muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5355, Karar No: 2022/12225, Tarih: 11.10.2022

(3) Tarafların kimliklerine ait yanlışlıklarla, yazı, hesap veya diğer açık ifade yanlışlıkları hakkında da bu hüküm uygulanır.

(4) Karar, usule ve kanuna uygun olup da gösterilen gerekçe doğru bulunmazsa, gerekçe değiştirilerek ve düzeltilerek onanır.” Düzenlemesine yer verilmiştir.

Esas yönünden ise davamızın yasal dayanaklarını manevi tazminat yönünden olay tarihinde yürürlükte bulunan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu Kişiliğin Korunması Bölümü Altında Yer Alan 24 ve 25. maddeleri oluşturmaktadır.

24. maddede “Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir.

Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır”

25.maddede “Davacı, hakimden saldırı tehlikesinin önlenmesini, sürmekte olan saldırıya son verilmesini, sona ermiş olsa bile etkileri devam eden saldırının hukuka aykırılığının tespitini isteyebilir.

Davacı bunlarla birlikte, düzeltmenin veya kararın üçüncü kişilere bildirilmesi ya da yayımlanması isteminde de bulunabilir.

Davacının, maddi ve manevi tazminat istemleri ile hukuka aykırı saldırı dolayısıyla elde edilmiş olan kazancın vekaletsiz iş görme hükümlerine göre kendisine verilmesine ilişkin istemde bulunma hakkı saklıdır.

Manevi tazminat istemi, karşı tarafça kabul edilmiş olmadıkça devredilemez; mirasbırakan tarafından ileri sürülmüş olmadıkça mirasçılara geçmez.

Davacı, kişilik haklarının korunması için kendi yerleşim yeri veya davalının yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilir.” Düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda davacı vekilinin müvekkillerinin murisi ...’ın davalı ... tarafından atılan iftira nedeniyle vefat ettiğini iddia etmiş olmasına karşın, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere, özellikle Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin 20.05.2019 tarihli raporuna göre bu eylem ile ölüm arasında illiyet bağının bulunmaması nedeniyle, davacı hak sahiplerinin açmış olduğu ölüme dayalı destekten yoksunluk nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteminin gerekçede belirtildiği gibi reddi yerinde olmuştur.

Öte yandan, dava dilekçesindeki açıklamalara göre davacıların, sigortalının mirasçıları olmaları sebebiyle murislerinin sağlığında iftiraya uğraması nedeniyle de davalılardan maddi ve manevi tazminat talebinde bulundukları anlaşılmakla beraber; mahkemece verilen kararın gerekçesinde bu hususta bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, dava dilekçesindeki açıklamalara göre davacıların, sigortalının mirasçıları olmaları sebebiyle murislerinin sağlığında iftiraya uğraması nedeniyle de davalılardan maddi ve manevi tazminat talebinde bulundukları anlaşılmakla beraber; mahkemece verilen kararın gerekçesinde bu hususta bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklandığı üzere, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 25/4. Maddesi gereğince manevi tazminat isteminin miras bırakan tarafından ileri sürülmüş olmadıkça mirasçılara geçmeyeceği açıktır. Somut olayda da davacılar murisi ...’ın sağlığında iftira eylemi nedeniyle dava açma iradesini ortaya koymadığı anlaşılmakla, mirasçıların bu husustaki taleplerinin anılan kanun düzenlemesi gereğince reddi gerekirken bu hususta gerekçe oluşturulmadan karar verilmesi hatalı olmuştur.

Ayrıca, maddi tazminat yönünden istemin mirasçılara miras yoluyla intikali mümkün ise de; dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, özellikle ... hizmet döküm cetvelinde belirtilen hizmetlerine göre davacılar murisi ...’ın iftiraya uğraması nedeniyle iddiasını doğrular mahiyette maddi kayba uğradığını gösterir her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı anlaşılmakla murisin maddi zarara uğradığından bahsedilemeyeceği için davanın reddine dair gerekçe oluşturularak bu istem hakkında da yazılı şekilde ret kararı verilmesi gerekirken noksan gerekçe ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, anılan açıklamalar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları ile HMK 369.maddesi kapsamında kanunun açık hükmüne aykırılıklar nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370.maddesi hükmü gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan redde ilişkin hükmü kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi Hükmü düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle

... Bölge Adliye Mahkemesi 41. Hukuk Dairesinin 30.12.2020 tarih ve 2020/1577 E- 2020/1926 K sayılı kararının kaldırılarak ... 18. İş Mahkemesinin 24.12.2019 tari ve 2017/116 E- 2019/644 K sayılı kararın gerekçesinin “Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde” kısmından başlayarak yazılı gerekçenin silinerek yerine:

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle

... Bölge Adliye Mahkemesi 41. Hukuk Dairesinin 30.12.2020 tarih ve 2020/1577 E- 2020/1926 K sayılı kararının kaldırılarak ... 18. İş Mahkemesinin 24.12.2019 tari ve 2017/116 E- 2019/644 K sayılı kararın gerekçesinin “Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde” kısmından başlayarak yazılı gerekçenin silinerek yerine:

“Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde: Somut olayda davacı vekilinin müvekkillerinin murisi ...’ın davalı ... tarafından atılan iftira nedeniyle vefat ettiğini iddia etmiş olmasına karşın dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere özellikle Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin 20.05.2019 tarihli raporuna göre bu eylem ile ölüm arasında illiyet bağının bulunmadığının anlaşılması nedeniyle, davacı hak sahiplerinin açmış olduğu ölüme dayalı destekten yoksunluk nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Öte yandan, dava dilekçesindeki açıklamalara göre davacıların sigortalının mirasçıları olması sebebiyle bu sıfatla murislerinin sağlığında iftiraya uğraması sebebine dayanarak davalılardan maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduklarının da anlaşılmasına göre yapılan incelemede;

4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 25/4. maddesi gereğince, manevi tazminat isteminin miras bırakan tarafından ileri sürülmüş olmadıkça mirasçılara geçmeyeceği açıktır. Somut olayda ise davacılar murisinin sağlığında iftira eylemi nedeniyle dava açma iradesini ortaya koymadığı anlaşılmakla, mirasçıların bu kısma yönelik manevi tazminat taleplerin anılan kanun hükmü gereğince reddi gerekmiştir.

Ayrıca, sigortalının iftiraya uğraması nedeniyle mirasçıların maddi tazminat istemleri yönünden yapılan incelemede ise; dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere, özellikle ... hizmet döküm cetvelinde belirtilen çalışmalarına göre, davacılar murisinin sağlığında iftira eylemi nedeniyle maddi kayba uğradığını her türlü şüpheden uzak delil ile ispat edemediği anlaşılmakla bu kısma yönelik maddi tazminat istemlerinin de reddine karar vermek gerekmiştir” rakam ve sözcüklerinin, yazılmak suretiyle kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11354, Karar No: 2019/2027, Tarih: 06.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/11354 E.  ,  2019/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.10.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve taşınmazın mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konsu 336 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında mera olarak tespit gördüğünü, itiraz üzerine kadastro mahkemesinde görülen dava sonucunda davanın reddine, taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline kaydedilmesine karar verildiğini, kararın 04.05.2000 tarihinde kesinleştiğini, ancak taşınmaz kadastro mahkemesinde dava konusu iken 19.07.1991 tarihinde ... Belediyesi adına 2.531,25 m2 miktar ile yolsuz olarak tescil edildiğini, ... Belediyesinin dava devam ederken, kendisinin de taraf olmasına rağmen taşınmazı 28.07.2003 tarih ve 254 sayılı Encümen Kararı ile 30.000,00TL bedelle diğer davalı ...'e satarak 05.03.2004 tarihinde tapudan devrettiğini, dava konusu taşınmazın mahkeme kararı ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilen, özel mülkiyete konu teşkil etmeyen yerlerden olduğunu, davalı ... adına oluşturulan tapu kaydının da yolsuz tescil niteliğinde olması nedeniyle lehdarına mülkiyet hakkına ilişkin yetkiler bahşetmeyeceğini, belediyenin kendisine ait olmayan bir taşınmazı üçüncü kişiye satmasının da hukuki anlamda korunacak bir işlem olmadığını belirterek, tapu kaydının iptalini, taşınmazın mera olarak sınırlandırılıp özel siciline kaydını istemiştir.

Davalı ... vekili, kadastro mahkemesindeki davanın 12.11.1999 tarihinde karara çıktığını, 336 ada 1 parsel sayılı taşınmazla ilgili davanın reddine ve taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verildiğini, davalı idare kötü niyetli olsa bu taşınmazı 1991 ve 2003 yılları arasında satabileceğini, taşınmazın meralık vasfını kaybettiğini, davanın 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğunu, bu davanın ise tapuya tescilden itibaren 23 yıl geçtikten sonra açıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçirildiğini, davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, taşınmazın meralık vasfının olmadığını, davalının belediye ile birlikte eklemeli zilyetliğinin 20 yıldan fazla olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, mera iddiasına dayalı olarak açılmış, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma ve özel siciline kayıt istemine ilişkindir.

Hukuki nitelikleri itibariyle devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan meralar özel mülkiyete konu olamazlar.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, mera iddiasına dayalı olarak açılmış, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma ve özel siciline kayıt istemine ilişkindir.

Hukuki nitelikleri itibariyle devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan meralar özel mülkiyete konu olamazlar.

Dava konusu 336 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine itiraz edilmesi üzerine ... Kadastro Mahkemesinin 1991/221 Esas, 1999/292 Karar sayılı dosyası ile görülen davada 12.11.1999 tarihinde davanın reddine, taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına ve özel sicile yazılmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmeden 04.05.2000 tarihinde kesinleştiği görülmüştür. Kadastro mahkemesinde görülen bu davada ... Belediyesi ve ... de taraf olarak yer almıştır.

Kesinleşen kadastro mahkemesi kararı ile taşınmazın mera vasfında olduğu saptandığına ve mera olarak sınırlandırılması ile özel siciline kaydına karar verilmiş bulunmasına göre, davanın kabulü gerekirken, aksine görüş ile yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12623, Karar No: 2015/41053, Tarih: 03.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/12623 E.  ,  2015/41053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/261051

MAHKEMESİ : Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2011

NUMARASI : 2010/366 (E) ve 2011/170 (K)

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar F.. C.. ve G.. Ç.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre, duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığı için sanıklar F.. C.. ve G.. Ç.. savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanıklar F.. C.., G.. Ç.. ve K.. T.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8028, Karar No: 2014/13660, Tarih: 12.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/8028 E.  ,  2014/13660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALIKESİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

( TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2011/370-2013/5

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/01/2013 tarih ve 2011/370-2013/5 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04/09/2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin % 25 hissedarı olduğunu, asıl davada davalı şirketin 03/06/2011 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında TTK’nın 377. maddesi hükmüne dayalı olarak yaptığı erteleme talebinin dikkate alınmayarak genel kurul toplantısının yapıldığını, müvekkilinin erteleme talebinin kabul edilmesi buna bağlı olarak ibra, ibraya bağlı olarak da yeni yönetim kurulu ve denetçi seçimi ile esas sermaye arttırımına ilişkin kararların da ertelenmesi gerekirken yeni yönetim ve denetim kurulu seçimi yapılıp sermaye artırımına gidildiğini, anılan bu kararların kanun, ana sözleşme ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, birleşen 2011/411 Esas sayılı dosyada ise 05/07/2011 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında müvekkilinin bilanço görüşmelerinin ertelenmesi talebi yine reddedilip yeni yönetim kurulu ve denetim kurulu seçimi yapıldığını, alınan yeni yönetim kurulu ve denetçi seçimine dair kararın kanun, ana sözleşme ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, 03/06/2011 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan yönetim kurulu ve denetçi seçimi kararı ile esas sermaye artırımına ilişkin kararın ve 05/07/2011 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan yönetim kurulu ve denetçi seçimine dair kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının TTK’nın 377. maddesi hükmüne dayalı erteleme talebi dikkate alınmayarak genel kurul toplantısının yapıldığı, toplantının 1 nolu kararı 6102 sayılı TTK’nın 420, 445 ve 446. maddeleri çerçevesinde değerlendirildiğinde kanun, ana sözleşme ve dürüstlük kuralına aykırı olduğundan iptali gerektiği, söz konusu toplantıda alınan 5 ve 6 no'lu kararların da 1 no'lu kararla ilişkilendirilmesi sebebiyle iptali gerektiği, birleşen 2011/411 Esas sayılı dosyada ise davacının erteleme talebine bağlı olarak bilanço görüşmeleri yanında onunla bağlantılı tüm gündem maddelerinin de ertelenmesi gerektiği kanaatiyle asıl ve birleşen davanın kabulü ile 03/06/2011 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan 1, 5 ve 6 no'lu kararların iptaline, birleşen davada 05/07/2011 tarihli genel kurul toplantısında alınan ibra ve ibraya bağlı kararlarla yeni yönetim kurulu ve denetçi seçimine ilişkin kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davalı şirkette azlık paya sahip davacının 6762 sayılı TTK’nın 377. maddesi hükmü uyarınca bilanço görüşmelerinin ertelenmesi talebi dikkate alınmayarak yapılan genel kurullarda alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, asıl davada 03/06/2011 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan yönetim kurulu ve denetçi seçimi kararı ile esas sermaye artırımına ilişkin kararın, birleşen davada da 05/07/2011 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan yönetim kurulu ve denetçi seçimine dair kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacının erteleme talebi doğrultusunda 6102 sayılı TTK’nın 420, 445 ve 446. maddeleri çerçevesinde değerlendirme yapılarak bilançonun ertelenmesi talebi ile bağlantısı olduğu kabul edilen 03/06/2011 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan yönetim kurulu ve denetçi seçimi kararı ile esas sermaye artırımına ilişkin kararın ve 05/07/2011 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan ibra ve ibraya bağlı kararlarla yeni yönetim kurulu ve denetçi seçimine dair kararların iptaline karar verilmiştir.

Ancak, dava konusu genel kurullar 03.06.2011 ve 05.07.2011 tarihlidir. 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 2/1-a bendine göre, “Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girdiği tarihten önce meydana gelen olayların hukukî sonuçlarına, bu olaylar hangi kanun yürürlükte iken gerçekleşmişlerse, o kanun hükümleri uygulanır.” Somut uyuşmazlık bakımından da dava konusu genel kurulların yapıldığı tarihler nazara alındığında, anılan genel kurullarda alınan kararların iptaline yönelik işbu davanın da 6762 sayılı Yasa hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre (11.Hukuk Dairesi, 01.12.1992 tarih 5600/11038 E.K. sayılı ilamı, 13.10.2003 tarih 2588/9174 E.K. sayılı ilamı) TTK’nın 377. maddesi hükmü uyarınca sadece bilançonun ve bunun ayrılmaz cüzü niteliğinde bulunan gündem maddeleri ertelemeye tabidir. Yönetim kurulu ve denetim kurulu üyelerinin seçimi ile ilgili kararlar TTK’nın 377. maddesinde öngörülen bilanço görüşmeleri ile ilgili değildir. Bu itibarla, mahkemece uyuşmazlığın 6762 sayılı TTK hükümleri ve Dairemiz içtihatları çerçevesinde çözümlenmesi gerekirken somut uyuşmazlığa uygulanması mümkün bulunmayan 6102 sayılı TKK hükümleri uyarınca karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26773, Karar No: 2024/1455, Tarih: 12.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/26773 E.  ,  2024/1455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/276 E., 2016/53 K.

SUÇLAR : Özel belgede sahtecilik, tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında; kooperatif yöneticilerinin kooperatifin faaliyeti kapsamında dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/276 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın suça konu nitelikli dolandırıcılık eylemini, çalışanı olduğu GSM firmasından yüksek prim elde etmek amacıyla gerçekleştirdiği, katılan ...'ten herhangi bir menfaat temini amacının bulunmadığı anlaşılmakla, ilgili GSM firmasının suçtan zarar gören sıfatıyla kamu davasına katılma hak ve yetkisinin bulunduğu, dava ve duruşmalardan haberdar edilip şikâyet ve delilleri ile davaya katılma hususunda beyanlarının tespit edilmediği anlaşılmış ise de bu hususun hükmü temyiz etme hakkına engel olmadığı belirlendiğinden, gerekçeli kararın GSM şirketine usûlüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ ve tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6833, Karar No: 2013/1431, Tarih: 11.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6833 E.  ,  2013/1431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

... Büyük Genel Kurulu'nun ....01.2013 tarih ve 2013/... sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı ... Yasası'nın ....maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın ....maddesinde, daireler arası işbölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; davalı yüklenici ile davacı arasında imzalanan, ....05.2006 tarihli harici satım sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Dosya kapsamına göre de talep, dava dışı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göne davalı yükleniciye isibet eden ... nolu bağımsız bölümün, harici satış sözleşmesinde kararlaştırılan zamanda davacıya teslim edilmediği iddiasına dayalı alacak istemine istemine ilişkin olup, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunmamasına göre, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek .... Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.