muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/20446, Karar No: 2017/7718, Tarih: 02.05.2017

E) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesinin kararını davacı vekili temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

Taraflar arasında davanın hak düşürücü süre içerisinde açılıp, açılmadığı uyuşmazlık konusudur. 4857/ Madde 109 - Bu Kanunda öngörülen bildirimlerin ilgiliye yazılı olarak ve imza karşılığında yapılması gerekir. Bildirim yapılan kişi bunu imzalamazsa, durum o yerde tutanakla tespit edilir. Ancak, 7201 sayılı Kanun kapsamına giren tebligat anılan Kanun hükümlerine göre yapılır.

MADDE 35 – (1) Tebliğ bir mazbata ile belgelendirilir. Bu mazbatanın;

a) Tebliği çıkaran merciin adını,

b) Tebliği isteyen tarafın adını, soyadını ve adresini,

c) Muhatabın adını, soyadını ve adresini,

ç) Tebliğin konusunu,

d) Tebliğin kime yapıldığını ve tebliğ muhatabından başkasına yapılmış ise o kişinin adını, soyadını, adresini ve 34 üncü madde gereğince tebellüğe ehil olduğunu,

e) Tebliğ tarihini, saatini ve nerede yapıldığını,

f) 30 uncu ve 31 inci maddelerdeki durumların gerçekleşmesi halinde bu hususlarla ilgili hangi işlemlerin yapıldığını, adreste bulunmama ve kaçınma için gösterilen sebebi,

g) Tebligatın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine yapılması durumunda buna ilişkin kaydı,

ğ) Tebliğ evrakı kime verilmiş ise onun adı, soyadı, sıfatı ve imzası ile tebliğ memurunun adı, soyadı ve imzasını içermesi gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. Maddesi uyarınca davanın Fesih bildirim tarihine göre bir aylık hak düşürücü süre içinde açılıp açılmadığının mahkemece resen araştırılması gerekir. Zira hak düşürücü süre kamu düzenindendir ve mahkemece kendiliğinden araştırılması gerekir. Diğer taraftan belgenin düzenleme tarihi değil, tebliğ tarihi önem kazanır. Belgenin düzenleme tarihi dışında başka bir tarihte tebliğ edildiği ileri sürüldüğünde, işveren 109. Madde deki yükümlülüğü gereği, düzenleme tarihinde tebliğ edildiğini kanıtlamalıdır.

İşverenin sunduğu “İhbar tebligatı” başlıklı ihbar öneli tanıyan fesih bildiriminin incelenmesine matbu içerikte olduğu, boşluk doldurma sureti ile isim ve tarihlerin yazıldığı, tebliğ tarihi yazısının altında her ne kadar 01.08.2015 yazılı ise de; bu tarihin tebliğ tarihi olarak kabul edilmesinin toplu işçi çıkarma olması ve matbu içerikli belge nedeniyle mümkün olmadığı, bu nedenle davanın 1 aylık hak düşürücü süre içinde açıldığı, davalı ... Ltd. Şti'nin temizlik işini ihale yolu ile ...'ndan aldığı, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisinin bulunduğu, iş akdinin haklı veya geçerli sebeple feshedildiğinin davalılar tarafından kanıtlanamadığı anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesinin kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI ve 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Bölge adliye mahkemesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davalı ...'nce yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının bu şirketteki İŞİNE İADESİNE,

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Bölge adliye mahkemesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davalı ...'nce yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının bu şirketteki İŞİNE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumluluğundan olması kaydıyla davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılar tarafından müştereken ve mütelsilen ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 55,40 TL. yargılama giderini davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL. ücreti vekaletin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

9-Dosyanın ilk derece Mahkemesine kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Kesin olarak 02.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15170, Karar No: 2013/10475, Tarih: 01.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/15170 E.  ,  2013/10475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde polis memuru olarak görev yapan müştekinin, sanığı bali kullanırken görmesi üzerine kimliğini isteyip GBT sorgulaması yaptığı esnada sanığın, görevini yapmasını engellemek amacıyla müştekinin üzerine atlayıp boğazını sıkmak suretiyle dosyada mevcut adli muayene raporuna göre onu basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayarak ve "bundan sonra sizi burda gezdirmem, size kendimi iyi tanıtacağım, sizi burda yaşatırsam bana da ... demesinler" şeklinde sözler söyleyerek yüklenen suçu işlediği, 22/10/2011 tarihli olay tutanağı, bu tutanak ile uyumlu müşteki ve tanığın aşamalardaki tutarlı beyanları, sanığın kaçamaklı ikrarları ile anlaşılmasına rağmen yasal olmayan gerekçeyle ve dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22450, Karar No: 2014/4310, Tarih: 21.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22450 E.  ,  2014/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 24/05/2013

Numarası : 2012/773-2013/321

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı işveren nezdindeki işçilik alacaklarına ilişkin olarak Samsun 2.İş Mahkemesinin 2011/604 Esas numarasıyla kayıtlı bulunan dava dosyası üzerinden ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla kısmi dava açtıklarını, söz konusu davanın 09.11.2012 tarihinde sonuçlandığını bu nedenle bakiye 1.930,00 TL tutarındaki kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davacının istifa dilekçesi vermek suretiyle işten ayrıldığını, alacağının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile kıdem tazminatı alacağının tahsiline karar verilmiş ise de dosya içerisindeki belgelerden davacının kıdem tazminatına ilişkin açmış olduğu alacak davasının Yargıtay 22.Hukuk Dairesinin 2013/2289 Esas sırasında temyiz incelemesini beklediği anlaşılmaktadır. Açılan dava bakiye alacak davası olup, daha önce açılan kıdem tazminatına ilişkin kısmi davada verilen karar eldeki davada verilen kararı etkileyecek nitelikte olduğundan mahkemece kısmi davada verilen kararın kesinleşmesi beklenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5437, Karar No: 2018/361, Tarih: 15.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/5437 E.  ,  2018/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemedikleri belirlendikten sonra;

a) Sanıklar bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş iseler, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanıklar hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işledikleri suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değiller ise, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanıklar hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21602, Karar No: 2013/16963, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/21602 E.  ,  2013/16963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 235.592,00 TL. maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... İnşaat Taah. Dış Tic. Ltd. Şti. vekilince istenilmesi ve davalılardan ... İnşaat Taah. Dış Tic. Ltd. Şti. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24/09/2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... İnşaat Taah. Dış Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... ve ...vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davalılardan ...Hükümetine yönelik davanın reddine, maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davalılardan ... İnşaat Taahhüt Dış Ticaret Limitet Şirketinden tahsiline karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı şirket ile davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının davalı şirketin işçisi olarak çalıştığı ve Kuzey Irakta işin görülmesi sırasında yaralanarak sürekli iş göremez duruma girdiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, öncelikli olarak yetkili mahkemenin belirlenmesinde noktasında toplanmaktadır. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, belirgin olarak 5521 sayılı yasanın 5.maddesidir.

Anılan maddeye göre; İş Mahkemelerinde açılacak her dava açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz. Maddenin açık hükmüne göre davacının iki seçimlik hakkı vardır. Birincisi, davalıların Türk Medeni kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde, diğeri de işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede dava açmasıdır. Öngörülen bu düzenleme kamu düzenine ait bir yetki kuralı olup, emredici kural olduğundan bu iki mahkeme dışında başka bir mahkemenin sözleşme ile yetkili bulunması imkânı yoktur. Diğer taraftan yetkinin kamu düzenine ait olduğu hallerde yetki itirazı ilk itiraz değildir. Taraflar her zaman bu itirazda bulunabilecekleri gibi mahkemede her zaman kendiliğinden yetkili olup olmadığını inceler.

Öte yandan, 5521 sayılı yasanın 15.maddesinde “Bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde HUMK’nun (Artık HMK’nun) hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiş olup, HUMK’nun 9/2 (HMK 7/1) maddesine göre, davalı birden fazla ise, davanın bunlardan birinin ikametgâhının bulunduğu mahkemede de açılabilmesi mümkün ise de, ...Hükümetinin Ankara’da ikamet ettiğinden söz edilmesinin mümkün olmadığı da ortadadır. Olayın Kuzey Irakta meydana gelmesine ve dava dilekçesi ekindeki vekâletname içeriği ve dosya kapsamına göre davacının ikametgâhının da Silopi ilçesinde bulunduğunun belli bulunmasına göre Ankara Mahkemelerinin HMK’nun 16. Maddesi göz önünde tutulmak suretiyle de yetkili olduklarından söz edilemeyeceği açıktır.

Davalı işverene gelince; davalı işveren nitelikçe tüzel kişiliğe haiz bir ticaret şirketidir. Öte yandan tüzel kişilere karşı açılacak davalarda yetkili mahkeme tüzel kişinin ikametgâhının (Merkezinin) bulunduğu yer mahkemesidir. Somut olayda, davalı işveren şirketin merkezinin Silopi olduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, Silopi Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 5521 sayılı Yasanın 5.maddesi gereğince yetkili olduğu açık-seçiktir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle uyuşmazlığın çözümünün Silopi Mahkemesine ait olacağı göz ardı edilerek, dava dilekçesinin yetki yönünden reddi yerine, işin esasına girilerek yazılı şekilde tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı ile davalı şirket vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre davacı ile davalı ... Taahhüt Dış Ticaret Ltd Şti vekillerinin sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacı davalılardan ... İnş. Taah. ve Dış Tic. Ltd. Şti. yararına takdir edilen 990.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 24.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4308, Karar No: 2006/10383, Tarih: 29.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/4308 E.  ,  2006/10383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden boşanmaya neden olan olaylarda eşini döven koca tamamen kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir

2-Kocanın temyiz itirazlarına yönelik incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.06.2006 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/5699, Karar No: 2017/11070, Tarih: 16.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/5699 E.  ,  2017/11070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-davacı kadın vekili Av. ...'ın dosya içindeki vekaletnamesi genel vekaletnamedir. Boşanma davası açma ve açılmış olan davayı takip etme yetkisi bulunmamaktadır. Açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları gereğince adı geçen davalı-davacı vekilinden boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletname istenmesi, ibraz tmesi halinde dosya içerisine alınması, ibraz edilmemesi halinde ise gerekçeli kaarrın davalı-davacı asile tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenilmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4908, Karar No: 2023/9944, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4908 E.  ,  2023/9944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/391 Esas, 2023/592 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Konya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.01.2023 Tarihli ve 2022/2464 Esas, 2023/56 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının bir aydan fazla süredir Sevindik Mahallesi 2317. Sokak No:25 Merkezefendi/Denizli adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Denizli 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.03.2023 Tarihli ve 2023/391 Esas, 2023/592 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının Denizli adresinden bir yıl önce taşındığının bildirildiği, kısıtlı adayının adres kayıt sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:14 İç Kapı No:1 Karatay/Konya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Karatay/Konya olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Konya 3. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Konya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25092, Karar No: 2015/33596, Tarih: 18.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/25092 E.  ,  2015/33596 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-E.. D.. vekili avukat H.. D.., 2-H.. D.. vekili avukat E.. D.. ile 1-H.. Ç.. T.., 2-N.. T.. vekili avukat Ç.. Ç.. aralarındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26/09/2013 gün ve 2013/163-2013/63 sayılı hükmün Dairemizin 12/03/2015 tarih ve 2014/25545-2015/7823 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/391, Karar No: 2015/1446, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/391 E.  ,  2015/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi