muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1186, Karar No: 2013/4089, Tarih: 21.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1186 E.  ,  2013/4089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 2009 yılı içerisinde ... Endüstriyel Tem.Org.Tur.İnş.Paz.San. ve Tic.A.Ş. şirketi üzerinden ihale ile çalıştırılmaktayken 2009 Ağustos ayından itibaren ücretlerinin haber ve onayı olmadan düşürüldüğünü, 01.01.2010 tarihinden itibaren de Marmara Tem.Hizm.Gıda Bilg. Reklam ve Org.San. ve Tic.Ltd.Şti. üzerinden sigortalı gösterilerek çalıştırılmaya devam edildiğini ve ücretlerinin düşük gösterildiğini, ücretin düşürülmesi ile ilgili 08.09.2009 tarihinde sözlü başvuruda bulunduğunu, ...'nın 32 numaralı genelgesinin gerekçe gösterildiğini, işçilerin onayı olmaksızın 08.09.2009 tarihli sözleşme gereği ücretlerin asgari ücrete düşürüldüğünü ve yol paralarının ise 78,00 TL tutarındaki İETT biletine düşürüldüğünü belirterek ücret ve yol ücreti fark alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Bakanlık, ihale makamı olduklarını, davacının ücretlerini ihtirazı kayıt koymaksızın aldığını, davanın alt işverenlere ihbar edilmesi gerektiğini belirtmiş, ihbar olunan ... San. A.Ş. ise usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmamış ve cevap vermemiştir.

./...

2013/1186-4089 S.2

Mahkemece, davacının Temmuz 2009’a ait ücret bordrosunun tetkikinde, brüt ücretinin 999,00 TL, yol ücretinin ise 139,66 TL olduğunun anlaşıldığı, Ağustos 2009 ayından itibaren ise, davacının brüt ücretinin asgari ücrete düşürüldüğü ve bordrolarda yol ücretinin tahakkuk ettirilmediğinin anlaşıldığı, bu işlemin 4857 sayılı Kanun'un 22. maddesi uyarınca çalışma şartlarında esaslı bir değişiklik olduğu, davacı tarafından kabul edilmeyen bu değişiklik neticesinde, davacının ücret ve sosyal haklar açısından hak ettiği fark alacaklarını talep etme hakkına sahip olacağı, esaslı değişiklik nedeniyle fesih hakkını kullanmayan davacının kötü niyetinden bahsedilemeyeceği, davacı tarafından ihtirazı kayıt ileri sürülmeksizin kabul edilen ücretlere ilişkin fark alacağı talep etmesinin iyi niyet kuralına aykırılık teşkil etmeyeceği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı Yasa'nın 22. maddesinde işverenin iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabileceği, bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişikliklerin işçiyi bağlamayacağı bildirilmiştir.

4857 sayılı Yasa'nın 22. maddesinde işverenin iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabileceği, bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişikliklerin işçiyi bağlamayacağı bildirilmiştir.

İşverenin ücret ödeme borcu temel çalışma koşullarından biridir. Çalışma koşullarında değişiklik konusunda işçinin rızasının yazılı olarak alınması yasa gereğidir. Aynı zamanda işverene değişiklik teklifinin de yazılı olarak yapılması gerekir.

İşçinin yazılı olarak rızası alınmadan ücrette aleyhe olarak değişiklik yapılması halinde işçinin iş akdini feshetmemiş olması bu aleyhe değişikliği kabul ettiği anlamını taşımaz.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücretinin ...’nın 12.05.2009 tarihli genelgesi uyarınca 2009 yılı Ağustos ayı itibariyle 1.026,00 TL den asgari ücrete, yol ücretinin ise 139,00 TL‘den 78,00 TL’ye indirildiği ve bu durumun 2009 yılı bordroları ile de sabit olduğu, ve davacının bu tarihten itibaren hep asgari ücretle çalıştığının kabulü ile ücret ve yol ücret farkı alacağı hesaplaması yapılmıştır. Ancak ihbar olunan Marmara Temizlik Şirketi dosyaya bordo sunmamış, ücretin tespitine delil olabilecek taraflar arasında imzalanan sözleşmeyi ve işten çıkış bildirgesini sunmuştur.

./...

2013/1186-4089 S.3

Buna göre davacı sözleşmede Marmara Temizlik Şirketi'nde 798,00 TL ücretle çalışmaya başlamış ve işten çıkış bildirgesinde ise ücretinin 829,00 TL olduğu bildirilmiştir. 2011 yılı için ise davacının hangi şirkette çalıştığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Davacı işçinin 2009 yılı Ağustos ayı itibariyle devam eden aylarda asgari ücretle çalıştığı kabul edilmişse de davacının ilk ücretinin düşürüldüğü anda bile asgari ücretin 34,00 TL üzerinde bir ücretin ödendiği, ayrıca davacının sözleşmesin de Marmara Temizlik Şirketinde 798,00 TL ücretle çalışmaya başladığı ve işten çıkış bildirgesinde ise ücretinin 829,00 TL olduğu saptanmıştır. Hal böyle olunca davacının almış olduğu ücretlerin Ağustos 2009 tarihinden itibaren asgari ücrete düşürüldüğünün kabulüyle alması gereken ücretle aradaki farkın hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; Davacının aylar itibariyle aldığı ücret tespiti yapılırken asgari ücretin artış oranı, sözleşmesin de kabul ettiği ve işten çıkış bildirgesinde belirtilen ücreti de dikkate alınarak bu doğrultuda bilirkişiden yeniden bir rapor aldırılıp sonuca gidilmesidir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29092, Karar No: 2013/8022, Tarih: 07.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/29092 E.  ,  2013/8022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2012/899-2012/825

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu, iflas erteleme davasında verilen tedbir ara kararı nedeniyle  hacizlerin kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

Bakırköy 5.Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/447 Esas sayılı dosyasında, borçlu tarafça iflasın ertelenmesi davası açıldığı, bu dosyada mahkemece 17.08.2012  tarihinde “Borçlu davacı aleyhine 6183 sayılı kanuna göre yapılan takipler de dahil olmak üzere hiçbir takip yapılmamasına, evvelce başlamış takiplerin durdurulmasına" yönelik ihtiyati tedbir ara kararı verildiği, ihtiyati haciz hakkında bir tedbir kararı verilmediği takibin tedbir ara kararından sonra 27.08.2012 tarihinde yapıldığı ve ihtiyati haczin  uygulandığı görülmüştür.

İhtiyati haciz kararı ve haciz işlemleri takip işlemi olmadığından ve somut olayda verilen tedbir ara kararında ihtiyati hacze ilişkin bir hükümde  bulunmadığından  mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle istemin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6465, Karar No: 2020/2327, Tarih: 03.03.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/6465 E.  ,  2020/2327 K.**

**"İçtihat Metni"**

6563 sayılı Elektronik Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’a aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında Adana Ticaret İl Müdürlüğünün 25/01/2018 tarihli ve 394 sayılı kararı ile uygulanan 2.000,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Adana 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/03/2018 tarihli ve 2018/1195 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 24/09/2018 gün ve 94660652-105-01-11127-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2018 gün ve 2018/79121 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Adana 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/03/2018 tarihli ve 2018/1195 değişik iş sayılı kararının 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28/10. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin mahiyette olduğu gözetilmeksizin, kabahatli tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin verilen Adana 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/05/2018 tarihli ve 2018/3953 değişik iş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, kabahatli tarafından Dağ-Kon İletişim İnş. Tem. Taş. Elek. Tic. Ve San. Ltd. Şti. ile yetkili temsilcisi olduğu firma arasında distrübütörlük anlaşması bulunduğu ve ürettikleri ürünlerin Türkiye geneli tüm reklam ve satışlarını bu firmanın üstlendiği, idari para cezasına konu olan SMS'lerinde şahsı ya da firması tarafından değil Dağ-Kon İletişim İnş. Tem. Taş. Elek. Tic. Ve San. Ltd. Şti. tarafından gönderildiği belirtilip buna ilişkin her iki firma arasında imzalanan distrübütörlük sözleşmesinin dosyaya ibraz edildiği anlaşıldığından, kabahatlinin başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/526, Karar No: 2018/6430, Tarih: 08.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/526 E.  ,  2018/6430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi ve kal davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 11.09.2017 gün ve 2016/17781 Esas, 2017/5988 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar .... İletişim A.Ş vekili ile davalı ...Ş vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı .... şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ilk olarak davanın reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 19.11.2012 tarihli ve 2012/11254 Esas, 2012/13264 Karar sayılı ilamı ile “...mahkemece yapılan araştırmalar ve dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre davaya konu baz istasyonlarının limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğunu belirten bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş ise de, davalılara ait baz istasyonlarında kullanılan jeneratörlerin gürültü yapıp yapmadığı hususunda inceleme yapılmaksızın hüküm tesis edilmiştir. Mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak jeneratörlerin gürültü çıkardığı iddiası da değerlendirilerek, baz istasyonunun komşuluk hukukuna aykırılık teşkil edip etmediği hususlarında bilirkişilerden rapor alınarak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır....” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Davalı ...Ş. vekilinin ve davalı ...Ş. vekilinin temyizi üzerine Dairemizin, 11.09.2017 gün ve 2016/17781 Esas, 2017/5988 Karar sayılı ilamı ile davalı ...Ş. yönünden temyiz dilekçesinin reddine, hükmün davalı ...Ş. temyiz talebi yönününden onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ...Ş. vekili ve davalı ...Ş. vekili, kararın düzeltilmesini istemiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (....), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (...) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; ..., ...., ...., ... ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Karar düzeltme talebi üzerine yapılan incelemede; gerekçeli kararın davalı ...Ş. vekiline, 15.08.2016 tarihinde tebliğ edildiği, kararın 07.09.2016 tarihinde uyap üzerinden gönderilen dilekçeyle temyiz edildiği, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmıştır. Ancak davalı ...Ş. vekilinin temyiz talebinin yapılan maddi hata sonucu reddedilmiş olduğu anlaşılmakla davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile temyiz itirazlarının incelenmesine; davalı ...Ş. vekilinin ise karar düzeltme itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

Somut olaya gelince; mahkemece 28.08.2014 tarihli keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda dava konusu baz istasyonunun batısında 8-10 metre uzaklıkta elektrik kesilerek 2 adet jeneratörün çalıştırılması suretiyle ölçümler yapıldığı ve bu ölçümler sonucunda gürültünün 16.62 dBA olarak ölçüldüğü, “Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği” ne göre arka plan gürültü seviyesinin 5 dBA’dan fazla olamayacağının düzenlendiği, buna göre jeneratörlerin Leq gürültü gösterge seviyesinini 11.62 dBA fazla aştığı tespit edildiği; mahkemece davalılara ait baz istasyonlarının elektrik kesintisi halinde hizmet verebilmesi için devreye giren jeneratörlerinin çıkardığı gürültünün tahammül edilebilir sınırın çok üstünde olduğu ve davalılarca jeneratöre ihtiyaç duyulmaksızın hizmet sunumu konusunda teknik çare gösterilemediği gerekçesiyle baz istasyonun kaldırılmasına karar verilmiştir.

Jeneratörlerin elektrik kesildiğinde devreye girdiği, gürültünün bu aşamadan sonra ortaya çıktığı 28.11.2014 tarihli bilirkişi raporundan anlaşılmıştır. Jeneratörlerin çıkardığı gürültünün zarar vermeyecek düzeye çekilmesi için yeniden bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak, jeneratörler yönünden bir değerlendirme yapıldıktan sonra ve baz istasyonlarının güvenlik mesafesi dışında olduğu da gözetilerek karar verilmesi gerekirken, baz istasyonunun kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

Hükmün öncelikle bu nedenle bozulması gerekirken maddi hata sonucu davalı ...Ş.’nin temyiz isteminin reddine ve davalı ...Ş. yönünden hükmün onanmasına karar verildiği anlaşıldığından, karar düzeltme istemlerinin kabulü ile hükmün yazılı gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekili ve davalı ...Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11.09.2017 gün ve 2016/17781 Esas, 2017/5988 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, temyiz olunan mahkeme kararının açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, davalı ...Ş. yönünden işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.10.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

K A R Ş I O Y

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklı baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen 29/09/2015 tarihli karar, davalılar ... İletişim Hizmetleri A.Ş ve ...tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 11.09.2017 tarihli 2016/17781 Esas ve 2017/5988 Karar sayılı ilam ile, “... A.Ş temyiz talebinin süresinde yapılmadığından dilekçesinin Reddine; ... A.Ş temyiz taleplerinin reddi ile hükmün Onanmasına” karar verilmiştir. Bu defa davalıların karar düzeltme talepleri üzerine ... A.Ş'nin temyiz dilekçesinin süresinde olduğu görülerek 11.09.2017 tarihli kararın kaldırılmasına; temyiz olunan kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir. Nihai verilen bozma kararının da yeniden bir taraf yönünden karar düzeltmeye açık olup olmadığı sorununa gelince;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme kanun yolu düzenlenmiş olmamakla birlikte geçiçi 3. maddesi düzenlemesinde bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümleri (m. 427-444) ile karar düzeltmeye ilişkin hükümleri (m. 440-442) uygulanmaya devam edilecektir.

1086 sayılı yasada düzenlenen karar düzeltme kanun yolu, Yargıtay'ın temyiz incelemesi sonucunda vermiş olduğu kararlarına karşı tanınmış olağan bir kanun yoludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01/02/2012 tarihli 2012/12-172 Esas ve 2012/44 Karar sayılı ilamda da açıklandığı üzere, karar düzeltme yolu, Yargıtay'ın temyiz incelemesi sırasında yapmış olduğu hatalardan dönmesini sağlayan, temyiz yolunun devamı niteliğinde kendine özgü bir kanun yoludur. Usul hukukumuzda karar düzeltme, olağan kanun yollarından olup; kanunda gösterilen sınırlı haller için düzenlenmiş; koşulları açıklanmıştır.

Diğer taraftan, aynı Kanunun 442. maddesinde de; aynı ilam aleyhine bir defadan ziyade tashihi karar talebi mesmu olmadığı gibi tashihi karar arzuhalinin reddine veya kabulüyle kararı sabıkın tadiline dair sudur eden hükümlere karşı dahi tashihi karar caiz değildir.