muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15779, Karar No: 2009/24445, Tarih: 08.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/15779 E.  ,  2009/24445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ürgüp İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 582.maddesi gereğince, akit ile borçlanmaya ehil olan kimse, poliçe, bono ve çek ile borçlanmaya da ehil olduğundan, ancak medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olan kişiler kambiyo senedi düzenleyebilirler. Başka bir ifade  ile, kanun koyucu kambiyo senetlerinin düzenlenmesi için özel bir ehliyet aramamıştIr. Şu halde, medeni hakları kullanmak ehliyetinden kısmen ya da tamamen mahrum bulunan kişiler, kambiyo senedi düzenleyemezler. Bu nedenle borçlunun, senedi düzenlediği tarihte, hukuki ehliyete sahip olması gerekir. Aksi takdirde senet geçerli olmaz. Alacaklı, senedi düzenleyen kişinin ehliyetsiz olması halinde iyiniyetli olduğunu dahi ileri süremez. Çünkü ehliyet konusu, kamu düzenini ilgilendirir ve süreye tabi olmaksızın icra mahkemesinden takibin iptali istenebilir. T.T.K.’nun 614.maddesi hükmüne göre, bu kural, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi senetteki borçtan sorumlu olan avalistler için de geçerlidir.

Somut olayda, aval veren şikayetçi borçlu her ne kadar takip tarihinde medeni hakları kullanma ehliyetine sahip ise de, yukarıda da açıklandığı üzere senedin tanzim edildiği tarihte hukuki ehliyete sahip olmadığından  borçtan sorumlu olmayacaktır. Sonradan icazet verilmesi hususu da icra mahkemesinde tartışılamayacağından şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20613, Karar No: 2014/9683, Tarih: 22.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20613 E.  ,  2014/9683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ortaca 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :26.04.2013

NUMARASI :Esas no: 2011/182 Karar no:2013/385

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (kadın) tarafından, davacı-karşı davalı (koca)'nın davasının kabulü ile boşanma kararı verilmesi, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.04.2014 günü temyiz eden davalı-karşı davacı Filiz vekili Av. H..B..geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı S.. T.. ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı (kadın)'ın, kocanın kabul edilen boşanma davasına yönelik temyizinin incelenmesinde;

Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; davacı-davalı (koca) tarafından 14.4.2011 tarihinde boşanma davası açıldığı, bu davanın açılmasından sonra davacı-davalı (koca)'nın ısrarı ile tarafların 18.4.2011 tarihinde barışıp aynı evde birlikte yaşamaya başladıkları, 13.5.2011 tarihinde yaşanan bir olay sonrasında yeniden ayrıldıkları anlaşılmaktadır. Davacı-davalı (koca)'nın açtığı boşanma davasından sonra tarafların barışıp beraber yaşamaları, bu tarihe kadar gerçekleşen kusurlarının karşılıklı olarak affedildiği veya hoşgörü ile karşılandığını gösterir. Bu kusurlara dayanılarak boşanma kararı verilemeyeceği gibi davadan sonra meydana gelen olaylarda bu davada dikkate alınamaz. O halde; davacı-davalı (koca) tarafından açılan boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı-karşı davacı (kadın)'ın, sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın tedbir ve iştirak nafakalarının miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı (kadın)'ın, sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın tedbir ve iştirak nafakalarının miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların barışarak bir arada yaşamalarından sonra ayrılığa neden olan en son olayda, davalı-davacı (kadın)'ın müşterek çocuğa şiddet uyguladığı, davacı-davalı (koca)'nın da eşine fiziksel şiddet uygulayarak müşterek evden kovduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 185. maddesinde sadakat yükümlülüğünün evliliğin devamı süresince devam edeceği hükme bağlanmıştır. Davacı-davalı (koca)'nın ayrılıktan sonra boşanma davalarının devamı sırasında, Ayfer adlı bir kadın ile yakın ilişki içerisinde bulunduğu ve güven duygusunu sarsan davranışlar sergilediği de anlaşılmaktadır. Belirlenen bu kusur durumuna göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı (koca)'nın daha ziyade kusurlu bulunduğunun kabulü gerekir. Bu yön nazara alınmadan tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine dayanarak davalı-karşı davacı (kadın)'ın maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi doğru olmamıştır.

c-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı (kadın)'ın daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-karşı davacı (kadın) yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 1 ve 2/b-c bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA,duruşma için taktir olunan 1100 TL. vekalet ücretinin Selayi'den alınıp Filiz'e verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 22.04.2014 (Salı)

İşin müzakeresinden ve kararın oluşumundan sonra üyelerden 'ın, 28.04.2014 günü ölümü sebebiyle kararı imzalaması mümkün olmamıştır (HMK.m.299).06.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2012/17563, Karar No: 2013/19144, Tarih: 09.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/17563 E.  ,  2013/19144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın sanık tarafından zararının giderildiğine yönelik beyanının olmaması, sanığın katılanın zararını gidermeye yönelik herhangi bir girişiminin bulunmaması karşısında, tebliğnamedeki 2 nolu bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak

Sanıklar ...ve ...n olay tarihine katılan ...'yı bulunduğu kahvehaneden çıkartarak gece vakti karanlık bir sokağa götürüp birlikte deverek kemik kırığına yol açacak şekilde yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda TCK'nin 61. maddesi gözetilerek alt hadden uzaklaşılması suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/390, Karar No: 2014/12794, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/390 E.  ,  2014/12794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2012/5950-2013/1067

Taraflar arasındaki devre mülk sözleşmesinin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 05.12.2013 tarihinde davalı şirketin temsilcileri tarafından devre tatil tanıtımı amacıyla otele götürüldüğünü, hiç niyeti yokken psikolojik baskı altında devre mülk sözleşmesi imzalamak zorunda bırakıldığını, sözleşme gereğince davalıya 500.00 TL peşinat ödediğini ve aynı gün cayma bildiriminde bulunmasına rağmen davalının sözleşmeyi haksız olarak fesih etmek istemediğini ileri sürerek sözleşmenin feshine, verilen senetlerin iptaline ve ödediği 500.00 TL'nin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca duruşma açılmadan ve dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-A.İ.H.S'nin 6. maddesinde adil yargılanma hakkı, Anayasanın 36. Maddesinde hak arama hürriyeti ve HMK'nun 27'inci maddesinde hukuki dinlenilme hakkı ayrıntılı olarak düzenlenmiş olup hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almıştır. Hukuki dinlenilme hakkı adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Adil yargılanma ve hukuki dinlenilme hakkı gereğince kişi habersiz olarak yargılanamaz ve hakkında karar verilemez. Taraflar, mahkeme önünde iddia ve savunmalarını ileri sürme ve yargılama ile ilgili açıklamada bulunma ile ispat hakkına sahiptirler. Bu nedenlerle hukukumuzda kural

olarak davalıya savunma hakkını kullanması için duruşma açılmadan karar verilmesi mümkün değildir. A.İ.H. Mahkemesi, herkesin medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili olarak bir mahkeme tarafından davasının görülmesini isteme hakkının olduğu ve medeni hak ve yükümlülüklerin belirlenmesi için ilk derece ve temyiz mahkemelerine erişim ile beraber mahkemeye gitme hakkının da eşit derece korunduğunu belirtmiştir. Ayrıca, mahkemeye erişim ile yargıya gitme hakkına getirilen sınırlamaların hakkın esasına zarar vermemesi gerektiğini belirtmiş ve haklı bir amaç gütmeyen ve başvurulan yollar ile ulaşılmak istenen amaç arasında makul bir orantılılık ilişkisi bulunmayan bir sınırlamanın AİHS'nin 6'ıncı maddesine aykırı olduğunu tespit etmiştir. Yine de bu hak mutlak olmayıp bazı sınırlamalar getirilmesi mümkündür. HMK'nın 320/1.maddesinde "mahkemenin mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" düzenlenmiş olup bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirterek sınırlama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

Yukarıda açıklanan düzenlemeler ve içtihatlar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; duruşma açılmadan karar verilmesi adil yargılanma ve hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olup yukarıda açıklanan tüm düzenlemelere ve içtihatlara aykırıdır. Hal böyle olunca; mahkemece, duruşma açılarak tarafların iddia ve savunmada bulunmalarına imkan sağlanıp, tarafların tüm delilleri toplandıktan sonra hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, duruşma yapılmadan ve dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14536, Karar No: 2014/20572, Tarih: 23.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/14536 E.  ,  2014/20572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Katılan ... vekilinin sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Köy yoluna tecavüz suçundan açılan davada, suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen maliye hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; ... vekilinin temyiz isteminin CMUK. nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Katılan ... tüzel kişiliği vekilinin sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelemesine gelince;

Sanıkların kullandıkları köy yolunun bakım ve onarım esnasında dolgu malzemesini fazla koymaktan ibaret eylemlerinde, zapt ve tasarruf kastı bulunmadığı gözetildiğinde, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7227, Karar No: 2012/1210, Tarih: 31.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/7227 E.  ,  2012/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, buğday alımı için davalıya banka kanalı ile 18.06.2009 tarihinde 20.000.00 USD karşılığı 31.120,00 TL. havale gönderildiğini, müvekkiline buğday gönderilmediği gibi paranın da iade edilmediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin Yerköy Mahkemeleri olduğunu, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazın da yerinde bulunduğunu, iddiaya konu havalenin gönderildiğinin doğru olduğunu ancak bu havalenin borç doğuran bir havale olmayıp mevcut bir borcu ödeyen havale olduğunu belirterek davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığı için HUMK'nun 9. maddesine göre yetkili mahkemenin ve icra dairesinin davalının yerleşim yeri olan Yerköy Mahkeme ve İcra Dairesi olduğu, bu durumda Mersin İcra Dairesinin yetkili bulunmadığı, yetkili İcra Dairesinde takip yapılmadan ödeme emri tebliğ edilmeden borçlunun itiraz hakkının doğmayacağı, bu davanın dava şartının gerçekleşmediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamakla birlikte davacı tarafın davalıya banka havalesi ile para gönderdiği dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davacı havale edilen para karşılığında davalının göndermeyi taahhüt ettiği malları göndermediğini ileri sürerek alacak talebine ilişkin icra takibinde bulunmuş davalı ise havalenin, mevcut borca yönelik olarak yapıldığını savunmuştur. Görüldüğü gibi yazılı olmasa bile taraflar arasında bir sözleşme ilişkisinin kurulduğunun kabulü gerekir. Dava, bir miktar para alacağına ilişkindir. İİK'nun 50. maddesi uyarınca para veya teminat borcu için takip hususunda HUMK'nun yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile tatbik olunur. BK.'nun 73/1 ve HUMK'nun 10. maddesi (HMK mad.10) uyarınca somut olay bakımından davacı alacaklının yerleşim yeri icra daireleri de yetkilidir. Bu itibarla davalı tarafın icra dairesinin yetkisine yönelik itirazının reddi gerekirken somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10119, Karar No: 2012/13493, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10119 E.  ,  2012/13493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan ek bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bilirkişi kurulu ek raporu içeriğinden; dava konusu taşınmaz üzerinde yedi yaşlarında kavak ağaçlarının bulunduğu ve bunların taşınmaza kavaklık niteliğini kazandırdığı, söz konusu kavakların cinsi ve yaşları dikkate alındığında aynı bölgeden daha önce Dairemize gelen dava dosyalarındaki resmi verilere ve kıymet takdir komisyonu raporlarına göre değerlendirme tarihi itibariyle henüz kesim çağına gelmedikleri anlaşılmaktadır.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre; kapama kavaklığa değer biçilirken, kavakların bir yılda kesime gelmeyeceği gözönünde tutularak, öncelikle kaç yılda kesim çağına geleceği resmi verilere dayanılmak suretiyle tespit edilip kesim çağında elde edilecek brüt gelir de yine bu veriler doğrultusunda belirlenerek bundan kavakların kesim çağına kadar geçecek süre içindeki masrafları (üretim giderleri) düşüldükten sonra elde edilen bedel kesim yılına bölünmek suretiyle dekar başına elde edilecek yıllık net gelir bulunmalı, bu net gelire de kapitalizasyon faizi uygulanarak (tarım arazisi formülü uyarınca) kapama kavaklığın kamulaştırma bedeli tespit edilmelidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, taşınmazın kapama kavaklık olarak kabul edilen kısmına değer biçilirken yukarıda açıklanan esaslara uyulmadığı, bunun dışında gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden kavağın brüt gelir hesabına ait resmi veriler getirtilerek raporun denetlenmediği görülmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, taşınmazın kapama kavaklık olarak kabul edilen kısmına değer biçilirken yukarıda açıklanan esaslara uyulmadığı, bunun dışında gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden kavağın brüt gelir hesabına ait resmi veriler getirtilerek raporun denetlenmediği görülmektedir.

Bu itibarla, öncelikle dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kavak ağaçlarının kaç yılda kesime geleceğinin ve kesim çağına gelmiş kavaklıktan dekar başına elde edilecek kereste miktarı ile bir m³ kavak kerestesinin değerlendirme tarihindeki satış fiyatının ve kesim yaşına kadar yapılacak üretim giderlerinin ilgili resmi kuruluşlardan (gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü ile gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden ve gerektiğinde diğer ilgili kuruluşlardan, örneğin; Kavakçılık Enstitüsünden) sorularak saptanması, bu veriler esas alınmak suretiyle taşınmazın kapama kavaklık olarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile kavakların salt odun değerini esas alarak hesaplama yapılan rapora itibarla karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 900,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26328, Karar No: 2013/32485, Tarih: 11.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/26328 E.  ,  2013/32485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu takibe konu çekte, lehtar konumunda olup, 6102 Sayılı TTK.nun 783.maddesinde düzenlenen çek tazminatı ve komisyondan sorumlu olmayacağı itirazını da ileri sürdüğünden, mahkemece bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1409, Karar No: 2018/6997, Tarih: 09.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/1409 E.  ,  2018/6997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 61. maddesindeki sıralamaya aykırı olarak TCK'nın 168. maddesinin aynı kanunun 145 ve 31/3 maddelerinden önce uygulanması sonuç ceza değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 52/4. maddesinde taksit sayısının 4'ten az olamayacağı belirtilmesine rağmen sonuç adli para cezasının 2 taksitte tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Adli para cezasının 2 eşit aylık taksitte tahsiline ilişkin kısım” çıkartılarak, yerine “Adli para cezasının 4 eşit aylık taksitte tahsiline” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.