muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5289, Karar No: 2015/29090, Tarih: 05.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/5289 E.  ,  2015/29090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/30469

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

NUMARASI : 2010/291 (E) ve 2011/822 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiği 28.12.2011 tarihinde cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanık adına yapılan tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, temyiz isteminin süresinde yapıldığının kabulü ile yapılan incelemede:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.06.2008 gün ve 148/169 sayılı kararında da açıklandığı üzere, yargılama esnasında başka suçtan hükümlü bulunan ve duruşmadan vareste tutulma talebi de bulunmayan sanığın 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı olarak duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9788, Karar No: 2014/5517, Tarih: 27.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9788 E.  ,  2014/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

1-4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

2-Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle de bozulması yerine çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2012/25481, Karar No: 2012/23969, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25481 E.  ,  2012/23969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... A. Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili 06/08/2012 havale tarihli dava dilekçesinde, davacının iş sözleşmesinin geçersiz sebeple işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalılara, dava dilekçesi ile duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, 09/08/2012 tarihinde düzenlenen tensip tutanağında verilen ara karar ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilerek gerekçeli kararda davalı ...Ş.'nin adresinin Kavacık-...'da bulunduğu ve Üsküdar İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, ... Lojistik Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğu uyuşmazlık konusudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi ile, iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz”

5521 sayılı Kanun'un 5. maddesinin gerekçesinde düzenlemenin işçiyi korumak amacıyla yapıldığı ve kamu düzenine ilişkin olduğu belirtilmiştir. Maddenin son cümlesinde söz konusu yetki kuralına aykırı sözleşmelerin geçersiz olacağının belirtilmiş olması düzenlemenin mutlak emredici niteliğini ortaya koymaktadır. Yetkinin kamu düzenine ilişkin olduğu hallerde bu hususun dikkate alınması, davalı tarafın itiraz olarak ileri sürmesine bağlı değildir ve mahkemece re'sen yetkisizlik kararı verilebilir. Zira yetki konusunu mahkeme, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden göz önünde bulundurmak zorundadır.

İş Mahkemelerinde yetki kuralı; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır. Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı yer, bir başka anlatımla işyeri tanımına 5521 sayılı Kanun'da yer verilmemesine karşın 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde işyeri, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birim olarak tanımlanmıştır. Aynı maddede, işverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçların da işyerinden sayıldığı; işyerinin, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütün olduğu ifade edilmiştir.

İş Mahkemelerindeki yetki kuralı, işçiyi korumak amacıyla düzenlendiğine ve mahkemece bu husus kendiliğinden gözetilmek zorunda olduğuna göre, yetkili yer mahkemesini seçme hakkı her zaman işçiye ait olmalıdır. Söz konusu hükme göre davacı işçi, davayı işin yapıldığı yer mahkemesinde açabileceği gibi davalının ikametgâhı (yerleşim yeri) mahkemesinde de açabilir. Tercih hakkı her durumda dava açana aittir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava dilekçesinde davacının hangi işyeri adresinde çalıştığının belirtilmediği, dava dilekçesinde ve internet ortamından temin edilen İstanbul Ticaret Odası'ndaki firma bilgilerinde davalı ... İnsan Kaynakları Lojistik Depolama San. Tic. Ltd. Şti. adresinin Ataşehir İlçesi'nde, davalı ...Ş.'nin adresinin ... (...) İlçesi'nde gösterildiği, bu davalı şirket vekilinin temyiz dilekçesi ekinde dosyaya ibraz ettiği vekaletnamesinde ise adresin Hadımköy beldesi olarak gösterildiği ve mahkemece davacının işini filen yaptığı işyeri adresinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının işini fiilen yaptığı yerin ve davalı şirketlerin yerleşim yerlerinin tespiti konusunda gerekli araştırma yapılmalı, bu konuda taraf delilleri toplanmalı, davacının tercihi de değerlendirilip yetkili mahkeme belirlenerek yetki konusunda bir karar verilmelidir. Mahkeme tarafından belirtilen esaslara göre işlem yapılmaksızın eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7992, Karar No: 2015/12308, Tarih: 30.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/7992 E.  ,  2015/12308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1142, Karar No: 2022/1872, Tarih: 27.12.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/1142 E.  ,  2022/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı dava dilekçesinde; oğlu ...’in 2004 yılında lise son sınıf öğrencisiyken bir trafik kazası sonucu felçli kaldığını, kazaya on beş yaşındaki bir çocuğun kullandığı araçla kaldırımda bulunan oğluna çarpmasının neden olduğunu, ancak olaydan on beş yaşındaki çocuğun babasının haberdar edilmesi üzerine, olay hakkında polis tarafından tutulan ilk tutanaklarda failin babasının olayı gerçekleştirdiği yönünde düzenleme yapıldıktan sonra soruşturmadaki usulsüzlükler nedeniyle hukukî yollara başvurmaya başladığını, öncelikle olayın tanıklarının ifadelerinin de yok edildiğinden bu hususta Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunduğunu, savcılığın kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verdiğini, bu karara itiraz üzerine itirazının da reddedildiğini, daha sonra idare mahkemesinde tam yargı davası açtığını, bu davanın reddedilmesi üzerine bölge adliye mahkemesine itirazda bulunduğunu, bu itirazın reddinden sonra temyiz yoluna başvurması üzerine Danıştay 10. Dairesince hükmün onanmasına karar verildikten sonra eldeki davayı açtığını, yaşanan süreçte yargısal hatalar ve açık kanun hükmüne aykırılıklar bulunduğunu, tutanakların değiştirildiğini, idare mahkemesi hâkimlerinin yanlış kararlar verdiğini, bu kararın da Danıştay tarafından onandığını, duruşmadaki beyanında talebinin mağduriyetine sebebiyet veren Ankara 16. İdare Mahkemesi kararında imzası bulunan hâkimler ile Ankara Bölge İdare Mahkemesi 10. İdari Dava Dairesinin karar heyeti ile temyiz başvurusunu reddeden Danıştay 10. Dairesinin kararında imzası bulunan başkan ve üyelerle ilgili olduğunu ileri sürerek 9.137.266,70TL maddi ve 1.000.000TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; eldeki davada zamanaşımı süresinin dolduğunu, davanın husumetten de reddi gerektiğini, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesindeki şartların oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/13 E., 2022/24 K. sayılı kararı ile;

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; eldeki davada zamanaşımı süresinin dolduğunu, davanın husumetten de reddi gerektiğini, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesindeki şartların oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/13 E., 2022/24 K. sayılı kararı ile;

“…DAVA : Davacı dava dilekçesi ve diğer aşamalardaki beyanlarında özetle; 2004 yılında oğlu ... lise son sınıf öğrencisiyken bir trafik kazası sonucu felç kaldığını, 15 yaşındaki bir çocuğun kullandığı araçla oğluna arkadan ve kaldırımda çarptığını ve yaralanmasına neden olduğunu, ancak olay yerinin karşısındaki dükkanda bulunan failin babasının telefonla aranarak olay yerine çağrıldığını, bu kişinin olayı farklı anlatarak suçu üstlendiğini, olay hakkında polis tarafından tutulan ilk tutanaklarda failin babasının olayı gerçekleştirdiği şeklinde düzenleme yapıldığını, daha sonra olaya tanık olanlarca çarpan çocuğun babasının suçu üstlendiği ve polisin de bu şekilde tutanak düzenlendiğinin anlatıldığını, bundan sonra hak arayışına girdiğini, Olayın tanığı ...'ün ifadesinin de yok edildiğini öğrendiğini, durumu Cumhuriyet Savcılığına bildirdiğini, savcılığın yaptığı araştırma sonucunda takipsizlik kararı verdiğini, itiraz ettiğini, fakat bu itirazının da reddedildiğini, daha sonra İdare Mahkemesi'ne dava açtığını, İdare Mahkemesindeki davasının da reddedildiğini, Bölge Adliye Mahkemesine itiraz ettiğini, reddedilince karara karşı temyiz yoluna başvurduğunu, Danıştay 10. Dairesince hükmün onanmasına karar verilince eldeki davayı açtığını, yaşanan süreçte yargısal hatalar ve açık kanun hükmüne aykırılık bulunduğunu, tutanakların değiştirildiğini ayrıntılı olarak anlattığını, İdare Mahkemesi hakimlerinin yanlış kararlar verdiğini, bu kararın da maalesef Danıştay tarafından onandığını, talebinin mağduriyetine sebebiyet veren Ankara 16. İdare Mahkemesi kararında imzası bulunan hakimler ile yine Ankara Bölge İdare Mahkemesi 10. İdari Dava Dairesi'nin karar heyeti ile temyiz başvurusunu reddeden Danıştay 10. Dairesi'nin kararında imzası bulunan başkan ve üyelerle ilgili olduğunu beyan ederek 9.137.266,70-TL maddi, 1.000.000,00-TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

CEVAP : Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin dolduğunu, ayrıca davanın husumetten de reddi gerektiğini, HMK’nın 46. maddesindeki şartların oluşmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

İHBAR OLUNANLAR ..., ..., ..., ... , ...: Danıştay 10. Dairesi olarak görev yaptıklarını, dava dilekçesinde belirtilen olayların kendileri ile ilgisinin olmadığını, Bala adliyesinde görev yapan hakim, savcı ve kamu görevlileri ile ilgili olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

GEREKÇE : Dava, hakimlerin hukuki sorumluluğuna dayalı olarak maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İHBAR OLUNANLAR ..., ..., ..., ... , ...: Danıştay 10. Dairesi olarak görev yaptıklarını, dava dilekçesinde belirtilen olayların kendileri ile ilgisinin olmadığını, Bala adliyesinde görev yapan hakim, savcı ve kamu görevlileri ile ilgili olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

GEREKÇE : Dava, hakimlerin hukuki sorumluluğuna dayalı olarak maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Ankara 16 İdare Mahkemesinin 2016/3090 E sayılı dosyasının örnekleri getirtilerek incelenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 46 maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK 46. maddesine göre Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı ancak aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a)Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b)Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c)Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç)Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d)Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e)Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.

Somut olayda, sorumluluğa dayanak yapılan olgular, yargısal sürecin hatalı yürütüldüğünü, açık kanun hükmüne aykırı karar verildiği ve tutanakların değiştirildiği iddialarıdır.

Tazminat istemi, yasa yolları düzenlenmiş bulunan yargısal işlem ve kararlara ilişkindir. Davacının iddiası ve gelişim biçimi itibariyle hukuki süreç işlemiştir. Davacı, HMK 46. maddede sayılan sınırlı hukuki sorumluluk nedenlerinin eldeki davada gerçekleştiğini kanıtlayamamıştır. Hal böyle olunca davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

Öte yandan HMK’nun 49. maddesi uyarınca, davanın esastan reddi halinde disiplin para cezasına hükmedilmesi gerektiğinden, bu konuda dava konusu olayın gelişim biçimi ve dosyaya yansıyan olgular göz önünde bulundurulmuş, 500,00-TL disiplin para cezasının verilmesinin uygun olacağı değerlendirilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM : Yukarıda gösterilen nedenlerle;

1-HMK'nun 46. maddesindeki şartlar oluşmadığından davanın esastan reddine,

2-HMK'nun 49.maddesine göre takdiren 500,00-TL disiplin para cezasının davacıdan tahsiline ve hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Alınması gerekli 80,70-TL maktu harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,

4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 7.425,00-TL maddi tazminat, 7.425,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 14.850,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

2-HMK'nun 49.maddesine göre takdiren 500,00-TL disiplin para cezasının davacıdan tahsiline ve hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Alınması gerekli 80,70-TL maktu harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,

4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 7.425,00-TL maddi tazminat, 7.425,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 14.850,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-HMK'nun 335/1. maddesi uyarınca adli yardım yargılama giderlerinden geçici koruma sağladığından hazineden karşılanan 42 adet tebligat gideri olan 1.122,00-TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

8. Dava, HMK’nın 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46. maddesinde “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

10. Somut olayda HMK'nın 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, eldeki davada talep itibariyle HMK’nın 46. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığını, zira ihbar olunanların yürüttüğü yargılama faaliyetine dair bir dava bulunmadığını, bu nedenle kararın bu değişik gerekçe ile onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

12. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

12. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA, 27.12.2022 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9964, Karar No: 2011/1260, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/9964 E.  ,  2011/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Soruşturma aşamasında suça konu eşyaların yerini göstererek kısmi iadenin sağlanması karşısında ; kısmi iade sebebiyle müştekinin rızası sorularak 5237 sayılı TCK’nun 168/4. maddesinin sanık hakkında uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

2-5237 sayılı yasanın 53/3. maddesi gözetilmeyerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.