muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10506, Karar No: 2015/32245, Tarih: 16.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10506 E.  ,  2015/32245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/107155

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2010/146 (E) ve 2013/326 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında, müştekiler M.. Ç.. ve A.. Ç..'yi basit kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup 5271 sayılı CMK'nin 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık hakkında, müşteki H.. Ç..'yi kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1035, Karar No: 2006/1817, Tarih: 28.03.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/1035 E.  ,  2006/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava, İİK.nun 67.maddesine dayalı olup; mimari proje çizim bedeliyle şantiye şefi olarak çalışılan süre için ödenmeyen ücretin ödetilmesi istemiyle davalı hakkında davacı tarafından adi takip yoluyla başlatılan icra takibine davalının vaki itirazının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine ve yetkili mahkemenin Ankara Asliye Hukuk mahkemesi olduğuna yönelik olarak verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki hukuksal ilişki, Borçlar Kanununun 355.maddesinde tanımlandığı üzere bir “sözlü ...” sözleşmesidir Davalı, icra takibine vaki itirazında yanlar arasındaki akdi ilişkiye itiraz etmemiştir. Davalı vekilince sunulan dosya kapsamındaki dilekçelerde yanlar arasında akti ilişkinin kurulmadığı ileri sürülmediği gibi, davalı tarafından alındığı anlaşılan 12.09.2000 tarihli ve 1/6 numaralı “yapı ruhsatı” belgesinde de davacı teknik uygulama sorumlusu olarak gösterilmiştir. Buna göre, taraflar arasında ... sözleşmesinin yapıldığının kabulü gerekir.

HUMK.nun 9.maddesi uyarınca her dava, kural olarak, açıldığı tarihte davalının yerleşim yeri sayılan yer mahkemesinde görülür. Ancak, sözleşmeden ... davalar, aynı zamanda, sözleşmenin icra olunacağı yer mahkemesinde de görülebilir. (HUMK.Md.10) Bu

kural, İİK.nun 50.maddesinin yollaması gereği olarak, icra takibinde yetkili olan icra dairesinin belirlenmesinde de uygulanır. Somut olayda, sözleşmenin icra olunduğu yani işin yapıldığı yer, ... İlçesinin idari sınırları dahilinde bulunmaktadır. O halde, uyuşmazlığın çözümünde Küçükçekmece Asliye Hukuk Mahkemesi de yetkili olmaktadır. Davacı da, öncelikli seçimlik hakkını kullanarak, icra takibini yetkili Küçükçekmece İcra Dairesinde yapmış ve davasını da aynı yer mahkemesinde açmış olduğu halde, mahkemece uyuşmazlığın esasına girilerek varılacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre de; yetkili icra dairesinde yapılmış bir icra takibi bulunmadığı kabul edildiği halde, davanın reddi yerine, mahkemece dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmesi de doğru olmamış ve kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan sebeplerle davacının temyiz itirazlarının kabulüne ve hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 28.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/422, Karar No: 2017/2000, Tarih: 05.07.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/422 E.  ,  2017/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili; müvekkillerinin davalı kooperatif ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, davalı kooperatifin daireleri süresi içinde teslim etmediğini, sözleşme gereği ödenmesi gereken gecikme tazminatının Alman Markı ile ödeneceğini ileri sürerek, bu tazminatın dava tarihine kadar olan yasal faiziyle birlikte belirlenmesi ve belirlenen asıl alacak ve faizinin toplamı üzerinden eksik harcın ikmalini ve davacılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri; alacağın belirli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu uyuşmazlık döneminin ve her ay için istenen cezai şartın miktarının davacı yanca bilindiği, Merkez Bankasının sabitlediği kurun ve alacağın basit bir araştırma ve hesaplama ile tespit edilebileceği, davacı yanında savunmalarında belirsiz alacak davası açtığını ısrarla yinelediği, ancak davacının bu davayı açmakta hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle, açılan davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1)Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı kira tazminat davalarında inşaatın gecikmesi değişik sebeplere bağlı olabilir. Bu nedenle teslim tarihinin tam olarak belirlenmesi ve arsa sahiplerinin hak ettiği tazminat olup olmadığı ve miktarının ne kadar olacağı ancak bazı verilerin toplanması sonucunda yapılacak bilirkişi raporuyla ortaya çıkacaktır. Bu nedenle arsa sahiplerince istenebilecek kira tazminatlarının sözleşme kapsamına göre değerlendirilip belirlenebilir nitelikte olduğunu kabul etmek doğru görülmemiştir. Ayrıca kısmi dava yasağı getiren HMK’nun 109/2. maddesi 11.04.2015 tarihinde 6644 sayılı yasayla kaldırılmış olduğundan artık kısmi davada açılabilmektedir. Bu hususların gözetilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2)Bozma nedenine göre, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15084, Karar No: 2015/12277, Tarih: 07.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15084 E.  ,  2015/12277 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Yalova Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2013/231-2014/56

DAVACI : Y.. U..

DAVALI : Orman Yönetimi

DAHİLİ DAVALI : Orman ve Su İşleri Bakanlığı

Taraflar arasında görülen orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 09/10/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile, Y.. ili, Ç.. ilçesi, D.. köyü, 118 ada 9 ( eski 59) parsel sayılı, 3659 m2 yüzölçümlü taşınmazın öncesi itibarıyla ormanla ilgisi bulunmadığı halde orman sınırları içinde bırakıldığını ve bu çalışmanın 09.09.2013 tarihinde ilân edildiğini bildirerek sınırlamanın iptaline ve taşınmazın orman olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 2005 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanuna göre yapılan makiye ayırma işlemi, 09.09.2013 tarihinde ilân edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışması, 2005 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanuna göre yapılan makiye ayırma işlemi, 09.09.2013 tarihinde ilân edilen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazın 1948 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2013 yılında yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B uygulamasında da baştan beri olduğu gibi orman sınırı içinde bırakıldığı, bu bölümlerle ilgili yeni bir orman sınırı içine alma işleminin bulunmadığı, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmeliğin 44. ve 25523 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işleminin de davacıya yeni dava hakkı vermeyeceği, ilk orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kadastro mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekâlet ücreti hesaplanmış olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak, bunun yerine "3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince takdir edilen 500.-TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara müştereken verilmesine" ibareleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/12/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33050, Karar No: 2023/11970, Tarih: 21.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/33050 E.  ,  2023/11970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; katılan icra müdürüne hakaret etmediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının ve yerel mahkemenin gerekçesinin yerinde olmadığı, savunma hakkının kısıtlandığı, usul ve kanuna aykırı hükmün lehine bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın ... Adliyesi'nde icra müdürü olduğu, olay tarihinde sanığın torunu olan çocuğun alacaklı annenin talebi üzerine Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı uyarınca şahsi münasebet tesisi nedeniyle icra müdürünün pedagog ve jandarma ile sanığın ikametine geldiği, sanığın çocuğun o adreste oturmadığını söyleyerek evin kontrol edilmesini kabul etmediği ve evden uzaklaştığı, annenin çocuğun camide olduğunu beyan etmesi üzerine camiye gelindiği, sanığın katılan müdürü orada görmesi nedeniyle "Müdür bey sen ne iş yapıyorsun s..tir git buradan." diyerek hakaret ettiği, eylemin sanık savunması, katılan, tanık beyanları, tutanak ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, katılan, tanık beyanları ve 21.07.2015 tarihli tutanak karşısında, sanığın hakaret suçunu işlediği, savunma hakkının kısıtlanmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmaması hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hakaret suçunda tercih edilen seçimlik hapis cezası 5237 sayılı Kanun'un 50 inci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak adli para cezasına çevrilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25573, Karar No: 2015/6127, Tarih: 19.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/25573 E.  ,  2015/6127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT M...

AVUKAT ...

BİRLEŞEN

DOSYANIN

DAVALILARI :1-...

TİCARET ...

AVUKAT ...

2-... ADINA VEKİLİ

AVUKAT ...

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde, davalı şirketin ortakları ile hisse miktarı, sermaye değeri ve davacının hissesinin ne kadara tekabül ettiğini gösteren bilgi ve belgeler bulunmamaktadır, ilgili belgelerin incelenmesine gerek görüldüğünden ... istenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/7377, Karar No: 2011/12169, Tarih: 12.07.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/7377 E.  ,  2011/12169 K.**

**"İçtihat Metni"**

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesinin son fıkrası ve 6110 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 2. fıkrası ile 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararı gereğince; bu dava dosyasının Yargıtay 10. Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/11253, Karar No: 2014/17834, Tarih: 08.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11253 E.  ,  2014/17834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde yer alan ... Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nün 09.10.2013 tarih ve 3597 sayılı yazısı ile buğdayın ortalama verimi 500 kg, ortalama satış fiyatı 0,40 TL, üretim maliyeti 122 TL, samanın 250 kg, 0,80 TL, 70 TL, 2. ürün mısırın 1000 kg, 0,65 TL, 200 TL, 1. ürün mısırın 1300 kg, 0,65 TL, 286 TL olarak bildirildiği halde; Dairemizce 15.09.2014 tarihinde incelenen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/231-2013/837 E.-K. sayılı dosyasında yer alan ... Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nün 07.05.2013 tarih ve 1646 sayılı yazısı ekinde yer alan veri cetvelinde buğdayın ortalama verimi 500 kg, ortalama satış fiyatı 0,70 TL, üretim maliyeti 122 TL, samanın 250 kg, 0,80 TL, 70 TL, 2. ürün mısırın 800 kg, 0,65 TL, 200 TL, 1. ürün mısırın 1100 kg, 0,65 TL, 286 TL olarak bildirildiği ve yine Dairemizce 03.07.2014 tarihinde incelenen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/241-2014/135 E.-K. sayılı dosyasında yer alan ... Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nün 12.11.2013 tarih ve 3798 sayılı yazısı ekinde yer alan veri cetvelinde buğdayın ortalama verimi 600 kg, ortalama satış fiyatı 0,64 TL, üretim gideri 206 TL, samanın 330 kg, 0,45 TL, 1. ürün mısırın 1.500 kg, 0,61 TL, 380 TL, 2. ürün mısırın 1100 kg, 0,61 TL, 380 TL olarak bildirildiği anlaşılmış olup cetveller arasındaki çelişkinin nereden kaynaklandığı tespit edilerek ve söz konusu çelişki de giderilerek bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, 2. ürün mısır ve 1. ürün mısırın 2013 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11690, Karar No: 2019/14178, Tarih: 25.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11690 E.  ,  2019/14178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin evinin önüne kapılarını kilitleyerek park ettiği ... plakalı otomobilinin sağ ön camının kırılarak içerideki oto teybinin çalınmaya teşebbüs edildiği olayda, 02.01.2008 tarihli tutanağa göre sanığın, yanında temyiz dışı diğer sanık ... ile birlikte ... plakalı başka otomobilin oto teybini çalmak isterken kolluk tarafından fark edilince kaçmaya başladıkları, halbuki suça konu ... plakalı aracın bu sırada bir üst sokakta bulunduğu ve sanık ile temyiz dışı diğer sanık ...’nin aşamalarda suçlamaları kabul etmediği anlaşılmakla mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmaması karşısında; sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...’ye sirayetine, 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12856, Karar No: 2012/10143, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12856 E.  ,  2012/10143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma ve mesken masuniyetini ihlal suçlarından sanıklar ..., ..., ... ile reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ... ve bu suça iştirakten sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.03.2010 gün ve 2009/344 Esas, 2010/112 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, sanıkların işledikleri reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma, mesken masuniyetini ihlal suçlarının 765 sayılı TCK.nın 432/1, 193/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave dava zamanaşımına tâbi bulunduğu ve suç tarihi olan 01.11.2004'ten inceleme tarihine kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.