muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17002, Karar No: 2019/33866, Tarih: 04.07.2019

**7. Ceza Dairesi         2016/17002 E.  ,  2019/33866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 ve 5607 sayılı Kanunlara muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 4926 sayılı Kanuna muhalefetten beraat, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5607 sayılı Kanuna muhalefetten hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesine göre;

Sanıklar hakkında teşekkül halinde kaçakçılık suçundan dava açılmış ise de, oluş ve dosya içeriğine göre, sübutu halinde sanıkların eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 4926 sayılı Yasanın 3/d-1. maddesi yollamasıyla 4/d ve 5/3. maddesi kapsamında toplu kaçakçılık suçunu oluşturacağı, buna göre suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre, suç için asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık ...'ın savunmasının alındığı 18.10.2010 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekilinin sanıklara yönelik temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkında kaçakçılık suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Sanıklar ..., ... müdafii ve ... müdafiinin 5607 sayılı Yasa uyarınca verilen idari para cezasına yönelik yaptığı temyiz incelemesine göre;

II) Sanıklar ..., ... müdafii ve ... müdafiinin 5607 sayılı Yasa uyarınca verilen idari para cezasına yönelik yaptığı temyiz incelemesine göre;

1. Olay günü sanık ... yönetimindeki 261681 plakalı dorseli tırın transit rejimine tabi olarak ülkemize giriş yaptığı, ...'den ülkemize giriş yaptıktan sonra 19/09/2006 tarihine kadar gümrük sahasında beklediği, aynı tarihte muayene peronuna girdiği, bu sırada suça konu aracın yükünün verilen beyannameye göre sarı hatta olduğundan bahisle arama yapılamayacağının gümrük muhafaza memuru olarak çalışan sanık ... tarafından belirtildiği, daha sonra bu durumun Gümrük Müdürlüğüne aktarılması üzerine Gümrük Müdürünün aracın arama yapılabilen kırmızı hatta aktarıldığı, aracın işlemlerini takip eden ...'nun müdürün yanına gelerek arama yaptırılmamasını istediği, fakat Gümrük Müdürünün arama yaptırması üzerine toplam 19230 kg gümrük kaçağı çayın ele geçirildiği, daha sonra yapılan araştırmada tırın üzerindeki yük ile ilgili ... ... Cumhuriyetine verilen beyannamede eşyanın değeri 34.913 dolar olan 19.000 kg net ağırlığında ... olduğunun ve Ukrayna'ya ihraç edileceğinin bildirildiği, ülkemizde yapılan beyannamede ise alıcısının ... Kimya Sanayi Ltd. Şti. ve eşyanın değerinin de 336.60 dolar olan 18.700 kg odun kömürü olduğunun beyan edildiği, sanık ...'ın ise ... Kimya Sanayi Ltd. Şti.’nin ortağı olduğundan sanıklar hakkında teşekkül halinde kaçakçılık suçundan dava açılmış ise de, oluş ve dosya içeriğine göre, sübutu halinde sanıkların eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 4926 sayılı Yasanın 3/a-4. maddesi yollamasıyla 4/a-2. ve 5/3. maddesi kapsamında toplu kaçakçılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanıklar hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi uyarınca idari para cezasına hükmedilmesi,

2. Dava konusu çayların müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 54/1. madde ve fıkrasının gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3. Nakil aracının malikinin iyi niyetli olmadığına dair kesin ve inandırıcı delil tespit edilemediğinden, nakil aracının iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... müdafii ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4747, Karar No: 2020/1143, Tarih: 10.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/4747 E.  ,  2020/1143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 380 ada 29 parsel sayılı 54843 m2 sahalı taşınmazın 18399/43914 hissesinin maliki olduğunu, söz konusu taşınmazın krokisinde işaretli 564,66 m2'lik kısmının 2 katlı ev+bahçe olarak kullanılmak suretiyle davalı tarafından işgal edildiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 01.07.2008-31.06.2013 tarihleri arasında oluşan 10.368,00-TL işgal tazminatının işgalin başlangıcından itibaren kademeli kanuni faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, vekil edeninin hissesine tekabül eden alan üzerinde evi bulunmakta olduğunu, davalı hisse miktarından fazla yer kullanmadığını, vekil edenin mülk sahibi olup, kötüniyetli zilyet durumunda olmadığını, davalının işgalin başlangıcından itibaren faiz talebi de yerinde olmadığını, ecrimisil için işgalin başlangıç tarihinden itibaren değil; dönem sonu itibariyle faiz talebinde bulunulabileceğini, dava tarihinin 29.07.2013 olduğu, 5 yıl geriye dönük ecrimisil talebinde bulunulabileceği, bu nedenle davacı tarafın davanın açılmasından sonraki dönemi kapsar biçimde 01.07.2008-31.06.2013 tarihleri arasındaki ecrimisil talebinin hukuka uygun olmadığını, davacı kurumun ecrimisil talebinin zamanaşımına uğradığını savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın davalının haksız işgali nedeni ile 29.07.2008-29.07.2013 tarihleri arasında teraküm eden 9.780,00-TL ecrimisil bedelinin tahakkuk ettiği dönem itibari ile kademeli faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konusu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli olması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Öte yandan, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan haksahibinin, haksahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan olumlu zarar ile kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1- 120-96 sayılı kararı) 25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtayın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Hemen belirtelim ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere uygun şekilde HMK’nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olayda, dava konusu 380 ada 29 parsel sayılı taşınmazın tapuda arsa vasfında olup, 18399/43914 hissesi Sultan Bayazıt Vakfı Vakıflar Genel Müdürlüğü adına, 200/43914 hissesinin davalı ... adına kayıtlı ve yüzölçümünün 54843,00 m2 olduğu sabittir. Dava konusu taşınmazda davacının payına karşılık olarak az veya çok kullandığı veya kullanmaya müsait yeri olup olmadığına ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır.

Somut olayda, dava konusu 380 ada 29 parsel sayılı taşınmazın tapuda arsa vasfında olup, 18399/43914 hissesi Sultan Bayazıt Vakfı Vakıflar Genel Müdürlüğü adına, 200/43914 hissesinin davalı ... adına kayıtlı ve yüzölçümünün 54843,00 m2 olduğu sabittir. Dava konusu taşınmazda davacının payına karşılık olarak az veya çok kullandığı veya kullanmaya müsait yeri olup olmadığına ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır.

O halde, Mahkemece, yukarıdaki ilkeler uyarınca yerinde yeniden her bir taşınmazın başında ayrı ayrı yerel, teknik ve uzman bilirkişiler ile varsa taraf tanıkları aracılığıyla keşif yapılarak, taraf tanıkları davacının dava konusu parselde davacıların kullanımına müsait bir yer olup olmadığı konusunda dinlenilmeli, davacının az veya çok kullandığı veya kullanmaya müsait yeri olup olmadığı araştırılmalı; tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde toplanmış ve toplanacak deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Kabule göre de; Davalı vekilinin ecrimisil bedeline ilgili temyiz itirazlarına gelince: HMK'nin 26/1 maddesi gereğince “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

HMK'nin 26/2. maddesi gereğince “Hakimin tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır.” şeklindeki düzenlemeler ile belirtildiği üzere hakim kanunda belirtilen istisnai durumlar dışında tarafların talebinin dışına çıkarak, talepten fazlasına yahut talepten farklı bir şeye karar veremez. Hal böyleyken, davacı dava dilekçesinde 01.07.2008-31.06.2013 tarihleri arasında oluşan işgal tazminatını talep etmiştir. Ancak 29.07.2008-29.07.2013 tarihleri arasında işleyen ecrimisil miktarına hükmetmiştir. Talep dışına çıkılarak bu hususta karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29729, Karar No: 2020/6162, Tarih: 09.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29729 E.  ,  2020/6162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait okulda fen ve teknoloji öğretmeni olarak 01/09/2004-19/07/2015 tarihleri arasında çalıştığı, mobbing uygulandığı, ek ders ücretlerinin ödenmediği iddiası ile kıdem tazminatı ve ek ders ücreti alacakları ile manevi tazminatın hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi, davalı işyerinde çalışmış olup davalı işyeri 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler ile Bazı Kurum ve Kuruluşlara Dair Düzenleme Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 2. maddesi uyarınca kapatılmıştır.

(1) 675 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin, dava ve takip usulü başlıklı 16. maddesinde: “(1) 20.07.2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17.08.2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15.08.2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi uyarınca dava şartı yokluğu sebebiyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20.07.2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17.08.2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20.07.2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17.08.2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması sebebiyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükümleri düzenlenmiştir.

Davalı işyerinin, 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kapatılan kurumlardan olması karşısında, 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 16. maddesi uyarınca dava şartı değerlendirilerek, sonucuna göre hüküm tesis edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27342, Karar No: 2014/14173, Tarih: 09.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27342 E.  ,  2014/14173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Cinsel taciz, özel hayatın gizliliğini ihlal

Hükümler : Cinsel taciz suçundan: TCK'nın 105/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan: TCK'nın 134/1-2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Cinsel taciz ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 08.11.2012 tarihinde doğrudan hükmedilen 1800 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 81. maddesi ile yapılan değişiklik uyarınca, sanık hakkında görüntü veya seslerin kaydedilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 61. maddesine uygun olarak, önce sanığın sübut bulan eylemine ilişkin TCK'nın 134/1. maddesinin 1. cümlesi gereğince, “bir yıldan üç yıla kadar” temel hapis cezası belirlendikten sonra, aynı maddenin 2. cümlesi gereğince, cezada bir kat artırım yapılması gerekirken, uygulanan Kanun maddesi ve temel ceza gösterilmeden, artırım maddesi olan TCK'nın 134/1-2. maddesi uyarınca doğrudan sonuç cezanın gösterilmesi, sanığa iki yıl hapis cezası hükmedilmesi karşısında sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.