muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/292, Karar No: 2024/3085, Tarih: 18.09.2024

Tam yargı davalarında, öncelikle zarara yol açtığı öne sürülen idari işlem veya eylemin hukuka uygunluğunun denetimi yapılacağından, olayın oluşumu ve zararın niteliği irdelenip, idarenin hizmet kusuru olup olmadığının araştırılması, hizmet kusuru yoksa kusursuz sorumluluk ilkelerinin uygulanıp uygulanmayacağının incelenmesi, tazminata hükmedilirken de her halde sorumluluk sebebinin açıkça belirtilmesi gerekmektedir.
İdarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda, düzenlenişinde veya işleyişindeki nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusuru; hizmetin kötü işlemesi, geç işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleşmekte ve idarenin tazmin yükümlülüğünün doğmasına yol açmaktadır. Bu bağlamda hizmet kusuru, özel hukuktaki anlamından uzaklaşarak nesnelleşen, anonim bir niteliğe sahip, bağımsız karakteri olan bir kusurdur. Hizmet kusurundan dolayı sorumluluk, idarenin sorumluluğunun doğrudan ve asli nedenini oluşturmaktadır.
	Zarar gören kişinin hizmetten yararlanan durumunda olduğu ve hizmetin riskli bir nitelik taşıdığı sağlık hizmetinde, idarenin tazmin yükümlülüğünün hizmet kusuruna dayanması asli prensip olmakla beraber, zararın idarenin de dahil olduğu bir faaliyet sırasında meydana gelmesi ve öncesinde ya da sonrasında aksayan bazı durumların tespiti de önem arz etmektedir. 
Özellikle de sağlık hizmeti gibi bünyesinde risk unsuru taşıyan hizmet alanlarında, sağlıktan sorumlu olan idarelerin kamu hizmetlerinin gereği gibi işlemesini sağlayacak organizasyonları yaparak, yeterli araç ve gereçle donatılmış bina, tesis ve araçlarda hizmetin özelliğine uygun olarak seçilen ve yetişmiş personelle hizmeti yürütmek yükümlülüğünün bulunduğu da tartışmasızdır.
Esasen Anayasa'nın 56. maddesi de "Devlete, herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak; insan ve madde gücünde tasarruf ve verimi artırarak, işbirliğini gerçekleştirmek amacıyla sağlık kuruluşlarını tek elden planlayıp hizmet vermesini düzenlemekle ve bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlarından yararlanarak, onları denetleyerek yerine getirmekle" ilgili pozitif bir yükümlülük getirmiştir.

Esasen Anayasa'nın 56. maddesi de "Devlete, herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak; insan ve madde gücünde tasarruf ve verimi artırarak, işbirliğini gerçekleştirmek amacıyla sağlık kuruluşlarını tek elden planlayıp hizmet vermesini düzenlemekle ve bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlarından yararlanarak, onları denetleyerek yerine getirmekle" ilgili pozitif bir yükümlülük getirmiştir.	
	Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 2. maddesinin devlete yüklediği pozitif yükümlülükler, devlet tarafından, özel ya da kamu hastanelerine hastaların yaşamını koruyacak nitelikteki tedbirleri alma zorunluluğu getiren yasal ve düzenleyici çerçevenin konulmasını gerektirmektedir. Bu yükümlülük, hastaları, tıbbi müdahalelerin bu bağlamda meydana getirebileceği ağır sonuçlardan mümkün olabildiğince koruma gerekliliğine dayanmaktadır. Böylelikle, taraf devletler, bu yükümlülük uyarınca, hekimlerin, uygulanması düşünülen tıbbi müdahalenin hastaların fiziksel bütünlüğüyle ilgili olarak meydana getirebileceği öngörülebilir sonuçlar hakkında sorgulanmaları ve hastalarını aydınlatarak, rıza göstermelerini sağlayacak şekilde kendilerini bu tıbbi müdahale hakkında önceden bilgilendirmeleri amacıyla gereken düzenleyici yasal tedbirleri almakla yükümlüdürler (Codarcea/Romanya, No. 31675/04, 2 Haziran 2009).  
	11/04/1928 tarihli ve 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun’un 70. maddesinde "Tabipler, diş tabipleri ve dişçiler yapacakları her nevi ameliye için hastanın, hasta küçük veya tahtı hacirde ise veli veya vasisinin evvelemirde muvafakatını alırlar. Büyük ameliyei cerrahiyeler için bu muvafakatin tahriri olması lazımdır. (Veli veya vasisi olmadığı veya bulunmadığı veya üzerinde ameliye yapılacak şahıs ifadeye muktedir olmadığı takdirde muvafakat şart değildir.) Hilafında hareket edenlere ikiyüzelli Türk Lirası idarî para cezası verilir." hükmü yer almaktadır.
	5013 sayılı Kanun ile onaylanması uygun bulunan 16/03/2004 tarih ve 2004/7024 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile onaylanan "Biyoloji ve Tıbbın Uygulanması Bakımından İnsan Hakları ve İnsan Haysiyetinin Korunması Sözleşmesi (İnsan Hakları ve Biyotıp Sözleşmesi)"nin "Amaç ve konu” başlıklı 1. maddesinde; “Bu Sözleşmenin Tarafları, tüm insanların haysiyetini ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayrım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına alacaklardır.”; "Mesleki standartlar" başlıklı 4. maddesinde; “Araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir.” kurallarına yer verilmiştir. Sözleşme, iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiş olup, anılan düzenlemede her türlü tıbbi müdahalenin mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olması benimsenmiştir.

Sözleşmenin "Muvafakat" başlıklı (II) numaralı bölümünde yer alan 5. maddesinde “muvafakat” konusu düzenlenmiş ve “Sağlık alanında herhangi bir müdahale, ilgili kişinin bu müdahaleye özgürce ve bilgilendirilmiş bir şekilde muvafakat etmesinden sonra yapılabilir. Bu kişiye, önceden, müdahalenin amacı ve niteliği ile sonuçları ve tehlikeleri hakkında uygun bilgiler verilecektir. İlgili kişi muvafakatini her zaman serbestçe geri alabilir.” düzenlemesiyle muvafakatin kapsamı belirlenmiştir. 	
	01/08/1998 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Hasta Hakları Yönetmeliği'nin davacıya tıbbi müdahale yapıldığı tarih itibarıyla yürürlükte bulunan haliyle 15. maddesinde, “Hasta; sağlık durumunu, kendisine uygulanacak tıbbi işlemleri, bunların faydaları ve muhtemel sakıncaları, alternatif tıbbi müdahale usulleri, tedavinin kabul edilmemesi halinde ortaya çıkabilecek muhtemel sonuçları ve hastalığın seyri ve neticeleri konusunda sözlü veya yazılı olarak bilgi istemek hakkına sahiptir. ...", 22. maddesinin birinci fıkrasında, “Kanunda gösterilen istisnalar hariç olmak üzere, kimse, rızası olmaksızın ve verdiği rızaya uygun olmayan bir şekilde tıbbi ameliyeye tabi tutulamaz.", “Rızanın Kapsamı” başlıklı 31. maddesinde de, “Rıza alınırken hastanın veya kanuni temsilcisinin tıbbi müdahalenin konusu ve sonuçları hakkında bilgilendirilip aydınlatılması esastır. Hastanın, uygulanacak tıbbi müdahale için verdiği rıza, bu müdahalenin gerektirdiği sair tıbbi işlemleri de kapsar. Ancak, tıbbi işlemlerin uygulanmasında, bu Yönetmelik'te ve diğer mevzuatta belirlenen hakların ihlal edilmemesi için azami ihtimam gösterilir.” düzenlemeleri yer alır.
	Anılan düzenlemeler özetle, herhangi bir tıbbi müdahaleye başlamadan önce kişilerin yapılacak işlemlerle ilgili riskleriyle birlikte aydınlatılarak rızalarının alınmasını öngörmektedir.
	Öte yandan, manevi zararın varlığı, sadece şeref, haysiyet ve onur kırıcı işlem ve eylemlere maruz kalmış ya da kişilerin vücut bütünlüğünün ihlal edilmiş olmasına, ölüm nedeniyle ağır bir elem, üzüntü duyulması şartına bağlı olmayıp; idarenin yürütmekle yükümlü olduğu kamu hizmetini gereği gibi eksiksiz olarak sunamaması nedeniyle ilgililerin yeterli hizmet alamamalarından dolayı üzüntü ve sıkıntı duymaları da manevi zararın varlığı ve manevi tazminatın hükmedilmesi için yeterli bulunmaktadır. Manevi tazminat, mal varlığında meydana gelen bir eksilmeyi karşılamaya yönelik bir tazmin aracı değil, manevi tatmin aracıdır. Olay nedeniyle duyulan elem ve ızdırabı kısmen de olsa hafifletmeyi amaçlar. Belirtilen niteliği gereği manevi tazminatın zenginleşmeye yol açmayacak ve idarenin kusurunun ağırlığını ya da sorumluluğunu ve zarar doğuran olayla ilgisini ortaya koyacak şekilde belirlenmesi gerekmektedir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Dava dosyasının incelenmesinden; davacılardan davacıların ...'ün doğum öncesi takiplerine ve doğum için gelinen tarihte yapılan işlemlere, travay takibine ilişkin kayıtların, USG, NST kayıtlarının, doğum sırasında yapılan müdahalelere ilişkin kayıtların, davalı idare tarafından imha edildiğinden bahisle gönderilmediği, dolayısıyla tıbbi kayıtların eksik tutulduğu anlaşılmakla davacıların, ...'ün tedavi sürecinde gelişen olaylarla ilgili maddi gerçeğe (rahatsızlığının nedenine) hiçbir zaman ulaşamayacağı ve ömür boyu şüphe duyacağı açıktır.
	Diğer taraftan, davalı idarece dosyaya sunulan hasta dosyasının incelenmesinden, yukarıda anılan mevzuat hükümleri uyarınca, davacının uygulanan işlemlerin komplikasyonları hakkında bilgilendirilerek rızasının alındığına ilişkin aydınlatılmış onam belgesinin de olmadığı görülmekte olup, belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmemiş olmasının da sağlık hizmetinin gerektiği gibi yürütülmediği konusunda davacılarda endişeye, üzüntüye yol açacağı tabiidir.
	Dava konusu olayda davacıların tıbbi kayıtların eksik tutulması ve aydınlatılmış onamın alınmamış olması nedeniyle uğradığı manevi zararın, manevi tazminatın zenginleşme aracı olamayacağı ilkesi de gözetilerek manevi tatmin sağlayacak, idarenin kusurunu ortaya koyacak makul bir tutarın ödenmesine karar verilmek suretiyle giderilmesi gerekirken, manevi tazminat isteminin reddi yolunda verilen Mahkeme kararında hukuka uyarlık görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1.	Davacıların temyiz isteminin KISMEN KABULÜNE, KISMEN REDDİNE,
2. ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararının manevi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının BOZULMASINA, maddi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının ONANMASINA,
3. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/09/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/44, Karar No: 2024/29, Tarih: 18.09.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU 
Esas	No : 2024/44
Karar	No : 2024/29
BÖLGE İDARE MAHKEMESİ KARARLARI ARASINDAKİ AYKIRILIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİ HAKKINDA KARAR
  Ankara Bölge İdare  Mahkemesi Başkanlar Kurulunun 20/10/2023 tarih ve E:2023/139, K:2023/139 sayılı  kararıyla; 
Davacı ... vekili Av. ... tarafından, Ankara Bölge İdare  Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 07/06/2023 tarih ve E:2022/1739, K:2023/1066 sayılı kararı ile Ankara Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesinin 28/05/2019 tarih ve E:2019/701, K:2019/1141 sayılı kararı arasındaki aykırılığın giderilmesinin istenmesi nedeniyle,
 Ankara Bölge İdare Mahkemesi Başkanlar Kurulunca, Hâkimler ve Savcılar Kurulunun  01/07/2022 tarih ve 1048 sayılı kararı ile, hakkında aykırılığın giderilmesi istenen uyuşmazlık konusu  özelleştirilen kurumların personeliyle ilgili işleri çözümleme görevinin, 04/07/2022 tarihinden itibaren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesinin görev alanından çıkarılması sebebiyle, anılan Daire kararı ile isteme konu diğer kararlar arasında devam eden bir aykırılık bulunduğundan söz edilemeyeceği belirtilerek, aykırılığın giderilmesi isteminin reddine karar verilmesi üzerine, istemde bulunan tarafından bu karar  kaldırılarak başvurunun kabulüne karar verilmesi  istenilmiş olmakla,
 Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkimi ...'nın açıklamaları dinlendikten sonra konu ile ilgili kararlar ve yasal düzenlemeler incelenerek gereği görüşüldü: 
 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'a 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun ile eklenen 3/C maddesinin 4. fıkrasının (c) bendinde, "Benzer olaylarda, bölge idare mahkemesi dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında veya farklı bölge idare mahkemeleri dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında aykırılık veya uyuşmazlık bulunması hâlinde; resen veya ilgili bölge idare mahkemesi dairelerinin ya da istinaf yoluna başvurma hakkı bulunanların bu aykırılığın veya uyuşmazlığın giderilmesini gerekçeli olarak istemeleri üzerine, istemin uygun görülmesi hâlinde kendi görüşlerini de ekleyerek Danıştaydan bu konuda karar verilmesini istemek" bölge idare mahkemesi başkanlar kurulunun görevleri arasında sayılmış; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile değişik 5. fıkrasında ise, dördüncü fıkranın (c) bendine göre yapılacak istemlerin, konusuna göre İdari veya Vergi Dava Daireleri Kuruluna iletileceği; ilgili dava daireleri kurulunca üç ay içinde karar verileceği; aykırılık veya uyuşmazlığın giderilmesine ilişkin olarak bu fıkra uyarınca verilen kararların kesin olduğu kurala bağlanmıştır.

Anılan maddenin gerekçesinde de, bölge idare mahkemesi dairelerinin benzer konularda birbiriyle çelişen kararlar vermesini önlemek amacıyla bu tür kararların Danıştay Başkanlığına gönderilmesinin sağlanması konusunda bölge idare mahkemesi başkanlar kurulunun görevlendirildiği belirtilmiştir.
Yukarıda metnine yer verilen Kanun maddesinde, aykırılığın veya uyuşmazlığın giderilmesinin gerekçeli olarak istenmesi üzerine, başkanlar kurulunca istemin uygun görülmesi halinde, Danıştaydan bu konuda karar verilmesinin isteneceğinin düzenlendiği, ancak başkanlar kurulunun bu kapsamda alacağı kararlara ilişkin başvuru yolunun öngörülmediği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, Ankara Bölge İdare  Mahkemesi Başkanlar Kurulunun aykırılığın giderilmesi talebinin reddi yolundaki kararının kaldırılarak başvurunun kabul edilmesi isteminin, Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca incelenme olanağı bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle; istemin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE kesin olarak, 18/09/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1757, Karar No: 2024/1683, Tarih: 18.09.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2024/1757
Karar	No : 2024/1683
KARAR DÜZELTME
İSTEMİNDE BULUNAN (DAVACI)	: ... 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	          : ... Kurulu
VEKİLİ                                            : Av. ...
İSTEMİN ÖZETİ	:	Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nca verilen, Danıştay Beşinci Dairesinin 11/04/2022 tarih ve E:2017/7996, K:2022/1893 sayılı kararın bozulmasına ilişkin 06/03/2024 tarih ve E:2022/3397, K:2024/496 sayılı karara karşı, davacı karar düzeltme isteminde bulunmaktadır.
SAVUNMANIN ÖZETİ	:Savunma alınmamıştır. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	:	İstemin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun; Danıştay dava daireleri ve İdari veya  Vergi Dava Daireleri Kurullarının temyiz üzerine verdikleri kararlar hakkında, bir defaya mahsus  olmak üzere, kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde taraflarca kararın düzeltilmesinin  istenilebileceğini öngören "Kararın düzeltilmesi" başlıklı 54. maddesi, 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 103. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ve anılan Kanun'un 27. maddesiyle 2577 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddede; bu Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin, 2576 sayılı Kanun'un, bu Kanunla değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları tarihten sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı, bu tarihten önce verilmiş kararlar hakkında, kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan kanun yollarına ilişkin hükümlerin uygulanmasına devam edileceği kuralı getirilmiştir.
	İstinaf kanun yolunun uygulandığı bölge idare mahkemeleri, 20/07/2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamış olup, bu tarihten sonra verilen kararlar açısından karar düzeltme kanun yoluna başvurma olanağı kalmamıştır.

İstinaf kanun yolunun uygulandığı bölge idare mahkemeleri, 20/07/2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamış olup, bu tarihten sonra verilen kararlar açısından karar düzeltme kanun yoluna başvurma olanağı kalmamıştır.
	Dosyanın incelenmesinden; davacının, 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 3/1. maddesi uyarınca FETÖ ile irtibat ve iltisakının olduğu gerekçesiyle davacının meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararına karşı yapılan yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin aynı Kurulun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali ile bu karar nedeniyle yoksun kaldığı özlük haklarının iadesine, parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca verilen, Danıştay Beşinci Dairesinin 11/04/2022 tarih ve E:2017/7996, K:2022/1893 sayılı kararın bozulmasına ilişkin 06/03/2024 tarih ve E:2022/3397, K:2024/496 sayılı kararıyla, davalı idarenin temyiz istemi kabul edilerek Daire kararının kesin olarak bozulduğu ve davacı tarafından, bu karara karşı kararın düzeltilmesi isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır. 
	Bu durumda; yukarıda belirtilen yasal düzenleme uyarınca,  Danıştay Beşinci Dairesince 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş olan kararı kesin olarak bozan Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunulamayacağından, davacının karar düzeltme isteminin incelenme olanağı bulunmamaktadır. 
	Açıklanan nedenlerle; davacının karar düzeltme isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 18/09/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/46, Karar No: 2024/31, Tarih: 18.09.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU 
Esas	No : 2024/46
Karar	No : 2024/31
BÖLGE İDARE MAHKEMESİ KARARLARI ARASINDAKİ AYKIRILIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİ HAKKINDA KARAR
 Ankara Bölge İdare  Mahkemesi Başkanlar Kurulunun 20/10/2023 tarih ve E:2023/138, K:2023/138 sayılı  kararıyla; 
Davacı ... vekili Av. ... tarafından, Ankara Bölge İdare  Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 06/07/2023 tarih ve E:2022/1820, K:2023/1243 sayılı kararı ile Ankara Bölge İdare  Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesinin 28/05/2019 tarih ve E:2019/701, K:2019/1141 sayılı kararı arasındaki aykırılığın giderilmesinin istenmesi nedeniyle,
 Ankara Bölge İdare Mahkemesi Başkanlar Kurulunca, Hâkimler ve Savcılar Kurulunun  01/07/2022 tarih ve 1048 sayılı kararı ile, hakkında aykırılığın giderilmesi istenen uyuşmazlık konusu (Özelleştirilen Kurumların Personeliyle İlgili) işleri çözümleme görevinin, 04/07/2022 tarihinden itibaren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesinin görev alanından çıkarılması sebebiyle, anılan Daire kararı ile isteme konu diğer kararlar arasında devam eden bir aykırılık bulunduğundan söz edilemeyeceği belirtilerek, aykırılığın giderilmesi isteminin reddine karar verilmesi üzerine, istemde bulunan tarafından bu kararın kaldırılması ve başvurunun kabulüne karar verilmesi istenilmiş olmakla,
 Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkimi ...'nın açıklamaları dinlendikten sonra konu ile ilgili kararlar ve yasal düzenlemeler incelenerek gereği görüşüldü: 
 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'a 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun ile eklenen 3/C maddesinin 4. fıkrasının (c) bendinde, "Benzer olaylarda, bölge idare mahkemesi dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında veya farklı bölge idare mahkemeleri dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında aykırılık veya uyuşmazlık bulunması hâlinde; resen veya ilgili bölge idare mahkemesi dairelerinin ya da istinaf yoluna başvurma hakkı bulunanların bu aykırılığın veya uyuşmazlığın giderilmesini gerekçeli olarak istemeleri üzerine, istemin uygun görülmesi hâlinde kendi görüşlerini de ekleyerek Danıştaydan bu konuda karar verilmesini istemek" bölge idare mahkemesi başkanlar kurulunun görevleri arasında sayılmış; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile değişik 5. fıkrasında ise, dördüncü fıkranın (c) bendine göre yapılacak istemlerin, konusuna göre İdari veya Vergi Dava Daireleri Kuruluna iletileceği; ilgili dava daireleri kurulunca üç ay içinde karar verileceği; aykırılık veya uyuşmazlığın giderilmesine ilişkin olarak bu fıkra uyarınca verilen kararların kesin olduğu kurala bağlanmıştır.

Anılan maddenin gerekçesinde de, bölge idare mahkemesi dairelerinin benzer konularda birbiriyle çelişen kararlar vermesini önlemek amacıyla bu tür kararların Danıştay Başkanlığına gönderilmesinin sağlanması konusunda bölge idare mahkemesi başkanlar kurulunun görevlendirildiği belirtilmiştir.
Yukarıda metnine yer verilen Kanun maddesinde, aykırılığın veya uyuşmazlığın giderilmesinin gerekçeli olarak istenmesi üzerine, başkanlar kurulunca istemin uygun görülmesi halinde, Danıştaydan bu konuda karar verilmesinin isteneceğinin düzenlendiği, ancak başkanlar kurulunun bu kapsamda alacağı kararlara ilişkin başvuru yolunun öngörülmediği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, Ankara Bölge İdare  Mahkemesi Başkanlar Kurulunun aykırılığın giderilmesi talebinin reddi yolundaki kararının kaldırılarak başvurunun kabul edilmesi isteminin, Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca incelenme olanağı bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle; istemin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE kesin olarak, 18/09/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.