muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1442, Karar No: 2014/16816, Tarih: 01.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/1442 E.  ,  2014/16816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında, yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK 31/2 maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim uygulandığı halde, hükümde uygulama maddesinin TCK 31/3 ve indirim oranın 1/3 olarak yazılmış olması yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yağma suçunun sanıklar tarafından aynı anda ve eylem bütünlüğü içerisinde el ve işbirliğiyle hareket edilmek suretiyle iş yerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (d) bendinin yanı sıra (c) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı Yasanın 61.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi ve alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerekirken, yetersiz, oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve bu suç için kurulan hükümde sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 39. maddesi ile uygulama yapılması ve 5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin, 18 yaşından küçük sanığın özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle, bilirkişiye ödenen ücretin Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümlerine aykırı biçimde yargılama gideri olarak sanıklara yükletilmesine karar verilmesi,

Ancak;

İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin, 18 yaşından küçük sanığın özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle, bilirkişiye ödenen ücretin Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümlerine aykırı biçimde yargılama gideri olarak sanıklara yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanıkların yargılama gideri olarak sarfına neden oldukları 6 adet tebligat gideri 20,00 TL, 3 adet posta gideri 2 TL olmak üzere toplam 22,00 TL Mahkeme masrafının, sanıkların neden oldukları payları oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20030, Karar No: 2012/24075, Tarih: 15.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/20030 E.  ,  2012/24075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Gayri Menkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 10/03/1979 gün ve A-1605 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen yere izin almaksızın bina inşa ettiği, bu nedenle mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, suç işleme kastının bulunmadığına; katılan vekilinin, sanık hakkında tayin edilen cezanın ertelenmemesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, bu hak yoksunluğunun tamamen uygulama dışı bırakılması,

2- Sanık hakkında tayin edilen gün para cezasının miktarı belirlenirken, adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken ve denetim süresine hükmedilirken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (d) bendinin başına “5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca” ibaresinin; (e) bendinin başına “5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca” ibaresinin; (h) bendinin başına “5237 sayılı TCK'nın 51/3 maddesi uyarınca”

ibaresinin ve (f) bendinden sonra gelmek üzere hükme “Sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına” cümlesinin eklenmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6929, Karar No: 2019/11973, Tarih: 18.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/6929 E.  ,  2019/11973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...’un 04.10.2012 tarihinde kulağındaki rahatsızlık nedeniyle Dokuz Eylül Üniversitesi Kulak Burun Boğaz Bölümüne muayene olmak için gittiği, burada sanık ... tarafından muayene edildiği, muayene esnasında kulağında acı hissettiği için muayenenin yarım bırakıldığı ve katılana reçete yazılıp bir hafta sonra kontrole çağrıldığı, katılanın ertesi gün kulağından kanlı iltihap gelmesi üzerine özel hastaneye başvurduğu ve kulak zarının delindiğini öğrendiği, katılanın bir önceki gün yapılan müdahale neticesinde kulak zarının yırtıldığından bahisle şikayetçi olduğu olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ...’un bilirkişi raporunun çelişkili olduğuna, sanığın kusurlu olduğuna hakkında ceza verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13568, Karar No: 2016/18415, Tarih: 13.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/13568 E.  ,  2016/18415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 24/03/2010 tarihinde işe başladığını, 26/08/2013'de malulen emekli olana kadar bilfiil çalıştığını, "malulen emeklilik" sebebiyle iş akdinin feshedilmesine rağmen, kıdem ve diğer haklarının verilmediğini, bunun üzerine Malatya 2. İş Mahkemesi'nin 2014/489 esas sayılı dosyası ile işçilik alacaklarına ilişkin dava açtığını, dava açılmasından sonra davalı şirkete ait 44 KY 644 plaka sayılı aracın bedelinin ödenmediği ve 5 gün içinde ödenmesi gerektiği konusunda Malatya 3 Noterliği'nin 34829 yevmiye nolu 31.10.2014 tarihli ihtarnamesinin çekildiğini, davalı şirketten bahse konu aracı noter huzurunda devir aldığını, noter devrinden önce araç bedelinin davalı firmaya eksiksiz ödendiğini ve satın alınan araç ile ilgili herhangi bir borcu kalmadığını, noter huzurunda da tarafların birbirlerinden alacaklı olmadıklarını ifade ettiklerini belirterek, noter satış sözleşmesi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davanın KABULÜNE, Davacının davalıya Malatya 3 Noterliği'nin 25/11/2013 tarih ve 36892 yevmiye Numaralı araç satım sözleşmesi nedeni ile davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece 13.07.2015 tarihli ek karar ile dava konusu miktarın temyiz sınırının altında kaldığı gerekçesiyle davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, davalı bu kararı da süresinde temyiz etmiştir. Davacı, dava açarken harca esas değer olarak 2.000 TL göstermiş, ancak dava dilekçesinde Malatya 3 Noterliği'nin 25/11/2013 tarih ve 36892 yevmiye Numaralı araç satım sözleşmesi nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemiş ve mahkemece kabul edilmiştir. Davalı tarafça davacıya gönderilen Malatya 3 Noterliği'nin 34829 yevmiye nolu 31.10.2014 tarihli ihtarnamede davacının satış sözleşmesi nedeniyle borcunun 5 gün içinde ödenmesi gerektiği belirtilmiş ve miktara yer verilmemiştir. Davacı ve davalı arasında yapılan noter araç satış sözleşmesinde aracın değeri 13.580 TL olarak gösterilmiş olmakla ve mahkemece davacının bu sözleşme nedeniyle borçlu olmadığı tespit edildiğinden dava konusunun değeri 13.580 TL olarak kabul edilmesi gerekir. Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak davalının temyiz itirazları incelenmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA karar verilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin 13.07.2015 tarihli ek kararının kaldırılmasına, 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 74,77 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 13/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1292, Karar No: 2023/7851, Tarih: 13.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/1292 E.  ,  2023/7851 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Yüksel ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Tasarlayarak öldürme, bu suça yardım ve azmettirme, konut

dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, katılan bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 07.07.2015 tarihli ve 2010/176 Esas, 2015/219 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan açılan kamu davalarında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği sanıkların beraatine,

b. Sanıklar ... ile ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçuna azmettirme, sanık ... hakkında bu suça yardımdan açılan kamu davalarında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği sanıkların beraatine,

2. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ile Cumhuriyet savcının temyiz istemi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 14.05.2018 tarihli ve 2018/706 Esas, 2018/2253 Karar sayılı ilâmı ile "Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının dava ve duruşmalardan usulüne uygun haberdar edilmediği, şikayet ve katılma haklarını kullanamadığı" gerekçesiyle bozulmasına,

3. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2019 tarihli ve 2018/180 Esas, 2019/175 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan açılan kamu davalarında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği sanıkların beraatine,

b. Sanıklar ... ile ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçuna azmettirme, sanık ... hakkında bu suça yardımdan açılan kamu davalarında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği sanıkların beraatine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı ve katılan bakanlık vekilinin temyiz istemleri; sanıkların üzerlerine atılı suçların sabit olduğuna, mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

b. Sanıklar ... ile ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçuna azmettirme, sanık ... hakkında bu suça yardımdan açılan kamu davalarında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği sanıkların beraatine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı ve katılan bakanlık vekilinin temyiz istemleri; sanıkların üzerlerine atılı suçların sabit olduğuna, mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Maktul ... ile ...'nın, Murat'ın önceki evliliğinden olma Azad isimli çocuk ile birlikte ... ili Patnos ilçesi Alpaslan mahallesinde yaşadıkları, ...'nın olay tarihinde gece saatlerinde fırında çalıştığı, sabaha karşı 05.00 sıralarında iş bitimi eve geldiğinde maktulü vurulmuş halde bulduğu, polis ve sağlık ekiplerine haber verildiği, maktulün av tüfeği iri saçma tanesi yaralanmasına bağlı kafatası yaygın kırığı ile müterafık beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu öldüğü, maktulün daha önce Nazmiye (Nazan) Sango isimli şahsın ... ile tanışıp arkadaşlık etmesine vesile olması, daha sonra bu olayla ilgili Nazan Sango, Sait Çelik ve Atilla Sango'nun öldürülmesi, bu olayların devamı olarak maktul ...'in de sanıklar Mehmet, Mehmet ..., Metin, Velyettin ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından öldürülmüş olduğu iddiası ile haklarında kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda atılı kasten öldürme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlamaları yönünden mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, otopsi, olay yeri inceleme raporları, iletişimin tespitine ait belgeler, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukuki süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar Mehmet, Mehmet ..., Velyettin, Metin, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümler yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair yönlere ilişkin yapılan incelemede hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümler yönünden;

2. Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümler yönünden;

Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'e yüklenen konut dokunulmazlığını ihlal suçu için kanunda öngörülen cezaların türü ve üst haddine göre, suç tarihi olan 26.09.2009 tarihi ile inceleme tarihi arasında, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 67 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında öngörülen 7 yıl 6 aylık ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmuş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

1. Sanıklar Mehmet, Mehmet ..., Velyettin, Metin, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2018/180 Esas, 2019/175 Karar sayılı kararında katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan bakanlık vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2018/180 Esas, 2019/175 Karar sayılı kararına yönelik katılan bakanlık vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin

birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1491, Karar No: 2014/2581, Tarih: 18.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/1491 E.  ,  2014/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2011/271-2012/593

Davacı O.. A.. vekili Avukat A.. A.. tarafından, davalı İlleri Bankası 3. Bölge Müdürlüğü vdl aleyhine 18/05/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı İ.. M.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı İzsu Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait evin bahçe duvarının kanal çalışmaları sırasında yıkıldığını, bu yıkım neticesinde duvarın üzerinde bulunan 15-20 yıllık sarmaşıklar ile duvarın hemen arkasında bulunan asma ağaçları,orkideler ve bahçe toprağının yok olduğunu, ayrıca duvar üzerinde bulunan güvenlik teli, özel imalat dikmeler ve duvar arkasında bulunan su boruları, çeşmeler, bahçe sürgü kapıları ve giriş kapının da büyük hasar gördüğünü iddia ederek oluşan zararın davalılardan tazminini talep etmiştir.

Davalılardan İ.. M.., zararın kendi çalışmalarından meydana gelmediğini sorumlunun İller Bankası olduğunu beyanla davanın reddini savunmuş, davalı İller Bankası zararın tazmini için yüklenici firmaya bildirimde bulunulduğunu sorumluluğun firmaya ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, yüklenici firma da zararın giderildiğini iddia ederek hakkında açılan davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, her ne kadar davalı İller Bankası aleyhine dava açılmış ise de davalının dava konusu olan sözleşmenin tarafı olmadığı, ihale makamı olan İller Bankasına husumet yöneltilemeyeceği kanaatine varıldığı gerekçesiyle bu davalı hakkında açılan davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine, tazminat talebinin de kısmen kabulü ile diğer davalılardan tazminine karar verilmiştir.