muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3041, Karar No: 2007/4097, Tarih: 29.03.2007

12) Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 3116 Sayılı Yasaya göre 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki komisyonunca, Akdeniz makisi olarak tesbit edilmişse de, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) orman rejimi dışına çıkarma işleminin iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın 1947 yılında kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği belirlenmiştir. Ancak bu işlemler göz önünde bulundurulmadan, dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu 199 sayılı parsel, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ifrazen pay sahibi olanlar adına tapuya tescil edilmişse de, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulamasının yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünün bulunmadığı gibi, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edildiği üzere "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir." Anayasanın 169 ve 170

.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edildiği üzere "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir." Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler, özel yasalarına tabi tutulmuş, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmündedir. bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz. Yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davalarında görevi Adliye Mahkemelerine vermiştir. (M.Y.- Md. 1025.(933)). Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman

sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceğinden, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından, 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle, aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ...'ın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2600, Karar No: 2022/9650, Tarih: 27.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2600 E.  ,  2022/9650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10479, Karar No: 2017/9227, Tarih: 24.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/10479 E.  ,  2017/9227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haksız olarak sona erdirildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, hafta tatili, bayram genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hüküm altına alınan alacakların, ıslah dilekçesi ile artırılan kısımlarına uygulanması gereken faizi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kısmi ıslahta dava dilekçesinin sadece miktar yönü düzeltilmiş olup, dava dilekçesinin diğer kısımlarının geçerli olduğunun kabulü gerekir. Başka bir anlatımla, dava dilekçesinin faiz ile ilgili kısmı ıslahla artırılan miktar için de geçerlidir. Davacının faiz talebini ıslah dilekçesinde tekrar etmesinin anlamı yoktur. Aksi halde dava dilekçesinin miktar dışındaki tüm unsurlarına ıslah dilekçesinde de yer verilmesi gerekir ki, kısmi ıslahta bunun gereksizliği ortadadır.

Kısmi ıslahta dava dilekçesinin sadece miktar yönü düzeltilmiş olup, dava dilekçesinin diğer kısımlarının geçerli olduğunun kabulü gerekir. Başka bir anlatımla, dava dilekçesinin faiz ile ilgili kısmı ıslahla artırılan miktar için de geçerlidir. Davacının faiz talebini ıslah dilekçesinde tekrar etmesinin anlamı yoktur. Aksi halde dava dilekçesinin miktar dışındaki tüm unsurlarına ıslah dilekçesinde de yer verilmesi gerekir ki, kısmi ıslahta bunun gereksizliği ortadadır.

Somut olayda, davacı davasını ıslah ederek talep miktarını bilirkişi raporuna göre artırmış fakat ıslah edilen kısımlara ilişkin olarak faiz talebinde bulunmamıştır. Islaha konu usul işlemi dava dilekçesi olup, davacının dava dilekçesindeki diğer unsurların aynen devam ettiği yönünde iradesinin mevcut olduğu, bunun ayrıca ve özel olarak belirtilmesinin gerekmediği kabul edilmelidir. Dava konusu miktarın artırılması suretiyle davanın kısmen ıslahı ile ek dava bazı yönlerden benzerlik gösterse de, esas itibariyle farklı müesseseler olduklarından ıslahla ilgili sorunların yine ıslah müessesi çerçevesinde çözümlenmesi gerekir. Başka bir anlatımla kısmi ıslahla ortaya çıkan hukuki sorunların ek dava müessesi ile çözümlenmesi her zaman doğru olmaz. Bu bağlamda temerrüt dolayısıyla faizin başlangıcı ve zamanaşımına ilişkin sorunların çözümü yönünden kısmi ıslah ile ek dava paralellik göstermekte ise de, ek davada faize karar vermek için gereken talep şartı kısmi ıslahta aranmamalıdır. Başka bir anlatımla, dava dilekçesinde faiz istenmiş olması kaydıyla, miktar artırmak suretiyle yapılan kısmi ıslahta ayrıca faiz istenmesi gerekmez. Hal böyle olunca, ıslah edilen alacak miktarları yönünden de faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendi çıkarılarak yerine; “Davanın KISMEN KABUL KISMEN REDDİ ile;

a) Davacının kıdem tazminatının kabulü ile; 5.937,75 TL iş akdinin fesih tarihi olan 30/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

b) Davacının ihbar tazminatının kabulü ile; 1.562,40 TL'den 50,00 TL'sinin dava tarihinden; kalan 1.512,40 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

c) Davacının yıllık izin ücret alacağının kabulü ile; 3.069,00 TL'den 50,00 TL'sinin dava tarihinden; kalan 3.019,00 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

b) Davacının ihbar tazminatının kabulü ile; 1.562,40 TL'den 50,00 TL'sinin dava tarihinden; kalan 1.512,40 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

c) Davacının yıllık izin ücret alacağının kabulü ile; 3.069,00 TL'den 50,00 TL'sinin dava tarihinden; kalan 3.019,00 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

d) Davacının ücret alacağı talebinin kabulü ile; 2.527,93 TL'den 50,00 TL'sinin dava; kalan 2.477,93 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

e) Davacının hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve fazla mesai alacağı talebinin reddine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24.04.2017gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12813, Karar No: 2014/14286, Tarih: 24.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12813 E.  ,  2014/14286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : ... Cumhuriyet Başsavcılığı

HÜKÜMLÜ : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 12. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine, yapılan kolluk araştırmasına ve cezaevinde alınan kendi beyanına göre cezaevine girmeden önceki son adresinin “... Mahallesi .... Sokak No:...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1000, Karar No: 2018/4156, Tarih: 31.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1000 E.  ,  2018/4156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... ve Ark. - ... Apartmanı Yönetim Kurulu Başkanlığını Temsilen ...

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin oturdukları apartmanın alt katındaki dükkanda kiracı olan davalı tarafından pasta, börek vb. gıda maddelerinin imalat ve satış işlemlerinin yapıldığını, başlangıçta sadece satış amaçlı olarak kiralanan taşınmazda sonrasında imalat da yapılmaya başlandığını, dükkanın yan tarafından dışarıya baca yapıldığını, sabahın erken saatlerinde başlayan imalat faaliyetinin çıkardığı gürültü, koku ve dumandan tüm bina sakinlerinin rahatsız olduğunu, bu durumun çekilmez bir hale geldiğini, davalının faaliyetlerinin kanunlara ve yönetim planı hükümlerine aykırılık oluşturduğunu beyan ederek; davalı işyerinin oluşturduğu koku, duman ve gürültü sebebiyle öncelikle davalının tahliyesine, olmadığı takdirde işletme ve imalat faaliyetilerinin durdurularak müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; bozma öncesi 07.10.2013 tarihli gerekçeli kararda; davanın kısmen kabul kısmen reddine, davaya konu iş yerinde oluşan kötü koku ve dumanın ana yapının batı-kuzey cephesine montajı yapılacak galvanizli borulardan oluşan havalandırma sistemi ile çatı üst kotununun üzerine çıkartılmasına, bu hususta davalıya kararın kesinleşmesinden itibaren 15 gün süre verilmesine, kesin süre içerisinde gerekli işlem yapılmadığı taktirde davacı tarafça yapılmasına ve bedelinin davalıdan alınmasına, diğer talepler yönünde davanın reddine karar verilmiş, bu hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, hüküm Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2014/1401-2014/5429 E-K sayılı ilamı ile "634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinde kat maliklerinin 4/5'inin yazılı razısı olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişiklik yapılamayacağı, davalının iş yerlerinde sürdürdüğü faaliyet ile ilgili izin (ruhsat) almış olmasının da bu durumu değiştirmeyeceği, ikinci keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, önerilen havalandırma tertibatının onaylı mimari projeye aykırı olup mahkemece de anayapının projesi dışına çıkılarak batı-kuzey cephesine havalandırma sistemi yerleştirilmesinin ancak kat maliklerinin 4/5'inin verecekleri bir kararla mümkün olabileceği; kat maliklerince verilmeyen bir iznin hakim tarafından verilmesinin ve projeye aykırı bir değişikliğin hakim kararıyla yaptırılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle anayapının batı-kuzey cephesine havalandırma sistemi kurulup çatı üst katına çıkarılmasına karar verilemeyeceği, dava konusu bağımsız bölümlerde ve anayapıda davalı tarafından meydana getirildiği iddia olunan gürültü, ses, koku, duman ve aşırı sıcağın mevcut olup olmadığı, mevcut ise bunların ne gibi önlemlerle giderilebileceği, yeniden uzman bir bilirkişi kurulu oluşturmak suretiyle ayrıntılı olarak tespit ettirilerek bu önlemlerle rahatsızlık verici durumların giderilememesi halinde dava konusu faaliyetin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken,

-2-

2017/1000 - 2018/4156

teknik incelemeye dayanmayan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulünün yerinde olmadığı" gerekçesiyle bozulmuştur.

-2-

2017/1000 - 2018/4156

teknik incelemeye dayanmayan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulünün yerinde olmadığı" gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuş, bozma ilamı doğrultusunda mahkemece keşif yapılarak, bilirkişi raporu hazırlatıldıktan sonra; davanın kısmen kabulü ile; davalı "..." isimli iş yerindeki imalat faaliyetlerinin durdurulmasına karar verilmiş, bu hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, hüküm Yargıtay ... . Hukuk Dairesinin 2015/6892-9616 E-K sayılı ilamı ile "Dava konusu bağımsız bölümde yapılan pişirme işlemi nedeniyle çıkan kokunun rahatsızlık verebileceği hususunun bilirkişi raporunda da sabit olup, bunun için ve oluşabilecek tepsi vs. gürültüsü için projeye aykırılık oluşturmayacak şekilde alınması gereken önlemlerin ayrıntılı olarak araştırılıp alınacak bu önlemlerle ve gerektiğinde işyerinin tavan, taban ve duvarlarında koku, gürültü ve sesi önleyici yalıtım vs. yapılmak suretiyle rahatsızlığın giderilmesi mümkün ise bu önlemlere hükmedilmesi, aksi halde davalının faliyetinin sona erdirilmesine hükmedilmesi gerekirken, bu hususta yeterli inceleme yapılmadan faaliyetin sona erdirilmesine karar verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece bir kez daha bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuş, bozma ilamı doğrultusunda keşif yapılarak, bilirkişi raporu hazırlatıldıktan sonra mahkemece; davaya konu yerde halen pişirme işlemlerinin devam ettiği, taşınmaz içine yapılabilecek olan yalıtımın ancak gürültü ve sesi önleyip oluşan kokuyu önlemesinin mümkün olmadığı ve bu kokunun apartman sakinleri için çekilmez bir hale geldiği, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 18.maddesi uyarınca, kat maliklerinin gerek bağımsız bölümlerini gerekse eklenti ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak ve özellikle birbirlerini rahatsız etmemek, birbirlerinin haklarını çiğnememekle karşılıklı olarak yükümlü oldukları gerekçesiyle; davanın kısmen kabul kısmen reddine, davalı ... isimli iş yerindeki imalat faaliyetlerinin durdurulmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kullanırken verilen rahatsızlığın giderilmesi, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Dava; kullanırken verilen rahatsızlığın giderilmesi, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Tapuda; Kayseri ili, Melikgazi ilçesi, Hürriyet mahallesi, 5340 ada, 3 parselde kayıtlı olup, ... adresinde mukim ve faaliyet gösteren "... Unlu Mamuller" adlı işletmenin satış faaliyetleri haricinde unlu mamullere ilişkin imalat faaliyetlerinin de bulunduğu, bu faaliyetlerin koku, gürültü, ısı gibi rahatsızlıklara neden olduğu, yönetim planının 9c ve 9d maddelerinde bu konuda yasaklamaların mevcut olduğu anlaşılmakla; dosya kapsamı ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 31/05/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12167, Karar No: 2014/22750, Tarih: 16.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/12167 E.  ,  2014/22750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında hükmolunan cezaların süresine göre savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Oluş ve dosya kapsamına göre; 2013 yılı nisan ayı içerisinde sanığın katılanın yanında çalışmayı bıraktıktan sonra ağabeyi olan...'in katılanı arayarak işyerine çağırdığı ve kendisine katılanın sanığa 150.000-TL borcu olduğunu söylediğini beyan ettiği, katılanın bundan rahatsız olduğu, ancak herhangi bir ödeme yapmadığı, bu olaydan bir süre sonra sanığın katılanı telefonla arayarak Nişantaşı'nda alışveriş merkezinde buluşmayı teklif ettiği, katılanın da korkarak oraya gittiği, sanığın 150.000-TL para ödemesi gerektiği yönünde katılana baskı yaptığı ve "bunu yapmazsan önce seni, sonra oğlunu indiririm, sonra eşini öldürürüm ve daha sonrada bütün parayı alırım" diyerek tehdit ettiği, katılanın korkarak 85.000-TL para ödeyebileceğini, bu parayı ödedikten sonra peşini bırakmasını söyleyerek 30.000-TL parayı nakit olarak ödediği, geri kalan 55.000-TL'yi de temin ederek sanığın Garanti Bankasındaki hesabına 26/04/2013 tarihinde havale çıkardığı, tekrar sanık ile görüşerek artık kendisini rahatsız etmemesi gerektiğini söylediği ancak sanığın tekrar arayarak 65.000-TL daha borcu olduğunu söyleyerek tehditlerine devam ettiği, sanığın katılanı arayarak ağabeyi...'in yanına gitmesi gerektiğini söylemesi

üzerine katılanın...' in yanına giderek onunla konuştuğu ve ona tehditler sona erecekse 65.000-TL daha vermeye razı olduğunu ifade ettiği, sanığın katılanı telefon ile arayarak 15.000-TL peşin vermesi kalanını da çek olarak vermesi gerektiğini söylemesi üzerine kendisinin ertesi gün sanığın ağabeyi...'e 15.000-TL nakit para ödeyip Finansbank A.Ş. Şubesinin çekini 27 Kasım 2013 vadeli olarak düzenleyip 50.000-TL bedelli çeki...'e verdiği, ayrıca sanığın katılana telefonla “acil 4.000 TL paraya ihtiyacım var, verdiğim hesaba gönder, yoksa iyi olmaz” şeklinde mesaj atarak para istemesi sonucu, katılanın “4000 TL'yi veririm fakat çekin hesabından düşerim” diyerek 12/09/2013 tarihinde Ayvalık Akbank A.Ş. Şubesine sanık hesabına 4.000-TL daha para gönderdiği,