muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14141, Karar No: 2006/18396, Tarih: 27.12.2006

-7-

2006/14141-18396

2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k-31. maddelerindeki "... tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında bu tür yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 gün 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 gün 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 gün ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 gün 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

10) Davaya konu; taşınmaz ... 1958 tarih 48 numaralı tapu kaydı uygulanarak 1970 yılında yapılıp 12.12.1970 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosu sonucu oluşturulan 312650 m2 yüzölçümünde ... ... Vakfı adına tesbit ve tescil edilen 199 sayılı kadastro parselinin, ifrazı ile oluşturulmuş ve tapu satış sonucu davalıya geçmiştir. ... Genel Müdürlüğünün Agustos 1936 tarih 1 numaralı tapu kaydına dayanarak Tapu Genel Müdürlüğü aleyhine açtığı dava, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanı tarafından Hakem sıfatıyla görülen 09.04.1973 gün ve 1974/40-48 sayılı kararıyla sonuçlandırılmıştır. Bu dosyada Ağustos 1936 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan ve ... elemanı bilirkişi ... tarafından düzenlenen 28.05.1970 tarihli krokide gösterilen taşınmaza, Orman Yönetiminin el atmasının önlenmesine karar verilmişse de, Hakem kararına ilişkin dava dosyası yada kesinleştirme onaylı örneği ve eki ... elemanı bilirkişi krokisi bulunamadığı gibi Hakem kararının kesinleşip kesinleşmediğinin anlaşılamadığı, Hakem tarafından 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosunun iptal edilmediği ve mahkemece yapılan keşif sonucu orman ve ... elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, Hakem kararının dayanağı ... tarafından düzenlenen krokide hakem kararına konu olan taşınmazın kuzey sınırında ... Çayının gösterildiği, ... Çayının ... değiştirmeyip sabit sınır olması nedeniyle ... Çayının kuzeyinde bulunan çekişmeli parselin hakem kararı kapsamında kalmayacağının belirtildiği,

11) Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan ... komisyonunca, ... makisi olarak tesbit edilmişse de, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) orman rejimi dışına çıkarma işleminin iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın 1947 yılında kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği ancak bu işlemler göz önünde bulundurulmadan, 1997 yılında dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu 199 sayılı parsel 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ifrazen pay sahibi olanlar adına tapuya tescil edildiği, ancak, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulamasının yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünün bulunmadığı,

-8-

2006/14141-18396

-8-

2006/14141-18396

aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler, özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işleminin yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)).

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/12/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20667, Karar No: 2016/11828, Tarih: 29.09.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20667 E.  ,  2016/11828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekili ve davalı ... Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

2- İşçilik alacaklarına ilişkin olarak açılan 2014/719 Esas sayılı dosyanın onaylı bir sureti ile bilirkişi raporunda incelendiği belirtilen ve bu dosya içerisinde yer aldığı anlaşılan tanık beyanları, hesap ekstresi gibi delillerin mahkesinden getirtilip dosya arasında alındıktan sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19588, Karar No: 2013/8562, Tarih: 23.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/19588 E.  ,  2013/8562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2, TCK.nun 62, 50/1.a, 52/2-4. maddeleri gereğince 3.000 TL apc-10 tk

23.05.2013 günü UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 01.07.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında defter ve belgeleri gizlemek suçundan açılan kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

S.T
Yargıtay — Esas No: 2014/22879, Karar No: 2014/36276, Tarih: 22.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/22879 E.  ,  2014/36276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2013

NUMARASI : 2012/367-2013/481

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin asıl işverenin yardımcı hizmetlerinden olan G.-H. tren Hattındaki vagonların temizlik işine 31.01.2012 tarihinde tek taraflı olarak sona erdirildiğini beyan ederek kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret, asgari geçim indirimi ve genel tatil alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı TCDD vekili, zamanaşımı, husumet, görev, yetki ve derdestlik itirazında bulunmuştur.

Davalı Tem-Ka Gemicilik İnşaat Nak. Tem. İth. İhr. Ltd. Şti. vekili zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının müvekkili işyerinde 20.06.2008 tarihinden itibaren çalıştığını, idarenin davacının çalıştığı hattı 31.01.2012 tarihinden itibaren kapatması nedeni ile vagon temizlik işin sona erdiğini, daha sonra banliyo hattı temizlik işinin kendisine 10.02.2012 tarihli noter ihtarı ile teklif edildiğini, davacının verilen süre içinde işe gelmediği ve yetkililer ile yeni işi görüşmediğini, devamsızlık yaptığını bu nedenle iş sözleşmesinin 18.02.2012 tarihinde sona erdirildiğini, dini ve resmi bayramlarda çalışma yapmadığını, izinlerini kullandığını beyan ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, bayram ve genel tatil alacaklarının kısmen kabulüne, asgari geçim indirimi ve ücret alacağının reddine karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinde tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği, ancak asıl alacak miktarı 3.666,66 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücret olduğu, ancak bu ücretin asıl alacağı geçemeyeceği düzenlenmiştir.

Öte yandan, Dairemiz uygulamasında, hakkaniyet indirimi ile ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde bir kurala yer verilmediğinden ve ayrıca işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı bilinemediğinden, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarından yapılan indirimlerden dolayı reddine karar verilen miktar bakımından kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına vekalet ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, davacının reddedilen alacak taleplerinin toplam tutarı 2568,20 TL olmakla, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi değerlendirildiğinde kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına red edilen alacak miktarları üzerinden 6100 sayılı Kanun'un 323/ğ. maddesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesine göre 440,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalı taraflar lehine 84,17 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır. Bu durum bozma sebebi ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple hükmün 9. fıkrasındaki "....tarife gereğince hesaplanan 84,17 TL ücreti vekaletin davacıdan alınıp davalılar T. Gemicilik İnş. Nak. Tem. İth. İhr. Ltd. Şti. ve TCDD'ya verilmesine," sözcük ve rakamlarının hükümden çıkartılarak yerine “Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden red edilen alacak miktarı üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesine göre 440,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı Tem-Ka Gemicilik Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10232, Karar No: 2015/11052, Tarih: 28.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/10232 E.  ,  2015/11052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/133678

Hırsızlık suçundan sanık M.. D..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a-son ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair ANTALYA 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/07/2014 tarihli ve 2013/799 esas, 2014/730 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/04/2015 gün ve 2015/8152/25795 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/04/2015 gün ve 2015/133678 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/3. maddesinde yer alan, cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” hükmü karşısında, sanık hakkında en az 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca, ceza süresinden az olmamak üzere denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ANTALYA ) 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen, 17/07/2014 gün ve 2013/799, 2014/730 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;hapis cezası ertelenen sanık M.. D..'in, TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay süreyle DENETİM SÜRESİNE TABİ TUTULMASINA, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2233, Karar No: 2013/2704, Tarih: 29.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2233 E.  ,  2013/2704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda Bey Köyü çalışma alanında bulunan 199 ada 13 parsel sayılı 14.337,08 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar, hak düşürücü süre içinde tapu kaydı ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 29.05.2012 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 9357,97 metrekarelik kısmın davacılar adına hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dayanak tapunun çekişmeli taşınmazın bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 9357,97 metrekarelik kısmını kapsadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de mahkemece varılan sonuç dosya kapsamına uygun olmadığı gibi yapılan araştırma, inceleme ve uygulama da hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dosya kapsamından davacı taraf dayanağı olan 24.03.1981 tarih ve 42 sıra numaralı tapu kaydı ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1979/252 Esas, 1980/214 Karar sayılı ilamı ile oluştuğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için dayanak tapu kaydının revizyon görüp görmediği araştırılmalı, kaydın tescil dosyası ve çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin tutanakları ile varsa dayanak belgeleri getirtilerek mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında tapu kaydına ilişkin tescil krokisi ve dayanakları olan tüm belgeler okunup, kayıtlarda yazılı sınırlar yerel bilirkişilerce zeminde tek tek gösterilmeli, bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdiği sınırlar teknik bilirkişiye haritasında işaretlettirilmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri beyanları arasında çelişki doğduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, tapu kaydının kapsamı belirlenmeli, tapu kaydı revizyon görmüş ise revizyon gördüğü taşınmaza uyup uymadığı üzerinde durulmalı, keşfe götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir biçimde kroki düzenlettirilmeli, çekişmeli taşınmazın sınırında mera olduğu da dikkate alınarak taşınmazın tapu kaydının kapsamı dışında kaldığının anlaşılması halinde yöntemine uygun şekilde mera araştırması yapılması, taşınmazın kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı, öncesinin kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, hangi süreyle ve ne şekilde kullanıldığı yerel bilirkişi ve taraflarca gösterilecek tanıklar dinlenmek suretiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmelidir. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ve davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14221, Karar No: 2025/5352, Tarih: 17.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/14221 E.  ,  2025/5352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/2224 Esas, 2024/2201 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.11.2024 tarihli ve 2024/2519 Esas, 2024/2022 Karar Sayılı Kararı;

Murisin ölmeden önceki son yerleşim yerinin "... Mahallesi 47/4 Sokak No:47/4 ... /İzmir" olduğu anlaşıldığından yetkisizlik kararı verilerek dosyanın İzmir Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.12.2024 Tarihli ve 2024/2224 Esas, 2024/2201 Karar Sayılı Kararı

Murisin kayıtlı adres bilgileri kısmının incelenmesinde daha önce ki yurtiçi ikametgah adreslerin de farklı illerde bulunduğu, sadece ''... Mahallesi 47/4 Sokak No:47/4 .../İzmir'' adresinin olmadığı, yurt içi adreslerinden çoğunun Çankaya/Ankara olduğunun göz önünde bulundurulması, ayrıca Uyap sistemindeki kayıtlı tüm adres bilgilerinin de murisin bu adreslerden herhangi birinde ikamet ettiğine ilişkin delil niteliğinde olmadığı, ayrıca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 2022/1004 Esas, 2022/954 Karar sayılı kararı ve birçok yerleşik kararından da anlaşılacağı üzere yalnızca murisin vefat etmeden önceki adresinin bulunduğu yerin yetkili mahkeme olmadığı dikkate alınarak Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu anlaşılmakla mahkemenin yetkisizliğine karar verilerek dosyanın yetkili mahkeme olan Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 609 uncu maddesi uyarınca mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 609 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir.”

C. Değerlendirme

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 609 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, uyuşmazlığın mirasın gerçek reddi istemine ilişkin olup mirasın reddi beyanının tespiti ve tescili isteminin çekişmesiz yargı işlerinden olduğu, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Ankara 11.. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.