muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1539, Karar No: 2015/5030, Tarih: 22.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1539 E.  ,  2015/5030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/103251

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 27/11/2013, 2013/165 (E) ve 2013/238 (K)

SUÇ : Annesini öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

2-) Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'in, annesi olan mağdure .. kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin ve takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, sanık ve müdafiinin "suç vasfının belirlenmesinde hata yapıldığına" vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Uyuşturucu kullandığı ve işşiz olduğu gerekçesiyle annesi ve babasının sanığı uyardıkları, ayrıca kendisine bir iş bulması ve evlenerek düzenli bir hayata başlaması hususunda nasihatte bulunmaları üzerine sinirlenen sanığın, tabanca ile yakın mesafeden annesi olan mağdureye ateş ettiği, kız kardeşinin bağırması üzerine olay yerinden kaçtığı, ateşli silah yaralanmasının beyin kanamasına ve kafatasında kırıkların oluşmasına ve bunlara bağlı yaşamsal tehlikeye yol açtığı, kemik kırıklarının yaşamı ağır derecede etkilediği anlaşılan olayda;

1-) Teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurarak ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olarak sanık hakkında makul bir cezaya hükmolunması yerine yazılı şekilde 14 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza verilmesi,

2-) Oluşa, mağdur ile tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre, annesi olan mağdurenin, sanığa yönelik haksız tahrik teşkil eden herhangi bir söz ve davranışı bulunmadığı halde, yanılgılı değerlendirme sonucu TCK'nun 29.maddesinin uygulanması,

3-) Kabule göre de; TCK'nun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 8 yıl 9 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 8 yıl 10 ay şeklinde fazla ceza tayin edilmesi,

2-) Oluşa, mağdur ile tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre, annesi olan mağdurenin, sanığa yönelik haksız tahrik teşkil eden herhangi bir söz ve davranışı bulunmadığı halde, yanılgılı değerlendirme sonucu TCK'nun 29.maddesinin uygulanması,

3-) Kabule göre de; TCK'nun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 8 yıl 9 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 8 yıl 10 ay şeklinde fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8430, Karar No: 2018/3684, Tarih: 10.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/8430 E.  ,  2018/3684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine - Orman Yönetimi - ... Belediye Başkanlığı - ....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... ilçe, Merkezi Karabasamak mevkiinde bulunan toplam üç parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescilini istemiştir.

Davanın devamı sırasında ... çekişmeli taşınmazların güneyinde arazi yolu bulunduğunu ileri sürerek, yolun kadastro dışı bırakılması istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi raporunda 1, 2 ve 3 numara ile işaretlenen sırasıyla 3.506,04 m2, 4.493,89 m2 ve 11.805,56 m2 yüzölçümündeki taşınmazların davacı adına tapuya tesciline, 2 numara ile işaretlenen taşınmazın güneyinde bulunan yola yönelik davanın reddine karar verilmiş; hüküm, Hazine ve Botaş Boru Hatları ile Petrol Taşıma A.Ş. tarafından temyiz edilmekle, Dairemizin 06/10/2010 gün ve 2006/12722 - 12974 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi raporunda 1, 2 ve 3 numara ile işaretlenen sırasıyla 3.506,04 m2, 4.493,89 m2 ve 11.805,56 m2 yüzölçümündeki taşınmazların davacı adına tapuya tesciline, 2 numara ile işaretlenen taşınmazın güneyinde bulunan yola yönelik davanın reddine karar verilmiş; hüküm, Hazine ve Botaş Boru Hatları ile Petrol Taşıma A.Ş. tarafından temyiz edilmekle, Dairemizin 06/10/2010 gün ve 2006/12722 - 12974 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hükme yeterli değildir. Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmış ise de, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine fen bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ekindeki aplikeli memleket haritasında, çekişmeli taşınmazlardan 3 numaralı yer yeşil renkli alanda işaretlenmiş olup, çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde duraksama olmuştur. Diğer taraftan, hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazların fen bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ekindeki koordinatlı krokisi ile memleket haritasının ölçeklerinin eşitlenip birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli ve komşu taşınmazların orijinal renkleri ve işaretleri içeren memleket haritasındaki konumları saptanmamıştır. Bu durumda, karara dayanak alınan uzman bilirkişi raporu çekişmeli yerlerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. Bundan ayrı, Kadastro Müdürlüğünce çekişmeli taşınmazın 1967 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında “hali arazi” olduğundan kadastro dışı bırakıldığı açıklanmıştır. Ancak, hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda taşınmazların arazi kadastrosu sırasında taşlık ve çalılık yerlerden olması sebebiyle kadastro dışı bırakıldığı, 1956 basım tarihli memleket haritasında taşlık ve çalılık alan olarak gözüktüğü, 1976 basım tarihli memleket haritasında ise açık alan

-2-

2016/8430 - 2018/3684

olarak gözüktüğü ifade edilmiştir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yere ilişkin orijinal kadastro paftası getirtilmemiş, taşınmazların hangi sebeple kadastro dışı bırakıldıkları belirlenmemiştir. Bu durumda, çekişmeli taşınmazların hangi sebeple kadastro dışı bırakıldığı yönünde duraksama olduğu belirtilerek yeniden orman ve zilyetlik araştırması yapılması” gereğine değinilmiştir.

Davacı ... Aslan vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, Dairenin 20/04/2007 gün ve 2007/3744 - 4968 E.K. sayılı kararı ile karar düzeltme istemi reddedilmiştir.

Davacı ... Aslan vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, Dairenin 20/04/2007 gün ve 2007/3744 - 4968 E.K. sayılı kararı ile karar düzeltme istemi reddedilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 18.09.2014 gün ve 2014/5693-7754 sayılı kararı ile “Mahkemece davanın, davacının çekişmeli taşınmazlarda müstakil olarak zilyetlik süresi yirmi yıla ulaşmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli olmadığı gibi mahkemenin kabulü de dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; mahkemece yapılan keşiflerde belirlenen duruma göre davacının söz konusu taşınmazları dava dışı Mehmet Bölükbaşı isimli şahıstan satın aldığı noktasında herhangi bir ihtilaf bulunmamaktadır.

Nitekim, 06/10/2006 gün ve 2006/12722 E. - 12974 K. sayılı bozma kararımızda da; ''mahkemece yapılan orman araştırmasının yetersizliğine değinildikten sonra,'' 3402 sayılı Kanunun 14. maddesindeki kısıtlamalar nedeniyle davacının dava tarihine kadar bağımsız 20 yıllık zilyetliğinin bulunmaması halinde eklemeli zilyedinin de (bayiinin de) ad ve soyadı nüfus kaydına uygun olarak yazılarak aynı çalışma alanı içerisinde zilyetlik yolu ile kazandıkları toprak bulunup bulunmadığı; varsa, cinsi ve miktarı tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ayrı ayrı araştırılıp, başka tescil davası olup olmadığı da mahkeme yazı işleri müdürlüğünden sorularak, anılan maddede vurgulanan 40/100 dönüm sınırlamasının aşılıp aşılmadığının saptanması, oluşacak sonuca göre karar verilmesi'' gereğine değinilmiştir.

Bu nedenle; mahkemenin, davacı tarafın açtığı davada eklemeli zilyetliğe dayanmadığı, davacının dava konusu taşınmazlar üzerindeki zilyetlik süresinin yasada öngörülen 20 yıllık süreyi tamamlamadığı yönündeki kabulü doğru değildir.

Bu nedenle; mahkemenin, davacı tarafın açtığı davada eklemeli zilyetliğe dayanmadığı, davacının dava konusu taşınmazlar üzerindeki zilyetlik süresinin yasada öngörülen 20 yıllık süreyi tamamlamadığı yönündeki kabulü doğru değildir.

02/04/2009 tarihinde yapılan keşifte görev alan ziraat bilirkişi Vahit Göktekin tarafından tanzim edilen 16/02/2010 hâkim havale tarihli raporda çekişmeli taşınmazların tarım arazisi niteliğinde oldukları, imar ve ihyasının 35 - 40 yıl önce yapıldığının, yine orman mühendisleri Adem Akbaba, Abdil Baz ve Zehra Sultan Akın'dan oluşan bilirkişi kurulu tarafından tanzim edilen 20/12/2009 havale tarihli raporda (A), (B) ve (C) harfleri ile gösterilen taşınmazların orman sayılamayan yerlerden olduğunun belirtildiği de gözönünde bulundurularak, mahkemece; önceki bozma kararımızda da değinildiği üzere, davacının ve taşınmazları satın aldığı belirtilen Mehmet Bölükbaşı'nın aynı çalışma alanı içerisinde zilyetlik yolu ile kazandığı taşınmaz bulunup bulunmadığı; varsa, cinsi ve miktarı tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ayrı ayrı araştırılıp, başka tescil davası olup olmadığı da mahkeme yazı işleri müdürlüğünden sorularak, 40/100 dönüm sınırlamasının aşılıp aşılmadığı saptanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile sınırları kararda açıkça gösterilen 3506,04 m², 4493,89 m² ve 11805,56 m² yüzölçümlü üç parça taşınmazın kuru tarla vasfı ile davacı adına tesciline, parselin güneyinde bulunan ve fiili yol olarak müdahil davacı Mehmet Göçer tarafından kullanılan yerle ile ilgili talebin reddine dair mahkemenin 2001/5 E sayılı dosyasında verilen karar bozma ilamı dışında kalıp kesinleşmekle bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ile davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve BOTAŞ vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tescili istemine ilişkindir.

-3-

2016/8430 - 2018/3684

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise, 1964 - 1967 yıllarında yapılmış ve sonuçları 01.07.1967 - 31.07.1967 tarihleri arasında ilân edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazine ve 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenler davacı ve BOTAŞ'a yükletilmesine 10/05/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1253, Karar No: 2018/2722, Tarih: 12.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/1253 E.  ,  2018/2722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- 6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre;

"(1)Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası Açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gereklidir.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gereklidir.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkansız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukuki yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukuki yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmi davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hallerde bu yola başvurulması kabul edilemez" şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması, bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır (H. Pekcanıtez, Belirsiz Alacak Davası, Ankara 2011, s. 45; H. Pekcanıtez/O. Atalay/M. Özekes, Medeni Usul Hukuku, 14. Bası, Ankara 2013, s. 448). Sadece alacak miktarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunması ya da miktarın tartışmalı olmasının belirsiz alacak davası açılması için yeterli sayılması halinde, neredeyse tüm davaların belirsiz alacak davası olarak kabulü gerekir ki, bu da kanunun amacına aykırıdır. Çünkü, zaten uyuşmazlık bulunduğu için dava açılmakta ve uyuşmazlık mahkeme önüne gelmektedir. Önemli olan davacının talebini belirli kılacak imkana sahip olup olmadığıdır. Burada, alacağın belirlenebilir olması ile ispat edilebilirliğinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır. Davacının talep ettiği alacağı belirlemesi objektif olarak mümkün, ancak belirleyebildiği alacağını ispat etmesi, kanunun öngördüğü şekilde (elindeki delillerle) mümkün değilse, burada da belirsiz alacak davası açılacağından söz edilemez. Çünkü, bir alacağın belirlenmesi ile onun ispatı ayrı şeylerdir. Davacı, talep konusu yaptığı alacağını çok net şekilde belirleyebilir, ancak her zaman onu ispat edecek durumda olmayabilir. Aksinin kabulü, her ispat güçlüğü olan alacağı belirsiz alacağa dönüştürmek gibi, hem kanunun amacına hem de genel ilkelere aykırı bir durumu ortaya çıkartabilir.

Alacağın miktarının belirlenebilmesinin, tahkikat aşamasında yapılacak delillerin incelenmesi, bilirkişi incelemesi veya keşif gibi sair işlemlerin yapılmasına bağlı olduğu durumlarda da belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmelidir. Ne var ki, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir. Bir davada bilirkişiye başvurulmasına rağmen davacı dava açarken alacak miktarını belirleyebiliyorsa, belirsiz alacak davası açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 225).

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirlenebilir veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirlenebilir veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Her bir davaya konu alacak bakımından, belirsiz alacak davasına ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak, belirleme yapılması gereklidir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51, 56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda takdiri indirim yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirlenebilir alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.