muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3666, Karar No: 2011/448, Tarih: 20.01.2011

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... .... hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın ise subut bulmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı kooperatifin bir kısım eski yönetim kurulu üyeleri aleyhine, kooperatif tarafından arsa sahipleri aleyhine açılan kısmi davanın Anamur Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/345-2001/136 sayılı kararı ile sonuçlanıp kesinleşmesine rağmen, ek davanın açılmasında Avukatlara geç talimat vermeleri nedeniyle daha sonra Anamur Asliye Hukuk Mahkemesinde 2002/86 esas sayılı dosyasında açılan ek davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesine neden oldukları gerekçesiyle açılan sorumluluk davasıdır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacı tarafından açılan kısmi davada kooperatifin zararının tesbiti için alınan bilirkişi raporlarından bir tanesinde belirlenen tazminat miktarının talep edildiği, ancak ne kısmi nede ek davada kooperatifin talep edilen miktar kadar zarara uğradığının tesbit edilip hüküm altına alınmadığı, ortada kesinleşmiş bir zarar miktarının bulunmadığı bu nedenle davanın soyut iddiaya dayandığı ve ayrıca kısmi davanın açıldığı 07.11.1996 tarihinden 5 yıllık zamanaşımının dolduğu 07.11.2001 tarihine kadar bilirkişi raporunda belirtildiği gibi kooperatifte toplam 16 kişinin görev yaptığı, son dönemde kısa süre görev yapan davalıların sorumlu olduğu yönündeki iddianın eşitlik ve denkleştirici adalet kurallarına aykırı olduğu, hakkaniyete uymadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kooperatif Kanunu 62/2. maddesi hükmü uyarınca, kooperatif yönetim kurulu üyeleri kusurları ile meydana gelen zararlardan sorumludurlar. Kanun ve anasözleşmede yönetim kurulu üyelerinin bu sorumluluğunun niteliği yönünden açık bir hüküm mevcut değilse de, Koop. Kanunun 98. maddesinin yollaması ile TTK’nun 336/1 ve 5. maddesinde kanun ve anasözleşmenin kendilerine yüklediği vazifeleri kasten veya ihmal neticesi olarak yapmayan yönetim kurulu üyelerinin müteselsilen sorumlu bulundukları belirtilmiştir. Yönetim kurulu üyelerinin, bütün kooperatif işlerine titizlikle ilgi göstermek, yönetim kurulu adına yapılan işlemleri ve harcamaları kontrol etmek görevleri olup, bu görevlerini kasıt veya ihmal sonucu yerine getirmemeleri halinde birlikte ve müteselsilen sorumlu olacaklardır. Bu durumda yönetim kurulu üyelerinin göreve başladıkları ve ayrıldıkları tarihler ile kooperatifin zarar doğuran kararlar ve eylemlerinin tarihleri karşılaştırılarak üyelerin hangi zararlardan sorumlu olduklarını saptamak, başka bir ifade ile hangi zararlardan ve ne miktar için sorumlu oldukları ayrı ayrı tesbit olunmak gerekir. Davada taraf olmayan ancak sorumlu olduğu tesbit edilen yönetim kurulu üyelerine ise hakkında karar verilen yönetim kurulu üyelerinin rücu davası açma imkanı bulunmaktadır. Bu itibarla mahkemece, dava dilekçesinde davalıların sorumlu olduğu belirtilen nedenlerin doğru olarak değerlendirilmesi ile zamanaşımı süresi içinde ek davanın açılmamasında kooperatifin zarara uğrayıp uğramadığının, eğer zarar meydana gelmiş ise zamanaşımı içinde görev yapan yönetim kurulu üyelerinden hangilerinin ek davayı zamanında açmamakta kusuru olduğu ve zarardan sorumlu olduğu tesbit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı gerekçelerle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12123, Karar No: 2019/13485, Tarih: 23.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/12123 E.  ,  2019/13485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, diğer atılı suçlardan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında tehdit suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve sanık müdafisinin anılan hükme yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilerek bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanığın aşamalardaki aksi kanıtlanamayan savunması, mağdure hakkında düzenlenen doktor raporunda zora ilişkin bir bulguya rastlanılmaması, fabrikada özel güvenlik görevlisi olarak çalışan ...'un olay yerine yakın mesafede olmasına rağmen yardım isteyen bir ses duymadığı yönündeki ifadesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın, mağdureye yönelik eylemlerinden dolayı cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26329, Karar No: 2013/32484, Tarih: 11.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/26329 E.  ,  2013/32484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; Borçlu takibe konu çekte, lehtar konumunda olup, 6102 Sayılı TTK.nun 783.maddesinde düzenlenen çek tazminatı ve komisyondan sorumlu olmayacağı itirazını da ileri sürdüğünden, mahkemece bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14822, Karar No: 2010/18583, Tarih: 28.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14822 E.  ,  2010/18583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 27.maddesi uyarınca acele el konulmasına karar verilen taşınmazın, aynı Yasanın 10. maddesi gereğince tapusunun iptali ile davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 27.maddesi uyarınca acele el konulmasına karar verilen taşınmazın, aynı Yasanın 10. maddesi gereğince tapusunun iptali ile davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ön koşullar yerine getirilmeden dava açıldığından bahisle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

2942 sayılı Kanununun 4650 sayılı Yasa ile değişik 27.maddesi uyarınca acele kamulaştırma nedeni ile verilen el koyma kararları taraflar arasındaki anlaşmazlığı çözümleyen nihai bir karar niteliğinde olmayıp, tespit kararı niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun 27. maddesine göre alınan acele el koyma kararından sonra, kamulaştırmayı yapan idarece aynı Yasanın 10. maddesi uyarınca taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istemi ile dava açılması gerekir.

Bu itibarla, davacı idarenin tapu iptal ve tescil isteminin, bedel tespiti amacını da taşıdığı da gözetilerek;

Mahkemece, dava konusu taşınmaz hakkında daha önce Kamulaştırma Kanununun 27.maddesine göre inceleme yapılarak taşınmazın değeri belirlenmiş ve acele el koyma kararı verilerek, belirlenen bedel bankada bloke edildiğinden Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki pazarlığa çağrı ve pazarlık görüşmesi ile ilgili prosedürün uygulanmasına gerek kalmadığından, idare tarafından açılan tespit ve tescil davasının esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, ön şart yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.10.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı kamulaştırma Yasasının 27. maddesi gereğince taşınmazın kıymet takdiri yaptırıldıktan sonra açılan davada taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Davacı idare, 4650 sayılı Kamulaştırma Yasasının 7. ve 8. maddelerindeki araştırma ve incelemeleri tam olarak tamamlamadan davayı açmış, mahkemece bu eksiklik nedeniyle dava hakkı doğmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

- MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı kamulaştırma Yasasının 27. maddesi gereğince taşınmazın kıymet takdiri yaptırıldıktan sonra açılan davada taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Davacı idare, 4650 sayılı Kamulaştırma Yasasının 7. ve 8. maddelerindeki araştırma ve incelemeleri tam olarak tamamlamadan davayı açmış, mahkemece bu eksiklik nedeniyle dava hakkı doğmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Yasanın 27. maddesinde yer alan “… taşınmaz malların kamulaştırılmasında kıymet takdiri dışındaki işlemler sonradan tamamlanmak üzere…” şeklindeki açıklama gereğince tespit yaptırarak taşınmaz mala el koyan idare bundan sonra 7. ve 8. maddeleri gereğince araştırma ve işlem yaparak sonrasında 10. maddeye göre dava açmalıdır. Çünkü 27. madde gereğince yapılan işlem tespit işleminden ibaret olup kararın temyiz kabiliyeti ve bağlayıcılığı bulunmadığı gibi açılan davanın acele el koyma kararı almadan açılan davalardan da farkı olmayıp Kamulaştırma Yasası acele el koyma kararı alındıktan sonra açılan tespit ve tescil davalarında yasanın 7. ve 8. maddelerinin uygulanamayacağına dair bir hüküm içermemektedir.

Açılan davada davacı idare tapu iptal ve tescil istemiş ise de bu istem aynı zamanda bedelin tespitini de zorunlu kılacağından usul ekonomisi de gözönünde tutulduğunda, davadaki talebinin Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi gereğince açılan bedel tespiti ve taşınmazın tescili olarak yorumlanması doğru ise de yukarıda açıklanan nedenlerle acele el koyma kararı alındıktan sonra, idarece Yasanın 7. ve 8. maddelerdeki araştırma ve incelemeler tam olarak yapılmadan 10. maddesine dayalı olarak açılan bu davanın davalılardan ... hariç olmak üzere (davalılardan ...'ın ölmüş olduğu anlaşıldığından, Kamulaştırma Kanununun 14. maddesinin 5. fıkrası gereğince mirasçıları davaya dahil edilip, beyanları alındıktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bu davalı yönünden farklı gerekçe ile Dairemizin bozma görüşüne katılıyorum) reddine dair mahkeme kararının onanması gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2018/5744, Karar No: 2020/4199, Tarih: 02.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5744 E.  ,  2020/4199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 43/1, 62/1, 52/2-4, 53/1-2-3. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ... ile yolculuk esnasında tanıştığı, karşılıklı olarak telefon numaralarını aldıkları, sanığın katılana evlenebileceği bir kadın bulmayı vaad ettiği, elden ve PTT havalesi ile katılandan farklı zamanlarda değişik miktarlarda paralar aldığı, sonrasında katılanı değişik bahanelerle oyaladığı ve para istemeye devam ettiği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, uzlaştırma raporu ve diğer deliller doğrultusunda sanığın katılana yönelik dolandırıcılık suçuna ilişkin eylemini sabit gören mahkeme kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10685, Karar No: 2012/14122, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/10685 E.  ,  2012/14122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı asil, ticaretle uğraştığını, iş kolu ile ilgili üretim tesislerini kurduğu aşamada bir kısım yardımcı iş makinelerine ihtiyacı olduğunu, Denizli ilinde bu türden makinelerin temini için aracılık faaliyetlerinde bulunduğunu öğrendiği davalılardan ... ile irtibat kurduğunu, Denizli ilinde buluştuğunu, davalının kendisine söz konusu makinelerin ellerinde hazır olmadığını, kendilerinin sipariş üzerine İstanbul ilinde faaleyette bulunan ... firmasından temin ettiklerini söylediğini, kendisine ön ödeme olarak belli bir bedel yada senet çek verilmesi ödenmesi gerektiğini söylediğini, davalı ile aralarında varılan anlaşma gereğince davalı ...'e üç adet çek verdiğini, davalının makineleri aralarında düzenlemiş oldukları sözleşme gereğince taraflarına 30/09/2011 tarihinde teslim etmesi gerekirken zamanında teslim etmediğini, bu nedenle davalıya vermiş olduğu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı ... San. Tic Ltd Şti vekili, yetkili mahkemenin davalının merkez ve tebligat adresi olan Tuzla /İstanbul mahkemeleri olduğunu, yetkisizlik kararı verilmesini talep ettiğini, uyuşmazlığın davacı ile davalı ... arasında olduğunu, davacı ile davalı şirket arasında ticari ilişki bulunmadığı için husumetin yöneltilemeyeceğini, davalı şirketin iyi niyetli üçüncü kişi olduğunu belirterek davanın reddini, davacının %40 tan az olmamak üzere kötü niyet tazminatı ödemeye mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın icra takibinden önce açılan menfi tespit davası olduğu, bu davalarda HMK.nın 6. maddesine göre genel yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, HMK.nın 7. maddesine göre davalının birden fazla olması halinde davanın davalılardan birinin yerleşim yeri adresinin yetkili olduğu, davalı şirketin adresinin Tuzla/İstanbul olduğu, diğer davalı ...'e dava dilekçesinin Denizli Kapalı Cezaevinde tebliğ edildiği, davalı şirkete dava dilekçesinin 23/12/2011 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin 28/12/2011 tarihinde cevap dilekçesi sunarak Tuzla/İstanbul mahkemelerinin yetkili olduğununu belirterek yetki itirazında bulunduğu, HMK.nın 6. ve 7. maddeleri uyarınca yetkili mahkemelerin Denizli ve Tuzla Mahkemeleri olduğu, yetki itirazının usulüne uygun ve süresinde yapıldığı gerekçesiyle yetki ilk itirazının kabulüne ve yetkisizliğe karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12497, Karar No: 2022/9479, Tarih: 28.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/12497 E.  ,  2022/9479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmazın Tescili

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “Hükme dayanak yapılan orman bilirkişisi raporunda, 1958 tarihli hava fotoğrafında dava konusu taşınmaz içerisinde 0,5 - 1 mt boylarında çalılar gözüktüğünün, 1986 tarihli hava fotoğrafında ise kısmen beyaz, kısmen de yeşil renkli çalılık alanda orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtildiği, ancak rapor ekinde taşınmazın hava fotoğraflarındaki konumunun gösterilmemesi nedeniyle taşınmazın niteliği hususunda duraksama oluştuğu, Dairenin iade kararı ile, keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1963 ve 1989 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirtilerek, çekişme konusu yerin konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesinin ve hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi için ek rapor alınmasının istendiği, iade kararı uyarınca alınan bilirkişi ek raporu ekinde de dava konusu taşınmazın hava fotoğrafındaki konumunun gösterilmediği, bu haliyle dosya kapsamının, dava konusu edilen taşınmazın öncesinin orman sayılan yerlerden olup olmadığını belirleme noktasında yeterli olmadığı, ayrıca, dava konusu taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile getirilmediği gibi komşularda tescil davası sonucunda kişiler adına tesciline karar verilen taşınmazların bulunup bulunmadığı araştırılarak bunlara ilişkin dava dosyalarının dosya kapsamına alınmadığı, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede imar uygulamasına ilişkin gerekli araştırma yapılmadığı açıklanarak, taşınmazın kesinleşen tahdit içinde kalıp kalmadığının saptanması, tahdit içinde kalmıyorsa, en eski memleket haritası ve hava fotoğaflarında taşınmazın öncesinin ne olduğunun belirlenmesi, zilyetlik yoluyla kazanılabilecek yerlerden olduğunun anlaşılması halinde, dava tarihinden 15 - 20 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelenmesi suretiyle taşınmaz üzerinde tam olarak hangi tarihten itibaren zilyetliğin başladığının belirlenmesi, taşınmazın imar planı kapsamında kalıp kalmadığının saptanması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile fen bilirkişisinin 07.03.2018 tarihli raporunda "A" harfi ile gösterilen 1.099 m²'lik yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, aynı raporda "B" harfi ile gösterilen 1.787,60 m²'lik taşınmazın ise 4721 sayılı TMK'nın 713/6. maddesi uyarınca Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderacatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 28.11.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11109, Karar No: 2016/11089, Tarih: 26.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/11109 E.  ,  2016/11089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157, 62 ve 52/2 maddelerince 10 ay hapis cezası ve 100 TL adli para cezası, ayrıca TCK'nın 53/1 ve 58/7 maddeleri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın kendisini Amasya Vali Yardımcısı olarak tanıtarak, durumu ağır bir hastaları olduğunu ve yardım topladıklarını belirterek şikayetçi ...'ten 300 TL almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen olayda;

Kişinin kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumu çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle” dolandırıcılık suçunun, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanunun 14. maddesi ile TCK'nın 158. maddesine “l” bendi olarak eklenmiş olması, 5235 sayılı kanunun 11. maddesi gereğince bu maddede yazılı suçlarla ilgili davaya bakma görevinin asliye ceza mahkemesine ait olmayıp üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında, görevsizlik kararı verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.