muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1028, Karar No: 2017/1947, Tarih: 28.03.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/1028 E.  ,  2017/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın bozulmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... ve Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içinde, Yargıtay ilamının davanın taraflarından Hazine’ye tebliğine ilişkin belge bulunmakta ise de, tebligat belgesinin incelenmesinde, tebligatın davalı Hazine vekili olarak Av. ... adına çıkartıldığı ve ... isimli kişi tarafından tebellüğ edildiği anlaşılmakta ise kararı tebellüğ eden ...’in tebliği almaya yetkili olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Hal böyle olunca, evrakı tebellüğ eden ...’in evrakı tebellüğ etmeye yetkili kişi olup olmadığı yöntemince belirlenerek, belgelendirilmek suretiyle tutanağa bağlanarak açıklığa kavuşturulması, adı geçenin yetkili kişi olmadığının anlaşılması halinde ise Yargıtay kararının davalı Hazine’ye 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek karar düzeltme süresinin beklenmesi; karar düzeltme süresi geçtikten sonra, inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15823, Karar No: 2017/3352, Tarih: 22.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/15823 E.  ,  2017/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

26/09/2012 tarihinde verilen ceza verilmesine yer olmadığına kararı hüküm niteliğinde olup yargılamanın sona erdiği, bu tarihten sonra hakimin dosyayı tekrar ele alarak yargılama yapmasının mümkün olmadığı, bu itibarla 26/09/2012 tarihinden sonra yapılan işlem ve verilen karar hukuken geçersiz olup 26/09/2012 tarihli karar taraflara tebliğ edilerek temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenerek dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere iadenin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 22/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22135, Karar No: 2014/16477, Tarih: 02.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22135 E.  ,  2014/16477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5098, Karar No: 2014/2784, Tarih: 18.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/5098 E.  ,  2014/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2011/243-2012/677

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek davalıdan kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai alacağının tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı, haftalık çalışma çizelgesinde günlük çalışma saatinin 9 saat olarak gösterildiğini, haftanın en az bir günü ise 18 saat gösterildiğini ancak çoğu zaman 12-24 saat çalıştırıldığını ileri sürmüş, davalı ise şartname gereğince davacıya çalışsa da, çalışmasa da her ay 22 saat çalışma karşılığı fazla mesai ücreti ödendiğini savunmuştur.

Dosya içerisinde bulunan idari şartnamede fazla mesai başlığı altında “Vip Garson 2 8 kişi toplam 2.112 saat” şeklinde bir düzenleme bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi ana raporunda, teknik şartnamede davacının yıllık 2.112 saat fazla mesai yapacağının belirtildiğini, buna göre haftalık 40,62 saat fazla mesai yaptığını hesaplamış, davalı vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde, bilirkişinin fazla mesai saat hesabının hatalı olduğunu, şartnamelere göre “VİP Garson 2” personel (8) sayısının 2.112 saate bölünmesi ile bir işçinin aylık 22 saat haftalık ise 5,5 saat fazla mesai yapacağını ileri sürmüş, bilirkişi ek raporunda, davalının itirazının haksız olduğunu belirterek aksi görüşe binaen ayrıca haftada 5,5 saat fazla mesai yapıldığının kabulü ile hesaplama yapmıştır. Davalı vekili bu kez banka ödeme kayıtlarını sunmak suretiyle bilirkişi raporuna itiraz etmiş, bilirkişi ek raporunda davacıya ödenen fazla mesai alacaklarını hesaptan mahsup etmek suretiyle 40,62 saat ve 5,5 saat üzerinden alternatifli hesaplama yapmış, mahkemece 40,62 saat üzerinden yapılan hesaplama doğrultusunda alacak hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, davacıya teknik ve idari şartnameler ve davalı şirketin fazla mesaiye ilişkin beyanı dikkate alındığında, haftalık 5,5 saat (aylık 22 saat) üzerinden fazla mesai ücretinin ödenmesi ve buna göre yapılan hesaplamanın hüküm altına alınması gerekirken, idari şartnamedeki fazla çalışmaya ilişkin düzenleme dikkate alınmaksızın, davacının haftada 40,62 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile bu miktar üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilerek fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8633, Karar No: 2014/12197, Tarih: 24.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/8633 E.  ,  2014/12197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2012

NUMARASI : 2010/27-2012/390

Davacı M.. H.. vekili Avukat M.. A.. tarafından, davalılar N.. G.. vdl. aleyhine 12/01/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan M.. Ç.. ve diğer davalıların murisi M.. A..'ın ortak taş ocağı işleterek hazine arazisinden kaçak malzeme aldıklarını, daha önce aynı sebeple Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde, aynı davalılara karşı açtıkları 2011/292 Esas 2011/1075 Karar sayılı dosyada bilirkişilerce hazine zararının 29.193,00 TL olduğunun belirlendiğini, anılan davada taleple bağlı kalınarak bir kısım zararlarının hüküm altına alındığını belirterek karşılanmayan zararlarının tazminini talep etmiştir.

Davalılardan, M.. Ç.. sunduğu cevap dilekçesiyle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, eldeki ek dava ile daha önce Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından 2011/292 Esas 2011/1075 sayılı kararla kısmen karşılanan hazine zararının, karşılanmayan kısmının talep edildiği anlaşılmaktadır. Anılan davada, verilen ilk kararla davalılar M.. A.. ve M.. Ç..'a karşı açılan davanın kabulüne, tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmiştir. Karar davalılardan M.. Ç.. tarafından temyiz edilmiş, kararı davalılardan M.. A.. temyiz etmediğinden onun hakkında verilen hüküm kesinleşmiş, temyiz eden M.. Ç.. hakkında verilen karar ise bozulmuş, bozmadan sonra M.. Ç..'a karşı açılan davanın yargılanmasına devam edilmiş ve bu davalıya karşı açılan dava ispat edilemediğinden reddine hükmedilmiş, temyiz aşamasından geçerek kesinleşmiştir.

Kesinleşen Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/292 Esas 2011/1075 Karar sayılı dosya içerisinde bulunan tutanaklar ve tanık anlatımlarından, bir kısım davalıların murisi M..A..'ın dava konusu taş ocağının işletmecisi olduğu ve hazine arazisinden malzeme almak suretiyle zarara sebebiyet verdiği anlaşıldığına göre, karşılanmayan zararın kapsamı belirlenerek talep doğrultusunda M.. A.. mirasçıları aleyhine hüküm altına alınması gerekirken, davanın M.. A.. mirasçıları yönünden de reddine karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine 24/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7315, Karar No: 2010/13770, Tarih: 15.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/7315 E.  ,  2010/13770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı-davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 2.000,00 TL hor kullanma tazminatı, 6.000,00 TL iki aylık onarım süresi kirası, 92,33 TL elektrik bedeli, 1.000,00 TL tahliyeden sonra kiralananın korunması için gereken bekçi ücreti, 375,00 TL temizlikçi ücreti, 155,00 TL temizlik malzeme bedeli,365,00 TL telefon gideri ve telefonunun kapatılmasından kaynaklanan sarsılan ticari itibarı nedeniyle 1.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 10.987,33 TL'nin tahsiline ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile bilirkişi raporuna göre 1.500,00 TL hasar bedeli, 90,26 TL elektrik bedeli ve 365,00 TL telefon bedeli ile 1.000,00TL bekçi ücreti, 375,00 TL temizlikçi ücreti, 155,00 TL temizlik malzeme bedeli olmak üzere toplam 3.485,26 TL'nin tahsiline, yoksun kalınan kira alacağı ve manevi tazminat sübut bulmadığından reddine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ve davacı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin onarım süresi boyunca yoksun kalınan kira parası, davalı vekilinin hor kullanma tazminatı,bekçi ücreti ve elektrik bedeline ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, kiralananda kiracı olan davalının 13.02.2007 tarihinde yetksi olmadığı halde müvekkilinin oğluna teslim ederek kiralananı tahliye ettiğini, ancak kiralananın hasarlı bırakıldığını, elektrik ve telefon parasının ödenmediğini, kiralananın korunması için tahliyeden sonra bekçi tutmak zorunda kaldığını, temizletilmesi için masraf yaptığını, iki ay bakım ve onarım süresince kira parasından yoksun kaldığını, telefon parasının ödenmemesi nedeniyle telefonunun görüşmelere kapatıldığını, bu nedenle manevi zarara uğradığını ileri sürerek toplam 10.987,33 TL'nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, 20.04.2007 tarihinde davalı ile yazılı mutabakata vardıklarını, buna göre davalının 1.500,00 TL talep ettiğini, talep edilen bedelin telefon parası ile birlikte davacının banka hesabına havale edildiğini, diğer taleplerin dayanaksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.04.2006 başlangıç ve 15.03.2007 bitiş tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin genel şartlarında kiralananın personel lojmanı olarak kullanılacağı, elektrik ve su bedellerinin kiracıya ait olacağı, demirbaşların normal kullanım dışındaki arızalarının kiracı tarafından giderileceği kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar.Davalı, kiralananı13.02.2007 tarihinde tahliye etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan mali müşavir ve hukukçu bilirkişiden oluşan 30.10.2009 tarihli bilirkişi raporunda eksik ve arızalı eşyaların tespiti ile hasarın hangi sürede giderileceği hususlarının branşları dışında olduğu belirtilerek telefon ve elektrik bedelleri ile 1.500,00 TL hasar bedelinin toplam 1.955,26 TL olduğu belirtilmiştir. Anılan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Öte yandan,davacı elektrik bedelinin ödendiğine ilişkin makbuz ibraz edememiş olup bu bedelin rucuan tazmini için öncelikle davacı tarafından ödenmesi gerekir. Dosya içinde böyle bir belgeye rastlanmamıştır. Ayrıca,kiralananın tahliye edilmesi ile birlikte kira sözleşmesi feshedilmiş olup davalının bu tarihten sonra kiralananın bekçi tarafından korunması için gerekli giderlerden sorumlu tutulması mümkün değildir. Diğer taraftan, kiralananın hor kullanılması sonucu oluşan hasardan ve onarım süresi boyunca yoksun kalınan kira bedelinden davalı kiracı sorumludur. Bu durumda mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar gereğince kiralananda oluşan hor kullanımdan kaynaklanan hasar bedeli ile hasarın ne kadar sürede giderilebileceğinin uzman bilirkişi aracılığıyla tespiti ile oluşan sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda ( 1 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle 365,00 TL telefon bedeli ile 375,00 TL temizlikçi ücreti, 155,00 TL temizlik malzeme bedeline ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle onarım süresi kira parası, hor kullanma tazminatı,bekçi ücreti ve elektrik bedeline ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine 15.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13643, Karar No: 2006/17129, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13643 E.  ,  2006/17129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 24.06.2005 tarihli dava dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 8364 ada 11 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında yapılan ve kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli parselin geldisi olan 25768 m2 yüzölçümlü ... Köyü 325 sayılı parsel ... Belediyesi adına 16.07.1985 tarihinde ihdasen tescil edildikten sonra 01.04.1997 tarihinde ... Belediyesine devredilmiş, 8364 ada 11 parsel sayılı 235 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 01.04.1997 tarihinde ... Belediyesi adına tapu ve tescil edildikten sonra 150/235 pay 15.12.1997 tarihinde tahsis, 85/235 pay da 21.08.1998 tarihinde satış sonucu ... adına tescil edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması (bu uygulama idare mahkemesince iptal edilmiştir.), 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan ... tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca

-2-

2006/13643- 17129

Davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan ... tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca

-2-

2006/13643- 17129

oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı, sonucu ortaya çıkar.

2) 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...”şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa ... sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Görüldüğü gibi yönetmelikte, makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasaya aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "... cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan ... Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların ... florası olduğu açıklandıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle %10 nisbetine kadar KORU ve %25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi ... sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece " ... cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "%10 nisbetinde KORU ve %25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da ... sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu

-3-

2006/13643- 17129

maddesi ile ... sayılmış ve ... kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.