muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/6794, Karar No: 2024/6945, Tarih: 17.12.2024

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 129. maddesinde; memurlar ve diğer kamu görevlileri ile kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve bunların üst kuruluşları mensuplarına savunma hakkı tanınmadıkça disiplin cezası verilemeyeceği hükme bağlanmıştır.
	Dava konusu işlem tarihinde yürürlükteki mevzuat aşağıdaki şekilde düzenlenmiştir.
	442 sayılı Köy Kanunu'nun Ek 18. maddesinde; geçici köy korucuları ile korucu başlarının; görevlendirme  şekilleri,  göreve  alınmalarında  aranacak  şartlar, görevleri,  uygulanacak  disiplin cezaları ve görevlerine son verilmesini gerektiren haller, disiplin amirleri, yararlanacakları giyim eşyaları ile bunların şekli ve verilme zamanları, eğitim ve denetim usûl ve esasları, sicil ve izinleri, ilk müracaatlarında sahip olmaları gereken sağlık şartları, başka bir işte   çalışma   hakları   ile  bu  Kanunda   yer   alan   diğer    hususlara    ilişkin uygulamaların Milli Savunma Bakanlığı ve Maliye Bakanlığının görüşü üzerine İçişleri Bakanlığınca hazırlanacak ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içinde Bakanlar Kurulunca çıkarılacak bir yönetmelikle düzenleneceği hükme bağlanmıştır.
	Bu madde hükmü uyarınca 09/01/2008 tarih ve 2018/13105 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe giren Geçici Köy Korucuları Yönetmeliği'nde yapılan 11/10/2018 tarih ve 182 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile değiştirilen Güvenlik Korucuları Yönetmeliği'nin "Disiplin Cezaları" başlıklı 17. maddesinin (ç) 'görevden çıkarma' başlıklı 1. bendinde; '(1)Bir daha güvenlik korucusu olarak görevlendirilmemek üzere görevlendirilmelerindeki esas ve usullere uyularak görevle olan ilişiğin kesilmesidir. Göreve son verme cezasını gerektiren fiil ve haller şunlardır:' hükmü, aynı maddenin 18. bendinde; 'Kontrol, genel arama, iz sürme gibi operasyonel faaliyetlerle görevli güvenlik güçlerinin bu yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde çağırmasına rağmen göreve katılmamak, katıldıktan sonra izinsiz terk etmek,' hükmü,  "Savunma Hakkı" başlıklı 20/A maddesinde; '(1) Güvenlik Korucusu hakkında savunması alınmadan disiplin cezası verilemez. (2) Soruşturmayı yapanın veya komisyonun yedi günden az olmamak üzere verdiği süre içinde veya belirtilen bir tarihte savunmasını yapmayan güvenlik korucusu savunma hakkından vazgeçmiş sayılır.' hükümlerine yer verilmiştir.		
	24/03/2022 tarihli 31788 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 24/02/2022 tarihli E:2021/2, K:2022/20 sayılı kararı ile 442 sayılı Köy Kanununun ek 18. maddesinde yer alan "...uygulanacak disiplin cezaları..." ibaresinin iptaline, iptal kararının yürürlüğünün 9 ay ertelenmesine karar verilmiştir.

24/03/2022 tarihli 31788 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 24/02/2022 tarihli E:2021/2, K:2022/20 sayılı kararı ile 442 sayılı Köy Kanununun ek 18. maddesinde yer alan "...uygulanacak disiplin cezaları..." ibaresinin iptaline, iptal kararının yürürlüğünün 9 ay ertelenmesine karar verilmiştir.
 Anayasa Mahkemesi tarafından iptal kararının yürürlüğünün 9 ay ertelenmesine ilişkin süre dolmadan, 30/11/2022 tarih ve 32029 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7422 sayılı Kanun ile 442 sayılı Köy Kanunu'na "Güvenlik korucularına verilecek disiplin cezalarının çeşitleri ile ceza uygulanacak fiil ve haller" başlıklı 74/A, "Ağırlaştırıcı ve hafifletici nedenler" başlıklı 74/B, "Uygulanacak hükümler" başlıklı 74/C maddelerinin eklendiği görülmüştür.
Anayasa'nın 38. maddesinin birinci fıkrasında, "Kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz." hükmü ile "suçun kanuniliği" ilkesi; üçüncü fıkrasındaki "Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur." hükmü ile "cezanın kanuniliği" ilkesi benimsenmiştir.
	Ceza Hukukunda, bir eylemin suç sayılabilmesi için, eylem sahibinin kusurlu iradesinden doğması, kanunda yazılı tipe uygun bulunması ve bir yaptırım uygulanmasını gerektirmesi şarttır. Disiplin suçu, kamu görevlisinin ilgili Kanunlarda tanımı yapılan ve kamu hizmetlerinin gereği gibi yürütülmesini sağlamak amacı taşıyan kuralların ihlali sonucunu doğuran eylemleridir. Ceza ise, suç tanımına uyan eylemi gerçekleştiren kişilere uygulanacak olan ve nev'i, süresi ve miktarları kanunla belirlenen yaptırımlardır. Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiilden dolayı kimseye ceza verilemeyeceği gibi kanunun başka bir ceza öngördüğü eylem için daha ağır bir ceza verilemez. Zira "cezada kanunilik" ilkesi, kişinin belli bir suçla ilgili olarak kanunda öngörülmeyen bir ceza ile ya da kanunda öngörülen daha ağır bir ceza ile cezalandırılmasına imkan vermez.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin "Kanunsuz ceza olmaz" başlıklı 7. maddesinin 1. fıkrasında da hiç kimsenin, işlendiği zaman ulusal veya uluslararası hukuka göre suç oluşturmayan bir eylem veya ihmalden dolayı suçlu bulunamayacağı; aynı biçimde, suçun işlendiği sırada uygulanabilir olan cezadan daha ağır bir cezanın verilemeyeceği yönündeki düzenlemeye yer verilmiştir.
Anayasa'nın 38. maddesinde idari suç ve cezalar ile adli suç ve cezalar arasında bir ayrım yapılmadığından, her ikisi de bu maddede öngörülen ilkelere tabidir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 5. maddesinde, "Bu Kanunun genel hükümleri, özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanır." denilerek suç ve cazalar hakkında bu Kanunda düzenlenen genel hükümlerin, idari veya adli suç ve ceza ayrımı yapılmaksızın uygulanması gerektiği ifade edilmiştir.

Anayasa'nın 38. maddesinde idari suç ve cezalar ile adli suç ve cezalar arasında bir ayrım yapılmadığından, her ikisi de bu maddede öngörülen ilkelere tabidir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 5. maddesinde, "Bu Kanunun genel hükümleri, özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanır." denilerek suç ve cazalar hakkında bu Kanunda düzenlenen genel hükümlerin, idari veya adli suç ve ceza ayrımı yapılmaksızın uygulanması gerektiği ifade edilmiştir. 
	5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinin 1. fıkrasındaki "...İşlendikten sonra yürürlüğe giren kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı da kimse cezalandırılamaz ve hakkında güvenlik tedbiri uygulanamaz. Böyle bir ceza veya güvenlik tedbiri hükmolunmuşsa infazı ve kanuni neticeleri kendiliğinden kalkar." şeklinde ifade edilen hükme göre, bir suçun işlendiği zamandaki Kanun hükmü ile sonradan yürürlüğe giren Kanun hükmü birbirinden farklı olduğu takdirde, fail hakkında lehe olan hüküm uygulanacaktır. Lehe olan hükmün saptanabilmesi için suç tarihinde yürürlükte bulunan kanuni düzenleme ile sonradan yürürlüğe giren kanuni düzenlemenin tüm yönleriyle değerlendirilmesi gerekmektedir. 
Her ne kadar Bölge İdare Mahkemesince; " bir Kanun  ya da  KHK'nın uygulanması nedeniyle dava açmak durumunda kalan ve Anayasanın 153. maddesi  uyarınca  itiraz  yoluyla  Anayasa  Mahkemesine  başvurulmasını  isteme hakkına sahip olan kişilerin de, hak veya menfaatlerini ihlal eden kuralın iptal davası veya itiraz yoluyla daha  önce  yapılan  başvuru sonucunda  Anayasa  Mahkemesince  iptal  edilmiş  olması  halinde iptal hükmünün hukuki sonuçlarından yararlanmaları gerektiği, aksi halde Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararının uygulama tarihinin belirtilen amaçla ayrıca belirlenmesi halinde iptal edilen yasa kuralının uygulanmasının sürdürülmesi nedeniyle bu uygulamaya karşı dava yoluna başvuracakların iptal kararının hukuki sonuçlarından yararlanamayacaklarının kabulü; bir yandan dava yoluna başvuran herkes için Anayasa ile tanınmış  olan  itiraz  hakkının  bunlar için  fiilen  işlemez hale getirilerek ortadan kalkması ve iptal kararının uygulanamaması, öte yandan Anayasa'ya aykırılığı hükmen saptanmış olan bir  yasa kuralının uygulanmasının  hukuken korunması gibi bir sonuca neden olur ki bu durum, Anayasanın üstünlüğü ve Hukuk Devleti ilkesine aykırılık teşkil edeceği" gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali yolunda karar verilmişse de; Kanun koyucunun cezasızlık halini öngörmediği, hukuka aykırı eylemlere hem Anayasa Mahkemesi kararından önceki düzenlemelerde hem de iptal kararından sonraki düzenlemelerde yaptırım getirildiği, bu durumda lehe olan hükmün uygulanması ilkesi gereğince; yeni düzenleme olan Köy Kanunu'nun 74/A, 74/B, 74/C maddeleri dikkate alınarak dava konusu fiil ve Yönetmeliğe dayalı olarak tesis edilen dava konusu işlem hakkında yeniden  değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekmektedir.

Bu durumda; 442 sayılı Köy Kanunu'nun "Güvenlik Korucularına Verilecek Disiplin Cezalarının Çeşitleri ile Ceza Uygulanacak Fiil ve Haller" başlıklı 74/A maddesi incelendiğinde; dava konusu işleme esas "Kontrol, genel arama, iz sürme gibi operasyonel faaliyetlerle görevli güvenlik güçlerinin bu yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde çağırmasına rağmen göreve katılmamak, katıldıktan sonra izinsiz terk etmek," şeklinde belirtilen ve  göreve son verilmesini gerektiren fiil olarak yaptırım öngören düzenlemesinin, Köy Kanunu'ndaki yeni düzenlemede aynen yer almadığı; bu nedenle dava konusu göreve son işlemine ilişkin fiilin davacı güvenlik korucusunun özlük dosyası da göz  önünde tutularak Köy Kanunu ilgili maddeleri ve Yönetmelik hükümleri kapsamında idare tarafından yeniden değerlendirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçe ile  ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından varsa artan tutarın Mahkeme tarafından ilgili tarafa iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 17/12/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5479, Karar No: 2024/7508, Tarih: 17.12.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/5479
Karar	No : 2024/7508                                                                       
TEMYİZ EDEN TARAFLAR	: 1- (DAVACI) ... İnşaat 				Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi	                          	  
VEKİLİ: Av. ...
		 2- (DAVALI) ... Valiliği 
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: İstanbul ili, Üsküdar ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel numaralı Hazineye ait taşınmazın 5.930,00-m² si üzerinde spor tesisi yapılmak suretiyle fuzulen işgali nedeniyle 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. maddesi uyarınca 27/01/2015-17/12/2015 tarihleri arası dönem için davacıdan 369.609,60-TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir. 
             İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile yerinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, internet üzerinden yapılan araştırma sonucunda bulunan emsal kiralık dairenin kiraya çıkarılma fiyatına göre  taşınmazın 2013 yılı kira bedeli 35,00 TL/m² baz alınmak suretiyle yapılan hesaplamalara göre 27/01/2015-17/12/2015 tarihleri arasındaki 5.930,00m²'lik işgali için davacı şirketten talep edilmesi gereken ecrimisil tutarının 212.443,69.-TL olması gerektiği, bu durumda; dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin; 212.443,69.-TL'lik kısmında hukuka aykırılık; 157.165,93.-TL'lik kısmında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptali ile davanın kısmen reddi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen iptaline, kısmen reddine karar verilmiştir.
               Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI	: Davacı tarafından, reklam panosunun şirketlerine ait olmadığı, taşınmazın kira ilişkisi, irtifak hakkı ve ön izin sözleşmesiyle şirket kullanımında olduğu, taşınmazı satın alma talebinin olduğu, ecrimisil miktarının fahiş olduğu, bilirkişi raporunun eksik inceleme dayalı olarak hazırlandığı ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI: Davalı idare tarafından, ecrimisil bedelinin mevzuata uygun olarak hesaplandığı ileri sürülerek davanın aleyhe olan kısmının kaldırılması ve işin esası hakkında yeniden karar verilmesi ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI: Davalı idare tarafından, ecrimisil bedelinin mevzuata uygun olarak hesaplandığı ileri sürülerek davanın aleyhe olan kısmının kaldırılması ve işin esası hakkında yeniden karar verilmesi ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI	: Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI	: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ                                       : ...
DÜŞÜNCESİ	:  Davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile Bölge  İdare Mahkemesi kararının iptale ilişkin kısmının bozulması, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının reddine ilişkin kısmının onanması gerektiği  düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	Davacının temyiz istemi yönünden yapılan değerlendirme;
              Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın, davanın reddine ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup; davacının, temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar; kararın, dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin  212.990,59-TL tutarındaki kısım yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.
Davalı idarenin temyiz istemi yönünden yapılan değerlendirme;
2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun işlem tarihinde yürürlükte bulunan haliyle 75. maddesinde; "Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaz malları, özel bütçeli idarelerin mülkiyetinde bulunan taşınmaz mallar ve Vakıflar Genel Müdürlüğü ile idare ve temsil ettiği mazbut vakıflara ait taşınmaz malların, gerçek ve tüzelkişilerce işgali üzerine, fuzuli şagilden, bu Kanunun 9. maddesindeki yerlerden sorulmak suretiyle, idareden taşınmaz ve değerleme konusunda işin ehli veya uzmanı üç kişiden oluşan komisyonca tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere tespit ve takdir edilecek ecrimisil istenir. Ecrimisil talep edilebilmesi için, idarelerin işgalden dolayı bir zarara uğramış olması gerekmez ve fuzuli şagilin kusuru aranmaz." hükmüne yer verilmiştir.

2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 74. maddesine dayanılarak çıkarılan Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik'in 85. maddesinin 2. fıkrasında; "...ecrimisilin tespit ve takdirinde; İdarenin zarara uğrayıp uğramadığına ve işgalcinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, taşınmazın işgalci tarafından kullanım şekli, fiili ve hukuki durumu ile işgalden dolayı varsa elde ettiği gelir, aynı yer ve mahalde bulunan emsal nitelikteki taşınmazlar için oluşmuş kira bedelleri veya ecrimisiller, varsa bunlara ilişkin kesinleşmiş yargı kararları, ilgisine göre belediye, ticaret odası, sanayi odası, ziraat odası, borsa gibi kuruluşlardan veya bilirkişilerden soruşturulmak suretiyle edinilecek bilgiler ile taşınmazın değerini etkileyecek tüm unsurlar göz önünde bulundurulur. İşgalin şekli, Hazine taşınmazının konumu ve taşınmazdan elde edilen gelir gibi unsurlar itibariyle asgari ecrimisil tutarlarını belirlemeye Bakanlık yetkilidir..." hükmüne; 5. fıkrasında; "Bakanlık, uygulamada birliği sağlamak amacıyla, ecrimisilin tespit ve takdirine ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir." hükmüne yer verilmiştir.
	Dosyada yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; İstanbul İli, Üsküdar İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... sayılı tamamı 38.520 m² ve ... sayılı parselde tamamı 16208,50 m² Hazineye ait  taşınmazlar davacı ile Milli Emlak Dairesi Başkanlığı arasında imzalanan ... Noterliğinin ... tarih ve No:... ile onaylı kira sözleşmesinde, Hazinenin mülkiyetinde olan ... ada, ... parselin 1.665,50 m² ve ... parsel sayılı taşınmazın 765,00 m²'si olmak üzere toplam 2.430,50 m²'lik kısmın özel spor alanı olarak 10/11/2008 tarihinden (yer teslim tarihi) itibaren 2008 yılı kira bedeli 103.000,00 TL yıllık bedelden, takip eden yıllar kira bedelleri, ise bir önceki yıl kira bedelinin Türkiye İstatistik Kurumunca Yayımlanan Üretici Fiyatları Endeksi (ÜFE-bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde değişim) oranında artış yapılması suretiyle 2886 sayılı yasanın pazarlam usulune uygun olarak 5 yıl süreli davalı idare tarafından davacı şirkete kiraya verilmiştir. Ayrıca davacı şirket ile İdare arasında dava konusu 45 parselin 6.000,00 m² lik kısmı üzerinde Spor Tesisleri yapmak üzere taşınmazın eğitim ve öğretim faaliyetlerinde kullanılması amacıyla 1 yıl geçerli olmak üzere 30.610,00-TL bedelden 03/08/2009 Noter onay tarihli sözleşme düzenlenmiş ve 1 er yıldan sözleme uyarınca 4  yıl uzatılabileceği hükmü uyarınca şirketin talepleri gereğince 4 yıl uzatıldığı ve sözleşmenin 03/08/2013 tarihi itibari ile sona erdiği anlaşılmaktadır.

Davalı İdare memurlarınca taşınmazın mahallinde yapılan tespit sonucu düzenlenen 21/08/2014 tarihli taşınmaz tespit tutanaklarında bahse konu taşınmazın 5.930,00 m² lik kısmının davacı şirket tarafından işgal edildiği belirlenerek, ... tarih ve ... sayılı yazısıyla davacıya ön izin sürelerinin bittiğinden bahisle ve taşınmazı izinsiz kullanmaları nedeniyle taşınmazın tahliye işlemlerini gerçekleştirmeleri gerektiği bildirilmiş, 02/09/2014 tarihinde ilgilisine tebliğ edildiği anlaşılmala, bu defa bahse konu işleme karşı davacı tarafından ... İdare Mahkemesinin ... Esas sayılı dosyasından yürütmenin durdunulması talepli dava açıldığı, anılan İdare Mahkemesinin E:... ve K:... sayılı kararıyla davanın İncelenmeksizin reddi üzerine söz konusu taşınmazın tahliye işlemi 22/01/2015 tarihinde gerçekleştirilmiştir.
	İdare denetim elemanlarınca taşınmaz hakkında tutulan 21/08/2014 ile 05/05/2015 tarihli tespit tutanaklarında; taşınmazın yaklaşık 5.930,00 m2'lik kısmının "Spor Tesisi (2 Adet 2 katlı yapı + 2 Adet Halı Saha+ Sundurma Yapı+ Reklam Tabelası (Spor Tesisi ve Reklam Panosu) " yapılmak suretiyle (ilk tutanakta 2000 tarihinden beri 2. tutanakta ise 27/01/2015 tarihinden beri) işgal edildiği tespit edilmiş ve 05/05/2015 tarihli tutanağın açıklama kısmına; "Taşınmazın ekli tahliye tutanağından anlaşılacağı üzere 26/01/2015 tarihinde tahliyesi gerçekleşmiş bir gün sonra da 27/01/2015 tarihinde tekrar adı geçen şirketin faaliyete başladığı çevreden öğrenilmiştir." notu düşülmüş, anılan tutanak uyarınca kıymet takdiri yapan ... tarih ve ... sayılı Ecrimisil Kıymet Takdir Kararına dayanılarak düzenlenen ... tarih ve ...  sayılı ecrimisil ihbarnamesiyle; 5.930,00 m²'lik "spor tesisi" işgali sebebiyle  04/08/2013-22/01/2015 tarihleri arası davacı şirket adına 512.417,03TL ecrimisil bedeli tahakkuk ettirilmesi üzerine bakılan dava; 04/08/2013-22/01/2015 tarihleri arası için davacı şirket adına  512.417,03.-TL ecrimisil tahakkuk ettirilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istemiyle açılmıştır.

Uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal araştırması neticesinde 2013 yılı için 35,00-TL/m² birim bedelin davaya konu işgal alanı yönünden ecrimisil hesaplamasına esas alınabileceği belirtilerek; ecrimisil hesabı yapılmış ise de; davalı idare tarafından ecrimisil tahakkukunda İdare; 336 sayılı Milli Emlak Genel Tebliğinin 5. maddesinin 3. fıkrasında belirtilen belediye ve mücavir alan sınırları içinde emlak vergi değerinin yüzde üçünden az olamaz hükmü dikkate alınarak Söz konusu taşınmazın cephesinin bulunduğu Derem Sokağının emlak vergisine esas asgari değeri, 2013 yılı 390,19 TL/m², 2014 yılı 500,00 TL/m², 2015 yılı 525,25 TL/m², olduğu, dava konusu edilen ecrimisil bedeli takdir edilirken; 336 sıra sayılı Milli Emlak Genel Tebliğinin 5. maddesi hükmü uyarınca kullanım şekilleri dikkate alınarak E.V.D.'nin %3'ünden az olmamak üzere değerlendirildiği, 2013 yılı için yıllık m² birim bedeli 54,00-TL 2014 yılı için yıllık m² birim bedeli 60,00-TL, 2015 yılı m² birim bedeli 70,00-TL, belirlenerek kullanılan yüz ölçüm ve döneme yansıtılarak hesaplanmışmış olup, söz konusu yerde davalı idare ile davacı arasında düzenlenen yukarıda bahse konu kira sözleşmesinde, kira başlangıç tarihi olan 10.11.2008 tarihinde ilk yıl kira bedeli 103.000,00-TL yıllık bedelden, takip eden yıllar kira bedelleri, ise bir önceki yıl kira bedelinin Türkiye İstatistik Kurumunca Yayımlanan Üretici Fiyatları Endeksi (ÜFE-bir önceki yılın aynı ayına göre yüzde değişim) oranında artış yapılmak suretiyle 2013 yılı kira bedeli (42,37 x 1.3083) 55,56 TL/m² olarak hesaplanmaktadır.