muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1547, Karar No: 2021/642, Tarih: 21.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/1547 E.  ,  2021/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Şantaj, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümde “müştekinin sanıktan bir miktar borç para aldığı ve bu borcu sanığa ödediği ancak sanığın verdiği borç paraya karşılık müştekiden bir miktar para daha istediği, müştekinin fazladan istenen parayı vermemesi üzerine sanığın müştekiye husumet beslediği ve değişik tarihlerde arayarak "lan benim paramı gönder ben paramı kimseye yedirmem Nihat'larla görüşeceğim senin o çekle ilgili davada imzayı benim yanımda attığını söyleyeceğim seni süründüreceğim, senin fiyatın iki lira bir sıkımlık canın var sen kendini ne sanıyorsun orospu çocuğu sen orada tek başınasın karın kızın var ben sana yapacağımı bilirim ben oraya geliyorum senin ananı avradını sinkaf edeceğim" şeklinde sözler sarf ettiği, yine 21/03/2013 günü sanığın müştekiyi tekrar aradığı ve bu kez "anasını avradını sinkaf ettiğimin orospu çocuğu ne diye beni savcılığa beni şikayet ediyorsun Bodrum'a geleceğim senin karını kızını sinkaf edeceğim paran yoksa karını kızını gönder sen iki kuruşluk adamsın senin kafana sıkacağım" şeklinde sözlerle kabul edilen eylemler karşısında; sanığın eyleminin yağma veya yağmada "Daha az cezayı gerektiren hal" başlıklı 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 21.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7664, Karar No: 2015/9364, Tarih: 12.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7664 E.  ,  2015/9364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, 01.10.2008 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalılığının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, bozma üzerine, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sigortalılık süresine ilişkin uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5 inci maddesinin birinci fıkrasında, “2 nci madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, ikinci fıkrasında, “Bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemez ve kaçınılamaz.” hükmü öngörülmüş olup; sigortalı olmak, kamu düzenine ilişkin, kişiye bağlı, vazgeçilemez ve kaçınılamaz hak ve yükümlülük doğuran bir hukuksal statü meydana getirmektedir. Kişilerin ve sosyal güvenlik kuruluşlarının bu statünün oluşumundaki rolü, yenilik doğurucu ve iradi bir durum değil, kanun gereği kendiliğinden oluşan statüyü belirlemekten ibarettir. Dolayısıyla, sosyal güvenlik hakkından Hukuk Muhakemeleri Kanununun 307 nci (HUMK md. 91) maddesi kapsamında feragat olanaksızdır ve açılan sigortalılığın ve sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davadan da vazgeçilemez. Davacı ancak, anılan Kanunun 123 üncü (HUMK md.185) maddesinde düzenlenen hakkını kullanabilir ve ileride yeniden dava açabilme hakkını saklı tutarak, davalının rızası ile davanın takibinden vazgeçebilir veya Kanunun 150 nci (HUMK md. 409) maddesi hükmü gereğince davayı takip etmeyerek yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılması ve giderek davanın açılmamış sayılması sonucunu elde edebilir.

Bu nedenle; inceleme konusu davada mahkemece tespiti istenilen süreye ilişkin olarak davadan vazgeçilemeyeceği davacı vekiline bildirilmeli, feragat beyanının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 123 ve 150 nci (HUMK md. 185 veya 409) maddelerinde düzenlenen haklardan birinin kullanımı niteliğinde olup olmadığı kendisine sorulmak suretiyle belirlenmeli, beyanın anılan anlamlarda kullanıldığı saptandığı takdirde duruma göre 123. veya 150. maddesinde öngörülen prosedür işletilmeli, aksi durumda ise elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda, Mahkemece verilen kararın, usul ve yasaya aykırı olduğu belirgin olup, bozulması gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda, Mahkemece verilen kararın, usul ve yasaya aykırı olduğu belirgin olup, bozulması gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/11, Karar No: 2012/3391, Tarih: 14.05.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/11 E.  ,  2012/3391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki dahili davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi, tapu iptâl tescil talebine ilişkin olup, mahkemece Dairemizin bozma ilâmına dayanılarak davanın kabulüne dair verilen karar dahili davalı ... tarafından temyiz edilmşitir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre dahili davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahibiyle davalı yüklenici ... arasında 22.08.2001 tarihinde düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davacının 224/2400 payı bulunan 4 nolu parselde yüklenici tarafından inşaat yapılması kararlaştırılmış olup, davacı arsa sahibi tarafından 224/2400 payın davalı yükleniciye devredildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davalı yüklenici yargılama sırasındaki savunmasında dava dışı arsa sahiplerinin paylarını ortaklığın giderilmesi davasıyla satın aldığını belirtmiş, dosyada bulunan 14.11.2008 tarihli tapu kaydından da dahili davalı ...'in gayrimenkuldeki payının 2417/2400 olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece Dairemizin bozma ilâmına uyularak davacı arsa sahibi tarafından yüklenici davalı ...'a devredilmiş, payın ...'e devredilmesi nedeniyle bu kişinin davaya dahili ile sözleşmeye konu 4 nolu parselin tapusunun iptâline karar verilmiş ise de, davacının devrettiği payının 224/2400 olmasına rağmen, bu oranda payın iptâli gerekirken 4 nolu parselin tümünün tapusunun iptâline karar verilmesi doğru olmamıştır. Yapılması gereken iş bilirkişiden ek rapor alınarak davacının devrettiği payın 224/2400 olduğu gözetilerek davalı yüklenici tarafından sonradan alınan paylara göre sözleşme gereği devredilen pay oranında arsa payının oranının tespit edilip bu oranda tapu iptâl ve davacı adına tesciline karar verilmesinden ibarettir. Bu nedenle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle dahili davalı ...'in sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın temyiz eden dahili davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden dahili davalı ...'e geri verilmesine, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/879, Karar No: 2007/906, Tarih: 28.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-879 E.  ,  2007/906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3.İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2007

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 3.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.04.2007 gün ve 2006/1467-2007/278 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10.07.2007 gün ve 2007/19935-23092 sayılı ilamı ile; (“…Davacı  işçi 19.11.2001 tarihinde imzalan protokolün  geçersiz olduğunu ileri sürmüş ve 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu  iş sözleşmesinin 39.maddesinde  öngörülen  ücret artışından kaynaklanan fark  ücret isteğinde bulunmuştur. Davalı  işveren  protokolün  toplu  iş sözleşmesi  imzalayan yetkili kişiler tarafından imzalandığını ve geçerli  olduğunu  savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

İşyerinde, 28.8.2000 tarihinde  sendika tarafından verilen yetkiye istinaden  16.2.2001 tarihinde imzalanan toplu  iş sözleşmesi 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte kalmıştır. Toplu  iş sözleşmesini imzalayan sendika yetkililerinin bir kısmı ile işveren temsilcileri arasında 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolle, 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren  ücret artış  hükmü tadil edilmiş ve ücret artışı  oranı düşürülmüştür. Yine 1.4.2002 tarihinde yürürlüğe girecek  olan ücret artışı hükmünde değişiklik yapılmıştır.

Sözü edilen protokolü sendika adına imzalayanlardan 5 kişi 28.8.2000 tarihli  sendika yetki yazısında  münferiden ve müştereken  toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kılınmışlardır. Toplu  iş sözleşmesi imzalama konusunda  verilen yetki sendika tarafından daha sonra geri alınmış değildir. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapılması için  ise sendika tarafından   özel bir yetki verilmesine gerek bulunmamaktadır. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapma konusunda sendika yönetim kurulunun bir karar alması da gerekmemektedir. Sendika yetkilileri tarafından anılan yetkiye dayanılarak 16.2.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesi imzalanmasının ardından 9 ay sonra değişen koşullara göre bazı hükümlerde değişikliğe gidildiği görülmektedir.

Somut olayda, 19.11.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesini birlikte ve tek başına imzalamaya yetkili  olan  aralarında sendika genel  başkanı  işe şube yöneticisinin de bulunduğu 5 kişi protokolü sendika adına düzenlemişler ve işyerinde anılan protokol uygulanmaya başlamıştır. Bu konuda sendika ile işveren  arasında bir  uyuşmazlık ortaya çıkmamıştır.  İşçiler de  protokole yapılan uygulamaya karşı çıkmaksızın çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Sonraki dönemlerde yeni toplu  iş sözleşmeleri imzalanmış ve işçilerin almakta oldukları  ücretleri  üzerinden  ücret artışları öngörülmüştür. Anılan sözleşmelerin imzalanması aşamalarında da 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolün geçersizliği sendika ile işveren arasında bir çekişme konusu olmamıştır. Böyle olunca bahsi geçen protokolün sendika adına yetkili kişiler tarafından imzalanmadığının kabulü doğru  olmaz.

Mahkemece kararın gerekçesinde daha  önce aynı konuda kesinleşen mahkeme kararlarından söz edilmişse de, anılan protokolün  ileriye dönük  olarak sonuçlarını doğuracağı yönünde yerel mahkeme kararlarının onandığı Dairemiz  kararları da mevcuttur. Bu itibarla her dosyadaki delil durumuna göre çözüme gidilmelidir.

Dairemizin kararlılık kazanmış  olan uygulamasına göre toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kişiler tarafından düzenlenen protokolle toplu  iş sözleşmesi hükümlerini ileriye dönük  olarak değiştirilmesi  imkan dahilindedir. Somut olayda protokolün  ilk maddesinde 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olan ücret artışı hükmü tadil edilmekle bu değişiklik, geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz. Böyle olunca davacının 1.10.2001 - 19.11.2001 tarihleri arasında kalan dönem için protokolün sonuç doğurmayacağı kabul edilmeli ve anılan dönem için  ücret farkı  hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Protokolün imzalandığı tarih sonrasında ise protokol hükümleri doğrultusunda yapılan işveren uygulaması yerinde olduğundan  19.11.2001 tarihi sonrası için ücret farkı  isteğinin reddine karar verilmelidir. Gerekirse bu yönde bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre ve özellikle toplu iş sözleşmesinin eki niteliğinde bulunan protokol uyarınca toplu iş sözleşmesinin yasaca cevaz verilen hükümlerinin ileriye dönük olarak değiştirilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5138, Karar No: 2018/11426, Tarih: 16.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/5138 E.  ,  2018/11426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekiye ait tırın kilitli olan yakıt deposuna ait asma kilidin çıkarılarak ve depo kapağı kırılarak içerisinden mazot çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması; dosya içerisinde yer alan 23.06.2014 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağına göre suç saatinin saat 01:00 olduğunun ve sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu gece vakti gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve 5271 sayılı CMK’nın 324/4 maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde (18.00TL) yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25907, Karar No: 2013/33034, Tarih: 19.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/25907 E.  ,  2013/33034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Katılma hususunda karar verilmemesi şahsi hakka ilişkin olup, Cumhuriyet Savcısının bu hususu temyiz etme hakkı bulunmadığından tebliğnamedeki (b) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olayın oluş saatine uygun ifade veren ve mağdurun yanında bulunan tanık ...'in beyanına neden itibar edilmediği karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, olay esnasında olay yerinde olmayıp sonradan savunma tanığı olarak gösterilen ...'nın anlatımı üstün tutulmak suretiyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5457, Karar No: 2012/26484, Tarih: 16.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/5457 E.  ,  2012/26484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 04.02.2004 itibariyle temyiz inceleme gününde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi dikkate alındığında; yüklenen suçun tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 1072 sayılı yasanın 1.maddesi gereği bulundurulması yasak olan sigara makinesi ile jetonun TCK.54.maddesi uyarınca müsaderesine, Adli Emanetin 2004/10 sırasında kayıtlı bulunan ve kaçak olduğu anlaşılamayan sigaranın iadesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2805, Karar No: 2014/10784, Tarih: 02.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/2805 E.  ,  2014/10784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; hükümden, "gümrük idaresi lehine 1100 TL vekalet ücreti verilmesine" ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/865, Karar No: 2009/902, Tarih: 24.12.2009

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2009/865 E.  ,  2009/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Bakırköy 5.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 02.10.2009 gün, 2009/9196-8713 sayılı, 11.Hukuk Dairesinin 09.09.2009 gün 2009/9113-9068 sayılı, 13.Hukuk Dairesinin 14.07.2009 gün ve 2009/8761-9870 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, temizlik hizmet sözleşmesi nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 13.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına, dosyanın bu Daireye gönderilmesine 24.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25296, Karar No: 2017/11558, Tarih: 04.07.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/25296 E.  ,  2017/11558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davalılar avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04/07/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, ... Cafe-Restoran işyerlerinde 28/01/2005 tarihinden 07/10/2010 tarihine kadar usta aşçı, şef yardımcısı ve mutfak şefi olarak en son 2.850,00 TL aylık ücret ile kesintisiz çalıştığını, davalılara ait işyerinde ve farklı şubelerinde görev yaptığını, işyerinin ortaklarının organik bağ içerisinde olduğunu, sigorta priminin eksik yatırıldığını, istifa etmeye zorlandığını, istifa etmeyi kabul etmemesi üzerine iş sözleşmesini haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Vekili Cevabında Özetle:

Davalılar vekili; davacının işi kendisinin bıraktığını bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı alacağı bulunmadığnı, 7 gün izin talebinde bulunduğunu ve daha sonrasında işyerine gelmediğini, tüm çalışanların asgari ücret ile çalıştıklarını, işyerinde çalışanların çoğuna maaş vermediklerini bahşişle geçimini sağladıklarını, davacının almış olduğu bahşişleri maaşına ek olarak belirttiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hükme esasa bilirkişi raporunda davacının son 6 aylık dönemde haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabulü ile alacak hesaplanmıştır.