muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15973, Karar No: 2014/831, Tarih: 23.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/15973 E.  ,  2014/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 9. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/394-2013/347

Taraflar arasında görülen yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, tarafların Fatih 2. Aile Mahkemesi'nin 2005/172 Esas 2006/641 Karar sayılı 10/10/2006 tarihli kararı ile boşandıkları, davalıya 300 TL yoksulluk nafakasına karar verildiğini, davacının ilerleyen süreçte emekli olduğunu gelirinde ciddi bir azalmanın meydana geldiğini, tarafların evli oldukları süre içinde davalının isteğe bağlı sigorta primlerinin davacı tarafından yatırıldığını, davalının emekli olduğunu aylık 700 TL emekli maaşının bulunduğunu sigortasının olduğunu, beyanla Fatih 2. Aile Mahkemesi'nin 2005/172 Esas 2006/641 Karar sayılı kararı ile davalıya hükmedilen 300 TL yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili 05/06/2012 havale tarihli dilekçesi ile davanın haksız ve yerinde olmadığını müvekkilinin aldığı emekli maaşının kendisinin ve evin ihtiyaçlarını karşılamaya yetmediğini, davacının hem davalının hemde müşterek çocuğun nafakalarını ödemediğini, nafaka alanın emekli maaşı almasının kişiyi yoksulluktan kurtarmayacağını, bu nedenlerle açılmış olan davanın reddine karar verilmesini istediklerini beyan etmiştir.

Mahkemece, davalının yoksulluktan kurtulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 176/4.maddesine göre; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir".

Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında "asgari ücretle çalışılmakta bulunulması" yoksulluk nafakası bağlanmasını veya yoksulluk nafakasının ortadan kaldırılmasını gerektiren bir durum olarak kabul edilmemiştir.

Ancak, yoksulluk nafakasının kaldırılması talebi, azaltılması talebini de içermekte olup, bu durum nafakanın miktarını tayinde ve indirilmesinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Dosya kapsamına göre, davacının boşandıktan sonra emekli olduğu, 2.650 TL emekli maaşının bulunduğu, oturduğu evin kendisine ait olduğu, kira vermediği, bakmakla yükümlü iki çoçuğunun bulunduğu, kızının özel üniversitede okuduğu, yıllık masrafının 15.000 TL civarında olduğu, davalıyla birlikte ikamet eden oğluna aylık 200 TL yardım nafakası ödediği, davalının ise boşandıktan sonra emekli olduğu ve 885 TL emekli maaşı aldığı, babasından kalma bir evde oturduğu, aylık abisine 200 TL kira ödediği anlaşılmıştır.

O halde; çoğun için de az da vardır kuralı gereğince nafakanın kaldırılması isteminin azaltılması istemini de kapsadığı gözetilerek, davalının emekli olması yoksulluğu ortadan kalkmasa bile mali durumunun olumlu yönde değiştiği dikkate alınarak nafakada hakkaniyete uygun bir oranda indirim yapılması gerekirken, davanın tümden reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16896, Karar No: 2015/29576, Tarih: 22.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/16896 E.  ,  2015/29576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hükme bağlanmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, yetki itirazında bulunmakla birlikte davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, yetkili mahkeme konusunda uyuşmazlık sözkonusudur.

Hükmü temyiz eden davalı taraf şirket merkezinin Bahçe Kapı Mahallesi 2457 Cd No-4 Şaşmaz / Etimesgut olduğunu; davanın yetkili mahkemede açılmadığını davanın Sincan iş mahkemelerinde görülmesi gerektiğini belirterek yetkisizlik itirazında bulunmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, usul kanunu yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani iş yeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Kanun'da yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanun'un 5. maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

854 sayılı Deniz İş Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca, adı geçen Kanun kapsamına giren gemi adamlariyle bunların işveren veya işveren vekilleri arasında bu Kanundan veya iş sözleşmesinden doğan davalar hakkında da, 5521 sayılı Kanun hükümleri uygulanır. İş sözleşmesinde ayrıca bir hüküm yoksa dava, geminin bağlama limanında iş davalarını bakmaya yetkili mahkemede görülür”.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı şirket adresinin ve beton fabrikasının gerek ticaret sicil kaydı gerek dosya kapsamındaki tüm belgelerden Ankara Batı İş Mahkemesi yetki alanı içerisinde olduğu anlaşılmakla; mahkemece yetkisizlik karar verilmesi gerekirken davalı tarafın bu yöndeki itirazı dikkate alınmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2015 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/552, Karar No: 2025/3460, Tarih: 07.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/552 E.  ,  2025/3460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/11 E., 2022/511 K.

SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Yargıtay 8. Ceza Dairesince verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın 19.04.2014 tarihinde İş Bankasına ait olan Zeytinburnu .... caddesindeki ... şubesi ATM cihazına kart kopyalama cihazı yerleştirip işlem yapan kişilere ait kart bilgilerini kopyalamaya çalıştığı, ATM cihazının uyarı vermesi üzerine kart kopyalama işlemi yapılmadan, sanığın yakalanmasına konu olayda;

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun mağduru kural olarak kart bilgilerinin sahibi olan banka müşterileri olup, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi Türkiye İş Bankasının verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu açısından davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı ve suç tarihinde ATM cihazında işlem yapmaması ve kart bilgileri kopyalanmaya çalışılmaması nedeniyle suçtan zarar görmediği anlaşılan ...'nün hatalı olarak davaya katılmasına karar verilmesinin sanık hakkındaki hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceğinden şikâyetçi Türkiye İş Bankası vekilinin ve şikayetçi ... vekilinin temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14140, Karar No: 2010/10337, Tarih: 15.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/14140 E.  ,  2010/10337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.10.2008 tarih ve 2008/8 - 2008/434 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı gerçek kişiler ile birlikte ortağı bulunduğu davalı şirketin 31.10.2003 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında alınan kararların yok hükmünde olduğunu, zira o tarihte sağ olan babaları ... - ...'ın müvekkili ...'dan vekaletname almadığı halde kendisini ...'ın vekili gibi göstererek TTK'nun 370.maddesi uyarınca çağrısız genel kurul toplantısı yapıp bu toplantıda sermaye arttırımına gidildiğini ve ...'ın vekili olmadığı halde ...'ın ... haklarından feragat ettiğini bildirdiğini, amacının da önceden mirastan ıskat ettiği ...'ın alt soyundan da mal kaçırarak (mirastan ıskat halinde miras alt soya geçeğinden) mirasın tamamını ve şirket hisselerinin büyük bölümünü davalı kızı Nesrin'e bırakmak olduğunu ileri sürerek, 31.10.2003 tarihli genel kurulda alınan tüm kararların yoklukla malul bulunduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı ...'in dava konusu genel kurul tolantısına bizzat katıldığı halde kararlara muhalif kalmadığını ve dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını 31.10.2003 tarihli olağan genel kurul toplantısının TTK.hükümlerine uygun şekilde gerekli ilanlar yapılmak suretiyle gerçekleştirildiğini, bütün ortaklar hazır olduğundan TTK'nun 370.maddesindeki koşulların da oluştuğunu, ayrıca davacı ... tarafından muris ...'ı vekil kıldığına dair noterde düzenlenmiş 13.04.1987 ve 08.11.1988 tarihli genel vekaletnameler bulunduğu gibi dava konusu genel kurul toplantısında temsil etmes iiçin verdiği vekaletname de bulunduğunu, bu vekaletnamelere dayanılarak rüçhan haklarının kulanılmayacağına ilişkin feragatname imzalandığını, davanın da TTK'nun 381.maddesinde düzenlenen 3 aylık hak düşürücü süresi içinde açılmadığını savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılark, sahte vekaletname ile genel kurul toplantısına katılma iddiasının kararların yok hükmünde sayılmasını değil iptalini gerektiren bir husus olduğu, dolayısıyla davanın da TTK'nun 381.maddesi uyarınca 3 aylık hak düşürücü süresi içinde açılması gerektiği, somut uyuşmazlıkta ise bu sürede açılmadığı, keza toplantı ve karar nisaplarının da bulunduğu, davacı ...'in toplantıda hazır olduğu halde muhalefetini zapta geçirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu genel kurulun TTK 37'nci maddesi ile anasözleşmenin 30'ncu maddesine uygun olarak Ticaret Sicil Gazetesi ile yerel gazetede ilânlar yapılmak ve ortaklara PTT vasıtasıyla davetiye göndermek suretiyle çağrılı yapılması ve toplantı nisabı ile karar nisabının bulunması nedeniyle mutlak butlanla malul olduğunun söylenemeyecek olmasına, çağrı usulsuzluğunun ancak alınan kararların yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olması halinde iptal davası açma hakkı vereceğine, iptal davasının ise TTK'nun 381/1 nci maddesinde gösterilen üç aylık sürede açılması gerekmesine göre davacılardan ...'ın tüm, davacı ...'ın ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Dava, davacının da ortağı bulunduğu davalı şirketin TTK'nun 370 nci maddesine göre çağrısız yapılan genel kuruluna, davacının katılmayıp davacı yerine o tarihte ortak olan Av. ... 'ın sahte vekâletname ile iştirak etmesi nedeniyle genel kurulda alınan tüm kararların batıl olduğunun tesbitine, olmazsa iptaline karar verilmesi istemiyle açılmış olup, mahkemece üç aylık sürede açılmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu 31.10.2003 tarihli genel kurula davacı ... dışında tüm ortaklar katılmış, O. Nuri Yılmaz adına ise vekâletname ibraz eden ortak ... iştirak etmiş olup, davacı ... dosya da bir örneği bulunan tarihsiz, 31.10.2003 tarihli genel kurula kendisini temsilen ...'ı tayin ettiğini gösterir belgedeki imzanın kendisine ait olmadığını iddia etmektedir. (1) nolu bentte de belirtildiği gibi, toplantının çağrılı yapılması ve sermayedeki payı gözönüne alındığında davacı, bu kişiyi temsilci olarak atamamış olsa ve toplantıya katılarak muhalif oy kullansa dahi alınan kararları etkilemeyecek olması nedeniyle alınan kararlarda bir usulsüzlük bulunmamakla birlikte aynı genel kurulda, yapılan sermaye artırımının hemen akabinde davacının temsilcisi sıfatıyla ...'ın artırılan sermaye nedeniyle rüçhan hakkını kullanmayacağına dair dilekçesini Divan Başkanlığı'na vermesi ve bunun neticesinde de ortaklardan davalı ...'ın kullanılmayan rüçhan hakları nedeniyle kendi rüçhan hakkının yanı sıra açığa çıkan paylar içinde sermaye taahhütünde bulunması sonucu esas sermaye artırımı ile somut ve tek yanlı olarak kullanılabilecek hale gelmiş bulunan davacının yeni pay alma hakkı hukuka aykırı olarak ihlal edilmiş olacaktır. Yeni pay alma hakkını ihlal eden eylem ve kararlara karşı açılması gereken davanın, TTK'nun 381/1 nci maddesine göre üç aylık süreyle sınırlandırılması ve bu madde de belirtilen dava açma koşullarına tabi tutulması mümkün değildir.

Bu durumda, herne kadar dosya içinde bulunan ve Komiserler Yönetmeliği'ne uygun olarak düzenlenen bilâ tarihli vekâletnamede rüçhan hakkının kullanılmasına dair açık bir yetki verilmemiş ise de rüçhan hakkının kullanılması ve bu haktan feragat ile ilgili olarak karar alınacağı, ilân edilen gündemin 15 nci sırasında yer almakla genel kurula katılma yetkisi veren vekâletnamenin rüçhan hakkından feragatı da içerdiği kabul edilmek ve davacının sahtelik iddiası nedeniyle böyle bir davayı süreye tabi olmadan açabileceği gözönüne alınarak vekâletnamedeki imzanın davacıya ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle davacının yeni pay alma hakkının ihlâl edilip edilmediği belirlenip neticesine göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılardan ... vekilinin tüm, davacı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte gösterilen nedenle O. Nuri Yılmaz vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün ...yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı taraftan alınark davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ...'dan alınmasına, 15.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8463, Karar No: 2006/11666, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/8463 E.  ,  2006/11666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescili davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 01.07.2005 tarihli dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 6673 ada 11 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılan orman tahdidinde orman sınırları içerisindeyken, 1988 yılında 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından söz ederek, tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalı adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşen 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılma işlemi kesinleşen parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli ... Köyü (Mahallesi) 6673 ada 11 parsel sayılı 317 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, imar uygulamasıyla 05.11.1991 tarihinde ... Belediyesi adına oluşmuş, 17.08.1993 tarihinde tahsis ile ...’e geçmiştir. Çekişmeli parselin geldiği ... Köyü 318 parsel sayılı 27428 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise 24.05.1985 tarihinde ihdasen ... Belediyesi adına kayıt edilmiştir.

... Köyünde tesbit ve dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1976 yılında yapılıp 17.03.1977 tarihinde ilan edilerek 17.03.1978 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, ... Merkez Beldesi sınırları içindeki tüm ormanlarda 1988 yılında yapılıp 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan ... tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun

-2- 2006/8463-11666

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan ... tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun

-2- 2006/8463-11666

kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı, sonucu ortaya çıkar.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...” şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa ... sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.