muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1182, Karar No: 2024/5013, Tarih: 01.10.2024

Davacının 29/12/2015 tarihli faturalara konu bağımsız bölümleri 2015 yılında teslim ettiğini belirtmiş olmasına rağmen, ibraz edilen yeminli mali müşavir iade tasdik raporuna, fiili teslim tarihini gösteren belgelerin eklenmediği görüldüğünden, söz konusu bağımsız bölümlerin doğal gaz aboneliklerine dair ilgili kurumdan bilgi istenmiş ve abonelik işlemlerinin 2012 ila 2014 yıllarında tamamlanmış olduğu tespit edilmiştir.
 2015 yılında teslim edildiği belirtilen 28 adet bağımsız bölümden A1 Blok 15 No'lu dairenin alıcısı ... yazılı olarak verdiği ifadesinde, daireyi davacı şirketten 15/10/2014 tarihinde 150.000 TL'si  banka kredisi, 50.000TL'si nakit olmak üzere 200.000 TL bedelle satın aldığını ve 14/11/2014 tarihinde dairede ikamet etmeye başladığını beyan etmiş ve tapu fotokopisi, dekont ve abonelik sözleşme bilgilerini ibraz etmiş; A2 Blok 11 No'lu dairenin alıcısı ... yazılı olarak verdiği ifadesinde, daireyi davacı şirketten 02/05/2014 tarihinde 100.000 TL'si banka aracılığıyla 45.000 TL'si elden olmak üzere 145.000 TL bedelle satın aldığını, iki hafta sonra daireyi kullanmaya başladığını beyan etmiş ve tapu fotokopisi ile fatura ve dekont bilgilerini ibraz etmiş; A2 Blok 12 No'lu dairenin alıcısı... yazılı olarak verdiği ifadesinde, daireyi davacı şirketten 19/09/2014 tarihinde 150.000 TL bedelle  satın aldığını, dairenin 25/09/2014 tarihinde teslim edildiğini beyan etmiş ve satış sözleşmesi, daire teslim tutanağı ve tapu fotokopisini ibraz etmiş; A2 Blok 13 No'lu dairenin alıcısı ... yazılı olarak verdiği ifadesinde,  daireyi davacı şirketten 26/03/2014 tarihinde tamamı banka kredisiyle olmak üzere 90.000 TL'ye aldığını, teslim tarihinin de aynı gün olduğunu beyan etmiş ve kredi bilgileri ile abonelik sözleşme bilgilerini ibraz etmiştir. 
Alıcı ifadelerine ek olarak, doğalgaz, elektrik ve su hizmeti alınan kurumlardan temin edilen bilgiler, tapu ve nüfus müdürlüğünden edinilen bilgiler, konut kredisi kullanılan bankalar tarafından ibraz edilen ekspertiz raporları değerlendirilerek söz konusu dairelerin 2014 yılında satılarak teslim edildiği halde bu yılda beyan edilmeyerek 29/12/2015 tarihli faturalara istinaden 2015 yılında defterlere kaydedildiği, fatura tutarlarının da satış bedelinden eksik olduğu tespit edilmiştir. Şöyle ki; alıcı ifadeleri, bankalardan edinilen bilgiler, banka ekspertiz raporları ve emsal dairelerin internetten satışına yönelik ilanlarda belirlenen bedeller esas alınarak yapılan değerlendirmeye göre; A1 Blok 15 No'lu dairenin 200.000 TL bedelle satıldığı halde davacı tarafından satış bedelinin 105.000 TL olarak beyan edildiği, A2 Blok 11 No'lu  daire 145.000 TL bedelle satıldığı halde davacı tarafından satış bedelinin 100.000TL olarak beyan edildiği, A2 Blok 12 No'lu daire 150.000 TL bedelle satıldığı halde davacı tarafından satış bedelinin 100.000 TL olarak beyan edildiği, A2 Blok 13 No'lu daire 215.000 TL bedelle satıldığı halde satış bedelinin 100.000 TL olarak beyan edildiği tespit edilmiştir.

İnşaat 2013 yılı içerisinde tamamlanmış olmasına rağmen incelemeye ibraz edilen defterlerde maliyet kayıtlarının 2014 ve 2015 tarihli olduğunun görülmesi üzerine, proje maliyetinin tespiti amacıyla detaylı hesaplama tablosunun ibrazı talep edildiği halde intikal ettirilmemiş olması ve dubleks dairelerin maliyet tutarlarının satış bedelinden daha yüksek olarak kayıt altına alınmış olması nedeniyle yapı yaklaşık maliyet tutarları ile defterlere kaydedilen maliyet tutarları karşılaştırılarak fark maliyetin tespiti amacıyla yapılan incelemede, yapı denetim belgelerinden, 2010 yılında yapımına başlanan blokların 2013 yılında tamamlandığı ve binanın III-B yapı grubuna dahil olduğu tespit edilmiş, inşaat maliyetinin hesabında Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından 2012 yılı için belirlenmiş olan Mimar ve Mühendislik hizmetlerinde kullanılan yapı yaklaşık birim metre kare fiyatı esas alınarak 28/04/2012 tarih ve 28277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Mimarlık ve Mühendislik Hizmet Bedellerinin Hesabında Kullanılacak 2012 Yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkında Tebliğ" ile belirlenen III-B sınıfına giren inşaat genel giderleri ile yüklenici karı dahil yapı yaklaşık birim metre kare maliyeti 560 TL olarak tespit edilmiştir. Davacının kayıtlarına göre ise yapı yaklaşık birim metre kare maliyetinin 491,12 TL olarak hesaplandığı görülmüştür.
Ayrıca beyanlara yansıtılan brüt metre kareler ile ... Belediyesi'nden temin edilen brüt metre kareler arasında fark bulunduğundan ... Belediyesi tarafından verilen genel brüt metre kare ölçüleri dikkate alınarak yapılan hesaplamalara göre, defter kayıtlarındaki maliyet bedelinin asgari olması gereken maliyet bedelinin altında kaldığı tespit edilmiş, 2014 yılında fiilen teslim edilen ancak faturası 2015 yılında düzenlenen dairelerin maliyetleri ve hasılatları 2015 yılı kurumlar vergisi matrahından tenzil edilerek 2014 yılı kurumlar vergisi matrahına ilave edilmesi gereken maliyet tutarları hesaplanmış, 2014 yılında satılan daireler için tespit edilen satış tutarları ile dikkate alınması gereken maliyet tutarları hesaplanmıştır.
Sözü edilen vergi tekniği raporu esas alınarak düzenlenen vergi inceleme raporuyla tespit edilen matrah farkı üzerinden uyuşmazlık konusu tarhiyat yapılmış, 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi ile 353. maddesinin 6. bendi  uyarınca özel usulsüzlük cezaları kesilmiştir.
İLGİLİ MEVZUAT:
 213 sayılı Kanun'un 3. maddesinin (B) fıkrasında; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu, 134. maddesinin birinci fıkrasında ise vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmıştır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinde gerçek gelirin vergilendirileceği ilkesi öngörülerek matrahın, re'sen takdir yoluyla belirlenmesi  gereken hallerde dahi gerçek gelire en yakın gelire ulaşılması amaçlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Uyuşmazlık konusu tarhiyat, davacının 2014 yılında teslim ettiği dört bağımsız bölümden elde ettiği hasılatını bu yıl defterlerine kaydetmemek suretiyle kayıt dışı bıraktığı tutardan kaynaklanmaktadır. Mahkemece her ne kadar davacının alışlarının ve satışlarının belgeli olduğu, alış ve satış faturalarına yönelik somut bir eleştiri olmadığı gibi maliyetlere ilişkin de somut eleştiri yapılmadığı değerlendirmesi yapılmışsa da davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer verilen alıcı ifadeleri ve bankalardan alınan bilgilerin, 29/12/2015 tarihli olarak düzenlenen faturalarda yer alan tutarların gerçeği yansıtmadığı, alıcı ifadeleri, doğalgaz, elektrik ve su hizmeti alınan kurumlardan temin edilen bilgiler, tapu ve nüfus müdürlüğünden edinilen bilgilerden uyuşmazlık konusu dört dairenin 2014 yılında teslim edildiği anlaşılmakta olup maliyet hesabının somut verilere dayalı olarak yapıldığı görülmüştür.
Ayrıca, temyize konu kararda, kat karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden arsa sahiplerine yapılan teslimler için fatura düzenlenmesinin gerekip gerekmediği hususunun değerlendirilmediği belirtilmişse de raporda arsa sahiplerine teslim edilen dairelerin satış bedelleri veya teslim tarihlerine ilişkin bir eleştiri yapılmamış olup matrah farkının tespitinde arsa sahiplerine yapılan teslimlerin dikkate alınmadığı görülmektedir.
Bu durumda, somut tespitlere dayalı olarak hesaplanan matrah farkına istinaden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığından, Vergi Mahkemesi kararının vergi ve cezaların kaldırılması yolundaki hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesinin değinilen hüküm fıkrasında hukuka uygunluk bulunmadığından kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Öte yandan yeniden verilecek kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası hakkında yeniden değerlendirme yapılarak karar verileceği tabiidir.	
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kabulüne,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA,  01/10/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2883, Karar No: 2024/5003, Tarih: 01.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/2883
Karar No : 2024/5003
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	:...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin...tarih  ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin  ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına  2019 yılına ait  muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla tanzim edilen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin davacının yerleşim yeri adresinde amcası ...'ye 22/03/2023 tarihinde tebliğ edildiği olayda, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 17/10/2023 tarihinde açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Ödeme emri içeriği borçlardan banka hesabına uygulanan e-haciz nedeniyle gelen mesaj yoluyla haberdar olduğu, tebligat yapıldığı tarihlerde ...'da ikamet ettiği, 60 yaşın üzerinde  uzaktan akrabası olan, tebligatın önem ve sorumluluğunu da kavrayamayacak durumda bulunan şahsa yapılan tebligatın usulsüz olduğu, sahte fatura düzenlediği iddia edilen şirketle bir bağlantısının bulunmadığı gibi bu şirket yönünden takip yollarının tüketilmediği, borçların zamanaşımına uğradığı  ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Temyize konu kararı hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Davaların karara bağlanması" başlıklı 22. maddesinin 1. fıkrasında, konular aydınlandığında meselelerin sırasıyla oya konulacağı ve karara bağlanacağı, 24. maddesinde de, kararlarda, davacının ileri sürdüğü olaylar ve hukuki sebepler ile istem sonucunun belirtileceği hükmüne yer verilmiş, aynı Kanun'un 49. maddesinin (2) işaretli fıkrasının (c) bendinde, usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veye eksikliklerin bulunması bozma sebebi olarak sayılmıştır.

Her ne kadar Vergi Mahkemesince davanın ödeme emrine karşı açıldığı kabulüyle yargılama yapıldığı ve istinaf incelemesinin bu doğrultuda sonuçlandırıldığı  görülmüş  ise de dava dilekçesinde  ihbarname ve ödeme emrinin iptali ile e haczin kaldırılmasının da istenildiği anlaşılan olayda bu kapsamda değerlendirme yapılmaksızın karar verilmesi  yargılama usulüne uygun düşmediğinden değinilen hususlar gözetilerek yeniden bir karar verilmek üzere Vergi Dava Dairesi kararının bu gerekçeyle bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü
İNCELEME VE GEREKÇE:	
 MADDİ OLAY : 
Davacının komisyon karşılığında sahte fatura düzenlediğinden bahisle 10/06/2022 tarihinde gelir vergisi yönünden takdir komisyonuna sevk edildiği, ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporundaki tespitler done alınmak suretiyle 12/08/2022 tarihli takdir komisyonu kararıyla takdir edilen matrah üzerinden tanzim edilen ihbarnamelerin "..." adresinde, ...'da olduğu belirtilerek aynı konutta ikamet eden şerhiyle kardeşleri ... ve ... imzasına... ve... tarihlerinde tebliğ edildiği, sözü edilen ihbarnameler içeriği vergi ve cezaların vadesinde ödenmemesi üzerine tanzim edilen dava konusu ödeme emrinin de sözü edilen adreste, davacının İstanbul'da olduğu belirtilerek aynı konutta ikamet eden şerhiyle amcası ...  imzasına 22/03/2023 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafından banka hesabına uygulanan e-haciz	 bildirimi üzerine söz konusu borçların 10/10/2023 tarihinde öğrenildiği iddia edilerek öğrenilme tarihi itibarıyla davanın açıldığı anlaşılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 55. maddesinin 3. fıkrasında; belediye hududu dışındaki köylerde bulunan borçlulara ödeme emirlerinin muhtarlıkça tebliğ olunacağı, ödeme emirlerinin muhtarlığa tevdii tarihinden itibaren 15 gün içinde tebligat yapılmadığı takdirde ödeme emirleri tebliğ edilmemiş olan borçluların isimlerinin ödeme emri hüküm ve mahiyetindeki bir "ödeme cetveline" alınarak borçluların borçlarını ödemeye ve mal bildiriminde bulunmaya çağırılacağı, ödeme cetvelinin köy ihtiyar kurulu kapısına bir örneği de köyde herkesin görebileceği umumi bir mahalle 10 gün müddetle asılmak suretiyle tebliğ olunacağı ve cetvelin asıldığı köy muhtarlığınca münadi vasıtasiyle ilan olunacağı, cetvel asılırken ve indirilirken keyfiyetin muhtarlıkça zabıt varakasiyle tesbit edileceği, cebren tahsil ve takibin ödeme emrinin tebliği veya ödeme cetvelinin indirilmesi tarihinde başlamış olacağı hüküm altına alınmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Köylerde posta memuru vasıtasıyla yapılacak tebligatta çeşitli güçlüklerle karşılaşılacağı gözetilerek köy muhtarı aracılığıyla tebligat yapılması öngörülmüştür.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Köylerde posta memuru vasıtasıyla yapılacak tebligatta çeşitli güçlüklerle karşılaşılacağı gözetilerek köy muhtarı aracılığıyla tebligat yapılması öngörülmüştür.
 Bu durumda, tebliğ alındısında, davacının amcası olduğu belirtilmek suretiyle ... isimli şahsa yapılan tebligat, 6183 sayılı Kanun'un 55. maddesinin 3. fıkrasına aykırı düştüğünden, banka hesabına uygulanan haciz  üzerine öğrenildiğinin kabulü gereken ödeme emrine karşı açılan davanın süresinde olduğu sonucuna varıldığından yazılı gerekçeyle süreaşımı nedeniyle reddine dair Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair kararın bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 01/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/2537, Karar No: 2024/4452, Tarih: 01.10.2024

Danıştay 2. Daire Başkanlığı         2022/2537 E.  ,  2024/4452 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE 
Esas	No : 2022/2537
Karar	No : 2024/4452
DAVACI	: …
VEKİLİ	: Av. …
DAVALILAR	: 1- …
VEKİLİ: Hukuk ve Mevzuat Genel Müdürü …
	  2- … Genel Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …
DAVANIN KONUSU	: İstanbul İl Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapan davacı tarafından, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 68/B maddesine göre kadro derecesinin yükseltilmesi talebinin uygun görülmemesine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğünün … günlü, … sayılı işleminin ve bu işlemin dayanağı olarak 30/06/2021 günlü, 31527 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2021/14 sayılı ve "Tasarruf Tedbirleri" konulu Cumhurbaşkanlığı Genelgesi'nin "Personel Giderleri" başlıklı bölümünün son cümlesinde yer alan "14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 68 inci maddesinin (B) bendine göre yapılacak atamalar sadece  yönetici kadroları (şef dahil) ile sınırlı tutulacak, yönetici kadroları dışındaki kadrolara anılan bent çerçevesinde atama yapılmayacaktır." şeklindeki düzenlemenin iptali istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca ilk incelemeyle görevli Tetkik Hakimi ...'in açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	Davacı tarafından, 20/09/2024 tarihinde Uyaptan dava dosyasına gönderilen dilekçe ile davadan feragat edildiği bildirilmiştir.
	İLGİLİ MEVZUAT :
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesi ile yollamada bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307. maddesinde; feragat, davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak tanımlanmış; 309. maddesinde; feragat beyanının dilekçeyle veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılacağı; 311. maddesinde de, feragatın kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğuracağı hükmü yer almıştır.	
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	Uyuşmazlık konusu olayda, davacının 20/09/2024  günlü dilekçesi ile görülmekte olan davadan feragat ettiği anlaşıldığından, feragat nedeniyle karar verilmesine yer bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1. FERAGAT NEDENİYLE KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA;
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam … TL yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 22. maddesi uyarınca peşin alınan …-TL           karar harcının 1/3'ü olan …-TL ile artan posta ücretinin davacıya iadesine,
	3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca …-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere  verilmesine,
	4. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 01/10/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/2659, Karar No: 2024/3897, Tarih: 01.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/2659
Karar	No : 2024/3897          
 
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Defterdarlığı 
		(... Vergi Dairesi Müdürlüğü) 
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava Konusu İstem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca takdir komisyonu kararına istinaden, 2016 yılının Ekim dönemi için re'sen tarh edilen  özel tüketim vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine yapılan incelemeden, davacının yolcu olarak bulunduğu araçta uygulama noktasında yapılan aramada, aracın kasa kısmına sonradan ekleme yapılan bölmede toplam 42.500 paket üzerinde TAPDK bandrolü bulunmayan, özel etiketi veya işareti olmayan, yabancı menşeili gümrük kaçağı tütün mamüllerinin ele geçirildiği, durumun çok sayıda emniyet mensubu ile araç sürücüsü ... ve araçta yolcu olarak bulunan davacı tarafından ihtirazi kayıt koyulmaksızın birlikte imzalanan 04/10/2016 tarihli tutanak ile kayıt altına alındığı, bu durumda bandrolsüz sigaraları bulundurma fiilinin davacı nezdinde gerçekleştiği anlaşıldığından dava konusu cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı hakkında verilen ve kesinleşen beraat kararı ile bulunduran olmadığının sabit olduğu, ele geçirilen kaçak sigaralarla ilgili olarak işlem tesis etmeye davalı idarenin yetkisinin bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY :
	Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca takdir komisyonu kararına istinaden, 2016 yılının Ekim dönemi için re'sen tarh edilen  özel tüketim vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır.  
	İLGİLİ MEVZUAT:

İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY :
	Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca takdir komisyonu kararına istinaden, 2016 yılının Ekim dönemi için re'sen tarh edilen  özel tüketim vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır.  
	İLGİLİ MEVZUAT:
	4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun "Müteselsil Sorumluluk ve Ceza Uygulaması" başlıklı 13. maddesinin 5. fıkrasında,  (Ek: 28/3/2013-6455/33 md.), 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 257. maddesinin verdiği yetki uyarınca kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiketi veya işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi malların bulundurulduğunun tespit edilmesi halinde, bu malları bulunduranlar adına; her bir tespit için bu Kanun'a ekli (III) sayılı listenin (A) cetvelinde yer alan malların 50 litreyi, (B) cetvelinde yer alan 2402.20 ve 2402.90.00.00.00 (yalnız tütün yerine geçen maddelerden yapılmış sigaralar) G.T.İ.P. numaralı malların 5.000 adedi aşması hâlinde ise müteselsilen sorumlu olmak üzere, bu malları bulunduranlar ile ithal veya imal edenlerden herhangi biri adına; malların tespit tarihindeki emsal bedeli veya miktarı üzerinden 11. maddedeki esaslara göre özel tüketim vergisinin re'sen tarh edileceği, bu tarhiyata ayrıca vergi ziyaı cezası uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 
 	Öte yandan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Vergi Kanunlarının Uygulanması ve İspat" başlıklı 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu; gerçek mahiyetin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği; vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin  ispatlama  vasıtası  olarak  kullanılamayacağı;  iktisadi,  ticari  ve  teknik  icaplara uymayan ve olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia edilmesi halinde, ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu düzenlemesi yer almaktadır. 
   						Vergi usul hukukunda öngörülen delil sistemi ile ispat külfeti yerine getirilmekte ve bu suretle vergi güvenliği ile vergi adaletinin sağlanması amaçlanmaktadır. Buna göre, vergiye tabi olayların tespitinde bu olaylara ilişkin her türlü delilin serbestçe kullanılmasına olanak sağlanırken, vergilendirmede vergiyi doğuran olayın ve bu olaya ilişkin işlemlerin gerçek mahiyetinin esas alınacağı kabul edilmektedir. Dolayısıyla vergi uygulamalarında olayın gösterildiği şekilde değil, gerçek yönüyle ele alınması ve buna göre işlem yapılması gerektiği izahtan varestedir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: