muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/6961, Karar No: 2024/3914, Tarih: 14.10.2024

"Bu Yönetmelikte yer alan;
...
c) Hak sahibi: Kanun kapsamında eser sahibi, bağlantılı hak sahibi ve diğer mali hak sahiplerini,
...
e) Yetki belgesi: Hak sahibinin belirli mali haklarının idaresi ve takibi, telif ücretlerinin tahsili ve bu ücretlerin dağıtımı için meslek birliğini yazılı olarak yetkilendirdiği, hak sahibi ile meslek birliği arasında karşılıklı hak ve yükümlülükler doğuran belgeyi,
ifade eder." kuralı;
"Yetki belgesi" başlıklı 5. maddesinde,
"(1) Hak sahipleri, meslek birliğine üye olabilmek için bu Yönetmelik esaslarına ve meslek birliklerince belirlenen koşullara uygun olarak bir yetki belgesi vermek mecburiyetindedirler. Yetki belgesi verilmesiyle birlikte, yetki belgesine konu hakları tam ruhsat şeklinde kullanma yetkisine sahip olan meslek birlikleri, bu hakların idaresi ve takibi, telif ücretlerinin tahsili ve dağıtımı konularında münhasıran yetkilidir.
(2) Yetki belgesinde belirtilen haklar, meslek birliğinin faaliyet gösterdiği alanda hak sahibinin yayımlanmış veya alenileşmiş bütün eser ve bağlantılı hak konuları için geçerlidir. Meslek birliklerinin temsil yetkisine sahip olduğu eser ve bağlantılı hak konularının tespitinde üyeleri tarafından meslek birliklerince belirlenen yöntemle yapılan bildirimler esas alınır.
(3) Meslek birliklerinin yurt dışındaki aynı amaçlı kurum ve kuruluşlarla yaptıkları temsilcilik sözleşmeleri de yetki belgesi niteliğindedir." kuralı;
"Yetki belgesinde belirtilmesi gerekli hususlar" başlıklı 6. maddesinde,
(1) Hak sahipleri, verecekleri yetki belgelerinde;
a) Yetki belgesine konu mali haklarının kullanım yetkisini en az beş yıl süre ile münhasıran meslek birliğine devretmeyi ve yetki belgesindeki sürenin sona ermesinden bir yıl önce noter aracılığıyla aksi yönde bildirim yapılmadığı takdirde bir defaya mahsus olmak üzere yetki süresinin aynı süre için uzatılmış sayılacağını,
b) Fikir ve Sanat Eseri Sahipleri ile Bağlantılı Hak Sahipleri Meslek Birlikleri ve Federasyonları Hakkında Tüzük, üye olunan meslek birliğinin tüzüğü ve yetki belgesiyle verilen yükümlülükleri yerine getirmeyi, meslek birliğinin dağıtım yönergesine uymayı,
c) Meslek birliği kesintisini ve birlik aidatını ödemeyi,
ç) Yetki belgesine konu mali hakların türünü ve varsa diğer hak sahiplerini ayrı ayrı göstermeyi,
d) Yetki belgesine konu mali hakları başkasına devrettiği takdirde meslek birliğine bildirmeyi,
e) Hak sahibi olunan eser ve bağlantılı hak konularını, meydana getirilmelerini takiben meslek birliğince belirlenecek yöntemle bildirmeyi,
f) Eser ve bağlantılı hak konularının bir örneğini meslek birliğince uygun görülecek formatta meslek birliği arşivi için vermeyi,
g) Meslek birliğinin, yetki belgesine konu hakları kullanmak isteyen gerçek ve tüzel kişilere kendisine bildirmeksizin kullanım izni vermeye yetkili olduğunu,
kabul ve taahhüt eder." kuralı;
"Hak sahiplerinin yetki belgesi kapsamında hak ve yükümlülükleri" başlıklı 8. maddesinde,

f) Eser ve bağlantılı hak konularının bir örneğini meslek birliğince uygun görülecek formatta meslek birliği arşivi için vermeyi,
g) Meslek birliğinin, yetki belgesine konu hakları kullanmak isteyen gerçek ve tüzel kişilere kendisine bildirmeksizin kullanım izni vermeye yetkili olduğunu,
kabul ve taahhüt eder." kuralı;
"Hak sahiplerinin yetki belgesi kapsamında hak ve yükümlülükleri" başlıklı 8. maddesinde,
"(1) Yetki belgesi veren hak sahibinin, yetki belgesine konu hakkı başka kişilere kullandırması yalnızca meslek birliğinin izniyle mümkündür.  Ancak hak sahipleri, meslek birliğini yetkilendirmiş olsalar dahi, eserlerinin ve bağlantılı hak konularının ticari olmayan amaçlarla kullanımına, meslek birliğince belirlenmiş yönteme uygun olarak izin verme hakkına sahiptir.
(2) Hak sahibi, yetki belgesinde belirtilen haklarını, kısmen veya tamamen başkalarına devredebilir. Bu durumda yetki belgesi, devredilen haklar ile eser ve bağlantılı hak konuları bakımından feshedilmiş sayılır ve yetki belgesi geçerli olduğu sürece dağıtım bedelleri meslek birliğine bildirilen kişiye yapılır." kuralı bulunmaktadır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
1) Dava konusu Yönetmeliğin yetki ve şekil yönünden incelenmesi:
5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 42. maddesinde, meslek birliğine üye olabilecekler ve meslek birliklerinin kuruluş esasları düzenlendikten; 42/A maddesinin son fıkrasında da, meslek birliğine üye eser veya bağlantılı hak sahiplerinin alenileşmiş veya yayımlanmış tüm eser, icra, fonogram, yapım ve yayınlarına ilişkin haklarının takibinin meslek birliğine verilecek yetki belgesine göre yapılacağı belirtildikten sonra, yetki belgesine ilişkin usul ve esasların davalı Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirleneceği hükme bağlandığından; fikir ve sanat eseri sahiplerinin, bağlantılı hak sahiplerinin ve diğer mali hak sahiplerinin meslek birliğine üye olmak için meslek birliğine verecekleri yetki belgesinin usul ve esaslarını düzenlemek amacıyla davalı Bakanlıkça çıkarılan dava konusu Yönetmelikte yetki ve şekil yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı açıktır.
2) Dava konusu Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin incelenmesi:
Dava konusu kuralda, hak sahibi, "eser sahibi, bağlantılı hak sahibi ve diğer mali hak sahipleri" şeklinde tanımlanmıştır.
Davacı tarafından, dava konusu kuralın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırı olduğu, eser sahibi ile bağlantılı hak sahibi ve diğer mali hak sahiplerinin birbirinden farklı kavramlar olduğu, "hak sahibi" tanımına bu kavramların hepsinin dahil edilmesinin, kavram karmaşasına yol açacağı ve eser sahibinin yarattığı eser üzerindeki tüm hakların sahibi olduğu gerçeğini ortadan kaldıracağı ileri sürülmektedir.

Davacı tarafından, dava konusu kuralın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırı olduğu, eser sahibi ile bağlantılı hak sahibi ve diğer mali hak sahiplerinin birbirinden farklı kavramlar olduğu, "hak sahibi" tanımına bu kavramların hepsinin dahil edilmesinin, kavram karmaşasına yol açacağı ve eser sahibinin yarattığı eser üzerindeki tüm hakların sahibi olduğu gerçeğini ortadan kaldıracağı ileri sürülmektedir.
5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 1/B maddesinde, "eser sahibi" ve "bağlantılı hak" tanımları ayrı ayrı yapılmış; 48. maddesinde, eser sahibi veya mirasçılarının kendilerine kanunen tanınan mali hakları başkalarına devredebileceği öngörülmüş; 42. maddesinde de, anılan maddelerde belirtilen kişilerin, yani eser sahipleri ve eser sahiplerinin hakları ile bağlantılı hak sahipleri, eser veya hak sahibinden malî hakları kullanma yetkilerini devralarak Kanunun 10. maddesine göre ilim-edebiyat eserleri üzerindeki hakları kullanan süreli olmayan yayınları çoğaltan ve yayan kişilerin, üyelerinin ortak çıkarlarını korumak ve bu Kanun ile tanınmış hakların idaresini ve takibini, alınacak ücretlerin tahsilini ve hak sahiplerine dağıtımını sağlamak üzere meslek birliği kurabilecekleri veya kurulu bulunan meslek birliklerine üye olabilecekleri düzenlenmiştir.
10/03/1999 tarihli ve 99/12574 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan, dava konusu Yönetmeliğin yayımı tarihinde yürürlükte bulunan ve dayanaklarından birini teşkil eden, bilahare yürürlükten kaldırılan Fikir ve Sanat Eseri Sahipleri ile Bağlantılı Hak Sahipleri Meslek Birlikleri ve Federasyonları Hakkında Tüzük (mülga Tüzük)'te ise, "eser sahibi", "bağlantılı hak sahibi" ve "mali hak sahibi" kavramları ayrı başlıklar altında tanımlanmıştır.

10/03/1999 tarihli ve 99/12574 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan, dava konusu Yönetmeliğin yayımı tarihinde yürürlükte bulunan ve dayanaklarından birini teşkil eden, bilahare yürürlükten kaldırılan Fikir ve Sanat Eseri Sahipleri ile Bağlantılı Hak Sahipleri Meslek Birlikleri ve Federasyonları Hakkında Tüzük (mülga Tüzük)'te ise, "eser sahibi", "bağlantılı hak sahibi" ve "mali hak sahibi" kavramları ayrı başlıklar altında tanımlanmıştır.
5846 sayılı Kanun ile mülga Tüzük ve dava konusu Yönetmelik kurallarının birlikte değerlendirilmesinden; Yönetmelik kuralında, "eser sahibi" ve "bağlantılı hak sahibi" ile "diğer mali hak sahipleri"nin; 5846 sayılı Kanun'un 42. maddesi uyarınca meslek birliklerine üye olma ve bu üyeliğin sağladığı olanaklardan yararlanma hakkına sahip olmaları nedeniyle bu yönden tek bir isim altında toplanması, ifadelerin sadeleştirilmesi amacıyla "hak sahibi" kavramı içine dahil edilerek tek başlık altında ele alındığı; dava konusu düzenlemenin, gerek 5846 sayılı Kanun'da gerekse mülga Tüzükte yer alan "eser sahibi", "bağlantılı hak sahibi" ve "mali hak sahibi" kavramlarının anlam ve kapsamına bağlı/sadık kalınarak her üç kavramın hak sahipliği bakımından tek çatı altında toplanmasından ibaret olduğu, üst normlarda yer alan bu kavramların anlamsal içeriğinin değiştirilmediği; tanımda yer alan "diğer mali hak sahipleri" ifadesinden kastın da yine 5846 sayılı Kanun'un 42. maddesinde meslek birliklerine üye olabilecekler arasında sayılan, "eser veya hak sahibinden mali hakları kullanma yetkisini 5846 sayılı Kanun'un 48. maddesi uyarınca devralanlar" olduğu, dolayısıyla 5846 sayılı Kanun'un 42. maddesiyle meslek birliğine üye olma hakkı tanınan kişilerin kapsam yönünden de aşılmadığı anlaşılmaktadır. Nitekim mülga Tüzükte, mali hak sahibinin, "eser sahibi ile Kanunun 48 inci maddesi çerçevesinde mali hakları kullanma yetkilerini devralmış gerçek veya tüzelkişiler" şeklinde tanımlandığı görülmektedir.
Diğer bir anlatımla, davacının iddiasının aksine, dava konusu Yönetmelikte "hak sahibi" kavramı ile "eser sahibi" kavramı, özdeş (her türlü nitelik yönünden eşit) veya anlamdaş (aynı anlama sahip) kelimeler olarak ele alınmamış olup; "hak sahibi" kavramı, Yönetmeliğin amaç ve kapsamı da dikkate alındığında, yalnızca hak sahipliği ve buna bağlı olarak yetki belgesi bakımından benzer durumda olan "eser sahibi" ve "bağlantılı hak sahibi" ile "diğer mali hak sahipleri" için bir üst/çatı kavram olarak belirlenmiştir. Esasen, iptali istenilen "hak sahibi" tanımında "eser sahibi, bağlantılı hak sahibi ve diğer mali hak sahipleri" olmak üzere üç ayrı kavrama yer verilmesi de, yönetmelik koyucunun bu kavramları birbirinden ve hak sahibi kavramının kendisinden farklı anlam ve kapsamı haiz kavramlar olarak kabul ettiğini açıkça göstermektedir.
Bu itibarla, davacı iddialarına itibar edilmemiş olup, dava konusu düzenlemede dayanağı mevzuata ve hukuka aykırılık görülmemiştir.

Bu itibarla, davacı iddialarına itibar edilmemiş olup, dava konusu düzenlemede dayanağı mevzuata ve hukuka aykırılık görülmemiştir.
3) Dava konusu Yönetmeliğin 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi ile 8. maddesinin incelenmesi:
a) Genel bilgi:
Öncelikle belirtmek gerekir ki, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu uyarınca,  fikir ve sanat eserleri üzerinde, sahiplerine, mali ve manevi haklar tanınmış olup; eser sahipliğinin devri mümkün olmadığı gibi, manevi hakların da sağlar arası işlemlerle sözleşme ve tasarruflara konu olması veya manevi haklardan feragat edilmesi mümkün değildir. Zira eser sahipliği, bir eser yaratmadan doğan manevi yetkilerin ve mali hakların bütününü ifade eder. Manevi haklar ise, bir eser yaratmanın gayrı maddi nitelik arz eden yönünü teşkil eder ve eser sahibinin kişiliğine sıkı sıkıya bağlıdır. Dolayısıyla hak sahiplerinin meslek birliğine üye olabilmek için verecekleri yetki belgesinin konusunu da yalnızca mali haklar oluşturur (TEKİNALP, Ünal, Fikrî Mülkiyet Hukuku, 5. Basım, Vedat Kitapçılık, İstanbul, 2012, s.228-229; AYDINCIK, Şirin, Fikri Haklara İlişkin Lisans Sözleşmeleri, Arıkan, İstanbul, 2006, s. 30; ERCOŞKUN ŞENOL, H.Kübra, Mali Hakları veya Kullanım Hakkını Devralanların Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu Kapsamında Korunması, Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, 3 (1) 2013, s.48).
5846 sayılı Kanun'un 20. ve devamı maddelerinde, alenileşmiş fikir ve sanat eseri üzerinde münhasıran sahiplerine tanınan mali haklar arasında, eseri işleme, çoğaltma, yayma, temsil, umuma iletim hakları sayılmış ve söz konusu mali hakların birbirine bağlı olmadığı, bunlardan birinin tasarrufu ve kullanılmasının diğerine tesir etmeyeceği; 48. maddesinde, eser sahibi veya mirasçılarının kendilerine kanunen tanınan mali hakları başkalarına (süre, yer ve içerik itibarıyla sınırlı veya sınırsız, karşılıklı veya karşılıksız olarak) devredebileceği; mali hakların yalnızca kullanma yetkisinin de diğer bir kimseye bırakılabileceği (ruhsat) öngörülmüş; 56. maddesinde, mali hakların kullanma yetkisinin devrinin, yani ruhsatın, mali hak sahibinin başkalarına da aynı kullanma yetkisini (ruhsatı) vermesine mani olmaması halinde "basit ruhsat"tan, yalnız bir kimseye mahsus olması halinde "tam ruhsat"tan söz edilebileceği, basit ruhsatlar hakkında hasılat kirasına, tam ruhsatlar hakkında intifa hakkına dair hükümlerin uygulanacağı; 42. maddesinin son fıkrasında da, eser sahipleri ile bağlantılı hak sahiplerinin bu Kanunla tanınmış haklarının, ülke içinde bu maddeye göre kurulan meslek birlikleri dışında; başka birlik, dernek ve benzeri kuruluşlar tarafından takip edilemeyeceği kurala bağlanmıştır.

Buna göre, 5846 sayılı Kanun; alenileşmiş fikir ve sanat eseri üzerindeki mali haklardan münhasıran yararlanma hakkı bulunan eser sahibine, söz konusu mali haklarını (eseri işleme, çoğaltma, yayma, temsil, umuma iletim haklarını) tamamen veya kısmen başkalarına devretmenin yanı sıra bunları kullanma yetkisini devretme hak ve yetkisi de tanımıştır. Eser sahibinin mali haklarını devretmesi (-yazılı- alacağın temliki sözleşmesi) halinde devrettiği bu hakkın kendi mal varlığından çıkarak hakkı devralan kişinin mal varlığına gireceği açık olmakla birlikte; mali haklarını kullanma yetkisini devretmesi, yani ruhsat vermesi (-yazılı- lisans sözleşmesi) halinde bu hakkın, kendi mal varlığında kalmaya devam etmesi, ancak -maddi bir malın ürün kirasına verilmesinde veya intifa hakkına konu edilmesinde olduğu gibi- mali hakkı kullanma ve semerelerinden yararlanma yetkisinin devralana geçmesi söz konusudur. Dolayısıyla, mali hakkın kullanılmasının devri, -mali hakkın, eser sahibinin mal varlığından çıkması sonucunu doğurmadığından- hakkın kendisinin devrini engellememektedir. Yine aynı Kanun'a göre, mali hakkı kullanma yetkisinin münhasıran tek kişiye devri (tam ruhsat/lisans) halinde, mali hak sahibi lisansa konu olan hakkı bizzat kendisi kullanamayacağı gibi, bu yetkiyi bir başkasına da tanıyamamakta ve bu nedenle mali hakkı kullanma imkânı yalnızca lisans sahibine ait olmakta iken; basit ruhsat/lisansta ise lisans veren, bu lisansı başkalarına verebileceği gibi, lisans konusu hakkı bizzat kendisi de kullanabilmektedir (TEKİNALP, Ünal, Fikrî Mülkiyet Hukuku, 5. Basım, Vedat Kitapçılık, İstanbul, 2012, s.230; EREL, Şafak N., Türk Fikir ve Sanat Hukuku, 3. Basım, Yetkin, Ankara 2009, s.303-304; H.Kübra, Mali Hakları veya Kullanım Hakkını Devralanların Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu Kapsamında Korunması, Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, 3 (1) 2013, s.50).
Öte yandan, 5846 sayılı Kanun'un 42. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kurulan meslek birliklerinin kuruluş amacına ve işlevine de değinmek gerekmektedir.
05/12/1951 tarihli ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 42. maddesinin gerekçesinde, "Tasarının 42 nci maddesine gelince, her ne kadar eser sahiplerine kâfi derece bir himaye bağış edilirse de, tasarının güttüğü gayenin tahakkuk edebilmesi için, eser sahiplerinin, eser sahiplerinin haklarını korumak hususunda uyanık bulunmaları ve kanunun tatbikında faal bir rol oynamaları behemahal lâzımdır. Bu ihtiyaç, birçok memleketlerde eser sahiplerinden mürekkep kâh ihtiyari kâh mecburi meslekî birlik, dernek veya sendikaların kurulmasına müncer olmuştur.

Bu meslekî Birliklerin vazifesi, eser sahiplerine kanunen tanınan salâhiyetleri bunların (yediemini) sıfatiyle kullanmak ve icabında müdafaa etmektir. Memleketimizde bir editörler dermeği mevcut olduğu halde eser sahiplerini içine alan meslekî birlikler henüz yoktur. Tasarı ile korunmak istenilen çeşitli ve bazan birbirlerine zıt olan menfaatlerin fiilen temini için meslekî birliklerin kurulması ve memleket şartlarına uygun tarifelerin tanzimi bu sahadaki teknik ve hukuki güçlüklerin giderilmesi bakımından zaruri olduğundan Hükümete, lüzumu halinde bu nevi meslekî birlikleri kurdurmak salâhiyetinin verilmesi teklif edilmiştir." ifadelerine yer verilmiştir.
Buradan da anlaşılacağı üzere, meslek birliklerinin kuruluş amacı ve asli görevi, eser sahiplerinin (4630 ve 5101 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklikler sonrası hak sahiplerinin) mali haklarını "yediemin sıfatıyla" kullanmak ve korumaktır. Her ne kadar 5846 sayılı Kanun'un 42. maddesinin 1. fıkrasında, üç kez değişiklik yapılmış ise de, meslek birliğinin kuruluş amacı ve fonksiyonu bakımından genel itibarıyla bir değişiklik söz konusu olmamıştır.

Buradan da anlaşılacağı üzere, meslek birliklerinin kuruluş amacı ve asli görevi, eser sahiplerinin (4630 ve 5101 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklikler sonrası hak sahiplerinin) mali haklarını "yediemin sıfatıyla" kullanmak ve korumaktır. Her ne kadar 5846 sayılı Kanun'un 42. maddesinin 1. fıkrasında, üç kez değişiklik yapılmış ise de, meslek birliğinin kuruluş amacı ve fonksiyonu bakımından genel itibarıyla bir değişiklik söz konusu olmamıştır.
Esasen meslek birlikleri, tarihsel olarak da eser sahibinin, eserlerinin üçüncü kişilerce kullanımı halinde bu kullanımdan kaynaklanan hakları takip ve tahsilde tek başına yetersiz kalması sonucu doğmuştur. Günümüzde teknolojinin gelişmesiyle birlikte sınırlar ortadan kalkmakta ve artık dünyanın her yerinde eser sahibinin haklarına tecavüz mümkün hale gelmektedir. Bu nedenle birey olarak eser sahibi, haklarının doğru şekilde takibinin, kullanımlarından kaynaklanan bedellerin tahsilinin ve tecavüzün etkin şekilde önlenmesinin sağlanmasında daha da yetersiz kalmaktadır. Eser sahiplerinin birey olarak eserlerinin her kullanıldığı mecradan haberdar olması ve bu kullanımlar için bir lisans sözleşmesi yapmasının zorluğu açıktır. Eser sahibinin haklarının, meslek birlikleri tarafından takip edilmesi halinde, eser sahibi, eserinin her bir kullanımı için uygun bir bedeli elde etmeyi güvence altına almış olacaktır. Aynı zamanda meslek birlikleri tarafından gerçekleştirilecek toplu hak takibiyle eser veya hak sahibinin kullanıcılarla bireysel olarak yapacağı sözleşmelerde zayıf taraf olarak uğrayacağı mağduriyetin önüne geçilmesi de sağlanacaktır. Bunun yanında toplu hak takibi sayesinde kullanıcılar (meslek birliği ile lisans sözleşmesi imzalayan mali hak kullanıcıları) da, kullanacakları her bir eser için tek tek eser sahiplerinin tespiti ve münferit lisans sözleşmelerin imzalanması gibi süreçlerin zorluğundan kurtulmaktadırlar. Kullanıcılar, meslek birlikleri ile temsil ettikleri tüm eserler üzerinden yapacakları toplu bir sözleşme ile bütün bu eserlerin kullanımını gerçekleştirebilmektedirler. Meslek birlikleri aynı zamanda, başka ülkelerdeki meslek birlikleri ile karşılıklı sözleşmeler yapmak suretiyle üyeleri olan eser sahiplerinin hak ve menfaatlerinin uluslararası alanda da korunmasını sağlamaktadırlar. Meslek birlikleri tarafından toplu hak takibi yapılmadığı takdirde, eser sahipleri hak takibi için bireysel olarak çok fazla mesai harcamak zorunda kalacaklar ve bu durum belki de eser sahiplerinin eser üretme konusunda kısırlaşmasına yol açacaktır (ERVERDİ, Zeynep, Eser Sahipleri Meslek Birlikleri ile Üyeleri Arasındaki İlişki - Müzik Meslek Birlikleri Üzerinden Bir Değerlendirme, Yüksek Lisans Tezi, s.8-10).

5846 sayılı Kanun'un 42. maddesinin 1. fıkrasının yürürlükteki nihai metnine göre, üyelerinin ortak çıkarlarını korumak ve bu Kanun ile tanınmış mali hakların idaresini ve takibini, alınacak ücretlerin tahsilini ve hak sahiplerine dağıtımını sağlamak üzere kurulan özel hukuk tüzel kişisi meslek birlikleri ile üyesi hak sahipleri arasında düzenlenen "yetki belgesi"nin anlam, kapsam ve fonksiyonuna gelince; yetki belgesiyle, meslek birlikleri, hak sahibinin yetki belgesine konu mali haklarını kendi adına ancak onun hesabına kullanarak üçüncü kişiler ile lisans sözleşmeleri imzalama, bu hakları yönetme, üçüncü kişilerden alınacak ücretleri tarifeye uygun olarak tahsil edip hak sahibine dağıtma, bu hakların ihlali halinde dava açma ve takibini yapma konusunda hak ve yükümlülüklere sahip olmaktadır. Bu açıdan her ne kadar yetki belgesi, hak sahiplerince verilecek yetkiyi içermekte ise de, yalnızca tek taraflı bir yetki beyanından ibaret olmayan, gerek Kanunda yetki belgesinin meslek birliklerine yüklediği görevler gerekse Yönetmelikteki yetki belgesi tanımı uyarınca, aynı zamanda hak sahibi ve meslek birliği arasında karşılıklı hak ve yükümlülükler doğuran, bu haliyle taraflar arasında akdedilen özel hukuk sözleşmesi niteliğini haiz bir belgedir. 
Meslek birlikleri ile üyesi hak sahipleri arasındaki ilişkinin, dolayısıyla yetki belgesinin hukuki niteliği bakımından doktrinde farklı görüşler bulunmakta olup, bunlar arasında yetki belgesinin "tam ruhsat/lisans sözleşmesi" niteliğinde, "vekalet sözleşmesi" niteliğinde veya hem lisans hem vekalet sözleşmesini içinde barındıran sui generis -kendine özgü- bir "menfaatleri koruma sözleşmesi" niteliğinde olduğu yolunda görüşler yer almaktadır (ERBEK, Özge, Fikir ve Sanat Eserlerine İlişkin Lisans Sözleşmesinin Hukuki Niteliği, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt:11, Sayı:2, 2009, s.32, dipnot 87; ERVERDİ, Zeynep, Eser Sahipleri Meslek Birlikleri ile Üyeleri Arasındaki İlişki - Müzik Meslek Birlikleri Üzerinden Bir Değerlendirme, Yüksek Lisans Tezi, s.47 vd).
b) Dava konusu Yönetmeliğin 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi ile 8. maddesinin 2. fıkrası yönünden:
Anılan kurallarda, eser sahibinin meslek birliğine üye olabilmek için verdiği yetki belgesine konu mali haklarını kısmen veya tamamen devretme hakkının bulunduğu, ancak bu durumu meslek birliğine bildirmekle yükümlü olduğu belirtildikten sonra, bu yetkinin kullanılması halinde yetki belgesinin devredilen haklar bakımından feshedilmiş sayılacağı ve hakkın devredildiği kişinin meslek birliğine üye olup olmamasına bakılmaksızın yetki belgesinin geçerliliği süresince dağıtım bedellerinin mali hakkı devralan kişiye yapılacağı düzenlenmiştir.