muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3509, Karar No: 2024/5013, Tarih: 26.11.2024

Uyuşmazlık, dava konusu ihaleye ait İdari Şartname'nin "İhaleye Girebilme Şartları" başlıklı 10. maddesinde yer alan, "C) İhaleye girecek taliplilerin (...) ihale konusu kent mobilyaları işletmesi işini (CLP (Raket), Megalight, Işıklı Billboard, Megaboard, Otobüs Durakları) son 5 yıl içerisinde en az 2 Büyükşehir'de ana yüklenici olarak 2 yıl yaptığına dair iş bitirme durum belgesi (...)" düzenlemesinin, "rekabet ilkesini" engelleyecek nitelikte olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
	4734 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca mesleki ve teknik yeterliğin belirlenmesi için ihaleye katılacak isteklilerden, ekonomik ve mali yeterlik ile mesleki ve teknik yeterliklerinin belirlenmesine ilişkin olarak istenebilecek belgelerden birisi de, istekli tarafından kamu veya özel sektöre bedel içeren bir sözleşme kapsamında taahhüt edilen ihale konusu iş veya benzer işlere ilişkin olarak sunulabilecek iş deneyim belgeleridir. 2886 sayılı Kanun kapsamında yapılan genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin, özel idare ve belediyelerin satım, kira, trampa gibi kamuya gelir getirici nitelikteki ihalelerinde, "iş deneyim belgesi" aranacağına dair anılan Kanunda bir düzenleme bulunmamakla birlikte idarelerce ihalelerin belirtilen kriterler çerçevesinde sonuçlandırılmasını sağlamak amacıyla, isteklilerden belirli mali ve teknik yeterlik ve nitelikler aranabileceği ve bunları tespite yarayan belgelerin neler olduğunun şartnamelerde gösterileceği açıktır. 	
	2886 sayılı Kanun kapsamında yapılan ihalelerde de, ihale konusu işin gerekli kıldığı, mesleki ve teknik yeterliğin belirlenmesi için birtakım bilgi ve belgelerin aday veya isteklilerden başvuru veya teklifleri kapsamında sunmalarının istenebileceği mümkün olmakla birlikte, isteklilerden bilgi ve belge talep edilirken ihalelere hakim olan rekabet ile kaynakların etkin ve verimli kullanılması ilkelerine doğrudan katkı sağlayacak şekilde belirlemeler yapılması, belirlenen bu belgelerin ihalede rekabeti zedelemeyecek nitelikte olması gerekmektedir. Uyuşmazlık konusu ihaleye ait Şartname'de ise, iş deneyiminin kanıtlanması adına tüzel kişilerden salt ihale konusu "kent mobilyaları işletmesi işi"ne ait iş bitirme durum belgelerinin aranılmasının rekabet ilkesini engelleyecek nitelikte olduğu sonucuna varılmıştır.
	Öte yandan, davacı şirket tarafından 23/08/2023 tarihli dilekçe ekinde dava dosyasına sunulan ve dava konusu ihale sürecinin devamı niteliğinde olan 14/08/2023 tarihli ihale komisyonu kararında "dava konusu ihaleye istekli çıkmadığından 2886 sayılı Kanun uyarınca 15 gün içerisinde pazarlıkla ihalesine karar verildiği"nin belirtildiği hususu da dikkate alındığında, dava konusu ihaleye ait İdari Şartname'nin 10. maddesinde yer alan söz konusu düzenlemenin, bu yönüyle de ihaleye katılımı daraltıcı ve rekabet ilkesini engelleyecek nitelikte olduğu açıktır.
	Bu itibarla, dava konusu işlemde hukuka uygunluk, davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, dava konusu işlemde hukuka uygunluk, davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;
	2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca  ...İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
	3. DAVA KONUSU İŞLEMİN İPTALİNE,
	4. Ayrıntısı aşağıda gösterilen ilk derece ve temyiz yargılama giderleri toplamı ...-TL ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
	5. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine, 
	6. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
	7. 2577 sayılı Kanun'un 20/A maddesinin ikinci fıkrasının (i) bendi uyarınca kesin olarak (karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere), 26/11/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/7346, Karar No: 2024/7006, Tarih: 26.11.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas     No : 2024/7346
Karar	No : 2024/7006                                                                                
DAVACILAR	: 1-... ,..., 15- ...	
VEKİLLERİ	: Av. ...
 
DAVALI	: ... Genel Müdürlüğü
DAVANIN KONUSU                : Balıkesir ili sınırları içerisinde bulunan S:... sayılı IV. grup maden (altın+gümüş+bakır) işletme ruhsatlı sahada, ruhsata konu madenlerin üretimine devam edilebilmesi için ihtiyaç duyulan ekli listedeki taşınmazların, Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü tarafından 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca acele kamulaştırılmasına ilişkin 19/10/2024 tarih ve 32697 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 18/10/2024 tarih ve 9050 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararının, Balıkesir  .../...  Mahallesi, ... ada, ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar yönünden iptali ve yürütülmesinin durdurulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Altıncı Dairesince, Tetkik Hakimi ...'ın  açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi gereğince incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
	İLGİLİ MEVZUAT ve HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Altıncı Dairesince, Tetkik Hakimi ...'ın  açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi gereğince incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
	İLGİLİ MEVZUAT ve HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İdari davaların açılması" başlıklı 3. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinde, dava dilekçelerinde davanın konusu ve sebepleri ile dayandığı delillerin; (d) bendinde, vergi, resim, harç, benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezalarına ilişkin davalarla tam yargı davalarında uyuşmazlık konusu miktarın gösterileceği; "Aynı dilekçe ile dava açılabilecek haller" başlıklı 5. maddesinin 1. fıkrasında,  her idari işlem aleyhine ayrı ayrı dava açılacağı, ancak aralarında maddi veya hukuki yönden bağlılık ya da sebep sonuç ilişkisi bulunan birden fazla işleme karşı bir dilekçe ile de dava açılabileceği, ikinci fıkrasında da, birden fazla şahsın müşterek dilekçe ile dava açabilmesi için davacıların hak veya menfaatlerinde iştirak bulunması ve davaya yol açan maddi olay veya hukuki sebeplerin aynı olması gerektiği; "Dilekçeler üzerine ilk inceleme" başlıklı 14. maddesinin 3. fıkrasında, dilekçelerin sırayla a) görev ve yetki, b) idari merci tecavüzü, c) ehliyet, d) idari davaya konu olacak kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olup olmadığı, e) süre aşımı, f) husumet, g) 3. ve 5. maddelere uygun olup olmadıkları yönlerinden inceleneceği belirtilmiş; "İlk inceleme üzerine verilecek karar" başlıklı 15.  maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde, dilekçelerde 14. maddenin 3/g bendine aykırılık görülmesi halinde otuz gün içinde 3 ve 5. maddelere uygun şekilde düzenlenmek veya noksanları tamamlanmak üzere dilekçelerin reddedileceği,  5. fıkrasında; 1. fıkrasının (d) bendine göre dilekçenin reddedilmesi üzerine yeniden verilen dilekçelerde aynı yanlışlıklar yapıldığı takdirde davanın reddedileceği, hükme bağlanmış; aynı Kanunun "İvedi yargılama usulü" başlıklı 20/A  maddesinde ise, "1. İvedi yargılama usulü aşağıda sayılan işlemlerden doğan uyuşmazlıklar hakkında uygulanır: ...  b) Acele kamulaştırma işlemleri. ..." hükmüne yer verilmiştir.
	Yukarıda yer verilen hükümlerden, dava dilekçelerinde, davanın konusu ve sebepleri ile dayandığı delillerin açıkça gösterilmesi gerektiği ve  her idari işleme karşı ayrı ayrı dava açılmasının esas olduğu, ancak aralarında maddi veya hukuki yönden bağlılık ya da sebep sonuç ilişkisi bulunan birden fazla işleme karşı ayrı ayrı dava açılabileceği gibi, tek bir dilekçe ile  de dava açılabileceği anlaşılmaktadır.
	Birbirinden farklı taşınmazlarda malik olan taşınmaz sahipleri açısından, 2577 sayılı Yasa'nın 5. maddesi kapsamında her bir taşınmaza ilişkin incelemenin ayrı ayrı yapılması gerekeceğinden ve bu nedenle de aralarında maddi ve hukuki anlamda bağlılık bulunmadığından, her bir taşınmaz için taşınmaz sahipleri tarafından ayrı ayrı dava dilekçesi düzenlenmesi gerekmektedir.

Birbirinden farklı taşınmazlarda malik olan taşınmaz sahipleri açısından, 2577 sayılı Yasa'nın 5. maddesi kapsamında her bir taşınmaza ilişkin incelemenin ayrı ayrı yapılması gerekeceğinden ve bu nedenle de aralarında maddi ve hukuki anlamda bağlılık bulunmadığından, her bir taşınmaz için taşınmaz sahipleri tarafından ayrı ayrı dava dilekçesi düzenlenmesi gerekmektedir. 
	Bununla birlikte, uyuşmazlığa konu işlemlerin niteliği gereği, bir davacının birden fazla taşınmazı bulunması halinde, taşınmazları açısından tek bir dilekçe ile dava açması da mümkündür.
	Aynı taşınmaz üzerinde birden fazla hak sahibinin olması halinde de, hak sahipleri aynı taşınmaz yönünden tek dilekçe ile dava açma hakkına haizdirler.
	Dosyanın incelenmesinden; birden fazla ve farklı taşınmazlar yönünden acele kamulaştırma kararının iptali için görülmekte olan davanın açıldığı; söz konusu taşınmazlara ilişkin güncel tapu kayıtlarının, UYAP sistemi üzerinden davacılar ve uyuşmazlığa konu taşınmazlar bazında yapılan incelenmesinden, mezkur taşınmazların hepsinde davacıların tamamının malik olmadığı görüldüğünden, davacıların bir kısmının ayrı ayrı hissedar olarak farklı taşınmazların maliki oldukları anlaşılmaktadır. 
	Bu durumda,  2577 sayılı Kanunun yukarıda yer verilen 5. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca aranan davacıların hak veya menfaatte iştirakinin bulunması koşulunun somut olayda gerçekleşmediği görüldüğünden, uyuşmazlığa konu taşınmazlardan her biri için  o taşınmazda malik veya hissedar olanlar tarafından ayrı ayrı dava dilekçesi düzenlenmesi  gerekmektedir.
	Bu durumda, 2577 sayılı Kanunun 5. maddelerine uygun olarak düzenlenmediği anlaşılan dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. 
KARAR SONUCU:
               Açıklanan nedenlerle;
	1. 2577 sayılı Kanun'un 5. maddesi hükümlerine uygun olmayan dava dilekçesinin aynı Kanun'un 15. maddesinin 1/d bendi gereğince, bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren otuz (30) gün içinde yeniden dava açılmakta serbest olunmak üzere reddine,
 2.Yeniden verilen dilekçede aynı yanlışlıklar yapıldığı takdirde davanın reddedileceği hususunun davacılara duyurulmasına,
 3. Yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına,
4. Artan posta ücreti avansı ile kullanılmayan yürütmenin durdurulması harcının davacılara iade edilmesine, dava dilekçesi örneği ve eklerinin davacılara iadesine, 26/11/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4408, Karar No: 2024/6701, Tarih: 26.11.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/4408
   Karar	No : 2024/6701
TEMYİZ EDENLER	:1-(DAVACI) ... Holding Anonim Şirketi	
VEKİLİ	: Av. ...
                                                       2- (DAVALI) ... Defterdarlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...	
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...  tarih ve E:..., K:...sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı adına, iştiraklarına  örtülü sermaye kapsamında kullandırdığı borç karşılığında elde ettiği faiz geliri ile  iştiraki olan şirketin sermaye azaltması nedeniyle      iştirakine ait hisse senetlerinin aktifinden çıkarması dolayısıyla elde ettiği geliri iştirak kazancı istisnası olarak beyan ettiğinden bahisle düzenlenen ... tarih ve ... vergi inceleme raporu uyarınca 2018 kurumlar vergi beyannamesinde gelecek yıla devreden cari yıl zararının  533.275.728,23.-TL olarak dikkate alınmak suretiyle azaltılması işlemi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 352/1-3 uyarınca kesilen usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu işlemin, davacının iştiraklarına  örtülü sermaye kapsamında kullandırdığı borç karşılığında elde ettiği faiz gelirinden kaynaklanan kısmı yönünden olayda davacının iştiraklarına  örtülü sermaye kapsamında kullandırdığı borçlar nedeniyle elde ettiği faiz gelirlerinin, iştirak edilen şirketler tarafından kanunen kabul edilmeyen gider olarak kurum kazancına eklendiği, ancak dönem zararı ve/veya geçmiş yıl zararlarının mahsubu nedeniyle kurumlar vergisi hesaplanmadığının görüldüğü, örtülü sermaye kullanımı durumunda, borç alan ve borç veren kurumlar için iki ayrı vergilendirme doğacağı, ancak bazı durumlarda her iki kurum tarafından vergilendirme sonucu iki ayrı vergi ödemeye istisna getirilmiş olduğu, istisnanın uygulanması açısından kanun koyucu "tarh" edilen verginin "kesinleşmesi" ve "ödenmesi" koşulunu öngördüğü, geçmiş yıl zarar ve devreden mali yıl zarar beyanında kanunen kabul edilmeyen gider olarak beyana eklenen faiz giderinin matraha ilavesinin vergilendirme açısından bir anlam ifade etmeyeceği gibi sonraki hesap dönemleri açısından da vergilendirmeye etkisinin bulunmadığı, kaldı ki Kurumlar Vergisi Kanunu'nun aradığı kesinleşme şartının bir sonraki dönem için kar beyan edilip edilmeyeceğinin, istisna bakımından "müeccel" bir alacak araştırmasına izin vermeyeceği, Kanundaki "tarh" deyiminin mükellef  beyanı üzerine tarh ve tahakkukun aynı anda gerçekleştiği net bir vergiyi ifade ettiğinin açık olduğu, zira Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 12/7

. maddesinin son cümlesinde sıralama olarak "kesinleşme" ve sonrasında "ödeme" ye yer verildiği, oysa, re'sen, ikmalen veya idarece tarh edilen vergilerde ödeme, kesinleşmeden önce olabilmekle beraber, sadece mükellefin kendi iradesiyle (ihtirazi kayıt yoksa) yaptığı beyan üzerine verginin tarh, tahakkuk ve kesinleşmesi aynı anda gerçekleşmekte olduğu, borç alan ilişkili şirket bakımından, devreden zarar nedeniyle bir tarh/tahakkuk işlemine dönüşmeyen faiz giderinin, borç veren şirket bakımından örtülü sermaye yönüyle elde edilen beyan ve vergilendirmeyi gerektiren ve istisna şartlarından yararlandırılması mümkün olmayan bir vergilendirme işlemi olduğu sabit olduğundan  faiz geliri elde ettiği açık olan davacının, borç alan açısından verginin ödenememesi nedeniyle bu tutarların iştirak kazancı istisnasından çıkarılarak devreden zararın azaltılmasına ilişkin  işlemin bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı; dava konusu işlemin iştiraki olan şirketin sermaye azaltması nedeniyle iştirakine ait hisse senetlerinin aktifinden çıkarması sonucunda elde ettiği gelirden kaynaklanan kısmı yönünden, davacı şirketin Marmara Tersanesinde bulunan %28,1 oranındaki hisse senetlerinin, yıllar içinde gerek satın alma gerekse varlık barışı kapsamında tersane tarafından sermayeye eklenen tutarların, şirketin sermaye azaltımı yapması ve davacı şirketin bazı hisselerini iptal ederek, diğer ortaklara dağıtması sonucunda davacının "242- iştirakler hesabı"ndan çıkarılan 10.418.512,75 TL sonrası kalan 5.346.288,18 TL'nin "541-iştiraklardan temettü gelirleri" hesabına kaydedilmesi ve kurumlar vergisi istisnası kapsamında beyanının vergi mevzuatına aykırı olduğu gerekçesiyle bu tutarın inceleme elemanı tarafından iştirak kazançları istisnasından çıkarılarak, devreden zarar tutarının bu tutar kadar azaltılması işlemi tesis edilmiş ise de,  Türk Ticaret Kanunu'nun 473 ve 475. maddesi kapsamında alınan sermaye azaltımı kararları alacaklıları zarara uğratmamak adına ortaklar genel kurulunca alınıp ilan edilir ve hangi sermaye unsurunun azaltıma konu edileceği sermaye azaltımına karar veren kurumlar vergisi mevzuatında düzenlenmemiş olup, Türk Ticaret Kanunu hükümleri bu konuda karar verme yetkisini zarar azaltımı yapan kurumun organlarına bıraktığı, şirketin zarar etmediği müddetçe alacaklılardan biri olan vergi idaresinin bu şirket yerine hisse senetlerinden elde edilen geliri "541- İştiraklerden Temmettü Gelirleri"ne kaydeden davacı kurumun bu gelirini yorum yoluyla, vergi mevzuatında düzenlenmeyen bir alanda, iştirak kazançları olarak değerlendirmeme gibi bir yöntemi seçmesi mümkün olmadığı, Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5/1-a)1. maddesinin genel bir ifade olarak "tam mükellefiyete tabi başka bir kurumun sermayesine katılımlardan elde edilen kazançlar" gibi daha kapsayıcı bir ifadeye yer verildiği, fiili gerçekliğin kar payı dağıtımı olması durumunda, sermaye azaltımı sonucunda kar payı dağıtan kurumun, Türk Ticaret Kanunu'nun 473-475

. maddesinin genel bir ifade olarak "tam mükellefiyete tabi başka bir kurumun sermayesine katılımlardan elde edilen kazançlar" gibi daha kapsayıcı bir ifadeye yer verildiği, fiili gerçekliğin kar payı dağıtımı olması durumunda, sermaye azaltımı sonucunda kar payı dağıtan kurumun, Türk Ticaret Kanunu'nun 473-475. maddesindeki prosedürü işleterek ticaret sicil gazetesinde alacaklılara yönelik yaptığı duyurunun da kar payı dağıtım iradesini ortaya koyduğu, tüm bu nedenler  uyarınca; "Tam mükellefiyete tabi başka bir kurumun sermayesine katılımlarından elde ettikleri kazançlar" hükmüne tabi olduğu anlaşılan 5.346.288, 18 TL'nin kazancın iştirak kazancı istisnasından çıkarılarak, devreden zararı bu tutar kadar azaltılmasına ilişkin işlemin bu kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı; usulsüzlük cezası yönünden ise, davacının hukuka aykırı bulunan faiz gelirini iştirak kazancı istisnasından yararlandırma fiili vergi incelemesinde defter, belge ve kayıtlardan tespit edildiği ve harici bir incelemeye gerek duyulmadan ortaya konulduğu, incelemede davacıya atfedilen fiilin yorum yoluyla elde edilmesi ve kayıtların usulsüzlüğü ile bir ilişkisi kurulamaması karşısında, kesilen usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı; gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, dava konusu işlemin  iştiraki olan şirketin sermaye azaltması nedeniyle iştirakine ait hisse senetlerinin aktifinden çıkarması sonucunda elde ettiği gelirden kaynaklanan kısmı ile usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:  
DAVACININ İDDİALARI:Örtülü sermaye kullanan ilişkili şirketlerin örtülü sermaye faizini  kanunen kabul edilmeyen gider olarak dönem kazancının tespitinde dikkate aldıkları, ilişkili şirketlerde  vergi matrahının oluşmamasının anılan faiz tutarının iştirak kazancı istisnası kapsamında kurumlar vergisinden müstesna tutulmasına engel olmadığı, örtülü sermaye kullanan şirketlerin zarar etmesinin vergi mevzuatı yönünden kar dağıtmış sayılmasına engel olmadığı, zarar halinde de düzeltmenin yapılmasına yasal bir engel bulunmadığı, emsal kararların bu doğrultuda olduğu,  Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçe içermediği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının  bozulması istenilmektedir. 
DAVALININ İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile yapılan tespitler uyarınca dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Davalı tarafından savunma verilmemiştir. Davacının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ:Bölge İdare Mahkemesi kararının, dava konusu işlemin davacının iştiraki olan şirketin sermaye azaltması nedeniyle iştirakine ait hisse senetlerinin aktifinden çıkarması sonucunda elde ettiği gelirin niteliği itibariyle vergiye tabi kurum kazancının tespitinde gelir unsuru olarak dikkate alınması söz konusu olamayacağından, bu kısma ilişkin hüküm fıkrası ile usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasının dayandığı nedenler ve gerekçesi hukuka uygun olup bu kısımlara ilişkin davalının temyiz isteminin reddi gerektiği; dava konusu işlemin davacının  iştiraklarına  örtülü sermaye kapsamında kullandırdığı borç karşılığında elde ettiği faiz gelirinden kaynaklanan kısma ilişkin hüküm fıkrasına yönelik davacının temyiz istemine gelince,Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 12.maddesinin değerlendirilmesinden, kuralda sayılan kişilerden temin edilerek işletmede kullanılan borç tutarının hesap dönemi içinde herhangi bir tarihte kurumun öz sermayesinin üç katını aşması halinde borç veren ve bor alan arasında örtülü sermaye ilişkisinin kurulacağı, örtülü sermaye ilişkisinin varlığı halinde, örtülü sermayeyi kullanan kurumda mali karın oluşup oluşmadığı  ile Türk Ticaret Kanununun kar payı dağıtımına ilişkin kuralları uyarınca dağıtılacak karın ve kar dağıtım kararının bulunup bulunmadığıyla ilişki kurulmaksızın örtülü sermayeyi kullanan kişinin örtülü sermaye üzerinden kur farkı hariç ödediği tutarların, hesap döneminin son günü itibarıyla dağıttığı kâr payı olarak kabul edileceği, kar payı dağıtımına esas kazanca isabet eden verginin borcu kullanan kişilerce ödenmesi/ödenmiş olması hallerinde borç verenin  örtülü sermaye üzerinden elde ettiği geliri kurumlar vergisi beyannamesi veya kurumlar vergisi düzeltme beyannamesinde iştirak kazancı istisnası olarak beyan edilen gelirden düşebileceği, bu suretle kar payı dağıtımına esas kazancın işlem taraflarında mükerrer vergilendirilmesinin önlenmesinin amaçlanmış olduğu anlaşılmaktadır. Zira tam mükellef kurumlarca elde edilen kar payının  kurumlar vergisinden istisna edilmesinin nedeni  kar payı dağıtımına esas kazancın kar payı dağıtan  kurum nezdinde vergilendirilmiş olmasıdır

. Zira tam mükellef kurumlarca elde edilen kar payının  kurumlar vergisinden istisna edilmesinin nedeni  kar payı dağıtımına esas kazancın kar payı dağıtan  kurum nezdinde vergilendirilmiş olmasıdır. Diğer taraftan, kar dağıtımına  esas kazanca isabet eden vergiyi ödendikten sonra kar dağıtımı yapan mükellefler ile örtülü sermaye kullanması sonucunda kar dağıtımı yaptığı kanunen kabul edilen mükelleflerin dağıttığı kara esas kazanca isabet eden vergiyi ödememeleri halinde bu mükelleflerin aynı vergi döneminde aynı nispette vergi yükünü taşıdıklarından söz etmeye yasal imkan bulunmadığı gibi örtülü sermaye kullanması sonucunda kar dağıtımı yaptığı kanunen kabul edilen mükelleflerin dağıttığı kara esas kazanca isabet eden vergiyi ödemeden kar payı dağıttıklarının kabulü yolunda kanunda istisnai bir düzenleme de bulunmamakta, aksine kanunun amir hükmünde, örtülü sermaye üzerinden elde edilen kar payının iştirak kazancı istisnası olarak beyan edilen gelirden düşülebilmesi için kar payına esas kazanca isabet eden verginin ödenmesi şart koşulmaktadır. Bu durumda örtülü sermaye kullanan kişilerce örtülü sermaye üzerinden dağıtılan kar payının, bu kar payını elde eden tam mükellef kurumlarca iştirak kazancı istisnası olarak beyan edilen gelirden düşülebilmesi için örtülü sermaye kullanan mükelleflerin matrah oluşmasa dahi dağıttıkları kar payına esas kazanca isabet eden verginin tarhını sağlayacak şekilde işlem yapmaları ve  tarh  edilen vergiyi ödemeleri gerektiği sonucuna varılmaktadır. Diğer bir deyişle örtülü sermaye kullanan kurumların ticari işlemleri sonucunda matrahın oluşmaması halinde bu kurumların, dağıttıkları kar payına esas kazancı mali zararlarıyla ilişkilendirilmeksizin dağıtılan kar payına esas kazanç tutarı kadar matrah beyan etmeleri ve beyan edilen matrah üzerinden tarh edilen vergiyi kar payını dağıttıkları dönemlerde ödemeleri, gelecek yıla devreden cari yıl zararlarını ise  müteakip yıllar kurumlar vergisi matrahının tespitinde dikkate almaları, kanuni bir zorunluluktur