muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1802, Karar No: 2014/5634, Tarih: 11.03.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/1802 E.  ,  2014/5634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken fazla mesai yaptığını,yıllık izinleri kullanmadığını,tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek yıllık izin,fazla mesai,genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 11.04.2013 tarihli ilamı ile özetle, fazla mesai ücret talebinin reddi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme fazla mesai ücret talebini reddetmiş, diğer alacaklar hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Mahkemece, kısmi bozma kararına uyulması halinde kısmi bozma kararı gereğince inceleme yapılır ve yeni bir hüküm verilir. Mahkemenin kısmi bozma kararı gereğince verdiği yeni hüküm temyiz edilirse, Yargıtay'ca yalnız kısmi bozma kararının kapsamına giren bölüm hakkında temyiz incelemesi yapılır.

Davadaki taleplerden biri veya birkaçı hakkındaki kararın Yargıtay'ın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde mahkemenin kısmi bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu verdiği yeni kararında, infazda tereddüt oluşmaması açısından eski kararının kesinleşen bölümünün de aynen tekrarlanarak “bu konuda verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” diye belirtilmek suretiyle yeni hükümde yer alması gerekmektedir

Somut olayda; davalının sair temyiz itirazlarının reddi nedeni ile dava konusu edilen yıllık izin ücreti ile milli bayram ve genel tatil mesai ücretine ilişkin hüküm kesinleşmiş olup bu alacaklar hakkında tekrar karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması yerinde ise de, kesinleşen bu alacakların miktarı ile faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerini de kapsayacak şekilde tespit hükmü kurulması infazda tereddütleri önlemek bakımından gerekli olduğundan yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nun 370/2.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının, 1 numaralı bendininin tümü ile silinerek yerine;

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nun 370/2.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının, 1 numaralı bendininin tümü ile silinerek yerine;

“1-a)1.028,... TL izin ücreti alacağının 50,00 TL'sine dava tarihi olan .../03/2011 tarihinden itibaren, bakiyesine ise ıslah tarihi olan .../.../2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

b)Takdiren %45 hakkaniyet indirimi uygulandıktan sonra belirlenen 209,11 TL genel tatil ücreti alacağının 200,00 TL'sine dava tarihi olan .../03/2011 tarihinden itibaren, bakiyesine ise ıslah tarihi olan .../.../2012 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,” ilişkin hüküm bölümleri bozma kararı kapsamı dışında kalıp kesinleştiğinden bu konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının davalıya iadesine, 11/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15272, Karar No: 2024/5716, Tarih: 29.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/15272 E.  ,  2024/5716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/13 Esas, 2018/313 Karar

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2014 tarihli ve 2013/104 Esas, 2014/96 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 29.11.2017 tarihli ve 2017/23154 Esas, 2017/25223 Karar sayılı ilâmıyla;

"Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2018 tarihli ve 2018/13 Esas, 2018/313 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, suç tarihinden önce katılanın tarım aletleri satış işi ile uğraştığını bildiğinden Balıkesir ilindeki iş yerini telefonla aradığı, kendisini tanıtarak bir adet süt sağma makinesi ve bir adet yem kırma makinesi satın almak istediğini söylediği, katılanın sanığa inanarak bir adet yem kırma makinesi ile bir adet süt sağma makinesini de yanına alarak 23.06.2012 tarihinde Kırkağaç ilçesine geldiği, galericiler sitesinin önünde sanık ile buluştukları, sanığın tarım aletlerini teslim aldığı ancak parasını 25.06.2012 tarihinde bankaya yatıracağını söylediği, tarafların bu şekilde anlaştıkları, ancak sanığın belirttiği tarihte parayı katılanın banka hesabına göndermediği, katılanın sanığa ulaşamadığı, katılanın sanığı araştırmak üzere tekrar Kırkağaç a geldiği ancak sanığı bulamadığı, söz konusu aletleri de sanığın iade etmediği ve bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2018 tarihli ve 2018/13 Esas, 2018/313 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8257, Karar No: 2015/11334, Tarih: 27.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/8257 E.  ,  2015/11334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı G.. K.. ile davalılar İ.. Ç.., F.. T.. ve E.. A.. arasındaki dava hakkında, Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/11/2012 gün ve 2010/121 Esas 2012/443 Karar sayılı hükmün, Dairemizin 17/11/2014 gün ve 2013/11820-2014/16054 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içerisinde davalı İ.. Ç.. vekilince kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı İ.. Ç..'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 27/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2189, Karar No: 2008/8475, Tarih: 16.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/2189 E.  ,  2008/8475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı idarenin muhtelif adreslerde kurulu bulunan aboneliklerine ait su ve atıksu bedelini ödemediğini ileri sürerek 40.523.183.000 TL asıl alacak, 175.736.458.000 TL gecikme cezası, 29.337.461.240 TL gecikme cezasının KDV'si olmak üzere toplam 245.597.102.240 TL'nın tahsilini, asıl alacağı 20.10.2003 tarihinden itibaren geçecek her ay için yürürlükteki oranlarda gecikme cezası ve KDV uygulanmasını, fazlaya dair haklarının saklı tutulmasını istemiştir.

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu, atıksu bedelinin çevre temizlik vergisi kapsamında olduğu için talep edilemeyeceğini, gecikme cezası ve KDV'nin de istenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle 36.702.53 YTL asıl alacak, 205.073.91 YTL gecikme zammı ve KDV'nin davalıdan tahsiline, asıl alacağa dava tarihinden itibaren 6183 Sayılı Yasadaki gecikme zammı ile gecikme zammının KDV'nin uygulanmasına karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2008/2189-8475

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2008/2189-8475

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının talep edebileceği gecikme zammı 6183 Sayılı Yasadaki gecikme zammı oranları esas alınarak hesaplanmış ve tesbit edilmiştir. Oysaki davacı kurumun kuruluş kanununda alacaklarına 6183 Sayılı yasadaki gecikme zam oranlarının uygulanacağına dair bir hüküm bulunmadığı gibi davacı kurum yaptığı ... itibariyle kamu kurumu niteliğinde de değildir. davacı kurumun aboneleriyle olan ilişkisi özel hukuk hükümlerine tabi olup, aboneyle arasında düzenlenen sözleşmede, fatura bedelinin ödenmemesi halinde 6183 Sayılı Yasadaki hükümlerin uygulanacağı kararlaştırılacağı takdirde 6183 Sayılı Yasanın uygulanmasını isteyebilir. Dosya arasında bulunan ve bir kısmı eksik olan sözleşme fotokopilerinden taraflar arasında 6183 Sayılı yasadaki gecikme zam oranlarının uygulanacağına dair hüküm bulunup bulunmadığı veya 6183 Sayılı Yasaya atıf yapılıp yapılmadığı anlaşılmamaktadır. Bu itibarla öncelikle davaya konu olan bütün aboneliklerin abone sözleşmelerinin asıllarının dosyaya intikali sağlanarak 6183 Sayılıyasadaki gecikme zam oranlarının uygulanmasına olanak sağlayacak hüküm bulunup bulunmadığı belirlenmeli, hüküm bulunmaması halinde çoğun içinde azda vardır kuralı uyarınca davacının asıl alacağı ancak yasal oranda faiz isteyebileceği kabul edilmeli, gerekirse bu hussuta bilirkişiden ek rapor alınarak davacının talep edebileceği birikmiş yasal faiz miktarı tesbit edilerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmelidir. Değinilen bu hususların gözardı edilerek, mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 16.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2088, Karar No: 2020/17305, Tarih: 19.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/2088 E.  ,  2020/17305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, o yer Cumhuriyet savcısının, sanık ... hakkında verilen hükme yönelik bir temyizinin bulunmadığı belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya geçici 5.maddesinin (d) bendi ile, "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4011, Karar No: 2022/7997, Tarih: 09.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4011 E.  ,  2022/7997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27.12.2018 tarih ve 2014/1253 E- 2018/1002 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin ayrı ayrı esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.03.2021 tarih ve 2019/632 E- 2021/390 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin Türkiye ... Bankası A.Ş.'ne ait 3 adet hisse senedini 1965 yılında 15.000 Eski TL karşılığında 3 parça halinde satın alarak bankaya ortak olduğunu, sözkonusu hisse senetlerinin davalı bankaca bugünkü değeri olarak... Bordro Nolu hissenin 25.710 TL, ...Bordro Nolu hissenin 14.750 TL, ... Bordro Nolu hissenin ise 23.600 TL ya isabet ettiğini, bankanın 20/02/2014 tarihli ve 29833736-361/1817 sayılı idari kararına göre toplam hisse alacağının 64.100 TL şeklinde 2001 yılından önceki değeri olarak belirlenmiş olduğunu, bu tespitin hatalı ve yanlış olduğunu, bankanın sadece 1994 yılında 36 TL kar payı ödediğini, bu yıldan sonraki kar paylarının ödenmesi gerektiğini, sahibi olduğu hisse senetlerinin bugünkü değerinin tespitinde maddi hata yapılarak hesaplama yapıldığını ileri sürerek, davalıda bulunan 15.000 eski TL karşılığında 3 adet hisse senetine ait alacak bedelinin güncel değerinin güncellenerek tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının müvekkili bankanın iştiraki ... Yatırım nezdinde 2 yatırım hesabının bulunduğunu, davacının ...Yatırım Menkul Kıymetler A.Ş. nezdinde bulunan 122.000 TL (eski TL) nominal değerindeki hisse senetlerinin 169311 nolu hesabına 24/07/2007 tarihnide girişi yapıldığını, son durum itibariyle hisse senetlerinin 0,68 TL (yeni TL) nominal değere ulaştığını, davacının müvekkili banka nezdinde bulunan hisselerinin 13/05/2011 tarihinde bankanın Eminönü Şubesine 247.500 (eski TL) değerinde 11.hisse senetlerini ibraz ettiğini, ilgili hisse senetlerinin değişim ve bedelsiz sermaye artırımlarınnı tamamlandığı ve hisse senetlerinin 1.97 TL nominal değere ulaştığı, 22/06/2011 tarihinde banka nezdinde bulunan 414483 nolu hesaba aktarıldığını, ilgili sayılı hisse senetlerinin temettü ödemelerinin yapıldığını, davacının 1965 yılında satın aldığı hisselereni bugünkü değerinin tespitini talep ettiğini, davacının hisselerinin bugünkü değerlerinin belirtildiğini, hesaplamalarda herhangi bir hata bulunmadığını, bu durumun müvekkili bankanın defter ve kayıtları incelenmesi sonucunda ortaya çıkacağını, yatırım hesabında olmayıp fiziken elinde bulunan hissedarların hisse senetlerinin bedelli, bedelsiz ve temettü işlemlerinin kendileri tarafından müracaat edilmesi durumunda yapıldığını, davacı tarafından müvekkili bankaya müracaat edilerek bedelli bedelsiz sermaye artırımını talep edilmediğini, davacının hisse senetleri ile ilgili olarak bedelli sermaye artırımlarına yasal süreleri içerisinde katılmamasından dolayı bu tercihin sonuçlarının yine davacıya ait olduğunu ve bankanın sorumlu tutulamayacağını ayrıca zamanaşımı itirazında bulunduklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı banka kayıtları ve bilirkişi raporlarına göre davalı bankanın kurucu hisse senedi sahipleri arasında davacının isminin mevcut olmadığını, davacıya ait hisse senetlerinin adi nama yazılı hisse senetleri oldukları ve değerinin sermaye artırımları sonucunda 1,03 TL (yeni TL) olduğunu, hisse senetlerinin saklandığı merkezi kayıt kuruluşu nezdinde davacı adına saklamada bulunan T.Garanti Bankası A.Ş. hisse senedi adedinin nominal değerinin 2.656 TL, pay adedinin 265,6 adet olduğu ve davacı adına saklamada bulanan 2.656 nominal Garanti Bankası hisse senedinin dava tarihindeki karşılığının 22,04 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacıya ait senetlerin sermaye arttırımları sonucunda 1,03 TL oldukları, hisse senetlerinin saklandığı merkezi kayıt kuruluşu nezdinde davacı adına saklamada bulunan T.Garanti Bankası A.Ş. hisse senedi adedinin nominal değerinin 2.656 TL, pay adedinin 265,6 adet olduğu ve davacı adına saklamada bulanan 2.656 nominal Garanti Bankası hisse senedinin dava tarihindeki karşılığının 22,04 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı yanın istinaf başvurusu yönünden; mahkemece davalı banka kayıtları da inceletilmek suretiyle dört farklı bilirkişi raporu alınmış olup, alınan bilirkişi raporu içeriğindeki tespitler ışığında davacı hisselerinin kurucu pay senedi niteliğinde olmadığı sonucuyla karar verildiği, davacı hisse senetlerinin kurucu pay senedi olduğu iddiasının araştırılmış olduğu, bu kapsamda alınan raporların denetime elverişli olduğu, davalı yanın istinaf başvurusu yönünden ise; davacının açtığı dava HMK'nın 106. maddesi kapsamında tespit davası olup, mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın kabulü ile davacının hisselerinin niteliği ve dava tarihindeki toplam değerinin tespiti yönünde karar verilmiş olmakla, HMK'nın 326. maddesi uyarınca mahkemece yargılama gideri ve vekalet ücretinden davalının sorumlu olması yönünde kurulan hükmün isabetli olduğu gerekçeleri ile, her iki taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekillerince temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 09/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.