muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12226, Karar No: 2013/16140, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12226 E.  ,  2013/16140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Hükme esas alınan raporda, bilirkişi kurulunca 2011 yılı gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden kuru tarım arazilerine ilişkin verilerin getirtilerek değerlendirme yapılması gerekirken, 02.12.2011 gün ve 1128 sayılı Hassa İlçe Tarım Müdürlüğü'nün kuru-sulu ayrımı yapılmayan veri listesinin hesaplamaya esas alınması,

2- İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Kanunu'nun 11. maddesinin 3. fıkrası gereğince, taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı, taşınmazın cinsi, özelliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir.

Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde arsalarda irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmazın ve irtifak tesis edilen bölümün yeri ve niteliği dikkate alındığında, irtifak değer kaybı oranının en fazla % 3,64 alınması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda %10 alınması suretiyle fazla bedel belirleyen rapora göre karar verilmiş olması,

3- İrtifak değer kaybı hesabında dava konusu taşınmazın tamamının irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile sonraki değer arasındaki farka hükmetmek gerekirken ayrıca irtifak tesis edilen alan dışındaki kısım içinde değer kaybı hesaplanması,

4-Dava konusu taşınmazın ana yola 100-150 metre mesafede olması, ilçe merkezine 1-2 km mesafede olması ve son imar parselinin taşınmaza 50-100 metre mesafede olması nedeniyle taşınmazın değerinde en fazla %30 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %100 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

4-Dava konusu taşınmazın ana yola 100-150 metre mesafede olması, ilçe merkezine 1-2 km mesafede olması ve son imar parselinin taşınmaza 50-100 metre mesafede olması nedeniyle taşınmazın değerinde en fazla %30 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %100 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden değerlendirme tarihi olan 2011 yılı kuru tarım arazilerindeki münavebe ürünlere ilişkin ortalama verim, fiyat ve üretim giderlerine dair veriler getirildikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14311, Karar No: 2012/25714, Tarih: 19.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/14311 E.  ,  2012/25714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 184/.1 maddesinde yazılı suçun, anılan maddenin 4. fıkrası uyarınca ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde işlenebileceği, belediye mücavir alanını kapsamadığı gözetilerek, belediye başkanlığının 19/06/2009 tarihli yazısından suça konu yerin belediye mücavir alanında kaldığının belirlenmesi karşısında özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanığa atılı, imar kirliliğine neden olma suçunun kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCK'nın 184/5. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi karşısında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231/5. maddesi hükmünün uygulanmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16079, Karar No: 2012/2446, Tarih: 06.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/16079 E.  ,  2012/2446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır.

Somut olayda mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda; taşınmazın dava tarihi itibarı ile değerinin arsa payı dahil 22.087,00 TL olarak hesaplandığı, söz konusu meskenin satışından elde edilecek bedelden davacının icra takibine esas dosyadaki borcu (9.278,34 TL) ödendikten sonra artan para ile aynı özelliklerde veya daha düşük bir değerde davacının haline münasip mesken satın almasının mümkün olmadığı bildirilmiştir. Anılan rapor yukarıda yazılan ilkelere aykırı olup mahkemece, borçlunun birlikte oturduğu aile fertlerine ilişkin kayıtlar getirtilerek borçlunun haciz anında kanunen bakmakla yükümlü olduğu kişilerin kimler olduğu belirlenerek, borçlunun sosyal ve ekonomik durumu da saptandıktan sonra, haline uygun evin değerinin belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp taşınmaz değeri ile karşılaştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı gerekçe ile  haczin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3746, Karar No: 2011/5322, Tarih: 20.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3746 E.  ,  2011/5322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinden satın aldığı 9 adet bükme kalıbı bedelinin 8.500 TL’lik kısmını ödediğini, bakiye 8.950 TL’yi ödemediğini, yapılan takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini, %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan 8.500 TL bedelli mal aldığını ve bedelini ödediğini, teslim edilmeyen mallara ilişkin talebin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesine sunduğu dava dilekçesi, takipsizlik ile sonuçlanan savcılığa verdiği şikayet dilekçesinde ve temyiz dilekçesinde takibe konu 8.905 TL alacağı kabul ederek 3.500 TL’sini ödediğini beyan ettiği, davacının 3.500 TL ödemenin dava konusu borçla ilgili olmadığını beyan etmesine rağmen dava konusu alacak dışında davalıdan alacaklı olduğuna dair yazılı belge sunamadığı, davacı vekilinin yemin teklifinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının takibin 5.905 TL’lik kısmına itirazının iptaline, davalının hükmolunan alacağın %40’ı oranında tazminatla mahkumiyetine, davacıdan alınıp davalıya verilmesine, asıl alacağı takip tarihinden itibaren %25’i aşmamak üzere artan ve eksilen oranlarda faiz uygulanmasına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece davalının yaptığı 3.500 TL ödemenin 8.905 TL alacaktan mahsup edilerek 5.405 TL alacak yönünden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken 5.905 TL üzerinden karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

2- Mahkemece davalının yaptığı 3.500 TL ödemenin 8.905 TL alacaktan mahsup edilerek 5.405 TL alacak yönünden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken 5.905 TL üzerinden karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

3- İİK'nın 67/1. maddesine göre, takip talebi itiraza uğrayan alacaklı, itirazın kendisine tebliğini izleyen bir yıllık süre içinde mahkemeye başvurarak, İİK'nın 66. maddesi uyarınca takibin durmasına neden olan itirazın iptalini isteyebilir. Alacaklı tarafından itirazın iptali davasının açılmasından sonra borçlu itiraza konu borcu kısmen veya tamamen ödeyebilir ve bunu engelleyen bir yasa hükmü yoktur. Borçlu itirazın iptali davası açıldıktan sonra itirazına konu borcu kısmen veya tamamen öderse ödeme tutarında alacaklının alacağı sona erecek ise de, alacaklının dava tarihi itibarı ile bu miktar için dava açmakta hukuki yararı bulunmaktadır. İcra inkar tazminatı, itirazın iptali davası sonucunda davanın kısmen veya tamamen kabulüne karar verilmesi koşuluna bağlı olarak tahsiline karar verilebilecek bir tazminattır. Takibe konu borcun dava tarihinden sonra ödenmesi halinde alacaklının ödenen kısım yönünden dava tarihi itibarıyla dava açmakta hukuki yararı bulunduğundan, borca itirazın tümüyle iptali istemiyle açılan dava, ödenen kısım yönünden reddedilecek ise de, alacağın tamamı üzerinden alacaklı yararına tazminata hükmedilecektir. Somut olayda, dava tarihinden sonra yapılan ödemeler tutarında alacaklının dava açmakta hukuki yararı bulunduğundan, davacının dava tarihi itibarıyla alacaklı olduğu 8.905 TL üzerinden davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, hüküm altına alınan 5.905 TL üzerinden tazminata hükmedilmesi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10166, Karar No: 2018/1261, Tarih: 07.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10166 E.  ,  2018/1261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8371, Karar No: 2016/2370, Tarih: 18.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/8371 E.  ,  2016/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 01/02/1984 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sigorta başlangıç tarihinin 01.02.1984 olarak tespiti talebine ilişkindir

Mahkemece, hükümde yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu davada çözümlenmesi gereken hukuki sorun, davacının, sigortalılık başlangıcının tespitini talep ettiği tarih itibari ile 17 yaşında olduğu, çırak olarak işe giriş bildirgesi verildiği ve çıraklık okuluna kayıtlı olduğu dikkate alındığında; işveren ile arasındaki ilişkinin çıraklık ilişkisinden mi, yoksa üretime yönelik hizmet akdi ilişkisinden mi kaynaklandığı hususu ile fiili çalışma olgusunun ispatı noktasında toplanmaktadır.

Çıraklık Kanunu'na göre kurulan çıraklık okullarında okuyanlar çırak sayılmaktadır. Taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini belirlemede, bir başka ifade ile davacının dava konusu dönemde çırak olup olmadığına karar verirken çıraklık sözleşmesi hükümlerine göre değil, çalışma ilişkisine bakarak bir sonuca varmalıdır. Gerçekten Çıraklık Sözleşmesinde akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma değil, bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyor ise bu durumda, çıraklık ilişkisinden söz edilemez. Zira burada gerçekleşen; işçinin emeğiyle işyeri ve işverene katkıda bulunmasıdır ki bu da ancak bir hizmet ilişkisi ile söz konusu olur. Kişi Kurumca çırak olarak bildirilmiş ise, çırak olmadığını ispat külfeti kişiye düşer. Taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliği tespit edilirken, işyerinde çırak olarak çalışmakta olan kişinin, 19 yaşından gün almaya başladığı tarihten itibaren çalışmasına çırak olarak mı yoksa diğer kadrolu işçiler gibi üretime yönelik mi devam ettiğinin tespiti yönünden de “çalışma ilişkisine ve biçimine” bakmak gerekmektedir.

506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini

506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini

bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunlara destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, işyerinin kasa imalathanesi olduğu, davalı işyeri tarafından davacı adına 01.02.1984 tarihli işe giriş bildirgesi verildiği, ancak hizmet bildiriminde bulunulmadığı, işe giriş bildirgesinin çırak olarak verildiği, davacı ile davalı arasında çıraklık sözleşmesi olmadığı, çıraklık okuluna kayıtlı olduğu ancak devam etmediğinin bildirildiği, bordro tanıklarının beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacının bu dönemde öğrenci olup olmadığını araştırmak, davacının 01.02.1984 tarihinde başlayan çalışmasında üstün tutulan yönün sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesi olup olmadığını yada davacının işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıp katılmadığının ve meslek ve sanat eğitiminin arka planda tutulup tutulmadığını bordro tanıklarına ve re'sen seçilecek komşu işyeri çalışanlarına sormak, ( komşu olan işyerlerini belediye, emniyet veya jandarma vasıtasıyla saptamak,) çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davacı işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyeceğinden davacının çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabi olduğunu kabul etmek, davalıya ait işyerinde fiili çalışma olgusunun somut ve inandırıcı bilgilere dayalı olup olmadığını belirledikten sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.