muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3026, Karar No: 2007/4126, Tarih: 29.03.2007

tarafından Hakem sıfatıyla görülen 09.04.1973 gün ve 1974/40-48 sayılı kararıyla sonuçlandırılmıştır. Bu dosyada Ağustos 1936 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan ve fen elemanı bilirkişi Hüseyin Çekli tarafından düzenlenen 28.05.1970 tarihli krokide gösterilen taşınmaza, Orman Yönetiminin el atmasının önlenmesine karar verilmişse de, Hakem kararına ilişkin dava dosyası yada kesinleştirme onaylı örneği ve eki fen elemanı bilirkişi krokisi bulunamadığı gibi Hakem kararının kesinleşip kesinleşmediğinin anlaşılamamaktadır. Hakem tarafından 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosunun iptal edilmemiştir. Mahkemece yapılan keşif sonucu orman ve fen elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, Hakem kararının dayanağı Hüseyin Çekli tarafından düzenlenen krokide hakim kararına konu olan taşınmazın kuzey sınırında Düden Çayının gösterildiği, Düden Çayının yatak değiştirmeyip sabit sınır olması nedeniyle Düden Çayının kuzeyinde bulunan çekişmeli parselin hakem kararı kapsamında kalmayacağı belirtilmiştir.

11) Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 3116 Sayılı Yasaya göre 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki komisyonunca, Akdeniz makisi olarak tesbit edilmişse de, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin Antalya İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) orman rejimi dışına çıkarma işleminin iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın 1947 yılında kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği belirlenmiştir. Bu işlemler göz önünde bulundurulmadan, dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu 199 sayılı parsel 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ifrazen pay sahibi olanlar adına tapuya tescil edilmişse de, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulamasının yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünü yoktur. Aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 Sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edildiği üzere "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir." Anayasanın 169 ve 170

.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edildiği üzere "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir." Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler, özel yasalarına tabidir. H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmündedir. Bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz. Yasalarımız

nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine vermiştir (M.Y.- Md. 1025.(933). Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında, orman rejimi dışına çıkarma işlemi Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6754, Karar No: 2025/3412, Tarih: 29.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/6754 E.  ,  2025/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/154 E., 2024/924 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin düzeltilerek onanması

Sanık ...'ın yasal süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz ettiği, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ise; temyiz dilekçesinde mahkumiyet hükmünün hukuka aykırı olduğunu beyan etmesi nedeniyle, hükmü müvekkili suça sürüklenen çocuk yönünden beraat kararı verilmesi gerekçesiyle temyiz ettiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki suça sürüklenen çocuk ve sanık ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin reddine yönelen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19.12.2023 tarihli ve 2023/4947 Esas, 2023/8144 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine kurulan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.06.2024 tarihli ve 2024/154 Esas, 2024/924 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1.b-e ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1.b-e ve 31/3. maddeleri uyarınca 21 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... ve Katılan Kurum Vekillerinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, katılan ... vekilinin vekalet ücreti istemine,

B. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine ve eksik inceleme yapıldığına,

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... ve Katılan Kurum Vekillerinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, katılan ... vekilinin vekalet ücreti istemine,

B. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine ve eksik inceleme yapıldığına,

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle katılan ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.06.2024 tarihli ve 2024/154 Esas, 2024/924 sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün mahsus yerine; “katılan ... lehine ilk derece yargılaması için 5.450 TL, istinaf aşaması için 20.400 TL maktu vekâlet ücretinin sanık ve suça sürüklenen çocuktan alınarak katılan ...'a ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ... ve Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanıklar ... ve ... hakkında ...'ı eziyet çektirerek öldürmek suçundan verilen mahkûmiyet kararının onaylanmasına dair Dairemizin çoğunluk görüşüne, sanıkların eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet vermek suçunu oluşturduğu kanaatiyle katılmıyoruz.

Şöyle ki;

29.04.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanıklar ... ve ... hakkında ...'ı eziyet çektirerek öldürmek suçundan verilen mahkûmiyet kararının onaylanmasına dair Dairemizin çoğunluk görüşüne, sanıkların eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet vermek suçunu oluşturduğu kanaatiyle katılmıyoruz.

Şöyle ki;

Dosya sanıkları ... ve ... ile kaçak olduğu için hakkında yakalama kararı çıkartılan ... ve maktul torbacı tabir edilen uyuşturucu madde satan kişilerdir, sanıklar ve maktul birbirlerini tanımakta olup aralarında öldürmeyi gerektirecek herhangi bir husumet bulunmamaktadır ancak torbacı olan bu kişiler satmak için uyuşturucuyu ... isimli bir şahıstan temin etmekte olup maktulün ...'den satmak için aldığı uyuşturucuyu veya bedelini ...'e iade etmediği bu nedenle ... isimli kişinin sanıklardan

maktuldeki uyuşturucu maddeyi veya parasını almalarına söylediği sanıkların maktulü bu nedenle darp ettikleri anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan Adli Tıp Kurumu 1 İhtisas kurulundan alınmış adli rapordan maktulün ölümünün künt travma ile husulü mümkün yumuşak doku zedelenmesi ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği müessir fiil ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar tarafından kesici delici alet kullanılmaksızın elleriyle ve sopayla birçok darbe vurmak suretiyle maktulün dövüldüğü ve yine vücuduna yanan naylon maddesini damlatılarak acı verildiği ancak maktulde kemik kırığı, kesici delici yarası, beyin kanaması veya ölümü gerektirir silahtan sayılan herhangi bir aletle yapılmış bir yaralanma bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından darp edilmesi sonucu bayılması nedeniyle maktulün ölebileceğinden korkan sanıkların 112 hattını arayarak ambulans çağırdıkları, ambulans gelmeden önce ambulansa bindirmek için maktulü bina dışına çıkartıp ölmemesi için gayret sarf ettikleri ambulans yanlış adrese gidince tekrar yönlendirdikleri anlaşılmıştır.

Ceza Genel Kurulu ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre TCK'nın 87/4. maddesi değerlendirilirken sanıkların kasıtlarının öldürme mi yaralama mı olduğunun tesbitine yönelik bazı kriterler getirilmiş olup bu kriterler şunlardır:

1) Sanıklar ile maktul arasında olay öncesine dayalı öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunup bulunmadığı,

2) Olay öncesi sırası ve sonrasındaki sanıkların maktule yönelik davranışları,

3) Olayda kullanılan suç aletlerinin öldürmeye elverişli olup olmadığı,

4) Sanıkların suç aletlerini kullanılış şekilleri darbe sayısı şiddeti ve oluşturulan harabiyetin özellikleri ,

5) Darbelerinin vurulduğu bölgenin hayati bakımdan önemi,

6) Sanıkların hareketlerini kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenin etkisiyle mi son verdikleri,

2) Olay öncesi sırası ve sonrasındaki sanıkların maktule yönelik davranışları,

3) Olayda kullanılan suç aletlerinin öldürmeye elverişli olup olmadığı,

4) Sanıkların suç aletlerini kullanılış şekilleri darbe sayısı şiddeti ve oluşturulan harabiyetin özellikleri ,

5) Darbelerinin vurulduğu bölgenin hayati bakımdan önemi,

6) Sanıkların hareketlerini kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenin etkisiyle mi son verdikleri,

Somut olayın kendine özgü tüm özellikleri dikkate alınarak sanıkların öldürme kastıyla mı yoksa yaralama kastıyla mı hareket ettiklerinin belirlenmesi gerekmektedir, bu şekilde gerçekleşen olayda sanıkların birlikte maktulü yoğun şekilde darp ettikleri ancak öldürme kastlarıyla hareket ettiklerini gösterir maktulde beyin kanaması, kemik kırığı veya kesici delici bir aletle nitelikli şekilde darp etmedikleri hatta yaralanmalar sonucu bayılan maktulün öleceğinden korkarak 112 ambulansı arayarak yardım istedikleri ve maktulü bulundukları kapalı mekandan aşağıya indirerek ambulansa ulaştırmaya çalıştıkları ambulansın yanlış yere gitmesi üzerine tekrar ambulansı yönlendirerek maktulü hastaneye gitmesini sağladıkları olayda sanıkların yaralama kastı ile hareket ederek maktulü öldürmekten TCK 87/4. maddesi gereği cezalandırılmaları gerektiği kanaati ile daire çoğunluğunca verilen karara katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/11958, Karar No: 2012/16564, Tarih: 02.07.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/11958 E.  ,  2012/16564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, satım akdinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, dosyanın Yargıtay'a geliş tarihine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığı'na gönderilmesine, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8072, Karar No: 2015/7719, Tarih: 30.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8072 E.  ,  2015/7719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydındaki şerhin terkini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilleri arsa sahipleri ile yüklenici davalılar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ifasının imkânsız hale gelmesi nedeniyle müvekkillerince tek taraflı feshedilmesine rağmen davalıların müvekkillerine ait taşınmazın tapu kaydındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi şerhini terkin ettirmeye yanaşmadıklarını ileri sürerek, şerhin terkinini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin ifa imkânının kalmadığı, davacılarca sözleşmenin fesh edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne, davalılara ait ...ada, ...ve ...parseller üzerindeki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine ilişkin şerhlerin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Davada, taraflar arasında düzenlenen 28.11.2011 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince 29.11.2011 tarihinde tapu kayıtlarına konulan şerhin terkini talep edilmiştir. Sözleşme uyarınca konulan şerhin terkininin istemi sözleşmenin fesh edilmiş olduğu sebebine dayandırılmıştır. Ne var ki; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshinin âkit taraflarca tek taraflı olarak gerçekleştirebilmesi mümkün olmayıp, mahkeme kararıyla veya taraf iradelerinin birleşmesi ile fesih gerçekleştirilebilir. Somut olayda, fesih konusunda verilmiş bir mahkeme kararı bulunmadığı gibi, tarafların bu yönde mevcut ortak bir iradeleri de yoktur. Sözleşme gereğince konulan şerhin terkinin talep edilebilmesi için öncelikle fesih kararı verilmesi gerektiğinden, terkin talebinin içinde doğal olarak fesih talebinin varlığı da kabul edilmelidir.

Şu hale göre; mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin fesih koşullarının oluşup oluşmadığı toplanacak deliller çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre şerhin terkini istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, hatalı yorumla davacıların tek yanlı olarak gönderdikleri ihtarname ile sözleşmenin fesh edildiğinin kabulü suretiyle yazılı şekilde hükme varılması usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ....'nun temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı ... yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/989, Karar No: 2011/7730, Tarih: 06.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/989 E.  ,  2011/7730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre davalı tarafın aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı tarafın oluşturulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bir kısım istek kalemlerinin de kabulüne karar verilmiş ise de toplanan deliller hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi varılan sonuç ve oluşturulan hüküm de yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi hükmünde kadastro tutanaklarının kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere karşı kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak dava açılamayacağı açıklanmıştır. Bu sürenin hak düşürücü nitelikte olduğu, taraflarca öne sürülmese bile mahkemece kendiliğinden değerlendirileceği ve anılan sürenin geçip geçmediğinin kadastro tespit tutanağı içeriği ile belirleneceği kuşkusuzdur.

Öte yandan; mevcut bir muhdesata sonradan yapılan imalatlar yeni bir muhtesat meydana getirme sayılmaz. Bu amaçla yapılan giderler mevcut muhtesata değer kazandıran faydalı ve zorunlu giderlerdir. Aynı şekilde bütünleyici parça niteliğinde olmayıp her zaman için ana taşınmazdan sökülüp götürülebilen ve taşınmazdan ayrılması mümkün olan eşyalar da muhtesat olmayıp teferruat niteliğindedir. Bu nitelikteki eşyalar yönünden muhtesat aidiyetinin tespiti davası açılamayacağı gibi, iyileştirici nitelikteki giderlerden paya düşenden fazlasını yapan paydaşın fazladan yaptığı harcamaları ancak koşullarının varlığı halinde Borçlar Kanununun 61 ve devam eden maddeleri hükmüne ve sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açılacak eda nitelikli bir alacak davası ile diğer paydaşlardan isteyebileceği kuşkusuzdur. Eda davası açma hakkının bulunduğu hallerde bu davaya öncü olacak bir tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunduğundan söz edilemez. Hemen belirtmek gerekir ki hukuki yarar dava koşuludur.

Az yukarıda açıklanan hukuki olguların ışığı altında somut olaya gelince;

Az yukarıda açıklanan hukuki olguların ışığı altında somut olaya gelince;

a)Bir kısım ağaçların yaşı dikkate alındığında kabulüne karar verilen ağaç niteliğindeki muhdesatların kadastro tespit gününden önce meydana getirilip getirilmediği (kadastro tespit tutanakları dosya içerisinde bulunmadığından) araştırılmaksızın, dolayısıyla da kadastro tespitinin kesinleşmesi ile dava tarihi arasında az yukarıda açıklanan hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunun belirlenmesi halinde bazı istem kalemlerine yönelik davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verileceği düşünülmeksizin eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilmesi,

b)Mahkemece kabulüne karar verilen bir kısım muhdesatların iyileştirme gideri ya da teferruat niteliğinde olup olmadığı belirlenmeksizin, tüm istem kalemleri yönünden davanın kabulüne karar verilmesi,

c)Kabulüne karar verilen “muhtelif” ağaç niteliğindeki muhdesatların, sayısı, cinsi ve yaşı gibi ayırıcı özelliklerine hüküm yerinde yer verilmeksizin bilirkişi raporuna atıfta bulunmakla yetinilmesi, isabetsiz olduğu gibi kabule göre de; muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyeti olamayacağı gözetildiğinde, davacı tarafın muhdesatların mülkiyetinin tespitine ilişkin isteminin reddine karar verilmesi gerekirken davanın tümüyle kabulü yönünde hüküm oluşturulması, ayrıca dava konusu taşınmazlarda davacı tarafın da paydaş olduğu davanın konusunun davalı taraf payına isabet eden muhdesat değeri olduğu gözardı edilerek yargılama sonunda hükmedilen karar ve ilam harcının muhdesat değerinin tamamı üzerinden belirlenmesi dahi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 06.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.