muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/785, Karar No: 2025/1077, Tarih: 05.03.2025

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı temyiz isteminin reddine,  davalı idare temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin, ... Hırdavat İş Güvenliği Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınan faturalardan ve önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisinden kaynaklanan bölümünün, ... İnşaat ve Malzemeleri Hırdavat Tekstil Haber Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi haricindeki mükelleflerden alınan faturalardan kaynaklanan kısmı ile özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkralarının ONANMASINA,
3. Davalı idare temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın; üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin, önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisinden kaynaklanan bölümünün ... İnşaat ve Malzemeleri Hırdavat Tekstil Haber Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinden alınan faturalardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
5. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,  05/03/2025 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :
Bakılmakta olan dava, sahte fatura kullanma fiili sebebiyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatın kaldırılması istemiyle açılmış; verilen karara yönelik istinaf başvurularının reddi üzerine taraflar bu kez temyiz yoluna başvurmuştur. Temyiz başvuruları, çoğunluk görüşüyle, kararın “hukuki denetimle sınırlı” olarak incelenmesi sonucunda davacı temyiz isteminin reddi, davalı temyiz isteminin  kısmen reddi, kısmen kabulü ile kararın; tarhiyatın,  ... İnşaat ve Malzemeleri Hırdavat Tekstil Haber Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinden alınan faturalardan kaynaklanan kısmı bozulmuştur.
Temyiz mercilerinin esas rolü; ülke genelinde, hukukun uygulanmasında içtihat birliğinin sağlanmasıdır. Bu bakımdan Danıştay’ın temyiz mercii olarak görevi, kural olarak, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır. Başka bir anlatımla, temyiz denetiminde, olaya uygulanacak hukuk kuralının; doğru belirlenip belirlenmediğine, doğru yorumlanıp yorumlanmadığına ve aynı zamanda doğru olarak uygulanıp uygulanmadığına bakılır, uyuşmazlığın maddi yönüyle ilgilenilmez. 2575 sayılı Danıştay Kanunu’nun 23. maddesinin (a) fıkrasına, 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanunun 6. maddesiyle eklenen cümle bu durumu kurala bağlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi’nin birçok kararında vurgulandığı gibi, “kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlayan” gerekçeli karar hakkı adil yargılanma hakkının unsurlarından biridir. Gerekçeli karar hakkı; sadece “tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri” için değil, aynı zamanda, “demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması” için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34). Kanun yolu incelemesi sonucunda verilen kararda gerekçelerinin ayrıntılı olmaması bu hakkın ihlal edildiği şeklinde yorumlanmamaktadır. Kanun yolu incelemesi yapan merciinin yargılamayı yapan mahkemeyle aynı sonuca ulaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullanarak veya atıfla kararına yansıtması, kararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486,  01/12/2013 § 57); ancak burada Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine atıfla "hukuki denetimle sınırlı inceleme" sonucunda karar verildiği belirtildiğinden uyuşmazlığın hukuki yönünün incelenmesinin açıklığa kavuşturulması önem taşımaktadır.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde yer alan "Vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade eder." kuralıyla vergi ziyaı tanımlanmış; ayrıca, maddede, vergi mükellef veya sorumlusunun vergi ziyaına neden olabilecek kimi yasaya aykırı halleri sayılmıştır. Kanun’un Vergi Ziyaı Cezası başlıklı 344. maddenin ikinci fıkrasında ise, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat olarak uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 359. maddede de, defter, kayıt ve belgeleri tahrif edenler veya gizleyenler veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar kaçakçılık fiilerini işlemiş olacakları belirtilmiş; ayrıca, sahte belge, “gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge”; muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge ise, “gerçek bir muamele veya duruma dayanmakla birlikte bu muamele veya durumu mahiyet veya miktar itibariyle gerçeğe aykırı şekilde yansıtan belge” olarak tanımlanmıştır. Bu halde, 359. maddede sayılan sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ve kullanma eylemleri ile vergi ziyaı ortaya çıkmışsa, vergi ziyaı cezası üç kat olarak kesilecektir. Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin 2. fıkrasının (4) numaralı bendine göre de, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkân vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması re’sen tarh sebebidir. Sözü edilen kurallara göre, sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemesi veya kullanılması re’sen takdiri gerektiren sebep olup bu hallerin varlığında, re’sen verginin tarh edileceği ve tarh edilen bu vergiye bağlı olarak da vergi ziyaı cezası kesileceği hususu belirli ve öngörülebilir niteliktedir.

Sahte belgenin ne olduğunu (olayda sahte fatura) tanımlayan 359. madde, bakılmakta olan davada uygulanacak yasa kuralıdır. Diğer deyişle olayda, 359’uncu maddenin yorumu ve maddi olaya uygulanması söz konusudur. Vergi usuldeki sahte fatura, gerçekte şeklen mevzuatın öngördüğüne uygundur. Ancak, bu tür fatura ile yapılan işlem, hukuk normunda nitelenen sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcıdır. Normun nitelemesi ise hukukidir. Tıpkı, ceza hukukunda gerçekleşen maddi bir olayın suç olarak nitelendirilmesi gibi. Sahte fatura olayında da, mahkemelerin yaptıkları saptamaya göre gerçek olan işlemlerin suç, yani sahte fatura düzenleme ve/veya kullanma eylemleri oluşturup oluşturmadığının nitelendirilmesi söz konusudur. Bu ise, hukuki bir nitelemedir. Esasen, hukuk kuralı (norm) ölçü alınarak yapılacak her türlü niteleme, hukukidir. Temyiz mercii, 359. maddenin içeriğine göre, idareyi belgenin sahte olduğu sonucuna ulaştıran tespitlerin mahkeme hükmündeki hukuki nitelendirilmesinin denetimini yapabilecektir. 
Nitekim Danıştay’ın diğer vergi daireleri ve vergi dava daireleri kurulu, sahte fatura veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı fatura düzenleme ve kullanmadan kaynaklanan bu tür uyuşmazlıklarda verilen kararların temyiz incelemesini, uyuşmazlığın maddi/hukuki ayrımına girmeksizin yapmaktadır. Temyizde, mahkemece, bu tür belge düzenleme ve kullanma fiillerinin işlendiğine dair vergi incelemesine yetkili olanlarca düzenlenen raporda yer alan tespitlerin incelenip değerlendirilerek, davada uygulanacak hukuk kuralına göre, yaptığı hukuki nitelendirmenin hukuka uygun olup olmadığı incelemesi yapılarak sonucuna varılmaktadır. Danıştay Kanunu’nun 23. maddesine 6723 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 23/07/2016 tarihinden sonra da bunu sürdürmektedir.
Açıklanan nedenle, temyize konu kararın uyuşmazlık konusu dönemde davacıya fatura düzenleyen mükellefler hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer alan tespitlerin uygulanacak kural kapsamında hukuki nitelendirmesinin hukuka uygun olup olmadığının denetiminde, söz konusu bu tespitler incelenerek karar verilmesi gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.  
(XX)-KARŞI OY :
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinde, Danıştayın temyiz mercii olarak görevinin, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlı olduğu kurala bağlanmıştır.  
İdari işlemlerin yargısal denetiminin hukuka uygunluk denetimi ile sınırlı olması karşısında bu denetimin maddi olayı da kapsadığının kabulü gerekir. Şöyle ki idari davaya konu işlemler, dayandığı, düzenlediği olaydan soyutlanmış olarak yargılamaya konu edilemez. Birçok idari uyuşmazlıkta maddi olanla hukuki olan arasında bir ayrım yapmak mümkün olmayabilir. 
İdari davalarda inceleme konusu olan hukuki işlem niteliğindeki bir idari işlemdir. Hukuki işlemin incelenmesi, işlemin dayanağı durumunda bulunan maddi olaydan bağımsız bir inceleme değildir.

İdari davalarda inceleme konusu olan hukuki işlem niteliğindeki bir idari işlemdir. Hukuki işlemin incelenmesi, işlemin dayanağı durumunda bulunan maddi olaydan bağımsız bir inceleme değildir.
Adli yargıda maddi olay incelemesi yapılırken nasıl ki olayın subuta erip ermediği incelenerek bir sonuca ulaşılıyor ise idari yargıda da idarelerce tesis edilen işlemlerin dayanağını teşkil eden maddi olayın irdelenerek sonuca ulaşılması esastır. 
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde, sahte belge "gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge" olarak tanımlanmaktadır. 
Davacının alımlarının bir kısmını sahte faturayla belgelendirdiği yolunda tespitler içeren vergi inceleme raporuna istinaden yapılan tarhiyatın kaldırılması istemiyle açılan davayı sonuçlandıran Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen temyiz istemleri hakkında, faturaların temin edildiği mükellefler nezdinde düzenlenen vergi tekniği raporlarındaki tespitler değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerektiği oyuyla Daire kararına bu yönden katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2021/4367, Karar No: 2025/1161, Tarih: 05.03.2025

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2021/4367
Karar No : 2025/1161   
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU:	Danıştay Altıncı Dairesinin 24/12/2020 tarihli, E:2018/2379, K:2020/13627 sayılı bozma kararına uyularak verilen ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: İzmir Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarihli, ... sayılı kararı ile kabul edilerek 08/10/2012 tarihinde onaylanan 1/25.000 ölçekli İzmir Büyükşehir Bütünü Çevre Düzeni  Planının; mülkiyeti davacıya ait İzmir İli, Bornova İlçesi, ... Mahallesi, ... mevkii, ... parsel sayılı taşınmazın ''ağaçlandırılacak alan" olarak ayrılmasına ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, toprak yapısı ağaçlandırılacak alan olarak belirlenmesi için uygun olan dava konusu parselin bulunduğu alanın konumu ve fiziksel özellikleri dikkate alındığında kentsel yerleşim alanlarının büyümesini engellemek amacı ile farklı arazi kullanımları ile oluşturulması öngörülen yeşil kuşağın bir parçası olarak planlandığı anlaşıldığından dava konusu imar planının, üst ölçekli 1/100.000 ölçekli İzmir-Manisa Planlama Bölgesi Çevre Düzeni Planı ile uyumlu olduğu sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun  bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.   
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         :  Ret kararına dayanak olarak alınan 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planının henüz kesinleşmediği, kazanılmış haklarının korunmasının gerekiği iddiasıyla mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Temyiz edilen kararda bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kısmen kabulü ile mahkeme kararının vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin kısmının bozulması, esasa ilişkin kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
  İzmir Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarihli, ... sayılı kararı ile kabul edilerek 08/10/2012 tarihinde onaylanan 1/25.000 ölçekli İzmir Büyükşehir Bütünü Çevre Düzeni Planının; mülkiyeti davacıya ait İzmir İli, Bornova İlçesi, ... Mahallesi, ... mevkii, ... parsel sayılı taşınmazın ''ağaçlandırılacak alan" olarak ayrılmasına ilişkin kısmının iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
Kararın esasa ilişkin kısmı yönünden incelenmesi;

İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
  İzmir Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarihli, ... sayılı kararı ile kabul edilerek 08/10/2012 tarihinde onaylanan 1/25.000 ölçekli İzmir Büyükşehir Bütünü Çevre Düzeni Planının; mülkiyeti davacıya ait İzmir İli, Bornova İlçesi, ... Mahallesi, ... mevkii, ... parsel sayılı taşınmazın ''ağaçlandırılacak alan" olarak ayrılmasına ilişkin kısmının iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
Kararın esasa ilişkin kısmı yönünden incelenmesi;
İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.
Temyize konu mahkeme kararının anılan kısmı hukuk ve usule uygun olup kararın bozulmasını gerektirecek bir sebep bulunmamaktadır.  
Kararın yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücreti yönünden incelenmesine gelince;
 
İLGİLİ MEVZUAT 
 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 31. maddesi ile atıfta bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ''Esastan sonuçlanmayan davada yargılama gideri'' başlıklı 331. maddesinde ''(1) Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder." hükmüne yer verilmiştir. 
  HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Bilindiği gibi, yargılama sonucu bir kimseye yargılama giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin dava açmak suretiyle karşı tarafın gider yapmasına neden olmuş olmasıdır.
	Davacının davayı açtığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında haklı olup da dava açıldıktan sonra yapılan bir imar planı gereğince davanın, dava konusu işlemin hukuka uygun hale geldiği gerekçesiyle reddi halinde, davacı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulması adil yargılanma ilkesine uygun görülemez.
	Nitekim Anayasa Mahkemesinin 17/11/2021 tarih ve 2018/27686 başvuru numaralı Hilmi Kocabey ve Diğerleri kararında da yargılama giderlerinden sorumluluk konusunda, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna vurgu yapılmış ve konu Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkı dikkate alınarak değerlendirilmiştir.

Nitekim Anayasa Mahkemesinin 17/11/2021 tarih ve 2018/27686 başvuru numaralı Hilmi Kocabey ve Diğerleri kararında da yargılama giderlerinden sorumluluk konusunda, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna vurgu yapılmış ve konu Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkı dikkate alınarak değerlendirilmiştir.
              Uyuşmazlıkta; İdare Mahkemesince verilen ilk kararda, yürürlükte olan 1/100.000 ölçekli İzmir-Manisa Planlama Bölgesi Çevre Düzeni Planında dava konusu parselin de bulunduğu alan için öngörülmüş olan lojistik merkez alanı kullanım kararı ile dava konusu 1/25.000 ölçekli çevre düzeni planında öngörülen ağaçlandırılacak alan kullanım kararının çeliştiği bu nedenle uyuşmazlık konusu plan kararının planların kademeli birlikteliği ilkesine ve üst ölçekli plan kararına uygun olmadığı sonucuna varılarak dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, temyiz aşamasında Dairemizce; gelinen aşamada, uyuşmazlık konusu taşınmazı da kapsayan bölgenin, 30/12/2014 tarihinde onaylanan İzmir-Manisa Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planında lojistik merkez alanı kullanımında kalmaktayken, dava devam ederken 10/10/2018 tarihinde onaylanan  1/100.000 ölçekli İzmir-Manisa Planlama Bölgesi  Çevre Düzeni Planı Değişikliği ile lojistik merkez alanı fonksiyonunun kaldırılarak ağaçlandırılacak alan olarak planlandığı. bu itibarla, dava konusu planın, üst ölçekli İzmir-Manisa Planlama Bölgesi 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı ile uyumlu hale geldiği sonucuna varılarak anılan kararın bozulmasına karar verildiği, İdare Mahkemesince yeniden yapılan değerlendirme sonucu bozma kararına uyularak davanın reddi yolunda karar verilirken yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinin davacı taraf aleyhine yüklendiği anlaşılmaktadır.
	 Yukarıda yer verilen açıklamalar, uyuşmazlık konusuyla ilgili yerleşik içtihatlar ve değerlendirmeler çerçevesinde, mahkemelerce davanın açıldığı tarihteki ve karar verilmeden önceki aşamada tarafların haklılık durumu dikkate alınarak yargılama giderlerinin takdir edilmesi gerekmektedir. 
	 Somut olayda, davanın açıldığı tarihte 1/100.000 ölçekli İzmir-Manisa Planlama Bölgesi Çevre Düzeni Planı ile uyumsuz olan  dava konusu  1/25.000 ölçekli çevre düzeni planının, dava devam ederken 10/10/2018 tarihinde onaylanan 1/100.000 ölçekli İzmir-Manisa Planlama Bölgesi  Çevre Düzeni Planı Değişikliği ile uyumlu hale geldiğinden dolayı davanın reddi gerekmekte ise de  davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre gelinen aşamada yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinin davalı idare üzerinde bırakılmasının hakkaniyete uygun olacağı sonucuna ulaşılmıştır. 
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine

KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin  temyize konu ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, esasa yönelik olarak ONANMASINA, yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücreti yönünden BOZULMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanunun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere 05/03/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/395, Karar No: 2025/1159, Tarih: 05.03.2025

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2021/395
Karar No : 2025/1159   
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Belediye Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...	 
KARŞI TARAF (DAVACILAR)	: 1- ...
	  2- ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: Danıştay Altıncı Dairesinin 18/05/2016 tarih ve E:2012/3313, K:S2016/3004 sayılı bozma kararına uyularak ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Ankara İli Polatlı İlçesi ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazı kapsayan alanda parselasyon yapılmasına ilişkin ... tarihli, ... sayılı belediye encümeni kararının  iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, davacılara ait taşınmazın hemen yakınında yer alan ... ada, ..., ... ve ... sayılı parsellerin imar planında park alanında kaldığı, dolayısıyla anılan parseller maliklerine dava konusu işlem ile bulundukları yerden yer verilemeyeceği için hisselerinin dava konusu konut kullanımındaki davacılara ait taşınmaza kaydırıldığı, davacılara ise daha arkada ... ada, ... ve ... sayılı imar parsellerinin bulunduğu yerlerden tahsis yapıldığı, dava konusu işlemle parselasyon işleminin amacına ve temel ilkelerine aykırı bir şekilde hisselerin kaydırıldığı, mevzuat uyarınca mümkün mertebe aynı yerdeki parsellerin tahsisi gerektiğinden davacılara kadastral parsellerinin olduğu yerde oluşan imar parselinin verilmemesi nedeniyle dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.        
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Parselleri park alanında kalan bir takım taşınmaz sahiplerini mağdur etmemek adına onlara  davacıların yerlerinden tahsis yapıldığı, ayrıca davacılardan ...'ın davaya konu taşınmazdaki hissesini dava devam ederken satması nedeniyle davada menfaatinin kalmadığı Temyize konu kararın usul ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Temyize konu kararın Danıştay Altıncı Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle verildiği, benzer emsal kararların da bulunduğu bu nedenle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	...'IN DÜŞÜNCESİ  : Temyiz isteminin kısmen kabulü ile mahkeme kararının davacı ... yönünden bozulması, davacı ... yönünden onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	 MADDİ OLAY :