muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/4728, Karar No: 2024/3051, Tarih: 18.09.2024

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1) 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca, bu kararın tebliğinden itibaren 30 (otuz) gün içinde, yukarıda belirtilen hususlar netleştirilmek suretiyle imzalı iki nüsha dilekçe ile dava açmakta serbest olmak üzere DAVA DİLEKÇESİNİN REDDİNE,
2) Aynı Kanun'un 15. maddesinin 5. fıkrasına göre dilekçenin reddi üzerine yeniden verilecek dilekçede de aynı yanlışlıkların yapılması halinde davanın reddedileceğinin davacıya duyurulmasına, 
3)Davanın yenilenmesi hâlinde yeniden harç alınmamasına, davanın yenilenmemesi durumunda yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, kullanılmayan  ... TL yürütmenin durdurulması harcı ile posta gideri avansından artan miktarın istemi halinde davacıya iadesine, 18/09/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/372, Karar No: 2024/4705, Tarih: 18.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/372
Karar No : 2024/4705
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Kozmetik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/İSTANBUL 
VEKİLLERİ	: Av. ....
İSTEMİN	KONUSU													: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca davayı yeniden inceleyen ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, imalatı yapılan özel tüketim vergisine tabi bir kısım mamullerin kayıt dışı bırakıldığı, bir kısmının bedelsiz olarak ya da yüksek iskonto oranları uygulanarak teslim edildiği, imalatı yapılan mamullerde kapasite raporuna göre kullanılması gereken hammadde miktarları ile üretime sevk edilen miktarlar arasında farklılıklar bulunduğu, promosyon ve eşantiyon olarak verilen mamullerin özel tüketim vergisi matrahına dahil edilmeyerek matrahın aşındırıldığından bahisle 2011 yılının Nisan dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin hukuki denetimin ancak dayanağı olan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılacak davada incelenebilecek bir husus olduğu, kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davadan, 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Kanun'dan faydalanarak yapılandırma suretiyle kendi rızasıyla feragat eden davacının söz konusu davada haklılığını ispat edemediği dolayısıyla kurumlar vergisinin kaldırılmadığı anlaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. 
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI					: Dava konusu tarhiyatın dayanağı kurumlar vergisinin 7440 sayılı Kanun yönünden yapılandırılmış olmasının bu tarhiyatı haklı hale getiremeyeceği, davalı idarece ortaklara kar dağıtımı yapıldığı ortaya konulmaksızın kurumlar vergisi matrah farkı üzerinden cezalı vergi salınmasının hukuka aykırılık teşkil ettiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ					: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin dayanağı olan kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılması istemiyle açılan davada, söz konusu tarhiyatın 7440 Kanun kapsamında yapılandırıldığı gerekçesiyle Mahkemelerinin ... tarih ve E..., K:... sayılı kararıyla karar verilmesine yer olmadığına hükmedildiği anlaşılmaktadır.
	İLGİLİ MEVZUAT:

İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin dayanağı olan kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılması istemiyle açılan davada, söz konusu tarhiyatın 7440 Kanun kapsamında yapılandırıldığı gerekçesiyle Mahkemelerinin ... tarih ve E..., K:... sayılı kararıyla karar verilmesine yer olmadığına hükmedildiği anlaşılmaktadır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 3. maddesinde kesinleşmemiş veya dava safhasında bulunan alacaklara ilişkin düzenlemelere yer verilmiştir.
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunun araştırılması, saptanması ve sağlanması olduğu kurala bağlanmıştır. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dava konusu tarhiyatın yapılmasına neden olan, imalatı gerçekleştirilen özel tüketim vergisine tabi bir kısım mamullerin kayıt dışı bırakıldığı, bir kısmının bedelsiz olarak ya da yüksek iskonto oranları uygulanarak teslim edildiği, kapasite raporuna göre kullanılması gereken hammadde miktarları ile üretime sevk edilen miktarlar arasında farklılıklar bulunduğu, promosyon ve eşantiyon olarak verilen mamullerin özel tüketim vergisi matrahına dahil edilmeyerek matrahın aşındırıldığından bahisle bulunan matrah farkı üzerinden 2010 yılı için fiilen dağıtılan kar olarak tespit edilen tutarın, kurumlar vergisi tarhiyatının matrahına ilişkin olduğu görülmekle birlikte söz konusu tarhiyat yönünden 7440 sayılı Kanun'dan faydalanılmasının dava konusu tarhiyatın kaldırılması isteminin hukuki denetiminde yukarıda değinilen matrah kalemlerinin incelenmesine engel teşkil ettiğinden söz edilemez.
Zira, kurumlar vergisi tarhiyatına yönelik olarak yargısal denetim de yapılmamış olup söz konusu vergi yönünden 7440 sayılı Kanun kapsamında yapılandırma yoluna gidilmesi, dava konusu tarhiyatın hukuka uygun olduğunun kabulü anlamına gelmeyeceğinden, davacının kurum kazancının tespitine yönelik matrah kalemlerinin irdelenmesi neticesinde varılacak sonuca göre yeniden karar vermek üzere yazılı gerekçeyle verilen Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kabulüne,
2. Temyize konu Vergi Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
3. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 18/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
	Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği görüşüyle karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/6388, Karar No: 2024/4706, Tarih: 18.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6388
Karar No : 2024/4706
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... 
VEKİLİ	: Av....
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Uluslararası Denetim ve Serbest Muhasebecilik Mali Müşavirlik Limited Şirketi
 
İSTEMİN	KONUSU													: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesi uyarınca talep edilen teminatın süresinde verilmemesinden kaynaklanan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen 20/08/2021 tarih ve 1 takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin dayanağını oluşturan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesi uyarınca davacı adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı teminat isteme yazısında, Anayasa'nın amir hükmüne rağmen, söz konusu işleme karşı ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağı ve başvuru sürelerinin gösterilmediği dolayısıyla davacı şirketin bu işleme karşı meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkını kullanmasına imkan verilmeyerek, hak arama hürriyetinin önüne geçildiği sonucuna varıldığından davacının takibinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI					: Davacıdan teminat istenilmesine ilişkin şartların oluştuğu, kendisine ödeme emri tebliğ olunan borçlunun böyle bir borcu olmadığı, kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığından bahisle dava konusu edebileceği, dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:  Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'İN	DÜŞÜNCESİ								: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY :

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:  Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'İN	DÜŞÜNCESİ								: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	... İhtiyaç Maddeleri Ticaret ve Pazarlama Anonim  Şirketinin 2016 ve 2017 yılları işlemlerinin, sahte belge düzenleme fiili nedeniyle incelenmesi neticesinde tanzim edilen vergi tekniği raporunda, 01/01/2016 tarihinden itibaren gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı, bu tarihten itibaren komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği ve davacı şirket  ortağı ve aynı zamanda kanuni temsilcisi olan Ulaş Özdoğan'ın değinilen şirketin sahte belge düzenleme fiiline iştirak ettiği tespit edildiğinden, davalı idare tarafından 213 sayılı Kanun'un 153/A maddesi kapsamında 944.085,87 TL'lik teminatın istenmesine dair ... tarih ve ... sayılı yazıdaki hususların yerine getirilmediğinden bahisle belirtilen tutardaki teminatın cebren tahsili için davacı şirket adına ödeme emri düzenlendiği anlaşılmıştır.
 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri ile dördüncü fıkrasının üçüncü ve dördüncü cümlelerinde yer alan birinci fıkrasında sayılanların, mükellefiyeti bulunan adi ortaklık, ticaret şirketleri ve tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde Kanun’da sayılan statülere sahip olmaları hâlinde ve mükellefiyeti bulunan adi ortaklık, ticaret şirketleri ve tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin veya birinci fıkrada sayılanlar hariç olmak üzere, sahte belge düzenleme fiilini işledikleri vergi incelemesine yetkili olanlarca yapılan inceleme neticesinde düzenlenen raporla tespit edilenlerin maddede öngörülen teminat tutarının ödememesi durumunda; bunun teminat alacağı olarak tahakkuk ettirileceği, tahakkuk ettirilen teminat alacağının gecikme zammı uygulanarak mükelleften 6183 sayılı Kanun uyarınca takip ve tahsil edileceğine dair maddesi, Anayasa Mahkemesinin, 20/07/2023 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 22/3/2023 gün ve E:2022/108  K:2023/55 sayılı kararıyla iptal edilmiş olup iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir.
	İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
	213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesinin birinci fıkrasında; başkaca bir ticari, zirai ve mesleki faaliyeti olmadığı halde münhasıran sahte belge düzenlemek amacıyla mükellefiyet tesis ettirdiğinin vergi incelemesine yetkili olanlarca düzenlenen rapor ile tespit edilmesi ve mükellefiyet kaydının devamına gerek görülmediğinin raporda belirtilmesi üzerine işi bırakmış addolunan ve mükellefiyet kayıtları vergi dairesince terkin edilenlerden, serbest meslek erbabının, şahıs işletmelerinde işletme sahibinin, adi ortaklıklarda ortaklardan her birinin, ticaret şirketlerinde; şirketin, kanuni temsilcilerinin, yönetim kurulu üyelerinin, şirket sermayesinin asgari %10’una sahip olan gerçek veya tüzel kişilerin ya da bunların asgari %10 ortağı olduğu veya yönetiminde bulundukları teşebbüslerin, tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde bunları idare edenlerin veya düzenlenen raporda fiillerin işlenmesinde bilfiil bulundukları tespit edilenlerin işe başlama bildiriminin alınması halinde, bunlar adına mükellefiyet tesis edilebilmesi için işe başlama bildiriminde bulunanların ve mükellefiyeti terkin edilenlerin tüm vergi borçlarının ödendiği ve 6183 sayılı Kanun'un 10. maddesinin birinci fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde sayılan nev’iden 150.000 Türk Lirasından ve düzenlenmiş olan sahte belgelerde yer alan toplam tutarın % 10’undan az olmamak üzere teminat verilmiş olmasının şart olduğu, üçüncü fıkrasında ise birinci fıkrada sayılanların, mükellefiyeti bulunan adi ortaklık, ticaret şirketleri ve tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin kanuni temsilcisi, yönetim kurulu üyesi, idarecisi, asgari % 10 ortağı olması, bunları devralması, kısmen veya tamamen bunlara devrolunması halinde, keyfiyetin vergi dairesinin ıttılaına girdiği tarihten itibaren bir ay içinde birinci fıkrada yer alan şartların yerine getirilmesinin bu mükelleflerden yazılı olarak isteneceği, otuz günlük süre içinde şartların yerine getirilmemesi ve sayılan kişilerin statülerinin devam ettirilmesi halinde, istenilen teminat tutarının verilen sürenin son günü vade tarihi olarak kabul edilmek suretiyle mükellef adına teminat alacağı olarak tahakkuk ettirileceği, tahakkuk ettirilen teminat alacağının, gecikme zammı tatbik edilerek mükelleften, birinci fıkrada sayılan kişilerin teminat isteme tarihi itibarıyla tahakkuk etmiş tüm vergi borçları ise mükellef müşterek ve müteselsil sorumlu olmak üzere, bu kişilerden 6183 sayılı Kanun uyarınca takip ve tahsil edileceği kurala bağlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesi gereğince düzenlenen ödeme emrine karşı açılan davada, davacıya tebliğ edilen yazı içeriğindeki durumların gerçekleşip gerçekleşmediği ve hukuka uygunluğu incelenebilecek olup söz konusu yazıda, bu işleme karşı başvurulacak kanun yolu, merci ve süresi gösterilmediğinden bahisle hak arama özgürlüğünün ihlal edildiğinden bahsedilemeyecektir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesi gereğince düzenlenen ödeme emrine karşı açılan davada, davacıya tebliğ edilen yazı içeriğindeki durumların gerçekleşip gerçekleşmediği ve hukuka uygunluğu incelenebilecek olup söz konusu yazıda, bu işleme karşı başvurulacak kanun yolu, merci ve süresi gösterilmediğinden bahisle hak arama özgürlüğünün ihlal edildiğinden bahsedilemeyecektir.
Anayasanın 153. maddesinin beşinci fıkrası ile Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının geriye yürümeyeceği kurala bağlanmış ise de Anayasa Mahkemesince bir kanunun veya kanun hükmünde kararnamenin tümünün ya da belirli hükümlerinin Anayasaya aykırı bulunarak iptal edildiğinin bilinmesine karşın görülmekte olan davaların, Anayasaya aykırılığı saptanmış olan kurallara göre görülüp çözümlenmesinin, Anayasanın üstünlüğü ve Hukuk Devleti ilkelerine aykırı düşeceğinin kabulü gerekir. Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümezliğine ilişkin kural ile iptal edilen hükümlere göre kazanılmış olan hakları ve kamu düzeninin istikrarını korumak amaçlanmıştır. Aksi halde, Anayasanın 152. maddesinde yer alan  "Bir davaya bakmakta olan mahkeme, uygulanacak bir kanun veya kanun hükmünde kararnamenin hükümlerini Anayasaya aykırı görürse veya taraflardan birinin ileri sürdüğü aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına varırsa, Anayasa Mahkemesinin bu konuda vereceği karara kadar davayı geri bırakır....Anayasa Mahkemesi, işin kendisine gelişinden başlamak üzere beş ay içinde kararını verir ve açıklar.... Anayasa Mahkemesi kararı, esas hakkındaki karar kesinleşinceye kadar gelirse, Mahkeme buna uymak zorundadır" yolundaki hükümlerin anlamı ve uygulanma olanağı kalmaz. 
Bu durumda, Anayasada bu konudaki düzenlemeden Anayasa Mahkemesinin verdiği iptal kararlarının, bu kararın verilmesinden önce açılmış ve bakılmakta olan davaların çözümünü kararın gerekçesi ve iptal nedeni doğrultusunda etkileyeceği sonucuna ulaşıldığından, Anayasa Mahkemesinin sözü edilen iptal kararı dikkate alınarak yeniden  karar verilmek üzere ödeme emrinin yazılı gerekçeyle iptali yolundaki Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararın bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
 2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 18/09/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/5089, Karar No: 2024/4692, Tarih: 18.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/5089
Karar No : 2024/4692
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Metal Endüstri Ürünleri İmalat Pazarlama İnşaat İthalat ve İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU													: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurularının sonuçlandırıldığı  ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davacı tarafından yöneltilen temyiz başvurusunun kesin hüküm nedeniyle reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istemine ilişkindir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, kısmen sahte fatura düzenlediği ve alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği yönünde tespitlere yer verilen vergi tekniği raporunu esas alan vergi inceleme raporu uyarınca 2017 yılının Ocak-Mart dönemi için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan söz konusu vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Demir İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi, Tasfiye Halinde ... Teknik Havalandırma Isıtma Soğutma Sistemleri Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığını gösterdiği, ... Demir İnşaat Proje Taahhüt Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi ile ... Reklam ve ... Tanıtım Hizmetleri Anonim Şirketi hakkındaki saptamaların düzenlediği faturaların sahte olduğunu ortaya koyacak mahiyette olmadığı, davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki tespitlerin kısmen sahte fatura düzenlediğini göstermediği gerekçesiyle geçici vergi kaldırılmış, üç kat vergi ziyaı cezası ise azaltılmış ve bir kata indirilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının sonuçlandırıldığı karara yöneltilen temyiz istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, isteme konu kararın, dava konusu tutar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI						: Anayasa Mahkemesinin iptal karaları dikkate alındığında kararın temyiz yoluna tabi olduğunun kabulü gerektiği, öte yandan, aynı istinaf merciince verilen 27/03/2024 tarih ve E:2024/772, K:2024/832 sayılı kararında temyiz yolu açık olduğundan ortaya çelişkili bir durum çıkacağı, bu durumun hukuki belirlilik ilkesine ayrılık teşkil edeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ		: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ		: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacının kısmen sahte fatura düzenlediği ve alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle adına 2017 yılının Ocak-Mart dönemi için re'sen üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin (toplam 895.860,72-TL tutarlı) kaldırılması istemiyle açılan davanın sonuçlandırıldığı .... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvuruları üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, davalı idare istinaf başvurusunun kısmen kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının, geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının  komisyon gelirinden kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılarak yeniden hüküm kurulduğu görülmektedir
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 2. fıkrasının (c) işaretli bendinde usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması halinde kararın bozulacağı kurala bağlanmıştır.
Aynı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği  hüküm altına alınmıştır.
Sözü edilen fıkranın, “konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar” şeklindeki (b) bendinin, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine 7524 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 53. maddesiyle, sözü edilen bent “konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar”; bu bentten sonra gelen (c) bendi ise “konusu iki yüz yetmiş bin Türk lirasını aşıp dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşmayan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan ve istinaf kanun yolu incelemesinde kaldırma kararı üzerine yeniden karar verilen davalar “ şeklinde düzenlenmiştir.