muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22362, Karar No: 2021/3911, Tarih: 09.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22362 E.  ,  2021/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9290, Karar No: 2018/228, Tarih: 09.01.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/9290 E.  ,  2018/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.12.2012 tarih ve 2012/1411-1852 E.-K. sayılı içtihadına göre; katılanın sabit bir noktaya bağlı olmaksızın kendi direksiyon kilidi ile kilitleyip sokak üzerine park ettiği motosikletinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı suça uyduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.01.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5531, Karar No: 2023/1101, Tarih: 06.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5531 E.  ,  2023/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2013 tarihli, 2013/4807 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinesl salıdır suçundan dava açılmıştır.

2. Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2014 tarihli ve 2013/245 Esas, 2014/313 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddenin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 62 nci maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcığınca tanzim olunan 30.03.2018 tarihli, 14-2018/15914 numaralı, katılan vekilinin temyizinin süresinde olmaması nedeniyle reddi ve sanığın temyizinin incelenerek kararın onanmasını talep eden Tebilğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği, hiçbir somut ve maddi delil olmadan, sadece kıtalanın beyanına dayanılarak mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu, katılanın yanında staj yaparken sık sık telefon ile oynaması nedeniyle ani olarak parmaklarının ucu ile uyarmasının cinsel amaç taşımadığı, cinsel taciz olması için davranışının cinsel çağrışım içermesi gerektiği, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz isteği; dosyada bulunan katılana ait ruh sağlığı raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesinin ve yanında staj yapan öğrenciye karşı bu suçu işleyen sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Katılan vekilinin temyiz isteği; dosyada bulunan katılana ait ruh sağlığı raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesinin ve yanında staj yapan öğrenciye karşı bu suçu işleyen sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince "Dosyada toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde : mağdure ... \*\*\*\*\*' ün \*\*\*\* Kız Meslek Lisesinde 4. sınıf öğrencisi olduğu, eğitimi ile ilgili farklı işyerlerinde staj yaptığı, suç tarihinde de sanık ... \*\*\*\*\*'un sahibi olduğu, \*\*\*\*\*\* ... isimli işyerinde staj yapmakta olduğu, haftanın 3 günü bu işyerine giderek çalıştığı, sanığın kendisine yakın ilgi gösterdiği, mağdurenin poposuna dokunarak ve bacaklarına çimdik atarak basit cinsel saldırı suçunu işlediği, bu hususun mağdure ve tanık beyanları ile sabit olduğu, olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tesbiti açısından, İstanbul ATK 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 28 Mart 2014 tarihli bilirkişi raporunda, mağdurenin yaşadığı olay nedeniyle içinde bulunduğu psikyatrik tablonun ruh sağlığını etkilediği, ancak ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığı bildirildiği, bu rapora mahkememizce itibar edildiği, bu durum karşısında sanığın eyleminin basit cinsel saldırı niteliğinde kaldığı, ve sanığın bu eylemi nedeniyle TCK nun 102/1 maddesi gereğince cezalandırılması kanaatine varılmıştır. Suç tarihinde mağdurenin sanığa ait işyerinde staj yapmakta olan öğrenci olduğu dikkate alındığında,sanığın mağdure üzerinde hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle eylemi gerçekleştirmiş olduğu, bu nedenle ayrıca sanık hakkında TCK nun 102/3-b maddesi gereğince cezasında artırım yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı yasanın 58. maddesiyle, TCK nun 102. maddesinde ceza miktarları yönünden değişikliğe gidildiği anlaşıldığından, hangi düzenlemenin sanık lehine olduğunun belirlenmesi için yapılan değerlendirmede; maddenin eski halinde sanığın eylemi için öngörülen cezanın alt sınırının 2 yıl olduğu, değişiklikle cezanın alt sınırının 5 yıla çıkarıldığı, ayrıca eylemin sarkıntılık boyutunu aştığı, cinsel saldırı niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, değişiklikten önceki düzenlemenin sanığın daha lehine olduğu kanaatine varılarak, bu şekilde uygulama yapılmıştır.

Sanık hakkında atılı suç nedeniyle ceza tertip edilirken suçun işleniş biçimi, kişisel özellikleri, sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek alt sınırdan ceza tayini uygun görülmüş, duruşmada gözlemlenen olumlu hal ve tutumu lehine taktiri indirim nedeni kabul edilmiş, sanığa verilen ceza süresi itibarı ile hakkında TCK nun 50 maddesi uygulanmamış, geçmişteki hali, yargılamada edinilen kanaate göre ileride suç işlemekten çekineceği hakkında mahkemece olumlu kanaat edinilemediğinden, hakkında TCK nun 51 ve CMK nun 231/5 maddeleri uygulanmamıştır" şeklindeki gerekçe ile karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü yanında staj yapan lise son sınıf öğrencisi olan on dokuz yaşındaki katılan ...'nin poposuna dokunup, bacaklarına çimdik atmak şeklindeki eylemin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetildiğinde, muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık ve katılan vekilinin temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

Katılan vekilinin temyiz dilekçesini 26.11.2014 günü e-imzalı olarak gönderdiği anlaşıldığından temyizinin reddini talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2014 tarihli ve 2013/245 Esas, 2014/313 Karar sayılı kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10937, Karar No: 2010/6144, Tarih: 24.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10937 E.  ,  2010/6144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/11/2008 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına mesajla saldırı iddiasına dayanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Bir siyası parti üyesi olup 1999-2004 yılları arasında partinin ilçe başkanlığı görevini yürüttüğünü belirten davacı; Marmaris’teki tüm parti üyeleri ile birlikte aynı partinin üyesi olan davalının telefonuna da bayram kutlama iletisi (mesajı) gönderdiğini, yerel seçimlerde kendisinin veya başka bir arkadaşının da aday olabileceğini belirttiğini, davalının buna verdiği karşılıkta; kendisinin parti ile ilgili çalışmalarını küçümsediğini, partilileri kullanarak zengin olduğunu dolaylı olarak belirttiğini, Belediye başkan adaylığına karşı durmak amacı taşıdığını, davalının verdiği karşılığın kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, kendisi ile aynı partinin üyesi olan ve her başarıyı kendisine mal ederek partili belediye başkanlarına ağır eleştiriler yönelten davacının, süresi dolmadan parti genel merkez tarafından görevinden alındığını; kendisinden izin alınmadan sürekli biçimde parti aleyhine mesajlar göndermesinin kendisi ile diğer partililerin tepkisine yol açtığını, davacı tarafından gönderilen mesajların sadece bayram kutlama niteliğinde olmayıp moral bozmaya yönelik olduğunu, tepkisini göstermek amacıyla dava konusu edilen iletiyi davacıya gönderdiğini, davacının kişilik haklarına saldırı amacı bulunmayıp eleştiri niteliğinde olduğunu, davacının “…zengin olduğuna…” ilişkin sözcüklerin, davacının geçmişte partililerin çoğunun vekilliğini yaparak para kazandığını belirtmek olduğunu, yerel bir televizyon kanalında diğer parti ilçe başkanı ile omuz omuza görüntü sergileyen davacının kendi partisinden olan belediye başkanlarına ağır eleştiriler yöneltmesinin tüm partililerde davacının iktidar partisine çalıştığı kuşkusuna yol açtığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden, aynı partinin üyeleri olan taraflardan davacının, tüm parti üyelerinin telefonlarına gönderdiği bayram kutlama mesajına, ilçenin belediye başkan adayı olarak bayram sonrası yeni bir adayın açıklanacağını da eklediği ve

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden, aynı partinin üyeleri olan taraflardan davacının, tüm parti üyelerinin telefonlarına gönderdiği bayram kutlama mesajına, ilçenin belediye başkan adayı olarak bayram sonrası yeni bir adayın açıklanacağını da eklediği ve

parti içi çekişme ve eleştirilere de konu olabilecek sözlere de yer verdiği, aynı siyasi partinin üyesi olan davalının da tepkisini göstermek amacıyla dava konusu mesajı davacıya gönderdiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, taraflar arasındaki mesajların karşılıklı olduğu, davalının kendisine gelen mesajdan hemen sonra duyduğu tepki nedeniyle, sadece davacıya gönderdiği mesajın açıklık (aleniyet) kazanmadığı, mesajda yer alan sözlerin de eleştiri ve tepki sınırları içinde kalıp davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılarak, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12882, Karar No: 2010/16389, Tarih: 04.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12882 E.  ,  2010/16389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ikinci kez verilen bozma kararına uyulduğu belirtilmişse de, bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dairemize temyiz incelemesi için gönderilen ve onanarak kesinleşen dava dosyalarında, Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde yetiştirilen tütün ürünü ile ilgili olarak, dekar başına ortalama üretim miktarı 200 kg., dava tarihi itibari ile ortalama toptan kg. satış fiyatı da 4,34-TL. ve dekar başına yıllık ortalama masrafı da 308,00-TL olduğundan, bu rakamlara göre taşınmaz bedelinin tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bilirkişi kurulu farklı görüşte ise resen hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9997, Karar No: 2023/8763, Tarih: 27.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9997 E.  ,  2023/8763 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 15.07.2019

KARAR : Ret

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine, karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; vekili davalı Kurum tarafından yaşlılık aylığı bağlandığını, ancak davacının yaşlılık aylığının 08.11.2018 tarih ve AB/121 sayılı raporu gereği durdurulduğunu, davacı tarafından bu işleme itiraz edildiğini ancak 25.06.2019 tarih ve 9.152.800 sayılı yazı ile davacının 01.10.2010- 09.05.2013 arası ... isimli işyerinde fiilen çalışmadığının belirtilerek talebin reddedildiğini, davacının bu işyerinde fiilen çalıştığını rapordaki tanıkların ifadelerinin de bu yönde olduğunu, daha önce ... isimli işyeri ile ilgili 24.06.2014 tarih ve OT-60 sayılı raporda davacının isminin geçmediğini, bu raporun kesinleştiğini, bu nedenle tekrar rapor düzenlenmesinin mümkün olmadığını, ... hakkında Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/8528 sayılı soruşturmanın 2016/4404 sayılı karar ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, tüm bu nedenlerle 08.11.2018 tarih ve AB/121 sayılı denetmen raporunun davacıya ait bölümünün iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın usul ve Kanun'a aykırı olduğunu 08.11.2018 tarih ve AB/121 sayılı denetmen raporunda davacının sigorta bildirimlerinin gerçeği yansıtmadığı ve işyerindeki çalışmasının fiili olmadığı kanaatine varıldığını, davacının beyanında işyerinde çay servisi yapmasına rağmen işyerinde kimseyi tanımaması hatta maaşını bir adamdan aldığını ve bu kişinin ismini bilmediğini belirttiğini, bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğunu tüm bu nedenlerle hukuka aykırı davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 16.06.2020 tarihli ve 2019/241 Esas, 2020/144 Karar sayılı kararıyla;

Davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince, davacının istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Mahkemenin 16.06.2020 tarihli ve 2019/241 Esas, 2020/144 Karar sayılı kararıyla;

Davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince, davacının istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 16.03.2022 tarih 2021/11982 Esas, 2022/3706 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece, denetmene ifade veren tanıkların beyanları esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de verilen kararın eksik incelemeye dayalı olduğu Mahkemece bordro tanığı ...'in beyanında geçen ve iş yerinde çay servisini yapan kişi olarak belirttiği ... Hanımın da tanık sıfatıyla dinlenilerek bilgi ve görgüsüne başvurulmalı, yine aynı beyanda diğer çalışan olduğu belirtilen Halim isimli kişinin de bilgisine başvurulmalı; ceza dosyasında her ne kadar kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş ise de, oradaki tanık ifadeleri de göz önünde bulundurulmalı, böylelikle uyuşmazlık konusu, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; dolayısıyla belirlenecek bildirimlerin ve bu kapsamda davacının çalışmasının geçerli olup olmadığı açık ve net bir biçimde belirlenerek ortaya konulduktan sonra, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar