muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/2969, Karar No: 2024/3844, Tarih: 25.06.2024

(2) Birinci fıkra gereğince değerlendirme yapılırken aşağıdaki hususlar göz önünde bulundurularak işlem tesis edilir:
a) İşletme ruhsatlarının yürürlükte olduğu süre içinde, işletme izinli olarak tespit yapıldığı tarihten geriye doğru son beş yılda üç yıldan fazla bir süre mücbir sebep veya beklenmeyen hal olmadığı halde üretim yapılmadığının tespit edilmesi veya bu üç yıllık işletme izinli olarak geçen süre içerisinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan az olduğunun belirlenmesi hallerinde, teminat irat kaydedilerek ruhsat iptal edilir..." düzenlemesi bulunmaktadır. 
21/09/2017 tarihli ve 30187 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Maden Yönetmeliğinin "Üretim yapılmayan işletme izinli ruhsat sahaları ve tesisler" başlıklı 37. maddesinin 1. fıkrasında, "İşletme izinli ruhsat sahalarında tespit tarihinden önceki son beş yıllık sürenin mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında herhangi üç yıldan fazla bir döneminde üretim yapılmaması veya bu beş yıllık sürenin herhangi üç yılındaki toplam üretim miktarının projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan daha az olması halinde ruhsat sahiplerine Kanunun 24 üncü maddesinin on ikinci fıkrası gereğince idari para cezası verilir. İdari para cezasının uygulanmasından başlamak üzere bu fıkraya aykırı fiilin tekrar tespit edilmesi hâlinde ise ruhsat iptal edilir." düzenlemesine yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Madenlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olması nedeniyle 3213 sayılı Kanun ile özel olarak düzenlendiği, aranmaları ve işletilmelerinin bir takım kurallara bağlandığı, maden mevzuatı hükümleri ile maden sahalarında daha etkin ve sürekli üretim yapılmasının amaçlandığı, sahaların atıl kalmayarak yer altı zenginliklerinin ekonomiye en etkin ve en verimli şekliyle kazandırılması amaçlanmaktadır. Bu nedenle anılan düzenleme ile sahada üretimin devamlılığının sağlanması ve atıl kalmasının önüne geçilmesi amacıyla üretimin yapılmadığı durumlar için bir takım yaptırımlar öngörülmüştür.
Anılan düzenlemede; beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında üç yıldan fazla üretim yapılmayan ruhsatlara uygulanacak yaptırımın, 10/06/2010 yılından değişikliğin yapıldığı 18/02/2015 tarihine kadar teminatın irat kaydedilerek ruhsatın iptal edilmesi olarak düzenlendiği, 18/02/2015 tarihinden değişikliğin yapıldığı 28/11/2017 tarihleri arasında 50.000 TL idari para cezası olduğu, 28/11/2017 tarihinde yapılan değişiklikle de 77.632 TL idari para cezası olarak düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Söz konusu düzenlemede yaptırım uygulanması öngörülen beş yıllık süre içinde üç yıldan fazla üretim yapmama fiili, yıllara sari bir eylemdir. Fiilin gerçekleşmesi için ise; işletme izninin düzenlenmiş olması, tespit tarihinden önceki işletme izninin bulunduğu son beş yıllık sürenin tamamlanmış olması ve bu süre içerisinde herhangi bir üç yılda üretim yapılmamış olması gerekmektedir. İdarece yapılan denetim sonucunda anılan koşulların sağlanması halinde ise tespitin yapıldığı tarihte fiilin gerçekleştiği kabul edilerek, tespit tarihindeki mevzuatın öngördüğü yaptırımın uygulanması gerekeceği kanaatine varılmıştır. 
İlaveten; anılan düzenlemede yer alan ''üç yıldan fazla'' ibaresi uyarınca yaptırım uygulanması için en az üç yıl üretim yapılmamasının yeterli olduğu ve yine aynı ibare herhangi bir üç yılı ifade ettiğinden, üretimin yapılmadığı ve ardışık olmayan herhangi üç yılın olması durumunun, yaptırımın uygulanması için yeterli olduğu anlaşılmaktadır. 
Uyuşmazlıkta; davalı idarece söz konusu sahada yapılan denetimin 25-28/01/2019 tarihleri arasında yapıldığı, yukarıda yer alan 3213 sayılı Kanunun 29. Maddesi uyarınca işletme faaliyet raporunun Nisan ayı sonuna kadar verileceğinin düzenlendiği, idarece yapılan denetim tarihi itibariyle 2018 yılına ilişkin dönemin ise, henüz faaliyet raporunun sunulmamış olmasından dolayı beş yıllık süre hesabına dahil edilmeyerek 2017 yılından başlayarak geriye doğru beş yıllık sürede yapılan üretimler incelenmiş ise de; denetim tarihi olan 2019 yılı Ocak ayı itibariyle 2018 yılı faaliyet döneminin tamamlanmış olduğu, Kanunda yer alan ifadede işletme faaliyet raporunun Nisan ayı sonuna kadar verilmesi gerektiği, söz konusu ifadenin Nisan ayında raporun verilmesi zorunluluğunu değil, üretim yılının bitiminden itibaren Nisan ayının sonuna kadar dört aylık süre içerisinde herhangi bir zamanda sunabileceği, diğer bir ifadeyle Kanunun faaliyet raporunun sunulmasının son gününü işaret ettiğinden, idarece yapılan denetim tarihinde, üretim dönemi bitmiş olan 2018 yılının da beş yıllık inceleme dönemine dahil edilerek denetim yapılması gerekirken, 2018 yılı incelenmeden 2017 yılından itibaren geriye doğru beş yıllık sürenin denetlenmesi sonucu  2013, 2016 ve 2017 yıllarında üretim yapılmadığından bahisle tesis edilen idari para cezası işleminde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Bu itibarla,  davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ...  Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ...  gün ve E:... , K:...  sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 25/06/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
 
KARŞI OY :

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ...  Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ...  gün ve E:... , K:...  sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 25/06/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
 
KARŞI OY :
(X)- Uyuşmazlıkta; idarece 2019 yılı Ocak ayında denetim yapıldığı, 2017 yılından başlayarak geriye dönük beş yıllık sürenin incelenerek idari para cezası işleminin tesis edildiği, 2018 yılı üretim dönemi, denetim tarihi itibariyle tamamlanmış ise de; söz konusu denetimde faaliyet raporu tamamlanmamış/sunulmamış bir döneme ilişkin inceleme yapılamacağı, ne kadar üretim yapıldığının bilgisi/raporu mevcut değil iken davalı idareden, anılan dönemin de dahil edilerek inceleme yapılmasının beklenemeyeceği açıktır.
Bu durumda, denetim tarihinde raporları henüz tamamlanmamış/sunulmamış bir faaliyet döneminin, beş yıllık süre hesabına katılmadan 2017 yılı dahil edilerek geriye dönük beş yıllık sürenin incelenmesi sonucunda 2013, 2016 ve 2017 yıllarında üretim yapmadığı açık olan davacı hakkında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği görüşüyle aksi yöndeki çoğunluk kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2020/6701, Karar No: 2024/3816, Tarih: 25.06.2024

"İçtihat Metni"
           T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2020/6701
Karar  No : 2024/3816
 
Temyiz İsteminde Bulunan (Davacı)   : ... İnşaat Taahhüt San. ve Tic. A.Ş.	  
Vekili	          : Av. ... 
Karşı Taraf (Davalı)	          :...Genel Müdürlüğü 
Vekili	          : Av. ...
İstemin	Özeti:...  İdare Mahkemesinin ...  tarih ve E:..., K:... sayılı kararının hukuka aykırı olduğu öne sürülerek, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti	          : Savunma verilmemiştir.
Danıştay Tetkik Hakimi	          : ...
Düşüncesi				: Temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:
	Dava; davacı şirket tarafından, Kadıköy ilçesi, ...  Mahallesi ... pafta, ... ada ve ...  sayılı parselde yer alan taşınmazla ilgili inşai faaliyet nedeniyle, ruhsat başvurusu esnasında tahakkuk ettirilen 623.133,77-TL katılım payı ve ihtirazi kayıtla peşin olarak olarak ödenen 50.003,80-TL'nin yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Dava; davacı şirket tarafından, Kadıköy ilçesi, ...  Mahallesi ... pafta, ... ada ve ...  sayılı parselde yer alan taşınmazla ilgili inşai faaliyet nedeniyle, ruhsat başvurusu esnasında tahakkuk ettirilen 623.133,77-TL katılım payı ve ihtirazi kayıtla peşin olarak olarak ödenen 50.003,80-TL'nin yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
	İdare Mahkemesince; dava konusu tahsilatın dayanağının, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 94. maddesine göre İçişleri Bakanlığınca hazırlanan Yönetmelik olmayıp, 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un 23. maddesinde verilen yetkiye istinaden hazırlanıp, İSKİ Genel Kurulunca onaylanan İSKİ Genel Müdürlüğü Tarifeler Yönetmeliği olduğu, dayanağı Belediye Gelirleri Kanunu olmayan ya da dayanağını bu Yasa'nın ilgili maddesinden almayan bir işlemin belediyelerce tahsili kararlaştırılan vergi ve benzeri bir mali yüküm ya da bunlarla ilgili bir tarife olarak nitelenmesine imkan bulunmadığı; nitekim, 2560 sayılı Kanun'un 23. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan “…%10’dan aşağı olmayacak nispetinde bir kar oranı esas alınır.” ibaresinin Anayasa’ya aykırılığı itirazını değerlendiren Anayasa Mahkemesi, 26.01.2012 tarih ve E:2011/6, K:2012/16 sayılı kararında, atık sular karşılığı alınacak bedelin niteliğini irdelemiş ve kararda, Mahkemelerince verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı karara da atıf yapmak suretiyle, "su bedelinin su satışı ve kullanılmış suların uzaklaştırılması karşılığında yapılan tarifeye ve abonman sözleşmesine göre alındığı, bu şekilde idare ile birey arasında özel hukuk ilişkisi kurulduğu ve ödenecek bedelin maliyet-kâr esasına göre belirlendiği, dolayısıyla idarece verilen bir hizmet karşılığında tarifeye göre saptanarak alınan bedelin vergi, resim, harç ve benzeri mali yüküm olmadığının" belirlendiği, Uyuşmazlık Mahkemesi tarafından da, .. tarih ve E:..., K:...sayılı karar ile, "... davacı adına kanalizasyon harcamalarına katılma payı bedeli, gecikme zammı bedeli ile KDV bedelinin ödenmesine ilişkin işlemin; gerek su ve kanalizasyon hizmetleri özel bir kanun ile düzenlenmiş olan Denizli Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından tesis edilmiş olması, gerekse taraflar arasında bir abonelik ilişkisinin bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, söz konusu katılma payının, idareyle kişi arasında abonman sözleşmesiyle kurulan özel hukuk ilişkisi çerçevesinde ve hizmet karşılığında maliyet-kâr esasına göre idarece belirlenen tarifeye dayanılarak alınan bir ücret olduğunun görüldüğü" şeklinde gerekçe oluşturulduğu ve anılan Mahkemece davanın görüm ve çözümünün adli yargının görev alanına girdiği sonucuna varıldığından, dava konusu uyuşmazlığın görüm ve çözümünde adli yargı yerlerinin görevli olduğu gerekçesiyle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15/1-a maddesi uyarınca davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un 1. maddesinin 1. ve 4. fıkralarında "İstanbul Büyük Şehir Belediyesinin su ve kanalizasyon hizmetlerini yürütmek ve bu amaçla gereken her türlü tesisi kurmak, kurulu olanları devralmak ve bir elden işletmek üzere İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü kurulmuştur. İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi, İstanbul Büyük Şehir Belediyesine bağlı müstakil bütçeli ve kamu tüzel kişiliğini haiz bir kuruluştur." hükmüne yer verilmiş; 13. maddesinin (b) bendinde, İSKİ'nin gelir kaynakları arasında Belediye Gelirleri Kanunu uyarınca, su ve kanalizasyon tesislerinden yararlananlardan ilgili belediye adına alınacak katılma paylarının olduğu belirtilmiş; 17. maddesinde, "Kanalizasyon şebekesi bulunan cadde ve sokaklardaki her taşınmazın kanalizasyona bağlanması zorunludur. Bu bağlantılar, bedeli taşınmazın sahibinden alınmak suretiyle İSKİ tarafından yapılır veya projesine uygun olarak yaptırılır." hükmüne yer verilmiş; 23. maddesinde, "Su satışı, kanalizasyon tesisi bulunan yerlerdeki kullanılmış suların uzaklaştırılması, septik çukurların boşaltılması giderleri için ayrı tarifeler yapılır. Bu tarifelerin tespitinde, yönetim ve işletme giderleri ile, amortismanları doğrudan gider yazılan (aktifleştirilmeyen) yenileme, ıslah ve tevsi masrafları ve bir kar oranı esas alınır. Tarifelerin tespiti ile tahsilatla ilgili usul ve esaslar bir yönetmelik ile belirlenir." hükmü yer almıştır.

İSKİ Genel Müdürlüğünce yayımlanan ve dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Tarifeler Yönetmeliği'nin 3. maddesinde; "katılma payı" ifadesi, "İdarenin yetki ve hizmet sahası dahilinde, 09/05/1985 tarihli ve 18749 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 03/05/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununun uygulayıcısı kurumlardan müsaade alan yapılardan; parselin cephe aldığı yol ve/veya yollardaki atık su kanalizasyon şebekesinin mevcudiyetine bakılmaksızın, yapılardan itibaren nihai alıcı ortama kadar her türlü atık su alt yapı tesislerinin yapımı, ıslahı, tevsii ve yenilenmesi giderlerine mahsuben bir defaya mahsus alınan hizmet bedelidir." şeklinde tanımlanmış; 33. maddesinde, "17/01/1957 tarihli ve 6785 sayılı İmar Kanunundan önce inşa edilen yapılar ile 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi kanununun yürürlük tarihi olan 23/07/2004 'den önce ilgili belediyesine Atıksu Kanal Harcamalarına Katılma Payı veya İştirak Bedeli veya Yatırım Gideri (veya benzeri isimler altında ) ödedikleri tespit ve tevsik edilenler yapılar hariç 20/11/1981 tarihli ve 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun, 26/05/1981 tarihli ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu, 09/05/1985 tarihli ve 18749 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 03/05/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu ve diğer ilgili kanun hükümlerine istinaden ilgili Belediyesi tarafından İmar Durumu verilen inşaat ruhsatı almış yapılardan; konut, işyeri ve sanayi tesislerinden aşağıdaki formüllere veya açıklamalara göre katılma payı, ruhsatsız veya ruhsat eklerine aykırı yapılardan ise katılma payı avansı tahsil edilir." hükmü yer almış ve maddenin devamında ise katılma paylarının nasıl hesaplanacağı belirtilmiştir.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun "Su tesisleri harcamalarına katılma payı" başlıklı 88. maddesinde, "Belediyelerce veya belediyelere bağlı müesseselerce beldede aşağıdaki şekillerde su tesisleri yapılması halinde, dağıtımın yapıldığı saha dahilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden, Su Tesisleri Harcamalarına Katılma Payı alınır: a) Yeni içmesuyu şebeke tesisleri yapılması, b) Mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı. Birden fazla yol kenarında bulunan gayrimenkullere ait payın hesabında, bunların yalnız suya bağlandıkları yol üzerindeki uzunlukları esas alınır.'' düzenlemesine, "Payların tahakkuk şekli" başlıklı 90. maddesinde, “Yol Harcamalarına Katılma Payı, bu hizmetin yapıldığı yollardan faydalanan, Su Tesisleri İle Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payları ise hizmetten faydalanma şekillerine göre ilgili gayrimenkul sahipleri arasında ve 89 uncu maddeye göre hesaplanan katılma payları toplamının ilgili gayrimenkullerin vergi değerleri toplamına oranlanarak dağıtılması suretiyle hesaplanıp tahakkuk ettirilir. Şu kadar ki, ibadet yerleri hakkında harcamalara katılma payı tahakkuku yapılmaz.” kuralına, "Tahsil şekli" başlıklı 93. maddesinde, "Harcamalara katılma payları belediyelerce veya bunlara bağlı müesseselerce, 92 nci maddeye göre payların ilan ve tebliğ edildiği yılı takip eden yıldan itibaren iki yılda ve dört eşit taksitte, peşin ödemelerle tahakkuk tarihinden itibaren bir ay içinde tahsil olunur." kuralına, "Yönetmelikle tespit olunacak hususlar" başlıklı 94. maddesinde, "Harcamalara Katılma Paylarının uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Hazine ve Maliye Bakanlığının görüşü alınarak Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca düzenlenecek bir yönetmelikte belirtilir." düzenlemesine, "Ücrete tabi işler" başlıklı 97. maddesinde, "Belediyeler bu Kanunda harç veya katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı olarak ifa edecekleri her türlü hizmet için belediye meclislerince düzenlenecek tarifelere göre ücret almaya yetkilidir. Belediye’ye tekel olarak verilmiş işler kendi özel hükümlerine tabidir." kuralına, "Usul hükümleri" başlıklı 98. maddesinde, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanuna göre alınacak vergi, harç ve katılma payları hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun ve bunların ek ve tadilleri hükümleri uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

2464 sayılı Kanun'un 94. maddesine göre hazırlanan 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Harcamalara Katılma Payları ile İlgili Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesinde, "Bu Yönetmeliğin amacı, 26/5/1981 gün ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun üçüncü kısmında yer alan yol, kanalizasyon ve su tesisleri harcamalarına katılma paylarının uygulanmasına ilişkin esasları düzenlemektir." kuralına, "Yol Harcamalarına Katılma Payının Hesaplanması" başlıklı 5. maddesinde, "Yol Harcamalarına Katılma Payı bir program dahilinde veya istek üzerine doğrudan yapılan işlerde, 4 üncü maddede belirlenen hizmetler için yapılan giderlerin tamamıdır.'' kuralına, "Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı" başlıklı 8. maddesinde, "Belediye veya bağlı kuruluşlarınca, belediye sınırları ve mücavir alanlar içerisinde, a) Yeni kanalizasyon tesisi yapılması, b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi hallerinde, bu tesislerden faydalanacak gayrimenkullerin sahiplerinden Kanalizasyon Harcamalarına katılma payı alınır.'' kuralına, "Su Tesisleri Harcamalarına Katılma Payı Mahiyeti" başlıklı 12. maddesinde ise, "Belediye veya bağlı kuruluşlarınca belediye sınırları ve mücavir alanları içerisinde, a) Yeni içme suyu şebeke tesisleri yapılması, b) Mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı hallerinde, dağıtımın yapıldığı saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden Su Tesisleri Harcamalarına katılma payı alınır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden; davanın ilk olarak, Kadıköy ilçesi, ... Mahallesi ...  pafta, ...  ada ve ... sayılı parselde yer alan taşınmazla ilgili inşai faaliyet nedeniyle, ruhsat başvurusu esnasında tahakkuk ettirilen 623.133,77-TL katılım payı ile bu işlemin dayanağı olan İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Tarifeler Yönetmeliği'nin 33. maddesinin iptali ve ihtirazi kayıtla peşin olarak olarak ödenen 50.003,80-TL'nin yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle açıldığı ... Vergi Mahkemesi'nin ...  tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, düzenleyici işlem yönünden davanın reddine, diğer hususlar yönünden davanın kabulüne karar verildiği, bu kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Danıştay Dokuzuncu Dairesi'nin 12/04/2018 tarih ve E:2015/4163, K:2018/2297 sayılı kararıyla, davacı tarafından bir kısmı ihtirazi kayıtla peşin ödenen, katılım payı tahakkuk ettirilmesine ilişkin işlem ile peşin olarak ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davanın görüm ve çözüm yerinin adli yargı mercii olması; idarenin tek taraflı ve kamu gücüne dayanarak tesis ettiği düzenleyici işlem olan İSKİ Genel Müdürlüğü Tarifeler Yönetmeliği'ne karşı açılan davanın görüm ve çözüm yerinin İdare Mahkemesi olması nedeniyle, davanın görev yönünden reddi gerekirken, Vergi Mahkemesince uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, ... Vergi Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulmasına karar verildiği, ardından ...  Vergi Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı kararıyla, Danıştay Dokuzuncu Dairesi'nin 12/04/2018 tarih ve E:2015/4163, K:2018/2297 sayılı bozma kararına uyularak, davacı tarafından bir kısmı ihtirazi kayıtla peşin ödenen, katılım payı tahakkuk ettirilmesine ilişkin işlem ile peşin olarak ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davanın görüm ve çözüm yerinin adli yargı mercii olması; idarenin tek taraflı ve kamu gücüne dayanarak tesis ettiği düzenleyici işlem olan İSKİ Genel Müdürlüğü Tarifeler Yönetmeliği'ne karşı açılan davanın görüm ve çözüm yerinin İdare Mahkemesi olması nedeniyle, davanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 15/1-a maddesi uyarınca görev yönünden reddine, dava dosyasının uyuşmazlığın çözümünde görevli bulunan İstanbul İdare Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verildiği ve son olarak dosyanın gönderildiği ... İdare Mahkemesi'nin ...  tarih ve E..., K:... sayılı kararıyla, aralarında maddi veya hukuki yönden bağlılık ya da sebep-sonuç ilişkisi bulunmayan ve farklı yargı yolu incelmesine tabi olan uyuşmazlıkta, davacı tarafından bir kısmı ihtirazi kayıtla peşin ödenen, katılım payı tahakkuk ettirilmesine ilişkin işlem ile peşin olarak ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesi talebine ilişkin ayrı, İSKİ Genel Müdürlüğü Tarifeler Yönetmeliği'nin 33. maddesinin iptali istemiyle ayrı dilekçe ile dava açılmak üzere, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 5. ve 15/1-d

. maddesinin iptali istemiyle ayrı dilekçe ile dava açılmak üzere, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 5. ve 15/1-d. maddeleri uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmesi üzerine; davacı şirket tarafından, Kadıköy ilçesi, ...  Mahallesi ... pafta, ... ada ve ... sayılı parselde yer alan taşınmazla ilgili inşai faaliyet nedeniyle, ruhsat başvurusu esnasında tahakkuk ettirilen 623.133,77-TL katılım payı ve ihtirazi kayıtla peşin olarak olarak ödenen 50.003,80-TL'nin yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.