muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/645, Karar No: 2020/4623, Tarih: 15.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/645 E.  ,  2020/4623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereği beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... idaresindeki otomobiliyle, gündüz vakti, meskun mahal dışı, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda seyri sırasında, olay mahalli olan kontrolsüz kavşağa geldiğinde, sola dönüş manevrası yaptığı esnada, aracının sol yan kısımlarına, gidiş yönüne göre soldan gelmekte olan sanığın idaresindeki otomobilin ön kısmıyla çarpmasıyla, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilir, bir kişinin vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını üçüncü dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda; sanığın atfı kabil kusuru bulunmadığından bahisle verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin sanığın kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun ONANMASINA, 15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2799, Karar No: 2019/5423, Tarih: 20.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/2799 E.  ,  2019/5423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra sanığın, denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi sebebiyle hüküm açıklandıktan sonra gerekçeli kararın katılana tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'nın temyiz davası istemi hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve katılana usulüne göre tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 20/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2237, Karar No: 2020/3069, Tarih: 30.09.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/2237 E.  ,  2020/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/11/2014 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile faiz alacağı istenmesi üzerine adli yardım talebi kabul edilerek mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 30/04/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, faiz alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacının oğlu Kamber Avcı’nın ehliyetsiz olarak iş makinesi kullanan dava dışı İsmail Kaya’nın sevk ve idaresindeki Nizip Belediyesi’ne ait iş makinesinin altında kalması sonucunda 17/09/2004 tarihinde vefat ettiğini, davacının bu olay nedeniyle Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde    2013/552 esas sayılı dosya ile manevi tazminat ile destek tazminatı davası açtığını,    anılan dosyada davalı tarafın ... ile iş makinesi sürücüsü İsmail Kaya olup, davacının bu olay nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla maddi ve manevi tazminat talebinin kabulüne karar verilmesini, ayrıca hükmedilecek tazminata olay tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmesini talep ettiğini ancak buna rağmen mahkemece hükmedilen maddi ve manevi tazminata faiz yürütülmeden hüküm tesis edildiğini belirterek, hüküm altına alınmayan faiz alacağına hükmedilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, faize ilişkin talebin asıl alacaktan ayrı bir dava olarak ileri sürülmüş ve talep edilmiş olması halinde asıl alacak için geçerli olan zamanaşımı süresinin faiz için de geçerli olacağını, zamanaşımının dolduğunu ayrıca faiz alacağının asıl alacaktan ayrı olarak talep edilmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu kazanın 17/09/2004 tarihinde meydana geldiği, BK ve kaza tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK uyarınca bu dava için zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu, eldeki davanın 25/11/2014 tarihinde açılmış olduğu ve kazanın üzerinden 10 yıl 2 ay geçmiş olduğu ve davalı vekilince de süresi içerisinde zamanaşımı def'inde bulunulmuş olduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, davanın evvelce dava konusu edilmesine rağmen hüküm altına alınmayan faiz alacağı istemine ilişkin olduğu ve faize ilişkin asıl alacağın dava konusu edildiği Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/552 esas sayılı dosyasında yargılamanın devam ettiği, asıl alacağa ilişkin kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Dosyanın incelenmesinde, davanın evvelce dava konusu edilmesine rağmen hüküm altına alınmayan faiz alacağı istemine ilişkin olduğu ve faize ilişkin asıl alacağın dava konusu edildiği Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/552 esas sayılı dosyasında yargılamanın devam ettiği, asıl alacağa ilişkin kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Şu durumda, mahkemece asıl alacağa ilişkin kararın kesinleşmesi beklenmeli, daha sonra varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 30/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14988, Karar No: 2014/5190, Tarih: 25.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14988 E.  ,  2014/5190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10350, Karar No: 2020/17220, Tarih: 19.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/10350 E.  ,  2020/17220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-f maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasa'nın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6095, Karar No: 2014/7187, Tarih: 06.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6095 E.  ,  2014/7187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine adresinin ... olduğu belirtilmişse de, kolluk araştırma tutanağı, hükümlünün mahkumiyetine esas mahkeme ilamı ve kısıtlı adayının kendi beyanına göre cezaevine girmeden önceki adresinin ... Mahallesi ... Sokak ... olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ...3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06.05.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13534, Karar No: 2015/33044, Tarih: 19.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13534 E.  ,  2015/33044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/334955

MAHKEMESİ : İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2013

NUMARASI : 2012/339 (E) ve 2013/182 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

1) Sanık O.. K.. kurulan hükme karşı katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanıklar hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, ayni Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından ve itiraz üzerine mahallinde inceleme yapılmış olup kesinleştiğinden, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık H.. Ç.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar Kadir S.. B..e N.. Ç.. hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik sanık H.. Ç.. müdafi ile katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık H.. Ç.. müdafi ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık İ.. G.. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesinde,

Katılanın iddiası, sanıklardan Oğuzhan ve tanık beyanlarına göre sanığın katılana bıçakla sırtından vurarak yaralaması karşısında sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, istem gibi BOZULMASINA, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5344, Karar No: 2016/4355, Tarih: 19.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/5344 E.  ,  2016/4355 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

... F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...'in, 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-j, 48/2 ve 44/3. maddeleri gereğince 15 gün hücre cezası ile cezalandırılmasına dair ... F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 31/12/2015 tarihli ve 2015/982 sayılı kararına karşı hükümlü tarafından yapılan şikayetin kabulü ile disiplin kurulu kararının kaldırılmasına ilişkin ... 1. İnfaz Hakimliğinin 16/02/2016 tarihli ve 2016/198 esas, 2016/1032 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2016 tarihli ve 2016/408 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1- Hükümlünün ...... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavi için beklediği esnada görevli jandarma personeline hakaret ve tehditte bulunduğundan bahisle 5275 sayılı Kanun'un 44/2-j, 48/2 ve 44/3. maddesi gereğince 15 gün hücre cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5275 sayılı Kanun 100/1. maddesinde yer alan “1) Cezanın infazına başlandıktan sonra hastalık nedeniyle hükümlünün ceza infaz kurumundan hastaneye kaldırılması hâlinde burada geçirdiği süre, cezadan indirilir...” hükmü dikkate alındığında hükümlünün hastanede bulunduğu sırada cezasının infazının devam ettiği, hastanede bulunurken askeri personelin görevlendirildiği ve güvenlik önlemlerinin alındığı, 5275 sayılı Kanun'un 44/2-j maddesinde zikredilen kurum deyiminden sadece ceza infaz kurumunun anlaşılmaması gerektiği, hükümlünün hastanede bulunduğu sırada 5275 sayılı Kanun'da düzenlenen hususlara diğer hükümlüler gibi riayet etmesi gerektiği, aksi durumun kabulü halinde cezasını hastanede infaz eden hükümlüye cezasını ceza infaz kurumunda infaz eden hükümlüye göre ayrıcalık tanınmış olacağı, bu durumun ise infazda eşitlik ilkesine aykırı olduğu,

2- Olaya ilişkin Özel ... Bölük Komutanlığı tarafından tanzim edilen 21/12/2015 tarihli tutanağın, 23/12/2015 tarihli ve 9120-0197-15 sayılı yazı ekinde ... F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumuna gönderilerek, 25/12/2015 tarihinde soruşturmaya başlanarak Kurum 2. Müdürü Cemal Gedik’in muhakkik olarak görevlendirildiği nazara alındığında, disiplin soruşturmasının süresinde ve usulüne uygun olarak yapıldığı,

Gözetilerek itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan Kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 04/08/2016 gün ve 94660652-105-35-5135-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya kapsamına göre; hükümlü ...'in kurum tarafından muayene için götürüldüğü ... ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavi için beklediği sırada görevli jandarma personeline hakaret ve tehditte bulunduğundan bahisle kurum görevlilerince tutanak tutulduğu ve olay ile ilgili hükümlüye Ceza İnfaz Kurumunca 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındakı Kanunun 44/2-j, 48/2 ve 44 3 maddesi uyarınca "15 gün süre ile hücreye koyma” cezası verildiği anlaşılmakla; olayda tartışılması gereken husus eylemin gerçekleştiği yer dikkate alındığında disiplin cezasının uygulanmasının mümkün olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

Yargıtay uygulamalarında eski tarihli içtihatlarda, madde metninde geçen kurumda ibaresi geniş yorumlanırken, yeni tarihli içtihatlarında kurumda ibaresi dar şekilde yorumlanmaktadır.

Konu ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 10/10 2013 tarih ve 2013/ 6 esas 2013/111 karar sayılı kararında; "İnfaz Hukukuna ilişkin disiplin suç ve cezaları, 5275 sayılı Kanun'un sekizinci bölümünde düzenlenmiş, bu çerçevede uygulanacak disiplin suç ve cezalarının amacı, mahiyeti, kapsamı, sınırları ve uygulanma koşulları Kanun’un 37. maddesinde açıklığa kavuşturulmuştur. Kanun'daki disiplin suç ve cezaları yönünden genel hüküm niteliğindeki bu madde uyarınca, bu kanun kapsamındaki bir disiplin suçunun oluşabilmesi ve cezasının uygulanabilmesi için sadece her bir disiplin suçu yönünden belirlenen özel hükümdeki şartların gerçekleşmesi yeterli olmayıp ayrıca 37. maddedeki şartların da gerçekleşmesi gerekmektedir. Kanun'un 37. maddesine göre hükümlü hakkında ceza infaz kurumunda, düzenli bir yaşamın sürdürülmesi, güvenliğin ve disiplinin sağlanması bakımından kanun, tüzük, yönetmelikler ile idarenin uyulmasını emrettiği veya gerekli kıldığı davranış ve tutumları, kusurlu olarak ihlal ettiğinde, eyleminin niteliği ve ağırlık derecesine göre Kanunda belirtilen disiplin cezaları uygulanacaktır.” denilmektedir. Bunun yanında yine Anayasa Mahkemesinin 07/07/2015 tarihli ve 2013/2920 başvuru numaralı kararı ve 02/12/2015 tarih ve

2013/1869 sayılı kararlarında, yukarıda belirtilen kararına atıfta bulunarak disiplin cezasının oluşumu ile ilgili karar verildiği görülmektedir.

2013/1869 sayılı kararlarında, yukarıda belirtilen kararına atıfta bulunarak disiplin cezasının oluşumu ile ilgili karar verildiği görülmektedir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 37/1 maddesinde "hükümlü hakkında kurumda, düzenli bir yaşam sürmesi, güvenliğin vc disiplinin sağlanması bakımından kanun, tüzük, yönetmelikler ile idarenin uyulması emrettiği veya gerekli kıldığı davranış ve tutumları, kusurlu olarak ihlal ettiğinde eylemin niteliği ile ağırlık derecesine göre kanunda öngörülen disiplin cezaları uygulanır” denilmekte olup, madde de açıkça kurumda ibaresi kullanıldığı için hükümlü ve tutukluların ceza infaz kurumu dışında duruşmaya götürülürken, tedavi veya muayene için hastaneye götürülürken veya hastane de tedavi olunurken veya ceza infaz kurumları arasında nakilleri sırasında işledikleri eylemlere disiplin cezası verilemeyeceği anlaşılmaktadır. Başka bir deyişle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 37/1 maddesinde açıkça kurumda ibaresi yer aldığından kanun koyucunun amacının ceza infaz kurumlarında disiplin ve düzeni bozucu eylemlerle ilgili disiplin cezası öngördüğü, ceza infaz kurumları dışında gerçekleşen eylemlerle ilgili ceza infaz kurumunda gerçekleşmiş gibi disiplin cezası uygulanmasını öngörmediğini söylememiz gerekmektedir, dolasıyla ceza infaz kurumu dışındaki eylemlerin ceza infaz kurumunda disiplin ve düzeni bozduğu kabul edilerek disiplin cezası verilmesi mümkün değil ise de ceza infaz kurumu dışında hükümlü yada tutukluların gerçekleştirdiği eylemler suç teşkil ediyor ve adli soruşturmayı gerektiriyorsa, adli soruşturma yapılmasına engel bir durum bulunmamaktadır.

Yargıtay içtihatları, Anayasa Mahkemesi kararları ve 5275 sayılı Kanunun 37/1 madde metni dikkate alındığında, madde de belirtilen ’’kurumda" ibaresinin dar uygulanması gerektiği, kanun koyucunun amacının kurumda gerçekleşen eylemler yönünden disiplin cezasının uygulanması, kurum dışında gerçekleşen ve suç teşkil eden eylemler yönünden genel hükümlere göre soruşturma yapılması olduğunu kabul etmemiz gerekmektedir.

Bu açıklamalara göre somut olay değerlendirildiğinde; hükümlünün ceza infaz kurumu dışında hastanede gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle hakkında disiplin cezası verilemeyeceği ancak genel hükümlere göre suç teşkil ettiği kabul edilen eylemi nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasının ve soruşturma yapılmasının mümkün olduğu sonucuna varılmakla; Disiplin Kurulu Başkanlığının 31/12/2015 tarihli ve 2015/982 sayılı kararına karşı hükümlü tarafından yapılan şikayetin kabulü ile disiplin kurulu kararının kaldırılmasına ilişkin ... 1. İnfaz Hakimliğinin 16/02/2016 tarihli ve 2016/198 esas, 2016/1032 sayılı kararında ve bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2016 tarihli ve 2016/408 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik

görülmediğinden bu karara ilişkin Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün kanun yararına bozma talebinin CMK'nun 309. maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.