muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/89, Karar No: 2019/5321, Tarih: 12.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/89 E.  ,  2019/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.09.2017 tarih ve 2016/240-2017/260 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.09.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. Ayşegül Taşkın dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı firmaya kiraladığı gemi ile davalı Moral Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye ait malın taşındığını, dava dışı kiracı firmanın Süveyş Kanalı ücreti de dahil navlunun bir kısmını ödemeyerek ortadan kaybolduğunu, bunun üzerine zararın daha fazla artmaması için müvekkili ile davalılar arasında protokol imzalandığını, buna göre davalıların kanal geçiş ücretini ödemeyi üstlendikleri halde herhangi bir ödeme yapmadıklarını, protokol gereğince uyuşmazlığın çözümü için hakeme başvurulduğunu, ancak hakem heyetinin usul ve yasaya aykırı karar verdiğini ileri sürerek, hakem heyeti kararının 4686 sayılı MTK'nın 15. maddesi gereğince iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Moral Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, hakem heyeti kararının iptalini gerektirir bir sebebin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı temsilcisi, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, hakem heyetinin taraflar arasında düzenlenen protokolün geçersizliğine ilişkin değerlendirmesinin hakem kararının iptali davasında inceleme konusu yapılamayacağı, hakem heyetince verilen kararın gerekçe kısmı ile sonuç hüküm arasında çelişkinin bulunmadığı, kararda protokol geçersiz sayılarak bu temel üzerinden sonuca gidilmiş olduğundan kamu düzenine aykırılık teşkil edecek bir çelişkiden söz edilemeyeceği, davacı yanca iptal sebebi olarak ileri sürülen tarafların eşitliği ilkesine aykırılık, hakemlerin yetki aşımında bulunması, başka konularda karar verilmesi gibi diğer iptal sebeplerinin de gerçekleşmediği, 4686 sayılı kanun hükümlerine göre hakem kararının iptalini gerektirir bir hususun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 4686 Sayılı Milletlerarası Tahkim Kanununun 4. maddesinin son fıkrası uyarınca, tahkim anlaşmasına karşı, asıl sözleşmenin geçerli olmadığı veya tahkim anlaşmasının henüz doğmamış olan bir uyuşmazlığa ilişkin olduğu itirazında bulunulamayacak olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9213, Karar No: 2015/25093, Tarih: 02.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/9213 E.  ,  2015/25093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/192044

MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/391 (E) ve 2014/175 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy muhtarı olan sanığın; katılana ait tarladan bulunan su kaynağından köy yararına kullanmak üzere su bulmak amacıyla iş makinesi çalıştırıp, katılana ait parsele tecavüz ettiğinin iddia olunması ve bu eyleminin görevi sebebiyle işlenen suç niteliğinde olması karşısında, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılaması hakkında kanun uyarınca soruşturma izni alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/39012, Karar No: 2015/32189, Tarih: 25.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/39012 E.  ,  2015/32189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/152771

MAHKEMESİ : Muş(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2012

NUMARASI : 2011/647 (E) ve 2012/84 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Şikayetçinin, sanıkla tartıştıkları esnada kendi kardeşinin geldiğini ve sanığı sakinleştirdiğini beyan etmesi karşısında, şikayetçinin kardeşi tanık olarak dinlenip adli rapor ve müştekinin içinde bulunduğu yatalak olma hali ve ruhsal durumu da değerlendirilip sonucuna göre hüküm tesisi yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9044, Karar No: 2015/11928, Tarih: 16.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/9044 E.  ,  2015/11928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunu'nun 21. ve 76. maddeleridir.

1)Taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davanın yasal dayanağını oluşturan ve işverenin iş kazası veya meslek hastalığından sorumluluğunu düzenleyen 5510 sayılı Kanunun 21/1’inci maddesinde; sigortalıya veya hak sahiplerine yapılan ya da ileride yapılması gereken harcama ve ödemeler yönünden herhangi bir sınır öngörülmemişken; bağlanan gelirler yönünden, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamına, sigortalı veya hak sahibinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere hükmedilebileceği öngörülmüştür. Bunun bir gerçek zarar hesabını gerektireceği açıktır. Gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar hesabı, ölüm halinde ise destekten yoksun kalma tazminatı (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45 ve 46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54. ve 55’inci maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

a-Uygulamada, sigortalının veya hak sahibinin bakiye ömürleri 1931 tarihli “... (... et ...)”... tablosundan yararlanılmakta ise de; ... Bilimleri Bölümü...nin çalışmalarıyla “...” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, ... Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına

geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda, Ülkemize özgü ve güncel verileri içeren ... tablosu bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınmalıdır.

b-Tazminatların peşin olarak hesaplanması, oysa gelirlerin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminattan her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre; önceki uygulamalardaki gibi %10 iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da nazara alınıp, ... Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

c-Meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, sigortalının işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmadığı gözerilmelidir.

Somut olayda; gerçek zararın yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yetersiz hesap raporunda belirlenen gerçek zarar esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı şirkete iadesine, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16097, Karar No: 2013/24819, Tarih: 02.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/16097 E.  ,  2013/24819 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/16097

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun zamanaşımı itirazı ile çekte imzası bulunan kişinin ortaklık adına çek imzalama yetkisinin bulunmadığını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6762 Sayılı TTK.'nun 726.maddesinde çek için düzenlenen zamanaşımı süresi altı ay iken 03.02.2012 tarih ve 28193 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesiyle bu süre üç yıla çıkarılmıştır. Yine 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK. nun 6273 sayılı kanunun 8.maddesi ile değişik 814. maddesine göre de çeklerde zamanaşımı süresi üç yıldır.

İlke olarak, herhangi bir kanun veya düzenleyici kural, hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar. Bunun doğal sonucu da, yasaların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilememeleri, yani, geçmişe etkili olmamalarıdır. Yasaları uygulama durumunda bulunanlar, başta mahkemeler olmak üzere, onları geriye yürür sonuçlar doğuracak şekilde yorumlamamakla yükümlüdürler. Hukuk güvenliği bunu gerektirir. Kanun koyucu bu kaidenin aksine düzenleme yapabilir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun; 09.03.1988 tarih ve 1987/2-860 E., 1988/232 K.; 13.10.2004 gün ve 2004/10-528 E., 2004/533 K.; 06.04.2005 tarih ve 2005/10-183 E., 2005/241 K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Bundan ayrı, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni yasa veya düzenleyici kural, "derhal yürürlüğe girme" (I'etfet immediat de la loi novelle) niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlarını doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumların yeni yasa veya düzenleyici kuraldan etkilenmemesi, kazanılmış hakların saklı tutulması gereğinden kaynaklanan bir sonuçtur. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir. Kazanılmış hak kavramı, her ne kadar açık bir biçimde Anayasa'da düzenlenmemiş ise de, bunun hukuk devleti kavramının temel taşlarından biri olduğu ve Anayasa'nın bünyesinde mündemiç bulunduğu, Türk Kamu Hukuku'nda, öğretide ve yargısal kararlarda benimsenmektedir.

6763 sayılı Türk Ticaret Kanununun Mer’iyet Ve Tatbik Şekli Hakkında Kanun’un 2.maddesinde Türk Ticaret Kanununun mer'iyetinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı sürelerinin eski kanun hükmüne tabi olacakları düzenlenmiştir. Yine, 01.07.2012

6763 sayılı Türk Ticaret Kanununun Mer’iyet Ve Tatbik Şekli Hakkında Kanun’un 2.maddesinde Türk Ticaret Kanununun mer'iyetinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı sürelerinin eski kanun hükmüne tabi olacakları düzenlenmiştir. Yine, 01.07.2012

tarihinde yürürlüğe giren 6103 sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 6/1.maddesinde; “Türk Ticaret Kanununun yürürlüğe girmesinden önce işlemeye başlamış bulunan zamanaşımı süreleri ile hak düşürücü süreler eski hukuka tâbidir.” düzenlemeleri yer almaktadır. Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde Türk Ticaret Kanununda zamanaşımı sürelerinin başladığı tarihe göre belirlenmesi gerektiği sonucu ortaya çıkmaktadır.

Bütün bu yasal düzenlemeler ve ilkeler ışığında çekler yönünden zamanaşımı süresinin başladığı tarihte hangi yasa yürürlükte ise o yasada öngörülen zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği kabul edilmelidir. Buna göre, çek hakkında zamanaşımı süresi ibraz süresinin bitmesi ile başlayacağına göre çekin ibraz süresinin sona erdiği tarihte geçerli olan zamanaşımı süresinin nazara alınması zorunludur. Bu nedenle 6762 Sayılı TTK.'nun 726.maddesini değiştiren 6273 Sayılı Kanunun 7. maddesinin yürürlüğe girdiği 03.02.2012 tarihinden önce ibraz süresi dolan çeklerde zamanaşımı süresi altı ay, ibraz süresi bu tarihten sonra dolan çeklerde ise üç yıldır.

Somut olayda, takibe dayanak çekin keşide tarihi 30/07/2011 olup, ibraz süresi 03/02/2012 tarihinden önce dolduğundan, altı aylık zamanaşımı süresine tabidir. Buna göre, borçlunun zamanaşımı itirazının değerlendirilmesinde;

6098 sayılı Borçlar Kanunu’nun 154. (818 sayılı Borçlar Kanununun 133).maddesine nazaran daha özel nitelikte bulunan ve 6102 sayılı TTK.nun 818/1-p (6762 sayılı TTK.nun730/18.)maddesi gereğince çekler hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 750. (eski 662.)maddesinde zamanaşımını kesen sebepler “dava açılması, takip talebinde bulunulması, davanın ihbar edilmesi veya alacağın iflas masasına bildirilmesi” şeklinde sınırlı olarak sayılmıştır. Yine, 6102 sayılı TTK.nun 818/1-p (6762 sayılı TTK.nun730/18.)maddesinin göndermesi ile çekler hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 751(eski 663) maddesi gereğince zamanaşımı kesilince son işlem tarihinden itibaren, müddeti aynı olan yeni bir zamanaşımı işlemeye başlar ve zamanaşımını kesen işlem hangi borçlu hakkında gerçekleşmiş ise ona karşı hüküm ifade eder.  Ayrıca, alacaklının yaptığı, takibin devamını sağlayıcı nitelikte her takip işlemi ile de zamanaşımı kesilir ve yeni bir süre işlemeye başlar.

Somut olayda, alacaklı tarafından İzmir 19.İcra Müdürlüğünün 2012/997 E.sayılı dosyası ile 24/01/2012 tarihinde başlatılan takibin, İzmir 9.İcra Mahkemesinin 26/04/2012 tarih ve 2012/145 E.-344 K. sayılı kararı ile iş ortaklığı aleyhine başlatılması ve adi şirketin tüzel kişiliği olmadığından taraf ehliyeti bulunmadığı gerekçesi ile iptaline karar verildiği,  alacaklının bu kez aynı çeke dayalı olarak 10/05/2012 tarihinde yeniden İzmir 19.İcra Müdürlüğünün 2012/6304 E.sayılı dosyası ile takibe başladığı, bu kez İzmir 9.İcra Mahkemesinin 04/07/2012 tarih ve 2012/427 E.- 523 K.sayılı kararı ile borçlunun yetki itirazının kabul edildiği, iş bu kararın 26/07/2012 tarihinde kesinleştiği, alacaklı vekilinin 13/08/2012 tarihinde dosyanın yetkili Tokat İcra Müdürlüğüne dosyanın gönderilmesini talep ettiği ve Tokat 2.İcra Müdürlüğünün 2012/6291 E.sayına kayıt edildiği ve 28/09/2012 tarihinde yeniden harç yatırıldığı görülmektedir.

Yukarıdaki maddelerde açıklandığı üzere takip talebinde bulunulması halinde zamanaşımı kesilir. Ancak, icra mahkemesi nezdinde yapılan itiraz sonucunda takibin iptal edilmesi zamanaşımını kesen dava niteliğinde kabul edilemez ve takibin iptali halinde bu takibe bağlanan (zamanaşımının kesilmesi vs.) sonuçlar da ortadan kalkar. Dolayısıyla, İzmir 19.İcra Müdürlüğünün 2012/997 E.sayılı dosyası ile yapılan takip icra mahkemesince iptal edildiğinden artık zamanaşımının takip tarihi olan 24/01/2012 tarihinde kesildiği kabul edilemez. 10/05/2012 tarihinde İzmir 19.İcra Müdürlüğünün 2012/6304 E.sayılı dosyası ile

başlatılan takip de, yetki itirazının kabulüne ilişkin kararın kesinleşmesinden itibaren HMK.nun 20.maddesinde öngörülen iki haftalık sürede gönderme talebinde bulunulmadığından yetkili icra müdürlüğündeki takip daha önce başlatılan takibin devamı niteliğinde olmadığından, zamanaşımını kesmeyecektir. Bu durumda, takip konusu çeke ilişkin zamanaşımı yeniden harç yatırıldığı 28/09/2012 tarihinde kesilmiş olur ki, bu tarihe göre altı aylık  zamanaşımı oluşmuştur.

O halde, mahkemece, borçlunun İİK.nun 168/5. maddesine dayalı zamanaşımı itirazının kabulü ile İİK.nun  169/a-5.maddesi gereğince itiraz eden borçlu yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7942, Karar No: 2014/15004, Tarih: 01.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7942 E.  ,  2014/15004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... (KAPATILAN) 25. ASLİYE TİCARET

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 25. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/02/2014 tarih ve 2011/367-2014/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili tarafından Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesi ile sigortalı ... Ltd. Şti'ye ait duvar kağıdı ve katalog emtiasının, davalıların sorumluluğunda taşıma sözleşmesine atfen ...'dan ...'ya taşınırken hareket noktasında tam ve hasarsız olarak teslim alınmasına rağmen varma yerinde eksik teslim edildiğini ve bu hasar nedeniyle müvekkili tarafından dava dışı sigortalısına 13.846,00 TL tazminat ödendiğini, TTK'nın 1301. maddesi gereğince haklarına halef olunduğunu ya da ödeme yapılması nedeniyle alacağın temliki hükümleri gereği dava açma hakkının kazanıldığını ileri sürerek sigortalıya ödenen 13.846,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili; emtianın 16/03/2010 tarihinde alıcıya teslim edildiğini, dolayısıyla CMR 32/1 madde ve TTK'nın 767. maddesi uyarınca, 1 yıllık zaman aşımı süresinin dolduğunu ve müvekkilinin taşıma işleri komisyoncusu sıfatıyla dava dışı sigortalı ile dava konusu emtianın ...'dan ...'a karayolu ile taşınması konusunda anlaştığını, fiili olarak taşımayı gerçekleştirmeyip ...Ltd. Şti. ile anlaştığını, ...Ltd. Şti'nin de fiili taşıma işini davalı ... Ltd. Şti'ye yaptırdığını, buna göre müvekkilinin malın taşınması sırasında hiç bir görev icra etmediğini, sadece aracılık işini yaptığını, dolayısıyla husumetin kendisine yönetilmeyeceğini, ayrıca zararın varlığı ve meydana gelen zararla eylem arasında uygun illiyet bağının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili; davadışı sigortalı ile müvekkili arasında bir taşıma sözleşmesinin olmadığını, müvekkilinin ... ... şirketi ile anlaşarak, bu firmadan teslim aldığı emtiayı ...-... arasında taşıdığını, varış noktasının ... ve ... gümrüklerindeki antrepolar olduğu, emtiayı ...'ya taşıma gibi bir taahhüdünün de olmadığını, müvekkilinin sorumluluğunun teslim ile sona erdiğini, taşımanın yapıldığı aracın içinde bulunduğu geminin 16/03/2010 tarihinde boşaltılmaya başlandığını oysa hasar ihbar tarihinin bu tarih olup, ekspertiz rapor tarihinin de 23/03/2010 olarak belirtildiğini, dolayısıyla henüz hasardan haberdar olunmadan ihbarın yapıldığını, aracın Türkiye'ye ilk girişinin ise tır karnesinden anlaşılacağı üzere 17/03/2010 olduğu, 17/03/2010 tarihinde aracın gümrük mührünün dahi sökülmediğinden malın kontrol edilerek ihbarda bulunulmasının olanaksız olduğunu, müvekkilinin hasardan sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; yapılan icra takibi zamanaşımını kestiğinden zamanaşımı itirazının reddi gerektiği, davalı ... Ltd Şti'nin asıl taşıyan, diğer davalı ... Ltd. Şti'nin alt taşıyan olduğu, tır karnesi ve taşıma senedinde ihtirazi kayıt bulunmadığı, taşıma senedinde yazılı miktar eşyanın taşınmak üzere teslim alındığı, 106 koli alınan eşyanın 104 koli olarak teslim edildiği, eksik 2 kolide koleksiyon renk kataloglarının olduğu, eksik yükleme yapıldığını ispat edemeyen davalıların hasardan sorumlu olduğu, zayi olan emtianın birim fiyatının 40 Euro olduğu ve 155 adet kataloğun zayi olduğu, bu miktar emtianın 500 kg olarak beyan edildiği, eşyanın bedelinin 20.000,00 Euro olduğu, CMR 23. maddesi gereği kg başına 8,33 SDR ile sorumluluk kabul edildiği, rucü davası olması nedeniyle ödemenin yapıldığı tarihteki SDR kuru esas alınarak yapılan hesaba göre davalıların sorumlu oldukları miktarın 9.417,90 TL'ye karşılık geldiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 9.417,90 TL'nin 15/04/2010 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 482,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 01/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.