muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10661, Karar No: 2014/14930, Tarih: 29.12.2014

Bütün bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

6100 sayılı HMK'nın 33. maddesine göre bir davada olayları anlatmak taraflara, hukuki nitelendirme ise hakime aittir.

Dosya içerisindeki Tokat İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 21.06.2012 tarihli yazısından davalı köy kadastro sahasında bulunan dava konusu .. ada .. parsel sayılı yaylanın 19.06.2009 tarihli ve 21 no’lu Mera Komisyonu Kararı ve 30.06.2009 tarihli Valilik onayı ile davalı Çamköy köyü adına tahsisi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, dava tarihinden önce mera komisyonu tarafından davalı köy adına tahsis bulunmasına rağmen dava dilekçesinde davacı köyün kadimlik iddiasına dayanmış olmasının davanın reddine gerekçe yapılması doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece, taraflardan bildirecekleri delilleri istenip toplanmalı, bu arada çekişme konusu meraya ait mera komisyonundan mevcut işlem dosyasının aslı veya onaylı örneği getirtilmeli, konunun uzmanı olan ziraat mühendisleri ve hukukçu bilirkişiden oluşturulacak kurula komisyondan getirtilen mera, yaylak, kışlak, otlak, çayır tutanakları, tahsis için ihtiyaç tespit tutanağı, komisyon tahsis kararı raporu, çiftçi ve aile bildirim cetvelleri, geçim kaynağı tutanağı, hayvan varlığı cetveli, arazinin krokisi ve 1/5000 ölçekli haritası incelettirilmeli ve bu şekilde keşfe hazır olmaları sağlandıktan sonra yerinde keşif suretiyle inceleme yaptırılmalı, mera komisyonunun ihtiyaç tespitinde ve tahsiste Mera Kanununun 9. ve 11. maddelerindeki kıstaslara göre hata yapıp yapmadığı, hata varsa bunun nedenleri ve hangi kıstaslardan kaynaklandığı ayrıntılı ve gerekçeli olarak bilirkişilerce saptanmalı, davalının çekişme konusu meraya kısmen ya da tamamen ihtiyacı olmadığı belirlenirse aynı yöntemle bu kez çekişmeli meraya davacının ihtiyacı olup olmadığı tespit ettirilmeli, bu husus yasadaki yönteme uygun şekilde kanıtlanırsa yararlanma hakkı tamamen veya kısmen ya da müştereken davacı köye bırakılmalı, aksi halde dava reddedilmelidir.

Mera Kanununun öngördüğü yönteme uygun inceleme ve araştırma yapılmadan, davanın hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek ve bilirkişilerin yetersiz raporlarına göre yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/26521, Karar No: 2006/1873, Tarih: 07.02.2006

**12. Hukuk Dairesi         2005/26521 E.  ,  2006/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikidavacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmişolmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Hükmü temyiz eden borçlu K.M icra mahkemesi kanalı ile gönderdiği 31.1.2006 havale tarihli hüviyeti tesbit ve tasdik edilmiş dilekçesi ile temyiz talebinden ve davadan vazgeçtiklerini beyan ettiği anlaşılmıştır.

H.G.K.nun 20.9.1995 tarih ve 1995/12-661 E. ve 1995/763 K. sayılı kararında da benimsendiği üzere davadan ve temyiz isteminden feragat edilen durumlarda öncelikle davadan feragat hakkında mahkemesince bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekir.

SONUÇ : Borçlunun yukarıda yazılı nedenlerle davadan (şikayetten) Feragat hakkında bir karar verilmesine mahkeme kararının, İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07.02.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10924, Karar No: 2009/6834, Tarih: 07.07.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10924 E.  ,  2009/6834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin faturalara dayalı alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalı tarafça haksız olarak kısmi itirazda bulunulduğunu ileri sürmüş ve itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibin dayanağı faturalardan 1.890.54.-YTL.bedelli faturanın doğru olduğunu, yalnızca bu kadar alışveriş yapıldığını, diğer iki faturanın mal teslimi gerçekleşmediği için borç doğurmayacağını, kabul edilen faturaya basılması için verilen kaşenin diğer faturalara da basılmasının bir anlam ifade etmeyeceğini, takipten önce temerrüdün gerçekleşmediğini belirterek davanın reddi ile % 40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, davacı defterleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde davacının alacağının mevcut olduğu, kısmi ödemeyi yapan davalının akdi ilişkiyi kabul etmemesinin sonuç doğurmayacağı, ayrıca fatura muhteviyatının teslim alınmadığı ya da borcun ödendiği hususunun davalı tarafça ticari defter ve kayıtlar ibraz edilerek kanıtlanamadığı gerekçeleri ile kısmi itirazın kısmen iptaline davada istenilen miktar ile sınırlı olarak icra takibinin 8.242.00.-YTL.alacak için takip tarihinden itibaren yıllık % 9’dan başlamak üzere talebi aşmamak kaydı ile değişen oranlarda avans faizi yürütülmek sureti ile devamına, hükmolunan miktarın % 40’ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu icra takibinde üç ayrı faturaya dayanılmıştır. Davalı itirazında faturalardan birini kabul etmiş, diğer iki faturayı kabul etmeyip, o faturalara konu malları teslim almadığını savunmuştur. Başka bir anlatımla kısmi itirazda bulunmuştur. İtirazın iptali davası da davalının kabul etmediği faturalarda yer alan alacağa ilişkin olarak açılmıştır. Davalının faturalardan birine konu olan malı aldığını kabul edip, o faturadaki alacağa itiraz etmemesi, takibe konu edilen ve itiraza uğrayan diğer iki faturaya konu malları da teslim aldığı sonucunu doğurmaz. Bu durumda mahkemece davacının dava konusu edilen faturalarda kayıtlı malları davalıya satıp teslim ettiğini kesin delillerle kanıtlaması gerektiği gözetilmeden somut olaya uygun düşmeyen bir takım gerekçelerle ispat külfetinin tayininde de yanılgıya düşülerek eksik inceleme sonucu yazılı biçimde hüküm oluşturulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/663, Karar No: 2011/40417, Tarih: 05.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/663 E.  ,  2011/40417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/95435

MAHKEMESİ : Fatsa Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2008

NUMARASI : 2008/77

SUÇ : Hakaret, Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)-Hakaret suçunun karışılıklı olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 129/3. maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK.nun 223/4.maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, sanık Ş.. Ç.. hakkında hakaret suçundan ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

2)-Karşılıklı hakaret hâllerinde ceza verilmesine yer olmadığı kararının verilmesi; sanığın bu suç nedeniyle yapılan giderleri karşılamaya mahkûm edilmesine engel olmayacağı gözetilmeden, yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMUK.nun 328/1. maddesine aykırı davranılması,

3)-Hakaret suçunun karşılıklı olması nedeniyle sanık Ş.. Ç.. hakkında 5237 sayılı TCK.nun 129/3. maddesi uyarınca ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verildiği halde, davayı vekil ile takip eden katılan lehine vekalet ücretine hükmolunmaması,

4)-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesine göre, kendilerini vekil ile temsil ettiren ve kasten yaralama suçundan beraat eden sanık Ş.. Ç.. ile hakaret suçundan beraat eden sanık N.. Ç.. yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmolunan maktu vekalet ücretinin katılandan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 05/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15217, Karar No: 2010/20272, Tarih: 06.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/15217 E.  ,  2010/20272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki davaya yönelik olarak temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı-karşılık davalı vekili .... ... ve davalı-karşılık davacı vekili... ... 9.11.2010 tarihli dilekçeleriyle temyiz taleplerinden feragat ettiklerinden, temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Taraflara ait temyiz dilekçelerinin yukarıda açıklanan nedenle REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 06.12.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/11323, Karar No: 2018/9122, Tarih: 08.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/11323 E.  ,  2018/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan ... güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip iş yerinin Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği, prime esas kazanca tabi ücretin ne olduğu, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

Somut davada öncelikle mahkemece davacının talebi somutlaştırılmalı, hangi dönemde, hangi adresler ve işverenler yanında, hangi sürelerde, nasıl çalıştığı açıklattırılmalıdır. Bu anlatılanlar ışığında tanık ifadeleri incelendiğinde bir çoğunun soyut ifadeler taşıdığı, davacının hangi tarihte işe başladığı, hangi tarihlerde ara verdiği, işverenin hangi şubelerinde ve adreslerde çalıştığı hususunda yeterli somut beyanlara rastlanılmadığı görülmektedir. Bu sebeple mahkemece, re'sen araştırma ilkesi ışığında; öncelikle belirtilen dönem kapsamında davacının çalıştığı iş yerindeki bordrolu tanıklar ile komşu işyeri tanıkları re'sen belirlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı; davacıya yapılan ödemelere ait kayıtlar ile çalışmaya ilişkin belgeler araştırılmalı ve varsa dosyaya getirtilmeli, iş yerinde çalışan öğretmenler tespit edilip beyanlarına başvurulmalı, davacının çalışmasının tam süreli mi kısmi süreli mi olduğu açıklığa kavuşturulmak suretiyle davacının çalışma süresi belirlenmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'na iadesine, 08.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22523, Karar No: 2017/25309, Tarih: 29.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/22523 E.  ,  2017/25309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müşteki ...'a kendisini ... olarak tanıtarak müştekiye ait arpayı İzmir/Bergama'ya götürmek üzere tıra yüklediği, ancak sanığın söz konusu arpaları müştekinin istediği yere götürmediği, sanığın suçta kullandığı çekici üzerinde takılı ... ve dorse üzerinde takılı ... sayılı plakaların tanık ...'nin sahibi olduğu şirket adında kayıtlı olduğu ve söz konusu plakalara ait ruhsatların olay tarihinden yaklaşık bir ay önce çalındığı, sanığın bu çalıntı plakaları kullanarak teslim aldığı arpaları yerine ulaştırmadığı ve böylece üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın eyleminde kullandığı sahte plakaların Trafik Tescil Müdürlüğü'nün maddi varlıklarından olması karşısında, eylemin TCK’nun 158/1-d maddesi kapsamında kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde basit dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14593, Karar No: 2018/15432, Tarih: 13.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14593 E.  ,  2018/15432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/04/2015 gün ve 2014/833- 2015/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere; şikayetçinin sokak üzerine direksiyon kilidi ile kilitleyerek park ettiği motosikleti çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturması nedeniyle mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmeyerek tebliğnamenin bu husustaki düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13/12/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2352, Karar No: 2020/4924, Tarih: 10.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2352 E.  ,  2020/4924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 01.04.2019 tarih ve 2018/1105 E. - 2019/177 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davacı vekili ile davalı şirket, ... ve ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların yüksek faiz verileceği, paraların istediği zaman iade edeceği vaatleriyle para topladığını, müvekkilinin bir belge karşılığında 26.04.2000 tarihinde 15.650 DM yatırdığını, ancak ortak olmadığını, şirket yöneticilerinin dolandırıcılık suçundan yargılamalarının devam ettiğini savunarak, ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, 15.650 DM karşılığı 15.283,28 TL'den şimdilik 6.500 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 10.739,52 TL daha artırmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacı tarafın, davalı şirketin ortağı olmadığının tespitine, davanın kısmen kabulü ile 6.500,00 TL’nın dava tarihinden itibaren değişen oranlarda hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalılar Bera Holding A.Ş, ..., ..., ...’ndan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı şirket, ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı şirket, ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'nun 41. maddesinde 25.03.1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması Ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu Ve 3182 Sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'a aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31.12.2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 06.12.2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29.06.1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13.01.2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekili ve davalı şirket, ... ve ... vekili temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.