muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8393, Karar No: 2022/2370, Tarih: 23.03.2022

A) Kayıt sahibi veya mirasçıları zilyet bulunuyorsa; a) Kayıt sahibi adına, .. tespit olunur."

HMK'nın 326 maddesine göre: " Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir "

3.3. Değerlendirme

Davalı Hazine vekilinin karar düzeltme dilekçesinde belirttiği nedenler, HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır.

Davacı ... vekilinin karar düzeltme isteğine gelince;

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dava konusu 174 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın kabulüne karar verildiğine göre, kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve yaptığı yargılama giderlerinin davacıya ödenmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılmak suretiyle yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması ve vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru olmamıştır.

X. SONUÇ

Davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin reddine.

Davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin (6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK’un 440. maddesi uyarınca KABULÜNE, Yargıtay Kapatılan 16. Hukuk Dairesinin 22/04/2021 tarihli ve 2018/4634 Esas, 2021/3910 Karar sayılı onama ilamının anılan nedenlerle kısmen ORTADAN KALDIRILMASINA, mahkeme hükmünün 6. ve 8. Bentlerinin hüküm yerinden çıkarılarak yerine 6. bent olarak; "Davacı tarafından yapılan 5.918.00 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine" 8. bent olarak “AAÜT uyarınca belirlenen 2.180.00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine” cümlelerinin yazılmasına, mahkemenin 03/07/2018 tarihli ve 2017/395 Esas, 2018/632 Karar sayılı kararının açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın davacı tarafa geri verilmesine, 23/03/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10400, Karar No: 2016/11078, Tarih: 24.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10400 E.  ,  2016/11078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından sunulan 10.05.2016 tarihli dilekçe ile özetle "...Mahkeme hakiminin dava dışı kişiler tarafından davalı şirkete karşı aynı iddialarla açılan davalarda davanın reddine karar verdiğini, hükmün Yargıtay 13.Hukuk Dairesince bozulmasına rağmen direnme kararı verdiğini, direnme kararınında...'nın 23.11.2011 gün 2011/13-350 Esas-2011/700 Karar sayılı ilamıyla bozulduğunu, tüm bunlara rağmen mahkeme hakiminin kendileri tarafından açılan davayı da reddettiğini,...'nın kararına rağmen davayı reddetmek yönünde ısrarlı tutum içinde olduğunu, adil ve hakkaniyete uygun karar veremeyeceği yönünde kanaat oluştuğunu..." belirterek reddi hakim talebinde bulunmuştur

Reddedilen hâkim tarafından, talebin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hakim talebinin reddine ilişkin verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24.11.2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9797, Karar No: 2015/7339, Tarih: 04.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/9797 E.  ,  2015/7339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/04/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız haciz nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, maliki bulunduğu apart daireyi dayalı döşeli olarak kiralayan dava dışı üçüncü kişi ...'nın borcundan dolayı 14/03/2012 günü, bu dairede bulunan kendisine ait bir buzdolabı ile bir çamaşır makinesinin haczedilerek muhafaza altına alındığını, haciz sırasında eşyaların kendisine ait olduğunu bildirmesine rağmen davalının haksız ve kötü niyetli olarak menkul malları haciz ettirdiğini, eşyaların geri verilmemesi üzerine Eskişehir 2. İcra Hukuk Mahkemesine açtığı istihkak davasında, menkullerin kendisine ait olduğuna karar verildiğini, bu şekilde menkulleri geri aldığını belirterek, haksız haciz nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zararın tazminini istemiştir.

Davalı, yapılan takibin ve haczin usul ve yasaya uygun olduğunu, borçlu ...'ya haciz yapılan adreste tebligat yapıldığını, haczin de bu nedenle bu adreste yapıldığını, haczedilen eşyalardan koltuk takımının borçlu ...'ya ait olduğunun anlaşıldığını, buzdolabı ve çamaşır makinesinin davacıya ait olduğunu bilmelerinin mümkün olmadığını, bu hususun haciz sırasında dile getirilmediğini ve tutanağa geçirilmediğini, istihkak davasında da davacının kötü niyet tazminatı talebinin reddedildiğini, kötü niyetli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacıya ait menkullerin haksız olarak haczedildiği, davacının bu menkulleri geri almak için istihkak davası açtığı, bunun için masraf yaptığı, haksız haczin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği gerekçesiyle maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı tarafından dava dışı borçlu ... aleyhine İcra Müdürlüğü'nün 2012/1443 sayılı dosyası ile yapılan icra takibinin kesinleşmesi üzerine borçlu ...'nın ikametgahı olan evde 14/03/2012 tarihinde bir adet buzdolabı, bir adet çamaşır makinesi ve bir koltuk takımının haczedildiği, davacı tarafından davalı aleyhine İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/259 esas sayılı dosyasıyla açılan istihkak davasında, davanın kabulü ile buzdolabı ve çamaşır makinesi üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Haciz tutanağında davacının istihkak iddiasına ilişkin bir hususun yazılmamış olduğu, davacının evini eşyalı olarak kiraya verdiğini ve haczedilen eşyaların kendisine ait olduğunu ancak istihkak davası sonucunda kanıtladığı, haczin borçlunun adresinde yapıldığı ve davalı alacaklının haczedilen menkul malların borçluya değil, bina malikine (kiraya verene) ait olduğunu bildiği de iddia edilmediğine göre, haczin haksız olduğunun kabul edilmesi doğru değildir.

Mahkemece bu hususlar gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6288, Karar No: 2012/4609, Tarih: 14.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/6288 E.  ,  2012/4609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Kısmen Beraat, Kısmen Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... için kurulan beraat hükmüne yönelik hükmün incelenmesinde;Kolluk güçlerince düzenlenen 22.12.2005 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağıyla aynı tarihli yakalama tutanağı, 23.12.2005 tarihli tanık polisler ... ve ...'un beyanları ile 07.02.2006 tarihli bilirkişi raporu ve dosya içeriğine göre; Sanıklar ... ve ...'in, gece vakti yakınanın 01.00 sıralarında park ettiği mazot deposu kilitsiz olan aracının yanına kendi araçlarını 03.00 sıralarında 20 metre mesafe olacak şekilde park ederek el ve işbirliği içinde mazot çalmaya karar verdikleri,yakınanın aracının kilitsiz olan deposunun kapağını sanık ...'in açarak kendi araçlarından getirdikleri plastik bidonlara hortumla mazot çekmeye başladığı, diğer sanık ...'ın da kamyonun hemen yanında durarak gözcülük yaptığı esnada ihbar üzerine olay yerine gelen güvenlik görevlilerince her iki sanığın da yakalandığı, sanıkların çaldığı iki bidondan oluşan 50 litrelik mazotun araçlarının kasasında bulunduğunun anlaşılması karşısında; Sanık ...'in hırsızlık suçunu işlediği gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yasal olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2- Sanık ... için kurulan hükmün incelenmesine gelince;

a)- 5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

b)- Kasıtlı suçtan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)- Kasıtlı suçtan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Uygulamaya göre;

Temel cezanın en alt düzeyde belirlenmesine rağmen suçun gece işlenmesinden dolayı 143/1. maddesinin uygulanması sırasında cezanın (1/3) olarak en üst oranda artırılması suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısıyla sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13386, Karar No: 2011/6556, Tarih: 11.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13386 E.  ,  2011/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ..Madencilik Mineral İth.İhr.San ve Tic.A.Ş vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Çine Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 18.06.2010 gün ve 14-417 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Çine İcra Müdürlüğünün 2007/1122 sayılı takip dosyasının celbi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3648, Karar No: 2020/8460, Tarih: 21.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/3648 E.  ,  2020/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK.’nın 158/1-j,62,52/2-4,53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK.’nın 204/1,62,53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde Sanık ...'in ....Gıda şirketinin sahibi olduğu, katılan ...'ün ise sanığın işyerinde çalıştığı, sanık ...'ın katılan ...'ten habersiz 12.000 TL bedelli borçlusu ... olan senedi düzenleyip imzaladığı ve daha sonra Vakıflar Bankası .... Şubesine müracaat ederek sahte senedi teminat olarak göstermek sureti ile bankadan kredi kullandığı, çekilen kredinin ödenmemesi üzerine senet borçlusu olan katılan ... hakkında ilgili banka tarafından icra takibi yapıldığı, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, tanık beyanları, alınan bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14395, Karar No: 2011/16825, Tarih: 12.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/14395 E.  ,  2011/16825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/04/2011 tarih ve 2011/299-2011/302 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz kararına itiraz edenler vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep edenler vekili, taraflar arasındaki protoklode yetkili mahkemenin İstanbul/Kadıköy olarak belirtildiğini, dolayısıyla yetkili mahkemenin Kadıköy olduğunu, asıl borçlu hakkındaki iflasın 1 yıl ertelendiğini, bu süre içinde kefil olarak kendi borçlarının da ertelenmiş sayılacağını, 30.03.2010 tarihinde borç tasfiye protokolü imzalandığını ve borcun yeniden yapılandırıldığını, 30.03.2013 tarihinde kadar taksitlendirildiğini, dolayısıyla muacceliyet şartının oluşmadığını ileri sürerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

İhtiyati haciz kararı verilmesini talep eden vekili, hem İstanbul hem Kadıköy Mahkemelerinin yetkili olduğunu, borç tasfiye protokolünün ihlal edildiğini ve borcun muaccel hale geldiğini savunmuştur.

Mahkemece, 05.07.2010 tarihli protokole göre hem Kadıköy hem İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğu, diğer itirazların İİK. 265. maddesindeki şartları taşımadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep edenler vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, BK.'nın 73. maddesine göre, ihtiyati haciz kararına itiraz edenler vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz kararına itiraz edenler vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9429, Karar No: 2012/139, Tarih: 16.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9429 E.  ,  2012/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1- Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir.

Dosya içinde mevcut ... İlçesi, ... Belediye Başkanlığı'nın 08.06.2010 tarihli yazısında, dava konusu taşınmazın belediye imar planı dışında olup tarım alanı olduğu, alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama ve aydınlatma) faydalandığı, etrafında bulunan taşınmazların imar dışı tarım alanı olduğu, ... şehir merkezine 6500 metre, ... yerleşim merkezine uzaklığının 4000 metre uzaklıkta bulunduğu ve beldenin gelişme yönünde olmadığı bildirilmiştir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmazın, imar planı içerisinde olmadığı gibi, meskûn mahalde de bulunmadığı anlaşıldığından "arsa" niteliğinde kabulüne imkan yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması,

2- Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan haciz şerhinin bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10178, Karar No: 2008/10839, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10178 E.  ,  2008/10839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bozmadan sonra düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen 413 Ada 5 Parsel sayılı taşınmazın 2006 yılına ait belediyelerce düzenlenen ... vergisi m2 değerine rastlanılmamıştır.

Mahkemece belediye başkanlığından somut emsal 413 Ada 5 Parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde-sokak dikkate alınarak 2006 yılına ait ... vergisine esas m2 değerine ilişkin belge getirtilip dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8835, Karar No: 2022/9516, Tarih: 26.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/8835 E.  ,  2022/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/282, Karar No: 2019/852, Tarih: 04.07.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2019/282 E.  ,  2019/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında birleştirilerek görülen “marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ile önlenmesi, maddi ve manevi tazminat, ticaret sicilinden terkin” davalarından dolayı bozma üzerine direnme yoluyla verilen İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 10.04.2014 tarihli ve 2014/62 E., 2014/34 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulundan çıkan 04.07.2018 tarihli ve 2017/11-2498 E., 2018/1316 K. sayılı kararın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Asıl dava, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat, birleşen dava ise davalının markaya tecavüz ve haksız rekabet eylemlerinin tespiti, durdurulması ve davalının ticaret unvanındaki “Öz Hamur” ibaresinin ticaret sicilinden terkini istemlerine ilişkindir.

Davacı vekili, “Hamur Cafe” ve “Hamurabi” markalarının müvekkili adına tescilli olduğunu, müvekkilinin uzun yıllardan beri börek salonları, kafe, pastane işletmeciliği ile uğraştığını, ürettiği ürünler için kullandığı “Hamur Cafe” ve “Hamurabi” markalarını sektörde en üst düzeylere taşımayı başardığını, anılan ibareleri aynı zamanda işletme adı olarak da kullandığını, davalının aynı alanda faaliyette bulunduğunu, davalının “Öz Hamur” ibaresini marka olarak hizmetlerinde ve ürünlerinde kullanıldığını, ayrıca ticari unvanında da bu ibarenin yer aldığını ileri sürerek; asıl davada, marka hakkına tecavüz teşkil eden fiillerin tespiti ve durdurulmasına, tecavüzün giderilmesine, toplam 30.000TL maddi, 20.000TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davada ise davalının markaya tecavüz ve haksız rekabet eylemlerinin tespitine, durdurulmasına ve davalının ticaret unvanındaki “Öz Hamur” ibaresinin ticaret sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının markaları ile müvekkilinin kullandığı ibarenin birbirinden farklı olduğunu, davalının işyerinde börek, poğaça dışında imalatın bulunmadığını, “Hamur” sözcüğünün davacının tekelinde olamayacağını, davanın kötü niyetle açıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.