muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/959, Karar No: 2024/13316, Tarih: 26.09.2024

Terör örgütleri ile millî güvenliğe karşı faaliyette bulunduğu kabul edilen yapılara iltisak veya bunlarla irtibat, kamu görevlilerinin devlete sadakat yükümlülüğünü yitirildiğini ortaya koyan ve bahse konu olağanüstü tedbirin uygulanmasını gerektiren hâllerdir. 
Anayasa Mahkemesi 14/11/2019 tarih ve E:2018/89, K:2019/84 sayılı kararında iltisaklı kavramını ''kavuşan, bitişen, birleşen'', irtibatlı kavramını ise ''bağlantılı'' olarak tanımlamıştır. Bu kavramlar ile kişilerin cezai sorumluluğunu gerektiren örgüte üyelik ve mensubiyet kavramlarına nazaran terör örgütleri ile daha az yoğun ve atipik bir bağlantının vurgulandığı açıktır. Bu kapsamda kişilerin terör örgütleri ile irtibat ve iltisaklarının ortaya konulabilmesi için, örgütün amaçlarının gerçekleştirilmesi ya da örgütten yarar sağlamak maksadıyla gerek örgütten gelen talimatlar doğrultusunda gerekse inisiyatif alarak bulundukları hal ve hareketler neticesinde örgüte veya kendilerine yarar sağladıkları ya da örgüt ile amaç birliği veya sosyal birliktelik görünümü içinde oldukları yönünde kanaat oluşması yeterli olacaktır.
FETÖ lideri tarafından talimatın verildiği 25/12/2013 tarihinden, Bank Asya'nın TMSF'ye devredildiği 29/05/2015 tarihine kadar, örgüt liderinin emri doğrultusunda mali olarak zor duruma düşen Banka'nın parasal yönden iyi durumda olduğunu göstermek amacıyla örgüt mensuplarınca, gerek birkısım malvarlıkları elden çıkarılarak, gerekse başka finans kuruluşlarından kredi çekilerek tasarruf ve kâr amacı gözetilmeksizin, kendileri, eşleri, reşit olmayan çocukları ve bazen de anne-babaları adına para yatırılmış, katılım hesapları açılmış, döviz ve altın alım-satımı gibi işlemler yapılmıştır. 
Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında; davacının 17/25 Aralık 2013 süreci ve devamında, Bank Asya hesabında mevduat artışına gittiği belirtilmiş ve bu eylemi sebebiyle FETÖ/PDY terör örgütüyle bağ kurduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında; davacının 17/25 Aralık 2013 süreci ve devamında, Bank Asya hesabında mevduat artışına gittiği belirtilmiş ve bu eylemi sebebiyle FETÖ/PDY terör örgütüyle bağ kurduğu sonucuna ulaşılmıştır. 
Davacı tarafından bu tespitle ilgili olarak; dava dosyasına ibraz edilen hesap dökümlerinden, dosyaya sunulan harcama tablolarından ve özellikle zorunlu harcamalar  için yatırılan miktarların incelenmesinden örgüt liderinin talimatından  sonraki süreçte herhangi bir finansal katkı niteliğinde para yatırmadığının açıkça görülebileceği, yatmış görünen paraların hesapları arasındaki aktarıma olduğu, hesabına 09/07/2014 tarihinde yatan 7.539,46 TL'nin şahsının 2013 yılında göndermiş olduğu noter onaylı ihtarname ve İŞKUR’a şikayeti sonrasında Turgut Özal Üniversitesi tarafından yatırılan kıdem tazminatı olduğu, 08/08/2014 tarihinden 21/08/2014 tarihine  kadar  0 TL bakiye olan hesaba, 21/08/2014 tarihinde 1,120 TL yatırdığı, söz konusu bu para ile nakit çekme, kredi kartı borcu ödemesi, hesaplar arası aktarma, telefon faturası ödemesi  gibi işlemler  yapıldığı, Bank Asya hesabına asla zorunlu ödemelerini aşan  bir para yatırmadığı,   ... nolu hesabın 30/10/2007 tarihinde maaş hesabı olarak açıldığı, yıllar üzerine, hesapta yapılan işlem türlerine göre (cari ve katılım) ve şube değişiklikleri nedeniyle birbirinin devamı niteliğinde ek hesaplar açıldığı, TMSF’den temin edilen ayrıntılı dökümün bir örneğinin dosyada olduğu, idare mahkemesinin iptal kararı ile de tespit edildiği üzere, incelemeye  esas alınan tarihlerde bahsi geçen hesapta artış değil azalma meydana geldiğinin ileri sürüldüğü görülmüştür. 
Davacının yukarıda aktarılan beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı tarafından Bank Asya'daki bankacılık işlemlerinin terör örgütü liderinin talimatı doğrultusunda örgütsel amaçla yapıldığına dair somut bir tespitin bulunmadığı ve Bölge İdare Mahkemesi karar içeriğinde  yer verilen  09/07/2014 tarihli 7.539,46 TL para girişinin davacıya yapılan kıdem tazminatı ödemesi olduğu açıkça anlaşıldığından, Bank Asya hesap hareketlerinin, davacının FETÖ ile irtibat ve iltisakını ortaya koyan bir delil olarak değerlendirilemeyeceği sonucuna varılmıştır. 
Öte yandan, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında; davacının, FETÖ/PDY ile iltisak ve irtibatı bulunduğu sonucuna ulaşılırken; davacının FETÖ/PDY ile irtibatı nedeniyle kapatılan Turgut Özal Üniversitesinde 13/01/2010-19/03/2013 tarihleri arasında, Canik Başarı Üniversitesinde 20/03/2013-28/08/2013 tarihleri arasında çalışma kaydının bulunduğu tespitine yer verilmiştir.

Öte yandan, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında; davacının, FETÖ/PDY ile iltisak ve irtibatı bulunduğu sonucuna ulaşılırken; davacının FETÖ/PDY ile irtibatı nedeniyle kapatılan Turgut Özal Üniversitesinde 13/01/2010-19/03/2013 tarihleri arasında, Canik Başarı Üniversitesinde 20/03/2013-28/08/2013 tarihleri arasında çalışma kaydının bulunduğu tespitine yer verilmiştir. 
Davacı tarafından bu tespitle ilgili olarak;  akademik bilgi ve deneyimi, özellikle de mesleki İngilizce uzmanlığı nedeniyle 2008 yılında Fatih Üniversitesi Hemşirelik Meslek Yüksekokulunda misafir öğretim görevlisi olarak çalışmaya başladığı, kendisine kadro teklif edilmesi üzerine 27/10/2010 tarihinde aynı üniversitede okutman olarak göreve başladığı, Fatih Üniversitesi’nin Ankara'daki kurumlarının Turgut Özal Üniversitesine devredilmesinden sonra görevine burada  devam ettiği, üniversiteye  hâkim olan yapının bir parçası olmaması sebebiyle herhangi bir idari görev verilmediği gibi doktorasını tamamladığı halde yardımcı doçent kadrosunun da  verilmediği,  Turgut Özal Üniversitesinden üniversite yönetimi ile yaşadığı sorunlar nedeniyle 2013 senesinin Mart ayında ayrıldığı, mali haklarını ancak bu kuruma karşı hukuki işlemler başlatarak alabildiği, üniversite yönetimi ile yaşanılan ihtilaf üzerine aynı üniversitedeki bir meslektaşının önerisi üzerine 01/04/2013 tarihinde Canik Başarı Üniversitesi’ndeki Yardımcı Doçent kadrosuna geçtiği, kadro tahsisinde ve atamalarda liyakatinin ve mali haklarının gözetilmemesi  üzerine 2013 yılının Temmuz ayında bahsi geçen üniversiteden de ayrıldığı, FETÖ/PDY terör örgütünün tespit edilmesinden çok önce, 29/08/2013 tarihinde çalıştığı kurumla ilişkisini sonlandırdığı,  Turgut Özal ve Canik Başarı Üniversitelerinde çalışmış olmakla, bu örgütün yapısına veya işlediği suçlara ortak olunduğunun değerlendirilmesinin Anayasa ve AİHS ile korunan temel hak ve özgürlüklerle  bağdaşmadığı ileri sürülmüştür. 
Davacının yukarıda aktarılan beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; FETÖ/PDY terör örgütüne iltisakı veya irtibatı olduğu gerekçesiyle kapatılan üniversitelerde  çalışmasının örgütsel saikle gerçekleştiğine yönelik somut bir bilgi ve belgenin bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu çalışma kayıtlarının davacının FETÖ/PDY terör örgütüne irtibat ve iltisakının tespiti açısından yeterli delil niteliğinde olmadığı sonucuna varılmıştır. 
Diğer taraftan, dosyanın incelenmesinden, yukarıda belirtilen hususlar dışında, davalı idarece dava dosyasına davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibatlı ve iltisaklı olduğuna dair başkaca bir bilgi ve belgenin sunulmadığı görülmüştür.

Diğer taraftan, dosyanın incelenmesinden, yukarıda belirtilen hususlar dışında, davalı idarece dava dosyasına davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibatlı ve iltisaklı olduğuna dair başkaca bir bilgi ve belgenin sunulmadığı görülmüştür.
Bu durumda, yukarıdaki tüm tespit ve değerlendirmeler dikkate alındığında, dava konusu işlemin iptaline, davacının kamu görevinden çıkarıldığı tarihten itibaren yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının işleyecek dönemsel yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi yönündeki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine ilişkin temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesi kararında ise hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun’un 49. maddesine uygun bulunan davacının temyiz isteminin kabulüne; 
  2. Dava konusu işlemin iptaline, davacının kamu görevinden çıkarıldığı tarihten itibaren yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının işleyecek dönemsel yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun  kabulü, İdare Mahkemesi kararının kaldırılması, davanın reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle BOZULMASINA, 
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesine gönderilmesine, 26/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.  
(X) KARŞI OY :
 Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkün olup, temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri anılan kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığından, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği görüşüyle aksi yöndeki çoğunluk kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/1272, Karar No: 2024/1790, Tarih: 26.09.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2022/1272
Karar	No : 2024/1790                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Belediye Başkanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ...Bakanlığı
VEKİLİ	: Huk. Müş. ...
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Altıncı Dairesinin 01/11/2021 tarih ve E:2016/4761, K:2021/11912 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca 16/11/2015 tarihinde onaylanan İzmir-Manisa Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı'nın iptali istenilmiştir.
Daire kararının  özeti: Danıştay Altıncı Dairesinin 01/11/2021 tarih ve E:2016/4761, K:2021/11912 sayılı kararıyla;
 Dosyanın ve yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesinden; planın bütününe yönelik olarak ileri sürülen hususların Dairelerinin E:... sayılı dosyasında hukuka ayrılık nedeni olarak görülmediği, esasen bu dava dosyasında davacının planın geneline yönelik olarak itirazlarının da bulunmadığı, bilirkişilerin genele yönelik tespitlerinin, bu dava dosyasının ilgili görülen kısımlarında değerlendirileceği,
İtiraz 1
   			Dava konusu 1/100.000 ölçekli İzmir-Manisa Planlama Bölgesi Çevre Düzeni Planında, Gaziemir ilçesi sınırları dahilinde bulunan devlet ormanı sınırlarının hatalı işlendiği,  orman sınırlarının hatalı işlenmiş olmasının, orman çevresinde bulunan tüm plan kararlarını etkileyeceği, Gaziemir ilçe sınırları içinde bulunan devlet ormanı sınırlarının 1/25.000 ölçekli planla uyumlu hale getirilmesi gerektiği hususu yönünden;
	Dava konusu planın 4.49, 5.1.2, 7.43, 8.11.1, 8.11.2 ve 8.11.3 sayılı maddelerine yer verilerek,
	Plan notlarında belirtildiği üzere davaya konu çevre düzeni planından ölçü alınarak uygulamaya geçilemeyeceği gibi planda orman olarak gösterilmekle beraber statüsü orman olmayan alanların orman olarak kullanılamayacağı, imar planlarının yapımı sırasında orman alanı sınırlarının orman kadastro sınırları esas alınarak belirleneceği ve ilgili kurum görüşünün alınmasının şart olduğu, bu bakımdan davacının itirazının alt ölçekli imar planlarının konusuna girdiği,
Bu durumda, itiraz konusu gösterimde şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına, mevzuata ve hukuka aykırılık bulunmadığı,
	İtiraz 2
	Dava konusu 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planında, Gaziemir ilçesinin idari (mülki) sınırlarının hatalı olduğu,  Sarnıç ilk kademe Belediyesi'nin tüzel kişiliğinin 5747 sayılı Kanunla sona erdirildiği ve Gaziemir Belediyesine devredildiği, dava konusu 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planında eski Sarnıç Belediyesini oluşturan alanın Gaziemir ilçe sınırları dışında bırakıldığı, dava konusu planın Gaziemir ilçe sınırları konusunda da yürürlükteki mevzuat ve plan hükümlerine uygun hale getirilmesi gerektiği hususu yönünden;

Dava konusu planın plan notlarının 7.9 sayılı maddesinde, "Bu planda gösterilen sınırlarda farklılıklar olsa dahi, yürürlükteki idari sınırlar geçerlidir. Bu sınırlarda değişiklik olması durumunda, kabul edilen yeni sınırlar plan değişikliğine gerek olmaksızın geçerli olacaktır." düzenlemesinin yer aldığı,
Dava konusu 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planı ile idari sınırların belirlenmediği, idari sınırların, plana aktarılan ilgili kurum ve kuruluşlardan elde edilen veriler arasında yer aldığı,
Yukarıdaki plan notu ile de, yerleşim birimlerinin gerçek sınırlarının planla farklı olması durumunda plan değişikliğine gerek olmaksızın yürürlükteki gerçek sınırların geçerli olduğu kurala bağlandığından, davacının Sarnıç yerleşimine ilişkin sınırların hatalı gösterildiği itirazının dava konusu planı kusurlandırmadığı,
Bu durumda, itiraz konusu gösterimde şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına, mevzuata ve hukuka aykırılık bulunmadığı, 
	İtiraz 3
	Gaziemir ilçesinin batısında belirlenen "kentsel gelişme alanı" ile Gaziemir ilçesi ile orman alanı arasında kalıp kısmen "tarım" kısmen de "kentsel gelişme alanı" olarak belirlenen alan yönünden,
Çevre düzeni planının özelliklerine ve 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.13 , 7.14, 4.6, 4.7, 4.8, 8.1.1.1, 8.1.1.2, 8.1.1.3 sayılı plan notlarına yer verilerek,
Plan notları ve çevre düzeni planının niteliği gereği çevre düzeni planı ile belirlenen kentsel kullanım alanlarının, bu alanların tamamının yapılaşmaya açılacağını göstermeyeceği, bu sınırların ölçeğin gerektirdiği üzere gelişmenin yönünü gösterecek şekilde şematik olduğu ve alt ölçekli planlama çalışmalarında ilgili kurum ve kuruluşların görüşleri doğrultusunda doğal, yapay ve yasal eşikler çerçevesinde bu planın nüfus kabullerine göre belirlenen alansal büyüklüğü aşmayacak şekilde kesinleştirileceği,
Diğer taraftan, dava konusu planın sürdürülebilirlik konusuna vurgu yaptığı, ekolojik dengeyi korumanın önemli bir amaç olarak belirlendiği, koruma-kullanma dengesi vurgusunun plan açıklama raporunda yer aldığı,
Yine planın "Hedefler" başlığı altında düzenlenen hususlara kararda yer verilerek,  
Dava konusu planın, plan pafta ve gösterimleri ile plan notları incelendiğinde, koruma alanlarına ilişkin temel stratejilerin gösterildiği ve koruma kararlarının oluşturulduğu, sektörel gelişim açısından da sanayi bölgeleri, teknoloji bölgeleri, lojistik merkezleri, üniversiteler gibi bu ölçekte stratejik öneme sahip konuların da planda gösterildiği,

Yine planın "Hedefler" başlığı altında düzenlenen hususlara kararda yer verilerek,  
Dava konusu planın, plan pafta ve gösterimleri ile plan notları incelendiğinde, koruma alanlarına ilişkin temel stratejilerin gösterildiği ve koruma kararlarının oluşturulduğu, sektörel gelişim açısından da sanayi bölgeleri, teknoloji bölgeleri, lojistik merkezleri, üniversiteler gibi bu ölçekte stratejik öneme sahip konuların da planda gösterildiği,
Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 21. maddesinin altıncı fıkrasında, "onaylı jeolojik jeoteknik veya mikro bölgeleme etüt raporu bulunmayan alanlarda imar planları hazırlanamaz." hükmünün, 22. maddesinin ikinci fıkrasında, "eşik analizinde; topografik, jeolojik jeoteknik, hidrojeolojik yapı özellikleri ile arazı kullanımı, tarım ve orman alanları, içme suyu havzaları, sit ve diğer koruma alanları, hassas alanlar, kıyı, altyapı, doğal ve fiziki veriler ile afet tehlikeleri analiz edilerek bir arada değerlendirilir." hükmü ile üçüncü fıkrasında, "imar planlarının hazırlanması sürecinde eşik analizinin yapılması zorunlu olup, plan kararlarının oluşturulmasında temel plan altlığı olarak kullanılır." hükmünün yer aldığı, 
 Uyuşmazlık konusu 174 hektar büyüklüğündeki alanın, 1/25.000 ölçekli çevre düzeni planında da kentsel gelişme alanı olarak gösterildiği,
 Bunun yanı sıra, 10/10/2018 tarihli plan değişikliği ile 174 hektar kentsel gelişme alanının daraltıldığı ve sorunun giderildiğinin görüldüğü,
 Ölçeğinin de gereği olarak dava konusu çevre düzeni planında davacının iddia ettiği yapılaşma koşulları yer almamakta olup, esasen yapılaşma koşulları alt ölçekli planlama çalışmalarına konu olabilecek, diğer bir ifade ile imar planlarında belirlenebilecek kararlar niteliğinde olduğundan, davacının dava konusu planda alt ölçekli planlara kıyasla daha fazla yapılaşma hakkı getirildiği yönündeki iddiasının dayanağı bulunmadığı, mania alanı ile ilgili itirazların ise aynı gerekçelerle dava konusu planın konusuna girmediğinden yerinde görülmediği,

Bütünsel bir bakış açısıyla alt ölçekli planları yönlendirecek olan çevre düzeni planında plan kararları oluşturulurken, fiziksel çevreyi sağlıklı bir yapıya kavuşturmak, yatırımların yer seçimlerini ve gelişme eğilimlerini doğal çevreye zarar vermeden yönlendirmek ve toprağın koruma, kullanma dengesini en rasyonel biçimde belirlemek amaçlandığından, bu amacın gerçekleşmesi için öncelikle söz konusu çevrede yaşayacak azami nüfusun objektif kriterlere göre tahmin edilmesi gerektiği, bu nedenle dava konusu planda nüfus projeksiyonun gösterilmesi gerektiği, kentsel yerleşme alanlarının sınırlarının ise yerleşmenin durumu ve ihtiyaçları dikkate alınarak alt ölçekli planlarda bu nüfus tahminini aşmayacak şekilde belirlenecek olup, öngörülen nüfusun tamamı için alt ölçekli planlarda kentsel yerleşme alanı belirlenmesi zorunluluğu bulunmadığı, nitekim 7.4 sayılı plan notunda, kentsel yerleşme alanları için plan hükümlerinin 9. bölümünde belirlenmiş olan nüfusun kent içi dağılımının, ilgili idarelerce alt ölçekli planlarda belirleneceğinin de düzenlendiği, bu bakımdan davacının nüfus belirlemesine ilişkin itirazlarının yerinde görülmediği,
Tarım arazilerinin sınıflandırılmasının, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nda öngörülen usullere göre yapılmasının kanun gereği olup, söz konusu sınıflandırmayı içeren arazi kullanım planlarının, dava konusu plana altlık oluşturacak veriler kapsamında olduğu, ancak veri olarak değerlendirilebilmesi için öncelikle dava konusu planlama alanının tamamının sınıflandırılmış olması gerektiği, bunun yanı sıra söz konusu arazinin çevre düzeni planına işlenebilecek ölçülerde bölgesel kararlar niteliğinde olması gerektiği, zira sınıflandırmanın parsel ölçeğinde dahi yapılabildiği, bu bağlamda, dava konusu planda tarım arazilerinin sınıflandırılmamasında mevzuata ve çevre düzeni planı yapım yöntem ve tekniklerine aykırılık görülmediği,

Öte yandan, Plansız Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 63. maddesinde, "Üst ölçek planı bulunmayan iskan dışı alanlarda bulunan parsellerde; inşaat alanı katsayısı %5 den fazla olmamak, yapı inşaat alanları toplamı hiçbir koşulda (250) m2 yi geçmemek, saçak seviyelerinin tabii zeminden yüksekliği (6.50) m.yi ve 2 katı aşmamak, yola ve parsel sınırlarına (5.00) m.den fazla yaklaşmamak şartı ile bir ailenin oturmasına mahsus bağ ve sayfiye evleri, kır kahvesi, lokanta ve bu tesislerin müştemilat binaları yapılabilir. Bu alanlarda tarımsal üretimi korumak amacı ile üretimden pazarlamaya kadar tüm faaliyetleri içeren entegre tesis niteliğinde olmamak kaydıyla, konutla birlikte veya ayrı yapılan mandıra, kümes, ahır, ağıl, su ve yem depoları, hububat depoları, gübre ve silaj çukurları, arıhaneler, balık üretim tesisleri ve un değirmenleri gibi konut dışı yapılar, mahreç aldığı yola (10.00) m.den, parsel hudutlarına (5.00) m.den fazla yaklaşmamak, parselde bulunan bütün yapılara ait inşaat alanı katsayısı %40' ı ve yapı yüksekliği (6.50) m.yi ve 2 katı aşmamak şartı ile yapılabilir. Bu yapıların birinci fıkra koşullarına uyulmak üzere yapılacak konutla birlikte yapımı halinde de inşaat alanı katsayısı (0.40)' ı geçemez."  kuralının yer aldığı,
Dava konusu planın 8.7.19.1 sayılı plan notunda, mutlak tarım arazilerinde yapılabilecek tarımsal amaçlı yapılar için maks. Emsal=0,05'i, parselin tamamı için toplam inşaat alanı maks. 2.000 m2 ’yi geçemeyeceği, çiftçinin barınabileceği yapının emsale dahil ollduğu ve toplam inşaat alanının 75 m2’yi geçemeyeceği, 8.7.21 sayılı plan notunda, dikili tarım arazilerinde yapılabilecek tarımsal amaçlı yapılar için maks. Emsal=0,05 olduğu, parselin tamamı için toplam inşaat alanının maks. 2.000 m2’yi geçemeyeceği, çiftçinin barınabileceği yapının emsale dahil olduğu ve toplam inşaat alanının 100 m2’yi geçemeyeceği, 8.7.22 sayılı plan notunda, marjinal tarım arazilerinde tarımsal amaçlı yapı yapılacak parsellerin 5.000 m2’lik kısmı için maks. emsal: 0,30 olduğu, 5.000 m2’den büyük parsellerde ise geri kalan parsel alanı için maks. emsal: 0,10 olduğu, parselin tamamı için toplam inşaat alanının 10.000 m2’yi geçemeyeceği, çiftçinin barınabileceği yapının emsale dahil olduğu ve toplam inşaat alanının 150 m2’yi geçemeyeceğinin düzenlendiği,
Dolayısıyla planda, söz konusu alanlar için öngörülen yapılaşma koşullarının mevzuatta düzenlenen inşaat oranlarının altında olduğu görüldüğünden, davacının yapılaşma oranlarına ilişkin itirazı ile dava konusu planda marjinal tarım arazisi gösterimi bulunmadığından (tarım arazileri sınıflandırılmadığından) davacının bu yöndeki itirazının yerinde görülmediği,
Öte yandan, dava konusu planda doğal karakteri korunacak alan gösterimi bulunmadığı gibi tarım arazilerine ilişkin uygulamaların, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanım Kanunu uyarınca ilgili kurumlardan alınan görüşler doğrultusunda yürütüleceğinden, dava konusu planda gösterilen tarım alanının kaldırılmasına imkan bulunmadığı,