muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16851, Karar No: 2014/39371, Tarih: 22.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16851 E.  ,  2014/39371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2011/394-2014/162

DAVA :Davacı, ücret, fazla mesai, resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan Tam Çelik Ltd.Şti avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının alacaklarının ödenmediğini iddia ederek ücret, fazla mesai ve tatil alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.. Ç.. Ltd. Şti.vekili ile davalı Ö.. Ç.. (N.. İ..); davanın reddini savunmuşlardır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan T.. Ç.. Ltd. Şti.avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.. Ç.. Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tatil ve fazla çalışma sürelerinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, tatil ve fazla çalışma sürelerinin tanık beyanlarına itibarla belirlendiği, dosya içeriğine göre, tatil ve fazla mesai ücretinin belirlenmesinde hükme esas alınan davacı tanığının davalı işveren hakkında davasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Tanığın ifadesinden faydalanacağı ve beyanına itibar edilemeyeceği dikkate alınmamıştır. Diğer davacı tanığı E.. K.. işyerinde 5 gün 08.00 - 17.00 saatleri arasında, Cumartesi günleri ise saat 12.00'ye kadar çalışıldığını, Ö.. Ç.. elemanlarının Şubat ayı sonu itibariyle 1 ay fazla mesai yaptıklarını, Mart ayından sonra işler hafiflediği için fazla mesai yapılmadığını, tatil günlerinde çalışma olmadığını beyan etmiştir. Davacı 09/05/2011 tarihinde çalışmaya başlamış olup, bu durum karşısında davacı tanığı E.. K.. beyanınına göre fazla çalışma ve resmi tatil alacaklarının reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar

verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/195, Karar No: 2018/2122, Tarih: 12.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/195 E.  ,  2018/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... ile davacı vekili Av. ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi ve dava dışı diğer arsa sahibi arasında, 25.03.2011 tarihli ve 11125 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca müvekkilinin üzerine düşen tüm edimleri yerine getirdiğini, 28.10.2013’te de iskân ruhsatının alındığını, dava dışı arsa sahibinin müvekkiline düşen bağımsız bölümlerdeki hissesini tapuda devrettiğini, ancak gönderilen ihtarnameye rağmen davalı arsa sahibinin müvekkiline düşüne bağımsız bölümlerin tapusunu devretmediğini ileri sürerek, 1. bodrum kat 1 no’lu, 2.bodrum kat 2 no’lu depolu dükkân ile zemin kattaki 3 no’lu depolu dükkânın davalı adına olan ½ payının tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı yüklenicinin, inşaatı sözleşme ve ekinde yer alan krokiye aykırı şekilde yaptığını, yaptığı değişikliklerde onayını almadığı gibi haber de vermediğini, tüm binada eksik işler oluğu gibi kendisine isabet eden dairede de eksiklikler olduğunu, kendi dairesini bu eksikler nedeniyle halen teslim alamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşme uyarınca, eksik işler bedelinin 12.150,00 TL olduğu, bu bedelin davacı tarafından depo edildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 1. bodrum kat 1 no’lu, 2.bodrum kat 2 no’lu depolu dükkân ile zemin kattaki 3 no’lu depolu dükkânın davalı adına olan ½ payının tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir. Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

1-Davalı tarafça, temyiz dilekçesinde, sözleşmenin feshi için ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/99 E. sayılı dosyası ile dava açıldığı bildirmiştir.Bu durumda, belirtilen dava dosyasının eldeki davayı doğrudan etkileyeceği dikkate alınarak öncelikle, 6100 sayılı HMK'nın 166. maddesi uyarınca birleştirilmesi ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

1-Davalı tarafça, temyiz dilekçesinde, sözleşmenin feshi için ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/99 E. sayılı dosyası ile dava açıldığı bildirmiştir.Bu durumda, belirtilen dava dosyasının eldeki davayı doğrudan etkileyeceği dikkate alınarak öncelikle, 6100 sayılı HMK'nın 166. maddesi uyarınca birleştirilmesi ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9188, Karar No: 2014/4876, Tarih: 20.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9188 E.  ,  2014/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

1-4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

Ancak;

2-Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2018/6549, Karar No: 2020/6767, Tarih: 04.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6549 E.  ,  2020/6767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil, Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın tahliye yönünden karar verilmesine yer olmadığına ecrimisil yönünden reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili; dava konusu taşınmazda vekil edenlerinin hisseli malik olduklarını, dava dışı diğer paydaş tarafından davalıya kiralama yapıldığını; ancak vekil edenlerinin hisselerine düşen kira bedellerini alamadıklarını bildirerek ecrimisil ve tahliyeye karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacıların davadan önce vekil edenine göndermiş oldukları ihtarname ile kiracılık ilişkisini kabul ettiklerini belirterek sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğunu, davanın görev yönünden reddini savunmuştur.

Dava ilk olarak asliye hukuk mahkemesinde görülmüş; davacıların göndermiş oldukları ihtarname ile kiracılık ilişkisini kabul ettiği gerekçesi ile sulh hukuk mahkemesinin görevli olması sebebi ile davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, kesinleşme üzerine süresinde sulh hukuk mahkemesine gönderim talebinde bulunulmuş, yargılamaya Sulh Hukuk Mahkemesince devam edilmiştir.

Mahkemece; kiracılık ilişkisi kabul edildiğinden ecrimisil talebi haklı görülmemiş ve davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kira ilişkisinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir(6100 Sayılı HMK mad. 33).

Açıklanan ilke ışığında dosya kapsamı incelendiğinde; dava açılmadan önce 18.01.2011 tarihli davacılar tarafından davalıya gönderilen ihtarname ile davalıdan kendi paylarına düşen kira bedelinin ödenmesinin, aksi halde ödenmeyen kira bedelleri için yasal yollara başvurulacağının ihtar edilmiş olduğu görülmüş, davacıların bu ihtarname ile davalının kiracılık sıfatını kabul ettiği sonucuna varılmış; davanın ecrimisil istemli değil de kiracılık ilişkisinden kaynaklı alacak olarak görülmesi gerekir iken, yanılgılı değerlendirme yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3086, Karar No: 2019/11371, Tarih: 03.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3086 E.  ,  2019/11371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre iki yönlü, iki şeritli yolda, ıslak zemin, yağışlı havada sanığın 1,58 promil alkollü şekilde idaresindeki otomobille sollama yasağı olmasına karşın önündeki aracı solladığı esnada, karşı istikametten gelen araçla çarpması sonucu asli kusurlu olarak bir kişinin ölümü ile sonuçlanan olayda bilinçli taksiri oluşturan iki ihlalin mevcut olduğu anlaşıldığından ceza miktarında 1/2 oranında artırım yapılmasında bir isabetsizlik bulunmadığından hükmün bozulmasını öngören tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin otopsi yapılmadığından ölüm sebebinin bilinmediğine, ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3981, Karar No: 2023/7291, Tarih: 18.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3981 E.  ,  2023/7291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/31 Esas, 2023/97 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.12.2022 Tarihli ve 2022/1677 Esas, 2022/2402 Karar Sayılı Kararı

Kayyım atanması istenilen küçüğün adres kayıt sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin Çaltı Köyü ... Mevkii ... Sokak No:24 İç Kapı No:2 Söğüt/Bilecik olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Söğüt Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.03.2023 Tarihli ve 2023/31 Esas, 2023/97 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda küçüğün annesi ile birlikte Yeşil Bağlar Mahallesi .... Sokak No:38/1 Yüreğir/Adana adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı ... Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca temsil kayyımı atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. ... bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

1. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

2. Dosya kapsamından, kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin Yüreğir/Adana olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10434, Karar No: 2015/3962, Tarih: 11.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10434 E.  ,  2015/3962 K.**

* NAFAKA BORCU SEBEBİYLE MENFİ TESBİT DAVASI

* NAFAKA BORCU

* NAFAKA BORCUNDAN MAHSUP EDİLEMEYECEK ÖDEMELER

* NAFAKA BORCU İÇİN BANKA VE ATM KANALIYLA YAPILAN ÖDEMELER

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 327

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde; davalının banka hesabına değişik tarih ve miktarlarda nafaka ödemeleri yaptığını, müşterek çocukları ile birlikte kaldığı evin kira, aidat, ısınma, elektrik ve su giderlerini ödediğini, davalıya hiçbir nafaka borcunun bulunmadığını belirterek icra takibinin icra emrindeki kısım itibariyle iptaline, devam eden aylar için devamına ve %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili savunmasında; davacının şimdiye kadar nafaka ödemesi yapmadığını, müşterek konutu yakın zamana kadar davacı ile birlikte kullandığını, müşterek konutun kira, aidat, ısınma, elektrik ve su giderlerini davalının ödediğini beyan ederek, davanın reddine ve en az %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Somut olayda; 03/11/2006 tarihinde davacı tarafından davalıya karşı Eyüp 2. Aile Mahkemesinin 2006/765 Esas sayılı boşanma davası açıldığı, mahkemece 04.12.2008 tarihinde tarafların boşanmalarına, müşterek iki çocuk için aylık toplam 1.200,00 TL iştirak nafakasına, davalı için karar kesinleşinceye kadar aylık 450,00 TL tedbir nafakasına hükmedildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin 04.03.2009 tarihinde kesinleştiği, davalının bu karara istinaden İstanbul 28. İcra Müdürlüğünün 2010/5426 Esas sayılı dosyasıyla 70.800,00 TL asıl alacak, 11.370,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 82.170,00 TL miktar üzerinden davacıya karşı takip talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacının İstanbul 28. İcra Müdürlüğünün 2010/5426 esas sayılı dosyası ile başlatılan icra takibinde 72.453,80 TL yönünden borçlu olmadığının tespitine, şartları oluşmayan inkar tazminatı talebinin de reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunda; kira, yakıt, aidat, su, elektrik giderleri, banka havalesi ve atm yoluyla gönderilen ödemelerin hesaplanması neticesinde; 03.11.2006 tarihinden takip tarihi 14.10.2010 tarihine kadar ödenen ve nafaka alacakları için yapılan harcamaların 62.428,75 TL olduğu, takip miktarı asıl alacak 70.800,00 TL den çıkarılması neticesinde 8.371,75 TL tutar yönünden faiz talebinde bulunabileceği belirtilmiş, tarafların 1.344,45 TL işlemiş faiz yönünden mutabık kaldıkları da belirtilerek hüküm kurulmuştur.

Menfi tespit davasında ispat yükü kural olarak davalı alacaklıya aittir. Davalı alacaklı, davacı borçludan, alacağının bulunduğunu ispat etmekle mükelleftir. Ancak, davacı borçlu aralarındaki hukuki ilişkiyi ve bundan kaynaklanan borcunun olduğunu kabul edip, bu borcun herhangi bir sebep ile son bulduğunu ileri sürüyor ise, ispat yükü davacı borçluya geçecektir.

Davacı tarafından; davalı ve müşterek çocukların oturduğu daire için kira, aidat, yakıt, su, elektrik giderlerine ilişkin olarak, bu takip tarihinden önce yapılan ödemelerin, nafakaya mahsuben ödendiğine dair açıklama bulunmadan nafakaya mahsuben yapıldığı kabul edilemez.

Zira, davacı baba, TMK'nun 327/1.maddesi gereğince; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderleri karşılamak zorundadır. Ayrıca, yapılan bu ödemeler ahlaki bir görevin yerine getirilmesi niteliğindedir.

Ancak, davacının banka kanalıyla ve atm yoluyla davalı tarafa gönderdiği bir kısım ödemelerin bulunduğu, dosyaya ibraz edilen banka yazısından ve belge fotokopilerinden anlaşılmakta olup, bunların nafaka borcunun hesabında nafakaya mahsuben yapılıp yapılmadığı tespit edilmelidir.

Yapılan bu ödemelerde; açıkça “nafaka borcuna ilişkin olduğuna dair bir açıklama” mevcut bulunduğu takdirde nafaka borcunun hesabında dikkate alınması, aksi taktirde yapılan ödemelerin nafaka borcuna karşılık yapıldığı kanıtlanmadan nafakadan mahsup edilmemesi gerekmektedir.

Öyle ise, mahkemece; bu ilkeler esas alınarak, davacı tarafından takip tarihine kadar banka havalesi ve ATM kanalıyla yapılan ödemelerin nafakaya mahsuben yapılıp yapılmadığına dair belgelerin araştırılarak tespit edilmesinden sonra, uzman bir bilirkişiden denetime elverişli rapor alınması, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucunda, yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5040, Karar No: 2015/3910, Tarih: 26.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5040 E.  ,  2015/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Basit yargılama usulünde tarafların tüm delilleri toplanıp, incelendikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 312/2. maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hükme ilişkin tüm hususları gerekçesi ile birlikte tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada aynı hükme dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu (çoğu kez anılan madde hükmüne uygun olarak hazırlanmadan) tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

YHGK'nın 03.12.2014 tarih ve 2013/221441 E., 2014/1000 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere;

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321. maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir). Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2. maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. İİK'nın 363. maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur. Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.