muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1011, Karar No: 2007/2147, Tarih: 22.02.2007

-6-

2007/1011 - 2147

1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir. Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabidir. H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olup, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz. Yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine vermiştir(M.Y.- Md. 1025.(933).

Diğer taraftan; 2896 ve 3302 Sayılı Yasalar ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince, orman sınırları dışına çıkarma işlemi Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak yoktur.

H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9045, Karar No: 2015/15043, Tarih: 30.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/9045 E.  ,  2015/15043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ihtiyarlık sigortalılık başlangıcının 01/07/1987 tarihinden itibaren 3 aylık prim yatırılmış gibi kabul edilip karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.07.1987 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.07.1987 olduğunun tespitine karar verilmiş ise de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Davacıya ait 01.07.1987 tarihli işe giriş bildirgesinin davalı Kuruma süresi içerisinde verildiğine dair uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı ve davacının dava konusu dönemde çırak olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Gerçekten; 506 sayılı Sosyal Sigortalar Yasa’sının 2 ve 6. maddelerinde açıkça belirlendiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemez. Fiili veya gerçek çalışmayı ortaya koyacak belgeler, işe giriş bildirgesiyle birlikte 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesinde belirtilen sigortalının gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün

-bilgileri ile...İşlemleri Yönetmeliği’nin 17. maddesinde belirtilen 4 aylık prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgelerdir. Yöntemince düzenlenip süresi içerisinde Kuruma verilen işe giriş bildirgesi, kişinin işe alınmış olduğunu gösterirse de fiili çalışmanın varlığının ortaya konulması açısından tek başına yeterli kabul edilemez. Sigortalılıktan söz edebilmek için, çalışmanın varlığı, Yargıtay uygulamasında 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesine dayalı sigortalılığın tespiti davaları yönünden kabul edilen ilkelere uygun biçimde belirlenmelidir. Zira sigortalılığın başlangıcına yönelik her dava sigortalılığın tespiti istemini de içerir. Aksine düşünce, özellikle yaşlılık aylığının kabulü için öngörülen sigortalılık süresi yönünden çalışanlar ile çalışmayanlar arasında adaletsiz ve haksız bir durum yaratır. Bu nedenle, işe giriş bildirgesinin verildiği ancak yasal diğer belgelerin bulunmadığı durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 1.12.2004 gün 2004/21-629-641, 09.02.2005 gün ve 2004/21-734 Esas, 2005/49 Karar ve 30.05.2007 gün 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Öte yandan, davacıya ait işe giriş bildirgesinin üzerinde stajyer ibaresinin olduğu, davacının 30.12.1972 doğumlu olup, çalışmanın geçtiği dönemde 15 yaşında olduğu buna rağmen davacının çırak olup olmadığına dair gerekli olan araştırmanın yapılmadığı anlaşılmıştır.

506 sayılı Yasanın 3. maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Davada tespiti istenen dönemde 05.07.1977 tarihinde yürürlüğe giren 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Yasası yürürlüktedir. Belirtilen nedenlerle çıraklık ilişkisi, çıraklık sözleşmesini düzenleyen 2089 sayılı Yasa'daki koşullar dikkate alınarak irdelenmelidir.

Öncelikle bir kimseye çırak denebilmesi için o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir.

Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen devrede çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen devrede çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Somut olayda; davacı adına işe giriş bildirgesi verilen 93660 sicil numaralı....’nin dönem bordrolarının getirtilmediği, resen bordro tanığı seçilerek davacının çalışmaları hakkında ifadesinin alınmadığı, davacının bu işyerinde ne iş yaptığının, çalışmasının üretime yönelik mi yoksa bir meslek ve sanatın öğrenilmesine yönelik mi olduğunun araştırılmadığı, davacının sicil numarasının hangi yıla ait serilerden olduğunun sorulmadığı, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; 93660 sicil numaralı...’nin ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarını getirtmek ve bu bordrolarda ihtilaflı dönemde kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, ..., zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği, davacının ne iş yaptığı ve bu çalışmasının üretime yönelik mi yoksa bir meslek ve sanatın öğrenilmesine yönelik mi olduğu yönünde yöntemince beyanlarını almak, davacı işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyeceğinden davacının çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabi olduğunu kabul etmek, aksi halde bu süre hizmet tespitinden kabul edilemeyeceğini göz önünde tutmak, davacının sicil numarasının hangi yıla ait serilerden olduğunu Kurumdan sormak, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6776, Karar No: 2012/25989, Tarih: 20.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/6776 E.  ,  2012/25989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2, 232/6. maddelerine aykırı biçimde temyiz şeklinin açıkça gösterilmemesi karşısında; sanık müdafiinin temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 14.03.2006 tarihli tutanakta 4. normal katın betonunun atılmış olduğunun belirtilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 184. maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmiş olması nedeniyle; inşaatın yapım tarihinin saptanmasına yönelik olarak teknik verilere dayalı bilirkişi raporu alınması, tutanak düzenleyicilerin yöntemince dinlenilmesi suretiyle tutanak tarihinde inşaatın devam edip etmediği hususlarının sorulması varsa elektrik, su, doğalgaz abonelikleri ile numarataj belgesi tarihlerinin araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1. fıkrası ile CMK'nın 231/5. madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK'nın 231/14. madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4916, Karar No: 2018/1054, Tarih: 20.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/4916 E.  ,  2018/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTAL VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; muris dedesi ...’ın, 400 ada 15 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 13 no’lu bağımsız bölümünü davalı eşi ...’a ölünceye kadar bakma şartı ile, 637 ada 30 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 8 no’lu bağımsız bölümü davalı kızı ...’a, aynı taşınmaz üzerindeki 13 ve 14 no’lu bağımsız bölümleri davalı oğlu ...’a satış gösterilmek suretiyle mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak temlik ettiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili; çekişme konusu taşınmazların arsasının 1994-1995 yılları arasında alındığını ve alım ücretinin bir kısmının muris tarafından bir kısmının ticari taksi plakasını satan davalı ... tarafından karşılandığını, davacının muristen önce ölen babası ...’ın ölmeden önce verem tedavisi gördüğünü, iki kez beyin ameliyatı olduğunu,4-5 yıl süren tedavi sürecinde masrafların muris tarafından karşılandığını,1997 yılında davacının babasının ölümü üzerine murisin de ciddi hastalıklar geçirdiğini, bu süreçte maddi külfet doğuran sağlık harcamaları yaptığını, davaya konu taşınmazın arsasının alımı ve binanın yapımı aşamasında murisin para ihtiyacı doğduğunu, bu giderlerin karşılanması için davalı ...’dan ve davalı ...’in dava dışı eşi İbrahim ...’den borç para aldığını, bu borcun geri ödenmesi aşamasında sıkıntı yaşandığından satışların yapıldığını,satışların muvazaalı olmayıp borçların karşılığında devir yapıldığını, davalı ...’ye 1977 yılında temlik edilen taşınmazın ise murisin 49 yaşında yaşadığı sağlık problemleri üzerine ölünceye kadar bakma şartıyla temlik edildiğini,murisin başkaca 7 adet taşınmazını miras olarak bıraktığını,dava konusu taşınmazların gerçek değerleri üzerinden satın alındığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bakım borcunu yerine getirdiği gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar ... ve ... yönünden ise satış işlemlerinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 20.02.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile diğer temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...'un tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı ve bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekilleri için 1.630.00.'ar-TL. duruşma vekâlet ücretinin karşılıklı olarak alınıp verilmesine ve aşağıda yazılı 8.20.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan, 9.221.80 TL. bakiye onama harcının da diğer temyiz eden davalılardan alınmasına, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/269, Karar No: 2012/1735, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/269 E.  ,  2012/1735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi olan (2011) yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4030, Karar No: 2013/24602, Tarih: 05.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4030 E.  ,  2013/24602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kamyonu ile tali yoldan caddeye çıktığı esnada caddeden seyreden katılanın idaresindeki motosiklet ile çarpışmaları sonucu katılanın vücudunda hayat fonksiyonlarını 4. derecede etkileyecek nitelikte kemik kırıkları oluşacak derecede yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9928, Karar No: 2023/3088, Tarih: 29.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9928 E.  ,  2023/3088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/341 Esas, 2016/279 Karar

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, onama, bozma

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/341 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararının sanık ... ile sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/341 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/341 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 39/2-c, 62 ve 52. maddeleri uyarınca kurulan “1.000,00 Türk lirası” adlî para cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık, Sanık ... Hakkında Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının ihlâli ve Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık, Sanık ... Hakkında Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının ihlâli ve Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.06.2015 tarihli ve 2015/1864 Esas No.lu iddianamesiyle sanıklar hakkında gece vakti katılanların evlerine girip, içeriden çeşitli malzemelerini almaları şeklindeki eylemlerinden dolayı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 116/4, 119/1-c, 151/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/341 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılanlara yönelik hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezaları, sanık ... hakkında katılanlara yönelik hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/2-h, 143, 39/2-c, 62/1 ve 53/1. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezaları, sanık ... hakkında katılanlara yönelik hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/2-h, 143, 39/2-c, 62/1, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezaları, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 39/2-c, 62, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezaları ve mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1, 39/2-c, 62, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarının ve sanık ... bakımında ayrıca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafii 04.05.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararlarını temyiz etmek istediğini talep etmiştir.

2. Sanık ... 10.05.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarını temyiz etmek istediğini talep etmiştir.

3. Sanık ... müdafii 04.05.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, eksik inceleme sonucu mahkûmiyet kararları verildiğini belirterek, bu sebeple kararların bozulması gerektiğini talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR