muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8414, Karar No: 2013/6204, Tarih: 02.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/8414 E.  ,  2013/6204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ... şirketi tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortalanan aracın, 07.05.2007 tarihinde neden olduğu trafik kazası sonucunda müvekkillerinin desteği ... ’in yaşamını yitirdiğini belirterek toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmuştur. Davacılar vekili tarafından 10.01.2012 tarihli ıslah dilekçesi verilerek yargılama sırasında düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda maddi tazminat istemi artırılmış ve sonuçta; toplam 38.531,50 TL maddi tazminat istenmiştir.

Davalı ... şirketi vekili ise, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; “…davanın kabulü ile 1.000,00 TL nin dava tarihi olan 26.10.2009 tarihinden itibaren, 37.531,50 TL nin ıslah tarihi olan 10.01.2012 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine…” karar verilmiştir. Karar, davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu desteğin ölümü nedeniyle destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; “…davanın kabulü ile 1.000,00 TL nin dava tarihi olan 26.10.2009 tarihinden itibaren, 37.531,50 TL nin ıslah tarihi olan 10.01.2012 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine…” karar verilmiştir. Karar, davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu desteğin ölümü nedeniyle destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu trafik kazası nedeniyle 11.05.2007 tarihinde ölen mirasbırakanın Bağ-Kur'a bağlı olduğu ve davacılardan eş ...'e dul aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece, Bağ-Kur tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değeri, bilirkişinin görüşü uyarınca rücuya tabi olmadığı kabul edilerek, belirlenen zarar tutarından indirilmemiş ise de Bağ-Kur tarafından mahkemeye verilen yanıtta, bağlanan gelirin peşin değerinin bildirildiği görülmektedir. Şöyle ki; Bağ-kur Genel Müdürlüğü tarafından davanın açılmasından önce davalı ... şirketine gönderilen 30.05.2007 tarihli yazıda, "...506 sayılı Kanunun 11/a maddesi kapsamına girebilecek nitelikte bir iş kazası sonucunda 11.05.2007 tarihinde ölenin hak sahiplerine bağlanan ölüm aylıklarının peşin değer tutarı 17.016,00 TL'dir." denilmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından mahkemeye gönderilen 25.04.2011 tarihli cevabi yazıda da, "...ölen sigortalının hak sahiplerine peşin sermaye değerli ölüm aylığı bağlanmıştır..." denilmiştir. Davalı vekilinin gerek yargılama sırasında gerekse temyiz dilekçesinde yaptığı açıklamalarında da; Bağ-Kur tarafından davacı eşe aylık bağlandığını ve bağlanan aylık nedeni ile Bağ-Kur tarafından davalı ...Ş aleyhine İş mahkemesinde rucuan tazminat davası açıldığını, İş mahkemesince rucuan davasının kabulüne karar verildiğini ve davalı tarafından da İş Mahkemesince hüküm altına alınan tazminatın icra dosyasına ödendiğini bildirmiştir.

1479 sayılı Bağ-Kur Yasası'nın 63. maddesi uyarınca üçüncü bir kişinin suç sayılır hareketi ile bu Yasa'da sayılan yardımların yapılmasını gerektiren bir durumun doğmasında Kurum, sigortalıya gerekli yardımı yapar ve tutarı için sorumlulara rücu eder. Öyleyse, davacılardan ...'e bağlanan aylığın peşin sermaye değeri anılan Kurum'dan sorularak zarardan düşülmelidir. Yerel mahkemece bu yön gözetilmeden karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 2.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/132, Karar No: 2014/265, Tarih: 15.01.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/132 E.  ,  2014/265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :06.11.2012

Numarası :2012/1157 D. iş

Yukarıda tarih ve numarası yazılı ihtiyati hacize itirazın reddine dair ek kararın temyizen tetkiki ihtiyati hacize itiraz eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Talep, İİK'nın 257 ve devamı maddelerinde düzenlenen ihtiyati haciz istemine ilişkin olup; mahkemenin 06.09.2012 günlü talebin kabulüne dair kararına karşı, aleyhine ihtiyati haciz kararı verilen yüklenici şirketin itirazı üzerine mahkemece itirazın reddine karar verilmiş ve bu karar yine borçlu yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

İİK'nın 258. maddesi uyarınca ihtiyati hacize Yasa'nın 50. maddesine göre yetkili mahkeme tarafından karar verilmelidir. Bu maddede de 1086 Sayılı HUMK'nın yetkiye ilişkin hükümlerine atıf yapılmış olup, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nın 447/II. maddesi uyarınca diğer kanunlarda 1086 Sayılı Kanuna yapılan atıflar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerinin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.

Eser sözleşmesinden kaynaklanan bir ihtilafta ihtiyati haciz kararı vermeye yetkili mahkemenin HMK'nın 17. maddesi uyarınca yetki sözleşmesine, 6.maddesi uyarınca davalının ikametgahı mahkemesine yada 10. maddesi uyarınca sözleşmenin ifa yerine göre belirlenmesi gerekir.

Mahkemece; ihtiyati haciz kararının faturaya dayalı olarak verildiği, ortada bir para alacağının söz konusu olduğu, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca,

para borçlarının alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiği, ihtiyati haciz isteminde bulunan taşeron şirketinde Eskişehir'de bulunduğu, bu nedenle Eskişehir Mahkemeleri'nin ihtiyati haciz kararı vermeye yetkili olduğu düşüncesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece; ihtiyati haciz kararının faturaya dayalı olarak verildiği, ortada bir para alacağının söz konusu olduğu, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca,

para borçlarının alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiği, ihtiyati haciz isteminde bulunan taşeron şirketinde Eskişehir'de bulunduğu, bu nedenle Eskişehir Mahkemeleri'nin ihtiyati haciz kararı vermeye yetkili olduğu düşüncesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında yapılan 18.08.2009 günlü sözleşme niteliği itibarıyla bir eser sözleşmesi olup, sözleşmenin 17. maddesinde ihtilafların çözümünde Kayseri Mahkemeleri'nin yetkili olduğu belirtilmiştir. Aleyhine ihtiyati haciz kararı verilen şirketin yerleşim yeri de Kayseri'dir. İşin ifa yeri ise İstanbul'dur. Bu durum karşısında ihtiyati haciz talebinin de Kayseri yada İstanbul Mahkemeleri'nden istenmesi gerekmektedir. Her ne kadar mahkemece; para alacakları alacaklının yerleşim yeri mahkemesinde ödenmesi gerektiği gerekçesiyle aleyhine ihtiyati haciz kararı verilen şirketin yetki yönünden ihtiyati haciz kararına karşı yapmış olduğu itirazın reddine karar verilmişse de; 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89. maddesinde yer alan bu hükmün sadece karz akdinden doğan borçlarla sınırlı olduğunun kabulü gerekir. Zira; bütün para borcu ilişkilerinden doğan ihtilaflarda bu maddeye göre yetkili mahkemenin tayini halinde; para borçlarıyla ilgili tüm ihtilafların davacının ikametgahında davaya ve ihtiyati hacize konu olması sonucunu doğurur ki, bu da; HMK ve İİK'da yer alan yetki ile ilgili kuralları adeta istisna haline getirmiş olur. Oysa, Türk Borçlar Kanunu'nun 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmeleri, niteliği itibarıyla iki tarafa borç yükleyen sözleşmeler olup karşılıklı edimleri içerir. Bu nedenle eser sözleşmelerinden kaynaklanan bir alacakta ihtiyati haciz kararı vermeye yetkili mahkemenin tayininde Türk Borçlar Kanunu'nun 89. maddesi hükmü dikkate alınamaz. Bu sebeple, Eskişehir Mahkemeleri'nin ihtiyati haciz kararı vermeye yetkili olduğundan söz edilemeyeceğinden, borçlu yüklenici şirketin yetki yönünden ihtiyati haciz kararına karşı yapmış olduğu itirazın kabul edilerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken itirazın reddi yolunda hüküm kurulması doğru olmamış, açıklanan gerekçelerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle aleyhine ihtiyati haciz kararı verilen yüklenici şirketin temyiz itirazlarının kabulü ile Eskişehir Asliye Ticaret Hukuk Mahkemesi'nin ihtiyati hacizin kaldırılmasına ilişkin istemin reddine dair 06.11.2012 gün 2012/1157 D.İş sayılı kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde ihtiyati hacize itiraz eden Hatipoğlu Plastik Yapı Elemanları San. ve Tic. A.Ş.'ye geri verilmesine, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35276, Karar No: 2018/5760, Tarih: 14.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/35276 E.  ,  2018/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca, davalılardan-... Otomotiv San A.Ş ve ... Motor A.Ş avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların üreticisi ve satıcısı olduğu otomobili satın aldığını, bu model araçlarda kullanılan 16 inç jantların tekerlere zarar verdiğini, sürekli lastik değiştirmek zorunda kaldığını, imalat hatası ayıp olduğunu ileri sürerek, aracın bedelinin tahsiline, zararı olan 2.340.85 TL'nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesi istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve ... A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı, davalılardan ... A.Ş. Ve ... A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut olayda, aracın 2009 yılında satışının jant büyüklüğünün 16 ınc olduğu, bu jant büyüklüğünün lastikte yanak kısmının azalmasına sebep olduğunu ve lastikte balon oluşarak patladığını, benzer araçlarda aynı sorunların olduğunu ileri sürerek, aracın bedelinin tahsiline, zararı olan 2.340.85 TL'nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesi istemiştir. Mahkemece, davalılar ... ile ... hakkında açılan davaların husumet yönünden reddine, davalılar ... ve ...'ne karşı açılan davanın kabulüyle, davaya konu davalı ...'den 24.09.2009 tarih 485609 seri nolu fatura ile satın alınan ... marka yeni ... Titanium model, ... Plakalı (motor no...) aracın gizli ayıplı olduğunun tespiti ile aracın davalılar ... ve ...'ye iadesi ile bedeli olan 32.136,00-TL'nin iade tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, ıslah talebinin kabulüyle davacının araç için yaptığı 1455,47-TL masraf tutarının ıslah tarihi olan 11/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiliyle davacıya verilmesine karar verilmiş ise de, araçta bulunan ayıbın aracın değiştirilmesini gerektirecek nitelikte olmadığı, aracın 16 ınc olan lastiğinin 15 ınç lastikte değiştirilerek sorunsuz olarak kullanılmaya devam ettiği dikkate alındığında, sözleşmenin aracın bedeline hükmedilmesinin TMK 2. maddesindeki hakkaniyet ilkesine aykırı olacağı açıktır. Bu durumda, araçta ki ayıp için bedel indiriminin değerlendirilmesi gerekir. Dairemizin kural olarak uygulaması nispi metod yöntemi ile değer kaybının belirlenmesidir.

Hal böyle olunca, çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, işin esasının incelenerek, indirilecek miktar yönünden nispi metot uygulanmak suretiyle ek rapor alınarak bedel indirimi hususunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Raporu ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 581,00 TL harcın istek halinde davalı-... Otomotiv San A.Ş'ne, 581,00 TL harcın ... Motor A.Ş'ne iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12957, Karar No: 2012/2892, Tarih: 21.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/12957 E.  ,  2012/2892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve masrafların 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne şeklinde karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava; 18/09/2004 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalı .... hak sahiplerine Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi ile yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gibi; rücuan tazmine ilişkin düzenlemenin, yasanın yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden önce meydana gelen olay ve ilişkilere uygulanmasını gerektirir istisnai durumlar kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26/1. maddesidir.

Dava müşterek müteselsil sorumluluk esaslarına göre açılmıştır. BK 50 ve 51. maddelerine göre birden fazla kişinin bir zararın oluşumuna sebebiyet vermeleri ile muhtelif sebeplerden dolayı aynı zarardan birden fazla kişinin sorumlu tutulmalarını gerektirir durumlarda zarar verenlerden her birinden zararın tazminini talep hakkı vardır. Teselsüle dayalı davalarda, Kurum sigortalı ya da hak sahiplerine yaptığı sosyal sigorta yardımlarının tümünün tazminini, bütün sorumlulardan birlikte veya her birinden ayrı ayrı, ya da sadece birinden istemek hakkına sahiptir. Tazmin sorumlularından her biri, Kuruma karşı zararın tamamından müteselsilen, fakat birbirlerine karşı kendi kusurları oranında sorumludur. Hükme esas alınan 28.05.2010 tarihli bilirkişi raporunda davalı işveren ...'nun % 40, dava dışı iş makinesi operatörü ...'in ise % 30 kusurlu oldukları belirtilmiş olup, somut olayda, davalı işveren ... 506 sayılı Yasanın 26/1. fıkrası gereğince sorumlu bulunduğundan ve dava müşterek, müteselsil sorumluluk esasına göre açıldığından, davalı işveren ...'nun kusur oranına, dava dışı iş makinesi operatörü ...'in kusurunun da eklenmek suretiyle davalı tarafın sorumlu olduğu zarar miktarının belirlenmesi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8416, Karar No: 2021/8171, Tarih: 05.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/8416 E.  ,  2021/8171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kullanmak için uyuşturucu madde kabul etme veya bulundurma, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ticareti (sanıklar ... ile ...); kişiyi hürriyetinden alıkoyma (sanıklar ..., ... ve ...)

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından beraatlerine, kullanmak için uyuşturucu madde kabul etme veya bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, sanıklar ..., ... ile ...'nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müsnet suçtan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmayan mağdure vekilinin, bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan mağdure vekilinin sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanıklar ... ile ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ile ... müdafilerinin kullanmak için uyuşturucu madde kabul etme veya bulundurma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Oluşa uygun kabule göre sanıklarının işledikleri kullanmak için uyuşturucu madde kabul etme veya bulundurma suçunun 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zamanaşımını en son kesen işlem olan 27.02.2013 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar haklarında bu suçtan görülen kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar ... ile ... müdafilerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanık ...'un, kovuşturma evresinde yaşını sorduğu mağdurenin on yedi yaşında olduğunu söylediği yönündeki savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18532, Karar No: 2023/2842, Tarih: 22.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18532 E.  ,  2023/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 15.09.2022

DAVA TARİHİ : 24.07.2017

KARAR : Davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalının istinaf

başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/203 E., 2022/46 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 18.07.2019 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli kararı ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 15.09.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince dava değeri dikkate alınarak temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiş ise de dosya kapsamına göre davacının hesaplanmayan alacak kalemlerine ilişkin talepleri bulunduğunun anlaşılması karşısında, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen miktar itibarıyla kesinlik sınırına bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğu kabul edilmelidir. Bu durumda temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; 15.09.2022 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA