muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13136, Karar No: 2015/10299, Tarih: 13.11.2015

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanununun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların 324 ada 19, 25, 27, 29 , 37, 95, 132 ve 133 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla oluştuğu anlaşılmaktadır. 03.01.2014 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde dava konusu yere ait 1953 tarihli mera sınır krokisi ile kadastro paftasında kuzeydeki ....... Deresinin şeklen uyduğu, basit kroki niteliğindeki toprak tevzi belirtmelik tutanaklarının uygulanabilir niteliği olmadığı, dava konusu taşınmazın geldisi olan taşaınmazların şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ...... Semti için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhatı haiz değil ise de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığıyla uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.11.2015 tarihli, 2014/14-1313 E. sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; 11.01.2011 tarihli ve 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 21.06.1987 tarihli ve 3402 sayılı Kadastro Kanununa 36. maddesinden sonra gelmek üzere eklenen “Kamu tarafından açılan davalarda yargılama giderleri” başlıklı 36/A maddesinde; Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmaz” hükmü yer almaktadır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Aynı kanunun 17. maddesi hükmü ile 3402 sayılı Kanuna eklenen geçici 11. madde ile de;

"Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır" hükmü getirilmiştir.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Aynı kanunun 17. maddesi hükmü ile 3402 sayılı Kanuna eklenen geçici 11. madde ile de;

"Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır" hükmü getirilmiştir.

Mahkemece, anılan kanun hükümleri doğrultusunda davalının yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulmaması gerekirken, değinilen kanun kuralının gözardı edilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma bedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17266, Karar No: 2014/7919, Tarih: 16.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/17266 E.  ,  2014/7919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı....Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 15.10.2012 gün ve 215-628 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Yapılan inceleme sonucunda, dava konusu 254 ve 257 parsel sayılı taşınmazların imar uygulamasına esas 15.4.2003 tarih ve 13 sayılı ... Kararının iptali üzerine söz konusu parsellerde geri dönüşümün yapılması için ... Belediye Encümenince 8.4.2011 tarih, 18 sayısı ile yeni bir karar alındığı görülmekle.

Geri dönüşüm işlemlerinin yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise tapuya tescil edilip edilmediğinin araştırılarak geri dönüşüme ilişkin evrakların merciinden temini ile evrakına eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2078, Karar No: 2017/7323, Tarih: 05.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2078 E.  ,  2017/7323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ... ve ihbar olunan ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli taşınmazın ilk geldi parseli araştırılarak, hangi tarihlerde hangi parsellere ifraz gördüğü tapu müdürlüğünden sorularak müfrez parselin tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte dosya içerisine alınması, tapuya hükmen tescil edilmişse tescil dosyası araştırılarak dosyaya getirtilmesi,

2-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ve varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

3-Yukarıda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritaları kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek bu haritalarda çekişmeli taşınmazın komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro ve özel orman haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilerek, taşınmazın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1977 gün ve 1977/76 E-56 E. K sayılı kararına konu olan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi,

c) Yine keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1956 ve 1976 tarihli memleket haritalarının dayanağı hava fotoğrafları ve 1940 yılı hava fotoğrafından üretilen memleket haritaları bulundukları yerden getirtilerek, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritalarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti

vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak, bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12947, Karar No: 2015/13186, Tarih: 09.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/12947 E.  ,  2015/13186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Bir kimseye telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da aynı maksatla hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulması eylemlerinin ısrarla yapılması halinde, TCK’nın 123. maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun oluşacağı gözetilmeden, somut olayda sanığın belli bir kişiye yönelmeyen, işletmecisi olduğu dükkanda müşteri sayısı nedeniyle oluşan kalabalık dolayısıyla gürültünün meydana geldiği, müşterilerin ısınması için bahçede varil içinde ateş yakıldığı ve müşterilerin sık sık kavga ettiği eylemlerde, suçun oluşabilmesi için özel bir maksatla hareket edilmesinin ve failde mağdurun huzur ve sükununu bozma özel kastı olmasının şart olmasının yanında, bu eylemin ısrarla gerçekleştirilmesi gerektiği, ancak, sanığın eyleminin, sırf katılanın huzur ve sükununu bozmak maksadıyla gerçekleşmediği ve atılı suçun “ısrar” unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2-) Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17296, Karar No: 2017/3881, Tarih: 08.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/17296 E.  ,  2017/3881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosya kapsamına göre, davacı Kurum vekili tarafından 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesine dayalı yersiz aylıkları tahsili amacıyla itirazın iptali davası açıldığı, yasal süresi içerisinde davalı avukatı tarafından ... İcra Dairelerinin ve ... İş Mahkemelerinin yetkili olduğu belirtilerek, yetki ilk itirazında bulunulduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nın 50. maddesi gereğince icra dairelerinin yetkisi konusunda HMK hükümleri kıyas yoluyla uygulanır. Bu durumda her ne kadar iş bu davada takibin ... İcra Dairesinde yapılması gerekli ise de Akçokoca İcra Müdürlüğünde yapılan takibe İİK.nın 62. maddesi gereğince borçlunun ilgili daire nezdinde ve süresinde yetki itirazında bulunmaması ve borç konusu itibari ile icra dairelerinin yetkisinin kamu düzenine ilişkin olmaması nedeni ile iş bu dairenin yetkisi kesinleşmiş olup, borçlu hakkında yapılan icra takibi usulune uygun bir takip haline gelmiştir.

5510 sayılı Kanunun “Uyuşmazlıkların çözüm yeri” başlığını taşıyan 101. maddesinde, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği belirtilerek görev konusu açıklanmış olmasına karşın, Kanunda yetkiye ilişkin herhangi bir genel düzenleme yapılmamıştır. “Primlerin ödenmesi” başlıklı 88. maddenin on dokuzuncu fıkrasında, Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesinin yetkili olduğu bildirilmiş ise de, bu hükmün, inceleme konusu davada uygulama yeri bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş mahkemelerinde açılacak her davanın, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni

Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği açıklanmış, 15. maddesinde de, bu Kanunda açıklık bulunmayan durumlarda Hukuk Muhakemeleri Usûlü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

Diğer taraftan, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş mahkemelerinde açılacak her davanın, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni

Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği açıklanmış, 15. maddesinde de, bu Kanunda açıklık bulunmayan durumlarda Hukuk Muhakemeleri Usûlü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

6100 sayılı Kanunun yetki itirazının ileri sürülmesi başlıklı 19. maddesinde; “Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun 6. maddesi (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 9'uncu maddesi) uyarınca ilke olarak bir dava, davalının ikametgâhı mahkemesinde açılabileceği gibi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun 16. maddesi (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 21'inci maddesi) uyarınca davacıya tanınan seçimlik hak kapsamında haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir.

Somut olayda, kesin yetkinin söz konusu olmadığı belirgin olmakla, yöntemince ve süresinde yetki itirazında bulunduğunun anlaşılması karşısında, Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, usulüne uygun yapılan yetki itirazı değerlendirilmeden, esasa girilerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi , usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19832, Karar No: 2015/1281, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/19832 E.  ,  2015/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/10830, Karar No: 2020/4310, Tarih: 12.05.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/10830 E.  ,  2020/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sokakta yürüyen sanığın elindeki poşette 9 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda;

sanığın aşamalarda usulüne uygun olarak alınan ifadelerinde, sigaralarla ilgisinin olmadığını savunması ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın cezalandırılması için savunmasının aksine kesin, inandırıcı ve şüpheden uzak delil elde edilemediği ve sanıkta ele geçen sigaraların miktar itibariyle ticari mahiyet arz etmediği halde beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6112, Karar No: 2019/10879, Tarih: 03.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/6112 E.  ,  2019/10879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın karar verilmesine yer olmadığna karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili; borçlu aleyhine yapılan takipte müvekkili şirkete ait 6000 TL değerinde 4 adet bükme makinesinin haczedildiğini, müvekkil şirket yetkilisinin 5-6 aydır bu iş yerinde demir bükme işi yaptığını, borçlu ile bir ilgisinin bulunmadığını, mahcuzlara ilişkin fatura sunduğunu istihkak iddiasının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, yetkili mahkemenin Bursa İcra Hukuk Mahkemesi olduğunu, istihkak iddiasının kötü niyetli olduğunu, haciz adresi borçlu şirketin kuruluş adresi olduğu gibi, resmi faaliyet adresi olduğunu, haciz adresinde borçlu şirkete ait kaşe ve şirket yetkilisine ait bazı belgelerin bulunduğunu, davacının vergi levhasının bulunmadığını ve davacı şirketin muvazaalı olarak borcun doğumundan sonra kurulduğunu belirterek, istihkak iddiasının reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 04.02.2019 tarihli ve 2018/16284 Esas, 2019/913 Karar Sayılı ilamı ile davaya konu hacizlerin alacaklının talebi üzerine kaldırıldığı bu nedenle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı ve tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrası Mahkemece, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmiş, hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Borçlu aleyhine yapılan takip nedeniyle 22.12.2014 tarihinde borçlu şirketin eski sicil adresinde haciz yapılmıştır. Davacı üçüncü kişi şirket 23.09.2014 tarihinde haciz adresinde kurulmuş, borçlu ... İnşaat Ltd. Şti. ise 01.10.2014 tarihinde haciz adresinden ayrılarak aynı caddede farklı numaraya adresini nakletmiştir. Ticaret Sicil Kayıtları uyarınca , üçüncü kişi ile borçlu şirketin aynı adreste bir süre faaliyet gösterdikleri anlaşılmaktadır. Borçlunun şirketini farklı adrese nakletmesinden iki ay sonra yapılan haciz sırasında, haciz adresine ilişkin borçlu şirkete ait kaşe ve Ticaret Sicil Gazetesi bulunmuştur. Her ne kadar istihkak davasına konu takibin dayanağı çek 15.11.2014 tarihli ise de, bilindiği üzere çek, uygulamada ileri tarihli keşide edilebilmektedir. Buna göre, İİK’nin 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı lehine olduğunun kabulü gerekir. Bu yasal karinenin aksinin davacı üçüncü kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.