muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12974, Karar No: 2023/34, Tarih: 09.01.2023

.05.2008 tarihinden önce 16.02.2006 tarihinde yaptığını, 5754 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının 7 nci bendi ile 3201 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddede, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hizmet borçlanması talebinde bulunanlardan; borç tahakkuku yapılmış olanların, borç tahakkuku ile ilgili işlemleri devam edenlerin, tahakkuk ettirilen borçlarını ödeyenlerin ve borçlandıkları yurtdışı hizmetleri dikkate alınarak aylık bağlanmış olanların kazanılmış haklarının saklı tutulacağının hükmolunduğunu, 5754 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi ile yapılan değişiklikten önce yapılan borçlanmalarda tahakkuk ettirilen borçlanma bedelinin ödenmesi konusunda bir süre öngörülmediğini, müvekkilinin 3201 sayılı Kanun gereğince 16.02.2006 tarihinde yapmış olduğu yurt dışı borçlanmasının, 5754 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden önce olduğundan borçlanma bedelinin ödenmesi konusunda bir sürenin olmadığını, müvekkilinin dilediği zaman borçlanma bedelini ödeme hakkına sahip olduğunu ve bu hakka dayanarak borçlanma bedelini 27.09.2019 tarihinde ödediğini, belirtilen yasal düzenlemeye göre müvekkilinin ödediği Kanunun 4/1-a bendi kapsamındaki 5366 gün yurt dışı borçlanmasının geçerli olduğunu, borçlanmanın iptaline ilişkin kurum işleminin yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin Kanunun 4/1-a bendi kapsamında ödediği yurt dışı borçlanmasının geçerli sayılarak kısmi sözleşme aylığının iptali ile tam yaşlılık aylığı bağlanmasına yönelik talebinin 3201 sayılı Kanun'un "Kısmi aylıklar" başlıklı 9 uncu maddesinin "Sosyal güvenlik sözleşmeleri uygulanmak suretiyle sosyal güvenlik kanunlarına göre kendilerine veya hak sahiplerine kısmi aylık bağlanmış olanlar, talep ettikleri takdirde, 4 üncü madde hükmüne göre tahakkuk ettirilen borçlarını tamamen ödemeleri şartıyla kısmi aylıkları, borçlarını ödedikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren kısmi aylığın başlangıç tarihi esas alınarak mülga 2829 sayılı Kanun ya da 5510 sayılı Kanunun 53 üncü maddesi uyarınca tespit edilecek statüye göre ilgili sosyal güvenlik kuruluşunca tam aylığa çevrilir." hükmü gereğince kabul edilerek müvekkilinin yurt dışı borçlanma bedelini ödediği 27.09.2019 tarihini takip eden aybaşından başlayarak tam yaşlılık aylığı bağlanması gerekirken yurt dışı borçlanmasının iptal edilmesinin ve sonuçta kısmi sözleşme aylığının ödenmesine devam edilmesinin yasaya ve hukuka aykırı olduğunu beyanla; müvekkilinin 3201 sayılı Kanun kapsamında 16.02.2006 tarihinde yapmış olduğu ve bedelini ödediği Kanunun 4/1-a bendi kapsamındaki 5366 gün yurt dışı borçlanmasını iptal eden Kurum işleminin iptaline, borçlanmasının geçerli olduğunun tespitine, müvekkiline borçlanma bedelini ödediği 27.09.2019 tarihini takip eden aybaşı olan 01.10.2019 tarihinden başlamak üzere tam yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, 01.10

.02.2006 tarihinde yapmış olduğu ve bedelini ödediği Kanunun 4/1-a bendi kapsamındaki 5366 gün yurt dışı borçlanmasını iptal eden Kurum işleminin iptaline, borçlanmasının geçerli olduğunun tespitine, müvekkiline borçlanma bedelini ödediği 27.09.2019 tarihini takip eden aybaşı olan 01.10.2019 tarihinden başlamak üzere tam yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, 01.10.2019 tarihinden başlayarak mahrum kaldığı kısmi sözleşme aylığı ile tam yaşlılık aylığı arasındaki maaş farklarının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işletilecek yasal faizleri ile birlikte davalı SGK'dan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili ıslah dilekçesi ile; dosya kapsamında alınan 26.12.2020 tarihli bilirkişi raporu ve 16.02.2021 tarihli ek rapor doğrultusunda, dava dilekçesinde 30.000,00 TL olan taleplerini, müvekkilinin başvuru süresi olan 21.06.2008 ve Kurumca emekli aylığının bağlandığı 01.03.2010 tarihleri arasında ve 01.09.2013 tarihinden itibaren davalı Kurumca haksız şekilde kesilmiş olan aylığın, iş bu davanın açıldığı tarihe kadar hak etmiş olduğu emekli aylıklarına ilişkin alacağını 94.919,28 TL artırarak, 124.919,28 TL olarak ıslah ettiğini belirtmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız, kötüniyetli ve mesnetten yoksun olduğunu, davanın kabulünün mümkün olmadığını, davacının 02.03.2006 tarihli yurtdışı hizmet borçlanma talebinin 5510 sayılı Kanunun 4/1-a bendine tâbi sigortalılığı kapsamında sonuçlandırıldığını, ancak SGK Yurtdışı Sözleşmeler ve Emeklilik Daire Başkanlığının 23.02.2021 tarihli ve 20.810.610 sayılı görüşü doğrultusunda davacı sigortalının yurtdışı borçlanmasının iptal edilip Kanunun 4/1-c bendi kapsamında sözleşme aylığı bağlandıktan sonra 27.09.2019 tarihinde yaptığı ödemenin Kanunun 4/1-a bendi kapsamında değerlendirilemediğini, Kurum işleminin yasaya ve mevzuata uygun olup, iptalini gerektirecek bir hususun bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davanın kabulü ile davacının 3201 sayılı Kanun kapsamında yurt dışında geçen sürelerinden 5366 gününün 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a bendi kapsamında borçlanmasını iptal eden Kurum işleminin iptaline ve söz konusu borçlanmanın geçerli olduğunun tespitine, davacıya borçlanma bedelinin ödendiği 27.09.2019 tarihini takip eden ay başı olan 01.10.2019 tarihinden başlamak üzere davalı Kurum tarafından 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a bendi kapsamında tam yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, davacının 01.10.2019 tarihinden başlayarak kendisine ödenen kısmi sözleşme aylığı ile ödenecek tam yaşlılık aylığı arasında ortaya çıkacak fark tutarlarının ayrı ayrı her bir aylığa hak kazandığı tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı Kurumdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekilinin istinaf dilekçesinde; kabul kararına konu teşkil eden kurum işleminin hukuka uygun olup usule uygun işlem yapıldığı, kurum işleminin iptalini gerektirecek bir husu bulunmadığı, davanın ispatlanamadığı ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekilinin istinaf dilekçesinde; kabul kararına konu teşkil eden kurum işleminin hukuka uygun olup usule uygun işlem yapıldığı, kurum işleminin iptalini gerektirecek bir husu bulunmadığı, davanın ispatlanamadığı ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının Türkiye'de geçen 5434 sayılı Kanun'a tâbi 01.04.1982-30.02.1983 tarihleri arasındaki 330 gün ve 01.07.1983-14.09.1989 tarihleri arasındaki 2234 gün olmak üzere toplam 2564 gün ve 506 sayılı Kanun'a tâbi 01-02.08.1995 tarihleri arasındaki 2 gün sigortalılık hizmetlerinin bulunduğu; davacının 02.03.2006 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden dilekçesiyle, yurt dışında geçen 05.02.1991-31.12.2004 tarihleri arasındaki sigortalılık sürelerini borçlanma talebinde bulunduğu; davacının talebi doğrultusunda, 05.02.1991-30.12.2005 tarihleri arasında olmak üzere toplam 5366 gün borçlanma süresi üzerinden 18.781,00 Amerikan Doları borçlanma bedelinin tahakkuk ettirildiği; davacının 24.07.2014 tarihinde kurum kayıtlarına intikal eden dilekçesiyle yurt dışında geçen sigortalılık sürelerinin 9000 gününü borçlanma talebiyle başvuruda bulunduğu, buna karşılık Denizli Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 03.12.2014 tarihli yazısıyla, davacının 02.03.2006 tarihli dolar borçlanması bulunmakta olup ödemesi için herhangi bir engel bulunmadığı, borçlanma ile ilgili tahakkukun yazı ekinde yeniden gönderildiği, emekli olabilmesi için 3600 gün veya 5075 gün şeklinde iki şartının mevcut olduğu belirtilerek kendi isteğine göre 5366 günlük dolar borçlanmasından tercih ettiği gün sayısını dolduracak şekilde ödeme yapabileceğinin davacıya bildirildiği; davacının 30.09.2019 tarihli dilekçesiyle, borçlanma bedelini ödediğini beyanla 5434 sayılı Kanun'a tâbi 2564 gün sigortalılık süresine 5366 gün borçlanma süresinin eklenerek kısmi aylığının iptal edilip kendisine 3201 sayılı Kanun'a göre 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a bendi kapsamında tam aylık bağlanması talebinde bulunduğu; davacıya hitaben düzenlenen Denizli Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 02.12.2019 tarihli yazısıyla, davacının sözleşme aylığı bağlandıktan sonra ödeme yaptığı tespit edildiğinden yapılacak herhangi bir işlem bulunmadığı gerekçesiyle tam aylık bağlanması talebinin reddedildiği görülmüştür.

Davacının 30.09.2019 tarihli ve 16.03.2020 tarihli dilekçeleri ile bulunduğu talebi de davalı Kurumca reddedilmiştir.

Yasal düzenlemeler karşısında davalı Kurum kayıtları incelendiğinde; Kurum işlemlerinin mevzuata uygun bulunmadığı anlaşılmakla, davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesi kararı yerinde görülmüştür.

Davacının 30.09.2019 tarihli ve 16.03.2020 tarihli dilekçeleri ile bulunduğu talebi de davalı Kurumca reddedilmiştir.

Yasal düzenlemeler karşısında davalı Kurum kayıtları incelendiğinde; Kurum işlemlerinin mevzuata uygun bulunmadığı anlaşılmakla, davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesi kararı yerinde görülmüştür.

Açıklamalar itibariyle; dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçeleriyle;

"Dosya kapsamı, delil durumu itibariyle, Denizli 4. İş Mahkemesi 2021/207 Esas, 2021/636 Karar sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Mahkemeleri Kanununun 353 üncü maddasinin birinci fırasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla; kabul kararına konu teşkil eden kurum işleminin hukuka uygun olup usule uygun işlem yapıldığı, Kurum işleminin iptalini gerektirecek bir husu bulunmadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının yurtdışı borçlanma işlemini iptal eden kurum işleminin iptalinin gerekip gerekmediği, 01.01.2019 tarihinden itibaren tam yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığı, kısmi sözleşme aylıkları ile tam aylık arasındaki farkların davacıya ödenmesi gerekip gerekmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/20121, Karar No: 2013/31843, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20121 E.  ,  2013/31843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-13.10.2006 günü, müştekinin, evinin önüne kilitlemeden park ettiği...plakalı motorsikletinin çalındığı, 19.10.2006 günü başka bir hırsızlık ihbarı üzerine olay yerine gidildiğinde müştekiden çalınan motorsikletin ele geçirildiği, sanığın ilk ifadesinde, suça konu motorsikletin kendisi tarafından kullanıldığını kabul ettiği, motorsikleti açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği birisinden satın aldığını söylediği, ancak motorsikletin ruhsatını ibraz edemediği, yargılama aşamasında ise motorsikleti ...'ten satın aldığı yolunda beyanda bulunduğu, ...'in tanık olarak dinlenmesinde ise sanığı tanımadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesine yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 05.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2387, Karar No: 2024/7136, Tarih: 07.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/2387 E.  ,  2024/7136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/37 E., 2023/51K.

HÜKÜM : Ret

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, "... TARIM" ibareli markanın 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye (556 sayılı KHK) göre 23.03.2012 tarihinde müvekkili adına tescil edildiğini, söz konusu markanın tescil sınıfının başta film, televizyon, radyo programları yapma hizmetleri ile dergi, gazete vb yayınların basıma hazır hale getirilmesi alanları olduğunu, müvekkiline ait markanın uzun süredir müvekkili tarafından hazırlanıp sunulan bir televizyon programının adı olarak kullanıldığını, ancak davalı şirkete ait "..." adlı televizyon kanalında müvekkiline ait markanın birebir aynısı ile aynı ad altında ve aynı konuda bir televizyon programı yapıldığını ve internet üzerinden de yayınlar yapılarak müvekkiline ait markaya tecavüz ve haksız rekabette bulunulduğunu ileri sürerek, davalının eylemlerinin tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, haksız rekabetin önlenmesine, yayınların ortadan kaldırılmasına, verilerin silinmesine, hükmün ilanına ve şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminat ile 20.000,00 TL manevi tazminatın ihlal tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak, davacı adına tescilli "... TARIM + Şekil" şeklindeki markasının "O" harfi dünya şeklinde görsel olarak tescil edildiği, söz konusu markanın ekolojik tarım faaliyetlerinin tanıtımına ilişkin hizmetler yönünden tescil edildiği, dolayısıyla bu hizmetler yönünden markanın ayırt edicilik düzeyinin düşük olduğunun kabul edildiği, ve bu kabulden hareketle markanın koruma kapsamının dar tutulması gerektiği, diğer yandan somut olayda davalı tarafın kullanımı, davacıya ait markanın ayırt edicilik unsurunu sağlayan dünya şeklindeki "O" harfi kullanılmaksızın ve sadece "... TARIM" şeklinde gerçekleştirildiği, markanın kullanıldığı televizyon programının ekolojik tarım ve hayvancılık usullerine ilişkin tanıtım ve bilgilendirme amaçlı olduğu, davalının bu kullanım şeklinin ise dosya kapsamı itibariyle 556 sayılı KHK'nın 12 nci maddesinde belirtilen dürüst kullanım mahiyetinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün tespiti, men ve ref’ile tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı KHK'nın 12 nci maddesi

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6428, Karar No: 2011/10271, Tarih: 14.06.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/6428 E.  ,  2011/10271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, kambiyo senedine dayalı yapılan icra takibi nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir. Bono borcun sebebinden mücerrettir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 19. Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3150, Karar No: 2023/6735, Tarih: 02.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3150 E.  ,  2023/6735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/86 E., 2022/420 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli ve 2020/146 Esas, 2020/315 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaştırılmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli ve 2021/949 Esas, 2021/1117 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.04.2021 tarihli ve 2021/949 Esas, 2021/1117 Karar sayılı kararının katılanlar vekili, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/11416 Esas, 2022/330 Karar sayılı kararı ile; sanığın eylemi sonucu, maktulde meydana gelen yaralanmanın 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası yada aynı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kalıp kalmadığı yönünde rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi, raporun 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kalması durumunda sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 85 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "taksirle ölüme neden olma" suçunu, raporun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalması durumunda ise aynı Kanun'un 23 üncü maddesi delaletiyle 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen "kasten yaralama sonucu ölüme neden olma" suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu hüküm kurulması, gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir