muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/3989, Karar No: 2024/3039, Tarih: 17.09.2024

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2. maddesinin 2. fıkrasında, “İdari yargı yetkisi, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır. İdari mahkemeler; yerindelik denetimi yapamazlar, yürütme görevinin kanunlarda ve Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinde gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı veremezler.” hükmü yer almaktadır.
Günün koşullarına göre farklı olaylara karşı farklı işlem tesis etme ihtiyacı veya teknik ve uzmanlık gerektiren konularda tesis edilecek olan işlemlerin sınırlarının tam olarak belirlenememesi durumlarında, idareye hukuk sınırları içinde serbest bir alanda hareket etme imkanı tanınmaktadır. Hukuk kuralları ile idareye tanınan bu serbestiye idarenin takdir yetkisi denmektedir. Başka bir anlatımla, hukuk kuralları ile idarenin bulunacağı tasarrufun kesin sınırlarla belirlenmemiş olduğu durumlarda idarenin takdir yetkisinden bahsedilmektedir. Takdir yetkisi özetle, idarenin uygun olan çözüm şeklini seçebilme özgürlüğüdür. 
Öncelikle dava konusu Teknik Şartnamede, alt yapı sistemlerinde yerli üretim boru ve malzemeler kullanılmasının öngörüldüğü, böylelikle yerli üretim ve üreticinin desteklenmesinin, yerli malı ticaretinin gelişmesinin amaçlandığı anlaşıldığından, davalı idarenin takdir yetkisini hukuka ve kamu yararı amacına uygun kullandığı sonucuna varılmaktadır. 
Öte yandan, dava konusu Teknik Şartnamenin 2.5.6.1 maddesinin birinci paragrafında yer alan yaprak tutucu zorunluluğu yönünden, kararda da belirtildiği üzere, dava konusu düzenlemenin, uzun süreli sıhhi kullanımı gereken yağmur suyu tesisatına yönelik kural ihtiva ettiği, bu açıdan söz konusu sistemlerin yıllara sari kullanımı sırasında süreç içerisinde meydana gelecek değişikliklere (yeni ağaç dikimleri, tarımsal üretim artışı vb.) uyum sağlayabilecek nitelikleri de taşıması gerektiği, aksi takdirde sistemin yeniden kurulmasının daha çok emek, zaman ve para kaybına, daha açık bir ifadeyle kamu zararına neden olacağı dikkate alındığında; ülke çapında süzgeçlerde kural olarak yaprak tutucu bulunması zorunluluğu aranmasında hukuka ve kamu yararına aykırı bir yönün bulunmadığı sonucuna varılmıştır. 
Ayrıca, Teknik Şartnamenin "Projeler" başlıklı 1.2. maddesi uyarınca, ilgili idarenin onayıyla özel teknik şartnameler ile teknik projelerde, yerel ihtiyaç ve farklı koşullar gözetilerek değişiklik yapılabileceği açık olduğundan, dava konusu paragrafta "yaprak tutuculu-tutucusuz" tercihinin ilgililere bırakılmaması yönünden teknik anlamda bir eksik düzenlemeden de bahsedilemeyeceği anlaşılmaktadır. 
Bu nedenle, anılan paragrafta da hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ayrıca, Teknik Şartnamenin "Projeler" başlıklı 1.2. maddesi uyarınca, ilgili idarenin onayıyla özel teknik şartnameler ile teknik projelerde, yerel ihtiyaç ve farklı koşullar gözetilerek değişiklik yapılabileceği açık olduğundan, dava konusu paragrafta "yaprak tutuculu-tutucusuz" tercihinin ilgililere bırakılmaması yönünden teknik anlamda bir eksik düzenlemeden de bahsedilemeyeceği anlaşılmaktadır. 
Bu nedenle, anılan paragrafta da hukuka aykırılık görülmemiştir.
Son olarak, Teknik Şartnamenin 2.5.6.2 maddesinin 3. paragrafının ikinci cümlesinde yer alan "fleksible boru" ibaresi yönünden, bağlantı yerlerinde kural olarak esnek boru kullanılmasının öngörülmesinin teknik ve bilimsel açıdan uygun bulunduğu, fleksible boruya uygun olmayacak bağlantı noktaları bakımından ise yine Teknik Şartnamenin "Projeler" başlıklı 1.2. maddesi uyarınca, ilgili idarenin onayıyla özel teknik şartnameler ile teknik projelerde, yerel ihtiyaç ve farklı koşullar gözetilerek değişiklik yapılabileceği dikkate alındığında, dava konusu düzenlemede de hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Bu nedenle, dava konusu Makine Tesisatı Genel Tasarım Teknik Şartnamesinin 2.4.4.3 maddesinin beşinci paragrafının birinci cümlesi, 2.5.3 maddesinin beşinci ve yedinci paragrafları, 2.5.6. maddesinin dördüncü paragrafı, 2.5.6.1 maddesinin birinci paragrafının boru ve malzeme türleri ile yaprak tutucuya ilişkin düzenlemeleri, 2.5.6.4. ve 2.5.6.5. maddeleri (başlıkları dahil) yönünden eksik düzenleme bulunmadığı, 2.5.6.2. maddesinin üçüncü paragrafının ikinci cümlesinde yer alan "fleksible boru" ibaresi yönünden ise hukuka aykırılık bulunmadığı, bu nedenle anılan kısımlar yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerektiği oyuyla, söz konusu düzenlemelerin iptali yolundaki Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2021/5708, Karar No: 2024/4568, Tarih: 17.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/5708
Karar  No : 2024/4568  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Valiliği
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:,.. sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: ... plaka sayılı araç ile ilgili belediyeden alınan ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında belediye sınırları dâhilinde yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek-2/3-B maddesi uyarınca aracın eksikliği giderilinceye kadar trafikten men edilmesine yönelik 18/12/2020 tarihli trafikten men tutanağı ile davacı adına kesilen 2.473,00-TL idari para cezasını içerir ... tarih ve ... sayılı tutanağın iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; 2918 sayılı Kanunun Ek 2. maddesinin 3. fıkrası kapsamında uyuşmazlığa konu araç ile ilgili belediyeden alınan ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında belediye sınırları dâhilinde yolcu taşımacılığı yapıldığı ileri sürülen dava konusu işlemde, olayın tespitini somut bir şekilde ortaya koyacak bilgi-belge gönderilmediği ve de söz konusu araca ait de ... Eğitim İşletmeleri ve Tekstil Sanayi Ticaret A.Ş. firmasının personel taşımacılığı için güzergah izin belgesinin olduğu hususları göz önüne alındığında, dava dilekçesinde ileri sürülen hususların aksini kanıtlayacak yönde savunmada bulunulmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin gerekçeli olarak reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
 
	İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY :

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin gerekçeli olarak reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
 
	İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY : 
Dava dosyasının incelenmesinden, ... plaka sayılı araç ile ilgili belediyeden alınan ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında belediye sınırları dâhilinde yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek-2/3-B maddesi uyarınca aracın eksikliği giderilinceye kadar trafikten men edilmesine yönelik 18/12/2020 tarihli trafikten men tutanağı ile davacı adına kesilen 2.473,00-TL idari para cezasını içerir ... tarih ve ... sayılı tutanağının tesis edilmesi üzerine bakılmakta olan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinde; "1. Temyiz incelemesi sonunda Danıştay;
	a) Kararı hukuka uygun bulursa onar. Kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi doğru bulmaz veya eksik bulursa, kararı, gerekçesini değiştirerek onar.
	b) Kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onar.
	2. Temyiz incelemesi sonunda Danıştay;
	a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozar." hükmüne yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Her ne kadar Mahkeme kararında söz konusu araca ait ... Eğitim İşletmeleri ve Tekstil Sanayi Ticaret A.Ş. firmasının personel taşımacılığı için güzergah izin belgesinin olduğu belirtilmiş ise de dava dosyasında bulunan söz konusu ... plakalı araca ait 10/07/2020 onay, 10/07/2021 son geçerlilik tarihli İstanbul Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Daire Başkanlığı Toplu Ulaşım Hizmetleri Müdürlüğü tarafından verilmiş olan Personel Servis Aracı Güzergah Kullanımı İzin Belgesinde adı geçen firmanın taşındığına ilişkin herhangi bir bilgiye yer verilmediği, ancak ilgili belediyeden alınan ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında belediye sınırları dâhilinde yolcu taşımacılığı yapıldığı ileri sürülen dava konusu işlemde, olayın tespitini somut bir şekilde ortaya koyacak tespit tutanağı bulunmadığından dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Bu durumda, temyize konu karar sonucu itibarıyla hukuka uygun olduğundan, davalının temyiz isteminin bu gerekçeyle reddi gerekmiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA,

Bu durumda, temyize konu karar sonucu itibarıyla hukuka uygun olduğundan, davalının temyiz isteminin bu gerekçeyle reddi gerekmiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 17/09/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/5692, Karar No: 2024/4567, Tarih: 17.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/5692
Karar  No : 2024/4567  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	:... Valiliği
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACILAR)	: 1- ...
		 2- ... Turizm Taşımacılık Dayanıklı Tüketim Malları     Halı San. ve Tic. Ltd. Şti. 
İSTEMİN KONUSU	: .. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına kayıtlı ... plakalı araç ile  ilgili belediyeden izin ve ruhsat alınmaksızın ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-A maddesi uyarınca aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile araç sürücüsü ... adına 12.282,00-TL Trafik İdari Para Cezası verilmesine ilişkin aynı tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararında; sözkonusu araç için işlem tarihi itibariyle geçerliliği devam eden güzergah izin belgesi bulunduğundan ve dolayısıyla uyuşmazlık konusu taşımacılık 2918 sayılı Kanunun Ek 2/3-a maddesi kapsamına girmediğinden tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Davacılar tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, denetime konu faaliyetin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2. maddesinin 3. fıkrasının diğer bentleri yönünden değerlendirilerek yeniden işlem tesis edilebileceği de açıktır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, denetime konu faaliyetin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2. maddesinin 3. fıkrasının diğer bentleri yönünden değerlendirilerek yeniden işlem tesis edilebileceği de açıktır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen açıklamayla ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından varsa artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 17/09/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2019/3247, Karar No: 2024/3375, Tarih: 17.09.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2019/3247
Karar  No : 2024/3375 
DAVACI	: ... Telekomünikasyon Hizmetleri A.Ş.	  
VEKİLİ	: Av. ...
 
DAVALI	: ... Teknolojileri ve İletişim Kurumu
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU: Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu kararı ile onaylanan "Borç ve Alacak Bilgilerinin Sorgulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar"ın 4. maddesinin 3. ve 8. fıkraları ile davacı şirketin e-Devlet borç/alacak sorgulama, ödeme, alacak iadesi sistemine entegre edilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Tüketici Hakları Daire Başkanlığının bila tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI : İptali istenen  e-Devlet kapısı üzerinden borç ve alacak bilgilerinin sorgulanması ve ödenmesi ile alacağın iadesine ilişkin düzenlemenin, 200.000’den fazla abonesi olan işletmeciler ile diğerleri arasında haksız rekabete, aboneler arasında ayrımcılığa ve eşitsizliğe sebep olduğu, davalı idarenin işletmeci kurumlar ve aboneler arasında ayrım gözetmeme, adil davranma yükümlülüğünün bulunduğu, 200.000’den fazla abonesi olan işletmeciler ile aynı yükümlülüklere katlanan  diğer işletmecilerin ve abonelerinin devletin sunduğu ücretsiz borç sorgulama, ödeme, geri alma hizmetlerinden e-Devlet vasıtasıyla yararlanmasının önüne geçildiği, e-Devlet Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’te müşteri, kişi, kullanıcı, abone sayısı gibi kıstaslar bulunmadığı; hızlı, güvenli, etkili, verimli, şeffaf ve hesap verilebilir kamu hizmetinin amaçlandığının belirtildiği, e-Devlet sistemi ile herkesin erişebildiği, zamandan ve paradan kazandığı, ödeme hizmetlerinin e-Devletten sağlandığı bir ortamın amaçlandığı, işletmecilere 200.000 abone sınırı koyulmasının bu amaç ile bağdaşmadığı, tabana yayılan vatandaş odaklı bir uygulamadan küçük işletmecilerin ve müşterilerinin yararlanmasının önüne geçildiği, usul ve esasların sadece büyük şirketler gözetilerek çıkarıldığı, çıkarıldığı günden bu yana geçen dört yıllık sürede tüm işletmecilerin sisteme entegre edilmemiş olmasının kamu hizmetinin gereği gibi yürütülmediğini gösterdiği, kurumun küçük işletmecileri görmezden gelerek rekabeti büyük işletmeciler lehine bozduğu, büyük işletmecilerin e-Devlet hizmetinden ücretsiz olarak faydalanarak müşterilerine kolay ödeme ve ödemelerini takip etme imkanı sunduğu, daha az para harcayarak daha kolay tahsilat yapma imkanına kavuştuğu ileri sürülmüştür.

DAVALININ SAVUNMASI : e-Devlet üzerinden sunulacak hizmetlerin belirlenmesinde ve düzenlemeler öncesinde, e-Devlet uygulamalarından sorumlu kurum olan ... ile gerekli istişareler ve koordinasyonlar sağlanarak ...’ın hem kapasite hem de güvenlik gereksinimleri doğrultusunda teknik olarak onay vermesi sonucunda ilgili düzenlemelerin e-Devlet üzerinden hayata geçirildiği, e-Devlet üzerinden yapılan sorgulamalarda, sorgulama yapılan hizmeti sunan işletmeci ile ... arasında, belirlenen standartlarda güvenli ağlar üzerinden sürekli ve kesintisiz bir iletişimin sağlanması ve hizmeti sunan işletmecinin ve hizmeti sunan işletmecinin teknik alt yapısının yapılacak sorgulama kapasitesine uygun olması ile ... tarafından yapılan sorgulara işletmeci sistemlerinin belirlenmiş standartlarda cevabı verecek yazılım geliştirmelerinin yapılmış olması gerektiği, ... tarafından yöneltilen e-Devlet kapısı üzerinden yapılan borç alacak sorgulamalarında sistem mimarisi tüketicinin yaptığı sorgulama talebinde tek tuş ile sisteme dahil tüm yükümlü işletmecilere aynı anda sorgu gönderildiği ve söz konusu sorgulamalara tüm işletmecilerin belirlenmiş olan cevap verme süreleri içinde gerekli cevapları iletmesi ve bu cevapların da tüketicilere gösterilmesi şeklinde çalıştığı, bu şekildeki mimaride teknik sınırlama bulunduğu, ...’ın mevcut kapasite imkanları ile söz konusu sınırlamanın üzerinde işletmeci sorgulama, ödeme veya iade başvurusu hizmetine dahil edildiğinde sadece borç alacak hizmetleri değil bunların dışında ...’ın sunduğu hizmetlerin de aksaması belki kullanılamaz hale gelmesi ihtimalinin bulunduğu, Kurum tarafından halihazırda yetkilendirilmiş 460 işletmeci bulunduğu, bu işletmecilerden bir çoğunun abone sayısının 200.000’den az olduğu, bu işletmecilerin bir çoğunun e-Devlet sorgulaması için ... ile kurulması gereken alt yapıya ve ... sistemleri ile teknik ifadesiyle “konuşabilecek” yazılıma sahip olmadığının bilindiği, dolayısıyla teknik altyapıya sahip olmayan ve sistemin işleyişini olumsuz yönde etkileyeceği aşikar olan abone sayısı 200.000’den az olan işletmecilerin sorgulama/ödeme veya iade başvurusu hizmetine dahil edilmesinin hem e-Devlet kapısından sunulan hizmetlerde tıkanmaya sebep olacağı hem de tüketici mağduriyetine yol açabileceği, e-Devlet üzerinden sunulan borç alacak iade sorgulamasının teknik açıdan sorunsuz ve kesintisiz yürütülebilmesi için ... ile yapılan görüşmeler çerçevesinde karar alındığı, söz konusu hizmetin işletmecilere yönelik sunulan bir hak olmaktan ziyade maddi ve idari bir yükümlülük olduğu, ayrıca davacı şirketin henüz kendi internet sitesi üzerinden tüketicilere yönelik söz konusu hizmeti sağlamadığı, buna rağmen çıkar elde etmek amacıyla söz konusu düzenlemenin iptalini talep ettiği, dava konusu düzenlemenin hukuka uygun olduğu savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ :

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ :
5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nda aksini gerektiren objektif nedenler bulunmadıkça veya toplumdaki ihtiyaç sahibi kesimlere özel, kapsamı açık ve sınırları belirlenmiş kolaylıklar sağlanması halleri dışında, eşit şartlardaki aboneler, kullanıcılar ve işletmeciler arasında ayrım gözetilmemesi ve hizmetlerin benzer konumdaki kişiler tarafından eşit şartlarla ulaşılabilir olması davalı idarenin görevleri arasında sayılmış bulunmaktadır.
Dava konusu Usul ve Esaslar'ın  "Borç ve alacak bilgilerinin sorgulanması, ödenmesi ve iadesi" başlıklı 4. maddesinin 3. fıkrasında, " Toplam ikiyüzbin ve daha fazla abonesi olan işletmeciler, abonelerine e-Devlet kapısı üzerinden, e-Devlet kapısı işleticisi tarafından belirlenen standartlar kullanılarak, yasal takipte olanlar dahil tüm borç ve alacak bilgilerini öğrenebilme imkânı sağlar"; 8. fıkrasında, "(Ek:KK-27/05/2015-2015/DK-HD/278) Toplam ikiyüzbin (200.000) ve daha fazla abonesi olan işletmeciler, e-Devlet kapısı üzerinden yapılan sorgulama sonucunda öğrenilen borç ve/veya alacak bilgilerinin; tüketicilerin kimlik bilgileri ve e-Devlet kapısında yer alan tüketici bazındaki parametreler ile birlikte işletmecilere ait borç ödeme ve alacak iadesi sistemlerine aktarılmasının sağlanması suretiyle borcun ödenmesi veya alacağın iadesine imkân tanıyan hizmeti sunar." kuralı yer almaktadır.
Söz konusu düzenlemede, e-Devlet kapısı üzerinden sunulacak borç ve alacak bilgilerini öğrenme ile iade ve ödeme yapma hizmetinin toplam ikiyüzbin ve daha fazla abonesi olan işletmeciler tarafından yapılabileceği yer almış, düzenlemenin gerekçesinin e-Devlet uygulamalarından sorumlu kurum olan ...'ın kapasite imkanları ve teknik kısıtlılıkları olduğu belirtilmiştir.
Dairemizin 17/04/2024 tarihli ara kararı ile davalı idareden, e-Devlet üzerinden sunulan borç ve alacak sorgulaması ile ödeme ve iade sistemlerinden yararlanan ve yararlanmayan toplam işletmeci ve toplam abone sayılarının açıklanması istenmiş; idarece 08/07/2024 tarihinde verilen cevapta, Kurum tarafından yetkilendirilen toplam aktif işletmeci sayısının 821 olduğu, bu işletmecilerden 12'sinin 200.000'den fazla aboneye sahip ve e-Devlet web servis entegrasyonu yükümlüsü olduğu belirtilmiş, söz konusu 12 işletmecinin (200.000'in üzerinde abonesi bulunan) mobil ve sabit sektördeki toplam abone sayısının %98,82'sini oluşturduğu, geriye kalan %1,18 abonenin ise, kalan 809 işletmeciye (200.000'in altında abonesi olan) dağıldığı belirtilmiştir.