muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1295, Karar No: 2010/1356, Tarih: 15.02.2010

Sosyal Güvenlik Hukuku ilkeleri ve Medeni Kanunun 2. maddesinin uygulanmasının zorunlu bir sonucu olarak sigortalıya uzunca bir süre sigortalı olduğu inancı verildikten ve yaşlılık aylığı bağlanıp ödendikten sonra sigortalılık süresinin ve yaşlılık aylığının iptal edilmesi iyiniyetten uzak olacaksa da kimse kendi hilesinden istifade edemeyeceğinden bu kuralın uygulanabilmesi için hileli şekilde oluşturulan sigortalılık süresi, usulsüz şekilde oluşturulan aylık bağlama işlemi sigortalının da katılımının bulunduğu muvazaalı bir işlem sonucu oluşturulmamalıdır.

Bu halde davacının, iade ile yükümlü olacağı açık olup, İade yükümlülüğünün konusu ve kapsamı ise dava tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 96. maddesine göre belirlenmelidir. Bu maddeye göre; “Kurumca işverenlere, sigortalılara,isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine ,genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere,fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu kanun kapsamındaki her türlü ödemeler; a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa,hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık süre de yapılan ödemeler,bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden…itibaren hesaplanacak olan kanuni faizi ile birlikte …genel hükümlere göre geri alınır…”düzenlemesine göre, davacının kasıtlı ve hileli hareketi ile yaşlılık aylığı bağlanmasına neden olduğu sonucunun oluşması halinde, açıklanan bu madde kapsamında iade ile de yükümlü olduğu açıktır.

Somut olayda sigortalının prim ödeme hesabına yapılan hileli giriş 14.08.1998 tarihinde yüklenmiş ve sigorta başlangıcı 29.09.1983 tarihi olduğu halde ödemeye göre 30.04.1976 sayılması sağlanarak diğer şartların oluştuğu 05.11.2002 tarihli dilekçesi ile aylık talebinde bulunmuştur. Davacı ödemeye ilişkin herhangi bir belge ibraz etmemiştir.Bu halde davacının tahsis talep tarihinde tam yaşlılık aylığı koşulları yönünden prim borcu olduğunu bildiği oluşturulan hileli sigortalılık süresinin, sigortalının da katılımında bulunduğu hileli bir işlem sonucu oluşturulduğunu göstermektedir. Bu durumda davacının olayda,Medeni Kanunun 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kuralının uygulanması isteme hakkının bulunmadığı ortadadır.Ne var ki ;Anayasal Sosyal Güvenlik ilkeleri ve yaşlılık aylığının bağlandığı tarihinde yürürlükte olan 1479 sayılı Yasa gereğince davacının davada ki istemi de dikkate alınarak ,davacının hileli şekilde oluşturulan hizmet süresi iptal edildikten sonra kalan sürelerinin kısmi yaşlılık aylığı yönünden yeterli olup olmadığının araştırılarak, varsa kısmi yaşlılık aylığı şartlarının oluştuğu tarihten itibaren aylık bağlanmasına karar verilmesi gerektiği halde mahkemece bu yöne ilişkin hiç inceleme yapılmadığı gibi davacının kesilen tam aylığına ilişkin prim borcunu sonradan ödeyip ödemediği de araştırılmamıştır.

Yapılacak iş; davacının, aylık bağlama tarihinde yürürlükte olan 1479 Sayılı Yasa gereğince kalan süreleri yönünden kısmi yaşlılık aylığı şartlarının olup olmadığını kurumdan sormak ,varsa şartların oluştuğu tarihi takip eden aybaşından itibaren kısmi yaşlılık aylığı bağlanmasına karar vermek ,davacının iade yükümlülüğüne ilişkin olarakta yukarıda açıklanan 5510 sayılı yasanın 96.maddesinde düzenlendiği şekilde kısmi yaşlılık aylığına karar verilmiş ise, iade yükümlülüğünü bu aylığın bağlanmasından önceki dönem yönünden tamamı üzerinden,sonrasında ise tam aylık ile kısmi aylık arasında ki oluşacak fark kurumdan sorulduktan sonra bildirilen ödemeler yönünden değerlendirmek ,kısmi aylık şartlarının bulunmadığının anlaşılması halinde ise davaya konu miktarlar yönünden açıklanan ilkeler gereğince iade yükümlülüğü yönünden bir karar vermekten ibarettir.Kaldı ki davacının kesilen tam yaşlılık aylığına ilişkin prim borcunu kurumun bildireceği gecikme zammı ve faizi ile ödemesi halinde de ödemeyi takip eden aybaşından itibaren yeniden bağlanabileceği gerçeği dahi mahkemece dikkate alınmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ve özellikle davacının kısmi yaşlılık aylığı şartları yönünde değerlendirme ile iade yükümlülüğü olup olmadığı yolunda yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10887, Karar No: 2012/13682, Tarih: 29.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/10887 E.  ,  2012/13682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, banka tarafından kredi kartı borcu nedeniyle yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15070, Karar No: 2025/4351, Tarih: 18.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15070 E.  ,  2025/4351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, ... adına kayıtlı iş yerinde 30.04.2008 tarihinde işçi olarak işe başladığını, iş yeri tarafından işe giriş bildirgesi ve diğer sigortalılığa ilişkin evrakın Kuruma verildiğini, ... İl Müdürlüğünün 21.03.2022 tarihli yazısı ile denetmen raporuna istinaden anılan iş yerindeki hizmetlerin fiili çalışmaya dayalı olmadığı tespit edildiğinden iptaline karar verildiğinin davacıya bildirildiğini, oysa ki davacının 30.04.2008 tarihinde anılan iş yerinde bilfiil çalıştığını ileri sürerek, aksi Kurum işleminin iptali ile davacının sigorta başlangıç tarihinin 30.04.2008 olduğunun ve 30.04.2008 tarihinde sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinde mevzuata aykırılık bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğunu, davacının, ... unvanlı iş yerinde 30.04.2008 tarihinde işçi olarak işe başladığını, iş yeri tarafından işe giriş bildirgesi ve diğer sigortalılığa ilişkin evrakın Kuruma verildiğini, Kurum resmi kayıtlarının esas olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, aksi Kurum işleminin iptali ile davacının sigorta başlangıç tarihinin 30.04.2008 olduğunun ve 30.04.2008 tarihinde sigortalı çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, aksi Kurum işleminin iptali ile davacının sigorta başlangıç tarihinin 30.04.2008 olduğunun ve 30.04.2008 tarihinde sigortalı çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6808, Karar No: 2014/8487, Tarih: 11.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/6808 E.  ,  2014/8487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin ifadesinde, cep telefonunun işletmeye ait olduğunu ve aynı zamanda çalındığı esnada mağaza çalışanı olan kızı ...’in çantasında bulunduğunu beyan ettiği ve suçun mağduru konumunda bulunan ...’in tanık sıfatıyla duruşmaya çağrı kağıdı ile çağrılması üzerine 14.10.2010 tarihli celsede hazır olduğunda beyanının alındığı ve bu oturum da dahil olmak üzere hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduğunu beyan ederek kamu davasına katılma talebinde bulunmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki (1) nolu bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Temel uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi yerine, “142/1-b-e” şeklinde yazılması sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4504, Karar No: 2008/6860, Tarih: 17.11.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4504 E.  ,  2008/6860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Sözleşmenin feshi davalarında TMK’nın 692. maddesi uyarınca davanın tüm arsa paydaşları tarafından açılması, dava yüklenici tarafından açılıyorsa tüm arsa paydaşlarının davalı olarak gösterilmeleri gerekir. Dava sözleşmenin tarafı olan arsa paydaşlarından birisi tarafından açıldığı takdirde sözleşmenin taraf olan diğer arsa paydaşlarının da davaya rızalarının sağlanması, bu mümkün olmadığı takdirde bu kişilerin tamamının zorunlu dava arkadaşlığı nedeniyle dahili dava yoluyla davanın tarafı olmalarının sağlanması, işin esasının taraf teşkilinden sonra incelenmesi gerekir. Arsa sahipleri veya yüklenici tarafından tapu payı satışı veya bağımsız bölüm satışı yapılmışsa, verilecek sözleşmenin feshi kararı bunların da haklarını etkileyeceğinden davaya karşı rıza ve beyanlarının alınması, bu mümkün olmadığı takdirde dahili dava yolu ile davada taraf olarak yer almalarının sağlanması gerekir. Dairemizin 11.09.2006 günlü bozma ilâmında da bu konuya değinilmiş, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerektiği belirtilmiştir. Bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında sözleşmenin tarafı iken vefat eden Enver Tırpan’ın mirasçılarının Şükran Tırpan ve Vehbi Tırpan vekili davaya muvafakatları olduğunu bildirmişlerdir. Beyanları alınan diğer bazı sözleşme tarafı olan kişilerle tapu paydaşları davaya rızaları bulunmadığını beyan etmişlerdir. Mahkemece de açılan sözleşmenin feshi davasına muvafaklarını bildirmeyenler olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemenin bu kararı Daire'mizin bozma ilâmının yanlış yorumlanmasından kaynaklanmıştır. Yukarıda açıklandığı şekilde davaya muvafakatlarını bildirmeyen sözleşme tarafları ile tapu paydaşlarının davaya dahil edilmeleri gerekirken, bu konuda gereği yapılmadan sadece davaya

muvafakatları bulunmayan paydaşlar olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş sözleşmenin tarafı olan ve davaya muvafakatlarını bildirmeyen .... ve vefat eden ... mirasçıları ... ve ... ile tapu paydaşlarının tamamının dahili dava yolu ile davanın tarafı olmaları sağlandıktan sonra Daire'mizin 11.09.2006 günlü bozma ilâmında belirtildiği şekilde işin esasının incelenmesinden ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4005, Karar No: 2022/2913, Tarih: 28.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/4005 E.  ,  2022/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15096, Karar No: 2007/747, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15096 E.  ,  2007/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi 09.10.2001 tarihli dilekçesiyle, ...-... mahallesi ... mevkii 3525 sayılı parselin, murislerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı, 1942 orman sınırları içindeyse de, 1975 yılında 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkarıldığı, imar ihyasının 50-60 yıl önce tamamlanarak eklemeli olarak zilyet edildiği iddiasıyla, Hazine adına oluşan tapu kaydının iptali ve adına tescilini istemişdir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması, 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

...-... Mahallesi ... mevkii 3525 parsel sayılı 10416 m2 yüzölçümündeki tarla nitelikli taşınmaz, 1988-1992 arasında yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda, ...'in kullanımında olduğu beyanlara yazılarak Hazine adına tesbiti itirazsız kesinleşmesiyle tapuya kayıt edilmiştir.

...-... Mahallesi ... mevkii 3525 parsel sayılı 10416 m2 yüzölçümündeki tarla nitelikli taşınmaz, 1988-1992 arasında yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda, ...'in kullanımında olduğu beyanlara yazılarak Hazine adına tesbiti itirazsız kesinleşmesiyle tapuya kayıt edilmiştir.

I- Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1957 yılında ... makisi olarak tesbit edildiği, 1960 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda orman olarak tapulama dışı bırakıldığı, 1977 yılında Orman Kadastro Komisyonu tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek, 1946 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilip, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, P.8 olarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, yörede 1969 yılında yapılan kısmı arazi kadastrosunun, kadastro yapılan yerlerin orman sınırları içinde olduğundan iptal edildiği, 1345 parsel sayısı ile 1980 yılında Hazine adına tescil edildiği, gerçek kişilerin itirazı üzerine Kadastro Mahkemesinin 11.06.1984 gün ve 1984/417-879 sayılı kararı ile bu tecilin ikinci kadastro sayılarak iptal edildiği, bu arada 2924 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1988 yılında başlanan arazi kadastrosunda çekişmeli parselin kullanıcısı beyanlarda belirtilmek suretiyle Hazine adına tesbit edildiği, 1744 Sayılı Yasa ile

değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan 8 numaralı poligonun 1345 parsel sayısıyla ve 1333548 m2 yüzölçümüyle, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince, Hazine adına tescil edildiği, aynı bölgede, 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan 1348 sayılı parsel ile 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan P.XI, P.XII ve P.XIV sayılı poligonlar tevhit edilerek, 1345 parsel sayısıyla ve 1356 hektar 4329 m2 yüzölçümüyle tapuya kayıt edildiği, 1386 ila 3733, 3840 ila 4046, 4094 ila 4191, 4193, 4196, 4203 ila 4267, 4271, 4272 parsellere bölünerek sayfasının kapatıldığı, çekişmeli parselin bu şekilde yapılan kadastro tesbitlerinin 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında yapılan askı ilanı sonunda kesinleştiği, davacı tarafın tutunduğu 202146 m2 yüzölçümündeki tapu kaydının tarif edilen sınırları itibariyle, revizyon gördüğü parsel dışında sınırlaması itirazsız kesinleşen eylemli devlet ormanları ve Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerinde bulunduğu, tapu kaydındaki mevkii isimlerini ifade eden ve kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kalan eylemli devlet ormanlarından sonra gelen sınırlar itibariyle değişebilir nitelikte sınırlar içerdiği, bu nedenle kapsamının yüzölçümüne değer verilerek saptanacağı, arazi kadastrosunda yüzölçümünden çok fazlaya 195 ila 245 ve 358 ila 372 sayılı kadastro parsellerine toplam 784000 m2 alana uygulandığı, bu parsellerin kadastro tesbitlerinin itirazsız kesinleştiği, bu nedenle tutunulan tapu kaydının çekişmeli parseli kapsamadığı belirlenmiştir.

II. Davacı, davaya konu taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir. Davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

A- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan ... tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı, sonucu ortaya çıkar.

B- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında ... Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...”şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, ... ve bilhassa ... sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır."

şeklindedir.

Görüldüğü gibi yönetmelikte, makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasaya aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.