muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/7617, Karar No: 2024/4765, Tarih: 25.09.2024

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Korkuteli Belediye Başkanlığı bünyesinde yer alan Çevre Koruma ve Kontrol Müdürlüğü'nün, Fen İşleri Müdürlüğü'nün ve Park ve Bahçeler Müdürlüğü'nün bazı taleplerin karşılanması için de ... tarih ... sayılı kararla Çevre ve Kontrol Müdürlüğüne 4.000.000.000 TL (dört milyon) Fen İşleri Müdürlüğüne 4.500.000,00 TL (dört milyon beş yüz bin) Park Bahçeler Müdürlüğüne 1.500.000,00 TL (bir milyon beş yüz bin) ödenek tahsisi edilmesine, karşılığında iç borçlanma yöntemiyle İller Bankasından 10.000.000,00 TL (on milyon lira) kredi kullanılması iş ve işlemleri yürütmek üzere Belediye Başkanı ...'in yetkili kılınmasının kararlaştırıldığı ve toplam üye sayısı 26 olan belediye meclisinin dava konusu ... tarih ... sayılı kararı ile 13 oy kabul, 13 oy ret oyu ile anılan tutarda iç borçlanma kararının alındığı, bahse konu meclis kararının hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle iptali istemiyle bir kısım meclis üyeleri tarafından davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	5393 sayılı Belediye Kanununun "Toplantı ve karar yeter sayısı" başlıklı 22.maddesinde, "Belediye meclisi, üye tam sayısının salt çoğunluğuyla toplanır ve katılanların salt çoğunluğuyla karar verir. Ancak, karar yeter sayısı, üye tam sayısının dörtte birinden az olamaz. Oylamada eşitlik çıkması durumunda meclis başkanının bulunduğu taraf çoğunluk sayılır. Gizli oylamalarda eşitlik çıkması durumunda oylama tekrarlanır, eşitliğin bozulmaması durumunda meclis başkanı tarafından kur’a çekilir." hükmüne,  "Borçlanma ve İktisadî Girişimler" başlıklı 68. maddesinin e) bendinde ise "Belediye ve bağlı kuruluşları ile bunların sermayesinin yüzde ellisinden fazlasına sahip oldukları şirketler, en son kesinleşmiş bütçe gelirlerinin, 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme oranıyla artırılan miktarının yılı içinde toplam yüzde onunu geçmeyen iç borçlanmayı belediye meclisinin kararı; yüzde onunu geçen iç borçlanma için ise meclis üye tam sayısının salt çoğunluğunun kararı ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığının onayı ile yapabilir."  ifadelerine yer verilmiştir.
Maddenin gerekçesinde ise "Oylamada eşitlik çıkması halinde başkanın bulunduğu tarafın çoğunluk sayılacağı hükme bağlanarak çözümsüzlük ve meclisin kilitlenmesi önlenmektedir. Gizli oylamada eşitlik çıkması durumunda ise doğal olarak oylamanın tekrarlanması, yapılacak yeni oylamada da eşitliğin bozulmaması durumunda yine meclisin kilitlenmesini önlemek maksadıyla kur'a çekilerek karar verilmesi sağlanmaktadır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Maddenin gerekçesinde ise "Oylamada eşitlik çıkması halinde başkanın bulunduğu tarafın çoğunluk sayılacağı hükme bağlanarak çözümsüzlük ve meclisin kilitlenmesi önlenmektedir. Gizli oylamada eşitlik çıkması durumunda ise doğal olarak oylamanın tekrarlanması, yapılacak yeni oylamada da eşitliğin bozulmaması durumunda yine meclisin kilitlenmesini önlemek maksadıyla kur'a çekilerek karar verilmesi sağlanmaktadır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.
Belediye Meclisi Çalışma Yönetmeliğinin dava konusu işlem tarihinde yürürlükte bulunan 4. maddesinde ise "Salt Çoğunluk: Belli sayının yarısında az olmayan çoğunluk" olarak ifade edilmiş, "Toplantı ve karar yeter sayısı" başlıklı 10. maddesinin 1. fıkrasında "Meclis, üye tam sayısının salt çoğunluğu ile toplanır ve katılanların salt çoğunluğu ile karar alır. Ancak karar yeter sayısı üye tam sayısının dörtte birinden az olamaz. Belediye başkanı, meclis üye tam sayısına dâhildir. Oyların eşitliği halinde başkanın kullandığı oy yönünde çoğunluk sağlanmış sayılır." ifadeleri yer almaktadır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Uyuşmazlık konusu olayda Mahkemece, dava konusu meclis kararının geçerli olabilmesi için 5393 sayılı Belediye Kanunun 68. maddesi gereğince meclis üye tam sayısının salt çoğunluğunun oyunun gerekli olduğu, bu nedenle Belediye Başkanı dahil 26 üyesi bulunan Korkuteli Belediye Meclisinde, salt çoğunluğun sağlanabilmesi için 14 üyenin o yönde oy kullanması gerektiği, somut olayda 13 evet 13 hayır ile sonuçlanan oylamada iç borçlanma için gerekli salt çoğunluğun sağlanamadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiş ise de, yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri ve madde gerekçesi dosya ile birlikte değerlendirildiğinde, 5393 sayılı Belediye Kanunun 22. maddesinde ve Belediye Meclis Çalışma Yönetmeliği 10. maddesinde benzer şekilde düzenlemelere yer verildiği, oyların eşitliği halinde başkanın kullandığı oy yönünde çoğunluk sağlanacağının hüküm altına alındığı, bahse konu düzenleme ile belediyenin karar organı olan belediye meclisinin tıkanıklık yaşamadan faaliyetlerinin devam edebilmesinin amaçlandığı görüldüğünden, oyların eşitliği halinde başkanın kullandığı oy yönünde çoğunluğun sağlandığı kabulüyle karar verilmesi gerekirken salt çoğunluğun sağlanamadığından bahisle dava konusu işlemin iptali yönündeki Antalya 3. İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge  Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 25/09/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/238, Karar No: 2024/4764, Tarih: 25.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/238
Karar  No : 2024/4764  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Belediye Başkanlığı - ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Dava, davacı belediye tarafından, Antalya Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararı ile onaylanan İlan ve Reklam Yönetmeliğinin 31. maddesinin 1. fıkrasının birinci cümlesi ile 49. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılmıştır.
             İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; İlan ve Reklam Yönetmeliği'nin dava konusu 49/1'inci maddesi Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararıyla mülga hale geldiğinden, söz konusu maddenin esası hakkında karar verilmesine yer bulunmadığı, Yönetmeliğin ''Antalya İl mülki sınırları içinde seyyar olarak yapılan her türlü ilan ve reklam uygulaması Büyükşehir Belediyesinin iznine tabidir.'' hükmü bakımından (m.31/1) ise; 5216 sayılı Yasanın 7. maddesinin g bendi ile Büyükşehir Belediyesinin yetki alanındaki meydan, bulvar, cadde ve ana yollar ile bu alanlara cephesi bulunan binalar üzerindeki her türlü ilan ve reklamların asılacak yerleri ve bunların şekil ve ebadı ile ilgili belirlemeleri yapma konusunda asıl olarak Büyükşehir Belediyelerinin yetkili kılındığı, ilçe belediyelerine ise 7. maddenin 1. fıkrası dışındaki görevlerin verildiği, dolayısıyla ilçe belediyesine verilen yetkinin daha sınırlı olduğu, Seyyar yani gezici olarak yapılan ilan ve reklamlarla ilgili gerekli düzenlemelerin ise yine il mülki sınırları içinde genel yetki sahibi olan büyükşehir belediyesince yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
               Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, ilçe belediyesinin yetki ve sorumluluğunda bulunan alanlarda ilan ve reklam yapılmasının büyükşehir belediyesinin iznine tabi kılındığı, yapılan düzenlemenin mevzuata aykırı olduğu gerekçesiyle Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
     Dava, Antalya Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararı ile onaylanan İlan ve Reklam Yönetmeliğinin 31. maddesinin 1. fıkrasının birinci cümlesi ile 49. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılmıştır.
   Dava konusu Yönetmeliğin 31. maddesinin birinci fıkrasında "Antalya İli mülki sınırları içinde seyyar olarak yapılan her türlü ilan ve reklam uygulaması Büyükşehir Belediyesinin iznine tabidir." hükmüne, 49. maddesinin 1. fıkrasında ise "Kentin görünüşünü ve estetiğini etkileyen her türlü ilan ve reklam uygulaması Büyükşehir Belediyesinin iznine tabidir." hükmüne yer verilmiştir.
	İlan ve Reklam Yönetmeliği'nin dava konusu 49. maddesinin 1. fıkrası Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararıyla mülga hale geldiğinden, mahkemece  söz konusu madde hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davacı tarafından bu kısım yönünden temyiz isteminde bulunulmamıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun İlan ve Reklam Vergisini düzenleyen 12. maddesinde;" Belediye sınırları ile mücavir alanları içinde yapılan her türlü İlan ve reklam, İlan ve Reklam Vergisine tabidir." 13. maddesi ile mükellef ve sorumluların kimler olduğu, ilan ve reklamlara ait vergilerin mükellefler ve sorumlularca ilgili belediyesine yatırmaktan sorumlu oldukları hüküm altına alınmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT:
	2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun İlan ve Reklam Vergisini düzenleyen 12. maddesinde;" Belediye sınırları ile mücavir alanları içinde yapılan her türlü İlan ve reklam, İlan ve Reklam Vergisine tabidir." 13. maddesi ile mükellef ve sorumluların kimler olduğu, ilan ve reklamlara ait vergilerin mükellefler ve sorumlularca ilgili belediyesine yatırmaktan sorumlu oldukları hüküm altına alınmıştır.
	5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunun amacı 1. maddesinde, büyükşehir belediyesi yönetiminin hukuki statüsünü düzenlenmek, hizmetlerin planlı, programlı, etkin, verimli ve uyum içinde yürütülmesini sağlamak olarak belirtilmiş, 3. maddesinde Büyükşehir belediyesi: Sınırları il mülki sınırı olan ve sınırları içerisindeki ilçe belediyeleri arasında koordinasyonu sağlayan; idarî ve malî özerkliğe sahip olarak kanunlarla verilen görev ve sorumlulukları yerine getiren, yetkileri kullanan; karar organı seçmenler tarafından seçilerek oluşturulan kamu tüzel kişisi olarak tanımlanmış, büyükşehir ve ilçe belediyelerinin görevlerini düzenleyen 7.maddesinin 1. fıkrasının g bendinde; Büyükşehir belediyesinin yetki alanındaki mahalleleri ilçe merkezine bağlayan yollar, meydan, bulvar, cadde ve ana yolları yapmak, yaptırmak, bakım ve onarımı ile bu yolların temizliği ve karla mücadele çalışmalarını yürütmek; kentsel tasarım projelerine uygun olarak bu yerlere cephesi bulunan yapılara ilişkin yükümlülükler koymak; ilân ve reklam asılacak yerleri ve bunların şekil ve ebadını belirlemek; meydan, bulvar, cadde, yol ve sokak ad ve numaraları ile bunlar üzerindeki binalara numara verilmesi işlerini gerçekleştirmek görev ve sorumluluğunun büyükşehir belediyelerine ait olduğu, aynı maddenin son kısımlarında da, İlçe belediyelerinin görev ve yetkileri sayılmış ve Kanunlarla münhasıran büyükşehir belediyesine verilen görevler ile birinci fıkrada sayılanlar dışında kalan görevleri yapmak ve yetkileri kullanmak, ilçe belediyelerinin görevleri olarak yer almış, aynı Yasanın 23/1-e maddesinde; 7'nci maddenin birinci fıkrasının (g) bendinde belirtilen alanlar ile bu alanlara cephesi bulunan binalar üzerindeki her türlü ilân ve reklamların vergileri ile asma, tahsis ve bakım ücretlerinin büyükşehir belediyelerinin gelirleri arasında yer aldığı belirtilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanununa göre Büyükşehir Belediyesinin yetki alanındaki meydan, bulvar, cadde ve ana yollar ile bu alanlara cephesi bulunan binalar üzerindeki her türlü ilan ve reklam asılacak yerleri ve bunların şekil ve ebadını belirleme görev ve yetkisinin büyükşehir belediyesinde, bunun dışındaki ana arterde olsa bile yol kenarındaki binaların ana caddeye cephesi olmayan yüzlerine, özel mülke konu bahçe, arsa veya araziye dikilen direklere ya da panolara konulan reklamlarla ilgili düzenleme yapma görev ve yetkisinin ilçe belediyesinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda seyyar, yani gezici olan araçlar ile yapılan ilan ve reklamların niteliği itibariyle kısa süre içerisinde hem büyükşehir hem de ilçe belediyeleri yetki sınırında bulunabileceği göz önüne alındığında davaya konu İlan ve Reklam Yönetmeliğinin 31/1. Maddesinde yetkili birim olarak sadece büyükşehir belediyesinin belirlenmesinin mevzuata aykırı olduğu sonucuna varılmıştır.
   Bu itibarla, davanın reddi yönündeki ... İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge  Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 25/09/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
KARŞI OY :
(X)- Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkün olup, temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen temyiz nedenleri anılan kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığından, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği oyumuz ile aksi yöndeki Dairemiz çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/1632, Karar No: 2024/3417, Tarih: 25.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2024/1632
Karar	No : 2024/3417                                                                                
DAVACI	: ... Maden Anonim Şirketi	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ...Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
İSTEMİN ÖZETİ	: Davacı tarafından;
- Mülga Orman ve Su İşleri Bakanlığının 03/03/2014 tarih ve 2014/1 sayılı Genelgesi'nin, "5. Başvuruların Değerlendirmeye Alınmayacağı Sahalar" başlıklı maddesinin "4. Koruma Alanlarında" alt başlıklı kısmında yer alan "Korunan alanların mutlak ve hassas koruma bölgelerinde enerji ve madencilik faaliyetlerine ilişkin müracaat değerlendirmeye  alınmayacaktır." hükmünün,
- İskenderun - Arsuz Yaban Hayatı Geliştirme Sahası Yönetim  ve Geliştirme Planının, "Hassas Koruma Bölgesi"  başlığı altında yer alan 12. maddesindeki "Madencilik: Bu bölge içerisinde  5. ve 6. Grup maden haricinde madencilik arama ve işletme faaliyetleri yapılmaz." hükmünün,
- Tarım ve Orman Bakanlığı 7. Bölge Müdürlüğünün ...tarih ve ... sayılı  işleminin,
iptali istenilmektedir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	:	...
DÜŞÜNCESİ	:	2577 sayılı Kanun'un 3. ve 5. maddelerine uygun bulunmayan dava dilekçesinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanan Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin dava dilekçesi öncelikle 2577 sayılı Kanun'un 14. maddesinin 3. fıkrasının (g) bendi uyarınca anılan Kanun'un 3. ve 5. maddelerine uygun olup olmadığı yönünden incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3. maddesinde, idari davaların, Danıştay, idare mahkemesi ve vergi mahkemesi başkanlıklarına hitaben yazılmış imzalı dilekçelerle açılacağı; dilekçelerde; tarafların ve varsa vekillerinin veya temsilcilerinin ad ve soyadları veya unvanları ve adresleri ile gerçek kişilere ait Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarasının, davanın konusu ve sebepleri ile dayandığı delillerin, davaya konu olan idari işlemin yazılı bildirim tarihinin gösterileceği; ayrıca, dava konusu kararın ve belgelerin asılları veya örneklerinin dava dilekçesine ekleneceği, dilekçeler ile bunlara ekli evrakın örneklerinin karşı taraf sayısından bir fazla olacağı kurala bağlanmış; "Aynı Dilekçe ile Dava Açılabilecek Haller" başlığını taşıyan 5. maddesinin 1. fıkrasında, her idari işlem aleyhine ayrı ayrı dava açılacağı; ancak, aralarında maddi veya hukuki yönden bağlılık ya da sebep-sonuç ilişkisi bulunan birden fazla işleme karşı bir dilekçe ile de dava açılabileceği belirtilmiştir.

Aynı Kanun'un 14. maddesinin 3. fıkrasında, dilekçelerin görev ve yetki, idari merci tecavüzü, ehliyet, idari davaya konu olacak kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olup olmadığı, süre aşımı, husumet ve Kanun'un 3. ve 5. maddelerine uygun olup olmadıkları yönlerinden sırasıyla inceleneceği belirtilmiş; 15. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde de, dilekçelerin 3. ve 5. maddelere uygun olmadıklarının tespiti halinde, bu maddelere uygun şekilde yeniden düzenlenmek veya noksanları tamamlanmak üzere dava açılmak üzere dilekçenin reddine karar verileceği hükmü yer almıştır.
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 24. maddesinde, kamu kurum ve kuruluşlarınca çıkarılan ve ülke çapında uygulanacak düzenleyici işlemlerin iptali istemiyle açılacak davalarda, ilk derece mahkemesi olarak Danıştay’ın görevli olduğu kurala bağlanmıştır.
2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 1. maddesinde, bölge idare mahkemeleri, idare mahkemeleri ve vergi mahkemelerinin bu Kanun'la verilen görevleri yerine getirmek üzere  kurulmuş  "genel görevli" mahkemeler olduğu; aynı Kanun'un 3410 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile değişik 5. maddesinde, idare mahkemelerinin vergi mahkemelerinin görevine giren davalarla, ilk derecede Danıştay'da çözümlenecek olanlar dışındaki davalara bakacağı hükmüne yer verilmiştir. 
2577 sayılı Kanun'un 3. Maddesi Uyarınca Yapılan Değerlendirme: 
Yargılama hukukunun temel ilkelerinden birisi taleple bağlılıktır. Bu ilke uyarınca, iptali istenen idari işlemle sınırlı olarak mahkemelerce inceleme yapılması gerekmekte olup talebin incelemeye konu olabilecek nitelikte açık, her türlü tereddütten uzak, belirli ve somut olması gerektiği kuşkusuzdur.
Dava dosyasının incelenmesinden, davacı tarafından yapılan maden işleme ve maden alt yapı tesisi izinlerine ilişkin başvurunun, Tarım ve Orman Bakanlığı 7. Bölge Müdürlüğünün 21/12/2023 tarih ve 12491840 sayılı  işlemiyle, Mülga Orman ve Su İşleri Bakanlığının 03/03/2014 tarih ve 2014/1 sayılı Genelgesi'nin "5. Başvuruların  Değerlendirmeye  Alınmayacağı  Sahalar" başlığı altında, "4. Korunan  Alanlarda" alt başlığında yer alan, "Korunan alanların mutlak ve hassas koruma bölgelerinde enerji ve madencilik faaliyetlerine ilişkin müracaatlar değerlendirmeye  alınmayacaktır." hükmüne dayalı olarak reddedildiği, davacı tarafından da görülmekte olan davada anılan düzenlemenin de iptalinin istenildiği anlaşılmaktadır.

Mülga Orman ve Su İşleri Bakanlığının 03/03/2014 tarih ve 2014/1 sayılı Genelgesi incelendiğinde, "4. Korunan  Alanlarda" alt bendinin, "Başvuruların  Değerlendirmeye  Alınmayacağı  Sahalar:" başlıklı 5. maddenin, "II (b) grubu madencilik faaliyetlerinin değerlendirmeye alınmayacağı alanlar:" başlıklı (ç) bendinin bir alt bendi olduğu, hem bu alt bentte hem de Genelge'nin geri kalanında "korunan alanların mutlak ve hassas koruma bölgelerinde enerji ve madencilik faaliyetlerine ilişkin müracaat değerlendirmeye  alınmayacaktır." şeklinde bir düzenlemenin bulunmadığı görülmektedir. 
Öte yandan, davacı şirket hakkında tesis edilen uygulama işleminin dayanağı olduğu ve dolayısıyla davacının menfaatini ihlal ettiği anlaşılan asıl düzenlemenin; 2014/1 sayılı Genelgenin "Başvuruların Değerlendirmeye Alınmayacağı Sahalar:" başlıklı 5. maddesinin "3. ve 4. Grup madencilik faaliyetlerinin değerlendirmeye alınmayacağı alanlar:" başlıklı (d) bendinin (1) numaralı alt bendinde yer alan, "Korunan alanların mutlak ve hassas koruma bölgelerinde." şeklindeki düzenlemesi olduğu ve anılan kuralın, Dairemizin 14/11/2019 tarih ve E:2017/1819, K:2019/7877 sayılı kararıyla iptal edildiği bu kararın da Danıştay İdari Dava daireleri Kurulunun 17/03/2022 tarih ve E:2020/2678, K:2022/863 sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği görülmektedir. 
Bu durumda, her ne kadar Tarım ve Orman Bakanlığı 7. Bölge Müdürlüğünün dava konusu edilen 21/12/2023 tarih ve E-12491840 sayılı işleminde dayanak olarak belirtilmişse de, 2014/1 sayılı Genelge'de, "5. Başvuruların  Değerlendirmeye  Alınmayacağı  Sahalar" başlıklı maddenin "4. Koruma  Alanlarında" alt başlıklı kısmında "Korunan alanların mutlak ve hassas koruma bölgelerinde enerji ve madencilik faaliyetlerine ilişkin müracaat değerlendirmeye  alınmayacaktır." şeklinde bir düzenleme bulunmadığından, dava konusu edilmek istenilen düzenleyici işlem anlaşılamamaktadır.
Kaldı ki, davacının menfaatini ihlal eden, uygulama işleminin dayanağı olan 5. maddenin  (d) bendinin (1) numaralı alt bendinin yargı kararıyla iptal edildiği ve işbu yargı kararının kesin hüküm teşkil ettiği, dolayısıyla dava açmayan herkes hakkında  da hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alındığında, anılan düzenlemenin yeniden iptalinin istenilmesinde hukuki yarar bulunmadığı da görülmektedir.
Bu nedenle, dava dilekçesinin 2577 sayılı Kanun'un 3. maddesine uygun olmadığı sonucuna varılmaktadır.
2577 sayılı Kanun'un 5. Maddesi Uyarınca Yapılan Değerlendirme: 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, her idari işlemin ayrı ayrı dava konusu yapılması kural ise de, maddi veya hukuki yönden birbirine bağlı olan birden çok işleme karşı aynı dilekçe ile dava açılabilmesi mümkün bulunmaktadır.