muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/2396, Karar No: 2024/3641, Tarih: 12.06.2024

İdarenin, personelini işin önem ve özelliğine uygun olarak gerekli teknik bilgi ve ekipmanla donatmış olması, bunun için eğitim verme, pratikler yaptırma, belli alanlarda ve konularda uzmanlaştırması kamu hizmetini etkin ve verimli bir şekilde sunabilmesi için önemli ve gereklidir.  
 
	Dava dosyasının incelenmesinden; davacının 25/08/2008 tarihinden bu yana  davalı idarede ARFF memuru olarak görev yaptığı ve konusunda işin ehli sayılabilecek kadar tecrübe edindiği, idare ajanı olarak yerine getirdiği kamu hizmetini en iyi şekilde icra edeceği alanın ARFF Memuru pozisyonu ve bu pozisyonla bağlantılı  üst unvanlar olduğunda şüphe bulunmamaktadır.	
	Bu durumda, davacının ARFF memuru pozisyonunda yetişmiş ve ehil bir personel olması nedeniyle, yalnızca "ARFF Şef" pozisyon unvanı için görevde yükselme sınavına katılabilecek olmasında, "Şef" pozisyon unvanına atanabilecekler arasında davacının pozisyon unvanına yer verilmemesinde  hukuka aykırılık görülmemiştir. 
 
KARAR SONUCU                  	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1. 20/02/2020 günlü, 15631 sayılı görevde yükselme sınav ilanı ile davacının bu ilana ilişkin olarak yaptığı başvurunun reddine ilişkin 26/02/2020 günlü, 19964 sayılı işlemin ve yapılacak görevde yükselme sınavı ile 09/02/2015 günlü, 29262 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Devlet Hava Meydanları İşletmesi Genel Müdürlüğü Personeli Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Yönetmeliğinin, 8. maddesinin, 1. fıkrasının (ğ), (h) ve (ı), bentlerinin iptali istemi yönünden DAVANIN REDDİNE, 
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,  karar  tarihinde  yürürlükte  bulunan  Avukatlık  Asgari  Ücret  Tarifesi  uyarınca  duruşmalı davalar için belirlenen ...-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, 
	3. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
	4. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere,  12/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/5722, Karar No: 2024/3719, Tarih: 12.06.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas	No : 2020/5722
Karar	No : 2024/3719
DAVACI	: ... Gıda Sanayi A.Ş.	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: T... Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU 	      : 
	(1) Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin 113. maddesinin 1., 2., 5. ve 6. fıkralarının;
(2) Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Tebliğ'in 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi, 6. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ile 8. ve 9. maddelerinin;
(3) Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları ile Eğitim ve Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Yönerge'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi,  6. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (f) bendi ile 9. ve 10. maddelerinin, Yönerge ekindeki Tip Sözleşmelerin ve Odaların ve Birliğin resmi web sitesinde yayınlanan Tip Sözleşmelerin;
(4) Özel sektörde çalışacak veteriner hekimin maaşına yönelik Asgari Ücret Tarifesinin;
DAVACININ İDDİALARI             :

(3) Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları ile Eğitim ve Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Yönerge'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi,  6. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (f) bendi ile 9. ve 10. maddelerinin, Yönerge ekindeki Tip Sözleşmelerin ve Odaların ve Birliğin resmi web sitesinde yayınlanan Tip Sözleşmelerin;
(4) Özel sektörde çalışacak veteriner hekimin maaşına yönelik Asgari Ücret Tarifesinin;
DAVACININ İDDİALARI             :
	Birliğin, iptali istenilen düzenleyici işlem hükümlerine dayanarak veteriner hekim çalıştıracak kişi ve şirketleri hüküm ve şartlarını kendisinin hazırladığı, tamamen keyfi olarak düzenlediği tip sözleşme imzalamaya ve hazırladığı asgari ücret tarifesine göre veteriner hekimin maaşını belirlemeye ve belirlediği çalışma şartlarını uygulamaya zorladığı, bununla da yetinmeyip yasada yeri olmayan bir çalışma izin belgesi isteyerek ve her sene bu çalışma belgesini almaya zorlayarak bu belgeyi almadan veteriner çalıştırılamayacağını ve bu iznin alınması için tip sözleşme imzalanması ve asgari ücretin de sözleşmeye eklenmesi şartının koşulduğu, düzenleyici işlem hükümlerinin odalara ve birliğe sınırsız yetkiler tanıdığı, düzenleyici işlemlerin dayanağı olan 6343 sayılı Kanunda ve başka kanunlarda Odalar ve Birliğin sözleşme hazırlayabileceğine, sözleşmelerin asgari veya tüm şartlarını belirleyebileceğine, sözleşmeye müdahale edebileceğine, işçi konumunda çalışacak veteriner hekimleri maaşına yönelik asgari ücret tarifesini belirleyeceğine, veteriner hekimin özel sektörde çalışmasını izne bağlayabileceğine, sözleşmelerin Odalara onaylatılacağına, her sene izin almayan hekimin çalışamayacağına/çalıştırılamayacağına dair hiçbir düzenleme yer almadığı, 6343 sayılı Kanunun 33. maddesinde serbest meslek icra eden yani muayenehanesi olan veteriner hekimler için asgari tedavi ücret tarifesi hazırlanabileceğinin düzenlendiği, Kanun koyucu unutmayacağı ve abesle iştigal etmeyeceğine göre özel sektörde işçi olarak çalışacak veteriner hekimlerin maaşı için asgari ücret tarifesi hazırlanması istenirse özel olarak belirtileceği, ayrıca tarifelerde ücretin neye göre belirlendiğinin belli olmadığı, hiçbir objektif kriterlere sahip olmayan koşul ve şartları belirlenmemiş, tamamen Oda ve Birliğin keyfine bırakılmış denetimsiz bir tarifenin her sene işverenlere ve işçi konumdaki veteriner hekimlere dayatıldığı, sözleşme özgürlüğü ve çalışma hakkını ihlal eden dava konusu düzenlemelerin tamamının hukuka aykırı olduğu iddia edilmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI     :

DAVALININ SAVUNMASI     : 
Usul yönünden; davacı şirketin menfaatinin olmadığı, derdestlik itirazları olduğu, işlem tesis edilirken uygulandığı değerlendirilen düzenleyici işlemlerin dışındaki düzenleyici işlemlere de dava açıldığı, dava konusu Yönetmeliğin 113/1. madde düzenlemesi yönünden daha önce Danıştay Sekizinci Dairesi'nin 2014/11510 sayılı kararı ile davanın bu kısmı yönünden reddine karar verildiği ve kesinleştiğinden, kesin hüküm gözetilerek usul yönünden reddine karar verilmesi gerektiği, dava konusu Tebliğ düzenlemelerinin bir kısmının iptal istemi ile Danıştay Sekizinci Dairesi'nde E:2015/11205 esasına kayıtlı açılan davada iptal kararı verildiği, dava konusu Tebliğin uygulanmadığı, kadük durumda olduğu; esas yönünden 6343 sayılı Kanunun 17. maddesinde, meslek ve sanatını serbest olarak icra eden veteriner hekimlerin veteriner hekim odasına yazılma zorunluluğunun düzenlendiği, kanun koyucu tarafından bu düzenleme ile Odalar eliyle denetimin amaçlandığı, iptali talep edilen hükümlerinin iptali halinde Birlik ve Odaların kuruluş amacını gerçekleştirmesi ve denetim yapmasının engelleneceği, davacının maksadının veteriner hekimlerinin maaşını oldukça düşürmek suretiyle girdilerini asgariye indirmek olduğu, asgari ücrete ilişkin belirlenen miktarın tavsiye niteliğinde olduğu, 6343 sayılı Kanunun 33. maddesinin (c) bendinde, Bölgelerin hususiyetlerine göre ve hastalığın nevilerine nazaran asgari tedavi ücreti tarifesi hazırlama ve merkez konseyine tasdik ettirme yetkisinin idare heyetinin vazifeleri arasında sayıldığı, 6343 sayılı Kanun uyarınca çıkarılan Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine ilişkin Uygulama Yönetmeliğinin 95. maddesinin (a) bendinde idareye asgari ücreti düzenleme yetkisi verildiği, Yönergenin yürürlükte olmadığı, Yönerge mülga olduğu için Yönerge ekindeki sözleşmelerin de kaldırıldığı, 23 adet sözleşmenin sadece örnek niteliğinde olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ                          : Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin 113. maddesinin 1., 5. ve 6. fıkralarının, Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Tebliğ'in 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin, 6. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin, Asgari Ücret Tarifesinin ve Sakarya Veteriner Hekimleri Odası'nın  24/01/2020 tarih ve 2020/14 sayılı kararının iptaline; dava konusu Yönetmeliğin 113. maddesinin 2. fıkrası, Tebliğin 8. ve 9. maddesi, Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları ile Eğitim ve Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Yönerge'nin dava konusu maddeleri ve Yönerge ekindeki Tip Sözleşmeler ile Odalar ve Birliğin resmi web sitesinde yayınlanan Tip Sözleşmeler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI             : ...

DANIŞTAY SAVCISI             : ...
DÜŞÜNCESİ                          :  Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin 113. maddesinin 1. 2., 5., ve 6. fıkralarının; Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Tebliğ'in 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi, 6.  maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ile 8. ve 9. maddelerinin; Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları ile Eğitim ve Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Yönerge'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi,  6. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (f) bendi ile 9. ve 10. maddelerinin ve Yönerge ekindeki Tip Sözleşmelerin; Odaların ve Birlik'in düzenlediği Tip Sözleşmelerin ve özel sektörde çalışacak veteriner hekimin maaşına yönelik Asgari Ücret Tarifesinin iptali istenilmektedir.
Dava konusu Yönetmeliğin 113. maddesinin 2. fıkrasının incelenmesi:
Dava konusu Yönetmeliğin 113. maddesinin 2. fıkrasında; "Kamu dışındaki işyerlerinde çalışan veteriner hekimlerin meslek icrası ile çalıştıkları kurumun verdiği hizmetlerde, Birlikçe belirlenen asgari ücret tarifesine uyulmasından veteriner hekim sorumludur." düzenlemesine yer verilmiştir.
Anılan düzenlemenin iptali istemiyle Danıştay Sekizinci Dairesinde açılan davada, 17/01/2017 tarih ve E:2013/11520, K:2017/34 sayılı kararı "veteriner hekimlerin, muayenehane, poliklinik veya hastane açmak ya da davacı gibi damızlık sığır yetiştiricileri birliklerinde çalışarak da mesleklerini icra edebileceği; dava konusu yönetmelik maddesi uyarınca, birliklerde çalışan veteriner hekimlerin Veteriner Hekimleri Birliği tarafından hazırlanan mesleki hizmetler karşılığı ödenecek asgari ücret tarifesine uyulmamasından sorumlu tutulduklarının anlaşıldığı, 5996 sayılı Kanun uyarınca kurulan birliklerde, birlik karar organınca alınan kararlarda birliğin ilgili organlarının sorumluluğunun aranması ve hukuka aykırı işlemleri dolayısıyla gerekli yasal yollara başvurulması gerekirken; anılan yönetmelik maddesi ile sigortalı olarak çalıştığı birliğin aldığı kararlara uymakla yükümlü olan davacı hakkında işlem tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğu; bu yönleriyle dava konusu yönetmelik maddesinde eksik düzenlemenin bulunduğu gerekçesi ile Yönetmeliğin 113. maddesinin 2. fıkrasının iptaline karar verildiği, kararın Türk Veteriner Hekimleri Birliği tarafından temyiz edilmesi üzerine İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 08/05/2019 tarih ve E:2017/1507, K:2019/2177 sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda; anılan iptal kararıyla dava konusu düzenleme hukuk aleminde ortadan kalktığından, davanın bu kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu durumda; anılan iptal kararıyla dava konusu düzenleme hukuk aleminde ortadan kalktığından, davanın bu kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.
Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları ile Eğitim ve Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Yönerge'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi, 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (f) bendi ile 9. ve 10. maddelerinin ve Yönerge ekindeki Tip Sözleşmelerin incelenmesi:
Danıştay Sekizinci Dairesinin 24/09/2020 tarihli ara kararı ile, Türkiye Veteriner Hekimleri Birliği'nin internet sitesinde, iptali istenilen Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları ile Eğitim ve Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Yönerge'sinin mülga olduğu belirtildiğinden, söz konusu Yönergenin yürürlükte olup olmadığının sorulmasına, Yönerge yürürlükte ise ekindeki 14 tane Tip Sözleşme ile dava dosyasına sunulmasının istenilmesine karar verilmesi üzerine gönderilen bilgi ve belgelerde, Yönergenin ve Yönerge eklerinin yürürlükte olmadığı belirtildiğinden, yürürlükte olmayan Yönerge hakkında karar verilmesine olanak bulunmamaktadır.
Bu durumda, dava konusu Yönerge ve Yönerge ekindeki Tip Sözleşmeler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.
Kamu kurumu niteliğindeki meslekî kuruluşları, kanunla düzenlenen mesleklerce sunulan kamu hizmetlerinin standartlarını korumak, mesleğe mensup olanların ortak çıkarlarını kollamak ve aralarındaki dayanışmayı güçlendirmek için kurulan Anayasal kuruluşlardır.
Bu nedenle Anayasa'nın "Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları" başlıklı 135. maddesinde; kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşlarının, belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlakını korumak maksadı ile kanunla kurulan ve organları kendi üyeleri tarafından kanunda gösterilen usullere göre yargı gözetimi altında, gizli oyla seçilen kamu tüzelkişilikleri olduğu hükmüne yer verilmiştir.
Öte yandan, Anayasa'nın işlem tarihinde yürürlükte bulunan "Yönetmelikler" başlıklı 124. maddesinde; başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla yönetmelikler çıkarabileceği öngörülmüştür.
Bu bağlamda, kamu kurumu niteliğindeki meslek odalarının ve bunların üst kuruluşlarının; gerek üyelerinin gerekse de soyut olarak mesleğin onurunu ve meslekî  disiplini korumak, mesleğin gelişimini sağlamak, mesleğin icrasında uyulacak ilke ve kuralları saptamak hususlarında görev ve yetki sahibi olduğu tartışmasızdır.

Bu bağlamda, kamu kurumu niteliğindeki meslek odalarının ve bunların üst kuruluşlarının; gerek üyelerinin gerekse de soyut olarak mesleğin onurunu ve meslekî  disiplini korumak, mesleğin gelişimini sağlamak, mesleğin icrasında uyulacak ilke ve kuralları saptamak hususlarında görev ve yetki sahibi olduğu tartışmasızdır. 
Nitekim, 6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği İle Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanun'un 14. maddesinde, Türk Veteriner Hekimleri Birliğinin, veteriner hekimler arasında mesleki deontolojiyi ve dayanışmayı korumak, veteriner hekimliğin kamu ve kişi yararına uygulanıp geliştirilmesini sağlamak ve meslek mensuplarının hak veya yararlarını korumak amacı ile kurulmuş, tüzelkişiliğe sahip kamu kurumu niteliğinde mesleki bir kuruluş olduğu; 15. maddesinin (b) bendinde, Birliğin, azalarının maddi ve manevi hak ve menfaatlerini, hak ve memleket menfaatleriyle telif eder mahiyette korumakla mükellef olduğu hüküm altına alınmıştır. 
Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin "Kamu Dışında İstihdam ve Serbest Çalışma" başlıklı dava konusu 113/1 maddesinde, "Kamu dışında çalışacak veteriner hekimler, işverenle aralarında düzenledikleri sözleşmeyi bağlı bulundukları odaya onaylatmak zorundadırlar. Oda yönetimleri veteriner hekimlerin ücret, sosyal haklar ve çalışma şartlarıyla ilgili hükümleri asgari şartları içermesi kaydıyla onaylar." düzenlemesine, 5. fıkrasında ise; "Oda yönetim kurulları, sözleşme hükümlerinin asgari çalışma şartlarını içermesi hâlinde onbeş gün içinde onaylar. Asgari çalışma şartlarını içermeyen sözleşmeler gerekçeleri belirtilmek suretiyle yeniden düzenlenmek üzere aynı süre içinde iade edilir." düzenlemesine yer verilmiştir.
Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Tebliğ'in dava konusu edilen hükümlerinde de Yönetmelik hükümlerine paralel düzenlemeler getirilmiş, dosyada mevcut Asgari Ücret Tarifesi'nde de, Türk Veteriner Hekimleri Birliği Büyük Kongresinde alınan karar doğrultusunda Anayasa'nın eşit işe eşit ücret ilkesi çerçevesinde, devlet memurluğuna yeni başlayan veteriner hekimin ücretinin baz alındığı görülmüştür.
Yukarıda yer verilen Anayasa'nın 135. maddesi ile 6343 sayılı Kanunun 14. ve 15. maddeleri hükümlerinin incelenmesinden, Türk Veteriner Hekimleri Birliği'nin veteriner hekimliğinin, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlayarak meslek mensuplarının hak veya yararlarını korumak ve üyelerinin maddi ve manevi çıkarlarını gözetmek amacıyla kurulduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer verilen Anayasa'nın 135. maddesi ile 6343 sayılı Kanunun 14. ve 15. maddeleri hükümlerinin incelenmesinden, Türk Veteriner Hekimleri Birliği'nin veteriner hekimliğinin, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlayarak meslek mensuplarının hak veya yararlarını korumak ve üyelerinin maddi ve manevi çıkarlarını gözetmek amacıyla kurulduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda, Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin, kamu dışında çalışacak veteriner hekimlerin işverenle aralarında düzenledikleri sözleşmenin bağlı bulundukları odaya onaylatılmasını ve oda tarafından da söz konusu sözleşmenin ücret, sosyal haklar ve çalışma şartlarıyla ilgili hükümlerinin asgari şartları içermesi kaydıyla onaylanmasını öngören dava konusu 113/1 maddesi ile oda yönetim kurullarının, asgari çalışma şartlarını içermeyen sözleşmeleri gerekçeleri belirtilmek suretiyle yeniden düzenlenmek üzere  iade edeceğini düzenleyen 113/5 maddesinin ve bu düzenlemelere paralel hükümler getiren  dava konusu Tebliğ, Tip Sözleşmeler ve Asgari Ücret Tarifesi'nin Türk Veteriner Hekimleri Birliğinin, Anayasa'nın 135. maddesi ile 6343 sayılı Kanunun 14. ve 15. maddelerinde belirtilen kuruluş amaçlarının gerçekleştirilmesine yönelik düzenleme niteliğinde olması nedeniyle hukuka aykırılık taşımadığı sonucuna ulaşıldığından hakkında karar verilmesine yer olmadığı düşünülen kısımlar haricindeki diğer tüm dava konusu düzenlemeler hakkında davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren  Danıştay Sekizinci Dairesince duruşma için taraflara önceden bildirilen  12.06.2024 tarihinde, davacı vekili Av. ...'nın, davalı vekili Av. ...'ın geldiği, Danıştay Savcısının hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usulüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısının düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip, duruşma tamamlandı. Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
	MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
Davacı, Adana Veteriner Hekimleri Odasına 04/02/2020 tarihinde veteriner hekim ile imzalanan sözleşmenin onaylanması ve çalışma belgesinin yenilenmesi istemiyle yaptığı başvurusuna herhangi bir yanıt verilmemesi üzerine 28/02/2020 tarihinde çekilen ihtara, Adana Veteriner Hekimleri Odası tarafından 04/03/2020 tarihinde, TVHB Merkez Konseyi tarafından hazırlanan sözleşmenin 4. maddesinin (f) bendinde, "TVHB veya odalar tarafından belirlenen asgari ücret tarifesine uymak" yazarken, odaya onay için gönderilen sözleşmenin 4. maddesinin (f) bendinde, "işverence belirlenen ücrete uymak" yazılı olduğu, bu maddenin düzeltilmesi ve 5/b maddesinin eklenmesi gerektiği, ayrıca sözleşmenin ana başlığının Hayvancılık İşletmelerinde Çalışan Veteriner Hekim Hizmet Sözleşmesi olarak düzenlenmesi durumunda sözleşmenin onaylanacağının belirtilmesi üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

İNCELEME VE GEREKÇE:
USUL YÖNÜNDEN:
Davacı, mevzuat gereği veteriner hekim çalışmaya zorunlu bir şirket olduğundan, davalı idarelerin davanın ehliyet yönünden reddedilmesi gerektiğine ilişkin iddia ve Türk Veteriner Hekimleri Birliği tarafından işlem tesis edilirken uygulandığı değerlendirilen düzenleyici işlemlerin dışındaki düzenleyici işlemlere de dava açıldığı belirtilmekte ise de, dava konusu işlemde 6343 sayılı Kanun, dava konusu Yönetmelik ve Yönerge düzenlemelerinden bahsedilmek suretiyle istemin reddedildiği, dava konusu işlemlerin 6343 sayılı Kanun ve Yönetmelik düzenlemelerinin uygulanması amacıyla yürürlüğe konulan düzenlemeler olduğu, bu suretle dava konusu işlemlerin dayanağı olan düzenlemelerin iptalinin istenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından bu iddia yerinde görülmemiştir. Ayrıca, aynı davanın, daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması olarak ifade edilen derdestlik itirazı yönünden ise, davacı tarafından hakkında tesis edilen bireysel işlem üzerine iş bu davanın açıldığı anlaşıldığından bu iddiaya da itibar edilmemiştir.
ESAS YÖNÜNDEN: 
  İlgili Mevzuat:  
Anayasanın "Yönetmelikler" başlıklı 124. maddesinde; Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla yönetmelikler çıkarabileceği, "Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları" başlıklı 135. maddesinde de; kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşlarının, belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlakını korumak maksadı ile kanunla kurulan ve organları kendi üyeleri tarafından kanunda gösterilen usullere göre yargı gözetimi altında, gizli oyla seçilen kamu tüzel kişilikleri olduğu, hükmüne yer verilmiştir.   
Anayasanın "Ücrette adalet sağlanması" başlıklı 55. maddesinde ise; Ücret emeğin karşılığıdır. Devlet, çalışanların yaptıkları işe uygun adaletli bir ücret elde etmeleri ve diğer sosyal yardımlardan yararlanmaları için gerekli tedbirleri alır.
.." düzenlemesine yer verilmiştir.
4857 sayılı İş Kanunu'nun "Asgari ücret" başlıklı 39. maddesinde; "İş sözleşmesi ile çalışan ve bu Kanunun kapsamında olan veya olmayan her türlü işçinin ekonomik ve sosyal durumlarının düzenlenmesi için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca Asgari Ücret Tespit Komisyonu aracılığı ile ücretlerin asgari sınırları en geç iki yılda bir belirlenir.
(Mülga ikinci fıkra: 2/7/2018-KHK/700/145 md.)
Komisyon kararları kesindir. Kararlar Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girer.