muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7799, Karar No: 2022/3109, Tarih: 18.04.2022

Bölge Adliye Mahkemesince, YİDK kararının iptaline ilişkin davalarda, iptali istenen kararda yazılı gerekçe ve hukuki durum dikkate alınarak uyuşmazlığın çözümü gerektiği, iptali istenilen YİDK kararında, dava konusu başvuru ile davalı Şirketin itirazına mesnet markalardan yalnızca 2011/9924 sayılı marka arasında karıştırılma ihtimalinin olabileceği, itiraza mesnet diğer markalarla dava konusu başvuru arasında ise benzerlik bulunmadığı kabul edilerek itirazın kısmen kabulüne karar verildiği, ve bu karara karşı yalnızca marka başvurusunda bulunan davacı Şirket tarafından dava açıldığına göre işbu davanın konusunun, davacının dava konusu başvurusu ile redde mesnet 2011/9924 sayılı marka arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunup bulunmadığı olduğu, ilk derece mahkemesince dava konusu başvuru ile redde mesnet 2011/9924 sayılı marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken, davalı Şirketin itirazına dayanak tüm markalarının değerlendirilmesinin doğru görülmediği, redde mesnet markanın asli unsurunu oluşturan "DK" harflerinin başvuruda aynen kullanılması nedeniyle, marka işaretleri arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğu, ilk derece mahkemesinin bu yöndeki kabulünde isabetsizlik olmadığı, iltibas tehlikesinden söz edilebilmesi için marka kapsamlarında yer alan mal ve hizmetlerin de aynı ya da benzer olması gerektiği, bu yönden değerlendirildiğinde dava konusu başvurunun kapsamından 19. sınıfta yer alan mallarla, 35. sınıf hizmetlerin çıkarıldığı, başvuru kapsamından çıkarılan 35/05. sınıftaki mağazacılık hizmetlerinin 12., 19. ve 20. sınıfta yer alan malların satışına özgülendiği, redde mesnet markanın kapsamında ise 19. sınıf mallarla, 35. sınıftaki hizmetler yer aldığı, başvurudan farklı olarak redde mesnet markanın kapsamında yer alan mağazacılık hizmetinin herhangi bir mala özgülenmemiş, genel olarak tescilli olduğu, buna göre, başvuru kapsamından çıkarılan 19. sınıf mallarla, 35/01-04. alt sınıftaki hizmetler ve 19. sınıf malların satışına özgülenmiş 35/05 alt sınıftaki mağazacılık hizmetleri ile redde mesnet markanın kapsamındaki mal ve hizmetler arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, dolayısıyla bu mallar yönünden marka başvurusunun reddine ilişkin YİDK ve ilk derece mahkemesi kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak, redde mesnet markanın kapsamında genel olarak mağazacılık hizmeti bulunmakta iken dava konusu başvurunun kapsamında belli bir takım malların satışına özgülenmiş mağazacılık hizmetleri bulunmasına rağmen mahkemece davalı Şirketten, markasının 12. ve 20. sınıf mallar yönünden itiraza dayanak markasını kullanıp kullanmadığı sorulmadan ve bu yönde bir araştırma yapılmadan, yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı, davalı Şirket vekiline, redde mesnet 2011/9924 sayılı markasını, 12. ve 20. sınıfa özgülenmiş biçimde 35

. ve 20. sınıf mallar yönünden itiraza dayanak markasını kullanıp kullanmadığı sorulmadan ve bu yönde bir araştırma yapılmadan, yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı, davalı Şirket vekiline, redde mesnet 2011/9924 sayılı markasını, 12. ve 20. sınıfa özgülenmiş biçimde 35. sınıftaki mağazacılık hizmetleri yönünden kullandığına dair delillerini sunmak için usulüne uygun biçimde kesin süre verildiği, davalı Şirket vekili tarafından dosyaya sunulan delillerin hiçbirinin davalının 2011/9924 sayılı markasının, 12. ve 20. sınıf malların satışına özgülenmiş biçimde mağazacılık hizmetlerinde kullanıldığını ispata elverişli olmadığı, davalı Şirketin genel olarak mağazacılık hizmetlerinde tescilli markası ile 12. ve 20. sınıf malların satışına özgülenmiş 35/05. sınıftaki mağazacılık hizmetleri yönünden dava konusu başvuru arasında benzerlik olmadığı, bu itibarla, 20. sınıf malların satışına mağazacılık hizmetleri yönünden davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesi kararında da bir isabetsizlik olmadığı, 12. sınıf malların satışına özgü mağazacılık hizmetleri yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle, davalı Kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'in 13.10.2016 tarihli 2016-M-9982 sayılı kararının, 2015/23424 sayılı marka başvurusu kapsamında kalan 35. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Motorlu kara taşıtları (motosikletler, mobilet dahil) ve bu taşıtlar için motorlar, kavramalar ve transmisyon bağlantıları, transmisyon kayışları ve zincirleri, dişliler, frenler, fren disk ve balataları, şasiler, kaportalar, süspansiyonlar, darbe emiciler, şanzımanlar, direksiyonlar, jantlar. Bisikletler ve bunların gövdeleri, gidonları, çamurlukları. Taşıt kasaları, damperli kasalar, traktör römorkları, frigorifik kasalar, römork bağlantıları. Taşıt koltukları, koltuklar için baş dayanakları, emniyetli çocuk koltukları, koltuk kılıfları, araç örtüleri (aracın şeklini almış), güneşlikler. Sinyaller ve yön sinyalleri için kollar, taşıt camları için silecekler, silecek kolları. Taşıtlar için iç ve dış lastikler, tubles lastikler, lastik tamir takımları, taşıt lastikleri için yamalar, kaynak yamalar, taşıt lastikleri için supaplar. Taşıt camları, emniyetli taşıt camları, taşıtlar için dikiz aynaları ve yan aynalar. Patinaj zincirleri. Taşıtlar için portbagajlar, bisiklet ve kayak taşıyıcıları, seleler. Lastik şişirme pompaları, Taşıtlar için hırsız alarmları, kornalar. Yolcular için emniyet kemerleri, havalı yastıklar. Bebek arabaları, tekerlekli sandalyeler, pusetler. El arabaları, pazar arabaları, tek veya çok tekerlekli el arabaları, market arabaları, ev eşyaları için tekerlekli taşıyıcılar. Raylı taşıtlar: Lokomotifler, trenler, tramvaylar, vagonlar, teleferikler, telesiyejler. Deniz taşıtları ve parçaları (motorları hariç)

. Lastik şişirme pompaları, Taşıtlar için hırsız alarmları, kornalar. Yolcular için emniyet kemerleri, havalı yastıklar. Bebek arabaları, tekerlekli sandalyeler, pusetler. El arabaları, pazar arabaları, tek veya çok tekerlekli el arabaları, market arabaları, ev eşyaları için tekerlekli taşıyıcılar. Raylı taşıtlar: Lokomotifler, trenler, tramvaylar, vagonlar, teleferikler, telesiyejler. Deniz taşıtları ve parçaları (motorları hariç). Hava taşıtları ve parçaları (motorları hariç). Yapıldıkları maddelere ve malzemelere bakılmaksızın mobilyalar. Yatak şilteleri, yastıklar, tıbbi amaçlı olmayan havalı yataklar ve yastıklar, kampçılar için uyku tulumları, deniz yatakları. Aynalar. Arı kovanları, suni petekler ve petek çıtaları. Bebekler için ana kucakları, parmaklıklı oyun parkları (iç mekanlar için), bebek beşikleri, yürüteçler. Ahşap veya sentetik malzemeden mamul panolar, resimler, tablolar için çerçeveler, kimlik kartları, künyeler, isimlikler, etiketler. Ahşap ve sentetik malzemeden mamul ambalaj, nakliye ve depolama amaçlı variller, fıçılar, bidonlar, hazneler (depolar), kutular, ambalaj kapları, nakliye amaçlı konteynerler, sandıklar, taşıma paletleri, bunlarla birlikte kullanılan kapaklar. Ahşap veya sentetik malzemelerden mamul hırdavat (nalburiye) eşyası, mobilya bağlantıları, açma kapama tertibatları. Tahta, mantar, kamış, bambu, hasır, boynuz, kemik, fildişi, balina kemiği, istiridye kabuğu, kehribar, sedef, lületaşı, balmumu, plastik veya alçıdan mamul bu sınıfa dahil süs ve dekorasyon eşyaları: biblolar, duvara asılan süsler, heykeller. Sepetler, balıkçı sepetleri. Ev hayvanları için kulübeler, yuvalar, yataklar. Ahşap veya sentetik malzemeden mamul portatif merdivenler, hareketli merdivenler. Bambu perdeler, stor perdeler (iç mekan), şerit perdeler, dekorasyon amaçlı boncuklu perdeler; perde kopçaları, perde halkaları, perde kancaları, perde çubukları. Araç tekerlekleri için metalden olmayan takozlar malların bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" yönünden iptaline, YİDK kararının iptaline yönelik fazlaya ilişkin talep ile markanın tescili talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1- İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, marka başvurusunun nisbi nedenlerle reddine ilişkin TPMK YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne, 35. sınıfta, 12. ve 20. sınıf malların mağazacılığı ve perakendeciliği hizmetleri yönünden davalının fiili kullanımının bulunmadığı gerekçesiyle YİDK kararının iptaline karar verilmiştir. Oysa Dairemizin önceki kararlarında da zikredildiği üzere daha önce 35. sınıfta genel mağazacılık hizmetleri yönünden adına marka tescili bulunan taraftan sonra tescil başvurusuna konu yapılan ve özel mağazacılık hizmetlerini konu alan marka başvurularına itirazda bulunulabilmesi için kendisi adına 35. sınıfta genel perakendecilik ve mağazacılık hizmetlerinde markayı kullanması gerekmekle birlikte, tek tek her bir mal yönünden kullanımın ispat edilmesi gerekmeyip, sektörel bazda benzer malların perakendeciliği veya mağazacılığı yönünden kullanımın ispat edilmesi yeterlidir. Bölge Adliye Mahkemesince bu ilkeler doğrultusunda bir inceleme ve değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeye dayalı olarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış hükmün bu nedenle temyiz eden davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm davalılar vekilinin sair temyiz istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 18/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1980, Karar No: 2012/9434, Tarih: 12.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/1980 E.  ,  2012/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa, 31/3/2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 3. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. maddenin (1.) fıkrası gereğince; 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekmiştir.

Davacı H… Ç… vekili tarafından davalılar M... Y... ve Ö... K...’a karşı açılan davada; davacı eski eşi olan M... Y... ile aralarında boşanma davası devam ederken davalı (eski eşi) M... Y...’ın diğer davalı Ö... K... ile gayriresmi olarak birlikte yaşamaya başladığını, bu birlikteliklerinden 2/12/2007 tarihinde A... isimli çocuğun doğduğunu, ancak çocuğun doğduğu tarihte davalı M... ile evlilikleri henüz sona ermediğinden küçük A...'in nüfusta davacı H... Ç...'nin hanesine kaydedildiğini ileri sürerek; nüfus kaydının tashihine karar verilmesi istenmiş; davalılar mahkeme huzurunda davayı kabul etmişler, mahkemece davanın kabulüne küçük A...'in M... Y... ile Ö... K...'un müşterek çocukları olduğunun tespitine, A... Ç...'nin davacı H... Ç...’nin aile kütüğünde bulunan kaydının iptali ile davalı M... Y...’ın nüfus kütüğüne tesciline karar verilmiş, hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Küçük A..., davacı H... Ç... ile davalı M...'in evliliklerinin devamı sırasında doğduğuna göre, dava; davacı H... Ç... ile küçük A... arasında “evlilik içinde doğumla” kurulan soybağının reddi, bu çocuğun babasının Ö... K... olduğuna ilişkin iddia bakımından da “babalığa” ilişkindir. Başka bir ifade ile davada iki ayrı talep söz konusudur. Birinci talep soybağının reddi, ikincisi ise babalığa hükmedilmesidir. Soybağı reddedilmeden küçüğün babasının bir başkası olduğu kabul edilemeyeceğine göre, her iki davanın birlikte sonuca bağlanması mümkün bulunmamaktadır. Bu bakımdan “babalığa” ilişkin ikinci talebin davadan tefrik edilip ayrı bir esasa kaydedilmesi, soybağının reddi davasının, babalığa ilişkin davada “bekletici sorun” sayılarak, neticesinin beklenmesi, soybağı reddedildikten ve buna ilişkin hüküm kesinleştikten sonra, babalık davasının sonuca bağlanması gerekir. Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuğun isteyebileceğinin (TMK. md. 301/1), davacı H... Ç...'nin "babalık davası" açma hakkının bulunmadığının gözetilmesi ve babalık davasının Cumhuriyet savcısına ve Hazineye ihbar edilmesi gerektiğinin (TMK. md. 301/3) gözetilmesi gerekir. Soybağının reddi davasının kabulü halinde, çocuğun baba hanesindeki kaydı kapatılarak, anasının bekarlık hanesine, anasının bekarlık soyadı ile taşınacağından (Nüf. Hiz. Kanunu Uygulama Yönetmeliği md. 104/1) nüfus kaydının idarece açıklanan yönde düzeltilmesi soybağının reddinin kendiliğinden doğan sonucu olup, davanın 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesindeki nüfus kayıtlarının düzeltilmesi ve iptali ile bir ilgisi bulunmamaktadır.

Soybağına ilişkin davalarda davalıların “davayı kabul” beyanlarının tek başına sonuç doğurmayacağı, hakimin maddi olguları re’sen araştırmakla yükümlü olduğu (TMK. md. 284/1), kan ve genetik araştırma ile soybağı olgusunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ile sonuca gidilmesi gerektiği gözetilmeden davalıların kabulüne dayanılarak eksik inceleme ile karar verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin yukarıda açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 12/4/2012
Yargıtay — Esas No: 2011/7925, Karar No: 2012/950, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7925 E.  ,  2012/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİŞLİ (KAPATILAN) 3. İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...'nun beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekili 13.02.2009 havale tarihli şikayet dilekçesinde, sanığın borçlu şirketin ortağı olduğunu, borçlu aleyhine yapılan takibin kesinleşmesi üzerine sanığa borçlunun kendisinde olan hak ve alacakları için birinci haciz ihbarnamesi gönderildiğini, ancak sanığın gerçeğe aykırı olarak itiraz ettiğini ileri sürerek şikayette bulunmuş olup, birinci haciz ihbarnamesi 16.01.2009 tarihinde tebliğ edilmesine ve mahkemece görevlendirilen bilirkişinin, diğer yıllara ait defterlerin ibraz edilmemesi nedeniyle kapanış tasdikleri yapılmadığı için sahibi lehine kesin delil olma özelliklerine haiz olmayan 2006 ve 2007 yıllarına ait defterler üzerinde inceleme yapmak suretiyle düzenlediği rapor dayanak yapılarak sanığın beraatine karar verilmesi doğru değildir. Hal böyle olunca, sanığın ortağı olduğu borçlu şirkete olan şahsi borcunun haczinin mümkün olması nedeniyle, bilirkişi tarafından incelenemediği belirtilen 2008 ve 2009 yıllarına ait defterler de temin edilerek birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği 16.01.2009 tarihi itibariyle borçlu şirkete sermaye borcu dışında borcu bulunup bulunmadığı yönünde inceleme yaptırılmasını müteakip sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin göz ardı edilmesi yasaya aykırı olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6199, Karar No: 2014/1674, Tarih: 28.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/6199 E.  ,  2014/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 232/2-c maddesi gereğince, gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmemiş olması; mahallinde tamamlanması mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiş olup, olay günü saat 16.00 sıralarında sanık sevk ve idaresindeki tır ile Buca'dan Gaziemir istikametine doğru bölünmüş tek yönlü otobanda seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, arkasında ışıklı levhalar ile tedbir alınmış şekilde emniyet şeridi üzerinde yol kenarındaki ağaçların sulamasını yapan katılan ...'ın yönetimindeki sulama tankerine arkadan çarpması sonucunda, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı ve şikayetçi olduğu olayda; trafik kazası tespit tutanağına göre tamamen kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınıp, temel cezanın tayini sırasında asgari hadden uzaklaşılması yerine, eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın olayda kusurunun olmadığına, mağdurun hafif şekilde yaralandığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, hükmolunan cezanın fazla ve taksit sayısının ise az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9262, Karar No: 2006/16111, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9262 E.  ,  2006/16111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 27.06.2005 tarihli dilekçesiyle, ... Mahallesi (Köyü) 8350 ada 6 sayılı parselin 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1988 yılında yapılan ve kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde olduğu gözönünde bulundurulmadan 1970 yılında yapılan genel kadastro sırasında 199 sayılı parselin tapuya tescil edilip daha sonra ifraz edilerek dava konusu parselin davalı adına tapu kaydı oluşturulduğunun, hukuki dayanaktan yoksun ve yolsuz tescil niteliğindeki davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşen 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenip sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması (bu uygulama idare mahkemesince iptal edilmiştir.) ve 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilen ve dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 257 m2 yüzölçümünde tapuda davalı adına kayıtlı olan çekişmeli parsel arazi kadastrosunda ... 1958 tarih 48 sıra numaralı tapu kaydı revizyon gösterilerek ... ... Vakfı adına tesbit ve itirazsız kesinleşerek tescil edilen, 312.650 m2 yüzölçümündeki 199 sayılı kadastro parselin ifrazı sonucu oluşturulmuş ve fiilen 199 sayılı kadastro parseli içinde kalmaktadır.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan ... tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihad birleştirme kararının konusu olmadığı, sonucu ortaya çıkar.

2) 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...”şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa ... sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.