muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1630, Karar No: 2019/137, Tarih: 12.02.2019

. Hukuk devletinin asli unsurları arasında yer alan hukuki belirlilik veya güvenlik ilkesi ise, hukuki durumlarda belirli bir istikrarı temin etmekte ve kamunun mahkemelere güvenine katkıda bulunmaktadır. Birbiriyle uyuşmayan mahkeme kararlarının sürüp gitmesi, yargı sistemine güveni azaltarak, yargısal bir belirsizliğe yol açabilir” (AYM, Türkan Bal Başvurusu, Başvuru no. 2013/6932, Karar tarihi: 06.01.2015, R.G. Tarih-sayı: 09.05.2015- 29350, para.51-52). Bu ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 25.10.2018 tarih ve 2015/22-3436 E, 2018/1580 K sayılı ilamında da kabul edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 16.06.2008 tarihli dilekçesi ile yurt dışında geçen 391 gün hizmet süresini borçlanmış ve kurum tarafından 01.12.2008 tarihinde yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Kurum davacının taksi işletmeciliğinden dolayı basit usulde vergi kaydının olduğunu da yaşlılık aylığı bağlanmadan önce bilmektedir. Davacıdan destek primi aldığı da anlaşılmaktadır. Kurumun bunu bilmesine rağmen 01.10.2008 tarihinden itibaren yurtdışı borçlanmak sureti ile yaşlılık aylığı alanların destek primi de ödese çalışamayacakları gerekçesi ile davacının yaşlılık aylığını iptal etmiştir. Davacı emsal olarak bildirilen ve Yargıtay 10. Hukuk Dairesinde istemi kabul edilen sigortalı ile aynı tarihte dava açmıştır. Emsal sigortalıya da 01.12.2008 tarihinde yaşlılık aylığı bağlandığı ve aynı tarihte kurum tarafından iptal işlemi uygulandığı, mahkemece aynı gerekçe ile karar verildiği ve kararın onandığı anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında, yürürlüğe giren ve yurt dışı borçlanma sureti ile yaşlılık aylığı bağlananların destek primi ödeyerek çalışmalarına geçerlilik tanıyan 5997 sayılı yasanın kazanılmış hakkı ortadan kaldırmaması, daha önce oluşan güveni korumaya alması, önceden doğmuş bulunan ve kamu düzeninden olan sosyal güvenlik hakkını koruması ve sigortalının düzenleme ile daha iyi bir konuma getirilmesi nedeni ile davacı hakkında uygulanması, sigortalı lehine ve amaca yorum ilkelerine uygundur.

Kaldı ki aynı durumda olan diğer bir sigortalı ile ilgili aynı tarihte aynı vekil tarafından açılan davada kabul kararı Yargıtay 10. Hukuk Dairesi tarafından onanmıştır. Hukuki güvenlik ve hukuki belirlilik ilkeleri gereği de yerel mahkemenin direnme kararı onanmalı idi. Sayın çoğunluğun bozma görüşüne yukarda açıklanan gerekçelerle katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2019/2371, Karar No: 2020/212, Tarih: 22.01.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/2371 E.  ,  2020/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında;

Ayrı ayrı beraat.

2- Sanık ... hakkında;

TCK.nin 85/2, 62. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin 28.04.2015 tarihli ilamına CMK.nin 308. maddesinde öngörülen yasal 30 günlük süre geçtikten sonra 06.06.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık aleyhine itiraz edilmesi üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca usule aykırı olarak itiraz kabul edilip farklı gerekçeyle Dairemiz ilamının kaldırılmasına karar verildiği, Dairemizin tevdii kararı ile katılan ...'e gerekçeli kararın tebliği üzerine katılanın da hükmü temyiz ettiği görülmekle yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “18.04.2009” yerine “18.03.2009” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1- Sanıklar ... ile ...hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar ... ile ...hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine, katılan ...'in sübuta, sanıkların hak ettikleri cezayı almaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyize gelince;

Oluşa, sanık savunması, özellikle tanık ... beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; maktulün sanık ...'nin iş yerinden araç kiraladığı, maktul tarafından kiralanan aracın kira süresi sonunda getirilmemesi üzerine sanığın maktulü aramaya başladığı, maktulün bu sırada trafik kazası geçirerek yaralandığı, olay günü tanık...ile maktulün buluştukları esnada tanık tarafından maktulün kafasının sargılı olarak görüldüğü, tanık...ile beraber oldukları sırada da kimliği belirlenemeyen iki kişi tarafından maktulün darp edildiği, sonrasında sanıklar ...ve ... ile karşılaştıkları, bu sanıklar tarafından maktulün sanık ...'nin işyerine getirilmesinden sonra sanık ...'ın maktule iki tokat atmak suretiyle vurduğu, olay günü hakkında düzenlenen rapora göre yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtildiği, bu olaydan 3 gün sonra 21/03/2009 tarihinde yeniden rahatsızlandığı ve kaldırıldığı hastanede yaşamını yitirdiği, maktul hakkında düzenlenen otopsi raporuna göre maktulün ölüm sebebininin künt genel beden ve kafa travması ile oluşabilir nitelikte beyin kanaması, iç organ harabiyeti ve kanamasından ileri geldiğinin tespit edildiği anlaşılan olayda;

Maktulün otopsi raporunda belirtilen travma bulgularının, sanık ... ile görüşmesinden önce meydana geldiği, sanık ...'nin maktulü ölümüne neden olacak şekilde darp ettiğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı, dosya kapsamına göre sanık ...'nin maktule sadece tokat attığının sabit olduğu, bu eyleminin de takibi şikayete bağlı TCK.nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilip şikayet yokluğu nedeniyle TCK.nin 73, ve CMK.nin 223. maddelerine göre davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde ve hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçe ile BOZULMASINA, 22.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11993, Karar No: 2012/11802, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11993 E.  ,  2012/11802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 06.02.2012 tarihli geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

1-Davalı ... adına çıkartılan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin tebligat Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28. maddesine aykırı olarak komşu imzası alınmadığından geçersiz olup, adı geçen davalıya Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28. maddesi gereğince usulüne uygun tebligat yapılarak temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan buğday, saman, yeşil soğan ve nohutun sulu ve kuru şartlarda 2010 yılına ait dekar başına ortalama verim, kg başına toptan satış fiyatları ve dekara ayrıntılı üretim giderlerini gösterir verilerin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden istenilerek dosya içerisine konulmasından,

Ve geri çevirme kararının yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6859, Karar No: 2021/1472, Tarih: 22.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6859 E.  ,  2021/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 22.10.2019 tarih ve 2018/856-2019/603 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar Bera Holding A.Ş, ... ve ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek davacının davalı şirkette geçerli bir ortaklığı bulunmadığının tespitine ve asıl davada 6.500,00 TL’nin, birleşen davada 27.000,00 Euro’nun davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl davanın kısmen kabulü ile 6.500,00 TL’nin davalılardan tahsiline, birleşen davanın kısmen kabulü ile 47.692,80 TL’nin birleşen davanın davalılarından tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar Bera Holding A.Ş, ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı ile davalı şirket arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar Bera Holding A.Ş, ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı ile davalı şirket arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'nun 41. maddesinde 25.03.1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler ile 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31.12. 2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 06.12.2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29.06.1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13.12.2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalılar Bera Holding A.Ş, ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalılar Bera Holding A.Ş, ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar Bera Holding A.Ş, ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılardan Bera Holding A.Ş, ... ve ...'e iadesine, 22.02.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz çoğunluğunun bozma düşüncesine dayanak teşkil eden 7194 sayılı Kanun’un 41. maddesi ile çeşitli kanunlara eklenen Geçici 4. madde, kanaatimce, her şeyden önce, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi ve bu maddede öngörülen karar alma hakkıyla birlikte ele alındığında Anayasa’nın 36. maddesinde hükme bağlanan hak arama hürriyetini ihlal eden bir yasal düzenlemedir.

Öte yandan, söz konusu hüküm, yine Anayasa’nın 9. maddesindeki yargı yetkisinin bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılacağına ilişkin hükme, kanun maddesinin kamuoyunca bilinen ve sınırlı sayıdaki sermaye şirketi ile ve bu şirketler aleyhine açılan davalarla ilgili olduğu düşünülecek olursa Anayasa’nın kanun önünde eşitlik ilkesi kapsamındaki 10/4. maddesi ile yasama meclisinin bir devlet organı sıfatıyla bu ilkeye uygun hareket etme zorunluluğuna ilişkin 10/5. maddesine, yine Anayasa’nın 35. maddesinde belirtilen ve kişinin temel hak ve hürriyetleri kapsamındaki mülkiyet hakkına ve bu hakkın ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılacağına ilişkin hükme aykırı olduğu gibi, buradan hareketle, devletin, kişinin temel haklarını hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan engelleri kaldırmaya çalışması gerekmesine karşın hak arama ve mülkiyet hakkının kullanımının önüne geçen bir düzenleme olarak ortaya çıkmış bulunması nedeniyle Anayasa’nın 5. maddesine, keza düzenlemenin kişinin temel hak ve özgürlükleri kapsamındaki hak arama ve mülkiyet hakkının özüne dokunan niteliği gözetildiğinde Anayasa’nın 13. maddesine, Anayasa’nın 138/3. maddesinde görülmekte olan somut davalarla ilgili olarak yasama meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili görüşme dahi yapılamayacağı hükme bağlanmış iken dava hangi nedenle açılmış olursa olsun verilecek kararın ve hatta yargılama giderlerinin dahi ne şekilde hükme bağlanacağının düzenlenmiş olması nedeniyle söz konusu hükme de aykırı düşmektedir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Tüm bu nedenlerle, çoğunluk kararının dayanağı yasa hükmünün, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddesi uyarınca itiraz yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması ve buradan çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği kanısında olduğumdan çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/1457, Karar No: 2010/5312, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1457 E.  ,  2010/5312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca davalıya ait aracın çarpması nedeniyle meydana gelen 9.675 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası tarafından ödenen 6.000 TL’nin mahsubu ile kalan 3.675 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; 3.020 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 16,28 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 8.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21233, Karar No: 2014/44, Tarih: 08.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/21233 E.  ,  2014/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, haksız eylemden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 08.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3209, Karar No: 2011/7734, Tarih: 11.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3209 E.  ,  2011/7734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak davanın niteliği itibariyle duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir.Mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle karar tesisine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde kiralananda 4.7.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile yıllığı 30.000 Avro bedelle kiracı olan davalının 2007 ve 2008 yılları kira bedelini ödediği halde 2009 yılı kira bedelini ödenmediğinden hakkında kira bedelinin 30 gün içinde ödenmesi için ihtar keşide ettikleri halde yasal süresinde ödemediğini belirterek kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesini istemiştir.Davalı ise yargılama sırasında kiralananın tahliye edildiğini, icra kanalı ile yapılan tahliyenin hukuka aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Hükme esas alınan 4.7.2007 başlangıç tarihli ve 4.7.2008 bitiş tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Sözleşmede yıllık kira bedelinin 10.000 Avro olduğu ve kira bedelinin her ay peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında en son düzenlenen 4.7.2009 başlangıç ve 4.7.2009 bitiş tarihli sözleşmede yıllık kira bedeli 30.000 Avro olarak belirlenmiştir. Davacı 4.7.2009 dönemi yıllık kira bedeli ödenmeyince 13.10.2009 keşide 26.10.2009 tebliğ tarihli ihtarla 2009 yılı bakiye kira bedeli olarak 27.246.40 Avronun 30 gün içinde ödenmesini istemiştir. İhtara konu kira bedeli yasal süresi içinde ödenmeyince iş bu dava süresinde açılmıştır.Davalı vekili her ne kadar savunmasında sözleşmeyi 29.9.2009 tarihli ihtarla feshettiklerini, taşınmazı kullanamadıklarını kiralananın anahtarının davacı tarafta olduğunu savunmuş ise de Marmaris İcra Mahkemesi'nin 25.10.2010 gün ve 2010/408 -384 sayılı ilamında taşınmazın tahliye edilmediği halen davalıya ait hangar bulunduğu, tahliyenin tam olarak gerçekleşmediği belirtilerek kiralananın tahliyesine karar verilmiştir. Bu kararın infazı sonucunda kiralanan 3.11.2010 tarihinde icra kanalı ile tahliye edilip davacıya teslim edilmiştir.Bu durumda temerrüde konu ihtar tarihinde davalı halen kiracı olduğundan davacının kira bedelini istemekte ve dava açmakta haklı olduğu gibi, yargılama sırasında dava konusu yerin yukarda tarih ve numarası belirtilen icra mahkemesinin kararı uyarınca

tahliye edilmesi nedeniyle temerrüt nedeniyle açılan tahliye istemi konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde de bir usulsüzlük bulunmamaktadır.Ancak yukarda açıklanan nedenlerle davalı temerrüt nedeniyle tahliye davası açılmasına sebebiyet verdiğinden davalının vekalet ücreti ile sorumlu tutulması gerekirken yazılı gerekçeyle davalı lehine vekalet ücreti verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32247, Karar No: 2012/2326, Tarih: 06.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/32247 E.  ,  2012/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenlerden alınmasına, 06/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.