muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19017, Karar No: 2014/13400, Tarih: 29.05.2014

müstahdeme tebligat yapılabilir. Daha önce kendisine tebligat yapılması gereken kimselerin bulunmadıklarını veya tebligatı bizzat alamayacak durumda olduklarının ispatı bakımından mazbatada yer alacak kayıt bilhassa önemlidir (E. Moroğlu, Makalelerim I, İstanbul 2001, s. 4-5).

Somut olayda, anılan şirkete yapılan tebligatın, hükmi şahıslara tebligat usulünü düzenleyen 7201 sayılı Yasanın 12. ve 13. maddelerine aykırı olduğundan usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, gıyabi hükmün anılan şirkete yöntemince tebliğ edilerek, yasal temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3.maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra iade edilmek üzere,

2) Sigortalının eşi ...'a bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarında çelişki bulunduğu anlaşıldığından, gelirin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının ve indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da davacı Kurumdan sorularak cevabi yazı eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3936, Karar No: 2015/2650, Tarih: 17.09.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3936 E.  ,  2015/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

Hüküm : TCK'nın 297/1-1. cümle, 2.cümle, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3548, Karar No: 2016/7772, Tarih: 28.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/3548 E.  ,  2016/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı tarafın, kendisi aleyhine Manavgat 2. İcra Müdürlüğü'nün 202/2454 sayılı dosyasında icra takibi başlattığını, ancak takip dayanağı bonodaki imzanın kendisine ait olmadığını ve davalıya da borcunun bulunmadığını belirterek, davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili duruşmada, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, Manavgat İcra Hukuk Mahkeme' sinin 2013/296 E. - 2013/139 K. numaralı dava dosyasında davacının davalı ...'a yönelik imza ve borç itirazı konusunda yapılan yargılamada 30/01/2013 tarihli Antalya Polis Kriminal Labarotuvarı' ndan rapor alınmış olduğu, söz konusu raporun hüküm vermeye elverişli, eksiksiz ve tutarlı olduğu, bu rapora göre bono üzerindeki imzanın borçlu davacı ...' ya ait olduğu tespit edildiğinden yargılamanın gereksiz yere uzamaması için başka bir inceleme ve araştırmaya gerek görülmeksizin, çıplak gözle dahi imza benzerliğinin tespit edildiği gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 2014/8310 E., 2014/10790 K. sayılı ve 10.06.2014 tarihli bozma ilamında; ''mahkemece, senette tahrifat olduğu iddia edildiği halde, Manavgat İcra Hukuk Mahkeme' sinin 2013/296 E. - 2013/139 K. numaralı dava dosyasından alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, Manavgat İcra Hukuk Mahkemesi dar yetkilidir ve icra mahkemesince verilen kararlar maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez. Bu mahkemede yapılan bilirkişi incelemesi genel yetkili mahkemede kesin delil olarak kabul edilemeyeceğinden, bu bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilemez. Bu durumda geniş yetkili olan Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılan menfi tespit davasında senet üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir'' denilmek suretiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduğu belirtilerek yapılan yargılama sonunda; davacının 31.12.2014 tarihli duruşmaya gelmemesi ve mazeret de bildirmemesi nedeniyle, aynı tarihte dosyanın müracaata bırakıldığı, müracaat tarihinden itibaren üç ay geçmesine rağmen davanın yenilenmediği gerekçesiyle, HMK'nun 150. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/7043, Karar No: 2014/617, Tarih: 21.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7043 E.  ,  2014/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/01/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11464, Karar No: 2014/4644, Tarih: 08.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11464 E.  ,  2014/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11406, Karar No: 2018/1134, Tarih: 06.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11406 E.  ,  2018/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191.maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/533, Karar No: 2014/22102, Tarih: 23.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/533 E.  ,  2014/22102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/265521

MAHKEMESİ : Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2012

NUMARASI : 2012/918 (E) ve 2012/707 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Cadde üzerinde park halinde bulunan Gediz Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye ait açık kasa kamyonetin kasasından 22 adet AG izolatör ile 5 metrelik bakır kablonun çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeyerek aynı Yasanın 142/1-a maddesiyle hüküm kurulması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmayacak, olayın özelliği, mağdurun konumu, failin kişiliği ve suçun işleniş şekli, her olayda değerlendirmeye konu edilecek, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek, maddenin uygulanıp uygulanmaması ve özellikle ceza verilmeme haliyle ilgili seçeneğin, eylemin failine uygun düşüp düşmeyeceği belirlenecek ve takdirin gerekçesi de kararda gösterilecektir.Somut olayda ise; 15-20 TL değerindeki 22 adet AG izolatör ile 5 metrelik bakır kabloyu çalan suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle verilecek cezadan TCK'nın 145. maddesi gereğince belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 168/1. maddesinin 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle, anılan Yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 168/1. maddesinin 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle, anılan Yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

4-Suç tarihi itibari ile 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya anılan Yasanın aynı maddesinin 3. fıkrasına göre de sosyal inceleme raporu alınmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk Ş.. C.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/630, Karar No: 2021/2596, Tarih: 08.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/630 E.  ,  2021/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 17/09/2012 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/01/2020 günlü karara karşı davacılar vekili ve katılma yoluyla davalılardan ... ve ... vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun istinaftan vazgeçmeye yönelik dilekçesi nedeniyle reddine, katılma yolu ile istinaf eden davalılardan ... ve ... vekilinin talebinin HMK'nın 348/2 maddesi uyarınca reddine dair verilen 18/09/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; 14/08/2012 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında, davalılardan sürücü ve işleten ...'ın sevk ve idaresindeki araçta yolcu olan ...'nun vefat ettiğini, müteveffa ...'nun müvekkillerinin çocuğu ve kardeşi olduğunu, davalılardan ...'ın sürücüsü, ...'nin maliki olduğu tırın aşırı hızlı bir şekilde müteveffanın bulunduğu araca çarpması sonucu kazanın gerçekleştiğini belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla müvekkilleri ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL maddi tazminat ve müvekkilleri ... için 80.000,00 TL, ... için 80.000,00 TL, ... için 40.000,00 TL, ... için 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 23/08/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 147.912,13 TL’ye yükseltmek suretiyle bu miktarın sadece davalılar ... ve ... Ticaret Limited Şirketinden alınarak kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkillerinden ... ve ...’na ödenmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili; davaya konu kazanın, diğer davalı sürücü ...'ın kusuru sonucu meydana geldiğini, talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur

Davalı ... vekili; müvekkilinin kullanmakta olduğu araca, diğer davalıların maliki ve sürücüsü oldukları tırın arkadan tam kusurlu olarak çarpması sonucu oluşan kazada müvekkilinin kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili; davaya konu kazanın, diğer davalı sürücü ...'ın kusuru sonucu meydana geldiğini, talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur

Davalı ... vekili; müvekkilinin kullanmakta olduğu araca, diğer davalıların maliki ve sürücüsü oldukları tırın arkadan tam kusurlu olarak çarpması sonucu oluşan kazada müvekkilinin kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince; davalılardan ... yönünden davanın reddine, maddi tazminat talebi bakımından davanın kabulü ile davacılar ... için 86.811,93 TL, ... için 30.550,10 TL, ... için 30.550,10 TL maddi tazminatın 14/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ile ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline; manevi tazminat talebi bakımından davanın kısmen kabulü ile davacılar ... için 20.000,00 TL, ... için 12.500,00 TL, ... için 12.500,00 TL manevi tazminatın 14/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ile ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; karara karşı davacılar vekili ve katılma yolu ile davalılardan ... ile davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş; vekaletnamesinde kanun yolundan feragat yetkisi bulunan davacılar vekili tarafından sunulan 11/09/2020 tarihli dilekçe ile davacıların istinaf hakkından feragat ettiği bildirilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun istinaftan vazgeçmeye yönelik dilekçesi nedeniyle reddine, katılma yolu ile istinaf eden davalılar ... ve ... vekilinin talebi yönünden HMK'nın 348/2 maddesi uyarınca asıl başvuran davacı tarafın istinaf talebi esasa girilmeden reddedildiğinden, katılma yolu ile başvuranların talebinin de bu nedenle reddedileceği gerekçesiyle davalılar ... ve ... vekilinin istinaf başvurusu talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kanuna uygun gerektirici nedenlere göre davalılardan ... ve davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına ve davalılardan peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna, 08/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6164, Karar No: 2016/6362, Tarih: 19.09.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/6164 E.  ,  2016/6362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya içerisinde yer alan elektrik tüketim ekstresi içeriğinden, suça konu sayacın 19/10/2007 ile 14/11/2007 tarihinde arasında elektrik tüketimini ''0'' olarak göstermesine rağmen, kaçak/usulsüz elektrik tespiti esnasında sanığın ikametinde elektrik tüketen bir kısım eşyaların bulunduğunun anlaşılması, bu itibarla elektrik tüketiminin ''0'' olmasının mümkün olmaması, sanığın mührü kendisinin bozmadığına, bir arızadan ötürü elektrikçi çağırdıklarına, mührü elektrikçinin kırdığına, birşey olmayacağını söylediğine ilişkin savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ÖK.
Yargıtay — Esas No: 2018/7145, Karar No: 2020/4901, Tarih: 05.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7145 E.  ,  2020/4901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanığın TCK’nın 157/1,168/2, 62/1, 52/2, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Mağdurun 02/07/2014 tarihinde çalışmakta olduğu... isimli işyerine gelen sanığın börek almak istediğini söyleyip, cebinden 20TL para çıkardığı, mağdurun siparişleri hazırladıktan sonra sanığa verdiği, sanığın parayı verdiğini söylemesi üzerine mağdurun sanığa para üstü olarak 7 TL verdiği, mağdurun daha öncede birkaç kez aynı yöntemle sanığın parayı verdiğini iddia ederek, böreğin parasını ödemediğini ve vermediği paranın üstünü isteyerek aldığını öğrendiği, bunun üzerine sanığın peşinden gittiği ancak sanığın ...plaka sayılı bir araçla oradan ayrıldığını gördüğü ve bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, mağdur beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında olduğu anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçsuz olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.