muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1551, Karar No: 2024/6759, Tarih: 20.11.2024

c) Planlar, kademesine ve ölçeğine göre ve yapılış amacının gerektirdiği ayrıntı düzeyinde kalmak koşuluyla alt kademedeki planları yönlendirir. ç) Üst kademe planlar, alt kademesindeki planlara mekânsal nitelikte hedef koyan, yol gösteren ve ilke belirleyen plandır.
" hükümlerine yer verilmiştir. 
	Ayrıca, Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 11.maddesinin 1.fıkrasında, "İmar planlarının yapımı ve değişikliklerinde planlanan alanın veya bölgenin şartları ile gelecekteki gereksinimleri göz önünde tutularak kentsel, sosyal ve teknik altyapıalanlarında bu Yönetmeliğin EK-2 Tablosunda belirtilen asgaristandartlara ve alan büyüklüklerine uyulur.", 21.maddesinin 10.fıkrasında da, "İmar planlarında Ticaret+Konut, Ticaret+Turizm+Konut, Turizm+Ticaret karma kullanım alanlarında konut kullanımına da yer verilmesi halinde, konut kullanım oranları belirtilerek, konut kullanımının gerektirdiği sosyal ve teknik altyapı alanlarının ayrılması zorunludur. İmar planlarında konutun yer aldığı karma kullanımlarda konut kullanım oranının belirtilmediği hallerde en fazla % 30 konut kullanabileceği varsayılır." düzenlemeleri yer almaktadır. 
	Nazım imar planı, nüfus yoğunlukları göstermek ve uygulama imar planlarının hazırlanmasına esas olmak üzere düzenlenen plan, uygulama imar planı ise, nazım imar planı esaslarına göre çizilen ve çeşitli bölgelerin yapı adalarını, bunların yoğunluk ve düzenini, yolları ve uygulama için gerekli imar uygulama programlarına esas olacak uygulama etaplarını ve diğer bilgileri ayrıntıları ile gösteren plan olarak tanımlanmış olup imar planlarına uygun olarak nüfus yoğunlukları ve buna göre sosyal ve teknik altyapısı belirlenmiş alanlarda dava konusu düzenleme ile mevcut imar planında konut kullanım oranı belirlenmemiş ya da konut kullanım oranı %80’in altında belirlenmiş alanlarda sosyal ve teknik donatı alanları arttırılmadan 31/10/2022 tarihinden önce ofis/büro amaçlı yapı ruhsatı düzenlenerek yapımına başlanmış veya yapı kullanma izni düzenlenmiş olan yapılarda, 1/7/2023 tarihine kadar sonuçlanmak kaydı ile konut kullanım oranı %80’i geçmeyecek şekilde kullanım amacı değişikliğine yönelik tadilat ruhsatı düzenlenebileceğine dair düzenlemede, planlanan alanda öngörülen nüfusa göre belirlenen sosyal ve teknik donatı dengesini bozacağından mevzuata uyarlık bulunmamaktadır. Başka bir ifadeyle, imar planı değişikliği yapılmadan imar planı veya Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinde belirlenen konut kullanım oranının tadilat ruhsatı alınmak suretiyle değiştirilmesine dair düzenlemede 3194 sayılı İmar Kanununun 5.maddesine uyarlık bulunmamaktadır.

Nazım ve uygulama imar planlarında karma kullanım olarak belirlenmiş alanın konut kullanım oranına göre belirlenen daimi nüfus ve ticari kullanım oranına göre belirlenen daimi olmayan, hareketli nüfusa göre belirlenen sosyal ve teknik donatı standartlarını bozan düzenlemenin Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 7. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendindeki planların kademelenmesi ve ölçeğine göre ve yapılaşma amacının gerektirdiği ayrıntı düzeyinde kalmak koşuluyla alt kademedeki planları yönlendirir ilkesine aykırı olduğu gibi üst ölçekli imar planlarının alt ölçekli imar planlarına mekansal nitelikte hedef koyma, yol gösterme ve ilke belirleme hükmüne aykırıdır. Buna göre, dava konusu düzenleme, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 11. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen imar planların yapımı ve değişikliklerinde planlanan alanın veya bölgenin şartları ile gelecekteki gereksinimleri göz önünde tutularak kentsel sosyal ve teknik altyapı alanlarında bu yönetmeliğin EK-2 tablosunda belirtilen asgari standartlara ve alan büyüklüklerine uyulur koşuluna da aykırıdır. 
	Diğer yandan, uyuşmazlığa konu düzenleme Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 21. maddesinin 1. fıkrasının 10. bendindeki "İmar planlarında Ticaret+Konut, Ticaret+Turizm+Konut, Turizm+Ticaret karma kullanım alanlarında konut kullanımına da yer verilmesi halinde, konut kullanım oranları belirtilerek, konut kullanımının gerektirdiği sosyal ve teknik altyapı alanlarının ayrılması zorunludur. İmar planlarında konutun yer aldığı karma kullanımlarda konut kullanım oranının belirtilmediği hallerde en fazla % 30 konut kullanabileceği varsayılır.
" düzenlemesine, imar planlarında belirlenen konut kullanımına ilişkin sosyal ve teknik altyapı donatılarının büyüklüğü ve standartlarını yetersiz hâle getireceğinden mevzuata aykırıdır. 
	Bu itibarla, Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğine eklenen Geçici 5. maddesinde, mevzuata uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

" düzenlemesine, imar planlarında belirlenen konut kullanımına ilişkin sosyal ve teknik altyapı donatılarının büyüklüğü ve standartlarını yetersiz hâle getireceğinden mevzuata aykırıdır. 
	Bu itibarla, Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğine eklenen Geçici 5. maddesinde, mevzuata uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
	Açıklanan nedenlerle  31.12.2022 tarih ve 32060 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesiyle Yönetmeliğin 19. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin 5. alt bendine eklenen "açık alanları dahil taban alanları (2) numaralı alt bentte belirtilenlerle birlikte toplamda %3'ü geçmemek, muvakkat yapı ölçülerini aşmamak ve tek binada olmak kaydıyla trafik güvenliği alınarak kamuya ait 112 acil ambulans istasyonu ile aile sağlığı merkezi" düzenlemesinin, aynı bende eklenen 6 numaralı ek bentte yer alan "2500 m² üzeri parklarda parkın işlevini bozmayacak şekilde, açık alanları dahil taban alanları (2) numaralı alt bentte belirtilenlerle birlikte toplamda %3'ü geçmemek, muvakkat yapı ölçülerini aşmamak kaydıyla kamuya ait aile sağlığı merkezi," düzenlemesi yönünden davanın reddi , 31.12.2022 tarih ve 32060 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 8. madesiyle Yönetmeliğin Geçici 5. maddesinin 1. fıkrasının iptali gerektiği düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay  Altıncı Dairesince duruşma için taraflara önceden bildirilen 20/11/2024 tarihinde, davacı vekili Av. ...'in gelmediği ve davalı idare vekili Hukuk Müşaviri ...'ün geldiği, Danıştay Savcısının hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usulüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısının düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip duruşma tamamlandı. Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :

İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY: Davacı TMMOB Şehir Plancıları Odası tarafından, 31.12.2022 tarih ve 32060 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesiyle Yönetmeliğin 'park alanları' başlıklı 19. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin 5. alt bendine eklenen "açık alanları dahil taban alanları (2) numaralı alt bentte belirtilenlerle birlikte toplamda %3'ü geçmemek, muvakkat yapı ölçülerini aşmamak ve tek binada olmak kaydıyla trafik güvenliği alınarak kamuya ait 112 acil ambulans istasyonu ile aile sağlığı merkezi" düzenlemesinin, aynı bende eklenen 6 numaralı ek bentte yer alan "2500 m² üzeri parklarda parkın işlevini bozmayacak şekilde, açık alanları dahil taban alanları (2) numaralı alt bentte belirtilenlerle birlikte toplamda %3'ü geçmemek, muvakkat yapı ölçülerini aşmamak kaydıyla kamuya ait aile sağlığı merkezi," düzenlemesinin ve 8. madesiyle Yönetmeliğin Geçici 5. maddesinin 1. fıkrasında yapılan düzenlemenin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır. 
İLGİLİ MEVZUAT: 
3194 sayılı İmar Kanununun 3. maddesine göre: "Herhangi bir saha, her ölçekteki plan esaslarına, bulunduğu bölgenin şartlarına ve yönetmelik hükümlerine aykırı maksatlar için kullanılamaz." hükmü yer almaktadır.
Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 12. maddesinin 2. fıkrasında: "İmar planlarında; çocuk bahçesi, oyun alanı, açık semt spor alanı, aile sağlık merkezi, kreş, anaokulu ve ilkokul fonksiyonları takriben 500 metre, ortaokullar takriben 1.000 metre, liseler ise takriben 2.500 metre mesafe dikkate alınarak yaya olarak ulaşılması gereken etki alanında planlanabilir." hükmü, 24. maddesinin 2. fıkrasında: "Nazım imar planları üzerinde gösterilen sosyal ve teknik altyapı alanlarının konum ile büyüklükleri, toplam standartların altına düşülmemek, nazım imar planının ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü ve genel işleyişini bozmamak ve hizmet etki alanı içinde kalmak şartı ile ilgili kurum ve kuruluşların görüşü dikkate alınarak uygulama imar planlarında değiştirilebilir." hükmü, 24. maddesinin 3. fıkrasında: "Uygulama imar planlarında, bölgenin ihtiyacına yönelik çocuk bahçesi, yeşil alan, otopark, cep otoparkı, yol boyu otopark, durak cebi, aile sağlık merkezi, mescit, karakol, muhtarlık, trafo gibi sosyal ve teknik altyapı alanlarını altıncı küçük alan gerektiren fonksiyonlar ayrılabilir ve bu fonksiyonların konulması nazım imar planına aykırılık teşkil etmez." hükmü, 23. maddesinin 1. fıkrasında: "Nazım imar planında karar düzeyi ve içerikleri bakımından, uygulama imar planındaki detay kararlar alınmaması esas olup, uygulamaya dönük kararlar uygulama imar planlarında belirlenir." hükmü yer almaktadır.

Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin imar planı ilkelerinin belirlendiği 21. maddesinde, "(10) İmar planlarında Ticaret+Konut, Ticaret+Turizm+Konut, Turizm+Ticaret karma kullanım alanlarında konut kullanımına da yer verilmesi halinde, konut kullanım oranları belirtilerek, konut kullanımının gerektirdiği sosyal ve teknik altyapı alanlarının ayrılması zorunludur. İmar planlarında konutun yer aldığı karma kullanımlarda konut kullanım oranının belirtilmediği hallerde en fazla % 30 konut kullanabileceği varsayılır." denilmektedir.
 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	1-1.12.2022 tarih ve 32060 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesiyle Yönetmeliğin 19. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin 5. alt bendine eklenen "açık alanları dahil taban alanları (2) numaralı alt bentte belirtilenlerle birlikte toplamda %3'ü geçmemek, muvakkat yapı ölçülerini aşmamak ve tek binada olmak kaydıyla trafik güvenliği alınarak kamuya ait 112 acil ambulans istasyonu ile aile sağlığı merkezi" düzenlemesi ile  aynı bende eklenen 6 numaralı ek bentte yer alan "2500 m² üzeri parklarda parkın işlevini bozmayacak şekilde, açık alanları dahil taban alanları (2) numaralı alt bentte belirtilenlerle birlikte toplamda %3'ü geçmemek, muvakkat yapı ölçülerini aşmamak kaydıyla kamuya ait aile sağlığı merkezi," düzenlemesi yönünden;

Davacı	tarafından, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 5. maddesinin 1.	fıkrası (i) bendinde, "Sosyal altyapı alanları: Birey ve toplumun kültürel, sosyal ve rekreatif ihtiyaçlarının karşılanması ve sağlıklı bir çevre ile yaşam kalitelerinin artırılmasına yönelik kamu veya özel sektör tarafından yapılan eğitim, sağlık, dini, kültürel ve idari tesisler, açık ve kapalı spor tesisleri ile park, çocuk bahçesi, oyun alanı, meydan, rekreasyon alanı gibi açık ve yeşil alanlara verilen genel isimdir." hükmü ile 11. maddesinin 1. fıkrasında "İmar planlarının yapımı ve değişikliklerinde planlanan alanın veya bölgenin şartları ile gelecekteki gereksinimleri göz önünde tutularak kentsel, sosyal ve teknik altyapı alanlarında bu Yönetmeliğin EK-2 Tablosunda belirtilen asgari standartlara ve alan büyüklüklerine uyulur

." hükmünün yer aldığı, eğitim, sağlık gibi donatı ihtiyaçları ile yeşil alanların, park alanları sosyal altyapı alanları olarak tariflendiği ve bu alanlar için yine aynı yönetmelik ekinde tariflenen asgari standart ve büyüklüğün sağlaması gerektiği, bu gerekliliğin ise imar planları ile yapılacağı, dava konusu düzenlemede, asgari standarta ve büyüklüğe sahip olması gereken park alanları içerisine aile sağlığı merkezi yapılmasının önü açılırken, park alanının mevcut standartların altında kalmasından ötürü azalan park alanına karşılık park ihtiyacının ne şekilde düzenlenmesi gerektiğine dair bir hüküm içermediği, halihazırda bu park alanları içerisine çay bahçesi, büfe, muhtarlık, güvenlik kulübesi gibi yapıların yapımına izin verildiği bilinmekle birlikte, bu yapılara ek olarak aile sağlığı merkezi yapılması durumunda park için ayrılan alanın daha da azalacağı, aile sağlığı merkezleri için gerekli asgari alan büyüklüğü de göz önüne alındığında, park alanı için gerekli alanların yüksek oranda azalacağı,  bölgenin ihtiyacına bağlı olarak donatı alanlarının ayrılması gerektiği, bu donatı alanlarının ise imar planı ile ayrılmasının mümkün olduğu, donatı alanları ayrılırken yönetmelikteki kriterlere uygun şekilde asgari büyüklüğün hesaplanması ve bu alanların ise hizmet etki alanına bağlı olarak yürüme mesafesinde olması gerektiği, alan ayrımı yapılırken nazım imar planına aykırı şekilde yapılamadığı, donatı alanlarının asgari standartın altında olamadığı, yer değişikliğinde ise yine benzer şekilde standarta uygun şekilde yapılması gerektiği ve nazım imar planının ana kararını, bütünlüğünü bozmadan yer değişikliği yapılabildiği, bu değişikliğin uygulama imar planları ile yapılabileceği, uygulamaya dönük kararların uygulama imar planı ile belirlendiği, nazım imar planında detay kararlar alınmamasının esas alındığı, gerek 3194 sayılı İmar Kanunu gerekse Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinde plan türleri arasında tarif edilen hiyerarşik düzey ve kademeli birliktelik ilkesi içerisinde, nazım imar planı kararlarına aykırılık teşkil etmeyecek şekilde uygulama imar planlarının konusu olan ve küçük alan kullanımı gerektiren muhtelif sosyal ve teknik altyapı alanlarının bu türdeki planlar üzerinde ayrılabileceği hususunun, ölçek farklılıklarından kaynaklı ayrı bir yasal düzenleme olarak ortaya çıktığı, yerleşmenin ve tabii olarak nüfusun gelecekteki ihtiyaçları doğrultusunda toplumsal sağlık hizmetleri için ayrılması gereken fonksiyonların büyüklüğü ve nitelikleri nazım ve uygulama imar planlarında belirlendiği, imar planlarında sağlık hizmetlerine ayrılan bu kullanım alanlarının aksine, salt Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinde yapılan bir düzenleme ile farklı bir kamu kullanımına hizmet edecek park alanları üzerinde aile sağlığı merkezlerinin yer alabileceği hususunun, arazilerin genel kullanılış biçimleri ile gelişme yön ve büyüklüklerinin belirlendiği imar planı kararlarına doğrudan aykırılık teşkil edeceği, toplumun her bir bireyi ile nüfusun farklı yaş

ve uygulama imar planlarında belirlendiği, imar planlarında sağlık hizmetlerine ayrılan bu kullanım alanlarının aksine, salt Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinde yapılan bir düzenleme ile farklı bir kamu kullanımına hizmet edecek park alanları üzerinde aile sağlığı merkezlerinin yer alabileceği hususunun, arazilerin genel kullanılış biçimleri ile gelişme yön ve büyüklüklerinin belirlendiği imar planı kararlarına doğrudan aykırılık teşkil edeceği, toplumun her bir bireyi ile nüfusun farklı yaş gruplarının en temel rekreatif ihtiyaçlarına doğrudan hitap eden ve bu niteliği itibarı ile çok geniş bir perspektifte kamusal bir hizmet sunan park alanlarının büyüklüğünü ve işlevini sınırlayıcı/azaltıcı nitelikte olacak bir biçimde, salt sağlık hizmeti adı altında farklı bir kamusal hizmetin bu alanlar üzerinde ayrılmasının park alanlarının kamusal niteliğinin özüne doğrudan aykırı olduğu  her ne kadar toplumun rekreatif gereksinimleri ile ihtiyaç duyduğu sağlık hizmetleri en temelde toplumsal bir ihtiyaç olarak karşımıza çıksa da gerek idari gerekse nitelikleri itibarıyla tümüyle birbirinden ayrılan farklı kamusal kullanımların olduğu, zira park alanları ile sağlık hizmetlerinin farklı kamu kurumlarının teşekkülü altında yer alan alanlar olduğu, birbirinden ayrı ele alınması gerektiği, yerleşmenin ihtiyaçları doğrultusunda park alanları üzerinde, park kullanımının kamusal niteliği ve kimliğine aykırı olacak şekilde bu alanlar üzerinde aile sağlığı merkezi yapılmasına dair düzenlemenin bir bütün olarak imar mevzuatına aykırı olduğu ileri sürülmektedir

Davalı	idarenin	savunmasında, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun (İDDK) 16.05.2019 tarihli ve YD İtiraz No:2019/342 sayılı kararında özetle; park alanları içerisinde, bu kullanım ile bütünleşik biçimde, parkı kullananların ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla çeşitli tesislerin yapımının mümkün olduğu, parkların orantısız bir şekilde daraltılmasının önlenmesi amacıyla bu yapıların yer alabileceği park alanları ile söz konusu yapıların park içerisinde kaplayacakları alana yönelik somut kriterlerin ortaya konulması gerektiği, dava konusu düzenleme ile parklarda çay bahçesi, büfe, muhtarlık, güvenlik kulübesi gibi tesislerin yer alabilmesi öngörülmüş olmakla birlikte, bu tesislerin yapımının ancak belli yapılaşma koşulları ile 1000 m² ve üzeri park alanlarında mümkün kılınması nedeniyle somut kriterlerin oluşturulduğunun kabulünün gerektiği, park alanları içerisinde yapımı mümkün olan açık havuz/süs havuzu, açık spor ve oyun alanı, genel tuvalet, pergola, kameriye gibi yapıların, tanımı gereği kentte yaşayanların dinlenme ihtiyaçları için ayrılan park alanlarının ayrılmaz bir parçası olduğu ve bunların, park tanımı içerisinde, park ile bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin 19. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin 1 ve 2

. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin 1 ve 2. (trafo dışındaki kısım) alt bentlerin yürütülmesinin durdurulması kararının kaldırılmasına karar verildiği, Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği hükümleri uyarınca sosyal ve teknik altyapı alanlarının planlarla çözümlenmesi gerektiği, bu hususta bir duraksama bulunmadığı, ancak sonradan ihtiyaca binaen bu alanların ayrılması gerektiğinde, idarelerce yerleşik alanlarda sıkıntılar yaşanması ve bu doğrultuda hizmetin eksiksiz yerine getirilmesinin sağlanamaması nedeniyle dava konusu düzenlemeye gidildiği, İDDK'nın anılan kararında yer alan parkların orantısız bir şekilde daraltılmasının önlenmesi amacıyla bu yapıların yer alabileceği park alanları ile söz konusu yapıların park içerisinde kaplayacakları alana yönelik somut kriterlerin ortaya konulması gerektiği değerlendirmesine uygun olarak belediye encümeni kararı ile yapılabilecek söz konusu yapılara ilişkin somut kriterler ve sınırlılıklar getirildiği, dava konusu değişiklik ile aile sağlığı merkezlerinin 2500 m² üzeri ile 5000 m² ve üzeri parklarda yapılabileceği düzenlenerek bu yapıların yer alabileceği parkların belirlendiği, başat şart olarak parkın işlevini bozmayacak şekilde yapılabileceğinin düzenlendiği, park alanları içerisinde kaplayacakları alanlara ilişkin olarak ise; açık alanları dâhil taban alanları (2) numaralı alt bentte belirtilenlerle birlikte toplamda %3'ü geçmemek koşulu getirilerek Yönetmelikte mevcutta bulunan % 3 koşulunun değiştirilmediği, ilave bir alan kullanımı tanımlanmadığı, taban alanının park alanı içerisinde yer alabilecek tüm yapılarla birlikte azami olarak bu oran dahilinde kullanılabileceği, ayrıca muvakkat yapı ölçülerini aşmamak ve tek binada olmak kaydıyla yapılabileceği kuralları getirilerek park alanı içerisinde kaplayabilecekleri alana yönelik somut kriterlerin de ortaya konulduğu, dava konusu düzenleme ile hiçbir keyfi uygulamaya yer verilmeyecek şekilde somut kriterler oluşturulduğu, park niteliğinin korunduğu, park alanlarını daraltacak şekilde ilave bir taban alanı kullanımı öngörülmeyerek aile sağlığı merkezlerinin de mevcutta bulunan % 3 oranı dahilinde yapılabileceği kuralı getirildiği, ihtiyaç halinde anılan şartların her birinin sağlanması durumunda ilgili idarelerce düzenleme kapsamında uygulama yapılabileceği, dava konusu düzenleme ile mülkiyet hakkının kullanılmasına ilişin bir sınırlandırma getirildiği sonucuna ulaşmak hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bütün idari işlemlerin ortak ve mutlak amacının kamu yararı olduğu, idarenin her zaman sürekli, soyut, nesnel ve herkes için geçerli genel hükümler içeren uyulması zorunlu hukuksal işlemleri olarak adlandırılan düzenleyici işlemlerinin tek yanlı bir irade açıklamasına dayandığı ve amacı kamu yararını sağlamak olduğu, yürürlüğe girdikleri tarihten itibaren ileriye doğru hukuksal sonuç doğurduğu savunulmaktadır.

Dairemizce yapılan değerlendirmede aşağıdaki sonuca ulaşılmıştır:
	3194 sayılı İmar Kanununun 1. maddesinde, bu Kanunun, yerleşme yerleri ile bu yerlerdeki yapılaşmaların; plan, fen, sağlık ve çevre şartlarına uygun teşekkülünü sağlamak amacıyla düzenlendiği, 3. maddesinde herhangi bir sahanın, her ölçekteki plan esaslarına, bulunduğu bölgenin şartlarına ve yönetmelik hükümlerine aykırı maksatlar için kullanılamayacağı hükme bağlanmıştır.
3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesinin 3.fıkrasında, "Düzenleme ortaklık payları, düzenlemeye tabi tutulan yerler ile bölgenin ihtiyacı olan yol, meydan, park, otopark, çocuk bahçesi, yeşil saha, ibadet yeri ve karakol, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı öğretime yönelik eğitim tesis alanları, Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık tesis alanları, pazar yeri, semt spor alanı, toplu taşıma istasyonları ve durakları, otoyol hariç erişme kontrolünün uygulandığı yol, su yolu, resmî kurum alanı, mezarlık alanı, belediye hizmet alanı, sosyal ve kültürel tesis alanı, özel tesis yapılmasına konu olmayan ağaçlandırılacak alan, rekreasyonalanı olarak ayrılan parseller ve mesire alanları gibi umumi hizmet alanlarından oluşur ve bu hizmetlerle ilgili tesislerden başka maksatlarla kullanılamaz. Düzenlemeye tabi tutulan alan içerisinde bulunan taşkın kontrol tesisi alanlarının, bu fıkrada belirtilen kullanımlar için düzenleme ortaklık payı düşülmesini müteakip kalan Hazine mülkiyetindeki alanlardan karşılanması esastır. Ancak taşkın kontrol tesisi için yeterli alanın ayrılamaması durumunda, düzenleme ortaklık payının ikinci fıkrada belirtilen oranı aşmaması şartıyla, düzenlemeye tabi diğer arazi ve arsaların yüz ölçümlerinden bu fıkradaki kullanımlar için öncelikle düzenleme ortaklık payı ayrıldıktan sonra ikinci fıkrada belirtilen orana kadar taşkın kontrol tesisi için de ayrıca pay ayrılır. Kapanan imar ve kadastro yollarının öncelikle düzenleme ortaklık payına ayrılan toplam alandan düşülmesi esastır.
" hükmüne yer verilmiştir.
Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 5. maddesinin (i) bendinde de, sosyal altyapı alanları, birey ve toplumun kültürel, sosyal ve rekreatif ihtiyaçlarının karşılanması ve sağlıklı bir çevre ile yaşam kalitelerinin artırılmasına yönelik kamu veya özel sektör tarafından yapılan eğitim, sağlık, dini, kültürel ve idari tesisler, açık ve kapalı spor tesisleri ile park, çocuk bahçesi, oyun alanı, meydan, rekreasyon alanı gibi açık ve yeşil alanlara verilen genel isim olarak tanımlanmış, (k) bendinde ise, teknik altyapı alanları, kamu veya özel sektör tarafından yapılacak elektrik, petrol ve doğalgaz İletim hatları, içme ve kullanma suyu ile yer altı ve yer üstü her türlü arıtma, kanalizasyon, atık işleme tesisleri, trafo, her türlü enerji, ulaştırma, haberleşme gibi servislerin temini için yapılan tesisler ile açık veya kapalı otopark kullanışlarına verilen genel isim olarak tanımlanmıştır.