muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/2040, Karar No: 2024/5046, Tarih: 20.11.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2024/2040
Karar	No : 2024/5046                                                                       
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN TARAFLAR   :
DAVACI	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Kaymakamlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...	 
İSTEMİN KONUSU	: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ            :
Dava konusu istem: ... Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde usta öğretici olarak görev yapan davacının okulla ilişiğinin kesilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
                   İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 14/11/2022 tarih ve E:2022/1388, K:2022/5441 sayılı bozma kararına uyularak; davacı hakkında düzenlenen tutanaklarda, okulda bulunmakla birlikte okulun farklı yerlerinde vakit geçirdiği iddialarına ilişkin hususların, tutanakların tarihi de gözetilerek, eğitim öğretim yılının sonrasına tekâbül ettiği ve soruşturma kapsamındaki ifadelerden anlaşıldığı üzere, davacının görev tanımıyla uygun olmayan nevresim değiştirme, perde takma veya çamaşırhane hizmetleri gibi görevler verilmesine yönelik olduğu ve bu hâliyle davacının görevinde başarısız olduğunun ortaya konulamadığı, bununla birlikte, hangi statüde görev yapılırsa yapılsın, kamu görevini üstlenen kişilerin, herhangi bir mazeretinin bulunması veya amirin izin vermesi halleri dışında görevine devam etmesi gerektiği, usta öğretici olarak görev yapan davacının, sözleşme süresi boyunca ve sözleşmede öngörüldüğü şekliyle görevine sürekli bir biçimde devam etmek zorunda olduğu, somut olayda 11/08/2014 ve 13/08/2014 tarihli tutanaklarda hiçbir mazeret ileri sürmeksizin göreve gelmediği tespitlerine yer verilen davacının, anılan tarihlerde göreve geldiğine yönelik somut bir tespit bulunmadığı ve davacı tarafından dava dilekçesi veya soruşturma ifadesinde, anılan tarihlerde göreve geldiğine yönelik bir iddia ileri sürülmediği gibi, belirtilen tarihler için herhangi bir mazeretinin bulunduğuna yönelik bir belgenin de dosyaya sunulmadığının görüldüğü, bu nedenle, dava konusu işlemde öne sürülen 2 gün mazeretsiz olarak göreve gelmeme fiili nedeniyle göreve son verilmesinin ilgili mevzuat hükümlerine göre mümkün olduğu, mazeretsiz ve izinsiz olarak göreve gelmeme hususunun da dosyadaki bilgi ve belgelerle sübuta erdiği ve bu hâliyle davacının sözleşmesinin feshedilebilmesi için gerekli şartların var olduğu, bu durumda, usta öğretici olarak görev yapan davacının, 11/08/2014 ve 13/08/2014 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak göreve gelmemesi nedeniyle sözleşme hükümlerine aykırı hareket ettiği anlaşıldığından, sözleşmesinin feshine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle  davanın reddine karar verilmiştir.
 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARININ ÖZETİ:

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARININ ÖZETİ:
     	  Davacı tarafından; dava konusu işlemin mevzuata ve hukuka aykırı olduğu belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
	Davalı idare tarafından; davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek, Mahkeme kararının vekalet ücreti yönünden kaldırılması gerektiği  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARININ ÖZETİ        : Taraflarca savunma verilmemiştir.
 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ    : ...
DÜŞÜNCESİ	  : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME   :
 Davacının temyiz istemi yönünden;
	İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Karar, davalı idarenin temyiz istemi yönünden incelendiğinde;
		2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa, Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır. 
Anılan Kanun maddesinin gerekçesinde; temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıkların da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği, bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.
Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 31. maddesinin yargılama giderleri konusunda yollamada bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmış; 326. maddesinde, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği hüküm altına alınmıştır.

Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 31. maddesinin yargılama giderleri konusunda yollamada bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmış; 326. maddesinde, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği hüküm altına alınmıştır. 
1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun "Avukatlık Ücreti" başlıklı 164. maddesinde; avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği, 168. maddesinin son fıkrasında; avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı kurala bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden; davalı idarenin davayı avukat aracılığıyla takip ettiği ve vekilin dosyaya katkı sunduğu, davanın reddine hükmedildiği, buna karşın kararda, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmakta olup, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuki isabet görülmemiştir. 
Ancak, bu husus, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan, temyize konu kararın hüküm fıkrasının, "...istinaf başvurusunun reddine.." ibaresinden sonra gelmek üzere "kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 10.500,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan  alınarak davalı idareye verilmesine," ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilmesi gerekmektedir. 
KARAR SONUCU	       :
             Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin ... İdare Mahkemesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının hüküm fıkrasının yukarıda belirtilen şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4.  Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/11/2024 tarihinde oybirliğiyle   karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/13511, Karar No: 2024/6558, Tarih: 20.11.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas	No : 2023/13511
Karar    No : 2024/6558
DAVACI	: ... Başkanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı  (E-Tebligat)
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU	: 29/08/2023 tarih ve 32394 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Turizm Tesislerinin Niteliklerine İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 2 ve 6. maddelerinin iptali istenmektedir.
DAVACININ İDDİALARI       : Dava konusu Yönetmelik hükümleriyle turizm yatırım belgesi alınmasına ve pansiyonlara ilişkin belirsiz ve hukuka aykırı düzenlemeler yapıldığı,  ilgili kurum ve kuruluştan hangi kapsamda uygunluk belgesi alınacağının belirsiz hale geldiği, ilgili kurum ve kuruluşun inisiyatifine bağlı olarak uygunluk yazısı verilebilmesinin önünün açıldığı, değişikliğin kamu taşınmazlarının herhangi bir kritere bağlı olmaksızın özel kullanımlara tahsis edilmesine ve ilgili kurum ve kuruluşlar nezdinde yapılacak değerlendirmeler yönünden de farklı uygulamalara neden olabileceği, kamu taşınmazları yönünden turizm yatırımı belgesi verilmesinin sınırları belli olmayan bir yöntemle sübjektif değerlendirmelerde bulunabilecek ilgili kurum veya kuruluşun kararına bırakılmasının hukuki belirlilik ilkesine aykırı olduğu,  Yönetmeliğin 24. maddesinde yapılan değişiklikle 3 ile 10 oda arasında oda sayısına sahip pansiyonlar için yatma fonksiyonu dışında herhangi bir kriter getirilmediği, oda sayısı 10 ve üzeri olan pansiyonlarda değişiklikten önce tüm pansiyonlar için getirilen, oturma, yemek ve kahvaltı ihtiyacını karşılayabilecek alan ve yemek ihtiyacının işletme tarafından karşılanmaması halinde, yemek ihtiyacını karşılayabilecek basit mutfak düzenlemesinin bulunabileceğinin düzenlendiği ve ve giriş holü düzenlemesinin de kaldırıldığı, değişikliğin aynı maddenin birinci fıkrasında yer alan pansiyon tanımına aykırı olduğu, neredeyse her yapının herhangi bir kriter aranmaksızın sadece yatma işleviyle pansiyona dönüştürülebilmesinin mümkün hale getirilmiş olduğu, değişikliğin bilimsel ve teknik veriye dayanmadığı ve  Yönetmeliğin “tesisler arasında standart birliğin sağlanması, kalitenin korunması, sürekliliğinin sağlanması ve yükseltilmesi” şeklindeki amacına ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

DAVALININ SAVUNMASI	 : Dava konusu değişikliğin herhangi bir belirsizliğe yol açmadığı, tüm turizm tesislerinin dava konusu Yönetmeliğin birinci kısmının üçüncü bölümünde  yer alan genel asgari nitelikleri sağlamak zorunda oldukları, konaklama tesisi türündeki tesislerin ise ilaveten Yönetmeliğin ikinci kısmının birinci bölümünde yer alan konaklama tesislerinin asgari niteliklerini sağlamak zorunda oldukları, pansiyonların konaklama tesisi türünde oldukları, dolayısıyla hem turizm tesislerinin genel niteliklerini hem de konaklama tesislerinin asgari niteliklerini taşımak zorunda oldukları, iptali istenilen değişikliklerin tesisler arasında standart birliğinin sağlanması açısından olumsuzluk oluşturmayacağı, “pansiyon turizm işletmesi belgesi” taleplerinde mahalli idare tarafından imar planına uygun olarak düzenlenen pansiyon konulu işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile davalı idareye başvurulması gerektiği dolayısıyla her yapının pansiyon ruhsatı alarak davalı idareden “pansiyon turizm işletmesi belgesi” alabileceği iddiasının yersiz olduğu savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davanın ehliyet yönünden reddi gerektiği düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dava dilekçesi 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca incelendikten sonra gereği görüşüldü:   
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
 Turizm Tesislerinin Niteliklerine İlişkin Yönetmelik'in (asıl Yönetmelik) 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde, "Turizm yatırımı belgesi verilmesi için yapılan başvurularda aşağıda belirtilen bilgi ve belgeler aranır: ... 
Yatırımın kamu taşınmazı üzerinde yapılması durumunda; ilgili kurum veya kuruluşun uygunluk yazısı." düzenlemesine yer verilmiş iken 29/08/2023 tarih ve 32394 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Turizm Tesislerinin Niteliklerine İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in (Yönetmelik değişikliği) 2. maddesi ile söz konusu bentte yer alan "yatırımcı, yatırım süresi, türü, sınıfı ve kapasitesi konularında" ibareleri yürürlükten kaldırılmış, asıl Yönetmelik'in 24. maddesinin 2. fıkrasında, "Pansiyonlarda; 
a) Giriş holü,
b) Oturma, yemek ve kahvaltı ihtiyacını karşılayabilecek kapalı mahal (yazlık tesislerde bir kısmı açık olabilir), 
c) Yemek ihtiyacının işletme tarafından verilmemesi durumunda, pansiyon mutfaklarında ihtiyacı karşılayacak sayıda; buzdolabı, pişirme ve ızgara donanımı, bulaşık yıkama, hazırlık ve malzeme istif yerleri, servis malzemeleri ve dolapları bulunur." düzenlemesine yer verilmiş iken Yönetmelik değişikliğinin 6. maddesi ile söz konusu fıkra, "On oda ve üzeri kapasiteye sahip pansiyonlarda; oturma, yemek ve kahvaltı ihtiyacını karşılayabilecek alan ve yemek ihtiyacının işletme tarafından karşılanmaması durumunda, yemek ihtiyacını karşılayabilecek basit mutfak düzenlemesi bulunur." şeklinde yeniden düzenlenmiş, bunun üzerine itirazen incelenen dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
Anayasa'nın 135. maddesinde, "Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları; belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ile ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlakını korumak maksadı ile kanunla konulan ve organları kendi üyeleri tarafından kanunda gösterilen usullere göre yargı gözetimi altında, gizli oyla seçilen kamu tüzel kişilikleridir." hükmüne yer verilmiştir. 
6235 sayılı Türk Mühendis ve Mimarlar Odaları Birliği Kanunu'nun 2. maddesinde ise, Birliğin kuruluş amacı; "Mühendislik ve mimarlık mesleği mensuplarının, müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleriyle ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hâkim kılmak üzere meslek disiplinini ve ahlâkını korumak için gerekli gördüğü bütün teşebbüs ve faaliyetlerde bulunmak..." şeklinde belirlenmiştir.
Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Mimarlar Odası Ana Yönetmeliği'nin "Amaç" başlıklı 1. maddesinde, bu Yönetmelik'in amacının, Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Mimarlar Odasının amaçları, örgütlenmesi, işlev ve işleyişine ilişkin usul ve esasları düzenlemek olduğu, "Kapsam" başlıklı 2. maddesinde, bu Yönetmelik'in, Mimarlar Odasının üyeleri, organlarının görev ve yetkileri, şube ve temsilcilikler, mali hükümler ve oda seçimlerine ilişkin düzenlemeleri kapsadığı, "Odanın Amaçları" başlıklı 6. maddesinde ise, Odanın başlıca amaçlarının;
a) Mesleki alanda ülke ve kamu çıkarları ile uluslararası gelişmeler çerçevesinde çalışmalar yapmak, mesleğin ve üyelerin değişen toplumsal ve ekonomik yapı içindeki değişen konumlarını izlemek, tespit etmek, değerlendirmek, mesleğin ve üyelerin görev, yetki ve sorumluluklarını düzenlemek, ulusal ve uluslararası ölçekte mesleğin gelişmesini izlemek ve sağlamak,
b) Meslek onurunu ve üye haklarını korumak,
c) Ülke içinde ve dışında tüm resmi ve özel kuruluşlarla işbirliği yaparak, mesleğin uygulama ve kuram alanında gelişmesini sağlamak üzere her türlü etkinliklerde bulunmak; bilimsel ve teknik evrakı inceleyerek gereken mesleki denetimleri yapmak, 
d) Mimarlık uygulamasıyla ilgili standart ve normları, yönetmelik ve teknik şartnameleri araştırmak ve incelemek, gerekli düzenlemeleri yapmak,
e) Eğitim kurumlarıyla işbirliği yaparak mesleki eğitimin gelişmesine katkıda bulunmak,
f) Üyeler arasındaki dayanışmayı sağlamak ve haksız rekabeti önlemek,
g) Mimarlık kültürünün korunmasını ve geliştirilmesini sağlamak, bu doğrultudaki başarılı çalışmaları özendirmek olduğu düzenlenmiştir.

d) Mimarlık uygulamasıyla ilgili standart ve normları, yönetmelik ve teknik şartnameleri araştırmak ve incelemek, gerekli düzenlemeleri yapmak,
e) Eğitim kurumlarıyla işbirliği yaparak mesleki eğitimin gelişmesine katkıda bulunmak,
f) Üyeler arasındaki dayanışmayı sağlamak ve haksız rekabeti önlemek,
g) Mimarlık kültürünün korunmasını ve geliştirilmesini sağlamak, bu doğrultudaki başarılı çalışmaları özendirmek olduğu düzenlenmiştir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, iptal davalarının idari işlemler hakkında yetki, sebep, şekil, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılacağı belirtildikten sonra ilk inceleme konularının belirlendiği 14. maddenin 3. fıkrasının (c) bendinde, dilekçenin ehliyet yönünden inceleneceği, 15. maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise, bu hususta Kanun'a aykırılık görülmesi halinde davanın reddedileceği hükme bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İptal davasının subjektif ehliyet koşulu olan "menfaat ihlali", doktrin ve içtihatlarda dava konusu işlemle davacı arasında kurulan  kişisel, meşru, güncel bir menfaat ilişkisi olarak tanımlanmaktadır. Sözü edilen menfaat ilişkisinin varlığı ve sınırları  her olayda yargı yerince uyuşmazlığın niteliğine göre  belirlenmektedir.
İptal davaları, idarenin hukuka uygun davranmasını sağlayan en önemli denetim araçlarından olmakla birlikte her idari işleme karşı herkes tarafından iptal davası açılmasının idari işlemlerde istikrarsızlığa neden olmaması ve idarenin işleyişinin bu yüzden olumsuz etkilenmemesi için, dava konusu edilecek işlem ile dava açacak kişi arasında belli ölçüler içinde menfaat ilişkisi bulunmasını öngören yasakoyucu, iptal davaları için "menfaat ihlali"ni, subjektif ehliyet koşulu olarak getirmiştir.
İptal davasının içtihat ve doktrinde belirlenen hukuki nitelikleri göz önüne alındığında, idare hukuku alanında tek yanlı irade açıklamasıyla kesin ve yürütülmesi zorunlu nitelikte tesis edilen işlemlerin, ancak bu idari işlemle doğrudan meşru, kişisel ve güncel bir menfaat ilgisi kurulabilenler tarafından iptal davasına konu edilebileceğinin kabulü zorunludur. Aksi halde, her idari işlemle dolayısıyla da olsa bir menfaat ilgisi kurulmak suretiyle dava açılmasını kabul etmek, dava konusu edilecek işlem ile dava açacak kişi arasında belli ölçüler içinde menfaat ilişkisi bulunması şartının ihlali sonucunu doğurur.
Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının genel düzenleyici işlemlere karşı sadece kuruluş kanunlarında gösterilen amaçları doğrultusunda dava açma ehliyeti bulunmaktadır. Nitekim konuyla ilgili yasal düzenlemelerde de, bu kuruluşların amaçları dışında faaliyette bulunamayacaklarına açık bir biçimde yer verilmiştir.

Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının genel düzenleyici işlemlere karşı sadece kuruluş kanunlarında gösterilen amaçları doğrultusunda dava açma ehliyeti bulunmaktadır. Nitekim konuyla ilgili yasal düzenlemelerde de, bu kuruluşların amaçları dışında faaliyette bulunamayacaklarına açık bir biçimde yer verilmiştir.
Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği (TMMOB) ve bu Birliğin bir üyesi olan Mimarlar Odasının kuruluş amacı; mühendislik ve mimarlık mesleği mensuplarının, müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleriyle ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hâkim kılmak ve meslek disiplinini ve ahlakını korumaktır.	Bu kapsamda, Birlik kapsamındaki her meslek odasının amacının, Kanun'da belirtilmiş faaliyet alanlarının kendi mesleklerini ilgilendiren kısımları ile sınırlı olduğu kuşkusuzdur.
Yine, yukarıda hükmüne yer verilen gerek 6235 sayılı Kanun gerekse TMMOB Mimarlar Odası Ana Yönetmeliği uyarınca Mimarlar Odasının faaliyet alanı mimarlık mesleğine yönelik iş ve işlemlerle sınırlıdır.
Yönetmelik değişikliğinin dava konusu iki maddesinin; kamu taşınmazı üzerinde yapılan turizm yatırımlarına ilişkin turizm yatırımı belgesi başvurularında ilgili kurum ve kuruluştan alınması gereken uygunluk yazısının ihtiva etmesi gereken bilgilere ve pansiyonlarda bulunması gereken çeşitli kullanım maksatlı bir kısım ünitelere ilişkin olduğu, turizm yatırımı ya da pansiyonların yapılaşma koşulları, mimari özellikleri veya buna benzer konulara ilişkin herhangi bir düzenleme içermediği görülmektedir. 
Bu durumda, davacı Odanın kuruluş amacı ve faaliyet alanı ile dava konusu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, anılan düzenlemelerin davacı Odanın menfaatini etkilemediği, bu nedenlerle  davacının subjektif dava açma ehliyetinin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1. DAVANIN EHLİYET YÖNÜNDEN REDDİNE,
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
	3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca .... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,    	
	4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya ve davalıya iadesine,
7.  Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 20/11/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca .... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,    	
	4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya ve davalıya iadesine,
7.  Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 20/11/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :
	Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 56. maddesinde; "Herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek Devletin ve vatandaşların ödevidir. Devlet, herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak; insan ve madde gücünde tasarruf ve verimi artırarak, işbirliğini gerçekleştirmek amacıyla sağlık kuruluşlarını tek elden planlayıp hizmet vermesini düzenler. Devlet, bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlarından yararlanarak, onları denetleyerek yerine getirir." 63. maddesinde; "Devlet, tarih, kültür ve tabiat varlıklarının ve değerlerinin korunmasını sağlar, bu amaçla destekleyici ve teşvik edici tedbirleri alır.
" 125. maddesinde; "İdarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolu açıktır." 135. maddesinde ise; "Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları; belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ile ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlakını korumak maksadı ile kanunla kurulan ve organları kendi üyeleri tarafından kanunda gösterilen usullere göre yargı gözetimi altında, gizli oyla seçilen kamu tüzel kişilikleridir." hükümleri yer almaktadır.