muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1729, Karar No: 2023/3955, Tarih: 21.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1729 E.  ,  2023/3955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/91 Esas, 2021/642 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/49 E., 2017/1023 K.

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 20.06.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ortağı olduğu davalı şirketin önce borca batık hale getirildiğini, ardından sermaye artırımları ile müvekkilinin hissesinin %3,52’ye düşürüldüğünü, 17.10.2016 tarihli genel kurulda 2013-2014-2015 yıllarına ilişkin faaliyet raporlarının toplantı öncesi müvekkiline sunulmadığını, toplantıda sunulanın 2013 yılı raporunun ise ise eksik ve hatalı bilgiler içerdiğini, şirket mal varlığındaki markalar ve akıbetleri hakkında bilgi ihtiva etmediğini, 2014 ve 2015 yılı faaliyet raporlarının hiç sunulmadığını, bilançonun müvekkiline verilmediği gibi müzakere edilmediğini, şirket markalarının Ülker Grubuna kullandırılıp bu gruba kâr aktarıldığını, ancak nasıl kullandırıldığına dair bilginin bilançolardan anlaşılmadığını ileri sürerek anılan toplantıda alınan faaliyet raporunun ve bilançonun kabulü, yönetim kurulu üyelerinin ibrası, yeni yönetim kurulunun seçimine ilişkin 3, 4, 5 ve 6 numaralı kararların iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 15.06.2009 ve 08.09.2010 tarihli genel kurul kararlarının iptali talebiyle açtığı davaların reddedildiğini, davacının genel kuruldan önce şirket belge, defter, bilançoları hakkında inceleme yapmadığı gibi bu yönde bir talebi olmadığını, toplantı sırasında da bu hususta çekince ileri sürmediğini, sadece görülmekte olan tespit davası ile hisse oranlarının değişeceğini ifade edip muhalefet şerhi düştüğünü, kararların ana sözleşmeye ve Kanuna uygun alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin defterlerinin gerekli açılış ve kapanış tasdiklerinin yaptırıldığı, içerdiği kayıtların birbirini doğruladığı, davacının toplantıda dayanak yapılan faaliyet raporlarındaki mali tabloların gerçeği yansıtmadığı yönündeki iddiasının, mali bilirkişi tarafından defter kayıtlarına uygun mali verilere göre hazırlandığı yönündeki tespiti karşısında yasal bir dayanağı bulunmadığı, ticari defter kayıtlarının gerçeğe aykırı tutulduğu yönündeki iddianın ispatına yarar bir delil sunulmadığı, davalı şirketin sermaye arttırımına ilişkin kararının iptaline karar verildiği bildirilmişse de kararın bozulduğu, bozma nedenleri ile birlikte sonuçta Mahkemesince yeniden verilecek kararla sermaye arttırımı kararının butlanı yönünden bir karar verilecek olsa dahi o kararla oluşacak pay hesabına göre de işbu davaya konu edilen genel kurul kararları yine oy çokluğu ile alınmış olacağından ilgili dava dosyasının sonucunun beklenmesine gerek görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; şirket iştiraklerinin boşaltılarak haksız menfaat temini, azınlığın ortaklık payını küçültmek amacıyla şirket sermayesinin kaybına ilişkin dolanlı işlemler tesisi sebebiyle genel kurulun iptalinin davanın esasını oluşturduğunu, eksik bilirkişi raporuna dayalı karar verildiğini, yeni rapor alınması gerektiğini, uyuşmazlığa ilişkin belgelerin müvekkilince sunulamayacağını, faaliyet raporunun toplantı öncesi gönderilmediğini, toplantıda verilen 2013 yılı faaliyet raporunda eksik ve hatalı bilgilerin yer aldığını, 2014 ve 2015 yıllarına ait raporun ise hiç sunulmadığını, şirketin değerli markalarının Ülker Grubuna kullandırıldığını, bu hususlarda bilgilere faaliyet raporunda yer verilmediğini, İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/824 E. sayılı dosyasında belirtildiği üzere şirketin borca batık olmasının tespit edilmesi ve şirket sermayesinin artırılmasının afaki iyi niyet kurallarına aykırı olması sebebiyle iptaline karar verilmesi karşısında davalı tarafından şirketin gerçek durumunun görülmesine engel olacak şekilde hareket ettiğinin sabit olduğunu, böylece ibra etkisi doğurmayacağını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iptali istenilen genel kurulda şirkete ait faaliyet raporları ile mali tabloların genel kurul öncesinde davacıya verilmeyerek toplantı sırasında verildiğinin iddia edildiği, davacının iddiasını doğrulayacak bir delilin bulunmadığı, bilirkişi incelemesinde, genel kurulda görüşülen finansal tablolar ve faaliyet raporlarının şirketin defter ve belgelerine uygun olduğunun belirlendiği, davacı soyut olarak şirketin içinin fiktif işlemlerle boşaltılarak azınlık pay sahiplerinin zarara uğratıldığını iddia etmiş ise de bu iddiasını somutlaştırarak hangi işlemlerle şirket ve ortaklarının zarara uğratıldığını açıklamadığı, buna ilişkin kanıt sunmadığı, incelenen kayıtlar dışında hangi belgelerin incelenmesi gerektiğinin somut olarak belirtilmediği, bir vakıadan kendi lehine haklar çıkaran tarafın o vakıayı ispatlaması gerektiği, genel kurulun değişen sermaye paylarına göre toplandığı, daha önceki genel kurullarda alınan kararla sermaye artırımı sonucu pay oranlarının değişikliğine ilişkin kararın iptal edilmemesi nedeniyle yürürlükte bulunduğu, kaldı ki iptal edileceği kabul edilse dahi kararların nisabı dikkate alındığında davacının olumsuz oyunun sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bağlantılı davanın beklenmesi gerektiğini, şirket iştiraklerinin boşaltılarak haksız menfaat temini, azınlığın ortaklık payını küçültmek amacıyla şirket sermayesinin kaybına ilişkin dolanlı işlemler tesisi sebebiyle genel kurulun iptalinin davanın esasını oluşturduğunu, eksik bilirkişi raporuna dayalı karar verildiğini, yeni rapor alınması gerektiğini, uyuşmazlığa ilişkin belgelerin müvekkilince sunulamayacağını, faaliyet raporunun toplantı öncesi gönderilmediğini, toplantıda verilen 2013 yılı faaliyet raporunda eksik ve hatalı bilgilerin yer aldığını, içeriğinin gerçeği yansıtmadığını, 2014 ve 2015 yıllarına ait raporun ise hiç sunulmadığını, şirketin değerli markalarının Ülker Grubuna kullandırıldığını, bu hususlarda bilgilere faaliyet raporunda yer verilmediğini, İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/824 E. sayılı dosyasında belirtildiği üzere şirketin borca batık olmasının tespit edilmesi ve şirket sermayesinin artırılmasının afaki iyi niyet kurallarına aykırı olması sebebiyle iptaline karar verilmesi karşısında davalı tarafından şirketin gerçek durumunun görülmesine engel olacak şekilde hareket ettiğinin sabit olduğunu, böylece ibra etkisi doğurmayacağını, bilanço ve faaliyet raporlarının şirketin hali hazırdaki durumuna ve dürüstlük kuralına aykırı olarak davacıya zarara uğratmak kastıyla hazırlandığını, şirketin önce borca batık hale getirildiğini, ardından sermaye artırımları yapıldığını, bir başka dosyada sermaye artırımı gerektirecek bir durumun olmadığının tespit edildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 445 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13799, Karar No: 2011/15345, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/13799 E.  ,  2011/15345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10.09.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Davacılar vekili, 149 parsel sayılı taşınmazın 80/1415 hissesine tekabül eden 8.000 m² kısmını müvekkillerinin davalı ile birlikte satın aldıklarını, taşınmazın tapusunun davalı adına tescil edildiğini, davalının 21.05.2004 tarihli taahhütname ile taşınmazda müvekkillerinin aldıkları hisselerin mülkiyetini müvekkillerine devretmeyi kabul ettiğini belirterek taşınmazdaki söz konusu hisselerin tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tescilini, olmadığı takdirde taşınmazın bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 5578 sayılı yasa ile değişik 8. maddesi gereğince 2 hektardan küçük hissenin davacılara satışının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteminin reddine alacak isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Gerçekten, 19.07.2005 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8.maddesinde bölünemez büyüklük kavramına yer verilmemiş, bu kavram daha sonra anılan yasada değişiklik yapan 09.02.2007 tarihli 5578 Sayılı Yasanın 2.maddesiyle getirilmiştir. Davada dayanılan 21.05.2004 tarihli taahhütname, 5578 Sayılı Kanunun yürürlüğünden önceki bir tarihi taşıdığından ve bu tarihte bölünemez büyüklük miktarları yasada öngörülmediğinden, davacılar 21.05.2004 günlü taahhütnameye dayanarak tescil isteminde bulunabilir. Zira, 09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860 esas, 1988/232 karar sayalı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında vurgulandığı üzere herhangi bir yasa veya düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe

girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getirir. Değişik bir anlatımla yürürlüğe giren yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Medeni Hukuk açısından bu duruma yasaların geriye yürümemesi ilkesi denir. Ancak, belirtilmelidir ki, yeni yasa veya düzenleyici kural devam etmekte olan uyuşmazlıklarda tamamlanmamış hukuki durumlara yasanın derhal yürürlüğe girme niteliğinden dolayı uygulanacak ve hukuki sonuçlar doğuracaktır. Kuşkusuz yeni yasada yürürlükle ilgili ayrık ve özel bir hüküm de bulunabilir. Böyle bir durum söz konusu ise, kanun koyucu iradesini yeni çıkan yasanın geçmişteki olaylara da uygulanması doğrultusunda gösterdiğinden yeni çıkan yasa yürürlüğünden önceki olaylara da uygulanır. Dolayısı ile, eldeki uyuşmazlıkta dayanılan taahhütnamenin 21.05.2004 tarihini taşıması nedeniyle 5578 Sayılı Yasanın getirdiği bölünemez büyüklük miktarlarının uygulanması mümkün değildir.

Ancak, 3194 Sayılı İmar Kanununun 18/son maddesi hükmü gereğince; veraset yoluyla intikal eden, kanun hükümlerine göre şuyulandırılan, Kat Mülkiyeti Kanunu uygulaması, tarım ve hayvancılık, turizm sanayi ve depolama amacı ile yapılan hisselendirmeler ile cebri icra yoluyla satılanlar hariç imar planı olmayan yerlerde her türlü yapılaşma amacıyla arsa ve parselleri hisselere ayıracak özel parselasyon planları ve satış vaadi sözleşmeleri yapılamaz. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 03.02.1993 tarihli 688-30 sayılı kararında değinildiği üzere sözü edilen madde ile getirilen sınırlandırmalar, imar uygulamasına geçilmeyen yerlerdeki çarpık yapılaşmayı önleme amacına yöneliktir. Daha açık bir ifade ile bir yerde tasdikli uygulama imar planı yoksa bu alanlarda yasadaki ayrık durumlar hariç her türlü yapılaşma amacıyla arsa ve parsellerin hisselere bölünerek satış vaadi sözleşmeleri ile satımı olanaksızdır. Yasanın amir hükmüne rağmen satış yapılmışsa bu gibi durumlarda sözleşmenin ifa olanağının varlığından söz edilemez. Bu nedenle dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda tasdikli imar planının bulunup bulunmadığı ilgili mercilerden sorulmalı, verilecek cevaba göre 3194 sayılı yasanın 18/son maddesi hükmü gözetilerek sonucu doğrultusunda bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 12.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1973, Karar No: 2023/10094, Tarih: 23.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2019/1973 E.  ,  2023/10094 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ihraç etme

HÜKÜMLER : 1. İstinaf başvurularının esastan reddi (sanıklar ..., Jaho, Mıgert yönünden)

2. İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet (sanık ... yönünden)

TEMYİZ EDENLER : 1. Sanıklar müdafileri

2. Cumhuriyet savcısı (sanık ... aleyhine)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Koçkar Limited Şirketinin yetkilisi olan inceleme dışı sanık ... müdafiinin talebi üzerine Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04.2019 tarihli 2013/26 Esas ve 2018/2 Karar sayılı ek kararı ile ... plakalı çekici ile 33 R 7926 plakalı dorsenin müsaderesine karar verildiği, sanık ... müdafii tarafından 09.04.2019 tarihinde ek kararın kaldırılmasına ilişkin dilekçe sunulduğu, İlk Derece Mahkemesinin müsadereye ilişkin hükmünün 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleriyle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge Adliye Mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden sonraya ait olması ve 5271 sayılı Kanun'un 258 inci maddesi gereğince müstakilen müsadereye tabi kararların istinaf kanun yoluna tabi olduğuna ilişkin düzenleme karşısında; söz konusu tır ve dorse hakkında istinaf talebiyle ilgili görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesince karar verilmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ek karar ilgisi sebebiyle Dairemize gönderilmiş ise de; istinaf kanun yoluna tabi olan ek karar inceleme dışı tutulmuştur.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2013 tarihli ve 2013/304 Esas, 2013/238 Karar sayılı kararı ile Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2013/26 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/26 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2013 tarihli ve 2013/304 Esas, 2013/238 Karar sayılı kararı ile Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2013/26 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/26 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

A. Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2018 tarihli ve 2013/26 Esas, 2018/2 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ihraç etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı

Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2018/748 Esas, 2018/1610 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

2. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının duruşmalı yapılan incelemesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

3. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ihraç etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine,

4. Suçu kabul etmemekle birlikte sanığın yardım eden konumunda olup olmayacağı hususunun tartışılmadığına,

İlişkindir.

C. Sanıklar ... ile ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

D. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; Sanık ...'ın yargılamanın hiç bir aşamasında yabancı uyruklu şahısların açık kimliklerine ilişkin bilgi vermediği, kolluk tarafından yapılan çalışma neticesinde sanık Migert'in kimliği ve fotoğrafı belirlendikten sonra sanık ... tarafından teşhis edildiği, bu nedenlerle Ayhan hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının yasa ve usule aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü