muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/7129, Karar No: 2024/5638, Tarih: 16.12.2024

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49. maddesinin üçüncü fıkrasında, “Belediye ve bağlı kuruluşlarında, norm kadroya uygun olarak çevre, sağlık, veterinerlik, teknik, hukuk, ekonomi, bilişim ve iletişim, plânlama, araştırma ve geliştirme, eğitim ve danışmanlık alanlarında avukat, mimar, mühendis, şehir ve bölge plâncısı, çözümleyici ve programcı, tabip, uzman tabip, ebe, hemşire, veteriner, kimyager, teknisyen ve tekniker gibi uzman ve teknik personel yıllık sözleşme ile çalıştırılabilir…”, “…Bu personel hakkında bu Kanunla düzenlenmeyen hususlarda vize şartı aranmaksızın 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4’üncü maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilenler hakkındaki hükümler uygulanır” hükmü öngörülmüştür.
Anayasa Mahkemesinin 10/03/2011 tarih ve E:2008/54, K:2011/45 sayılı kararıyla da; "...Anayasa’nın 128. maddesinde Devletin, kamu iktisadi teşebbüsleri ve diğer kamu tüzel kişilerinin genel idare esaslarına göre yürütmekle yükümlü oldukları kamu hizmetlerinin gerektirdiği asli ve sürekli görevlerin, memurlar ve diğer kamu görevlileri eliyle görüleceği, ..., maddede sözü edilen “diğer kamu görevlileri” kavramının memurlar ve işçiler dışında, kamu hizmetinin gerektirdiği asli ve sürekli görevlerde, kamu hukuku ilişkisiyle çalışanları kapsadığı, ...,  belirtilmek suretiyle, 657 sayılı Kanun'un 4/B maddesi kapsamında çalışanlar, Anayasa'nın 128. maddesinde belirtilen "diğer kamu görevlileri" kapsamında görülmüştür.
Tüm bu yasal mevzuat çerçevesinde; sözleşmeli personel düzenlemesi ile, kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, mali yılla sınırlı olarak sözleşmeli personel çalıştırılabileceği düzenlenmek sureti ile memuriyet statüsünden farklı bir istihdam şekline yer verildiği ve bu suretle kamu yönetiminde sınırlı da olsa bir esneklik sağlanarak sözleşmeli personel sistemi ile, sözleşmeli personel açısından kamu hizmetinin gerekleri ile bağlantılı olarak memurlara tanınan yasal güvencelere kıyasla daha sınırlı güvencelere yer verilmiştir. 
Buna göre, memurlarla aynı işi yapsalar da çalıştırılma amacı, süresi, hakları ve yükümlülükleri memurlardan farklılık arz eden sözleşmeli personel; istihdam koşulları yönünden idareye tanınan takdir yetkisi ölçüsünde, kamu yararı ve hizmet gerekleri çerçevesinde ihtiyaç duyulan işlerde belli süre ile görev aldığından ihtiyaç duyulan hizmetin tamamlanması yada hizmetine gerek duyulmaması halinde sözleşmesinin bitiminde tekrar yenilenmesi hususunda idare yargı kararı ile zorlanamayacağından bu yolda personelde haklı bir beklenti oluştuğundan da söz edilemeyecektir.

Dosyanın incelenmesinden; davacının Şırnak ili, Silopi Belediye Başkanlığında 5393 sayılı Kanun'un 49. maddesi kapsamında sözleşmeli çevre mühendisi olarak görev yapmakta iken, Silopi Belediye Başkanlığı İnsan Kaynakları ve Eğitim Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işlemi ile hizmetine ihtiyaç kalmadığından bahisle 2020 yılı için sözleşmesinin yenilenmemesine karar verilmesi üzerine, anılan işlemin iptali istemiyle temyizen incelenmekte olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.    
Uyuşmazlık konusu olayda, davacının, davalı idare ile arasında son olarak 01/01/2019 tarihinden 31/12/2019 tarihine kadar geçerli olacak şekilde imzalanan 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49/3. maddesi gereğince Tam Zamanlı Olarak Çalıştırılacak Sözleşmeli Personele İlişkin Hizmet Sözleşmesi kapsamında çevre mühendisi olarak hizmetine devam ettiği, davalı idarece; dava konusu işlemden sonra söz konusu alanda yeni bir alımın yapılmadığı, nitekim işlem öncesi mühendislik unvanında 7 kadrodan 1'i boş iken, işlem sonrası güncel durumda 3 kadronun boş bulunduğu, personelin işe alımı ya da sözleşmesinin feshinin, salt boş kadroya göre yapılamayacağı, Belediyenin, norm kadro cetvellerini ilgili kanuni sınırlara bağlı olarak kendi ihtiyaçlarına göre belirlediği, dolayısıyla çevre mühendisi alanında bir personel ihtiyacının bulunmadığının belirtildiği görülmekle, personelin sözleşmesini yenileyip yenilememe konusunda takdir yetkisi bulunan davalı idarenin bu yetkisini kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırı kullandığına yönelik subjektif bir tespitin de bulunmaması karşısında,  01/01/2020 tarihi itibarıyla davacının sözleşmesinin yenilenmemesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Bu durumda, sözleşmenin yenilenmemesi yolundaki dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından, davalının temyiz talebinin kabulü ile dava konusu işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği görüşü ile Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/3602, Karar No: 2024/5198, Tarih: 16.12.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/3602
Karar	No : 2024/5198         
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	:	... Defterdarlığı 
		(... Vergi Dairesi Müdürlüğü) 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)            : ... Otomotiv Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ		      : Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Motorlu araç alım satımıyla uğraşan davacı şirketin satışını gerçekleştirdiği ... şasi nolu araca ilişkin özel tüketim vergisi matrahının ithalattaki katma değer vergisi matrahından düşük gösterildiğinden bahisle, Gümrükler Genel Müdürlüğünün yazısına dayanan takdir komisyonu kararı uyarınca, 2019 yılının Nisan dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.    
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, dava konusu cezalı tarhiyatın dayanağı olan takdir komisyonu kararında, bu karara ekli listede yer alan şasi numaralı araçların, olması gereken ithalattaki katma değer vergisi matrahına göre tespit edilen özel tüketim vergisi matrah farkının, daha önce beyan ve tarh edilen vergiler mahsup edilmek suretiyle, listede belirtilen oran üzerinden vergilendirilmesi gerektiğinin belirtildiği, dava konusu tarhiyata konu aracın özel tüketim vergisi matrahının 386.245,76 TL olarak belirlendiği, takdir komisyonu kararının ekine bakıldığında söz konusu aracın gümrükte beyan edilen katma değer vergisi matrahı ile tespit edilen fark katma değer vergisi matrahına yer verildiği ancak bu tutarlara ne şekilde ulaşıldığına dair bir bilgiye yer verilmediği, Mahkemelerince verilen 23/09/2021 tarihli ara kararı ile takdir komisyonu kararında takdir olunan matrahın ne şekilde hesaplandığı ve takdir olunan matrahın tespitine yönelik olarak hazırlanmış bir vergi inceleme raporunun bulunup bulunmadığının sorulmasına karşın, davalı idarece ara kararına cevap olarak savunma dilekçesi ekinde sunulan belgelerin yeniden ibraz edildiği ve tespit edilen matraha ne şekilde ulaşıldığına ilişkin herhangi bir belgeye yer verilmediği, ayrıca davacı hakkında yapılmış bir vergi incelemesinin de bulunmadığı anlaşıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Olayda, takdir komisyonu kararı eki listede veya gümrük idaresinin yazısında tespit edildiği belirtilen kıymet farkları ile ilgili olarak gümrük idaresince işlem tesis edilip edilmediği, edilmişse söz konusu işlemlere dava açılıp açılmadığı hususlarının da araştırılması suretiyle uyuşmazlığın esasının incelenerek yeniden karar verilmesi icap ettiğinden temyize konu kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
 		Motorlu araç alım satımıyla uğraşan davacı şirketin satışını gerçekleştirdiği ... şasi nolu araca ilişkin özel tüketim vergisi matrahının ithalattaki katma değer vergisi matrahından düşük gösterildiğinden bahisle, Gümrükler Genel Müdürlüğünün yazısına dayanan takdir komisyonu kararı uyarınca, 2019 yılının Nisan dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.    
	İLGİLİ MEVZUAT:

İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
 		Motorlu araç alım satımıyla uğraşan davacı şirketin satışını gerçekleştirdiği ... şasi nolu araca ilişkin özel tüketim vergisi matrahının ithalattaki katma değer vergisi matrahından düşük gösterildiğinden bahisle, Gümrükler Genel Müdürlüğünün yazısına dayanan takdir komisyonu kararı uyarınca, 2019 yılının Nisan dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.    
	İLGİLİ MEVZUAT:
	4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinin (b) bendinde, Kanun'a ekli (II) sayılı listedeki mallardan kayıt ve tescile tabi olanların ilk iktisabının bir defaya mahsus olmak üzere özel tüketim vergisine tabi tutulacağı; 2. maddesinin (b) bendinde, ilk iktisabın, (II) sayılı listedeki mallardan Türkiye'de kayıt ve tescil edilmemiş olanların kullanılmak üzere ithalini, müzayede yoluyla veya kayıt ve tescil edilmiş olsa dahi 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümlerine göre iade edilenler de dahil motorlu araç ticareti yapanlardan iktisabını, motorlu araç ticareti yapanlar tarafından kullanılmaya başlanmasını, aktife alınmasını veya adlarına kayıt ve tescil ettirilmesini ifade ettiği, 3. maddesinin (a) bendinde, mal teslimi veya ilk iktisap hallerinde, vergiyi doğuran olayın malın teslimi veya ilk iktisabı olduğu; 11. maddesinin 3. fıkrasında ise, (II) sayılı listede yer alan mallar için verginin matrahının bunların teslimi, ilk iktisabı ve ithalinde, hesaplanacak özel tüketim vergisi hariç, katma değer vergisi matrahını oluşturan unsurlardan teşekkül edeceği; 12. maddesinin 1. fıkrasının 6487 sayılı Kanun'un 28. maddesiyle 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren değişik halinde ise, (II) sayılı listedeki mallardan alınacak verginin, mükellefin bu malı alış bedeli ile her hâlükârda bu malların imalatçısının satış bedeli veya ithalatta hesaplanan katma değer vergisi matrahı üzerinden malın tabi olduğu orana göre hesaplanan vergi tutarından az olamayacağı hükme bağlanmıştır.
	3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 20. maddesinde, teslim ve hizmet işlemlerinde matrahın, bu işlemlerin karşılığını teşkil eden bedel olduğu, bedel deyiminin ise, malı teslim alan veya kendisine hizmet yapılan veyahut bunlar adına hareket edenlerden bu işlemler karşılığında her ne suretle olursa olsun alınan veya bunlarca borçlanılan para, mal ve diğer suretlerde sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaat, hizmet ve değerler toplamını ifade ettiği; 21. maddesinde ise, ithalatta verginin matrahının, ithal edilen malın gümrük vergisi tarhına esas olan kıymeti olduğu belirtilmiştir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu; 30. maddesinin 1. fıkrasında, re'sen vergi tarhının, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanunî ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh edilmesi olduğu; 2. fıkrasında ise, sayılan hallerden herhangi birinin bulunması durumunda vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığının kabul edileceği; 31. maddesinin 1. fıkrasında, takdir komisyonunca belli edilen matrah veya matrah kısmının takdir kararına bağlanacağı; 74. maddesinde, takdir komisyonlarının görevlerinin neler olduğu; 75. maddesinin 1. fıkrasında, takdir komisyonunun 74. maddedeki görevleri dolayısıyla bu Kanun'da yazılı inceleme yetkisini haiz olduğu; 134. maddesinin 1. fıkrasında da, vergi incelemesinde amacın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırarak, tespit etmek ve sağlamak olduğu hükme bağlanmıştır. 
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden; ithalattaki katma değer vergisi matrahının, ithal edilen malın kıymetinin gümrük vergisi tahakkukuna esas olan kıymeti olduğu, özel tüketim vergisi matrahının ise, özel tüketim vergisi hariç katma değer vergisi matrahından oluştuğu sonucuna ulaşılmaktadır. Bu bakımdan, gümrük kıymetinde tespit edilen eksikliğin, doğrudan katma değer vergisi matrahını ve dolayısıyla özel tüketim vergisi matrahını etkileyeceği açıktır. 
	Dosyanın UYAP kayıtları ile birlikte incelenmesinden, uyuşmazlık konusu araç da dahil olmak üzere muhtelif firmalar tarafından ithal edilen çok sayıda aracın ithalat aşamasında kıymetlerinin noksan beyan edildiği yolunda inceleme raporlarının düzenlendiği, anılan raporların klasörler halinde ... Vergi Mahkemesinin E:... sayılı dosyasına davalı idare tarafından sunulduğunun görüldüğü, anılan raporlarda kaynak kullanımını destekleme fon payına ilişkin tespitlerin katma değer vergisi matrahını etkileyeceği, dava konusu edilen vergi ve cezaların dayanağı olan takdir komisyonu kararında, karara ekli listede/yazıda yer alan şasi numaralarına sahip araçlar için tespit edilen gümrük kıymet farkı üzerinden özel tüketim vergisi hesaplandığının belirtildiği, söz konusu gümrük kıymet tespitine ilişkin listede/yazıda ise araçların şasi numaraları, gümrük beyannamesi tarih ve sayıları, beyan edilen katma değer vergisi matrahları, tespit edilen kıymet farkları gibi tutarların yer aldığı anlaşılmış olup, takdir komisyonu kararının dayanağının olmadığından ya da eksik incelemeye dayalı olduğundan söz etmeye olanak bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Bu durumda, takdir komisyonu kararı eki listede veya gümrük idaresinin yazısında tespit edildiği belirtilen kıymet farkları ile ilgili olarak gümrük idaresince işlem tesis edilip edilmediği, edilmişse söz konusu işlemlere karşı dava açılıp açılmadığı hususlarının da araştırılması suretiyle uyuşmazlığın esası incelenerek karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2.  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 16/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/993, Karar No: 2024/3391, Tarih: 16.12.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/993
Karar	No : 2024/3391                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Kurumu
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Onüçüncü Dairesinin 28/12/2023 tarih ve E:2017/642, K:2023/6452  sayılı kararının iptale ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem:  Bağımsız Denetim Yönetmeliği'nin 14. maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (ğ) bentlerinin ve davacı tarafından bağımsız denetçi olarak yetkilendirilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Eğitim ve Yetkilendirme Daire Başkanlığı’nın ... tarih ve E... sayılı yazısıyla bildirilen Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurulu’nun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onüçüncü Dairesinin 28/12/2023 tarih ve E:2017/642, K:2023/6452 sayılı kararıyla;
Bağımsız Denetim Yönetmeliği'nin "Denetçilerin yetkilendirilmesi" başlıklı 14. maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (ğ) bentleri yönünden;
Kurum'un, bağımsız denetçiler ve bağımsız denetim kuruluşlarının kuruluş şartlarını ve çalışma esaslarını belirleme ve bu şartları taşıyan kuruluşları ve bağımsız denetim yapacak meslek mensuplarını yetkilendirme görev ve yetkisi bulunduğu açık olduğundan, denetim faaliyetinde bulunmak isteyenlerin yetkilendirilme şartlarının belirlenmesine yönelik dava konusu kuralda hukuka aykırılık görülmediği,
Davacı tarafından bağımsız denetçi olarak yetkilendirilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlem yönünden;
	5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma" başlıklı 53. maddesine, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'na 5560 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle eklenen "Yasaklanmış hakların geri verilmesi" başlıklı 13/A maddesine ve madde gerekçesine yer verildikten sonra,
 Cezalandırılmakla güdülen asıl amacın, işlediği suçtan dolayı kişinin etkin pişmanlık duymasını sağlayıp tekrar topluma kazandırılması olduğu; memnu hakların iadesi müessesesinin ise, ceza mahkumiyetinden doğan süresiz yasakların ve ehliyetsizliklerin ortadan kaldırılmasını sağlayan, yasak ve ehliyetsizliklerden kurtulmak isteyen kimseyi düzgün ve hukuk kurallarına uygun bir şekilde yaşamaya teşvik eden bir müessese olduğu,
Buna göre, 5352 sayılı Kanun'a eklenen 13/A maddesiyle getirilen yasaklanmış hakların iadesine ilişkin düzenlemeyle de, süresiz hak yoksunluklarının önüne geçilerek, yasak ve ehliyetsizliklerden kurtulmak isteyenlerin başvuruda bulunacakları bir yöntemin ortaya konulmasının amaçlandığı,

Buna göre, 5352 sayılı Kanun'a eklenen 13/A maddesiyle getirilen yasaklanmış hakların iadesine ilişkin düzenlemeyle de, süresiz hak yoksunluklarının önüne geçilerek, yasak ve ehliyetsizliklerden kurtulmak isteyenlerin başvuruda bulunacakları bir yöntemin ortaya konulmasının amaçlandığı,
	Olayda, davacıya ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, dolandırıcılık suçundan 5 ay hapis ve 16.652.500-TL ağır para cezası verildiği; anılan cezaların infaz edilmesi üzerine, davacı tarafından yasaklanmış haklarının iadesi talebiyle yapılan başvuru üzerine, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin ... tarih ve ... Değişik İş sayılı kararıyla, 5352 sayılı Kanun'un 13/A maddesi uyarınca "Yasaklanmış Haklarının Geri Verilmesine" karar verildiği,
... Ağır Ceza Mahkemesi'nce memnu haklarının iadesine karar verilen davacının, bu kararın niteliği gereği mahkûmiyet hükmünden doğan süresiz hak yoksunlukları hukuken ortadan kalktığından, bağımsız denetçi olarak yetkilendirilme isteminin önceki mahkûmiyet hükümlerinden bahisle değerlendirmeye alınmaksızın reddine dair dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı,
Belirtilen gerekçelerle, düzenleyici işlem yönünden davanın reddine, bireysel işlem yönünden  işlemin iptaline karar verilmiştir.
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :  Davalı idare tarafından, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'na

Belirtilen gerekçelerle, düzenleyici işlem yönünden davanın reddine, bireysel işlem yönünden  işlemin iptaline karar verilmiştir.
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :  Davalı idare tarafından, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'na
eklenen "Yasaklanmış hakların geri verilmesi" başlıklı 13/A-1 maddesinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışında, diğer kanunlarda düzenlenmiş kasıtlı suçlar nedeniyle verilmiş mahkumiyete bağlı sürekli hak yoksunluklarının, yalnızca mahkum olunan cezanın tamamlanmasına kadar devam etmesini, sürekli hak yoksunluğuna neden olmamasını amaçladığı; 765 sayılı mülga Türk Ceza Kanunu'nda memnu hakların iadesi müessesesine yer verilmişken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kişinin işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar belli hakları kullanamayacağı, cezanın infazının bitiminde ise hak yoksunluklarının, maddede sayılan istisnalar dışında, kendiliğinden sona ereceğinin düzenlendiği; bağımsız denetçi olarak yetkilendirilebilmek için 3568 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (d) bendi ile Yönetmeliğin 14. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde sayılı suçlardan mahkum olmama şartının arandığı; maddede sayılı bu suçlardan mahkum olmama koşulunun, belli bir suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan hak yoksunluğu niteliğinde değil, bizzat bağımsız denetçi olarak yetkilendirme şartları arasında olduğu; 3568 sayılı Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu'na göre yalnızca yeminli mali müşavir ya da serbest muhasebeci mali müşavirlik ruhsatını almış meslek mensupları arasından bağımsız denetçi olarak yetkilendirme yapılabileceği için 3568 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (d) bendinde de, bağımsız denetçi olarak yetkilendirilmeye engel nitelikteki suçların tespit edildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile maddede sayılı suçlardan mahkumiyeti olmaması gerektiğinin düzenlendiği; dava konusu olayda, davacının, dolandırıcılık suçundan mahkum olduğu için bu mahkumiyetinin, bağımsız denetçi olarak yetkilendirilmesine engel nitelikte olduğu; her ne kadar mahkumiyet kararından kaynaklanan yasaklanmış haklarının iadesi talebiyle yaptığı başvuru üzerine ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin ... tarih ve Değ.İş ... sayılı kararı ile ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı mahkumiyet kararından kaynaklanan yasaklanmış haklarının davacıya iadesine karar verilmişse de, davacının mahkumiyetine dayalı bir hak yoksunluğu olmadığından memnu haklarının iadesinin, mahkumiyet kararını ortadan kaldırmayacağı gibi denetim faaliyetinde yetkilendirilecekler yönünden, mevzuat ile aranan şartları sağladığı sonucunu da doğurmayacağı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.