muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/874, Karar No: 2014/7617, Tarih: 17.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/874 E.  ,  2014/7617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/152159

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2009

NUMARASI : 2007/1195 (E) ve 2009/159 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınanın gömlek cebindeki cüzdanını çekip kaçacağı esnada, yakınan tarafından yakalandığı, yakınanın direncini kırmak için yakınanı iterek yere düşürdüğünün iddia edilmesi karşısında, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. A..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi, tür ve miktarı bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30766, Karar No: 2016/10774, Tarih: 05.12.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/30766 E.  ,  2016/10774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Elinde siyah poşet ile sokakta yürüyen sanıktan kolluk ekiplerince şüphe edilmesi üzerine yapılan kontrolde poşet içerisinde 20 karton kaçak sigaranın ele geçtiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmasında sigaraları kişisel ihtiyacı için aldığını savunması karşısında, yakalanan eşya miktarına nazaran sanığın savunmasının aksine somut bir kanıtta bulunmaması nedeniyle dava konusu eşyanın ticari miktar ve mahiyette olmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17709, Karar No: 2015/3052, Tarih: 06.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17709 E.  ,  2015/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/06/2013 gün ve 2011/167-2013/314 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar ...ve davalı Banka vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava dosyası üzerinde yapılan incelemede, gerekçeli kararın davalı ...'a 18.10.2013 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği görülmüştür.

19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” Yine, 6099 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”. Yine, 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir. Somut olayda, dava dilekçesi davalı ...'a “Adreste kimse bulunmaması üzerine görevli soruldu. Dışarıda olduğunu sözlü bey...” şerhi ile tebliğ edilmiş, daha sonra anılan davalının aynı adresine gönderilen tebligatın iade edilmesi üzerine kendisine diğer tebligatlarla birlikte gerekçeli karar da Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ olunmuştur. Bu durumda, dava dilekçesi anılan davalıya usulünce tebliğ olunmadığından aynı adreste TK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan gerekçeli karar tebliği de

usulüne uygun değildir. O halde, anılan hükümler çerçevesinde mahkemece, öncelikle davalı ...'ın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin araştırılıp tespit edilerek bu adrese TK'nın 10. maddesine göre tebligat çıkarılması, bu şekilde tebligat yapılamaması halinde ise Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat uyarınca tebligatın gerçekleştirilmesi, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra ve her halükarda taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesini teminen dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan eksik hususların tamamlanması için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10437, Karar No: 2014/12998, Tarih: 16.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/10437 E.  ,  2014/12998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret alacağı, ikramiye yardımı, giyim yardımı, gıda yardımı, ek gıda yardımı, temizlik yardımı, bayram harçlığı yardımı, vergi ve olağanüstü hal yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2851, Karar No: 2018/16512, Tarih: 19.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/2851 E.  ,  2018/16512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelemelerinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında atılı suçun, gece vakti işlenmesi nedeniyle ceza arttırımına gidildiği sırada, 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 143. maddesi uyarınca yarı oranda arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/6 oranında arttırım yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın müştekiye ait işyerinden 70,00 TL para çaldığı, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 19.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5020, Karar No: 2011/2488, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5020 E.  ,  2011/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, dava dışı ...Sigorta A.Ş.'ne trafik sigortalı aracın karıştığı trafik kazasında, zarar gören aracın kasko sigortacısının açtığı dava sonucunda fer'ileriyle birlikte toplam 9.070.00 TL ödediklerini belirterek, ...Sigorta A.Ş.'nin iflâs etmesi nedeniyle ödemediği 2.400.00 TL poliçe limitinin, 08.10.2002 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunup, zarar gören aracın kasko sigortacısının açtığı davada taraf olmadıklarını, Müflis ...Sigorta A.Ş.'nin Güvence Hesabına devredilmediğini, faiz başlangıcına ve oranına itiraz ettiklerini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, zamanaşımı def'i reddedilerek, davanın kabulü ile, 2.400.00 TL’nın, 26.06.2006 başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, zorunlu mali sorumluluk sigortalı aracın neden olduğu trafik kazası sonucu, sigorta ettiren davacı tarafından üçüncü kişiye ödenen tazminatın, dava dışı sigorta şirketinin iflâsı iddiasına dayalı olarak ...’ndan tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, iki aracın karıştığı maddi hasarlı trafik kazası 12.08.2002 tarihinde meydana gelmiştir. Davalının tazminat ödeme yükümlülüğü, kaza tarihinde geçerli trafik sigortası teminat limitleri kadardır. Davacı aracının, dava dışı Müflis ...Sigorta A.Ş. nezdinde düzenlenen 30.08.2001 – 30.08.2002 vadeli trafik sigortası poliçesinde teminat limiti maddi zararlarda araç başına 1.200.00 TL ve kaza başına 2.400.00 TL’dir.

Bu durumda mahkemece, davalı ...’nın 1.200.00 TL tazminattan ve bu kısma isabet eden faizden sorumlu tutulması gerekirken, kaza başına 2.400.00 TL teminat limitinden ve işlemiş faizinden sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3396, Karar No: 2013/16533, Tarih: 09.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/3396 E.  ,  2013/16533 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 36. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı ... hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 06/07/2011 tarihli ve 2011/5635 kabahat, 2011/5597 sayılı idarî yaptırım kararı ile uygulanan 600,00 Türk lirası idarî para cezası kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Antalya 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/04/2012 tarihli ve 2011/795 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21/01/2013 gün ve 5227 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/02/2013 gün ve KYB. 2013/22918 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

İçten patlamalı motor ile çalışmayan elektrikli bisiklet için sürücü belgesi gerektiğine dair 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nda herhangi bir düzenleme bulunmaması ve kanunda açıkça düzenlenmiş olan "motorlu bisiklet" kavramının idarenin düzenleyici işlemi olan yönetmelikle genişlet ilemeyeceği gözetilerek itirazın kabulü yerine, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Antalya 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/04/2012 gün ve 2011/795 değişik iş karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği muteriz ... hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06/07/2011 tarih ve 2011/5635-5597 sayılı 450 TL idari para cezasının kaldırılmasına, 09/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22540, Karar No: 2016/24268, Tarih: 27.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/22540 E.  ,  2016/24268 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine... ... iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ...özellikle davacının... sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı değil geçerli sebebe dayanılarak feshedildiği anlaşılmakla; davacının temyiz itirazlarının reddi ... sonucu itibariyle doğru olan kararın... ilave gerekçe ... ONANMASINA, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3486, Karar No: 2010/10979, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3486 E.  ,  2010/10979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleten ve sürücüsü olduğu aracın müvekkili şirkete kasko sigortalı araca çarparak hasar verdiğini, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, 7.885 TL. tazminatın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı duruşmalara katılmamış, savunma yapmamıştır.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü İle; 7.556,25 TL. tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük

2010/3486

2010/10979

Bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 346,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14660, Karar No: 2007/2137, Tarih: 22.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14660 E.  ,  2007/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tecsil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 24.06.2005 tarihli dava dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 25694 ada 7 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu kesinleşen işlemle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalı adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde (Mahallesinde) dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

187 m2 yüzölçümündeki çekişmeli imar parseli fiili olarak, arazi kadastrosunda orman olarak tapulama dışı bırakılan ve ihdasen ... Belediyesi adına tescil edilen 364 sayılı parselin tescil krokisi içinde yer almaktadır.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz ettiğinden, davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

-2-

2006/14660- 2007/2137