muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/36710, Karar No: 2012/2648, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/36710 E.  ,  2012/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırksızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen katılana ait çantayı mağazada alışveriş esnasında bulunduğu masanın üzerinden almak şeklindeki eylemine uyan ve zamanaşımı bakımından lehe olan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde yazılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun'un 66/1-e,2., 67/4. maddesinde belirtilen 6 yıllık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 05.02.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.02.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26076, Karar No: 2013/25533, Tarih: 09.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/26076 E.  ,  2013/25533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA: Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine, davalı ve karşı davacı ise zararın giderilmesine yönelik tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, her iki davayı kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15.05.1997 tarihinde tır sürücüsü olarak 600.000.000 TL Brüt maaşla çalışırken işverenlikçe 04.08.2003 tarihinde işten çıkarıldığını, davacının işten çıkarıldıktan sonra emeklilik işlemlerini başlattığını ve emekli olmaya hak kazandığını, zaman zaman yurt içi seferleri yapması neticesinde süre ile sınırlı olmaksızın fazla çalışması olduğunu, bunun da her ay için 20 saat civarında olduğunu, davacının hafta sonu ve bayram-genel tatillerde çalışmasını sürdürdüğünü, 3 yıllık ücretli iznini kullanmadığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hak etmediğini, iş akdini işe gelmemekle kendisinin feshettiğini, çalıştığı süre zarfında birkaç kez kullandığı tır aracı ile kaza geçirdiğini ve müvekkili şirketi büyük zarara uğrattığını, bu zararın giderimi gündeme geldiğinde işe gelmediğini, herhangi bir ücret alacağı bulunmadığını, ücretli izinlerini kullandığını, harcırah aldığı için fazla mesai talebinde bulunamayacağını savunarak davanın reddine, davacının trafik kazası ile şirketi zarara soktuğunu, aracın tamir süresinde çalışamadığını ve sefer yapamadığını ileri sürerek FİH saklı kalmak üzere 1.000.000.000 TL zararın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, asıl dava bakımından davanın kısmen kabulü ile, kıdem, ihbar tazminatı, izin, ücret, fazla mesai, genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, karşı dava yönünden davanın kısmen kabulü ile aracın tamir nedeniyle kullanılamamasından dolayı zarar nedeniyle oluşan miktarların tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacı - karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Karar davacı karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacı - karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karşı dava ve ıslah dilekçesinde açıkça kaza tarihinden itibaren faiz talep edilmemiş olup, faizin karşı dava ve ıslah tarihinden itibaren hüküm altına alınması gerekirken, hatalı şekilde kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesi bozma nedeni ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.F) Sonuç:Hüküm fıkrasının karşı dava yönünden olan 2 numaralı bendinde bulunan;

“2-KARŞI DAVA YÖNÜNDEN;

Davanın KISMEN KABULÜ İLE; Aracın tamir nedeni ile kullanılamamaktan dolayı zarar nedeni ile Oluşan 1.800.-TL'nin 7.11.2000, 1.500.- TL'sinin 5.11.2002,

2.475.- TL'sinin 10.6.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacı tarafa verilmesine,

Fazlaya ilişkin talebin reddine,” cümleleri tamamen çıkartılarak yerlerine;

“2-KARŞI DAVA YÖNÜNDEN;

Davanın KISMEN KABULÜ İLE; Aracın tamir nedeni ile kullanılamamaktan dolayı zarar nedeni ile oluşan 1.800 TL + 1.500 TL + 2.475 TL olmak üzere toplam 5.775 TL’nin karşı dava ile talep edilen 1.000 TL’sinin karşı dava tarihi olan 26.08.2004, arta kalan kısmının ise ıslah tarihi olan 03.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacı tarafa verilmesine, Fazlaya ilişkin talebin reddine,” cümleleri yazılmak suretiyle hükmün açıklanan şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20593, Karar No: 2012/5923, Tarih: 01.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/20593 E.  ,  2012/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40. TL onama harcının mahsubuna bakiye 2.75 Tl'nin temyiz edenden alınmasına, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1783, Karar No: 2016/9962, Tarih: 16.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1783 E.  ,  2016/9962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 15.07.1986 tarihinde hizmet akdine dayalı olarak 1 gün çalıştığının ve sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 05.01.1991 tarihi olduğunun tespitine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı sigorta başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu tarih olan 05.01.1991 tarihi olarak tespitini talep etmiştir.

Mahkemece istemin kabulü ile davacının 18 yaşını doldurduğu 05.01.1991 tarihinin sigorta başlangıcı olarak kabulüne karar verilmiştir.

Bu davada çözümlenmesi gereken hukuki sorun, davacının 05.01.1973 doğumlu olması nedeniyle, işe giriş bildirgesinin verildiği tarih olan 15.7.1986 tarihinde 13 yaşında olduğu da dikkate alındığında; işveren ile arasındaki ilişkinin çıraklık ilişkisinden mi, yoksa üretime yönelik hizmet akdi ilişkisinden mi kaynaklandığı hususu ile fiili çalışma olgusunun ispatı noktasında toplanmaktadır.

Çıraklık Kanunu'na göre kurulan çıraklık okullarında okuyanlar çırak sayılmaktadır. Taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini belirlemede, bir başka ifade ile davacının dava konusu dönemde çırak olup olmadığına karar verirken çıraklık sözleşmesi hükümlerine göre değil, çalışma ilişkisine bakarak bir sonuca varmalıdır. Gerçekten Çıraklık Sözleşmesinde akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma değil, bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyor ise bu durumda, çıraklık ilişkisinden söz edilemez. Zira burada gerçekleşen; işçinin emeğiyle işyeri ve işverene katkıda bulunmasıdır ki bu da ancak bir hizmet ilişkisi ile söz konusu olur. Kişi Kurumca çırak olarak bildirilmiş ise, çırak olmadığını ispat külfeti kişiye düşer. Taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliği tespit edilirken, işyerinde çırak olarak çalışmakta olan kişinin, 19 yaşından gün almaya başladığı tarihten itibaren çalışmasına çırak olarak mı yoksa diğer kadrolu işçiler gibi üretime yönelik mi devam ettiğinin tespiti yönünden de “çalışma ilişkisine ve biçimine” bakmak gerekmektedir.

506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunlara destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Öte yandan 506 sayılı Yasanın 60/G maddesinde 18 yaşından önce malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresinin 18 yaşını doldurdukları tarihte başlayacağı, bu tarihten önceki süreler için ödenen malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin prim ödeme gün sayısı hesabına ekleneceği bildirilmiştir. Aynı Yasa'nın Geçici 54. maddesi "01.04.1981 tarihinden önce malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 506 sayılı Yasanın 60/G maddesi hükmü uygulanmaz" hükmü amirdir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, işyerinin kaporta mahiyetinde olduğu, davalı işyeri tarafından davacı adına 15.07.1986 tarihli işe giriş bildirgesi verildiği, ancak hizmet bildiriminde bulunulmadığı, davacının sigorta sicil numarasının o yılın seri numarasına ait olduğu, nizalı döneme ilişkin bir kısım bordroların dosyaya getirdiği, davacı tanıklarının beyanlarının alındığı, bir bordro tanığının davacının çalışmasını doğruladığı halde bir bordro tanığının davacının çırak olduğunu belirttiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dönem bordrolarında ismi geçen bordro tanıklarının beyanları alınarak, beyanları arasındaki çelişki giderilerek, davacının bu tarihte üretime yönelik çalışıp çalışmadığı araştırılmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp, dönem bordrolarında ismi bulunan bordro tanıkları dinlenerek çalışmanın niteliği, alınan ücret hususları ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak; beyanlar arasındaki çelişkiyi gidermek ve davacı işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyeceğinden davacının çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabi olduğunu kabul etmek ve 506 sayılı Yasanın 60/G maddesi uygulayarak hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır..

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3890, Karar No: 2023/3698, Tarih: 07.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3890 E.  ,  2023/3698 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/341 E., 2021/611 K.

DAVA TARİHİ : 06.06.2013

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki eser sözleşmesine dayalı noksan ve kusurların nam ve hesabına yaptırılmasına izin verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 07.11.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davalılar ... vd. vekili Avukat ... geldi.Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı yükleniciler ile bir kısım kat malikleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, bir kısım kat malikleri ile de tüketici satış sözleşmeleri yapıldığını, 2011 yılı içerisinde kat maliklerince binaya taşınıldığını ve tapularının kat irtifakı olarak devredildiğini, ancak davalılar tarafından ortak kullanım alanlarında yapılacağı taahhüt edilen bir kısım işlerin eksik bırakıldığını, davalılar tarafından bu eksikliklerin giderilmemesi üzerine kat malikleri tarafından Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde yaptırılan tespitte bu eksikliklerin toplam bedelinin 84.419,01 TL olarak belirlendiğini ileri sürerek bu eksikliklerin davalılar adına kayıtlı 28 no.lu bağımsız bölümün davacı tarafından satışı suretiyle giderilmesi amacıyla davacıya yetki verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı yükleniciler vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kusurlu olduğunu ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİNİN İLK KARARI

II. CEVAP

Davalı yükleniciler vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kusurlu olduğunu ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİNİN İLK KARARI

İlk Derece Mahkemesi 2013/249 Esas, 2015/423 Karar ve 20.10.2015 tarihli kararıyla özetle; davanın kabulü ile, Sivas ili, Merkez, Çayyurt Mahallesinde kain 3290 Ada 11 Parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapıya ilişkin olarak davalılarca yüklenilen iş ve işlemlerden bilirkişi kurulunun 02/07/2015 tarihli ek raporunda belirtilen noksan ve kusurlu işler bedeli olan 32.545,55 TL ile binanın yapı kullanma izninin alınması için ilgili yer ve kurumlara yapılması gereken 10.890,00 TL'nin davalılar nam ve hesabına olmak üzere davalılardan ... adına tapuda kayıtlı olan Sivas ili Merkez Çayyurt Mahallesinde kain 3990 Ada 11 Parsel sayılı kat irtifakı tesisli taşınmazdaki 8+Çatı-B blok 28 no.lu 300.000,00 TL bedelli bağımsız bölümün satışından elde edilecek tutardan kullanılmak üzere davacılara yetki ve izin verilmesine, satıştan artan tutarın adı geçen taşınmaz kayıt malikine iadesine karar verilmiştir.

IV. BİRİNCİ BOZMA KARARI

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

2.Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 2016/453 Esas, 2018/4165 Karar ve 12.09.2018 tarihli kararı ile özetle; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amacın, arsasını değerlendirmek olduğu, bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu, bu tür sözleşmelerde işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak, araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerektiği, bu durumda davaya bakmakla görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gözetilerek, tüketici mahkemesince, HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddesi hükümleri uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

V. İLK DERECE MAHKEMESİNİN İKİNCİ KARARI

V. İLK DERECE MAHKEMESİNİN İKİNCİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2018/621 Esas, 2019/50 Karar ve 29.01.2019 tarihli kararı ile özetle; davanın kabulü ile, Sivas ili Merkez Çayyurt Mahallesinde kain 3290 Ada 11 Parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapıya ilişkin olarak davalılarca yüklenilen iş ve işlemlerden bilirkişi kurulunun 02/07/2015 tarihli ek raporunda belirtilen noksan ve kusurlu işler bedeli olan 32.545,55 TL ile binanın yapı kullanma izninin alınması için ilgili yer ve kurumlara yapılması gereken 10.890,00 TL'nin davalılar nam ve hesabına olmak üzere davalılardan ... adına tapuda kayıtlı olan Sivas ili Merkez Çayyurt Mahallesinde kain 3990 Ada 11 Parsel sayılı kat irtifakı tesisli taşınmazdaki 8+Çatı-B blok 28 no.lu 300.000,00 TL bedelli bağımsız bölümün satışından elde edilecek tutardan kullanılmak üzere davacılara yetki ve izin verilmesine, satıştan artan tutarın adı geçen taşınmaz kayıt malikine iadesine karar verilmiştir.

VI. İKİNCİ BOZMA KARARI

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 2019/3574 Esas, 2020/1952 Karar ve 30.06.2020 günlü kararı ile özetle; arsa sahibi ile yüklenici arasında yapılmış bulunan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde; davacı Tanrıverdi Apartmanı A ve B Blok Yönetim Kurulu Başkanlığı adına yönetim kurulu başkanının nama ifa talep edip edemeyeceği hususunun davanın esasını oluşturduğu, nama ifa; eseri yüklenicinin nam ve hesabına, iş sahibinin bizzat tamamlaması veya başka bir yükleniciye tamamlattırması demek olduğu, yüklenicinin eseri tamamlama olasılığı zayıf ve eserde tamamlanabilecek durumda ise, sözleşmenin tarafı olan iş sahibinin, TBK 113, (BK 97) maddesi uyarınca nama ifaya izin isteyebileceği, yasal olarak nama ifaya izin isteme hakkı, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan arsa sahiplerine ait olup, apartman yönetimi sözleşmenin tarafı olmadığından, davacının TBK 113, BK 97 maddelerinden yararlanarak, böyle bir davayı açmaya aktif husumet ehliyeti bulunmadığı, husumet ehliyeti ile ilgili itiraz zamanı yasayla tayin ve tahdit edilmiş bir ilk itiraz veya mahkemece nazara alınması davalı tarafından ileri sürülmesine bağlı bir def'i niteliğinde de olmayıp, yargılamanın her aşamasında ileri sürülmesi ve mahkemece de resen nazara alınması zorunlu olduğundan mahkemece aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

VII. İLK DERECE MAHKEMESİNİN SON KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2021/341 Esas, 2021/611Karar ve 05.11.2021 tarihli kararı ile özetle; bozma ilamına uyularak davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

VIII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VII. İLK DERECE MAHKEMESİNİN SON KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2021/341 Esas, 2021/611Karar ve 05.11.2021 tarihli kararı ile özetle; bozma ilamına uyularak davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

VIII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; apartman yönetimin taraf sıfatı bulunduğu gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı noksan ve kusurlu işlerin nam ve hesaba yaptırılmasına izin verilmesi, masrafların da davalıya ait bağımsız bölümün satışından karşılanması hususunda yetki verilmesi istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 Sayılı TBK’nın 113 üncü maddesi, Yargıtay /2/1959 tarih ve 1959/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 437 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

IX. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın

ONANMASINA,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan

davalılara verilmesine,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

07.11.2023 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava konusu uyuşmazlık arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı noksan ve kusurlu işlerin nam ve hesaba yaptırılmasına izin verilmesi, masrafların da davalıya ait bağımsız bölümün satışından karşılanması hususunda yetki verilmesine ilişkindir.

Kapatılan Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 30.06.2020 tarih 2019/3574 E., 2020/1952 K. sayılı bozma ilamında özetle; davacı Tanrıverdi Apartman Yönetim Kurulu Başkanlığının nama ifa talep edemeyeceği, aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle İlk Derece Mahkemesi bozma kararına uymak sureti ile davanın reddine karar vermiş olduğundan usulü kazanılmış hak bulunup bulunulmadığı konusunda değerlendirme yapmak gerekecektir.