muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2631, Karar No: 2018/11375, Tarih: 21.06.2018

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; asıl ve karşı davaların reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Asıl davada davacı vekili ile karşı davada davacıların tüm temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddine.

Asıl davada davalıların itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere kanunda yazılı haller dışında yargılama giderleri aleyhine hüküm verilen taraftan alınır. Mahkemece, asıl dava reddedildiğine göre yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerekirken, davalıdan alınıp davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulması doğru değilse de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 5.bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine 5.bent olarak "Davacı tarafından yapılan 97,00 TL posta gideri, 1.800,00 TL iki bilirkişi ücreti gideri, 297,00 TL iki keşif harcı, 170,00 TL iki vasıta gideri olmak üzere toplam 2.364,00 TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına” ibaresinin yazılmasına asıl davanın davalılarının bu yöne ilişkin temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8971, Karar No: 2011/11082, Tarih: 25.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/8971 E.  ,  2011/11082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... Müdürlüğü aleyhine 10/03/2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydının düzeltimi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 1027. maddesine dayanılarak açılmış tapuda düzeltim istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, vefat eden eşi ... ...'ye ait 4876 ada 7 parselde kayıtlı 4 nolu meskenin tapu kaydında, ... ...'nin baba adı ... olmasına rağmen ... oğlu olarak geçtiğini, yanlışlık nedeniyle miras bırakanı eşinin mirasçıları adına intikal yapılamadığını, bu nedenlerle tapu kaydındaki yanlışlığın düzeltilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda; taşınmazın akit tablosundaki ... ...'nin, ... oğlu ...'den olma 03/05/1936 doğumlu 04/10/1992'de ölen davacının eşi ... ... olduğu ve taşınmazın ona ait olduğu anlaşıldığından; ... İlçesi 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğü ... Mahallesi 4876 ada 7 parseldeki 4 nolu dairenin malikinin ... oğlu ...'den olma 03/05/1936 doğumlu ... ...'ye ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde tapu kaydındaki yanlışlığın düzeltilmesini istemiş ise de, çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, davacının asıl amacı tapu kayıt maliki ile miras bırakanı eşinin aynı kişi olduğunun tespit edilmesidir. Ancak, mahkemece 4876 ada 7 parselde kayıtlı 4 nolu meskenin ... oğlu ... ...'ye ait olduğunun tespitine karar verilmesi doğru değildir. Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; HUMK'nun 370/2. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan " .... ... ilçesi 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğü ... Mahallesi 4876 ada 7 parseldeki 4 nolu dairenin malikinin ... oğlu ...'den olma 03/05/1936 d.lu ... ...'ye ait olduğunun TESPİTİNE "biçimindeki ibarenin silinerek yerine, " .... ... ilçesi 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğü ... Mahallesi 4876 ada 7 parseldeki 4 nolu dairenin malik hanesinde geçen "... OĞLU ... ..." ile "..., ..., ... Mahallesi Cilt No: 4, Hane No: 33'de nüfusuna kayıtlı, ... T.C. nolu "... oğlu ...'den olma 03/05/1936 d.lu ... ...'nin aynı kişiler olduğunun TESPİTİNE" biçiminde yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA 25/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/49208, Karar No: 2013/33752, Tarih: 17.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/49208 E.  ,  2013/33752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı ... istasyonunda Mayıs 2005 tarihinden bu yana sigortalı olarak aylık 700 TL net maaşla aralıksız biçimde pompacı olarak çalışmaya başladığını, aylık net ücretinin çeşitli nedenlerle bordroda gösterilmediğini, şirkette iki pompacıdan biri olarak çalıştığını, Ocak 2007'den bu yana 24 saat çalıştırılıp, 24 saat dinlendirildiğini, sabah işten çıktığında da işyerinin çarşıda, bankada, vergi dairesinde, muhasebesinde işlerini takip ettiğini, hafta sonu, dini ve milli bayram, düğün ve cenaze fark etmeksizin çalıştığını ve ücretlerinin bu güne kadar ödenmediğini, Uşak İş Mahkemesinde dava açmak zorunda kaldığını, açılan davanın 31/03/2011 günü 2010/648 esas ve 2011/329 karar sayılı kararı ile kabul edildiğini, fazlaya ilişkin hakların saklı kaldığını bildirerek 2.358,30 TL Kıdem Tazminatı, 1.953,95 TL İhbar Tazminatı, 9.737,28 TL Fazla Mesai Ücreti, 2.344,33 TL Hafta Sonu Çalışma Ücreti, 1.942,44 TL Yıllık İzin Ücreti, 6.059,70 TL ücret alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirkete usulüne uygun davetiye tebliğ edilmiş, duruşmaya gelen olmadığı gibi davaya cevap da verilmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kısmi davada asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama esas alınarak karar verilmiş olduğundan, kesinleşen mahkeme kararı gereğince asgari ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davacı tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Uşak İş Mahkemesinin 31/03/2011 gün 2010/648 esas ve 2011/329 karar sayılı kısmi(asıl) dosyasında bilirkişi tarafından alacaklar talep ve asgari ücret seviylerine göre seçenekli olarak hesaplanmış ancak hesaplamada bazı alacaklarda (a) seçeneğinde talep edilen ücrete göre bazılarında (b) seçeneğinde talep edilen ücrete göre hesaplama yapılmış, diğer seçenekte ise asgari ücret esas alınmıştır. Mahkemece, hükme esas ücret

miktarına ilişkin net bir açıklama yapılmaksızın (b) seçeneğindeki hesaplamanın hükme esas aldığını belirtmiştir.

miktarına ilişkin net bir açıklama yapılmaksızın (b) seçeneğindeki hesaplamanın hükme esas aldığını belirtmiştir.

Ek dava niteliğindeki bu davada ise mahkemece, kısmi davada asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama esas alınarak karar verildiğinden bahisle, kesinleşen söz konusu mahkeme kararı gereğince asgari ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya gidilmiştir.

Asıl (kısmi) davada verilen kesinleşmiş kararla ek davaya bakan mahkeme bağlı olduğundan, ücretin asıl davada gerekçeli kararda belirtildiği şekilde (b) seçeneği üzerinden yapılması gerekirken asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama esas alınması hatalıdır

3-Asıl (kısmi) davada yıllık izin ücret alacağı bilirkişi raporunda talep edilen ücrete göre 2442,44 TL hesaplanmasına, ve mahkemece 500 TL sine hükmedilmesine ve ek davada talebe rağmen bakiye yıllık izin ücret alacağına hükmedilmemesi isabetsizdir.

4-Asıl (kısmi ) davada davacının tüm genel tatil ücret alacağı hükme bağlanmıştır. Davacıda ek davada genel tatil ücret alacağı talebinde bulunmamıştır. Ancak mahkemece bu husus gözden kaçırılarak davacının genel tatil ücret alacağı talebi varmış gibi genel tatil ücret alacağı talebinin kısmen reddine karar verilmesi de doğru değildir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15769, Karar No: 2007/1204, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15769 E.  ,  2007/1204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 11.10.2004 tarihli dilekçesiyle, ... Köyü (Mahallesi) 9285 ada 4, 5, 6, 8 ve 9 sayılı parselin 1947 yılında yapılan orman tahdidinde orman sınırları içerisindeyken, 1988 yılında 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı iddiasıyla, tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece 9285 ada 4 sayılı parsele ilişkin davanın REDDİNE, 9285 ada 5 sayılı parsele ilişkin davanın kabulüne ... bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen 214 m2 yüzölçümündeki bölümün tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline bu bölümün 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığının tapunun beyanlar hanesine yazılmasına, 9285 ada 5 sayılı parselin diğer bölümünün tapu sahibi üzerinde bırakılmasına, ... Köyü 9285 ada 6, 8 ve 9 sayılı parsellere ilişkin davanın KABULÜNE, bu parsellerin tapu kayıtlarının iptaline ve Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığının tapunun beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından 9285 ada 4, davalı tarafından ise 9285 ada 5, 6, 8 ve 9 sayılı parsellere ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşen 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

... Köyü 9285 ada 4, 5, 6, 8 ve 9 parsel sayılı sırasıyla 293 m2, 314 m2, 312 m2, 360 m2 ve 292 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tapuda davalı adına kayıtlı olup, 08.06.2001 tarihli parselasyon ile arazi kadastrosunda 93 tahrir numaralı vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği Fatmana Başkan adına tesbiti, ... Yönetiminin itiraz ve davasının reddine ilişkin Tapulama Mahkemesi kararı ile hükmen kesinleşen ... Köyü 7 parsel sayılı taşınmazdan 2981 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan imar ve parselasyon yoluyla gelmiştir. Çekişmeli 9285 ada 4, 5 ve 9 sayılı parseller fiili olarak 7 sayılı kadastro parseli, 9285 ada 6 ve 8 sayılı parseller ise kısmen 7 sayılı kadastro parseli kısmen de arazi kadastrosunda tapulama dışı bırakılan bölümde kalmaktadır.

I-Kesinleşmiş orman kadastrosunun uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla, 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan ve 1947 yılında kesinleşen orman

tahdidinde, dava konusu 9285 ada 4 sayılı parselin tamamen, aynı ada 5 sayılı parselin (A) ile gösterilen 100 m2 bölümünün orman sınırları dışında bırakıldığı belirlenerek davacı Hazinenin bu bölümlere ilişkin davasının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından Hazinenin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

II- Davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarına gelince; davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı, sonucu ortaya çıkar.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığı’nca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...”şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Görüldüğü gibi yönetmelikte, makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasaya aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların maki florası olduğu açıklandıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle %10 nisbetine kadar KORU ve %25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece " maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "% 10 nisbetinde KORU ve % 25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

Somut olayda; ... Orman Başmüdürlüğünün 27.02.1952 gün ve 4-310/8 sayılı oluru ve 27.02.1952 gün ve 4-310/8/1751 sayılı emirleri üzerine ... İli Merkez Bucağına bağlı ...Köyü cenubu ve cenubu şarkında Kepezaltı ...adıyla maruf Makilik ve Orman müşterek sınırlarının tesbiti ile görevlendirilen ve Başkan Orman Mühendisi ... ..., Mühendis ... ...ve Bölge Bakım memuru ... ... ile çalışmaya başlayan I Numaralı Makiye Ayırma Komisyonu, daha sonra, Başkan olarak Orman Mühendisi ... ..., Mühendis ... ... ve Bölge Bakım Memuru ... ...’ın katılımı ile oluşan komisyon çalışmalara devamla işi bitirmiştir. Sözü edilen I numaralı makiye Ayırma Komisyonu, 5653 Sayılı Yasa ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesinde öngörülen kişilerden oluşmadığından kuruluşu yasaya uygun olmadığı gibi, komisyon başkanı orman mühendisi, komisyon üyesi orman mühendisi ve bölge bakım memurunun katılımı ile kurulduğu için yönetmelik hükümlerine de aykırı oluşturulmuş, ayrıca kurulan bu komisyon, yönetmelikte tanımı yapılan makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırlarını belirlemeyip, bir çok köy yerleşim yerini, kişilere ait tapulu-tapusuz arazileri, meraları, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki ormanları ve tahdit sınırları dışında kalmakla birlikte, 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmiş ormanlar ile yasanın tanımladığı maki kavramına girmeyen ormanları, maki sahası olarak ayırarak zemine uygulama imkanı olmayan ölçeksiz kroki niteliğinde bir harita düzenlemiştir. Bu yerde ... tevzi işlemleri de yapılmadığından, yasaya aykırı kurulan ve yine yasaya aykırı işlem yapan komisyonun işlemi yok hükmünde olduğundan bu işleme değer verilemez.

3- 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve çekişmeli parseli içinde bırakan orman kadastro işlemi 1947 yılında kesinleşmiştir. Orman kadastrosunun yapıldığı tarihte 3116 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince orman kadastrosuna itiraz süresi üç aydır. Bu süreyi geçirenler için 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Orman Yasasının muvakkat 3.maddesi hükmü ile "3116 Sayılı Yasanın 7. maddesinde yazılı üç aylık itiraz süresini geçirenlere bu yasanın yürürlük tarihinden itibaren altı aylık itiraz süresi" getirildiği halde, bu süre içinde de orman kadastrosunun iptali için bir dava açılmamış ve dava konusu taşınmazı orman sınırları içine alan orman kadastro işlemi 1947 yılında kesinleşmiştir. Kesinleşen orman sınırlarını değiştirmeye hiç bir merci ve makam yetkili değildir. Makiye ayırma işlemi kesinleşen orman sınırını değiştirme işlemi olmayacağından, esasen makiye ayırma komisyonlarına yasa ve yönetmelikte böyle bir yetki de verilmediğinden, yasa ve yönetmeliğe aykırı olarak makiye ayrılan taşınmaz 1989 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi işlemine tabi tutulduğu güne kadar orman sınırları içinde kalmaya devam etmesi nedeniyle, orman rejimi dışına çıkarma işleminin kesinleştiği güne kadar hukuken orman olduğunun kabulü zorunludur.

4- 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1. maddesinin (e) fıkrasında "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz”, aynı yasanın 4. maddesinde ise “Bu yasa yayımı tarihinde yürürlüğe girer” hükümleri bulunmaktadır. Sözü edilen yasa,