muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3770, Karar No: 2021/7898, Tarih: 15.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/3770 E.  ,  2021/7898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK 223/2-c. maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müteveffa sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki...plaka sayılı çekiciye bağlı yarı römork ile tek yönlü, bölünmüş, üç şeritli, asfalt zemin ve aydınlatmanın mevcut olduğu otoyolunda Bolu istikametinden Kaynaşlı istikametine doğru sağ şeritten gece vakti seyri esnasında olay mahalline geldiğinde önünde seyir halinde bulunan sanık .....'ın sevk ve idaresindeki .... plaka nolu çekiciye bağlı yarı römorka kontrolsüzce yaklaşmak suretiyle arkadan çarpması sonucu sürücü ...'nun asli ve tam kusurlu olarak kendi ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusur durumuna, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13828, Karar No: 2025/2031, Tarih: 12.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2023/13828 E.  ,  2025/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/1434 E., 2023/1484 K.

SUÇ: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ...'ın zincirleme şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ...'ın ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine dair hkümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın aleyhine dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığına, katılanlar ile sanık arasında husumet olduğuna ve iftira atıldığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, silahların eşitliği, masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkelerine aykırılık olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle sanıklara asgari hadden ceza verilmesi nedeniyle kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, eksik araştırma ile karar verildiğine, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle sanıklara asgari hadden ceza verilmesi nedeniyle kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, eksik araştırma ile karar verildiğine, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4607, Karar No: 2019/12949, Tarih: 18.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4607 E.  ,  2019/12949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, mağdurun yüzünde sabit ize neden olacak şekilde silahla kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri gereği hükmolunan cezanın TCK’nin 87/1-c maddesi ile 1 kat arttırılması, bulunan cezanın 5 yıl hapis cezasının altında kalması halinde TCK’nin 87/1-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasına çıkartılması gerektiği gözetilmeden, TCK’nin 87/1-c maddesi uyarınca cezanın doğrudan 5 yıla çıkartılması suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza doğru olarak hesaplandığından ve sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25948, Karar No: 2017/19994, Tarih: 28.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/25948 E.  ,  2017/19994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile ... ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09/06/2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden, kamu tüzel kişiliği bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3202, Karar No: 2011/7259, Tarih: 01.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3202 E.  ,  2011/7259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından hasımsız olarak açılan iflas erteleme davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahillerden .... A.Ş.,.... Ltd.Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İflasın ertelenmesini talep edenler vekili, müvekkili şirketlerin aynı grup içinde tekstil alanında faaliyette bulunduklarını, ekonomik kriz nedeniyle borca batık hale geldiklerini, sunulan iyileştirme projesi kapsamında öngörülen tedbirlerin uygulanması halinde şirketlerin borca batıklıktan çıkabileceklerini belirterek iflas erteleme talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi kök ve ek raporları ile 16 aylık yargılama sürecindeki gelişmeler dikkate alındığında ... A.Ş ile ... A.Ş.nin iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olmadığı, her geçen gün zarar ve borca batıklık miktarında artış olduğu, sermaye artırımı yapılmadığı belirtilerek bu iki şirketin iflasına, ... A.Ş.nin ise özvarlığının arttığı, sermaye artışı yapılmamasına rağmen iyileştirme projesinde öngörülen kârlılık oranının aşıldığı belirtilerek bu şirketin iflasının ertelenmesine karar verilmiş, hüküm hakkına iflas erteleme kararı verilen... A.Ş. yönünden müdahiller .. A.Ş. ve ...l Ltd.Şti. vekillerince temyiz edilmiştir.

İflasın ertelenmesi, borca batık durumda olan bir sermaye şirketinin malî durumunun ıslahının mümkün olması hâlinde o şirketin iflâsının önlenmesini sağlayan bir kurumdur. Böyle bir talep üzerine mahkemece, bu şirketin öncelikle borca batık durumda olup olmadığı rayiç değerlere göre tespit edilmeli, borca batık durumda ise bu kez ıslahının mümkün olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Bunun için borçlu şirket tarafından mahkemeye ibraz edilen bilanço ile malî durumun iyileştirilebilmesi amacıyla şirket tarafından bildirilen proje üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, rayiç değerler ve yapılan araştırma ve inceleme sonucu elde edilen gerçekçi verilere göre bilirkişilerce yeniden oluşturulacak şirket bilançosu (borca batıklık bilançosu) da dikkate alınıp bir sonuca gidilmelidir. Zira önerilen iyileştirme tedbirlerinin şirketin malî durumunu düzeltmeye elverişli olup olmadığının belirlenmesi özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden, bu konuda bilirkişinin görüşüne başvurulması icap etmektedir. Bilirkişi kök raporunda ... A.Ş.’nin borca batık olduğu, nakit akış tablosuna göre ekonomik varlığını sürdürdüğü takdirde borçlarını ödeyebileceği ve borca batıklıktan kurtulabileceği belirtilmiş; 27.8.2010 tarihli ek raporda ise anılan şirketin 2010 yılı defterlerini bilirkişi heyetine ibraz etmemesi nedeniyle 2010 yılına ilişkin kayyım raporundaki değerlendirmelerin esas alındığı, net işletme sermayesinde artış olduğu ve iyileştirme projesindeki kârlılık hedeflerinin aşıldığı, iflas erteleme talebinde bulunan diğer iki şirkete kefalet borcundan kaynaklanan borç yükünün mahkemenin takdirinde olduğu ifade edilmiştir. Mahkemece bu raporlar hükme esas alınarak iflâsın ertelenmesine karar verilmiştir.

Hükme esas alınan 27.8.2010 tarihli bilirkişi ek raporunda 2010 yılı defterlerinin ... A.Ş. tarafından ibraz edilmediği, bu nedenle kayyım raporlarına göre bilirkişi raporunun tanzim edildiği belirtilmiştir. Öte yandan 31.12.2010 tarihli kayyım raporunda rapor düzenlenmesi için gerekli belgelerin şirket tarafından kayyım heyetine ibraz edilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda şirket defterlerinin ibraz edilmemesi nedeniyle kayyım raporlarından yararlanılarak düzenlenen bilirkişi raporunun hükme esas alınması usule uygun olmadığı gibi borca batık olduğu belirlenen şirketin bilirkişi, kayyım ve dolayısıyla mahkeme denetiminden kaçınmasının iyiniyetli bir davranış olarak nitelendirilmesi de mümkün değildir. Mahkemece bu yön gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ... A.Ş. hakkında iflâs erteleme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 1.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10461, Karar No: 2014/7576, Tarih: 19.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/10461 E.  ,  2014/7576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/118122

MAHKEMESİ : Şavşat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

NUMARASI : 2011/56 (E) ve 2012/11 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-)Sanığın olay tarihinde önce mağdurun cep telefonunu almaya kalkıştığı, bir kaç dakika sonra da mağdurun cebinden 20 TL parayı alıp gittiği olayda, suçun işlenmesi sırasında doğal olarak birden fazla hareket yapılmış ise de, ortaya konulan bu davranışlar suçun kanuni tanımında yer alan hukuki anlamdaki "tek bir fiili" oluşturacağından, sanığın işlemeyi kastettiği hırsızlık suçuna ilişkin hareketlerini tamamladığı ve eylemin 5237 Sayılı TCK'nın 142/2-b. maddesinde düzenlenen tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu, gözetilmeden, yazılı şekilde iki ayrı hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-) Yakınanın anlatımlarına göre, olay sonrasında yakalanıp karakola getirilen sanığın, yakınana 16 TL para vermek istediği ancak yakınanın bu parayı almadığının anlaşılması karşısında, sanığın lehine olan yasa hükmünden yararlanması yakınanın isteğine bağlanamayacağından, mahkemece bir ödeme yeri belirlenerek sanığa zararı giderme olanağı sağlandıktan sonra sonucuna göre, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, daha sonraki aşamalarda zararın giderilip giderilmediği hususu da araştırılmadan, eksik incelemeye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

3-) 5237 Sayılı TCK’nın 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı kavramı, suçun işleniş şekli ile olayın özelliği dikkate alınarak, failin kast ve iradesini değer olarak az olan eşyaya özgülemesi, kastının ne bulursa almaya yönelik olmaması veya daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar almış olmakla birlikte, alınan bu şeyin değerinin de cezadan indirim yapılmasını gerektirecek şekilde gerçekten az olması hallerinde yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma koşulları oluşmadığı halde verilen cezada TCK'nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması,

4-) Suçun işlenmesi ile elde edilen maddî menfaatlerin veya ekonomik kazançların müsaderesine karar verilebilmesi için maddî menfaatin suçun mağduruna iade edilememesinin gerektiği, somut olayda ise suça konu 20 TL paranın mağdura iade edilme olanağı bulunduğu halde, sanığın suçtan elde ettiği 20 TL'nin müsaderesine hükmolunması suretiyle 5237 Sayılı TCK'nın 55/1.maddesine aykırı davranılması,

4-) Suçun işlenmesi ile elde edilen maddî menfaatlerin veya ekonomik kazançların müsaderesine karar verilebilmesi için maddî menfaatin suçun mağduruna iade edilememesinin gerektiği, somut olayda ise suça konu 20 TL paranın mağdura iade edilme olanağı bulunduğu halde, sanığın suçtan elde ettiği 20 TL'nin müsaderesine hükmolunması suretiyle 5237 Sayılı TCK'nın 55/1.maddesine aykırı davranılması,

5-) 5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'nın 326/son. maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.