muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3835, Karar No: 2024/6634, Tarih: 16.10.2024

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Dosya kapsamından maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden;

Yasal süresinden sonra ileri sürülen temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden;

Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle katılanlar vekilinin haksız tahrik yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2023/2536 Esas, 2024/200 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 bendi uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1917, Karar No: 2015/1952, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1917 E.  ,  2015/1952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/1355, Karar No: 2013/17843, Tarih: 08.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1355 E.  ,  2013/17843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Cihanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.03.2010 tarih ve 2008/120-2010/200 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.10.2013 günde başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davacılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirket ortakları olup, şirketin... ve yakınlarının %50’den fazla hisseye sahip olmaları nedeniyle onlar tarafından yönetilip, istenilen kararların alındığını, 17.04.2004 tarihinde yapılan şirket genel kurulunda, şirketin mali durumu gerektirmediği halde ve azınlık pay sahibi ve tüm ortaklara hiçbir külfet yüklenmeden iç kaynaklardan karşılanması imkanı varken dış kaynaklardan karşılanmak üzere sermayenin 50 milyar liradan beş trilyon elli milyar TL’ye çıkarılmasına karar verildiğini, amacın küçük ortakları şirketten tasfiye etmek olduğunu, anılan genel kurulda sermaye artışına gerekçe olarak şirketin 08.09.2004 tarihinde bankalara ödenecek (3.500.000) USD kredi borcunun gösterildiğini, oysa söz konusu kredinin ne için alındığının dahi belli olmadığını, şirketin kötü yönetildiğini belirterek, daval...r A.Ş.’nin 17.04.2004 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında şirket sermayesinin artırılmasına dair alınan genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirket yönetim kurulunun şirketin içinde bulunduğu mali durumu göz önünde bulundurarak şirketin borçlarından kurtulması, yeterli bir işletme sermayesine kavuşması ve ileriye yönelik yatırım ve reklam kampanyalarını düşünerek ve iyi niyetle şirket yararına şirketin sermayesini artırma kararı aldığını, şirketinde olağanüstü genel kurul için SPK ve Ticaret Bakanlığından gerekli izinleri olarak yasalara uygun şekilde yapıldığını, şirketin yaptığı yatırımlar nedeniyle krediye ihtiyaç duyup, bankalardan gerekli krediyi sağladıklarını, cirosu 10 trilyon olan şirketin 50 milyar TL sermayesi ile çalışma şartlarına uyum sağlayamayacağını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirketin cirosunun 10 Trilyona ulaştığı, tüm hesap cetvellerinde görüldüğü üzere yüksek miktarda işletme sermayesine ihtiyaç duyduğu, bu sermaye ihtiyacının iç kaynaklardan sağlanması halinde şirket aktifinde bir değişikliğin olmayacağı, duran varlıklarının satılmasının imkansız bulunduğu, likiditede bir artışın olmayacağı, dış kaynaklı sermayenin üstün tutulması gerektiği, şirket mal varlığının satılması halinde şirketin ve davacı paylarının küçüleceği, böyle bir durumda davacıların da zarar göreceği, 1500 ortaklı davalı şirketin %38 payını elinde bulunduran davacıların sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararının iptalini isteminde maddi ve hukuki bir yararların olmadığı, küçük pay sahiplerinin pasifize edilmesi gibi bir amacın varlığına dair kanıt bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1062, Karar No: 2014/6247, Tarih: 12.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1062 E.  ,  2014/6247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62, 53/1-2-3, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan vekili ve katılma talebi reddedilen Sağlık Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A.) Katılma talebi reddedilen Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suçtan doğrudan zarar görmediğinden bahisle katılma talebinin reddinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan sıfatı bulunmayan kurumun temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince, isteme uygun olarak REDDİNE,

B.) Sanık müdafinin ve katılan vekilinin, mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura, eksik incelemeye; katılan vekilinin, sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmasının ve hapis cezasının ertelenmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmolunması,

2- Sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen ve cezası ertelenen sanık hakkında; denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine, denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağına karar verilirken uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 1. bendinin 8. paragrafının başına “TCK'nın 51/6. maddesi gereğince” ibaresinin, 1. bendin 9. paragrafının başına “TCK'nın 51/7. maddesi gereğince” ibaresinin ve aynı bendin 10. paragrafının başına “TCK'nın 51/8. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/750, Karar No: 2023/1043, Tarih: 01.11.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/750 E.  ,  2023/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1444 E., 2021/2006 K.

KARAR : Davanın kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 20.04.2021 tarihli ve

2019/4046 Esas, 2021/2411 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)) 353/1-a-(6) maddesi gereğince kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın gerekçede belirtilen eksikliklerin yerine getirilmesi için kararı veren Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı ... vekili maddi hata düzeltim talebinde bulunmuş ise de verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddine dair ek karar verilmiş; davalı ... vekili tarafından ek karar temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince bu kez kesin olan karara ilişkin temyiz başvurusunun reddine dair ek karar verilmiş; davalı vekili tarafından ikinci ek kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılmak suretiyle karar bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı ... arasında imzalanan inanç sözleşmesi ile davalı tarafından verilen 43.000,00 TL ödünç para karşılığında müvekkiline ait taşınmaz hissesinin ödünç paranın 07.04.2006 tarihi itibariyle dört eşit taksitle davalıya ödenmesi sonrası geri alınması koşuluyla davalı ...’e devredildiğini, sözleşmeye istinaden müvekkili tarafından kısmi ödeme yapıldığını ancak sözleşmede kararlaştırılmadığı hâlde devir sonrası taşınmazın kira bedellerinin davalı ... tarafından alınmak suretiyle bakiye borcun ödendiğini, bu şekilde ödünç alınan paranın ödenmesi sebebiyle taşınmaz hissesinin müvekkiline devri gerekirken davalı ...'e devredildiğini öğrendiklerini ileri sürerek dava konusu taşınmazdaki hissenin davalı ... adına olan kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline , bunun mümkün olmaması hâlinde taşınmazın güncel rayiç değerinin tespiti ile bu bedelin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, ayrıca davacının bedelini almak suretiyle taşınmazı müvekkiline sattığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; inanç sözleşmesinde imzası bulunmayan müvekkili bakımından sözleşmenin bağlayıcı olmadığını, taşınmazı ailesinin ihtiyacı için emlak şirketi aracılığıyla diğer davalıdan bedeli karşılığında satın aldığını, bedelin bir kısmını banka çeki ile bir kısmını ise elden ödediğini, tapu siciline güvenerek taşınmazı satın alan müvekkilinin iyiniyetli olduğunu, davacının inançlı işlemde edimlerini yerine getirmediği gibi talebinin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A.İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 25.04.2017 tarihli ve 2016/320 Esas, 2017/141 Karar sayılı kararı ile on yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

B. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.10.2017 tarihli ve 2017/996 Esas, 2017/1055 Karar sayılı kararı ile tarafların yaptığı sözleşmede son vade tarihinin 07.07.2006, dava tarihinin ise 30.06.2016 olduğu, davacının iki taksiti ödediğini kalanının ise taşınmazın kira bedelinden karşıladığını bildirdiği, sözleşmede böyle bir hüküm bulunmadığı gibi davalı ...'in de bunu kabul etmediği dikkate alındığında on yıllık zamanaşımı süresinin dava tarihi itibarıyla dolmadığı, dolayısıyla Mahkemece sözleşme konusu borcun ödenip ödenmediğinin tespitine ilişkin taraf delilleri toplanarak borç ödenmemiş ise davacının sözleşmeye göre dava açma hakkı bulunmadığından davanın reddine, ödenmiş ise diğer davalı ... yönünden iyiniyet araştırması yapılarak sonucuna göre tapu iptali tescil veya bedel yönünden bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli ve 2017/529 Esas, 2018/553 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi tarafından belirtilen eksiklikler tamamlanarak inanç sözleşmesine konu taksitlerin kira bedelinden karşılanacağı yönünde sözleşmede hüküm bulunmadığı, davacının da taksitlerin tamamını ödediğine yönelik bir iddiası veya ispatı bulunmadığı görülmekle sözleşmeye konu borcun davacı tarafından ödenmediğinin tespit edildiği, bu durumda dava açma hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.05.2019 tarihli ve 2019/475 Esas, 2019/828 Karar sayılı kararı ile davacı ile davalı ... arasında yapılan 07.03.2006 tarihli inanç sözleşmesinde kararlaştırılan ödeme yükümlülüğünü davacının tam olarak yerine getirmediği, bu durumda açılan tapu iptal tescil davasının hemen reddedilmeyerek davacıya aldığı borç parayı mahkeme veznesine depo etmesi için süre verilmesi, yatırdığı takdirde bir karar verilmesi gerektiği, Yargıtay uygulamasının da bu yönde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, diğer istinaf itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine 6100 sayılı Kanun'un 353/1-a-(6) maddesi gereğince kesin olarak karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... vekilinin maddi hata düzeltim talebinin 27.06.2019 tarihli ek karar ile reddi üzerine, bu ek karara karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuş ise de kesin olan karara ilişkin temyiz başvurusunun reddine dair 16.07.2019 tarihli ve 2019/475 Esas, 2019/828 Karar sayılı ek karar verilmiş; davalı ... vekili bu kez ikinci ek karara karşı süresi içinde temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davalı ... vekilinin yaptığı temyiz başvurusunun reddine ilişkin 16.07.2019 tarihli ek kararın yerinde olup olmadığı, bir başka ifade ile bölge adliye mahkemesi kararının kesin nitelik taşıyıp taşımadığıdır.

6100 sayılı HMK’nin 353/1.a maddesinde; ‘’ (1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa; a) Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir: ‘’ ve 28.07.2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7251 sayılı Yasanın 35. maddesi ile değiştirilen 353/1.a.6 maddesinde; ‘’ Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması. ‘’ düzenlemelerine yer verilmiştir.

Eldeki davada, bölge adliye mahkemesince 28.05.2019 tarihli karar ile; davacı tarafın sözleşmeden kaynaklanan borcunun tamamını ödemediği, kredi olarak alınan borç para ödenmeden TMK’nın 716/1. maddesine göre açılacak tapu iptal ve tescil davasında davanın hemen reddedilmemesi ve bakiye bedeli mahkeme veznesine depo etmesi için davacı tarafa süre verilmesi gerektiğinden bahisle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş olup, gönderme kararının yasal dayanağı HMK’nin 353/1.a.6. maddesi yapılmıştır.

HMK’nin 353/1.a.6. maddesi ile, ilk derece mahkemesince, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması halinde, esasa ilişkin inceleme yapılmadan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir.

Oysa, bölge adliye mahkemesinin ilk kaldırma kararından sonra tarafların dayandığı delillerin toplandığı anlaşılmıştır.

Kaldı ki, bölge adliye mahkemesi tarafından da davacı tarafın 07.03.2006 tarihli sözleşmesinin bir örneğini dosya içerisine sunduğu, dava konusu taşınmaza ilişkin tapu kayıtlarının, resmi senetlerin, vekaletname örneğinin ve ilgili bankadan ödemelere ilişkin kayıtların getirtildiğinin belirlendiği, keşfen çekişmeli taşınmazın değerinin saptandığına yer verildiği, bu delillerin değerlendirildiği, ancak 6098 sayılı TBK’nin 97. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğinden bahisle kaldırma kararı verildiği anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere, HMK’nin 369/1. maddesinde; ‘’ (1) Yargıtay, tarafların ileri sürdükleri temyiz sebepleriyle bağlı olmayıp, kanunun açık hükmüne aykırı gördüğü diğer hususları da inceleyebilir. ‘’ hükmüne yer verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi tarafından tutunulan HMK 353/1.a maddesi gereğince verilen kararın kesin olabilmesi için, altı bent halinde sayılan durumlardan birinin eldeki davada bulunması gerektiği kuşkusuzdur. Yukarıda açıklandığı üzere, eldeki davada HMK’nin 353/1.a.6 maddesinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

O halde, taraflar arasındaki inançlı işlem iddiasının toplanan deliller çerçevesinde değerlendirilmesi, inançlı işlem iddiası sabit görülür ise; 6098 sayılı TBK’nin 97. maddesi uyarınca varsa davacı tarafa borcunu mahkeme veznesine depo etmesi için usulüne uygun önel verilmesi ve davacı tarafın tutumuna göre bir karar verilmesi gerekirken, HMK’nin 353/1.a.6 maddesine aykırı olarak kararın kesin olduğundan bahisle karar verilip, dosya aslının yeniden görerek bir karar vermek üzere ilk derece mahkemesine, suretinin ise temyizen incelenmek üzere Daireye gönderilmesine karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesine gönderilen ve yeni esas üzerinden görülen dosya esasının kapatılarak iş bu dosya arasına gönderilmesinin istenmesi ve yukarıda açıklandığı üzere inceleme ve değerlendirmenin bölge adliye mahkemenizce yapılması gerektiği saptanmıştır...." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesine gönderilen ve yeni esas üzerinden görülen dosya esasının kapatılarak iş bu dosya arasına gönderilmesinin istenmesi ve yukarıda açıklandığı üzere inceleme ve değerlendirmenin bölge adliye mahkemenizce yapılması gerektiği saptanmıştır...." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin ilk hâli ile 7035 ve 7251 sayılı Kanunlar ile yapılan değişiklikler sonucu yapılan düzenlemelerde maddenin (a) bendinde altı bent olarak sayılan hâllere ilişkin istinaf mahkemelerince verilen kararların kesin olduğunun açık olduğu, ayrıca 7251 sayılı Kanun ile 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesine eklenen (g) bendine göre de 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağının açıkça hüküm altına alındığı, 6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesine göre bir kararın temyize tabi bir karar olabilmesi için nihai bir karar olması gerektiği, oysa 6100 sayılı Kanun'un 353/1-a maddesi kapsamında verilen istinaf kararlarının nihai kararlardan olmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

C.Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Ek Karar

1. Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 28.02.2022 tarihli ek kararı ile; kararın kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

VI. EK KARARIN TEMYİZİ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Ek karara karşı süresi içinde davalı ... vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, İlk Derece Mahkemesince tüm deliller toplandığından 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinde belirtilen geri gönderme sebeplerinin bulunmadığını, maddedeki düzenleme tahdidi olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Uyuşmazlık

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a-(6) maddesi gereğince kesin nitelikte olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre somut olayda eksikliklerin İlk Derece Mahkemesince mi yoksa Bölge Adliye Mahkemesince mi giderilmesi gerektiği noktasında toplanmaktadır.

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 352 nci maddesinin birinci fıkrası, 353 üncü maddesi ve 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi.

2. Değerlendirme

1. Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar bulunmaktadır.