muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/2624, Karar No: 2024/6704, Tarih: 26.11.2024

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım hurda alımlarının, tevkifat yükümlülüğünden kaçınmak amacıyla sahte fatura ile belgelendirdiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017/Ocak,Şubat,Haziran,Ağustos,Kasım dönemleri için re'sen tarh edilen gelir (stopaj) vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirketin 2017 yılında faturalarını kullandığı  ... Geri Dönüşüm San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer verilen tespitlerin değerlendirilmesinden, söz konusu şirket tarafından davacıya düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayalı olmayan sahte faturalar olduğu sonucuna varıldığından dava konusu cezalı tarhiyatın anılan şirketten yapılan alımlardan kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer verilen tespitlerin değerlendirilmesinden, söz konusu kişi tarafından davacıya düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayalı olmayan sahte faturalar olduğunun somut bir biçimde kanıtlanamadığı sonucuna varıldığından dava konusu cezalı tarhiyatın anılan mükelleften yapılan alımlardan kaynaklanan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, tekerrürün dayanağı olan 2016/Haziran dönemine ilişkin cezanın davacı şirkete 13/08/2016 tarihinde tebliğ edildiği, söz konusu vergi ziyaı cezasının tutarının 1.106,97-TL olduğu ve cezanın kesinleştiği, ceza hukukunun "lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği" yolundaki temel ilkesi çerçevesinde, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'la değişik halindeki, artırım tutarının kesinleşen (tekerrüre esas alınan) cezadan fazla olamayacağı yolundaki düzenlemenin göz önünde bulundurulmasından tekerrüre esas alınan ve kesinleşen cezanın 1.106,97-TL olduğunun anlaşılması karşısında, dava konusu 2017/Ağustos ve Kasım dönemlerine ilişkin katma değer vergisi üzerinden üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan 1.106,97-TL tutarındaki kısmında hukuka aykırılık, cezanın fazlaya ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, cezalı tarhiyatın ...'den alınan faturalardan kaynaklanan kısmı ile 2017/Ağustos ve Kasım dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarının 1.106,97-TL'yi aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI: Davalı iddialarının gerçeği yansıtmadığı, sahte belge kullanıldığı hususunun somut olarak ortaya konulamadığı, alımların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığı iddiasıyla kararın  aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir. 
DAVALININ İDDİALARI: Davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Davalı tarafından savunma verilmemiştir. Davacının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Davacının temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesinin davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği  düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı şirket adına, bir kısım hurda alımlarının, tevkifat yükümlülüğünden kaçınmak amacıyla sahte fatura ile belgelendirdiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017/Ocak,Şubat,Haziran,Ağustos,Kasım dönemleri için re'sen tarh edilen gelir (stopaj) vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:
 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 3/b. maddesinde; vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 11. maddesinde; yaptıkları ve yapacakları ödemelerden vergi kesmeye mecbur olanların verginin tam olarak kesilip ödenmesi ve bununla ilgili diğer ödevleri yerine getirmekten sorumlu oldukları; bu sorumluluğun, ödenen vergilerden dolayı asıl mükelleflere rücu etmek hakkını kaldırmayacağı belirtilmiş;  30/1. maddesinde; re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi inceleme yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanarak, 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak tespit etmek ve sağlamak olduğu ifade edilmiştir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun “Vergi Tevkifatı” başlıklı 94. maddesinde, kamu idare ve müesseseleri, iktisadi kamu müesseseleri, sair kurumlar, ticaret şirketleri, iş ortaklıkları, dernekler, vakıflar, dernek ve vakıfların iktisadi işletmeleri, kooperatifler, yatırım fonu yönetenler, gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabı, zirai kazançlarını bilanço veya zırai işletme hesabı esasına göre tespit eden çiftçilerin, bu maddenin alt bentlerinde sayılan ödemeleri (avans olarak ödenenler dahil) nakden veya hesaben yaptıkları sırada, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur oldukları, maddenin ikinci fıkrasının 13-b bendinde; esnaf muaflığından yararlananlara mal ve hizmet alımları karşılığında yapılacak ödemeler üzerinden hurda mal alımları için %2 oranında gelir vergisi kesintisi yapılması gerektiği (12/01/2009 tarih ve 2009/14592 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca), 107. maddesinin birinci fıkrasının 3. bendinde; verginin tevkif suretiyle alınması halinde mükellef hesabına tevkifat yapmaya mecbur olanların tarhiyata muhatap olacağı, kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge İdare Mahkemesi kararının, dava konusu cezalı tarhiyatın ... Geri Dönüşüm San. ve Tic. Ltd. Şti'nden alınan faturalar nedeniyle re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisine ilişkin kısmı ile 2017/Ağustos ve Kasım dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalarına uygulanan artırımın tekerrüre esas alınan ceza miktarı olan 1.106,97-TL'lık kısmına yönelik davacı temyiz isteminin incelenmesinden;   
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden, vergi tevkifatı yapmak zorunda olan mükelleflerin esnaf muaflığından yararlananlara mal ve hizmet alımları karşılığında yapılacak ödemeler üzerinden hurda mal alımları için %2 oranında gelir vergisi kesintisi yapmaları gerekli olup, vergilendirme işlemi yapılırken Kanuna uygun olarak biçimlendirilen muamelelerin bu biçimselliğinin ötesine geçilerek, muamelenin tarafları arasında oluşan maddi ve hukuki ilişkinin gerçek mahiyetinin araştırılması gerekmektedir.
Olayda, hurdaların geri kazanılması faaliyetinde bulunan davacının gelir vergisi kesintisi yapma sorumluluğu, alımlarını, yasada belirtilenlerden yapması koşulunun gerçekleşmesine bağlı olup bu yönde yapılmış bir tespit bulunmadığından, davacı şirket adına re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin ... Geri Dönüşüm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından düzenlenen faturalardan kaynaklanan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi ile 2017/Ağustos ve Kasım dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalarına uygulanan artırımın tekerrüre esas alınan ceza miktarı olan 1.106,97-TL'lık kısmı yönünden davayı reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararının bu kısmında  hukuki isabet  görülmemiştir.

Öte yandan; dava konusu cezalı tarhiyatın ...'den alınan faturalardan kaynaklanan kısmı ile 2017/Ağustos ve Kasım dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarının 1.106,97-TL'yi aşan kısmı yönünden davanın kabulüne yönelik Vergi Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararının bu kısmına yöneltilen davalı temyiz isteminin yukarıda belirtilen gerekçeyle reddi gerekmektedir.  
KARAR SONUCU:
  Açıklanan nedenlerle;
Davacının temyiz isteminin kabulüne, davalının temyiz isteminin gerekçeli reddine,
 ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, cezalı tarhiyatın ... Geri Dönüşüm San. ve Tic. Ltd. Şti'nden alınan faturalar nedeniyle re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisine ilişkin kısmı ile 2017/Ağustos ve Kasım dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalarına uygulanan artırımın tekerrüre esas alınan ceza miktarı olan ...-TL'lık kısmının BOZULMASINA, cezalı tarhiyatın...'den alınan faturalardan kaynaklanan kısmı ile 2017/Ağustos ve Kasım dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarının...-TL'yi aşan kısmının ise yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA,
 Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 26/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5026, Karar No: 2024/6725, Tarih: 26.11.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/5026
Karar	No : 2024/6725                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Valiliği 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  İstanbul ili, Bakırköy ilçesi, ... Mahallesi, Y:Halkçı, E:Birinci mevkiinde bulunan ... ada, ... parsel numaralı 76,10 m² yüzölçümlü taşınmazın Hazine hissesine isabet eden 25,37 m²'lik kısmı üzerinde işyeri (giyim mağazası) yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 01/02/2014 -08/02/2017 tarihleri arası davacıdan 148.548,12-TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali ile ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte tazmini  istenilmiştir.
                 İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; Mahkemelerince usul ekonomisi dikkate alınarak yapılan değerlendirmeyle dava konusu 148.548,12-TL'lik ecrimisil ihbarnamesinin 124.166,99-TL’lik kısmının hukuka uygun olduğu, bu tutarı aşan 24.381,13-TL'lik kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı, davacının  davalı idareye ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren işletilecek faiziyle birlikte tazmini talebine gelince, dava dosyanına giren 29/09/2017 havale tarihli davacı vekili dilekçesinde dava konusu ecrimisil tutarının %15 peşin ödeme indiriminden yararlanılmak ve ihtirazi kayıt konulmak suretiyle 126.265,91-TL olarak ödendiği belirtildiğinden (dosyada mübrez ödeme makbuzundan da anlaşıldığından), dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin hukuka uyarlık bulunmayan 24.381,13-TL'lik kısmı yönünden %15 indirim oranı uygulanmak suretiyle tespit edilen 20.724,00-TL'nin dava açma tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davacıya ödenmesi gerektiği, fazlaya ilişkin tazmin talebinin ise reddi gerektiği  sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin 24.381,13-TL'lik kısmının iptaline, hukuka uyarlık bulunmayan 24.381,13-TL'lik kısmı yönünden %15 indirim oranı uygulanmak suretiyle tespit edilen 20.724,00-TL'nin dava açma tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine, ecrimisil ihbarnamesinin 124.166,99-TL’lik kısmı ile bu kısma isabet eden tazmin talebi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı  tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:  Belirlenen ecrimisil bedelinin fahiş olmadığı, ilgili yasa ve mevzuat hükümleri çerçevesinde belirlendiği, dava konusu taşınmaz üzerinde haksız bir işgalin bulunduğunun açık olduğu, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: 
İNCELEME VE GEREKÇE   :
Mahkeme kararının esasına yönelik temyiz istemi yönünden;
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın esasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.                        
Mahkeme kararının hüküm kısmı yönünden temyizen incelenmesinden;
 2577 sayılı  İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz İncelemesi Üzerine Verilecek Kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltiler;ek onanmasına karar verileceği hükmü yer almaktadır.
Dava dosyasına sunulan 22/05/2017 tarihli dilekçe ekinde yer alan ödeme makbuzundan dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin davacı tarafından 18/05/2017 tarihinde ihtirazi kayıt konulmak ve ödenecek ecrimisil tutarından hesaplanan %15 peşin ödeme indiriminden yararlanılmak suretiyle 126.265,91-TL olarak ödendiği,  davacı tarafından davanın açıldığı tarihten sonra ödeme yapılmasına rağmen İdare Mahkemesince tazmin talebine yönelik belirlenen bedelin davacının ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken  dava açma tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte ödenmesine karar verildiği, öte yandan tazmin talebinin iptal edilen kısma %15 indirim uygulanmak suretiyle iade edilecek tutar olarak gösterildiği görülmektedir.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında yer alan " dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin 24.381,13-TL'lik kısmının iptaline, hukuka uyarlık bulunmayan 24.381,13-TL'lik kısmı yönünden %15 indirim oranı uygulanmak suretiyle tespit edilen 20.724,00-TL'nin dava açma tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine, ecrimisil ihbarnamesinin 124.166,99-TL’lik kısmı ile bu kısma isabet eden tazmin talebi yönünden davanın reddine" ifadesinin "dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin 24.381,13-TL'lik kısmının iptaline,124.166,99-TL'lik kısmının reddine,  tazminat isteminin kısmen kabulü ile 20.724,00-TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idarece davacıya iadesine, fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine" şeklinde düzeltilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1.	Temyiz isteminin reddine,
2.	Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının esasa yönelik kısmı yönünden ONANMASINA, hüküm kısmının ise yukarıdaki şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3.	Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın   İdare Mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6425, Karar No: 2024/6722, Tarih: 26.11.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/6425
Karar	No : 2024/6722                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Belediye Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi...İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: İstanbul ili, Bakırköy ilçesi, ... Mahallesi,               ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın 1.671 m²'lik kısmının belediye hizmet binası olarak kullanılmak suretiyle davacı tarafından fuzulen işgal edildiğinden bahisle 01/05/2019 - 31/01/2020 tarihleri arasındaki dönem için 922.000,00-TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ...sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen...tarih ve  E:..., K: ... sayılı kararda; davalı idare tarafından düzenlenen 07/02/2019 tarihli raporda belirtildiği üzere taşınmazın belediye hizmet binası olarak, belediyeye tahmil edilen zorunlu kamu hizmetlerinin ifası için kullanıldığı, bu durumda 2886 sayılı Yasa'nın 75. madddesi uyarınca ecrimisil alınıp, alınamayacağı hususunun  açıklığa kavuşturulmasının gerektiği, Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaz malların gerçek ve tüzel kişilerce hukuka aykırı bir nedene dayalı olarak kullanımı halinde fuzuli işgalden söz edilebileceği,  bu şekilde bir kullanımın varlığı tespit edilebiliyor ise, o yerden ecrimisil alınabileceği gibi taşınmazın tahliyesinin de istenilebileceği, ancak taşınmazın kanun tarafından belediyeye yüklenen zorunlu bir kamu hizmetinin yerine getirilmesi nedeniyle kullanılması halinde ercimisil istenilemeyeceği, bununla birlikte davalı idare tarafından özel hukuk hükümleri çerçevesinde kira bedeli talep edilebileceği gerekçesiyle dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İdare Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı  tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davalı idare tarafından, ecrimisil ihbarnamesi düzenlenmesine ilişkin işlemin kesin ve yürütülebilir bir işlem olmadığı, davacının dava konusu işlemde bahsi geçen taşınmazı fuzulen işgal ettiği ve bu nedenle temyize konu kararın bozulması gerektiği iddia edilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ	:...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davalı idare tarafından, ecrimisil ihbarnamesi düzenlenmesine ilişkin işlemin kesin ve yürütülebilir bir işlem olmadığı, davacının dava konusu işlemde bahsi geçen taşınmazı fuzulen işgal ettiği ve bu nedenle temyize konu kararın bozulması gerektiği iddia edilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ	:...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: 
İNCELEME VE GEREKÇE	: 
2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. maddesinin 1. fıkrasında; "Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaz malları, özel bütçeli idarelerin mülkiyetinde bulunan taşınmaz mallar ve Vakıflar Genel Müdürlüğü ile idare ve temsil ettiği mazbut vakıflara ait taşınmaz malların, gerçek ve tüzelkişilerce işgali üzerine, fuzuli şagilden, bu Kanunun 9 uncu maddesindeki yerlerden sorulmak suretiyle, idareden taşınmaz ve değerleme konusunda işin ehli veya uzmanı üç kişiden oluşan komisyonca tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere tespit ve takdir edilecek ecrimisil istenir. Ecrimisil talep edilebilmesi için, idarelerin işgalden dolayı bir zarara uğramış olması gerekmez ve fuzuli şagilin kusuru aranmaz." hükmüne, 5393 sayılı Belediye Kanunun 15. maddesinde ise; "...2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 75 inci maddesi hükümleri belediye taşınmazları hakkında da uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.
Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde; "Ecrimisil: Hazine taşınmazının, İdarenin izni dışında gerçek veya tüzel kişilerce işgal veya tasarruf edilmesi sebebiyle, İdarenin bir zarara uğrayıp uğramadığına veya işgalcinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın (…) İdarece talep edilen tazminatı, ifade eder." kuralına, aynı maddenin (e) bendinde ise; Fuzuli şagil (İşgalci): Kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, Hazine taşınmazının zilyetliğini, yetkili İdarenin izni dışında eline geçiren, elinde tutan veya her ne şekilde olursa olsun bu malı kullanan veya tasarrufunda bulunduran gerçek veya tüzel kişileri, ifade eder." kuralına yer verilmiştir.
5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun ''Vakıf kültür varlıklarının devri'' başlıklı                  30. maddesinde; ''Vakıf yoluyla meydana gelip de her ne suretle olursa olsun Hazine, belediye, özel idarelerin veya köy tüzel kişiliğinin mülkiyetine geçmiş vakıf kültür varlıkları mazbut vakfına devrolunur.'' düzenlemesine yer verilmiştir.