muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/107, Karar No: 2023/193, Tarih: 29.03.2023

30.03.2018 tarihli 1. oturumda mağdur ...’nin duruşmada hazır bulunmak istediğine dair dilekçe vermiş olduğunun tutanağa geçirildiği ancak mağdurun duruşmada hazır edilmesine yönelik müzekkere düzenlenmediği,

Yokluğunda verilen hükümlere ilişkin gerekçeli kararın mağdur ...'ye tebliğ edilmediği,

Anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Anayasa’nın Hak Arama Hürriyeti başlıklı 36. maddesi; "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir."; Temel hak ve hürriyetlerin korunması başlıklı 40. maddesine 4709 sayılı Kanun’un 16. maddesiyle eklenen ikinci fıkrasında da, "Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." şeklinde hükümlere yer verilmiş, 40. maddenin ikinci fıkrasının gerekçesinde bireylerin yargı ya da idari makamlar önünde sonuna kadar haklarını arayabilmelerine kolaylık ve imkân sağlanmasının amaçlandığı, son derece dağınık mevzuat karşısında kanun yolu, mercisi ve sürelerin belirtilmesinin hak arama, hak ve hürriyetlerin korunması açısından zorunluluk hâline geldiği belirtilmiştir.

Genel olarak pozitif hukukça tanınmış hakların ön koşulu ve usuli güvencesi olarak anlaşılması gereken ve yargıya başvurma olanağını her olayda ve aşamada gerekli kılan hak arama özgürlüğü, Anayasa Mahkemesinin 19.09.1991 tarihli ve 2-30 sayılı kararında belirtildiği üzere sav ve savunma hakkı şeklinde birbirini tamamlayan iki unsurdan oluşmakta, hukuksal olanakları kapsamlı biçimde sağlama ve bu konuda tüm yollardan yararlanma haklarını içermektedir (Mesut ..., Anayasa Mahkemesi Kararlarında Hak Arama Özgürlüğü, ... Üniversitesi SBF Dergisi, Yıl: 2006, S. 3, s. 4-10). Bu bakımdan içerdiği sav unsuru nedeniyle davaya katılma hakkı, hak arama hürriyeti ile yakından ilgilidir.

CMK'nın mağdur ve şikâyetçinin haklarını düzenleyen Mağdur ile şikâyetçinin hakları başlıklı 234. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uygulama tarihi itibarıyla;

"Kovuşturma evresinde;

1. Duruşmadan haberdar edilme,

2. Kamu davasına katılma,

3. Tutanak ve belgelerden örnek isteme,

4. Tanıkların davetini isteme,

5. Vekili bulunmaması halinde, cinsel saldırı suçu ile alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, baro tarafından kendisine avukat görevlendirilmesini isteme,

"Kovuşturma evresinde;

1. Duruşmadan haberdar edilme,

2. Kamu davasına katılma,

3. Tutanak ve belgelerden örnek isteme,

4. Tanıkların davetini isteme,

5. Vekili bulunmaması halinde, cinsel saldırı suçu ile alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, baro tarafından kendisine avukat görevlendirilmesini isteme,

6. Davaya katılmış olma koşuluyla davayı sonuçlandıran kararlara karşı kanun yollarına başvurma." şeklinde düzenlenmiş olup buna göre mağdur ile şikâyetçinin kovuşturma evresinde; duruşmadan haberdar edilme, kamu davasına katılma, tutanak ve belgelerden örnek isteme, tanıkların davetini isteme, vekili bulunmaması hâlinde, cinsel saldırı suçu ile alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, baro tarafından kendisine avukat görevlendirilmesini isteme ve davaya katılmış olmak şartıyla davayı sonuçlandıran kararlara karşı kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu hüküm altına alınmıştır. Anılan maddenin üçüncü fıkrası ise "Bu haklar, suçun mağdurları ile şikâyetçiye anlatılıp açıklanır ve bu husus tutanağa yazılır." şeklinde belirtilerek bu hakların şikâyetçiye anlatılıp açıklanacağı ve bu hususun tutanağa yazılacağı emredici olarak düzenlenmiştir.

Anılan maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre mağdur ve şikâyetçinin iddianamenin kabulü ile başlayan kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme hakları bulunmaktadır. CMK’nın 175. maddesinin ikinci fıkrasına göre de mahkeme, iddianamenin kabulünden sonra duruşma gününü belirler ve duruşmada hazır bulunması gereken kişileri çağırır. Mağdur ve şikâyetçi de duruşmada hazır bulunacak kişiler arasında yer almaktadır. Yine aynı Kanun’un Suçun mağduru ile şikâyetçinin çağırılması başlıklı 233. maddesinin birinci fıkrası uygulama tarihi itibarıyla; "Mağdur ile şikâyetçi, Cumhuriyet savcısı veya mahkeme başkanı veya hâkim tarafından çağrı kâğıdı ile çağırılıp dinlenir." şeklinde düzenlenmiş olup bu hüküm uyarınca mağdur ve şikâyetçinin kovuşturma aşamasında mahkeme başkanı veya hâkim tarafından usulüne uygun olarak çağrılıp dinlenmesi gerekmektedir. Katılma hakkı olan gerçek veya tüzel kişinin şikâyet hakkının da olduğu, diğer bir deyişle katılma hakkının şikâyet hakkını da içerdiği hususunda hiçbir kuşku yoktur.

CMK’nın Kamu davasına katılma başlıklı 237. maddesi;

"1) Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler.

2) Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz. Ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır.",

Katılma usulü başlıklı 238. maddesi ise;

"1) Katılma, kamu davasının açılmasından sonra mahkemeye dilekçe verilmesi veya katılma istemini içeren sözlü başvurunun duruşma tutanağına geçirilmesi suretiyle olur.

2) Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz. Ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır.",

Katılma usulü başlıklı 238. maddesi ise;

"1) Katılma, kamu davasının açılmasından sonra mahkemeye dilekçe verilmesi veya katılma istemini içeren sözlü başvurunun duruşma tutanağına geçirilmesi suretiyle olur.

2) Duruşma sırasında şikâyeti belirten ifade üzerine, suçtan zarar görenden davaya katılmak isteyip istemediği sorulur.

3) Cumhuriyet savcısının, sanık ve varsa müdafiinin dinlenmesinden sonra davaya katılma isteminin uygun olup olmadığına karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

CMK'nın 237. maddesinde, mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek davaya katılabilecekleri hüküm altına alınmış, ancak kanun yolu muhakemesinde bu hakkın kullanılamayacağı esası benimsenmiştir. Bununla birlikte, istisnai olarak ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma isteklerinin, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmesi hâlinde inceleme mercisince incelenip karara bağlanacağı kabul edilmiştir.

Kamu davasına katılmak için kamu davasının açılmasından sonra mahkemeye dilekçe verilmesi ya da katılma istemini içeren sözlü başvurunun duruşma tutanağına geçirilmesi yeterlidir. Kamu davasına katılma hakkını kullanmanın öncelikli şartı şikâyetin devam etmesi olduğundan, şikâyet hakkı bulunan kişinin şikâyetten vazgeçmesi hâlinde davaya katılma hakkı bulunmamaktadır.

Öte yandan temyiz mahkemesince temyiz davasının görülebilmesi için, temyiz kanun yoluna başvuru hakkı olanların tamamının kararı tefhim veya tebliğ yoluyla öğrenmelerinin sağlanması kanuni bir zorunluluktur. Nitekim Anayasa'nın 40. maddesinde yer alan hak arama hürriyeti ile yakından ilişkili olan CMK'nın Kararların açıklanması ve tebliği başlıklı 35. maddesi;

"(1) İlgili tarafın yüzüne karşı verilen karar kendisine açıklanır ve isterse kararın bir örneği de verilir.

(2) Koruma tedbirlerine ilişkin olanlar hariç, aleyhine kanun yoluna başvurulabilecek hâkim veya mahkeme kararları, hazır bulunamayan ilgilisine tebliğ olunur.

(3) İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Yine aynı Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası; "Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır." biçiminde hüküm altına alınmış olup kanun yoluna başvuru hakkı bulunanlar belirtilmiştir.

Yine aynı Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası; "Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır." biçiminde hüküm altına alınmış olup kanun yoluna başvuru hakkı bulunanlar belirtilmiştir.

Mağdur, şikâyetçi ve suçtan zarar görenin yargılama aşamasında öncelikle duruşmadan haberdar edilmesi gerekmektedir. CMK'nın 234. maddesinde düzenlenen bu hakkın kullandırılmaması kanuna aykırıdır. Kanun koyucu, bu maddeye aykırı davranılması durumunda anılan hukuka aykırılığın telafisine imkân sağlayacak şekilde bir düzenlemeye yer vermiş ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanlara kanun yoluna başvurma hakkı tanımıştır. Bu hakkın kullanılabilmesi için de yargılama sonucunda verilen kararın aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca mağdur, şikâyetçi veya suçtan zarar görene tebliği gerekmektedir. Gerekçeli kararın tebliğ edilmesiyle suçtan zarar gören geç de olsa davadan haberdar olarak kararı temyiz etme imkânı bulmuş olacaktır. Gerekçeli kararın tebliğinden itibaren mağdur, şikâyetçi veya suçtan zarar görenin hükmü temyiz edip etmemesine göre de temyizin kapsamı belirlenecektir.

Yerel mahkemece duruşmadan haberdar olmayan mağdur, şikâyetçi veya suçtan zarar görene gerekçeli karar tebliğ olunmamış ise temyiz aşamasında bu eksikliğin Özel Dairece 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. maddesi uyarınca verilecek, uygulamada tevdi kararı adı verilen kararla mahallinde mahkemesince giderilmesinin istenilmesi gerekir.

Duruşmadan haberdar olmayan mağdura, şikâyetçiye veya suçtan zarar görene gerekçeli kararın tebliğinden sonra, hükmün temyiz edilmesi durumunda CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatı ile temyizi incelenecektir. Tebliğe rağmen hükmün temyiz edilmemesi durumunda ise Özel Dairece diğer temyiz talepleri kapsamında dosya incelenecek, ancak CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilemeyecektir.

Bu aşamada adil yargılanma hakkının güvencelerinden olan silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkelerine değinilmesinde yarar bulunmaktadır.

Bu aşamada adil yargılanma hakkının güvencelerinden olan silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkelerine değinilmesinde yarar bulunmaktadır.

Silahların eşitliği ilkesi, davanın taraflarının usul hakları bakımından aynı koşullara tabi tutulması ve taraflardan birinin diğerine göre daha zayıf bir duruma düşürülmeksizin iddia ve savunmalarını makul bir şekilde mahkeme önünde dile getirme fırsatına sahip olması anlamına gelmektedir. Taraflardan birine tanınıp diğerine tanınmayan avantajın fiilen olumsuz bir sonuç doğurduğuna dair delil bulunmasa da silahların eşitliği ilkesi ihlal edilmiş sayılır. Çelişmeli yargılama ilkesi ise taraflara dava dosyası hakkında bilgi sahibi olma ve yorum yapma hakkının tanınmasını, bu nedenle tarafların yargılamanın bütününe aktif olarak katılmasını gerektirmektedir. Çelişmeli yargılama ilkesi, silahların eşitliği ilkesi ile yakından ilişkili olup bu iki ilke birbirini tamamlar niteliktedir. Zira çelişmeli yargılama ilkesinin ihlal edilmesi durumunda davasını savunabilmesi açısından taraflar arasındaki denge bozulacaktır (Anayasa Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 2014/10405 başvuru sayılı kararı, s. 13).

B. Somut Olayın Değerlendirilmesi

B. Somut Olayın Değerlendirilmesi

Askerî Yargıtay 3. Dairesince yapılan yargılama sırasında 06.11.2015 tarihinde yapılacak duruşmaya ilişkin davetiyenin 05.10.2015 tarihinde mağdur ...’ye tebliğ edildiği ancak mağdurun duruşmalara gelmediği gibi dilekçe ile katılma talebinde de bulunmadığı, Askeri Yargıtay Başkanlığınca 16.05.2017 tarih ve 3038 sayı ile; 6771 sayılı Kanun'un 17. maddesi ile 2709 sayılı Kanun’a eklenen geçici 21. maddenin (e) fıkrasıyla Askeri Yargıtayın kaldırılmış olması nedeniyle inceleme konusu dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesi üzerine ... bölümü uyarınca dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince düzenlenen tensip tutanağında katılanlar ve mağdurlar adına CMK’nın 233/1. maddesi uyarınca uyarılı çağrı kağıdı çıkarılmasına, katılanlar ve mağdurların hükümlü veya tutuklu olmaları durumunda 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesi gereğince ceza infaz kurumu aracılığıyla duruşma gün, yer ve saatinin bildirilmesine ve duruşmanın 30.03.2018 günü saat 09.30'da yapılmasına karar verildiği, Yargıtay 8. Ceza Dairesince 30.03.2018 tarihinde yapılacak oturuma ilişkin duruşma gününün ... 2 No.lu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda bulunan mağdur ...'ye 14.02.2018 tarihinde tebliğ edildiği, mağdur ...’nin Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderdiği 22.03.2018 tarihli dilekçesinin; "Dairenizin 2018/1 esas numarasına kayıtlı ... hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılamaya ilişkin 30 Mart 2018 tarihinde yapılacak duruşmaya katılmak istiyorum. Hâlen ... 2 No’lu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunmaktayım. Duruşmaya katılmamın teminini arz ederim." şeklinde olduğu, 30.03.2018 tarihli 1. oturumda mağdur ...’nin duruşmada hazır bulunmak istediğine dair dilekçe vermiş olduğunun tutanağa geçirildiği ancak bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği, yargılama sırasında ifadesi tespit edilmediği gibi yokluğunda verilen hükümlere ilişkin gerekçeli kararın da mağdur ...'ye tebliğ edilmediği anlaşılmakla;

30.03.2018 tarihinde yapılacak oturuma ilişkin duruşma günü davetiyesi 14.02.2018 tarihinde mağdur ...'ye tebliğ edilmiş ise de o tarihte başka bir suçtan ... 2 No.lu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan, bu nedenle de kendiliğinden duruşmaya katılma imkânı bulunmayan mağdurun 22.02.2018 tarihli dilekçesi ile 30.03.2018 tarihli duruşmaya katılmasının sağlanmasını talep etmesi üzerine adil yargılanma hakkının güvencelerinden olan silahların eşitliği ilkesi de göz önünde bulundurulduğunda mağdurun cezaevinden getirilmek suretiyle duruşmaya katılması sağlanıp CMK'nın 234. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenen hakları, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca anlatılıp açıklandıktan sonra aynı Kanun'un 233/1. maddesi uyarınca dinlenilmesi suretiyle mağdura iddiasını makul bir şekilde mahkeme önünde dile getirme fırsatı tanınması gerekirken bu haklardan yararlandırılmadığının anlaşılması karşısında; katılan sıfatını alabilecek şekilde sanığa atılı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret ve iftira suçlarından doğrudan zarar görmesi nedeniyle CMK'nın 260. maddesinin birinci fıkrası uyarınca kanun yollarına başvuru hakkı olan ve bu hakkını korumanın başka bir yolu da bulunmayan mağdur ...'ye gerekçeli kararın CMK'nın 35/3. maddesi uyarınca Özel Dairece tebliğ edilmesi, bu kararın mağdur tarafından temyiz edilmemesi durumunda temyiz incelemesi için; temyiz edilmesi hâlinde ise Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ek tebliğname düzenlenmesi sağlandıktan sonra temyiz isteminin birlikte ve tek seferde incelenip temyiz davasının sonuçlandırılması için dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla dosyanın, gerekçeli kararın mağdur ...'ye tebliğinin sağlanması için Özel Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Yargıtay 8. Ceza Dairesince verilen 07.12.2018 tarihli ve 1-7 sayılı kararın mağdur ...'ye tebliğinin sağlanması için Özel Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2012/9560, Karar No: 2012/13598, Tarih: 29.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/9560 E.  ,  2012/13598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, kred kartı borcu olmadığının tespitine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20342, Karar No: 2015/20048, Tarih: 21.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/20342 E.  ,  2015/20048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 18/09/2014

Numarası : 2013/111-2014/471

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı iş yerinde kaynakçı olarak çalışırken işverence haklı neden gösterilmeksizin iş akdine son verildiğini bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen ücret alacağı için icra takibi başlattığını ve davalı yanca haksız olarak borca itiraz edildiğini iddia ederek haksız itirazın iptali ile takibin devamını ve % 20 den az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının sebepsiz yere işi bıraktığını, hakkında devamsızlık tutanakları tutularak iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, tazminat şartlarının oluşmadığını ve herhangi bir ücret alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının iş akdinin devamsızlık nedeni ile sona erdirildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı alacağı yönünden itirazın iptali davasının ve icra inkar tazminatının reddine, ücret alacağı yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin hangi tarihte feshedildiği ve işverence yapılan feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece davacının iş akdinin devamsızlık nedeni ile sona erdirildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı alacağı yönünden itirazın iptali davasının ve icra inkar tazminatının reddine, ücret alacağı yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin hangi tarihte feshedildiği ve işverence yapılan feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı iş sözleşmesinin 03.09.2012 tarihinde işverence haksız olarak feshedildiğini ve hak etmiş olduğu tazminatlarının ödenmediğini iddia etmektedir. Davalı işveren ise davacının iş yerini kendisinin terk ettiğini bu nedenle 04.09.2012, 05.09.2012, 06.09.2012, 07.09.2012 tarihlerinde devamsızlık yaptığı için iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur. Gerçekten davacının 21.09.2012 tarihinde Konya Çalışma ve İş Kurumu Müdürlüğüne yapmış olduğu başvuru neticesinde davacının iş akdinin feshinin kanuna uygun olarak yapılmadığı brüt ücret üzerinden 4 haftalık ücret tutarında ihbar tazminatı, hizmet süresi üzerinden kıdem tazminatı alacağının bulunduğu hususlarının tespit edilmiş olduğu 12.11.2012 tarihli iş müfettişlerinde düzenlenen rapordan anlaşılmaktadır. Ayrıca dinlenen davalı tanıklarından A.. Y.. “öğle vakti, evime geldi. Evimiz tek katlıdır. Bahçeye çıktım, işten çıkarttıklarını tazminatını vermelerini istedi, ben kimin işten çıkarttığını sordum, Mehmet beyin çıkarttığını söyledi, Selim'e neden yöneldiğini sordum, muhatabım Selim dedi. eğer tazminatı ödemezler ise Selim'in birden fazla kadınla ilişkisi olduğunu, bu hususun Selim'in eşi ile kayınpederine söyleyeceğini belirtilerek bana şantaj yaptı”, L.. A.. “Ahmet adlı arkadaşla kavga etmişti. Ahmet'in başını yarmıştı. Daha sonra ara bulundu, birkaç kişiyle de konuşmuyordu, çıkacağını söyledi, patronlar Mehmet ve Selim o zaman çık dediler. Ben bu konuşmayı duymadım daha sonra davacının kendisinin çıktığını duydum”, K.. Z.. ise “davacı da kaynakçıydı ara sıra şoförlük yapıyordu, muhasebeci içeride bulunan 300,00 - 400,00 TL borcunu kesince kendisi işten ayrıldı” şeklinde beyanlarda bulunarak fesih konusunda birbiri ile çelişkili beyanlarda bulunmuşlardır. Tüm dosya kapsamı itibari ile iş akdinin 03.09.2012 tarihinde davalı işverence haksız nedenle feshedildiği sabit olduğundan kıdem ve ihbar tazminatı alacağı yönünden itirazın iptali davasının reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4739, Karar No: 2021/5708, Tarih: 05.07.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4739 E.  ,  2021/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dava, 2828 sayılı Kanununa göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 S.K. m. 22/1). Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 Esas, 2013/69 Karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre, dava, çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 sayılı Kanunun geçici 4/1. maddesi uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı hükmü yer aldığından, davaya aile mahkemesi sıfatı ile bakılmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek koruma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda l. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.07.2021 (Pzt.)