muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16360, Karar No: 2020/11500, Tarih: 12.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/16360 E.  ,  2020/11500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücretine yürütülen faizin başlangıç tarihleri bakımından; dava dilekçesindeki talep “muaccel olduğu tarihten itibaren” yönünde ise de ıslah dilekçesinde bu alacakların tamamı için dava tarihinden itibaren faiz istenmiştir. İhtarname temerrüt tarihi 12/08/2014 olup dava tarihinden öncedir. Açıklanan nedenler ile bu alacak kalemlerinin tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütlmesi gerekir iken dava dilekçesindeki miktara ihtar temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.

Fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücretine yürütülen faizin cinsi bakımından; ıslah dilekçesinde bu alacak kalemlerinin tamamı için yasal faiz istendiğinden bu alacak kalemlerine “yasal faizi aşmamak üzere en yüksek mevduat faizi” yürütülmesi gerekirken “en yüksek mevduat faizine” hükmedilmesi hatalıdır.

Yukarda bahsedilen hatalar bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücretine ilişkin bentleri çıkartılarak yerlerine;

“- Brüt 1.373 TL yıllık izin ücreti alacağının dava tarihi olan 22/10/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte,

-Davacı ıslahına karşı davalı vekilince yasal süresinde ileriye sürülen zamanaşımı itirazına göre 11/04/2016 ıslah tarihinden geriye 5 yıl gidildiğinde dava dilekçesiyle talep edilen 100 TL harici fazla mesai ücreti alacaklarının zamanaşımına uğramış olduğu anlaşıldığından (miktar itibariyle takdiren hakkaniyet indirimine de gidilmeksizin) brüt 100 TL fazla mesai ücreti alacağının dava tarihi olan 22/10/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi aşmamak üzere en yüksek mevduat faizi ile,

-Davacı ıslahına karşı davalı vekilince yasal süresinde ileriye sürülen zamanaşımı itirazına göre 11/04/2016 ıslah tarihinden geriye 5 yıl gidildiğinde dava dilekçesiyle talep edilen 100 TL harici fazla mesai ücreti alacaklarının zamanaşımına uğramış olduğu anlaşıldığından (miktar itibariyle takdiren hakkaniyet indirimine de gidilmeksizin) brüt 100 TL fazla mesai ücreti alacağının dava tarihi olan 22/10/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi aşmamak üzere en yüksek mevduat faizi ile,

-Davacı ıslahına karşı davalı vekilince yasal süresinde ileriye sürülen zamanaşımı itirazına göre 11/04/2016 ıslah tarihinden geriye 5 yıl gidildiğinde dava dilekçesiyle talep edilen ve zamanaşımına uğramayan 100 TL' nin, 11/04/2016 tarihli sonrası zamanaşımına uğramamış (Bilirkişice 01/01/2011-30/06/2011 tarih aralığına dair 1 Ocak, 23 Nisan, 19 Mayıs için hesaplanan resmi tatillerden sadece 1 Ocak zamanaşımına uğramış olduğundan zamanaşımına uğramayan 23 Nisan, 19 Mayıs için hesap edilen 2 gün X 34,92 TL =69,84TL takip eden dönemler için hesap edilen tutarlarla toplanarak, 69,84 +87,30+37,24=) 194,38TL' ye eklenmesi suretiyle bulunan 294,38TL' den %10 hakkaniyet indirimi yapılmakla kalan brüt 264,94TL ulusal bayram genel tatil ücretinin dava tarihi olan 22/10/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi aşmamak üzere en yüksek mevduat faizi ile birlikte,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/10/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2147, Karar No: 2021/5896, Tarih: 16.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2147 E.  ,  2021/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm: 1-Sanıklar ... ve ... hakkında; CMK’nın 223/2-e maddeleri gereğince beraat

2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK’nın 62/1, 52/2, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ... ve ...’in beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından, sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında tesis edilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 11/02/2013 tarihli savunma olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,

2- Sanık ...’in temyiz talebinin incelenmesinde ise;

III. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki alana iş makinesi ile müdahale ettiğinden bahisle sanık hakkında açılan kamu davası kapsamında, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, olayı ilk olarak BİMER’e bildiren tanıkların beyanlarında sanık ...’den bahsetmedikleri, sanık ... tarafından duruşmaya tanık olarak getirilen iş makinesi operatörü Hasan Kotan’ın 11/03/2013 tarihli duruşmada, 33 nolu parseli Muhsin’in yaptırdığını beyan ettiği, 15/11/2018 tarihli duruşmada ise sanığı tanımadığı yönünde çelişkili beyan verdiği dosya kapsamında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksine, şüpheden uzak, kesin delil mevcut olmadığı anlaşılmakla; atılı suçtan sanık hakkında beraat hükmü tesisi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında sit alanına izinsiz fiziki ve inşai müdahalede bulunduğundan bahisle mahkumiyet hükmü tesis edilirken, yasa maddesinin 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesi yerine, aynı Kanunun 74/1-1.cümlesi şeklinde hatalı gösterilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında sit alanına izinsiz fiziki ve inşai müdahalede bulunduğundan bahisle mahkumiyet hükmü tesis edilirken, yasa maddesinin 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesi yerine, aynı Kanunun 74/1-1.cümlesi şeklinde hatalı gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2711, Karar No: 2014/18856, Tarih: 13.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2711 E.  ,  2014/18856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların, katılanın dantel işleri yaptığını öğrenmeleri üzerine evine giderek yanlarında getirdikleri 100 adet ipliği, tanesini 7,50 TL den verip, karşılığında dantel yaptırmak istediklerini, dantelleri de yumak başına 80,00 TL'den satın alacaklarını, ancak çoğu kişinin ucuz olması nedeni ile ipliklerin üzerine kâr koyup başkalarına sattıklarını, bu nedenle teminat olarak para veya altın vermesini istedikleri, katılanın da parası olmaması nedeni ile 22 ayar 19-20 gr. ağırlığındaki bileziğini sanıklara verdiği, karşılığında boş bir kağıda teminat olarak bileziğin alındığına dair yazı yazıp ... adıyla imzalayarak verdikleri, katılanın ipliklerin değerinin düşük ve kalitesiz olduklarını öğrenmesi üzerine sanıkları verdikleri telefon numarasından aradığı, bir kaç gün sonra geleceklerini söyleyen sanıkların ortadan kayboldukları somut olayda;

1- Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın, katılanı önceden tanıdığını ve bir kaç defa ip sattığını, hatta katılandan alacaklı olduğunu söylemesine rağmen katılanın sanığı ilk kez ördüğünü beyan etmesi, sanığın eşi ve kayınpederinin tanık sıfatı ile verdikleri ifadelerin kapsamına göre dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın savunmasında ... isimli şahsın kendisine ait kimlik bilgilerini kullanarak değişik suçlar işlediğini, adına kredi kartı ve telefon hattı çıkarttığını belirtmesi, sanık ... 'un ise kovuşturma aşamasındaki savunmasında katılandan aldıkları bilezik karşılığında verdikleri belgeyi diğer sanık ...'nin düzenlediğini iddia etmesi karşısında...'a ilişkin açılmış dava veya yapılan soruşturma bulunup bulunmadığının araştırılıp, fotoğrafları temin edilerek sanık ...'a gösterilip bir süre birlikte çalıştıklarını söylediği ...'nin bu kişi olup olmadığının sorulması, sanık ...'nin dosya içerisindeki fotoğrafların katılan, sanık ... e tanıklara gösterilerek teşhis yaptırılması gerekirken, nüfus cüzdanı talep formu ile nüfus cüzdanı üzerindeki fotoğrafların karşılaştırılmasında her iki fotoğrafın uyumlu olduğundan bahisle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8366, Karar No: 2016/2654, Tarih: 23.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/8366 E.  ,  2016/2654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 19.05.2004-07.04.2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalılar yanında 19.05.2004-07.04.2006 tarihleri arasında geçen sigortasız çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79. maddesi bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

4857 sayılı Yasa'nın 2. maddesinde bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal ve hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren -alt işveren ilişkisi deneceği, bu ilişkide asıl işverenin, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden asıl işveren ile birlikte sorumlu olacağı, işletmenin ve işin gereği teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl işin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceği, ihtilaf konusu dönemde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 87. maddesinde sigortalıların üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bununla sözleşme yapmış olsalar bile, bu Kanunun işverene yüklediği ödevlerden dolayı, aracı olan üçüncü kişi ile birlikte asıl işverenin de sorumlu olacağı, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran üçüncü kişiye aracı deneceği, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 12. maddesinde bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal ve hizmet üretimine ilişkin bir işte veya işin bölüm veya eklentilerinde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği sigortalıları çalıştıran üçüncü kişiye alt işveren deneceği, sigortalıların üçüncü kişiler aracılığıyla işe girmiş ve bunlarla sözleşme yapmış olsalar dahi, asıl işverenin bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumlu olacağı bildirilmiştir.

Somut olayda, davalı ... ile dava dışı ... Ltd Şti arasında da ihale sözleşmesi yapıldığı, davacının 2004 yılındaki bir kısım çalışmalarının dava dışı ... Ltd Şti tarafından, 2005-2006 yıllarındaki bir kısım çalışmalarının ise diğer davalı şirket tarafından Kurum’a bildirildiği, davacı tanıklarının beyanlarından davacının çalışmalarının kesintisiz olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır

Yapılacak iş; dava dışı ... Ltd Şti taraf haline getirilerek, davalı işyerlerine ait dava konusu dönemi kapsar dönem bordro tanıklarını ayrıntılı şekilde dinlemek ve gerektiğinde Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına da başvurmak suretiyle davacının çalışmalarının yer ve zaman olarak somut olgular çerçevesinde açıklığa kavuşturularak davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip,sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31594, Karar No: 2013/6987, Tarih: 04.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/31594 E.  ,  2013/6987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz dilekçesinin temyiz eden borçlu tarafından Ankara Nöbetçi İcra Mahkemesi kanalıyla gönderildiği, ancak temyiz harcının hiç yatırılmadığı, Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesinin temyiz defterine ise yasal süreden sonra 16.07.2012 tarihinde kaydedildiği anlaşılmıştır.

Karar temyiz edene 28.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği halde temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 16.07.2012 tarihinde verilip kaydettirilmiştir. Süre aşımı bakımından temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35933, Karar No: 2020/7400, Tarih: 02.07.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/35933 E.  ,  2020/7400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın yetkilisi olduğu uluslararası taşımacılık yapan şirkette tır şoförü olarak çalışan sanıkların, Avusturya'da kullandıkları araçlar için şirkete sahte otoban fişi ibraz ettikleri, otoban geçiş ücreti olarak yaptıkları masrafların ibraz edilen bu belgeler karşılığında sanıklara ödendiği, sanık ... tarafından ibraz edilen 4 adet otoban fişi karşılığında toplam 695 Euro, sanık ... tarafından ibraz edilen 5 otoban fişi karşılığı 730 Euro ödeme yapıldığı, katılan şirket yetkilisince otoban fişlerindeki KDV iadelerinin alınması için belgelerin Avusturya...Vergi Dairesine ibraz edildiği, Vergi Dairesince yapılan incelemede ibraz edilen otoban fişlerinin sahte olduğu gerekçesiyle vergi iadesi yapılmadığı, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmedikleri, 30/04/2010 tarihinde Avusturya yetkili makamlarınca katılan şirkete 10 adet otoban fişinin sahte olduğunun bildirdiği anlaşılmış ise de, suça konu olan ve sahte olduğu iddia edilen otoban fişlerinin asıllarının yetkili Avusturya makamlarından temin edilmesi için girişimde bulunulduğu, ancak; verilen cevapta fiş asıllarının temininin mümkün olmadığının bildirildiği anlaşılmakla; sanıkların atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara atılı suçların işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22618, Karar No: 2018/8514, Tarih: 27.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/22618 E.  ,  2018/8514 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... İnşaat Taah. Elek. Elekt. Tıbbi Malzeme Paz. Temizlik Gıda Makine Bakım Onarım Teks. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11/07/2016 gün ve 2015/482-2016/327 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen; dosyada mevcut olmayan, dava dışı işçi ...'in çalıştığı döneme ait davacı ile davalı arasındaki hizmet sözleşmelerinin ve eki olan genel, idari ile teknik şartnamelerin ayrı ayrı eklenerek birlikte gönderilmesi, sözleşme ve eklerinin taraflarda mevcut olmaması halinde bu durumu bildirir beyan dilekçesinin dosyaya eklenmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/659, Karar No: 2015/11725, Tarih: 15.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/659 E.  ,  2015/11725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/201123

MAHKEMESİ : Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23.05.2012

NUMARASI : 2012/11 Esas, 2012/91 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26216, Karar No: 2021/16267, Tarih: 01.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/26216 E.  ,  2021/16267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

hkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, sanıklar ... ile ...’nın ve Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin dilekçeleri hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.