muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/7110, Karar No: 2024/4066, Tarih: 03.07.2024

.) ile konusu para olmayan, kamu görevlilerinin bu statüsünden kaynaklanan tüm haklarını (sosyal hakları, derece, terfi, intibak, izin vs. hakları) kapsadığı ifade ettiği, bu nedenle döner sermayeye dayalı ek ödemenin özlük hakkı olduğu, 657 sayılı Kanun'un 104/G maddesinin uygulanabilirliği olmadığı, 657 sayılı Kanun'un 104/G maddesinde yalnızca yıllık izin ve mazeret izinlerine yer verilmişken Yönetmelik hükmüyle hastalık izinlerinin de bu kapsama dahil edildiği, hastalık iznini kullanan kamu görevlilerine ek ödeme yapılmamasının kurallaştırıldığı, bu emredici düzenlemeler karşısında döner sermaye ek ödemesi yönünden Yönetmelik ile üst hukuk normlarından farklı bir düzenlemeye gidilmesinin normlar hiyerarşisine aykırı olduğu, mali hakları sınırlandıran hükümlerin Yönetmelik ile getirilemeyeceği, çalışanların korunması, izinlerini kullandıkları dönemde gelirden yoksun bırakılmamalarının Anayasa’nın 2. maddesinde düzenlenen sosyal devlet ilkesinin de gereği olduğu, bu yönde yargı kararları olduğu, tüm bu nedenlerle değişiklik yapan Yönetmeliğin 2. maddesi ile  asıl Yönetmeliğin 4. maddesine eklenen 10. fıkranın ikinci cümlesindeki “yılda 7 günü geçmeyen” ibaresinin dinlenme, maddi ve manevi varlığını geliştirme, yaşama ve sağlık haklarını ihlal etmesi, üst hukuk normlarına, kamu yararı ve hizmetin gereklerine aykırı olduğu; maddenin ikinci cümlesinin aynı zamanda, yıllık izin, analık izni, süt iznine yer vermediğinden eksik düzenleme içerdiğinden iptali gerektiği ileri sürülmektedir.

Davaya konu Yönetmelik  ile değiştirilen asıl Yönetmeliğin 5. maddesinin 9. fıkrasının (b) alt bendinin son cümlesinin hukuka aykırı olduğu iddiasına ilişkin olarak; dava konusu Yönetmelik maddesi ile, taban ödemenin serbest meslek faaliyetinde bulunan veya özel sağlık kuruluşlarında çalışmakta olanlara ödenmeyeceğinin kurallaştırıldığı,düzenlemenin üst hukuk normlarına aykırı olduğu,  2547 sayılı Kanun'da buna ilişkin herhangi bir yasaklayıcı hüküm olmadığı, hekimler arasında belirtilen biçimde ayrım yapılmasının Anayasa'nın 10. maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, 2547 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 70. madde ile mesai saatleri dışında serbest meslek faaliyetinde bulunmakta veya özel sağlık kuruluşlarında çalışmakta olanlara, bu faaliyetlerini sona erdirinceye kadar üniversite ödeneği ve ek ödeme ödenmeyeceğini öngören kuralın, Anayasa Mahkemesi tarafından Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edildiği, görev, yetki ve sorumluluklarını diğer öğretim üyeleri gibi yerine getiren mesai saatleri sonrasında çalışan öğretim üyelerinin taban ödemeden yararlandırılmamasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olacağı öne sürülmektedir.
	Davaya konu Yönetmeliğin 5. maddesi ile asıl Yönetmeliğe eklenen Ek-4 sayılı "Taban Ek ödeme katsayı cetvelinin 1.,3.,5. ve 7. satırlarının karşılığındaki katsayıların  hukuka aykırı olduğu iddiasına ilişkin olarak; Ek-4 sayılı tabloda unvanların karşılığında belirlenen katsayıların gelire katkısı olan ve olmayan şeklinde ikili bir ayrım yapılarak ve akademik unvanlara göre belirlendiği, gelire katkısı olan ya da olmayan ayrımı yapılmaksızın söz konusu özelleşmiş emeğin dikkate alınmaksızın katsayıların belirlenmesinin düzenlemenin getiriliş amacı ile örtüşmediği, öğretim üyelerine sabit ek ödemenin yanı sıra herhangi bir katkıya bağlı olmaksızın ödenecek taban ek ödeme tutarlarının ülkenin mevcut ekonomik koşulları düşünüldüğünde oldukça yetersiz kaldığı, söz konusu katsayıların belirlenmesinde sağlık hizmeti sunumu katılımının esas alındığı ancak öğretim üyelerinin diğer görevlerinin dikkate alınmadığı, eğitimle birlikte hizmet sunumu ve araştırma faaliyetlerinin de gerçekleştirildiği, öğretim elemanları yönünden özelleşmiş emek ve birikimlerinin karşılığı bir ücrete denk gelmediği, ek ödemeye ilişkin katsayıların 2547 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri ile Anayasa'nın 55. maddesine uygun olmadığı, düzenlemenin getiriliş amacının kamu yararı ve hizmet gerekleri ile bağdaşmadığı ve değişiklik yapan Yönetmeliğin 5. maddesi İle asıl Yönetmeliğe eklenen Ek-4 Sayılı Taban Ek Ödeme Katsayı Cetvelinin" 1, 3, 5 ve 7 . satırlarının karşılığındaki katsayıların yetersiz olması nedeniyle iptali gerektiği iddia edilmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI :
Usule ilişkin olarak; davacı ... Derneği'nin dava açma ehliyetinin olmadığı, davanın süreaşımı nedeni ile reddi gerektiği ifade edilmiştir.

DAVALININ SAVUNMASI :
Usule ilişkin olarak; davacı ... Derneği'nin dava açma ehliyetinin olmadığı, davanın süreaşımı nedeni ile reddi gerektiği ifade edilmiştir. 
Esasa ilişkin olarak ise; davacı Derneğin dava açmakta hukuki yararı olmadığı, iddialarının dayanaksız ve yersiz olduğu, mevcut düzenlemede Sağlık Bakanlığı'nca ilan edilmiş bulaşıcı ve salgın hastalığa yakalananların bu durumlarını sağlık raporuyla belgelendirmesi halinde kullandıkları hastalık izin sürelerinin de aktif çalışılmış gün olarak kabul edileceğinin düzenlendiği, Yönetmelik hükmünde herhangi bir eksik düzenlemenin söz konusu olmadığı; Yükseköğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik'in mevcut halinde “Sabit ek ödeme”, “Taban ödeme” ve “Teşvik ek ödemeleri” olmak üzere üç farklı döner sermaye ek ödemesi getirildiği, bundan başkaca mesai saati dışında verilen hizmetlerden doğan ek ödemeler de olduğu, muayenehanesi olan hekimlerin de taban ödeme hariç, sabit ek ödeme, teşvik ek ödemeleri, varsa mesai dışı ek ödemelerini ve yasada yer verilen akademik teşvik ödemeleri gibi ödemelerini aldıkları, yalnızca kamuda çalışanların motivasyonunun da korunması gerektiği, bir hekimin özel sağlık kurum ve kuruluşlarında aynı anda çalışmasının, kamuda kısmi zamanlı çalışmanın sakıncalarını özel sektöre taşıyacağı, kamu kaynaklarının özel sektörün çıkarları doğrultusunda kanalize edilmesinin de söz konusu olabileceği, düzenlemenin hukuka ve mevzuata uygun olduğu; Ek-4'te yer alan tablodaki kadro unvanlarına gelire katkısı olan ve gelire katkısı olmayan şeklinde belirlenen taban katsayısının devlet memuru aylığı ile çarpımı sonucu taban ödeme tutarının bulunduğu, söz konusu Taban Ödeme Katsayı Cetvelinin eşitlik ilkesi göz önüne alınarak Sağlık Bakanlığı Ek Ödeme Yönetmeliği hükümlerine uyarlı olarak düzenlendiği, taban ödemenin düşük olduğu ifade edilse de, bu ödemenin motivasyon amaçlı verildiği ve diğer ödemelerle birlikte tatmin edici bir bedel olduğu,  dava konusu Yönetmelik hükümlerinin hukuka uygun olduğu ve eşitlik, kamu yararı ve hizmet gerekleri gözetilerek tesis edildiğinden iptal isteminin reddine karar verilmesi gerektiği, Mahkemelerin yerindelik denetimi yapamayacağı savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ :   Anayasa'nın 10. maddesinde herkesin herhangi bir ayrım gözetilmeksizin Kanun önünde eşit olduğu; 55. maddesinde, Devletin çalışanların yaptıkları işe uygun adaletli bir ücret elde etmeleri ve diğer sosyal yardımlardan yararlanmaları için gerekli tedbirleri alacağı; 128. maddesinde memurların ve diğer kamu görevlilerinin nitelikleri, atanmaları, görev ve yetkileri, hakları ve yükümlülükleri, aylık ve ödenekleri ve diğer özlük işlerinin kanunla düzenleneceği belirtilmektedir.

DÜŞÜNCESİ :   Anayasa'nın 10. maddesinde herkesin herhangi bir ayrım gözetilmeksizin Kanun önünde eşit olduğu; 55. maddesinde, Devletin çalışanların yaptıkları işe uygun adaletli bir ücret elde etmeleri ve diğer sosyal yardımlardan yararlanmaları için gerekli tedbirleri alacağı; 128. maddesinde memurların ve diğer kamu görevlilerinin nitelikleri, atanmaları, görev ve yetkileri, hakları ve yükümlülükleri, aylık ve ödenekleri ve diğer özlük işlerinin kanunla düzenleneceği belirtilmektedir.
	18.01.2014 tarih, 28886 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6514 sayılı Kanun’un 11. maddesiyle 2547 sayılı Kanun'un 36. maddesine eklenen yedinci fıkrasının ilk cümlesinde, tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olan öğretim elemanlarının, kanunlarda belirtilen hâller dışında 657 sayılı Kanun'un 28. maddesi hükmüne tâbi olduğunu belirtilmektedir. Bu düzenleme ile ayrıca 2547 sayılı Kanun'a tâbi olarak görev yapmakta olan tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olan öğretim elemanlarının, çalışma koşulları bakımından, diğer memurların tâbi olduğu hüküm ve sınırlamalara tâbi olacağı öngörülmektedir. Bu suretle söz konusu öğretim elemanları da mesai saatleri sonrasını kapsar şekilde değişiklikte ifade edilen mesleki faaliyette veya serbest meslek icrasında bulunma yasağına tâbi olacaklardır. Bu çalışma yasağına, 6514 sayılı Kanun'un 11. maddesiyle 2547 sayılı Kanun'un 36. maddesine eklenen fıkra ile bir istisna getirilmiştir. Buna göre, söz konusu öğretim elemanlarından profesör ve doçent kadrosunda olanlar, her bir anabilim dalındaki kadrolu profesör ve doçent sayısının yüzde ellisini geçmemek, bir yıla kadar kurumsal sözleşme yapılmak ve geliri üniversite döner sermayesi hesabına kaydedilmek şartıyla ve ilgilinin muvafakati ile mesai dışında özel hastaneler veya vakıf üniversitesi hastanelerinde çalıştırılabilecektir. 
	 Dava konusu Yönetmelik maddesinin düzenlendiği 15.09.2022 tarihli ve 31954 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yükseköğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmeliğin "Genel Gerekçesi"nde ise, Bakanlık kadrosunda olan sağlık çalışanlarının mali ve sosyal haklarında iyileştirme yapılmasına karşın Üniversitelerde çalışmakta olan sağlık çalışanlar açısından herhangi bir düzenleme yapılmamasının eşitlik, adalet ve çalışma barışı ilkelerine aykırı olduğu ve kamuda aynı hizmeti vermesine rağmen aynı haklara sahip olamayan sağlık çalışanların tamamının benzer haklardan faydalanabilmesi için ilgili yasal düzenlemelerin yapılması gerektiğinin belirtildiği görülmektedir.

15.09.2022 tarihli ve 31954 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yükseköğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 3. maddesi b bendinde; "Taban ödeme;  2547 sayılı Kanun’un 58. maddesinin (c) fıkrası kapsamında çalışan personelin ödüllendirilerek motivasyonunun artırılması amacıyla yapılan bir ödemedir." tanımlaması yapılmıştır. 
	Üniversitelerde ders verme öğretim elemanı olarak çalışmanın doğal bir sonucudur. Yükseköğretim kurumlarında 2547 sayılı Kanun’da belirtilen amaç ve ilkelere uygun biçimde önlisans, lisans ve lisansüstü düzeylerde eğitim - öğretim ve uygulamalı çalışmalar yapmak ve yaptırmak, proje hazırlıklarını ve seminerleri yönetmek öğretim elemanlarının öncelikli görevleri arasındadır. Anayasa'da üniversite, bilimsel çalışmaların yapıldığı ve bilimin öğretildiği kurum olarak nitelendirilip bilimsel ve idari özerkliğe sahip kılınarak diğer kamu kurumlarından farklı değerlendirilmiş, öğretim üyelerine de kamu görevlisi olmakla birlikte genel sınıflandırma içinde ayrı bir yer verilerek kendilerine özgü önem ve değerde bir meslek sınıfı olduğu belirtilmiştir. Öğretim üyelerinin bu konumları dikkate alındığında bu kişileri diğer kamu görevlileri gibi değerlendirmek mümkün değildir.

6514 sayılı Kanun ile getirilen değişiklik sonrası Üniversitede çalışan öğretim üyelerine muayenehane açma yasağının getirildiği, ancak  Anayasa Mahkemesi'nin 07/11/2014 tarih ve E:2014/61, K:2014/166 sayılı kararı ile 6514 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 18/01/2014 tarihi itibarıyla meri mevzuata/usulüne uygun olarak muayenehane işletmekte olan öğretim üyelerinin, bu faaliyetlerine devam edebileceklerine karar verildiği, öğretim elemanlarından profesör ve doçent kadrosunda olanların, her bir anabilim dalındaki kadrolu profesör ve doçent sayısının yüzde ellisini geçmemek, bir yıla kadar kurumsal sözleşme yapılmak ve geliri üniversite döner sermayesi hesabına kaydedilmek şartıyla ve ilgilinin muvafakati ile mesai dışında özel hastaneler veya vakıf üniversitesi hastanelerinde çalıştırılabileceği anlaşılmış olup; serbest çalışan öğretim üyelerinin aynı zamanda Üniversitede öğrencilere eğitim verdikleri, üniversitelerin bilim verilerini yaymak, ulusal alanda gelişime ve kalkınmaya destek olmak, ülkeye ve insanlığa hizmet etmek gibi görevlerini yerine getirdiği, yine mesai dışında özel hastaneler veya vakıf üniversitesi hastanelerinde çalışanların da geliri üniversite döner sermayesi hesabına kaydedilmek şartıyla çalışabileceği, taban ödemesi düzenlemesinin motivasyon amaçlı yapıldığı ve 2547 sayılı Kanun’da herhangi bir ayrım yapılmaksızın 58. maddesinin (c) fıkrası kapsamında çalışan tüm personele ödeneceğinin belirtildiği dikkate alındığında, anılan madde kapsamında çalışan tüm personele ödenmesine karşın, mesai saatleri dışında serbest meslek faaliyetinde bulunan veya özel sağlık kuruluşlarında çalışmakta olanlara ödenmemesinin öğretim elemanlarının aynı çalışma süresi içerisinde aynı hizmeti sunmalarına ve aynı statüde bulunmalarına rağmen aynı haklara sahip olamamasına neden olacağı, eşitlik, adalet ilkelerine aykırı olacağı ve çalışma barışınıbozacağı, anılan kişiler açısından motivasyon kaybına neden olarak nitelikli iş gücünün çoğunun özel sektöre kaydırılmasına neden olacağı, bunun da gerek verilen eğitim açısından gerekse tedavi hizmetleri açısından aksamaya neden olabileceği,  tedavisi zor, ileri düzeyde bilgi ve beceri gerektiren hastaların tıp fakülteleri hastanelerinde anılan öğretim üyelerine tedavi olmalarının önüne geçebileceği, dolaylı olarak sağlık hizmetlerine ulaşma hakkının da etkilenebileceği gerekçesiyle dava konusu 15.09.2022 tarih ve 31954 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yükseköğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesi ile değiştirilen asıl Yönetmeliğin 5. maddesinin 9. fıkrasının (b) alt bendinin son cümlesinin iptal edilmesi; dava konusu diğer maddelerin iptali istemi açısından ise, davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI : ...

DANIŞTAY SAVCISI : ...
DÜŞÜNCESİ: Dava; 15.09.2022 tarih ve 31954 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yüksek Öğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2.maddesi ile asıl Yönetmeliğin 4. maddesine eklenen 10.fıkranın ikinci cümlesindeki "yılda 7 günü geçmeyen" ibaresinin hukuka aykırı olduğu iddiası ile  yine 2. madde ile asıl Yönetmeliğin 4. maddesine eklenen 10. fıkranın ikinci cümlesinin eksik düzenleme nedeniyle; 3. maddesi ile değiştirilen asıl Yönetmeliğin 5. maddesinin 9. fıkrasının (b) alt bendinin son cümlesinin; 5. maddesi ile asıl Yönetmeliğe eklenen Ek-4 sayılı "Taban Ek ödeme katsayı cetvelinin 1.,3.,5. ve 7. satırlarının karşılığındaki katsayıların  hukuka aykırı olduğu iddiasıyla iptalleri istemiyle açılmıştır.
		Anayasanın "Yönetmelikler" başlıklı 124. maddesinde; Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler  çıkarabilecekleri düzenlenmiş;  128. maddesinde; memurların ve diğer kamu görevlilerinin nitelikleri, atanmaları, görev ve yetkileri, hakları ve yükümlülükleri, aylık ve ödenekleri ve diğer özlük işlerinin kanunla düzenleneceği hüküm altına alınmıştır.
	2547 sayılı Yükseköğretim Yasası'nın "Döner Sermaye" başlıklı 58. maddesinde, döner sermaye ek ödemesine ilişkin olarak; döner sermaye işletmesinin nasıl oluşturulacağı, hangi akademik birimlere, hangi personele dağıtılacağı ve nasıl kullanılacağı konusunda temel esaslar belirlenmiş ve yapılacak ek ödemenin oranları ile bu ödemelerin esas ve usullerinin; yükseköğretim kurumlarının hizmet sunum şartları ve kriterleri, personelin kadro ve görev unvanı, görev yeri, çalışma şartları ve süresi, eğitim-öğretim ve araştırma faaliyetleri ve mesleki uygulamalar ile ilgili performansın ve özellik arz eden riskli bölümlerde çalışma gibi hizmete katkı unsurları esas alınarak Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine Yükseköğretim Kurulu tarafından çıkartılacak yönetmelikle belirleneceği kuralına yer verilmiştir.
Davaya konu Yönetmelik ile  asıl Yönetmeliğin 4. maddesine eklenen 10.fıkranın ikinci cümlesindeki "yılda 7 günü geçmeyen" ibaresi  ile  yine 2. madde ile asıl Yönetmeliğin 4. Maddesine eklenen 10. fıkranın ikinci cümlesinin incelenmesi:

Davaya konu Yönetmelik ile  asıl Yönetmeliğin 4. maddesine eklenen 10.fıkranın ikinci cümlesindeki "yılda 7 günü geçmeyen" ibaresi  ile  yine 2. madde ile asıl Yönetmeliğin 4. Maddesine eklenen 10. fıkranın ikinci cümlesinin incelenmesi: 
Döner sermaye ödemelerinde ana kural, fiilen katkıda bulunma olduğundan iptali istenilen düzenlemelerdeki sayma suretiyle belirtilmiş olan resmi tatil günleri, idari ve nöbet izinleri, yılda 7 günü geçmeyen hastalık rapor süreleri, hakem hastane tarafından onaylanan heyet rapor süreleri, görevi sırasında veya görevinden dolayı Sağlık Bakanlığınca ilan edilmiş bulaşıcı ve salgın hastalığa yakalanan, kazaya, yaralanmaya veya saldırıya uğrayanların bu durumlarını sağlık raporuyla belgelendirmeleri halinde kullandıkları hastalık izin sürelerinin aktif çalışılmış gün gibi sayılıp, döner sermaye ek ödemelerinden yararlandırılması halleri personel lehine yapılmış olan istisnai bir düzenleme olduğundan, anılan düzenlemelerin eksik düzenleme olduğu ya da hukuka aykırı olduklarından söz edilemeyecektir.  Kaldı ki , yine  7 günü geçen hastalık rapor süreleri, yine maddede düzenlenen hakem hastane tarafından onaylanan  heyet raporu ile belgelendirildiği taktirde bu durumun da aktif çalışılmış gibi kabul edilip, personelin döner sermaye ödemesinden faydalandırılacağı  kuşkusuzdur.
Davaya konu Yönetmelik  ile değiştirilen asıl Yönetmeliğin 5. maddesinin 9. Fıkrasının (b) alt bendinin son cümlesinin incelenmesi:
Bilindiği üzere,normlar hiyerarşisine göre,anayasal ve yasal düzenlemelerden sonra gelen idari düzenlemeler bir yasa hükmüne dayalı olarak hazırlanır ve kanun hükümlerine açıklık getirilmesi suretiyle bu kanun hükümlerinin  uygulamaya   geçirilmesi   amaçlanır.  Diğer  yandan,  normlar  hiyerarşisindeki düzenleme soyuttan somuta doğru kademeli bir sistem içermektedir. Anılan sistemde bir üst norm bir alt norma oranla daha genel ve soyut ifadeler taşımakta, bir alt norm ise daha özel ve somut ifadelerle bir üst normun ne amaçlamak istediğini somut olarak ortaya koymaktadır. Öğretide türevsel bir yetki olarak kabul edilen idarelerin düzenleme yetkisinin, yasalarla getirilen hükümleri aşacak bir şekilde kullanılamayacağı  da idare hukukunun en temel ilkelerindendir.Mevzuat belirleme tekniği açısından da, idarenin Yasayla kendisine verilmiş olan görevleri idari metinlerle düzenlerken, bu görevlerin gerektirdiği teknik detayların belirlenmesi noktasında da, takdir yetkisine sahip olduğu, ancak bu takdir yetkisinin kamu yararı ve düzenine uygun olarak kullanılması gerektiği tartışmasızdır.
	Yukarıda aktarılan Yasa maddesine göre; döner sermaye ek ödemesinden,  yararlanma koşulu hizmete katkıda bulunma ve gelir getirici işlerde çalışan öğretim elemanın gelir getirici işlerde çalışmayanlara göre daha elverişli konumda bulunması olup; düzenlemede mesleklerini serbest icra edenlerin ek ödemeden yararlanamayacağı

Yukarıda aktarılan Yasa maddesine göre; döner sermaye ek ödemesinden,  yararlanma koşulu hizmete katkıda bulunma ve gelir getirici işlerde çalışan öğretim elemanın gelir getirici işlerde çalışmayanlara göre daha elverişli konumda bulunması olup; düzenlemede mesleklerini serbest icra edenlerin ek ödemeden yararlanamayacağı 
 	Yasa maddesinin bu düzenlemesinden hareketle, kanunun aradığı koşulları sağlayan bir çalışanın döner sermaye ek ödemesinden de yararlandırılması gerekmektedir. Aksi düşüncenin kabulü, öğretim elemanlarının aynı çalışma süresi içerisinde aynı hizmeti sunmalarına ve aynı statüde bulunmalarına rağmen tam gün çalışıp muayenehanesi olan veya olmayan şeklinde  ayrıma tabi tutulmuş olması sonucu doğacaktır.	
	Diğer yandan, öğretim görevlilerinin, mesai saati dışında mesleğinin serbest icrasına izin verilirken bu şekilde çalışması nedeniyle mesai içinde ek ödemeye hak sağlayacak çalışmasının karşılıksız bırakılmasının, mesleğin serbest icrasına izin verilmesi durumunu anlamsızlaştıracağı ve çalışma barışını da bozacağı aşikardır.		
	Bu durumda, dayandığı Kanun maddesinde yer almayan ve bu maddeyi aşar nitelikte düzenleme içeren dava konusu Yönetmelik hükmünde hukuka uyarlık görülmemiştir.
	Davaya konu Yönetmeliğin 5. maddesi ile asıl Yönetmeliğe eklenen Ek-4 sayılı "Taban Ek ödeme katsayı cetvelinin 1.,3.,5. ve 7. satırlarının karşılığındaki katsayıların iptalleri isteminin incelenmesine gelince:
	Üniversitelerde akademik unvana sahip olan ve Tıp Fakültelerinde yürütülen tıp eğitimi,tıpta uzmanlık eğitimi ve bu eğitimlerin bir parçası olarak sağlık hizmetine katılan ,bilimsel çalışmalar yürüten bilgi birikimine ssahip öğretim üyeleri yönünden özelleştirilmiş emek dikkate alınarak katsayıların belirlenmesinin kamu yararı ve hizmet gereği olması karşısında bu durum gözetilmeksizin yapılan  anılan düzenlemelerde de hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
	Açıklanan nedenlerle, Yüksek Öğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 5. maddesinin 9. fıkrasında değişiklik yapan 15.09.2022 tarih ve 31954 sayılı Resmi Gazetede Yayımlanan Yüksek Öğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2.maddesi ile asıl Yönetmeliğin 4. maddesine eklenen 10.fıkranın ikinci cümlesindeki "yılda 7 günü geçmeyen" ibaresinin ve  yine 2. madde ile asıl Yönetmeliğin 4. maddesine eklenen 10. fıkranın ikinci cümlesinin iptali isteminin reddi;3.maddesi ile değiştirilen asıl Yönetmeliğin 5. maddesinin 9. Fıkrasının (b) alt bendinin son cümlesinin ve 5. maddesi ile asıl Yönetmeliğe eklenen Ek-4 sayılı "Taban Ek ödeme katsayı cetvelinin 1.,3.,5. ve 7. satırlarının karşılığındaki katsayıların  iptalleri gerektiği düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA