muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1265, Karar No: 2024/2786, Tarih: 13.06.2024

yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge, sahte belgedir...
	ç) (Hazine ve Maliye Bakanlığınca yetkilendirilmediği halde, ödeme kaydedici cihaz mührünü kaldıran, donanım veya yazılımını değiştiren veya yetkilendirilmiş olsun ya da olmasın ödeme kaydedici cihazın hafıza birimlerine, elektronik devre elemanlarına veya harici donanım veya yazılımlarla olan bağlantı sistemine ya da kayıt dışı satışın önlenmesi için kurulan elektronik kontrol ve denetim sistemleri veya ilgili diğer sistemlere fiziksel veya bilişim yoluyla müdahale ederek; gerçekleştirilen satışlara ait mali belge veya bilgilerin cihazda kayıt altına alınmasını engelleyen, cihazda kayıt altına alınan bilgileri değiştiren veya silen, ödeme kaydedici cihaz veya bağlantılı diğer donanım ve sistemler ya da kayıt dışı satışın önlenmesi için kurulan elektronik kontrol ve denetim sistemleri veya ilgili diğer sistemler tarafından Hazine ve Maliye Bakanlığı veya diğer kamu kurum ve kuruluşlarına elektronik ortamda iletilmesi gereken belge, bilgi veya verilerin iletilmesini önleyen veya bunların gerçeğe uygun olmayan şekilde iletilmesine sebebiyet verenler üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır..." kuralına yer verilmiştir.
	30/04/2021 tarih ve 31470 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 7318 sayılı Vergi Usul Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 10. maddesiyle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 20. maddesinin ikinci fıkrasına eklenen (g) bendinde, "Bu Kanuna göre lisansa tabi faaliyetler ile ilgili olarak, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinin (a) ve (b) fıkraları kapsamında; muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme veya bu belgeleri kullanma, belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleme veya bu belgeleri kullanma suçları ile aynı maddenin (ç) fıkrasında yazılı suçların işlendiğinin anılan Kanunun 367 nci maddesi uyarınca Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesi ile birlikte durum, Kuruma da iletilir ve Kurum tarafından her türlü tesiste (rafineri hariç) lisansa tabi tüm faaliyetler kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veya mahkeme kararı kesinleşinceye kadar geçici olarak durdurulur ve bu süre içinde söz konusu tesis için başka bir gerçek veya tüzel kişiye de lisans verilmez. Kesinleşmiş mahkeme kararına göre lisans sahiplerinin lisansı iptal edilir. Bu bent kapsamında kalan fiillere ilişkin olarak verilen idari para cezaları ödenmediği müddetçe lisansa konu tesis için lisans verilmez. Bu bent kapsamındaki suçlara ilişkin vergi incelemesi sonuçlanıncaya kadar söz konusu tesis için başka bir gerçek veya tüzel kişiye de lisans verilmez." kuralı yer almıştır.

Anılan kanun değişikliğinin Anayasa'ya aykırı olduğu itirazıyla yapılan başvuru üzerine Anayasa Mahkemesi'nin 28/09/2023 tarih ve E:2023/35, K:2023/163 sayılı kararıyla, "... ve Kurum tarafından her türlü tesiste (rafineri hariç) lisansa tabi tüm faaliyetler kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veya mahkeme kararı kesinleşinceye kadar geçici olarak durdurulur..." ve "... ve bu süre içinde söz konusu tesis için başka bir gerçek veya tüzel kişiye de lisans verilmez." bölümleri Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiş, anılan karar dokuz ay sonra yürürlüğe girmek üzere 14/11/2023 tarih ve 32369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanmıştır.
	Anayasa Mahkemesi'nin söz konusu kararı üzerine 28/12/2023 tarih ve 32413 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 7491 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 48. maddesiyle 5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ve Anayasa'ya aykırı bulunan ibare, "...ve Kurum tarafından her türlü tesiste (rafineri hariç) lisansa tabi tüm faaliyetler geçici olarak durdurulur ve bu süre içinde söz konusu tesis için başka bir gerçek veya tüzel kişiye de lisans verilmez." şeklinde değiştirilmiş ve birinci cümleden sonra gelmek üzere, "Kurum tarafından geçici durdurma işleminin kaldırılıp kaldırılmayacağı bu fıkrada yer verilen suçlarla sınırlı olmak üzere Cumhuriyet başsavcılığı veya mahkemelerden temin edilecek bilgilere göre altı ayda bir değerlendirilir. Ancak kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesi üzerine ya da mahkûmiyet dışında bir hüküm veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde kesinleşmesi beklenmeksizin Kuruma yargı merciince bildirilmesiyle veya sair suretlerle Kurumca ıttıla edilmesi durumunda geçici durdurma işlemi Kurum tarafından kaldırılır." cümleleri eklenmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu ile 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nda 7318 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler dikkate alındığında, Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinin (a), (b) ve (ç) bentleri kapsamında yazılı suçların işlendiğinin vergi müfettişleri, vergi müfettiş yardımcıları ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından tespiti halinde, ilgili "rapor değerlendirme komisyonu" mütalaasıyla durumun Cumhuriyet başsavcılığına bildirileceği, ayrıca bu hususta Kuruma da bildirimde bulunulacağı ve Kurum tarafından her türlü tesiste (rafineri hariç) lisansa tabi tüm faaliyetlerin geçici olarak durdurulacağı anlaşılmaktadır.

7318 sayılı Kanun'un "Genel Gerekçesi"ne bakıldığında, "...Özellikle 28/3/2013 tarihli ve 6455 sayılı Kanun ile 5015 sayılı Kanunun 20 nci maddesine eklenen '5607 sayılı Kanunda belirtilen kaçakçılık fiillerinin işlendiği tespit edilen rafineri hariç her türlü tesiste lisansa tabi tüm faaliyetler kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veya mahkeme kararı kesinleşinceye kadar Kurum tarafından geçici olarak durdurulur ve bu süre içinde söz konusu tesis için başka bir gerçek veya tüzel kişiye de lisans verilmez. Kesinleşmiş mahkeme kararına göre lisans sahiplerinin lisansı iptal edilir. Lisans sahibine verilen idari para cezası ödenmeden lisansa konu tesis için lisans verilmez.' hükmünün olumlu etkileri ile birlikte ulusal marker ve bayi denetim sistemlerinin katkıları ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında yer alan kaçakçılık fiilleri ile mücadelede büyük oranda başarıya ulaşılmıştır... Bununla birlikte son dönemde akaryakıt kaçakçılığının yerini, halk arasında “fatura ticareti” olarak bilinen mali usulsüzlüklerin aldığına ilişkin ciddi emareler karşımıza çıkmaktadır. Bu tür usulsüzlüklerin ciddi boyutlarda vergi ziyaına neden olduğu gibi piyasada faaliyet gösteren taraflar arasındaki rekabete de zarar verdiği görülmektedir.
	Bu kapsamda yukarıda yer alan olumsuz durumların önüne geçilebilmesi için bir dizi değişikliğe ihtiyaç duyulmuş ve bu Kanun teklifi hazırlanmıştır..." ifadeleri yer almaktadır.
	Anayasa Mahkemesi'nin 5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer alan bölümün Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesine dair yukarıda anılan kararında, "...5015 sayılı Kanun’da tedbir işleminin değişen şartlara göre soruşturma ve kovuşturma aşamasında gözden geçirilmesine imkân tanıyan bir düzenleme bulunmadığı gibi kişi hakkında yürütülen ceza yargılamasında kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın veya beraat kararının verildiği ancak henüz kesinleşmediği döneme dair bir istisnanın da yer almadığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla kişi hakkında yürütülen ceza yargılamasında idarenin tespitinden farklı bir değerlendirme yapıldığı durumlarda kuralın idarenin tedbir işlemini sebep unsuru yönünden yeniden gözden geçirmesine imkân tanımadığı sonucuna ulaşılmıştır.
	 Bu itibarla, tedbir işleminin değişen şartlara göre soruşturma ve kovuşturma aşamasında gözden geçirilerek kaldırılmasına veya bu süre zarfında faaliyetin geçici olarak durdurulmasında daha hafif tedbirin uygulanmasına imkân tanımayan kuralın kişilere aşırı bir külfet yüklediği ve kamu zararının önlenmesi biçimindeki amaç ile teşebbüs özgürlüğüne getirilen sınırlama arasındaki makul dengenin bozulduğu, kuralın orantısız, dolayısıyla ölçüsüz bir sınırlamaya neden olduğu anlaşılmaktadır..." gerekçesine yer verildiği görülmektedir.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı henüz yürürlüğe girmeden, 27/12/2023 tarihinde 7491 sayılı Kanun'un 48. maddesiyle  getirilen yeni düzenleme ile 5015 sayılı Kanun’da tedbir işleminin değişen şartlara göre soruşturma ve kovuşturma aşamasında gözden geçirilmesine imkân tanınmasına yönelik olarak; geçici durdurma işleminin kaldırılıp kaldırılmayacağının Cumhuriyet Başsavcılığı veya mahkemelerden temin edilecek bilgilere göre altı ayda bir değerlendirileceğine, ayrıca, mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi hâlinde ise, Kurum'a yargı merciince bildirilmesiyle veya sair suretlerle Kurumca haberdar olunması durumunda kesinleşme beklenmeksizin geçici durdurma işleminin Kurum tarafından kaldırılacağına dair değişiklik yapıldığı anlaşılmaktadır. 
	5015 sayılı Kanun'un 20/2-(g) maddesinin yürürlüğe girmesiyle birlikte, Kurum'a yapılan bildirimler üzerine çok sayıda akaryakıt istasyonunun faaliyetinin geçici olarak durdurulduğu, bu kapsamda kaçakçılık suçuna ilişkin yürütülen ceza soruşturma ve kovuşturması ile birlikte aynı tespitlere istinaden vergi kanunlarına aykırılık nedeniyle ilgililer hakkında vergi dairelerince de vergi tarh edildiği ve ceza kesildiği görülmektedir. Bu bağlamda, aynı tespite ilişkin olarak adli yargı süreci ile birlikte vergi yargılaması sürecinin ve bu yargılamalarda ortaya konulan deliller ile yargı mercilerince verilen kararların birbirine etkisinin değerlendirilmesi gerekmektedir.
	Bakılan uyuşmazlıklarda, taraflarca dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden, adli yargı ve vergi yargısı süreçlerinin genel itibarıyla eşgüdümlü olarak ilerlemediği anlaşılmaktadır. Söz gelimi, savcılık soruşturması devam ettiği, henüz ceza davası süreci başlamadığı halde aynı fiil nedeniyle vergi dairesince tesis edilen işlemin iptali istemiyle açılan davada vergi mahkemesince esas hakkında karar verilmiş olabildiği gibi, vergi yargılaması devam ederken adli sürecin kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, yahut ceza mahkemesince verilen beraat, mahkumiyet ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması gibi kararlar ile sonuca bağlanabildiği, bu kararlardan bir kısmının kesinleştiği, bir kısmında ise kanun yolu aşamalarının devam ettiği görülmektedir.
	Mühürleme işlemlerinin dayanağı olan 5015 sayılı Kanun'un 20/2-(g) maddesine göre,  vergi incelemesi sonucunda tespit edilen hususlarla ilgili olarak savcılığa suç duyurusunda bulunulmasıyla birlikte Kurum'a yapılan bildirim üzerine Kurum tarafından geçici durdurma işlemi tesis edilecektir. Ancak, Anayasa Mahkemesi'nin yukarıda sözü edilen kararında da belirtildiği üzere, tedbir niteliğindeki mühürlemenin devam edip etmeyeceğinin soruşturma ve kovuşturma aşamasında değişen şartlara göre Kurum tarafından gözden geçirilmesi, mühürleme işleminin iptali istemiyle açılan davalarda da, idari yargı mercilerince, ortaya çıkan yeni hukuki durumların göz önünde bulundurulması gerekmektedir.

Bu bağlamda, mühürlemeye ilişkin kuralın Anayasa'ya aykırı olduğu itirazıyla yapılan başvurularda yer alan;  "itiraz konusu kural nedeniyle lisansa tabi faaliyetlerin durdurulmasına ilişkin kararın hukuka uygun olup olmadığı ile uyuşmazlığın esasına yönelik hususların idari yargı mercii tarafından incelenemediği, bu durumun etkili bir hak arama imkânını ortadan kaldırdığı" iddialarına ilişkin olarak Anayasa Mahkemesi'nce, "Kanun dışı faaliyetin önlenmesi bakımından idarece yapılacak tespit üzerine faaliyetin geçici olarak durdurulması etkili bir araçtır. Söz konusu tedbir işleminin bir mahkeme tarafından uygulanması gerektiğine dair anayasal güvence bulunmamakla birlikte tedbirin yargısal bir tespit olmadan uygulanacak olması hatalı değerlendirmelerin yapılması ihtimalini de beraberinde getirmektedir. Buna karşın tedbir işlemine karşı Anayasa’nın 125. maddesi uyarınca idari yargı yoluna başvurulması ve açık bir hukuka aykırılığın bulunduğu hâllerde yargı mercilerince yürütmenin durdurulmasına karar verilebilmesi mümkündür..." gerekçelerine yer verilerek, mühürleme işleminin iptali istemiyle açılan davalarda idari yargı mercilerince uyuşmazlığın esasına yönelik değerlendirme yapılarak bir karar verilmesinde herhangi bir engelin bulunmadığı açıkça ifade edilmiştir. 
 
	Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, vergi incelemesi neticesinde kaçakçılık fiilinin işlendiğine kanaat getirilmesi ve savcılığa suç duyurusunda bulunularak durumun Kurum'a bildirilmesinden sonra, savcılıkça kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ya da açılan ceza davasında mahkumiyet dışında bir hüküm verilmesi halinde mühürleme işleminin dayanaksız kalacağı sonucuna varılmaktadır. Aksi bir düşüncenin kabulü, Anayasa'nın 138. maddesinde sözü edilen "yasama ve yargı organları ile idarenin" mahkeme kararlarına uymak zorunda olduğuna dair kuralın yargı mercileri tarafından dikkate alınmaması sonucunu doğuracaktır.
	Somut uyuşmazlığa gelindiğinde, davacı şirket yetkilisi hakkında sahte belge düzenleme fiilini işlediğinden bahisle Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan yürütülen yargılamada Hekimhan ... Ceza Mahkemesi'nin... tarih ve E..., K:.. sayılı kararı ile şirket yetkilisi hakkında beraat kararı verilmiş ve anılan karar kesinleşmiştir. 
	Bu durumda, davacı nezdinde yapılan vergi incelemesine istinaden tesis edilen mühürleme işleminin dayanağı niteliğindeki vergi suçu raporunda yer alan tespitlerin aksinin adli yargı merciince verilen karar ile ortaya konulduğu anlaşıldığından, dava konusu mühürleme işleminin dayanaksız kaldığı sonucuna varılmıştır.
		Bu itibarla, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun gerekçeli reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görüşmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;

Bu itibarla, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun gerekçeli reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görüşmemiştir.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;
	2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun gerekçeli reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E..., K:... sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3. Kullanılmayan ...-TL yürütmeyi durdurma harcının istemi hâlinde davacıya iadesine, 
	4. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesine, 13/06/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2134, Karar No: 2024/3668, Tarih: 13.06.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas	No : 2024/2134
Karar	No : 2024/3668
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
 Kara Kuvvetleri Komutanlığı İstanbul 52. Mot. P. Tüm. Kurmay Başkanlığı emrinde astsubay üstçavuş olarak görev yapan davacı ... vekili Av. ... tarafından; müvekkilinin, 2023 yılı Astsubaylıktan Subaylığa Statü Geçiş Sınavı'na yaptığı başvurunun kabul edilmemesine ilişkin işlemin iptali istemiyle Milli Savunma Bakanlığına karşı açılan davada; Ankara 4. İdare Mahkemesince; uyuşmazlığın, askeri hizmete ilişkin işlemden kaynaklandığından, davanın görüm ve çözümünde, 2577 sayılı Kanun'un 20/C maddesinin 1. fıkrası uyarınca, davacının görev yaptığı İstanbul ilinin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu İstanbul İdare Mahkemesinin yetkili olduğu yolunda verilen 22/04/2024 günlü, E:2024/167, K:2024/651 sayılı karar ile İstanbul 2. İdare Mahkemesince; astsubay olarak görev yapan davacının katılmak istediği sınavın, eğitim-öğretim işinden kaynaklanması nedeniyle yürüttüğü kamu hizmeti ile doğrudan ilgisinin olmadığı, diğer taraftan, astsubaylıktan subaylığa geçme işlemi ve bu süreçteki değerlendirmelerin Milli Savunma Bakanlığı tarafından tesis edilmesi ve uyuşmazlığın da görevde yükselme işlemleri kapsamında değerlendirilemeyecek olması karşısında, 2577 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi uyarınca davanın görüm ve çözümünde, işlemi tesis eden Milli Savunma Bakanlığının bulunduğu yer idare mahkemesi olan Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğu yolunda verilen 22/05/2024 günlü, E:2024/916, K:2024/703 sayılı karar üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43/1-b maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 32/1. maddesinde; "Göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla bu Kanunda veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması halinde, yetkili idare mahkemesi, dava konusu olan idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesidir." hükmüne yer verilmiştir.
Bakılan davada, Milli Savunma Bakanlığı kadrolarında çalışan kamu görevlilerinin yürüttükleri kamu görevi ve meslekleri ile ilgili uyuşmazlıklarda 2577 sayılı Kanun'un 20/C maddesinin uygulanacağı açık ise de, astsubay olarak görev yapan davacının katılmak istediği sınavın, bulunduğu kamu görevi ile ilgili olmayan eğitim-öğretim işinden kaynaklanması, diğer taraftan, astsubaylıktan subaylığa geçme işlemi ve bu süreçteki değerlendirmelerin Milli Savunma Bakanlığı tarafından tesis edilmesi ve uyuşmazlığın da görevde yükselme işlemleri kapsamında değerlendirilemeyecek olması karşısında, 2577 sayılı Kanun'da veya diğer kanunlarda düzenlenen özel yetki hallerine girmediği anlaşılmakla, davanın görüm ve çözümünde, yukarıda anılan kanun hükmü uyarınca işlemi tesis eden Milli Savunma Bakanlığının bulunduğu yer idare mahkemesi olan Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde Ankara İdare Mahkemesinin yetkili kılınmasına, dava dosyasının, Ankara 4. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın İstanbul 2. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 13/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2105, Karar No: 2024/3665, Tarih: 13.06.2024

Danıştay 2. Daire Başkanlığı         2024/2105 E.  ,  2024/3665 K.


"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas	No : 2024/2105
Karar	No : 2024/3665
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
İstanbul Sektörel-3 Denetim Daire Başkanlığı bünyesinde vergi müfettişi olarak görev yapan davacı ... tarafından; vergi müfettiş yardımcısı olarak çalışmakta iken vergi müfettişi olarak atanma istemiyle yapılan 11/12/2019 günlü başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile atanmaya hak kazandığı 15/04/2019 tarihinden itibaren yoksun kaldığı parasal haklarının  ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istemiyle açılan davada, Ankara 5. İdare Mahkemesince verilen 03/09/2021 günlü, E:2021/370, K:2021/1147 sayılı kararın uygulanmadığı belirtilerek, söz konusu kararın uygulanarak geriye dönük tüm özlük haklarının iadesi istemiyle İstanbul Sektörel-3 Denetim Daire Başkanlığına yapılan 26/05/2023 günlü, ... sayılı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile özlük haklarının verilmesi  istemiyle Hazine ve Maliye Bakanlığı karşı açılan davada; Ankara 6. İdare Mahkemesince; uyuşmazlık, kamu görevlilerinin "özlük hakları" kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden, işbu davanın görüm ve çözümü, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 33/3. maddesi uyarınca davacının dava açtığı tarih itibarıyla görevli bulunduğu yer idare mahkemesi olan İstanbul İdare Mahkemesinin yetkili olduğu yolunda verilen 24/08/2023 günlü, E:2023/1521, K:2023/1526 sayılı karar ile İstanbul 5. İdare Mahkemesince; uyuşmazlığın görüm ve çözümünde, aynı Kanun'un 36. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili idare mahkemesi olan Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğu yolunda verilen 28/05/2024 günlü, E:2023/2011, K:2024/1139 sayılı kararı üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya 2577 sayılı Kanun'un 43/1-b maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü; 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 36. maddesinin 1/a fıkrasında, "İdari sözleşmelerden doğanlar dışında kalan tam yargı davalarında yetkili mahkeme, sırasıyla: a) Zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili, ... idare mahkemesidir." hükmü yer almaktadır.
Somut olayda uyuşmazlığı çözmeye yetkili yargı yeri belirlenirken, 2577 sayılı Kanun'un 36. maddesinin (a) bendinde yer verilen hükmün dikkate alınması gerektiği, bu durumda zararı doğuran, vergi müfettişiliğine atamama işlemini karara bağlayan Ankara 6. İdare Mahkemesinin; bu işlemden kaynaklanan zararların tazminine ilişkin tam yargı davasını da çözmeye yetkili olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle dava dosyasının, davanın görüm ve çözümünde yetkili olduğu belirlenen Ankara 6. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın İstanbul 5. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine,  13/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2112, Karar No: 2024/3663, Tarih: 13.06.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas	No : 2024/2112
Karar	No : 2024/3663
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ  KARARI
Gebze İlçe Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapmakta iken meslekten uzaklaştırılıp akabinde Devlet Memurluğundan çıkarma cezasıyla tecziye edilmesi neticesinde memuriyetten çıkarılan davacı ... vekili Av. ... tarafından, söz konusu cezanın iptali istemiyle açılan davada; Kocaeli 2.İdare Mahkemesince verilen iptal kararı ile göreve dönmesi üzerine meslekten uzaklaştırıldığı 23/11/2018-03/07/2020 dönemine ilişkin olarak fazla çalışma ücretinin ödenmesi ve maaşlarına faiz işletilmesi yönünde yaptığı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile meslekten uzaklaştırıldığı dönem için ödenen maaşların faizlerinin ve ödenmeyen fazla çalışma ücretleri ile faizlerinin hak ediş tarihlerinden itibaren her ay için ayrı ayrı hesap edilerek enflasyon farkları ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemi ile Kocaeli Valiliğine karşı açılan davada; Bursa 2. İdare Mahkemesince; uyuşmazlığın görüm ve çözümünde, aynı Kanun'un 36. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili idare mahkemesi olan Kocaeli İdare Mahkemesinin yetkili olduğu yolunda verilen 22/05/2024 günlü, E:2024/707, K:2024/703 sayılı karar ile Kocaeli 2. İdare Mahkemesince; uyuşmazlığın, kamu görevlisinin parasal haklarına ilişkin olduğu dikkate alındığında, uyuşmazlığın çözümünde, 2577 sayılı Kanun'un 33. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, davacının görev yaptığı yer olan Bursa ilinin bulunduğu Bursa  İdare Mahkemesinin yetkili olduğu yolunda verilen 03/06/2024 günlü, E:2024/716, K:2024/698 sayılı karar üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43/1-b maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 36. maddesinin 1/a fıkrasında, "İdari sözleşmelerden doğanlar dışında kalan tam yargı davalarında yetkili mahkeme, sırasıyla: a) Zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili, ... idare mahkemesidir." hükmü yer almaktadır.