muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14669, Karar No: 2015/25106, Tarih: 15.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/14669 E.  ,  2015/25106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ..... temyiz talebi yönünden; 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. madde yollaması ile aynı Kanun'un 434. maddesi gereğince işlem yapılması ve yedi günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük süre içinde temyiz edilmeyen, temyiz defterine kaydı yapılmayan veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan kararlar kesinleşmiş olur.

Nisbi temyiz harcının tamamlanması hakkında gönderilen muhtıranın 02.05.2014 tarihinde davalı .....'ne usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, harcın 12.05.2014 tarihinde yedi günlük kesin süre geçirildikten sonra yatırıldığı anlaşıldığından mülga 1086 sayılı Kanun'un 432. maddesi gereğince süre aşımı sebebiyle davalı davalı .....'nin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının sürekli hizmet sözleşmesi ile davalılar nezdinde 01.06.1999-01.01.2012 tarihleri arasında kesintisiz olarak "temizlik personeli "olarak çalıştığını, ücrnetinin asgari ücret olduğunu, günde bir öğün yemek verildiğini ve servis hizmeti sağlandığını, davalılardan .... bünyesinde hastanede çalışırken 01.01.2012 yılı temizlik ihalesini ....'nin aldığını, ihaleyi alan şirketin davacı ile birlikte onüç kişinin iş sözleşmesini haksız ve hukuka aykırı olarak feshettiğini, onüç işçi ile çalışmayacağına dair yazıyı hastane penceresine asıp ilan ettiğini, davacının çalışmak için işyerine gittiğinde içeri alınmadığını ve çalışılmadığını belirterek kıdem tazminatı alacağı, ihbar tazminatı alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı, hafta tatili alacağı, yıllık izin alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının hizmet akdi ile ... bünyesinde çalışan personel konumunda olup, davacının hiçbir şekilde .... Devlet Hastanesiyle bir bağı bulunmadığını, bu sebeple kendilerinin sorumlu tutulamayacağını belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .... vekili cevap dilekçesi ile; Malatya Hastanesi ile aralarında 01.10.2009-31.12.2011 tarihli genel temizlik hizmetleri alım işi için sözleşme yapıldığını, 31.12.2011 tarihinde sözleşmenin süresi biten davalının işçilerinin tamamının 2012 yılı için ihaleyi alan yeni şirket bünyesinde işe başladıklarını, bu şirketin davacının sözleşmesini feshettiğini, davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığını belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı .... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının son beş yıla ilişkin yıllık izin alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır

Somut olayda, Davalı tarafça yıllık izine ilişkin belgeler sunulmasına karşın bilirkişice hesaplamada bu belgeler değerlendirilmeden hesaplama yapıldığı ve mahkemece her ne kadar gerekçede mesai izin föyleri ile davacının toplamda otuzyedi gün izin kullandığı belirtilmiş ise de rapora göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Söz konusu belgeler değerlendirilerek yıllık izin alacağının hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2027, Karar No: 2007/4032, Tarih: 28.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2027 E.  ,  2007/4032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı hazine vekili ... Köyü 8363 (eski 3488) parselin Doğu... Devlet Ormanı sınırları içinde kalmaktayken 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapunun iptalini ve hazine adına tesciline karar verilmesini istemiş mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

K A R A R

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, merkez ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına, 28.05.1981 tarihinde işe başlanarak; sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir. Daha sonra, 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp ,30.10.1991 tarihinde ilan edilmek suretiyle kesinleşen 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Gerçek kişinin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunun Haziran 302 D.134 nolu kayıt olup,cinsinin ... ... vakfından orman ve edinme nedeninin “Mir ... ... ... ... Hazretlerinin ...”, hudutlarının “Tarafları ... sınırı ve ... yeri ve eski ...”, malikinin ... ... ..., miktarının 300 dönüm yüzölçümünde olduğu, ferağ nedeniyle T. Sani 309 D.131 nolu kayıtta aynı miktar ve hudut ile ... ... ... bini ...’a geçtiği ,daha sonra malikinin mirasçısız ölmesi üzerine, vakfa ait olduğundan bil-müzayede ihale kılındığı, defter-i hakani emanet-i celilesinden şerefvarid olan 21-eylül-332 ve 6-eylül 332 tarih ve 68 ve 83 numaralı tahrirat-ı aliyyelerinden anlaşılmakla, meclis-i idare-i livanın 6-T.Sani 34 tarihli kararı mucibince senet ita kılındığı edinme sebebiyle, yani, Orman Yönetiminin taraf olmadığı ve orman yönetimini bağlamayan işlem ile T.Sani 334 tarih 99 nolu kayıtta, hududu “şarken ve garben ve şimalen sahibi senet ... ve tarlaları cenuben eski ... ... çiftliği arazisi olarak değiştirilip, miktarı 1048 dönüm 44 arşına yükseltilerek, orman vasfında, ...ı ... Bey kerimesi ve ... ... Bey’in zevcesi ...(...) Hanıma geçtiği, malikinin 18/11/1931 tarihinde ölmesi üzerine, çocuklarından ... mirası reddettiğinden, aynı hudut ve orman vasfı ile ancak, 96 hektar 3194 metre yüzölçümünde, T.Evvel 935 tarih 105 nolu kayıtta kızı ... ve oğlu ...’a, geçtiği,daha sonra maliklerinin başvurusu üzerine iki eşit kısma ayrılarak orman vasfı ile, 48 hektar 1597 metre yüzölçümündeki bölümünün 28/07/1944 tarih, 244 numaralı kayıtta ... ... ..., yine 48 hektar 1597 metre yüzölçümündeki bölümünün ise, 28/07/1944 tarih

196 nolu kayıt ile ... ... adına kaydedildiği,196 nolu kaydın sahibi ...’nin satışı nedeniyle aynı cins hudut ve miktar ile 11/06/1945 tarih 36 numarada tamamı 240 hisse itibarıyla ... ve arkadaşlarına geçtiği anlaşılmaktadır.

196 nolu kayıt ile ... ... adına kaydedildiği,196 nolu kaydın sahibi ...’nin satışı nedeniyle aynı cins hudut ve miktar ile 11/06/1945 tarih 36 numarada tamamı 240 hisse itibarıyla ... ve arkadaşlarına geçtiği anlaşılmaktadır.

4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi sonucunda tüm ormanlar devletleştirildiğinden, yasa gereği 28/7/1944 tarih 183cilt 244 nolu orman tapusu, 48 Hektar 1597 metre miktar orman vasfında istimlak edilerek 11/10/1946 tarih 80 nolu kayıt ile Hazineye geçmiş, ancak daha sonra 5658 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile, iadeye tabi ormanlardan olduğu gerekçesiyle, resmi senetle, 17/03/1952 tarih 87 numaralı kayıtta, orman vasfında, aynı miktar ve hudut ile ... adına iade edilmiştir. 28/07/1944 tarih 196 nolu kayıt ile ... ... adına

kaydedilen ve ...’nin satışı nedeniyle aynı cins hudut ve miktar ile 11/06/1945 tarih 36 numarada tamamı 240 hisse itibarıyla ... ve arkadaşlarına geçen orman tapusu hakkında ise 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle devletleştirme ve keza daha sonra 5658 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile ,iade işleminin yapıldığı yolunda herhangi bir kayıt bulunmamaktadır.

... Köyünde 1955 yılında yapılan tapulama çalışması sırasında, 17/03/1952 tarih 77 nolu orman tapusu dayanak alınarak, maliki ... adına, 11/06/1945 tarih 36 nolu tapu dayanak alınarak ... ve arkadaşları adlarına tapulama parselleri oluşturulmuş, bir kısım parseller daha sonraki tarihlerde yapılan intikaller ile el değiştirmiştir.

Yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, ilk kez merkez ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına, 28.05.1981 tarihinde başlanarak 5658 sayılı yasa uyarınca iade edilen 17/03/1952 tarih 87 numaralı kayıtta, orman vasfında,aynı miktar ve hudut ile ... adına tapulu taşınmazın bulunduğu alan, ... Özel ormanı adı verilerek tapu maliki adına sınırlandırılmış,doğuda bulunan orman vasfındaki taşınmazlar ise 291-292-293-294-295-296-297-298-299-291 nolu orman sınır noktalarını birleştiren hatlar ile ... Devlet Ormanı olarak sınırlandırılmış ve akabinde içinde çekişmeli taşınmazların bulunduğu alanın nitelik yitirdiği saptandığından, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış, sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise, itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir.

Tüm bu açıklamalara göre, gerçek kişilerin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunda 300 dönüm yüzölçümünde olmasına karşın, bu tapu kaydının gittisi olan, Mart 1952 tarih 77 nolu, 48 hektar 1597 m2 yüzölçümünde, ... adına kayıtlı taşınmazın, önce 4785 sayılı yasaya göre istimlak edilip, daha sonra 5658 Sayılı Yasaya göre iade edilen, orman kadastrosu sırasında ise, ... Özel Ormanı olarak sınırlandırılan alanın, kök tapu miktarı olan 300 dönümün çok üzerinde olduğu, tapunun ilk tesisinden sonra yapılan intikaller sırasında sınırdaki Devlet ormanları da tapu kaydı kapsamına alınarak yüzölçümünün artırılması işleminin Orman Yönetimini bağlamayacağı, bu nedenle davacı gerçek kişilerin maliki oldukları kadastro parsellerinin dayanağı Haziran 1945 tarih 36 nolu tapu kaydının 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştiği ve 5658 Sayılı Yasada yazılı koşullar oluşmadığından iadeye tabi olmaması nedeniyle orman kadastrosu sırasında önce ... Devlet Ormanı olarak sınırlandırılıp 2. madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve işlemin 08.03.1982, itirazlı yerlerin 11.11.1985 tarihinde ilan edilerek orman kadastro işlemi ile orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin kesinleştiği, orman kadastro işlemlerinin kesinleştiği tarihe göre hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, davacı gerçek kişilerin orman kadastrosunu iptal ettirecek hiçbir yasal dayanaklarının bulunmadığı, yerel mahkemece bu ilkeler gözönünde bulundurularak Hazinenin davasının kabulüne dair verilen karar usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12323, Karar No: 2019/9462, Tarih: 10.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/12323 E.  ,  2019/9462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, icrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hükmolunan sonuç ceza miktarları itibarıyla koşulları bulunmadığından sanıklar ... ve ... müdafin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE, tebliğname başlığında adına yer verilen ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz veya itiraz talebinin bulunmadığı, temyiz edenler arasında gösterilen sanık ... müdafin bu sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik talebinin itiraz niteliğinde olduğu ve mahallinde değerlendirildiği nazara alınarak, temyiz incelemesinin sanık ... hakkında zimmet, ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma, ... hakkında her iki suçtan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerin temyiz itirazlarıyla sınırlı ve duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Temyizen incelenmek üzere Dairemize gelen dosya içeriğine; temyizi istenen dosyayla ilgisiz Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/127, 2005/573, Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/160, Ümraniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/1895 Esas sayılı dosyalarına ait evrakların sehven karışmış olduğu anlaşılmış, ilgisiz evraklar dosya içeriğinden çıkarılarak bu husus tutanakla imza altına alınmış ve dosyanın temyiz incelemesine geçilmiştir.

1-Sanıklar ... ve ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı TCK'nın 257/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen sekiz yıllık asli ve on iki yıllık ilaveli dava zamanaşımı

sürelerine tabi olduğu, suç tarihinin azami olarak sanıkların görev sürelerinin sona erdiği 14/04/2007 olarak kabul edilebileceği, bu tarih ile inceleme günü arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

2-Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

S.S. Çayırhan Konut Yapı Kooperatifi yönetim kurulu başkanı olarak görev yapan sanık ... ile kooperatif çalışanı sanık ...'un bir kısım ortaklardan tahsil ettikleri aidatları kayıtlara intikal ettirmeyerek mal edindikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların, ...'un büro çalışanı olup para tahsil etme yetkisinin bulunmadığı, 05/06/2004 tarihli Genel Kurulda üye aidatlarının banka kanalıyla toplanmasına karar verildiği ancak banka hesaplarına tedbir konulması nedeniyle haricen tahsili yoluna gittikleri, bir kısım ödemelerin fiilen yapılmadığı, kayıt altına alınmayan paraların inşaat harcamalarında kullanıldığı, tüm konutların eksiksiz şekilde teslim edildiği, ... adına düzenlenen 01/08/2005 tarihli para makbuzunun ise bu kişinin kooperatif muhasebecisi ...'ın yönetim kurulu başkanı olduğu Hipetrom Konut Yapı Kooperatifinden olan alacağının muhasebecinin kooperatiften olan alacağına mahsup edilmesi amacıyla düzenlendiği savunmasında bulunarak yüklenen suçu kabul etmedikleri anlaşılmakla;

Kontrolöre verdiği beyanda 4.150,00 TL bedelli makbuza konu parayı kooperatif muhasebecisi ...'a ödediği halde kayıtlara geçmediği yönünde beyanda bulunan ...'in sonraki aşamalarda mahsuplaşma amacıyla düzenlendiğini ifade etmek suretiyle çelişkiye düştüğü, ...'ın ise kontrolöre verdiği beyanda konuyu hatırlamadığını beyan ettiği halde kovuşturma evresinde ...'in makbuzu kendisine getirdiğini ancak parasını almadığı için makbuzu kayıtlara işlemediğini beyan ettiği, mahsuplaşma iddiasına ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadığı nazara alınarak; ...'in yeniden dinlenerek beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, ...'ın CMK'nın 48/1. maddesindeki yasal hakları hatırlatılmak suretiyle yeniden tanık sıfatıyla dinlenmesi, mahsup iddiasına ilişkin detaylıca araştırma yapılması,

Dosya arasında suç tarihlerine ilişkin Genel Kurul ve Yönetim Kurulu kararlarının, kooperatifin banka hesaplarına ilişkin kayıtların, sanık ...'un görevlendirilmesine ilişkin evrakın ve sanıkların görevli oldukları döneme ait gelir ve giderleri karşılaştırmak suretiyle uhdelerinde para bulunduğunu gösteren açık bir tespit ve raporun bulunmadığı nazara alınarak; suç tarihlerinde kooperatifin banka hesaplarına tedbir konulup konulmadığının araştırılması, aidat ödemelerinin kayıtlara geçmediği ve geç intikal ettirildiği iddia edilen Yasemin Kurtoğlu, İlyas Kılıç, Mehmet Bal, Bayram Özdoğan, Emine Yılmaz ve İsmail Yılmaz'ın tanık olarak dinlenilmeleri, kooperatifin tahsilat ve harcamalarıyla kim ya da kimlerin ilgilendiği, muhasebenin ne şekilde tutulduğu hususlarının sanıklardan ve sanıklarla aynı dönemde kooperatifin yönetim veya denetim kurullarında görev alan şahıslardan sorulması, suç dönemine ilişkin Genel Kurul ve Yönetim Kurulu kararları ile ...'un görevlendirilmesine ilişkin evrakın, varsa hukuk mahkemelerinde yapılmış tespitlere ilişkin dosyaların, ödemeleri kayıtlara geçmeyen ortaklar ile kooperatif arasındaki hukuk dava dosyalarının, kooperatif inşaatlarına ait plan, proje, metraj cetvelleri, hak ediş raporlarının temini ile inşaat konusunda uzman bilirkişilerin iştiraki ile mahallinde keşif yapılıp, sanıkların yönetimden ayrıldığı tarih itibarıyla kooperatif inşaatları ile kooperatifin kuruluş amacına uygun olarak tüm yapılanlar olmak üzere Çevre ve Şehircilik Bakanlığının birim fiyatları esas alınarak toplam inşaat maliyetinin, kullanılan malzeme miktarıyla değerinin tespiti, keza yeni yönetime bırakılan malzeme bulunup bulunmadığı ve varsa değerinin saptanması sonrasında, kooperatife ait tüm belgelerin dava dosyası ile birlikte Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan farklı bir bilirkişi kuruluna tevdi edilerek, önceki bilirkişi raporlarındaki tespitler de irdelenmek ve tüm evrakın tetkiki suretiyle iddia, savunma ve kanıtlar birlikte değerlendirilerek kooperatifin suç tarihleri arasındaki tüm gelirleri ile mahkemece yapılacak keşif sonucu teknik bilirkişilerce düzenlenecek rapordaki tespitler de dikkate alınarak kooperatifin gaye ve inşaatları için yapılanlar dahil tüm giderlerinin ne kadar olduğunun belirlenip karşılaştırılması, üyelerden tahsil edilen aidatların fiilen ödenip ödenmediği, ödendi ise kayıtlara intikal ettirilip ettirilmediği, geç intikal ettirilmiş ise nema miktarının belirlenmesi, buna göre sanıkların sorumluluğunu ayrı ayrı irdeler şekilde uhdelerinde kalan kooperatif parası bulunup bulunmadığı, varsa miktarının ne olduğu hususlarında ayrıntılı rapor alınması ve ... tarafından tahsil edilen paralar yönünden yasal tevdi unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin de karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi sonrasında sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

CMK'nın 225/1. maddesindeki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 09/10/2007 tarihli ve 2007/11-44-200 E. K. sayılı Kararında vurgulandığı gibi bir olayın açıklanması sırasında başka bir hadiseden söz edilmesinin o hadise hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği ve dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, bu kapsamda kamu davasına dayanak teşkil eden 20/10/2010 tarihli ve 2010/39063 Esas sayılı iddianamede; sanık ... hakkında, ...'ten tahsil edilen 4.150,00 TL'nin kayıtlara intikal ettirilmeyerek diğer sanık ... ile birlikte mal edindiklerinin iddia edildiği, bu sanığa başkaca zimmet isnadında bulunulmadığı, bu itibarla diğer isnatlar yönünden sanık ... hakkında açılan bir kamu davası bulunmadığı halde, tüm zimmet isnatlarından sorumlu tutularak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Zimmet fiillerinin ancak ödeme yapan ortakların beyanlarına başvurulmak ve kendilerinden evrak temin edilmek suretiyle kurum dışı araştırmalarla tüm yönleriyle ortaya çıkarılabilmesi karşısında, sanıkların sübutu kabul edilen eylemlerinin nitelikli zimmet suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

Eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında farklı tarihlerde gerçekleştirdiği kabul edilen sanıklar hakkında TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

TCK'nın 62. maddesi uyarınca sanıkların cezalarında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 4 yıl 2 ay yerine 4 yıl 2 ay 20'şer gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işledikleri kabul edilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükümlerde belirtilen hapis cezasının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Haklarında mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıkların kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına hükmolunacak vekalet ücretinden "eşit" olarak sorumlu tutulmaları yerine, infazda tereddüde yol açacak şekilde sanıktan tahsiline hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.