muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25296, Karar No: 2017/11558, Tarih: 04.07.2017

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hükme esasa bilirkişi raporunda davacının son 6 aylık dönemde haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabulü ile alacak hesaplanmıştır.

Tanık beyanları, dosyadaki diğer bilgi ve belgeler ve özellikle davacının ÇSGB Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne verdiği şikayet dilekçesi dikkate alındığında; davacı işçinin, son 6 ayda ise 11.00-22.30 arası 1,5 saat ara dinlenme ile haftanın 6 günü çalıştığı ve haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmakla, hesaplamanın buna göre yapılarak alacağın hüküm altına alınması gerekmektedir.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalılar yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/07/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11553, Karar No: 2019/11910, Tarih: 03.07.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/11553 E.  ,  2019/11910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Alacaklı tarafından Sayıştay kararına dayalı olarak borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, sair şikayetlerinin yanında dayanak Sayıştay ilamının takip talebine eklenmediğini ve aynı ilama dayanılarak birden fazla takip yapıldığını ileri sürerek icra emrinin ve takibin iptalinin talep edildiği, mahkemece, dayanak ilamın takip talebine eklenmediği gerekçesiyle takibin iptaline karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesinin 23. Hukuk Dairesinin 05.04.2018 tarih ve 2018/3 E. - 2018/827 K. sayılı karar ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

Şikâyete konu icra takip dosyasının incelenmesinde; alacaklı tarafından takip dayanağı Sayıştay kararının takip talebine eklenmediği, ancak bahsi geçen kararın temyizine ilişkin Sayıştay Temyiz Kurulunun 15.09.2015 tarihli ve 40757 sayılı kararının eklendiği anlaşılmaktadır. Aynı ilama dayalı olarak başlatılan icra takibi ile ilgili Dairemizin 2018/14194 E. sayılı dosyasında bulunan takip dayanağı 08.02.2011 tarihli ve 1466 sayılı Sayıştay ilamı incelendiğinde, her bir kamu zararı için belirlenen sorumluluk miktarının ve borçluların farklı olduğu, diğer bir deyişle ilamda borçlular arasında ihtiyari dava arkadaşlığının bulunduğu, borçlular hakkında hükmedilen farklı sorumluluk miktarları açısından ayrı ayrı takip yapılmasını engelleyen herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığı anlaşıldığından takibin bu gerekçe ile iptal edilmesi mümkün değildir.

Ancak İİK’nın 32. maddesi aynen; “Para borcuna veya teminat verilmesine dair olan ilam icra dairesine verilince icra müdürü borçluya bir icra emri tebliğ eder. Bu emirde 24. maddede yazılanlardan başka hükmolunan şeyin cinsi ve miktarı gösterilir...” hükmünü içermektedir.

İcra dairesine ilam niteliğindeki belge verilmeden borçluya icra emri tebliğ edilmesi İİK’nın 32. maddesi hükmüne aykırı olduğundan mahkemece açıklanan nedenle icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

İcra dairesine ilam niteliğindeki belge verilmeden borçluya icra emri tebliğ edilmesi İİK’nın 32. maddesi hükmüne aykırı olduğundan mahkemece açıklanan nedenle icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesinin 23. Hukuk Dairesinin 05.04.2018 tarih ve 2018/3 E. - 2018/827 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ... 24. İcra Hukuk Mahkemesinin 23.05.2017 tarih ve 2016/401 E. - 2017/429 K. sayılı kararının hüküm bölümünün “1” nolu bendinde yer alan “takibin iptaline” sözcüğünün karar metninden çıkartılmasına, yerine “icra emrinin iptaline” ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, 03/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1408, Karar No: 2017/5351, Tarih: 19.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1408 E.  ,  2017/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 2.658.09 TL maddi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 01/06/2015 tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere, Van Şoförler Ve Otomobilciler Esnaf Odası Başkanlığı'nın bilirkişi ...’ın 28.11.2013 tarihli yazısına istinaden göndermiş olduğu 04.12.2013 tarihli yazısı ile aynı kurumun mahkemeye hitaben göndermiş olduğu 01.10.2013 tarihli aynı konudaki yazıları arasında bulunan çelişkinin nedenleri ilgili kuruma sorulup, yazı içeriklerindeki çelişkinin giderilmesi gerektiğinin belirtildiği halde, ilgili kurumdan bu hususun sorulması üzerine gelen cevabi yazıda, 28.11.2013 tarihli yazıları ile 04.12.2013 tarihli yazıları arasında çelişki bulunmadığının, fiyatlarda rakamsal değişikliğin amortisman bedenlerinin farklılık göstermesinden kaynaklandığının bildirildiği ancak çelişkiyi giderir net bir bedelinde gösterilmediği dikkate alınmadan, davacının vergi kaydının bulunmadığı gerekçesi ile kazanç kaybının asgari ücret üzerinden hesabına ilişkin bilirkişi raporunun eksik araştırma ve incelemeye dayalı yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükme esas alınması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10987, Karar No: 2014/14224, Tarih: 24.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10987 E.  ,  2014/14224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN :... Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü

KISITLI ADAYI : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada Ardahan Sulh Hukuk Mahkemesi ve Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine ve yapılan kolluk araştırmasına göre adresinin .... Sokak No:...-...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.10.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11621, Karar No: 2014/13997, Tarih: 05.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11621 E.  ,  2014/13997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi :13.02.2014

No :2008/152-2014/46

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı taraflar vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, 20.06.2001 – 24.08.2005 döneminde davalı işverene ait börek salonunda hizmet akdine tabi olarak geçmesine karşın davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup, anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İddiayı doğrulayan herhangi bir yazılı kanıtın elde edilemediği inceleme konusu davada 6 tanık dinlenmiş olup mahkemece gerekli inceleme ve araştırmanın yapıldığı belirgin bulunmakla; 18.09.2001 tarihinde davacı ve velisi konumundaki babası ile dava dışı farklı işveren A.Eresil arasında imzalanarak düzenlenen çıraklık sözleşmesinin varlığı, buna dayalı olarak Antalya Meslek Eğitim Merkezi Müdürlüğü tarafından hazırlanarak Kuruma verilen ve anılan işverene ait işyerinde çırak olarak 18.09.2001 günü çalışmaya başladığını gösteren imzalı işe giriş bildirgesi, uyuşmazlık konusu dönemde 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamında adına tescilli işyeri bulunmayan davalı işverenin 16.04.2004 tarihinden itibaren vergi kaydının başlaması, Antalya Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğü’nün cevap yazıları, bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, taraflar arasında hizmet akdi ilişkisinin 16.04.2004 günü başladığının ve anılan tarihten itibaren zorunlu sigortalılığı gerektiren fiili çalışmanın gerçekleştiğinin kanıtlandığı belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu istemin aynen hüküm altına alınması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu istemin aynen hüküm altına alınması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalı R.. A..’na geri verilmesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7407, Karar No: 2010/2054, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/7407 E.  ,  2010/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici tarafından kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği kendisine ait olan B bloktaki 23 adet bağımsız bölümün davalı arsa sahibi tarafından üçüncü kişilere satılması nedeniyle satılan bağımsız bölüm bedellerinin tahsili istemiyle açılan davada Dairemizin 16.03.2007 günlü bozma ilâmına uyularak 18 adet bağımsız bölüm bedelinden arsa sahibine ait A bloktaki bağımsız bölümlerdeki eksik işler bedeli düşülerek 57.300,00 liranın tahsiline dair verilen karar davalı arsa sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa sahibi tarafından taraflar arasındaki 05.03.1996 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayanarak kendisine ait bağımsız bölümlerdeki eksik ve kusurlu işler bedeli ve gecikme tazminatı talebi ile Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 2005/287 Esas sayılı dava açılmış, bozmadan sonra bu dava dosyası yüklenici tarafından açılan asıl dava dosyası ile birleştirildiği halde 01.04.2009 günlü celsede birleştirilen bu dava dosyası tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmesine karar verilmiştir. Arsa sahibi tarafından açılan ve tefrik edilen bu dava dosyası Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde 2009/168 esas numarası ile derdest olup iş bu dava dosyası ile eldeki dava dosyası arasında irtibat bulunduğundan ve davalardan biri hakkında verilecek karar diğer davanın sonucunu etkileyeceğinden her iki davanın birleştirilerek sonuçlandırılması yerine tüm bu hususlar gözetilmeyerek ve tefrik kararı verilmek suretiyle davanın sonuçlandırılması ve davanın açıldığı tarih 23.05.2003 iken karar başlığında maddi hataya dayalı olarak 01.06.2007 tarihi olarak gösterilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/874, Karar No: 2007/901, Tarih: 28.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-874 E.  ,  2007/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3.İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2007

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 3.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.04.2007 gün ve 2006/1462-2007/273 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10.07.2007 gün ve 2007/19931-23088 sayılı ilamı ile; (“…Davacı  işçi 19.11.2001 tarihinde imzalan protokolün  geçersiz olduğunu ileri sürmüş ve 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu  iş sözleşmesinin 39.maddesinde  öngörülen  ücret artışından kaynaklanan fark  ücret isteğinde bulunmuştur. Davalı  işveren  protokolün  toplu  iş sözleşmesi  imzalayan yetkili kişiler tarafından imzalandığını ve geçerli  olduğunu  savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

İşyerinde, 28.8.2000 tarihinde  sendika tarafından verilen yetkiye istinaden  16.2.2001 tarihinde imzalanan toplu  iş sözleşmesi 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte kalmıştır. Toplu iş sözleşmesini imzalayan sendika yetkililerinin bir kısmı ile işveren temsilcileri arasında 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolle, 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren  ücret artış  hükmü tadil edilmiş ve ücret artışı  oranı düşürülmüştür. Yine 1.4.2002 tarihinde yürürlüğe girecek  olan ücret artışı hükmünde değişiklik yapılmıştır.

Sözü edilen protokolü sendika adına imzalayanlardan 5 kişi 28.8.2000 tarihli  sendika yetki yazısında  münferiden ve müştereken  toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kılınmışlardır. Toplu  iş sözleşmesi imzalama konusunda  verilen yetki sendika tarafından daha sonra geri alınmış değildir. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapılması için  ise sendika tarafından   özel bir yetki verilmesine gerek bulunmamaktadır. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapma konusunda sendika yönetim kurulunun bir karar alması da gerekmemektedir. Sendika yetkilileri tarafından anılan yetkiye dayanılarak 16.2.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesi imzalanmasının ardından  9 ay sonra değişen koşullara göre bazı hükümlerde değişikliğe gidildiği görülmektedir.

Somut olayda, 19.11.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesini birlikte ve tek başına imzalamaya yetkili  olan  aralarında sendika genel  başkanı  işe şube yöneticisinin de bulunduğu 5 kişi protokolü sendika adına düzenlemişler ve işyerinde anılan protokol uygulanmaya başlamıştır. Bu konuda sendika ile işveren  arasında bir  uyuşmazlık ortaya çıkmamıştır.  İşçiler de  protokole yapılan uygulamaya karşı çıkmaksızın çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Sonraki dönemlerde yeni toplu  iş sözleşmeleri imzalanmış ve işçilerin almakta oldukları  ücretleri  üzerinden  ücret artışları öngörülmüştür. Anılan sözleşmelerin imzalanması aşamalarında da 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolün geçersizliği sendika ile işveren arasında bir çekişme konusu olmamıştır. Böyle olunca bahsi geçen protokolün sendika adına yetkili kişiler tarafından imzalanmadığının kabulü doğru  olmaz.

Mahkemece kararın gerekçesinde daha  önce aynı konuda kesinleşen mahkeme kararlarından söz edilmişse de, anılan protokolün  ileriye dönük  olarak sonuçlarını doğuracağı yönünde yerel mahkeme kararlarının onandığı Dairemiz  kararları da mevcuttur. Bu itibarla her dosyadaki delil durumuna göre çözüme gidilmelidir.

Dairemizin kararlılık kazanmış  olan uygulamasına göre toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kişiler tarafından düzenlenen protokolle toplu  iş sözleşmesi hükümlerini ileriye dönük  olarak değiştirilmesi  imkan dahilindedir. Somut olayda protokolün  ilk maddesinde 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olan ücret artışı hükmü tadil edilmekle bu değişiklik, geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz. Böyle olunca davacının 1.10.2001 - 19.11.2001 tarihleri arasında kalan dönem için protokolün sonuç doğurmayacağı kabul edilmeli ve anılan dönem için  ücret farkı  hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Protokolün imzalandığı tarih sonrasında ise protokol hükümleri doğrultusunda yapılan işveren uygulaması yerinde olduğundan  19.11.2001 tarihi sonrası için ücret farkı  isteğinin reddine karar verilmelidir. Gerekirse bu yönde bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre ve özellikle toplu iş sözleşmesinin eki niteliğinde bulunan protokol uyarınca toplu iş sözleşmesinin yasaca cevaz verilen hükümlerinin ileriye dönük olarak değiştirilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4830, Karar No: 2014/4880, Tarih: 01.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4830 E.  ,  2014/4880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... Müdürlüğü vekili, davalılardan ...'nun işleteni olduğu ... plakalı çekiciye bağlı ... plaka sayılı dorsede iş makinası taşıdıkları, 24/12/2011 tarihinde çekicinin Damalı Boğazına geldiğinde yolda kaldığı, bunun üzerine davalı ...'nın iş makinasının beton kırıcı kısmı ile asfalta baskı uygulayarak 140m ilerledikleri, bu esnada 140 m boyunca 46 yerde irili ufaklı çukurlar açıldığı ve karayoluna zarar verdikleri iddiası ile 6.258,93 TL hasar bedelinin olay tarahinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili bilirkişi raporu doğrultusunda talebini 6.559,08TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar herhangi bir kusurlarının olmadığını, hava şartları nedeni ile iş makinasını tır üzerinde çalıştırdıklarını, amaçlarının ... ve mal kaybını önlemek olduğunu beyan etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalıların haksız fiili birlikte gerçekleştirmeleri nedeni ile davanın kabulü ile 6.559,08 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile müştereken ve müteselsilen davacı idareye ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 423,75 TL kalan onama harcının temyiz eden ...'ndan alınmasına 1.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.