muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1367, Karar No: 2024/2698, Tarih: 07.11.2024

Temyizen incelenen dosyada, yargılamanın geldiği aşama itibarıyla, usuli müktesep hak kavramının ve istisnalarının değerlendirilmesi gerekmektedir. 
 Yargıtayın 04/02/1959 tarih ve E:1957/13, K:1959/5 sayılı ve 09/05/1960 tarih ve E:1960/21, K:1960/9 sayılı içtihadı birleştirme kararlarıyla, hukukta uygulamaya giren usuli kazanılmış hak kavramı, bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine (diğeri aleyhine) doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hak olarak tanımlanmaktadır. İlk derece mahkemesinin doğru bularak uyduğu bozma kararı üzerine, temyiz yerinin bozma kararı ile benimsediği esaslara aykırı şekilde bozma kararı verememesi olarak tanımlanan bu ilkenin, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12/07/2006 tarih ve E:2006/4-519, K:2006/527 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kimi istisnaları da bulunmaktadır. (Aynı doğrultuda, HGK’nun 21/01/2004 tarih ve E:2004/10-44, K:2004/19, 03/02/2010 tarih ve E:2010/4-40, K:2010/54 sayılı kararları bulunmaktadır.)
 "Usuli müktesep hak" ilkesine göre; mahkemenin, bozmaya uymasından sonra, yeni bir içtihadı birleştirme kararı ya da geçmişe etkili bir kanun çıkması; uygulanması gereken bir kanun hükmünün, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilmesi hallerinde, usuli kazanılmış hakka göre değil, ortaya çıkan yeni hukuki durumlara göre karar verilmesi gerekmektedir. 
Ayrıca, görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararına uyulmasında olduğu gibi, kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış hakkın uygulanması mümkün değildir.
Öğretide, istisnaların bunlarla sınırlı olmadığı, bugüne kadar artarak geldiği gibi bundan sonra da yeni istisnaların olabileceği savunulmaktadır. 
Usuli kazanılmış hak ilkesinin idari yargıda uygulanabilirliğine gelince; 
Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunun 03/03/2000 tarih ve E:1999/1126, K:2000/394 sayılı ve 23/10/2003 tarih ve E:2001/864, K:2003/744 sayılı kararlarında, usuli kazanılmış hak ilkesi incelenmek suretiyle bir sonuca varılmış olup, özellikle E:1999/1126 sayılı kararda;
 "Temyiz incelemesi sonucunda bir mahkeme kararının işin esasına ilişkin olarak bozulması halinde mahkemenin, bozma kararına uymak veya ilk kararında ısrar etmek olanağı bulunmaktadır. Mahkemenin ilk kararında ısrar etmeyerek, bozma kararına uymak suretiyle verdiği kararın temyizi halinde, temyiz mercii, bu kez bozma kararına uygun karar verilip verilmediğini incelemek durumundadır. Temyiz incelemesi sırasında, temyiz merciinin, aynı yasal mevzuatla farklı bir sonuca ulaşması, ilk bozma ve buna uyularak verilmiş olan yargı kararının aynı mevzuat karşısında yeniden değerlendirilmesi, taraflar ve uygulama açısından istikrar ve kazanılmış haklar yönünden, aykırı sonuçlar yaratabilir.

İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda, usuli kazanılmış hak ile ilgili açık bir hüküm olmamakla beraber; İdare Mahkemesince, Danıştay'ın ilgili Dairesinin temyiz incelemesi sonucunda vermiş olduğu bozma kararına uyulmak suretiyle verilen kararın, Dairesince yeniden temyizen incelenmesi aşamasında yapılacak inceleme, Mahkeme kararının bozma kararına uygun olup olmadığı, bir başka anlatımla, bozma kararının gereklerinin yerine getirilip getirilmediği, kararın bozma kararı doğrultusunda olup olmadığı konusuyla sınırlı olmak durumundadır." gerekçesine yer verilmiştir.
Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 24/12/2009 tarih ve E:2006/149, K:2009/3386 sayılı kararında da  "usuli kazanılmış hak ilkesi" ayrıntılı olarak incelenmiştir.
 İçtihatlarla varılan bu sonuca uygun olarak, 2577 sayılı Kanun'un 18/6/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun’un 23. maddesiyle değiştirilen 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." düzenlemesine yer verilmek suretiyle, idari yargıda da usuli kazanılmış hak ilkesi yasal dayanağa kavuşmuştur.
 
Dolayısıyla, İdare Mahkemesince, Danıştayın ilgili Dairesinin temyiz incelemesi sonucunda vermiş olduğu bozma kararına uyulmak suretiyle verilen kararın, Dairesince yeniden temyizen incelenmesi aşamasında yapılacak inceleme, Mahkeme kararının bozma kararına uygun olup olmadığı, bir başka anlatımla, bozma kararının gereklerinin yerine getirilip getirilmediği, kararın bozma kararı doğrultusunda olup olmadığı konusuyla sınırlı olmak durumundadır.
Bununla birlikte, kanunda geçmişe etkili bir değişiklik yapılması, o konuda sonradan bir içtihadı birleştirme kararının alınması, Anayasa Mahkemesince kanun hükmünün iptal edilmesi, kamu düzenini ilgilendiren bir usûl kuralı dikkate alınmadan karar verilmiş olması, Anayasa Mahkemesince bireysel başvuruda aynı konuda hak ihlaline karar verilmesi gibi durumlarda usûli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği yüksek yargı içtihadıyla kabul edilmektedir. Bu husus, 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (4) numaralı fıkrasının somut norm denetiminin yapıldığı Anayasa Mahkemesinin 12/06/2020 tarih ve E:2019/115, K:2020/31 sayılı kararının "Anlam ve Kapsam" kısmında şu şekilde ifade edilmiştir.
"12. Bu itibarla kural, mahkemece bozma kararına uyulmasıyla birlikte taraflardan biri lehine ortaya çıkan hukuki sonucun -söz konusu tarafın bu sonucun devam etmesi yönündeki beklentisinin korunmamasını haklı ve zorunlu kılacak bir sebep bulunmadığı sürece- temyiz merciince değiştirilememesini ifade etmektedir. Dolayısıyla kural, yargılama sürecinde maddi ve hukuki koşullarda herhangi bir değişiklik olmamasına rağmen heyet oluşumunun değişmesi, heyetin görüş değiştirmesi ya da aynı mevzuat hükmünü farklı şekilde yorumlaması gibi nedenlerle bozma kararının aksi yönünde kararlar verilmesine engel teşkil etmektedir."

Bakılan uyuşmazlıkta ise;  ... İdare Mahkemesi tarafından, Danıştay Onikinci Dairesinin 15/10/2021 tarih ve E:2018/3127, K:2021/4964 sayılı bozma kararına aynen uyulmak suretiyle davanın reddi doğrultusunda karar verilmesine rağmen aynı Daire tarafından, yargılama sürecinde maddi ve hukuki koşullarda herhangi bir değişiklik olmamasına rağmen,  ilk bozma kararından önceki tarihe ait Anayasa Mahkemesinin bir bireysel başvuru kararına atıf yapılarak, daha önce temyizen inceleme sonucu verilmiş bir karar yokmuş ve uyuşmazlık, Daire tarafından ilk kez temyizen inceleniyormuşçasına değerlendirme yapılarak yerel mahkeme kararının aksi bir gerekçeyle bozulduğu görülmüştür.
Daire kararında atıf yapılan Anayasa Mahkemesi kararı incelendiğinde de,  anılan kararın davacının uyuşmazlık konusuna ilişkin bireysel başvurusu sonucunda verilmiş bir karar olmadığı; ortak yanının iki dosyadaki uyuşmazlığın da sadece askerlik vazifesinin yerine getirilmesi aşamasında gerçekleşen olaylara dair olduğu; olayların oluş şeklinin, zamanının ve sonuçlarının ise birbirinden farklı olduğu, aynı değerlendirmeye tabi tutulamayacağı; öte yandan, anılan kararın, Danıştayın ilk bozma kararından önceki tarihe ait bir karar olduğu anlaşılmıştır. Dolayısıyla, Daire kararında atıf yapılan Anayasa Mahkemesi kararının, 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (4) numaralı fıkrasının ve usuli müktesep hakkın uygulanması konusunda istisna oluşturmayacağı sonucuna varılmıştır.
Yukarıda değinilen süreç dikkate alındığında, Danıştay Onikinci Dairesi tarafından verilen bozma kararına aynen uyularak verilen İdare Mahkemesi kararının temyiz incelemesinin, bozma kararına uygun olarak verilip verilmediği ile sınırlı yapılması gerektiği; bu itibarla, ilk bozma kararının, davalı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu, Daire tarafından verilen ilk bozma kararına uyularak verilen davanın reddi yolundaki idare mahkemesi kararının yeniden bozulmasının usuli kazanılmış hak ilkesine aykırılık oluşturacağı anlaşılmıştır.
Bu itibarla, ısrar kararında sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin  ... İdare Mahkemesinin temyize konu  ... tarih ve E: ..., K: ...sayılı ısrar kararının belirtilen gerekçe ile ONANMASINA,
     3. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/11/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin  ... İdare Mahkemesinin temyize konu  ... tarih ve E: ..., K: ...sayılı ısrar kararının belirtilen gerekçe ile ONANMASINA,
     3. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/11/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY 
X- Dava, Ağrı ili Doğubeyazıt ilçesinde askerlik görevini ifa ederken 31/10/2009 tarihinde mayına basması nedeniyle yaralanan davacının, söz konusu maluliyetinin 3713 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilerek 2330 sayılı Kanun uyarınca aylık bağlanması istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nın  ...  tarih ve ... sayılı işleminin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
 Yargılamanın geldiği aşama itibarıyla, öncelikle, usuli muktesep hak kavramının ve istisnalarının değerlendirilmesi gerekmiştir.
 İdare Mahkemesince, Danıştayın ilgili Dairesinin temyiz incelemesi sonucunda vermiş olduğu bozma kararına uyulmak suretiyle verilen kararın, Dairesince yeniden temyizen incelenmesi aşamasında yapılacak inceleme, Mahkeme kararının bozma kararına uygun olup olmadığı, bir başka anlatımla, bozma kararının gereklerinin yerine getirilip getirilmediği, kararın bozma kararı doğrultusunda olup olmadığı konusuyla sınırlı olmak durumundadır. Nitekim, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun’un 23. maddesiyle değiştirilen 50. maddesinin (4) numaralı fıkrasında; "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmüne yer verilerek, bu husus Kanun hükmü hâline getirilmiştir.
Bununla birlikte, kanunda geçmişe etkili bir değişiklik yapılması, o konuda sonradan bir içtihadı birleştirme kararının alınması, Anayasa Mahkemesince kanun hükmünün iptal edilmesi, kamu düzenini ilgilendiren bir usûl kuralı dikkate alınmadan karar verilmiş olması, Anayasa Mahkemesince bireysel başvuruda aynı konuda hak ihlaline karar verilmesi gibi durumlarda usûli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği yüksek yargı içtihadıyla kabul edilmektedir. Bu husus, 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (4) numaralı fıkrasının somut norm denetiminin yapıldığı Anayasa Mahkemesinin 12/06/2020 tarih ve E:2019/115, K:2020/31 sayılı kararının "Anlam ve Kapsam" kısmında şu şekilde ifade edilmiştir.

"12. Bu itibarla kural, mahkemece bozma kararına uyulmasıyla birlikte taraflardan biri lehine ortaya çıkan hukuki sonucun -söz konusu tarafın bu sonucun devam etmesi yönündeki beklentisinin korunmamasını haklı ve zorunlu kılacak bir sebep bulunmadığı sürece- temyiz merciince değiştirilememesini ifade etmektedir. Dolayısıyla kural, yargılama sürecinde maddi ve hukuki koşullarda herhangi bir değişiklik olmamasına rağmen heyet oluşumunun değişmesi, heyetin görüş değiştirmesi ya da aynı mevzuat hükmünü farklı şekilde yorumlaması gibi nedenlerle bozma kararının aksi yönünde kararlar verilmesine engel teşkil etmektedir."
Temyize konu dosyanın incelenmesinden; davacının 3713 sayılı Kanun kapsamına girip girmediğinin tespitinden önce, davacının yaralanmasına neden olan olayın, 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre vazife malullüğü kapsamına girip girmediğinin belirlenmesinin önem taşıdığı anlaşılmaktadır. Daire tarafından verilen ilk bozma kararında, her ne kadar, "davacının emir ve talimatlara aykırı olarak mevziyi terk etmek suretiyle yasaklanmış mayınlı bölgeye girerek odun toplaması sebebiyle gerçekleşen maluliyetin, görevin neden ve etkisinden meydana gelmediğinin kabulü gerektiği sonucuna ulaşıldığı, bu durumda, görevi gereği tehlikeli olduğunu bilmesine rağmen ve kendisine tebliğ edilen emirlere aykırı hareket ederek, nöbet yerini terk etmek suretiyle mayınların bulunduğu alana giren davacının yaralanmasına neden olan olayın oluş biçimi dikkate alındığında, 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre vazife malülü olarak kabul edilemeyeceği sonucuna varılmış olup, vazife malülü kapsamına girmeyen yaralanma olayının, 3713 sayılı Kanun kapsamında da değerlendirilmesine imkan bulunmadığından, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık görülmediği" gerekçesine yer verildiği ve idare mahkemesi tarafından da bozma kararına uyularak davanın reddine karar verildiği anlaşılmakta ise de; "yaşam hakkı" ile değerlendirmeler içeren ve dava konusu uyuşmazlık ile benzer nitelikte bir olaya ilişkin olan Anayasa Mahkemesinin 27/06/2018 tarih ve 2015/17126 sayılı, "Manisa/Turgutlu İlçe Jandarma Komutanlığında askerlik görevini yapan S.K.'nın 24/01/2013 tarihinde ateşli silahla yaralanma sonucu yaşamını yitirmesi olayı" nedeniyle vermiş olduğu bireysel başvuru kararının; yeni bir hukuki durum oluşturduğu ve usuli müksetep hak kavramının istisnaları kapsamında değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Yukarıda atıf yapılan, Anayasa Mahkemesi kararı da bu doğrultuda bulunmaktadır.
Bu itibarla; temyize konu karar açısından, işin esasının incelenmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiği oyuyla, çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/59, Karar No: 2024/2711, Tarih: 07.11.2024

"İçtihat Metni"
                     T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU 
Esas     No : 2024/59
Karar	No : 2024/2711                                                                       
TEMYİZ EDENLER	: I- (DAVACI): ...	  
	   VEKİLİ: Av. ...
	   II-(DAVALI): ... Bakanlığı
			VEKİLİ: Av. ...
DİĞER DAVALI	  : ... Valiliği
 
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Onuncu Dairesinin 22/05/2023 tarih ve E:2022/8848, K:2023/2642 sayılı kararının, davacı tarafından esas yönünden, davalı idarelerden Ticaret Bakanlığı tarafından vekalet ücreti yönünden temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ       	:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, taşınmaz ticareti yetki belgesi verilmesi talebiyle yapılan başvurusunun reddine ilişkin Denizli Valiliği Ticaret İl Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı yazısıyla haberdar olunan 15/02/2022 tarihli işlemin ve bu işlemin dayanağı Taşınmaz Ticareti Hakkında Yönetmelik'in 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinin (4) numaralı alt bendinin iptali istenilmiştir.
	Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 22/05/2023 tarih ve E:2022/8848, K:2023/2642 sayılı kararıyla; 
	Bir düzenleyici işleme karşı ilan tarihinden itibaren altmış gün içinde dava açılabileceği gibi, söz konusu düzenleyici işleme dayanılarak tesis edilen bir uygulama işleminin varlığı hâlinde, bu işlemin tebliğinden itibaren altmış gün içinde birel veya düzenleyici işleme yahut her ikisine birden dava açılabileceği; başka bir ifadeyle, ilan tarihini izleyen günden itibaren işlemeye başlayan dava açma süresi içerisinde idari davaya konu edilmeyen düzenleyici işlemlerin, bu tarihten sonra davaya konu edilebilmeleri için, bireysel işlem tesis edilmiş olması ve bu işlemin dava konusu edilen düzenleyici işlemin uygulanması niteliğinde bulunması gerektiği,
	Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca, süregelen bir şekilde menfaati ihlal edilen veya temel hak ve hürriyetlere yönelik talepleri bulunan ilgililerce idari davaya konu olabilecek bir işlem veya eylemin yapılması için idareye her zaman başvurulabilmesi ve yeni bir başvuru olarak kabul edilmesi gereken en son başvurunun kısmen, tamamen veya zımnen reddi halinde altmış günlük idari dava açma süresi içinde idare mahkemelerinde dava açılabilmesinin mümkün olduğu,
	Uyuşmazlıkta, davacının başvurusuna konu "taşınmaz ticareti yetki belgesi verilmesi istemi"nin çalışma ve sözleşme hürriyetine ilişkin bulunması nedeniyle 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamında kural olarak bu konuda her zaman idareye başvurabilmesinin mümkün olduğu, bununla birlikte, yapılan başvurunun kısmen, tamamen veya zımnen reddi halinde altmış günlük idari dava açma süresi içinde idare mahkemelerinde dava açılması gerektiği,

Uyuşmazlıkta, davacının başvurusuna konu "taşınmaz ticareti yetki belgesi verilmesi istemi"nin çalışma ve sözleşme hürriyetine ilişkin bulunması nedeniyle 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamında kural olarak bu konuda her zaman idareye başvurabilmesinin mümkün olduğu, bununla birlikte, yapılan başvurunun kısmen, tamamen veya zımnen reddi halinde altmış günlük idari dava açma süresi içinde idare mahkemelerinde dava açılması gerektiği,
	Dava konusu olayda, davacı tarafından 14/02/2022 tarihinde yapılan başvurunun  15/02/2022 tarihinde reddedildiği, anılan işlemin davacıya tebliğ edilip edilmediğinin 16/01/2023 tarihli ara kararı ile sorulmasına rağmen davalı idarece söz konusu işlemin davacıya tebliğ edildiğine ilişkin olarak dosyaya herhangi bir tebliğ-tebellüğ evrakı eklenemediğinin görüldüğü, buna karşın, davalı idare tarafından davacının başvurusuna verilen cevabın davacıya tebliğ edilmediği kabul edilse dahi davacının en geç 14/02/2022 tarihini takip eden otuzuncu günün sonunda, yani 16/03/2022 tarihinde başvurusu zımnen reddedilmiş sayılacağından, bu zımnen ret tarihinden itibaren altmış gün içinde yani en geç (15/05/2022 tarihi pazar gününe denk geldiğinden) 16/05/2022 tarihinde dava açması gerektiği,
	Ayrıca, davacı tarafından 14/02/2022 tarihli başvurusunun sonucunu öğrenme istemiyle yapılan, bir başka ifadeyle yetki belgesinin düzenlenmesine yönelik yeni bir istem içermeyen 05/12/2022 tarihli başvuru neticesinde tesis edilen ... tarih ve ... sayılı işlemin, dava konusu Yönetmelik maddesine dayanılarak tesis edilmemesi ve davacının hukuki durumunda değişiklik yaratmaması nedeniyle, dava konusu Yönetmelik maddesinin uygulama işlemi olarak kabul edilemeyeceğinden, bu işlemin 2577 sayılı Kanun'un 7. maddesinin 4. fıkrası uyarınca dava açma süresini canlandıramayacağı sonucuna varıldığı,
	Öte yandan, Taşınmaz Ticareti Hakkında Yönetmelik'in 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinin (4) numaralı alt bendinin dava konusu ret işlemine dayanak olan halinin 14/10/2020 tarih ve 31274 sayılı Resmi Gazete'de yayımlandığı görüldüğünden, uygulama işlemi üzerine süresinde dava açılmadığı gibi, düzenleyici işlemlerin yayım ve ilan tarihlerini izleyen günden itibaren başlayan altmış günlük dava açma süresinin de geçirildiğinin görüldüğü gerekçesiyle, davanın süre aşımı nedeniyle reddine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 15. maddesine göre belirlenen 4.750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Ticaret Bakanlığına verilmesine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	: 
Davacı tarafından, kararda 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesinin son cümlesinin görmezden gelindiği, Denizli Valiliği Ticaret İl Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı yazısı ile başvurusuna cevap verildiği, bu cevabın tebliğinden itibaren süresi içerisinde dava açıldığı ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	: 
Davacı tarafından, kararda 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesinin son cümlesinin görmezden gelindiği, Denizli Valiliği Ticaret İl Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı yazısı ile başvurusuna cevap verildiği, bu cevabın tebliğinden itibaren süresi içerisinde dava açıldığı ileri sürülmektedir.
Davalı idarelerden Ticaret Bakanlığı tarafından, davada süre aşımı nedeniyle davanın reddine karar verildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 15. maddesinin uygulanamayacağı, eksik hükmedilen vekalet ücretinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI :   
Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
Davalı idarelerden Ticaret Bakanlığı tarafından, Denizli Valiliği Ticaret İl Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı yazısının davacının başvurusunun reddine ilişkin bir işlem olmadığı, söz konusu başvurunun sistem üzerinden reddedildiği, temyize konu kararın süre aşımı nedeniyle davanın reddine ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, davacının temyiz talebinin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile Daire kararının, davanın süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin kısmının onanması; vekalet ücretine ilişkin kısmının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Davacının temyiz istemi yönünden,
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan Danıştay Onuncu Dairesinin davanın süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin kararı, aynı gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın  bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. 
 Davalı idarelerden Ticaret Bakanlığının vekalet ücretine yönelik temyiz istemine gelince;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükmüne yer verilmiştir.