muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8210, Karar No: 2021/2775, Tarih: 16.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8210 E.  ,  2021/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 16/03/2021 tarihinde davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, şirketlerine ait ... Köyü sınırları içinde bulunan toplam 91.577,00 m2 miktarlı 33 adet parselin davalı ... Organize Sanayi Bölgesi sınırları içine alındığını, tamamı 13 katılımcıdan oluşan ... Kömürcüler Organize Sanayi Bölgesinin şirketlerine ait bu 33 adet parselin m2'si 8.50 TL'den Organize Sanayi Bölgesine devri halinde Organize Sanayi Bölgesinin imar planı yapılıp Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca onandıktan sonra kendilerinden alt yapı için ayrıca bir bedel alınmadan m2'si 30,70 USD birim fiyattan olmak üzere imar planı üzerinde taraflarca müştereken belirlenecek 40.000.00 m2 yüzölçümünde bir arsanın tahsisi konusunda anlaştıklarını, taraflar arasındaki mutabakatın 20.02.2004 tarih ve 2 numaralı Gebze Kömürcüler Organize Sanayi Bölgesi Müteşebbis Heyet Kararına istinaden Organize Sanayi Bölgesi Yönetim Kurulunun 13.05.2005 tarihli kararı ile de onaylanması üzerine 16.03.2005 tarihinde arsa tahsis sözleşmesi ile yine aynı tarihli şirketlerine ait toplam 97.577.00 m2 arsanın rızai satışı sözleşmelerinin yapıldığını ve tapuları devrettiklerini, bundan sonra imar planının Bakanlıkça onanarak arsa tahsisi için plan üzerinden 40.000.00 m2 yerin müştereken belirlemesini beklerken davalı tarafından gönderilen 24.01.2008 tarih ve 33 sayılı yazı ile 425 ada 1 nolu parselin tahsis edildiğinin bildirildiğini, sözleşmesinin 3. maddesinde parselin yerinin taraflarca birlikte tespit edileceğinin açıkça kararlaştırılmasına rağmen davalı tarafından tahsis edilen parselin yerinin tespit edilmiş olmasının arsa tahsis sözleşmesine aykırı olduğunu, tahsis edilen arsanın yapılaşma bakımından en zor şartları taşıyan ve tamamen kot farkına dayalı gayrimuntazam bir arsa olduğunu, böyle bir arsanın tam olarak kullanılabilmesi için yapılacak hafriyat ve istinat duvarları ile sair düzenleme işleri için fazla harcama yapılması gerektiğini, öte yandan Müteşebbis Kurulu üyelerinin kendilerine iyi yerdeki arsaları tahsis ettiklerini, daha sonra da şirketleri dışında kalan üyelerine kura ile arsa tahsisi yapıldığını, böylece Organize Sanayi Bölgesi yönetiminin yapılan arsa tahsis sözleşmesi hükmüne uymadığı gibi Organize Sanayi Bölgesi üyeleri arasında da eşit ve adil davranmadığını ileri sürerek, taraflar arasında imzalanan arsa tahsis sözleşmesinin 3. maddesinin aynen ifasına, bu talebin kabul edilmemesi halinde sözleşmeye aykırı hareketle tahsis edilen parselin ıslahı için uğradıkları zarar karşılığında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 50.000.00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; bilahare ıslah sureti ile talebini arttırmıştır.

Davalı, Organize Sanayi Bölgesi Kanunun 4. maddesi uyarınca davacının taşınmazlarını rızaen satın aldığını, arsa satış ve tahsislerinin yönetim kurulu tarafından sevk ve idare edildiğini, arsa tahsis yetkisinin müteşebbis heyete bırakıldığını, dolayısıyla sözleşmedeki hükmün her katılımcının yerinin belirlenmesi esnasında muvafakatinin alınacağı şeklinde yorumlanamayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 20.12.2018 tarihli ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 20.12.2018 tarihli ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile davalı ile aralarında imzalanan 16.03.2005 tarihli arsa tahsis sözleşmesinin 3. maddesi uyarınca şirketlerine tahsis edilecek parselin taraflarca belirlenmesi gerekirken davalı tarafından tek başına belirlendiğini, belirlenen parselin hafriyat ve isnat duvarları ile sair düzenleme işleri için fazla harcama yapılması gerektiğini ve bu nedenle zarara uğradıklarını ileri sürerek arsa tahsis sözleşmesinin 3. maddesinin aynen ifasına, bu talebin kabul edilmemesi halinde sözleşmeye aykırı olarak tahsis edilen parselin ıslahı nedeni ile uğradıkları zararlara karşılık ıslahen 1.450.000,00 TL'nin faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen ilk karar, 13. Hukuk Dairesinin 20.12.2018 tarihli bozma ilamı ile "...yargılama aşamasında alınan bilirkişi heyet raporları arasında çelişki bulunduğu, mahkemece, alınan iki bilirkişi heyet raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi amacı ile alınan 28.12.2015 tarihli bilirkişi heyet raporu ile çelişki giderilmediği halde, 24.02.2015 tarihli çelişkinin giderilmesi bakımından yeni bir heyet raporu alınmasına dair ara karardan neden rücu edildiği açıklanmadan ve raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu" gerekçesi ile bozulmuştur. Bozma öncesi dosyaya sunulan 10.01.2013 tarihli bilirkişi raporu ve 16.09.2013 tarihli bilirkişi ek raporundan sonra 14.07.2014 tarihli yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınmış ve bozma kararında da açıklandığı üzere 28.12.2015 tarihli 3. bilirkişi kurulu raporu tazminata ve davacı yararına yönelik herhangi bir hesaplama ve değerlendirme yapmadığı için ilk iki bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmemiştir. Bozma ilamında özellikle bu hususlar vurgulanarak ilk iki bilirkişi kurulu raporları arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde yeni bir heyet raporu alınması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma öncesi görüşülüne başvurulan ikinci bilirkişi heyetinden ek rapor alınmış ve bu rapor da 14.07.2014 tarihli kök rapora atıfta bulunarak görüş bildirilmiştir. Bu hali ile alınan ek rapor çelişkiyi gideremediği gibi bozma gereğinin de yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bozma ilamına uyulmakla bozma gereğinin yerine getirilmesi zorunludur. O halde mahkemece, dosyada mevcut bilirkişi heyet raporları arasındaki çelişkiyi gidermek amacıyla yeni bir bilirkişi heyetinden taraf ve Yargı denetimine elverişli yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 3.050,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12662, Karar No: 2016/388, Tarih: 14.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/12662 E.  ,  2016/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... İş ve ... İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ölüm aylığı almakta iken muvazaalı boşanma gerekçesiyle davacının hak sahipliğini sonlandıran davalı kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

... İş Mahkemesi, uyuşmazlığın ...... Müdürlüğünün işleminden kaynaklandığı ve davacının şahsi sicil dosyasının ...... Müdürlüğünde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... İş Mahkemesince ise, talebe ilişkin işlemlerin yetki alanı içerisinde bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı iş yeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

5510 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda anılan Kanunun hüküm bulunmaması nedeni ile yetkili mahkemenin Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununa ilişkin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu çerçevede, davanın, kural olarak Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 9 ve 17. maddeleri gereğince davalı ... Sigortalar Kurumu Başkanlığının bulunduğu Ankara veya işlemlerin yapıldığı şubenin bulunduğu yerde açılması gerekir. 01/10/2011 yürürlük tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 5 ve devamı maddelerinde yetki konusunda benzer düzenlemeler getirilmiş olup 14. maddesinin (1). paragrafında “bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.” hükmü düzenlenmiştir.

Öte yandan, iş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının ölüm aylığının kesilmesine ilişkin işlemlerinin ... ... İl Müdürlüğünde yapıldığı, ölüm aylığının muvazaalı boşanma sebebiyle kesildiğini ancak boşanmanın muvazaalı olmadığını iddia ederek sözkonusu kurum işleminin iptalini talep ettiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada yetkili mahkeme davalı kurumun şubesinin bulunduğu yer mahkemesidir. Bu durumda, uyuşmazlığın ... İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/01/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22913, Karar No: 2016/431, Tarih: 18.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/22913 E.  ,  2016/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/61979

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Elmalı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

NUMARASI : 2011/78, 2011/342

SANIK : İ.. İ..

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın "ceptekniktoptan@hotmail.com” isimli MSN adresinden ikinci el laptop bilgisayar ilanı verdiği, bilgisayar almak isteyen katılanın arkadaşı E.. Ç.. vasıtasıyla sanık ile MSN üzerinden görüşerek laptop bilgisayarı 450 TL'ye alma konusunda anlaştığı, bilgisayar bedelini sanığın İş Bankası Finike Şubesindeki hesabına gönderdiği, bilgisayarın gönderilmemesi üzerine katılanın sanığı aradığı, sanığın bu defa bilgisayarın 450 Dolar olduğunu aradaki fark nedeniyle bilgisayarı gönderemediğini, kur farkından kaynaklanan 300 TL'yi gönderdiği taktirde bilgisayarı kargoya vereceğini söylediği, sanığın bilgisayarı almaktan vazgeçtiğini söyleyen katılana 450 TL yi harcadığını parayı gönderemeyeceğini söylemesi üzerine, aradaki farkı göndermeyi kabul eden katılanın 300 TL'yi arkadaşı E.. Ç..'in hesabından sanığın annesi Şennur İlgen'in Garanti Bankası 100.Yıl Antalya Şubesindeki hesabına göndermesine rağmen, sanığın bilgisayarı teslim etmeyerek nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, katılanın 19/02/2009 tarihli şikayet dilekçesinde, E.. Ç..'in "aradaki fark olarak kalan 300 TL'yi ben sana vereyim, sen bana maddi durumun müsait olduğunda ödersin" dediğini, bu konuşmadan sonra E.. Ç.. ile buluştuklarını ve Şennur İlgen adına 300 TL havale yaptıklarını belirtmesi, sanık müdafiinin dosyaya sunmuş olduğu 22/09/2011 havale tarihli yazılı savunmasında sanığın Antalya 9.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/206 Esas sayılı dosyasında aynı olaya ilişkin olarak E.. Ç..'e yönelik eylemleri nedeniyle yargılandığını beyan etmesi karşısında, mükerrer cezalandırılmayı önlemek bakımından bahsi geçen dosyanın denetime elverir şekilde incelenerek, onaylı suretlerinin dosyaya konulması, katılan ve E.. Ç..'in ayrıntılı ifadeleri alınarak, sanığın katılan ve E.. Ç..'e yönelik eylemlerinin kül halinde teselsül eden tek suçu yada şikayetçi sayısı kadar suçu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilip denetime izin verecek şekilde oluşturulacak gerekçe ile sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

1-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi ve anılan hükmün (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararı, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde değerlendirme yapılmaması,

3-Belirlenen gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesinin de gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14986, Karar No: 2012/24757, Tarih: 16.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/14986 E.  ,  2012/24757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı koca tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat ve tedbir nafakası yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise manevi tazminat ve tedbir nafakasının miktarı ile yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.10.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... ve vekilleri gelmediler. Karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz isteklerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan vekalet 900.00 TL. ücretinin ...'ten alınıp ...'a verilmesine aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.10.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/2767, Karar No: 2018/10108, Tarih: 03.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2767 E.  ,  2018/10108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilâmda belirtilen nedenlerle davanın reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davanın yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun geçiş hükümlerini içeren geçici 7. maddesi gereğince 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. 506 sayılı Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez.” anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, mahkemece, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı hukuk muhakemeleri kanununun ilgili hükümleri de esas alınmak suretiyle kendiliğinden araştırma ilkesi benimsenmeli, sigortalılığın kabulü ve hüküm altına alınabilmesi için mutlak koşul niteliğindeki hizmet akdinin ve eylemli çalışmanın varlığı özel bir duyarlılık ve özenle ortaya konulmalıdır.

Eldeki davada, davacı, davalıya ait işyerinde 16.04.2001 tarihinde işe girerek poğaça ustası olarak çalışmaya başladığını ve 24.08.2006 yılına kadar çalıştığı halde hizmetlerin Kuruma eksik bildirildiğinden bahisle 16.04.2001 - 08.08.2002 , 01.08.2003 – 11.08.2003, 01.06.2004 - 22.04.2004 ve 20.02.2005 - 26.04.2005 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde sigortaya bildirilmeyen sürelerin tespitine karar verilmesini talep etmiş, Mahkemenin ilk kararında; “16.04.2001 - 08.08.2002 tarihleri arasında 472 gün asgari ücretle davalılardan ...'a ait ... Pastanesi işverenliğinde poğaça börek işçisi olarak çalıştığının, b-) Yine; 01.08.2003 - 11.08.2003 tarihleri arasında 10 gün, 01.06.2004 - 22.06.2004 tarihleri arasında 21 gün, 20.02.2005 - 26.04.2005 tarihleri arasında 64 gün, Poğaça ve börek imalat işçisi olarak asgari ücretle davalılardan ... Gıda İhtiyaç Maddeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait işyerinde Kuruma bildirilmiş olan primleri hariç tutularak ve taleple bağlı kalınarak çalıştığının tespitine”, hükmettiği anlaşılmış olup davalı kurum vekilinin temyizi üzerine incelenen dava, dairemizin 31.10.2011 tarih, 2010/6690 E. - 2011/15053 K. sayılı kararı ile eksik inceleme gerekçesiyle bozulmuş, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde, davanın reddine karar verilmiştir.

Bozmadan sonra dinlenen bordro tanıkları ... ve ... davacının davalı işyerinde çalıştığını beyan etmişlerdir. Dosya içeriğine, toplanan delillere ve özellikle ... ve ...’ın beyanları gözetildiğinde davacının 01.08.2003 - 11.08.2003, 01.06.2004 - 22.06.2004 ve 20.02.2005 - 26.04.2005 tarihleri arasındaki sürede eksik bildirilen günlerin kabulü gerekirken reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8086, Karar No: 2007/10222, Tarih: 11.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8086 E.  ,  2007/10222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 08.12.1977 tarihli dava dilekçesi ile ... Köyü 2102 ila 2138 parsel sayılı taşınmazların ... 1941 tarih 30 nolu ... Köyü Kafkala mevkii, 9190 m2 yüzölçümündeki , Kuzeyi Dimitri Veresesi ve Molla ..., Batısı Dimitri Veresesi, Güneyi Molla ..., Doğusu orman ile çevrili tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesiyle gerçek kişiler adlarına tesbit edilmişse de, sözkonusu tapu kaydının Hazinenin taraf olmadığı hasımsız olarak açılan Kartal Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.11.1956 tarih 1956/267-479 sayılı kararı ile tapu kaydının 9190 m2 olan yüzölçümünün 28.893 m2’ye çıkartıldığını; tapu kaydı sınırında orman ve rum isimleri okuması nedeni ile değişir sınırlı olduğunu belirterek dava açıldığını, kadastro mahkemesinin 15.07.1965 gün ve 1963/1048-333 sayılı ilamı ile çekişmeli taşınmazların da içinde bulunduğu 63 adet taşınmazın tapu kaydının bilirkişi krokisinde sarıya ... alan dışında kalan alanı kapsadığı kabul edilerek sarıya ... alanın hazine adına tapuya tesciline karar verildiğini, hükmün Hazine tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 17.10.1966 tarih 3603-6095 sayılı ilamı ile "tapu kaydının hudutlarının genişletilmeye elverişli olduğu, tapu miktar fazlası olan bölümün zilyetlikle iktisabı mümkün ise davalı gerçek kişilerin zilyetliklerinin bulunup bulunmadığı hususunun araştırılması” gereğine değinilerek bozulduğunu, kadastro mahkemesinin bozma kararına uymayarak verdiği 28.11.1967 gün ve 1967/79-231 sayılı direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1975/286-18 sayılı ilamı ile bozulduğu ve yeniden kadastro mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda 06.04.1976 gün ve 1975/18-15 sayılı ilam ile davanın süresinde açılmadığı gerekçesi ile görev yönünden red edilmesi üzerine bu tapu iptali tescil davasını açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda Kartal Sulh Hukuk Mahkemesi 1956/276-479 sayılı ilamı ve dayanağı krokinin çekişmeli taşınmazlara uyduğu, 06.09.1983 tarihinde yapılan keşifte uzmanlığına başvurulan orman ve ziraat bilirkişiler taşınmaz üzerinde daha önce 1 ve 1.5 metre boyunda fundalık ve makilik varsa da, 5653 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 1/e fıkrası gereğince makilerin orman sayılmayan yerlerden olduğu, 6831 Sayılı Yasanın (J) bendine göre de ... muhafaza özelliği taşımayan ... ve makiler ile örtülü yerlerin orman sayılmayacağı, çekişmeli taşınmazların içinde bulunduğu alanın maki tefrik komisyonunca 24 nolu maki alanı olarak ayrıldığı konusundaki raporları esas alınarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.