muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6237, Karar No: 2007/9227, Tarih: 28.06.2007

1/j maddesi uyarınca Orman Genel Müdürlüğünün 24.12.1959 ve şb 2.2802-1 sayılı teklifi ve Bakanlık makamının 24.12.1965 günlü oluru ile yürürlüğe giren ... ve Makilik Sahaların Tespitine Ait Talimatname 17.08.1950 tarih ve 2.Şb 9857-203 sayılı tamimle yayınlanan ... Yönetmeliği'ni yürürlükten kaldırmıştır. 5653 Sayılı Yasa 08.09.1956 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı halde 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan ve “... Yönetmeliği” ismi verilen düzenleme 24.12.1965 tarihine kadar yürürlükte kalmıştır. İşte, Daireye gelen dava dosyalarında görülmektedir ki; 17.08.1950 tarihli tamimle yürürlüğe konulan ... Yönetmeliği dayanak gösterilerek 24.12.1965 tarihine kadar ve yine bu tarihten sonra da 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesine göre çıkartılan ... Talimatnamesi uyarınca makiye ayırma çalışmaları yapılmıştır. Gerek 08.09.1956 tarihinden önce ve gerekse bu tarihten sonra yapılan çalışmaların hiçbiri ilan edilmemiş olduğu gibi yasa, yönetmelik ve talimatnamede, yapılan çalışmanın yerindeliğinin, hangi makam tarafından incelenip denetleneceği ve onanacağı konularında da hiçbir hüküm bulunmamaktadır. Bu durum, makiye ayırma çalışmalarının Orman İdaresinin bir iç işi olduğu, yapılan işlemin her zaman iptal edilebileceği, ya da yeniden yapılacak bir orman kadastro çalışmasında makiye ayrılan yerlerin orman kadastro sınırı içine alınabileceği, yine kesinleşen orman kadastro sınırı içinde bulunan taşınmaz hakkında yapılan makiye ayırma işleminin orman sınırı ve orman rejimi dışına çıkartma işlemi olmadığı, makiye ayrılmakla birlikte o taşınmazın hukuken orman olmaya ve kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmelidir. Çünkü, "orman niteliğini kaybetme nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma" kavramı 1961 Anayasasının 131. Maddesinin, 1970 yılında 1255 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra hukukumuzda yer almış ve Anayasanın bu maddesinin değiştirilmesinden sonra 6831 Sayılı Yasanın 2. Maddesi değiştirilerek “bilim ve ... bakımından orman niteliğini yitirme” nedeniyle orman rejimi dışına çıkartma işlemi orman kadastro komisyonları tarafından yapılmaya başlanılmış ve kesinleşen orman sınırları içinde iken makiye ayrılan yerler kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek somut olayda olduğu gibi orman rejimi dışına çıkartılmış, makiye ayırma işlemlerine değer verilmemiştir. 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D. Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1

. 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D. Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

Orman Yönetimi de, ... Yönetmeliği ve ... Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım ... çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerde 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince çeşitli tarihlerde çıkarılan yönetmelik hükümlerine göre "... tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da, yönetimin bu uygulamaları doğru bulunmuştur.

9) Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi gereğince kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilemeyeceği, bir an için makiye ayırma işlemine değer verilse dahi, makiye ayırma işleminden arazi kadastrosunda tapulama dışı bırakıldığı 1963 yılına ve bu tarihten 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı tarihe ve daha sonra 1988 yılında Hazine adına 310 parsel sayısıyla tescil edildiği tarihe ve dava tarihine kadar hiçbir zaman 20 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı, kaldı ki, teknik bilirkişi raporlarıyla taşınmazın tarımsal faaliyette kullanılmadığı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunun saptandığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/06/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19784, Karar No: 2012/2433, Tarih: 06.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/19784 E.  ,  2012/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.520 TL birleşen davada ise 480 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; müvekkilinin ... Belediyesinden ... köyü, ... Konutları 7 BB nolu taşınmazı 2007 yılı Ekim ayında anahtar teslimi yapılacak şekilde satın aldığını, müvekkilinin tüm taksitleri ödeyip en son 2007 Nisan ayında kalan bedelinin tamamını kredi kullanarak davalıya peşin ödediğini, davalının 30/10/2007 tarihinde teslim etmesi gereken konutu 12 ay sonra teslim ettiğini, davalının konut sahipleri ile uzlaşıp encümen kararı ile bir kısım konut sahiplerine geç teslimden doğan 1.250,00 TL kira kaybını ödediğini, müvekkilinin konutu geç teslim almasından dolayı toplam 2.520,00 TL kira kaybı bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davacı tarafça fazlaya ilişkin talep hakkı saklı tutulduğundan bilirkişi raporunda bildirilen bakiye 480,00 TL için 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/223 Esas 2009/240 Karar sayılı dosyasında ek dava açılmış bu dosya asıl dosya ile birleştirilerek yargılamaya devam olunmuştur.Davalı vekili; görev ve zaman aşımı usulü itirazlarında bulunarak müvekkilinin yükümlülüklerinin büyük bir bölümünü yerine getirdiğini davacının tapusunu aldığını geç tesliminin inşaatı yapan firmanın konutları geç teslim etmesinden kaynaklandığını, beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece, davanın ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.md.6). Buna göre ispat külfeti öncelikle davacıdadır. Davacı delil olarak tapu kaydı, teslim tutanağı, davalının kredi kullanımına ilişkin duyuru yazısı ve bir başka hak sahibi ile uzlaşmaya dair Belediye encümen üyeleri tarafından imzalanmış uzlaşma tutanağını sunmuştur.

Dosya içeriğinde ve sunulan belgelerin hiç birinde başvurusu üzerine hak sahibi olarak davacıya tahsis edilen, süresinde tapu kaydı verilen konutun davacıya teslim tarihine ilişkin bir taahhüt bulunmadığı gibi, işlemleri yasal düzenlemeye tabi davalı kurumun teslime ilişkin bir kararı ve gecikme halinde hak sahiplerine tazminat ödeneceğine dair yetkili organlarında alınmış bir karar sunulmamıştır.O nedenle sosyal amaçla konut yaptırarak dar gelirlileri konut edindirmek üzere yürütülen proje nedeniyle davalının gecikme tazminatı ile sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1801, Karar No: 2007/3526, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1801 E.  ,  2007/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... Köyü 8444 parselin 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması nedeniyle Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapunun iptalini ve Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, merkez ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına, 28.05.1981 tarihinde işe başlanarak; sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir. Daha sonra, 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp, 30.10.1991 tarihinde ilan edilmek suretiyle kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, merkez ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına, 28.05.1981 tarihinde işe başlanarak; sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir. Daha sonra, 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp, 30.10.1991 tarihinde ilan edilmek suretiyle kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Gerçek kişinin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunun Haziran 302 D.134 nolu kayıt olup,cinsinin Evkaftan ... ... vakfından orman ve edinme nedeninin “Mir ... ... ... ... Hazretlerinin ...”, hudutlarının “Tarafları ... sınırı ve ... yeri ve eski ...”, malikinin ... ... ..., miktarının 300 dönüm yüzölçümünde olduğu, ferağ nedeniyle T. Sani 309 D.131 nolu kayıtta aynı miktar ve hudut ile ... ... ... bini ...’a geçtiği, daha sonra malikinin mirasçısız ölmesi üzerine, vakfa ait olduğundan bil-müzayede ihale kılındığı, defter-i hakani emanet-i celilesinden şerefvarid olan 21-eylül-332 ve 6-eylül 332 tarih ve 68 ve 83 numaralı tahrirat-ı aliyyelerinden anlaşılmakla, meclis-i idare-i livanın 6-T.Sani 34 tarihli kararı mucibince senet ita kılındığı edinme sebebiyle, yani, orman yönetiminin taraf olmadığı ve orman yönetimini bağlamayan işlem ile T.Sani 334 tarih 99 nolu kayıtta, hududu “şarken ve garben ve şimalen sahibi senet ... ve tarlaları cenuben eski ... ... Kumla çiftliği arazisi olarak değiştirilip, miktarı 1048 dönüm 44 arşına yükseltilerek, orman vasfında, Bosnalı ... Bey kerimesi ve ... ... Bey’in zevcesi ...(...) Hanıma geçtiği, malikinin 18/11/1931 tarihinde ölmesi üzerine, çocuklarından ... mirası reddettiğinden, aynı hudut ve orman vasfı ile ancak, 96 hektar 3194 metre yüzölçümünde, T.Evvel 935 tarih 105 nolu kayıtta kızı ... ve oğlu ...’a, geçtiği,daha sonra maliklerinin başvurusu üzerine iki eşit kısma ayrılarak orman vasfı ile, 48 hektar 1597 metre yüzölçümündeki bölümünün 28/7/1944 tarih, 244 numaralı kayıtta ... ... ..., yine 48 hektar 1597 metre yüzölçümündeki bölümünün ise, 28/07/1944 tarih

196 nolu kayıt ile ... ... adına kaydedildiği,196 nolu kaydın sahibi ...’nin satışı nedeniyle aynı cins hudut ve miktar ile 11/6/1945 tarih 36 numarada tamamı 240 hisse itibarıyla ... ve arkadaşlarına geçtiği anlaşılmaktadır.

196 nolu kayıt ile ... ... adına kaydedildiği,196 nolu kaydın sahibi ...’nin satışı nedeniyle aynı cins hudut ve miktar ile 11/6/1945 tarih 36 numarada tamamı 240 hisse itibarıyla ... ve arkadaşlarına geçtiği anlaşılmaktadır.

4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi sonucunda tüm ormanlar devletleştirildiğinden, yasa gereği 28/7/1944 tarih 183cilt 244 nolu orman tapusu, 48 hektar 1597 metre miktar orman vasfında istimlak edilerek 11/10/1946 tarih 80 nolu kayıt ile Hazineye geçmiş, ancak daha sonra 5658 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile iadeye tabi ormanlardan olduğu gerekçesiyle, resmi senetle, 17/03/1952 tarih 87 numaralı kayıtta, orman vasfında, aynı miktar ve hudut ile ... ... ... adına iade edilmiştir. 28/07/1944 tarih 196 nolu kayıt ile ... ... adına kaydedilen ve ...’nin satışı nedeniyle aynı cins hudut ve miktar ile 11/6/1945 tarih 36 numarada tamamı 240 hisse itibarıyla ... ve arkadaşlarına geçen orman tapusu hakkında ise 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle devletleştirme ve keza daha sonra 5658 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile ,iade işleminin yapıldığı yolunda herhangi bir kayıt bulunmamaktadır.

... Köyünde 1955 yılında yapılan tapulama çalışması sırasında, 17/03/1952 tarih 87 nolu orman tapusu dayanak alınarak, maliki ... ... ... adına, 11/6/1945 tarih 36 nolu tapu dayanak alınarak ... ve arkadaşları adlarına tapulama parselleri oluşturulmuş, bir kısım parseller daha sonraki tarihlerde yapılan intikaller ile el değiştirmiştir.

Yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, ilk kez merkez ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına ,28.05.1981 tarihinde başlanarak 5658 sayılı yasa uyarınca iade edilen 17/03/1952 tarih 87 numaralı kayıtta, orman vasfında,aynı miktar ve hudut ile ... ... ... adına tapulu taşınmazın bulunduğu alan, Batı ... ... Özel ormanı adı verilerek tapu maliki adına sınırlandırılmış,doğuda bulunan orman vasfındaki taşınmazlar ise 291-292-293-294-295-296-297-298-299-291 nolu orman sınır noktalarını birleştiren hatlar ile Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılmış ve akbinde içinde çekişmeli taşınmazların bulunduğu alanın nitelik yitirdiği saptandığından, 1744 sayılı yasanın 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış, sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise, itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir.

Tüm bu açıklamalara göre, gerçek kişilerin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunda 300 dönüm yüzölçümünde olmasına karşın, bu tapu kaydının gittisi olan, Mart 1952 tarih 87 nolu, 48 hektar 1597 m2 yüzölçümünde, ... ... ... adına kayıtlı taşınmazın, önce 4785 sayılı yasaya göre istimlak edilip, daha sonra 5658 Sayılı Yasaya göre iade edilen, orman kadastrosu sırasında ise, Batı ... ... Özel Ormanı olarak sınırlandırılan alanın, kök tapu miktarı olan 300 dönümün çok üzerinde olduğu, tapunun ilk tesisinden sonra yapılan intikaller sırasında sınırdaki Devlet ormanları da tapu kaydı kapsamına alınarak yüzölçümünün artırılması işleminin Orman Yönetimini bağlamayacağı, bu nedenle davacı gerçek kişilerin maliki oldukları kadastro parsellerinin dayanağı Haziran 1945 tarih 36 nolu tapu kaydının 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştiği ve 5658 Sayılı Yasada yazılı koşullar oluşmadığından iadeye tabi olmaması nedeniyle orman kadastrosu sırasında önce Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılıp 2. madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve işlemin 08.03.1982, itirazlı yerlerin 11.11.1985 tarihinde ilan edilerek orman kadastro işlemi ile orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin kesinleştiği, orman kadastro işlemlerinin kesinleştiği tarihe göre hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, davacı gerçek kişilerin orman kadastrosunu iptal ettirecek hiçbir yasal dayanaklarının bulunmadığı, yerel mahkemece

bu ilkeler gözönünde bulundurularak Hazinenin davasının kabulüne dair verilen karar usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/208, Karar No: 2023/822, Tarih: 20.09.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2021/208 E.  ,  2023/822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2019/249 E., 2019/318 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 25.06.2019 tarihli ve

2018/1823 Esas, 2019/2976 Karar sayılı BOZMA kararı

1. Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında Trakya İşletme Müdürlüğü El Bilgisayarı ile Endeks Okuma Hizmet Alımı Sözleşmesi imzalandığını, ancak işçilik ücretleri ve giderlerine ilişkin olarak müvekkili yanında hizmet akdi ile çalışan işçilerin ücretlerinin Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) işveren payı dâhil olarak hesaplanıp hesaplanmayacağı noktasında ihtilaf çıktığını, müvekkili tarafından yapılan işçilik hesaplarına itibar edilmediğini ve davalı tarafından yapılan hesaplamaların müvekkiline dikte edildiğini, müvekkili şirketin idari şartnamenin 26.3.1. maddesindeki açık hükmüne rağmen işveren payı olarak toplam 384.828,54 TL fazla ödeme yaptığını, davalının sözleşme ve şartnameye aykırı şekilde yaptığı haksız uygulama sebebiyle uğranılan zararın tazmini amacıyla icra takibi başlatıldığını, ancak davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağın % 20’sinden aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kamu İhale Kurumunun işçilik hesaplama modülü ile hesaplanan işçilik maliyetleri incelendiğinde, davacının iddia ettiğinin aksine brüt asgari ücretin, idari şartnamenin 26 ncı maddesinde belirtilen katları üzerinden belirlenen maaşların, yine şartnamenin 26 ncı maddesinde belirtilen yol, yemek, giyim bedelleri ve % 3 sözleşme ve genel giderler payını ihtiva edecek şekilde hesaplama yapıldığını, işveren payının sonradan dâhil edilmesi şeklinde bir durumun söz konusu olmadığını, hakediş ödemeleri süresince davacıya baskı, tehdit ya da zorlama yapılmadığını, davacının hakedişleri aynen kabul ederek imzaladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kararı

İlk Derece Mahkemesinin Kararı

6. Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 21.12.2015 tarihli ve 2013/221 Esas, 2015/386 Karar sayılı kararı ile; taraflar arasında imzalanan sözleşmenin eki idari şartnamenin 26.3.1. maddesinde işveren payı dâhil işçilik ücretlerinin belirlendiği, anılan maddenin düzenleme biçiminden de açıkça anlaşıldığı üzere brüt asgari ücrete işveren payının da dâhil olduğu, bu miktara söz konusu maddede belirtilen pozisyonlarda çalışanlar için belirlenen katsayı uygulanmak suretiyle ödenecek ücretin belirleneceğinin açık olduğu, buna göre davacı şirketin fazladan ödeme yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının itirazının kısmen iptaline, 378.419,63 TL asıl alacak ve 234.170,52 TL işlemiş faiz üzerinden takibin devamına, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Onama Kararı

7. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuş; Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 03.04.2018 tarihli ve 2016/2711 Esas, 2018/2574 Karar sayılı kararı ile; kararın onanmasına karar verilmiştir.

Özel Dairenin Bozma Kararı

8. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

9. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince 25.06.2019 tarihli ve 2018/1823 Esas, 2019/2976 Karar sayılı kararı ile;

“…Taraflar arasındaki sözleşmenin eki olan genel şartnamenin 42/a-7 maddesi, "Yüklenicinin geçici hakedişlerine, itirazı olduğu takdirde, karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri, idareye vereceği ve bir örneğini de Hakediş Raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunun " İdareye verilen ...tarihli dilekçemde yazılı ihtirazı kayıtla" cümlesini yazarak ya da bu anlama gelecek bir itiraz şerhi ile imzalaması gereklidir. Eğer yüklenicinin, hakediş raporunun imzalanmasından sonra tahakkuk işlemi yapılıncaya kadar, yetkililer tarafından hakediş raporunda yapılabilecek düzeltmelere bir itirazı olursa hakedişin kendisine ödendiği tarihten başlamak üzere en çok on gün içinde bu itirazını dilekçe ile idareye bildirmek zorundadır. Yüklenici itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır." hükmünü içermektedir.

Somut olayda her ne kadar Dairemizin 03.04.2018 tarihli ve 2016/2711 E. 2018/2574 K.sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına yazılı gerekçeler ile karar verilmiş ise de davacının hak edişe usulüne uygun olarak itiraz etmediği, ihtirazi kayıt koymadığı “ bu hakedişi aynen kabul ediyorum” şeklindeki beyanıyla açık olduğu anlaşıldığından yukarıda yazılan sözleşme hükmü uyarınca davacının ödediği bedeli talep etme hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenlerle karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin anılan onama kararının kaldırılarak, hükmün bozulmasına karar verilmiştir,...” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı