muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/778, Karar No: 2013/353, Tarih: 10.01.2013

Davalı ... vekili, müvekkilinin imzasını içermeyen hiç bir belgeyi kabul etmediklerini, takip ve alacak dayanağı belgelerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalılar İnci ve ... vekili, alacak talebine konu belgelerin bir çoğundaki imzaların müvekkiline ait olmadığını, bunların dışında kalan müvekkillerine ait imzaları içeren belgelerin ise borç doğurucu nitelikte olmadıklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin ticari defterlerinde kayıtlı olan ödemelerle ilgili olarak tevsik edici bir belge ibraz edilmediği, ibraz edilen belgelerin ise (335=personel borçlar) ve (330=ortaklara borçlar) muhasebe hesap kodu ve ismiyle davacı şirketçe kayıt altına alındığı, 335 hesap kodu ile yapılan kayıtların, şirket adına hizmet veren personellerin vermiş oldukları hizmet karşılığında tahakkuk eden ücretleri ve ücret ödemelerinin takip edildiği kayıtlar olduğunu, 330 hesap kodu ile yapılan kayıtların ise ortakların şirkete vermiş olduğu borç paraların ve bu borç paraların geri ödenmesinin takip edildiği kayıtlar olduğunu, yani davacı ticari defter ve kayıtlarına göre sunulan belgelerin davacı şirketin alacağına ilişkin yapılan ödemelere değil, davalıların davacı şirketteki alacakları karşılığı yapılan ödemeleri gösterdiğinin tesbit edildiği, davacı şirketin alacağının şirket defter ve kayıtlarında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, davacının kötü niyeti ispatlanamadığından davalılar lehine haksız takip tazminatı takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili, davalı ... vekili ve davalılar İnci ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalılar İnci ve ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalılar İnci ve ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990.00 TL vekalet ücretinin taraflardan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 7,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 10.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5449, Karar No: 2013/8485, Tarih: 29.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5449 E.  ,  2013/8485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../.../2011 tarih ve 2009/147-2011/917 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkillerinin alacaklısı olduğu ... ... Müdürlüğünün 2003/2606 Es. Sayılı dosyasında davalılardan ... ve ...'ın borçlu olduklarını, davalı borçlulardan ...'a ait ... adet gayrimenkuldeki hisselerinin satıldığını, bu satış bedellerinin dahi ... dosyasına yatmadığını, gayrimenkul üzerinde bulunan diğer ... dosyalarına sonuçlandığını, bir başka deyişle haczedilen malların borcu ödemeye yetmediğini, borçlu tarafından ....şahsa devredilen bir gayrimenkul için tasarrufun iptali davası açıldığını fakat aciz vesikası alınmadığından davanın reddine karar verildiğini, bu arada davalıların borçları çok fazla olduğundan borçlu davalıların aldıkları arsaları yakın akrabaları ve ....şahıslar üzerine devrettiklerini, davalıların alacaklılarına zarar vermek kastı ile ... ticaret sicilide 540733 sicil numarasında kayıtlı Yükselen Emlak Inş.Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. Kurduklarını bu şirketin %... hissesinin ... dosyası borçlusu ...'a, %... hissesinin kızı ...’a, %55 hissesinin eşi ...'a, %... hissesinin ...'a ait olduğunu, borçlu davalı ...'ın ilk ... yıl süre ile şirket müdürü olarak seçildiğini, kurulan bu şirketin en büyük hissedarı olan davalı ...'ın hayatının hiçbir döneminde çalışmadığını ve hiç bir geliri olmadığının bilindiğini bu durumda davalı şirketin alacaklı olan davacıyı zarara sokmak için kurulduğunun anlaşıldığını, tüzel kişilik perdesi altında faaliyetlerini bu şekilde devam ettirdiklerini iddia ile tüzel kişilik perdesinin kaldırılarak ... ... Müdürlüğünün 2003/2606 Es. Sayılı dosyasından olan alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili ... ... Müdürlüğünün 2003/2606 Es. Sayılı dosyasında yapılan takibin kesinleştiğini, bu dosyanın borçluları olan müvekkilleri ... ve ...'ın mallarının haczedildiğini bir kısmının satıldığını, şirketteki hisselerine de haciz konulduğunu, her türlü yasal hakkını kullanan davacının ayrıca alacağını borçlu olmayan ....kişilerden talep etmesinin doğru olmadığını, takip dosyasında borçlu olmayan kişilerin de bu şekilde borçlu duruma getirilmesinin mümkün olmadığını,savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;aynı şirketteki borçluların hisselerinin aynı alacak nedeniyle haczedildiği bu durumda şayet diğer ortakların şirkete koydukları herhangi bir sermaye yok ise davacı tarafın borçluların diğer ortaklar adına sermaye koyduklarını bir başka deyişle bu şekilde bağışta bulunduklarını iddia ile borçluların bu tasarrufunun iptali davası açması gerektiği, tüzel kişilik perdesinin aralanması ile sermaye şirketlerinde ortakların ortaklık borçlarından şahsen ve sınırsız olarak sorumlu tutulmasının amaç edinildiği, dava konusu olayda ise tam tersine ortakların şahsi borçlarından limited şirket ve diğer ortakların sorumlu tutulmaya çalışıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9963, Karar No: 2014/7514, Tarih: 04.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9963 E.  ,  2014/7514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7044, Karar No: 2014/618, Tarih: 21.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7044 E.  ,  2014/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/01/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3895, Karar No: 2015/22278, Tarih: 25.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/3895 E.  ,  2015/22278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/40156

MAHKEMESİ : Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2011

NUMARASI : 2011/134 (E) ve 2011/410 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

08/04/2010 tarihli Vergi Dairesi görevlileri ile o esnada işyerinde bulunan tanık H..Ö..'ın imzasını taşıyan Tutanak'ta suça konu içki şişelerinin işyerinde standta ve satışa sunulmuş olduğunun yazılı olması ile sanık savunmaları ve tanıkların beyanları nazara alındığında, tutunak mümziileri de dinlenip sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8511, Karar No: 2018/2920, Tarih: 19.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8511 E.  ,  2018/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/04/2015 gün ve 2014/176-2015/70 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/03/2016 gün ve 2015/8174-2016/2779 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış '...'' markasının sahibi olduğunu, davalının müvekkilinin '...'' ambalaj markası ile iltibas yaratacak şekilde aynı içerikte ve aynı/benzer ambalajda ... ibaresiyle peynirli kraker ve bisküvi ürettiğini, müvekkilinin davaya dayanak tescilli '...'' ambalaj markasını ve ürününü davalının taklit ettiğini ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitini ve önlenmesini, davalının kullandığı ürünler ile birlikte bu ürünlerin bulunduğu ilan, reklam, broşür, afiş ve sair her türlü tanıtım malzemesinin, basılı kağıtlar ve faturalar ile sair her türlü ticari evrakın ve bu şekilde bastırılmış olan materyalin ve benzeri vasıtaların hüküm kesinleştiğinde imhasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14360, Karar No: 2015/12503, Tarih: 10.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14360 E.  ,  2015/12503 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasında ... Asliye Hukuk ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davaya konu taşınmazın tapu kaydına, malik olarak görünen ... oğlu ... soyisminin eklenmesi istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, davanın tapu kaydı düzeltim davası olmayıp, isim benzerliği nedeniyle tapuya başka birinin malik olarak yazılması sonucu oluşan yanlışlığın düzeltilmesi isteminden kaynaklı tapu iptali tescil davası olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince ise, davanın tapuda isim tashihi davası olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 383. maddesine göre, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemeleridir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Bu tür işler, 6100 sayılı HMK'nın 382/9-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usûlüne göre sulh hukuk mahkemesinde görülür. (17.H.D. 03.03.2014 tarih ve 2013/17412 E. - 2014/4694 K. sayılı ilâmı)

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını kural olarak tapu maliki ile mirasçıları açabilir. TMK'nın 702. maddesinin son fıkrası uyarınca elbirliği mülkiyetinde ortaklardan herhangi biri de tek başına murisin kimlik bilgilerinin düzeltilmesini isteyebilir.

Somut olayda, davacı büyük dedesi olduğunu iddia ettiği ... oğlu ...'in soyadının "Işık" olarak tapu kaydına eklenmesi talebi ile dava açmıştır. Aşamalardaki beyanlarında da tapu maliki olan Haydar oğlu Selim'den intikal eden taşınmazlardan yararlanamadıklarını, öncelikle tapuda paydaş olarak görünen ölü ...soyadının Işık olarak eklenmesini ve daha sonra adına intikalin sağlanmasını istemiştir. Olayları anlatmak taraflara hukukî nitelendirme hâkime aittir. Dosya kapsamından tapuda paydaş olarak görünen ölü ...'in (... oğlu) Soyadı Kanunundan önce vefat ettiği, bu halde soyadının eklenmesi mümkün değil ise de çoğun içinde azda vardır kuralı gereği, tapu paydaşı ... oğlu ...'in davacının büyük dedesi... ....olduğunun tespiti talebi olduğu, adına tescilin yapılmasına ilişkin beyanların tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde taşınmazı kullanmasının sağlanmasına yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda dava tapuda pay sahibi olan kişinin miras bırakanı olduğunun tespiti talebine ilişkin olup HGK'nın 2013/14 - 2403 E. - 2014/750 K. ve 2013/14 - 1909E. - 2014/618 sayılı ilâmları dikkate alınmak suretiyle davanın HMK'nın 382. maddesi uyarınca çekişmesiz yargı niteliğinde değerlendirilerek aynı Kanunun 383. maddesi uyarınca davanın sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10141, Karar No: 2011/5914, Tarih: 16.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10141 E.  ,  2011/5914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2009 tarih ve 2007/264-2009/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “LANCOME” ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalıların ise bu markayı taşıyan taklit parfümleri Kapıkule Gümrüğünden sevkederken yakalandıklarını, taklit parfümlere Kapıkule Gümrük Müdürlüğünde el konulduğunu, davalılardan araç sürücüsü ... ile taşıyıcı firma olan davalı Bakırcı İthalat İhracat şirketinin ve ihracatçı firma Başarı Tekstil Şirketinin bundan sorumlu olduğunu, davalılar eyleminin marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu, müvekkilinin bu olaydan dolayı marka imajının zedelendiğini, manevi kaybının oluştuğunu ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ile haksız rekabetin tepsine, önlenmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle davalılardan tahsiline, parfümlerin toplatılarak imhasına ve hüküm özetinin ilanına kara verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, gümrükte ele geçen dava konusu parfümlerin orijinal olmadıkları, üzerlerinde 125616 nolu ve 105360 nolu LANCOME markalarının bulunduğu, marka taklidi sahte ürünler olduğu, dava konusu taklit parfümleri üretip gümrüğe sevk edilmesi eyleminin, 556 sayılı KHK nın 9 ve 61. maddeleri gereğince marka tescilinden kaynaklanan haklara tecavüz oluşturduğu, dava konusu taklit parfümlerin ele geçirildiği tır aracını kullanan davalı ...’ın, dava konusu taklit parfümleri taşımak suretiyle markaya tecavüz eyleminin asli faillerinden olduğu, davalı ... ve İhracat Şirketi’nin, Borçlar Kanunun 55. maddesi gereğince davalı gerçek kişiyi çalıştıran sıfatıyla meydana gelen zarardan sorumlu olduğu, diğer davalı ... Şirketinin ise dava konusu taklit parfümleri, beyanname harici olarak ve dava konusu ürünlerin dışındaki diğer ürünlerin beyannamesini vermek suretiyle taklit parfümlerin yurtdışına ihracı için birlikte hareket ettikleri, 556 sayılı KHK nın 61/1-e maddesi gereğince

markaya tecavüz fiillerine iştirak yardım ve teşvik ettikleri hangi şekil ve şartlarda olursa olsun bu fiillerin yapılmasını kolaylaştırdıkları ve böylece ürünlerin ele geçirildiği tır aracını kullanan davalı dışında, dava konusu sevkiyatın göndericisi olan davalı ... Şirketi ile gerçek kişi davalıyı istihdam eden ve basiretli bir tacir gibi davranmayan davalı ... şirketinin meydana gelen zarardan birlikte sorumlu oldukları, 799 kolideki 45664 adet parfümün miktarı dikkate alındığında bu boyuttaki ve miktardaki taklit ürünlerin taşıyıcı ve gönderici firmanın bilgileri dışında ihraç için gümrüğe sevk edilmelerinin hayatın olağan akışına uygun görülmediği, davalıların eylemlerinin aynı zamanda Türk Ticaret Kanunu 57/5 maddesi anlamında haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı markasını taşıyan taklit parfümlerin davalılarca temin edilerek yurtdışına gönderilmek üzere gümrüğe sevk edilmesi eyleminin her davalı yönünden ayrı ayrı haksız olduğunun tespitine, davalıların davacının marka hakkına tecavüz fiillerinin durdurulmasına, davalıların bu haksız rekabetlerinin ayrı ayrı menine, davacının marka hakkına tecavüzlerinin de ref ve menine, haksız rekabetin neticesi olan maddi durumun ortadan kaldırılmasına bu amaçla dava konusu LANCOME markalı taklit ürünlerin ihracatının, satışa arz edilmesinin önlenmesine, gümrükte el konulmuş bulunan dava konusu LANCOME markalı taklit parfümlerin karar kesinleştikten sonra imhasına ve takdiren 10.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, karar özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 459,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19017, Karar No: 2014/13400, Tarih: 29.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19017 E.  ,  2014/13400 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... 2-... 3-... Elektrik İnşaat San. ve Tic.Ltd.Şti. aralarındaki dava hakkında Bakırköy 10. İş Mahkemesi'nden verilen 21.05.2013 günlü ve 2010/292-2013/471 sayılı hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1) Davalılardan ... Elektrik İnşaat San. ve Tic.Ltd.Şti. adına gıyabi hükmün birlikte çalışanına tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre; hükmi şahıslara tebligat selahiyetli mümessillerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de, tebliğ yapılacak bu kişiler herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ orada hazır bulunan memur ve müstahdemlerinden birine yapılır.

25.01.2012 tarih ve 28184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 21. maddesinde ise; tüzel kişi adına, tebligatı kabul edecek kişi herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde bulunmadığı veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olduğu takdirde tebliğin orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde vazife itibariyle tüzel kişinin yetkilisinden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu kabil işlerle vazifelendirilmiş biri olması gerektiği, bunların da bulunmadığı tebliğ mazbatasında tespit edilmek şartıyla o yerdeki diğer memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.12.2011 tarih ve 2011/21-882 Esas, 2011/767 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, Tebligat Kanunu'nun 13 üncü maddesinde, kendisine tebligat yapılacak şahısların derecelendirildikleri görülmektedir. Bir kere, hükmi şahıslar namına kendilerine tebligat yapılabilecek salahiyetli mümessiller mutad iş saatlerinde işyerlerinde bulundukları ve o sırada evrakı bizzat alacak durumda oldukları takdirde memur ve müstahdemlere tebligat yapılamaz. Saniyen, memur veya müstahdemlere tebligat yapılabilecek hallerde de, önce kendisine tebligat yapılacak şahsın, şirketin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde vazife itibariyle muhatap hükmi şahsın mümessilinden sonra gelen veya evrak müdürü gibi esasen bu işlerle tavzif edilmiş bir kimse olması . Böyle bir kimsenin bulunmaması halindedir ki (bu durum tebliğ mazbatasına dercedilmek suretiyle) o yerdeki diğer bir memur veya

müstahdeme tebligat yapılabilir. Daha önce kendisine tebligat yapılması gereken kimselerin bulunmadıklarını veya tebligatı bizzat alamayacak durumda olduklarının ispatı bakımından mazbatada yer alacak kayıt bilhassa önemlidir (E. Moroğlu, Makalelerim I, İstanbul 2001, s. 4-5).