muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/7241, Karar No: 2024/10859, Tarih: 26.06.2024

"...Sanık ...'ın Özel Kuvvetler Komutanlığı Etimesgut Özel Hava Alay Komutanlığında binbaşı rütbesiyle pilot olarak görev yaptığı, ancak 11 ilâ 25 Temmuz 2016 tarihleri arasında izinli olduğu, 15/07/2016 tarihinde hava sahasının uçuşa kapatılması üzerine HTS kayıtları ve sanıkların anlatımına göre saat 22.25'te sanık H.K'nın sanık D.V.'yi D.V.'nin ise saat 22:32'de sanık ...'ı arayarak alaya çağırdığı, dosya kapsamına ve araç altı görüntüleme sistemine göre sanık ...'ın ... plakalı araçla saat 22.46'da kışlaya giriş yaptığı, alaya geldikten sonra H.K'nın sanık ...'a alay komutanının tutuklanacağını söylediği, sanığın diğer sanıklarla birlikte alay komutanını nerede alıkoyacaklarını değerlendirdiği (Etimesgut'taki makam odasında, Oğulbey kışlasında ya da Akıncı üssünde), katılan Ü.T.'nin ve sanık V.T.'NİN anlatımı ile HTS kayıtlarına göre katılanın saat 23:01'de sanık V.T.'yi arayarak alay nöbetçi amiri olan H.Ç.'ye ulaşamadığını, hemen kendisini aramasını söylediği, bunun üzerine sanık V.'nin sanıklar ..., Ü.A.B., H.K. Ve D.V.'nin da bulunduğu yere gelerek H.Ç.'ye katılanın emrini ilettiği, sanık H.'in ne diyeceğini diğer sanıklara sorduğu, adı geçen sanıkların ise "aradık ulaşamadık, alarm durumu var birliği toparladık onunla uğraşıyorum" şeklinde sözler söylemesi için ...'e talimat verdikleri, bu şekilde sanık ...'ın diğer sanıklarla birlikte hareket ederek alay komutanı olan katılanı oyaladığı, Alay komutan yardımcısı olan sanık A.B.'nin alaya gelmesinden sonra sanık ...'ın sanıklar H.K., A.B., Ü.A.B, D.V., H.Ç., D.V., M.G., İ.H., B.E. ile birlikte alay komutanını Akıncı'ya götürecek ekibi belirlemek için uçuş planı yaptığı, alay nizamiyesinde katılanın aracından indiğini gören Sanık ...'ın, Ü.A.B, H.K., H.Ç. D.V., M.G., İ.H., B.E. ile birlikte katılanın yanına giderek katılanı zorla helikoptere götürdüğü, bu sırada sanıklar D.V. ve H.K'nın katılana "şu an darbe yapılıyor,  Birinci başkandan emir aldık. Sizi helikopterle Akıncı üssüne götüreceğiz, direnmeyin" dedikleri, sanığın bağırması üzerine sanık ...'ın "yeter artık kes sesini, Albaysın diye seni rütbene uygun götürüyoruz. Daha çok ısrar etme adam gibi git, sen kim oluyorsun, canımı sıkma" dediği, daha sonra paçasından plastik kelepçe çıkararak "ağzını gözünü bağlarım ellerini arkadan kelepçelerim burada karga tulumba götürürüz seni" dediği, direnmeye devam eden katılanı yere yatırarak plastik kelepçe ile kelepçeledikleri, katılanın kelepçeyi kırdığı, sanık ... ve diğer sanıkların tabancalarının bulunduğu, sanık B.E.'nin ise elinde G3 model piyade tüfeği olduğu, bu şekilde katılanı helikoptere bindirdikleri, sanık ...'in katılanı Akıncı üssüne götüren ... numaralı helikopterde yer almadığı, böylece sanık ...'ın katılan Ü,T.'ye karşı cebir kullanarak, silahla, birden fazla kişiyle birlikte, katılanın yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle ve kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediği, Sanık V.T

. ve diğer sanıkların tabancalarının bulunduğu, sanık B.E.'nin ise elinde G3 model piyade tüfeği olduğu, bu şekilde katılanı helikoptere bindirdikleri, sanık ...'in katılanı Akıncı üssüne götüren ... numaralı helikopterde yer almadığı, böylece sanık ...'ın katılan Ü,T.'ye karşı cebir kullanarak, silahla, birden fazla kişiyle birlikte, katılanın yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle ve kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediği, Sanık V.T.'nin anlatımına göre Alay komutanının zorla helikoptere bindirilmesinden sonra nizamiye bölgesine önce sanık D.V.'nin gelerek nizamiye nöbetçi astsubayı olarak görev yapan sanık V.T.'ye "Türkiye'de darbe olduğu, oğulbeyden emir geldi, Atatürk ilke ve inkılaplarını korumak için askerler yönetimi ele aldı, buradan kimseyi içeriye sokmayacaksın ve çıkartmayacaksın" şeklinde talimat verdiği, daha sonra ise sanık ...'ın gelerek "kimseyi içeriye almayacaksın, dışarı çıkarmayacaksın, gerekirse ateş edersin, önce havaya, sonra aracın lastiğine, sonra da kişiye ateş edersin" şeklinde talimat verdiği, katılanın hürriyetinden yoksun kılınarak Akıncı üssüne götürülmesiyle sanık ...'ın diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde Özel Hava Alayının kontrolünü ele geçirdiği, TRT televizyon kanalında darbe bildirisinin okunduğu sıralarda (Anadolu Ajansı'nın Dakika Dakika FETÖ’nün Darbe Girişimi” isimli kitabına göre saat 00.13'te okundu) Sanık ... ve D.V.'nin taburdaki İdari İşler Astsubay odasına gittikleri, odada bulunan televizyondan bildiriyi gördükleri, burada bulunan pilotlar arasından ikinci pilotluk yapmaları için sanıklar Ö.Y. ve S.E'ye talimat verdikleri, saat 02.00 sıralarında S.T.'nin uçağının Diyarbakır'dan Ankara'ya geldiği, ancak uçuşların yasaklanması nedeniyle uçağın her zaman kullanılan 11. Hava Ulaştırma Ana Üs Komutanlığına ait piste iniş yapamayacağını bilen sanık ...'ın  iniş için Özel Hava Alayı pistinin kullanılmasını sağlamak isteği, bunun için S.T.'yi getiren uçuş ekibine ulaşmaya çalıştıkları, ellerinde bulunan uçuş ekibine ait listeden ekip içinde (sanık T.B.'nin tanıdığı) tanık Bçvş. K.K.Y.'nin bulunduğunu gördükleri, sanık T.'nin önce Pilot Yüzbaşı S.Ö.'yü cep telefonu ile arayarak K.K.Y.'nin telefon numarasını aldığı daha sonra A.B.'den aldığı talimat ile uçakta bulunan tanık K.K.Y.'ye mesaj çekerek  uçağın Özel Hava Alayına ait piste inişinin sağlandığı, ayrıca S.T.'yi getiren uçak henüz iniş yapmadan önce Diyarbakır'dan Gölbaşı Özel Kuvvetler Komutanlığı'nı ele geçirmek için gelen S.T. ve beraberindeki askerleri bir an önce Gölbaşı'da bulunan Oğulbey Kışlasına naklinin sağlanması için mutat uygulamaya aykırı olarak ... ve ... kuyruk numaralı helikopterlerin hazırlandığı, bu amaçla helikopterlere yakıt ikmali yapıldığı, sanığın da bu ikmal ile uğraştığı, uçağın geldiğini görmesi üzerine yakıt ikmalinin kesilmesi ve gelen personelin iki ayrı helikoptere bindirilmesi için sanık R.G.'ye talimat verdiği, S.T

.T. ve beraberindeki askerleri bir an önce Gölbaşı'da bulunan Oğulbey Kışlasına naklinin sağlanması için mutat uygulamaya aykırı olarak ... ve ... kuyruk numaralı helikopterlerin hazırlandığı, bu amaçla helikopterlere yakıt ikmali yapıldığı, sanığın da bu ikmal ile uğraştığı, uçağın geldiğini görmesi üzerine yakıt ikmalinin kesilmesi ve gelen personelin iki ayrı helikoptere bindirilmesi için sanık R.G.'ye talimat verdiği, S.T. ve tim personelinin sanıklarca hazırlanmış olan ... ve ... numaralı helikopterlere binmesinden sonra sanık ...'ın ... numaralı helikopterin birinci pilotluğunu yaparak S.T. ve beraberindeki askerlerin Oğulbey Kışlasına intikalini sağladığı, daha sonra Etimesgut'ta bulunan Özel Hava alayına geri döndüğü, S.T. ile aynı uçakla Ankara'ya gelen tanık A.K.Y'nin uçuş sırasında durumdan şüphelenmesi nedeniyle Oğulbey kışlasına gidecek olan helikopterlere binmediği, uçakta bulunan teknik cihazlarını almadan gidemeyeceğini bahane ederek altı tim personeliyle birlikte Özel Hava Alayında kaldığı, Özel Kuvvetler Komutanı Z.A.'dan aldığı emir ile alayı sanıklardan geri almak için harekete geçtiği, ilerleyen zaman içerisinde sanık ...'ı ve diğer sanıkları gözetim altına alarak eylemlerini sonlandırmalarını sağladığı, sanığın bu eylemleriyle anayasayı ihlal suçunu işlediği...." yönünde tespitlerin bulunduğu görülmüştür.

Bu durumda, her ne kadar İdare ve Bölge İdare Mahkemesince, davacı hakkında bakılan bu dosya kapsamındaki bilgi, belge ve tespitler ile ceza soruşturması/yargılaması kapsamındaki maddi deliller değerlendirilmeksizin, salt devam eden ceza yargılaması gerekçesine dayalı olarak davanın reddi yönünde kurulan hüküm hukuka aykırı ise de, ceza yargılamasında elde edilen deliller ile bakılmakta olan dava dosyasında yer alan tespitler birlikte değerlendirildiğinde, söz konusu hukuka aykırılık kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiş, davacının anılan örgüt ile irtibat ve iltisaklı bulunduğu sonucuna varılmıştır. 
 Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, adli yardım talebinin daha önce kabul edilmiş olması nedeniyle temyiz aşamasında tahsil edilmeyen yargılama giderlerinin tahsili için Mahkemesince müzekkere yazılmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 26/06/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/697, Karar No: 2024/4293, Tarih: 26.06.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/697
Karar No : 2024/4293
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Medya Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Başkanlığı/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, kanuni ve iş merkezi Türkiye'de bulunmayan kurumlardan internet ortamında alınan reklam hizmeti ödemelerinden tevkifat yapılmaması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen muhtasar ve prim hizmet beyannamesi üzerine söz konusu çekinceye itibar edilmeksizin 2022 yılının Kasım dönemi için tahakkuk ettirilen kurumlar (stopaj) vergisinin ihtirazi kayda konu kısmının kaldırılması ve ödenen tutarın tecil faiziyle iadesi  istemine ilişkindir.
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 3. maddesine göre, dar mükellefiyete tabi kurumların sadece Türkiye'de bulunan iş yerlerinde elde ettikleri kazançları üzerinden vergilendirileceği, uyuşmazlık konusu reklam hizmetini veren kurumların, çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları hükümlerine uygun şekilde Türkiye'de iş yerlerinin bulunduğundan dolayısıyla tevkifata tabi kazanç elde ettiklerinden söz edilemeyeceğinden, ihtirazi kaydının kabul edilmemesi suretiyle yapılan tahakkukta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu tahakkuk iptal edilmiş ve ödenen tutarın tecil faiziyle iadesine hükmedilmiştir.
              Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Dava konusu uyuşmazlığın çözümünün kendilerinden reklam hizmeti alınan kurumların üzerinden vergi kesintisi yapılan kazancı Türkiye'de bulunan iş yerinde gerçekleştirilen faaliyetten elde edip etmediklerinin ortaya konulmasına bağlı bulunduğu, mükelleflerin ticari, sınai, zirai veya mesleki faaliyetlerini sürdürdükleri yerlerin iş yeri sayılabilmesi için bu yerlerin faaliyetin icrasına tahsis edilmesi ya da faaliyetin icra edildiği yer olması gerektiği, uyuşmazlık konusu reklam hizmetinin Türkiye'den erişilebilen web sayfaları üzerinden verildiği dikkate alındığında faaliyetin icra edildiği yer olma özelliği taşıyan söz konusu web sayfalarının hizmeti veren kurumlar açısından iş yeri olduğu sonucuna varıldığından anılan ödemeler üzerinden yapılan tevkifatın beyanı üzerine yapılan dava konusu tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava reddedilmiştir.

TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: İnternet ortamında verilen reklam hizmetlerine ilişkin 01/01/2019 tarihinden itibaren uygulamaya konulan %15 stopaj vergisinin hizmet sağlanan müşteriler dikkate alındığında çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmalarına ve kanunilik ilkesine aykırı olduğu, 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile, Türkiye’de iş yeri veya daimi temsilcisi bulunmayan kurumların internet reklamları dahil olmak üzere dijital ortamda sundukları hizmetlerden elde ettikleri hasılatın vergilendirilmesine yönelik düzenlemenin halihazırda yürürlükte olduğu,  internet reklam geliri elde eden dar mükellef kurumların hem dijital hizmet vergisi yoluyla hem de stopaj yoluyla vergilendirilmesinin vergi adaleti ve mali güce göre vergilendirme ilkelerine uygun olmadığı gibi mükerrer vergilendirilmeye sebebiyet verdiği  ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Yurtdışı mukimi  şirketlerin,  internet  ortamında  reklam
verme hizmetini Türkiye'de yer alan sunucular aracılığı ile sunduğu ve bu durumda iş yerinin Türkiye'de olduğunun kabulü gerektiğinden bu kazançların vergilendirilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'ÜN	DÜŞÜNCESİ	:Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.	Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu  harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 26/06/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :

1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.	Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu  harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 26/06/2024 tarihinde  oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Vergi kesenlerin sorumluluğu" başlıklı 11’inci maddesine 20/08/2016 tarih ve 6745 sayılı Kanunun 9’uncu maddesi ile “Cumhurbaşkanı (değiştirilmeden önce Bakanlar Kurulu), ödeme yapılan kişilerin mükellef olup olmamasına, ödeme yapan veya ödemeye aracılık edenlerin vergi kanunlarına göre vergi kesintisi yapmak zorunluluğu bulunup bulunmamasına, ödemenin konusunun mal veya hizmet alım satımı olup olmamasına, elektronik ortamda gerçekleştirilip gerçekleştirilmemesine, ödeme yapılanın bu tutarı vergi matrahının tespitinde indirim konusu yapıp yapmamasına bakılmaksızın, vergiye tabi işlemlere taraf veya aracı olanlara vergi kesintisi yaptırmaya, iş grupları, iş nevileri, sektörler ve emtia grupları itibarıyla, vergiye tabi işlemle ilgili, vergi kanunlarında belirtilen alt ve üst limitler arasında olmak şartıyla, farklı kesinti oranları tespit etmeye yetkilidir” şeklinde düzenlenen yedinci fıkra eklenmiştir.
	Bu düzenlemenin gerekçesinde; “Ekonomik işlemlerin teknolojik gelişmeyle birlikte gittikçe karmaşık bir hale gelmesi vergi kanunlarında bu ihtiyacı karşılayacak yeni bir vergi güvenlik müessesesi ihtiyacını doğurmuştur. Bu nedenle yapılan değişiklikle Bakanlar Kuruluna, vergiye tabi işlemlere taraf veya aracı olanlara vergi kesinti yaptırmaya ve belirli şartlar altında farklı kesinti oranları tespit etmeye ilişkin yetki verilmektedir. Maddede öngörülen yetki sayesinde, başta internet üzerinden gerçekleştirilen ticari işlemler olmak üzere, bilgi işlem teknolojilerinin yaygın olarak kullanıldığı alanlarda kayıtlı ekonomiye geçişi hızlandırmak ve kayıt dışılıkla etkin mücadele etmek adına her türlü işleme karşı korunaklı bir yapı hızlı ve etkin bir biçimde oluşturulabilecektir” denilmiştir. (https://www2.tbmm.gov.tr/d26/1/1-0750.pdf)
	20/08/2016 tarih ve 6745 sayılı Kanunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 11’inci maddesine yedinci fıkranın eklenmesi ile birlikte, bu yetki ile bağlantılı olarak, aynı zamanda 6745 sayılı Kanunun; 7’nci maddesi ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun “Vergi tevkifatı” başlıklı 94’üncü maddesine 18’inci bent; 65’inci maddesi ile 5020 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu’nun “Vergi kesintisi” başlıklı 15’inci maddesinin (1) numaralı fıkrasına (ğ) bendi; yine aynı Kanunun 65’inci maddesi ile “Dar mükellefiyette vergi kesintisi” başlıklı 30’uncu maddesinin (1) numaralı fıkrasına (d) bendi olarak, “Vergi Usul Kanununun 11 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamına giren ödemelerden” ibaresi eklenmiştir.

Buna göre; 07/09/2016 tarihinde yürürlüğe giren ve Gelir Vergisi Kanunu’nun 94’üncü, Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 15’inci ve 30’uncu maddelerine eklenen bu bentlere göre Vergi Usul Kanununun 11’inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında yetki kullanımı ile belirlenecek ödemeler üzerinden de tevkifat yapılması zorunludur. 
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 11’inci maddesinin yedinci fıkrası ile Cumhurbaşkanına verilen bu yetki, 19/12/2018 tarihli ve 30630 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 18/12/2018 tarihli ve 476 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile kullanılmıştır. Cumhurbaşkanı Kararı’nda, bazı hizmetlerin vergi kesintisi kapsamına alınması ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94’üncü maddesi ile 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 15’inci ve 30’uncu maddelerinde yer alan vergi kesintisi oranları hakkındaki 2009/14592, 2009/14593 ve 2009/14594 sayılı Bakanlar Kurulu kararlarında değişiklik yapılması hakkındaki ekli Kararın yürürlüğe konulmasına, anılan kanunların mezkûr maddeleri gereğince karar verilmiştir. 476 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı, 01/01/2019 tarihinden itibaren yapılacak ödemelere uygulanmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir.
	476 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile internet ortamında verilen ve aracılık edilen reklam hizmetleri vergi kesintisi kapsamına alınmış; buna göre, 01/01/2019 tarihinden itibaren, internet ortamında reklam hizmeti verenlere veya internet ortamında reklam hizmeti verilmesine aracılık edenlere yapılan ödemeler, ödeme yapılan kişilerin mükellef olup olmamasına bakılmaksızın stopaja tabi tutulmuştur. 
	Bu kapsamda;
	(i) Gelir Vergisi Kanunu’nun 94’üncü maddesi kapsamında bu hizmeti verenlere veya internet ortamında reklam hizmeti verilmesine aracılık edenlere yapılan ödemeler üzerinden %15,
	(ii) Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 30’uncu maddesi kapsamında, internet ortamında verilen reklam hizmetlerine ilişkin olarak, bu hizmeti veren veya internet ortamında reklam hizmeti verilmesine aracılık eden dar mükellefler kurumlara yapılan ödemeler üzerinden %15,
	(iii) Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 15’inci maddesi kapsamında bu hizmeti veren veya internet ortamında reklam hizmeti verilmesine aracılık eden tam mükellef kurumlara yapılan ödemeler üzerinden %0,
	oranında vergi tevkifatı yapma zorunluluğu getirilmiştir.

(iii) Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 15’inci maddesi kapsamında bu hizmeti veren veya internet ortamında reklam hizmeti verilmesine aracılık eden tam mükellef kurumlara yapılan ödemeler üzerinden %0,
	oranında vergi tevkifatı yapma zorunluluğu getirilmiştir.
	476 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile 193 sayılı Kanun'un “Vergi Tevkifatı” başlıklı 94’üncü maddesinde ve 5520 sayılı Kanun'un “Vergi Kesintisi” başlıklı 15’inci maddesinin (1) numaralı fıkrasında sayılan kişi ve kurumlara (tevkifat yapma mecburiyeti bulunan) internet ortamında verilen reklam hizmetleri, vergi kesintisi kapsamına alınmıştır. Buna göre, bu maddelerde sayılan kamu idare ve kuruluşları, iktisadî kamu kuruluşları, sair kurumlar, ticaret şirketleri, iş ortaklıkları, dernekler, vakıflar, dernek ve vakıfların iktisadî işletmeleri, kooperatifler, yatırım fonu yönetenler, gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabı, ziraî kazançlarını bilânço veya ziraî işletme hesabı esasına göre tespit eden çiftçilere, internet ortamında reklam hizmeti almaları halinde bu hizmetlere ilişkin olarak hizmeti verene ve hizmetin verilmesine aracılık edenlere yapacakları ödemeler üzerinden stopaj kesintisi yapılacaktır.
	Gelir Vergisi Kanunu’nun 94’üncü maddesinin birinci fıkrası ile Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 15’inci maddesinin (1) numaralı fıkrasında kimlerin, hangi ödemeler üzerinden tevkifat yapacağı sayılmak suretiyle belirtilmiştir. 
	5520 sayılı Kanunun 30’uncu maddesinde ise tevkifata tabi kazanç ve iratlar sıralanmış; maddede sıralanan kazanç ve iratları ödeyen veya tahakkuk ettirenler tarafından vergi kesintisi yapılacağı kurala bağlanmıştır. Buna göre, dar mükellefiyete tâbi kurumların maddede sayılan kazanç ve iratları üzerinden, bu kazanç ve iratları avanslar da dâhil olmak üzere nakden veya hesaben ödeyen veya tahakkuk ettirenler tarafından % 15 oranında kurumlar vergisi kesintisi yapılması öngörülmüştür. Maddenin (d) bendinde ise, belirtildiği gibi, Vergi Usul Kanunu'nun 11’inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamındaki ödemelerden kesinti yapılacağı belirtilmiştir. Bu bent kapsamında 476 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı’nın 3’üncü maddesinde, 5520 sayılı Kanun'un 30’uncu maddesinde yer alan dar mükellefiyete tabi kurumların vergi kesintisine tabi kazanç ve iratlarından yapılacak vergi kesintisi oranları hakkındaki 12/01/2009 tarihli ve 2009/14593 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının eki Kararın 1. maddesinin birinci fıkrasına eklenen bent ile, belirtildiği gibi, internet ortamında verilen reklam hizmetlerine ilişkin olarak, bu hizmeti verenlere veya internet ortamında reklam hizmeti verilmesine aracılık edenlere yapılan ödemeler üzerinden, ödeme yapılan kişilerin mükellef olup olmamasına bakılmaksızın, %15 oranında kesinti yapılması öngörülmüştür.