muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16015, Karar No: 2017/10638, Tarih: 21.12.2017

Dosya kapsamında 22/11/2002 tarih ve 2000 sayılı kurul kararı ile onaylanan projenin mevcut olması karşısında, kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki tescilli taşınmaza ilişkin olarak Fethiye Belediye Başkanlığı ile Muğla Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünde bulunan diğer tüm bilgi, belge ve fotoğraflar getirtilip, önceki keşiflere katılmayan inşaat ve sanat tarihi alanlarında uzman bilirkişiler refakate alınmak suretiyle olay yerinde yeniden keşif yapılması, 08/05/2009 tarihli kurul uzman raporunda açıklanan müdahaleler yerinde tek tek tespit edilip, niteliklerinin (basit - esaslı), kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, paslanma ve karbonlaşma gibi teknik verilerin yanı sıra, taşınmazın eski halini yansıtan fotoğraflar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilmek suretiyle ayrı ayrı yapılış zamanlarının, suça konu müdahaleler nedeniyle tescilli kültür varlığının zarar görüp görmediğinin, özgün yapısını kaybedip kaybetmediğinin ve ayrıca taşınmazın son halinin, 22/11/2002 tarih ve 2000 sayılı kurul kararı ile onaylanan projeye uygun olup olmadığının tereddütsüz şekilde belirlenmesi, diğer yandan, taşınmaz maliki ...'ın soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığında “şüpheli” sıfatıyla verdiği ifadede, taşınmazı yaklaşık 7 sene kadar kullanan sanıkları icra yoluyla tahliye ettiğini, sanıklar ile yaptığı kira sözleşmelerinin icra dosyalarında mevcut olduğunu beyan etmesi karşısında, bahse konu icra dosyaları getirtilerek, sanıkların, suça konu taşınmazı hangi tarihler arasında fiilen kiracı sıfatıyla kullandıklarının tespit edilmesi, böylece, suçun unsurları bütünüyle ortaya konulduktan sonra ulaşılacak kanaate göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile beraate dair hüküm tesisi kanuna aykırı,

2- Gerekçeli karar başlığında katılan kurum ile vekilinin gösterilmemesi ve suç tarihinin “09/06/2009” şeklinde gösterilmesi,

İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23846, Karar No: 2017/11831, Tarih: 17.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/23846 E.  ,  2017/11831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin motosikletinin hasarlı olarak iade edilmesi karşısında bu iadenin kısmi iade kabul edildiği ve müştekinin 168/4. maddesi uyarınca kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakati olup olmadığının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, verilen cezada TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3639, Karar No: 2015/7778, Tarih: 29.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3639 E.  ,  2015/7778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/117197

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20.11.2014

NUMARASI : 2013/180 Esas, 2014/314 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar Coşkun, Nazik ve Tenzile) kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Coşkun, Halit, Kemalettin)

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hükmolunan ceza miktarına göre, sanık Halit'in duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık Coşkun hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık Coşkun müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar Coşkun, Tenzile ve Nazik haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, Kemalettin ve Halit haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar Coşkun, Tenzile ve Nazik haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanıklar Halit ve Kemalettin haklarında kurulan mahkûmiyet hükümlerine gelince, sanık Coşkun'un aralarında ilişki bulunan mağdureyi almak için yanında arkadaşı sanık Halit olduğu halde Bolvadin'e geldiği ve mağdureyi bulunduğu yerden alarak Sakarya iline götürdüğü, Halit'in aracı kullanan Coşkun'un yanında bulunmak dışında başka bir eyleminin bulunmadığı, sanık Kemalettin'in ise mağdure Sakarya'ya geldikten sonra Coşkun'un eylemine yer temin ettiği ve bu şekilde her iki sanığın Coşkun'un eylemine yardım eden sıfatıyla iştirak ettiklerinin anlaşılması karşısında, mağdureye karşı işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 39. maddesi gereğince yardım eden sıfatıyla sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nın 37. maddesine göre müşterek fail kabul edilerek cezalandırılmaları neticesinde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar Kemalettin, Coşkun, Tenzile ve Nazik müdafileri ile sanık Halit'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4795, Karar No: 2010/10770, Tarih: 25.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4795 E.  ,  2010/10770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.06.2008 tarih ve 2007/252-2008/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 20.04.2007 tarihli genel kurulda gerekçesi açıklanmadan ihracına karar verildiğini, kararın anasözleşmeye uygun olmadığını ileri sürerek, ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.07.2006 tarihinde kooperatife ortak olarak kabul edildiğini, ana sözleşmenin 10.maddesinde ortaklık şartı olarak, kooperatifin amacına uygun motorlu araç sahibi olmak ve taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak gerektiğini, davacının bu şartları taşımadığını, kooperatife usulsüz olarak ortak kabul edildiğini, ortaklık şartlarına haiz olmaması nedeniyle genel kurul tarafından verilen ihraç kararının anasözleşmeye uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının ortaklığa kabul edildiği 01.07.2006 tarihinde anasözleşmenin 10.maddesinde belirtilen şartları taşımadığı, sonradan araç alarak vergi kaydını yaptırdığı gerekçesiyle,davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davacının daha sonradan araç edinmek suretiyle ortak olma sıfatını

kazandığı bir an için düşünülecek olsa bile, dava aşamasında aracını satmak ve taşıyıcılık faaliyetine ilişkin vergi kaydını terkin ettirmekle artık kooperatif ile kesin surette ilişkisini kesme iradesini yansıtmış olmasına göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11726, Karar No: 2012/23718, Tarih: 05.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11726 E.  ,  2012/23718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu sustalı bıçağın akıbeti hakkında mahkemesince karar verilmesi görülmüştür.

İddianamenin kabul kararı okunarak sanığın sorgusunun yapılmış olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

İnfazda yetkiyi kısıtlar şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda uygulanmasına karar verilen 5275 sayılı CGTİHK’un 106/3. maddesine ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11107, Karar No: 2007/10830, Tarih: 03.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/11107 E.  ,  2007/10830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 20.000.00 YTL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03/07/2007 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Karşı taraf vekili Av........geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 15.06.2003 tarihinde meydana gelen zararlandırıcı sigorta olayı sonucu %37 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından, davacının maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş karar süresinde temyiz edilmiştir.

Davacı 14.03.2006 tarihli dava dilekçesinde talep ettiği maddi ve manevi tazminat alacağına olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesini istemiştir. Hal böyle olunca mahkemece hüküm altına alınan manevi tazminata olay tarihinden faiz işletilmesine karar verilmek gerekirken bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Öte yandan maddi tazminat isteminin reddinin, katsayı değişiklikleri sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerindeki artışlardan kaynaklandığı hallerde davacının dava açarken bu hususu bilebilmesi mümkün bulunmadığından, maddi tazminat isteminin reddi nedeniyle davalı yararına avukatlık ücreti verilemeyeceği Dairemizin yerleşmiş görüşüdür. Bu duruma göre maddi tazminat isteminin reddi nedeniyle davalı yararına avukatlık ücreti takdiri de isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı “20.000,00YTL manevi tazminatın davalı taraftan alınıp davacı tarafa verilmesine” sözcükleri ile maddi tazminatın reddi nedeniyle ret avukatlık ücreti verilmesine ilişkin 6.bendinin silinmesine yerine;

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı “20.000,00YTL manevi tazminatın davalı taraftan alınıp davacı tarafa verilmesine” sözcükleri ile maddi tazminatın reddi nedeniyle ret avukatlık ücreti verilmesine ilişkin 6.bendinin silinmesine yerine;

1. bende “20.000,00YTL manevi tazminatın 15.06.2003 olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı taraftan alınıp davacı tarafa verilmesine” sözcüklerinin, 6.bende ise,“6-Maddi tazminatın reddinin, katsayı değişiklikleri sonucu sigorta tahsisleri peşin sermaye değerindeki artışlardan kaynaklanmasına ve davacının dava açarken bu hususu bilebilmesinin mümkün bulunmamasına göre, maddi tazminatın reddi nedeniyle davalı yararına avukatlık ücreti verilmesine yer olmadığına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, Davacı yararına takdir edilen 500.00 YTL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 03.07.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17701, Karar No: 2010/102, Tarih: 19.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/17701 E.  ,  2010/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 8/2/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.12.2006 günü ve 2006/8-317 esas, 2006/319 sayılı kararı ile hükümden sonra 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMY.nın 150/3. maddesindeki yeni düzenleme karşısında; sanığa zorunlu savunman atanması gerektiği yönünde tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanılara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

l- Sanığm, hastane odasındaki masanın üzerinde bulunan suça konu cep telefonunu almak suretiyle hırsızlık sucunu işlediğinin anlaşılması karşısında; eyleminin, TCK.nun 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı Yasanın 141/1. maddesinin uygulanması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki "hafif' veya "pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek hükmolunan cezadan indirim yapılması.

3- Suça konu cep telefonunun, suçtan hemen sonra yakınan tarafından yakalanan sanığın üzerinden çıktığının anlaşılması karşısında; etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK.nun 168. maddesi ile hüküm kurulması,

4- Hastane odasından çıkarak olay yerinden uzaklaştığı sırada, olayı baştan itibaren izleyen yakınan tarafından üzerinde suça konu cep telefonu ile yakalanan sanığın eyleminin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilerek TCK.nun 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

5- Kasıtlı suçtan ertelenmesine karar verilmeyen kısa süreli hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında aynı Yasanın 53. maddesi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Hastane odasından çıkarak olay yerinden uzaklaştığı sırada, olayı baştan itibaren izleyen yakınan tarafından üzerinde suça konu cep telefonu ile yakalanan sanığın eyleminin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilerek TCK.nun 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

5- Kasıtlı suçtan ertelenmesine karar verilmeyen kısa süreli hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında aynı Yasanın 53. maddesi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

6- Konya 3. Sulh Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.07.2004 tarihinde yerine getirilen, 2002/218-326 sayılı kararı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1137, Karar No: 2014/2228, Tarih: 13.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1137 E.  ,  2014/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

... İcra Müdürlüğü, 2012/455 sayılı takip dosyasında 21.11.2012’de haczedilen iş makinesi ile ilgili borçlunun üçüncü kişi lehine istihkak iddiasında bulunduğunu, alacaklının bunu kabul etmediğini belirterek istihkak iddiası konusunda takibin devamı ya da ertelenmesi konusunda bir karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda: takip borçlusunun haczedilen iş makinesi için tescil belgesine dayanarak üçüncü kişi lehine istihkak iddiasında bulunduğu, İİK’nun 97/a maddesindeki yasal karinelere esas alınacak bir delil elde edilemediği gerekçesi ile teminat karşılığında hacze konu Volvo araç ile ilgili takibin (satışın) ertelenmesine, teminatın davacıdan alınmasına karar verilmiş; hüküm, takip borçlusu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, borçlu vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık konusu, üçüncü kişi lehine yapılan istihkak iddiası karşısında İİK’nun 97. maddesi uyarınca takibin devamı ya da ertelenmesi konusunda bir karar verilmesi istemine ilişkindir.

İİK’nun 97/3. maddesinde: “Takibin talikine karar verilirse, haksız çıktığı takdirde alacaklının muhtemel zararına karşı davacıdan 36. maddede gösterilen teminat alınır.” düzenlemesi yer almaktadır. Burada "davacı" ile kast edilen istihkak iddiasında bulunan üçüncü kişidir.

Mahkemece karar başlığında borçlunun adının davacı olarak gösterilmesi mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğindedir. Hüküm fıkrasında "teminatın üçüncü kişiden alınması" kararlaştırılmadığından ve davacı bölümünde borçlunun adına yer verildiğinden bu durum hükmün infazında tereddüt yaratmaktadır.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki “…teminatın davacıdan alınmasına…” sözcüklerinin silinmesine, yerine “…teminatın üçüncü kişiden alınmasına…” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.