muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5499, Karar No: 2014/303, Tarih: 16.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/5499 E.  ,  2014/303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5747, Karar No: 2020/865, Tarih: 10.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/5747 E.  ,  2020/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar dair verilen karara karşı feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, İzmir 9. İş Mahkemesi'nin, 15.03.2017 tarihli, 2016/114 E, 2017/104 K. sayılı kararına yönelik fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, feri müdahil Kurum vekilinin sair temyiz itirazının reddi gerekir.

2-Mahkemece, karar başlığında, davalı işverenin ... Geleneksel Ev Böreği ve Baklava San.Tic.Ltd. Şti. olmasına rağmen ... Ev Böreği Tic. Ltd. Şti. olarak yazılması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Karar başlığında 2 numaralı davalı olarak gösterilen “”...’ ibarelerinin silinerek yerine “... Geleneksel Ev Böreği ve Baklava San. Tic. Ltd. Şti” ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9941, Karar No: 2012/12657, Tarih: 07.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9941 E.  ,  2012/12657 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Fuhuş suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.03.2009 gün ve 2009/28 Esas, 2009/155 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, işleticisi olduğu otelde temizlik işçisi olarak çalışan mağdurenin olay günü sanığın otelde bulunmadığı esnada yapılan denetimde otel odasının birinde fuhuş yaparken yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık suçunu inkâr edip, mağdurenin eyleminden haberdar olmadığını ifade etmesi, mağdurenin de sanığın bu olaydan haberdar olduğuna dair bir anlatımının bulunmaması, mağdurenin fuhuş eylemini farklı tarihlerde yaptığına dair dosyada bir iddianın olmaması karşısında, sanık hakkında yeterli delil bulunmadığından, şüpheden sanık yaralanır ilkesi de gözetilerek sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/25543, Karar No: 2020/10509, Tarih: 05.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/25543 E.  ,  2020/10509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde Mayıs 2013 tarihinden itibaren mağaza sorumlusu olarak çalıştığını, ilk iki aylık sigortasının yapılmadığını, Eylül ayı itibariyle ücretinin 1.500.00 TL olarak anlaşılmasına rağmen maaşından asgari geçim indirimi kesintisi yapıldığını, fazla mesai ile resmi tatil ücretlerinin ödenmediğini bu nedenle iş sözleşmesinin 4857 sayılı yasanın 24/II-e maddesine göre sona erdirdiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 2.425.29 TL kıdem tazminatının fesih tarihinden en yüksek mevduat faizi ile yürütülmesine, 3.153,50 TL fazla mesai ücreti, 1.204,95 TL maaştan kesilen asgari geçim indirimi 641,03 TL resmi tatil ücreti, 499,50 TL izin ücretinin yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, yetki itirazında bulunmuş yetkili mahkemenin Ankara iş Mahkemeleri olduğunu belirtmiş, davacının haklı fesih nedenlerini kabul etmediklerini,davacının asgari ücretle 10.07.2013 tarihinde çalışmaya başladığını ücretlerinin düzenli olarak ödendiğini, fazla mesai ile genel tatil ücretlerinin banka kanalı ile ödendiğini, tanık dinlenmesine rızaları olmadığını belirterek açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ulusal bayram genel tatil alacağının olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesi ile kıdem tazminatı,fazla mesai,asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücreti talebinde bulunmuş, ulusal bayram genel tatil alacağı talebinde bulunmamıştır. Davacının yargılama aşamasında verdiği beyan dilekçesi ile ulusal bayram genel tatil alacağı talebinde bulunduğu anlaşılmakla,davacının dava dilekçesi ile talep etmediği bir alacak kalemine ilişkin hüküm kurulması hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusu ise davacının asgari geçim indirimi alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Dosyada mevcut ücret bordrolarının incelenmesinde asgari geçim indirimi tahakkukunun bulunduğu ve banka kanalı ile ödendiğinin anlaşılması halinde davacının bu alacak talebinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Karar açıklanan nedenlerle bozma gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusu ise davacının asgari geçim indirimi alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Dosyada mevcut ücret bordrolarının incelenmesinde asgari geçim indirimi tahakkukunun bulunduğu ve banka kanalı ile ödendiğinin anlaşılması halinde davacının bu alacak talebinin reddine karar verilmesi gerekmektedir. Karar açıklanan nedenlerle bozma gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/912, Karar No: 2021/4143, Tarih: 08.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/912 E.  ,  2021/4143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38468, Karar No: 2015/3719, Tarih: 25.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/38468 E.  ,  2015/3719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/401263

Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından sanık M.C.Y'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c-son, 142/1-b, 151/1,168/2, 35/1-2, 62 (üç kez), 50/1-a (üç kez) ve 52/1-2. (üç kez) maddeleri gereğince 7.600,00; 500,00 ve 6.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına; nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık Ç.. Y..'ın 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c-son, 142/1-b, 35 ve 62/1. (iki kez) maddeleri gereğince 10 ay hapis (iki kez) cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5-6-14. maddesi gereğince sanık Ç.. Y.. hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair, İSTANBUL Anadolu 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2014 tarihli ve 2013/1199 esas, 2014/73 sayılı kararına sanık Ç.. Y.. hakkında hükmolunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları bakımından sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine, itirazın reddine ilişkin, İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/03/2014 tarihli ve 2014/465 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/12/2014 gün ve 2014/21517/72155 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/12/2014 gün ve 2014/401263 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Sanık M.C.Y hakkındaki mahkumiyet kararları ve sanık Ç.. Y.. hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2014 tarihli ve 2013/1199 esas, 2014/73 sayılı kararı ile sanık Ç.. Y.. hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itirazın reddine dair, İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/03/2014 tarihli ve 2014/465 değişik iş sayılı kararları yönünden yapılan incelemede, dosya kapsamına göre sanık M.C.Y.'in herhangi bir adli sicil kaydı bulunmadığı için hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin uygulanma koşulları olduğu halde uygulanmadığı, keza sanık Ç.. Y..'ın ise adli sicil kaydının bulunması, nedeniyle hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı halde uygulanmış olması nedenleriyle, sanık

M.C.Y hakkında hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ve sanık Ç.. Y.. hakkında hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde, keza belirtilen gerekçeyle sanık Ç.. Y.. hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinde,

M.C.Y hakkında hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ve sanık Ç.. Y.. hakkında hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde, keza belirtilen gerekçeyle sanık Ç.. Y.. hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinde,

2-Kabule göre de; sanık M.C.Y hakkındaki nitelikli hırsızlık suçundan dolayı İstanbul Anadolu 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2014 tarihli ve 2013/1199 esas, 2014/73 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesi kapsamında 2 yıl hapis cezası verip bu cezadan 5237 sayılı Kanun’un 35/1-2 maddesi uyarınca 2/4 oranında indirim yaparak cezanın 1 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlediği ve bu cezadan da aynı Kanun'un 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yaparak sonuç cezanın 11 ay 20 gün hapis cezası ve bu cezanın da 380 gün olarak kabulü ile günlüğü 20,00 Tük lirasından 7.600,00 Türk Lirası adli para cezası olarak hükmedildiği, sanığa netice olarak 10 ay hapis ve bunun da 300 gün üzerinden hesapla sonuç cezanın 6.000,00 Türk lirası adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken 7.600,00 Türk lirası adli para cezası olarak belirlenerek yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesinde, isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

İstanbul Anadolu 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2014 günlü kararı ile sanıklardan Ç.. Y.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek, diğer sanık M,C,Y hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olup, sanık Ç.. Y..'ın itirazı üzerine itiraz mercii İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesince, yalnızca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin sanık Ç.. Y.. hakkındaki karar yönünden inceleme yapıldığından, sanık M.C.Y. yönünden bu konuya ilişkin kanun yararına bozma isteminin İstanbul Anadolu 38. Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik olduğu kabul edilerek;

1- İstanbul Anadolu 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2014 gün ve 2014/465 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemi nedeniyle incelemede;

1- İstanbul Anadolu 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2014 gün ve 2014/465 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemi nedeniyle incelemede;

Her ne kadar sanık Ç.. Y..'ın adli sicil kaydı bulunduğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği ve bu nedenle itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş ise de; CMK'nun 231.maddesinin 8.fıkrasına 6545 sayılı Yasa ile eklenen “denetim süresi içinde bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğine” ilişkin hükmün karar tarihinden sonra yürürlüğe girmesi karşısında, sanığın adli sicil kaydında yer alan bir kısım mahkumiyetlerin suç tarihinden sonra kesinleştiği, diğer kayıtların da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu belirlenmekle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel oluşturmayıp, itiraz merciince itirazın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, (İSTANBUL-ANADOLU) 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2014 gün ve 2014/465 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2- İstanbul Anadolu 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2014 günlü kararına yönelik kanun yararına bozma istemi nedeniyle incelemede;

20.02.2014 tarihli hükümde, sanık M.C.Y'in tekerrüre esas sabıkalarının bulunması nedeniyle CMK'nın 231.maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı kabul edilip, mahkemenin, 20.05.2014 tarihli kanun yararına bozma yasa yoluna başvurulması istemli yazısında, sabıkasız olan sanık M.C.Y hakkında sehven sabıkalı olduğu kabul edilerek hüküm kurulduğunun açıklanması karşısında, daha önce mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, bu yöndeki adli sicil kaydına uygun olmayan hatalı kabul ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığının değerlendirilmesi ve TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasında, aynı Yasanın 35.maddesi uyarınca yarı oranında indirim yapıldığı halde 1 yıl yerine 1 yıl 2 ay hapis cezasına, TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile 10 ay yerine, 11 ay 20 gün hapis cezasına ve sonuç olarak 6,000 TL. yerine, 7,600 TL adli para cezasına hükmolunması nedenleriyle kanun yararına bozma istemi bu

itibarla yerinde görüldüğünden, (İSTANBUL-ANADOLU) 38. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 20.02.2014 gün ve 2013/1199, 2014/73 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32301, Karar No: 2015/16307, Tarih: 11.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/32301 E.  ,  2015/16307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Sanığın, şikayetçilere hitaben aralarında çıkan tartışma sırasında "o...pular" diyerek hakaret ettiği ve şikayetçi ...'ya tokat atıp gözlüğün kırılmasına sebebiyet verdiğinin iddia edildiği olayda,

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Şikayetçi ...'nın kovuşturma aşamasında şikayetçi olmadığına dair beyanı nedeniyle, kamu davasının düşürülmesine ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Şikayetçi ...'nın kovuşturma aşamasında şikayetçi olmadığına dair beyanı nedeniyle, kamu davasının düşürülmesine ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan düşme kararı verilmesine rağmen suçta kullanılmayan ve şikayetçiye ait olan gözlüğün sahibine iadesi yerine, müsaderesine karar verilmesi,

2-Hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Şikayetçilerin tüm aşamalarda sanık tarafından kendilerine hakaret edildiğine dair tutarlı şekildeki beyanları karşısında, sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı yerine, delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6318, Karar No: 2012/7512, Tarih: 11.04.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/6318 E.  ,  2012/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 04/02/2004 günü itibariyle temyiz inceleme gününde sanık lehine hükümler taşıyan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresi tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu sigara makinesi, jeton ve makineye ait anahtarın TCK'nın 54/4 maddesi uyarınca müsaderesine kaçak olduğuna dair dosyasında bilgi bulunmayan sigaraların sahibine iadesine, 11/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5461, Karar No: 2014/182, Tarih: 14.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/5461 E.  ,  2014/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.