muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/877, Karar No: 2024/2315, Tarih: 14.10.2024

Öte yandan, tanık ifadesinde adı geçen ve yargı mensubu olarak görev yapan ...'nin meslekten çıkarılmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin iptali yolundaki Danıştay Beşinci Dairesinin 22/12/2021 tarih ve E:2017/3414, K:2021/4694 sayılı kararı, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 20/05/2024 tarih ve E:2022/2404, K:2024/1127 sayılı kararı ile ...'nin FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu gerekçesiyle kesin olarak bozulmuştur.
	Tanık beyanı değerlendirildiğinde, tanığın, söz konusu yapıya müzahir adayları destekleyen hakim ve savcılarla bir ayrışmanın yaşandığı ve örgütün önem atfettiği 2014 yılı HSYK seçimleri döneminde, davacının, FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğuna yargı kararı ile karar verilen ... ile birlikte yargı mensuplarından bağımsız görünümlü paralel yapı adaylarına oy istediğini duyduğunu, yapının kriterlerine göre tedbir yapması gerekirken yapmaması sebebiyle eleştirildiğini, yapının toplantılarında, davacının söz konusu yapının içinde bulunduğuna dair konuşmalar yapıldığını, nitelikli bir dosya veya cemaate ilişkin bir dosya geldiğinde bu yargı mensuplarının bir şekilde görev almasının sağlandığını belirttiği; bu ayrıntılı ifadenin, davacının seçim dönemindeki sosyal çevresini, tutumunu ve genel halini, böylece örgütle iltisak ve irtibatını ortaya koyduğu kanaati hasıl olmuştur.
	Buna göre, davacının FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı dershaneye gittiğini, liseyi yine örgütle irtibat ve iltisaklı okulda tamamladığını ikrar etmiş olması, seçim dönemine yönelik tutumuna ilişkin kendi beyanı ve davacı hakkındaki tanık beyanı bir arada değerlendirildiğinde, davacının FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisak ve irtibatını ortaya koymaya yeterli görülmüştür.
Temyize konu Daire kararında, Dairece dosyadaki mevcut deliller davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibat ve iltisakı için yeterli görülmemiş ise de, davacı hakkında yukarıda belirtilen hususların bir bütün olarak değerlendirilmesinden, davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisaklı ve irtibatlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
	3) Dava Konusu Kararların Temel Hak ve Özgürlükler Bağlamında Değerlendirilmesi
Dava konusu kararlarla ortaya çıkan özel hayata saygı hakkına yönelik müdahalenin ihlal oluşturup oluşturmadığı hususunun, AİHS ve Anayasa bağlamında, kanunilik, meşru amaç ve demokratik bir toplumda gerekli olma ile ölçülülük ilkeleri doğrultusunda irdelenmesi gerekmektedir.

3) Dava Konusu Kararların Temel Hak ve Özgürlükler Bağlamında Değerlendirilmesi
Dava konusu kararlarla ortaya çıkan özel hayata saygı hakkına yönelik müdahalenin ihlal oluşturup oluşturmadığı hususunun, AİHS ve Anayasa bağlamında, kanunilik, meşru amaç ve demokratik bir toplumda gerekli olma ile ölçülülük ilkeleri doğrultusunda irdelenmesi gerekmektedir.
Dava konusu kararlar, davalı idare tarafından, 667 sayılı KHK’nın 3. maddesi uyarınca tesis edilmiştir. Anılan KHK, 6749 sayılı Kanun'la TBMM tarafından değiştirilerek kabul edilmiş ve 29/10/2016 tarih ve 29872 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Sonuç olarak davacı hakkında dava konusu kararların tesis edildiği tarih itibarıyla bu kararlara dayanak KHK'nın yürürlükte olduğu ve öngörülen anayasal usul dâhilinde daha sonra kanunlaştığı görülmektedir. Bu nedenle özel hayata saygı hakkına müdahale niteliği taşıyan dava konusu kararlar, öngörülebilir ve belirli bir kanun hükmü uyarınca tesis edilmiş olup müdahale kanunilik şartını taşımaktadır.
Dava konusu kararlar, FETÖ ile üyelik, mensubiyet, iltisak veya irtibatı bulunan ilgililer hakkında ülkenin içinde bulunduğu tehdit ve kamu düzeninin bozulması ihtimali doğduğundan ivedi şekilde karar alma zorunluluğu nedeniyle ve millî güvenliğin, kamu düzeninin ve başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması amacıyla tesis edilmiştir. Bu nedenle FETÖ ile iltisak ve irtibatı olan ve dava konusu kararların tesis edildiği tarih itibarıyla kamu gücünün güçlü bir tezahürü niteliğinde yargı yetkisi kullanan davacının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına karar verilmesi suretiyle özel hayata saygı hakkına yapılan müdahale meşru bir amaca dayanmaktadır.
Dava konusu kararlar ile davacının özel hayata saygı hakkına yapılan müdahale, zorlayıcı bir toplumsal gereksinim olarak ortaya çıkmıştır. Nitekim 15 Temmuz 2016 gecesi yaşanan darbe teşebbüsü nedeniyle "ulusun varlığını tehdit eden genel bir tehlike"nin bulunduğu açıktır (Alparslan Altan/Türkiye, B. No: 12778/17, 16/04/2019, §§ 71-75). Bu tehlike, ulusun ve Devlet teşkilatının varlığı için tehdit teşkil eden, kamu düzenini etkileyen, olağandışı bir kriz niteliğindedir. Bununla birlikte darbe teşebbüsünün faili olan FETÖ'nün, yukarıda belirtildiği üzere atipik ve kendine özgü niteliği göz önüne alındığında, bu tehlikeye karşı alınan ve davacının yargı yetkisini kullanmasına son veren dava konusu tedbirin de yaşanan özellikli durumun ortaya çıkardığı zorunluluktan ve bu durumun faili olan örgütün Devleti ele geçirmeyi amaç edinen niteliğinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle anılan olağanüstü koşullar altında ve olağan demokratik düzene geri dönebilmek amacıyla söz konusu terör örgütü ile iltisak ve irtibatı bulunan davacının yargı yetkisini kullanmasına son veren tedbirin demokratik bir toplumda gereklilik arz ettiği açıktır.

Bu itibarla, demokratik kurumlara ve demokratik toplum düzeninin bizatihi kendisine karşı yapılan darbe teşebbüsü sonrasında, bahse konu teşebbüsün faili olan FETÖ ile iltisak ve irtibatı olduğu gerekçesiyle hakkında tesis edilen dava konusu kararlar ile yargı mensubu olarak görev yapması nedeniyle üstün kamu gücü ayrıcalığına sahip olan davacının, meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına karar verilmesi suretiyle özel hayatına saygı hakkına yapılan müdahalenin, AİHS ve Anayasa anlamında durumun gerektirdiği ölçüde bir tedbir olduğu anlaşılmıştır.
	4) Sonuç olarak
	Dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile yukarıda yer verilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının, FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu ve bu nedenle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği anlaşıldığından dava konusu kararlarda hukuka aykırılık görülmemiştir.
Bu itibarla, dava konusu kararların iptali yolundaki Daire kararında hukuki isabet bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne;
2. Yukarıda özetlenen gerekçeyle dava konusu kararların davacıya ilişkin kısmının iptaline ilişkin Danıştay Beşinci Dairesinin temyize konu 17/06/2022 tarih ve E:2017/6131, K:2022/5033 sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 14/10/2024 tarihinde oyçokluğu ile kesin olarak karar verildi.
 
KARŞI OY 
X- Temyiz edilen kararla ilgili dosyanın incelenmesinden; Danıştay Beşinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın onanması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/2866, Karar No: 2024/2308, Tarih: 14.10.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/2866
Karar	No : 2024/2308                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: … Derneği	  
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI)	: … Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Sekizinci Dairesinin 02/06/2023 tarih ve E:2019/8634, K:2023/2999 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem:	Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının Sağlık Önlisans Alanlarından Mezun Olanlara Lisans Tamamlama ile ilgili 23/07/2015 tarihli duyurusunun iptali ile dayanağı olan 6569 sayılı Kanun'un 32. maddesi ile değiştirilen 2547 sayılı Kanun'un geçici 69. maddesinin Anayasaya aykırı olduğu iddiasıyla iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 12/04/2018 tarih ve E:2016/3415, K:2018/1739 sayılı usule ilişkin bozma kararına uyularak verilen, Danıştay Sekizinci Dairesinin 02/06/2023 tarih ve E:2019/8634, K:2023/2999 sayılı kararıyla;
Bakılan uyuşmazlıkta; davacı Dernek tarafından her ne kadar, lisans tamamlama programına başvuru yapabilecek ön lisans programları içerisinde beslenme ve diyetetik bölümüne de yer verilmesi gerektiği ileri sürülmekte ise de; mevzuat uyarınca, 19/11/2014 tarihi itibarıyla sağlık alanında ön lisans diploması alanlardan ebelik ve hemşirelik programlarından mezun olanlara kendi alanlarında, diğerlerine ise Yükseköğretim Kurulunun belirleyeceği, ebelik ve hemşirelik programları dışındaki ilişkili alanlarda lisans tamamlama eğitimi yaptırılacağının düzenlendiği, Dairelerinin 19/10/2022 tarih ve E:2019/8634 sayılı ara kararına davalı idare tarafından verilen cevabi yazıda ise, Beslenme ve Diyetetik önlisans programı 19/11/2014 tarihinden önce mezun vermediği için dava konusu düzenlemede yer verilmediğinin belirtildiği görüldüğünden, 19/11/2014 tarihine kadar önlisans mezunu vermeyen Beslenme ve Diyetetik önlisans programına, lisans tamamlama programına başvuru yapabilecek ön lisans programları içerisinde yer verilmemesinin, dava konusu düzenlemenin dayanağı olan mevzuat hükümleri uyarınca başvuru yapabilme şartını taşıyan mezun bulunmaması nedeniyle olağan ve kabul edilebilir bir durum olduğu, mevzuat hükümlerine uygun şekilde tesis edildiği anlaşılan dava konusu düzenlemede hukuka, mevzuata ve eşitlik ilkesine aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, iki yıllık "diyaliz" ön lisans programlarından mezun olan öğrencilerin, hiçbir sınava tabi tutulmadan, doğrudan dört yıllık  "beslenme ve diyetetik" lisans bölümüne geçişine olanak tanınmasının eşitlik ilkesine aykırı olduğu, son yıllarda artan mezun sayısı ile iş olanaklarının çok kısıtlandığı, konunun uzmanı ilgili bölüm hocalarının fikirleri alınmadan yapılan düzenlemenin kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       :  Davalı idare tarafından, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile eksik inceleme ile verilen Daire kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :
	2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'na 19/11/2014 tarih ve 6569 sayılı Kanun ile  geçici 69. madde eklenmiştir. Anılan madde, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla sağlık alanında ön lisans diploması alanlardan ebelik ve hemşirelik programlarından mezun olanlara kendi alanlarında, diğerlerine ise Yükseköğretim Kurulunun belirleyeceği, ebelik ve hemşirelik programları dışındaki ilişkili alanlarda lisans tamamlama eğitimi yaptırılacağı ve bu eğitimlerin, usul ve esaslarının Yükseköğretim Kurulunca belirleneceği düzenlemesini içermektedir. Bu düzenlemeye dayalı olarak dava konusu Sağlık Önlisans Alanlarından Mezun Olanlara Lisans Tamamlama ile ilgili 23/07/2015 tarihli duyuru yayımlanmıştır.
Davacı Dernek, 23/07/2015 tarihli duyurunun, "diyaliz" ön lisans programının "beslenme ve diyetetik" lisans programıyla ilişkilendirilmesi yönüyle hukuka aykırı olduğunu, üniversiteye giriş sınavından aldıkları daha düşük puanlarla diyaliz ön lisans programına yerleşen adayların, daha yüksek puanlı dört yıllık beslenme ve diyetetik lisans programına geçişine izin veren duyurunun bu yönüyle hukuka aykırı olduğunu öne sürerek, temyizen incelenen davayı açmıştır. 
İLGİLİ MEVZUAT :
	Anayasa'nın "Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması" başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında, bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı düzenlenmiş, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, idari işlemlerin; yetki, şekil, sebep, konu ve maksat unsurları yönünden yargısal denetime tabi tutulacağı kurala bağlanmış;  24. maddesinde ise, kararda bulunacak hususlar sıralanmış ve (e) bendinde kararın dayandığı hukuki sebepler ile gerekçesinin ve hükmün belirtileceği vurgulanmıştır.

Anayasa'nın 36. maddesinin birinci fıkrasında herkesin adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiş ancak bu maddede gerekçeli karar hakkından açıkça söz edilmemiştir.  Anayasa'nın 36. maddesine "adil yargılanma" ibaresinin eklenmesine ilişkin gerekçede, Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerle de güvence altına alınan adil yargılama hakkının madde metnine dâhil edildiği vurgulanmıştır. Nitekim Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki hakkaniyete uygun yargılanma hakkının kapsamına gerekçeli karar hakkının da dâhil olduğu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM)'nin birçok kararında vurgulanmıştır. Dolayısıyla Anayasa’nın 36. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının gerekçeli karar hakkı güvencesini de kapsadığının kabul edilmesi gerekir (Anayasa Mahkemesi, Abdullah Topçu, B. No:2014/8868, 19/4/2017, p. 75).
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
AİHM içtihatlarına göre, genel olarak her bir karar açık, konuyla ilgili herkesin, mahkemenin neden belirli bir kararı verdiğini anlamasına imkan verecek şekilde olmalıdır (AİHM, Seryavin ve diğerleri/Ukrayna p.57-61). 
Mahkeme kararlarının, hüküm fıkrası ve hükmün dayandığı gerekçe ile bir bütün olduğu, gerekçesiz karar verilmesinin mümkün olmadığı açık olduğuna göre, gerekçenin hem temyiz incelemesini yapacak merci açısından, hem de kararı uygulayacak olan idare açısından yeterli açıklıkta olması gerektiğinde kuşku yoktur.
Yargılama hukukunda, yargı (hüküm), uyuşmazlığı çözmekle görevli ve yetkili yargı yerinin yargılama sürecinin sonunda ulaştığı "sonuç"tur. Gerekçe, yargıcın çözümlemek durumunda olduğu uyuşmazlığa uygulanması gereken soyut hukuk kuralının saptanmasında, yorumlanmasında ve tüm ayrıntılarıyla ortaya konulup nitelendirilen maddi olaya uygulanmasında izlemiş olduğu yöntemi gösteren ve bu özelliği sebebiyle, yargılamanın nesnelliği ile varılan yargının doğruluğu konusunda davanın taraflarına güven, üst yargı yerine de denetleme olanağı veren açıklamadır. 
Bu durumda, davaya konu idari işlemin hukuka uygunluk denetimini yapmakla görevli idari yargı merciince, 2577 sayılı Kanun'un 2. maddesinde sayılan unsurlar yönünden, işlemin hukuka aykırı olup olmadığına dair yargısal denetim yapılması ve bu denetim sonucunda varılan kararın gerekçeli olarak ortaya konulması gerekmektedir.

Bu durumda, davaya konu idari işlemin hukuka uygunluk denetimini yapmakla görevli idari yargı merciince, 2577 sayılı Kanun'un 2. maddesinde sayılan unsurlar yönünden, işlemin hukuka aykırı olup olmadığına dair yargısal denetim yapılması ve bu denetim sonucunda varılan kararın gerekçeli olarak ortaya konulması gerekmektedir.
Temyizen incelenen uyuşmazlıkta; davacının, diyaliz ön lisans programı mezunlarına beslenme ve diyetetik lisans programına geçiş hakkı tanınmasının hukuka aykırı olduğu yolundaki iddialarını incelemek amacıyla Danıştay Sekizinci Dairesince davalı idareden, sağlık alanında lisans tamamlama kapsamında belirlenen sağlık ön lisans programlarının hangi gerekçe ve nedenlerle beslenme ve diyetetik lisans programı ile ilişkilendirildiği, bu ilişkinin tespitinde esas alınan ölçü ve kriterlerin neler olduğunun sorulmasına ve davalı idarece, diyaliz ön lisans programı mezunlarının, sağlık alanlarının temel gereksinimi olan dersleri aldıkları, hasta takibi ve beslenme gibi konularda ön lisans düzeyinde bilgi sahibi oldukları; bu sebeple diyaliz programının, beslenme ve diyetetik lisans tamamlama programı ile ilişkilendirildiği, cevabı verilmesine rağmen temyize konu kararda bu yönden bir irdeleme yapılmamıştır.
Davacının iddiası ve talebi, dava konusu duyurunun "diyaliz" ön lisans programının "beslenme ve diyetetik" lisans programıyla ilişkilendirilmesinin hukuka aykırı olduğu ve iptal edilmesi gerektiği yönünde olup, Dairece, davacının taleplerine yönelik olarak ilgili mevzuatın yorumu ve iptali istenen düzenlemenin hukuka uygunluk denetimi yapılmamış, davacının dava konusu etmediği bir hususta -lisans tamamlama programına başvuru yapabilecek ön lisans programları içerisinde beslenme ve diyetetik bölümüne yer verilmemesi yönüyle- dava konusu duyuru irdelenmiş ve davacının talebi ile ilgili  bir gerekçeye yer verilmeksizin davanın reddine karar verilmiştir. 
	Mahkeme kararlarının, hüküm fıkrası ve hükmün dayandığı gerekçe ile bir bütün olduğu, gerekçesiz karar verilmesinin mümkün olmadığı açık olduğuna göre, gerekçenin hem temyiz incelemesini yapacak merci açısından, hem de kararı uygulayacak olan idare açısından yeterli açıklıkta olması gerektiğinde kuşku yoktur.
	Bu itibarla, dava konusu duyurunun, davacının iptalini talep ettiği "diyaliz" ön lisans programının "beslenme ve diyetetik" lisans programıyla ilişkilendirilmesine ilişkin kısmı yönünden hukuka uygunluk denetimi yapılmaksızın, davacının uyuşmazlık olarak ortaya koymadığı bir hususta değerlendirme yapılmak suretiyle verilen Daire kararında hukuki isabet bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Davacının temyiz isteminin kabulüne;
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Sekizinci Dairesinin temyize konu 02/06/2023 tarih ve E:2019/8634, K:2023/2999 sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Davacının temyiz isteminin kabulüne;
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Sekizinci Dairesinin temyize konu 02/06/2023 tarih ve E:2019/8634, K:2023/2999 sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine, 
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  14/10/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY 
X- Dava, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının Sağlık Önlisans Alanlarından Mezun Olanlara Lisans Tamamlama ile ilgili 23/07/2015 tarihli duyurusunun iptali ile dayanağı olan 6569 sayılı Kanun'un 32. maddesi ile değiştirilen 2547 sayılı Kanun'un geçici 69. maddesinin Anayasaya aykırı olduğu iddiasıyla iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması istemiyle açılmıştır.
Dava konusu düzenlemede farklı ön lisans programları yer almakta ise de, uyuşmazlık "diyaliz" ön lisans programının "beslenme ve diyetetik" lisans programıyla ilişkilendirilmesi yönünden	incelendiğinde;
Dosyanın incelenmesinden, Danıştay Sekizinci Dairesince davalı idareden, sağlık alanında lisans tamamlama kapsamında belirlenen sağlık ön lisans programlarının hangi gerekçe ve nedenlerle beslenme ve diyetetik lisans programı ile ilişkilendirildiği, bu ilişkinin tespitinde esas alınan ölçü ve kriterlerin neler olduğunun sorulduğu; davalı idarece, diyaliz ön lisans programı mezunlarının, sağlık alanlarının temel gereksinimi olan dersleri aldıkları, hasta takibi ve beslenme gibi konularda ön lisans düzeyinde bilgi sahibi oldukları, bu sebeple diyaliz programının, beslenme ve diyetetik lisans tamamlama programı ile ilişkilendirildiği cevabının verdiği anlaşılmaktadır.
 2547 sayılı Kanun'un geçici 69. maddesi ile Yükseköğretim Kuruluna tanınan yetkinin kullanılarak, diyaliz ön lisans programlarından mezun olanların, sağlık lisans tamamlama eğitimi verilmek üzere, beslenme ve diyetetik lisans programına geçiş yapabilmeleri yönünde tesis edilen dava konusu işlemin, üst hukuk normlarına ve akademik hizmet gereklerine uygun olduğu; her bir ön lisans ve lisans programının aynı hukuki durumda bulunmadığı ve 2547 sayılı Kanun'un geçici 69. maddesinin bir hak tanıdığı dikkate alındığında, eşitlik ilkesine aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. 
Açıklanan nedenle, davacının temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın yukarıda yer verilen gerekçe ile onanması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2022/1237, Karar No: 2024/5490, Tarih: 14.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas     No : 2022/1237
Karar	No : 2024/5490                                                                        
İSTEYEN(DAVACI)	:… Büyükşehir Belediye Başkanlığı	-… 
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF(DAVALI)	: … Bakanlığı-ANKARA
VEKİLİ	: Hukuk Hiz. Genel Müdürü …
DAVALI YANINDA MÜDAHİLLER	: 1- … Organize Sanayi Bölgesi 
VEKİLİ	    : Av. …
	      2- …  Yapı                   Kooperatifi 
VEKİLİ	    : Av. …
DAVANIN KONUSU :Tekirdağ ili, Ergene ilçesinde yer alan  ve sınırları Tekirdağ PAKOP Plastik İhtisas OSB olarak kesinleştirilen 254 hektar büyüklüğündeki alanın "organize sanayi bölgesi" olarak belirlenmesine ilişkin Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının 03/11/2021 tarihli işlemiyle onaylanan  Trakya Alt Bölgesi Ergene Havzası 1/100.000 ölçekli Revizyon Çevre Düzeni Planı Değişikliği, Tekirdağ ili 1/25.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı Değişikliği ile anılan planlara  davacı tarafından yapılan … tarihli, … sayılı itirazın zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI : Dava konusu karar kapsamındaki parsellere ilişkin, 2. kez alınan, Tarım ve Orman Bakanlığı'nın … tarihli, … sayılı tarım dışı kullanım uygun görüşünün ...İdare Mahkemesi'nin … tarih, E:…, K: … sayılı karar ile iptaline karar verildiği, dava konusu işlemin anılan  Mahkeme kararı sebebiyle gerçekleştirilemez hale geldiği, tarım alanı vasfındaki taşınmazların organize sanayi bölgelerine dönüştürülmesinin 1/100.000 ölçekli Trakya Alt Bölgesi Ergene Havzası revizyon çevre düzeni planlama ilkelerine aykırı olduğu,  1/25.000 ölçekli Tekirdağ İl Çevre Düzeni Planı ile il bütününde sürdürülebilir kalkınma ilkeleri çerçevesinde geliştirilen temel arazi kullanım  ve ulaşım kararlarının uygulanmasına yönelik vizyon, amaç hedef ve stratejilere açıkça aykırı olduğu, Ergene Eylem Planı ilkelerine aykırı olduğu, konu, sebep, amaç unsurları açısından da usul ve yasaya uygun olmadığı, bu sebeplerle  dava konusu çevre düzeni planı değişikliklerinin ve zımnen red işlemini  iptali gerektiği ileri sürmektedir.
SAVUNMALARIN ÖZETİ:
Davalı  Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekili tarafından, Dava konusu plan değişikliği işleminin hukuka ve mevzuata uygun olduğu, 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu ve ilgili yönetmelikler uyarınca Yer Seçim Komisyonunca uygun görülen PAKOP Plastik İhtisas OSB olarak kesinleştirilen 254 hektar büyüklüğündeki alanın yürürlükte bulunan Trakya Alt Bölgesi Ergene Havzası 1/100.000 ölçekli Revizyon Çevre Düzeni Planı ve Tekirdağ İli 1/25.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı paftalarına organize sanayi bölgesi olarak işlenmesine  yönelik düzenleme yapıldığı, dava dilekçesindeki iddiaların organize sanayi bölgesi projesine ilişkin olduğundan dava konusu çevre düzeni planı değişikliğinin iptal edilmesini gerektirecek nitelikte olmadığı, davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.