muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/2566, Karar No: 2024/3887, Tarih: 01.10.2024

Öte yandan, 15/09/2011 tarih ve 28055 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2011/2203 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan İthalat Rejimi Kararına Ek Karar'ın 1. maddesinde; sözü edilen Karara ekli tabloda gümrük tarife istatistik pozisyonu ve ismi belirtilen maddelerin ithalatında ilave gümrük vergisinin alınacağı; 2. maddesinin 4. bendinde; gümrük idarelerince, ithalatta alınan gümrük vergileri ve diğer mali yükümlülüklerden ayrı olarak tahsil olunacağı ve genel bütçeye irat kaydedileceği; aynı maddenin 5. fıkrasında; Karar kapsamı ilave gümrük vergisi hakkında gümrük vergisinin tabi olduğu usul ve hükümlerin uygulanacağı, 3. maddesinin 1. bendinde; ekli tablolarda yer alan ve ATR dolaşım belgesi eşliğinde ithal edilen Avrupa Birliği ve Türk menşeli olmayan eşyadan "Diğer Ülkeler" sütununda belirtilen oran üzerinden ilave gümrük vergisinin alınacağı belirtilmiş olup, anılan Karar'a ekli I sayılı liste ile 6 no'lu dipnotta ise, diğer ülkeler sütunundaki ilave gümrük vergisi %20 oranında belirlenmiş ve 5407.10 pozisyonundaki eşyadan 5903.10.90.00.00 veya 3921.90.60.00.12 gümrük tarife istatistik pozisyonlarında yer alan eşyanın üretimine mahsus yüksek mukavemetli polyester bezler için ilave gümrük vergisinin uygulanmayacağı düzenlemelerine yer verilmiştir.   
          HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:   
	Davacı hakkında düzenlenen... tarih ve ... sayılı inceleme raporundan; davacının 2011/2203 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan İthalat Rejimi Kararı kapsamında 59.03 veya 39.21 gümrük tarife istatistik pozisyonlarında yer alan eşya imal etmek amacıyla ilave gümrük vergisi ödemeksizin "yüksek mukavemetli polyester bez" ticari tanımlı ve 5407.10 pozisyonundaki eşyayı ithal ettiği, davacı şirketin web sayfasında üretilen mamullerin taahhüt edilen pozisyonlarda yer alan ürünler değil, ilave gümrük vergisinden muafiyet tanınmayan ve 59.10 pozisyonda yer alan havaalanları, mermer ve taş endüstrisi ve gıda  sanayisinde kullanılan konveyör bant ve kayış olduğu, Ticaret Sicil Gazetesi'nde davacı şirketin amaç ve faaliyet konusunun konveyör bant ve kayış imalatı ve satışı olarak belirtildiği,  5903.10.90.00.00 veya 3921.90.60.00.12 pozisyonlarındaki mensucatların üretimine mahsus teknik işlerde kullanılmayan yüksek mukavemetli polyester bez yerine, gümrük beyanına aykırı olacak şekilde 59.10 ve 59.11 pozisyonlarında yer alan ve teknik işlerde kullanılan transmisyon bandının üretildiği, davacının iş yerinden gümrük idaresi heyeti mağrifetiyle 23/02/2018 tarihinde inceleme yapılmak üzere numuneler alındığı, bu hususa ilişkin tutanakta, numunelerin iş yerinde üretilerek nihai hale gelen ve artık stoklarında mevcut olmayan diğer serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyalardan üretilmiş mamulleri de kapsadığının belirtildiği ve iş yeri temsilcisinin de anılan tutanağı imzalandığı, gerek davacıdan gerek davacının ürettiği ürünleri satın aldığı idarece tespit edilen ... Ticaret Limited Şirketi ile Zer Konveyör Bant Filtre Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınan numuneler üzerinde yapılan kimyasal analiz sonuçlarında; davacının ithalat aşamasında taahhüt ettiği ve mali kayıtlarında 496.792 kg üretildiği belirtilen 3921.90.60.00.12 pozisyonunda yer alan bir eşyaya rastlanılmadığı, davacının idareye ibraz ettiği satış faturalarında da "bant" ticari tanımına yer verildiği, müşterilerinin tekstil ve mensucat sektörlerinde değil, çoğunlukla içecek, taşımacılık, madencilik, makine sanayi alanlarında faaliyet gösterdiği, anılan firmaların satın aldıkları konveyör  bantları kendi üretim aşamalarında, taşıma ve dağıtma gibi amaçlarla kullandığı anlaşılmıştır. 
	Raporda yer alan bu tespitler karşısında, aksi yönde somut bir delil de ortaya koyamayan davacı hakkında, 2011/2203 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'na ekli I sayılı listenin 6 no'lu dipnotuna göre ilave gümrük vergisinden muaf olmadığından bahisle tesis edilen dava konu işlemin ek tahakkuklara ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Raporda yer alan bu tespitler karşısında, aksi yönde somut bir delil de ortaya koyamayan davacı hakkında, 2011/2203 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'na ekli I sayılı listenin 6 no'lu dipnotuna göre ilave gümrük vergisinden muaf olmadığından bahisle tesis edilen dava konu işlemin ek tahakkuklara ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.  
            Diğer yandan, davacı şirket tarafından ihtilafa konu tahakkuk ve para cezasına ilişkin olarak İstanbul Gümrük Bölge Müdürlüğüne verilen 02/04/2018 tarihli itiraz dilekçesinde kimyasal analiz amacıyla işyerinden  alınan numumelerin sehven Ar-Ge kapsamındaki ürünler içerisinden verildiği ve dava dilekçesinde anılan teknolojik araştırma ve geliştirmeye konu eşyanın ...tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile ithal edildiği belirtilmiş ise de, davacının iş yerinden söz konusu numunelerin anılan beyanname tarihinden daha önce 28/02/2018 tarihinde alındığı ve alınan numunelerin ithal edilen eşyadan elde edilen tüm mamullere şamil olduğu hususu da tutanak altına alınarak davacı şirket temsilcisi tarafından ihtirazi kayıt konulmaksızın imzalandığından davacının bu iddiası da yerinde görülmemiştir.
     Olayda, ihtilaf konusu husus, davacının 2011/2203 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan İthalat Rejimi Kararı uyarınca ithal edilen "yüksek mukavemetli polyester bez" ticari tanımlı ve 54.07 pozisyonu altında beyan edilen eşyanın, boyasının bulunup bulunmadığı veya kimyasal bir işleme tabi tutulup tutulmadığı değil, ithal edilen anılan eşyadan taahhüt edilen mamul ürünün üretilip üretilmediği olduğundan, anılan Karar'a ekli I sayılı listenin dipnotunun "(*)" işaretli kısmında yer alan ilave gümrük vergisinin %60'ı yerine tamamının tahakkuk ettirilmesinde de hukuka aykırılık bulunmamaktadır.      
  Açıklanan nedenlerle; dava konusu işlemin ilave gümrük vergisi ve anılan verginin matraha ilavesi suretiyle hesaplanan katma değer vergisi tahakkukuna ilişkin kısmını somut tespit bulunmadığı gerekçesiyle iptal eden vergi mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair kararın belirtilen kısmında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.   
 
   Temyize konu kararın 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca, ilave gümrük ve katma değer vergileri üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına ilişkin kısmına gelince; 
 Mezkur Kanun'un 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutulan eşyaya ilişkin olarak yapılan beyan ile muayene ve denetleme veya teslimden sonra kontrol sonucunda; 15. maddede belirtilen Gümrük Tarifesini oluşturan unsurlarda veya vergilendirmeye esas olan sayı, baş, ağırlık gibi ölçülerinde aykırılık görüldüğü ve beyana göre hesaplanan ithalat vergileri ile muayene sonuçlarına göre alınması gereken ithalat vergileri arasındaki fark %5'i aştığı takdirde, ithalat vergilerinden ayrı olarak bu farkın üç katı para cezası alınacağı hükme bağlanmıştır.

Dava konusu ek tahakkuk nedeniyle para cezası uygulanabilmesi için kanunda öngörülen koşulların oluşup oluşmadığı hususlarında yapılacak incelemeye göre karar verilmek üzere, temyize konu kararın, dava konusu işlemin ilave gümrük ve katma değer vergileri üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarına isabet eden kısmının iptaline yönelik istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrasının da bozulması gerekmiştir.       
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 01/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/361, Karar No: 2024/3558, Tarih: 01.10.2024

"İçtihat Metni"
       T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE     
Esas     No : 2024/361
Karar	No : 2024/3558
 
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)	: 1- ...	  
 2- ...	  
 3- ...	  
 4- ...
 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Bakanlığı  / ANKARA
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN_KONUSU	: Davacılar tarafından, babaları ...'nin rahatsızlanması üzerine 16/11/2009 tarihinde götürüldüğü Kaynarca Semt Polikliniğinde doğru tanı konulmayarak bağırsak delinmesi ve buna bağlı gelişen peritonit nedeniyle hayatını kaybetmesine sebep olunduğundan bahisle uğranıldığı ileri sürülen zararlara karşılık toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada; ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın,  Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 07/06/2018 tarih ve E:2018/786, K:2018/5721 sayılı kararı ile onanarak 24/06/2019 tarihinde kesinleşmesi akabinde davacılar tarafından Anayasa Mahkemesine yapılan 2019/24231 nolu bireysel başvuru neticesinde Anayasanın 17. maddesinde güvence altına alınan yaşam hakkının usul boyutunun ihlal edildiğine ilişkin verilen 23/02/2022 tarihli karar üzerine Anayasa Mahkemesince kişinin maddi ve manevi varlığını koruma hakkına yönelik ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere ihlal kararının gönderilmesi sonrası yeni esas numarası alan dosyada davanın reddi yolunda verilen ...  tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, yakınlarına 2 ay sonrasına ultrason randevusu verildiği, verilen randevu tarihi kendisiyle ilgilenen idare ajanı doktora bildirilmesine rağmen ilgili doktor tarafından ilaç reçete edilerek  taburcu edildiği, Adli Tıp Kurumundan alınan raporlar arasında çelişki bulunduğu, çelişkiler giderilmeden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, hükme esas alınan raporun Anayasa Mahkemesi kararına aykırı olarak düzenlendiği, derhal uygun teşhis ve tedavi ile müdahale etmek zorunda olan idarenin bunu yapmamasının, görevini yerine getirmemesinin bir hizmet kusuru oluşturduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	:  ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY : 
	Dosyanın incelenmesinden;

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	:  ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY : 
	Dosyanın incelenmesinden;
	Davacıların babası ...'nin, 13/11/2009 tarihi saat 09.00 civarında Pendik Devlet Hastanesi acil polikliniğine üriner şikayetlerle müracaat ettiği, yapılan tetkikler sonucunda idrarda 1 + eritrosit tespit edilmesi üzerine üroloji polikliniğine yönlendirildiği, 16/11/2009 tarihinde Pendik Devlet Hastanesi Kaynarca Semt Polikliniğinde  saat  11.30'da muayene edildiği, TİT, Hemogram, Direkt Üriner Sistem Grafisi ,Üriner Sistem USG tetkikleri istendiği, tahlil sonuçlarında idrarda 1+ eritrosit ve kanda beyaz küre artışı olduğunun görüldüğü, reçete düzenlendiği, ultrason bölümünden ileri tarihli randevu alındığı, aynı günün akşamında karın ağrısı şikayetinin oluşması üzerine Özel Nene Hatun Hastanesine genel durumu iyi ve koopere olarak başvurduğu, nöbetçi genel cerrahi uzmanı tarafından yapılan muayene sonucunda peptik ulcus perforasyonu - akut batın tanısı konulduğu ve acil  operasyon önerildiği, Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevk edildiği, 17/11/2009 tarihinde peptik ulcus perforasyonu tanısıyla acil ameliyata alındığı, ameliyat sonrasında yoğun bakımda takip ve tedavisi devam ederken kardiak arrest gelişmesi üzerine yapılan müdahalelere yanıt vermeyerek 04/01/2010 tarihinde hayatını kaybettiği,

Olayla ilgili olarak düzenlenen 24/08/2010 tarihli ön inceleme raporunda; Pendik Devlet Hastanesi üroloji polikliniğinde görevli doktor M.D.B.'nin muhtemelen hastayı bütüncül değerlendirmek yerine yalnızca ürolojik açıdan değerlendirdiği zira muayeneden saatler sonra hem özel hastanede görevli genel cerrahi uzmanı doktor hem Araştırma Hastanesinde görevli doktorlar tarafından şüpheye yer bırakmayacak şekilde hastaya karın içi acil durumu (bağırsak delinmesi) teşhisi konulduğu, ayrıca aynı gün içinde çekilen ultrasonografi ve batın tomografisinin bağırsak delinmesi ve buna bağlı peritonitin geç belirtilerini açıkça belgelediği, M.D.B. üriner sistem ultrasonu istese de bunun tüm batın ultrasonu gibi yararlı olamayacağı, acil bir durum atlanmak istenmiyor idiyse hastanın olasılıklardan haberdar edilerek tetkiklerin hızlı bir şekilde yapılması konusunda bilgilendirilmesi gerektiği, M.D.B.den karın içi acil duruma işaret eden belirti ve bulguları laboratuvar imkânlarından da yararlanarak hakkıyla yorumlayıp gerekli konsültasyonları yapmasının ya da acil durum olasılığından hasta ve yakınlarını haberdar ederek hastayı uygun yerlere yönlendirmesinin beklenebilir olduğu, M.D.B.nin bunun yerine dar bir bakış açısıyla hastayı basit bir ürolojik olgu olarak değerlendirip hata yaptığı, bununla birlikte yetersiz değerlendirmesinin hastanın ölümüne etki derecesini saptamanın son derece zor olduğu yönünde değerlendirmede bulunulduğu,
	Davacılar tarafından, babaları ...'nin ölümünün davalı idarenin hizmet kusurundan kaynaklandığı iddiasıyla bakılmakta olan davanın açıldığı,
	Olayda idarenin hizmet kusuru bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla bilirkişiliğine başvurulan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen ... tarih ve ... karar numaralı raporda, kişinin 16/11/2009  tarihide bel ağrısı şikayetiyle başvurduğunun kayıtlı olduğu, kişiden hemogram, biyokimya, idrar tetkiklerinin istendiği, tetkikler sonucu idrar yolu enfeksiyonu tanısı ile reçete  düzenlendiği, istenilen grafi ve USG hekime götürülmediği, yapılan tetkiklerin doğru olduğu, reçetenin tanıya uygun olduğu bu nedenle 16/11/2009 tarihinde başvurduğu hastanelerde  tanısı konularak tetkik ve tedavisi yapılan kişiye uygulanan  işlemlerin uygun olduğu, tedaviye katılan hekimlere ve yardımcı personeline atfı kabil kusur bulunmadığı yönünde görüş bildirildiği,
	İdare Mahkemesince, Adli Tıp Kurumu raporu uyarınca davalı idareye kusur atfedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve bu kararın kanun yolu aşamasından geçerek kesinleştiği,

İdare Mahkemesince, Adli Tıp Kurumu raporu uyarınca davalı idareye kusur atfedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve bu kararın kanun yolu aşamasından geçerek kesinleştiği,
	Davacılar tarafından Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunulması üzerine Anayasa Mahkemesince; hükme dayanak alınan bilirkişi raporlarında başvurucuların iddialarıyla ilgili değerlendirmelerin yer almadığının fark edildiği, çünkü sözü edilen raporların başvurucuların babasının istenen ileri tetkikleri yaptırıp ilgili doktora geri dönüş yapmadığını ve bir başka merkeze başvurduğunu, bu merkezde gerekli acil tedavilerin yapıldığını, ilgili doktor tarafından yapılan tetkiklerin doğru olduğunu ve reçetenin teşhise uygun olduğunu açıklasa da 16/11/2009 tarihinde Hastanenin Kaynarca Semt Polikliniğinde yapılan muayene ve tetkiklerin başvurucuların babasına acil tıbbi müdahalede bulunulmasını gerektiren bir duruma işaret edip etmediği, acil tıbbi müdahale gerektiren bir durum varsa başvurucuların babasının gerekirse donanımlı bir hastaneye sevk edilmemiş olmasının başvurucuların babasının ölümüne etki edip etmediği, bu bağlamda ihmalle ölüm arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı konusunda sessiz kalındığı, oysa ilgili doktor hakkında yapılan ön inceleme sonucunda hazırlanan raporda karın içi acil duruma işaret eden belirti ve bulguları laboratuvar imkânlarından yararlanarak hakkıyla yorumlayıp gerekli konsültasyonları yapmasının ya da acil durum olasılığından hasta ve yakınlarını haberdar ederek hastanın uygun yerlere yönlendirmesinin ilgili doktordan beklenebilir olduğu, doktorun bunun yerine dar bir bakış açısıyla hastayı basit bir ürolojik olgu olarak değerlendirip hata yaptığı ancak yetersiz değerlendirmenin hastanın ölümüne katkı derecesini saptamanın son derece zor olduğu hususlarının belirtildiği, Başhekimin de ilgili doktoru kusurlu olduğu gerekçesiyle uyardığı, ayrıca 16/11/2009 tarihinde özel hastanede konulan teşhisin GİS perforasyonu/peptik ulcus perforasyonu olduğu ve başvurucuların babasının ölüm nedeninin de İhtisas Kuruluna göre peptik ulcus perforasyonu ve gelişen komplikasyonlar olduğu, bu koşullar altında derece mahkemelerince yapılan yargılamanın başvuruya konu edilen olayın seyrini ve sağlık personelinin olası sorumluluğunu aydınlatmaya imkân verdiğini söylemenin mümkün olmadığı gerekçesiyle Anayasa’nın 17. maddesinde güvence altına alınan yaşam hakkının usul boyutunun ihlal edildiğine, yaşam hakkının usul boyutunun ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere kararın bir örneğinin İstanbul 10. İdare Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,

Anayasa Mahkemesi tarafından verilen ihlal kararının gereği yerine getirilmek üzere İdare Mahkemesince yapılan yeniden yargılamada, Adli Tıp Kurumu Başkanlığından "16/11/2009 tarihinde Hastanenin Kaynarca Semt Polikliniğinde yapılan muayene ve tetkiklerin başvurucuların babasına acil tıbbi müdahalede bulunulmasını gerektiren bir duruma işaret edip etmediği, acil tıbbi müdahale gerektiren bir durum varsa başvurucuların babasının gerekirse donanımlı bir hastaneye sevk edilmemiş olmasının başvurucuların babasının ölümüne etki edip etmediği, bu bağlamda ihmalle ölüm arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı" sorularının yanıtlanması suretiyle hazırlanacak olan bir bilirkişi raporunun istenildiği ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 8. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 26/04/2023 tarih ve 818 karar numaralı raporda, -özetle- "Kişinin ölümünün peptik ulcus perforasyonu ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, dosyada mevcut belgelere göre, 13 Kasım 2009 tarihi saat 09.00 civarında Pendik Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine ürîner şikayetlerle müracaat ettiği, yapılan tetkikler sonucunda idrarda 1 + eritrosit tesbit edilmesi üzerine Üroloji Polikliniğine yönlendirildiği, 16 Kasım 2009 günü için Pendik Devlet Hastanesi Kaynarca Semt Polikliniğinde ( Üroloji-2 ) Op.Dr. ...' ya muayene randevusu aldığı, Op. Dr. ... tarafından muayene edildiği, TİT, Hemogram, Direkt Üriner Sistem Grafisi, Üriner Sistem US tetkikleri istendiği, tahlil sonuçlarında idrarda 1+ eritrosit ve kanda beyaz küre artışı olduğu, reçete düzenlendiği, ultrason bölümünden ileri tarihli randevu alındığı, ancak  doktoruna geri dönüş yapmayarak evine gittiği, peptik ulcus perforasyonunun akut gelişen bir patoloji olduğu, 16/11/2009 tarihinde üroloji polikliniğine başvuran kişide ulcus perforasyon bulgularının olmadığı, non-spesifik bulgular tariflediği, mevcut şikayet ve bulgularına yönelik yapılan tetkiklerin doğru olduğu, yazılan reçetenin tanıya  uygun olduğu, bu nedenle kişinin  16/11/2009 tarihinde başvurduğu hastanelerde  tanısı konularak tetkik ve tedavisinin yapıldığı, sorulduğu üzere Üroloji Polikinliğine yönlendirilen başvuru şikayeti ön planda üriner olan, idrar tetkikinde 1+eritrosit saptanan kişide ilgili tetkiklerin acil olarak yaptırılmasının beklenmediği, yapılan işlemlerde tıbbi uygulama hatası bulunmadığı" yönünde görüş bildirildiği,
	İdare Mahkemesince; davacıların yakınlarının vefatı ile sonuçlanan olay ile idarece sunulan sağlık hizmeti arasında herhangi bir illiyet bağının bulunmadığı, oluşan zarar bakımından sağlık personelinin ve davalı idarenin sorumluluğunun olmadığı hususunun bilirkişi raporları ile açıkça ortaya konulduğu, bakılmakta olan davada idarenin kusurlandırılarak tazminat ödemekle yükümlü kılınmasına hukuken olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.
	İLGİLİ MEVZUAT:

İdare Mahkemesince; davacıların yakınlarının vefatı ile sonuçlanan olay ile idarece sunulan sağlık hizmeti arasında herhangi bir illiyet bağının bulunmadığı, oluşan zarar bakımından sağlık personelinin ve davalı idarenin sorumluluğunun olmadığı hususunun bilirkişi raporları ile açıkça ortaya konulduğu, bakılmakta olan davada idarenin kusurlandırılarak tazminat ödemekle yükümlü kılınmasına hukuken olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	Anayasanın 125. maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu belirtildikten sonra, son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde ise, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.
	Genel anlamı ile tam yargı davaları, idarenin faaliyetlerinden ötürü, hakları doğrudan zarara uğrayanlar tarafından idare aleyhine açılan tazminat davaları olup, idarenin hukuki (mali/tazmin) sorumluluğunun yargı aracılığıyla belirlenip hüküm altına alınmasını sağlamaktadır.
	İdare kural olarak, yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar, idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.
	İdarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda, düzenlenişinde veya işleyişindeki nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusuru; hizmetin kötü işlemesi, geç işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleşmektedir. Hizmet kusurundan dolayı sorumluluk, idarenin sorumluluğunun doğrudan ve asli nedenini oluşturmaktadır.
	İdarelerin kamu hizmetlerinin gereği gibi işlemesini sağlayacak organizasyonları yaparak, yeterli araç ve gereçle donatılmış bina, tesis ve araçlarda hizmetin özelliğine uygun olarak seçilen ve yetişmiş personelle hizmeti yürütme yükümlülüğünün bulunduğu tartışmasızdır.
Zarar gören kişinin hizmetten yararlanan durumunda olduğu ve hizmetin riskli bir nitelik taşıdığı sağlık hizmetinde, idarenin tazmin yükümlülüğünün doğması için; zararın, idarenin hizmet kusuru sonucu meydana gelmiş olması gerekmektedir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: