muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/828, Karar No: 2024/2337, Tarih: 16.10.2024

Anılan Toplu sözleşmeye dayanılarak hazırlanan Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu Genel Müdürlüğü Personelinin Giyim Yardımına İlişkin Usul ve Esasların "Kapsam" başlıklı 3. maddesinde; "Bu Usul ve Esaslar, Kurum personelinden yayında ve verici istasyonlarında çalışanlardan; 11/11/1983 tarihli ve 2954 sayılı Kanun'un değişik 16. maddesi ile düzenlenen birimlerin amirleri, Ankara Radyosu Müdürlüğü için ise Ankara Radyosu Müdürü tarafından tespit edilen, yayında ve verici istasyonlarında en az iki ay çalışan personeli kapsar." düzenlemesine yer verilmiştir.
Anılan Usul ve Esaslar'ın "belirleme ve bildirim" başlıklı 7. maddesinde;" 3 üncü madde kapsamında en az iki ay süre ile çalışan personel, 11/11/1983 tarihli ve 2954 sayılı Kanunun değişik 16 ıncı maddesi ile düzenlenen birim amirleri, Ankara Radyosu Müdürlüğü için ise Ankara Radyosu Müdürü tarafından 15 gün içerisinde belirlenir." düzenlemesine; "Yardımın niteliği " başlıklı 9. maddesinde;" (1) Giyecek yardımı, yararlananların şahıslarına tanınmış özel bir hak olmayıp, Kurumca hizmetin gereği olarak görev esnasında giyilmesi için ayni olarak verilir.(2) İlgili birim kadro/pozisyonlarında ilk defa göreve başlayan personelin giyim yardımına hak kazanabilmesi için ilgili dönemde en az iki ay görev yapması gerekir..." düzenlemesine yer verilmiştir.
Anılan Usul ve Esaslar'ın  "Sorumluluk" başlıklı 10. maddesinin ikinci fıkrasında; "2954 sayılı Kanunun değişik 16 ncı maddesi ile düzenlenen birim amirleri ve Ankara Radyosu Müdürünün; 
a) Ekli çizelgede yer alan kadro unvanlarını taşıyan personelden hangilerinin yayında ve verici istasyonlarında görev yaptığını, unvanının sayıldığı gruptaki giyim malzemelerinden hangilerinin ilgili personelin görevi gereği giymesi gerektiğini, 
b) Kurumca hizmetin gereği olarak görev esnasında giyilmesi için ayni olarak verilen giyim malzemelerinin Ek'teki standartlara uygunluğunu, 15 gün içerisinde belirlemekle yükümlüdür..." kuralına yer verilmiş, bu maddede belirtilen "ekli çizelgede ise, giyim malzemesi listesine yer verilmiş, yayında ve verici istasyonlarında çalışanlar unvanlarına göre üç gruba ayrılmış, verilecek giyim malzemesi, süresi ve malzemenin cinsi, bu unvanlara göre belirtilmiştir. 
Anılan Usul ve Esaslar'ın "Aylıksız izin" başlıklı 12 inci maddesinde; "Bir yardım döneminde on aydan fazla süre ile aylıksız izin kullanan personele müteakip döneme ilişkin giyim yardımı yapılmaz."  kuralına yer verilmiştir. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Kamu işveren heyeti ile kamu görevlileri sendikaları heyeti arasında, kamu görevlilerinin geneline ve hizmet kollarına yönelik mali ve sosyal haklara ilişkin 2016 ve 2017 yıllarını kapsayan 3. dönem toplu sözleşmesinin 6. maddesinde, yayında ve verici istasyonlarında çalışan personele giyim yardımı yapılacağı belirtilmiş, hangi personele, ne kadar süreyle bu yardımın verileceği hususu, Maliye Bakanlığı, kurum ve bu hizmet kolunda yetkili sendika tarafından birlikte belirlenecek olan  usul ve esaslara bırakılmıştır.

Bu toplu sözleşmeye dayanılarak hazırlanan dava konusu Usul ve Esasların 1 inci maddesinde, 3. dönem toplu sözleşmesinin 6. maddesi gereğince Maliye Bakanlığı ile Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu Genel Müdürlüğü ve bu hizmet kolunda yetkili sendika olan Birlik Haber-Sen tarafından hazırlandığı belirtilerek, 3 üncü maddesinde, sadece yayında ve verici istasyonlarında en az iki ay çalışan personele giyim yardımının yapılacağı yönünde kriter belirlenmiştir. Diğer bir ifadeyle, dava konusu Usul ve Esaslara göre, giyim yardımına hak kazanabilmek için bir yardım döneminde yani bir yıllık (12 aylık) bir süreçte, yayın ve verici istasyonlarında  en az iki ay çalışmış olmak aranmaktadır. Ayrıca aynı düzenlemenin 9 uncu maddesinde, giyim yardımının yararlananların şahıslarına tanınmış özel bir hak olmadığı, hizmetin gereği olarak ve görev esnasında giyilmesi için ayni olarak verileceği belirtilmiştir.
	Yukarıda belirtilen Toplu Sözleşmenin verdiği yetkiye dayalı olarak yetkili Kurumlarca çıkarıldığı anlaşılan dava konusu Usul ve Esaslarda, giyim yardımının niteliği ile kamusal yayıncılık hizmeti gerekleri göz önünde bulundurularak giyim yardımına hak kazanabilmek için asgari çalışma süresi öngörülebileceği açık olup, olayda yayın ve verici istasyonlarında bir yardım dönemi olan bir yıllık süreçte en az iki ay süreyle çalışmış olma koşulunun aranmasında, kamu hizmeti gereklerine ve kamusal kaynakların verimli kullanılması ilkelerine aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. 
	Öte yandan, dava konusu Usul ve Esasların bir bütün olarak değerlendirilmesinden başka maddelerde de, örneğin 12. maddede; asgari çalışma sürelerine yer verildiği, bu anlamda maddelerin birbirleriyle uyumlu olduğu, giyim malzemelerinin kullanım süreleri ve çok kısa çalışma süreleri (örneğin 1 gün gibi) dikkate alınmak suretiyle makul bir asgari çalışma süresi belirlendiği anlaşılmaktadır. 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne;
2. Dava konusu Usul ve Esasların 10/2-a, ekli çizelge ve 12. maddesi yönünden davanın  reddine, 3. maddesinde geçen ibarenin iptaline yönelik Danıştay Onikinci Dairesinin 03/03/2022 tarih ve E:2018/4407, K:2022/935 sayılı kararının temyize konu iptale ilişkin kısmının  BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine, 
4. Kesin olarak, 16/10/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY 
X- Temyiz edilen kararla ilgili dosyanın incelenmesinden; Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka aykırı bulunmadığı, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddi  ile temyize konu kararın iptale ilişkin kısmının onanması gerektiği oyuyla, karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2020/67, Karar No: 2024/4070, Tarih: 16.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/67
Karar	No : 2024/4070                                                                                
DAVACI	: …
DAVALI	: … Başkanlığı
		(… Bakanlığı)
VEKİLİ	: Huk. Müş. ..  
DAVANIN_KONUSU	: 18/04/2019 tarih ve 30749 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği'nin 16. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan "aktüer veya yardımcı aktüer ile üniversitelerin ilgili bölümlerinde görev yapan öğretim üyesi" ibaresinin iptali istenilmektedir.
DAVACININ_İDDİALARI	: Davacı tarafından, Ege Üniversitesi İşletme Fakültesi İstatistik-Matematik Bölümünden 1982 yılında mezun olduğu, Sigorta Murakabe Kurulunda aktüer yardımcısı unvanı ile iki buçuk yıl çalıştığı, sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu Finansman ve Aktüerya Daire Başkanlığı ile Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü İşsizlik Sigortası Dairesinde sosyal güvenlik sandıklarının aktüeryal teknik bilançosunun hazırlanması, aktüeryal projeksiyon hesapları, sandıkların değerlemesi ve tasfiyesi işlemlerinde istatistikçi unvanı ile emekli olana kadar aktif ve yoğun olarak görev aldığı, ayrıca 2008 yılında Ankara'da adli ve idari yargıda başladığı bilirkişilik görevini, emekli olduktan sonra da 2012 yılından itibaren davaya konu uzmanlık alanında İzmir'de sürdürdüğü, 2016-2019 yılları arasında da Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde aynı uzmanlık dalında bilirkişilik yaptığı, tüm bunlara rağmen dava konusu düzenleme nedeniyle Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde bilirkişilik görevini artık yerine getiremediği, eğitiminin ve tecrübesinin yapılan düzenleme ile göz ardı edildiği, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nda ve 6754 sayılı Bilirkişilik Kanunu'nda yer almayan söz konusu düzenlemenin hukuka aykırı olduğu, kıyasen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun uygulanması gerektiği, adli yargıda gerek temyiz neticesinde gerekse doğrudan mahkeme sürecinde sürekli sakatlık/destekten yoksun kalma tazminatı alanında görev alabilen bir kişinin Sigorta Tahkim Komisyonunda görev alamamasının anılan Kanun'lar ile çeliştiği, dava konusu düzenlemenin iptali gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVALININ_SAVUNMASI :	5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesinin 21. fıkrası uyarınca çıkarılan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 12. fıkrasında, Komisyon Başkanlığının, Bakanlığın belirleyeceği esaslar çerçevesinde her yıl hakemlerin başvuracakları bilirkişi listesini düzenleyeceğinin kural altına alındığı, söz konusu kuralın uygulanması amacıyla Bakanlıklarınca (mülga Hazine Müsteşarlığı) Sigorta Tahkim Komisyonu Nezdinde Bilirkişilik Yapacaklara İlişkin Usul ve Esaslar'ın hazırlandığı ve söz konusu düzenleme aleyhine açılan dava sonucunda bilirkişiliğe ilişkin düzenlemenin yönetmelik ile yapılması gerektiği gerekçesi ile yürütmenin durdurulmasına karar verildiği, bu çerçevede anılan yargı kararı ile mevzuat dikkate alınarak hazırlanan dava konusu Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği ile bu Yönetmelik'e istinaden bilirkişi listesi oluşturması işleminin hukuka uygun olduğu, sigortacılığın teknik uzmanlık gerektiren bir yapıya sahip olduğu, bu nedenle, sigortacılıkta tahkim yargılamasında, konusunda uzman ve yetkin kişilerden faydalanabilmek amacıyla bilirkişi listesi oluşturulması ihtiyacının doğduğu, nitekim alanında uzman kişilerin Komisyon nezdinde bilirkişi olarak görev yapmasını sağlayacak dava konusu işlemin ihdas edildiği, kamu yararı gözetilerek yapılan işlemin hukuka aykırı olduğu iddiasının yerinde olmadığı, diğer yandan, 5684 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, sosyal güvenlik kurumları, Türkiye İhracat Kredi Bankası Anonim Şirketi ile Kanun'un denetimle ilgili hükümleri hariç olmak üzere özel kanunlarına göre sigortacılık faaliyetinde bulunan diğer kuruluşların bu Kanun kapsamında olmadığı, bu çerçevede, özel sigortalar ile sosyal sigortaların farklı düzenlemelere/prensiplere tabi olduğu dikkate alındığında, davacının Sosyal Güvenlik Kurumuna ilişkin edinmiş olduğu deneyimin, Sigorta Tahkim Komisyonunda bilirkişi olabilmek için dikkate alınması gerektiği iddiasının yerinde olmadığı, sonuç olarak, dava konusu mevzuatın hukuka uygun olarak ihdas edildiği, davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	: …
DÜŞÜNCESİ	:  5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesine uygun olarak hazırlanan Yönetmelik'te yer alan düzenlemenin hukuka uygun olduğu, davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: …
DÜŞÜNCESİ	: Dava; 18/04/2019 tarih ve 30749 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği'nin "Uzmanlık alanları" başlıklı 16. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan "aktüer veya yardımcı aktüer ile üniversitelerin ilgili bölümlerinde görev yapan öğretim üyesi" ibaresinin iptali istemiyle açılmıştır.

DANIŞTAY SAVCISI	: …
DÜŞÜNCESİ	: Dava; 18/04/2019 tarih ve 30749 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği'nin "Uzmanlık alanları" başlıklı 16. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan "aktüer veya yardımcı aktüer ile üniversitelerin ilgili bölümlerinde görev yapan öğretim üyesi" ibaresinin iptali istemiyle açılmıştır.
5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun "Sigortacılıkta tahkim" başlıklı 30. maddesinde; sigorta ettiren veya sigorta sözleşmesinden menfaat sağlayan kişiler ile riski üstlenen taraf arasında sigorta sözleşmesinden veya güvence hesabından faydalanacak kişiler ile güvence hesabı arasında doğan uyuşmazlıkların çözümü amacıyla Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliği nezdinde Sigorta Tahkim Komisyonu oluşturulacağı, Komisyona bağlı çalışmak üzere bir müdür ve iki müdür yardımcısı, raportörler ile yeterli sayıda personel görevlendirileceği, Komisyonun yapısı ve görevleri ile Komisyon müdürü ve Komisyon müdür yardımcılarının nitelikleri, çalışma usûl ve esasları, raportörlerin, sigorta hakemlerinin çalışma usûl ve esasları, kararların ne şekilde düzenleneceği, Komisyona başvuru esasları, sigorta hakemleri listesi tutulmasına ve bütçeye ilişkin esaslar ile katılım ücreti gibi hususların yönetmelikle belirleneceği, Kanunda hüküm bulunmayan hallerde Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun hükümlerinin, sigortacılıktaki tahkim hakkında da kıyasen uygulanacağı hükümleri yer almıştır.
Anılan Kanun hükmü uyarınca çıkartılan ve 18/04/2019 tarih ve 30749 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği'nin bilirkişi  olarak  atanacak kişilerde aranılan niteliklerin sayıldığı "Uzmanlık alanları" başlıklı 16. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, "Sakatlık/destekten yoksun kalma ve diğer beden zararlara bağlı tazminatlarının hesaplanmasında görevlendirilmesi için aktüer veya yardımcı aktüer ile ünversitelerin ilgili bölümlerinde görev yapan öğretim üyesi" denilmek suretiyle  sakatlık/destekten yoksun kalma ve diğer beden zararlara bağlı tazminatlarının hesaplanmasında görevlendirilecek bilirkişilerde, aktüer veya yardımcı aktüer ile ünversitelerin ilgili bölümlerinde görev yapan öğretim üyesi olma koşulu getirilmiştir.
Dava dosyasının incelenmesinden; davacı tarafından, Sigorta Murakabe Kurulunda çalıştığı, aktüerya sertifikası bulunduğu, Sosyal Güvenlik Kurumunda Finansman ve Aktüerya Daire Başkanlığında görev yaptığı, aktüerya hesaplamaları alanında adli bilirkişi olduğu belirtilerek dava konusu düzenleme ile, sadece aktüerler siciline kayıtlı kişiler ile bu alanda görevli öğretim üyelerinin bilirkişilik yapabileceği yolundaki kuralın hukuka aykırı olduğu öne sürülerek bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Sigortacılığın, teknik uzmanlık gerektiren bir yapıya sahip olduğu, sigortacılıkta tahkim yargılamasında konusunda uzman ve yetkin kişilerden yararlanılmasında kamu yararı bulunduğu dikkate alındığında, dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
Davacı tarafından, 6754 sayılı Bilirkişilik Kanununun 8. maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri uyarınca 09/03/2018 tarihinde yayımlanan Bilirkişilik Başvurularına İlişkin Duyuru ekinde belirlenen temel ve alt uzmanlık alanlarından Aktüerya (İş Göremezlik/Destekten Yoksun Kalma) Nitelikli Hesaplamalar alanında görev alacak bilirkişiler için ayrıca aktüerler siciline/listesine kayıtlı olma veya üniversitelerin ilgili bölümlerinde görev yapan öğretim elemanı olma şartının aranmadığı, bu çerçevede aktüerya hesaplamaları alanında adli bilirkişi olduğu iddia edilmekte ise de, yukarıda da ifade edildiği üzere sigortacılıkta tahkim yargılamasının farklı bir alan olduğu ve uzmanlık gerektirdiği göz önüne alındığında, davacının iddiasında hukuki isabet bulunmamaktadır.
Açıklanan  nedenlerle, davanın reddi gerektiği, düşünülmektedir. 
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 18/10/2019 tarih ve 30922 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 17/10/2019 tarih ve 47 sayılı Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu kurulduğu, 47 sayılı Kararname'nin geçici 2. maddesi uyarınca mülga Hazine Müsteşarlığı Sigortacılık Genel Müdürlüğü ve Sigorta Denetleme Kurulu Başkanlığının iş ve işlemleriyle ilgili açılmış ve açılacak davalarda adı geçen Kurumun taraf sıfatını kazandığı anlaşıldığından, davalı Hazine ve Maliye Bakanlığının yerine Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanlığı hasım mevkiine alınarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
Sigorta Tahkim Komisyonunun internet sayfasında "2019 Bilirkişilik Duyurusu ve Başvuru Kılavuzu" yayımlanarak Komisyon nezdinde tutulan Bilirkişi Listesine kaydolmak isteyen adayların, 29/05/2019 - 01/07/2019 tarihleri arasında Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurmaları gerektiği duyurulmuştur.
Davacı tarafından, "sakatlık/destekten yoksun kalma ve diğer bedeni zararlara bağlı tazminatların hesaplanması"na ilişkin uzmanlık dalında görevlendirilmek üzere Bilirkişi Listesine kaydolmak için 12/06/2019 tarihinde başvuru yapılmıştır.
Sigorta Tahkim Komisyonunun internet sayfasında 20/08/2019 tarihinde Bilirkişi Listesi ilan edilmiştir.

Davacı tarafından, "sakatlık/destekten yoksun kalma ve diğer bedeni zararlara bağlı tazminatların hesaplanması"na ilişkin uzmanlık dalında görevlendirilmek üzere Bilirkişi Listesine kaydolmak için 12/06/2019 tarihinde başvuru yapılmıştır.
Sigorta Tahkim Komisyonunun internet sayfasında 20/08/2019 tarihinde Bilirkişi Listesi ilan edilmiştir.
Bilirkişi Listesinde adının yer almadığını gören davacı tarafından, 29/08/2019 tarihinde Listeye yapılan itiraz, Sigorta Tahkim Komisyonunun … tarih ve Tahkim … sayılı işlemi ile Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği'nin 16. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine atıf yapılarak, davacının bentte belirtilen şartları taşımadığından Listeye kaydedilmesinin uygun görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Bunun üzerine 31/12/2019 tarihinde kayda giren dilekçeyle, Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği'nin 16. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan "aktüer veya yardımcı aktüer ile üniversitelerin ilgili bölümlerinde görev yapan öğretim üyesi" ibaresinin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE:
	ESAS YÖNÜNDEN:
	İlgili Mevzuat:
	14/06/2007 tarih ve 26552 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun "Amaç ve kapsam" başlıklı 1. maddesinde,
"(1) Bu Kanunun amacı, ülkemiz sigortacılığının geliştirilmesini sağlamak, sigorta sözleşmesinde yer alan kişilerin hak ve menfaatlerini korumak ve sigortacılık sektörünün güvenli ve istikrarlı bir ortamda etkin bir şekilde çalışmasını temin etmek üzere bu Kanuna tâbi kişi ve kuruluşların, faaliyete başlama, teşkilât, yönetim, çalışma esas ve usûlleri ile faaliyetlerinin sona ermesi ve denetlenmesine ilişkin hususlar ve sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkların çözümlenmesine yönelik olarak sigorta tahkim sistemi ile ilgili usûl ve esasları düzenlemektir.
(2) Türkiye’de faaliyet gösteren sigorta şirketleri, reasürans şirketleri, Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliği, aracılar, aktüerler ile sigorta eksperleri bu Kanun hükümlerine tâbidir.
(3) Sosyal güvenlik kurumları, Türkiye İhracat Kredi Bankası Anonim Şirketi ile bu Kanunun denetimle ilgili hükümleri hariç olmak üzere özel kanunlarına göre sigortacılık faaliyetinde bulunan diğer kuruluşlar bu Kanun kapsamında değildir." hükmüne;
"Tanımlar" başlıklı 2. maddesinde,
"(1) Bu Kanunda geçen;
a) Aktüer: Sigortacılık tekniği ile buna ilişkin yatırım, finansman ve demografi konularında olasılık ve istatistik teorilerini uygulayarak, yasal düzenlemelere uygun prim, karşılık ve kâr paylarını hesaplayan, tarife ve teknik esasları hazırlayan kişiyi,
... ifade eder." hükmüne;
"Aktüerler ve brokerler" başlıklı 21. maddesinde,

"Tanımlar" başlıklı 2. maddesinde,
"(1) Bu Kanunda geçen;
a) Aktüer: Sigortacılık tekniği ile buna ilişkin yatırım, finansman ve demografi konularında olasılık ve istatistik teorilerini uygulayarak, yasal düzenlemelere uygun prim, karşılık ve kâr paylarını hesaplayan, tarife ve teknik esasları hazırlayan kişiyi,
... ifade eder." hükmüne;
"Aktüerler ve brokerler" başlıklı 21. maddesinde,
"(1) Sigorta şirketleri ile reasürans şirketleri, yeterli sayıda aktüerle çalışmak zorundadır. Müsteşarlık tarafından aktüerlerin kaydedildiği bir Aktüerler Sicili tutulur. Sicile kaydolunmadan aktüerlik yapılamaz. Aktüerlik unvanının kazanılması ile aktüerlerin görev ve yetkilerine ilişkin usûl ve esaslar yönetmelikle belirlenir." hükmüne;
"Sigortacılıkta tahkim" başlıklı 30. maddesinde,
	"(1) Sigorta ettiren veya sigorta sözleşmesinden menfaat sağlayan kişiler ile riski üstlenen taraf arasında sigorta sözleşmesinden veya Hesaptan faydalanacak kişiler ile Hesap arasında doğan uyuşmazlıkların çözümü amacıyla Birlik nezdinde Sigorta Tahkim Komisyonu oluşturulur.
	...
	(21) Komisyonun yapısı ve görevleri ile Komisyon müdürü ve Komisyon müdür yardımcılarının nitelikleri, çalışma usûl ve esasları, raportörlerin, sigorta hakemlerinin çalışma usûl ve esasları, kararların ne şekilde düzenleneceği, Komisyona başvuru esasları, Liste tutulmasına ve bütçeye ilişkin esaslar ile katılım ücreti gibi hususlar yönetmelikle belirlenir.
	...
	(23) Bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun hükümleri, sigortacılıktaki tahkim hakkında da kıyasen uygulanır.
	..." hükmüne yer verilmiştir.
	47 sayılı Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi uyarınca kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip olarak kurulan Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu, aynı Kararname uyarınca 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nda yer alan sigortacılık ve özel emekliliğe ilişkin görev ve yetkileri yürütmek, anılan konuda mevzuatı hazırlamak, uygulamak ve ilgililer tarafından uygulanmasını izlemek ve yönlendirmek ile görevlendirilmiş, özetle Hazine ve Maliye Bakanlığının kapatılan Sigortacılık Genel Müdürlüğü ve Sigorta Denetleme Kurulu Başkanlığınca ifa edilen görevler, adı geçen Kuruma devredilmiştir.
	5684 sayılı Kanun'un yukarıda alıntılanan 30. maddesi dayanak alınarak hazırlanan 17/08/2007 tarih ve 26616 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in;
	Dava konusu uygulama işleminin tesis edildiği tarihteki hâli ile "Sigorta Tahkim sistemine başvuru ve hakem ataması" başlıklı 16. maddesinde,
	"...