muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/2597, Karar No: 2024/2713, Tarih: 07.11.2024

Diğer taraftan, davacı tarafından, üç ayrı Yönetmelik'e konu olması gereken hususların tek bir Yönetmelik'le düzenlenmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmekle birlikte; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun uyarınca Yönetmelik çıkarma yetkisini haiz olan davalı Bakanlığın, bu Yönetmelik'leri her bir Kanun için ayrı ayrı düzenlemesi gerektiği hususuna yönelik olarak ilgili kanunlarda bu yönde bir sınırlamanın bulunmadığının anlaşıldığı, ayrıca savunma dilekçesinde, kalem hizmetlerinin tek yönetmelik çatısı altında toplanmasının uygulama açısından kolaylık sağlayacağının belirtildiği de dikkate alındığında; bölge adliye mahkemesi başkanlığı, başkanlar kurulu, daireleri, Cumhuriyet başsavcılığı ve adalet komisyonu ile adlî yargı ilk derece mahkemesi, hâkimliği, Cumhuriyet başsavcılığı ve adalet komisyonu ile müdürlüklerde tutulacak kayıtlar, kartonlar, yapılacak idarî işlemler, yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP’ın kullanılmasına dair usul ve esasların tek Yönetmelik ile düzenlenmesinde hukuka, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı,
Yönetmelik'in Dava Konusu 5. Maddesinin 11. Fıkrasının İncelenmesi:
Yönetmelik kapsamındaki bütün yargısal mercilere ve idari birimlere yönelik genel düzenleme mahiyetindeki dava konusu maddede, güvenli elektronik imzalı belgenin elle atılan imzalı belgeyle çelişmesi hâlinde UYAP’ta kayıtlı olan güvenli elektronik imzalı belgenin geçerli kabul edileceği düzenlemesine yer verildiği,
5271 sayılı Kanun'un 38/A maddesinde, ceza muhakemesi işlemlerinin UYAP’ta yapılmasına dair usul ve esaslara ilişkin olarak Bakanlığa Yönetmelik ile düzenleme yapma yetkisi verildiği, anılan maddenin 5. fıkrasında, davaya konu Yönetmelik maddesiyle aynı düzenlemeye yer verildiğinin görüldüğü, bu bakımdan Yönetmelik maddesiyle getirilen düzenlemenin üst hukuk normu niteliğinde bulunan 5271 sayılı Kanun'un anılan maddesine aykırı olmadığı hususunda kuşku bulunmadığı,

5271 sayılı Kanun'un 38/A maddesinde, ceza muhakemesi işlemlerinin UYAP’ta yapılmasına dair usul ve esaslara ilişkin olarak Bakanlığa Yönetmelik ile düzenleme yapma yetkisi verildiği, anılan maddenin 5. fıkrasında, davaya konu Yönetmelik maddesiyle aynı düzenlemeye yer verildiğinin görüldüğü, bu bakımdan Yönetmelik maddesiyle getirilen düzenlemenin üst hukuk normu niteliğinde bulunan 5271 sayılı Kanun'un anılan maddesine aykırı olmadığı hususunda kuşku bulunmadığı,
Diğer taraftan, 6100 sayılı Kanun'un 445. maddesinin 2. fıkrasında, güvenli elektronik imza ile oluşturulan tutanak ve belgelerin ayrıca fizikî olarak gönderilmeyeceği ve belge örneği de aranmayacağı düzenlemesine yer verilerek yargısal faaliyetin güvenli elektronik imzalı belgeler esas alınarak yürütülebileceğinin kurala bağlandığı; 5. fıkrasında ise, mahkemelerde görülmekte olan dava, çekişmesiz yargı, geçici hukuki koruma ve diğer tüm işlemlerde UYAP’ın kullanılmasına dair usul ve  esaslara ilişkin olarak Bakanlığa Yönetmelik ile düzenleme yapma yetkisinin verildiği, dolayısıyla elle atılan imzalı belgeyle güvenli elektronik imzalı belgenin çelişmesi halinde güvenli elektronik imzalı belgenin geçerli olarak kabul edileceğine yönelik getirilen dava konusu kuralın 6100 sayılı Kanun'a aykırı bir yönünün de bulunmadığının anlaşıldığı, kaldı ki, 5271 sayılı Kanun'da yer alan açık kanuni düzenlemeye uygun olan Yönetmelik maddesinin, 6100 sayılı Kanun'un uygulama alanında da icra edilmesine yasal bir engel bulunmadığı, düzenlemeyle yeknesaklığın ve belirliliğin sağlanması suretiyle kamu yararı amacı güdüldüğü sonucuna varıldığı,
Yönetmelik'in Dava Konusu 67. Maddesinin 1. Fıkrası ile 169. Maddesinin 3. Fıkrasının (b) Bendinin İncelenmesi:
Dava konusu Yönetmelik'in 67. maddesinin 1. fıkrasında, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararların tebliğine yönelik düzenlemelere yer verilmiş olup, anılan madde uyarınca resen harekete geçilmesi gereken hâller ile kanunlardaki özel hükümler saklı kalmak kaydıyla, taraflardan birinin talebi olmadıkça hükmün tebliğe çıkarılmayacağı, taraflardan birinin talebi olması hâlinde ise hükmün bir nüshasının, belge karşılığında talep eden tarafa verileceği, bir nüshasının ise diğer tarafa tebliğe çıkarılacağının düzenlendiği,

6100 sayılı Kanun'un 360. maddesinin atfıyla bölge adliye mahkemeleri için de uygulama alanı bulan 186. maddesi, 294. maddesinin 3. fıkrası,  301. maddesinin 1. fıkrası,  321. maddesinin 2. fıkrasında; mahkemenin tahkikatın bittiğini tefhim ettikten sonra aynı duruşmada sözlü yargılama aşamasına geçerek hükmünü vereceği, hükmün tefhiminin, hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilip okunması suretiyle olacağı, hüküm nüshasının ise, hükmün yazılıp imza edildikten ve mahkeme mührü ile mühürlendikten sonra yazı işleri müdürü tarafından makbuz karşılığı verileceği, bu halde ise bir nüshasının karşı tarafa tebliğ edileceğinin düzenlendiği, ayrıca anılan Kanun'un basit yargılama usulüne ilişkin kurallar getiren 321. maddesinde, kural olarak hükmün gerekçesiyle birlikte açıklanması suretiyle tefhim edileceğinin, ancak zorunlu hallerde hakimin gerekçe içermeyen hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebileceğinin, bu halde ise gerekçeli kararın tebliğe çıkarılacağının düzenlendiği, 
	Aktarılan hükümlerle, 6100 sayılı Kanun kapsamında bulunan adli yargı hukuk mahkemelerinin hükmün açıklanacağı son duruşmada sözlü yargılama usulü uygulamaları nedeniyle kural olarak hükmün "tebliği" yerine "tefhimi" esasının kabul edildiği, bu nedenle hükmün duruşmada öğrenen taraflara ayrıca tebliğinin yazı işleri müdürlüğünce resen yapılacak bir işlem olarak kabul edilmediği, ancak hükmün taraflardan birine teslimi halinde hak kaybını önlemek amacıyla diğer tarafa da yazı işleri müdürü tarafından gecikmeksizin, kendiliğinden tebliğ edilmesinin öngörüldüğü, ayrıca hükmün tefhim edildiği son duruşmada sadece gerekçe içermeyen hüküm özetinin açıklanması halinde gerekçeli kararın, taraflara resen tebliğe çıkarılacağının kurala bağlandığı,
	6100 sayılı Kanun'un 353. maddesindeki haller hariç olmak üzere, incelemelerini duruşmalı olarak yapan bölge adliye mahkemelerinin kararlarının da bu esaslar kapsamında istisnaen tebliğe çıkarılacağının açık olduğu,
	Öte yandan, 6100 sayılı Kanun'un istinaf mahkemelerinin kararlarına yönelik düzenleme içeren 359. maddesinin, dava konusu Yönetmelik'in yayımlandığı tarihteki halinde, hükmün tefhimi ve tebliği konusunda ilk derece adli yargı hukuk mahkemelerinden ayırıcı bir düzenleme mevcut değil iken, 20/07/2017 tarih ve 7035 sayılı Kanunla, anılan maddenin başlığının "Karar ve tebliği" olarak değiştirildiği, maddeye eklenen 4. fıkrada da, "Temyizi kabil olmayan kararlar, ilk derece mahkemesi tarafından; temyizi kabil olan kararlar ise, bölge adliye mahkemesi tarafından resen tebliğe çıkarılır." düzenlemesine yer verildiği,
	Bununla birlikte, söz konusu Kanun hükmü, dava konusu Yönetmelik'in yayımı tarihinden sonra kabul edilerek yürürlüğe girdiğinden, idari işlemlerin tesis edildikleri tarih itibarıyla hukuka uygunluk denetimine tabi tutulmaları gerekliliği ve kanunların geriye yürümezliği ilkesi karşısında, bahse konu Kanun hükmünün, Yönetmelik'in dava konusu düzenlemelerini hukuka aykırı hale getirmediği sonucuna varıldığı,

Bununla birlikte, söz konusu Kanun hükmü, dava konusu Yönetmelik'in yayımı tarihinden sonra kabul edilerek yürürlüğe girdiğinden, idari işlemlerin tesis edildikleri tarih itibarıyla hukuka uygunluk denetimine tabi tutulmaları gerekliliği ve kanunların geriye yürümezliği ilkesi karşısında, bahse konu Kanun hükmünün, Yönetmelik'in dava konusu düzenlemelerini hukuka aykırı hale getirmediği sonucuna varıldığı,
	Buna göre, 6100 sayılı Kanun'un anılan maddelerindeki düzenlemelere uygun olduğu anlaşılan ve söz konusu kanun maddelerinin uygulanmasını göstermek amacıyla getirilen davaya konu Yönetmelik maddesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,
	Diğer taraftan, Yönetmelik'in dava konusu edilen 169. maddesinin 3. fıkrasının (b) bendinde, adli yargı ilk derece hukuk mahkemelerinde, talep halinde gerekçeli kararın tebliğini sağlamanın yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayıldığının görüldüğü, Yönetmelik'in ilk derece adli yargı hukuk mahkemeleri yönünden de hukuka uygun olduğu sonucuna varılan 67. maddesinin 1. fıkrası uyarınca davanın taraflarından birinin talebinin olması halinde gerekçeli karar tebliğ edileceğinden, yazı işleri müdürünün anılan Yönetmelik maddesinin uygulanmasına ilişkin olarak görevlendirilmesine yönelik getirilen düzenlemede  üst hukuk normları, hizmet gerekleri ve hukuka aykırılık bulunmadığı,
Yönetmelik'in Dava Konusu 67. Maddesinin 3. Fıkrasının İncelenmesi:
Dava konusu maddede, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilmiş olan hükmün tarafların elinde bulunan nüshalarının farklı olması hâlinde UYAP’ta kayıtlı olan gerekçeli kararın esas alınacağının kurala bağlandığının görüldüğü,
6100 sayılı Kanun'un 301. maddesinin 3. fıkrasında, tarafların elinde bulunan hüküm nüshalarının farklı olması hâlinde karar kartonundaki hüküm nüshasının esas alınacağı düzenlemesine yer verilmiş olmakla birlikte, söz konusu hüküm, anılan Kanun'un 445. maddesinde yer alan güvenli elektronik imza ile oluşturulan tutanak ve belgelerin ayrıca fiziki olarak gönderilmeyeceği ve belge örneği de aranmayacağı düzenlemesiyle birlikte değerlendirildiğinde; UYAP üzerinden güvenli elektronik imza ile oluşturulan belgelerin de ıslak imzalı belgelerle ispat açısından aynı sonucu doğurduğu, bu kapsamda karar kartonunda yer alan hüküm nüshası ile UYAP'ta bulunan elektronik imzalı hüküm nüshasının ispat açısından aynı durumda olduğu sonucuna varıldığı,
	Bu haliyle 6100 sayılı Kanun'un 301. maddesinin 3. fıkrası ve aynı Kanun'un 445. maddesinin 2. fıkrası kapsamında yapılan değerlendirme sonucu dava konusu Yönetmelik maddesiyle getirilen düzenlemede üst hukuk normlarına aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı,
	Yönetmelik'in Dava Konusu 96. Maddesinin 2. Fıkrası, 97. Maddesinin 2. Fıkrası, 136. Maddesinin 2. Fıkrası ve 164. Maddesinin 2. Fıkrasının İncelenmesi:

Bu haliyle 6100 sayılı Kanun'un 301. maddesinin 3. fıkrası ve aynı Kanun'un 445. maddesinin 2. fıkrası kapsamında yapılan değerlendirme sonucu dava konusu Yönetmelik maddesiyle getirilen düzenlemede üst hukuk normlarına aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı,
	Yönetmelik'in Dava Konusu 96. Maddesinin 2. Fıkrası, 97. Maddesinin 2. Fıkrası, 136. Maddesinin 2. Fıkrası ve 164. Maddesinin 2. Fıkrasının İncelenmesi:
	Söz konusu maddelerde, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet başsavcılığı, bölge adliye mahkemesi hukuk ve ceza daireleri, Cumhuriyet başsavcılığı ve ilk derece ceza mahkemeleri ön büro işlemlerine yönelik düzenlemelere yer verildiği, söz konusu düzenlemelerin içeriğinde ise, anılan savcılıklar ve mahkemelerde bulunan dosyalara, ön bürolardan dilekçe, belge ya da diğer evrakı ibraz etmeye yetkili kişiler ile, bu kişilerce verilen evrak üzerine ön büro personeli tarafından yapılacak işlemlerin kurala bağlandığının görüldüğü,
(Mülga) 2992 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında adalet hizmetinin sunumunun yapılabilmesi için gerekli altyapının sağlanması konusunda görevli ve yetkili olan Adalet Bakanlığınca, mahkeme ve savcılıklara ön büro kurulmasında yasal bir engel bulunmadığı; burada görev yapacak personelin görev ve sorumluluklarının belirlenmesine ve bu suretle dosyaların düzenli bir şekilde tutulmasının sağlanmasına yönelik düzenlemede hukuka aykırılık görülmediği,
Öte yandan, davacı tarafından söz konusu düzenlemeler uyarınca mahkeme ve savcılıklarda bulunan ön bürolardan, dosyalara ilgilisi olan herkes tarafından belge sunulmasının engellendiği ileri sürülmekle birlikte; dava konusu edilen maddelerde, sadece ön bürolarda dosyalara evrak ibraz edilmesinde, dosyaların düzenli bir şekilde tutulmasının ve işlemlerin süratli bir şekilde sonuçlandırılmasının sağlanması açısından belirli kişilerin yetkili olduğunun düzenlendiği, ayrıca dosyada ilgisi olan kişilerin ön büro haricinde (UYAP ya da posta kanalıyla vb.) dosyaya evrak ibraz etmesinde hukuken bir engel bulunmadığı da birlikte değerlendirildiğinde, davaya konu düzenleme ile, dosyalarla "ilgisi" bulunanların tespitinin ön büro personelince yapılmasının, hukuken mümkün ve doğru olmayacağı gözetilerek getirilen sınırlamanın, dava ve soruşturma dosyalarına ulaşılmasını önleyici bir nitelik taşımadığı, bu haliyle düzenlemede üst hukuk normları, hizmet gerekleri ve hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı,
Yönetmelik'in Dava Konusu 100. Maddesinin 1. Fıkrası ve 165. Maddesinin 1. Fıkrasının İncelenmesi: 
Yönetmelik'in 100. maddesinin 1. fıkrasında, bölge adliye mahkemeleri hukuk ve ceza dairelerinde bulunan dava dosyalarını, maddede sayılan sanık, mağdur, şikâyetçi, suçtan zarar gören, katılan ve davanın tarafları, avukat veya stajyerlerinin vekâletname olmaksızın inceleyebileceği, bu incelemenin ise yazı işleri müdürü ya da görevlendireceği bir zabıt katibi nezaretinde gerçekleşeceğinin düzenlendiği,

Yönetmelik'in 100. maddesinin 1. fıkrasında, bölge adliye mahkemeleri hukuk ve ceza dairelerinde bulunan dava dosyalarını, maddede sayılan sanık, mağdur, şikâyetçi, suçtan zarar gören, katılan ve davanın tarafları, avukat veya stajyerlerinin vekâletname olmaksızın inceleyebileceği, bu incelemenin ise yazı işleri müdürü ya da görevlendireceği bir zabıt katibi nezaretinde gerçekleşeceğinin düzenlendiği,
Anılan maddede avukat ve stajyerlerinin vekaletname olmaksızın dava dosyalarını incelemesine halel getirilmediği görüldüğünden, söz konusu maddenin bu yönüyle Avukatlık Kanunu'nun 46. maddesinde yer alan avukat veya stajyerin vekâletname olmaksızın dava ve takip dosyalarını inceleyebileceği kuralına uygun olduğu ve iddia edilenin aksine avukatların dosya inceleme yetkisine yönelik bir sınırlama içermediği sonucuna varıldığı,
 Nitekim, davaya konu Yönetmelik'in dayanak kanunlarından olan 6100 sayılı Kanun'un 360. maddesinin atfıyla bölge adliye hukuk mahkemelerinde de uygulama alanı bulan 161. maddesinde, dava ve takip dosyalarının zabıt kâtibinin gözetimi altında inceleneceğinin hükme bağlandığı,
Ayrıca bölge adliye mahkemeleri hukuk ve ceza dairelerinde bulunan dava dosyalarının kayıp ya da zayi olmaksızın düzgün bir şekilde muhafaza edilmesi amacıyla yazı işleri müdürü ya da görevlendireceği bir zabıt katibi nezaretinde dosyaların inceleneceğine ilişkin kuralın, adil yargılanma hakkı (mahkemeye erişim hakkı, savunma hakkı) ile bilgi edinme hakkının sınırlandırılmasını doğuracak nitelik arz etmediği, dosyaların düzenli ve eksiksiz bir şekilde korunmasının sağlanmasına yönelik olduğu, bu haliyle düzenlemede hukuka, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığının anlaşıldığı,
Diğer taraftan, Yönetmelik'in 165. maddesinin 1. fıkrasında da, 100. maddenin 1. fıkrasıyla benzer düzenlemeye yer verildiği görülmekte olup, anılan madde kapsamında ilk derece ceza mahkemelerinde bulunan dosyaların da yazı işleri müdürü ya da görevlendireceği bir zabıt katibi nezaretinde incelenebileceğinin düzenlendiği, bu haliyle  dosyaların düzenli ve eksiksiz bir şekilde muhafaza edilmesinin sağlanmasına yönelik olan düzenlemenin dosyalara ulaşılmasını önleyici nitelikte olmadığı, dolayısıyla düzenlemede hukuka, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığının anlaşıldığı,
Yönetmelik'in Dava Konusu 137. Maddesinin 7. Fıkrasının İncelenmesi: 
Söz konusu madde uyarınca soruşturma evrakının soruşturmayı geciktirmemek şartıyla Cumhuriyet savcısının belirleyeceği personel huzurunda kalemde veya ön büroda incelenebileceğinin düzenlendiği,

Yönetmelik'in Dava Konusu 137. Maddesinin 7. Fıkrasının İncelenmesi: 
Söz konusu madde uyarınca soruşturma evrakının soruşturmayı geciktirmemek şartıyla Cumhuriyet savcısının belirleyeceği personel huzurunda kalemde veya ön büroda incelenebileceğinin düzenlendiği,
Anayasa'nın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesinde, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğunun belirtildiği ve 141. maddesinin son fıkrasında, davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasının yargının görevi olduğu hükmüne yer verildiği, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinin 1. fıkrasında, herkesin, bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının makul süre içinde görülmesini isteme hakkına sahip olduğu hususunun düzenlendiği,
Anayasa Mahkemesinin de, 16/01/2014 tarih ve E.2013/92 K.2014/6 sayılı kararında, Anayasa'nın 141. maddesinde düzenlenen makul sürede yargılama ilkesi uyarınca, devletin yargılamaların gereksiz yere uzamasını engelleyecek etkin çareler oluşturmak zorunda olduğunu, ancak bu amaçla alınacak kanuni tedbirlerin ve öngörülen çarelerin, yargılama sonucunda işin esasına yönelik adil ve hakkaniyete uygun bir karar verilmesine engel oluşturmaması gerektiğini belirttiği,
Aktarılan Anayasa hükmü ile Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun'un 160. ve 161. maddelerinde öngörülen görev ve yetkileri bir bütün olarak değerlendirildiğinde; Cumhuriyet savcısının maddi gerçeğe ulaşılarak adil yargılama yapılabilmesi için şüphelinin lehine ve aleyhine olan bütün delilleri süratle toplamak, muhafaza altına almak ve hukuki değerlendirmesini yaparak soruşturmayı zamanında sonuçlandırmak, şüphelinin haklarını ve aynı zamanda mağdur, şikayetçi, suçtan zarar görenin hak arama hürriyetlerini korumak ile yükümlü olduğu sonucuna varıldığı,
Buna göre; şüpheli, müdafi, mağdur, şikayetçi suçtan zarar gören ve vekillerinin soruşturma evrakını inceleme haklarını (hak arama hürriyetlerini), soruşturmayı geciktirmeksizin ve Cumhuriyet savcısının görevlendireceği personel huzurunda kullanmalarını, bu suretle Cumhuriyet savcısının (ve Anayasa gereği Devletin) soruşturmayı makul sürede tamamlama yükümlülüğünü yerine getirmesini  ve soruşturma evrakının kayıp ya da zayi olmaksızın eksiksiz bir şekilde muhafaza edilmesini (özellikle delillerin olduğu gibi muhafaza edilerek şüpheli haklarının korunmasını ve maddi gerçeğe ulaşılmasını) sağlamaya yönelik olarak getirilen dava konusu düzenlemede üst hukuk normlarına, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık görülmediği,

Kaldı ki, soruşturma dosyasının tamamının incelenmesi talebinde bulunulması halinde, Cumhuriyet savcısının, bu durumun 5271 sayılı Kanun'un 153. maddesi kapsamında soruşturmanın amacını tehlikeye düşürüp düşürmeyeceğini değerlendirerek hakimden kısıtlama talep etme yetkisi bulunduğu gözetildiğinde, soruşturma evrakının soruşturmanın geciktirilmemesi kaydıyla incelenmesine yönelik düzenlemede bu yönüyle de hukuka aykırılık görülmediği,
Nitekim, 01/06/2005 tarih ve 25832 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan (mülga) Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 45. maddesinin  5. fıkrasında da benzer düzenlemeye yer verildiği,  söz konusu düzenleme de dahil olmak üzere 45. maddenin bazı kısımlarının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, Dairelerinin 22/05/2008 tarih ve E:2005/5971, K:2008/3448 sayılı davanın reddi yolundaki kararının, İdari Dava Daireleri Kurulunun 14/01/2013 tarih ve E:2008/2359, K:2013/20 sayılı kararıyla onandığı, bu kararın düzeltilmesi isteminin de Kurulun 11/02/2015 tarih ve E:2013/4267, K:2015/350 sayılı kararıyla reddedildiği, bu suretle Daireleri kararının kesinleştiği,
Öte yandan; dava konusu düzenlemeyle, incelemeye sunulacak soruşturma evrakının belirli suç ya da belgeler yönünden (5271 sayılı Kanun'un 153. maddesindeki gibi) herhangi bir kısıtlamaya tabi tutulmadığı, sınırlama söz konusu olacağı zaman, yine 5271 sayılı Kanun'un 153. maddesindeki kuralın uygulama alanı bulacağı, bu sebeple hak arama hürriyetinin ve savunma hakkının kısıtlandığından söz edilemeyeceği kanaatine ulaşıldığı,
 Yönetmelik'in Dava Konusu 100. Maddesinin 3. Fıkrası, 137. Maddesinin 6. Fıkrası, 165. Maddesinin 5. Fıkrasının İncelenmesi: 
Söz konusu maddelerde, bölge adliye mahkemeleri hukuk ve ceza dairelerinde bulunan dava dosyalarının, Cumhuriyet savcılığındaki soruşturma evrakının ve ilk derece ceza mahkemesinde bulunan dosyaların incelenmesi veya bu dosyalardan belge örneği alınması halinde, dosya inceleme veya belge örneği alma tutanağının düzenleneceği ve tutanağın dosyayı inceleyen veya belge örneği alan ile nezaret eden görevli tarafından imzalandıktan sonra UYAP'a aktarılacağının düzenlendiği,
5271 sayılı Kanun'un 38/A ve 6100 sayılı Kanun'un 445. maddesi uyarınca UYAP'ın kullanımına yönelik usul ve esaslara ilişkin olarak davalı idarenin Yönetmelik'le düzenleme yapmasında hukuken engel bulunmadığının açık olduğu,
Diğer taraftan, davaya konu düzenlemeler ile dosyaların incelenmesi veya belge örneği alınması durumunda düzenlenecek tutanağın incelemeyi yapan kişi ile dosyayı incelemeye sunan görevli tarafından imzalanmak suretiyle hem nezaret eden görevlinin sorumluluklarının belirlenmesinin, hem de dosyanın incelendiğinin veya dosyadan örnek alındığının belgelendirilerek bu belgenin ilgili dosyada ve UYAP'ta düzgün bir şekilde saklanmasının amaçlandığının anlaşıldığı,