muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/18012, Karar No: 2011/6516, Tarih: 25.04.2011

Taraflar arasındaki protokolün 6.3.30. maddesinde:” Eczaneler,kendilerine hasta gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursa olsun,kurumlar,hekimler,diğer ... kurum ve kuruluşları ve üçüncü şahıslarla açık veya gizli işbirliği yapamaz,simsar ve benzeri yönlendirici personel bulunduramaz, reçete toplama ve yönlendirme yapamaz. Bu durumun tespit edilmesi halinde sözleşme feshedilir ve 1 yıl süre ile sözleşme yapılamaz.” şeklinde düzenleme yapılmış olup,davalı kurum tarafından yürütülen inceleme sonucu ,fesih işlemine konu reçete sahibi sigortalı ve yakınları ile yapılan görüşmelere ilişkin dosyada mevcut tutanak içeriklerinde reçete muhteviyatını alan hasta ve yakınlarının şeker ölçüm çubuklarını ... ilinde bulunan ... medikal isimli işyerinden aldıklarını,davacının sahibi ve mesul müdürü olduğu Kırıkkale ilinde bulunan ... Eczanesine hiç gitmediklerini beyan ettikleri anlaşılmış olup, bu sigortalı hastalara yazılan reçete muhteviyatının ...'da bulanan ... Medikal isimli işyerinden alınmasına rağmen Kırıkkale'de bulunan davacıya ait ... eczanesince davalı kuruma fatura edilmek suretiyle sözleşmenin ilgili hükmüne aykırı hareket edildiği sabittir Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerekir.

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 25,4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16374, Karar No: 2020/5010, Tarih: 08.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/16374 E.  ,  2020/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işverenler yanında 10.10.2007 tarihinden iş akdinin haksız olarak feshedildiği 15.01.2014 tarihine kadar iş makinesi operatörü olarak çalıştığını, davalı ... Maden İşletmesinde bulunan ve davacının da çalıştığı ... Kum Ocağı’nın 13.03.2013 tarihinde diğer davalı ... Gayrimenkul şirketine, kiralandığını, kiralama sözleşmesi uyarınca davacının aynı işletmede, bütün özlük hakları ile birlikte ... Gayrimenkul şirketine bağlı olarak çalışmaya devam ettiğini, devir halinde tüm işverenlerin „ müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, davacının aylık net ücretinin 1.850,00 TL olduğunu, hafta içi ve Cumartesi günleri 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, diğer çalışan ile değişmeli olarak birer günlük ara ile hafta içi ve Cumartesi günleri gece 01.00, 02.00’ye kadar çalıştığını, 13.03.2013 tarihine kadar diğer çalışan ile değişmeli olarak birer hafta ara ile Pazar günleri 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, son iki yılda Pazar günlerine ilişkin normal çalışma ücretinin ödendiğini, davacının 2013 yılı yıllık iznini kullanmadığını, diğer yıllık izinlerinin ise eksik kullandırıldığını, milli bayramlarda da çalıştığını beyanla, fazlaya ilişkin haklan saklı kalmak üzere, talep Kıdem Tazminatı 1.000,00 TL, İhbar Tazminatı 2.000,00 TL Yıllık İzin Ücreti 3.000,00 TL Ücret Alacağı 4.500,00 TL Fazla Çalışma Ücreti 10.000,00 TL Hafta Tatili Ücreti 3.000,00 TL Milli Bayram Çalışma Ücreti 1.000,00 TL TOPLAM 24.500,00 TL tazminat ve alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Maden Petrol Ürünleri San. Ve Tic. A.Ş. Vekili 05.06.2014 havale tarihli cevap dilekçesi ile, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının, davalı şirkette 07.11.2007-12.03.2013 tarihleri arasında iş makinesi operatörü olarak çalıştığını, her iki davalı şirketin farklı tüzel kişilikleri ve sermaye yapıları olduğunu, husumet itirazında bulunduklarını, davacının davalı şirkette çalışırken davalı şirket işletmesinde bulunan kum ocağının diğer davalı şirkete kiralanması üzerine davalı şirket ve davacının karşılıklı anlaşmasıyla iş akdinin ikale ile sona erdiğini, davacıya 11.224,68 TL kıdem tazminatı ödemesi ve diğer alacaklarının ödemesinin eksiksiz yapıldığını, davacının davalı şirketi ibra ettiğini, davalı şirketten ayrıldıktan sonra diğer davalı işyerinde çalışmaya başladığını, davacı yana, davalı şirketin işletmesinde bulunan kum ocağının kiralandığının, ... Kum Ocağı’nda çalışan her personelin kabul ettikleri takdirde aynı işyerinde, aynı konuda çalışma şartlarındadeğişiklik olmaksızın çalışmaya devam edebileceklerinin bildirildiğini, davacının da kendi hür iradesiyle diğer davalı şirket bünyesinde çalışmaya başladığını, en son 1.500,00 TL brüt ücret ile çalıştığını, davalı şirkette iş makinesi operatörlerinin vardiyalı çalıştığını, Pazar günleri çalışılmadığını, fazla mesai yapılması halinde fazla mesai ücret karşılıklarının ödendiğini, ilk vardiyanın 08.00-16.30 saatleri arasında, ikinci vardiyanın ise 16.30-23.00 saatleri arasında olduğunu, davacının davalı şirkette bu şekilde çalıştığını, davalı şirkette bayram ve hafta sonu çalışması da yapılmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, 12.03.2013 tarihinde davalı şirketten ayrıldığını, 2013 yılı 11. Ve 12. Ay ve 2014 yılı 1. Aya ilişkin davalı şirketten ücret alacağı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Gayrimenkul Yatırım İnş. Emlak Maden Eşya San.ve Tic.Ltd.Şti.’nin davaya cevap vermediği anlaşılmıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Hüküm sonucu ile gerekçe arasında aykırılık olması, başka bir deyişle gerekçe hüküm çelişkisi 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.

Bu husus 6100 sayılı HMK. nun 298/2. maddesinde de özellikle düzenlenmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Hüküm sonucu ile gerekçe arasında aykırılık olması, başka bir deyişle gerekçe hüküm çelişkisi 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.

Bu husus 6100 sayılı HMK. nun 298/2. maddesinde de özellikle düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, karar gerekçesinde davacının fazla mesai alacağı talebi ile ilgili olarak "milli bayram tatil alacağı ve fazla mesai alacağı hakkında bilirkişinin 02/12/2015 tarihli ek raporunda hesapladığı miktar üzerinden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılmıştır. " denilmek suretiyle ek rapordaki hesaplamaların kabul edildiğinin bildirilmesine rağmen kararın hüküm kısmında "1000 TL net fazla mesai alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek taleple bağlı kalınarak yasal faizi ile birlikte, 3686,58 TL net fazla mesai alacağının ıslah tarihi olan 08/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek taleple bağlı kalınarak yasal faizi ile birlikte, DAVALILARDAN MÜŞTEREKEN VE MÜTESELSİLEN TAHSİLİ İLE DAVACIYA ÖDENMESİNE," denilerek hüküm kurulması gerekçe-hüküm çelişkisi niteliğinde olup, kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41229, Karar No: 2016/4515, Tarih: 16.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/41229 E.  ,  2016/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkilinin, dar gelirli aileleri konut edindirme projesinden yararlanmak için davalı belediyeye yaptığı başvurunun kabul edildiğini ve yapılan noter çekilişi ile 183 m² yüzölçümlü arsa tahsisinin yapıldığını, ancak satış bedelinin müvekkilince taksitler halinde ödenmesine rağmen, davalı belediyenin arsa tahsislerini iptal ettiğini, akabinde ise bölgenin imar planının değiştirildiğini, bu nedenlerle arsanın devrinin talep edilmesinin imkânsız hale geldiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, müvekkiline tahsis edilmiş olan 183 m² lik arsanın dava tarihindeki rayiç değerinden şimdilik 10.000 TL'sinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 25.03.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 82.350,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile ıslah dilekçesi de dikkate alınarak 82.350,00 TL’nin dava dilekçesinde belirtilen 10.000,00 TL’sinin dava tarihinden bakiye 72.350,00 TL’ye de ıslah tarihi olan 25.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekili eldeki dava ile dar gelirli aileleri konut edindirme projesinden yararlanmak için müvekkili tarafından davalı belediyeye yapılan başvurunun kabul edildiğini, yapılan noter çekilişi ile 183 m² yüzölçümlü arsa tahsisinin yapıldığını, satış bedelinin müvekkilince taksitler halinde ödenmesine rağmen, davalı belediyenin arsa tahsislerini iptal ettiğini, akabinde ise bölgenin imar planının değiştirildiğini, bu nedenlerle arsanın devrinin talep edilmesinin imkânsız hale geldiğini ileri sürerek; müvekkiline tahsis edilmiş olan 183 m² lik arsanın, ıslahen, rayiç değeri olan 82.350,00 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, davalı vekili; davacının alacağının rayiç bedel üzerinden değil denkleştirici adalet ilkelerine göre ödenmesi gerektiğini, müvekkili belediyenin yargı kararları çerçevesinde ödeme yapma çağrılarına rağmen başvuruda bulunmayan davacının kötüniyetli olarak dava açma yoluna gittiğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; bilirkişi raporu hükme esas alınarak; dava konusu taşınmazın imar tadilatı nedeni ile davacıya yapılan tahsisin ifasının imkansız hale geldiği, ifanın imkansızlığının davacıya tebliğ tarihindeki taşınmazın rayiç bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı belediyenin, arsa vasfındaki taşınmazını, konutu olmayan ihtiyaç sahibi kimselere 775 sayılı yasa hükümleri çerçevesinde tahsis etmek amacıyla 17.03.2003 gün ve 1095 ile 1096 sayılı, 27.01.2004 gün ve 106 sayılı, 12.03.2004 gün ve 335 sayılı Encümen kararlarını aldığı, bu nedenle davalı belediyeye başvuran davacıya 183 m² yüzölçümlü arsanın tahsis edilerek 04.11.2003 tarihli “Nüve Konutlar Arsa Tahsis” sözleşmesinin imzalandığı, akabinde davacının satış bedelini taksitler halinde davalı belediyeye ödemeye başladığı, ancak davalı belediye encümeninin kararıyla davacıya tahsis edilen arsanın da aralarında bulunduğu bir kısım arsalara ilişkin tahsis işlemlerinin iptaline karar verildiği, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalı Belediyenin maliki bulunduğu taşınmazı 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun 25 ve 26. maddeleri uyarınca davacıya satışına ilişkin sözleşmeden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.Taraflar arasında yapılan satış sözleşmesi geçerlidir ve geçerli sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle davacı, satış bedelini ödediğini ispat etmek koşuluyla taşınmazın ifasının imkânsız hale geldiği tarihteki rayiç değeri isteyebilir. Bu nedenle, mahkemenin davacının tahsis edilen arsanın rayiç değerini isteyebileceği yönündeki değerlendirmesi yerindedir.

Ne var ki; Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 2014/21242E-2015/8377K sayılı onama ilamında, onanmasına karar verilen mahkeme kararında, 2014/12104E-2015/2379 K, 2014/14173E-2015/2378 K, 2014/10574E-2015/2191 K, 2014/10577E-2015/2193 K, 2014/10604E-2015/2676 K, 2014/10575E-2015/2192 K, 2014/10594E-2015/2194 K, 2014/10607E-2015/2195 K, 2014/10736E-2015/2677 K, 2014/12074E-2015/2377 K, 2014/12075E-2015/2196 K, 2014/12118E-2015/2374 K, 2014/12106E-2015/2197 K, 2014/12117E-2015/2678 K, 2014/15434E-2015/2680 K, 2014/15433E-2015/2679 K, 2014/15435E-2015/2198 K, 2014/15436E-2015/2681 K, 2014/15437E-2015/2682 K sayılı düzelterek onamaya ilişkin ilamlarında, düzeltilerek onanmasına karar verilen mahkeme kararlarında hükme esas alınan bilirkişi raporları incelendiğinde; davalı belediye tarafından tahsisleri yapılan ve Gaziantep İli Bağlarbaşı mahallesi 259/1 parselde kayıtlı iken imar uygulaması sonucu 259/2, 209/2, 246/2, 213/4 ve 214/4 numaralı parsellere dönüşen alanda bulunan arsaların ifasının imkansız hale geldiği tarih olarak belirlenen 2009 yılında metre kare değerinin 300,00 TL, 2010 yılında ise 320,00 TL olarak belirlendiği görülmüştür. Somut uyuşmazlıkta ise; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davaya konu yerin ifasının imkansız hale geldiği tarih olan 03.05.2010 tarihindeki metrekare değerinin 450,00 TL olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bununla birlikte, davalı belediye tarafından tahsisi yapılan ve dosya kapsamından aynı yerde bulunduğu anlaşılan arsaların metrekare değerleri arasında bu denli bir fark bulunmasının nedenlerinin raporda ve mahkeme gerekçesinde açıklanmadığı, böylece davalı tarafından tahsisleri yapılan arsaların metrekaresine, ifanın imkansız hale geldiği benzer tarihlerde, farklı değerler biçilerek, neticeten ulaşılacak olan rayiç değerde belirgin bir farklılık oluşturulduğu görülmüştür.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir. Bu bağlamda mahkemece hükme esas alınan rapor; hüküm kurmaya yeterli ve Yargıtay denetimine elverişli değildir.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda sayılan hususlar göz önüne alınarak yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine imkân veren, bilimsel verileri içeren rapor alınarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda sayılan hususlar göz önüne alınarak yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine imkân veren, bilimsel verileri içeren rapor alınarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14822, Karar No: 2014/5189, Tarih: 25.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14822 E.  ,  2014/5189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9489, Karar No: 2013/9763, Tarih: 26.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9489 E.  ,  2013/9763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Lüleburgaz 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 17.05.2011 gün ve 2011/33 Esas, 2011/474 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kolluk ifadesinde cinsel taciz mesajlarının atıldığı telefon hattını 2006 yılında ... Lisesinde okuduğu esnada ... isimli bir arkadaşı adına aldığı yönünde savunmada bulunması karşısında, sanığın adresi ve aile bireyleri belirlenip, bu kişilere ait varsa sabit ve ev telefonlarının tespiti ile HTS kayıtlarında bu kişilere ait aramaların bulunup bulunmadığının araştırılıp sonucuna göre sanığın söz konusu hattı kendisinin kullanıp kullanmadığına ilişkin hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6721, Karar No: 2014/12101, Tarih: 10.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/6721 E.  ,  2014/12101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/10/2011

NUMARASI : 2009/501-2011/615

DAVA :Davacı, sefer pirimi ücreti, masraf ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ve sefer primi ve ücret alacaklarının ve yaptığı masrafların ödenmediğini ileri sürerek, sefer primi, yaptığı masrafları ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacının alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ayda ortalama 2 sefer yaptığına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda; davacının TIR şoförü olarak çalıştığı ve asgari ücrete ilave olarak sefer primi karşılığı ücret aldığı anlaşılmaktadır. Ücretin belirlenmesinde yapılan sefer sayısı önem taşımaktadır. Mahkemece dava konusu edilen dönemde davacının kaç sefer yaptığı yurda giriş -çıkış kayıtları değerlendirilerek belirlenecek ücretin buna göre hesaplanması gerekirken ortalama bir hesap ve varsayımla sonuca gidilmesi hatalıdır. Kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34761, Karar No: 2012/42227, Tarih: 10.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/34761 E.  ,  2012/42227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesinde gönüllülük hususunda sanığın rızasının olup olmadığının sorulmadan karar verilmesi,

2) Kabul göre de;

Sanığın cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince "kamuya yararlı bir işte çalıştırma" seçenek yaptırımına çevrilmesi gerekirken, infazı sınırlar şekilde "temizlik işlerinde çalışma tedbirine çevrilmesi" şeklinde yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.