muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13460, Karar No: 2020/15636, Tarih: 18.11.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/13460 E.  ,  2020/15636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Nakil Aracının İadesi

Tebligat Kanunu 10. maddeye göre yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanığın bilinen en son adresine tebliğe çıkarılması gerektiği, tebliğ yapılamaması durumunda ise Tebligat Kanununun 21/2 maddesine göre mernis adresine tebliğe çıkılarak kararın tebliğ edilmesi gerektiği; dosya kapsamına göre, sanığın duruşmada bildirdiği "Gümüştaş Düğün Salonu bitişiğindeki Celser Yediemin Otoparkı Siverek/ŞANLIURFA" adresine tebligat yapılmadan doğrudan sanığın mernis adresi olan "Nişanca Mahallesi Tuğrakeş Sokak No:9 İç Kapı No:201 Fatih/İSTANBUL" adresinde Tebligat Kanunu madde 21/2'e göre tebligat yapılmasının usulsüz tebliğ olduğu anlaşıldığından; sanık ...'e usulüne uygun bir biçimde gerekçeli karar tebliği sağlandıktan sonra hükmü temyiz etmesi halinde ek tebliğname de düzenlenilerek dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdiine, 18/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2011, Karar No: 2015/1975, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2011 E.  ,  2015/1975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/29100, Karar No: 2020/2011, Tarih: 10.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/29100 E.  ,  2020/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı İçişleri Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalı ... Temizlik İlaç Bil. Sis. Med. Pet. Kuy. Org. Rek. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti'ye yükletilmesine, 10/02/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3979, Karar No: 2023/6207, Tarih: 13.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/3979 E.  ,  2023/6207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1303 E., 2022/799 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/373 E., 2019/432 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde;

1. Müvekkillerinin İzmir ili, ... ilçesi, 25020 ada 3 parselde bulunan ... sitesindeki 5 bloktan biri olan (E) Blok malikleri olduklarını, bu bloğun yapı kullanım iznine sahip olduğunu,

2. İzmir Büyükşehir Belediyesi Meclisi'nin 23.05.1988 tarihinde aldığı karar ile kuzeyden güneye 350 metre uzunluğundaki imar adasının doğu ve batı taraflarına 20 metrelik bir yolla birbirine bağladığı ancak bu yol yerinin bedelsiz olarak alınamayacağı dikkate alarak, maliklerden gerekli terkleri yapmalarını istediklerini, bu önerinin maliklerce kabul edildiğini,

3. Müvekkillerinin "kullanımında kamuya herhangi bir kısıtlama getirelemez" plan notu bağlamında bu yol üzerinde girişi bulunan (E) bloğun tümüyle malikleri olan bahse konu işyerini inşa ettirdiklerini,

4. İşyerinin oturma ve kullanım ruhsatlarını aldıklarını,

5. Ancak sitedeki bir kısım yöneticilerin "bu yol özel mülkiyettir, biz böyle bir plan notuna uymayız, burada geçişe izin vermiyoruz" yasaklamasıyla karşılaştıklarını,

6. Bunun üzerine davalı ...'na müracaat ederek yolun kamuya açılmasını istediklerini ancak başvurularından bir sonuç alamadıklarını,

7. Davalı belediyenin, İzmir Büyükşehir Belediyesinin 23.05.1988 günlü bağlam ve kararını yerine getirmemesi nedeniyle bu işyerini müvekkillerinin kullanamadığını ileri sürerek, 25.10.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu yolun teknik olarak imar yolu niteliği taşımadığı, imar durumuna aykırı fiili bir durumun oluşmadığı bu durumda davalının herhangi bir sorumluluğu bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu yolun teknik olarak imar yolu niteliği taşımadığı, imar durumuna aykırı fiili bir durumun oluşmadığı bu durumda davalının herhangi bir sorumluluğu bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde,

1. Mahkemece davanın yeterince anlaşılamadığını,

2. Eksik inceleme ile karar verildiğini,

3. Davanın imar planına konulan plan notunun yasal mevzuata uygun olup olmadığı değil, plan notunun gereğinin yetkili merci tarafından yerine getirilmemesi nedeniyle doğan zararın tazmini isteğine ilişkin olduğunu,

4) İzmir Büyükşehir Belediye Meclis kararı ile konulan plan notuna uygun olarak yapılan yolun, davalı ... tarafından tapu kaydına tescil ettirilmemesi, şerhinin sağlanmaması ve devamında yolun kamunun kullanımına açılmaması nedeniyle müvekkillerinin ruhsatlı olan iş yerlerini kiraya veremediklerini, amacına uygun olarak kullanamadıklarını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde,

1. Plan notunun idarece uygulanmamasından kaynaklanan zararın tazmininin istenildiğini,

2. Plan notunun halen geçerliliğini koruduğunu, ait olduğu imar planı gibi uygulanması zorunlu hüküm niteliğinde bulunduğunu, plan notu veya plan notlarının imar planı gibi kesin ve yürütülmesi zorunlu düzenleyici işlemler olduğunu,

5. İmar planı ve plan notlarının planlama tekniklerine, şehircilik esaslarına, kamu yararına ve 3194 sayılı İmar Yasası ile ilgili Yönetmeliklerine aykırı olmasının mümkün olmadığını, tüm bunların yanı sıra plan notlarının planlama esasları, şehircilik ilkeleri, kamu yararı ve ilgili mevzuata uygun olmak durumunda olduklarını,

6. Yürürlükteki imar planlarına uyulmasının esas olmasının ve bu duruma aykırı gelişmelerin ilgili idareler tarafından denetlenerek yaptırımlar uygulanmasının idarenin yetki sorumlulukları arasında bulunduğunu, aykırılıkların ise yargı denetimi ile sağlanması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, idarenin eylemsizliğinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 22.11.2001 tarihli 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683 üncü maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, idarenin eylemsizliğinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 22.11.2001 tarihli 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683 üncü maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

“Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava edebilir.”

2. 12.1.2011 tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 2 nci maddesinin “Asliye hukuk mahkemelerinin görevi” kenar başlıklı (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

“ (1) Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir.

(2) Bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, asliye hukuk mahkemesi diğer dava ve işler bakımından da görevlidir.”

3. 06.01.1982 tarihli 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırları" başlıklı 2 nci maddesinin (a) ve (b) bentleri şöyledir:

“(a) İdarî işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlâl edilenler tarafından açılan iptal davaları,

(b) İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları”

3. Değerlendirme

1. Uygulamada ve öğretide, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, "idari işlem"; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, "idari eylem" olarak tanımlanmakta; bu tanıma göre; idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 8'inci maddesi uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları ile 2981 sayılı Yasanın 13'üncü maddesinin (c) bendi uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat gibi bireysel işlemlerin, "idari işlem"; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı kabul edilmektedir. ( Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü 2013/417 Esas, 540 Karar sayılı ilamı)

2. Davacılar maliki, dava konusu 25020 ada 3 parsel sayılı, üzerinde Özgül ... Sitesi bulunan taşınmazın kuzeyinde imar planında yer alan 20 metrelik yolun kullanıma açılmamasından kaynaklanan tazminat isteminde bulunmuştur.

2. Davacılar maliki, dava konusu 25020 ada 3 parsel sayılı, üzerinde Özgül ... Sitesi bulunan taşınmazın kuzeyinde imar planında yer alan 20 metrelik yolun kullanıma açılmamasından kaynaklanan tazminat isteminde bulunmuştur.

3. Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı Belediyenin hareketsiz kalması diğer bir ifade ile eylemsizliğinden doğmuş olduğundan çözüm yeri idari yargıdır. Bu nedenle eldeki davanın çözümünde idari yargı görevlidir. Bu husus göz ardı edilerek işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3716, Karar No: 2018/5107, Tarih: 29.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3716 E.  ,  2018/5107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının Aralık 2005 ila 14/07/2008 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulup, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Somut olayda, Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen 18/01/2013 tarihli kararın Dairemize ait 23/12/2014 tarihli 2014/19605 E. 2014/28166 K. sayılı ilamı ile özetle davacının çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği ve davacının çırak olup olmadığı araştırılmadığı gerekçesiyle bozulduğu, bozma ilamına uyan Mahkemece çıraklık sözleşmesi bulunup bulunmadığı davalı işverene yazılan müzekkere ile sorulduğu ve davalı işverence cevap verilmediği, ihtilaf konusu dönemde davalıya ait işyerinde çalışmaları kayıtlara geçmemiş olan tanıkların dinlendiği, komşu işyeri tanığı dinlenilmediği anlaşılmaktadır.

Bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Yapılacak iş, davalıya ait vergi kaydının ne zaman başladığını araştırmak, nizalı dönemde davacının okula gidip gitmediğini ve eğitim durumunu tespit etmek, ilgili ... Müdürlüğünden yazılı çıraklık sözleşmesi bulunup bulunmadığını sormak, ilgili ... İl Müdürlüğünden ve belediye başkanlığından , vergi dairesinden gerekirse zabıta marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları yoksa işyeri sahipleri tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı ,davacının işyerinde üretime yönelik çalışmalara bilfiil katılıp katılmadığı hususları açıklığa kavuşturularak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18409, Karar No: 2019/10318, Tarih: 11.09.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/18409 E.  ,  2019/10318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğa verilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK.nın 50/1-c maddesi gereğince en az iki yıl süre ile, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırımına çevrilmesinde, ''en az'' ifadesinin kullanılması suretiyle infazda belirsizliğe neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK.nın 50/3. madde ve fıkrası, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. madde ve fıkrasındaki düzenlemeler ve Ceza Genel Kurulu'nun 10.06.2014 gün ve 2014/180-324 sayılı kararı uyarınca 5237 sayılı TCK.nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde maddede öngörülen diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına hükmolunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 6. bendindeki 5237 sayılı TCK.nın 50/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden ''en az'', 7. bendindeki “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ibareleri çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13856, Karar No: 2012/4558, Tarih: 18.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13856 E.  ,  2012/4558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.12.2005 gün ve 2005/377 Esas, 2005/427 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ile mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama esnasında, İstanbul Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan aldırılan 07.04.2003 gün ve 1366 sayılı raporda, kendisinde ağır derecede zeka geriliği olması nedeniyle olayın ahlâki redaetini müdrik olmadığı ve ruhsal yönden fiile mukavemete muktedir olmadığı bildirilen mağdura CMK.nın 234/2. maddesinin amir hükmü uyarınca vekil tayini ile duruşmanın bu zorunlu vekilin iştiraki ile yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca tebliğname gibi BOZULMASINA, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12777, Karar No: 2017/64, Tarih: 16.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/12777 E.  ,  2017/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...4. Asliye Hukuk ve...20. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sebepsiz zenginleşme nedeniyle alacağın tahsili istemine ilişkindir.

...4. Asliye Hukuk Mahkemesince, ... ilçesi... mahallesinde bulunan ... ada 1 parsel ve aynı ada... ve ... parsel sayılı taşınmazların 1064 hicri tarihli ...Vakfiyede belirtilen taşınmazlar mı yoksa 1236 tarihli ilmuhaberde geçen 1034 tarihli ...belirtilen taşınmazlardan mı olduğunun tespit edilmesinden sonra davacının vakıf evladı olarak davalıya ödediği paranın iadesinin saptanması gerekli olduğu, bunun saptanması için taşınmazların vakfiyelerinde belirtilen taşınmazlardan hangisinin uygun olduğunun mahallinde yapılacak keşifler sonrasında belirleneceği, bu durumda alacağın taşınmazın aynından kaynaklı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

...20. Asliye Hukuk Mahkemesi ise dava sebepsiz zenginleşme hukuki sebebine dayalı olarak açılan bir alacak davasıdır. Davanın bu niteliğine göre talebin vakfiye konusu taşınmazın aynı ile ilgisi bulunmamaktadır. Bu sebeple davanın taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılmasını gerektiren kesin yetki kuralının uygulanması sözkonusu değildir. Davanın niteliğine göre davada yetkili mahkeme genel hükümlere göre belirlenecektir. "Alacak" davasında davalının ikametgahı mahkemesi genel yetkili mahkemedir. Bu sebeple davaya bakmakta yetkili mahkeme davanın açıldığı ...4. Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda; vakıf evladı olduğu belirtilen davalıya galle fazlası olarak yapılan yersiz ödemelerin toplamı olan 3.419,73.-TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsili istenilmektedir. Davadaki bu talep, davacı tarafından ödenen bedelin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 77. ve devamı maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca davalıdan tahsiline ilişkin olup, taşınmazın aynından kaynaklanmamaktadır. Sebepsiz zenginleşmeye ilişkin hükümlerden doğan uyuşmazlıklarda yetkili mahkeme ise usulün genel yetki kuralı kapsamında davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. (HGK'nın 26.10.1966 gün 1965/302 E. - 1966/279 K. sayılı ilamı) dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yerinin Muratpaşa-...olduğu, bu yerin ...Asliye Hukuk Mahkemesi yargı alanı içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle yetkili mahkeme ...4. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/01/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12983, Karar No: 2014/13395, Tarih: 11.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12983 E.  ,  2014/13395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2010/125-2013/93

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/11/1983-01/06/1984 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.11.1983-1.6.1984 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı,davalı şirketin işverenlik sıfatının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.