muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6833, Karar No: 2017/550, Tarih: 23.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/6833 E.  ,  2017/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkili arsa sahibine sözleşme gereğince verilmesi gerekenden daha küçük metrekare daire ve dükkan verildiğini ve süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek, daire ve dükkan nedeniyle uğradığı zararın ve gecikme tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı arsa sahibine eksik metrekare daire ve dükkan verildiği ve süresinde teslim edilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu ve ek raporlarına göre davacı arsa sahibine sözleşme gereğince 170 metrekare yerine, 148,40 metrekare daire verildiğinden bahisle, 60.000,00 TL zararın tahsiline karar verilmiş ise de; karar dosya bilgileri ile uyumlu değildir. Bilirkişilerin 15.07.2014 günlü ikinci ek raporunda, inşaatın m² değerinin 2.000 TL olduğu bildirilmiş olduğundan, davacıya verilen dairenin 21.40 m² eksik olduğu göz önüne alınarak hesap yapılıp karar verilmelidir. Yapılan hesaplamada 296.800,00 TL olduğu anlaşılmıştır. Keza, davacıya ait 25 numaralı dükkanda, davacının hissesi 2287/9586 olduğu halde, dükkan için gecikme (kira) tazminatının 40 metrekare üzerinden hesaplanması da hatalı olmuştur.

Bu durumda, davacı arsa sahibinin daire nedeniyle uğradığı zararın 43.200,00 TL ve dükkan nedeniyle gecikme tazminatının ise 6.527,46 TL olarak kabulü ile buna göre hüküm kurulması gerekirken, hatalı hesaplama ile daha fazlaya karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11308, Karar No: 2013/14619, Tarih: 22.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11308 E.  ,  2013/14619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava konusu uyuşmazlık, TMK m.716'ya dayanan cebri tescil talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17263, Karar No: 2010/8786, Tarih: 30.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/17263 E.  ,  2010/8786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta ve genel tatil,

yıllık izin, yolluk alacağı ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ücret alacağının miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı TIR şoförü olarak, aylık asgari ücret artı yurt dışı sefer başına 360 USD yolluk aldığını, son 4 ayın ücretinin ve son 3 seferin yolluğunun ödenmediğini iddia etmiştir.

Davalı davacının asgari ücretle çalıştığını ve ücretlerinin ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece Bilirkişi raporuna itibarla ücret alacağının tahsiline hüküm kurulmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ayrıca yolluk alacağı hesaplanmış, ücret alacağı isteğinin asgari ücretten hesaplanması gerektiği belirtildiği halde, hesaplama yapılırken yolluğunda ilave edildiği yevmiyeden ücret hesaplanmıştır.

Ücret bordrolarının imzasız olması nedeniyle ücret alacağına karar verilmesi doğru ise de, ayrıca yolluk hesabı da yapıldığından, yolluk ilaveli ücretin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2626, Karar No: 2013/2126, Tarih: 11.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2626 E.  ,  2013/2126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.03.2011 gün ve 2009/806-2011/235 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava dosyası davacı vekilinin istemi üzerine temyiz incelemesi için Dairemiz’e gönderilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davanın kısmen kabulüne karar verildiği, ancak gerekçeli karar davalı şirket temsilcisi olduğu belirlenen kişilere Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de doğrudan şirket adresine tebliğine tevessüt edilmediği görülmüştür. Bu durumda, mahkemece, gerekçeli kararın davalı Fırat Temizlik İnşaat Turizm Ürt. Paz. San. Tic. Ltd. Şti'ne şirketin adresinde tebliğ edilmesinden sonra dosyanın Dairemiz’e gönderilmek üzere mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan eksik hususların tamamlanması için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12617, Karar No: 2019/12603, Tarih: 20.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/12617 E.  ,  2019/12603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdur vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17177, Karar No: 2021/4527, Tarih: 13.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17177 E.  ,  2021/4527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Davacılar ... ve...Tarım Ltd. Şti. vekili Av. ... tarafından davalı Müflis Asya Katılım Bankası A.Ş İflas İdaresi aleyhine 07/09/2018 gününde verilen dilekçe ile yargılamanın iadesinin istenmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; şartları oluşmayan yargılamanın iadesi isteminin reddine dair verilen 28/12/2018 günlü karara karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacılar vekilinin başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen 17/12/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekilince süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacılar vekili; mahkemenin önceki 2013/61 esas, 2013/41 karar sayılı ve 30/12/2013 günlü kararı ile müvekkilleri tarafından açılan haksız ihtiyati haciz nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasının reddedildiğini, kararın Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 16/12/2014 günlü ilamı ile onandığını, karar düzeltme talebinin de reddedilerek kararın kesinleştiğini, ancak Yargıtayca itirazlarının değerlendirilmediğini, davalı bankanın uyguladığı haksız hacizlerin davacılara zarar vermek amacıyla yapıldığını, taşkın ve fazla haciz uygulanması sonucu ticari faaliyetlerinin sonlandığını, haczin uygulanma şeklinin de yanlış olduğunu, açtıkları davada verilen red kararının onanmasının doğru olmayıp, ihtiyati haciz kararını veren, açtıkları davaya ve Yargıtay incelemesine bakan hâkimlerin bir çoğunun Fetö Terör Örgütü üyesi olduklarından görevden alındıklarını, davalı kurumun da bu örgüte ait bir kuruluş olduğunu, aynı amaca hizmet eden bu kişilerin tarafsız ve adil yargılama yaparak karar vermelerinin beklenemeyeceğini, adil yargılanma hakkını kullanamadıklarını belirterek, yargılamanın iadesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, HMK’nın 375. maddesinde düzenlenen iade şartlarının oluşmadığını savunarak, istemin reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacının ileri sürdüğü sebebin dosyaya etkisine yönelik olarak herhangi bir somut iddiada bulunulmadığı gibi, bu sebebin tahdidi olan yargılamanın iadesi sebepleri arasında da yer almadığı gerekçesiyle, işin esasına girilmeden yargılamanın iadesi isteminin reddine karar verilmiş; hükme karşı davacılar vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, ve aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 13/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/897, Karar No: 2007/924, Tarih: 28.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-897 E.  ,  2007/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3.İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2007

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 3.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.04.2007 gün ve 2006/1485-2007/296 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10.07.2007 gün ve 2007/19893-23050 sayılı ilamı ile; (“…Davacı  işçi 19.11.2001 tarihinde imzalan protokolün  geçersiz olduğunu ileri sürmüş ve 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu  iş sözleşmesinin 39. maddesinde  öngörülen  ücret artışından kaynaklanan fark  ücret isteğinde bulunmuştur. Davalı  işveren  protokolün  toplu  iş sözleşmesi  imzalayan yetkili kişiler tarafından imzalandığını ve geçerli  olduğunu  savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

İşyerinde, 28.8.2000 tarihinde  sendika tarafından verilen yetkiye istinaden  16.2.2001 tarihinde imzalanan toplu  iş sözleşmesi 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte kalmıştır. Toplu  iş sözleşmesini imzalayan sendika yetkililerinin bir kısmı ile işveren temsilcileri arasında 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolle, 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren  ücret artış  hükmü tadil edilmiş ve ücret artışı  oranı düşürülmüştür. Yine 1.4.2002 tarihinde yürürlüğe girecek  olan ücret artışı hükmünde değişiklik yapılmıştır.

Sözü edilen protokolü sendika adına imzalayanlardan 5 kişi 28.8.2000 tarihli  sendika yetki yazısında  münferiden ve müştereken  toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kılınmışlardır. Toplu  iş sözleşmesi imzalama konusunda  verilen yetki sendika tarafından daha sonra geri alınmış değildir. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapılması için  ise sendika tarafından   özel bir yetki verilmesine gerek bulunmamaktadır. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapma konusunda sendika yönetim kurulunun bir karar alması da gerekmemektedir. Sendika yetkilileri tarafından anılan yetkiye dayanılarak 16.2.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesi imzalanmasının ardından 9 ay sonra değişen koşullara göre bazı hükümlerde değişikliğe gidildiği görülmektedir.

Somut olayda, 19.11.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesini birlikte ve tek başına imzalamaya yetkili  olan  aralarında sendika genel  başkanı  işe şube yöneticisinin de bulunduğu 5 kişi protokolü sendika adına düzenlemişler ve işyerinde anılan protokol uygulanmaya başlamıştır. Bu konuda sendika ile işveren  arasında bir  uyuşmazlık ortaya çıkmamıştır.  İşçiler de  protokole yapılan uygulamaya karşı çıkmaksızın çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Sonraki dönemlerde yeni toplu  iş sözleşmeleri imzalanmış ve işçilerin almakta oldukları  ücretleri  üzerinden  ücret artışları öngörülmüştür. Anılan sözleşmelerin imzalanması aşamalarında da 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolün geçersizliği sendika ile işveren arasında bir çekişme konusu olmamıştır. Böyle olunca bahsi geçen protokolün sendika adına yetkili kişiler tarafından imzalanmadığının kabulü doğru  olmaz.

Mahkemece kararın gerekçesinde daha  önce aynı konuda kesinleşen mahkeme kararlarından söz edilmişse de, anılan protokolün  ileriye dönük  olarak sonuçlarını doğuracağı yönünde yerel mahkeme kararlarının onandığı Dairemiz  kararları da mevcuttur. Bu itibarla her dosyadaki delil durumuna göre çözüme gidilmelidir.

Dairemizin kararlılık kazanmış  olan uygulamasına göre toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kişiler tarafından düzenlenen protokolle toplu  iş sözleşmesi hükümlerini ileriye dönük  olarak değiştirilmesi  imkan dahilindedir. Somut olayda protokolün  ilk maddesinde 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olan ücret artışı hükmü tadil edilmekle bu değişiklik, geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz. Böyle olunca davacının 1.10.2001 - 19.11.2001 tarihleri arasında kalan dönem için protokolün sonuç doğurmayacağı kabul edilmeli ve anılan dönem için  ücret farkı  hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Protokolün imzalandığı tarih sonrasında ise protokol hükümleri doğrultusunda yapılan işveren uygulaması yerinde olduğundan  19.11.2001 tarihi sonrası için ücret farkı  isteğinin reddine karar verilmelidir. Gerekirse bu yönde bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre ve özellikle toplu iş sözleşmesinin eki niteliğinde bulunan protokol uyarınca toplu iş sözleşmesinin yasaca cevaz verilen hükümlerinin ileriye dönük olarak değiştirilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12852, Karar No: 2014/10461, Tarih: 29.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12852 E.  ,  2014/10461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3865, Karar No: 2013/6357, Tarih: 15.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/3865 E.  ,  2013/6357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, İİK'nun 89.maddesinden kaynaklanan menfi tesbit istemine ilişkin bulunmasına, yerel mahkemenin nitelendirmesinin de bu yönde olmasına ve hükmün bu yönden temyiz edilmiş bulunmasına göre inceleme görevi ... ....... Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın ... Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın ... Birinci Başkanlığına gönderilmesine, ....04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/510, Karar No: 2018/5144, Tarih: 31.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/510 E.  ,  2018/5144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : 1. İş Mahkemesi

KARAR

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

A)Davacı İstemi :

Dava, davacının sigortalılık başlangıcının 01.01.1980 tarihi olduğunun tespiti ile 01.01.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının istemine ilişkindir.

B)Davalı Cevabı :

Davalı Kurum vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğini, Kurum kayıtlarının aksinin eşdeğer nitelikte resmi belgelerle kanıtlanması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve kararı :

Mahkemece, davacı adına düzenlenen işe giriş bildirgesi ve dinlenen tanık beyanları doğrultusunda, istek gibi davanın kabulüne karar verilmiştir

İstinaf başvurusu :

Davalı Kurum vekili; Kurum kayıtlarının aksine soyut tanık beyanı ile sonuca gidilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve kararı :

Mahkemece, davacı adına düzenlenen işe giriş bildirgesi ve dinlenen tanık beyanları doğrultusunda, istek gibi davanın kabulüne karar verilmiştir

İstinaf başvurusu :

Davalı Kurum vekili; Kurum kayıtlarının aksine soyut tanık beyanı ile sonuca gidilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu ; davacının dava dışı 124552.33 sicil numaralı ... ve ... ünvanlı işyerinden verilen 01.01.1980 tarihli işe giriş bildirgesinin 04.08.1980 tarihinde 86285 kayıt numarası ile Kurum kayıtlarına alındığı, işyerinin 01.01.1980-31.12.1983 tarihleri arası 506 sayılı Kanun kapsamında bulunduğu, davacının hizmet cetveline göre ilk sigortalılığının 22.08.1983 tarihinde başka işyerinden bildirildiği ve sigorta sicil numarasının aynen devam ettiği, davacının ... olan adının işe giriş bildirgesinde ... olarak yazılmasının beyana göre yapılan maddi hata olduğu kanaatini güçlendirdiği, 1980/1.dönem bordrolarında isimleri bulunan davacı tanıkları ...'in "davacının anne ve babasının fabrikada bekçi ve aşçı olarak çalıştığını, davacının o zamanlar çocuk olduğunu, davacının çalışıp çalışmadığını hatırlamadığını" belirttiği, davacı tanığı ...'ın "davacıyı işyerinde gördüğünü, elektrik panoları imal edilen işyerinde davacının da bu işleri yaptığını, babasının fabrikada bekçi olarak çalıştığını, fabrikanın bekçi evinde kaldıklarını" beyan ettiği, bordro tanığı olarak dinlenen ...'in "1980 yılında davacı ile birlikte çalıştıklarında davacının o sırada 13-14 yaşlarında çocuk olduğunu, anne babasının da aynı işyerinde aşçı olarak çalıştığını, davacının 1-1,5 yıl kadar çalıştığını, şirkete ait bahçede oturduklarını" beyan ettiği, bordro tanığı ...'in "kendisi askerden dönünce 1980 yılının 2.ayında tekrar işbaşı yaptığını, davacıyı işyerinden tanıdığını, 1980 yılında beraber çalıştıklarını" beyan ettiği, davacı tanıklarının ve bordro tanıklarının davacının tespitini istediği tarih itibari ile 1980/1.dönem bordrolarında isimlerinin yazılı olduğu ve davacının işyerinde fiilen çalıştığını doğruladıkları, buna göre davacının sigorta başlangıç tarihinin 01.01.1980 olarak tespitine dair ilk derece mahkemesi kararının yerinde olduğu, 01.01.1980 sigorta başlangıç tarihi itibari ile yapılan hesaplamaya göre davacının 20.12.2000 tahsis talep tarihinde 25 yıllık sigortalı olma, 45 yaşını doldurma şartını yerine getirdiği ve hizmet cetveline göre 5000 günden fazla prim ödeme gün sayısını da tamamlamış olması nedeniyle 01.01.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine dair kararın dosya kapsamına uygun olduğu, ilk derece mahkemesinin davacının taleplerini karşılayacak şekilde tespit hükümleri kurduğu anlaşılmakla, incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar vermiştir.

E)Temyiz :

Davalı Kurum temyiz nedenleri :