muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6239, Karar No: 2007/9254, Tarih: 28.06.2007

. Maddesi değiştirilerek “bilim ve ... bakımından orman niteliğini yitirme” nedeniyle orman rejimi dışına çıkartma işlemi orman kadastro komisyonları tarafından yapılmaya başlanılmış ve kesinleşen orman sınırları içinde iken makiye ayrılan yerler kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek somut olayda olduğu gibi orman rejimi dışına çıkartılmış, makiye ayırma işlemlerine değer verilmemiştir. 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D. Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

Orman Yönetimi de, ... Yönetmeliği ve ... Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım ... çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerde 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince çeşitli tarihlerde çıkarılan yönetmelik hükümlerine göre "... tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da, yönetimin bu uygulamaları doğru bulunmuştur.

Çekişmeli parsel 1989 yılında yapılan ve 1991 yılında kesinleşen arazi kadastrosunda kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle gerçek kişiler adına tesbit edilmiş, ... Yönetimince açılan kadastro tesbitine itiraz davası vazgeçme nedeniyle, Kadastro Mahkemesinin 14.05.1992 gün ve 1991/196-1454 sayılı kararı ile red edilerek kadastro tesbiti kesinleşmiş, taşınmaz davalılar adına arsa ve su basmanı olarak tapuya tescil edilmiştir.

Çekişmeli parsel 1989 yılında yapılan ve 1991 yılında kesinleşen arazi kadastrosunda kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle gerçek kişiler adına tesbit edilmiş, ... Yönetimince açılan kadastro tesbitine itiraz davası vazgeçme nedeniyle, Kadastro Mahkemesinin 14.05.1992 gün ve 1991/196-1454 sayılı kararı ile red edilerek kadastro tesbiti kesinleşmiş, taşınmaz davalılar adına arsa ve su basmanı olarak tapuya tescil edilmiştir.

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla, dava konusu taşınmazın 1942 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan ... tefrik komisyonunca, kısmen ... makisi olarak tesbit edildiği, 1976 yılında 7 Numaralı Orman Kadastro Komisyonuna bağlı 4 numaralı ekip tarafından, 1942 orman tahditinin, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Başkanın Hakem sıfatıyla verdiği 19.12.1947 gün 208 sayılı karar ile iptal edildiği kabul edilerek yeniden yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içinde bırakıldığı, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulamasıyla P.II poligon olarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkardığı, yapılan itirazlar üzerine, 7 Numaralı Orman Kadastro Komisyonunca, çekişmeli taşınmazın da içinde bulunduğu P.II numaralı poligonun orman niteliğini taşımadığından 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesine göre orman sınırları dışında bırakılmasına karar verdiği, bu çalışmanın da 1977 yılında kesinleştiği, 1988 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında taşınmazın durumunda bir değişiklik olmadığı saptanmıştır.

1942 tahditi, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Başkanının hakem sıfatıyla verdiği 19.12.1947 tarih, 208 sayılı kararla, sadece ... İdaresinin dayandığı ... Vakfına ait tapulu taşınmazlar yönünden iptal edilmiş olup, vakıf tapusu kapsamı dışında kalan tahditi halen hukuki değerini korumaktadır. Çekişmeli parselin orman olarak sınırlandırılmasına ilişkin 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunun, 7 numaralı orman kadastro komisyonunca yasal olmayan nedenlerle yok sayılıp, taşınmazın orman sınırları dışında bırakılmasına ilişkin orman kadastro işleminin hiçbir yasal dayanağı olmayıp, bu işleme de değer verilemez. O

halde, çekişmeli taşınmazın 1942 orman kadastrosu ile orman olarak sınırlandırıldığı ve halen orman sınırları içinde olduğu kabul edilmelidir. Kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeki taşınmazlar için kadastro yoluyla oluşan tapu kaydına hukuken değer verilemez.

halde, çekişmeli taşınmazın 1942 orman kadastrosu ile orman olarak sınırlandırıldığı ve halen orman sınırları içinde olduğu kabul edilmelidir. Kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeki taşınmazlar için kadastro yoluyla oluşan tapu kaydına hukuken değer verilemez.

H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına, taşınmaz hukuken halen kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeki devlet ormanı olduğu halde arsa ve subasmanı niteliğiyle Hazine adına tescil edilmişse de, kararı Hazine temyiz etmediğine, Orman Yönetimi tarafından taşınmazın niteliğinin değiştirilmesi ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili için her zaman dava açılabileceği yada, taşınmazın orman olarak kullanılmak üzere Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilebileceğine göre, davalı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 28/06/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12880, Karar No: 2013/12570, Tarih: 20.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12880 E.  ,  2013/12570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Menderes Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, vasi adayı tarafından kısıtlı adayının Antalya'da ikamet ettiği belirtilmişse de adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre adresinin “... Mahallesi 2261 Sokak No:4 Özdere ...-...” olduğu, yapılan kolluk araştırmasında da bu adreste oturduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, Menderes Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Menderes Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.09.2013 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12137, Karar No: 2009/14572, Tarih: 21.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/12137 E.  ,  2009/14572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 20.03.2008
Yargıtay — Esas No: 2015/3209, Karar No: 2015/4453, Tarih: 04.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/3209 E.  ,  2015/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/387705

MAHKEMESİ : Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/725 (E) ve 2013/310 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden 5271 sayılı CMK'nın 193/2 maddesine yanlış anlam verilerek aynı yasanın 191 ve 147. maddeleri gereğince sanığın sorgusu yapılmadan delil takdiri yapılarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 31.10.2011 ve 05.12.2011 günlü sayaç harici çekilen hatla kaçak elektrik kullanıldığına dair suç tutanakları kapsamına göre kaçak kullanım şeklinin saptanması için sanığın söz konusu meskene ne zaman taşındığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde araştırılıp belirlendikten sonra, tutanak düzenleyici tanıklar ve bilirkişi katılımıyla mahallinde yapılacak keşifte tanıkların göstereceği kaçak hattın bağlanış yeri ve şekli ile harici hattın yapılışındaki ustalık itibariyle bu bağlantının sanık tarafından yapılmaması halinde sanığın meskeni kullandığı süre zarfında fark edilip edilemeyeceği, tespit öncesi tüketimin kaçak hat nedeniyle evin kurulu gücü ve ihtilafsız dönemdeki tüketime göre ne karar düştüğü hususunda bilirkişi görüşü alındıktan sonra ve bilirkişi tarafından hesaplanacak kaçak kullanım bedelini ödemesi halinde hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceği ihtarında bulunulup, ödemesi için makul bir süre de verilerek sonucuna göre, hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,04.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14083, Karar No: 2013/20182, Tarih: 25.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14083 E.  ,  2013/20182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara,hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 1997 yılında dava dışı ... Yemek Üretim ve Dağıtım Tic.Ltd.Şirketinde çalışmaya başladığını, ... Yemek Üretim ve Dağıtım Tic.Ltd.Şirketi ile davalı şirket arasında yemek üretim ve dağıtım konusunda anlaşma yapılınca davalı şirkette Mart 2003 yılından 31.12.2008 tarihine kadar çalışmasının bilfiil devam ettiğini,asgari ücret aldığını ve ayrıca yemek,yol ücreti ve erzak yardımından yararlandığını, iş akdinin davalı tarafça sebepsiz ve haksız yere sona erdirildiğini ve davacının hiçbir yasal hakkının verilmediğini, söz konusu alacak hakları ile ilgili olarak haksız yere işten çıkartılan aynı davalı firmada çalışan diğer işçilerin açtıkları davada Bursa 3. İş Mahkemesinin 2009/65 Esas vd. sayılı dosyalar üzerinden verilen kararların kesinleşerek işçilerin alacaklarını tahsil ettiklerini ileri sürerek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ile dava dışı ... Yemek Üretim ve Dağıtım Tic.Ltd.Şirketi arasında 17.05.2001 tarihli "Yemek Satış Sözleşmesi" akdedildiğini, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğundan davaya konu işçilik alacaklarından yüklenici firmanın sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında tazminata esas ücretin tespiti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kıdem ve ihbar tazminatının hesabında esas alınacak ücret, işçinin son ücretidir. Başka bir anlatımla, iş sözleşmesinin feshedildiği anda geçerli olan ücrettir. İhbar öneli tanınmak suretiyle yapılan fesihte önelin bittiği tarihte fesih gerçekleştiğinden, önelin bittiği tarihteki ücret esas alınmalıdır. Bildirim öneli tanınmaksızın ve ihbar tazminatı da ödenmeden (tam olarak ödenmeden) işverence yapılan fesih durumunda ise, bildirim öneli sonuna kadar işyerinde uygulamaya konulan ücret artışından, iş sözleşmesi feshedilen işçinin de yararlanması ve tazminatının bu artan ücret esas alınarak hesaplanması gerekir.

Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanununun 32 nci maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler tazminat hesabında dikkate alınır. İşçiye sağlanan özel sağlık sigortası yardımı ya da hayat sigortası pirim ödemeleri de para ile ölçülebilen menfaatler kavramına dahil olup, tazminata esas ücrete eklenmelidir. Satış rakamları ya da başkaca verilere göre hesaplanan pirim değişkenlik gösterse de, tazminat hesabında genişletilmiş ücret kavramı içinde değerlendirilmelidir.

Yıl içinde düzenli ve belirli periyotlarla ödenen parasal haklar bakımından ise, son ücrete göre hesaplanması gerekir. Gerçekten işçinin son ücreti üzerinden kıdem tazminatı hesaplandığına ve yıl içinde artmış olan ücretlerin ortalaması alınmadığına göre, ücretin ekleri bakımından da benzer bir çözüm aranmalıdır. Örneğin işçinin yıl içinde aldığı üç ikramiyenin eski ücretten olması sebebiyle daha az olması ve fakat son ikramiyenin işçinin son ücreti üzerinden ödenmesi halinde tazminata esas ücretin tespitinde dikkate alınması gereken ikramiye de bu son ikramiye olmalıdır. Hesaplamanın, son dilim ikramiyenin ait olduğu dönemdeki gün sayısına bölünerek yapılması hakkaniyete de uygundur. Daha somut bir ifadeyle, yılda dört ikramiye ödemesinin olması durumunda her bir ikramiye 3 aylık bir dönem için uygulanmaktadır. İşçinin artmış olan ikramiyesinin ait olduğu

doksan güne bölünmesi suretiyle, bir güne düşen ikramiye tutarının bulunması, kıdem tazminatının son ücretten hesaplanacağı şeklinde yasal kural ile daha uyumlu olacaktır. Aynı uygulamayı yol ve yemek yardımı gibi ödemeler için de yapmak olanaklıdır. İşçiye aylık olarak yapıldığı varsayılan bu gibi ödemelerin son ay için ödenen kısmının fiilen çalışılan gün sayısına bölünmesi suretiyle bir güne düşen tutar tespit edilmelidir. Buna göre periyodik olarak ödenen ve yıl içinde artmış olan parasal haklar yönünden son dönem ödemesinin ait olduğu dilim günlerine bölünmesi ile tazminata esas ücrete yansıtılacak tutar daha doğru biçimde belirlenebilecektir.

Somut olayda; davalı işyerinde yemeğin işveren tarafından karşılandığı ve servis imkanının sağlandığı sabittir. Buradan hareketle davacının tazminata esas ücreti tespit edilirken son günlük brüt ücreti olan 21.29 TL üzerine günlük 3.00 TL yemek ve 2.50 TL servis bedeli eklenmek suretiyle bir günlük giydirilmiş ücreti 26.79 TL olarak kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanmıştır.

Ancak dinlenen davacı tanıklarının beyanlarından ve emsal olarak sunulan Bursa 3. İş Mahkemesinin 2009/65 Esas ve 2009/1183 Karar sayılı dosya içeriğinden davalı iş yerinde hafta tatili uygulamasının bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu nedenle davacı 30 gün bilfiil işe gitmemekte, yol yemek ücretinden yararlanmamaktadır.

Ancak dinlenen davacı tanıklarının beyanlarından ve emsal olarak sunulan Bursa 3. İş Mahkemesinin 2009/65 Esas ve 2009/1183 Karar sayılı dosya içeriğinden davalı iş yerinde hafta tatili uygulamasının bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu nedenle davacı 30 gün bilfiil işe gitmemekte, yol yemek ücretinden yararlanmamaktadır.

Yapılacak iş; davacının bir ayda fiilen kaç gün işe gittiğini tespit etmek ve bu günlere isabet eden yol ve yemek ücretini hesaplayarak tazminata esas giydirilmiş ücreti belirlemektir.

Mahkemece bu yön gözetilmeksizin aylık 30 gün üzerinden yapılan hesaplamaya göre kıdem ve ihbar tazminatının hesaplandığı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23509, Karar No: 2011/7981, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/23509 E.  ,  2011/7981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı kabul edilmiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinin uygulanması sırasında, anılan maddenin 1. ve 2. fıkrası birlikte değerlendirildiğinde, 1/3'ten fazla indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hükmolunan sonuç adli para cezasının 960 TL'den, 480TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7649, Karar No: 2010/10939, Tarih: 15.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7649 E.  ,  2010/10939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... vd. Vek.Av....

2-A. ... , ..., ...

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre taşınmazın değerinin tespiti gerekirken yasaya ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyecek şekilde şeker pancarı, buğday, ayçiçeği ürünlerinin son beş yıllık veriminin ortalamasının değerlendirmeye esas alınması suretiyle taşınmazın değerinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

./..

-2-

2010/7649-10939

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3812, Karar No: 2024/5902, Tarih: 15.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/3812 E.  ,  2024/5902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2001/4 E., 2016/8 K.

KARAR : Davaların kısmen kabulüne, kısmen reddine

Taraflar arasındaki davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... ve müşterekleri vekili ile davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 31.10.2023 tarihli ve 2023/1694 Esas, 2023/5698 Karar sayılı ilamı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davalınü temsilen köy muhtarı ... tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Erzincan ili ... ilçesi çalışma alanında bulunan 213, 254 ve 255 parsel sayılı 65.375,00; 40.750 ve 63.312 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kamu orta malı mera vasfıyla sınırlandırılmıştır. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen davacı ..., tapu ve vergi kayıtları ile miras yoluyla gelen hak ve zilyetliğe dayanarak, kadastro tespitinin iptali istemiyle dava açmış; yargılama sırasında müdahiller ... ve ... ve ... ve müşterekleri, davacı ... yanında aynı nedenlere dayanarak; müdahil davacı ... ise, miras yoluyla gelen hakka dayanarak, taşınmazların 1/2 payının kendisi ve kardeşleri adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.