muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/507, Karar No: 2024/492, Tarih: 02.10.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/507 E.  ,  2024/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/358 E., 2020/22 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen direnme kararı, Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2023 tarihli ve 2021/8-467 Esas, 2023/1063 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hukuk Genel Kurulunun bozma kararına karşı davalı ... vekili ve ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği düşünüldü:

I-Davalı ... vekilinin karar düzeltme istemi yönünden yapılan değerlendirmede:

1. Hukuki yarar dava şartı olduğu kadar, karar düzeltme istemi için de aranan bir şarttır.

2. Davalı ...’in davalı olduğu birleşen dava (Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/337 Esas sayılı dosya) Mahkemenin 26.05.2015 tarihli ve 2010/765 Esas, 2015/223 karar sayılı kararıyla reddedilmiş; bu karar taraflarca temyiz edilmediğinden kesinleşmiştir. Asıl davaya ilişkin verilen karar ise davacısı tarafından temyiz edildiğinden Özel Dairece yalnızca asıl dava yönünden değerlendirme yapılmak suretiyle bozulmuş; Mahkemenin önceki kararda direnmesi suretiyle Hukuk Genel Kurulunca direnme incelemesi de yalnızca asıl dava yönünden yapılmıştır. Bu nedenle birleşen dava davalısı olan ... vekilinin karar düzeltme talebinde hukuki yararı bulunmamaktadır.

3. O hâlde, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmelidir.

II-Davalı ... vekilinin karar düzeltme istemi yönünden yapılan değerlendirmede:

1. Davalı ... vekili karar düzeltme talebinde, davanın reddine ilişkin direnme kararının yerinde ve bozulmasının isabetsiz olduğunu, ayrıca davacının davaya konu taşınmazı yargılama sırasında dava dışı oğluna tapuda devrettiğini, bu nedenle davacının aktif dava ehliyetinin kalmadığını, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüş; davacı vekili bu durumun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 125/2 nci maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve davaya kaldığı yerden devam edilmesi gerektiğini belirtmiştir.

2. Bu aşamada dosya arasına giren tapu kaydından davaya konu taşınmazın davacı tarafından 23.10.2018 tarihinde dava dışı İsmail Sahiller’e devredildiği anlaşılmıştır.

3. Belirtilmelidir ki, dava açıldıktan sonra sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu mal veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanın da doğal bir sonucudur.

2. Bu aşamada dosya arasına giren tapu kaydından davaya konu taşınmazın davacı tarafından 23.10.2018 tarihinde dava dışı İsmail Sahiller’e devredildiği anlaşılmıştır.

3. Belirtilmelidir ki, dava açıldıktan sonra sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu mal veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanın da doğal bir sonucudur.

4. Böyle bir durumda, başlamış bir yargılama olmasına karşın, dava konusu yapılan mal veya hakkın sahibinde bir değişiklik meydana gelmektedir. Dava hakkının asıl hakka bağlı bir hak olduğu dikkate alındığında, maddi hukuk bakımından dava konusu (müddeabih) el değiştirdiğinde bunun yargılama sırasında dikkate alınmaması düşünülemez.

5. Usul hukukumuzda ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın, davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş ve 6100 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki hâlinde yapılacak usulî işlemler düzenlenmiştir. Söz konusu madde;

"(1) Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir:

a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

(2) Davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder" şeklindedir.

6. Görüleceği üzere davacının dava konusunu devri hâlinde, devralan kişinin karşı tarafın rızasına veya hâkimin iznine gerek kalmaksızın davacının yerine geçerek davaya kaldığı yerden devam edeceği düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre dava konusunun devrinden sonra davanın devralan kişi tarafından takip edilmesi gerektiği açıktır.

7. Dava konusunun davacı tarafından üçüncü bir kişiye devri hâlinde bu husus mahkemece kendiliğinden (resen) gözetilmeli ve yargılama sonucunda devralan kişi hakkında hüküm kurulmalıdır.

8. Somut olayda, davaya konu taşınmazın davacı tarafından üçüncü kişiye 23.10.2018 tarihinde devredildiğine ilişkin bilgi, her ne kadar 23.01.2020 tarihli ve 2019/358 Esas, 2020/22 Karar sayılı Mahkemenin direnme kararından ve Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2023 tarihli ve 2021/8-467 Esas, 2023/1063 Karar sayılı kararından sonra dosya içerisine sunulmuş ise de anılan hususun yargılama devam ettiği sürece resen gözetilmesi gerekir.

9. Bu itibarla, 6100 sayılı Kanun’un 125/2 nci maddesi uyarınca işlem yapılması ve ondan sonra bir karar verilmesi için sair yönlere ilişkin karar düzeltme itirazları incelenmeksizin direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerle değil de açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerle bozulması gerekmiştir.

KARAR

9. Bu itibarla, 6100 sayılı Kanun’un 125/2 nci maddesi uyarınca işlem yapılması ve ondan sonra bir karar verilmesi için sair yönlere ilişkin karar düzeltme itirazları incelenmeksizin direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerle değil de açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerle bozulması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1) Davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE (I),

2) Davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2023 tarihli ve 2021/8-467 Esas, 2023/1063 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerle BOZULMASINA (II),

İstek hâlinde karar düzeltme harcının yatıranlara iadesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1656, Karar No: 2014/4564, Tarih: 07.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1656 E.  ,  2014/4564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/504-2013/1386

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.04.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Vakıflar İdaresi vekili, davalı G.. Ç.. ve V.. Ç.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, .. ada . parsel sayılı 180,56 m2 kargir ev cinsli taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne ... ada.. parsel sayılı taşınmazda ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, bina ve ağaç bedellerinin satış aşamasında davacı C.., davalı G.. ve davalı V..'a ayrı ayrı ödenmesine arsa payına karşılık gelen kısmın tarafların tapudaki hisseleri oranında ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Vakıflar İdaresi vekili, davalı G.. Ç.. ve V.. Ç.. temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Ancak .. ada ..parsel sayılı taşınmaz yönünden paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs. gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçünçü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçünçü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; dava konusu .. ada..parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın davalılar G.. Ç.. ve V.. Ç..'ye ait olduğu 03.12.2013 tarihli duruşma tutanağında davacı vekilinin beyanı ve davalı Vakıflar İdaresi vekilinin beyanı ile sabittir. Bu durumda denetime elverişli ek rapor alınmak suretiyle.. ada.. parsel sayılı taşınmaz üzerindeki bu muhdesata isabet eden kısmın oran kurulmak suretiyle muhdesat sahibine verilmesine, geri kalan bedelin ise payları oranında tüm paydaşlara dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin harcın yatıranlara iadesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25948, Karar No: 2013/5877, Tarih: 21.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25948 E.  ,  2013/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/177532

MAHKEMESİ : İzmir 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2008

NUMARASI : 2006/1140 (E) ve 2008/338 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Cezaevinde başka suçtan hükümlü bulunan sanığın avukatına göndermek istediği mektuba el konulması üzerine, Cezaevi Müdürlüğü kanalıyla infaz hakimliğine başvuran sanığın yokluklarında yakınanlara hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında infaz hakimliği tarafından başvuru üzerine verilen karar araştırılarak sonucuna göre sanık yararına 5237 sayılı yasanın 129/1. Maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediği değerlendirilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14001, Karar No: 2014/3322, Tarih: 03.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14001 E.  ,  2014/3322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 20/02/2013 gün ve 2013/4090 sayılı karar ile sanık ... hakkında verilen tevdii kararından sonra sanığın da 26/04/2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla, sanık ... yönünden ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3331, Karar No: 2014/16133, Tarih: 30.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3331 E.  ,  2014/16133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 5.807,02 TL maddi ve 4.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Bakırköy C. Başsavcılığının 12.05.2012 tarih ve 2012/11774-2012/16783 nolu kovuşturmaya yer olmadığına dair soruşturma dosyasının incelenmesinden; sanık (davacı) hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yürütülen soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, davanın işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, hükmedilen manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre, tutuklama tarihi ile tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar ele geçecek parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği anlaşılmakla; tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin, yerinde görülmeyen tüm; davalı vekilinin ise, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı tarafından ibraz edilen serbest meslek makbuzunun, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karardan sonra 28.06.2012 tarihinde düzenlendiği gözetilerek, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti olan 360 lira yerine makbuzda yazılı 3.540 TL'nin maddi tazminata ilave edilmesi suretiyle fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükümdeki maddi tazminat miktarının "2.627,02 TL'ye" indirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3815, Karar No: 2013/24733, Tarih: 23.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/3815 E.  ,  2013/24733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Transit rejime tabi eşyaları taşıyan ve hakkında Kazan Cumhuriyet Başsavcılığı' nın 2010/1241 soruşturma numaralı dosyası ile kaçakçılık suçundan işlem yapılan ...' nin, 13.08.2010 tarihli fezlekede şüpheli sıfatıyla ismi geçen ... ile birlikte transit eşyayı rejim hükümlerine aykırı olarak, diğer şüpheli ...'ın Kazan ilçesinde bulunan deposuna boşaltmak suretiyle yurt içerisinde bırakma eylemini gerçekleştirirken yakalandıkları, ayrıca sanık ...' in gümrük görevlisi olup, transit rejime tabi olan araçlara giriş gümrüğünde tatbik edilmesi gereken L-12044266 seri nolu gümrük güvenlik mührünü tatbik etmediğinin iddia edilmesi ve söz konusu mührün ... ' nin tır karnesi ile birlikte ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, dava dışı Nevzat Bilici ile birlikte fezlekede isimleri geçen ... ve ... hakkında herhangi bir işlem yapılıp yapılmadığı, devam etmekte olan soruşturma ya da dava bulunup bulunmadığı araştırılarak, var ise getirtilip, incelenmek suretiyle özetinin duruşma tutanağına yazılması, delillerin birlikte değerlendirilmesi bakımından gerektiğinde dosyaların birleştirilmesi ve buna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve taktiri gerekirken eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 23.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2096, Karar No: 2018/471, Tarih: 16.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2096 E.  ,  2018/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta, adli para cezasını ödeyecek maddi gücünün bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının, taksitlendirilmesine karar verilirken, TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksit sayısının, 4'ten az olamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde 3 taksit halinde ödenmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 6. bendinde yer alan "3" ibaresinin çıkartılarak yerine "4" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13131, Karar No: 2015/6714, Tarih: 16.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13131 E.  ,  2015/6714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2013/530-2014/648

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.08.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın geldisi olan 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiği ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararının sınırlarında kaldığını, 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile de dava konusu taşınmazların arsa vasfı ile 4342 sayılı Mera Kanunun Geçici 3. maddesindeki şartların oluşmamasına rağmen davalı Belediye adına tescil olunduğunu, daha sonra davalıya satışının yapıldığını ve bu tescilin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı, taşınmazın belediyeden satın alındığını, tapuya güven ilkesi gereğince davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların yoğun yerleşim alanında kalmadığı, üzerinde yapı ve ağaç bulunmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanunun Geçici 3. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine vekili ve davalı temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.