muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/2568, Karar No: 2024/1443, Tarih: 27.06.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/2568
Karar	No : 2024/1443                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... 		    Sendikası (...)
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Huk. Müş. ...
 
İSTEMİN KONUSU	:  Danıştay Onuncu ve Onikinci Daireleri Müşterek Kurulunun 06/12/2022 tarih ve E:2019/1135, K:2022/5728 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Sağlık Bakanlığı tarafından yayımlanan "Sağlık Personelinin İhtiyaç Halinde Çağrıya Uyması" konulu, 04/12/2018 tarih ve 2018/28 sayılı Genelge'nin iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu ve Onikinci Daireleri Müşterek Kurulunun 06/12/2022 tarih ve E:2019/1135, K:2022/5728 sayılı kararıyla;
Dava konusu Genelge'de, kamu ve özel sağlık kuruluşlarında çalışan sağlık personelinin, mesai saatleri dışında hizmetine ihtiyaç duyulması durumunda en kısa sürede sağlık kuruluşuna ulaşması, bu itibarla da normal ulaşım şartlarında 30 dakika içinde sağlık kuruluşunda olması gerektiği yönünde düzenlemeye yer verildiği, bununla birlikte eş durumu, sağlık mazereti, ikamet için uygun mesken bulunamaması gibi durumlarda da sağlık hizmetinin aksamaması için gerekli tedbirlerin alınması kaydıyla, 30 dakikalık sürenin sağlık personelinin şartları ile halkın hizmete erişim ihtiyacı dikkate alınarak mülki idare amirince farklı bir şekilde belirlenebileceğinin ifade edildiği,
 Genelge'de belirlenen 30 dakikalık sürenin, mutlak uyulması gereken bir süre niteliğinde olmadığı, bu sürenin eş durumu, sağlık mazereti, ikamet için uygun mesken bulunamaması ve bunun gibi başka nedenlerle uzayabileceği, dolayısıyla sağlık personelinin mesai saati dışında çağrılması halinde normal ulaşım koşulları altında 30 dakika içinde sağlık kuruluşunda olabilecek mesafede bulunması gerekmekle birlikte belirli koşullar altında sağlık kuruluşuna ulaşması 30 dakikayı aşabilecek mesafede de bulunabileceği, bu durumun değerlendirilmesi hususunda da mülki idare amirlerine yetki verildiği, bu haliyle sağlık personeli için öngörülen mesai saati dışında çağrılmaları halinde 30 dakika içinde sağlık kuruluşunda bulunma yükümlülüğünün katı bir şekilde düzenlenmediği, duruma ve şartlara göre değişiklik arz ettiği sonucuna ulaşıldığı,
Dava konusu Genelge'nin amacının, görevli sağlık personelinin hizmetine ihtiyaç duyulması halinde mesai saatleri dışında da sağlık kuruluşuna en kısa sürede ulaşmaları sağlanarak niteliği gereği diğer kamu hizmetlerinden farklı olan, temel hedefi insan sağlığı olan sağlık hizmetlerinin etkin, süratli ve kesintisiz bir şekilde sunulmasından böylece de kişilerin sağlık ve yaşam hakkının korunmasından ibaret olduğunun anlaşıldığı,

Dava konusu Genelge'nin amacının, görevli sağlık personelinin hizmetine ihtiyaç duyulması halinde mesai saatleri dışında da sağlık kuruluşuna en kısa sürede ulaşmaları sağlanarak niteliği gereği diğer kamu hizmetlerinden farklı olan, temel hedefi insan sağlığı olan sağlık hizmetlerinin etkin, süratli ve kesintisiz bir şekilde sunulmasından böylece de kişilerin sağlık ve yaşam hakkının korunmasından ibaret olduğunun anlaşıldığı,
Nitekim, Anayasa gereği kişi sağlığını korumanın, etkin, süratli, kesintisiz bir sağlık hizmeti sunmanın Devlet için bir kamusal zorunluluk olduğu hususunun yargı içtihatlarında vurgulandığı,
Her ne kadar, davacı Sendika tarafından dava konusu düzenlemenin Anayasa'nın 23. maddesinde düzenlenen yerleşme ve seyahat hürriyetine aykırı olduğu ileri sürülmüş ise de, toplum açısından vazgeçilmez önemi haiz olan, kesintisiz verilmesi gereken ve ertelenemez nitelikteki sağlık hizmetinin sunumu konusunda Anayasa'nın 56. maddesi ve ilgili mevzuatla davalı Sağlık Bakanlığının görevli ve yetkili kılındığı, yine bu görev ve yetki çerçevesinde tesis edilen dava konusu Genelge'nin yukarıda yer verilen tespitler karşısında kapsamının, konusunun ve amacının belirsiz ve sınırsız olduğunun söylenemeyeceği, düzenleme ile ulaşılmak istenen amaç ile başvurulan önlem arasında makul bir dengenin bulunduğu, Genelge ile kişilerin sağlık ve yaşam hakkının korunmasının amaçlandığı, bu haliyle düzenlemenin yerleşme ve seyahat hürriyetine müdahale niteliğinde olmadığı, kaldı ki yerleşme hürriyeti  ile sağlık ve yaşam hakkı arasındaki kamu yararı çatışmasında üstün kamu yararının sağlık ve yaşam hakkı lehine olacağı göz önünde bulundurulduğunda davacının bu iddiasına itibar edilmediği,
Bu durumda, Anayasa, Kanunlar ve Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile bu alanı düzenleme yetkisi verilen idare tarafından, sağlık hizmetlerinin sunumu kapsamında yukarıda belirtilen amaçları gerçekleştirmek için çıkarıldığı anlaşılan Genelge'de kamu yararı, hizmet gerekleri ve aynı zamanda üst hukuk normlarına aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI 		: Davacı tarafından, temyize konu kararda konuya ilişkin Anayasa Mahkemesi kararlarının görmezden gelindiği, dava konusu işlemle sağlık çalışanlarının yerleşme ve seyahat özgürlüğünün ihlal edildiği ve devamlı olarak disiplin soruşturması tehdidi altında bırakıldıkları ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Davalı idare tarafından,  Danıştay Onuncu ve Onikinci Daireleri Müşterek Kurulunca verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Davalı idare tarafından,  Danıştay Onuncu ve Onikinci Daireleri Müşterek Kurulunca verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Onuncu ve Onikinci Daireleri Müşterek Kurulunun temyize konu 06/12/2022 tarih ve E:2019/1135, K:2022/5728 sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Kesin olarak, 27/06/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
 
KARŞI OY 
X- Dava konusu Genelge'de yer alan ''ilgili personelin normal ulaşım şartlarında 30 dakika içinde sağlık kuruluşunda bulunmasını sağlayacak şekilde yukarıdaki kanun hükmüne riayet edilmelidir'' yolundaki kural, bu düzenleme ile ulaşılmak istenen amaca hizmet etmekten uzak olduğu gibi, Anayasa ile güvence altına alınan temel hak ve özgürlüklerden olan yerleşme ve seyahat özgürlüğüne de aykırılık oluşturması nedeniyle açıkça hukuka aykırıdır. 
Açıklanan nedenle temyiz isteminin kabulü ile temyize konu kararın bozulması gerektiği oyuyla karara  katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/2691, Karar No: 2024/1435, Tarih: 27.06.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/2691
Karar	No : 2024/1435                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...Sendikası	     
 VEKİLİ	: Av. ...	  
KARŞI TARAF (DAVALI)	...
VEKİLİ                                          :  Hukuk Müşaviri ...
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay   İkinci   Dairesinin  16/03/2023   tarih   ve E:2020/1081, K:2023/1271 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ                :
Dava konusu istem: 23/07/2014 tarih ve 29069 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına İlişkin Yönetmeliğin; 1. maddesi ile değiştirilen 2. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendinde yer alan "atanma usul ve esasları kurumlarınca yönetmelikle belirlenen ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer kadrolara" ibaresi ile 3. maddesinin "sözlü sınava alınacak personel için yazılı sınav başarı puanı en az altmış olarak uygulanır." kısmının  iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay İkinci Dairesince verilen 27/03/2018 tarih ve E:2016/10105, K:2018/2003 sayılı kararla; dava konusu Yönetmeliğin, 3. maddesinin "...sözlü sınava alınacak personel için yazılı sınav başarı puanı en az altmış olarak uygulanır." kısmının iptali istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına; 1. maddesi ile değiştirilen 2. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendinde yer alan "...atanma usul ve esasları kurumlarınca yönetmelikle belirlenen ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer kadrolara..." ibaresi yönünden ise davanın reddine  karar verilmiş, 
Anılan kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 11/12/2019 tarih ve E:2018/3382, K:2019/6374 sayılı kararıyla; "davacının iddia ve taleplerine yönelik olarak ilgili mevzuatın yorumu ve iptali istenen düzenlemelerin hukuka uygunluk denetimi yapılmaksızın, yani uyuşmazlıkla ilgili herhangi bir gerekçeye yer verilmeksizin karar verilmiş olduğu" gerekçesiyle davanın reddine ilişkin kısmın bozulması üzerine bozma kararına uyularak verilen;
 Danıştay İkinci  Dairesinin  16/03/2023   tarih   ve  E:2020/1081, K:2023/1271  sayılı kararıyla;
Anayasa'nın 124.; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 2 ve 3.; 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu'nun 8, 28 ve 37.;  Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmeliğin 1. madde hükümlerine yer verildikten sonra;

Danıştay İkinci  Dairesinin  16/03/2023   tarih   ve  E:2020/1081, K:2023/1271  sayılı kararıyla;
Anayasa'nın 124.; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 2 ve 3.; 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu'nun 8, 28 ve 37.;  Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmeliğin 1. madde hükümlerine yer verildikten sonra;
Genel Yönetmeliğin değişikliğe uğrayan "Kapsam" başlıklı 2. maddesinin 2. fıkrasının, atama işlemlerinde bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanmayacağı kadrolar yönünden çeşitli defalar genişletildiği; 20/02/2012 tarih ve 2012/2876 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Yönetmeliğin 1. maddesiyle, bu bentte yer alan "...ve bunların yardımcılıklarına..." ibaresinden sonra gelmek üzere ", ilçe müdürü kadrolarına," ibaresinin eklendiği,
Bu değişikliğin iptali istemiyle Danıştay Beşinci Dairesinin E:2012/4736 sayılı dosyasında açılan davada; dava konusu düzenlemenin, ilçe müdürü kadrolarının görevde yükselme sınavına tabi kadrolar kapsamından çıkartılmasının, dolayısıyla bu kadrolara objektif kurallar çerçevesinde atama yapılmasının engellenmesinin, 657 sayılı Kanun'un temel ilkeleri olarak belirlenen kariyer ve liyakat ilkesine ve Genel Yönetmeliğin amacına, kamu yararı ve hizmet gereklerine, üst hukuk normu olan 657 sayılı Kanuna aykırı bulunduğu, Genel Yönetmeliğin ek 1. maddesinde yer alan hüküm uyarınca, dava konusu düzenlemeye dayanılarak Yönetmelik hükümlerinin uygulanmayacağı kadrolara ataması yapılan personelin, görevde yükselme sınavı kapsamında bulunan diğer unvanlara, sınavsız olarak atandıkları unvanla aynı veya alt gruptaki unvanlara, görevde yükselme sınavına tabi olmaksızın atanabileceklerinden, dava konusu düzenlemenin bu yönüyle de kariyer ve liyakat ilkeleri ile eşitlik ilkesine aykırı atamalara ve Yönetmeliğin, Genel Yönetmelik olması dolayısıyla tüm ülke çapında uygulanacak nitelikte olmasının, kurumlara kendi yönetmeliklerinde paralel düzenleme yapma zorunluluğu getirmesinin sonucu olarak kamu hizmetlerinin yürütülmesini bozacak şekilde hukuka aykırı atamalara sebep olacağı gerekçesiyle yürütülmesinin durdurulduğu, bu karara yapılan itirazın ise, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 10/04/2013 tarih ve YD İtiraz No:2013/126 sayılı  kararı ile reddedildiği, bilahare Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesinin 15/12/2015 tarih ve E:2015/2509, K:2015/8241 sayılı kararıyla da, 27/03/2012 tarih ve 28246 sayılı  Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına İlişkin Yönetmeliğin 1. maddesinin iptaline karar verildiği, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 15/06/2017 tarih ve E:2016/2924, K:2017/2568 sayılı kararı ile onandığı,

31/08/2013 tarih ve 28751 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına İlişkin Yönetmeliğin 1. maddesi ile de, Genel Yönetmeliğin "Kapsam" başlıklı 2. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendinde yer alan "ilçe müdürü kadrolarına" ibaresi, bu kez, "ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer görevlere" şeklinde değiştirildiği, 
Bu değişikliğin iptali istemiyle Danıştay Beşinci Dairesinin E:2013/8367 sayılı dosyasında açılan davada ise; taşra teşkilatında yaygın olan ilçe idare şube başkanlıkları kadrolarının görevde yükselme sınavına tabi kadrolar kapsamından çıkarılması, devamında muğlak bir ifadeyle aynı bende eklenen, "bunlarla aynı düzeydeki diğer görevlere" ibaresiyle ilçe idare şube başkanlıkları kadroları ile aynı düzeyde olan kadroların açıkça sayılmaksızın, bu kadrolara yapılacak atamalarda Yönetmelik hükümlerinin uygulanmayacağının düzenlenmesinin, Yönetmeliğin kapsamından çıkarılan kadroların belirsiz bir şekilde genişletilmesine, idare şube başkanlıkları ve bunlarla aynı düzeyde olduğu varsayılan diğer görevlere objektif kurallar çerçevesinde atama yapılmasının ortadan kaldırılmasının, 657 sayılı Kanun'un temel ilkeleri olarak belirlenen kariyer ve liyakat ilkesine ve Genel Yönetmeliğin amacına, dolayısıyla hukuka aykırı bulunduğu, ayrıca Genel Yönetmeliğin ek 1. maddesinde yer alan hüküm uyarınca, dava konusu düzenlemeye dayanılarak Yönetmelik hükümlerinin uygulanmayacağı kadrolara atanacak personelin, görevde yükselme sınavı kapsamında bulunan ve sınavsız olarak atandıkları unvanla aynı veya alt gruptaki diğer unvanlara, görevde yükselme sınavına tabi olmaksızın atanmalarının olanaklı hale geldiği, dava konusu düzenlemenin, kariyer, liyakat ve eşitlik ilkelerine uygun olmayan atamalara da sebep olacağından bu yönüyle de hukuka aykırı bulunduğu gerekçesiyle yürütülmesinin durdurulduğu, bu karara yapılan itirazın ise, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 02/07/2014 tarih ve YD İtiraz No:2014/528 sayılı  kararı ile reddedildiği, 
Anılan yargı kararı sonrasında, Genel Yönetmeliğin 2. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendinde yer alan "...ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer görevlere..." ibaresinin, işbu dava konusu düzenlemeyle, "...atanma usul ve esasları kurumlarınca yönetmelikle belirlenen ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer kadrolara..." şeklinde yeniden değiştirildiği,

Anılan yargı kararı sonrasında, Genel Yönetmeliğin 2. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendinde yer alan "...ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer görevlere..." ibaresinin, işbu dava konusu düzenlemeyle, "...atanma usul ve esasları kurumlarınca yönetmelikle belirlenen ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer kadrolara..." şeklinde yeniden değiştirildiği,  
Kararda yer verilen mevzuat hükümlerine göre, ilçelerdeki genel idare teşkilatının başında bulunan ilçe idare şube başkanlıklarının, ilçedeki diğer memurlara göre görev, yetki ve sorumluluk anlamında daha üst bir görev olarak düzenlendiği; kendilerine tevdi edilen görevlerin süresinde ve düzenli bir şekilde yapılmasında ilçe genel idaresinin başı kaymakama karşı doğrudan doğruya sorumlu tutuldukları, kaymakam tarafından verilen emirleri yerine getirmek ve kendilerine bırakılan işler hakkında gerekli incelemeleri yaparak istenilen her türlü malümatı vermekle yükümlü kılındıkları, 
İlçe idare şube başkanlıklarının statülerinin, görev alanları, yetki ve sorumlulukları bir bütün olarak düşünüldüğünde, bu tür kadroların görevde yükselme sınavına tabi kadrolar kapsamından çıkarılmasının ve bu görevlere atama yapılması konusunda idareye tanınan takdir yetkisinin daha geniş olduğunun kabulünün gerektiği,  
Kararda aktarılan yargı kararları gereği "objektif atanma şartları getirilmesi zorunluluğuna" dayalı olarak atanma usul ve esaslarının kurumlarca belirlenebilmesi, bir başka ifadeyle, dava konusu düzenlemede atanma şartlarının kurumsal yönetmeliklerde belirlenmesi koşuluna yer verilmesi, anılan kadroların idare teşkilatı içindeki konumu, görev ve yetkileri ile sorumluluk alanlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, kamu yararı ve hizmet gerekleri gözetilerek ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer kadroların, Genel Yönetmelik kapsamı dışına çıkarılmasına ilişkin dava konusu ibarede, üst hukuk normlarına aykırılık görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  	: Davacı tarafından,  dava dilekçesinde ileri sürülen hususlar ve temyize konu kararın karşı oy gerekçesi doğrultusunda dava konusu Yönetmeliğin 1. maddesi ile değiştirilen 2. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendinde yer alan "...atanma usul ve esasları kurumlarınca yönetmelikle belirlenen ilçe idare şube başkanlıkları ile bunlarla aynı düzeydeki diğer kadrolara..." ibaresinin iptali gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
            c)Usul hükümlerine uyulmamış olunması",
 sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. 
KARAR SONUCU                 :
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Yukarıda açıklanan gerekçeyle davanın reddine ilişkin Danıştay İkinci Dairesinin temyize konu 16/03/2023 tarih ve E:2020/1081, K:2023/1271 sayılı kararının ONANMASINA,
3. Kesin olarak,  27/06/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/1754, Karar No: 2024/3903, Tarih: 27.06.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/1754
Karar  No : 2024/3903  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...  Mermer Madencilik San Tic Ltd Şti	  
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ...  Genel Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... gün ve E:... , K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Kastamonu  ili, Devrekani ilçesi  sınırları içerisinde yer alan II-b grubu (mermer) S:...  sayılı işletme ruhsatı sahibi davacı şirket tarafından, ruhsat sahası dışında yapılan üretim ile ilgili gerçek dışı veya yanıltıcı beyanda bulunmak suretiyle haksız yere hak  iktisap ettiğinden bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca 62.743,00 TL idari idari para cezası verilmesine ilişkin ...  tarih ve ...  sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...  İdare Mahkemesince verilen ...  tarih ve E:... , K:...  sayılı kararda; 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 10/7. maddesinde yer alan hükümlerin, ruhsat sahası ve işletme izin sınırları dahilinde faaliyette bulunulmasını ve bu alanlar içinde veya dışında gerçekleştirilen faaliyetlerin  idareye bildirilmesini zorunlu kıldığı, davacı şirketin 2017 yılında ruhsat sahası sınırları dışında üretim yaptığının mahallinde yapılan tetkik raporu ile sabit olduğu gibi dava dilekçesinde de açıkça ruhsat sahası dışında mermer bloğu çıkarılmak suretiyle  üretim yapıldığının kabul edildiği, iş bu üretimin anılan Kanun'un 29. maddesine göre en geç 2018 yılı Nisan ayına kadar bildirilmesi gerekirken bildirilmediği, bu açıdan davacının üretimi bildirmeyerek gerçek dışı veya yanıltıcı beyanda bulunmak suretiyle haksız yere hak iktisap ettiği anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak   davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, ortada verilmiş bir beyan bulunmadığından, Maden Kanunun 10. maddesi kapsamında ceza verilebilmesinin koşullarının oluşmadığını,  uygulanan idari para cezasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... İN  DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :	
	MADDİ OLAY :