muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15881, Karar No: 2023/11322, Tarih: 19.12.2023

D. Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/585 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararı ile Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/177 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/177 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

E. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2016 tarihli ve 2015/177 Esas, 2016/499 Karar sayılı kararı ile; sanığın kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 187 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

F. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2016 tarihli ve 2015/177 Esas, 2016/499 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.11.2021 tarihli ve 2021/9822 Esas, 2021/12440 Karar sayılı kararı ile;

" 1- Suça konu ürünlerin analiz sonuçlarına göre, “kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde bozulmuş veya değiştirilmiş” gıda maddeleri niteliğinde olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu veya bu konuda uzman bir kurum ya da kuruluştan rapor alınarak dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre;

a) Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin ''23/07/2014, 03.09.2014, 22.10.2014, 13.01.2015, 13.02.2015” yerine ''25.07.2014 - 22.11.2015'' olarak gösterilmesi,

b) Sanığa isnat edilen eylemlerin 5237 sayılı TCK’nın 187/1. maddesinde düzenlenen kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçunu oluşturduğu, ancak birleşen dosyalardaki eylemlerle ilgili olarak TCK 186 ve 193. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, söz konusu eylemler nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK 187/1 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

c- Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçunun 5237 sayılı TCK'nın İkinci Kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı Üçüncü Kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; davaya katılmasına karar verilen Akdeniz İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan doğrudan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılmasının mümkün olmaması nedeniyle, kurum vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

G. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ve 2021/862 Esas, 2023/289 Karar sayılı kararı ile; sanığın kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 187 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

H. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2023 tarihli ve 2021/862 Esas, 2023/289 Karar sayılı ek kararı ile şikayetçi vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesi gereği "sıfat yokluğu nedeniyle reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Şikayetçi vekilinin temyiz sebepleri özetle; 09.06.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz talebi, 1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, 2. Şikayetçi kurumun katılan sıfatının bulunduğuna, 3. Şikayetçi lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, 2. Adli Tıp Kurumu'nun raporu kesin kanaat bildirmediğinden beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Tanık dinlenilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 4. Suç konusu ürünler sanık tarafından üretilmediğinden sanığa beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 25.07.2014 tarihinden itibaren Mersin ili Akdeniz ilçesi Hal mahallesinde bulunan Pelit Bal Ürünleri ... isimli iş yerinde gıda maddesi olarak macun ürettiği, birleşen dosyalarda suç konusu olan macunların analizinde; macunların içerisinde sildenafil isimli madde bulunduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumunun raporunda suça konu maddelerin kişinin sağlık ve hayatını tehlikeye sokabileceğinin mütalaa edildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2023 tarihli ve 2021/862 Esas, 2023/289 Karar sayılı Ek kararı yönünden

Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçunun 5237 sayılı Kanun'un ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, sanığa yüklenen kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık hakkında verilen hüküm yönünden

B. Sanık hakkında verilen hüküm yönünden

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2023 tarihli ve 2021/862 Esas, 2023/289 Karar sayılı Ek kararı yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ve 2021/862 Esas, 2023/289 Karar sayılı kararın temyiz isteminin reddine dair ek karara karşı şikâyetçi Mersin İl Tarım ve Orman Müdürlüğü vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık hakkında verilen hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan açıklanan nedenle Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12005, Karar No: 2024/5134, Tarih: 09.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/12005 E.  ,  2024/5134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/9 E. 2016/194 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 63 ve 53/6.maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; ceza miktarının fazla olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 13.11.2015 günü saat 11.45 sıralarında ...'nin sevk ve idaresindeki motosiklet ile meskun mahal içi, bölünmüş, 50 km/s hız sınırının bulunduğu, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan kontrolsüz üç yönlü kavşağa geldiğinde istikametine göre sağ tarafından kavşağa giriş yapan sanığın idaresindeki araç ile çarpışması neticesinde ... ile ...'nin yönetiminde motosikletin arkasında yolcu olarak bulunan ...'nin öldüğü olayda, hükme esas alınan kaza tespit tutanağı, 14.12.2015 tarihli bilirkişi raporu ile Ankara Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen 10.03.2016 tarihli raporda; sanığın 2918 sayılı yasanın 84/h maddesinde belirtilen kavşaklardan geçiş önceliğine uymaması ile aynı kanunun 57/4 maddesinde düzenlenen bölünmüş yola çıkan sürücülerin bu yoldan geçen araçlara geçiş hakkını vermek zorundadır kuralını ihlal etmesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, ...'nin ise 2918 sayılı yasanın 52. maddesinde a şıkkındaki sürücüler kavşaklara yaklaşırken dönemeçlere girerken tepe üstlerine yaklaşırken dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken hızlarını azaltmak kuralını ihlal etmesi sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18451, Karar No: 2023/4592, Tarih: 21.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/18451 E.  ,  2023/4592 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.09.2018 tarihli ve 2018/389 Esas, 2018/696 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu ile altıncı fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2018/2351 Esas, 2018/809 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.10.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Yapının 15 Temmuz darbe girişimi ile örgüt sayılması gerektiği, iddia olunan eylem tarihleri itibariyle yargı kararı ile belirlenmiş terör örgütünün bulunmadığına, bu tarihten önceki eylemlerin suç sayılmaması gerektiğine,

4.SGK çalışma kayıtlarının müspet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemlerinin yoğunluğu sebebiyle Bölge Adliye Mahkemesince temel cezadan indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edildiğine ve sair hususlara ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4.SGK çalışma kayıtlarının müspet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemlerinin yoğunluğu sebebiyle Bölge Adliye Mahkemesince temel cezadan indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edildiğine ve sair hususlara ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak sanığın örgüt içindeki konumu, faaliyetlerinin niteliği ve örgüte katkısı gözetilmeden teşdiden ceza tayiniyle fazla cezaya hükmedildiği kanaatiyle duruşmasız yaptığı yargılamada temel cezanın alt sınırdan tayini ile hüküm fıkralarının düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında temel cezanın teşdiden belirlenmesine dair kararın hukuka aykırı olduğunu değerlendiren Bölge Adliye Mahkemesinin, 5271 sayılı CMK'nın 280/1, 2 nci madde ve fıkraları gereğince usulüne uygun duruşma açıp sonucuna göre aynı Kanun maddesinin 2 nci fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurması gerekirken, kanun maddesine yanlış anlam yüklenerek sanık hakkında duruşma açmaksızın dosya üzerinden temel cezanın belirlenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi, 5271 sayılı Kanun' un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanarak yapılan incelemede,

Kabul ve uygulamaya göre;

1- Dosya kapsamına ve savunma içeriğine göre kurulan mahkumiyet hükmüne esas alınan, suçun sübutu, vasfının tayini ve cezanın kişiselleştirilmesi bakımından, belirleyici delil olan tanık R.A.'nın beyanlarının doğrudan aleni duruşmada sanığın huzurunda veya 5271 sayılı Kanun’un 180 inci maddesinin birinci, ikinci ve beşinci fıkraları gereğince SEGBİS kullanılmak ya da anılan Kanunun 181 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen usule riayet edilmek suretiyle istinabe yoluyla dinlenip AİHS’nin 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi ve Anayasanın 36 ncı maddeleri ile teminat altına alınan “iddia/kamu tanıklarını sorguya çekmek veya çektirmek” hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden istinabe suretiyle alınan beyanının okunması ile yetinilmesi,

2- Maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması açısından, UYAP' ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında herhangi bir beyan yahut bilgi olup olmadığı araştırılıp bulunması halinde temin edilmesi, veri inceleme raporunda sanıktan sorumlu mahrem öğretmen ve zümre başkanı olarak görünen "Said Bey" kod adlı S.Y. ile "Reşat Bey" kod adlı M.A. ve aynı sohbet grubunda bulundukları anlaşılan A.Ç., U.T., İ.H., İ.B. ve İ.K. hakkında ilgili kuruluşlar nezdinde araştırma yapılarak, haklarında soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının, yakalanıp yakalanmadıklarının, ifadelerinin alınıp alınmadığının tespit edilmesinden sonra şayet yakalanmış iseler ifade tutanaklarının onaylı örneklerinin dosyaya getirtilerek incelenmesi ile gerektiğinde mahkemede tanık olarak dinlenmelerinin sağlanması ve sanık hakkında bir beyanda bulunup bulunmadıklarının araştırılması ile sanık ile yüzleştirme yapılması, teşhis ve ifade tutanaklarının CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılması, sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanığa silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen temel cezanın 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi ile artırılması sırasında uygulanan kanun maddesinin fıkra belirtilmeksizin aynı Kanunun 5 inci maddesi olarak gösterilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2018/2351 Esas, 2018/809 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2024/1721, Karar No: 2025/125, Tarih: 09.01.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1721 E.  ,  2025/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/598 E., 2024/717 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/590 E., 2023/658 K.

Taraflar arasındaki paydaşlar arasında hisseye vaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların babalarından miras kalan 33 adet taşınmazın yaklaşık yirmi yılı aşkın süredir davalılar tarafından ekip biçilerek kullanıldığını, taşınmazlardan elde ettikleri gelirlerden müvekkiline hissesi oranında pay vermediklerini, Amasya 1. Noterliğinin 08970 yevmiye nolu 06.09.2019 tarihli ihtarname ile müdahalenin men'i ve ecrimisil talep ettiklerini, yargılama sırasında dava dilekçelerini tam ıslah ederek 7 adet taşınmazda müvekkilinin hissesi oranında müdahalenin men'ine, fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı kalması kaydı ile geriye dönük beş yıllık 50.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılardan ... cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediğini, babalarının 2013 yılında vefat ettiğini, davacının 20 yıllık bir alacağının olmadığını, 2013 yılından beri tüm araziyi kendisinin ektiğini ve payını verdiğini, 2014, 2015, 2016 yılları ecrimisil bedellerini davacının oğlu ... 'e davacı vekilinin huzurunda verdiğini, dava konusu taşınmazları 2017 yılından beri kullanmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde; arazilerin tamamı için davacı da dahil olmak üzere tüm kardeşlerinin Amasya 1. Noterliğinden vekalet verdiklerini, vekaleti ağabeyi ... 'ün bu arazilerle ilgili destekleme vs. işlemlerini takip etmek ve düzenlemek adına verdiklerini, dava konusu taşınmazların kendi rızası doğrultusunda ekildiğini, taşınmazların ekimi ve bakımı konusunda kendisinin de davalı ...'e yardımcı olduğunu, arazileri birlikte ekip biçtiklerini, ...'ün davacıya her sene para verdiğini bildiğini, açılan davanın reddini istemiştir.

3.Davalı ... cevap dilekçesinde; babalarının 2013 yılında vefatından sonra tüm araziyi ...'ün ektiğini ve herkesin ecrimisil bedellerini ödediğini, davacının herhangi bir alacağının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI