muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12641, Karar No: 2014/11510, Tarih: 09.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12641 E.  ,  2014/11510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10506, Karar No: 2010/11374, Tarih: 24.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/10506 E.  ,  2010/11374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık, bonoya dayalı icra takibine vaki itirazın iptali istemidir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 19.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa gönderilmesine, 24.06 .2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1573, Karar No: 2008/4079, Tarih: 07.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1573 E.  ,  2008/4079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin değerlendirme (16.2.2006) tarihi itibariyle mahalle, cadde ve sokak bazında Emlak Vergisine Esas Asgari Vergi Değerlerini gösterir belgelerin Belediye Başkanlığından ve aynı taşınmazlardan İmar Yasasının 18. maddesi gereğince düzenleme ortaklık payına denk gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Tapu Sicil Müdürlüğü ve Belediye İmar Müdürlüğünden getirtilmesinden,

2-Davalılardan ...'nın mirasçılık belgesinin temin edilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 7.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9782, Karar No: 2012/7256, Tarih: 27.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/9782 E.  ,  2012/7256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Afşin 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :23.12.2010
Yargıtay — Esas No: 2022/9217, Karar No: 2022/8833, Tarih: 03.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/9217 E.  ,  2022/8833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, 2828 sayılı Kanuna göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ... oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 Sayılı Kanun m. 22/1). Kanun'un 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ... olmadan kaldırılabileceği gibi, ... olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hâkiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer ... tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2-563 esas, 2013/69 karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre, dava, çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 sayılı Kanunun geçici 1/4. maddesi uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı düzenlenmiştir. Bartın`da aile mahkemesi bulunmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, görevsizlik kararı verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi ... ise yasal temsilcisine, ... ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 03.11.2022 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2013/17375, Karar No: 2014/4629, Tarih: 18.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17375 E.  ,  2014/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü temyiz eden Avukat ...'in dosyada vekaletnamesinin bulunmadığı ve sanığın hazır bulunduğu herhangi bir duruşmaya müdafii sıfatıyla sanıkla birlikte iştirak etmediği anlaşılmakla Avukat ...'in temyiz tarihi veya öncesi itibariyle sanık ... tarafından verilmiş bir vekaletname olup olmadığı araştırılıp varsa dosyaya eklendikten sonra, yoksa hükmün sanığa tebliği ile temyiz edilmesi halinde ek tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24996, Karar No: 2012/22812, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24996 E.  ,  2012/22812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, idari para cezasını uygulama talebinin haksız olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı yetki yönünden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişlerinin tanzim ettiği rapora göre öngörülen idari para cezasını uygulama talebinin haksız olduğunun, rapora konu sözleşmenin ise işin ihale sonucu idare tarafından sözleşme ile verilmiş olması gözetilerek hukuka uygun olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuş ve yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davacı şirkete tahakkuk ettirilen idari para cezasına, davacı şirketçe itiraz edildiği, ancak iş mahkemelerinde açılacak her davanın açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 17. maddesine göre işin yapıldığı yerin ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğü olduğu, bu işletmede yapılan faaliyetten bahisle davalı Bakanlığın Gaziantep Bölge Müdürlüğü müfettişlerince idari para cezasının uygulandığı, işin yapıldığı yer itibariyle Afşin Asliye (İş) Hukuk mahkemelerinin yetkili olduğu, yine davalı Bakanlığın merkezinin Ankara olması nedeniyle Ankara iş mahkemelerinin davaya bakmakla yetkili bulunduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine ve yetki yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut olayda taraflar arasında mahkemenin yetkisi uyuşmazlık konusudur. Bu itibarla öncelikle görevli yargı yeri ile mahkemenin ve eğer iş mahkemesi görevli ise yetkili mahkemenin tespit edilmesi gerekmektedir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 108. maddesine göre, bu kanunda öngörülen idari para cezaları, 101 ve 106. maddelerdeki idari para cezaları hariç, gerekçesi belirtilmek suretiyle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürünce verilir. 101 ve 106. maddeler kapsamındaki idari para cezaları ise doğrudan Türkiye İş Kurumu il müdürü tarafından; birden fazla ilde işyerleri bulunan işverenlere uygulanacak idari para cezası ise işyerlerinin merkezinin bulunduğu yerdeki Türkiye İş Kurumu il müdürünce verilir ve genel esaslara göre tahsil edilir.

Yine 4857 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasında “Bu Kanunun 2 nci maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir.” ifadesine yer verilmiştir.

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 3. maddesinde, "Bu Kanunun; a)İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde, b)Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında, uygulanır" denilirken yine aynı Kanun’un “Başvuru Yolu” başlıklı 27. maddesinin 1. fıkrasında ise, “İdari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararı kesinleşir” düzenlemesine yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1. maddesine göre yargı yolu ve mahkemenin görevi dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen ve öncelikle dikkate alınmalıdır. Yine, davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 191. maddesi gereğince bir davada görev ve yetki uyuşmazlığı birleştiği takdirde önce görev meselesinin çözülmesi gerekir. Çünkü yetkisizliğe ilişkin ilk itirazı halledecek mahkeme, esas davayı görmeye salahiyettar olan mahkemedir. Yine aynı Kanun’un 27. maddesi uyarınca, görevsizlik kararından sonra dosyanın geldiği görevli mahkemede bakılan dava ise, yeni bir dava olmayıp, görevsiz mahkemede açılmış olan davanın devamı sayılır.

Görüldüğü üzere, 4857 sayılı Kanun’da idari para cezasına karşı başvurulacak kanun yoluna ilişkin özel bir düzenleme yer almadığından bu konudaki genel düzenlemeler olan Kabahatler Kanunu’nun 3 ve 27. maddelerindeki düzenlemelerden ayrılmayı gerekli kılacak bir durum mevcut değildir. Nitekim Uyuşmazlık mahkemesi de 02/05/2012 gün, 28280 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 09/04/2012 gün, 2012/17 esas, 2012/70 sayılı kararıyla bu konuda görevli yargı yolunun adli yargı, görevli mahkemenin ise sulh ceza mahkemesi olduğunu ifade etmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş müfettişince yapılan alt işverenlik ilişkisinin muvazaaya dayalı olduğuna dair tespitine ve bu tespite dayanan idari para cezasına itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının iş müfettişince yapılan alt işverenlik ilişkisinin muvazaaya dayalı olduğuna dair tespitine ve bu tespite dayanan idari para cezasına itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Dosyada itiraza uğrayan iş müfettişi raporu mevcut olmadığı gibi bu raporun davacıya bildirilmesine dair belge ya da belgeler de yoktur. Şu halde mahkemece öncelikle söz konusu eksiklikler giderilmeli, daha sonra davacının alt işverenlik ilişkisindeki muvazaa tespitine itiraza ve buna dayanan idari para cezasına itiraza ilişkin talepleri farklı mahkemelerin görev alanlarına girdiğinden ayrıştırılmalıdır. Bundan sonra ise mahkemenin görevli olduğu alt işverenlik ilişkisinin muvazaaya dayandığına dair tespite yapılan itirazlar kapsamında ise uyuşmazlığı çözecek kararın kesin olduğu ve itiraz konusu raporun Gaziantep Bölge Çalışma Müdürlüğü tarafından düzenlendiği de dikkate alınarak yetkili olup olunmadığı da tartışılıp bir karar verilmelidir. İdari para cezasına itiraz bakımından ise görevsizlik kararı verilerek dosya görevli ve yetkili sulh ceza mahkemesine gönderilmelidir.

2-Birden çok yer mahkemesinin yetkili bulunduğu durumlarda, seçim hakkı davacıya ait olduğu için, yetkili mahkemenin bu seçim hakkını göz önünde bulundurması ve bu yönden gerekli yargılama işleminin yapılması gerekir.

Bir dava için birden fazla (genel ve özel) yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasının bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiç birisinde açmaz ve yetkisiz bir mahkeme de açar ise, o zaman seçme hakkı davalılara geçer. Eğer davalı seçim hakkını kullanmaz ise seçim hakkı tekrar davacıya geçer. Davalı cevap dilekçesi ile yetkili mahkemenin ... ve Ankara mahkemeleri olduğunu ... sürmüştür. Mahkeme karar kesinleştiğinde dosyanın Afşin veya Ankara mahkemelerine gönderilmesi şeklinde hüküm kurmuştur.

Bu noktada mahkemenin kabulüne göre de, mahkemece belirtilen esaslara aykırı olarak birden fazla mahkemeyi kararda yetkili olarak belirtmesi isabetsizdir. Bu husus ayrıca bozma sebebi yapılmıştır.

3-Öte taraftan 6100 sayılı Kanun'un "Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri" başlığı altındaki 331. maddesinin 2. fıkrasındaki "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararlarından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder" hükmü uyarınca yetkisizlik kararı sonucu verilen ret kararları, henüz davayı esastan sonuçlandırmadığından davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderine de o mahkemece hükmolunmalıdır.

Yine kabule göre, yetkisizlik kararı verildiği halde 6100 sayılı Kanun'un 331/2. ve 323/1-ğ maddeleri gereğince yargılama giderlerine ve yargılama giderlerinden sayılan vekâlet ücretine de hükmolunması hatalı olup kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

Yine kabule göre, yetkisizlik kararı verildiği halde 6100 sayılı Kanun'un 331/2. ve 323/1-ğ maddeleri gereğince yargılama giderlerine ve yargılama giderlerinden sayılan vekâlet ücretine de hükmolunması hatalı olup kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6079, Karar No: 2018/14309, Tarih: 25.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/6079 E.  ,  2018/14309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili,müvekkilinin babası ... ’dan 1945 parsel sayılı taşınmazın 1000 m2 sini 23.10.2007’de üzerindeki eklenti ve bütünleyici parçalar ile birlikte satın aldığını,taşınmazın kalan 2008 m2 sinin ise kardeşi olan davalı adına kayıtlı olduğunu,tarafların babasının taşınmazı çocuklarına devretmeden önce çocuklarının ve kendisinin hayatlarını sürdürmesi için taşınmazda 2 konut inşa ettiğini, bu konutlardan birinin müvekkiline birinin de davalıya tahsis edildiğini, davalının müvekkiline ait konuta 10 yıl önce yerleştiğini, kendisine ait konutu da kiraya verdiğini, ihtarlara rağmen taşınmazı boşaltmadığını, müvekkilinin yurtdışında yaşamasını fırsat bilip hakkı olmayan yere el attığını, kendi konutunu kiraya vererek maddi kazanç elde ettiğini, taraflar arasında müşterek mülkiyet olup konutların ve arsa paylarının kimlere ait olduğu konusunda şifahen anlaşmaya varıldığını, davalıya çekilen ihtarnameye rağmen davalının taşınmazı boşaltmadığını, müvekkilinin konutundan faydalanamayıp kiraya veremediğini ve maddi getiriden yoksun kaldığını belirterek davalının taşınmaza vaki el atmasının önlenmesini, davalının 10 yıl boyunca haksız müdahalesi dolayısıyla müvekkilinin uğradığı zararı tazmin amacıyla 10 yıllık ecrimisile hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davacı ve müvekkilinin taşınmazda müşterek malik olup taşınmazda fiili taksim olmadığını,davacıya karşı şufa davası açılıp bu davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini, davacının aralarında fiili taksim olmamasına rağmen şufa davası açıldıktan sonra fiili taksim varmış gibi taşınmazın bir kısmına tel çekmeye başladığını, belediyeye yapılan şikayet ile bu durumun engellendiğini, davacının taşınmazı 2007 yılında satın alıp 10 yıllık ecrimisil istediğini, bu durumun usul ve yasaya aykırı olduğunu, ecrimisil davalarının 5 yıllık zamanaşımına tabi olup zamanaşımı itirazlarının olduğunu, paylı mülkiyette paydaşların taşınmazda kullanımları varsa hisselerinden az yeri kullanamıyor diye elatmanın önlenmesi davası açamayacaklarını,ancak ortaklığın giderilmesi davası açılabileceğini, müvekkilinin kullandığı evin müvekkili tarafından inşa edildiğini, davacının bu evde hakkının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece taraflar arasındaki şufa davasının sonucu beklenmiş, bu davanın sonucunda davacı ... hakkında davalı ...’ya karşı açılan davanın reddine karar verilmiş ve kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmesi üzerine yargılamaya devamla; dosya kapsamında tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarına göre taraflar arasında taksim anlaşmasının bulunmadığı ve fiili taksim olmadığı, fen bilirkişisi raporunda E harfi ile gösterilen evin davacı,davalı ve dava dışı babaları ... tarafından birlikte masrafları karşılanarak yapıldığı,yapının arza tabi olup taşınmazdaki tüm pay sahiplerinin kullanımında olduğunun kabul edildiği, davacının taşınmaza 23.10.2007 de paydaş olduğu ve dava konusu evin davalı tarafından kullanıldığı sabit olmakla davacının mülkiyet hakkını devraldığı tarihten itibaren işleyecek ecrimisilin davacı payı oranında hesaplanarak ve davaya konu taşınmaza davacının payı oranında davalı müdahalesinin menine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya kapsamından, dava konusu 1945 parsel sayılı taşınmazın 1000/3008 hissesinin davacı, 2008/3008 hissesinin davalı adlarına kayıtlı olduğu ve davacının hissesini 23.10.2007 tarihinde dava dışı tarafların babası ... ’dan satın aldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Bilindiği üzere 4721 s. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.), Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya ortaklığın satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, "ahde vefa" kuralının yanında TMK'nin 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pek çok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki el atmanın önlenilmesi ve ecrimisil davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planının olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, T.M.K.'nin müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olaya gelince; davacı dava dilekçesinde, dava konusu konutların ve arsa paylarının kimlere ait olduğu konusunda taraflarca şifaen anlaşma yapıldığı belirtilmiş ve davalı tarafından davacının kullanımına düşen konuta müdahalede bulunduğunu ileri sürmüş ise de; 15.05.2013 tarihinde mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 27.05.2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda, zeminde yapılan inceleme sonucunda fiili taksim olmadığı belirtilmiş, dinlenen tanık ve mahalli bilirkişiler de taşınmazın kullanımına yönelik taraflar arasında fiili taksim olmadığını belirtmişlerdir.

Ancak mahkemece hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki; paydaşlar arasında fiili kullanım biçiminin oluşmadığı belirtilse de;davacının kullanabileceği bir bölüm olup olmadığı hususu üzerinde durulmamıştır.

Hâl böyle olunca, mahallinde yeniden keşif yapılarak yukarıdaki ilkeler uygulanmak sureti ile araştırma yapılması,dava konusu edilen taşınmazda davacının kullanabileceği bir bölüm olup olmadığının saptanması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının da dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.