muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/3034, Karar No: 2024/5205, Tarih: 30.09.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2024/3034
Karar	No : 2024/5205                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Belediye Başkanlığı	
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	:...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Tekirdağ  ili, Çorlu  ilçesi, ...  Mahallesi, ...  Caddesi, No:... adresinde bulunan iş yerinin maliki olan davacı tarafından, taşınmazının içkili yer bölgesine alınma talebinin reddine ilişkin ... tarih ve...nolu Çorlu Belediye Meclisi kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:...sayılı kararda; Çorlu ilçesinde içki satışı yapılabilecek işletmeler için özel bir alanın ayrılmadığı, ilçenin çeşitli mahalle ve sokaklarında bu tip iş yerlerinin faaliyet gösterdiği,  yine,  davacıya ait taşınmazdaki iş yerinin içkili yer bölgesi olarak tespit edilemeyecek bir alanda bulunmadığı ve yer aldığı mahallede içkili olarak faaliyet gösteren çok sayıda iş yerinin mevcut olduğu göz önünde bulundurulup, başvurusu üzerine; gerek kolluk birimi gerekse de, davalı idare bünyesinde teşekkül ettirilen birimlerce, olumsuz bir görüş sunulmadığı da dikkate alındığında, davacının, maliki olduğu iş yerinin içkili yer bölgesi kapsamına alınmasına yönelik talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine verilen kararla,  İş Yeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 29 ve 30. maddelerinde öngörülen düzenlemeye uygun olarak öncelikle içkili yer bölgesinin belirlenmesi ve davacının adres bilgisi verilen iş yerinin içkili yer bölgesine alınıp alınmayacağı hususunda karar alınması gerekirken, söz konusu düzenlemelere aykırı olarak usulüne uygun içkili yer bölgesi belirlenmeksizin davacının başvurusunun doğrudan reddine ilişkin davaya konu işlemde hukuka uyarlık görülmediği, öte yandan, iş bu kararın davacıya ait iş yerinin doğrudan içkili yer bölgesine alınması sonucunu doğurmayacağı içkili yer bölgesi belirlenmesi aşamasında davacının talebininde ayrıca değerlendirileceğinin açık olduğu, gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun kararda yazılı gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	 : İçkili yer bölgesinin tespitinde belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde belediye meclisinin yetkili olduğu, davacının talebinin bahsedilen hükümler uyarınca belediye meclisi tarafından kabul görmediğini, yerel mahkemenin idarenin yerine geçerek işlemin iptaline yönelik karar vermesinin, yerindelik denetimi yapmasının usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:  Cevap verilmemiştir. 
TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
           				 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 3. fıkrasında, "Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir." hükmüne, 4. fıkrasında, "Bölge idare mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verir. Bu hâlde bölge idare mahkemesi işin esası hakkında yeniden bir karar verir." hükmüne yer verilmiştir.
 Aynı Kanun'un "Temyizen verilen karar üzerine yapılacak işlem" başlıklı 50. maddesinin 2. fıkrasında, "Temyiz incelemesi sonucunda verilen bozma kararı üzerine ilgili merci, dosyayı öncelikle inceler ve varsa gerekli tahkik işlemlerini tamamlayarak yeniden karar verir.
" hükmüne, 3. fıkrasında, "Bölge idare mahkemesi, Danıştayca verilen bozma kararına uyabileceği gibi kararında ısrar da edebilir.
" kuralına yer verilmiştir.
Yukarıda yer verilen Kanun hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden,  Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi tarafından yapılan inceleme neticesinde, ilk derece mahkemesi kararının hukuka uygun bulunması durumunda istinaf başvurusunun reddine, hukuka uygun bulunmaması halinde ise istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verileceğinin, bu halde, işin esası hakkında Bölge İdare Mahkemesince karar verileceğinin, bu karara karşı temyiz incelemesi sonucunda verilen bozma kararı üzerine ise ilgili merci tarafından dosyanın öncelikle incelerek ve varsa gerekli tahkik işlemleri tamamlanarak yeniden karar verileceğinin kurala bağlanmış olduğu görülmekte olup, Danıştayın temyiz incelemesi sonucunda verdiği bozma kararı üzerine bölge idare mahkemesinin vereceği kararlar ile istinaf aşamasında bölge idare mahkemesinin vereceği kararların farklı usullere ve sonuçlara bağlandığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Bölge İdare Mahkemesince, istinaf incelemesi neticesinde Mahkeme kararının hukuka uygun bulunmayarak istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak işin esası hakkında karar verilmesi halinde, ilk derece Mahkemesi kararının hukuki varlığını kaybetmiş olması nedeniyle, Danıştay'ın bozma kararına uyulması üzerine yeniden yapılan yargılamanın istinaf incelemesi niteliğinde olmadığı dikkate alındığında, hüküm veren mahkeme sıfatıyla uyuşmazlığı sona erdirecek bir karar vermesi gereken Bölge İdare Mahkemesince, ortada geçerli ve sonuç doğurabilir nitelikte bir ilk derece Mahkemesi kararı olduğu kabul edilerek istinaf başvurusunun reddi yolunda karar verilmesi usul ve hukuka uygun olmayacaktır.
	Uyuşmazlıkta, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılması, davanın reddi yolunda verilen  ... Bölge İdare Mahkemesi... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, Dairemizin 21/02/2024 tarih E:2023/6906, K:2024/1148 sayılı kararı ile bozulması üzerine, Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesince, bozma kararına uyularak dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun, kararda yazılı gerekçeyle  reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
Bu durumda, yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda, bozma kararına uyan Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesince, uyuşmazlığı sona erdirecek bir karar verilmesi gerekmekte olup, ortada geçerli ve sonuç doğurabilir nitelikte bir ilk derece Mahkemesi kararı olduğu kabul edilerek istinaf başvurusunun reddi yolunda verilen temyize konu kararda hukuki isabet görülmemiştir.  
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1.	Temyiz isteminin kabulüne,
2.	Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının  BOZULMASINA,
3.	Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın İdare Dava Dairesine gönderilmesine, 30/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :
Temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi kararının, Danıştay Dördüncü Dairesinin 21/02/2024 tarih E:2023/6906, K:2024/1148 sayılı bozma kararına üzerine verildiği dikkate alındığında; söz konusu kararın, Dairemizin bozma kararındaki esaslar doğrultusunda verilip verilmediği hususu değerlendirilerek temyiz isteminin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği görüşüyle, Dairemiz kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/1944, Karar No: 2024/5050, Tarih: 30.09.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas     No : 2022/1944
Karar	No : 2024/5050                                                                        
DAVACI	:...  Odası 	  
VEKİLİ	: Av. ...
 
DAVALI                                 	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: ... 
DAVALI YANINDA MÜDAHİL    	: ... Odası
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: 25.02.2022 tarih ve 31761 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. maddesinin iptali ve yürütülmesinin durdurulması istenilmektedir.

İSTEMİN	ÖZETİ	:	1963 yılında kurulan uluslararası iç mimarlar konfederasyonu (IFI) iç mimarlık ve tasarımcılık kavramlarını "iç mekanların seviyeli ve işlevsel olabilmesine ilişkin problemleri tanımlayarak araştıran ve yaratıcılığını ekleyerek çözen; mekan tasarlayan, tasarım analizini yapan, şantiye denetimi, yapı sistemleri estetik, iç mekana ilişkin konstrüksiyon bilgisi, donatı, malzeme ekipman konusunda bilgi veren; iç mekana ilişkin çizim ve dokümanları hazırlamak üzere eğitim ve deneyim sahibi olan kişidir" şeklinde tanımladığı, söz konusu tanım ve TMMOB İçmimarlar Odası Serbest İçmimarlık Hizmetlerini Uygulama, Tescil ve Mesleki Denetim Yönetmeliği bir arada değerlendirildiğinde içmimarların görev alanına giren iç mekan ile ilgili tasarım, tadilat gibi işlerin; dava konusu yönetmeliğin iptali istenen maddesiyle mimarların görev alanına dahil edilmeye çalışıldığı, içmimarlık mesleğini mimarların icra etmesi neticesinde, KKTC'de dahil olmak üzere ülkemizde 89 üniversiteden mezun olan yaklaşık 80 bin içmimarın Anayasal hakkı olan, kamu kurumlarında ve diğer alanlarda çalışma hakkı ihlal edildiği, mimarlık mesleği mensuplarının alanlarını genişletmesinin, rekabet koşullarını etkilediği, sadece içmimarlık yapan oda üyelerinin hazırlaması gereken iç mekânların tasarımına dair iç mekân projelerinin rekabet kuralları ihlal edilerek mimarlar tarafından hazırlandığı ve içmimarların mağdur edildiği, 6235 Sayılı TMMOB kanununun 6. maddesinde; Birlik Yönetim Kurulunun görevlerinin düzenlendiği, 19. maddesinde de odaların bu yasanın 2. maddesinde belirtilen amaç için Birlik Genel Kurulunca kararlaştırılan işlerden yalnız odalarını ilgilendiren kısımlar ile görevli oldukları, odaların ve organların kuruluş amaçları dışında faaliyette bulunamayacaklarının belirtildiği, Anayasal bir kuruluş olan TMMOB'un odaları uzmanlık alanlarına göre ayrıştırma kararı gözardı edilerek mimarlık fakültelerinde 4 yıl eşit koşullarda eğitim alan iç mimarların iştigal alanını mimarların ifa etmesine imkan sağlamanın Anayasanın eşitlik ilkesine de aykırı olduğu, Mimarlar Odası Yönetmeliğinde yer alan iç mekân düzenlemesinin TMMOB'un 12 Mart 2005 tarih ve 214 sayılı kararı gereğince, içmimarlık meslek alanına dahil edildiği ve Mimarlar Odası SMM Yönetmeliğinden çıkartıldığı, bu sebeple de iç mimarlık mesleğinin faaliyet alanı içerisinde bulunan iç mekan düzenleme ve donanımı hizmetlerinin, içmimarı planlama, sistem detayı, donatım detayı, tefriş gibi argümanların mimar tarafından yapılmasının hukuka aykırı olduğu, iç mimarlık meslek alanında eğitim almış iç mimarların meslek alanına giren konularda, iç mimarın hazırladığı iç mimari proje ile icra edilmesi ve uygulanmasının ülkemiz kamu kaynaklarının daha etkin kullanımı, Anayasanın 135

. maddesi, 6235 sayılı kanun, ilgili mevzuatlar ve kesinleşen mahkeme kararları gereği zorunlu olduğu, dava konusu Yönetmeliğin fen ve sanat kuralları ile de örtüşmediği, sanat, teknik ve ekonomi açısından ileri düzey araştırma, uzmanlık ve tasarım yaklaşımı gerektiren 5. grup yapıların iç mekân tasarımlarını ele alan konu hakkında; yetkin ve yeterli eğitim almamış mimarlık mesleği mensuplarının icra etmesine imkân sağlamanın oluşturacağı risklerin düşünülmediği, ülkemizde iç mimarsız inşa edilen ve tadilata uğrayan binaların estetik ve fonksiyonel olmadığı, mevcut durumda iç mimardan yararlanılmadan icra edilen projelerde; estetik ve konforu bulmak adına hacim ve maliyetleri büyümüş, uygun ortamda yangın dayanımı, ısı, nem kaymazlık, renk ve dokusal özellikleri dikkate alınmadan uygun malzeme kullanılamadığı, istenilen kalite, konfor ve güvenlik koşullarının oluşturulamadığı, iç mimari projelerin yapı kullanma izin belgesi alınmadan önce değil ruhsat aşamasında ilgili idareye sunulması gerektiği, Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliğinde yapılan hukuka ve bilime aykırı değişiklik ile Türk Standartları Enstitüsünün erişilebilirlik ile ilgili yayımladığı TS - 9111 Özürlüler ve Hareket Kısıtlılığı Bulunan Kişiler için Binalarda Ulaşılabilirlik Gerekleri Yönetmeliğinde geçen ve Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliğinde aranan iç mekan tasarımında uygulanması zorunlu kılınan normlar ile uyuşmadığı, iç mekân tasarım hizmetlerinin TMMOB ve Danıştay kararları gereği iç mimarlık meslek disiplinin alanı içerisinde olduğu ileri sürülerek iptali istenilmektedir.

.), işverenin isteklerini ve ekonomik olanaklarını dikkate alarak, ilgili kanun ve yönetmeliklere, sanat ilkelerine uygun, mekan kullanım kalitesini ve konforunu öne çıkartan, tanımlı mekanların, tanımlı işlevlerle, kullanıcı için biçimlendirilmesi ve tasarlanmasını sağlayan meslek dalı olduğu, bu hükümlerden de görüleceği üzere; mimarlık meslek mensubunun müellif olarak tasarlamaya, uygulamaya, kabule, imzaya yetkili ve sorumlu olduğu mimarlık hizmet alanlarının belirlendiği, "iç mimarlık" mesleği ile ilişkilendirilmesi ya da eş değer tutulması ya da "iç mimarların" iştigal alanına giren işlerin "mimarların" görev alanına dahil edilmeye çalışılması gibi bir durumun söz konusu olmadığı, düzenlemede belirtilen iç mimarların görevi olan tasarım ve hizmet alanlarından ve iç mimarlık ile ilgi tanımlardan anlaşılacağı üzere iç mimari ile ilgili iş ve işlemlerin yapının iç mekan ve çevresi ile ilgili unsurlar olup ortaya çıkarılan tasarım, ürün, yapım şekli, kullanılan malzeme ve tamiri açısından yapının "mimari tasarımı" ile "taşıyıcı sistemini" etkilemediği,	herhangi bir projenin, ruhsat eki proje olarak istenebilmesi için "yapım işi kapsamındaki" yapının fen, sanat ve sağlık kurallarına uygun olarak yapılabilmesine hizmet etmesi gerektiği, ancak, iç mimarlık hizmetinin yapıların iç tefrişatının, malzeme, doku, renk, aydınlatma ve donatı ergonomisi bilgisiyle yansıtıldığı bir kompozisyon uğraşı olarak binaların içinde yer alan mekanların hacim ve yüzeyleri ile mimari projelerde belirtilebilen donatıların çeşit ve özelliklerini değerlendiren çalışmaların bir bütün olup 3194 sayılı İmar Kanunu ve yönetmelikleri kapsamında yapı ruhsatına tabi işlemler arasında olmadığı, ayrıca söz konusu projelerin dava konusu düzenleme olsun ya da olmasın cami, kütüphane, alışveriş merkezi, tiyatro, sinema, konferans salonu, hastane, otel gibi özellik arz eden yapılara yönelik olarak yapı sahibi veya hizmeti sunan idarelerin isteklerine bağlı olarak talep edilmesinin önünde de imar mevzuatı açısından herhangi bir engel bulunmadığı, yapının taşıyıcı sistemini etkilemeyen, mimari projelerdeki alanı arttırmayan, mekân ölçü ve niteliklerini değiştirmeyen, dekoratif nitelikteki iç mimari projelerinin, her yapı için (örneğin 2+1, 4+1 konut binaları ya da bakkal, manav, büro binası gibi ticaret) aranmaması gerektiği, iç mimarlar tarafından "iç mimari proje" icra edilmesi ve uygulanmasına yönelik halihazırda imar mevzuatında herhangi bir sınırlandırma ya da kısıtlamanın bulunmadığı, söz konusu madde düzenlemesinde yer verilen ve mimarlık fakültelerinin eğitim öğretim programı (tasarım, strüktür, konstrüksiyon, yangın, yapı malzemesi, imar mevzuatı, kentsel tasarım ve şehircilik, röleve, mimari proje, gibi) ve ilgili mevzuatı çerçevesinde mimari projeye uygun olarak "iç mekanların ayrım, düzen ve tasarımının" sistem kesitleri, nokta detayları mimari projeye uygun olarak "iç mekânların ayrım, düzen ve tasarımının" sistem kesitleri, nokta detayları ve malzeme bilgileri ile

söz konusu madde düzenlemesinde yer verilen ve mimarlık fakültelerinin eğitim öğretim programı (tasarım, strüktür, konstrüksiyon, yangın, yapı malzemesi, imar mevzuatı, kentsel tasarım ve şehircilik, röleve, mimari proje, gibi) ve ilgili mevzuatı çerçevesinde mimari projeye uygun olarak "iç mekanların ayrım, düzen ve tasarımının" sistem kesitleri, nokta detayları mimari projeye uygun olarak "iç mekânların ayrım, düzen ve tasarımının" sistem kesitleri, nokta detayları ve malzeme bilgileri ile birlikte gerekli ölçeklerde ruhsat eki mimari projeler ile halihazırda mimarlar tarafından tasarlanıp çizildiği, bu anlamda dava konusu madde düzenlemesinde iç mimarlarca da kendi iştigal konuları kapsamında söz konusu projelerin hazırlanıp imzalanmasına fırsat tanındığı, iç mimar meslek mensuplarının iştigal alanına girilmesi ya da herhangi bir risk taşıması gibi bir durumun söz konusu olamayacağı, halihazırda mimarlık meslek mensuplarınca yerine getirilen "iç mekan tasarımına dair iç mekan projeleri" ile iç mimarların iştigal konusu olan iç mimarlık projesinin iç mimarlar tarafından birbirine karıştırıldığı, ülkemiz kamu kaynaklarının yersiz kullanımı, Anayasanın 135

. ve 6235 sayılı kanun ve kesinleşen mahkeme kararları ya da yürürlükteki herhangi bir mevzuat hükmüne aykırı herhangi bir hususun mevzu bahis olmadığı, içmimarlık görevleri kapsamında yapılan iş ve işlemlerin, 3194 sayılı İmar Kanunu ve yönetmelikleri kapsamında yapı ruhsatına tabi işlemler arasında olması, iç mimari ile ilgili hazırlanan plan ve projeler yapı ruhsatı ekinde yer almamakta ve anılan yönetmelik hükümleri gereğince iç mimarların, yapı ile ilgili proje müellifliği ve fenni mesul görevlerini üstlenmesi ve "iç mimari projesinin" yapı ruhsatı olarak zorunlu olarak istenmesinin mümkün olmadığı, dava konusu düzenlemede ifade edilen projenin dava dilekçesinde yer verildiği gibi "iç mimari projesi" olmayıp mimari projeye uygun olarak "iç mekanların tasarımına dair iç mekan projesi" olarak ve yapı kullanma izin belgesi düzenlenmeden önce mekanların tasarımına dair iç mekan projesi" olarak ve yapı kullanma izin belgesi düzenlenmeden önce idareye sunulması gerektiği, 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun ve 3194 sayılı İmar Kanunu gereğince yapım işlerinde fenni mesuliyet üstlenebilecekler ile şantiye şefliği görevini ifa edebilecekler tereddütsüz olarak açıkça belirtildiğinden davacı tarafın taleplerinin uygun görülmediği, mevcut düzenlemenin iç mimarlık meslek mensuplarının binaların estetik ve konfor değerinin arttırılmasının önünü açmak ve farkındalık oluşturmak gayretinde olduğu, iç mimarlara kendi iştigal konuları kapsamında iç mekan tasarımına yönelik iç mekan projelerinin hazırlanmasına yönelik imkan tanındığı, "mimarlık" ile "iç mimarlık" meslek disiplinin eğitim öğretim programındaki derin farklılıklar kapsamında ve ilgili mevzuatlar doğrultusunda da mümkün görülmediği belirtilerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.

MÜDAHİLİN	İDDALARININ	ÖZETİ	: Barınaktan kentsel boyuta kadar bütün yerleşmelerin fiziksel ortamını oluşturan, yapıları ve yapılaşmaya konu fiziksel çevreyi tasarlama ve inşa etme etkinliği olan mimarların, dava dilekçesinde iç mekan tasarımlarını yapamayacaklarının değerlendirilmesi, mimarlık mesleğinin tarihsel sürecine, uluslararası kabul ve uygulamalara ve fiziksel yapısal mekanın bütüncül olarak kavranması yaklaşımına aykırı olduğu, bazı mesleklerle ortaya çıkan tasarım alanındaki uzmanlaşmaların bütünsel olmayan, kısmi çözümler getirdiği; mimarın ise, tasarım ve yapım sürecinde tüm düzey ve ölçeklerde yetkin kişi olması gerektiği, iç mekan tasarımlarının geçmişten bugüne mimarlık mesleğinin kapsamı içinde yer aldığı, bir mimari projenin, iç mekan tasarımı yapılmadan hazırlanmasının düşünülemeyeceği, iç mekanlar düşünülmeden ve tasarlanmadan bir mimari projenin çizilemeyeceği gibi bir yapının iç mekanının başkaları tarafından düzenlenmesi veya değiştirilmesinin mimari projenin bütünlüğünü bozacağından, mimarın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu uyarınca eser sahibi olarak korunan haklarının ihlaline de neden olabileceği, adliye binaları, eğitim yapıları, kültürel yapılar, emniyet yapıları, dini yapılar ve diğer kamu yapılarının özelliklerine uygun projeler oluşturulurken davacının iddiasının aksine iç mekan tasarımının, mimari tasarımın başından itibaren mimar tarafından yapılması ve projelendirilmesi gerektiği, mimarın mimari projeyi çizerken kullanım ihtiyacına bağlı olarak iç mekan tasarımını da yapmak zorunda olduğu, yaşam mekanları oluşturmak gibi önemli bir sürecin parçalanmasının, yaşam mekanı oluşturma misyonunun doğasına aykırı olduğu, mimari iç mekan ve çevre düzenlemesi hizmetlerinin, dünyada ve ülkemizde geçmişten bu yana tasarım olgusunun bir parçası sayıldığı, pek çok teknik esas ve şartnamelerde mimari projelerde olması gereken diğer tüm detaylarla birlikte, mutfak, banyo gibi hacimlerde tezgah, dolap, evye, lavabo, duş kabinleri gibi detayların da gösterilmesi gerektiği, bu gibi kullanım ihtiyaçlarına göre tasarlanmayan, iç mekan tefrişatları gösterilmeyen ya da olması gereken standartlara uygun düzenlenmemiş mimari projelere yapı ruhsatı verilmediği, mimarın mimari projeyi çizerken kullanım ihtiyacına bağlı olarak iç mekanın tasarımını yapmak zorun olduğu, mimari tasarımın temelinde, küçük veya büyük ölçekte ve/veya programda aynı tasarım zihniyeti ve kavrayışı, bütünlük ve bütüncül mekânsal organizasyon becerisinin bulunduğu, yapılması zorunlu ruhsat eki projeler arasında "mimari projenin" bulunduğu, dava konusu düzenlemede ruhsata konu yapılara ilişkin olarak, "estetik iç mekan tasarımı sunmak amacıyla" iç mekan projeleri istenmesinin mimari projenin bütünlüğü kapsamında öngörülen bir husus olduğu, mimari iç mekan düzenleme ve donanımı tasarımının mimarlığın uluslararası örgütlerinin tanımlarında "mimarlığın" ayrılmaz bir parçası olarak sayıldığı, bu nedenle iç mekan tasarımının mimarlık eğitiminin kapsamında