muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21498, Karar No: 2015/2054, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21498 E.  ,  2015/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/39173, Karar No: 2014/4739, Tarih: 17.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/39173 E.  ,  2014/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/34344

Mahkeme : ANTALYA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 16.07.2008-2008/63 esas ve 2008/311 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

1- Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin “30.12.2007“ yerine “31.12.2007“ olarak yazılması,

2- Olay tutanağı içeriğine, tanık olarak dinlenen tutanak düzenleyicilerin yeminli beyanlarına ve dosyadaki tüm bilgi ve belgelere göre; sanıkların kiraladıkları ... plakalı araç ile İstanbul'dan Antalya'ya uyuşturucu madde getireceklerine ilişkin ihbar üzerine, olay tarihinde sanıkların yakalanması amacıyla Antalya ili girişinde görevliler tarafından tertibat alındığı, bir süre sonra sanıkların içinde bulunduğu sanık Birol yönetimindeki aracın tespit edildiği ve fiziki takibe alındığı, sanıkların görevliler tarafından takip edildiklerini farketmeleri üzerine kaçtıkları ve bir süre sonra içinde bulundukları aracı bırakarak, ticari bir taksi ile bu aracın kiralandığı şirkete geldikleri, sanık Birol'un burada sanık Ali'den ayrıldığı, sanık Ali'nin ise kullandıkları aracın arızalandığını söyleyerek kiralama şirketinden ilk araçla aynı renk ve markada olan ... plakalı ikinci aracı aldığı ve daha sonra Antalya il merkezine giderken bu araç içerisinde yakalandığı, sanık Birol'un ise ikametine yakın bir yerde görevlilerce üzerinde suç konusu net 37 gram kokain ile yakalandığı anlaşılmakla; olaya uygun ihbar, sanıkların yakalanış biçimleri ve ele geçen uyuşturucu maddenin miktarı dikkate alınarak, sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetleri yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle, sanık Ali hakkında beraat, sanık Birol hakkında ise suç niteliği yanlış belirlenerek “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık Birol müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3594, Karar No: 2025/1852, Tarih: 17.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3594 E.  ,  2025/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/239 Esas, 2024/547 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/118 E., 2020/262 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin uzun yıllardır ''...'' markasıyla cafe ve restoran işlettiğini, markasını 2004 yılından itibaren tescil ettirdiğini ve geniş kapsamda koruma amacıyla seri markalar yarattığını, davalıya ait bazı markaların daha önce hükümsüzlüğüne karar verildiğini, ancak davalının kötüniyetli olarak farklı şekillerde aynı ibareyle yeni marka tescilleri yapmaya devam ettiğini, bunun müvekkilinin marka itibarı ve tüketici güveni açısından zarar verici olduğunu ileri sürerek davalıya ait 2017/93.... tescil numaralı ''... Döner + şekil'' markasının tüm sınıflar için hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili şirketin ''.... Döner + şekil'' markasına son on yıldır önemli yatırımlar yaptığını, markayı tanınmış hale getirdiğini, bayilik sistemini ulusal çapta yaygınlaştırdığını, davacının ise markasını yalnızca kendi işletmesinde kullandığını ve tanıtımı için çaba sarf etmediğini, bu nedenle müvekkiline karşı açılan davanın kötüniyetli olup müvekkilin tanınmış markasından haksız kazanç elde etme amacı taşıdığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taraf markalarının işitsel, kavramsal ve anlamsal olarak iltibasa yol açtığı, davalının kullandığı markanın davacı markası ile karıştırılma ihtimali yarattığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2017/93424 tescil numaralı markanın 43. sınıfta yer alan hizmetler açısından kısmi hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, karar, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taraf markalarının işitsel, kavramsal ve anlamsal olarak iltibasa yol açtığı, davalının kullandığı markanın davacı markası ile karıştırılma ihtimali yarattığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2017/93424 tescil numaralı markanın 43. sınıfta yer alan hizmetler açısından kısmi hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, karar, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesince, "...." markasının 29., 35. ve 43. hizmet sınıflarında farklı alt sınıflarda tescil edildiği, ancak tescil edilen bu alt sınıflarda ürünlerin hedef kitlelerinin ve dağıtım kanallarının aynı olması nedeniyle ortalama tüketicide karışıklık tehlikesi yaratabileceği ve işletmesel bir bağlantı kurulabileceği, bu sebeple dava konusu markanın 29. ve 43. sınıflar yönünden tamamında, 35. sınıf yönünden ise "Reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler, ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri, büro hizmetleri (sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri, istatistiklerin derlenmesi, büro makinelerinin kiralanması hizmetleri, bilgisayar veri tabanlarındaki bilginin sistematik hale getirilmesi, telefon cevaplama hizmetleri), iş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri, personel işe yerleştirme, işe alma, personel seçimi, personel temini hizmetleri, ithalat-ihracat acente hizmetleri, geçici personel görevlendirme (başkası adına fatura yatırma, vergi yatırma, trafik işlemleri gibi iş takibi) hizmetleri, açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri" dışındaki kalan hizmetlerde hükümsüz kılınması gerektiği, yalnızca 43. sınıf yönünden verilen kararın yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü davasıdır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve Bölge Adliye Mahkemesinin hüküm kısmının (1) ve (2) numaralı bentlerindeki ''davacı'' ve ''davalı'' tabirlerinin yanlış yerde yer almasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hatadan kaynaklanmış olmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1475, Karar No: 2015/1177, Tarih: 22.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1475 E.  ,  2015/1177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin tezgahta bulunan ayakkabıyı denediği esnada, çantası tezgahın önünde iken sanık ...‘ın elini çantasının içinde görmesi ve sanığı yakalaması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesine uyduğu gözetilmeksizin, TCK 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

3-Sanığın tekerrüre esas daha ağır ceza içeren ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/539 E-2007/267 K sayılı ilamının tekerrüre esas olarak gösterilmesi gerekirken, her iki ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...‘ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20866, Karar No: 2015/20681, Tarih: 27.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/20866 E.  ,  2015/20681 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı Belediyede işçi olarak çalıştığını, 6111 sayılı Kanun kapsamında ihtiyaç fazlası işçi statüsüyle Milli Eğitim Bakanlığı’na devredilmesi nedeni ile iş akdinin sona erdirildiğini beyanla fazla çalışma, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatili alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatili alacak taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Hafta tatili ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince, çalışılmayan hafta tatili günü için bir iş karşılığı olmaksızın işçinin ücreti tam olarak ödenir. hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağının düzenlenmemiş ise de, Dairemizce hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı, buna göre ücretin yüzde elli zamlı ödenmesi gerektiği görüşü benimsenmiştir. Buna göre hafta tatilinde çalışılmışsa, çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında, çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak ödenmelidir. Şu hale göre çalışılan hafta tatilinin ücreti ikibuçuk yevmiye olmalıdır.

Hafta tatili günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Hafta tatilinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Hafta tatilinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarından, hafta tatili ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, hafta tatili çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında hafta tatili çalışmalarının yapıldığını yazılı delille kanıtlaması imkân dahilindedir.

Somut olayda, davacının çalıştığı döneme ait bordroların bir kısmında hafta tatili ödemeleri görülmektedir. Bu ödemeler bilirkişi raporunda dikkate alınmamıştır. Mahkemece gerekirse Belediye kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, bordrolarda görülen hafta tatili ödemelerinin davacıya ödenip ödenmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3- Ulusal bayram genel tatil alacağının hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ulusal bayram genel tatil günlerinin tamamında çalıştığını beyan etmiş, davalı ise ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma olmadığını savunmuştur.

Davacının temizlik işinde çalıştığı dönemde vardiyalı olarak çalıştığı ve vardiyası denk geldiği zaman ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı anlaşılmakla birlikte temizlik işinde çalıştığı dönem yönünden tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi hatalı olup, Mahkemece; davacının temizlik işinde çalıştığı dönem dikkate alınarak vardiyasına denk gelen ulusal bayram genel tatil günleri tespit edilerek, bu çalıştığı ulusal bayram genel tatil günlerine göre hesaplama yapılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması bozma nedenidir.

4-Hüküm altına alınan alacakların net ya da brüt olduğunun karar yerinde gösterilmemesi de hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17286, Karar No: 2007/5543, Tarih: 04.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/17286 E.  ,  2007/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanmaya neden olan olaylarda eşini döven davacı koca tam kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2021/7869, Karar No: 2023/96, Tarih: 11.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2021/7869 E.  ,  2023/96 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın el atmanın önlenmesi isteminin kabulüne, ecrimisil isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, ... Mahallesi 225 ada 26 parselde kayıtlı gayrimenkulde davacının murisi... kızı ...T.C. No.lu ...'ın 1089/3072 hissesi (44,75 m²) bulunduğunu, davalının haksız olarak gayrimenkulün tamamını kullandığını, gayrimenkul içerisinde bulunan iki adet dükkan ile evin kirasını da tamamen davalının aldığını, muris Rüveyde mirasçılarına kira gelirinden paylarına düşen kısmını ödemediğini belirterek, davalının ...Mahallesi 225 ada 26 parsel no.lu gayrimenkule tapu maliki muris ... hissesine vaki müdahalesinin men'ine, davalının beş yıl süre ile gayrimenkulden elde ettiği kira gelirinden murisin hissesine düşen kısmının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davalının ... ilçesi, 225 ada 26 parsel sayılı taşınmazın hissedarlarından olduğunu, tapu kayıtlarında ...'nin hissedar göründüğünü, bu hissenin kayıp hisse olarak görünmekte olduğunu, ...’nin ... olduğunu ve davacının mirasçısı olduğunu bilmesinin mümkün olmadığını, bu güne kadar hiçbir kimsenin hak iddiasında bulunmadığını, iki adet dükkan ile evin kirasını almış olsa bile kötü niyetli olmadığını, davacının rızasının olmadığının ispatlanamadığını, davacının hissesinin 144 payda 3 pay olduğunu, murisin birden fazla mirasçısı olması hâlinde aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunu, birlikte dava açması gerekirken sadece davacının bu davayı takip etmesinin usul ve yasaya aykırı olacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İskilip Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yukarıda belirtilen sayı ve tarihli karar ile "Davacıların müdahalenin men'i taleplerinin kabulü ile davaya konu ... Mahallesi, 225 ada, 26 parselde kayıtlı ahşap dükkan niteliğindeki gayrimenkule davalı tarafından yapılan davacılar murisi"... hissesine' vaki müdahalenin men'ine, davacıların ecrimisil tazminatı taleplerinin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde;