muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/6721, Karar No: 2024/4728, Tarih: 17.09.2024

Plan notlarının 4.11. sayılı tanım maddesinde ise sanayi ve depolama bölgeleri, orta ve büyük ölçekli sanayi işletmeleri ve bu işletmeler ile ilintili açık ve kapalı depolama tesisleri ile aynı zamanda endüstriyel hammadde ve mamül ürünler ile tarım ürünlerinin açık ya da kapalı depolanması amacıyla düzenlenmiş alanlar olarak tanımlanmış, "Özel hükümler" başlıklı kısmının 8.5. maddesinde, sanayi ve depolama bölgelerinde sanayi tesisleri, sanayi hammadde ve üretim malzemeleri ile bitkisel ve hayvansal ürünler için, açık ve kapalı depolama ve stok alanları, yükleme ve boşaltma alanları ve bunların ihtiyacı olan açık ve kapalı otoparklar, garajlar ve altyapı tesis alanlarının yer alabileceği, plan döneminde oluşacak sanayi tesisi taleplerinin bu planla belirlenmiş sanayi alanlarına yönlendirilmesi ve aynı sanayi faaliyet türlerinin bir araya getirilmesinin sağlanacağı, bu alanlarda yapılaşma koşullarının; mevzuat, tür, teknoloji vb. unsurlar dikkate alınarak alt ölçekli planlarda belirleneceği, mevzuata uygun yapılaşmış olan sanayi tesislerinin, ilgili mevzuat çerçevesinde kirliliği önleyici her türlü tedbiri almak ve gerekli altyapıyı oluşturmak zorunda olduğu, henüz yapılaşmaya gidilmemiş sanayi alanlarında atıklara ilişkin gerekli tedbirler alınıp altyapı tesisleri gerçekleşmeden iskan ruhsatı verilemeyeceği, çevre kirliliğini önlemek amacıyla alınacak önlemler ile birlikte, atık suların bertarafında “Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği”nin “Teknik Usuller Tebliği”nde belirtilen kriterlerin sağlanacağı ve bu alanlarda yer alacak tesislerin çevresel etki değerlendirmesine (ÇED) tabi olması halinde, ilgili hükümlerin uygulanacağı kurala bağlanmıştır.
Diğer yandan, yine Plan Açıklama Raporunun "9.2.Çalışma Alanları" başlıklı kısmında yer alan 9.2.2. sayılı maddede, plan kapsamında yer alan sanayi ve depolama bölgelerinin mevcut alanlarda geliştirilmekle birlikte, yerleşimlerin potansiyelleri, ürün deseni, bölgesel ihtiyaçlar ve sektörel projeksiyonlar doğrultusunda, yer seçimine uygun alanlarda sanayi ve depolama bölgelerinin geliştirildiği görülmektedir.
Davalı idarece dosyaya sunulan plan değişikliği gerekçe raporundan da, bahse konu alana ilişkin 1/5000 ölçekli nazım ve 1/1.000 ölçekli uygulama imar planlarının ... Bankası A.Ş. tarafından 12/06/1990 ve 30/05/1997 tarihlerinde onaylandığı ve bu planlara dayalı olarak parsel bazında 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 15. ve 16. maddeleri uyarınca uygulamalar yapıldığı, bu nedenle belde merkezinin planlama sınırında bir değişikliğe gidilmediğinin ifade edildiği görülmüştür.

Yine gerekçe raporundan, ilgili kurum ve kuruluş görüşlerinin alındığı, alanın Saros Özel Çevre Koruma Bölgesi sınırı içerisinde yer alan ve planda “kentsel gelişme alanı” olarak belirlenen yaklaşık 4 hektarlık alanın “tarım alanı” olarak belirlendiği görülmektedir. 
Yukarıda yer verilen açıklamalar neticesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesinden; Evreşe Beldesi açısından, 2040 yılı plan projeksiyon döneminde mekânsal kullanımlar açısından; yürürlükteki imar planları ile öngörülmüş mekânsal kullanımlar dışında, güney bölgesinde gelişme alanı önerildiği, planlama bölgesi için öngörülen öneri demiryolu hattının bir ayağının da Evreşe'de yer aldığı, ayrıca yerleşim merkezinin doğusunun sanayi ve depolama alanı olarak belirlendiğinin plan açıklama raporunda belirtildiği görüldüğünden, plan açıklama raporu ile plan paftaları arasında bir uyumsuzluktan söz edilemeyeceği, dava konusu işleme ilişkin plan değişikliği gerekçe raporunda da, Lapseki ile Gelibolu ilçeleri arasında bulunan ve yapımı tamamlanan 1915 Çanakkale Köprüsü’nün hizmete açılması ile birlikte bölgede yatırım sahalarının artacağı, Gelibolu bölgesinde sanayi ihtiyacına yönelik bölgeye hizmet edecek organize sanayi bölgesi veya nitelikli sanayi alanı bulunmadığı ve bölgede mevcutta sanayi yatırımlarının olmasından dolayı “sanayi ve depolama bölgesi” ihtiyacının bulunduğunun belirtildiği görüldüğünden, Evreşe Beldesi'nde belirlenen sanayi ve depolama alanın, Köprü'nün hizmete açılması ile çoğalacak yatırım sahalarına, bir diğer deyişle, Evreşe Beldesi'nden ziyade Gelibolu ilçesine hizmet edecek nitelikte, bölgesel ihtiyaç nedeniyle planladığı, dolayısıyla, alan açısından ortaya çıkan yeni hukuki ve fiili durumlar gözetilerek belirlenen sanayi ve depolama bölgesi kullanımı yönünden, şehircilik ilkelerine ve planlama esaslarına aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır
Bu nedenle, bölgeye hizmet edecek şekilde planlanan sanayi ve depolama bölgesi kullanıma bağlı olarak Evreşe Beldesi'nde bir nüfus hareketliliğinin yaşanacağının açık olduğu, ayrıca 1/100.000 ölçekli çevre düzeni planı plan notlarında da düzenlendiği üzere, onaylı alt ölçekli imar planları kapsamında öngörülen kentsel gelişme alanlarının, nüfus gelişiminin üstünde olduğu durumlarda, mekânsal kullanım alanının plan kapsamında belirlenen doğal, yapay ve yasal eşiklere (ormanlar, tarım alanları, ... sulama alanları vb.) uygun olup olmadığına bakılıp, uygun olmayan kısımlar irdelenerek plan kararları oluşturulacağı hususları dikkate alındığında, alanda belirlenen kentsel gelişme alanı kullanımı yönünden de şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına aykırılık bulunmadığı gibi dava konusu işleme ilişkin gerekçe raporunda yer verilen tüm bu hususlar açısından, dava konusu planlamada hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı idare tarafından yapılan ... TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca  ...TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacı ve davalı idareye iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 17/09/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/1057, Karar No: 2024/3011, Tarih: 17.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/1057
Karar	No : 2024/3011                                                                                
DAVACI	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: 1- ... / ...
VEKİLİ	: Huk. ve Mevzuat Eski Genel Müd. ...	 
		       2- ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ	: Hukuk Müş. ...
DAVANIN_KONUSU	: Türk vatandaşıyken, mülga 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca 30/04/1995 tarih ve 95/6805 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Türk vatandaşlığından çıkmasına izin verilen davacı tarafından, aynı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yeniden Türk vatandaşlığına alınmasına ilişkin 24/07/1996 tarih ve 96/8378 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile bu kararın yok hükmünde olduğu ileri sürülerek iptal edilmesi talebiyle İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğüne yapılan 25/01/2019 tarihli başvurunun cevap verilmemek suretiyle zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmektedir. 
DAVACININ_İDDİALARI	: Davacı tarafından, 11/09/1992 tarihinde Avusturya  vatandaşlığına geçtiği ve Bakanlar Kurulunun 30/04/1995 tarih ve 6803 sayılı kararı ile de Türk vatandaşlığından çıktığı, üniversite eğitimini Avusturya'da gördüğü ve Avusturya Merkez Bankasında çalışmaya başladığı, daha sonra seçmen listesinde isminin görüldüğünün haber verilmesi üzerine Viyana Başkonsolosluğu'na müracaat ettiği ve yapılan incelemede kendisinin haberi ve katılımı olmadan, onun adına düzenlenmiş olan 22/09/1995 tarihli dilekçe ile yeniden Türk vatandaşlığına alınması konusunda talepte bulunulması sonucu 05/09/1996 tarihinde de yeniden Türk vatandaşlığına alındığını öğrendiği, kendisi adına düzenlenip imzalanan bu dilekçenin sahte olduğu ve altındaki imzanın kendisine ait olmadığı, bu dilekçeden haberinin dahi olmadığı, kendisinin yeniden Türk vatandaşlığına geçme yönünde bir iradesinin olmadığı,	söz konusu dilekçeye dayanılarak yapılan işlem yok hükmünde olduğundan gerek yeniden Türk vatandaşlığına alma işleminin gerekse bu işlemin iptali için davalı idareye yapılan başvurunun reddi işleminin hukuka aykırı olduğu ve iptali gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVALI_İDARELERİN_SAVUNMASI	: Davalı idareler tarafından, Viyana Büyükelçiliğine sunulan ve davacı adına düzenlenmiş olan 22/09/1995 tarihli dilekçe ile davacının yeniden Türk vatandaşlığına alınması konusunda talepte bulunulması sonucu 24/07/1996 tarih ve 96/8378 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yeniden Türk vatandaşlığına alındığı, sonuç olarak, dava konusu işlem hukuka ve mevzuata uygun olduğu için haksız olarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava konusu kararın iptali gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava konusu kararın iptali gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava; 30.10.1995 gün ve 1995/6805 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Türk vatandaşlığından çıkmasına izin verilen davacının 403 sayılı Kanunun 8’inci maddesi uyarınca yeniden Türk vatandaşlığına alınmasına ilişkin 24.7.1996 gün ve 1996/8378 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının ve 25.1.2019 tarihinde İçişleri Bakanlığı Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğüne yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin istemiyle açılmıştır.
	29.5.2009 tarihinde kabul edilen 12.6.2009 gün ve 27256 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun 47'nci maddesiyle yürürlükten kaldırılan, ancak dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte uygulanmakta olan 403 sayılı Kanunun 8'inci maddesinde, 35'inci madde hükmü saklı olmak koşuluyla, bu Kanuna göre Türk Vatandaşlığını kaybetmiş olanların, Bakanlar Kurulunca, ikamet şartı aranmaksızın yeniden vatandaşlığa alınabileceği, 24'üncü maddesinde de, vatandaşlığa alınmanın, ilgilinin yalan beyanı veya önemli hususları gizlemesi sonucu vukubulmuş ise, vatandaşlığa alınma kararının Bakanlar Kurulunca iptal edileceği, hükümlerine yer verilmiştir.
	Öte yandan 1.7.1964 gün ve 11742 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 11.2.1964 tarihli ve 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 12'nci maddesinin (b) bendinde, resmi izinle Türk vatandaşlığından çıkanların, yeniden vatandaşlığa alınma hakkından yararlanacakları belirtilmiş; aynı yönetmeliğin 14, 16 ve 17'nci maddelerinde de bu konudaki müracaat makamları, yapılacak işlemler ve alınan karar ve tesciline ilişkin hususlar düzenlenmiştir.
	Yukarıda yer verilen hükümlere göre, Türk yurttaşlığına alınmada, yetkili makam kararı ile vatandaşlık kazanılmasının usulleri uygulanmakla birlikte, ilgilinin, Türk vatandaşlığına alınması için, yetkili Türk makamlarına yazılı olarak başvuruda bulunmasının da işlemin başlatılması açısından gerekli olduğu açıktır.

Yukarıda yer verilen hükümlere göre, Türk yurttaşlığına alınmada, yetkili makam kararı ile vatandaşlık kazanılmasının usulleri uygulanmakla birlikte, ilgilinin, Türk vatandaşlığına alınması için, yetkili Türk makamlarına yazılı olarak başvuruda bulunmasının da işlemin başlatılması açısından gerekli olduğu açıktır.				
	Dosyanın incelenmesinden, Viyana Başkonsolosluğuna yapılan başvuru üzerine Türk vatandaşlığından çıkarılan ve 22.9.1995 tarihinde tekrar Türk vatandaşlığına alınma talebinde bulunan davacı tarafından Türk vatandaşlığına alınmasına ilişkin 24.7.1996 gün ve 1996/8378 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının iptali istemiyle, dilekçede bulunan imzanın sahte olduğu, dilekçe içeriğinde çelişkiler bulunduğu, bu şekilde ki bir dilekçenin esas alınarak işlem tesis edilmesinin de Avusturya’da yaşayan davacıyı her yönden mağduriyete uğrattığı iddialarıyla dava açıldığı anlaşılmakta olup; idarenin, Avusturya vatandaşlık yasasında yapılan değişikliği de dikkate alarak, yeniden Türk vatandaşı olan davacının yapmış olduğu başvurunun kabul edilmesinin doğuracağı sonuçlar hakkında davacıyı bilgilendirmediği, yeniden Türk vatandaşlığına alınması yolundaki başvurunun yapıldığı tarih ile yeniden Türk vatandaşlığa alındığı tarih arasında bir yıla yakın bir süre geçmesine rağmen, bu süre içinde davacıya herhangi bir cevap vermediği ve davacının da başvurusunu yenilemediği, davacının başvuru tarihindeki isteminin halen geçerli olup olmadığının öğrenilmesi yönünde bir araştırma yapmadığı veya bu hususta davacıya yapılmış bir tebligatın da bulunmadığı dikkate alındığında, davacının yeniden Türk vatandaşlığına alınmasına ilişkin 24.7.1996 tarih ve 1996/8378 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında ve 25.1.2019 tarihinde İçişleri Bakanlığı Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğüne yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemde, belirtilen hususlar nedeniyle hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
	Açıklanan nedenlerle, davacının yeniden Türk vatandaşlığına alınmasına ilişkin 24.7.1996 gün ve 1996/8378 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının ve 25.1.2019 tarihinde İçişleri Bakanlığı Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğüne yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptaline  karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
Davacı tarafından, (Mülga) 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun izin almak suretiyle Türk vatandaşlığından çıkma hususunun düzenlendiği 20. maddesi uyarınca yapılan başvuru sonucu, Bakanlar Kurulu'nun 30/04/1995 tarih ve 95/6805 sayılı kararıyla davacıya Türk vatandaşlığından çıkma izni verilmiş ve davacı çıkma belgesini 22/09/1995 tarihinde teslim alarak Türk vatandaşlığından çıkmıştır.

MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
Davacı tarafından, (Mülga) 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun izin almak suretiyle Türk vatandaşlığından çıkma hususunun düzenlendiği 20. maddesi uyarınca yapılan başvuru sonucu, Bakanlar Kurulu'nun 30/04/1995 tarih ve 95/6805 sayılı kararıyla davacıya Türk vatandaşlığından çıkma izni verilmiş ve davacı çıkma belgesini 22/09/1995 tarihinde teslim alarak Türk vatandaşlığından çıkmıştır.
Yine 22/09/1995 tarihinde davacının adının da yer aldığı bir dilekçeyle yeniden Türk vatandaşlığına alınma istemiyle Viyana Büyükelçiliğine başvuruda bulunulmuştur. Söz konusu başvuru neticesinde (Mülga) 403 sayılı Kanun'un yeniden vatandaşlığa alınma hususunun düzenlendiği 8. maddesi kapsamında Bakanlar Kurulu'nun 24/07/1996 tarih ve 96/8378 sayılı kararı ile davacının yeniden Türk vatandaşlığına alınmasına karar verilmiş, davacı tarafından bu karara dayanarak alınan başvuru dilekçesindeki imzanın kendisine ait olmadığı, belgenin sahte olduğu belirtilerek yok hükmünde bulunan Bakanlar Kurulu kararının iptal edilmesi talebiyle İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'ne 25/01/2019 tarihinde başvurulmuş, başvurunun zımnen reddine ilişkin işlem ile yeniden Türk vatandaşlığına alınmasına ilişkin 24/07/1996 tarihli ve 96/8678 sayılı Bakanlar Kurulu kararının iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE										:
	ESAS YÖNÜNDEN :
              İlgili Mevzuat :
Dava konusu Karar tarihinde yürürlükte bulunan ve 5901 sayılı Kanun'un 47. maddesi ile 12/06/2009 tarihi itibarıyla yürürlükten kaldırılan  (Mülga) 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun "Genel olarak vatandaşlığa alınma " başlıklı 6. maddesinde,
               "Aşağıdaki şartları taşıyan yabancılar Bakanlar Kurulu kararı İle Türk vatandaşlığına alınabilirler.
Vatandaşlığa alınmasını istiyen kişi,
a) Kendi millî kanununa, vatansız ise Türk Kanununa göre reşit olmalıdır.
b) Müracaat tarihinden geriye doğru Türkiye'de 5 yıl ikamet etmiş olmalıdır.
c) Türkiye'de yerleşmeye karar verdiğini davranışı ile teyit etmiş olmalıdır.
ç) İyi ahlâk sahibi olmalıdır.
d) Genel sağlık bakımından tehlike teşkil eden hastalığı bulunmamalıdır.
e) Yeteri kadar Türkçe konuşabilmelidir.
f) Türkiye'de kendisinin ve geçimi ile yükümlü olduğu kimselerin geçimini sağlıyacak gelire veya mesleke sahip olmalıdır."; dava konusu karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan haliyle "Yeniden vatandaşlığa alınma" başlıklı 8. maddesinde, "Bu kanuna göre Türk vatandaşlığını kaybetmiş olanları, Bakanlar Kurulu ikamet şartı aranmaksızın yeniden vatandaşlığa alabilir. 35 inci madde hükmü saklıdır." hükmü yer almaktadır.

e) Yeteri kadar Türkçe konuşabilmelidir.
f) Türkiye'de kendisinin ve geçimi ile yükümlü olduğu kimselerin geçimini sağlıyacak gelire veya mesleke sahip olmalıdır."; dava konusu karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan haliyle "Yeniden vatandaşlığa alınma" başlıklı 8. maddesinde, "Bu kanuna göre Türk vatandaşlığını kaybetmiş olanları, Bakanlar Kurulu ikamet şartı aranmaksızın yeniden vatandaşlığa alabilir. 35 inci madde hükmü saklıdır." hükmü yer almaktadır. 
06/04/2010 tarih ve 27544 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 11/2/1964 tarih ve 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Yönetmelik'in 1. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 01/07/1964 tarih ve 11742 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan (Mülga) 11/2/1964 tarih ve 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin davaya konu Karar tarihindeki haliyle "Karar ve tescil" başlıklı 17. maddesinde, "İçişleri Bakanlığına gelen, vatandaşlığa alınma isteklerine ait dosyalar üzerinde, Nüfus İşleri Genel Müdürlüğü Vatandaşlık Şubesince teknik incelemeler yapılır ve eksikler tamamlatıldıktan sonra Hükümetçe ve İçişleri Bakanlığınca vatandaşlığa alınma bakımından, verilmiş prensip kararları ışığı altında her türlü soruşturmayı yapmak ve yabancının Türk vatandaşlığına alınmasında sakınca bulunup bulunmadığını tesbit etmek ve düşüncesini belirtmek üzere dosya Emniyet Genel Müdürlüğüne verilir.
Gelecek karşılık üzerine İçişleri Bakanlığı ilgili yabancının Türk vatandaşlığına alınması veya isteğinin reddi teklifini Bakanlar Kurulu kararına bağlamak üzere usulü dairesinde Başbakanlığa sunar. Bakanlar Kurulundan alınacak karar ilgiliye ve müracaat makamlarına tebliğ olunur. Vatandaşlığa alınanların nüfus kütüklerinde açılacak yeni hanelere kayıtları yapılıp nüfus hüviyet cüzdanları kendilerine verilir ve pasaportları alınır." kuralına yer verilmiştir. 
	Dava Konusu İşlemlerin İncelenmesi:
Vatandaşlık; genel olarak Devlet ile kişi arasında kurulan hukuki bir ilişki olarak tanımlanmaktadır. Bu ilişkiye taraf olan Devlet ile kişi arasında karşılıklı hak ve borçlar doğuran bir hukuki bağ kurulmaktadır. Vatandaşlığın; kişinin hak ve yükümlülüklerinin belirlenmesindeki bu önemi nedeniyle her kişinin bir vatandaşlığa sahip olması ve bu vatandaşlıktan keyfi olarak yoksun bırakılmaması hakkı, insan hak ve özgürlükleri arasında kabul edilmiştir. Bu nedenle Anayasa ve (Mülga) Türk Vatandaşlığı Kanunu'nda, vatandaşlığın kazanılması, vatandaşlıktan çıkma veya çıkarılma belirli koşullara bağlanmış, bu hususlara ilişkin hukuki tasarruflara karşı yargı yoluna başvurabilme olanağı tanınmıştır. Bu itibarla Devletin, sözü edilen tasarruflarda bulunurken ilgili kişinin vatansızlık da dahil herhangi bir mağduriyete uğramaması için gerekli dikkat ve özeni göstermesi ve gerekirse kişiyi konuyla ilgili olarak bilgilendirmesi gerekmektedir.

Öncelikle, yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinden, bir kimsenin Bakanlar Kurulu kararı ile Türk vatandaşlığına alınabilmesi için, Türk vatandaşlığına alınma yönünde bir başvurusu-istemi olması gerektiği açıkça anlaşılmaktadır.
Diğer yandan, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile dava dilekçesindeki beyanlardan da anlaşıldığı üzere; davacının Avusturya vatandaşlığını kaybetmemek için zorunlu olarak Türk vatandaşlığından çıkma izni isteminde bulunduğu hususunda bir duraksama bulunmamaktadır. Davacının Türk vatandaşlığından çıktıktan sonra 22/09/1995 tarihinde yeniden Türk vatandaşlığına alınması istemiyle Viyana Konsolosluğu'na başvurup başvurmadığı (dilekçenin hukuken geçerli olup olmadığı) hususu ihtilaf konusu olmakla birlikte, gerek davacının anılan dilekçenin sahte olduğunu iddia etmesi, gerekse anılan dilekçe üzerine yeniden Türk vatandaşlığına alınmasına ilişkin 24/07/1996 tarih ve 96/8378 sayılı Bakanlar Kurulu kararının iptali istemiyle bakılan davayı açması, Avusturya Vatandaşlık Yasası'nda yer alan bazı istisnalar dışında çifte vatandaşlığa izin verilmemesinin bir sonucudur. 
Bu doğrultuda, davalı idareler tarafından, öncelikle davacının yeniden Türk vatandaşlığına alınma yönünde bir istemi olup olmadığının, daha açık bir ifadeyle, davacının Türk vatandaşlığına alınması istemini içeren 22/09/1995 tarihli dilekçedeki imzanın davacıya ait olup olmadığının, idare nezdindeki diğer belgelerde (örneğin Türk vatandaşlığından çıkma izni başvurusu vb.) yer alan imzaları ile mukayese edilmek (imzalar arasında ilk bakışta anlaşılabilecek açık ve bariz bir farklılık olup olmadığı ortaya konulmak) suretiyle netleştirilmesi, dilekçedeki imzanın davacının zatından sadır olmadığı (davacıya ait olmadığı) kanaatine varılması halinde başvurunun işleme konulmaması, davacıya ait olduğu kanaatine varılması halinde ise, Avusturya Vatandaşlık Yasası da dikkate alınarak, çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığından çıkan davacı tarafından yapılan başvurunun kabul edilmesinin doğuracağı sonuçlar hakkında davacının bilgilendirilmesi gerekirken; belirtilen yönde herhangi bir işlem yapılmadığı, davacının yeniden Türk vatandaşlığına alınma istemli başvuru tarihi ile yeniden Türk vatandaşlığına alındığı tarih arasında on aylık bir süre geçmesine rağmen, bu süre içinde davacıya herhangi bir cevap verilmediği ve davacının da bu süreçte başvurusunu yenilemediği, davacının başvuru tarihindeki isteminin halen geçerli olup olmadığının öğrenilmesi yönünde bir araştırma yapılmadığı veya bu hususta davacıya yapılmış bir tebligatın da bulunmadığı dikkate alındığında; davacının yeniden Türk vatandaşlığına alınmasına ilişkin davaya konu Bakanlar Kurulu kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.