tebligat varakasının tebliğ yerine kaim olmak üzere tehlikeli yapıya asılacağı ve keyfiyetin muhtarla birlikte bir zabıtla tespit edileceği, tebligatı müteakip süresi içinde yapı sahibi tarafından tamir edilerek veya yıktırılarak tehlike ortadan kaldırılmazsa bu işlerin belediye veya valilikçe yapılacağı ve masrafın %20 fazlası ile yapı sahibinden tahsil edileceği hükmüne yer verilmiştir.
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 1. maddesinde; devlete, vilayet hususi idarelerine ve belediyelere ait vergi, resim, harç, ceza tahkik ve takiplerine ait muhakeme masrafı, vergi cezası, para cezası gibi asli, gecikme zammı, faiz gibi fer'i amme alacakları hakkında bu kanun hükümlerinin tatbik olunacağı, 55. maddesinde; amme alacağını vadesinde ödemeyenlere, 7 gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları lüzumunun bir "ödeme emri" ile tebliğ olunacağı, 58. maddesinde; kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahsın böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde dava açabileceği, 62. maddesinde; borçlunun, mal bildiriminde gösterilen veya tahsil dairesince tesbit edilen borçlu veya üçüncü şahıslar elindeki menkul malları ile gayrimenkullerinden, alacak ve haklarından amme alacağına yetecek miktarının tahsil dairesince haczolunacağı hükme bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: