muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9928, Karar No: 2023/3088, Tarih: 29.05.2023

2. Sanık ... 10.05.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarını temyiz etmek istediğini talep etmiştir.

3. Sanık ... müdafii 04.05.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, eksik inceleme sonucu mahkûmiyet kararları verildiğini belirterek, bu sebeple kararların bozulması gerektiğini talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihi olan 16.03.2015’te gece vakti sayılan saat 21.30 ile 22.00 arasında katılanların evlerine pencere camı ve kapıları zorlanmak suretiyle girilip, katılan ...’ın evinden toplam 5.000,00 Türk lirası değerindeki bakır malzemeler ile gelinlik eşyalar ve diğer katılan ...’ın evinden ise toplam 10.000,00 Türk lirası değerindeki bakır malzemeler, ot biçme makinesi, odun kesme motoru ve av tüfeğinin alındığı, durumun kolluğa bildirilmesi üzerine yapılan araştırma sonucunda katılan ...’nın evinden alınan odun kesme motorunun sanık ... tarafından tanık Ş.Ç.’ye satıldığı anlaşılınca sanık ...’e ulaşıldığı, sanığın atılı suçları diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte işlediklerini ikrar ettiği, sanık ...'in de atılı suçları diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte işlediklerini ikrar ettiği, sanık ...'ın ise atılı suçlamaları inkâr ettiği böylece sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin, tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. 18.03.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, 17.02.2015 tarihli Tutanak, 21.05.2015 tarihli Teşhis Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanığın diğer sanıklarla hırsızlık suçuna 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi kapsamında müşterek fail sıfatıyla katıldığı ve müşterek fail olarak cezalandırılması gerektiği halde, mahkemece aynı Kanun'un 39. maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanığın katılan ...'ın evinden alınan eşyalardan motorlu testereyi tanık Ş.Ç.'ye sattığının ve atılı suçu işlediğini tevilli olarak ikrar ettiğinin anlaşılması sebebiyle sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığının doğru biçimde belirlendikleri anlaşıldığından sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Hırsızlık, Sanık ... Hakkında Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

B. Sanık ... Hakkında Hırsızlık, Sanık ... Hakkında Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanık ...'ya yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2. Sanık ...'ın hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 04.05.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, nedenleriyle hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/341 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Hırsızlık, Sanık ... Hakkında Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/341 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6309, Karar No: 2015/15905, Tarih: 04.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/6309 E.  ,  2015/15905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait ... şantiyesinde borucu olarak 2001-2005 yılları arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence sona erdirildiğini beyanla kıdem tazminatı ve ihbar tazminatları alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, dava dilekçesinde davalı işverenin İrlanda şantiyesinde çalıştığını ve saat başına 16,80 Euro ücret aldığını iddia etmiş, davalı işveren davacı işçinin aldığı ücrete ilişkin beyanda bulunmaksızın davacının ücreti için emsal ücretin baz alınmasının gerektiğini savunmuştur. Davacının ücreti karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, davalının ibraz ettiği hesap özetleri dikkate alınarak davacıya çalışma süresi boyunca yapılan ödemelerin çalışma süresine bölünmesi suretiyle aylık brüt 3.672,43 Euro olarak hesaplanmıştır.

Dairemizce emsal işçilere dair dosyalarda (Dairemiz 2015/7644 ve 2014/14404 esas) yapılan temyiz incelemesinde İrlanda ülkesinde inşaat sektöründe çalışan işçilerin aylık yüzellialtı saat çalıştığı kabul edilmiştir. Emsal işçilerin aylık çalışma saati ve davacının aldığını beyan ettiği saat başı ücrete göre mahkemece davacının ücrete ilişkin talebinin aşıldığı anlaşılmış olup davaya konu alacakların, emsal işçilerin aylık çalışma saati ile davacının aldığını beyan ettiği saat başı ücret birlikte değerlendirilerek bulunacak aylık ücrete göre hesaplanması gerekirken davacının talebi aşılarak ve emsal işçilerin dosyalarından farklı ücret kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/787, Karar No: 2013/471, Tarih: 15.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/787 E.  ,  2013/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (kadın) tarafından; velayet, tazminat miktarları ve iştirak nafakası yönünden, davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise karşılık davanın reddi, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.01.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz isteklerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,duruşma için takdir olunan 990 TL. vekalet ücretinin ...'ten alınıp ...'ye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.01.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/3591, Karar No: 2018/5055, Tarih: 02.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3591 E.  ,  2018/5055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... . Tüketici ve ... . Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ayıplı malın ayıbının giderilmesi nediyle alım satım sözleşmesinin iptali ile ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

... . Tüketici Mahkemesince, dava konusu uyuşmazlık şirketler arasında oluşmuştur. Bu uyuşmazlığın tüketici işlemi olarak kabul edilebilmesi için taraflardan birinin tüketici olması ve alınan mal ya da hizmetin tüketim amacı ile alınması, yani ticari ya da mesleki amaçlarla alınan ve kullanılan mal veya hizmet olmaması gerekir. Oysa uyuşmazlığın tarafları ticari amaçla kurulmuş ve tüm faaliyetleri ticari amaçlarının gerçekleşmesine yönelik ticari şirketlerdir. Yargıtay'ın muhtelif içtihatlarında ticari şirketlerin tüketici kabul edilemeyeceği açıklanmıştır. Kanunda tüketici olarak kabul edilen tüzel kişiler ticari amaçla kurulmayan tüzel kişilerdir. Örneğin ticari amaçla kurulmayan vakıf ve dernekler kanunda tüketici kabul edilen tüzel kişilerdendir. Böylece taraflardan herhangi birinin tüketici tanımına uymadığı, ticari amaçla kurulmuş şirketler olduğu anlaşılmıştır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık tüketici işlemi niteliğinde değildir. Bu bakımdan somut olay 6502 sayılı Kanun uyarınca çözümlenemeyecektir. Genel hükümlere göre genel mahkemede inceleme yapılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... . Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise her ne kadar ... . Tüketici Mahkemesinin 23016/553 E. ve 2016/866 K. nolu ilamı ile görevsizlik kararı verilerek dosya mahkememize gönderilmişse de televizyon davacı şirket tarafından tüketim amaçlı satın alınmıştır. Dava dilekçesinde de belirtildiği gibi söz konusu televizyon apartman dairesinde kullanılmaktadır. Tarafların tacir olması dava konusu ürünün ticari amaçla alındığına ve ticari amaçla kullanıldığına karine teşkil etmemektedir. Yani ürünün ticari ya da mesleki amaçlarla alınan ve kullanılan mal veya hizmet olduğu ispatlanamamıştır. Bu durumda alım-satıma konu edilen ürün açısından davacıyı tüketici olarak kabul etmek gereklidir. Davanın özel görevli Tüketici Mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukukî işlemi ifade eder.

6502 sayılı Kanunun 73. maddesi, bu Kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukukî işlemin sadece 6502 sayılı Kanunda düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukukî işlemin 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta taraf tacir olup taraflar arasındaki ilişkinin ticari ilişki olduğu, davacının ve davalıların tüketici tanımına uymadığı, taraflar arasında tüketici işlemi bulunmayıp 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmayan uyuşmazlığın ... . Asliye Ticaret Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/07/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22020, Karar No: 2016/10165, Tarih: 20.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/22020 E.  ,  2016/10165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ölüm aylığını kesen Kurum işleminin iptali, ölüm aylığının 01.10.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsili, ölüm aylığı ve gelirlerinden fazla olanın tamamının az olanın yarısının bağlanması gerektiğinin tespiti ile 01.10.2003-20.07.2007 tarihleri arasında yersiz ödenen kısmın mahsubu istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesi uyarınca; "Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Aynı Kanunun 294-301 maddelerinde ise mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği belirlenmiştir. Bu düzenlemelere göre Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Kanunun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükümleri öngörülmüş olup, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

Davacılara, muris oğullarından dolayı 09.04.2003 tarihinde ölüm geliri, 01.10.2003 tarihinde ise ölüm aylığı bağlandığı, Kurumca 23.10.2007 tarihinde davacılara hitaben yazılan yazı içeriğinde, aynı anda ölüm aylığı ve gelirinin alınamayacağı ileri sürülerek davacılara bağlanan ölüm aylığının iptal edildiğinin belirtildiği, bunun üzerine, 20.10.2003-18.08.2007 tarihleri arasında ölüm aylıkları yersiz ödeme kaydedilip davacılara ayrı ayrı 9.547,00 TL borç çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, 506 sayılı Kanun’un 92. maddesi gereği, ölüm aylığı ve gelirinin aynı anda bağlanması halinde yüksek olanın tamamının, az olanın ise yarısının bağlanacağı gerekçesine dayanarak, davanın kabulü ile, davacıların aldığı ölüm aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptaline, davacılara ölüm geliri ve ölüm aylıklarından fazla olanın tamamının, az olanın 1/2 sinin ödenmesi gerektiğinin tespitine, davacıların 20/07/2007 tarihinde tamamen kesilmesine karar verilen ölüm aylığının kesilmesi nedeniyle ödenmeyen ölüm aylığı alacağının tahsiline ilişkin taleplerinin kabulü ile her bir davacı için 13.226,61 TL (iki davacı için 26.453,22 TL) ödenmeyen ölüm aylığı asıl alacağın dava tarihi olan 19/04/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte her bir davacı için ödenmeyen aylıkların dava tarihine kadar işlemiş faizi 2.158,00 TL nin (iki davacı için 4.316,00 TL) faizsiz olarak davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine şeklinde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Davacılar tarafından, 01.10.2003-20.07.2007 tarihleri arasında ise az olanın yarısının bağlanması gerekirken hem ölüm aylığının hem gelirin tam olarak Kurumdan alınması karşısında, yersiz ödenen aylık ya da gelirin de, “az olanın yarısının mahsubunun" talep edildiğinin anlaşıldığı ancak Mahkemece bu talep hakkında hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda mahsup ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12840, Karar No: 2016/19392, Tarih: 09.06.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12840 E.  ,  2016/19392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5684 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

14.06.2007 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5846 sayılı Sigortacılık Kanun'un 23/12. maddesinde yer alan “Sigorta şirketlerinin, sigorta sözleşmeleri için brokerlik yapanların ve sigorta eksperlerinin yönetim ve denetiminde bulunan kişiler ile bunlar adına imza atmaya yetkili olanlar sigorta acentelerinin yönetim ve denetim kurullarında görev alamaz; imzaya yetkili olarak çalışamaz; bu şirketlere ortak olamaz ve bunlardan ücret karşılığı herhangi bir iş kabul edemez. Bu sınırlandırmalar söz konusu kimselerin eş ve velayeti altındaki çocukları için de geçerlidir. Ancak, sigorta şirketlerinin yönetiminde, denetiminde bulunan kişiler ile bunlar adına imza atmaya yetkili olanların eş ve velayeti altındaki çocukları için sınırlandırma bu kişilerin faaliyette bulunduğu şirketin sigorta acenteliği içindir.” hükmü ile sigorta şirketlerinde imza atmaya yetkili olanların eşlerinin de sigorta acentelerinin yönetim ve denetim kurullarında görev alamayacakları düzenlenmiştir.

Somut olayımızda ise; ... Sigorta acentesi olarak faaliyet gösteren ... Aracılık Hizmetleri Limited Şirketinin ortağı ve yetkili müdürü olan sanık hakkında; adı geçen ... Aracılık Hizmetleri Limited Şirketinin ortaklarından olan ...'un anılan sigorta şirketinin ... Bölge Müdürlüğü bünyesinde görev yapan ... ile 09.06.2007 tarihinden itibaren evli oldukları ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu yürürlüğe girdikten sonra da ...'un görevine devam ettiği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmişse de; ... ve ... 'un 5684 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden 5 gün önce evlenmiş oldukları, o dönemde ... 'un imza yetkisini haiz olmadığı, imza yetkisi kendisine verilip 5684 sayılı Kanunun 23/12. maddesine aykırılık hali ortaya çıktıktan sonra, Hazine Müsteşarlığının 22.10.2010 tarih ve 50292 sayılı yazısı ile anılan sigorta acentesinin uyarıldığı ve bu uyarı üzerine ...'un tüm hisselerini devrederek ... Aracılık Hizmetleri Limited Şirketindeki görevinden ayrıldığı, bu nedenle sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.