muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17732, Karar No: 2015/24876, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17732 E.  ,  2015/24876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2012/523-2014/164

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 16.04.2015 gün ve 2014/28558 Esas - 2015/8151 Karar sayılı ilama karşı davalı Ç.. B.. vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, davalı Ç.. B..'ndan peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davalı Ç.. B..'ndan alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1898, Karar No: 2012/4123, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1898 E.  ,  2012/4123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit ve nitelikli cinsel istismarı suçları ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'in; çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın; kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'un zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve zincirleme olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...'un beden ve ruh sağlığını bozacak şekide nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, sanık ...'un kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine dair Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.03.2011 gün ve 2006/458 Esas, 2011/207 Karar sayılı sanık ...'un hakkında cinsel istismar suçu açısından re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar ... ve Mazlum müdafiin süresinden sonra yapılan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihleri olan Mayıs 2005 ve Temmuz 2005 tarihlerinin kararda gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen nitelikli cinsel istismar suçunun cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması karşısında ve bu suç ile bağlantısı nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olarak sorgusunun yargılamayı yapan

mahkemece yapılmasının zorunlu olduğu, sanığa istemi aranmaksızın bir müdafii görevlendirilmesi gerektiği ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1-3-c-d maddesi uyarınca kendisini savunmak için bir avukat yardımından yararlandırılması, iddia tanıklarıyla yüzleştirilip, kanıtları sorgulamak ve soru sormak suretiyle aynı ortamda dinlenmesinin sağlanmasının gerektiği gözetilmeden, CMK.nın 150/2-3, 196/2 ve 201/1 maddelerine aykırılık yapılarak hüküm kurulması,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...'un mağdureyi kolundan ve saçından tutarak zorla götürmeye çalışması sırasında tanık ... sanığa müdahale etmesi nedeniyle mağdureyi bırakarak kaçması şeklinde dosya içeriğine göre sabit olan ve mahkemece de bu şekilde kabul edilen olayda kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, sanığın tamamlanmış suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan cinsel istismar suçu açısından re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4201, Karar No: 2019/5176, Tarih: 16.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/4201 E.  ,  2019/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, ..., ..., ... hakkındaki davanın reddine, ..., ..., ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 2 ve 4 numaralı bağımsız bölümlerin, evveliyatında vekil edeni ile vekil edenin eşi Hulusi Akyol adına 1/2’şer hisselerle kayıtlı iken, vekil edeninin hissesinin baskı ve kandırmalarla davalılardan ... tarafından devir alındığını, vekil edeni tarafından açılan tapu iptali ve tescil davası sonucunda, ½ hissenin tekrar vekil edeni adına tesciline karar verildiğini, kararın 23.4.2013 tarihinde kesinleştiğini, davalıların, 2 numaralı bağımsız bölümü lokanta olarak, 4 numaralı bağımsız bölümü ise konut olarak kiraya vermek suretiyle gelir elde ettiklerini açıklayarak, mülkiyetin vekil edenine döndürülmesi için geçen yedi yıllık süre içindeki ecrimisilin davalılardan alınmasına, taşınmazların ne şekilde kullanılacağının Mahkemece düzenlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... vekili, davacı tarafın, dava konusu taşınmazlardaki hisselerini bilfiil kullandığını, kaldı ki tapu iptali ve tescil davasında verilen hükmün kesinleşme tarihinden itibaren ecrimisil talep edilebileceğini beyanla davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalılar ..., ..., ... yönünden davanın reddine, davalılar ..., ..., ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 48.000,00 TL ecrimisil bedelinin 39.000,00 TL’sinin davalı ...’dan, 6.900,00 TL’sinin davalı ...’dan, 2.100,00 TL’sinin davalı ...’den dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, davacının kullanımın belirlenmesine yönelik talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil alacağına ilişkindir.

Karar, davalılardan ... vekili tarafından 2 numaralı bağımsız bölüme ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Mahkemece her ne kadar, 2 nolu bağımsız bölümün 2007 yılından beri davalı ...'nın kullanımında olduğu gerekçesi ile kabul kararı verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki;

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil alacağına ilişkindir.

Karar, davalılardan ... vekili tarafından 2 numaralı bağımsız bölüme ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Mahkemece her ne kadar, 2 nolu bağımsız bölümün 2007 yılından beri davalı ...'nın kullanımında olduğu gerekçesi ile kabul kararı verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki;

Davacı taraf, temyize konu 2 numaralı bağımsız bölümün, 2006 yılından beri kiraya verilmek suretiyle davalıların kullanımında olduğunu iddia etmiş, davalı ... ise davacının taşınmazdaki hissesini bilfiil kullandığını beyan etmiştir. Taraflar tanık deliline dayanmasına rağmen Mahkemece tanıklar dinlenmemiş, 2 numaralı bağımsız bölümün davalı ...’un kullanımında olup olmadığı, kullanımında ise hangi tarihler arasında kullanımında olduğu, bu kullanımın taşınmazın tamamına ilişkin olup olmadığı, davacının ecrimisil talep ettiği dönemde 2 numaralı bağımsız bölümden herhangi bir şekilde yararlanıp yararlanmadığı hususları araştırılmamış, davaya konu taşınmazların kiraya verilmek suretiyle gelir elde edildiği iddia edilmiş olmasına rağmen bu yöne ilişkin deliller toplanmamış, Mahkemece, kararın gerekçe kısmında, 2 numaralı bağımsız bölümün 2007 yılından beri davalı ...'nın kullanımında olduğu belirtilmiş olmasına rağmen, bu tespitin dayanağı belge ve bilgiler açıklanmamış, bu haliyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli olmadığı halde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca davalılardan ... lehine BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7225, Karar No: 2017/407, Tarih: 24.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/7225 E.  ,  2017/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi, manevi ve ihbar tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, ihbar tazminatı talebinin reddine, 17.982,28 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24/01/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... .. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

1- Dava, davacı sigortalının 14.10.2012 ve 09.01.2013 tarihinde uğradığı iki ayrı iş kazasına ait sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi ile ihbar tazminatının ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ihbar tazminatına ilişkin istemin reddine, 2.982,28 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatın 14.10.2012 tarihinden yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacının davalı şirket tarafından yapımı üstlenilen bina inşaatında demir işçisi olarak çalışmaktayken, 14.10.2012 tarihinde inşaatta demir bükme işi yaptığı sırada parmağını sıkıştırarak % 0 oranında malul kaldığı, 09.01.2013 tarihinde ise inşaattaki demirleri zemine attığı sırada yüksekten düşerek %20,2 oranında malul kaldığı, anlaşılmıştır.

Bu kapsamda inceleme konusu uyuşmazlığın çözümü için öncelikle hâkimin davayı aydınlatma yükümü üzerinde durulmasında fayda vardır.

Mahkemenin hüküm vermesi için, kendisine yöneltilen talebin formüle edilmesi ve ileri sürülmesi tarafların görevi ise de, bunları anlamlandırmak veya gerektiğinde açıklattırmak hâkimin görevidir. Ancak bu durum, hâkimin tarafların ileri sürmediği vakıaları ileri sürmelerine imkan vermesi veya hatırlatması anlamını taşımaz. Burada mevcut olmayanın talep edilmeyenin ortaya çıkartılması değil, talep edilenin netleştirilmesi, aydınlatılması, belirlenmesi söz konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hâkimin davayı aydınlatma görevi” başlıklı 31.maddesine göre, “Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu olduğu durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.”

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hâkimin davayı aydınlatma görevi” başlıklı 31.maddesine göre, “Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu olduğu durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.”

Hâkimin davayı aydınlatma ödevi olarak ifade edilen bu düzenleme ile doğru hüküm verebilmesi ve maddi gerçeğin bulunabilmesi amaçlanmıştır. Düzenlemede her ne kadar “açıklama yaptırabilir” denilmişse de, bunun, hâkimin davayı aydınlatması için bir “ödev” olduğunu kabul etmek gerekir. Çünkü davayı aydınlatma ödevi sayesinde hâkim, iddia ve savunmanın doğru ve tam olarak anlaşılmasını sağlayacak ve bu şekilde doğru olmayan bir kararın verilmesini önleyecektir (Pekcanıtez Hakan, Atalay Oğuz, Özekes Muhammet, Medeni Usul Hukuku, 2011, 11.Bası, s. 248 vd)

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olayda dava konusu edilen 14.10.2012 ve 09.01.2013 tarihli iki farklı iş kazası için dava dilekçesinde 100.000 TL manevi tazminat istenilmekle beraber, hangi iş kazası için ne miktarda manevi tazminat istenildiğinin dava dilekçesinde açıkça belirtilmediği gibi, HMK 31.maddesi kapsamında da talep sonucunun açıklatılmadığı anlaşılmaktır.

Mahkemece yapılacak iş davacının her bir iş kazası için ne miktarda manevi tazminat istediği açıklatılarak manevi tazminat istemleri hakkında ayrı ayrı karar vermekten ibarettir.

2- Maddi Tazminat hesabına yönelik temyiz incelemesinde; iş kazası veya meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlikte maddi zarar sigortalının zararlandırıcı sigorta olayından önce ve sonraki durumu arasında oluşan farktan ibarettir. Başka bir anlatımla zararlandırıcı sigorta olayı meydana gelmeden önce malvarlığı hangi durumda ise o durumla zararlandırıcı sigorta olayı olduktan sonraki durum arasında ortaya çıkan fark iş kazası veya meslek hastalığı sonucu maddi tazminat isteminin temelini oluşturur.

Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre; “sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafik kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

Öte yandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır” Dairemizin ve

giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici iş göremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, kurumca % 20,2 maluliyet oranı üzerinden bildirilen ilk peşin sermaye değerli gelirin rücuya kabil kısmının tazminat alacağından tenzil edilmesi gerekirken ilk peşin sermaye değerinin tamamı tazminat alacağından mahsup edilmek suretiyle T.B.K’nun 55.maddesine aykırı olacak şekilde yapılan hesabın hükme esas alınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Aynı zamanda her iki iş kazası nedeniyle takdir edilen maddi ve manevi tazminat alacakları için ayrı ayrı kaza tarihlerinden faiz işletilmesi gerekirken; ilk iş kazası tarihi olan 14.10.2012 tarihinden itibaren tüm tazminat alacaklarına faiz işletilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu açıklamalara aykırı olacak şekilde hüküm tesisi bozma sebebidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

3- Aynı zamanda her iki iş kazası nedeniyle takdir edilen maddi ve manevi tazminat alacakları için ayrı ayrı kaza tarihlerinden faiz işletilmesi gerekirken; ilk iş kazası tarihi olan 14.10.2012 tarihinden itibaren tüm tazminat alacaklarına faiz işletilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu açıklamalara aykırı olacak şekilde hüküm tesisi bozma sebebidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.480,00TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8942, Karar No: 2024/6874, Tarih: 03.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8942 E.  ,  2024/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/876 E., 2023/1149 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm

kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/375 E., 2022/183 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin, müvekkilini sürekli olarak darp ettiğini, psikolojik problemleri olduğunu, koluna jiletler attığını, cinlerin musallat olduğunun söylendiğini, uzun süre işsiz kaldığını, evin maddî geçimiyle ilgilenmediğini, eşini ailesinden maddî destek almak zorunda bıraktığını, sonrasında amcasının yanında işe başladığında kibirlendiğini, eşini aşağıladığını, eve geç geldiğini, ... isimli kadına 05.03.2021 tarihinde çiçek sepetinden kolye gönderdiğine dair e-mailin görüldüğünü, bu durumun ortaya çıkması üzerine eşinin cep telefonunu parçaladığını, eşini darp ettiğini ve tehdit ettiğini, müvekkilinin ablasını tehdit ettiğini, ortak çocuğun sağlık durumuyla ilgilenmediğini, ev kiralarını ödemediğini, iş yerinden eve geldiğinde üstündeki çalışma kıyafetlerini çıkarmayarak makine yağlı ve kirli şekilde evde oturduğunu, evin aboneliklerini iptal ettirdiğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk için aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davanın haksız olduğunu, kadının babasının müvekkilini bıçakla tehdit ettiğini, ayrıca müvekkilinin kız kardeşine orospu dediğini, ailesinin evliliğe sürekli müdahale ettiğini, kardeşi ve kendisinin de sürekli müvekkilini tehdit ettiğini, aşırı kıskanç davranışlar sergilediğini, kocasını ailesine ve arkadaşlarına göndermediğini, temizlik takıntısı olduğunu, eşine başkalarının yanında bile hakaret ettiğini, habersiz 30.000,00 TL kredi çekerek bilgisi dışında kendi ablasına verdiğini, kocasının ailesini eve sokmadığını, onları istemediğini, hiç yemek yapmadığını, eşine iftira atıp ... isimli kadınla ilişkisi olduğunu iddia ettiğini, iddia edilen siparişi kendisinin yapmadığını, ayrılık döneminde "Bir daha kızımın yüzünü göremeyeceksin" diye tehdit ettiğini, müvekkilinin boşanma istemi karşısında eşini intihar etmekle tehdit ettiğini, erkeğin ailesine temizlik takıntısı nedeniyle ortak çocuğu bile sevdirmediğini, çocuğu babasına karşı kışkırttığını, pis dedirttiğini, üç yaşındaki çocuğunu bile sürekli temizlik yapmaya yönlendirdiğini, eşine başkasının yanında tokat attığını, ailesini aşağıladığını, "Ayın sonunda para getir, istersen hiç gelme " dediğini belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, ortak çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, erkek yararına 50.000,00 TL manevî tazminata, 47.000,00 TL maddî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI