muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5383, Karar No: 2007/8096, Tarih: 14.06.2007

O halde, çekişmeli taşınmazın 1942 orman kadastrosu ile orman olarak sınırlandırıldığı ve orman sınırları içindeyken yine 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2. ve 2/B madde uygulaması sonucu orman niteliğini kaybetmesi nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine konu olamayacağı, yörede 1953 ve 1967 yıllarında diğer taşınmazlarla ilgili ve çekişmeli taşınmaz hakkında da 1952 yılında yapılan makiye ayırma işleminin hiç bir yasal dayanağının bulunmadığı, 1961 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda orman sınırı içinde olması nedeniyle orman olarak tapulama dışı bırakılan ve 1988 yılında yapılıp 1989 yılında kesinleşen işlemle orman rejimi dışına çıkartılan ve 1988 yılında bu niteliği ile Hazine adına tesbit ve Hazine adına tescil edildiği anlaşılan taşınmaz hakkında davacı kişilerin açtığı tapu kaydı iptal ve tescil davasının reddine karar verilmesinde yasaya aykırı bir yön yoktur.

Usulü kazanılmış hak ve Yargıtay 20 Hukuk dairesinin görevine ilişkin itiraz ve isteme gelince; Yargıtay 8. Hukuk dairesinin bozma kararı ile araştırmanın yetersiz olduğuna, çekişmeli taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilebilecek yerlerden olup olmadığının araştırılması gereğine değinildiğine göre davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşturduğundan söz edilemez. Yargıtay yasasının 14. maddesi ve Yargıtay Başkanlar kurulunun 23.02.2004 gün ve 3 sayılı kararı gereğince, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi hükümlerine göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlere ilişkin davalar ile bu sav ve savunmayı içeren kararların temyiz incelemesinde Yargıtay 20. Hukuk dairesi görevlidir.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/06/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7537, Karar No: 2016/1837, Tarih: 22.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7537 E.  ,  2016/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/07/2014 tarih ve 2013/128-2014/151 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:..’nin önde gelen proje, mühendislik ve müşavirlik firmalarından biri olan müvekkili şirketin, kurulduğu tarihten bu yana ...YAPI ibaresini gerek ticaret ünvanı gerekse marka olarak tüm faturalarında, projelerinde, yayınlarında ve her türlü basılı evrakında kullandığını, ...ibaresini ticaret unvanı ve marka olarak kullanmaya başladığı 1972 yılından 30 yıl sonra 12.11.2001 tarihinde, davalının 2001 08986 sayılı ...markasının 41, 37 ve 42. sınıflarda tescil edildiğini, ...ibaresinin müvekkili şirket ile özdeşleştiğini ve müvekkilinin marka üzerinde öncelikli hak sahibi olduğunu, müvekkilinin unvan ve markası ile karışıklığa sebep olabilecek nitelikte bir marka olan davalı markasının, tescil kapsamındaki hiçbir sınıfta fiilen kullanılmadığını, ileri sürerek; davalının 15.05.2011 tarih ve 2001 08986 sayılı ...markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, dava konusu markanın 1996 yılından beri bilfiil ...a tarafından kullanılmakta olduğundan marka sicilinin gereksiz yere işgalinin söz konusu olmadığını savunarak, tescilli markanın korunması için gereğini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından sunulan delillerin markanın KHK md. 14 anlamında ciddi bir şekilde kullanıldığını kanıtlamaya yeterli bulunmadığı, markanın fiili kullanımına dair dosyaya delil sunulmadığı, dava konusu 2001 08986 sayılı ...ibareli markanın, tescil kapsamındaki tüm hizmetler yönünden 556 sayılı KHK’nın 42/1-c ve 14. maddeleri uyarınca hükümsüzlük koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davalı şirket adına tescilli 2001/08986 kod numaralı ''Sim+şekil'' markasının tescilli oluğu 37, 41, 42 sınıflar yönünden 556 sayılı KHK'nın 14 ve 42/1-c maddesi gereğince hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13340, Karar No: 2025/315, Tarih: 09.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2021/13340 E.  ,  2025/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1759 E., 2021/1689 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/396 E., 2021/218 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 5510 sayılı Kanun'un 28.maddesi gereğince Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının % 50, %59 ve 16 yıl sigortalılık ve 4320, %40, %49 oranında, en az 18 yıl sigortalı olanların 4680 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta primi ödemesi kaydıyla f.2 (a) bendi kapsamında yaşlılık aylığına hak kazanacağını, davacının eğitim ve araştırma hastanesinden alınan raporunda iş göremezlik oranının % 40 olduğunun tespit edildiğini, Karadeniz Teknik Üniversitesi Hastanesi'ne sevk sonucu %55 oranında malul olduğunun belirlendiğini, davalı Kurum tarafından aylık bağlanmadığını belirterek yaptığı başvurunun reddine ilişkin işleminin iptaline, maluliyet oranının tespitine, 5510 sayılı Kanun'un 28. maddesi gereğince aylık bağlanmasına karar verilmesini isteyerek, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının yaptığı müracaat sonucunda yapılan araştırma ve değerlendirme neticesinde davacının çalışma gücü kaybının kanunun aradığı oranın altında olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle davacı tarafça Kuruma yapılan 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 31. maddesinde belirtilen engellilik indiriminden faydalanma ve yaşlılık aylığına hak kazanma yönündeki talebin Kurum tarafından kabul edilmediğini, davacının tüm dosya ve evraklar ile birlikte sevkinin yapıldığını, hakem hastaneden gelen raporun Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığınca değerlendirildiğini ve davacının çalışma gücünün %40'ın alında %19 olduğunun tespit edildiğini, hal böyle iken davacının müfredat ve yasa gereği engellilik indiriminden yararlanamayacağını, Kurum işleminin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin kabulüyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle, kararın bozulmasını talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin kabulüyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

5510 sayılı Kanun'un geçici 1/2. maddesinde; "17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanunlara göre bağlanan veya hak kazanan; aylık, gelir ve diğer ödenekler ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre ödenmekte olan ek ödemenin verilmesine devam edilir. Bu gelir ve aylıkların durum değişikliği nedeniyle artırılması, azaltılması, kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan ilgili kanun hükümleri uygulanır." hükmü ile aynı Kanun'un geçici 7/1. maddesinde "(Değişik: 17.04.2008-5754/68 md.) Bu Kanun'un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tabi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları kanun hükümlerine göre değerlendirilir." hükmü düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanun'un malullük ve engellilik hükümlerine ilişkin geçiş hükümleri başlıklı 5510 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesinde " 4. maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında olup bu Kanunun yürürlük tarihinden önce ilk defa sigortalı olanlardan, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun mülga 53. maddesine göre malûl sayılmayı gerektirecek derecede hastalık veya engeli bulunan ve bu nedenle malullük aylığından yararlanamayan sigortalılar, yaşları ne olursa olsun en az onbeş yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak şartıyla yaşlılık aylığından yararlanırlar.

(Değişik ikinci fıkra: 17.04.2008-5754/71 md.) Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce sigortalı olup bu Kanunun yürürlük tarihinden önce veya sonra engelliliği nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılar hakkında, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun mülga 60. maddesinin (c) bendinin (b) alt bendi ve geçici 87. maddesine göre işlem yapılır.

(Değişik ikinci fıkra: 17.04.2008-5754/71 md.) Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce sigortalı olup bu Kanunun yürürlük tarihinden önce veya sonra engelliliği nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılar hakkında, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun mülga 60. maddesinin (c) bendinin (b) alt bendi ve geçici 87. maddesine göre işlem yapılır.

Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce engelliliği nedeniyle vergi indiriminden yararlananlardan yaşlılık aylığı bağlananların aylıklarının kesilmesi ve tekrar bağlanmasında bu Kanunun yürürlük tarihinden önceki hükümler geçerlidir.

Birinci ve ikinci fıkraya göre bağlanan aylıkların aylık bağlama oranı, 5400 gün üzerinden hesaplanan orandan az olamaz.

(Ek fıkra: 17.04.2008-5754/71 md.) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce, malullük durumlarının tespiti için talepte bulunan ve bu Kanunun yürürlük tarihinden sonra malûl olduklarına karar verilenler hakkında 506 ve 2925 sayılı Kanunlardaki diğer şartları da taşımaları halinde anılan kanunlara göre malullük aylığı bağlanır..." düzenlemesi yer almaktadır.

Diğer yandan; 506 sayılı Kanun'un yaşlılık aylığından yararlanma şartları başlıklı 60. maddesinin (C) bendinin (b) alt bendinde; (Değişik:29.07.2003-4958/34 md.) Sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılardan; ilgili mevzuatı uyarınca, I. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az onbeş yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak, II. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az onsekiz yıldan beri sigortalı olmak ve en az 4000 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak, III. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az yirmi yıldan beri sigortalı olmak ve en az 4400 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmaları şartıyla yaşlılık aylığından yararlanırlar. Sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanması dolayısıyla yaşlılık aylığına hak kazanarak yaşlılık aylığı alanlar Kurumca kontrol muayenesine tabi tutulabilir." hükmü düzenlenmiştir.

Diğer taraftan 5510 sayılı Kanun'un 25. maddesi gereğince 4/a ve 4/b’li sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını kaybettiği Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu Kurumun Sağlık Kurulunca tespit edilenlerin malul sayılacağı belirtilmiştir.

Anılan Kanun’un 26 maddesinde ise “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a)25. maddeye göre malûl sayılması,

b)En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

Anılan Kanun’un 26 maddesinde ise “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a)25. maddeye göre malûl sayılması,

b)En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

c)Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4. maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dâhil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü getirilerek, “malullük aylığı” bağlanma şartları düzenlenmiştir. Eldeki dava dosyası incelendiğinde; davacının ilişkin olduğu Sosyal Güvenlik Kanunu kapsamındaki sigorta başlangıç süresi dikkate alındığında somut olayda 5510 sayılı Kanun'un 28/5. maddesinin uygulama alanının bulunmadığı, kaldı ki Mahkemenin davadaki vakalarla bağlı olup hukuki sebeple bağlı olmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağının 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun mülga 60. maddesinin (c) bendinin (b) alt bendi ve geçici 87. madde olmasına rağmen, hükmün 5510 sayılı Kanun'un 28. maddesi kapsamında tesis olunması yukarıda belirtilen gerekçelerle isabetsizdir. Bunun yanında Merkez Sağlık Kurulu tarafından 2016 yılında hazırlanan Sağlık Kurulu Raporuna istinaden davacının %40 oranında çalışma gücünü yitirdiği ve üçüncü derece sakatlık indiriminden yararlanmaya hak kazandığına dair belgenin mevcudiyeti karşısında, Mahkemece bu hususlar da göz önünde tutularak bir irdeleme yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi de isabetsizdir ve anılan hususlar bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10797, Karar No: 2014/14180, Tarih: 24.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10797 E.  ,  2014/14180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine ve yapılan kolluk araştırmasına göre adresinin “Yeni Mahalle ŞHT....Sokak No:2/6 ...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.10.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5753, Karar No: 2019/120, Tarih: 15.01.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/5753 E.  ,  2019/120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Mahkemesi : ... 14. İş Mahkemesi

Dava, 6111 sayılı Yasayla 4447 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 10. madde kapsamındaki teşvikten faydalandırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, aksi Kurum işleminin iptaline dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı, 4447 sayılı Yasanın geçici 10. Maddesi şartlarını taşımasına rağmen Kurumca 2015/10 sayılı Genelge gerekçe gösterilerek talebinin reddedildiğini, oysa yasadan faydalanmak için gereken tüm şartlara haiz olduğunu belirterek Kurum genelgesi ile çıkartılan uyuşmazlığın giderilmesi ile 4447 Sayılı Yasanın geçici 10. Madde hükümlerinden faydalanılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum, kurum işlemlerinin yasa ve usule uygun olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Dava kurum işleminin iptaline karar verilmesine yöneliktir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 81. Maddesi ile 4447 sayılı Kanunun geçici 10. maddesidir. Söz konusu yasal düzenlemeler ile işverenlerden alınacak sigorta prim oranları belirlenmiş, bu oranlar farklı tarihlerde yürürlüğe giren yasal değişiklikler ile yeniden düzenlenmiştir.

Sigorta primi teşviklerine ilişkin farklı Kanunlarda yer alan düzenlemelerin uygulama usul ve esasları SGK tarafından çıkartılan 18/03/2010 tarihli 2010/10 sayılı Genelge ile düzenlenmiştir. Kurum söz konusu Genelgede mevcut sigorta primi teşvik uygulamalarında bir sigortalının aynı anda birden fazla sigorta primi teşviki kapsamına girmesi durumunda işverenlerin bahse konu sigortalı için tercih edecekleri herhangi bir sigorta primi teşvikini Kuruma bildirmelerinin mümkün olduğunu kabul etmekte, ancak değişiklik taleplerinin bu Genelge esası alınmak suretiyle yapılması gerektiğini bildirerek, genelge sonrasında yapılan değişiklik taleplerini kabul etmemektedir.

Dava konusu olayda, davacının 03/06/2016 tarihli 8.111.428 sayılı yazısı ve 09/06/2016 tarihli 8273752 sayılı yazısı ile 1054911035 sicil nolu işyerine ilişkin olarak başvurularının ek ve iptal bildirgelerin sözkonusu Genelgeye istinaden Kurumun 16/06/2016 tarihinde reddedildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda, davacının 03/06/2016 tarihli 8.111.428 sayılı yazısı ve 09/06/2016 tarihli 8273752 sayılı yazısı ile 1054911035 sicil nolu işyerine ilişkin olarak başvurularının ek ve iptal bildirgelerin sözkonusu Genelgeye istinaden Kurumun 16/06/2016 tarihinde reddedildiği anlaşılmaktadır.

Davacı şirketin aynı anda Yasa koyucu tarafından çıkartılan birden fazla işveren primi teşviki kapsamında olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, Kurumun Genelge ile Yasa koyucu tarafından getirilen işveren teşvikinden yararlanma hakkında sınırlama getirip getiremeyeceği noktasında toplanmaktadır. İdareler Yasa koyucu tarafından çıkartılan Yasaların uygulama usul ve esasların belirlemek için düzenleyici işlemler yapabilir iseler de Yasalar tarafından belirlenen hakların sınırlanması sonucu doğuracak şekilde düzenleyici işlemler yapamazlar. Söz konusu Genelge ile davacı şirketin işveren primi teşvikinden yararlanma hakkı sınırlandırılmıştır. Hal böyle olunca, davacı şirketin Genelgeden sonra değişiklik talebinde bulunduğu gerekçesiyle yasal olarak yararlanma hakkı olan işveren prim teşvikinden yararlanmasını engelleyen işlemin yerinde olmadığı kanaatine varılarak davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI