muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/2008, Karar No: 2024/3941, Tarih: 14.10.2024

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (TCK) hazırlanmasında "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır" ilkesi esas alınmış, dolayısıyla da gerçek içtima kuralı benimsenmiştir. Nitekim Adalet Komisyonu raporunda bu husus, “Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır.' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır.” şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnaları ise, 5237 sayılı TCK’nın “suçların içtimaı” bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde düzenlenmiştir. 765 sayılı TCK’da, aynı neviden fikri içtima ile farklı neviden fikri içtima tek madde halinde ve Kanun'un 79. maddesinde düzenlenmiş iken, 5237 sayılı TCK’da bu iki hal birbirinden ayrılarak, aynı neviden fikri içtima, zincirleme suçun düzenlendiği 43. maddenin ikinci fıkrasında, farklı neviden fikri içtima ise Kanun'un 44. maddesinde düzenlenmiştir. Farklı neviden fikri içtima 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde, “İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır.” şeklinde düzenlenmiş olup hükmün uygulanabilmesi için işlenen bir fiille birden fazla farklı suçun oluşması gerekmektedir. Kanun koyucu, işlediği bir fiille birden fazla farklı suçu işleyen failin, fiilin tek olması nedeniyle en ağır ceza ile cezalandırılmasını yeterli görmüş, bu şekilde “non bis in idem” kuralı gereğince bir fiilden dolayı kişinin birden fazla cezalandırılmasının da önüne geçilmesini amaçlamış, “erime sistemini” benimsemek suretiyle, bu suçlardan en ağırının cezasının verilmesi ile yetinilmesini tercih etmiştir. Bu bağlamda, “tek fiil” veya “bir fiil”den ne anlaşılması gerektiğinin de değerlendirilmesi gerekmektedir. Doğal anlamda gerçekleştirilen her bedensel eylem ayrı bir hareketi oluşturmakta ise de, hukuki anlamda hareketin tek olması ile ifade edilmek istenen husus, doğal anlamda birden fazla hareket bulunsa dahi, bu hareketlerin, hukuki nedenlerden dolayı değerlendirmede birlik oluşturması suretiyle tek hareket olarak kabulüdür. Diğer bir anlatımla, doğal anlamda fiilin tek olduğu her halde hukuki anlamda da fiilin tek olduğu söylenebilirse de, doğal anlamda fiilin çok olduğu her halde hukuki anlamda da fiilin çok olduğu her zaman söylenemeyecektir. Bazen bir hareketler kümesi, hukuki açıdan tek bir fiil olarak kabul edilecektir. Bu halde suç tipinin birden fazla hareketle ihlal edilebilir olması hareketin hukuken tekliğini etkilemeyecek, doğal hareketler hukuken tek kabul edilecektir. Fikri içtimada da, fiil ya da hareketin tekliği, doğal anlamda değil hukuki anlamda tek olmayı ifade etmektedir

. Bazen bir hareketler kümesi, hukuki açıdan tek bir fiil olarak kabul edilecektir. Bu halde suç tipinin birden fazla hareketle ihlal edilebilir olması hareketin hukuken tekliğini etkilemeyecek, doğal hareketler hukuken tek kabul edilecektir. Fikri içtimada da, fiil ya da hareketin tekliği, doğal anlamda değil hukuki anlamda tek olmayı ifade etmektedir. Bir kısım suçların işlenmesi sırasında doğal olarak birden fazla hareket yapılmakta ise de, ortaya konulan bu davranışlar suçun kanuni tanımında yer alan hukuksal anlamdaki “tek bir fiili” oluşturmaktadır. Nitekim öğretide de benzer nitelikte görüşler ileri sürülmüştür (Mahmut Koca - İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 9. Bası, Ankara, 2016, s. 492 vd., Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayımcılık, 3. Bası, İstanbul, 2013, s. 462 vd., Mehmet Emin Artuk - Ahmet Gökçen - Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel

Hükümler, Adalet Yayınevi, 7. Bası, Ankara, 2013, s. 653 vb.).	
	Dosyanın incelenmesinden, Kurul kararının dava konusu (4.a) maddesi ile 2018 yılı dördüncü çeyrek bildirimleri için 2018 yılı net satış tutarının %0,0026’sı oranında idari para cezası verildiği,  (4.b) maddesi ile 2019 yılı birinci çeyrek dönem bildirimleri için 2018 yılı net satış tutarının %0,0026’sı, (4.c) ve (4.ç) maddeleri ile aynı yıl ikinci ve üçüncü çeyrek dönem bildirimleri için 2018 yılı net satış tutarının %0,007'si, (4.d) maddesi ile 2019 yılı dördüncü çeyrek dönem bildirimleri için 2019 yılı net satış tutarının %0,006'sı oranında idari para cezası verildiği görülmüştür.
	Bu durumda, Tebliğ'in 12. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, yerleşim alanları bazında EK-1’de yer alan tablonun aylık olarak tasnif edilmek suretiyle geriye dönük üç aylık dönemlere ilişkin bilgileri içerecek şekilde doldurularak her yılın Ocak, Nisan, Temmuz ve Ekim ayları sonuna kadar bildirilmesi gerektiğinden ve her bir dönem için bildirimde bulunulması ayrı fiil olarak nitelendirildiğinden, her bir fiil için ayrı ayrı idari para cezası verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
	 Ayrıca dava konusu Kurul kararında ... tarih ve ... sayılı Kurul kararına atıf yapılmış ise de, dava konusu işleme dayanak 30/11/2020 tarihli denetim raporu incelendiğinde, anılan Kurul kararının Dairemizin  27/11/2018 tarih ve E:2014/4996, K:2018/3354 sayılı kararıyla iptal edildiğinin belirtildiği ve işletmecilerin kapsama alanı yükümlülüklerine bağlı olarak hizmet kalitesi bildirimlerinin de yerleşim yeri bazında yeniden belirlenmesi gerektiği değerlendirilerek, inceleme kapsamındaki değerlendirmelerin iptal kararı öncesindeki duruma göre belirlenen mevcut uygulama doğrultusunda yapılan bildirimler üzerinden ve TÜİK verilerindeki değişiklik dikkate alınarak yürütüldüğünün belirtildiği, dolayısıyla Dairemizin 27/11/2018 tarih ve E:2014/4996, K:2018/3354 sayılı iptal kararı dikkate alınarak dava konusu işlemin tesis edildiği, denetimin İmtiyaz Sözleşmesi'nin imzalandığı dönemde yürürlükte olan 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu uyarınca gerçekleştirildiği anlaşılmıştır.

Diğer taraftan, uyuşmazlığa konu fiile ilişkin olarak Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırım Yönetmeliği'nin 15. maddesinin birinci fıkrasında, işletmecinin bir önceki takvim yılındaki net satışlarının yüzde ikisine (%2) kadar idari para cezası uygulanacağının belirtildiği, dava konusu Kurul kararının (4.a) maddesi ile EK-4'te yer alan 4 adet yerleşim yerine (belde) yönelik 2018 yılı dördüncü çeyrek bildirimleri için 2018 yılı net satış tutarının %0,0026’sı oranında idari para cezası verildiği, (4.b) maddesi ile EK-4'te yer alan 4 adet yerleşim yerine (belde) yönelik 2019 yılı birinci çeyrek dönem bildirimleri için 2018 yılı net satış tutarının %0,0026’sı, (4.c) maddesi ile EK-4'te yer alan 46 adet yerleşim yerine (belde ve köy) yönelik 2019 yılı ikinci çeyrek dönemi bildirimleri için 2018 yılı net satış tutarının %0,007'si, (4.ç) maddeleri ile EK-4'te yer alan 47 adet yerleşim yerine (belde ve köy) yönelik 2019 yılı üçüncü çeyrek dönem bildirimleri için 2018 yılı net satış tutarının %0,007'si, (4.d) maddesi ile EK-4'te yer alan 43 adet yerleşim yerine (belde ve köy) yönelik 2019 yılı dördüncü çeyrek dönem bildirimleri için 2019 yılı net satış tutarının %0,006'sı oranında idari para cezası verildiği, dönemler içerisinde ihlal edilen yerleşim yeri sayısı da dikkate alındığında, dava konusu Kurul kararında Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu İdari Yaptırımlar Yönetmeliği'nin 44. maddesinde belirtilen ölçütlere yer verilmek suretiyle karar verildiği, idari para cezası tesis edilirken idarece mevzuat kapsamında verilen sınırlar içerisinde takdir yetkisine uygun olarak ölçülülük ilkesi çerçevesinde idari para cezası oranının belirlendiği anlaşılmıştır.
	Davacı şirketin diğer iddiaları ise, dava konusu düzenlemeleri kusurlandırıcı mahiyette görülmemiştir.
Belirtilen açıklamalar çerçevesinde, dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
	Açıklanan nedenlerle;
	1. DAVANIN REDDİNE,
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
	3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
	4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
	5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 14/10/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/962, Karar No: 2024/3942, Tarih: 14.10.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2023/962
Karar No:2024/3942
TEMYİZ EDENLER 	: 1. (DAVALI)	:... Kurumu
VEKİLİ	: Av. ...
	  2. (DAVACI) : ... TV ve İşletme A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi...İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: 22/02/2017 tarih ve 2017/DK-SDD/59 sayılı Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu (Kurul) kararı uyarınca, davacı şirketin 2009-2014 yılları arasında Kurum masraflarına katkı payına (KMKP) ilişkin yükümlülüklerini mevzuata uygun bir şekilde yerine getirmediğinden bahisle, 2009-2014 yılları için hesaplanan "60. Brüt Satışlar" hesabının matrahına dahil edilmeyen gelirlerden kaynaklanan KMKP ödemelerine ilişkin olarak hesaplanan tutarın 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 51. maddesi uyarınca belirlenen gecikme zammı oranı kadar faizi ile birlikte kurum hesabına ödenmesinin istenilmesine ilişkin... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile dava konusu işlem nedeniyle ihtirazi kayıtla ödenen tutarın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda;  Mahkemenin 24/09/2018 tarihli kararıyla bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği, yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda özetle, "Elektronik Haberleşme Sektörüne ilişkin Yetkilendirme Yönetmeliği'nde tanımlanan "Brüt satışlar" ve "Net satışlar" kavramları doğrultusunda davalı tarafından tespit edilen dokuz kalem gelirin davacı şirket faaliyetleri kapsamında değerlendirilerek "60 Brüt Satışlar" hesabında toplanmasının uygun olduğu ..."  şeklinde görüş ve kanaate varıldığı, taraflara tebliğ edilen bilirkişi raporunun karara esas alınacak nitelikte bulunduğu, davacı şirketçe yapılan itirazda ileri sürülen hususların raporu kusurlandırıcı nitelikte görülmediği;
Dava konusu işlemin 2011-2014 yılları için hesaplanan "60. Brüt Satışlar" hesabının matrahına dahil edilmeyen gelirlerden kaynaklanan KMKP ödemelerine ilişkin olarak hesaplanan tutarın 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca belirlenen gecikme zammı oranı kadar faizi ile birlikte Kurum hesabına ödenmesine ilişkin kısmı yönünden; uyuşmazlığın konusu olan dokuz kalem gelirin, davacı şirketin esas faaliyetlerinden kaynaklandığı ve "60 Brüt Satışlar" hesabının matrahına dahil edilmesi gerektiği anlaşıldığından, dava konusu işlemin 2011-2014 yılları için hesaplanan "60. Brüt Satışlar" hesabının matrahına dahil edilmeyen gelirlerden kaynaklanan KMKP ödemelerine ilişkin olarak hesaplanan tutarın 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca belirlenen gecikme zammı oranı kadar faizi ile birlikte kurum hesabına ödenmesine ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı;

Dava konusu işlemin 2009-2010 yılları için hesaplanan "60. Brüt Satışlar" hesabının matrahına dahil edilmeyen gelirlerden kaynaklanan KMKP ödemelerine ilişkin olarak hesaplanan tutarın 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca belirlenen gecikme zammı oranı kadar faizi ile birlikte kurum hesabına ödenmesine ilişkin kısmı yönünden ise; 6183 sayılı Kanun'un 102. maddesinde vadesinin rasladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren 5 yıl içinde tahsil edilmeyen amme alacaklarının zamanaşımına uğrayacağı kuralının yer aldığı,  2009 yılına ilişkin KMKP tutarının 2010 yılı Nisan ayının son iş gününe kadar ödenebileceği, dolayısıyla vadesinin 2010 yılına rastladığı, bu durumda tahsil zamanaşımı süresinin 2011 yılının başından itibaren başlayıp 2015 yılı sonunda dolduğu,  2010 yılına ilişkin KMKP tutarının 2011 yılı Nisan ayının son iş gününe kadar ödenebileceği, dolayısıyla vadesinin 2012 yılına rastladığı, bu durumda tahsil zamanaşımı süresinin 2012 yılının başından itibaren başlayıp 2016 yılı sonunda dolduğu anlaşıldığından, dava konusu işlemin 2009-2010 yılları için hesaplanan "60. Brüt Satışlar" hesabının matrahına dahil edilmeyen gelirlerden kaynaklanan KMKP ödemelerine ilişkin olarak hesaplanan tutarın 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca belirlenen gecikme zammı oranı kadar faizi ile birlikte Kurum hesabına ödenmesine ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı;
Öte yandan, dava konusu işlemin 2009-2010 yılları için hesaplanan "60. Brüt Satışlar" hesabının matrahına dahil edilmeyen gelirlerden kaynaklanan KMKP ödemelerine ilişkin olarak hesaplanan tutarın 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca belirlenen gecikme zammı oranı kadar faizi ile birlikte Kurum hesabına ödenmesine ilişkin kısmı hukuka aykırı bulunduğundan, davacı şirketin dava konusu işlem nedeniyle 2009-2010 yıllarına ilişkin yapmış olduğu ödemelerin dava tarihi olan 11/05/2017 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece hesaplanarak davacı şirkete ödenmesine karar verilmesi, davacı şirketin dava konusu işlem nedeniyle 2011-2014 yıllarına ilişkin yapmış olduğu ödemelerin dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte iadesine ilişkin talebinin ise reddi gerektiği sonuca varılmıştır.
 Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlemin 2009-2010 yıllarına ilişkin kısmı yönünden iptaline, 2011-2014 yıllarına ilişkin kısmı yönünden ise davanın reddine; davacı şirket tarafından dava konusu işlem nedeniyle 2009-2010 yıllarına ilişkin yapılan ödemelerin iadesine karar verilmesi talebinin kabulü ile dava konusu işlem nedeniyle 2009-2010 yıllarına ilişkin yapılan ödemelerin dava tarihi olan 11/05/2017 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece hesaplanarak davacı şirkete ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince, Dairemizin 17/02/2021 tarih ve E:2020/1999, K:2021/533 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; davacı şirket tarafından ödenmesi gereken KMKP'nin, 28/06/2011 tarihli Uydu, Kablo TV ve E-Devlet Kapısı Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Görev Sözleşmesi'nde düzenlendiği, ancak görev sözleşmesinde söz konusu KMKP'nin ödenmemesi halinde hangi usule göre tahsil edileceğine dair bir kuralın yer almadığı, KMKP'nin tahsil usulüne ilişkin herhangi bir kanun hükmünün de bulunmadığı, ayrıca anılan görev sözleşmesinin 14. maddesinde, katkı payının yetkilendirmenin yapıldığı yılı takip eden her yılın Nisan ayı son iş gününe kadar Kuruma ödeneceğine yer verilmişse de, bu maddede eksik ödendiği tespit edilen KMKP'nin vadesinin ne zaman olacağının belirlenmediği, bu bakımdan dava konusu işlemin tahsilata ilişkin bir işlem değil, Kurum masraflarına katkı payının eksik ödendiğinden davacı şirkete borç çıkarılmasına ilişkin tahakkuk işlemi olduğu, dolayısıyla 6183 sayılı Kanun'un 102. maddesinde belirtilen tahsil zamanaşımı sürelerinin dava konusu işlemde uygulanamayacağı, genel zamanaşımı süresinde istenilen alacağın vadesi belirsiz bir alacak olması nedeniyle tahsil zamanaşımı süresinin de bu işlemin tesis edildiği tarihten itibaren başlayacağı, buna göre, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının zamanaşımı gerekçesiyle verilen iptale ilişkin kısmında hukuki isabet bulunmadığından, dava konusu işlemle davacı şirketten 2009-2014 yıllarına ilişkin KMKP  talep edilen 9 kalem gelirin anılan yılların tamamı bakımından değerlendirmeye alınmasının gerektiği;
	Dava konusu uyuşmazlığın, dava konusu işlemde belirlenen dokuz kalem gelirin "60. Brüt Satışlar" hesabının matrahına dahil edilip edilmeyeceğinden kaynaklandığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda muhasebe alanına dair bir değerlendirmede bulunulmadığından, muhasebe alanında uzman kişilerin yer alacağı bir bilirkişi heyeti tarafından söz konusu dokuz kalem gelirin ayrı ayrı irdelendiği bir rapor hazırlanılması ve uyuşmazlığın çözümünün muhasebe alanına ilişkin bilimsel bir değerlendirmeyi gerektirdiğinden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği; bilirkişi raporunda 1., 2., 3., 4., 5. ve 9. uyuşmazlık konularının "60. Brüt Satışlar" grubuyla ilişkilendirilemeyeceği, 6., 7. ve 8. uyuşmazlık konularının ise 60. Brüt Satışlar hesap grubuyla ilişkilendirilebileceği yolunda görüş ve kanaate yer verildiği, anılan raporun taraflara tebliğ edildiği, tarafların raporun aleyhlerine yönelik kısımlarına ilişkin itirazları yerinde görülmeyerek raporun hükme esas alınabilecek nitelikte buluduğu;

Bu itibarla, 2009-2014 yılları için hesaplanan "60. Brüt Satışlar" hesabının matrahına dahil edilmeyen gelirlerden kaynaklanan KMKP ödemelerine ilişkin olarak hesaplanan tutarın 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca belirlenen gecikme zammı oranı kadar faizi ile birlikte Kurum hesabına ödenmesi talebi yönünden mevzuat ve görev sözleşmesi ile dosya içerisinde mevcut bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesi neticesinde, uyuşmazlık konusu olan dokuz kalem gelir hesaplarından "(1) Abonelerden ilgili dönemde tahsil edilemeyen fatura alacaklarına ilişkin yasal takip sürecinde tahakkuk ettirilen gecikme faiz tutarının 2009-2012 yılları arasında 642.10 no'lu "Borçlar Hesabından Alınan Faizler" hesabında, 2013 yılından itibaren 642.90.002 no'lu "Borçlar Hesabından Alınan Faizler" hesabında, (2) Kur farkı gelirlerinin 2009-2012 yıllarında 646.00 no'lu "Döviz İşlemleri Kambiyo Karları" hesabında, 2013-2014 yıllarında 646.00 no'lu "Cari işlem Kur farkı Gelirleri" hesabında, (3) 2009-2014 yılları arasında "Kambiyo Karları" tutarlarının 678.90.008 no'lu "Kur Farkları" hesabında, (4) 2009-2014 yılları arasında kur düşüşü sebebiyle aleyhe oluşan kur farkı tutarının 610. "Satıştan İadeler" hesabının borcuna dahil edilerek 120 no'lu "Kur farkı Müşteriler" hesabında, (5) 2009-2012 yılları arasında 678.60.003 no'lu "R/L İstasyonu Enerji Tüketim Bedeli" hesabında, (9) 2009-2012 yıllarında 678.90.044 no'lu "Planetaryum Gelirleri" hesabında izlenmesinin "60. Brüt Satışlar" grubuyla ilişkilendirilemeyeceği ve tesis edilen işlemin, bahse konu kalemler açısından hesaplanan tutarın 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca belirlenen gecikme zammı oranı kadar faizi ile birlikte Kurum hesabına ödenmesine ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, uyuşmazlık konusu olan dokuz kalem gelir hesaplarından "(6) 2009-2010-20122 yıllarında 678.60.002 no'lu "Telemetry Kira Bedeli" hesabında, 2013 ve 2014 yıllarında 678.00.002 no'lu "Telemetry Kira Bedeli" hesabında, (7) 2009-2012 yıllarında 678.90.021 no'lu "ATM (internet) Hizmeti" hesabında, (8) 2009-2012 yıllarında 678.90.026 no'lu "Kablo TV Özel Proje Bedeli" hesabında izlenmesinin ise  "60. Brüt Satışlar" hesap grubuyla ilişkili olduğu anlaşıldığından, tesis edilen işlemin, bahse konu kalemler açısından hesaplanan tutarın 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca belirlenen gecikme zammı oranı kadar faizi ile birlikte Kurum hesabına ödenmesine ilişkin kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, tarafların istinaf başvurularının kabulü ile İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin, "60. Brüt Satışlar" grubuyla ilişkilendirilemeyecek olan 1, 2, 3, 4, 5 ve 9. kalemlerine ilişkin olarak hesaplanan katkı payına yönelik kısmının iptaline, davacı şirketin bahse konu işlem nedeniyle yaptığı ödemelerin iadesine karar verilmesi talebinin kabulü ile yapılan ödemelerin talebi doğrultusunda dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece hesaplanarak davacıya ödenmesine, dava konusu işlemin, "60. Brüt Satışlar" hesap grubuyla ilişkilendirilen 6, 7 ve 8. kalemlerine ilişkin olarak hesaplanan katkı payına yönelik kısmının iptali talebinin ise reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	: Davalı idare tarafından, Görev sözleşmesi hükümlerinin incelenmediği ve muhasebenin temel ilkelerinin dahi dikkate almadığı, davacının esas faaliyetlerinin yetkilendirilmiş olduğu hizmetler ile sınırlı olduğu, davacının yetkilendirmesi kapsamında yürüttüğü tüm faaliyetleri sonucu oluşan net satış tutarları üzerinden KMKP ödemesi yapmakla yükümlü olduğu, ilgili faaliyetlerin davacı şirketin yetkilendirmesi kapsamında olup olmadığına ilişkin teknik ve hukuki değerlendirme yapılması gerekirken sadece muhasebe ilmi ile yapılan incelemenin hatalı olacağı, kaldı ki muhasebe incelemesi de Tek Düzen Muhasebe Standartlarını yazan ve uygulayan Gelir İdaresi Başkanlığının resmi görüşlerine aykırı olarak yapıldığı, dava konusu faaliyetlerden elde edilecek gelirlerin hangi hesap kaleminde kaydedileceğine karar verilebilmesi için öncelikle elektronik haberleşme alanında teknik ve hukuki bilgiye haiz uzmanların görüşlerine başvurulmasının gerektiği, dava konusu faaliyetlerin teknik ve hukuki yönlerini değerlendirebilme salahiyetine Kurumun haiz olduğu, elektronik haberleşme sektöründe yetkilendirilen işletmecilerin yalnızca yetkilendirmeleri kapsamındaki hizmetler ve bu hizmetlerle gerekli ve/veya ilgili olan diğer hizmetleri sunabileceği ve idari ücret/KMKP matrahına esas net satışların belirlendiğine ilişkin mevzuat hükümleri bulunduğu, bilirkişi raporunun yetkilendirme mevzuatına ilişkin herhangi bir dayanağı olmayan ve mali mevzuata aykırı sübjektif değerlendirmelerden ibaret olduğu, hükme esas alınabilecek niteliği haiz olmadığı, davacı şirketin denetimde yapılan tespitler hakkında Kuruma ibraz ettiği yazılı savunması ve işbu davada ibraz ettiği dilekçelerde yer alan beyanların da hukuka, yetkilendirme mevzuatına ve mali mevzuata aykırı olduğu, bilirkişi heyetinin 642.10 ve 642.90.002 no'lu hesaplara ilişkin açıklamalarının söz konusu gelir kaleminin niteliğine dahi vakıf olmadıklarını ve hatta davacı şirketin konuya ilişkin iddialarını aynı şekilde raporlarına derç ederek taraflı bir değerlendirme yaptıklarını ortaya koyduğu, bilirkişi heyetince çelişkili ve yanlış bir şekilde vasıflandırmak suretiyle hukuken hatalı ve taraflı bir değerlendirme yapıldığı, kur düşüklüğü nedeniyle oluşan zararın “610

.10 ve 642.90.002 no'lu hesaplara ilişkin açıklamalarının söz konusu gelir kaleminin niteliğine dahi vakıf olmadıklarını ve hatta davacı şirketin konuya ilişkin iddialarını aynı şekilde raporlarına derç ederek taraflı bir değerlendirme yaptıklarını ortaya koyduğu, bilirkişi heyetince çelişkili ve yanlış bir şekilde vasıflandırmak suretiyle hukuken hatalı ve taraflı bir değerlendirme yapıldığı, kur düşüklüğü nedeniyle oluşan zararın “610. Satıştan İadeler” hesabının kalemine kaydedilen tutarların matrah aşındırmasına yol açtığı dolayısıyla 600'lü hesap kalemine kaydedilemeyeceğinin herkesin kabul edeceği kadar açık olduğu, “R/L İstasyonu Enerji Tüketim Bedeli” hesap kalemine ilişkin davacı şirketin yetkilendirmesinin kapsamına ortak yerleşim ve tesis paylaşımı yükümlülüğünün esaslarına ve elektronik haberleşme altyapısının teknik ve hukuki yönlerine ilişkin herhangi bilgisi ve yetkinliği olmayan muhasebe bilimi uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinin değerlendirmesinin sübjektif yorumlarda ibaret olduğu, “Planetaryum Gelirleri” hesap kalemine ilişkin olarak davacı şirketin yetkilendirmesinin kapsamına ilişkin değerlendirme yapma salahiyeti bulunmayan muhasebe bilimi uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinin sübjektif değerlendirmesinin esas alındığı ileri sürülmektedir.