muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/975, Karar No: 2025/324, Tarih: 21.05.2025

18. Sonuca katılmalı ödünç sözleşmesi ile adi ortaklık sözleşmesi, özellikle müşterek amaç unsuru noktasında birbirinden ayrılır. Sonuca katılmalı ödünç sözleşmesinde, müşterek amaç takip edilmemesi önemli bir ayırt edici unsurdur. Gerçekten de ödünç veren şahsi bir amacı, yani kendi sermayesine iyi bir geliri amaçlamaktadır, tarafların müşterek bir amacı bulunmamaktadır.

19. Bundan başka, sonuca katılmalı ödünç sözleşmesi ile adi ortaklık sözleşmesini birbirinden ayırmada bazı emareler de söz konusudur. Bunlardan en önemlisi, hukuksal ilişkiye nakdi edimi ile katılan kişinin zarara katılıp katılmamasıdır. Şayet, bir zarara katılma söz konusu ise adi ortaklık, aksi takdirde sonuca katılmalı ödünç sözleşmesinin varlığından sözedilir.

20. Keza adi ortaklıkta, ortakların ortaklık işlerini denetlemesi ve yönetmesi söz konusu olur. Denetleme ve yönetme özellikle müşterek amaç uğruna birlikte çaba (affectio societatis) ile yakın bağlantı içerisindedir. Oysa sonuca katılmalı ödünç sözleşmesinde; ödünç verenin, yönetme ve denetleme yetkisi kural olarak bulunmaz. Ancak ödünç verene denetleme yetkisi tanınması, sonuca katılmalı ödünç sözleşmesinin hukuksal yapısına ters düşmez. Bu nedenle, sadece denetleme yetkisi tanınan hâllerde, bu yetki sınırlı ise sonuca katılmalı ödünç sözleşmesinin varlığı düşünülebilir. Buna karşılık denetleme yetkisi geniş ise, özellikle bu yetki yanında yönetim yetkisi de tanınmış ise, bu durumda adi ortaklık lehine bir belirtiden söz edilebilir.

21. Öte yandan uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve alacağın temliki ile ilgili açıklama yapılmasında da fayda bulunmaktadır.

22. Türk Hukuk Lûgatında hukuki niteliği itibariyle taşınmaz satış sözleşmesi ile eser sözleşmesinden oluşan bir sözleşme türü olarak vurgulanan (Türk Hukuk Lûgatı, Türk Hukuk Kurumu, Cilt I, Ankara 2021, s. 669) arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, bir yönüyle arsa sahibinin koşullar gerçekleştiğinde sahibi olduğu taşınmazın mülkiyetinin bir kısmını yükleniciye devretmesini öngörürken, diğer yönüyle de, yüklenicinin yapacağı inşaat bakımından arsa sahibine karşı yükümlülüklerini gösteren, tapulu taşınmazın mülkiyetinin bir kısmının devrine ilişkin vaadi ve eser sözleşmesini içeren, iki tipli-karma bir sözleşmedir.

23. Başka bir anlatımla yüklenici yönünden inşaat yapma yükümlülüğünü, arsa sahibi yönünden ise tapuda pay intikal ettirme yükümlülüğünü içeren arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, hem inşaat yapma hem de satış vaadi sözleşmesini bünyesinde birleştiren özel bir sözleşme türüdür.

24. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu, arsa sahibinin maliki olduğu arsa üzerine yapılacak bina inşaatıdır. Yüklenici, finansmanını sağlayarak, lüzumunda sanat, beceri ve emek sarfıyla bir bina (inşaat) meydana getirmeyi üstlenirken, arsa sahibi de buna karşılık arsa payı devri suretiyle bir bedel ödemeyi borçlanmaktadır. Bu sözleşmede ücret (bedel) arsa sahibi tarafından ayın olarak ödenmektedir.

24. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu, arsa sahibinin maliki olduğu arsa üzerine yapılacak bina inşaatıdır. Yüklenici, finansmanını sağlayarak, lüzumunda sanat, beceri ve emek sarfıyla bir bina (inşaat) meydana getirmeyi üstlenirken, arsa sahibi de buna karşılık arsa payı devri suretiyle bir bedel ödemeyi borçlanmaktadır. Bu sözleşmede ücret (bedel) arsa sahibi tarafından ayın olarak ödenmektedir.

25. Arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davalarında Yargıtay'ın yerleşik uygulama ve içtihatları gereğince tapulu taşınmaza ilişkin satış sözleşmesi hükümleri değil, 6098 sayılı Kanun'un 183 ve devamı maddelerinde düzenlenen alacağın temliki hükümleri uygulanmaktadır.

26. Alacağın temliki (devri), alacaklı ile onu devir alan üçüncü şahıs arasında; kanun, sözleşme veya işin niteliği engel olmadıkça, borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen yazılı şekle bağlı sözleşme, kanun ya da kazaî kararla gerçekleşen tasarrufî bir muameledir. Alacağın devri kural olarak borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen tasarrufî bir hukuki işlemdir, külli değil, cüz’i ve sınırlı bir halefiyet meydana gelmektedir. Burada alacaklının değişmesi söz konusudur (Turgut Uygur : 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu Şerhi, Ankara 2013, C. 1, s. 1096).

27. Başka bir ifadeyle alacağın temliki (devri), mevcut bir alacağın alacaklısının değişmesi işlemidir. Alacağın devri ile alacaklı, bir borç ilişkisinden doğan bir veya birden çok alacağını borçlunun rızasına gerek olmaksızın üçüncü bir kişiye devretmekte, üçüncü kişi de bu suretle alacaklı sıfatını kazanmakta ve eski alacaklının yerine geçmektedir (Fikret Eren: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Ankara 2024, s.1384-1385). Alacağın temliki ile borç münasebetinde alacaklının şahsında bir değişiklik vuku bulmakta, eski alacaklının (temlik edenin) yerini yeni alacaklı (temellük eden) almaktadır (Hukuk Genel Kurulunun 03.06.2021 tarihli ve 2017/15-427 Esas, 2021/685 Karar sayılı kararı).

28. Türk Borçlar Kanunu'nun 183. maddesinin 1. fıkrasında da;

“Kanun, sözleşme veya işin niteliği engel olmadıkça alacaklı, borçlunun rızasını aramaksızın alacağını üçüncü bir kişiye devredebilir” şeklinde kural olarak alacağın temlikinde borçlunun rızasına gerek olmadığı, sadece alacağı talep hakkının devredildiği, borcun özünün muhafaza edildiği belirtilmiştir.

28. Türk Borçlar Kanunu'nun 183. maddesinin 1. fıkrasında da;

“Kanun, sözleşme veya işin niteliği engel olmadıkça alacaklı, borçlunun rızasını aramaksızın alacağını üçüncü bir kişiye devredebilir” şeklinde kural olarak alacağın temlikinde borçlunun rızasına gerek olmadığı, sadece alacağı talep hakkının devredildiği, borcun özünün muhafaza edildiği belirtilmiştir.

29. Alacağın iradî devrinin (sözleşmeye dayanan devir) geçerli olabilmesi için sözleşmenin taraflarının fiil ve tasarruf ehliyetine sahip olması, geçerli bir sözleşmenin bulunması, alacaklı ile üçüncü kişi arasında TBK'nın 184. maddesi gereğince yazılı devir sözleşmesinin yapılması, devredilen alacak hakkının mevcut olması ve devir engeli bulunmaması koşullarının gerçekleşmiş olması gereklidir (Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2021 tarihli ve 2018/(15)6-565 Esas, 2021/1464 Karar; 29.03.2023 tarihli ve 2021/(15)6-535 Esas, 2023/266 Karar sayılı kararları).

30. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde ise; yüklenici arsa paylarının maliki olmamakta, buna karşılık arsa paylarının ya da bağımsız bölümlerin kendisine devredilmesi konusunda şahsî bir alacak hakkına sahip olmaktadır. Yüklenici arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan hakkına dayanarak arsa sahibinden kendi payına düşen bağımsız bölümlere ait arsa paylarının mülkiyetinin adına tescilini talep edebileceği gibi, bu hakkını yazılı olması koşuluyla arsa sahibinin onayına gerek olmaksızın üçüncü kişiye de devredebilir. Başka bir anlatımla böyle durumlarda yüklenici sözleşme uyarınca arsa sahibinden talep edebileceği bağımsız bölüm ve buna bağlı arsa payının devrini talep etme hakkını üçüncü kişiye temlik etmiş sayılır ve yüklenici ile üçüncü kişi arasında alacağın temliki sözleşmesi bulunduğu kabul edilir.

31. Temliken tescil olarak da adlandırılan bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskân koşulu (oturma izni) vs. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığının, arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

32. Üçüncü kişinin, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması hâlinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. TBK'nın 188. maddesi gereğince; "Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir." Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır (Hukuk Genel Kurulunun 14.02.2024 tarihli ve 2023/6-293 Esas, 2024/107 Karar sayılı kararı).

33. Tüm bu maddi ve hukuki olgular ışığında somut olay değerlendirildiğinde; uyuşmazlık konusu 29.12.2014 tarihli sözleşmede asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... İnşaat Turizm Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti'nin müteahhit, asıl davada davalı-birleşen davada davacı ... Tarım İşletmeleri Yatırım İthalat ve İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin ise yatırımcı sıfatını taşımakta olduğu ve sözleşmenin genel şartlar bölümünde tarafların edimlerinin kararlaştırıldığı görülmektedir. Buna göre sözleşmede müteahhidin (... İnşaat Turizm Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti.) ... Mahallesi 535 Ada 2 nolu parselde dava dışı arsa sahipleri ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalayacağı, yatırımcının (... Tarım İşletmeleri Yatırım İthalat ve İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.) müteahhit firmaya inşaat yapım bedeli ve hizmet bedelini ödeyerek sözleşmede belirtilen dükkân ve daireleri satın alacağı, tarafların anlaştığı tahmini toplam inşaat alanının m2 maliyet bedelinin 300,00 Euro olduğu, inşaat bedeli dışında olan hizmet bedelinin ise oluşacak maliyetin %10 olduğu ve müteahhide ayrıca ödeneceği düzenlenmiştir.

34. Görüldüğü üzere asıl ve birleşen davanın taraflarından... İnşaat Turizm Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti'nin yüklenici konumunda olmasına rağmen, diğer taraf ... Tarım İşletmeleri Yatırım İthalat ve İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin sözleşmeyi iş sahibi ya da arsa sahibi sıfatıyla değil yatırımcı olarak imzaladığı ve davada taraf olan şirketler arasında eser sözleşmesi ilişkisinin bulunmadığı, asıl davanın davalısı-birleşen davanın davacısı ... Tarım İşletmeleri Yatırım İthalat ve İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti’nin sadece para yatıran ve kâr bekleyen yatırımcı konumunda olup, yüklenici, alt yüklenici veya iş sahibi sıfatının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

35. Diğer taraftan yanlar arasında imzalanan 29.12.2014 tarihli sözleşmenin komisyon sözleşmesi olarak da kabul edilmesi mümkün değildir, zira komisyon sözleşmesinde komisyoncu ücret karşılığında kendi adına ve vekâlet verenin hesabına kıymetli evrak ve taşınırların alım veya satımını üstlenir, oysa eldeki davaya konu sözleşmede kıymetli evrak ya da taşınırların alım veya satımı bulunmamaktadır ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin komisyon sözleşmesi olarak nitelendirilmesi de mümkün değildir.

36. Taraflar arasında düzenlenen 29.12.2014 tarihli sözleşmenin sonuca katılmalı ödünç sözleşmesi olup olmadığı konusuna gelince, sözleşmeye göre yatırımcı sıfatına sahip olan ... Tarım İşletmeleri Yatırım İthalat ve İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. inşaat maliyetinin ve hizmet bedelinin tamamını karşılamasının karşılığı olarak dava dışı arsa sahipleriyle düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yüklenici... İnşaat Turizm Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti.'ne isabet edecek olan otuz altı adet bağımsız bölümün sahibi olacaktır. Burada ödünç verenin, ödünç verdiği kuruluşa ortak olmaksızın, faiz yerine bu kuruluşun kârından belirli bir pay alması, ödüncün gelir/kâr getiren bir faaliyette kullanılması ve ödünç alanın, karşılık olarak sonuçtan pay vermeyi yüklenmiş olması gibi bir durum söz konusu olmayıp, sonuca katılmalı ödünç sözleşmesinin unsurları 29.12.2014 tarihli sözleşmede yer almamaktadır.

37. Az yukarıda kapsamlı biçimde açıklandığı üzere adi ortaklık sözleşmesinde her ortak, para, alacak veya başka bir mal ya da emek olarak, ortaklığa bir katılım payı koymakla ve niteliği gereği ortaklığa ait olan bütün kazançları aralarında paylaşmakla yükümlü olup, somut olayda taraflar arasında müşterek amaç bulunmadığı gibi ortaklığa ait bütün kazançların kendi aralarında paylaşılması ya da zarara katılma gibi bir durum da söz konusu değildir. Dolayısıyla taraflar arasında imzalanan sözleşmenin adi ortaklık sözleşmesi olduğundan da bahsedilemez.

38. Somut olaydaki sözleşmede yüklenici... İnşaat Turizm Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti. dava dışı arsa sahipleri ile imzaladığı kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca kendisine kalacak olan bağımsız bölümleri yatırımcı ... Tarım İşletmeleri Yatırım İthalat ve İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'ne satmayı üstlenmiş olup, 29.12.2014 tarihli sözleşme ile yüklenici, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan şahsi hakkını temlik etmektedir. Bu hâliyle taraflar arasında alacağın temliki sözleşmesi bulunduğundan sözleşmenin adi yazılı şekilde yapılması yeterli olup, resmî yazılı biçimde yapılması zorunlu değildir.

39. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesinin sözleşmenin sonuca katılmalı ödünç sözleşmesi ve taşınmaz devir borcunu içerdiğinden zorunlu şekil şartı olan resmî şekle uyulmadan yapıldığı için geçersiz olduğuna yönelik kabulü doğru olmamıştır. Mahkemece sözleşmenin alacağın temliki niteliğinde olduğu ve adi yazılı şekilde yapılmasının geçerlilik şartını sağladığı gözetilerek sözleşme geçerli kabul edilip, gerekli inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerekir.

40. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında sözleşmenin tipik olmayan atipik bir sözleşme olduğu ve sözleşmenin kendi hükümlerine göre değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi ve kararın farklı değişik gerekçeyle bozulması gerektiği görüşü ile sözleşmenin sonuca katılmalı ödünç sözleşmesi olduğu ve taşınmaz devir borcunu içermesine rağmen adi yazılı şekilde yapıldığı için geçersiz olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının doğru olup onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüşler yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

41. Hâl böyle olunca; direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerle bozulması gerekmiştir.

42. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

VIII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun’un 371. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun’un 373. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2025 tarihinde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1166, Karar No: 2010/5313, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/1166 E.  ,  2010/5313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye taahhüdü nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan nüfus kaydı ve mirasçılık belgesinden davacı ...'ın davanın açıldığı 09.09.2009 tarihinden önce 07.09.2009 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Dava açılmasından önce ölüm nedeniyle şahsiyeti son bulan kişinin taraf ehliyetini yitireceği kuşkusuzdur. Gerek Türk Medeni Kanunu, gerekse HUMK.nu dava açıldığı zaman hayatta bulunan kişiler yönünden düzenleyici hükumler koymuştur. Ölen veya mevhum kişiler hakkında açılacak davalar yasalarımızda yer almamıştır. Yasadaki bu boşluk içtihat yoluyla giderilmiş bulunmaktadır. Nitekim 04.05.1978 tarih 1978/4-5 sayılı İçtihatları Birleştirme Kararında dava açılmadan önce ölen kisinin taraf ehliyetini yitireceği, adına dava açılamıyacağı, dava açılma tarihinde şahsiyeti sona ermiş olan kimsenin mirasçılarına ardıllık ( halefiyet ) kuralı uygulanamıyacağından tebligat yapılmak veya ıslah edilmek suretiyle davaya devam edilemiyeceği vurgulanmış, içtihatlar bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır.

Açılan bir davada kişilerin davacı ve davalı olma sıfatları hakim tarafından re'sen gözetilmesi gerektiği gibi itiraz üzerine de incelenmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca, mahkemece, dava açılmadan iki gün önce vefat ettiği anlaşılan davacı adına, davacı vekili tarafından açılan davanın ölümle vekalet ilişkisinin de sona ereceği olgusu gözetilerek aktif husumet ehliyetinin yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenip yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 3.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9591, Karar No: 2018/2374, Tarih: 03.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9591 E.  ,  2018/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/05/2016 tarih ve 2015/215-2016/79 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin "Tarihi .... Börekçisi" ibareli markaların sahibi olduğunu, "..." markasını sektörde tanınmış hale getirdiklerini, davalının "..." markasını kötüniyetli olarak adına tescil ettirdiğini, ayrıca markayı tescilli hali ile değil "... Börek Dünyası" olarak kullandığını, tüketicilerin markaları karıştırma ihtimallerinin bulunduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın 43. sınıf "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri" emtiası yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markayı uzun yıllardır kullanarak tanıttığını, her iki tarafın da Bingöl ili Bilice Köyü'nden olduklarını, markaların ilk bakışta birbirlerini hatırlatmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davalının marka başvurusundan önce “...” ibaresini yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri yönünden tescil tarihinden önce kullandığına dair davalı tarafından delil ibraz edilmediği, üstün hak sahibinin davacı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/21355, Karar No: 2025/779, Tarih: 04.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/21355 E.  ,  2025/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/1623 E., 2016/59 K.

SUÇLAR : İftira, hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin süreden reddi

Sanığın, hakkında çıkarılan yakalama kararına istinaden getirildiği Büyükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nde 05.09.2014 tarihinde alınan savunmasında gösterdiği "İstiklal Mah. ... Sokak No: .../İstanbul" adresinin aynı zamanda adres kayıt sistemindeki adresi olduğu ve gerekçeli kararın bu adrese Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine uygun olarak tebliğ edildiği gözetilerek;

Sanığa 03.02.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, sanığın 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın eski ... getirme ve temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27854, Karar No: 2015/4109, Tarih: 09.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27854 E.  ,  2015/4109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının vekili Av..........ın dava devam ederken 30.01.2012 havale tarihli dilekçesi ile vekillik görevinden çekildiği anlaşılmakta olup vekilin karar başlığında gösterilmesi ve davacı kendini vekille temsil ettirmediği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması, isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün karar başlığında yer alan "vekili: Av. Dilek Yılmaz Kocabıyık" sözcüklerinin silinmesine, hükmün vekalet ücretine ilişkin 5.paragrafı tamamen silinerek, hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılan temyiz harcının davalılardan...... ve.......'ten alınmasına, 09.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.