muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/207, Karar No: 2024/1144, Tarih: 04.12.2024

Bu nedenle katma değer vergisi açısından vergiyi doğuran olayın gerçekleştiğinin kabulü için taşınmazın fiilen alıcının kullanımına bırakılıp bırakılmadığı hususu araştırılarak yeniden bir karar verilmek üzere ısrar kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
MADDİ OLAY:
İkamet amaçlı binaların inşaatı faaliyetiyle iştigal eden davacı arsa sahibiyle imzaladığı kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca uhdesinde kalan ve üzerinde kat irtifakı  bulunan bağımsız bölümleri, 2010 yılında muhtelif tarihlerde satmıştır.
Bu satış işlemi, 2010 yılı vergilendirme döneminde beyan dışı bırakıldığından bahisle takdir komisyonunca matrah takdir edilmiş ve takdir edilen bu matrah üzerinden cezalı tarhiyat yapılmıştır.
İLGİLİ HUKUK:
i. İlgili Mevzuat:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Vergi Kanunlarının uygulanması ve ispat" başlıklı 3. maddesinin (B) işaretli fıkrasında vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu; "Vergiyi Doğuran Olay" başlıklı 19. maddesinin birinci fıkrasında vergi alacağının, vergi kanunlarının vergiyi bağladıkları olayın vukuu veya hukuki durumun tekemmülü ile doğacağı hükümlerine yer verilmiştir.
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun ilgili maddelerinin ilgili kısımları şu şekildedir:
"Verginin konusunu teşkil eden işlemler:
Madde 1 – Türkiye'de yapılan aşağıdaki işlemler katma değer vergisine tabidir:
1. Ticari, sınai, zirai faaliyet ve serbest meslek faaliyeti çerçevesinde yapılan teslim ve hizmetler, ..."
"Teslim:
Madde 2 – 1. Teslim, bir mal üzerindeki tasarruf hakkının malik veya onun adına hareket edenlerce, alıcıya veya adına hareket edenlere devredilmesidir. ..."
"Vergiyi doğuran olayın meydana gelmesi:
Madde 10 – Vergiyi Doğuran Olay:
a) Mal teslimi ve hizmet ifası hallerinde, malın teslimi veya hizmetin yapılması,
b) Malın tesliminden veya hizmetin yapılmasından önce fatura veya benzeri belgeler verilmesi hallerinde, bu belgelerde gösterilen miktarla sınırlı olmak üzere fatura veya benzeri belgelerin düzenlenmesi, ...
Anında meydana gelir."
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 705. maddesinin birinci fıkrasında, taşınmaz mülkiyetinin kazanılmasının tescille olacağı belirtildikten sonra ikinci fıkrasında, miras, mahkeme kararı, cebrî icra, işgal, kamulaştırma hâlleri ile kanunda öngörülen diğer hâllerde, mülkiyetin tescilden önce kazanılacağı, ancak bu hâllerde malikin tasarruf işlemleri yapabilmesinin mülkiyetin tapu kütüğüne tescil edilmiş olmasına bağlı olduğu kurala bağlanmıştır.
	ii. Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun ilgili kararları:

ii. Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun ilgili kararları:
	Müteahhitler tarafından kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında inşa edilen bağımsız bölümlerin satışlarına ilişkin olarak vergiyi doğuran olayın tescille birlikte gerçekleşmiş olacağı, taşınmazın tescil tarihinden önce teslim edildiğine dair karine varsa vergiyi doğuran olay açısından fiilen teslim tarihinin esas alınması gerektiği, teslimin ise en geç kat mülkiyetine ilişkin tescil ile meydana geleceği, tapuda tescilden önce taşınmazın fiilen kullanıldığı hususunun tahsis belgesi, teslim tutanağı, su, elektrik, telefon, doğalgaz faturaları ve benzeri belgelerle tevsik edilmesi halinde ticari kazancın tespiti yönünden fiilen kullanıma başlanılan tarihin vergiyi doğuran olayın meydana geldiği tarih olarak kabul edileceği, dolayısıyla belirtilen hususlar hakkında araştırma yapılarak karar verilmesinin gerektiği gerekçesiyle verilen Kurul kararları:
	a) Katma değer vergisi yönünden VDDK, 24/01/2024, E:2022/596, K:2024/29
	b) Kurumlar (geçici vergi) vergisi yönünden VDDK, 06/03/2024, E:2022/768, K:2024/167
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Uyuşmazlığın çözümü, kat karşılığı inşaat sözleşmesine konu edilen taşınmaz üzerinde inşa edilen ve kat irtifakına tabi kılınan bağımsız bölümlerin satışı dolayısıyla katma değer vergisini doğuran olayın, tapuda gerçekleşen devir ve tescil ile mi yoksa tescil tarihinden sonra alınan yapı kullanma izin belgesinin düzenlendiği tarih itibarı ile mi meydana geleceğinin ortaya konulmasına bağlıdır.
	Gayrimenkullerde iktisap, Türk Medeni Kanunu'nun 705. maddesi uyarınca, tapuya tescille olmaktadır. Buna göre gayrimenkullerin elden çıkarılması halinde, ticari kazancın veya değer artış kazancının tespiti yönünden vergiyi doğuran olayın meydana geldiği tarih olarak gayrimenkulün tapuya tescil edildiği tarihin esas alınması gerekmektedir.
	Ancak, satıcı tarafından gayrimenkulün tapuya tescil tarihinden önce alıcının fiilen kullanımına bırakıldığı bazı özel hallerde vergiyi doğuran olayın meydana geldiği tarih olarak tapuya tescil tarihi yerine fiilen kullanıma bırakılma tarihi de kabul edilebilecektir.
	Bu durumda, müteahhit tarafından kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında inşa edilen bağımsız bölümlerin satışlarına ilişkin olarak vergiyi doğuran olay tapuya tescille birlikte gerçekleşmiş olacaktır. Ancak taşınmazın tescil tarihinden önce teslim edildiğine dair karine varsa vergiyi doğuran olay açısından fiilen teslim tarihinin esas alınması gerekmektedir.
	Teslimin ise en geç kat mülkiyetine ilişkin tescil ile meydana geleceği açıktır. Ancak tapuda tescilden önce taşınmazın fiilen kullanıldığı hususunun tahsis belgesi, teslim tutanağı, su, elektrik, telefon, doğalgaz faturaları ve benzeri belgelerle tevsik edilmesi halinde vergiyi doğuran olay fiilen kullanıma başlanılan tarih itibarıyla meydana gelecektir.

Teslimin ise en geç kat mülkiyetine ilişkin tescil ile meydana geleceği açıktır. Ancak tapuda tescilden önce taşınmazın fiilen kullanıldığı hususunun tahsis belgesi, teslim tutanağı, su, elektrik, telefon, doğalgaz faturaları ve benzeri belgelerle tevsik edilmesi halinde vergiyi doğuran olay fiilen kullanıma başlanılan tarih itibarıyla meydana gelecektir.
	Bu kapsamda vergiyi doğuran olayın tespiti açısından uyuşmazlık konusu bağımsız bölümlerin mülkiyetinin devredilip devredilmediği, tescil tarihinden önce teslim edilip edilmediği, tescilden önce fiili kullanımı tevsik eden belgelerin bulunup bulunmadığı, tescilin mülkiyet devrine mi yoksa irtifak hakkının devrine mi ilişkin olduğu hususları araştırılarak karar verilmek üzere ısrar kararının bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin KABULÜNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
3-	Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, 
04/12/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
	Davacı ortaklığı oluşturan mükelleflerden biri olan şirket adına aynı maddi ve hukuki sebep nedeniyle tarh edilen 2010 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve aynı yılının Nisan-Haziran ila Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı geçici vergilere karşı açılan davada, anılan vergi ve cezaların kaldırılması yolunda verilen Mahkeme kararına yöneltilen istinaf istemi ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedilmiştir. Anılan karar bu suretle kesinleşmiştir.
	Bu nedenle anılan cezalı tarhiyata matrahı yönünden bağlı olan dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde de hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 
	Açıklanan nedenlerle, ısrar kararı sonucu itibarıyla hukuka uygun olduğundan temyiz isteminin bu gerekçeyle reddi gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
XX - KARŞI OY:
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında ısrar kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.
XXX - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/2237, Karar No: 2024/5197, Tarih: 04.12.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2022/2237
Karar No:2024/5197
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Kurumu
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Tarım Otomotiv Sanayi
	  Ticaret Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: Bayilik lisansı sahibi davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda 08/10/2019 tarihinde gerçekleştirilen denetimde, akaryakıt satışına ilişkin otomasyon sistemini devre dışı bırakan düzeneğin bulunduğu, yapılan satışların otomasyon sistemine yansımadığı tespit edildiğinden bahisle istasyonun ... tarih ve ... nolu tutanak ile mühürlenmesi üzerine anılan mühürlemenin kaldırılması istemiyle  yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve E... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Denetim Dairesi Başkanlığı işleminin iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda 08/10/2019 tarihinde yapılan denetimde, istasyonun idare binası içinde bulunan market kısmında reyonların arasında gizlenmiş vaziyette birinin anahtar düğmesi kırık, diğerinin üzerinde pompa yazılı sağlam iki adet elektrik şalterinin tespit edildiği, şalter 1 konumuna getirildiğinde yapılan test satışının otomasyona yansıdığı, 2 konumuna getirildiğinde yapılan test satışının otomasyon sistemine yansımadığının tespit edilmesi üzerine istasyonun mühürlendiği, davacı şirket yetkilileri hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefetten açılan ceza davasında, ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile "her ne kadar sanıkların 5607 sayılı Yasa'nın 3/12. maddesine muhalefet ettikleri iddiası ile kamu davası açılmış ise de, akaryakıt istasyonunda yapılan aramada akaryakıt haricinde kalan solvent, madeni yağ, baz yağ, asfalt ve benzeri petrol ürünlerine rastlanılmadığı, yine sanıkların 5607 sayılı Yasa'nın 3/14. maddesi kapsamında kaçak akaryakıt veya sahte ulusal marker elde etmeye, satmaya ya da herhangi bir piyasa faaliyetine konu etmeye yarayacak şekilde lisansa esas teşkil eden belgelerde belirlenenlere aykırı olarak sabit ya da seyyar tank, düzenek veya ekipman bulundurduklarına dair dosyada herhangi bir delil olmadığı, sanıkların eylemleri ile ilgili olarak 5607 sayılı Yasa'nın 3/11. maddesi kapsamında yapılan değerlendirmede ise, satışı yapılan akaryakıt üzerinde yapılan incelemede marker seviyesinin geçerli olduğu" gerekçesiyle beraat kararı verildiği, bu kararın, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği;

Bu durumda, davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda yapılan denetimde, otomasyon sistemine yansımayan akaryakıt satışı yapıldığının tespit edildiği, ancak söz konusu fiilin 5607 sayılı Kanun kapsamında yer alan kaçakçılık fiilleri arasında bulunmadığının ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı beraat kararı ile sübuta erdiği, bu kararın ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddi kararı üzerine kesinleştiği anlaşıldığından, söz konusu akaryakıt istasyonunun mühürünün kaldırılması istemiyle davacı şirket tarafından yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve E... sayılı dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka aykırı dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI   : Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davacı tarafından, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu  belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ	  : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	ESAS YÖNÜNDEN:
	MADDİ OLAY : 
	"Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:..." adresinde faaliyet gösteren davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda 08/10/2019 tarihinde gerçekleştirilen denetimde düzenlenen ... tarihli, B-... ve B-... sayılı tutanaklarda, akaryakıt satışına ilişkin otomasyon sistemini devre dışı bırakan düzeneğin bulunduğu, yapılan satışların otomasyon sistemine yansımadığı, kurulu otomasyon sistemine müdahale edildiği tespitlerine yer verilmiştir.
	Yapılan tespite istinaden 5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca akaryakıt istasyonu mühürlenmiştir.
         .    Davacı tarafından anılan mühürleme işleminin kaldırılması istemiyle yapılan başvurunun reddi üzerine bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:

Yapılan tespite istinaden 5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca akaryakıt istasyonu mühürlenmiştir.
         .    Davacı tarafından anılan mühürleme işleminin kaldırılması istemiyle yapılan başvurunun reddi üzerine bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 20. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinde, "5607 sayılı Kanun'da belirtilen kaçakçılık fiillerinin işlendiği tespit edilen rafineri hariç her türlü tesiste lisansa tabi tüm faaliyetler kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veya mahkeme kararı kesinleşinceye kadar Kurum tarafından geçici olarak durdurulur ve bu süre içinde söz konusu tesis için başka bir gerçek veya tüzel kişiye de lisans verilmez. Kesinleşmiş mahkeme kararına göre lisans sahiplerinin lisansı iptal edilir. Lisans sahibine verilen idari para cezası ödenmeden lisansa konu tesis için lisans verilmez." kuralı yer almıştır.
5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun "Kaçakçılık suçları" başlıklı 3. maddesinin 14. fıkrasında, "Kaçak akaryakıt veya sahte ulusal marker elde etmeye, satmaya ya da herhangi bir piyasa faaliyetine konu etmeye yarayacak şekilde lisansa esas teşkil eden belgelerde belirlenenlere aykırı olarak sabit ya da seyyar tank, düzenek veya ekipman bulunduranlar iki yıldan beş yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." kuralına yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Aktarılan kurallar uyarınca, kaçak akaryakıtı herhangi bir piyasa faaliyetine konu etmeye yarayacak şekilde lisansa esas teşkil eden belgelerde belirlenenlere aykırı olarak sabit ya da seyyar tank, düzenek veya ekipman bulundurma fiillerinin kaçakçılık suçunu teşkil ettiği  anlaşılmaktadır.
... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile her ne kadar istasyon yetkilileri hakkında verilen beraat kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise de; mühürleme işlemi bir idari tedbir mahiyetinde olduğundan, işlemin tesis edildiği tarih dikkate alınarak hukuki değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir.

... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile her ne kadar istasyon yetkilileri hakkında verilen beraat kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise de; mühürleme işlemi bir idari tedbir mahiyetinde olduğundan, işlemin tesis edildiği tarih dikkate alınarak hukuki değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. 
Bu durumda, davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda 08/10/2019 tarihinde yapılan denetimde, istasyonun idare binası içinde bulunan market kısmında reyonların arasında gizlenmiş vaziyette birinin anahtar düğmesi kırık olmak üzere 2 (iki) adet elektrik şalterinin bulunduğu, şalter ile anahtar 1 konumuna getirildiğinde yapılan satışların otomasyona yansıdığı, 2 konumuna getirildiğinde yapılan satışların otomasyon sistemine yansımadığının yapılan test satışlarıyla tespit edildiği, başka bir anlatımla, anılan düzenek ile kurulu otomasyon sistemine müdahale edildiğinin tespit edildiği anlaşıldığından, 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 14. fıkrası uyarınca kaçakçılık suçu kabul edilen kaçak akaryakıt satmaya ve herhangi bir piyasa faaliyetine konu etmeye yarayacak şekilde sabit tank, düzenek veya ekipman bulundurma fiiline ilişkin tespit edilen aykırılıklar üzerine 5015 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca tesis edilen istasyonun mühürlenmesine ilişkin işlemde ve bu işlemin kaldırılması talebiyle yapılan başvurunun reddine dair dava konusu işlemde hukuka aykırılık, işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne;
	2. Dava konusu işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3. Davalı idare harçtan muaf olduğundan temyiz aşamasında yatırılan toplam ...-TL harcın istemi halinde davalı idareye iadesine,
4. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 04/12/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :
.      Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, temyiz istemi yerinde görülmeyerek anılan Mahkeme kararının onanması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/843, Karar No: 2024/1088, Tarih: 04.12.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2024/843
Karar	No : 2024/1088
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	    : ...  Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR) : 1- ...
	          VEKİLİ	: Av.  ...
	2- ... Bakanlığı - ANKARA 
	          VEKİLİ	: Av. ...
	 3- ... Defterdarlığı - ...
	        	(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
	          VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: Danıştay Üçüncü Dairesinin 11/12/2023 tarih ve E:2023/3092, K:2023/5462 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ	: 
	Dava konusu istem: 04/02/2021 tarih ve 31385 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 03/02/2021 tarih ve 3490 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı'nın eki Karar'ın 2. ve 3. maddeleri ile 25/05/2021 tarih ve 31491 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Kurumlar Vergisi Genel Tebliği (Seri No:1)'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ(Seri No:18)'in, "11.13. Finansman gider kısıtlaması" başlıklı bölümünde yer alan "Yabancı kaynaklar" tanımının, "11.13.2. Finansman gider kısıtlamasının uygulanacağı dönem", "11.13.3. 1/1/2013 tarihinden önce yapılan borçlanmalara ilişkin finansman giderlerinin durumu", "11.13.8. Finansman gideri yanında finansman gelirinin de bulunması durumu" başlıklı bölümlerinin iptali ile ihtirazi kayıtla verilen 2021 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde 585.121,80 TL olarak hesaplanan finansman gider kısıtlaması uygulaması kaynaklı kanunen kabul edilmeyen gider tutarının yeniden hesaplanarak 70.562,46 TL olarak dikkate alınması, 785.290,76 TL olarak yer alan kanunen kabul edilmeyen gider tutarının 270.731,42 TL, 7.342.845,66 TL olarak yer alan gelecek yıla devreden cari yıl zararının, 514.559,34 TL azaltılan finansman gider kısıtlaması kaynaklı kanunen kabul edilmeyen gider tutarı kadar artırılması ve gelecek yıla devreden cari yıl zararının 7.857.405,00 TL olarak düzeltilmesi istemiyle dava açılmıştır. 
Danıştay Üçüncü Dairesinin 11/12/2023 tarih ve E:2023/3092, K:2023/5462 sayılı kararı:
	Dava konusu tebliğ hükümlerinin, Danıştay Kanunu'nun 24. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendi kapsamında ülke çapında uygulanacak düzenleyici işlem mahiyetinde olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
	Uygulama işlemi ile düzenleyici işlemin iptali isteminin birlikte ve aynı dava dilekçesinde dava konusu edilmesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 5. maddesine aykırılık teşkil etmeyeceğine karar verilmiştir.

Dava konusu tebliğ hükümlerinin, Danıştay Kanunu'nun 24. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendi kapsamında ülke çapında uygulanacak düzenleyici işlem mahiyetinde olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
	Uygulama işlemi ile düzenleyici işlemin iptali isteminin birlikte ve aynı dava dilekçesinde dava konusu edilmesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 5. maddesine aykırılık teşkil etmeyeceğine karar verilmiştir.
	Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan hukuk devletinin en önemli ilkelerinden olan hukuki güvenlik, belirliliği zorunlu kılmaktadır. Belirlilik ilkesine göre yasal düzenlemelerin hem kişiler hem de idare yönünden herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır ve uygulanabilir olması, ayrıca kamu otoritelerinin keyfi uygulamalarına karşı koruyucu birtakım güvenceler içermesi gereklidir. Belirlilik ilkesi, hukuksal güvenlikle bağlantılı olup birey, belirli bir kesinlik içinde hangi somut eylem ve olguya hangi hukuksal yaptırımın veya sonucun bağlandığını, bunların idareye ne tür müdahale yetkisini tanıdığını kanundan öğrenebilme imkânına sahip olmalıdır. Birey ancak bu durumda kendisine düşen yükümlülükleri öngörüp davranışlarını düzenleyebilir. Hukuk güvenliği, kuralların öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de kanuni düzenlemelerde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar. Belirlilik ilkesi yalnızca yasal belirliliği değil, daha geniş anlamda hukuki belirliliği ifade etmektedir. Erişilebilirlik, bilinebilirlik ve öngörülebilirlik gibi niteliksel gereklilikleri karşılaması koşuluyla yasalar, mahkeme içtihatları ve yürütmenin düzenleyici işlemleri ile de hukuki belirlilik sağlanabilir. Aslolan muhtemel muhataplarının mevcut şartlar altında belirli bir işlemin ne tür sonuçlar doğurabileceğini öngörmelerini mümkün kılacak bir normun varlığıdır.
	Anayasa'nın 73. maddesinin üçüncü fıkrasında vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı hükme bağlanmak suretiyle verginin kanuniliği ilkesi benimsenmiş olup bu ilke takdire dayalı keyfi uygulamaları önleyecek sınırlamaların yasada yer almasını gerektirmekte ve vergi yükümlülüğüne ilişkin düzenlemelerin konulması, değiştirilmesi veya kaldırılmasının yasa ile yapılmasını zorunlu kılmaktadır. Buna göre vergide mükellefiyet, matrah, oran, tarh, tahakkuk, tahsil, uygulanacak yaptırımlar ve zamanaşımı gibi konuların yasayla düzenlenmesi zorunludur.