muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17003, Karar No: 2018/2512, Tarih: 19.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/17003 E.  ,  2018/2512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 14/09/1985 olduğunun tespitiyle 05/01/2016 tarihini takip eden aybaşı itibariyle aylık bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 14.09.1985 olduğunun tespiti ile 05.01.2016 tarihini takip eden aybaşı itibariyle aylık bağlanarak her bir aylığın faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işveren tarafından davacı adına düzenlenen 14.09.1985 tarihli işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği, davalı işyerinden Kuruma bildirilen çalışmalarının olmadığı, ancak 05.06.1990 tarihinden itibaren davalı işverenin eşi ...(...)adına aynı adreste tescilli ... sicil numaralı işyerinden hizmetinin bildirildiği,işe giriş bildirgesinin verildiği ... sicil numaralı işyerinin 1985/2 dönem bordrosunun Kuruma verilmediği ,tanıkların dinlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, komşu işyeri araştırılmadan ,dinlenen tanıkların bu niteliğe sahip olup olmadığı denetlenmeden,davacının hizmetinin tespitine karar verilen dönemde çırak olarak çalışıp çalışmadığına dair araştırma yapılmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği görülmektedir.

Yapılacak iş; emniyet, SGK ilgili il müdürlüğü, zabıta, vergi dairesi ve muhtarlık marifetiyle, işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek, çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak,mahkemece beyanları alınan ve kendisinin komşu işyeri sahibi veya çalışanı olduğunu beyan eden tanıkların vergi kayıtlarını celbetmek,davacının işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıp katılmadığını veya meslek ve sanat eğitimi alıp almadığını belirlemek, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilerek gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10465, Karar No: 2006/17226, Tarih: 07.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/10465 E.  ,  2006/17226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanmaya neden olan olaylarda eşine hakaret eden, baskı uygulayan ve eşini tehdit eden davalı-davacı koca tamamen kusurludur. Kadından kaynaklanan bir kusur kanıtlanmış değildir.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-\* Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak \* davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

c-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen \* davacı-davalı kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak \* davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın 2/b-c bentlerde gösterilen seeplerle BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise 2/a bentte belirtilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.12.2006 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/967, Karar No: 2006/3264, Tarih: 17.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/967 E.  ,  2006/3264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğu nedeniyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Yerinde yapılan inceleme sonucu dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin tespiti yöntem olarak doğru ise de, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenlemiş olup bu madde hükmüne göre arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin saptanması, taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin bilirkişi raporunda belirtilmek suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre de, anılan yasa maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan ve bilirkişilerce taşınmazın sulu ya da kuru olmasına göre münavebeye alınacak ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması suretiyle değerlendirme yılı itibariyle getireceği net gelirin saptanıp buna kapitalizasyon faizi oranının uygulanarak bedelinin belirlenmesi, bu değeri etkileyebilecek objektif unsurlar varsa bunlarda ayrıca belirtilmek ve dikkate alınmak suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değeri tespit edilmelidir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi olduğu saptandığına göre bu niteliğine göre münavebeye alınacak ürünlerin Gördes İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilecek olan 2004 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının esas alınıp getireceği net gelirin bulunması, buna %6 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması, taşınmazın bulunan bu değerini etkileyecek nitelikte objektif unsurlar sözkonusu ise bilirkişi kurulunca bu unsurların neler olduğu ve değeri ne oranda etkilediği de açıkça belirtilerek denetime elverişli gerekçeli bir değerlendirme raporunun düzenlenmesi sonucu taşınmaz malın bedelinin tespiti gerekirken, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü (lokal) verilere göre değer belirleyen bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi hükmü uyarınca mahkemece verilen nihai kararda taşınmaz malın idare adına tesciline ve kamulaştırma bedelinin hak sahibine ödenmesine karar verilmesi gerekirken, salt taşınmazın idare adına tesciline ve bedelin tespitine denilmekle yetinilip kamulaştırma bedelinin hak sahibine ödenmesi yolunda hüküm kurulmamış olması da usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece değinilen yasa maddesi ile Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gözönünde tutularak bilirkişi kurulundan yukarıda değinilen hususlara uygun biçimde ek rapor alınmalı, gerektiğinde yerinde yeniden inceleme yapılması suretiyle dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmeli ve oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12673, Karar No: 2014/8065, Tarih: 20.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12673 E.  ,  2014/8065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2011/11-2013/49

Davacı İ.. B.. vekili Avukat .. tarafından, davalı H.. Ç.. vdl. aleyhine 13/01/2011 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemece, davalıların dayanışmalı (müteselsil) sorumluluğuna karar verilmiştir. Oysa ki, dönme (rücuu) davasında sorumlular (davalılar) arasında teselsül hükümleri uygulanamaz. Davalılar, iç ilişki bakımından kusurları oranında sorumludurlar. Mahkemece, davalıların kusur oranın belirlenmesi ve buna göre sorumlu olunan miktarların hüküm altına alınması gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalılardan H.. Ç..'ın diğer temyiz itirazı yönünden; davacı, müteselsil sorumlu sıfatı ile üçüncü kişiye ödediği paranın halefiyet esasınca rücuen tahsilini istediğine ve davalı H.. Ç.. önceki davada davalı olarak yer almadığına göre iadenin kapsamı, davacının mahkum olup ödediği para, bu paranın kendisi hakkındaki davada verilen hükmün kesinleşmesine kadar işleyecek faizi, önceki davada hükmedilen avukatlık ücreti ve yargılama giderleri toplamından bu davalının payına düşen kısmıdır. Kendi kusurlu davranışı ile işin icraya düşmesine yol açan davacı, bu ihmali nedeniyle yapılmış olan icra giderlerini ve hükmün kesinleşmesinden sonra geçen sürede işleyecek faizi isteyemez. Çünkü sözü edilen giderlerle davalı H.. Ç..'ın eylemi arasında uygun sebep sonuç bağı yoktur. Mahkemece yapılacak iş, icra giderleri ile hükmün kesinleşmesinden sonra işlemiş olan faize ilişkin istek bölümünün hesaplanıp reddine karar vermekten ibarettir. Bu ilkelere aykırı düşüncelerle istemin tümünün hüküm altına alınmış olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılardan H.. Ç..; (2) sayılı bentte gösterilen nedenle ise tüm davalılar yararına BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21524, Karar No: 2018/1289, Tarih: 13.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/21524 E.  ,  2018/1289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Gerçek kişi tacir olan sanığa isnat edilen “ticareti usulüne aykırı terk etme” suçunun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekir.

Sanığın adres değişikliği yaparak başka bir yerde ticarete devam etmesi halinde ise İİK.'nın 337/a maddesinde öngörülen suç oluşmayacaktır.

Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğünün 26.08.2013 tarih ve 46509 sayılı yazısında borçlu ...-Desala Baklava Börek ve Unlu Mamülleri'nin hakiki şahıs olarak kaydının devam ettiği; Ankara Ostim Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından hazırlanan tutanakta sanığın 17.04.2013 tarihli dilekçesiyle 31.03.2013 tarihi itibariyle işini terk ettiğini bildirdiği, sanığın işlerinin kötü gitmesi ve çok borcu olması nedeniyle işyerini kapattığını ve faaliyetini durdurduğuna ilişkin savunması karşısında, suçun unsurlarının oluştuğundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11294, Karar No: 2021/4481, Tarih: 01.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11294 E.  ,  2021/4481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3-6-7-8, 63 maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, virajlı, bölünmüş asfalt kaplama sokakta seyrederken, gidiş yönüne göre sağda park halinde bulunan araçların arasından kaplamaya giren 2002 doğumlu yayaya çarpmasıyla, sanığın hızını ve sürüşünü mahal şartlarına göre ayarlamayıp, dikkatli şekilde seyretmeyerek tali kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin ceza miktarına ve bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9151, Karar No: 2014/18186, Tarih: 15.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9151 E.  ,  2014/18186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vd. ile davalılar ... vd. aralarındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili davasına dair Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.04.2013 günlü ve 2012/721-2013/172 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 11.02.2014 günlü ve 2013/18217-2014/1965 sayılı ilama karşı davalılardan ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesi ile tüm dosya kapsamının yeniden incelenmesi sonucunda; mahkemece fiilen el atılmayan dava konusu taşınmazda davacının mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamanın, dava konusu taşınmazın, genel ve düzenleyici bir işlem olan imar planıyla kamu hizmetine özgülenmesinden ve bu planda öngörülen kamulaştırma işlemlerinin zamanında yapılmamasından kaynaklandığının kabulü ile idari işlem ve eylemden ... zarara ilişkin davanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu hükümleri uyarınca idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiş olduğu, bu durum karşısında yerel mahkeme kararının onanması gerekirken yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulduğu, dosya kapsamı ile uyumlu olmayan söz konusu bozma ilamının maddi hataya dayalı olduğu bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairmeizin 11.02.2014 gün ve 2013/18217 E.- 2014/1965 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verilip dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14315, Karar No: 2007/1264, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14315 E.  ,  2007/1264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine, ... ...

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve beyanlar hanesindeki şerhin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı Kooperatif tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Kooperatif 27.02.2003 tarihli dilekçesiyle, ...-... Mahallesi 3857 sayılı parselin, 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde olduğunu, ancak 1953 yılında makiye ayrılmakla, orman ile ilgisinin kalmadığını, taşınmazı kendisine devreden gerçek kişi tarafından, 50 yıldan fazla süreyle ... alanı olarak kullanıldığını, Hazine adına tesbit ve tapuya tescil edildiği tarihe kadar, bayii ve kendileri yararlarına eklemeli olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile adına tapuya tescilini, beyanlar hanesine davalı gerçek kişi yararına yazılan zilyetlik şerhinin silinmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Kooperatif tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapuya, imar ihya ve zilyetliğe dayanılarak kesinleşen 2/B madde sahası olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline, tapunun beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin silinmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden çok önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

...-... mahallesinde 1988-1992 yılları arasında yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda; 3857 parsel sayılı 1330 m2 yüzölçümündeki taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, Hazine adına tapuya kayıt edildiğinden söz edilip, Döndü ... ve ... ... kullanımında olduğu beyanlara yazılarak Hazine adına tesbiti itirazsız kesinleşerek tapu kaydı oluşmuştur.

Davacı Kooperatif, taşınmazın 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, dayandıkları tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi, zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu, bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.