muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7752, Karar No: 2022/7373, Tarih: 26.09.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/7752 E.  ,  2022/7373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dava, 2828 sayılı Kanuna göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 Sayılı Kanun m. 22/1). Kanun'un 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2-563 esas, 2013/69 karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre, dava, çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 sayılı Kanunun geçici 1/4. maddesi uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı düzenlenmiştir. Dörtyol İlçesinde aile mahkemesi bulunmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, görevsizlik kararı verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oy birliğiyle karar verildi. 26.09.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/6831, Karar No: 2013/10508, Tarih: 15.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6831 E.  ,  2013/10508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Dazkırı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :7.6.2012
Yargıtay — Esas No: 2015/22190, Karar No: 2015/32110, Tarih: 17.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/22190 E.  ,  2015/32110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Şikayetçinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetçinin temyizinin vekalet ücretine ilişkin olarak yapıldığı görülmektedir.

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 5.980,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Temyiz dilekçesinin (REDDİNE);

2-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından yapılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde, icra kefili olan şikayetçinin, icra kefaletinin geçersiz olduğunu ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu mahkemece, şikayetin kabulü ile icra kefilliğinin geçersizliğine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 38. maddesi gereğince icra dairesindeki kefaletler ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabi olup; icra kefaletinin geçersizliği nedeniyle iptali istemi yargılamayı gerektirdiğinden, genel mahkemede ileri sürülebilecek bir husus olup, şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurularak iptali talep edilemez.

Ancak, İİK'nun 38. maddesi uyarınca icra dairesindeki kefaletler, müteselsil kefalet niteliğinde olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tâbidir. Buna göre ilamlı icra takibine konu edilebilmesi, bir diğer ifade ile icra kefiline icra emri tebliğ edilebilmesi için icra kefaletinin yasada öngörülen şekil şartlarına uygun olarak yapılmış olması gerekir. Bu nedenle de icra emri tebliği üzerine İİK. nun 16.maddesine göre şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurulması halinde mahkemece icra kefalet işleminin İİK. nun 38.maddesi uyarınca ilamlı icra takibine konu edilip edilmeyeceğini değerlendirerek bir karar vermesi gerekir.

Bu durumda, şikayetçi tarafından icra kefalet işleminin geçersiz olduğu hususu ileri sürülmüş ise de; bu iddianın incelenmesinin genel mahkemede yargılamayı gerektirdiği ve dar yetkili icra mahkemesinde dinlenemeyeceği açıktır.

Öte yandan, 11.11.1999 tarihli icra kefalet tutanağında; şikayetçinin kefil olduğu miktarın belirli olmadığı, miktarın açıkça belirtilmediği görülmekte olup; bu haliyle, kefalet tutanağının, kefaletin şeklini düzenleyen ve icra kefalet tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 483 ve takip eden maddelerinde belirtilen şartlarda düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Esasen bu husus , mahkemenin de kabulündedir.

Öte yandan, 11.11.1999 tarihli icra kefalet tutanağında; şikayetçinin kefil olduğu miktarın belirli olmadığı, miktarın açıkça belirtilmediği görülmekte olup; bu haliyle, kefalet tutanağının, kefaletin şeklini düzenleyen ve icra kefalet tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 483 ve takip eden maddelerinde belirtilen şartlarda düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Esasen bu husus , mahkemenin de kabulündedir.

Hal böyle olunca, mahkemece, yalnız icra emrinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Ayrıca,...5411 Sayılı Bankalar Kanunu'nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde, mahkemece, alacaklının harçla sorumluluğu yönünde hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12748, Karar No: 2022/2878, Tarih: 22.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/12748 E.  ,  2022/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun müştekinin sokak üzerine park ettiği motosikletini gündüz vakti çalması şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 142/1-e, 31/3 maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin, 11.11.2015 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9782, Karar No: 2012/11810, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9782 E.  ,  2012/11810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyada, mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin davalılardan ... ...'a tebliğ edildiğine dair bir belgeye veya kayda rastlanmamıştır. Mahkeme kararı ile davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise tebliğ belgelerinin dosyaya konulması veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihlerinin bildirilmesi ve tebligat işlemi yapılmamışsa bu noksanlığın giderilmesi ile temyiz sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalıların murisi ...'a ait veraset ilamının ilgilisinden temini ile dosya içerisine konulmasından,

3-Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan çilek ve yer fıstığının sulu şartlarda 2011 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi, kg başına toptan satış fiyatları ile dekara ayrıntılı üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın mülkiyetine yönelik bir dava olup olmadığı taraflardan sorularak varsa kesinleşmiş mahkeme kararının ve dava dosyasının onaylı örneğinin ilgili mahkemeden,

Getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18044, Karar No: 2012/22922, Tarih: 07.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18044 E.  ,  2012/22922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, Tüketici Mahkemesi sıfatıyla sonuçlandırılmış alacak istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7533, Karar No: 2013/2038, Tarih: 13.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/7533 E.  ,  2013/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2009/156259

MAHKEMESİ : Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 17/03/2009, 2007/259 (E) ve 2009/94 (K)

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Mağdur sanık Hasan'ın kendisine yönelik kasten yaralama suçundan sanıklar Kemal, Güleser ve İbrahim hakkında şikayetçi olmadığı ve davaya katılma talebinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık Hasan müdafiinin katılan sıfatı ile temyiz yetkisi bulunmadığından, katılan sıfatı ile yapmış olduğu temyiz isteminin,

b-Sanıklar Hafize ve Hasan hakkında, mağdurlar Mehmet ve Ersin'i kasten yaralama suçu yanında ayrıca kurulan beraat hükmü yönünden; sanıkların kasten yaralama eylemlerini kime karşı gerçekleştirdikleri yönünde iddianamede anlatım olmaması karşısında, katılanlar Kemal ve Güleser vekilinin bu suçlardan kurulan hükmü temyizinde hukuki menfaati bulunmadığından, bu hükümlere yönelik temyiz isteminin,

c-Sanıklar Mehmet ve Ersin hakkında mağdurlar Adem, Hafize ve Sadık'a yönelik kasten yaralama, sanıklar Kemal, İbrahim ve Güleser hakkında mağdurlar Adem ve Hafize'ye yönelik kasten yaralama, sanıklar Adem, Hafize ve Hasan hakkında mağdurlar Mehmet ve Ersin'e yönelik kasten yaralama, sanık Adem hakkında mağdur Güleser'e yönelik kasten yaralama suçları yönünden,

Sanıklara verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararlarının, CMUK.nun 305.maddesi uyarınca kesin nitelikte olması ve suç vasfının Mahkemece doğru tayin edilmesi karşısında, hükümlerin miktar yönünden temyizi mümkün olmadığı anlaşıldığından, katılan sanıklar Hafize, Adem, sanık Hasan ve katılan Sadık müdafii ile katılan-sanıklar Mehmet, Kemal ve Güleser müdafiilerinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin,

CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre, sanık Mehmet hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık Mehmet'in suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Mehmet müdafiinin kararın usule ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık Mehmet'in ailesi ile birlikte katıldığı kavga sırasında, elinde bulunan taşı, içerisinde Adem, Hafize ve Hasan'ın yer aldığı karşı gruba doğru fırlattığı, atılan taşın kavgaya dahil olmayan, alışveriş yapmak amacıyla olay yerinde bulunan maktulün başına isabet ettiği, maktulün frontal bölge sağ tarafına almış olduğu darbe sonucu, künt kafa travmasına bağlı kafa kubbe ve kaide kemik kırıkları ile karakterli beyin kanaması sonucu öldüğü olayda;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık Mehmet'in ailesi ile birlikte katıldığı kavga sırasında, elinde bulunan taşı, içerisinde Adem, Hafize ve Hasan'ın yer aldığı karşı gruba doğru fırlattığı, atılan taşın kavgaya dahil olmayan, alışveriş yapmak amacıyla olay yerinde bulunan maktulün başına isabet ettiği, maktulün frontal bölge sağ tarafına almış olduğu darbe sonucu, künt kafa travmasına bağlı kafa kubbe ve kaide kemik kırıkları ile karakterli beyin kanaması sonucu öldüğü olayda;

Sanık Mehmet hakkında TCK.nun 21.maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışmasız bırakılarak, yazılı şekilde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Mehmet müdafiinin temyiz itirazları üzerine incelenen hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 13/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15922, Karar No: 2007/1247, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15922 E.  ,  2007/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... ... ve arkadaşları 26.02.2003 tarihli dilekçeleriyle, ... ... Mahallesi ... mevkii 2609, 2640, 2641, 2643 ve 2645 sayılı parsellerin 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde olduğunu, ancak makiye ayrılmakla, orman ile ilgisinin kalmadığını, 50 yıldan fazla süreyle ... alanı olarak kullanıldığını, Hazine adına tesbit ve tapuya tescil edildiği tarihe kadar, yararlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imar ihya ve zilyetliğe dayanılarak kesinleşen 2/B madde sahası olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden çok önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

...-... Mahallesi ... mevkii 2609, 2640, 2641, 2643 ve 2645 parsel sayılı sırasıyla 1740 m2, 6749 m2, 539 m2, 5716 m2 ve 1894 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, 1988-1992 yılları arasında 3402 ve 2924 Sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda “... ...’in kullanımında olduğu” beyanlar hanesine yazılarak tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş, kadastro tesbiti itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

Davacılar, taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu bildirerek, aleyhlerindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedirler.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davacılar, taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu bildirerek, aleyhlerindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedirler.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun

-2-

2006/15922 - 2007/1247

karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı sonucu ortaya çıkar.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...” şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Yukarıda yazılı yönetmeliğin 1. Maddesinde makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasanın 5. maddesine aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21-892-864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların maki florası olduğu açıklandıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle % 10 nisbetine kadar KORU ve % 25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "% 10 nisbetinde KORU ve % 25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

-3-

2006/15922 - 2007/1247