muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5980, Karar No: 2020/232, Tarih: 20.01.2020

Somut olayda, mahkemece, yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden ve halen davalı adına tapu sicilinde kayıtlı olduğu, tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulduğu anlaşıldığına göre, 6292 sayılı Kanunun 7/1-a maddesi uyarınca dava konusu taşınmazın tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edileceği ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescillerinin aynen devam edeceği, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmayacağı, açılan davalardan vazgeçileceğine ilişkin âmir yasa hükmünün re'sen gözetilmesi gerektiği, davadan vazgeçilmesi için tapu kayıt maliklerine idareye başvuruya ilişkin veya başkaca her hangi bir yükümlülük getirilmediği, açılan davalardan vazgeçilmesinin kanunun emredici hükmü gereği olduğu, buradaki vazgeçmenin H.M.K.'nın 307. maddesinde düzenlenen; “davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi” olarak tanımlanan "davadan feragat" niteliğindeki bir vazgeçme olmadığı, kanundan kaynaklanan ve davalının rıza ve muvafakatının da aranmadığı kendine özgü (davanın geri alınması niteliğinde) bir vazgeçme olduğu gözetilerek, "davacı Hazinenin 6292 sayılı Kanun uyarınca davasından vazgeçmiş sayılmasına" karar verilmesi gerektiğinden, davanın kabulü yönündeki hüküm, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun nedeniyle usûl ve kanuna aykırı olup bozmayı gerekmiştir.

Ayrıca, 6292 sayılı Kanun gereğince sonuçlandırılan bu tür davalarda, yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılması, taraflar leh ve aleyhine vekâlet ücreti takdir edilmemesi gerekirken, davalı aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmolunması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 20/01/2020 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14198, Karar No: 2017/5900, Tarih: 17.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/14198 E.  ,  2017/5900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında .... İcra Müdürlüğü'nün 2013/212 E. sayılı takip dosyası ile başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde, borçlunun ödeme emri tebliği üzerine yasal süresinde borca itiraz ettiği, alacaklının açtığı itirazın iptali davası ile borçlunun alacaklı aleyhine açtığı tazminat davasının birleştirilerek, ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 30.12.2015 tarih 2014/919 E., 2015/891 K. sayılı ilamında itirazın iptali davasının kısmen kabulüne, takip borçlusu lehine takip alacaklısı aleyhine dönme cezası ve danışmanlık ücreti alacağına hükmedildiği, borçlunun icra mahkemesinden ilamda lehine hükmedilen alacağın aleyhine başlatılan icra takip dosyası alacağı kadar miktarının takas edilerek itfa edilmiş sayılarak icranın geri bırakılmasını talep ettiği, mahkemece; talebin reddine karar verildiği görülmektedir.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu İİK'nun 71/1. maddesine dayalı takibin kesinleşmesinden sonraki döneme ilişkin takas/mahsuba dayalı itfa itirazıdır.

Takas hakkı, doğduğu tarihten itibaren kullanılabilen ve karşı tarafa ulaştığı anda geriye yönelik olarak hukuksal sonuç meydana getiren ve yenilik doğuran, alacağı ve borcu küçük alacak oranında karşılıklı olarak ortadan kaldıran bir haktır.

HGK'nun 12.10.1994 tarih ve 1994/251-593 sayılı kararında da benimsendiği üzere dar yetkili icra mahkemesinin yargılama usulü gözönünde tutulduğunda takip hukuku bakımından takas ve mahsup iddiası kural olarak;

1-Takasa konu alacağın İİK'nun 68. maddesindeki belgelere dayalı bulunması,

2-Bu alacakla ilgili olarak icra takibinin yapılmış ve takibin kesinleşmiş olması,

3-Alacağın ilama bağlanması hallerinde nazara alınabilir.

Bir alacağın ilama bağlanmış olması halinde takas ve mahsuba konu edileceği tartışmasız olup takas ve mahsup yapılabilmesi için ilamın kesinleşmesi de zorunlu değildir. İlama dayalı takas itirazı icra mahkemesinde her zaman ileri sürülebilir

Somut olayda, borçlunun takas hakkı, ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/919 E., 2015/891 K. sayılı dosyasında karara bağlandığı, 30.12.2015 tarihinde doğmuş olup, takas talebinin alacaklıya ulaştığı anda geriye yönelik olarak hukuki sonuç meydana getireceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda, borçlunun takas hakkı, ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/919 E., 2015/891 K. sayılı dosyasında karara bağlandığı, 30.12.2015 tarihinde doğmuş olup, takas talebinin alacaklıya ulaştığı anda geriye yönelik olarak hukuki sonuç meydana getireceğinin kabulü gerekir.

Mahkemece; şikayetçi borçlunun borçlu olduğu .... İcra Müdürlüğü'nün 2013/212 E. sayılı takip dosyası borcunun, takas hakkının doğduğu tarih olan (... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/919 E., 2015/891 K. sayılı kararının ilam tarihi) 30.12.2015 tarihi esas alınarak hesaplanması ve buna göre, dosya borcunun ilama dayalı alacaktan mahsup edilip, takas ve mahsuptan sonra bakiye alacak bulunup bulunmadığı saptanarak sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12757, Karar No: 2015/204, Tarih: 06.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12757 E.  ,  2015/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/115-2013/731

Uyuşmazlık ve hüküm, davacının ortağı bulunduğu davalı Anonim Ortaklıktan sermaye payının ödenmesi istemi ile yabancı mahkemede açılıp sonuca bağlanması kararının tanınması istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8675, Karar No: 2010/3669, Tarih: 09.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/8675 E.  ,  2010/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Asliye 24.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 ... TCY.nın 184. maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmiş olması, 05.04.2005 tarihli tutanak ile “ Zemin kat olarak 100 metrekarelik konut yapıldığı “nın tespit edilmiş olması, sanığın, 2004 yılının Ocak ayında inşaata başladığını, Mart ayında inşaatı bitirerek daireye yerleştiğini savunması, suça konu binaya ait arsayı sanığın satın aldığı 16.08.2004 tarihi ile 12.10.2004 tarihi arasında çok kısa bir sürenin bulunması, bilirkişinin bu kadar kısa süre içerisinde inşaatın tamamlanmasının mümkün olmadığını tespit etmesi karşısında; suç tarihinin belirlenmesi açısından komşu binalarda oturan kamu tanıkları ile tutanak düzenleyicilerin yöntemince dinlenmesi, bilirkişi raporundaki fotoğrafa göre suç konusu binanın üzerine bir duvar yapıldığının anlaşılması dikkate alınarak tutanak tarihinde inşaatın faal halde bulunup bulunmadığının ve bina üzerindeki duvarın ne zaman yapıldığının etraflıca sorulup tespit edilmesi ve bilirkişi raporunda inşaatın yapım tarihinin tespitinde hangi teknik verilerek dayanıldığının açıklatılması ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak beraat karı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7083, Karar No: 2015/4358, Tarih: 08.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7083 E.  ,  2015/4358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 21.03.2014 gün ve 2013/9206 Esas, 2014/2176 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davacı yüklenicinin resmi işlemlere başladığını, ruhsat alma aşamasında iken ve sözleşmeye göre henüz inşaat süresi başlamadığı halde, davalı arsa sahibinin sözleşmeyi feshettiğini, sözleşmede, davalının, haksız olarak feshetmesi halinde yüklenicinin yaptığı masrafların üç katının tazminat olarak ödenmesinin kararlaştırıldığını ileri sürerek, cezai şartın ve uğradığı kazanç kaybının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahibi vekili, harcama belgelerinin gerçek olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı arsa sahibinin fesihte haksız olduğu, sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın “dönme cezası” olduğu, davacının yaptığı harcamaların üç katını davalının cezai şart olarak ödemesi gerektiği, kazanç kaybı talebinin ise yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 21.03.2014 gün ve 2013/9206 esas, 2014/2176 karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4448, Karar No: 2011/2450, Tarih: 18.03.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/4448 E.  ,  2011/2450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Karşıyaka 2. Sulh Hukuk ve Karşıyaka 1.Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı denetim makamının kararı ile ilgili olarak olumsuz uyuşmazlık kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlının sahibi olduğu taşınmazın başka bir taşınmazla takasına (trampa) izin verilmesi istemine ilişkindir.

Vesayet makamı olan Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesince izin isteminin reddi üzerine yapılan itiraz sonucunda, denetim makamınca itirazın kabulüne karar verilerek, vesayet makamınca keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmasından sonra yeniden karar verilmesi gerektiği bildirilmiştir. Vesayet makamı bildirilen hususlarda incelemeler yaptıktan sonra tekrar izin talebini reddetmiş, itiraz üzerine denetim makamı yine itirazı kabul ederek bilirkişilerden ek rapor alınarak vesayet makamı tarafından yeniden karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir. Vesayet makamı bu defa denetim makamının itirazı kabul etmesine göre infaza yönelik bir karar vermesi gerektiğini bildirerek dosyayı denetim makamına göndermiş, denetim makamı da bilirkişiden ek rapor alınarak takas konusunda vesayet makamının bir karar vermesi gerektiğini bildirerek dosyayı vesayet makamına göndermiş, bu defa vesayet makamı yargı yeri belirlenmesi konusunda dosyayı Yargıtay'a göndermiştir.

Türk Medeni Kanununun 488. maddesinde “İlgililer, vesayet makamının kararlarına karşı, tebliğ gününden başlayarak on gün içinde denetim makamına itiraz edebilirler. Denetim makamı, gerektiğinde duruşma da yaparak bu itirazı

kesin karara bağlar.” hükmüne yer verilmiştir. Denetim makamı itiraz üzerine gerekli incelemeyi yapar, itirazın kabulü halinde gerekli kararı kendisi verir ve verdiği kararlar kesindir. Somut olayda ise denetim makamı itirazı kabul ettiği halde izin talebi konusunda nihai kararı vermemiş, bu durum vesayet makamı ile denetim makamı arasında karar verme konusunda olumsuz uyuşmazlığa neden olmuştur.

HUMK’.nun 25. maddesinde, Yetkili mahkemenin bir davaya bakmasına fiili veya hukuki bir engel çıktığı veya iki mahkemenin yargısal sınırları kapsamının belirlenmesinde tereddüt edildiği takdirde, yetkili mahkemenin tayini için Yargıtay’a başvururlar. İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir hükmüne yer verilmiştir.

HUMK’.nun 25. maddesinde, Yetkili mahkemenin bir davaya bakmasına fiili veya hukuki bir engel çıktığı veya iki mahkemenin yargısal sınırları kapsamının belirlenmesinde tereddüt edildiği takdirde, yetkili mahkemenin tayini için Yargıtay’a başvururlar. İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, her iki mahkeme tarafından görevsizlik ve yetkisizlik dışında, trampa isteğine (takas) izin verilmesi ile ilgili karar verme konusunda uyuşmazlık çıkmıştır. Yargı yeri belirtilmesi yukarıda da anıldığı gibi mahkemenin davaya bakmasına hukuki veya fiili bir engel çıkması, iki mahkemenin yargısal sınırlarının kapsamının belirlenmesinde tereddüt edilmesi ve karşılıklı olarak görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilmesi halinde olanaklıdır. Denetim makamı ile vesayet makamı arasında çıkan bu tür uyuşmazlıkta yargı yeri belirleme olanağı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle dava dosyasının bu aşamada yargı yeri belirlenmesi koşulları bulunmadığından mahalline GÖNDERİLMESİNE, 18.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/408, Karar No: 2024/8016, Tarih: 31.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/408 E.  ,  2024/8016 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1314 E., 2023/1934 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/920 E., 2021/555 K.

Taraflar arasındaki Boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalıerkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, erkeğin kadının annesi ve ablası ile kavga ettiğini, bu tartışmaları kadına ve ortak çocuklara yansıttığını, huzursuzluk çıkarttığını, hakaret ettiğini, sorumluluklarını yerine getirmediğini, hiçbir işi beğenmediğini, çalıştığı işleri kötülediğini, düzenli bir iş hayatının olmadığını, kadının geçirdiği rahatsızlık nedeniyle 75 gün hastanede kaldığı sürede erkeğin arada sırada uğradığını, kadının annesine “sen kızına bak, ölürse senin kızın, senin evine ateş düşer” dediğini, taburcu olduktan sonra da dışlandığını, bakıma muhtaç olmasına rağmen ziyaret dahi etmediğini, hastane kontrollerinde destek olmadığını, tedavisinin bittiğini gelip kendisini almasını söylediğinde ise işi olduğu için gelemeyeceğini söylediğini, erkeğin kadına eksik olduğunu, kendisini istemediğini, sürekli olarak rahatsızlıkları ve tedavileriyle uğraşamayacağını söylediğini, ortak çocuklarla görüştürmediğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, aylık 500,00'er TL tedbir nafakasına, kararın kesinleşmesi halinde nafakasının iştirak nafakası olarak davamına, 20.000,00 TL maddî tazminat ile 100.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilemesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, boşanma davasının açılmasından yaklaşık bir yıl kadar önce taraflar arasındaki tüm bağların tamamen koptuğunu, kadının 2017 yılına kadar ilaçlarını kullanmadığını, erkeğe kullandığını söylediğini, kadının yoğun bakımda kaldığını, yoğun bakımda kaldığında hasta yanında kalınmadığını, servise çıktığında da kadınların kaldığı bölümde erkek olarak kalamadığını, eşiyle sürekli ilgilendiğini, eşinin yanında olduğunu, ailesinin de etkisi ile soğuk davranmaya başladığını, taburcu olacağı zaman da annesinin kendisine daha iyi bakacağını söyleyerek eve kendisinin dönmediğini, eve dönmesini istemesine rağmen kadının annesinin evine gitmek istediğini, yürümeye başladıktan sonra da kendisinin eve dönmek istemediğini, almaya giden erkeğe çocuklarının yanında hakarete ettiğini, kadının hastalığına rağmen çalışmaya başladığını, işine verdiği önemi çocuklarına vermediğini savunarak davanın reddine, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, 100.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir .

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin eşi hastalandığında ilgilenmediği, arayıp sormadığı, maddî destekte bulunmadığı, kadına, annesine ve sülalesine hakaret ettiği, kadının erkeğe kadınlık yapamayacağını, sağılığının el vermeyeceğini söyleyerek eve dönmediği, şeker ilaçlarını almayı 2015 yılında bıraktığı bu nedenle hastalığının ilerlemesi ve çocuklarıyla ilgilenmediği, belirlenen kusurlu davranışlarla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin ağır kusurlu, kadının hafif kusurlu olduğu, sosyal inceleme raporu, ortak çocukların yaşları, istekleri ve ihtiyaçları gereği velâyetlerinin düzenlendiği gerekçesi ile davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, Ortak çocuk ...ın velâyetinin babaya verilmesine, anne ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk ... 'in velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk ... için aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, aylık 420,00 TL tedbir nafakasına, ortak çocuk ... için 31.03.2021 tarihine kadar aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, 15.000,00 TL maddî tazminat ile 30.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün ortak çocuk ... 'in velâyeti, iştirak nafakası, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddî tazminat ve manevî tazminat bakımından kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir .

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün ortak çocuk ... 'in velâyeti, iştirak nafakası, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddî tazminat ve manevî tazminat bakımından kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir .

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğuna ilişkin kusur belirlemesinde ve maddî vakıa tespitinde ve kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinde bir usulsüzlük görülmediği, sosyal inceleme raporu, çocukların mahkemedeki beyan ve istekleri, kadının ilçe merkezinde annesi ve kardeşi ile, davalı erkeğin ise ilçeye bağlı köyde ailesinin eviyle aynı avluda bulunan ayrı bir evde yaşadığı, her iki ebeveynin de ailelerinin sosyal desteğine sahip oldukları, tarafların aynı ilçe sınırları içinde yaşamalarına, ...'in yargılama süresince anne yanında yaşadığının anlaşılmasına, annenin önceki rahatsızlığıyla ilgili şikayetinin bulunmamasına, velâyeti kullanmasında çocuğu üstün yararına aykırı olacak sakıncalı bir durumunun varlığının ispat edilememiş olmasına, uzman görüşünün de velâyetinin anneye verilmesinin uygun olacağı yönünde bulunmasına göre mahkemece çocuklardan ...'in velâyetinin anneye verilmesinde isabetsizlik görülmediği, kadının incir işletmesinde asgari ücretle çalıştığı, annesine ait evde yaşadığı, mal varlığı bulunmadığı, davalı erkeğin gündelik işlerde işçi olarak çalıştığı, 1.000,00 TL geliri olduğu, kendi evinde oturduğu, adına kayıtlı traktör bulunduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, 2009 doğumlu ortak çocuk ...'in yaşına uyumlu ihtiyaçları, eğitim giderleri, paranın satın alma gücü ve hakkaniyet ilkesi gereği yararına iştirak nafakasına hükmedilmesinde ve takdir edilen nafaka miktarında usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesi ile erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir .

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; hükmün kusur belirlemesi, velâyet, iştirak nafakası, aleyhine hükmedilen maddî tazminat ve manevî tazminat bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir .

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bulunan geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, maddî tazminat, manevî tazminat, velâyet düzenlemesi ve iştirak nafakası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk