muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14284, Karar No: 2012/2680, Tarih: 22.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14284 E.  ,  2012/2680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılmış olan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını ve inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Takipte dayanılan ve karara esas alınan 15/1/2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin özel hükümler 17. maddesinde iki ay kira parası arka arkaya ödenmediği takdirde dönem sonuna kadar olan kira paralarının muaccel olacağı kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı 28/3/2011 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 2011 yılı Ocak ayından Aralık ayına kadar aylık 400 TL den 4800 TL kira parasının tahsilini istemiştir. Kira parası konusunda taraflar arasında bir ihtilaf yoktur. Davalı süresindeki itirazında dava konusu taşınmazı 5/3/2011 tarihine kadar oturduğunu ve 12/3/2011 tarihinde davacının isteği doğrultusunda emlakçı ...'a teslim ettiğini ileri sürmüştür. Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli değildir; anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiralayan tarafından kabul edilmemesi; başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde; kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü, kiracıya aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini ispatlayamazsa, kiralayanın bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır. İcra mahkemelerinde davalı ancak tahliye tarihine kadar sorumlu tutulabilir, tahliye tarihinden sonraki alacak tazminat hukukunu ilgilendirdiğinden ve konu yargılamayı gerektirdiğinden dar yetkili icra mahkemesinde bu davaya bakılamaz. Davacı vekili yargılama aşamasında 28.07.2011 tarihli dilekçesinde müvekkilini emlakçılık yapan ...’ın telefonla arayarak davalının evi boşaltarak anahtarlarının yanında çalışan ...adlı çalışana 21/3/2011 tarihinde teslim ettiğini bildirmesi üzerine evin tahliye edildiğinden haberdar olduklarını, anahtarı teslim almaya gittiklerinde elektirik borçlarını depozitodan mahsup ederek ödediğini beyan etmiş ve dilekçe ekinde de ... imzalı anahtar

teslim tutunağını ibraz etmiştir.Bu durumda davacının kabulü doğrultusunda anahtarın 21/3/2011 tarihinde teslim alındığının kabülü gerekir. Nitekim kiralananın tahliye edilip yeniden kiraya verildiği de mahkemeninde kabulünde olup, mahkemenin bu gerekçesi davacı tarafından da temyiz edilmemiştir. Mahkemece davalının tahliye tarihine kadar olan kira bedelinden sorumlu tutulması, bu tarihten sonraki alacak icin konunun yargılamayı gerektirdiğnden bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken alacağın tamamı üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5415, Karar No: 2016/225, Tarih: 18.01.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/5415 E.  ,  2016/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ünye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2012/170-2014/228

DAVACI : A.. Ç.. vek.Av. A.. H..

DAVALI : A.. T.. vek.Av. H.. G..

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması (fekki) davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. A.. H.. gelmiş, diğer taraftan gelen olmadığından, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kullandığı kredilere karşılık ...ada ..parseldeki (1) nolu ve (2) nolu meskeni 50.000,00 TL'den toplam 100.000,00 TL'ye ipotek verdiğini, müvekkilinin ipotek bedelini yatırmasına rağmen davalı bankanın ipoteği kaldırmadığını, ipoteklerin bedelsiz kaldığını ileri sürerek, konulan ipoteklerin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazlarda davacı dışında C.. Ç..ve G..Ç..'ın da malik sıfatı ile hisseleri bulunduğunu, taşınmaz maliklerinden C..Ç..ve G..Ç..'ın müvekkili bankaya asaleten ve kefaleten borçları bulunduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre davacının davalı bankadan kullanacağı ticari kredinin teminatını teşkil etmek üzere davalı banka lehine ipotek tesis edildiği, davacının borcunun bulunmadığı, dava dışı tapu maliklerinin davalı bankaya farklı kredi sözleşmelerinden kaynaklı olan borçlarının söz konusu ipoteğin kaldırılmasına engel teşkil etmediği anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1875, Karar No: 2021/3246, Tarih: 17.05.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1875 E.  ,  2021/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yasal önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 25.06.2020 gün ve 2016/17121 Esas - 2020/4073 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde muris davacı mirasçılarından ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince,

Dairemizin 25.06.2020 gün ve 2016/17121 Esas - 2020/4073 Karar sayılı onama ilamının davacı mirasçılarından ...’e hiç tebliğ edilmediği görülmüş olup tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, Dairemiz ilamının tebliğ edilmediği ...e ilamın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile karar düzeltme süresinin beklenmesi gerekmektedir

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, Dairemiz ilamının tebliğ edilmediği ...e ilamın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile karar düzeltme süresinin beklenmesi gerekmektedir

Belirtilen eksiklik giderildikten sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 17.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5232, Karar No: 2014/1765, Tarih: 22.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5232 E.  ,  2014/1765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun sokak üzerinde park halinde bulunan ve kilitlenmek suretiyle koruma altına alınan aracın kilitli kapısını zorlayıp açarak, araçta takılı bulunan MP3 çaları çaldığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu halde, eylem kilit uydurmak suretiyle hırsızlık kabul edilip aynı kanunun 142/2-d maddesi yerine 142/1-d maddesi ile hüküm kurulması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21625, Karar No: 2017/10573, Tarih: 15.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/21625 E.  ,  2017/10573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 12.09.2007-30.03.2014 tarihleri arasında ... İl Özel İdaresi bünyesinde şoför olarak çalıştığını, temizlik ihalesini alan taşaron firmada işe alınmasına rağmen il özel idaresinin asli işi olan şoförlük görevini il özel idaresi şefliğinden talimat alarak yaptığını, davacının asıl işverenin işçisi olduğunu, kamu işçileri için farklı uygulamaya gidilemeyeceğini, il özel idaresi kapatılınca iş akdine son verildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ilave tediye ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı belediye vekili özetle; davacının müvekkili belediye çalışanı olmadığını, yüklenici firmanın sigortalı çalışanı olduğunu, 6360 sayılı yasa ile İl Özel İdarelerinin tüzel kişiliğinin kaldırıldığını, ... İl Özel İdaresinin hizmet alım sözleşmelerinin belediye ye devredilmediğini, husumet ve zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak 16.12.2015 tarihinde verilen karar, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2016/7043 esas 2016/5324 karar sayılı kararıyla özetle ve sonuç olarak;

"Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının alt işveren işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Asıl işverenin, işçinin ödenmeyen hak ve alacaklarından alt işverenle birlikte sorumluluğu kanun gereği olmakla birlikte davacıyı çalıştıranın alt işverenler olduğu tartışmasızdır. Bu sebeple davacı hakkındaki bilgi ve belgeler onu çalıştıran alt işverenlerden getirtilmeden doğru bir sonuca varılması mümkün değildir. Dava konusu uyuşmazlıkta, davalı Belediye cevap dilekçesi ile davacının çalıştığı alt işverenlerden işyeri kayıtlarının getirtilmesini talep etmiştir. Ancak bu konuda herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, davacının çalışmasının geçtiği alt işverenlerden davacının işyeri kayıtlarını getirterek bir sonuca varmaktır. Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, öncelikle davacının muvazaa tespiti yapılan dönemde muvazaa tespitinde adı geçen ... Tem. Ltd. Şirketi'nde çalışması bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle muvazaanın varlığının kabulü ile davacının ilave tediye alacağının hesaplattırılarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya bu yönde devam edilmiş, yeniden bilirkişi raporu alınmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Hüküm altına alınan ilave tediye ücretinin kısmi olarak istenen miktarı dışlandığında kalan kısmında ıslah tarihine göre geriye beş yıllık süre dikkate alındığında bu süre dışında kalan miktarların zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davalı tarafından süresinde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı def'i dikkate alınmadan ilave tediye ücretinin hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/210, Karar No: 2008/212, Tarih: 27.02.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/2-210 E.  ,  2008/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2007

Taraflar arasındaki “Boşanma, yoksulluk nafakası ve maddi-manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Kadıköy 1.Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 21.09.2005 gün ve 2004/984 E.,2005/839 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 03.10.2006 gün ve 3213-13051 sayılı ilamı ile; (...1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında \* kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat taktiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı kadının Bağ-Kur emeklisi olup aylık 430 YTL. sabit ve düzenli gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının gerçekleşmediği nazara alınmadan davacı yararına yoksulluk nafakası verilmesi de doğru olmamıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; Boşanma, yoksulluk nafakası ve maddi-manevi tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, davacı lehine 150 milyar maddi, 150 milyar manevi, 2 milyar yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkeme;tarafların boşanmalarına, davalının tamamen kusurlu olması nedeniyle 100.000 YTL.maddi, 50.000 YTL.manevi tazminata, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına ve gelir düzeylerine göre davacının sosyal statüsü dikkate alınarak 400 YTL. tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmetmiştir.

Özel Daire, yukarıda açıklanan nedenlerle kararı bozmuştur.

Yerel mahkemece maddi ve manevi tazminat yönünden bozma ilamına uyulmuş ancak nafaka yönünden önceki kararında direndiğini açıklamakla birlikte, bozma ilamından sonra yapılan keşif ile davalı adına kayıtlı dükkanın değeri ve kira geliri belirlenmiş ve bu miktarlar göz önünde tutularak direnme kararı verilmiştir.

Özel Daire, yukarıda açıklanan nedenlerle kararı bozmuştur.

Yerel mahkemece maddi ve manevi tazminat yönünden bozma ilamına uyulmuş ancak nafaka yönünden önceki kararında direndiğini açıklamakla birlikte, bozma ilamından sonra yapılan keşif ile davalı adına kayıtlı dükkanın değeri ve kira geliri belirlenmiş ve bu miktarlar göz önünde tutularak direnme kararı verilmiştir.

Direnme hükmü sırasında yeni belirlenen değerler dikkate alındığına göre nafaka yönünden direnme kararı değil yeni bir hüküm sözkonusudur.

Hal böyle olunca kurulan bu yeni hükmün incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

Ayrıca maddi-manevi tazminat yönünden de bozma nedenine uyularak oluşturulan yeni hüküm Özel Daire’ce incelenmediğinden, bu yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için de dosya Özel Daire’ye gönderilmelidir.

SONUÇ : Davalı vekilinin kurulan yeni hükme ilişkin temyiz nedenlerinin incelenmesi için dosyanın Yargıtay 2.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine 27.2.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8366, Karar No: 2024/6940, Tarih: 12.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/8366 E.  ,  2024/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/97 E., 2021/1083 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri; suçta kullanılan nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine, re’sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün nakil aracına ilişkin kısmının bozulması talebine ilişkindir.

2. Sanığın temyiz nedenleri; pişman olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, cezada alt sınırdan uzaklaşıldığına, hükmün bozulması talebine ilişkindir.

3. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri; alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğuna, sanık aleyhine hükümlerin uygulandığına, re’sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılan ... İdaresi vekilinin münhasıran nakil aracına yönelik temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; anılan kurum vekilinin, sanığın ve sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 11.08.2015 tarihinde önleme araması kararına istinaden, kolluk görevlilerince uygulama noktasında durdurulan sanığın sevk ve idaresindeki çekici ve buna bağlı dorsede yapılan aramada, dorse kısmında 12.100 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, suça konu sigaraları taşıma karşılığı ücret alacağını, tır sahibinin bilgisinin olmadığını, etkin pişmanlık kapsamında gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ödeyecek gücünün bulunmadığını ifade etmiştir.

Malen sorumlu şirket yetkilisi beyanında, tırda yakalanan kaçak sigaralardan haberdar olmadıklarını, davaya katılmak istediklerini beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerlerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "fahiş değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

1. Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın ticari amaçla suça konu kaçak sigaraları bulundurduğu, eyleminin sabit olduğu, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.