muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2745, Karar No: 2020/6916, Tarih: 05.11.2020

Ne var ki, dava konusu 548, 551 ve 614 parsel sayılı taşınmazların tapuda halen vaat borçlularının kök murisi İsa oğlu ... adına tam paylı olarak kayıtlı olduğu, 852 ve 854 parsel sayılı taşınmazlarda da satış vaadine konu payların tapuda halen vaat borçlularının kök murisi İsa oğlu ... adına kayıtlı olup intikal işlemi yapılarak paylı mülkiyete dönüştürülmesine kadar bu taşınmazlar ve paylar üzerinde tescil hükmü kurulması mümkün olmadığından mahkemece, anılan taşınmazlar yönünden satış vaadi sözleşmesinin ifa olanağının bulunmadığı; dava konusu 645 ve 788 parsel sayılı taşınmazlarda ise satış vaadi borçlularının ya da murislerinin payının bulunmayıp, satış vaadinde bulunmayan bir kısım davalılar ile murislerinin paylarının bulunduğu anlaşıldığından, bu taşınmazlar yönünden de davaya konu satış vaadi sözleşmesine dayalı olarak tapu iptali ve tescil talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de davanın reddi sonucu itibariyle doğru olduğundan, dava konusu 548, 551, 614, 645, 788, 852 ve 854 parsel sayılı taşınmazlar yönünden de HUMK’un 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Öte yandan mahkemece, dava konusu 275, 611, 625, 642, 781, 785, 850 ve 853 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu taşınmazlardan 275 ve 611 No'lu parsellerin tapuda halen vaat borçlularının kök murisi İsa oğlu ... adına tam paylı olarak kayıtlı olduğu, 850 ve 853 No'lu parsellerde de satış vaadine konu payların tapuda halen vaat borçlularının kök murisi İsa oğlu ... adına kayıtlı olup intikal işlemi yapılarak paylı mülkiyete dönüştürülmesine kadar bu taşınmazlar ve paylar üzerinde tescil hükmü kurulması mümkün olmadığından; dava konusu 625, 642, 781 ve 785 No'lu parsellerde ise satış vaadi borçlularının ya da murislerinin payının bulunmayıp, satış vaadinde bulunmayan bir kısım davalılar ile murislerinin paylarının bulunduğu anlaşılmakla, bu taşınmazlar yönünden de davaya konu satış vaadi sözleşmesine dayalı olarak tapu iptali ve tescil talep edilemeyeceğinden mahkemece, belirtilen taşınmazlar hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilerek tapu iptali ve tescil hükmü kurulması doğru görülmemiştir.

4-Dava konusu 549, 550, 612 ve 613 parsel sayılı taşınmazlar yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Her ne kadar mahkemece, anılan taşınmazların tapuda kanal vasfıyla kayıtlı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de kanal vasfındaki bu taşınmazların, tapuda gerçek kişiler adına kayıtlı olduğundan satış vaadi sözleşmesine konu edilebileceği gözetilmeksizin, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

4-Dava konusu 549, 550, 612 ve 613 parsel sayılı taşınmazlar yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Her ne kadar mahkemece, anılan taşınmazların tapuda kanal vasfıyla kayıtlı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de kanal vasfındaki bu taşınmazların, tapuda gerçek kişiler adına kayıtlı olduğundan satış vaadi sözleşmesine konu edilebileceği gözetilmeksizin, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Ancak, 3083 sayılı yasa kapsamında 06.09.2019 tarihinde yapılan toplulaştırma işlemleri sonucunda belirtilen taşınmazların muhtelif parsellere ifraz edilerek tapu kayıtlarının kapatıldığı ve satış vaadi borçlusu olan davalılar ..., ..., ..., ... ile bir kısım davalıların murisleri Semiha Yurt, Fatma (Cengiz) Kümet ve ...'in taşınmazlardaki paylarının yeni oluşan parsellere aktarıldığı anlaşıldığından mahkemece, ifrazen oluşan bu parsellerin güncel tapu kayıtları incelenmek suretiyle adı geçen davalılar ile bir kısım davalıların murislerine ait payların hangi parsellere aktarıldığının tespit edilmesi ve daha sonra satış vaadine konu bu paylara ilişkin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile belirtilen taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

5-Dava konusu 668 ve 669 parsel sayılı taşınmazlar yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Her ne kadar mahkemece, anılan taşınmazların da tapuda kanal vasfıyla kayıtlı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de kanal vasfındaki bu taşınmazlar, tapuda gerçek kişiler adına kayıtlı olması nedeniyle satış vaadi sözleşmesine konu edilebileceğinden ve her iki taşınmazda da satış vaadi borçluları olan ..., ..., ... ve ...ile satış vaadi borçlusu olan bir kısım davalıların murisi Fatma (Cengiz) Kümet'in 56/6144'er; yine satış vaadi borçluları olan ...'in 21/6144 ve ...'in 14/6144 payının bulunduğu, belirtilen taşınmazların toplulaştırma işlemine tabi tutulmayıp tapu kayıtlarının halen açık durumda olduğu ve satış vaadi sözleşmesinin bu taşınmazlar yönünden ifa kabiliyetinin bulunduğu anlaşıldığından mahkemece, belirtilen taşınmazlar yönünden davanın kabulüne ve satış vaadi borçluları ile murisleri adına kayıtlı payların iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

6-Bunun yanı sıra mahkemece, 463 parsel sayılı taşınmazın dava dışı Hazine adına kayıtlı olduğu gerekçe gösterilerek bu taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de anılan taşınmazın davacı tarafça davaya konu edilmediği, satış vaadi borçlusu olan davalıların ve murislerinin de taşınmazda payının bulunmadığı anlaşıldığından, dava konusu olmayan 463 parsel sayılı taşınmaz yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiş; açıklanan tüm bu nedenlerle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (I) Nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile bir kısım dahili davalıların sair temyiz itirazlarının reddine; (II) Nolu bendin 1. ve 2. maddelerinde açıklanan nedenlerle, bir kısım dahili davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile dava konusu 626, 643, 644, 782, 786, 787, 851, 548, 551, 614, 645, 788, 852 ve 854 parsel sayılı taşınmazlar yönünden hükmün gerekçesinin DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA; 3, 4, 5 ve 6. maddelerinde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ve bir kısım dahili davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile dava konusu 275, 611, 625, 642, 781, 785, 850, 853, 549, 550, 612, 613, 668 ve 669 parsel sayılı taşınmazlar yönünden temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.11.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21261, Karar No: 2007/22079, Tarih: 26.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/21261 E.  ,  2007/22079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı K. O. vekili tarafından diğer borçlu yanında keşideci D. İ. hakkında da kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçilmiştir.

İcra mahkemesince takip alacaklısı K.  O.'un çek arkasındaki isminin yanında ve altında imzasının bulunmadığı belirtilmiş, sonradan araya yazıldığı ifade edilerek adı geçenin yetkili hamil olmadığı sonucuna varılmıştır.

Dairemizce gerek görülerek getirtilip incelenen çek aslının arka yüzünde, K.  O.'un ilk ciranta A. Ç. 'ten sonra ve onun cirosuyla çeke hamil olduğu anlaşılmış her ne kadar bir sonraki ciranta C. Y. 'ın soyadı üzerine isabet etmiş olsa da imzasının bulunduğu da tespit edilmiştir. K.  O.'un cirosunun (araya yazıldığı) iddiası ise icra mahkemesinde incelenemeyeceği için, adı soyadı yazılı ve imzası bulunan takip alacaklısının yetkili hamil olduğunun kabulü gerekir.

O halde şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7945, Karar No: 2011/7818, Tarih: 04.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/7945 E.  ,  2011/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 04/07/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu, 16/02/2008 günlü haberde, "Müdür Bey'den rüşvetçi yeğene ödül gibi tayin" başlığı altında: "... ... Bölge Müdürü ...'ın aynı kurumda elektrikçi olarak çalışan yeğeni 44 yaşındaki ..., 2005 yılının Mayıs ayında bir şantiyeyi sahte evrakla elektrik abonesi yapıp 650 YTL alırken suçüstü yakalandı...., "nitelikli dolandırıcılık" suçundan girdiği cezaevinde yaklaşık bir yıl kaldı...Geçen yıl cezaevinden tahliye olan ..., önce ... işletmesinde yine elektrik ustası olarak göreve başladı. Kısa bir süre sonra da ...'a ödül gibi tayin yapıldı. ..., şimdi ... İşletme Müdürlüğü'nde "Hat Bakım Şefi" olarak görev yapıyor....'ın bu göreve atanmış olması, kurum içerisinde tepkilere neden oldu" ifadelerine yer verilmiştir.

Yine, dava konusu 20/02/2008 günlü haberde ise, "Uslanmaz yeğene gözaltı" başlığı altında:

"... Elektrik Dağıtım A.Ş. Bölge Müdürü ...'ın rüşvetten tutuklanıp bir yıl cezaevinde yattıktan sonra ... İşletmesine "bakım şefi" olarak atanan yeğeni ..., polisin yaptığı bir operasyonla yine gözaltına alındı.Yeğen ... ile birlikte gözaltına alınan 17 kişi, polisteki ifadelerinin ardından serbest bırakıldı..." sözlerine yer verilmiştir.

Davacı, haberdeki konular ile ilgisi bulunmadığını; yeniden işe başlatmanın kurum içi tasarruf niteliğinde olduğunu; haberde adı geçeni korumadığını ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, haberlerin gerçek olduğunu ve hukuka uygun bulunduğunu savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının akrabalık ilişkisi nedeniyle haberlere konu edilmesinin ve kullanılan ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar ise, haberlerin gerçek olduğunu ve hukuka uygun bulunduğunu savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının akrabalık ilişkisi nedeniyle haberlere konu edilmesinin ve kullanılan ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı ile haberde adı geçen dava dışı ...'ın akraba oldukları; ...'ın nitelikli dolandırıcılık eylemi nedeniyle tutuklandığı ve idare tarafından görevden alındığı; ceza yargılaması sonucunda beraat kararı verilmesi üzerine yeniden işe başlatıldığı; önce ... İli'ne, sonrasında ise ... İlçesi'ne ve davacının oluru ile de ... İli ... İşletme Müdürlüğü'ne atandığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan, dava dışı ...'ın görevi kötüye kullanmak eylemi nedeniyle hakkında soruşturma açıldığı ve kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, haberler gerçek ve güncel konulara ilişkin olup; kamusal yarar da söz konusudur. Konunun kamuoyuna yansıyış biçimi göz önünde tutulduğunda, düşünsel bağlılığın korunduğu da kabul edilmelidir. Açıklanan nedenler karşısında, çatışan yararlar dengesinin davacı aleyhine bozulmadığı ve davalılar yönünden de hukuka uygunluk nedeninin gerçekleştiği benimsenmelidir. Mahkemece, istemlerin tümden reddi yerine kısmen kabulü yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7654, Karar No: 2016/617, Tarih: 19.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/7654 E.  ,  2016/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davalı ...'nın sevk ve idaresinde bulunan, işleteninin diğer davalı şirket olduğu kamyonun, içinde bulunan hafriyatla müvekkillerine ait konuta çarptığını, bunun sonucunda konutun bir kısmının tamamen, bir kısmının da kısmen kullanılamaz hale geldiğini, içinde bulunan eşyaların da kullanılamaz hale geldiğini, harman olarak kullanılan taşınmazın taşlarla dolduğunu, taş duvarın yıkıldığını, ağaçların ve arazinin de büyük bir zarar gördüğünü, olay yerinde tespit yaptırdıklarını, zararları olan toplam 10.649,00 TL'nin davalılardan alınarak tahsilini talep etmiş, ıslahla talebini 12.756,50 TL ye çıkarmıştır.

Davalı ..., hakkında yürütülen soruşturma neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, trafik görevlilerince düzenlenen trafik kazası tespit tutanağında tarafına herhangi bir kusur atfedilmediğini, kazanın yoldan kaynaklanan sorunlardan meydana geldiğini, davacıların yol payını düşünmeden yolun hemen kenarına ev ve duvar inşa ettiklerini, beyan etmiştir.

Davalı....... vekili, davaya konu olayın müvekkili şirketin haberi olmadan diğer davalının başka bir yere malzeme taşıdığı esnada gerçekleştiğini, davacıların iddia ettikleri miktarda bir zarar olmadığını, müvekkil şirketin bilgisi dışında yaşanan bir kazadan sorumlu tutulmaması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu kamyonun davacılara ait eve verdiği ileri sürülen zarara yönelik tazminat davasıdır.

Yargılama sırasında kusur yönünden iki ayrı bilirkişi raporu alınmış,trafik bilirkişisi 17/05/2013 havale tarihli raporda özetle; davalı sürücünün, dağlık, dik, yokuş, dar ve ham yolda, araçtaki ağırlığı tespit edilmemiş yük ile dönüş yapmak için bankete fazla yaklaştığını, mevcut taş duvarın aracın ağırlığını kaldıramadığını, yolda sağa doğru kaymanın olduğunu, sürücünün bu tehlikeyi anlayarak bankete fazla yaklaşmaması gerektiğini, sürücünün dikkatli ve tedbirli davranmayarak KTK 47/1-d 2 maddesindeki "sürücüler trafik güvenliği ile ilgili yasak, kural, zorunluluk veya yükümlülüklere uymak zorundadır" kuralını ihlal ettiğini ve kazada 8/8 oranında kusurlu olduğunu belirtmiş, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin 22/11/2013 tarihli raporunda ise, davalı sürücünün kusursuz olduğu, yol çökmesinin sonuç üzerine %100 (yüzde yüz) oranında müessir olduğu belirtilmiş, mahkemece Adli Tıp Kurumu raporu hükme esas alınarak karar verilmiştir.

Ancak, kusur oranlarına ilişkin mevcut iki rapor arasında çelişki olduğundan, mahkemece raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla İstanbul Teknik Üniversitesi ya da Karayolları Genel Müdürlüğü’nden seçilecek uzman kişilerden oluşacak bilirkişi heyetinden, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine ve şekline göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20790, Karar No: 2015/1325, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/20790 E.  ,  2015/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/2673, Karar No: 2021/6734, Tarih: 24.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/2673 E.  ,  2021/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 29. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17611, Karar No: 2015/3386, Tarih: 03.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17611 E.  ,  2015/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/268-2014/386

Taraflar arasındaki alacak (adi ortaklıktan kaynaklanan kâr payı) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı Y.. Ç.. vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 03.03.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; duruşma için tayin olunan günde, taraflar ve vekilleri gelmediler. Evrak üzerinde işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 21.05.2013 tarihli dava dilekçesinde; davalılardan Y.. Ç.. ile C.. Y.. arasında 13.09.2007 tarihli adi ortaklık sözleşmesi yapıldığını, tarafların 1/2'şer oranında ortak olduklarını; daha sonra, davalı C.. Y..'un, bu ortaklıktan kendisine isabet eden 1/2 payının 2/3 ünü kendi üzerinde bırakarak 1/3 ünü 15.09.2007 tarihinde davacıya devrettiğini; dava konusu adi ortaklığa ilişkin .. Cafe ve .. Çöp Şiş ünvanlı işyerini Y.. Ç..'in işlettiğini, bu adi ortaklıktan dolayı davacıya herhangi bir kâr payı verilmediğini belirterek; davacının ortak olduğu tarihten dava tarihine kadar geçen dönem için, bu işletme kârından şimdilik 10.000 TL nin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiş; davalı Y.. Ç.., ayrıca zamanaşımı ve aktif husumet itirazında bulunmuştur.

Mahkemece; davanın, adi ortaklıktan doğan kâr payı alacağı davası olduğu; sözleşmeden doğan davada zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu, dava tarihi itibariyle bu sürenin geçmediği belirtilerek zamanaşımı itirazı reddedilmiş ve davanın kabulü ile 10.000 TL alacağın, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla, davalılardan Y.. Ç..'in sorumluluğu asıl alacağın 6.286.80 TL lik kısmı ile sınırlı olmak kaydıyla, davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Y.. Ç.. vekili ve davalı C.. Y.. temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, adi ortaklıktan kaynaklanan kâr payı alacağı istemine ilişkindir.

TBK'nun 147/4. maddesi gereğince, bir ortaklıkta, ortaklık sözleşmesinden doğan ve ortakların birbirleri veya kendileri ile ortaklık arasında açılmış bulunan davalar hakkında beş yıllık zamanaşımı uygulanır. (Bk.md.126/4)

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, adi ortaklıktan kaynaklanan kâr payı alacağı istemine ilişkindir.

TBK'nun 147/4. maddesi gereğince, bir ortaklıkta, ortaklık sözleşmesinden doğan ve ortakların birbirleri veya kendileri ile ortaklık arasında açılmış bulunan davalar hakkında beş yıllık zamanaşımı uygulanır. (Bk.md.126/4)

Mahkemece, bu yön gözetilmeden, zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu gerekçe gösterilmek suretiyle bilirkişi raporunda Eylül/2007 tarihinden itibaren Haziran 2013 tarihine dek hesaplanan kâr payına hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19928, Karar No: 2014/4852, Tarih: 26.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19928 E.  ,  2014/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava, haksız hacizden kaynaklanan istirdat istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16303, Karar No: 2016/1715, Tarih: 28.03.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/16303 E.  ,  2016/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün sanık tarafından 01.10.2015, müdafii tarafından 30/09/2015 tarihinde temyiz edilmesinden sonra, sanığın ceza infaz kurumundan gönderdiği 12/10/2015 tarihli dilekçesinde “cezamın onaylanmasını istiyorum” diyerek temyiz isteğinden vazgeçmesinden sonra 14.12.2015 tarihli dilekçesi ile bu vazgeçmeden dönmesinin geçerli bir hukuki nedene dayanmadığı ve bu dilekçesindeki temyiz isteğinin CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra yapıldığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteğinin REDDİNE, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.