muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10727, Karar No: 2020/11585, Tarih: 18.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/10727 E.  ,  2020/11585 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuk ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 119/1-c, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddesi gereğince 3 yıl denetime tâbi tutulmasına dair Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/07/2015 tarihli ve 2014/471 esas, 2015/603 sayılı kararının kesinleştirilmesini müteakip, denetim süresinde suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/2, 62/1, 50/1-a, 50/3 ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/10/2018 tarihli ve 2018/274 esas, 2018/557 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 14/09/2020 gün ve 94660652-105-31-996-2020-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/10/2020 gün ve 2020/81734 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre;

Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/07/2015 tarihinde verdiği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yargılaması yürütülürken suça sürüklenen çocuğa müdafi atanması konusunda Mahkemesinin talebi üzerine ilgili baro tarafından zorunlu müdafii olarak Avukat ...'un 25/07/2014 tarihinde atandıktan sonra suça sürüklenen çocuğun savunmasının alınması amacıyla talimat yazılan İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından da 06/11/2014 tarihinde suça sürüklenen çocuğa Avukat ...'nin zorunlu müdafii olarak tayin edildiği ve 20/11/2014 tarihli talimat duruşmasında da adı geçen avukatın müdafii sıfatıyla suça sürüklenen çocuğun savunmasına iştirak ettiği, ancak esas mahkeme olan Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/07/2015 tarihli karar duruşmasına müdafii olarak Avukat Tevfik Karakoç'un katıldığı ve kararı tefhimen öğrendiği, suça sürüklenen çocuğun müdafii sıfatıyla kendisini Avukat Tevfik Karakoç'un temsil ettiğinden haberdar olmadığı, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmediği ve suça sürüklenen çocuğun kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmediğinin anlaşılması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/03/2008 tarihli ve 2008/9-7-56 ve 13/05/2008 tarihli ve 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiine yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi gerektiği nazara alınarak, Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/07/2015 tarihli gerekçeli kararının, suça sürüklenen çocuğun kendisini temsil ettiğinden haberinin olmadığı zorunlu müdafii Avukat Tevfik Karakoç'a tefhimiyle yetinilerek suça sürüklenen çocuğa anılan gerekçeli kararın tebliği yapılmaması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmediği cihetle, 5 yıllık denetim süresi başlamış sayılamayacağından bu süre içerisinde işlenen bir suçtan

da bahsedilemeyeceği ve bu sebeplerle hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuk Abdülaziz Arslan’ın hakkında Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/10/2018 tarihli ve 2018/274 esas, 2018/557 sayılı kararı ile verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 18/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1897, Karar No: 2016/5616, Tarih: 23.11.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/1897 E.  ,  2016/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-26.10.2015 Tarihli olay tutanağında uygulama noktasına yaklaşık 200-250 metre mesafede .... plaka sayılı yeşil renkli aracın otoban yol kenarında durarak otoban yol kenarı ağaçlık içerisine cisim bıraktığı yazıldığı ancak bırakanların kim ya da kimler olduğunun belirlenmemesi ve olay tutanağını şüpheli olarak imzalayanların ... ve ..... isimli şahıs olduğu halde, olay tutanağında sadece .... isimli şahıstan bahsedilmesi karşısında; olayı gören ve bilgisi olan yeteri kadar tutanak düzenleyicilerin tanık olarak dinlenilerek tutanaktaki çelişkiler giderilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın, tekerrüre esas alınan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/169 Esas, 2010/174 Karar sayılı ilamının TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ve tutuklama tarihine göre sanık ... müdafiinin salıverilme isteğinin reddine, 23.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2460, Karar No: 2012/19952, Tarih: 08.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/2460 E.  ,  2012/19952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik kararın niteliğine göre yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun mahallinde bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli olduğu anlaşıldığından,

Sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, CMK'nın 264/2 maddesi uyarınca itiraz hakkında inceleme yapılmak üzere; dosyanın karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE,

2- Hakaret suçuna ilişkin temyiz incelemesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5 maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramından, YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerekmektedir. Anılan zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır. Yeni Türk ceza mevzuatında, ceza yargılamasında şahsi hak davası bulunmaması karşısında TCK'nın sistematiğinde etkin pişmanlık gibi cezayı azaltan yada sona erdiren nedenler yönünden manevi zarara bir hukuki sonuç bağlanmadığından dar yorum ilkesi uyarınca öngörülen zararın maddi zarar olarak anlaşılmasında yasal zorunluluk bulunmaktadır. CMK'nın 231/9 maddesi uyarınca maddi bir zarar bulunması halinde sanığın mağdura verdiği zararın aylık taksitler halinde giderilmesi koşuluyla da hükmün açılanmasının geri bırakılabileceğinin gözetilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hakaret suçundan ise suç işlemekten çekinmesine sebep olacağı kanaatine varılan sanık hakkında TCK'nın 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesi kararları verilmesine karşın hakaret suçunda mağdurun giderilmesi gereken somut maddi zararlarının ne olduğu açıklanıp gösterilmeden ve sanığa ait adli sicil belgesinde sabıkası bulunmadığı gözetilmeden, sanığın müştekinin zararını gidermediği biçimindeki yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26084, Karar No: 2018/11691, Tarih: 24.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/26084 E.  ,  2018/11691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 30. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15956, Karar No: 2012/17453, Tarih: 03.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/15956 E.  ,  2012/17453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, hasarlı trafik kazasına ilişkindir.Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 17.Hukuk Dairesinindir.Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 03.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6735, Karar No: 2011/9067, Tarih: 09.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/6735 E.  ,  2011/9067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların belediyeye ait temizlik işinin yükleniciliğini yaptıklarını, yüklenici davalıların çalıştırdıkları işçilerin işçilik haklarından sorumlu olduklarını, davalıların çalıştırdığı işçi dava dışı ..., isimli şahsın belediye aleyhine açtığı davada verilen karar uyarınca bu şahsa kıdem tazminatı olarak 7.781,76 TL ödediklerini bu miktardan davalı alt işverenlerin sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere 7.781,76 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar ... İnş. … Ltd.Şti., ... ve ... İmar İnş. … A.Ş., davanın reddini dilemiş, davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle 1.004,63TL'nin davalılar ... ve ... İmar İnş. … A.Ş.’den müteselsilen, 2.503,34TL'nin davalılar ... İnş. … Ltd.Şti. ve ... İmar İnş. … A.Ş.’den müteselsilen, 3.516,20 TL'nin davalı ... İmar İnş. … A.Ş.’den tahsiline, davalı ... hakkındaki davanın HUMK.nun 409/5.maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar ... İnş. … Ltd.Şti. ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, belediyeye ait temizlik işinin davalılarca üstlenildiğini, ihale şartnamesine göre, çalıştırdıkları işçilerin ... hukukundan doğan her türlü işçilik hakları ile ilgili tazminatlarından sorumlu olduklarını ileri sürerek eldeki davayı açmış olup, dava dışı işçinin eksik ödenen kıdem farkı alacağının tahsili için açtığı dava sonunda hesaplanan tazminatın ... bu eldeki davanın tarafı olan davacıdan tahsiline karar verildiği ve icra takibi sonunda da, davacı ... tarafından ödendiği ihtilafsızdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçiye ödenen bu tazminattan hangi tarafın veya tarafların ne oranda sorumlu olduklarına ilişkindir. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine, aynı sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkla ilgili verilmiş mahkeme kararları ve genel hukuk prensipleri dikkate alınarak bir sonuca gidilmelidir. Bu cümleden olarak, davacı ile davalılar arasında düzenlenen ve birbirine benzeyen sözleşmelerin "Mali Hükümler" ve "İşçi Ücretleri" başlığını taşıyan hükümlerinde; "Yüklenici sözleşme tarihi öncesi çalışmalarından dolayı mahkeme kararları ve benzeri durumlardan doğacak Belediye ile ilgili işçi alacaklarından sorumlu olmayacaktır." ve yine "Her türlü vergi, harç, resim ve işçilerin SSK primleri, SSK mevzuatından doğan alacakları yükleniciye aittir." şeklinde düzenlemeler yapılmıştır. Sözleşmelerin diğer, yapılacak hizmetler, işçi ve araç sayısı, cezai hükümler, personel kılık kıyafet ve mesai saatleri, belediyenin temizlik uygulaması, denetim esasları, fiyat farkları, başlıklı hükümleri incelendiğinde, davacı belediyenin çalıştırılacak işçiler ile ilgili işe başlama, çalışma koşulları, denetleme, mali haklarının ödenmesi ve hatta ... sözleşmelerinin sonlandırılması ile ilgili denetim ve kontrolün tamamen elinde bulundurduğu, davalı yüklenicinin işçilere yapacağı mali hakları asgari ücretli işçi analizi raporuna göre ödemesinin belirlendiği görülmektedir. Yine, aynı sözleşmeden kaynaklanan ve işçilerin ... mahkemesinde açtığı benzeri davalarda, belediye ile yükleniciler arasında sözleşmelerin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmayıp muvazaa olduğu sonucuna varılmış ve benzeri kararlar derecattan geçerek kesinleşmiştir. Taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinde işçilere işçilik hakları ile ilgili SSK mevzuatından doğan hakları ve fiili çalışmaları ile ilgili ödemelerin nasıl yapılacağı düzenlendiği halde, işçilerin ... akitlerinden doğacak tazminattan hangi tarafın ne oranda sorumlu olduğu hususunda bir düzenlemenin bulunmadığı görülmektedir.

Tüm bu açıklamalardan sonra; tacir olan davalıların çalıştırdıkları işçilerin fiili işçilik dışında sair tazminat haklarından sorumlu olacaklarını bilebilecek durumda oldukları ancak, davacı Belediyenin de asıl işveren durumunu muhafaza etmesi nazara alındığında doğan zararlardan tarafların yarı yarıya sorumlu olduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece, davalıların bu ilkeler çerçevesinde sorumluluklarının belirlenmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davacı vekili, karar tarihinden sonra verdiği 7.4.2011 tarihli dilekçe ile davalı ... aleyhine açtığı davasından feragat ettiğini bildirdiğinden feragat dilekçesi değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının tüm, davalılar ... İnş. … Ltd.Şti. ve ...’in ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 50,60 TL. temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, peşin alınan 95,00 TL temyiz harcının istek halinde ...'e iadesine, 9.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2460, Karar No: 2012/4303, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2460 E.  ,  2012/4303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Temyiz dilekçesi davalılar ..., ... ve ...'a Tebligat Yasası'nın 21. maddesi gereğince tebliğ edilmiş ise de, yapılan tebliğler Tebligat Yasası'nın 21. ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine uygun değildir. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Yasası ve Tüzük'te öngörülen yöntemlere uygun olarak ve 7201 sayılı Tebligat Yasası'nın 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik hükümleri de gözetilerek gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday-saman ve kavun ürünlerinin kuru tarlada 2011 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri (tüm kalemler ayrı ayrı gösterilerek) ile kg. başına toptan satış fiyatlarının Torbalı Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4316, Karar No: 2024/3687, Tarih: 25.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/4316 E.  ,  2024/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/206 E., 2014/3856 K.

Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçları, katılan sanık ... hakkında hakaret suçu yönünden yapılan incelemede, katılan sanıklar hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Katılan sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı ile hakaret suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci ve beşinci fıkraları ile 125 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca; katılan sanık ... Uçar hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarını işlediği iddiası ile aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 125 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2014 tarihli ve 2014/206 Esas, 2014/3856 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile katılan sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine; hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin birinci fıkrası, 129 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; katılan sanık ...'ün hakaret suçundan aynı Kanun'un 125 nci maddesinin birinci fıkrası, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.