muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5591, Karar No: 2024/4393, Tarih: 08.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/5591 E.  ,  2024/4393 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/376 E., 2022/525 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret - Davacılar Vekilinin İstinaf Talebinin Kısmen Kabulüne - Davanın Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bahçe Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/194 Esas, 2020/121 Karar

Taraflsonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı sürücü ...'ın kullandığı ve diğer davalı şirkete ait aracın 29.06.2018 tarihinde emniyet şeridine aracını park ederek arıza ıslahı yapan destek ...'e çarpmak suretiyle ölümüne neden olduğunu, eş olan davacı ... Sompo Sigorta A.Ş.'den 88.725,00 TL almış ise de bu tutarın zararı karşılamadığını belirterek belirsiz alacak davası olarak ikame edilen davada davacı ... için şimdilik 1.000,00 TL destek tazminatı ve 70.000,00 TL manevi tazminat, oğul Burak Kesler için 50.000,00 TL, kızı ... için 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Şahin Taşımacılık İnş. ve Tic. Ltd. Şti. vekili; sigorta şirketlerinin davaya dahil edilmesi gerektiği, manevi tazminatın da kasko poliçesi teminatı içine alındığını, kusuru kabul etmediklerini, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın 29.06.2018 tarihinde meydana gelen trafik kazası neticeninde vefat eden ...'in desteğinden yoksun kalan davacı ... için destek tazminatı ve tüm davacılar için talep edilen manevi tazminat istemine ilişkin olduğu, alınan bilirkişi raporu ile müteveffanın otoyolda yaya olarak bulunması nedeni ile asli derecede, davalı ...'un ise tali derecede kusurlu olduğunun belirtildiği, İstanbul Adli Tıp Kurumundan alınan kusur raporunda, davalı ...'un kazada atfı kabil kusuru olmadığı, müteveffanın ise taşıt yolu içinde güvenliği tehlikeye düşürecek şekilde durması nedeni ile asli kusurlu olduğunun belirtildiği, raporlara itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu (ATK) Grup Başkanlığı'na kusur raporu alınması için dosyanın gönderildiği ve müteveffanın kazada asli oranda kusurlu iken, davalı ...'un kusurunun olmadığı yönünde görüş beyan edildiği ve raporların hükme esas alındığı, araç sürücüsünün kazada kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf başvurusunda; mahkemece hükme esas alınan kusur raporunu kabul etmediklerini, mahkemece dosyanın bilirkişi heyetine tevdii edilerek rapor alınması taleplerinin hukuka aykırı olarak reddedildiğini, mahkemece manevi tazminat yönünden davanın reddine karar verildiğini, davalılar lehine maktu vekalet ücretine hükmolunması gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ayrıca müteveffanın meydana gelen kazada tamamen kusurlu olsa bile kusursuz sorumluluk ve tehlikeli araç işletenin sorumluluğu ilkesi ve hakkaniyet gereğince müvekkilleri lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece kusur oranlarını tespiti için Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alındığı ve davalının kazada kusursuz olduğu, müteveffanın ise kaza mahallinde kendi güvenliğini almaması ve kazaya sebebiyet vermesi nedeni ile asli kusurlu olduğunun belirtildiği, rapora itiraz üzerine dosyanın ATK Grup Başkanlığına gönderildiği, alınan raporda da sonucun değişmediği, davalı ... hakkında kusurunun olmaması nedeni ile beraat kararı verildiği, davacıların desteğinin aracını tamir amaçlı olarak emniyet şeridine çekmiş ise de dosya arasında bulunan 29.06.2018 günlü olay yeri görgü tespit tutanağı incelendiğinde, tırın çekici kısmının yolun 50 cm kadar içinde olduğu, kupasının açık olduğu, davacıların desteğinin, sürücülüğünü yapmış oluğu tırın sol ön tekerinin yanında yerde yatar durumda bulunduğu tespit edilmiş olup, desteğe çarpan davalının idaresindeki aracın, desteğin kullanımında olduğu ve yolun 50 cm kadar içine giren bu şekilde emniyet şeridini taşar bir şekilde park halinde olan araca herhangi bir şekilde temasının, çarpmasının bulunduğuna dair tespit yapılmadığı, bu yönde görgü tanığının da bir beyanının ve iddiasının bulunmadığının belirlendiği, davalının idaresindeki aracın tanığın beyanında belirtttiği gibi çok yakın bir şekilde geçmiş ve yolun kenarında tıra bitişik bir şekilde duran desteğe çarpmış olması durumunda en azından park halinde olan desteğin kullanmış olduğu araçta da bir hasarın meydana gelmesi gerekeceği ancak bu yönde bir tespit bulunmadığı, bu noktada da davalı sürücünün kusurunun bulunmadığı kanaatine varıldığı, davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretinin maktu olması, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiği gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun HMK 353/1-b.2 maddesi gereğince, Bahçe Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.07.2020 tarih ve 2018/194 Esas, 2020/121 Karar sayılı kararının yeniden hüküm kurulmak üzere kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde istinaf talebinde ileri sürdüğü nedenler ile kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalının sürücüsü ve davalı şirketin işleteni olduğu aracın 29.06.2018 tarihindeki trafik kazası sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53, 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, alınan kusur raporlarına göre 29.06.2018 tarihli kazada davalıların kusurunun olmadığı, desteğin kazada tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre karar usul ve kanuna uygun olup, davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5305, Karar No: 2025/2300, Tarih: 20.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/5305 E.  ,  2025/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/844 E., 2023/29 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.01.2023 tarihli ve 2022/844 Esas, 2023/29 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ... hakkında mağdurlara karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümlerin, sanık ... müdafileri tarafından temyiz edildiği, ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, sanık ... müdafilerinin temyizi hakkında herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu hususa ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 20.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5832, Karar No: 2007/6906, Tarih: 24.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5832 E.  ,  2007/6906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ve arkadaşları 26.02.2003 tarihli dilekçesiyle, ...-... Mahallesi 4156, 4167 ve 4168 sayılı parsellerin, 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde olduğunu, ancak 1953 yılında makiye ayrılmakla, orman ile ilgisinin kalmadığını, 50 yıldan fazla süreyle ... alanı olarak kullanıldığını, murisleri ... ...'e aitken kendilerine intikal ettiği, Hazine adına tesbit ve tapuya tescil edildiği tarihe kadar, yararlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapuya, imar ihya ve zilyetliğe dayanılarak kesinleşen 2/B madde sahası olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden çok önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

... (...)-... Mahallesinde 1988-1992 yılları arasında yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda; 4156, 4167 ve 4168 parsel sayılı taşınmazların kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, Hazine adına tapuya kayıt edildiğinden söz edilip, ... ...'in kullanımında olduğu beyanlara yazılarak Hazine adına tesbiti itirazsız kesinleşerek tapu kayıtları oluşmuştur.

Davacı, taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, dayandıkları tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi, zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu, bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davacı, taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, dayandıkları tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi, zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu, bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı sonucu ortaya çıkar.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...” şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Yukarıda yazılı yönetmeliğin 1. Maddesinde makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasanın 5. maddesine aykırı olarak mahalli Orman İdaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21-892-864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların maki florası olduğu açıklandıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle % 10 nisbetine kadar KORU ve % 25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "% 10 nisbetinde KORU ve % 25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "% 10 nisbetinde KORU ve % 25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

3- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1953 yılında yapılan makiye ayırma çalışmalarında, Başkan ... ..., Mühendis ... ..., Bölge şefi ... ve bakım memuru ... Güneş isimli kişilerden oluşturulan komisyon üye ... çalışmalarda hazır bulunmadığı halde, 03.05.1953 tarihinde işe başlayarak çalışmaya devam etmiş ve maki yönetmeliğinde tanımı yapılan “makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırlarını” belirlemeyip, bir çok köy yerleşim yerini, kişilere ait tapulu-tapusuz arazileri, meraları, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kalan ormanları ve orman tahdit sınırları dışında kalmakla birlikte, 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmiş ormanlar ile yasanın tanımladığı maki kavramına girmeyen ormanları, maki sahası olarak ayırarak zemine uygulama imkanı olmayan ölçeksiz bir kroki düzenlemiştir. Komisyon üyesi bölge şefi ... komisyon çalışmalarına hiçbir zaman katılmamış ve çalışma tutanaklarını da imza etmemiştir.

5653 Sayılı Yasa, 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Yasanın 117. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı halde, ... Orman Başmüdürlüğünün 28.05.1957 gün ve 353-238/65 sayılı emirleri gereği “... Merkez ilçe ... Köyü hudutları içinde ..., ..., ... ve ... Köylerinde ziraata elverişli makilik alanların tesbitini yapmak üzere” 24.06.1957 günü çalışmaya başlayan Makiye Ayırma Komisyonu, 6 numaralı Orman Kadastro Komisyonu Reisi ... ..., Mühendis ... ..., ... Orman Bölge şefi ... ve muhafaza memuru ... ...'den oluşturulmuş ve bu komisyonda yine yönetmelikte tanımı yapılan makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırlarını belirlemeyip, 1953 yılında görev yapan komisyon gibi bir çok köy yerleşim yerini, kişilere ait tapulu-tapusuz arazileri, meraları, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki ormanları ve tahdit sınırları dışında kalmakla birlikte, 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmiş ormanlar ile yasanın tanımladığı maki kavramına girmeyen ormanları ve 1953 yılında makiye ayrılan bir kısım yeri maki sahası olarak ayırarak zemine uygulama imkanı olmayan ölçeksiz bir kroki düzenlemiştir.... Köyü, ... ... Çiftliği paydaşlarından ..., 20.10.1966 tarihli dilekçe ile ... Bakanlığına başvurarak “1946 yılında yapılan orman kadastrosunda, makilik niteliğindeki bir kısım ... arazilerinin orman sınırı içine alındığından bu yerlerin makiye ayrılmasını” istemesi üzerine kurulan komisyon 19.06.1967 gün ve (I) numaralı raporu ile 10307.70 dekarlık bir sahanın makilik olduğunu belirleyerek Merkez Maki Komisyonuna tetkik için göndermiştir. Örneği dosyada bulunan 15.08.1967 gün ve Şube-2 sayılı “Merkez Maki Komisyonu Kararı” başlıklı kararda aynen şunlar yazılıdır. [“... Köyü ... ... Çiftliği hissedarları adına ... tarafından ... Bakanlığına gönderilen 20.10.1966 tarihli dilekçede; ... arazilerinin orman kadastrosu sınırları içine alındığı, 6831 Sayılı Yasaya göre söz konusu sahanın makilik olduğu belirtilmiş ve ... Başmüdürlüğünden maki tesbit komisyonunun teşkil olunup, mahallen tetkikat yapıldığına ve sözkonusu sahaya ait rapor ve krokileriyle muamele görmüş evrakı ihtiva eyleyen ve makamın 07.07.1967 günlü derkenarı ile ... Heyeti Başkanlığına havale olunan 07.07.1967 gün, Şb-2 Müdürlüğünün 2012-55 sayılı yazısında: 24.12.1965 tarihli Bakanlık oluru ile yürürlüğe giren (Funda ve Makilik Sahaların Tesbitine ait Talimatname) hükümlerine uygun olarak kurulan Makiye Ayırma Komisyonun, yaptığı inceleme sonunda düzenlediği 19.06.1967 gün ve (I) sayılı raporuna göre, ...-... Köyü mülki sınırları içindeki tahditi yapılmış ormanlık sahadan, Doğusu; ... Arkı ve Diştaşlar, Batısı; ... ... Değirmeni, dinamit deposu, beton köprü, okul ve ... Kuzeyi; ...-... Asvaltı, Güneyi; ... Tarlaları ve ...ile çevrili yerler 10307 hektar 70 dekarlık sahanın orman ve ...muhafaza karakteri taşımayan makilik saha olduğu tesbit edildiğinden, Maki Tesbit Komisyonunca makilik alan olarak ayrılan 10307

.06.1967 gün ve (I) sayılı raporuna göre, ...-... Köyü mülki sınırları içindeki tahditi yapılmış ormanlık sahadan, Doğusu; ... Arkı ve Diştaşlar, Batısı; ... ... Değirmeni, dinamit deposu, beton köprü, okul ve ... Kuzeyi; ...-... Asvaltı, Güneyi; ... Tarlaları ve ...ile çevrili yerler 10307 hektar 70 dekarlık sahanın orman ve ...muhafaza karakteri taşımayan makilik saha olduğu tesbit edildiğinden, Maki Tesbit Komisyonunca makilik alan olarak ayrılan 10307.70 dekarlık sahanın ormanlık sayılmayan yerlerden olarak orman sınırları dışına çıkarılmasında mahzur olmadığı belirtilerek konunun Merkez Maki Komisyonunca incelenmesi istenmiştir".

Konu; Şb-2, 3/A, 5 ve Şb.9/C ve Şb.22/A, 22/B müdürlerinin iştiraki ile incelenmiştir. Yapılan müzakere sonunda:

Dosyada mevcut, 19.06.1967 günlü raporda sözkonusu 10307.70 dekarlık sahanın FUNDA VE MAKİLİK SAHALARIN TESBİTİNE AİT TALİMATNAME hükümlerine göre, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan ormanlık sayılmayan makilik saha olduğu anlaşılmıştır.

(10307.70) dekarlık sahanın orman sayılmayan makilik saha olduğuna ittifakla karar verilmiştir”] dendikten sonra bu karar Merkez Maki Komisyonu Başkanı ... ..., Şube-2 Müdürü ... Sağnak, Şb-3/A müdürü yerine ... Çokça, Şube-5 Müdür Yardımcısı ... ..., Şube 22/A Müdürü ... ..., (Şube-22/B müdürü bulunamadı), (Şube-9/C müdürü bulunamadı) yazılarak imza edilmiştir.

15.08.1967 tarihli Merkez Maki Komisyon kararında sözü edilen 19.06.1967 tarihli kroki dosyada mevcut ise de, bu krokinin dayanağı aynı tarihli rapor dosyada bulunmamaktadır.

Ancak, bilirkişi rapor ve krokiye göre, yörede 1953 ve 1957 yıllarında yapılan çalışmalarda makiye ayrılan bir bölüm yerin 1967 yılında yapılan bu son çalışmada yine makiye ayrıldığı, ayrıca önceki çalışmalarda orman sınırı içinde bırakılan bir bölüm yerin daha makiye ayrılarak maki sahasının genişletildiği, dava konusu taşınmazın 1957 yılında yapılan işlemle makiye ayrıldığı anlaşılmaktadır.