muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/168, Karar No: 2024/1982, Tarih: 08.10.2024

Olağan kamulaştırma usulünde, asliye hukuk mahkemesi, idare adına tescil hükmü kurmadığı sürece, idarenin taşınmaza el atma ve taşınmaz üzerinde tasarrufta bulunma yetkisi bulunmamaktadır.
Acele kamulaştırma usulü ise, 2942 sayılı Kanun'un 27. maddesinde belirlenen  “3634 sayılı Milli Müdafaa Mükellefiyeti Kanununun uygulanmasında yurt savunması ihtiyacında” veya “aceleliğine Cumhurbaşkanınca karar alınacak hallerde” veya “özel kanunlarla öngörülen olağanüstü durumlarda” başvurulabilen, olağan kamulaştırma usulünden farklı olarak, idareye kamulaştırma işlemlerine ilişkin prosedürün sonuçlanmasını beklemeden, kıymet takdiri dışındaki işlemler sonradan tamamlanmak üzere, ilgili idarenin istemi ile mahkemece, yedi gün içinde o taşınmaz malın Kanun'da belirtilen usule göre bilirkişilerce tespit edilecek değerinin, idare tarafından mal sahibi adına bankaya yatırılması şartıyla, o taşınmaz mala el koyma imkanı tanıyan ayrı bir usul olarak öngörülmüştür.
Kanun'un 27. maddesinde, acele kamulaştırma işleminin dayandırılacağı üç sebep unsurundan, “aceleliğine Cumhurbaşkanınca karar verilen haller” bakımından, Kanun'da açık bir acelelik haline yer verilmediğinden, maddede öngörülen diğer iki koşuldan bağımsız şekilde, işlem tesisine dayanak olan acelelik halinin ve olağan kamulaştırma usulünden ayrılmasını gerektiren nedenlerin, kamu yararı ile özel mülkiyet hakkı arasındaki denge gözetilerek gerçekleşip gerçekleşmediğinin her somut olayda, projenin ve hizmetin niteliği, mahalli veya ulusal ihtiyacın ivedilikle karşılanması gerekliliği gibi hususlar da göz önünde bulundurularak yargı yerince değerlendirilmesi gerekmektedir.
Acele kamulaştırma istisnai bir yöntem olduğundan, olağan kamulaştırma gerekçeleri dışında aceleliğin varlığına dair şartların ortaya konulması gerekmektedir.
Acelelik koşulunun kamu düzenine ilişkin olması gerektiği ve kamu yararının ise, olağan kamulaştırma usulü ile sağlanması amaçlanan kamu yararından farklı olarak, acele kamulaştırma yapılmasını gerektiren, aceleliği zorunlu kılan bir yarar olduğu açıktır.
Her ne kadar Daire kararında, dava konusu taşınmazlardan, ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara yönelik verilmiş tarım dışı kullanım izni bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin anılan parseller yönünden iptaline kararı verilmişse de, temyiz aşamasında dosyaya sunulan belgelerden, Tarım ve Orman Bakanlığının ... tarih ve ... sayılı oluru ile 186,4500 hektarlık kısım için de tarım dışı kullanım izninin verildiği ve alanın tamamına yönelik olarak tarım dışı kullanım izinlerinin alınarak sürecin tamamlandığı anlaşıldığından, uyuşmazlıkta; davaya konu taşınmazların acele kamulaştırılmasına yönelik şartların oluşup oluşmadığı, yani acelelik durumunun bulunup bulunmadığı yönünden bir değerlendirme yapılması gerekmektedir.

Dava konusu acele kamulaştırma kararının, bölgeden üretilecek kömürün Yatağan Termik Santralinde kullanılacağı, Yatağan Termik Santralinin ülkemizin elektrik üretiminin yaklaşık %1'ini karşıladığı, doğrudan 2500 kişi çalıştığı ve dolaylı olarak 10.060 kişiye etkisi bulunduğu, ülkemiz ekonomisine, yerli kömürün kullanılması sebebiyle cari açığın azaltılması yönünde pozitif etkisinin olacağı, elektrik arz güvenliği için baz yük santrali olarak faaliyetlerine devam etmesinde kamu yararının bulunduğu, sahadan yıllık üretilecek yaklaşık 1.500.000 ton kömür için satış fiyatının 250 TL/ton; satıştan elde edilecek karın %25'inin gelir vergisi olarak 40.346.625-TL/yıl olarak hesaplandığı, ayrıca her yıl üretim miktarına bağlı olarak  %3 devlet hakkı olarak yaklaşık 5.386.500-TL'nin ödeneceği, ruhsat alanları içinde bulunan parsellerin tapu sahipleriyle anlaşmaya varılamaması durumunun madencilik faaliyetlerinin devam ettirilebilmesine engel oluşturacağı gerekçeleriyle tesis edildiği görülmektedir.
Aktarılan gerekçeler, maden üretimlerine devam edilebilmesi için dava konusu taşınmazların kamulaştırılmasına duyulan ihtiyacı ortaya koyan nedenler olarak kabul edilebilirse de, bu hususların, 2942 sayılı  Kanun'un 27. maddesinde öngörülen acele kamulaştırma prosedürünün uygulanması için gerekli olan olağanüstü durumları ve bu yönteme başvurulması ile amaçlanan kamu yararını ortaya koyan nedenler olarak kabul edilemeyeceği sonucuna varılmaktadır. 
İstisnai bir yöntem olan acele kamulaştırmada,  olağan kamulaştırma gerekçeleri dışında aceleliğin varlığına dair şartların ortaya konulması gerekliliği karşısında, davalı idarelerce ileri sürülen nedenler, acele kamulaştırma yapılmasına gerekçe teşkil etmeyeceğinden, uyuşmazlık konusu olayda, acele kamulaştırma yapılmasını gerektirecek acelelik halinin mevcut olmadığı anlaşılmaktadır. 
Bu itibarla, acele kamulaştırma yapılmasını gerektirecek acelelik halinin bulunmaması karşısında, taşınmazların acele kamulaştırılması yolunda tesis edilen dava konusu Cumhurbaşkanı Kararı'nın, uyuşmazlık konusu parsellere ilişkin kısmında hukuka uygunluk görülmemiştir. 
 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davalı idareler ile müdahilin temyiz istemlerinin reddine,
2.Danıştay Altıncı Dairesinin 11/10/2023 tarih ve E:2022/3214, K:2023/7369 sayılı temyize konu kararının iptale ilişkin kısmının yukarıda belirtilen gerekçe ile ONANMASINA,
3.Davacının temyiz isteminin kabulüne, 
4.Daire kararının davanın reddine ilişkin kısmının BOZULMASINA, dava konusu Cumhurbaşkanı Kararı'nın ... sayılı parsele ilişkin kısmının  İPTALİNE, 
5.Dava sonucu itibarıyla iptal ile sonuçlandığından, aşağıda dökümüne yer verilen ...-TL yargılama giderinin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine, 
6.Daha önce kısmen iptal, kısmen ret ile sonuçlanan davada, Danıştay Altıncı Dairesince davacı lehine avukatlık ücretine hükmedildiğinden, bu hususta yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına,

5.Dava sonucu itibarıyla iptal ile sonuçlandığından, aşağıda dökümüne yer verilen ...-TL yargılama giderinin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine, 
6.Daha önce kısmen iptal, kısmen ret ile sonuçlanan davada, Danıştay Altıncı Dairesince davacı lehine avukatlık ücretine hükmedildiğinden, bu hususta yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına,
7.Davalı idareler yanında müdahil tarafından yapılan giderlerin üzerinde bırakılmasına,
8.Yatırılan gider avanslarından artan miktarların istemleri halinde taraflara iadesine,
9.Kesin olarak, 08/10/2024 tarihinde esasta ve gerekçede oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY 
X-Mülkiyet hakkı, gerek Anayasa gerek uluslararası sözleşmelerle güvence altına alınan temel insan hakları arasında olup; bu düzenlemeler uyarınca ancak kanuna ve kamu yararına dayalı olarak kısıtlanabilmesi mümkündür.
Mer'i mevzuatımızda, mülkiyet hakkına yönelik müdahalelere yer verilen temel nitelikteki düzenlemelerden biri de, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'dur.
2942 sayılı Kanun'a göre idarelerin, kanunlarla ve Cumhurbaşkanlığı Kararnameleriyle yapmak yükümlülüğünde bulundukları kamu hizmetlerinin veya teşebbüslerinin yürütülmesi için gerekli olan taşınmaz malları, kaynakları ve irtifak haklarını; bedellerini nakden ve peşin olarak veya Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen hallerde, eşit taksitlerle ödemek suretiyle kamulaştırabilmeleri mümkündür.
Anılan Kanun'da, kamulaştırma işlemleri açısından olağan ve acele kamulaştırma olmak üzere iki ayrı usul düzenlenmiştir.
Buna göre, acele kamulaştırma usulünde, satın alma usulü denenmeden ve tescil hükmünün kurulması da beklenilmeden, tek şart olarak taşınmaz malın Mahkemece tespit edilen değerinin, malik adına depo edilmesi sonrasında, ancak yine Mahkeme kararıyla, idareye taşınmaza el koyma izni verilebilmektedir.
Bu anlamda, acele kamulaştırma ile olağan kamulaştırma usulü arasındaki temel fark, olağan kamulaştırmada ancak süreç sonunda mahkemece tescil hükmünün kurulmasıyla idarece kullanılabilir hale gelen taşınmazın, acele kamulaştırma usulünde, kıymet takdiri dışındaki işlemler sonradan tamamlanmak üzere, dayandığı plan/projenin hayata geçirilmesini ivedilikle temin etme amacıyla, sürecin en başında idarece kullanılabilir hale gelmesinden kaynaklanmaktadır.
Bu haliyle, acele kamulaştırmaya ilişkin usul, olağan kamulaştırmada malik lehine getirilen usule ilişkin güvenceleri bertaraf etmemekte ve olağan kamulaştırmaya göre ölçüsüz/orantısız bir müdahale getirmemektedir.
2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi ile düzenlenen ve  istisnai bir yöntem olan acele kamulaştırmada, kamu düzenine ilişkin olan acelelik koşulunun bulunup bulunmadığının tespiti, acele kamulaştırma yoluna gidilmediği takdirde kamunun uğraması muhtemel zararlarının neler olduğunun ortaya konulmasına bağlıdır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi ile düzenlenen ve  istisnai bir yöntem olan acele kamulaştırmada, kamu düzenine ilişkin olan acelelik koşulunun bulunup bulunmadığının tespiti, acele kamulaştırma yoluna gidilmediği takdirde kamunun uğraması muhtemel zararlarının neler olduğunun ortaya konulmasına bağlıdır. 
 Davaya konu acele kamulaştırma kararının, bölgeden üretilecek kömürün Yatağan Termik Santralinde kullanılacağı, Yatağan Termik Santralinin ülkemizin elektrik üretiminin yaklaşık %1'ini karşıladığı, doğrudan 2500 kişi çalıştığı ve dolaylı olarak 10.060 kişiye etkisi bulunduğu, ülkemiz ekonomisine, yerli kömürün kullanılması sebebiyle cari açığın azaltılması yönünde pozitif etkisinin olacağı, elektrik arz güvenliği için baz yük santrali olarak faaliyetlerine devam etmesinde kamu yararının bulunduğu, sahadan yıllık üretilecek yaklaşık 1.500.000 ton kömür için satış fiyatının 250 TL/ton; satıştan elde edilecek karın %25'inin gelir vergisi olarak 40.346.625-TL/yıl olarak hesaplandığı, ayrıca her yıl üretim miktarına bağlı olarak  %3 devlet hakkı olarak yaklaşık 5.386.500-TL'nin ödeneceği, ruhsat alanları içinde bulunan parsellerin tapu sahipleriyle anlaşmaya varılamaması durumunun madencilik faaliyetlerinin devam ettirebilmesine engel oluşturacağı gerekçeleriyle tesis edildiği,  madenlerinin çıkarılmasının ülke ekonomisine katkısı, söz konusu madende yer alan kömürün ülkemizin enerji üretim sektörünün en önemli girdilerinden olması, çıkarılacak kömürün, ülkemizin elektrik üretiminin yaklaşık %1'ini karşılayan Yatağan Termik Santralinde kullanılacağı, ülkemizin içerisinde bulunduğu enerji açığı hususları bir arada değerlendirildiğinde, somut olayda, söz konusu projenin bir an evvel hayata geçirilmesinde kamu yararı bulunduğundan, dava konusu işlemde 2942 sayılı Kanun'un 27. maddesinin uygulanabilmesinin şartlarından olan acelelik halinin bulunduğu sonucuna varıldığından, davacının temyiz isteminin reddi ile Daire kararının davanın reddine ilişkin kısmının onanması, davalı idareler ile müdahilin temyiz istemlerinin kabulü ile Daire kararının iptale ilişkin kısmının bozularak davanın reddine karar verilmesi gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
 
KARŞI OY
	XX-5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun  "Tarım arazilerinin amaç dışı kullanımı" başlıklı 13. maddesinde;  tarım arazilerinin, tarımsal üretim amacı dışında kullanılamayacağı, ancak, alternatif alan bulunmaması ve Kurulun uygun görmesi şartıyla; ...ilgili bakanlık tarafından kamu yararı kararı alınmış madencilik faaliyetleri için bu arazilerin amaç dışı kullanım taleplerine, toprak koruma projelerine uyulması kaydı ile Bakanlık tarafından izin verilebileceği hükmü yer almaktadır.

Uyuşmazlık konusu olayda, acele kamulaştırılmasına karar verilen alanın mutlak, dikili ve marjinal tarım arazilerinden oluştuğu, bu kapsamda, ... tarih ve ... sayılı Denizli Valiliği İl Toprak Koruma Kurulu kararı ile acele kamulaştırma kapsamındaki taşınmazların toplam alanı olan 375,2109 hektar alanın tamamının tarım dışı kullanımının uygunluğuna karar verilmesinin ardından, ... tarih ve ... sayılı Tarım ve Orman Bakanı oluru ile alanın 123,5071 hektarlık kısmı için, ... tarih ve ... sayılı olur ile daha önce izin verilen alana ilave olarak 102,1668 hektarlık alan için ve son olarak ... tarih ve ... sayılı olur ile 186,4500 hektarlık kısım için tarım dışı kullanım izninin verildiği anlaşılmaktadır.
Madenlerin çıkarılmasının ülke ekonomisine katkısı, söz konusu madende yer alan kömürün ülkemizin enerji üretim sektörünün en önemli girdilerinden olması, çıkarılacak kömürün, ülkemizin elektrik üretiminin yaklaşık %1'ini karşılayan Yatağan Termik Santralinde kullanılacağı, ülkemizin içerisinde bulunduğu enerji açığı hususları bir arada değerlendirildiğinde, söz konusu projenin bir an evvel hayata geçirilmesinde acelelik hali bulunmaktaysa da, bu durumun, acele kamulaştırma kararından önce alınması gereken izinler alınmaksızın işlem tesisine imkan tanımadığı açıktır.
Bu durumda, ruhsat alanı içerisinde kalan tarım arazilerinin madencilik faaliyeti kapsamında tarım dışı amaçla kullanılabilmesi, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu’na göre  tarım dışı amaçla kullanım izni alınmasına yani bu arazilerin tarım dışı amaçla kullanılmasında kamu yararının bulunduğu hususunun tespitine bağlı olup, gerekli izin/tahsis işlemleri sonrasında acele kamulaştırma kararı alınması gerekirken, tarım dışı amaçla kullanım izni başvurusu sonuçlanmadan alınan acele kamulaştırma kararında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Uyuşmazlık konusu taşınmazlar için tarım dışı kullanım izninin, dava konusu 13/01/2022 tarihli Cumhurbaşkanlığı Kararı'ndan sonra 02/06/2023 ve 19/03/2024 tarihlerinde alındığı, iptali istenilen acele kamulaştırma kararının tesis edildiği tarihte dava konusu taşınmazların tarım dışı kullanımı için gerekli iznin alınmamış olduğu, dolayısıyla  acele kamulaştırma kararının tesis edildiği tarihte dayanağının bulunmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemin uyuşmazlık konusu parsellere ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmemiş olup, Daire kararının iptale yönelik kısmının bu gerekçeyle onanması, davanın reddine yönelik kısmının ise bozularak, dava konusu işlemin uyuşmazlık konusu taşınmazlar yönünden bu gerekçeyle iptaline karar verilmesi gerektiği oyuyla, karara gerekçe yönünden katılmıyorum.
EK GEREKÇE

EK GEREKÇE
XXX- 5403 sayılı Kanun; toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımının sağlanması amacıyla yürürlüğe konulmuş, arazi ve toprak kaynaklarının kullanım planlarının hazırlanması, koruma ve geliştirme sürecinde toplumsal, ekonomik ve çevresel boyutlarının katılımcı yöntemlerle değerlendirilmesi, amaç dışı ve yanlış kullanımların önlenmesi, korumayı sağlayacak yöntemlerin oluşturulmasına ilişkin usul ve esaslar belirlenmiştir. 5403 sayılı Kanun ile tarım arazileri koruma altına alınmış ve tarım arazilerinin tarımsal üretim amacı dışında kullanılamayacağı belirtilerek tarım arazilerinin ancak 13. maddede sayılan koşulların varlığı halinde tarım dışı kullanımına olanak sağlanmıştır. Bu kapsamda tarım arazisinin amaç dışı kullanımı, ancak arazinin, tarım dışı kullanımının sosyal veya ekonomik açıdan daha fazla kamusal yarar sağlayacağının yapılacak değerlendirme sonucunda belirlenerek Toprak Koruma Kurulunun uygun görüşü üzerine, Tarım ve Orman Bakanlığınca veya Valiliklerce tarım dışı kullanım izni verilmesi halinde mümkündür.
Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, uyuşmazlık konusu taşınmazların tarım dışı kullanım izni alınması gereken tarım arazisi niteliğinde olduğu, tarım dışı kullanım izninin davaya konu 13/01/2022 tarihli Cumhurbaşkanlığı Kararı'ndan sonra  02/06/2023 ve 19/03/2024 tarihlerinde alındığı anlaşılmaktadır.
 Bu durumda; ilgili mevzuat uyarınca davaya konu işlemden önce alınması gereken tarım dışı kullanım izninin, davaya konu işlemden daha sonra alındığı anlaşıldığından, dava konusu Cumhurbaşkanlığı Kararı'nın uyuşmazlık konusu taşınmazlara yönelik kısmında bu yönüyle de hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle; Danıştay Altıncı Dairesinin temyize konu kararının, Kurulumuzca, kararda belirtilen gerekçelerle kısmen onanması ve kısmen bozularak, dava konusu işlemin uyuşmazlık konusu taşınmazlar yönünden iptaline ilişkin çoğunluk kararına katılmakla birlikte, yukarıda yer verilen gerekçenin de çoğunluk kararına eklenmesi gerektiği düşünülmektedir.
Danıştay — Esas No: 2024/4642, Karar No: 2024/5187, Tarih: 08.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/4642
Karar No : 2024/5187
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: … İletişim İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi 
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Müdürlüğü/… 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması  istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, hakkında 2017 ve 2018 yıllarında düzenlediği faturalardan bir kısmının sahte olduğu yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporu bulunduğundan bahisle 7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında 2018 ila 2020 yılları için   yapılan vergi ve matrah artırımı talebinin reddine dair … tarih ve … sayılı işlem ile … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nun iptali istemine ilişkindir.
                  İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin, hakkında  7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un yayımlandığı tarihten önce başlatılan vergi incelemesine istinaden düzenlenen vergi tekniği raporuyla, 2017 hesap döneminde ...'a ve 2018 hesap döneminde … Makine ve İnşaat Sanayi Dış Ticaret Limited Şirketi'ne düzenlediği faturaların sahte olduğu hususunun ortaya konulduğu olayda, 2019 ve 2020 yıllarında düzenlediği faturaların sahte olduğu yönünde bir tespit bulunmamakta ise de kamu alacaklarının yapılandırılmasına ilişkin koşulları belirlerken, matrah ve vergi arttırımı uygulamasından yararlanmak isteyenlerde aranacak şartlar konusunda takdir yetkisi bulunan kanun koyucu tarafından, 7326 sayılı Kanun kapsamında matrah ve vergi arttırımında bulunmak isteyen mükellefler açısından haklarında sahte belge düzenleme yönünden rapor bulunmaması gerektiği şart koşulmuş olup bu raporun matrah ve vergi arttırımında bulunulan yıla ilişkin olması gerektiği yolunda bir şart bulunmadığından, davacının 7326 sayılı Kanun'un 5. maddesinin (9) numaralı hükmüne istinaden matrah ve vergi artırımı talebinin reddine dair işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi tekniği raporunun idari davaya konu edilebilecek türde kesin ve yürütülmesi zorunlu bir işlem olmaması nedeniyle istemin esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemi yönünden dava reddedilmiş, vergi tekniği raporunun iptali istemi yönünden ise davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
               Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI    : 2017 hesap döneminde ...'a ve 2018 hesap döneminde ... Makine ve İnşaat Sanayi Dış Ticaret Limited Şirketi'ne düzenlediği faturaların sahte olduğuna dair somut tespit bulunmadığından, 7326 sayılı Kanun'dan yararlandırılmamasına yönelik dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'IN		DÜŞÜNCESİ	: 7326 sayılı Kanun'un 5. maddesinin (9) numaralı fıkrasında yer alan 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin (b) fıkrasında defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenlerin Kanun'un matrah artırımından yararlanamayacakları hükmünün matrah artırımında bulunulan dönemi kapsadığı dikkate alındığında, davacı hakkında 2017 ve 2018 yıllarına ilişkin tespit edilen fiillerin matrah artırımı yapılan 2019 ve 2020 yıllarına sirayet etmesine olanak bulunmadığından, temyize konu kararın, dava konusu işlemin 2019 ve 2020 yıllarına ilişkin kısmı yönünden bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
            MADDİ OLAY : 
Davacı hakkında 05/05/2020 tarihinde sahte belge düzenleme yönünden inceleme başlatılmış, davacının 13/09/2021 tarihinde 7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında yapmış olduğu vergi ve matrah artırımı talebi, hakkında devam eden inceleme bulunması nedeniyle incelemenin tamamlanmasına kadar bu artırımlara ilişkin olarak tahakkuk işlemleri bekletilmiş, … tarih ve  … sayılı Vergi Tekniği Raporu ile 2017 ve 2018 yıllarında düzenlediği faturalardan bir kısmının sahte olduğu tespit edildiğinden bahisle de davacının 2018 ila 2020 yılları için yaptığı vergi ve matrah artırımı talebi reddedilmiştir.
 
	İLGİLİ MEVZUAT: