muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8023, Karar No: 2020/8621, Tarih: 06.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/8023 E.  ,  2020/8621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemece hüküm kurulurken Yargıtay bozma ilamına direnme kararı vermiş ise de; söz konusu direnme kararında gerekçenin genişletilmesi ve değiştirilmesi suretiyle hüküm kurulduğu ve bu durumun da Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca (Örneğin, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun 25/10/2016 gün 2015/783 esas ve 2016/377 karar sayılı kararı) eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, Mahkemenin hükmünün Dairemizce yapılan incelemesinde,

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nın 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1208, Karar No: 2015/1645, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1208 E.  ,  2015/1645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/8471, Karar No: 2016/12220, Tarih: 23.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/8471 E.  ,  2016/12220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Koruma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm koruma kararı kaldırılması istenilen ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dava, 2828 sayılı Kanununa göre alınmış olan koruma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamış (2828 s.K. m. 22/1), görevli ve yetkili mahkemenin hangi mahkeme olduğunu göstermemiştir. Kanunun 24.maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

09.01.2003 tarihinde kabul edilen ve 18.01.2003 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun 6. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi ise; görev alanına giren konularda, bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede bulunan veya manen terk edilmiş halde kalan küçüğü, ana ve babadan alarak bir aile yanına veya resmi ya da özel sağlık kuruntuna veya genel veya katma bütçeli daireler ve benzeri yerlere yerleştirmeye ilişkin tedbirin Aile Mahkemelerince alınacağım hükme bağlamıştır. 03.07.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.07.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alma yetkisini çocuk mahkemelerine vermiş (5395 s. K. m.7/7). bu Kanunun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik de (R.G. 24.12.2006 ve 26386) "mahkemenin", müstakil çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile ya da asliye hukuk

mahkemeleri ile suça sürüklenen çocuklar yönünden ceza mahkemelerini ifade ettiği belirtilmiştir (Yönetmelik m. 4/e)

mahkemeleri ile suça sürüklenen çocuklar yönünden ceza mahkemelerini ifade ettiği belirtilmiştir (Yönetmelik m. 4/e)

Yukarıda belirtilen kanun ve yönetmelik hükümlerine göre, 4787 sayılı Aile Mahkemeleri Kanununun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi Aile Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunlarla değiştiğine göre, dava, aile mahkemesinin görevine girmektedir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun geçici 1. maddesinde; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli Aile Mahkemesine devredileceğini bükme bağlamıştır. Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde ise Aile Mahkemesi sıfatıyla davaya bakma görevi. 2. madde gereğince o yerdeki Asliye Hukuk Mahkemesine verilmiştir. Karar daha evvel taraflara tebliğ edilmediğinden kesinleşmemiştir. Bu açıklama karşısında Sulh Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Kabule göre de;

Koruma Kararının kaldırılması davasında dava ve karar tarihi itibariyle ergin olmayan küçüklerin yasal temsilcileri ( veli ya da vasi ) davaya dahil edilmeden eksik hasımla yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

23.06.2016 ( Prş. )
Yargıtay — Esas No: 2024/1069, Karar No: 2024/7134, Tarih: 07.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1069 E.  ,  2024/7134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2023/275 Esas, 2023/464 Karar

HÜKÜM : Kabul

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili firmanın 39, 41, ve 45. sınıfa giren tüm emtialarda 2015 yılından itibaren tescilli 2015/47144 ... GROUP ibareli markasının bulunduğunu, davalının ticaret unvanı ve markasında yer alan ... TRAKYA GRUP ibaresinin davacı markasına ve ticaret unvanına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek davalının ticaret unvanının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 56, 57 ve 58 inci maddeleri ve mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7, 8 ve 9 uncu maddeleri ile 35 inci maddesi bağlamında 43 üncü maddenin ilgili hükümleri gereği terkinine karar verilmesini, davalının ... GROUP ibaresini kullanmasının engellenmesini, davalının bu ibareyi içeren her türlü tanıtıcı evrak vs. kayıtlarına el konularak imhasına karar verilmesini, maddi ve manevi tazminat hakları ile fazlaya ilişkin her türlü hakları saklı kalmak kaydıyla, talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların faaliyetlerinin ticaret sicil kayıtlarında belirli olduğunu, davalı şirketin unvanının ... Trakya Grup Kırtasiye Temizlik Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğunu, unvandan, müvekkili şirketin kırtasiye ve temizlik malzemeleri satışı ile iştigal ettiğinin anlaşıldığını, şirketin kurucusunun ... olduğunu, müvekkili şirketin kurulmasından önce de şirketin kurucu ortağı ve müdürü olan ...'in kendi adına ... Kırtasiye isimli şahıs firmasının olduğunu, ... Trakya Grup ibaresinin davacı şirketin tekelinde bulunmadığını, yaşadıkları coğrafi bölgenin Trakya olarak anıldığını, ... unvanına ilişkin ibarenin ise ...'in soyadı olduğu için tercih edildiğini, davacı şirketin unvanının ... Sos. Hizm. Taş. Teks. Met. Cam. Elk. Pls. Gıda ve Muh. Ger. San. ve Tic. Ltd. Şti. olup sosyal hizmetler adı altında hizmet verdiğinin anlaşıldığını, davacı şirketin ... Grup isimli markasını müvekkilinin bilmek zorunluluğunun da bulunmadığını, markaya tecavüzün bulunmadığını, Çorlu'da ... ile başlayan başka firmaların da olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının ticaret unvanı ... Sos. Hizm. Taş. Teks. Met. Cam. Elk. Pls. Gıda ve Muh. Ger. San. ve Tic. Ltd. Şti., davalının ticaret unvanı ise ... Trakya Grup Kırtasiye Temizlik Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'dir. Her iki unvanın kılavuz unsuru ... ibaresi olup her iki şirket de aynı bölgede faaliyette bulunmaktadır. Bu durumda tescili davacı unvanından sonra olan davalının unvanı davacının ticaret unvanı ile karıştırılacak boyutta olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sonradan tescil edilen davalı ticaret unvanının davacı markasına ve ticaret unvanına tecavüz oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 52, 54 ve devamı maddeleri.

3.556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, davanın markaya ve ticari unvana tecavüzün tespiti istemine ilişkin olmasına, bozma ilamı ile markaya tecavüz olmadığı hususu kesinleşmiş olmakla ve hüküm de sadece ticaret unvanına tecavüz için kurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15826, Karar No: 2015/29405, Tarih: 21.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/15826 E.  ,  2015/29405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmaya ait .... adresindeki işyerinde şoför olarak 16.06.2008-04.11.2011 tarihleri arasında çalıştığını, işveren yetkililerinin 2011 yılı Ekim ayı sonlarına doğru davacının yanına gelerek şirketin ... ile birleşeceğini, artık yeniden yapılanmaya gideceklerini, dolayısıyla işçi çıkartma yoluna gideceklerini beyanla davacının işine son verdiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazında bulunarak, davacının işvereninin dava dışı ... olduğunu, davanın husumet nedeniyle reddini talep ettiklerini, davacının dava dışı ... ile akdettiği 16.06.2008 tarihli hizmet sözleşmesi mucibi 16.08.2008 tarihinde tır şoförü olarak müvekkili ...’de çalışmaya başladığını, müvekkilinin yurt dışı taşımasının azaldığını, yurt dışına iş bulamaz hale geldiğini, bu nedenle de yurt dışı tır şoförlerinin ihtiyaç duyulan yerlerdeki yurt içi taşımasına kaydırılmasının kararlaştırıldığını, bu nedenle de davacı işçinin 04.11.2011 tarihinden itibaren ... Şubesinde yurt içi tır şoförü olarak görevlendirilmesine karar verildiğini, bu hususa yönelik görev yeri değişiklik tebligatının davacıya tebliğ edildiğini, davacının görev yeri değişikliğini kabul etmediğini ve kıdem tazminatı ödenmek suretiyle işten ayrılmak istediğini içerir dilekçeyi şirkete tevdi ettiğini, davacının dilekçesi istifa hükmünde olduğundan kabul edildiğini ve buna uygun İAB tanzim edilerek .... tevdi edildiğini, Kasım 2011 ücret bordrosu ile 2.834 TL tutarında kıdem tazminatı tahakkuk ettirilerek davacının banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işverenlik işçisi iken iş akdinin feshedildiği, toplanan delillere göre hizmet süresinin 3 yıl 4 ay 20 gün olduğu, feshin tazminat ödenmesini gerektirmediği konusunda ispat yükünün işverende olduğu, davacının iş akdinin haksız şekilde feshedildiğini ileri sürdüğü, davalının, davacının ....’ya yapılan görev değişikliğini kabul etmediğine ilişkin beyanının istifa olarak kabul edildiğini savunduğu, davacının ... şubesinden ... şubesine yapılan görev değişikliğini kabul etmemesi çalışma şartlarından aleyhe değişiklik söz konusu olduğundan işçiyi bağlayıcı nitelik taşımadığı, bu sebeple feshin işçi tarafından haklı nedenle gerçekleştirildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığının kabulü gerektiği, davacının toplanan delillere göre ihbar olunun şirketin sigortalı işçisi olarak davalı şirket nezdinde çalıştığı, asıl işverenin davalı şirket olduğu, işçilik alacaklarından davalı asil işverenin tüm hizmet süresine ilişkin sorumlu bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yıllık izin ve genel tatil ücreti alacağı brütten nete çevrilirken ... ve işsizlik sigorta priminin kesilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.10.2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemece verilen kararın temyizi üzerine, çoğunluk görüşü ile yerel mahkeme kararı salt “hükme esas bilirkişi raporunda yıllık ücretli izin ve genel tatil ücret alacakları brüt tutardan nete çevrilirken sadece damga vergisi ve gelir vergisi kesintisi yapıldığı, ... primi ve işsizlik sigortası primi kesintisi de yapılması gerektiği” gerekçesi ile bozulmuştur.

Vergi Uslu Kanunu’nun 11. Maddesi uyarınca “Yaptıkları veya yapacakları ödemelerden vergi kesmeye mecbur olanlar, verginin tam olarak kesilip ödenmesinden ve bununla ilgili diğer ödevleri yerine getirmekten sorumludurlar. Aynı kanunun 22. Maddesine göre ise “Verginin tahakkuku, tarh ve tebliğ edilen bir verginin ödenmesi gereken bir safhaya gelmesidir”.

Vergi Uslu Kanunu’nun 11. Maddesi uyarınca “Yaptıkları veya yapacakları ödemelerden vergi kesmeye mecbur olanlar, verginin tam olarak kesilip ödenmesinden ve bununla ilgili diğer ödevleri yerine getirmekten sorumludurlar. Aynı kanunun 22. Maddesine göre ise “Verginin tahakkuku, tarh ve tebliğ edilen bir verginin ödenmesi gereken bir safhaya gelmesidir”.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 94. Maddesi uyarınca “Kamu idare ve müesseseleri, iktisadi kamu müesseseleri, sair kurumlar, ticaret şirketleri, iş ortaklıkları, dernekler, vakıflar, dernek ve vakıfların iktisadi işletmeleri, kooperatifler, yatırım fonu yönetenler, gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabı, zirai kazançlarını bilanço veya zırai işletme hesabı esasına göre tespit eden çiftçiler aşağıdaki bentlerde sayılan ödemeleri (avans olarak ödenenler dahil) nakden veya hesaben yaptıkları sırada, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecburdurlar”.

5510 sayılı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 80. maddesinde aynı Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yani hizmet akdi ile çalışan sigortalıların prime esas kazançları ile prime kısmen veya tamamen tabi olmayan kazançları sayılmış ve hak edildikleri aya mal edilmek suretiyle prime tabi tutulacakları belirtilmiştir. İdare veya kaza mercilerince verilen kararlar gereğince ödenen ücret ve benzeri nitelikteki (fazla mesai, prim, ikramiyeler) ödemelerin de geçmiş süredeki aylar dikkate alınmaksızın ödemenin yapıldığı ay itibariyle prime esas tutulması gerekmektedir.

Düzenlemelere göre kesintilerin yükümlüsü işçi, sorumlusu ise işverendir. Yargı kararı ile hüküm altına alındığında ise, icra baskısı olmadan ödendiğinde işveren, icra yolu ile ödemede ise artık İcra Müdürlüğüdür.

Görüldüğü gibi kesintinin yapılması ancak tahakkuka ve ödeme yapılmasına bağlıdır.

Davacı tarafın net talep etmesi, bu kesintilerin de yapılması sureti ile hüküm altına alınmasını gerektirmez. Zira bu kesinti davacınındır. Kesintiyi ise işveren veya icra aşamasında İcra Müdürlüğü’nün yapması gerekir. Bu husus kamu düzenindendir. Kamu düzeni ile ilgili durumda davacının kesintinin eksik yapılması nedeni ile net talep etmesi karşısında tüm kesintilerin mutlaka yapılacağı şeklindeki gerekçe, kanunun düzenleme biçimine aykırıdır. Zira kesintiler ancak infaz sırasında dikkate alınacaktır. Brüt talep etmeyen işçi yönünden bu düzenleme aleyhine yorumlanmamalıdır. Kaldı ki bilirkişi raporundan sonra kesinti yapmak zorunda olan işverenin itiraz etmemesi ve temyiz nedeni yapması hakkın kötüye kullanımıdır. Zira işveren icra baskısı olmadığı durumda kesintiyi yapmak zorundadır. Oysa alacak ödenmemiş ve kesinti zamanı doğmamıştır. Kesinti doğmayan ve kesinti yapma yükümlülüğü olan işverenin alacak ile ilgili kesinti itirazı dinlenmemelidir. Bu nedenle kararın onanması yerine salt bu nedenle bozulması görüşüne katılınmamıştır. 21/10/2015
Yargıtay — Esas No: 2009/957, Karar No: 2011/2075, Tarih: 24.02.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/957 E.  ,  2011/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4.ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı sanık lehine olup, 27.01.2003 suç tarihinden itibaren temyiz inceleme gününde zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 1072 sayılı yasanın 1.maddesi uyarınca bulundurulması, çalıştırılması veya yurda sokulması yahut imali yasak olan oyun makinesi ve jetonlarının 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi gereğince müsaderesine, sigaraların sanığa iadesine, 24.02.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1879, Karar No: 2006/3329, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1879 E.  ,  2006/3329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmüne göre bilirkişilerce yapılan değer tespitinde idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün esas tutulur. Kararın dayanağını oluşturan bilirkişi kurulu raporunda değer belirlenirken anılan Yasa hükmü gözardı edilerek -belgelerin mahkemeye verildiği (davanın açıldığı) gün esas alındığı halde 2005 yılı üretim maliyetleri henüz oluşmadığından 2004 yılı birim fiyatlarına göre hesaplama yapılmıştır. Karar tarihi itibari ile 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen 2005 yılı resmi verilerine göre ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden bilirkişi kurulunun bu konudaki hatalı raporuna göre karar verilmesi,

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

a)Saman'ın dekar başına ortalama verimi ve kg. başına toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemiş olması,