muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/94, Karar No: 2013/7162, Tarih: 02.12.2013

işlediği iddia olunan tehdit, hakaret ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin, mağdur sanık ...’a karşı işlediği ... yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanıklar ... ve ... hakkında maktül ...’u öldürme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

a- Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; Maktülün kardeşi olan ...'in, sanıklardan ...'in işyerinde işçi olarak çalıştığı, olay tarihinden bir süre önce aralarında çıkan tartışma sonunda sanığın, ...'i işten çıkarttığı, ...'in çalıştığı döneme ait bir miktar alacağını almak amacıyla tekrar sanığın işyerine gittiğinde aralarında kavga çıktığı ve sanığın ...'i darp ettiği, ...'in, sanığın ödemeyi kabul ettiği miktar yanında işyerinde sigortasız çalıştırıldığından ve sigorta primi ödenmediğinden, çalıştığı döneme ait sigortaya ödenmesi gereken prim miktarınında kendisine ödenmesi gerektiğini ileri sürdüğü ancak sanığın kabul etmediği, bu nedenle ... ve kardeşleri olan maktül ve mağdur ... ile sanık ... ve yanında çalışan işçileri arasında adliyeye de intikal eden olaylar olduğu, olay günü sanık ...'in kardeşi sanık ... ile birlikte işyeri dışında bulundukları sırada ... ve kardeşlerinin işyeri çevresinde gezdiklerini öğrenmeleri üzerine işyerine geldikleri, işyerinde bulunan sopaları gerektiğinde kolayca alıp kullanabilecekleri bir yere koyduktan sonra, işyerinin önünde beklemeye başladıkları, maktül ... ile mağdur ...'nin motorsikletle işyerinin yakınına geldikleri, motorsikleti park ettikten sonra maktülün elinde bıçak ve inşaat demiri bükmede kullanılan demir ..., mağdur ...'nin elinde ise inşaat bükmede kullanılan demir ... olduğu halde sanıklar ... ve ...'nın üzerine yürüdükleri, ... ve yakınlarından gelebilecek bir saldırıya karşı hazırlıklı olan sanıkların da daha önceden hazırladıkları sopaları bulunduğu yerden çıkartıp, maktül ve mağdur ...'ye saldırdıkları, aralarında çıkan kavgada, sanıkların sopa darbelerine maruz kalan maktülün kafatası kemiklerinde sağ frontol bölgeden sol temporal bölgeye uzanan lineer kırık, sol parietooksipitalde parçalı çökme kırığı, her iki göz üst tavanda blow-out fraktürü, sol parietotemporalda epidural ve subdural kanama, sol paraietaoksipitalde 10x5 cm.lik beyin harabiyeti, her iki frontal bölge sol parietotemporalda yaygın subaraknoid kanama, mandibula korpus ortada kırık ve vücudunda çok sayıda künt travmatik yaralanma tespit edildiği, maktülün künt kafa travmasına bağlı kafatası kemik kırıkları, epidural, subdural, subaraknoid kanama ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü, mağdur ...'nin vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, sanık ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, sanık ...'nın yüzde sabit iz kalacak ve basit

tıbbi müdahale ile gidirilebilecek şekilde yaralandığı olayda; sanıkların, maktül ve kardeşlerinden kaynaklanan ve tevali eden haksız fiil niteliğindeki söz ve davranışların yarattığı hiddetle maktül ve mağdura saldırıp, maktülü ağır bir şekilde çok sayıda sopa darbesi ile darp ederek öldürdükleri, mağduru da yaraladıkları, somut olayda hukuka uygunluk nedeninin sınırının kast olmaksızın aşılmasından söz edilemeyeceği, oluşa göre meydana gelen netice açısından sanıkların kasten hareket ettiklerinin kabulü ile haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeksizin meşru savunmada kast olmaksızın sınır aşıldığından bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Kabule göre; Gerekçede, “sanıklar açısından meşru savunma koşullarının oluşmadığı, saldırı ile savunma arasında makul bir oran bulunmadığı, kavga sırasında karşı tarafa ağır bir şekilde karşılık verdikleri, sanıkların eylemlerini yoğun ve ağır haksız tahrik altında gerçekleştirdikleri” kabul edildiği halde “maktül yere düştükten sonra darp edildiğine dair bir delil bulunmadığı, vücuduna aldığı darbelerin hareketli ortamda oluştuğunun kabulünün gerekeceği böylelikle meşru savunmada kast olmaksızın sınırın aşılması kapsamında kalacak şekilde maktül ...’ı öldürdükleri” kabul edilerek hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı olup, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile müdahil ... vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 02/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/530, Karar No: 2023/3442, Tarih: 10.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2020/530 E.  ,  2023/3442 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/635 E., 2015/378 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2013/635 Esas, 2015/378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî

para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde gelen ihbar üzerine, kolluk görevlileri tarafından ihbara konu Avcılar tır parkına gidildiğinde, 34 ER 9346 çekici ve 34 ER 9347 dorse plakalı tır sürücüsü olan sanığın şoför kısmından aşağıya poşetler indirdiğinin görüldüğü, poşetlerde ne olduğu sorulduğunda, kaçak cep telefonu olduğunu, faturasının bulunmadığını ve yurt dışından getirdiğini beyan ettiği, Cumhuriyet savcısının yazılı arama emrine istinaden yapılan aramada, 4 adet poşet içerisinde toplam 860 adet gümrük kaçağı cep telefonu ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamında bulunan 04.12.2013 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre, suça konu cep telefonlarının gümrük kaçağı olduğu tespit edilmiştir.

3.Suça konu kaçak cep telefonları için düzenlenen ... varakasında, ele geçen cep telefonlarının gümrüklenmiş değerinin 213.759,31 TL olduğu belirlenmiştir.

2.Dosya kapsamında bulunan 04.12.2013 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre, suça konu cep telefonlarının gümrük kaçağı olduğu tespit edilmiştir.

3.Suça konu kaçak cep telefonları için düzenlenen ... varakasında, ele geçen cep telefonlarının gümrüklenmiş değerinin 213.759,31 TL olduğu belirlenmiştir.

4.Sanık aşamalarda, Bulgaristan ülkesinde bir benzinlikte durduğu esnada, tanımadığı iki şahsın yanına gelerek suça konu eşyaları Türkiye'de esnaflık yapan akrabalarına götürmesini istediklerini, kendisinin de kabul ettiğini, Türkiye'ye giriş yaptıktan sonra kendisine verilen telefon numarasını aradığını ve tır parkına giriş yaptığını, daha sonra kolluk görevlilerinin geldiğini, suç işlemediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1.860 adet gümrük kaçağı cep telefonunun ele geçirildiği olayda; 5237 sayılı Kanun'un 61 inci ve 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz eden fiili, eylem ile ceza arasındaki denge gözetildiğinde teşdidi gerektirdiği halde, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılmadan ceza tayin edilmesi,

2.Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar

Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3.24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkûmiyete ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı Mahkemesinden araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ile sanık hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde, tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2013/635 Esas, 2015/378 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sonuç cezada sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4122, Karar No: 2019/1028, Tarih: 16.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/4122 E.  ,  2019/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 14.05.2008 - 22.05.2014 tarihleri arasında transmikser şoförü olarak çalıştığını, müvekkilinin genel olarak saat 07:00-08:00 ile akşam 21:30-22:00 saatleri arasında ancak işin yoğun olduğu zamanlarda da gece saat 02:00-03:00'a kadar çalıştığını, haftada 6 gün çalışmakla birlikte bazen Pazar günleri de çalıştırıldığını, öğle ve akşam yemeklerinde yemek molası bile verilmediğini, resmi tatillerde de çalıştığını, 18.05.2014 Pazar günü müvekkilinin çalışmak istemediği için 19.05.2014 Pazartesi günü işe gittiğinde baş şoför ve müdürün talimatıyla müvekkilinin artık şoförlük yapmayacağını ve iş yerinde boş beklemesinin söylendiğini, o gün ve ertesi gün müvekkile hiçbir iş verilmediğini ve boş bekletildiğini, psikolojik baskı uygulandığını, müvekkilinin şoför olarak çalıştığında hem sefer başı prim hem de fazla mesai ücreti aldığını, bu şekilde boş bekletildiğinde maaşında ciddi bir düşüş olduğunu, ayrıca yıllardır şoförlük yaparken yaptığı işin değiştirildiğini, bunun üzerine ... Noterliği'nin 22.05.2014 tarih 5096 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ulusal bayram genel tatil ücreti ve fazla mesai ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ücretinin hesabı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Davacının fazla çalışma ücretinin hesabı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Dosya içeriğine göre, yargılama sırasında dinlenen tanıklar işyerinde ücret artı sefer başına prim sistemi ile çalışıldığını beyan etmiştir. Prim sisteminin uygulandığı işyerlerinde fazla çalışmalar saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır. Sefer başına yapılan bir ödeme söz konusu olduğundan, alacak % 50 zamlı olarak hesaplanmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1998, Karar No: 2015/7571, Tarih: 16.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/1998 E.  ,  2015/7571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalılar nezdinde 22.05.2005-09.02.2010 tarihleri arasında bilfiil çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16926, Karar No: 2014/9481, Tarih: 12.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/16926 E.  ,  2014/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2009/1714-2012/1156

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili ile davalı 3.kişi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, İstanbul 14.İcra Müdürlüğü'nün 2009/8728 sayılı takip dosyasından 5.3.2009 tarihinde haczedilen menkullerin borçluya ait olduğunu, borçlu ile davalı 3.kişi arasında muvazaalı ilişki bulunduğunu, müvekkilinin borçluya sattığı malların 3.kişiye mal kaçırma amacıyla devredildiğini, 3.kişinin mallara ilişkin fatura sunamadığını ileri sürerek 3.kişinin istihkak iddiasının reddini istemiştir.

Davalı 3.kişi vekili, haczin müvekkilinin elinde yapıldığını, haciz adresinde borçluya yapılmış bir tebligat bulunmadığını, haczedilen ayakkabıların çoğunun "Gezer" markalı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlu davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davacı alacaklının davasını ispat yönünde net bir delil ibraz edememesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili ile davalı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava, alacaklının İİK'nun 99.maddesine dayalı 3.kişinn istihkak iddiasının reddi davasına ilişkindir.

5.3.2009 tarihinde haczedilerek yediemin deposunda muhafazaya alınan mahcuzlar üzerinde icra müdürlüğünce 1.4.2009 tarihinde yapılan tespitte mahcuzların bir kısmının üzerinde alacaklı şirkete ait "Gezer" markası etiketinin olduğu, malların bulunduğu kolilerin üzerinde satıcı ismi olarak Gezer, alıcı olarak İ. Ayakkabı yani borçlunun isminin yazılı olduğu, yine satıcı (alacaklı) firmaya ait çıkış kaşelerinin bulunduğu tespit edilmiştir. Davalı 3.kişi haciz adresindeki faaliyetine 23.1.2009 tarihinde, borcun doğumundan sonra başlamıştır. Keza borçluya ait kartvizitte haciz adresinin, borçlunun şubesi olarak belirtildiği, 3.kişinin dayandığı faturaların borcun doğumundan sonraki tarihli olup 3.kişi ile aynı soyadı taşıyan F. Y. tarafından düzenlendiği dosya içeriği ile sabittir.

Kaldı ki, haczedilen 173.000,00 TL tutarındaki menkul mal 111.452,00 TL tutarındaki malın (6373 çift ayakkabının) davalı 3.kişinin ticari defterlerinde kayıtlı olmadığı da bilirkişi raporu ile tespit edilmiştir. Bu durumda davalı 3.kişi ile borçlu arasında örtülü işletme devri ilişkisi bulunduğu açıktır. İİK'nun 44., 280/3 ve BK'nun 179. (yeni 202)maddeleri uyarınca işletmeyi devir alan 3.kişi işletmenin borçlarından da sorumludur. Bu halde alacaklının davasının kabulüne karar vermek gerekirken aksi düşüncelerle reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı 3.kişinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı 3.kişinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı (alacaklı) ve davalı (3.kişi)'ye geri verilmesine 12.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18800, Karar No: 2014/11573, Tarih: 10.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18800 E.  ,  2014/11573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.