muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/997, Karar No: 2017/193, Tarih: 28.03.2017

Kamu davasına katılmak için aranan “suçtan zarar görme” kavramı kanunda açıkça tanımlanmamış, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında bu kavram “suçtan doğrudan zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Köy merasına ya da köy yoluna tecavüz suçlarında korunan hukuki yarar, meraların veya köy yollarının mülkiyet ve ortak kullanım hakkı olup, suçun mağduru meradan ya da köy yolundan yararlanma hakkı olan herkestir. Merayı ya da köy yolunu kullanma hakkına sahip köy tüzel kişiliği ile meranın ve köy yolunun sahibi olan Hazinenin, suçtan zarar gören konumunda oldukları göz önüne alındığında, meraların ve köy yollarının sahibi olup üzerinde sınırlı da olsa tasarruf, denetleme ve koruma yetkisi bulunan Hazinenin, meraya ve köy yoluna tecavüz suçlarında doğrudan zarar gördüğü, buna bağlı olarak davalara katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunduğu kabul edilmelidir. Bu nedenle yerel mahkemece Hazinenin davaya katılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin ret kararının kaldırılmasına, dosyanın temyiz incelemesinin yapılması amacıyla Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.12.2013 gün ve 5709-30136 sayılı, katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyizine ilişkin ret kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, temyiz incelemesinin yapılması amacıyla Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15521, Karar No: 2020/4072, Tarih: 10.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/15521 E.  ,  2020/4072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 22/01/2013 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başlayan en son fikseci olarak çalışan ve en son net maaşı 1.150,00 TL olan davacının iş akdinin 21/10/2014 tarihinde davalı işveren tarafından haksız ve geçersiz olarak fesh edildiğini iddia ederek davacının ödenmeyen bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili,22/01/2013 tarihinde çalışmaya başlayan en son brüt 1.150,00 TL ücret alan davacının görevi sırasında tığ ile dantel ördüğünün tespit edilmesi üzerine savunmasının istendiğini, davacının "boş zamanımı değerlendiriyordum" ifadesi ile kendisini savunduğunu ve iş yerini terk ettiğini, takip eden günlerde iş başı yapmadığını, Beyoğlu 19.Noterliği'nin 23/10/2014 tarih 12914 yevmiye nolu ihtarnamesi ile davacının yazılı savunma vermediği konusunda maddi hataya düşülerek 1 gün içinde iş başı yapması, yazılı savunma vermesi ve izinsiz mazeretsiz olarak işe gelmeme sebebini açıklamasının istendiğini, davacı iş başı yapmadığından tutanak düzenlendiğini, Beyoğlu 19.Noterliği'nin 03/11/2014 tarih 13268 yevmiye nolu ihtarnamesi ile davacının iş akdinin İş Kanununun 25.maddesi gereğince fesh edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai yaptığı kabul edilerek talebi bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm altına alınmışsa da bilirkişi raporunda davacının çalışmadığı raporlu olduğu (06/06/2014-07/08/2014 tarihleri)süreler açısından da fazla mesai hesabı yapıldığı ve bu sürelerin dışlanmadığı izlenimi edinilmiştir.Bilirkişi raporu bu açıdan denetlenebilir değildir.Fazla mesai hesabı için açıklanan nedenlerle denetlenebilir rapor alınmalıdır. Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir..

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/03/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12904, Karar No: 2022/6692, Tarih: 05.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/12904 E.  ,  2022/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ve arkadaşları vekili, ... ilçesi ...Köyü .. Mevkiinde kain yaklaşık 350 dönüm mesahalı tapusuz taşınmazın müvekkilleri olan davacıların kök murisi ... ... oğlu ... ...'ya ait olduğunu ve öldükten sonra tek çocuğu ... ...'ya kaldığını, ... ...'nun da vefatıyla geride kalan mirasçılarının adlarına intikal eden hisselerini Çarşamba 2. Noterliğinin 06.12.2010 tarih 013498 yevmiye nolu işlemle tasdik edilmiş olan 25.07.1991 tarihli satış senedine istinaden davacıların murisi olan ... ... ...'ya 350.000,00 TL bedelle sattığını, muris ... ... ...'nun da vefatıyla bu yerin davacılara intikal ettiğini, davacıların önceki murislerinin de kullanımı hesaba katıldığında bu yerde 50 - 60 yıl süreyle bilfiil zilyetliklerinin bulunduğunu, burayı ekip biçmek ve destekleme primleri almak suretiyle yararlandıklarını, davacılar lehine TMK' nin 713. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik koşulları gerçekleştiğini belirterek, taşınmazın davacılar adına miras hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 11.06.2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 174.208,66 m2, C harfi ile gösterilen 3.014,02 m2, D harfi ile gösterilen 201,94 m2 dava konusu yerler yönünden davanın reddine; 11.06.2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen 3.259,99 m2 alanın 105 ada 1 nolu orman parselinde bulunan kısım ile E harfi ile gösterilen 5.428,29 m2 alanın 105 ada 1 nolu orman parselinde bulunan kısımların Çorum ili ... ilçesi ... Köyü sınırlarında bulunduğu anlaşıldığından, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1966 yılında tesis kadastrosu yapıldığı ve dava konusu yerin orman olduğu gerekçesiyle tescil harici bırakıldığı görülmüştür.

Dosya muhtevasına, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve 11.06.2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda C harfi ile gösterilen yerin orman olduğunun ve keşif mahallinde dinlenen tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarına göre de dava konusu diğer taşınmaz bölümleri üzerinde davacının ekonomik amaca uygun kullanımının bulunmadığının anlaşılmasına göre, temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle sonucu itibariyle isabetli bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29.20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 51.50 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 05.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3594, Karar No: 2011/4493, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/3594 E.  ,  2011/4493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.12.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dava dışı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, istek kabul edilmiştir.

Hükmü, kayıt makili olduğunu belirten ... temyiz etmiştir.

HUMK’nun 427.maddesine göre hükmün temyizi, davanın taraflarınca yapılabilir. Hükmü temyiz eden ... davanın tarafı değilse de, çekişme konusu 1927 ada 37 sayılı parseli karar tarihi olan 01.06.2010 tarihinden sonra tapuda 09.11.2010 tarihinde satın almıştır. Dolayısıyla kurulan hüküm, davanın tarafı olmayan bir kişinin hukuki durumunu etkileyeceğinden, kayıt maliki ...’nın temyiz itirazının incelenmesi gerekmiştir.

Çekişmenin esasına gelince;

27.08.2008 tarihli sözleşmenin tarafları, vaat borçlusu ... ile vaat alacaklısı olan davacı ...’tır. Hiç kuşkusuz, sözleşmenin hüküm ve sonuçları taraflar arasında kendini gösterir. Ne var ki, vaat borçlusu Nesrin’in taşınmazı 09.11.2010 tarihinde dava dışı ...’ya sattığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, HUMK’nun 186.maddesi uyarınca davacıya tercih hakkını sormak, bunun sonucuna uygun hareket ederek bir karar kurmak olmalıdır.

Kayıt maliki olan kişinin durumu gözden kaçırılarak istem yazılı olduğu şekilde hükme bağlandığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24439, Karar No: 2016/10972, Tarih: 31.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24439 E.  ,  2016/10972 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 26/05/2015

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın konumu bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre çıplak m² bedeline % 30 objektif artırıcı unsur eklenmek suretiyle m² bedelinin tespiti yerine daha az objektif artırıcı unsur uygulanmak suretiyle az bedele hükmedilmesi,

2-Üretim giderlerine idare giderleri, beklenmeyen giderler ve sermaye faizi eklenmek suretiyle, masrafı fazla tespit eden bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1329, Karar No: 2014/4778, Tarih: 17.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/1329 E.  ,  2014/4778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 03.06.2013 tarihli geri çevirme kararının 2 numaralı bendinin eksik yerine getirildiği anlaşılmıştır. Bu nedenle dava konusu 12570 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak alınan 7660 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 2012 yılı itibariyle bulundukları sokak ve caddeye göre belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından sorularak alınaak cevap yazısının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12031, Karar No: 2013/19778, Tarih: 08.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/12031 E.  ,  2013/19778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : TCK 170 ve 2565 sayılı kanunlara muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

A-1-Katılan vekilinin genel güvenliği tehlikeye sokmak suçu nedeniyle kurulan hükme vaki temyiz talebinin incelenmesi sonucunda; Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Milli Savunma Bakanlığının müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden, ilgili bakanlık adına hazine vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık müdafiinin genel güvenliği tehlikeye sokmak suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesi neticesinde; sanık hakkında 03.06.2009 tarihli Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 11.02.2011 tarihinde kesinleştiği sanığın üç yıl içerisinde ikinci kez suç işlemesi nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden mahkemesine bu durumun ihbar olunduğu ve ikinci kez işlenen suç yönünden verilen mahkumiyet kararının 23.06.2012 kesinleştiği anlaşılmakla; Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davada, 5237 sayılı TCK.nun 66/2. ve 67/4.maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık zamanaşımı süresinin temyiz inceleme gününde dolduğu anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/2, 67/4 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

B-1-Sanık müdafi ve katılan vekilinin 2565 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi neticesinde;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesi ve buna bağlı olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 5. maddesinin 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girmesi ile aynı kanunun suçta ve cezada kanunilik ilkesini düzenleyen 2. maddesi hükmü karşısında dava konusu eylemin atılı suçu oluşturup oluşturmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda sanığa atılı eylem ve karşılığında uygulanacak yaptırımı düzenleyen mevzuat incelendiğinde;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesi ve buna bağlı olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 5. maddesinin 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girmesi ile aynı kanunun suçta ve cezada kanunilik ilkesini düzenleyen 2. maddesi hükmü karşısında dava konusu eylemin atılı suçu oluşturup oluşturmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda sanığa atılı eylem ve karşılığında uygulanacak yaptırımı düzenleyen mevzuat incelendiğinde;

22.12.1981 tarih ve 17552 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanununun "Güvenlik Bölgelerinin Kurulması" başlıklı 3. maddesinin (b) bendine göre "Kamu ve özel kuruluşların çevresindeki özel güvenlik bölgeleri Genelkurmay Başkanlığı'nın lüzum göstermesi veya Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği'nin veya İçişleri Bakanlığı'nın göstereceği lüzum üzerine Genelkurmay Başkanlığı'nın uygun görmesi kaydıyla Bakanlar Kurulu'nca, kurulabilir veya kaldırılabilir." “Bölgelerin Sınırı” başlıklı 4. maddesinde ise, "Askeri yasak bölgeler ile özel güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Bakanlar Kurulu kararı ve askeri güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Genelkurmay Başkanlığı kararına ekli uygun ölçekli haritalar ve koordinat listelerinde bu bölgelerin sınırları da belirtilir."

2565 sayılı yasanın "Özel ve Askeri Güvenlik Bölgeleri" başlıklı 20. maddesinin (a) bendine göre de "Kamu veya özel kuruluşlara ait stratejik değere haiz her türlü yer ve tesislerin çevresinde bu kanun hükümlerine göre özel güvenlik bölgeleri kurulabilir."

Aynı yasanın güvenlik bölgelerinde uygulanacak esasları düzenleyen 21. maddesinin 3384 sayılı yasa ile değişik (b), 4188 sayılı yasa ile değişik (c) ve (d) bentlerinde ise sırasıyla,

"Güvenlik bölgelerinin dış sınırlarından itibaren en çok ikiyüz metreye kadar olan saha dahilinde yangın ve patlama tehlikesi gösteren her türlü maddenin imali, depolanması ve satış yerlerinin açılması yasaklanabilir. Bu yasakla ilgili sınır, özel güvenlik bölgelerinde mahalli mülki amirler; askeri güvenlik bölgelerinde ise askeri tesisin teknik özellikleri ve hassasiyeti dikkate alınarak garnizon komutanı ve mahalli mülki amirler tarafından birlikte tespit edilir."

"Kamulaştırma yapılan güvenlik belgelerine ve güvenlik bölgesi tesis edilen deniz sahasına, buradaki tesislerde görevli olanlarla, askeri güvenlik bölgelerinde yetkili komutanlığın, kamu ve özel kuruluşlara ait tesislerde ise, bu konuda yetkili makamın izin verdiği kişilerden başkası giremez ve oturamaz."

"Bu bölgelerin güvenliğinin sağlanması, bölgeye giriş ve kamulaştırılmayan taşınmaz mallardan yararlanma esasları yönetmelikte gösterilir. 22.07.1981 tarih 2495 sayılı Bazı Kurum ve Kuruluşların korunması ve Güvenliklerinin sağlanması Hakkında Kanun hükümleri saklıdır" düzenlemeleri mevcuttur.

"Bu bölgelerin güvenliğinin sağlanması, bölgeye giriş ve kamulaştırılmayan taşınmaz mallardan yararlanma esasları yönetmelikte gösterilir. 22.07.1981 tarih 2495 sayılı Bazı Kurum ve Kuruluşların korunması ve Güvenliklerinin sağlanması Hakkında Kanun hükümleri saklıdır" düzenlemeleri mevcuttur.

2565 sayılı yasanın 24/1 maddesi fıkrasında "Fiilleri daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde; birinci derece askeri yasak bölgelerin içindeki veya sınırlarındaki işaretleri, tel örgüleri, duvarları veya hendekleri ve benzeri tesisleri yıkanlar veya yok edenler veya bozanlar veya yerlerini değiştirenler hakkında 2 yıldan 7 yıla kadar hapis ve 5000 liradan 50.000 liraya kadar ağır para cezası hükmolunur, aynı maddenin 2. fıkrasında ise "aynı fiilleri 2. Derece askeri yasak bölgeler ile güvenlik bölgeleri içinde ika edenler hakkında da, 1 yıldan 7 yıla kadar hapis ve 3000 liradan 25.000 liraya kadar ağır para cezasına hükmolunacağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında "Askeri Güvenlik Bölgesi ilan edilen sahaya girdiğinden" bahisle 2565 sayılı yasanın 24/1 maddesi fıkrası yollamasıyla 24/2. maddesi uyarınca cezalandırılması yönünde hüküm kurulmuştur. Aynı kanunun 21. maddenin (b) ve (c) bentleri uyarınca özel güvenlik bölgeleri ve bu bölgelerin çevresindeki emniyet mesafesi ile bu bölgelerde uyulması gereken yasaklar idarenin düzenleyici işlemi ile belirlenmektedir. 5252 sayılı yasanın geçici 1. maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup anılan yasa hükümlerinde 5237 sayılı TCK.nun genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından 5237 sayılı TCK.nun 5.maddesinin 2565 sayılı yasa yönünden 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinin kabulü gerekir.

Olayımızda, sanığa atılı eylem, ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 5.maddesinde sözü edilen özel ceza kanunları ya da ceza içeren kanunlar kapsamında bulunmaktadır. O halde, özel yasada suç olarak düzenlenen eylem, 5237 sayılı TCK.nun 2.maddesi hükmü kapsamında değerlendirilmelidir. Anılan maddeye göre “Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz”

Bu duruma göre, 2565 sayılı yasanın 21. maddesi hükmüyle getirilen ve idarenin düzenleyici işlemleriyle konulan yasaklamalar, yasakların uygulama alanı ve bu alanların sınırlarının belirlenmesine dair bu düzenlemeler 5237 sayılı TCK.nun 2. maddesinde öngörülen kanunilik ilkesine uygun bulunmamaktadır. Bu durum karşısında, 5252 sayılı yasanın geçici 1. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 2 ve 5. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; 2565 sayılı yasanın 21 ve 26. maddeleri arasındaki özel güvenlik bölgesi ile ilgili suçu tanımlayan hükümlerinin tümüyle zımni olarak ilga edildiğinin (örtülü olarak yürürlükten kaldırıldığının) ve atılı eylemin artık suç oluşturmadığının kabulü gerekmektedir.

Açıklanan bu gerekçelerle sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gömüldüğünden, mahkumiyet hükmünün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5237 sayılı TCK.nun 7/1. maddesi ve 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca suç oluşturmayan atılı fiilden sanığın BERAATİNE, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5158, Karar No: 2020/7438, Tarih: 23.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5158 E.  ,  2020/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

1-Dairemizce, temyiz talebinin değerlendirilebilmesi bakımından; dava dışı SGK'dan, dava konusu 08.04.2009 tarihli trafik kazası hakkında iş kazası yönünden herhangi bir inceleme, soruşturma ve değerlendirme yapılıp yapılmadığı, olayın iş kazası olarak kabul edilmiş olması halinde kazada vefat eden ... 'ın yakınlarına peşin sermaye değerli ödeme yapılıp yapılmadığı, ödeme varsa sorumlusuna açılmış rücu davası bulunup bulunmadığı, açılmış ise akıbetinin ne olduğu hususlarının araştırılması,

2-Davacılar ...,... 'ın yaşının küçük olması nedeniyle velayeten verilen vekaletname ile temsil edildiği, ancak yargılama esnasında adı geçen davacıların reşit olup ayrı vekaletnamelerinin ibraz edilmediği, kararın ise adı geçen davacılar yönünden vekalet görevi sona eren vekile tebliğ edildiği anlaşıldığından; davacılar vekilinden, davacılar ...,...,... 'a ait vekaletnamesinin temin edilmesi, temin edilemediği taktirde mahkeme kararının adı geçen davacı asillere tebliğ edilerek temyiz süresinin dolması beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.