muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/3988, Karar No: 2024/3040, Tarih: 17.09.2024

-2.5.6 maddesinin 3. paragrafında yer alan “en fazla 20,0 m olmalıdır” ibaresi yönünden; dava konusu Teknik Şartnamenin ilgili paragrafında, sifonik etkinin oluşması için su sütunu yüksekliğinin minimum 3 m ve sifonik sistem tasarımında iki süzgeç arasındaki maksimum mesafenin 20 m olarak tanımlandığı, yapılan literatür araştırmasında, sifon etkisinin oluşabilmesi için tanımlanan 3 m su sütunu yüksekliğinin teknik gereklilik açısından uygun bir değer olduğunun değerlendirildiği, her ne kadar çatı sisteminden yağmuru drene edecek süzgeç arası mesafe ve süzgeç sayısı yapılan hidrolik hesaplamalar sonucunda belirlense de bu tür teknik şartnamelerde sitemin bütününün belirtilen şekilde performans göstermesini sağlamak amacıyla minimum ve maksimum değerlerin tanımlanabilmekte olduğu, tanımlanan bu minimum ve maksimum değerlerin çatı drenaj sisteminin fonksiyonel gereksinimleriyle ilgili olduğu, özetle sistemin deşarj kapasitesi güvenliği için tanımlanmış olan süzgeçler arası mesafenin en fazla 20,0 m olması ve sifonik etkinin oluşması için su sütunu yüksekliğinin minimum 3 m oluşması gerektiği yolundaki düzenlemelerin ve özel koşullara yer verilmemesinin bilimsel ve teknik gereklere uygun olduğu ,
	-2.5.6 maddesinin 4. ve 5. paragrafları yönünden; dava konusu Teknik Şartnamede yağmur suyu tesisat sistemi uygulamalarında tek bir plastik boru malzeme olan HDPE’nin tanımlandığı, düzenlemede bina drenaj sistemlerinde kullanılan polipropilen ve PVC borular için bir açıklama bulunmadığı, bu alternatif malzemeler için de montaj yöntemlerinin TS EN 12056-5’deki montaj kısmındaki talimatlara atıfta bulunularak açıklanması gerektiği, bu haliyle eksik düzenleme bulunduğu
	-2.5.6 maddesinin 8. paragrafı yönünden; pik boruların karbon içeren pik dökme demirden imal edildiği, ısıl genleşme katsayısının kimyasal kompozisyona göre değişkenlik gösterdiği ve ortalama 0.011 mm/mK civarında olduğu, ısıl genleşme katsayısı 0.106-0.198 mm/mK arasında değişen HDPE borulara göre pik boruların ısıl genleşme katsayılarının yaklaşık 10-18 kat arasında daha düşük olduğu, pik boruların ısıl genleşme katsayısının betona (ısıl genleşme katsayısı: 0.010-0.0136 mm/mK) yakın olduğu için betonla sorunsuz olarak sabitlendiği ve genleşme soketi gerektirmediği, dava konusu Teknik Şartnamede pik demirin ısıl genleşme katsayısının maksimum 0.0105 mm/mK olarak verilmesinin beton için tanımlanan minimum ısıl genleşme katsayısına yakın olduğu için uygun olduğu,

2.5.6.1 maddesinin 1. paragrafı yönünden; dava konusu Teknik Şartnamenin bu paragrafında alternatif boru malzemelerine (Polipropilen, TPO, GRP, PO gibi) ve farklı boru montaj yöntemlerine yer verilmediğinden eksik düzenleme olduğu, bu alternatif malzemeler için de montaj yöntemlerinin TS EN 12056-5’deki montaj kısmındaki talimatlara atıfta bulunularak açıklanması gerektiği; diğer taraftan Teknik Şartnamede sifonik süzgeçlerin girdap kırıcı yapıya ve yaprak tutucuya sahip olması gerektiğinin düzenlendiği, oluşan girdap nedeniyle girdap kırıcının olmasının teknik bir gereksinim olduğu ve yapılan literatür araştırmasında bu tür teknik önlemlerin alındığının anlaşıldığı, benzer şekilde, yapraklar tarafından süzgeçlerin tıkanmasının sistem açısından önemli bir risk faktörü olduğu ve tasarım aşamasında dikkate alınması gerektiği, fakat tutucu sifonik sistemlerde süzgecin yaprak tutuculu veya yaprak tutucusuz olarak kullanılmasının, uygulamanın ihtiyacına ve projenin özelliklerine bağlı olduğu, hangi tip süzgecin tercih edileceğinin, projenin coğrafi konumu, yağış miktarı, yerel yaprak miktarı ve bakım kolaylığı gibi faktörlere göre belirlenmesi gerektiği, eğer projenin olduğu bölgede yaprak ve atık miktarı yüksekse yaprak tutuculu süzgeç tercih edilerek sistemin tıkanmamasının sağlanabileceği, ancak suyun hızlı akışının önemli olduğu durumlarda yaprak tutucusuz süzgeç kullanılmasının uygun olacağı, bu nedenle süzgecin yaprak tutuculu veya yaprak tutucusuz olarak kullanılmasının Genel Teknik Şartnamenin konusu olmadığı, yağmur suyu tesisat sisteminin yapılacağı bölgenin karakteristik özelliklerine bağlı olarak ilgili idarenin hazırlayacağı Özel Teknik Şartnamenin konusu olması gerektiği ve bu tür teknik bilgilerin Özel Teknik Şartnamede tariflenmesi gerektiği,
	-2.5.6.2 maddesinin 1. paragrafı yönünden; düzenlemede bina drenaj sistemlerinde kullanılan polipropilen ve PVC borular için bir açıklama bulunmadığı, dava konusu Teknik Şartnamede yağmur suyu tesisat sistemi uygulamalarında farklı boru malzemeleri için montaj ve sızdırmazlık testinin açıklandığı, bu kısımda bunun yerine, TS EN 12056-5’deki niteliklere ilişkin kriterlere, montaj ve deneyler kısmındaki talimatlara atıfta bulunulması gerektiği, eksik ve hatalı düzenleme bulunduğu,

-2.5.6.2 maddesinin 1. paragrafı yönünden; düzenlemede bina drenaj sistemlerinde kullanılan polipropilen ve PVC borular için bir açıklama bulunmadığı, dava konusu Teknik Şartnamede yağmur suyu tesisat sistemi uygulamalarında farklı boru malzemeleri için montaj ve sızdırmazlık testinin açıklandığı, bu kısımda bunun yerine, TS EN 12056-5’deki niteliklere ilişkin kriterlere, montaj ve deneyler kısmındaki talimatlara atıfta bulunulması gerektiği, eksik ve hatalı düzenleme bulunduğu,
	-2.5.6.2 maddesinin 2. paragrafı yönünden; HDPE boruların kaynaklanması için genellikle elektrofüzyon ve alın kaynağı yöntemlerinden birinin kullanılabildiğinin uluslararası referanslarda da belirtildiği, bu bakımdan HDPE boruların kaynaklanması için Teknik Şartnamede önerilen elektrofüzyon ve alın kaynağı yöntemlerinin uygun olduğu, ayrıca HDPE borular ve ek parçaları için Teknik Şartnamede önerilen HDPE 100 malzemesinin akma dayancının ve elastik modülünün HDPE 80 malzemeye göre daha yüksek olduğu, bundan dolayı HDPE 100 malzeme kullanımıyla aynı su basıncında daha ince et kalınlığına sahip boru kullanımının mümkün olabildiği, HDPE 80 malzemelerin kullanılması durumunda ise boru et kalınlığının artış göstermekte olduğu, fakat hem HDPE 100 hem de HDPE 80 malzemelerinin benzer yağmur suyu sistemlerinde kullanıldığı, EN 1519-1 Standardında hem HDPE-80 hem de HDPE-100 malzemesinin yer aldığı ve her iki malzemenin de birbirine uyumlu birleştirilebilir malzemeler olarak tanımlandığı, bu bakımdan Teknik Şartnamede HDPE borular için belirlenen malzemeler (HDPE-80 ve HDPE-100) ve atıfta bulunulan standartların uygun olduğu, bununla birlikte düzenlemede "HDPE borular ile ek parçalarının EN 1519-1 standardına uygun olarak üretilmiş olması" gerektiğinin belirtilmekle yetinilmesinin esiklik olduğu, "HDPE boruların tamamının fabrikadan temperli, ek parçalarının ise tamamının fabrikadan orijinal enjeksiyon ile üretilmiş olması’’ şeklinde bir ifadenin Teknik Şartnamede yer almamasının eksik düzenleme teşkil ettiği,
	-2.5.6.2 maddesinin 3. paragrafı yönünden; 
	-uluslararası sifonik sistemler incelendiğinde gözlem kutusunun zaruri bir bileşen olmadığı kanaatinin oluştuğu, sistemin çalışması için kritik öneme sahip bir bileşen olmadığı gibi, genel şartnamenin değil fazla yağış alan bölgelere bağlı olarak özel şartnamenin konusu olabileceğinin değerlendirildiği, dolayısıyla gözlem ve müdahale kutusuna yönelik düzenlemenin yer almamasının uygun olacağı kanaatine varıldığı, 
	-gözlem ve müdahale kutusunun gerekli görülmesi halinde ise, 
	a) kutu için polikarbonat gibi dayanıklı, hafif ve şeffaf alternatif malzemelerin tanımlanması gerektiği,

-gözlem ve müdahale kutusunun gerekli görülmesi halinde ise, 
	a) kutu için polikarbonat gibi dayanıklı, hafif ve şeffaf alternatif malzemelerin tanımlanması gerektiği,
	b) "şeffaf" olması gerektiği düzenlemesinin, yağmur suyu sisteminin etkin işleyişi için önemli bir faktör olduğu, içinde ne olduğunu görmeyi sağlaması sayesinde şeffaf kutunun müdahalelerin ve incelemelerin daha etkili bir şekilde yapılmasına olanak tanıdığı, bu düzenlemenin yağmur suyu sisteminin performansını ve bakımını artırabileceği ve bu nedenle bilimsel ve teknik açıdan uygun bir gereklilik olarak değerlendirilebileceği, 
	-süzgeçlerin yatay boru hattına bağlanma araçları arasında "uygun fittingsler" ibaresine yer verilmemesinin, yağmur suyu sisteminin bağlantılarının ne şekilde yapılabileceği konusunda belirsizlik yaratabileceği, bu nedenle, uygun fittingslerin belirtilmesinin sistemin doğru şekilde kurulması ve işletilmesi açısından önemli olduğu, diğer yandan bu tür teknik bir konu için özel bir şartname hazırlanmasının zaruri olduğu ve bu konunun genel şartnamenin değil özel şartnamenin konusu olabileceği, dolayısıyla bu yönden eksik düzenleme bulunmadığı,
	-2.5.6.2 maddesinin 4. paragrafı yönünden; pik boruların kullanımında sızdırmazlığın sağlanmasının, sıvı akışının kontrolü ve sistem verimliliği açısından kritik bir faktör olduğu, özel kelepçelerle sağlanan sızdırmazlığın, boru bağlantılarının güvenliğini artırabileceği ve sızıntı riskini azaltabileceği, bu durumun, yağmur suyu sisteminin uzun ömürlülüğü ve işlevselliği için önemli olduğu, pik borular için özel kelepçelerle sızdırmazlık sağlamanın, bu boruların yapısal özellikleri ve işlevselliği açısından (bilimsel açıdan) uygun bir yaklaşım olduğu, teknik açıdan, pik boruların sızdırmazlık sağlama işlevini yerine getirmek için özel kelepçelerin kullanılmasının, boru bağlantılarının güvenliğini artırmak için uygun bir uygulama olduğu, bunun sistemin sağlıklı işleyişini destekleyebileceği ve bakım gereksinimlerini azaltabileceği, sonuç olarak, dava konusu düzenlemenin, bilimsel ve teknik açıdan uygun bir gereklilik olduğu,
	-2.5.6.2 maddesinin 5. paragrafının 3. cümlesi yönünden; cümlede tanımlanmış olan maksimum negatif basınç -800 mbar değerinin -8.157 m su sütunu değerine karşılık gelmekte olduğu, bu tür sifonik sistemlerde -9 m su sütunu değerlerine kadar en büyük negatif basıncın oluşabileceğinin literatürde rapor edildiği, dolayısıyla burada tanımlanmış olan -800 mbar maksimum negatif basınç değerinin bilimsel ve teknik açıdan uygun olduğu, bununla birlikte dava konusu düzenlemede TS EN 12056-3 Standardındaki niteliklere ilişkin kriterlere atıfta bulunarak borular ve bağlantı parçalarının bu tasarım gereksinimini (en büyük negatif basınç) karşılaması gerektiğinin belirtilmemesinin eksik düzenleme niteliğinde olduğu,

-2.5.6.4 maddesi ve başlığı yönünden; paragrafta tanımlanmış olan askı sisteminin sadece HPTP (yüksek performanslı termoplastik) boru için tanımlandığı, 2.5.6.3. maddesinde HDPE, 2.5.6.5. maddesinde pik boruların askı sistemlerinin düzenlenmesine rağmen, ısıl genleşme katsayıları ve dolayısıyla oluşacak gerilme değerleri farklı olan diğer  PP, GRP, PVC, ABS boru malzemeleri için de düzenleme yapılması, ayrıca askılama sistemlerinin tanımlanarak askı montaj işlemlerinin VDI3806/DIN EN 12056/DIN1986-100 standartlarına ve üretici montaj kataloğuna göre yapılması gerektiği hususlarının düzenlenmesi gerektiği, bu nedenle eksik düzenleme bulunduğu,
	-2.5.6.5 maddesi ve başlığı yönünden; paragrafta tanımlanmış olan askı sisteminin sadece pik boru için tanımlandığı, 2.5.6.3. maddesinde HDPE, 2.5.6. maddesinde HPTP boruların askı sistemlerinin düzenlenmesine rağmen, ısıl genleşme katsayıları ve dolayısıyla oluşacak gerilme değerleri farklı olan diğer PP, GRP, PVC, ABS boru malzemeleri için de düzenleme yapılması, ayrıca askılama sistemlerinin tanımlanarak askı montaj işlemlerinin VDI3806/DIN EN 12056/DIN1986-100 standartlarına göre yapılması gerektiği, bu nedenle eksik düzenleme bulunduğu,
	-Sonuç Olarak; 
	Dava konusu Teknik Şartnamenin ilgili bölümlerdeki en önemli eksikliğin Pis Su Tesisatı Sistemleri ve Yağmur Suyu Tesisat Sistemleri için alternatif boru malzemelerine ve boru montaj tekniklerine yer verilmemesi olduğu,
	Plastik boru malzemesi çeşitliliği olmadığından dava konusu Teknik Şartnamede rekabet koşullarının kısıtlandığı ve eksik düzenleme olduğu,
	Dava konusu Teknik Şartnamenin 1.3. maddesinde, Türk Standardı bulunmayan cihaz ve malzemelerin, uluslararası uygun bir standarda uygun olmak ve ithalat onayı alınmak kaydıyla kullanılabileceğinin belirtildiği, dolayısıyla Pis Su Tesisatı Sistemleri ve Yağmur Suyu Tesisat Sistemleri için alternatif plastik boru malzemelerinin (PVC, polipropilen) ve boru montaj tekniklerinin kullanılmasını kısıtlayıcı bir neden bulunmadığı,
	Bu kapsamda, dava konusu Teknik Şartnamenin ilgili maddelerinde tek bir plastik boru malzemesinin (HDPE) tanımlanması yerine, yürürlükteki TS EN 12056-1 Standardındaki performans ve genel kurallara atıfta bulunulmak suretiyle güncellenme yapılması gerektiği" şeklinde değerlendirme ve tespitlere yer verilmiştir.
 Bir uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için hukuk dışında, özel veya teknik bir bilginin gerekmesi halinde konunun uzmanı olan bilirkişilerin görüşlerinin alınması ve bu vesile ile uyuşmazlığın en doğru şekilde çözüme kavuşturulması amaçlanmaktadır. Bilirkişilerin uyuşmazlık konusunda sahip oldukları özel ve teknik bilgiye dayanarak vermiş oldukları bilirkişi raporu aracılığıyla hukuka uygun karar verebilmek için gerekli verilere ulaşmak mümkün olmaktadır.

Bir uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için hukuk dışında, özel veya teknik bir bilginin gerekmesi halinde konunun uzmanı olan bilirkişilerin görüşlerinin alınması ve bu vesile ile uyuşmazlığın en doğru şekilde çözüme kavuşturulması amaçlanmaktadır. Bilirkişilerin uyuşmazlık konusunda sahip oldukları özel ve teknik bilgiye dayanarak vermiş oldukları bilirkişi raporu aracılığıyla hukuka uygun karar verebilmek için gerekli verilere ulaşmak mümkün olmaktadır. 
Her ne kadar söz konusu hallerde bilirkişinin görüşünün alınması hukuki bir zorunluluk ise de, bu durum, mahkemece her hal ve şartta rapora bağlı kalınmasının mecburi olduğu anlamına gelmemektedir. Raporun yeterince açıklayıcı olmadığına veya çelişkili bulunduğuna kanaat getiren mahkeme, aynı bilirkişiden/bilirkişi heyetinden ek rapor isteyebileceği gibi, yeni bir bilirkişi/bilirkişi heyeti belirleyerek tekrar bilirkişi incelemesi de yaptırabilir.
Mahkemenin, raporda yapılan tespitleri ve elde edilen verileri 2577 sayılı Kanun'un atıfta bulunduğu 6100 sayılı Kanun'un 282. maddesi uyarınca serbestçe değerlendirerek hüküm kurmasında hukuki bir engel bulunmamaktadır. Bununla birlikte, mahkemece söz konusu değerlendirme yapılırken gerekçenin açık ve net olarak ortaya konulması suretiyle rapordan farklı bir sonuca ulaşılması gerekmektedir. Bir başka ifadeyle, raporun değerlendirilmesinde mahkemeye tanınan takdir yetkisi keyfi ve sınırsız bir yetki olmayıp kararda makul ve meşru sebeplerin gösterilmesi halinde rapordan farklı bir sonuca varılması gerekir.
Bu çerçevede, Dairemizin E:... sayılı dosyasında yapılan değerlendirmede, yukarıda özetlenen ve anılan dosyaya sunulan ek bilirkişi raporuna taraflarca yapılan itirazların raporu kusurlandırmayacağı ve anılan raporun karar gerekçesinde belirtilen kısımları haricinde hükme esas alınabilecek nitelikte olduğu kanaatine varılmıştır. 
	Bu itibarla, bahse konu ek bilirkişi raporunun bu dosyada da kısmen hükme esas alınması uygun görülmüştür.
	Dava Konusu Teknik Şartnamenin İncelenmesi:
	1) Makine Tesisatı Genel Tasarım Teknik Şartnamesinin 2.4.4.3 maddesinin beşinci paragrafının birinci cümlesinin, 2.5.3 maddesinin beşinci ve yedinci paragraflarının, 2.5.6 maddesinin dördüncü paragrafının, 2.5.6.1 maddesinin birinci paragrafının (boru ve malzemelere ilişkin düzenlemeleri yönünden), 2.5.6.4. ve 2.5.6.5. maddelerinin başlıklarıyla birlikte incelenmesi:
	Dava konusu Makine Tesisatı Genel Tasarım Teknik Şartnamesi, 4734 ve 4735 sayılı Kanunlar kapsamında bulunmayan özel ve tüzel kişiler ile kamu kuruluşlarına ait mevcut ve yeni yapılacak tüm yapıların makina tesisatının mevzuata uygun olarak tasarımını, kullanılacak malzeme ve mamulün genel teknik ve özelliklerini, ilgili cihazların teminini, montajını ve işletmeye alımıyla ilgili teknik esasları belirleyen, ülke çapındaki bütün yapılarda uyulması gereken kuralları içeren bir düzenlemedir.

Dava konusu Makine Tesisatı Genel Tasarım Teknik Şartnamesi, 4734 ve 4735 sayılı Kanunlar kapsamında bulunmayan özel ve tüzel kişiler ile kamu kuruluşlarına ait mevcut ve yeni yapılacak tüm yapıların makina tesisatının mevzuata uygun olarak tasarımını, kullanılacak malzeme ve mamulün genel teknik ve özelliklerini, ilgili cihazların teminini, montajını ve işletmeye alımıyla ilgili teknik esasları belirleyen, ülke çapındaki bütün yapılarda uyulması gereken kuralları içeren bir düzenlemedir. 
	Davalı idarenin savunmasında, Makine Tesisatı Genel Tasarım Teknik Şartnamesinin hazırlanışı sürecinde, kullanılacak malzemeler belirlenirken piyasada temin edilme, kullanım yaygınlığı, ülke genelinde temin edilebilirliği ve servis durumu da gözetilerek tek marka ve modele yönlendirmeyecek ve rekabet ortamını koruyacak şekilde belirlendiği, özellikle patentli ürünlerin tek bir firma tarafından imal/ithal edilen ve piyasada rakibi olmayan ürünlerin genel teknik şartnamelere dâhil edilmemesine ve idarelerin belli marka ve modele yönlendirilmemesi hususuna hassasiyet gösterildiği ifade edilmiştir.
	Bununla birlikte, dava konusu Teknik Şartnamede alternatif boru sistemlerine ve malzemelerine yer verilmesinin, idarelerin belirli bir marka/modele yönlendirmesi şeklinde yorumlanamayacağı, aksine tek tip malzemeye izin verilmesinin bu sonucu doğuracağı ve Teknik Şartname kapsamındaki işleri yürütecek kişi ve kuruluşların serbest piyasa koşulları ile yerel/özel ihtiyaçlara uygun boru ve malzeme teminine engel olacağı, bu haliyle gerek maliyet gerekse ihtiyaca uygunluk yönünden yukarıda özetlenen bilirkişi raporunda teknik ve bilimsel gerekleri karşıladığı belirtilen boru ve malzemelere dava konusu düzenlemede yer verilmemesinin, başka bir ifadeyle bilimsel ve teknik verilere aykırı olarak alternatif malzeme ve sistemlerin düzenleme dışı bırakılmasının ve ilgililere seçimlik hak tanınmamasının kamu yararına aykırı olacağı sonucuna varılmıştır.
	Bu nedenle, Makine Tesisatı Genel Tasarım Teknik Şartnamesinin anılan maddelerinde, alternatif sistemlere, malzemelere ve tekniklere yer verilmemek suretiyle yapılan eksik düzenlemelerin iptali gerekmektedir.
	2) Makine Tesisatı Genel Tasarım Teknik Şartnamesinin 2.5.2. maddesinin birinci paragrafının ikinci ve üçüncü cümlesinin, 2.5.6. maddesinin ikinci paragrafının,  üçüncü paragrafında yer alan "en fazla 20,0 m olmalıdır" ibaresinin, sekizinci paragrafının ve 2.5.6.2 maddesinin dördüncü paragrafının incelenmesi:
	Aktarılan bilirkişi raporunda değerlendirildiği üzere, Makine Tesisatı Genel Tasarım Teknik Şartnamesinin dava konusu edilen bu maddelerinin bilimsel ve teknik verilere uygun olarak ve mevzuat hükümlerinin verdiği yetki doğrultusunda hazırlandığı anlaşıldığından, Makine Tesisatı Genel Tasarım Teknik Şartnamesinin dava konusu edilen bu maddelerinde üst hukuk normlarına ve hukuka aykırılık görülmemiştir.
	3) Makine Tesisatı Genel Tasarım Teknik Şartnamesinin 2.5.6. maddesinin 5. paragrafının incelenmesi:

3) Makine Tesisatı Genel Tasarım Teknik Şartnamesinin 2.5.6. maddesinin 5. paragrafının incelenmesi: 
	17/10/2023 tarihli ek bilirkişi raporunun “Soru 4” başlıklı kısmında, Teknik Şartnamenin 2.5.6. maddesinin 4. paragrafı bakımından yeterli açıklama yapıldıktan sonra, her ne kadar aynı soru içeriğinde 5. paragrafın metnine yer verilmiş ise de, maddenin 5. paragrafı yönünden herhangi bir hukuka aykırılık ya da eksik düzenleme tespitine yer verilmediği görülmektedir.
	Bilirkişi raporunun bir bütün olarak incelenmesinde ise, aynı maddenin 8. paragrafında da pik borulara ilişkin detayların yer aldığı ve bu paragraf yönünden alternatif boru ve malzemelere yer verilmemesi nedeniyle eksik düzenleme içerdiği şeklinde bir yoruma varılmayıp pik borularla sınırlı olarak yapılan inceleme sonucu kuralın bilimsel ve teknik gereklere uygun olduğunun bildirildiği görülmektedir.
	Bu durumda, raporda, maddenin 5. paragrafının metnine yer verildikten sonra bu paragraf yönünden herhangi bir hukuka aykırılık ya da eksik düzenleme tespitine yer verilmemiş olduğu ve aynı maddenin pik boruları düzenleyen 8. paragrafı yönünden de eksik düzenleme bulunduğu yönünde görüş bildirilmediği dikkate alındığında, Teknik Şartnamenin 2.5.6. maddesinin 5. paragrafının iptalini gerektirir bir husus bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.
	4) Makine Tesisatı Genel Tasarım Teknik Şartnamesinin 2.5.6.1 maddesinin birinci paragrafının girdap kırıcı ve yaprak tutucuya ilişkin düzenlemeleri yönünden incelenmesi: 
	Hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda, sifonik süzgeçlerde girdap kırıcının olmasının teknik bir gereklilik olduğu ve yapılan literatür araştırmasında bu teknik önlemin ABD, Avrupa ülkelerinde alındığının anlaşıldığı belirtilmiştir. Dolayısıyla dava konusu kuralda aranan “girdap kırıcı yapıya sahip olma” kriterinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
	Yaprak tutucuya ilişkin düzenlemeye gelince; ek bilirkişi raporunda, süzgeçlerin yapraklar tarafından tıkanmasının önemli bir risk faktörü olduğu, bu nedenle sistemlerin tasarımı aşamasında bu hususun dikkate alınması gerektiği, bununla birlikte süzgecin “yaprak tutuculu” ya da “yaprak tutucusuz” olarak projelendirilip kurulmasının, yağmur suyu tesisat sisteminin yapılacağı bölgenin karakteristik özelliklerine (ağaçlı ortamın varlığı, suyun akış hızının önemi vb.) bağlı olarak hazırlanacak Özel Teknik Şartnamede (kurumlarca düzenlenecek özel şartnameler ya da gerçek/tüzel kişilerce hazırlanacak teknik projeler) belirlenmesi gerektiği, ülke çapında uyulması zorunlu olan Genel Teknik Şartnamenin konusu olmaması gerektiği yolunda görüş bildirilmiştir.