muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/2144, Karar No: 2024/3767, Tarih: 25.09.2024

TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY : 
Davacı tarafından satın alınan düşük tutarda özel tüketim vergisine tabi madeni yağın daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi motorine ikame olarak satıldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 2010 yılının Ocak ilâ Aralık aylarının (1.) ve (2.) dönemleri için davacı adına re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.    
 
 İLGİLİ MEVZUAT:
4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, (I) sayılı listedeki malların ithalatçıları veya rafineriler dahil imal edenler tarafından tesliminin bir defaya mahsus olmak üzere özel tüketim vergisine tabi olduğu; 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, Kanuna ekli (I), (III) ve (IV) sayılı listelerde yer alan mallar ile (II) sayılı listedeki mallardan kayıt ve tescile tabi olmayanları imal, inşa veya ithal edenler ile bu malların müzayede yoluyla satışını gerçekleştirenlerin, özel tüketim vergisinin mükellefi oldukları; aynı Kanun'un 13. maddesinin 2. fıkrasında da, (I) sayılı listedeki malları teslim alanların, bu malları daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullanmak veya üçüncü kişilere satmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet vermeleri halinde, ziyaa uğratılan verginin bunlar adına tarh olunacağı ve tarhiyata 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344. maddesine göre vergi ziyaı cezası uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

213 sayılı Kanun'un 341. maddesinde, vergi ziyaının, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade ettiği belirtilmiş; 344. maddesinin birinci fıkrasında, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilmesi öngörülmüş olup, 134. maddesinde, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu, 3/B maddesinde ise, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin ispatlama vasıtası olarak kullanılamayacağı ve iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu düzenlemelerine yer verilmiştir.
 HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan bölge idare mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezalı tarhiyatın hakkında karşıt inceleme yapılarak ifadelerine başvurulan ..., ... Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi,... Nakliyat Otomobil İnşaat Gıda Tekstil Akaryakıt Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi,... Lojistik Hurdacılık Ambalaj Hayvancılık Kimya Sanayi ve Ticaret  Limited Şirketi'ne tekabül eden kısmında hukuka aykırılık bulunmamakta olup, davacı tarafından dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davalı idarenin temyiz istemine gelince;
 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun yukarıda belirtilen maddelerinin birlikte değerlendirilmesinden; anılan Kanun'a ekli (I) sayılı listedeki malları düşük tutarlı vergiye tabi bir mal olarak kullanmak amacıyla satın alan mükelleflerin tarhiyata muhatap alınabilmesini, satın alınan bu malları daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullanması veya satması koşuluna bağladığı anlaşılmaktadır.

Davalı idarenin temyiz istemine gelince;
 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun yukarıda belirtilen maddelerinin birlikte değerlendirilmesinden; anılan Kanun'a ekli (I) sayılı listedeki malları düşük tutarlı vergiye tabi bir mal olarak kullanmak amacıyla satın alan mükelleflerin tarhiyata muhatap alınabilmesini, satın alınan bu malları daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullanması veya satması koşuluna bağladığı anlaşılmaktadır.
Olayda, davacı hakkında düzenlenen...tarih ve... sayılı vergi tekniği raporunda;  davacıdan madeni yağ satın alanlar nezdinde yapılan karşıt incelemeler ve ifadelere göre, alıcıların taşımacılık, nakliyat, lojistik sektörlerinde faaliyet gösterdikleri, satın alınan ürünlerin  davacının işyerindeki yakıt pompası aracılığıyla eski model araçlara dökülerek akaryakıta ikame olarak kullanıldığı, bu durumdan davacının da haberdar olduğu, en büyük maliyet kalemi akaryakıt giderleri olduğundan ekonomik nedenlerle anılan sektörlerde belirtilen bu metodun davacının da bulunduğu yakın çevrede yaygın olarak tercih edildiği ve herkes tarafından da bilindiği,  satın alınan madeni yağın  araçların ihtiyaç duyduğu yağlama miktarlarının çok üzerinde olduğu, içerisine gaz yağı katıldığında kaliteli motorin elde edildiği, solvent veya  tiner eklenmesi halinde maliyetin daha da düştüğü, madeni yağın en fazla % 5 ila %10 luk kısmının araçlarda yağlama amacıyla kullanıldığı, davacının nakit ödeme karşılığında madeni yağ faturası verdiği, sahte fatura vermediği için alıcılar tarafından tercih edildiği belirtilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davacının satış yaptığı şirket veya kişilerin büyük çoğunluğunun taşımacılık, nakliyat, lojistik sektörlerinde faaliyet gösterdiği, ihtilafa konu madeni yağın davacının işyerindeki pompa vasıtasıyla eski model araçların yakıt depolarına döküldüğü, 15, 16 kg' lık  tenekeler halinde satışa sunulan ürünlerin de amacı dışında akaryakıta ikame olarak kullanıldığı, davacının alış faturalarında madeni yağın sadece kilogramının belirtilerek dökme olarak gösterilip teneke adetlerine yer verilmediği, bundaki amacın davacının ürünün motorine ikame olarak satıldığını gölgelemek olduğu, gerek karşıt inceleme yapılan, gerekse ifadelerine başvurulmayan alıcıların davacıdan ticari hayatın olağan akışına aykırı bir şekilde çok yüksek tutarda madeni yağ satın aldıkları, anılan şirket ve kişilerin bazıları hakkında da olumsuz vergi tekniği raporları bulunduğu, öte yandan, satılan madeni yağın % 5'lik kısmının amacına uygun olarak araçlarda yağlama maksadıyla kullanıldığı ve madeni yağ ticareti yapan şirketlere satılan ürünlerin ise, motorine ikame edilme amacıyla satılmadığının kabul edilmesi suretiyle davacı adına ihtilafa konu özel tüketim vergisi tarhiyatının yapıldığının anlaşılması karşısında; vergi ziyaı cezalı tarhiyatın hakkında karşıt inceleme yapılmayarak ifadelerine başvurulmayan şirket ve şahıslara isabet eden kısmında da  Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrasında  belirtilen koşulların oluşması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamaktadır.   
 
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine, davalı idarenin temyiz isteminin ise kabulüne, 
2.... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının vergi ziyaı cezalı tarhiyatın hakkında karşıt inceleme yapılmayarak ifadelerine başvurulmayan şirket ve şahıslara isabet eden kısmının iptaline dair hüküm fıkrasının BOZULMASINA,  
3. Kararın, vergi ziyaı cezalı tarhiyatın hakkında karşıt inceleme yapılarak ifadelerine başvurulan..., ...Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ... Kömür Nakliyat Otomobil İnşaat Gıda Tekstil Akaryakıt Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi,... Lojistik Hurdacılık Ambalaj Hayvancılık Kimya Sanayi ve Ticaret  Limited Şirketi'ne tekabül eden kısmı yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrasının ise ONANMASINA,  
4. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine, 
 5. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına, 
6.  492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 25/09/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi. 
(X)  KARŞI OY :

6.  492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 25/09/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi. 
(X)  KARŞI OY :
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan istinaf kararının iptale ilişkin hüküm fıkrası aynı gerekçe ve nedenlerle uygun görülmüş olup, davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın anılan kısmının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının da onanması gerektiği oyuyla, Dairemiz kararının belirtilen kısmına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/143, Karar No: 2024/4886, Tarih: 25.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/143
Karar No : 2024/4886
TEMYİZ EDENLER :1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
 2-(DAVACI) ... Hizmetleri Anonim Şirketi
 VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  Davacı tarafından, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, uzman hekimlik faaliyeti kapsamında yaptığı ve %8 oranında katma değer vergisi hesapladığı işlemler estetik amaçlı olduğundan 30/12/2007 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Karara göre %18 katma değer vergisi hesaplaması gerektiği, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirildiği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergileri ve tekerrür hükümleri gereğince arttırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi ve mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici 90. maddesi kapsamında, daha önce sahip olduğu ve yasal defterine kaydetmediği varlıklara ilişkin beyanda bulunarak tahakkuk eden vergiyi ödediği, sözü edilen Kanun hükmü kapsamında beyan edilen varlıklar nedeniyle hiçbir suretle vergi incelemesi ve vergi tarhiyatı yapılamayacağı dikkate alındığında,  bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle yapılan tarhiyat ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı, dava konusu tarhiyatın eksik katma değer vergisi hesaplandığından bahisle yapılan kısmına ilişkin uyuşmazlığın çözümünün estetik amacıyla yapılan hizmetlerin insan sağlığına yönelik tedavi  hizmeti olarak nitelendirilip nitelendirilmeyeceğine bağlı olduğundan,...Vergi Mahkemesi'nin ... tarih ve E:... esas sayılı dosyası kapsamında Sağlık Bakanlığına sorulması üzerine verilen cevapta, insan sağlığına yönelik tedavi ve rehabilitasyon hizmetleri arasında estetik amaçlı yapılan operasyonların da olabileceği belirtilmiş olup estetik amacıyla yapılan hizmetlerde katma değer vergisi oranının ilgili Bakanlıklar ya da kanunlarla izin verilen gerçek veya tüzel kişiler tarafından yerine getirilmesi şartıyla %8 olması gerektiği sonucuna varıldığından, dava konusu tarhiyatın değinilen kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Bilişim Reklam Organizasyon ve Danışmanlık Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalar, düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimine dayanmadığını kanıtlayıcı mahiyette olduğundan yapılan tarhiyatın söz konusu faturalardan kaynaklanan kısımda hukuka aykırılık bulunmadığı, 2018 yılına ait olup aynı yıl içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı, davacı hakkında düzenlenen inceleme raporunda serbest meslek makbuzu düzenlediği 7.000,00 TL üzerinde bir kısım gelirini banka ve finans kuruluşları aracılığıyla tahsil etmediğinin tespit edildiği, bu konuda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığından 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin ... Bilişim Reklam Organizasyon ve Danışmanlık Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi'nden alınan faturalara isabet eden kısmı ve 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden dava reddedilmiş, diğer vergi ve cezalar ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  Davacı tarafından, uyuşmazlık konusu yıl gelirlerini kapsayacak şekilde 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici 90. maddesinden yararlanıldığı, hesabına geçen paraların tamamı üzerinden beyanda bulunulduğu, verilen beyanname üzerinden tahakkuk eden verginin ödendiği, anılan Kanun hükmü ve uygulanmasına yönelik Tebliğ hükümleri uyarınca, Türkiye'de bulunan varlıklara ilişkin beyanda bulunulması ve beyan üzerine tahakkuk eden verginin ödemiş olması karşısında hakkında vergi incelemesi ve tarhiyat yapılamayacağı, sahte olduğu kabul edilen faturayı düzenleyen mükellef ile ilgili nasıl bir tespitin olduğunun bilinmediği, kendilerine vergi inceleme raporunun tebliğ edilmediği, bu şekilde savunma yapma haklarının kısıtlandığı, düzenlenen faturalarda katma değer vergisi oranının doğru hesaplandığı, şirketlerinin Sağlık Bakanlığı tarafından yetkilendirilen ve sağlık hizmetleri veren bir şirket olduğu, sağlık hizmet ifasının %8 katma değer vergisine tabi olduğu, ayrıca estetik sağlık hizmeti yanında başkaca sağlık hizmetlerinin de verildiği, incelemede bu konuda bir ayrıma gidilmediği, ödemelerin tevsik zorunluğunun ise her iki tarafın mükellef olması halinde uygulanabileceği, nihai satışlarda bu zorunluluğun aranmayacağı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
Davalı idare tarafından, 2018 yılı hesaplarının incelenmesi sonucu ilgili yılda bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, uzman hekimlik faaliyeti kapsamında yaptığı ve %8 oranında katma değer vergisi hesapladığı işlemler estetik amaçlı olduğundan 30/12/2007 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Karara göre %18 katma değer vergisi hesaplaması gerektiği, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla  belgelendirdiğinin tespiti üzerine vergi inceleme raporu uyarınca dava konusu tarhiyatların yapıldığı ve cezaların kesildiği, tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI:  Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

TARAFLARIN SAVUNMALARI:  Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Temyize konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu tarhiyatın katma değer vergisi oranından kaynaklanan kısmı ile sahte fatura kullanımı nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası ve 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkraları aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur. 
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapamayacağı kurala bağlanmıştır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkün olup dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen Vergi Dava Dairesi kararının; bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin ... Bilişim Reklam Organizasyon ve Danışmanlık Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi'nden alınan faturalara isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrası yönünden bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Dava konusu tarhiyatın kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılat yönünden bağlı olduğu kurumlar vergisi tarhiyatını kaldıran ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusu ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedildiğinden, bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılattan kaynaklanan  353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının,  Vergi Mahkemesince, yazılı gerekçeyle kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddi yolundaki kararın değinilen kısmında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.  Davacı temyiz isteminin reddine, davalı idare temyiz isteminin kısmen reddine,

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.  Davacı temyiz isteminin reddine, davalı idare temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının, dava konusu tarhiyatın katma değer vergisi oranından ve sahte fatura kullanımından kaynaklı kısmı, sahte fatura kullanımı nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası ile 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Kararın, kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılattan kayanklı tarhiyat ve aynı nedenle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
4. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY:
Bakılmakta olan davada, sahte fatura kullanma fiili sebebiyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın ve kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan kısmına ilişkin Mahkemece verilen kararın anılan hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusunun reddi üzerine davacı bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvusu, çoğunluk görüşüyle, kararın “hukuki denetimle sınırlı” olarak incelenmesi sonucunda bozulmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş ve kararın onanmasına karar verilmiştir. 
Temyiz mercilerinin esas rolü; ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır; uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlamıştır.

Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57). Ancak çoğunluk görüşünde, Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtilmekle yetinilmiştir. Hâlbuki, gerekçeli karar hakkı kapsamında, incelenen hukuki yönün açıklığa kavuşturulması, gerekçelendirilmesi gerekir.