muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8523, Karar No: 2021/3203, Tarih: 17.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/8523 E.  ,  2021/3203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanunun 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanunun 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanuna eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla sanığın 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5847, Karar No: 2015/5548, Tarih: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5847 E.  ,  2015/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/4738, Karar No: 2021/5707, Tarih: 05.07.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4738 E.  ,  2021/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan Handan Atilla Kara tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dava, 2828 sayılı Kanununa göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 S.K. m. 22/1). Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 Esas, 2013/69 Karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre, dava, çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 sayılı Kanunun geçici 4/1. maddesi uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı yer aldığından, davaya aile mahkemesi sıfatı ile bakılmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek koruma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda l. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.07.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/23711, Karar No: 2015/817, Tarih: 22.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23711 E.  ,  2015/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen " ... köyü, No:... .../ ..." adresin ceza evi adresi olduğu, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ise "...Mahallesi, .... Sokak, No:.. ..." olduğu, cezaevi müdürlüğünüm cevabi yazısı ile anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, ...Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5200, Karar No: 2021/22812, Tarih: 14.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/5200 E.  ,  2021/22812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs, silahla yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında, 15.07.2013 ve 24.07.2013 tarihlerinde gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve bu suça teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip, gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları, usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Cumhuriyet savcısının suçların sabit olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık hakkında, 25.07.2013 tarihinde gündüzleyin gerçekleştirdiği demir çubukla vurma eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Eylemlerin gerçekleştirildikleri tarihlerin açıkça belirtilerek hüküm kurulduğu ve mağdureye ait 25.07.2013 tarihli Adli Muayene Raporu'nda bel ve sırt bölgesinde ağrı olduğunun belirtildiği, bu sebeple mahkemenin de, kemik kırığının 25.07.2013 tarihli eylem nedeniyle gerçekleştiğinin kabulü hususunda isabetsizlik bulunmadığından, Tebliğnamedeki bozma isteyen (2aa) ve (2bb) nolu düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, Cumhuriyet Savcısının, suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3) Sanık hakkında, 15.07.2013 tarihi ile 25.07.2013 tarihinde akşamleyin gerçekleştirdiği elleriyle vurarak yaralama eylemi nedeniyle kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

a) Sanığın, 15.07.2013 tarihinde eşi ile tartıştıktan sonra onu darp ettiği, alınan geçici rapora göre, kafa travması olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığının tespit edildiği, kesin raporun ise, Beyin Cerrahi Uzmanı tarafından verilebileceğinin belirtilmesi karşısında, müştekinin yaralanmasının niteliği hakkında kati rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kemik kırığı oluşacak şekilde gerçekleşen yaralanmanın, 25.07.2013 tarihindeki eylem nedeniyle gerçekleştiği hususu kabul edilmesine rağmen, 15.07.2013 tarihinde gerçekleşen kasten yaralama suçundan, temel cezanın TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kemik kırığı oluşacak şekilde gerçekleşen yaralanmanın, 25.07.2013 tarihindeki eylem nedeniyle gerçekleştiği hususu kabul edilmesine rağmen, 15.07.2013 tarihinde gerçekleşen kasten yaralama suçundan, temel cezanın TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın, 25.07.2013 tarihinde, gündüzleyin eşi olan müştekiyi demir çubukla darp ettikten sonra müştekinin evden çıkarak kayınpederinin evine gittiği, akşam olunca eve geri döndüğünde ise, müştekinin boğazını sıkmak ve elleriyle vurmak suretiyle müştekiyi darp ettiğinin anlaşılması karşısında, kemik kırığı oluşacak şekilde gerçekleşen yaralanmanın, sanığın 25.07.2013 tarihinde gündüzleyin gerçekleştirdiği eylem nedeniyle oluştuğunun kabulü karşısında, sanık hakkında, 25.07.2013 tarihindeki müştekinin boğazını sıkmak ve müştekiye elleriyle vurmak suretiyle kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükümde, TCK'nın 87/3. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10410, Karar No: 2017/7394, Tarih: 26.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/10410 E.  ,  2017/7394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Kapatılan ) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10365, Karar No: 2006/17026, Tarih: 06.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/10365 E.  ,  2006/17026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, nafakalar ve faiz yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın tedbir nafakasına faiz isteminde bulunmuştur. Tedbir nafakası alacağı dava tarihinden itibaren hergün doğar ve yeniden işlemeye başlar. Miktarı da hakim tarafından belirlenir. İnşai özelliğe haizdir. İşlemiş olanlar karar tarihinde, işleyecek olanlar ise her ayın başında ödenebilir ( muaccel ) hale gelir. Bu yön üzerinde durulmadan yazılı şekilde tedbir nafakasına faiz isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2.bentte gösterilen nedenlerle kadın yararına BOZULMASINA, tarafların sair temyiz itirazlarının l. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2014/17557, Karar No: 2015/4316, Tarih: 27.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17557 E.  ,  2015/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/02/2014 tarih ve 2013/132-2014/79 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ile katılma yoluyla davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı bankaya kullandığı krediler nedeniyle borcu bulunduğunu, bu borçların tasfiyesi için taraflar arasında yapılan protokol hükümlerine göre davalı bankanın alacağının faiz kısmının büyük bölümünden feragat ettiğini, protokolde müvekkillerinin bankaya borcun teminatı olarak verilen dairelerden ikisinin satımından elde edilecek paralarının tamamı ile A Blok 19 nolu dairenin bedelinin 100.000,00 TL'sinin borcun tamamlanmasına yeteceğinin kararlaştırıldığını, A Blok 19 nolu Dairenin 100.000,00 TL'den daha düşük bedele satılması halinde rehinli aracın satılarak bedelin tamamlanıp geri kalanının müvekkiline iade edileceğini, ancak davalının protokole aykırı davranarak iade etmesi gereken bedelleri ödemediğini ileri sürerek, A-19 nolu dairenin icrai satışından 100.000,00 TL'nin fazlası olan, 15.250,00 TL ile rehinli aracın satışından elde edilen 81.991,00TL olmak üzere toplam 97.241,00 TL.nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin dava ehliyetinin bulunmadığını, taraflar arasındaki borç tasfiyesine ilişkin protokolün Ümraniye 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/6646 E sayılı dosyasına ilişkin olduğunu, ilgili gayrimenkulün 100.000,00 TL bedelin üstünde satılması durumunda arta kalan miktarın borçlulara ödeneceği yönünde bir taahhüt verilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki protokolün üst kısmında belirtilen tüm icra dosyalarını düzenlediği, protokol gereği gayrimenkuller satılıp bedellerinin tahsili halinde borcun tamamının sona ereceği düzenlendiğinden davalı bankanın rehinli aracın satışından elde edilen 80.351,22 TL'yi davacıya iade etmesi gerektiği, protokolde feragate ilişkin hükümlerin dar yorumlanması gerektiğinden davacının davalıdan A-19 no.lu dairenin icrai satışından 100.000,00 TL'nin fazlası olan 15.250 TL'nin iadesini talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 80.351,22 TL alacağın davalıdan tahsiline, fazla istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile katılma yoluyla davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ile katılma yoluyla davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ile katılma yoluyla davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ile katılma yoluyla davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 4.116,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17382, Karar No: 2012/14564, Tarih: 31.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/17382 E.  ,  2012/14564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çardak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :7.4.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kocanın Denizli 2. Aile Mahkemesine açtığı terke dayalı davası ret edilmiş 15.05.2009'da kesinleşmiştir. Bu davadan sonra taraflar biraraya gelmediği gibi eşine fiziksel şiddet uygulayan, evden kovan davacı koca boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle davanın reddi gerekirken; yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple davalı kadının temyiz itirazının kabulüyle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine; bozma sebebine göre davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına; işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.31.05.2012 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/10882, Karar No: 2012/13676, Tarih: 29.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/10882 E.  ,  2012/13676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, tüketicinin açtığı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.