muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10722, Karar No: 2016/18330, Tarih: 12.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/10722 E.  ,  2016/18330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında doğrudan temin yoluyla tıbbi malzeme alım satım ilişkisi olduğunu, 16 adet fatura karşılığı davalıya tıbbi malzeme teslim ettiğini ancak davalının bu faturalardan doğan 70.572,30 TL borcunu ödemediğini, bu borcun davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını da savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmede Antalya mahkemelerinin yetkili olacağının yazılı olması, sözleşmenin Antalyada yapılmış olması ve davalının ikametgahının Antalyada olması nedenleriyle mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir, sözü edilen bu düzenlemeler özel yetkiye ilişkindir. Davacı, davasını özel veya genel yetkili mahkemelerden herhangi birinde açabilir. Dava konusu olayda davacı, sözleşme ve faturalardan doğan alacağının tahsili istemli olarak eldeki davayı açmıştır. Başka bir ifade ile sözleşmeden kaynaklanan para alacağının tahsilini talep etmiştir. Türk Borçlar Kanunu'nun 89. maddesinin 1. fıkrasına göre sözleşmeden doğan para borcu, sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödenir. Alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için kendi ikametgahında takip başlatıp, dava açabilir. Dava konusu olayda alacaklı davacı para alacağının ödetilmesi için ikametgahı olan Ankara Asliye Hukuk Mahkemesinde alacak davasını açmıştır. Ankara mahkemeleri sözleşmeden doğan para alacağının tahsili amacıyla açılan dava yönünden yetkilidirler. Kaldı ki taraflar arasında imzalanmış yazılı bir sözleşmede bulunmamaktadır.Bu nedenle mahkemece, davanın yetkili mahkemede açıldığı gözetilerek işin esasına girilip taraf delilleri toplanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5536, Karar No: 2012/7457, Tarih: 18.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5536 E.  ,  2012/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 29.06.2012 gün ve 2012/1502 Esas 2012/4466 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava dışı yüklenici ... Ltd. Şti.'nin yapmış olduğu inşaatın imalat bedelinin temlik alacaklısı olduklarını, ancak davalı arsa sahipleri ... ve ... ile yüklenici şirket arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshedildiğini, inşaatın ikinci yüklenici olan Met . İnş. Ltd. Şti. ile onun müteselsil kefili olan davalı ...'in ilk yüklenicinin imalat alacaklarını ödemeyi taahhüt ettiğini ileri sürerek, 200.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahipleri ... ve Yakup, öncelikle zamanaşımı itirazlarının kabulüne, esas bakımından ise yüklenicinin imalat alacağını davalı ... İnş. Ltd. Şti.'nin ödemeyi taahhüt ettiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ... İnş. Ltd. Şti., davanın zamanaşımına uğradığını, esas bakımdan ise dava konusu alacaktan dolayı 20.03.2006 tarihli belgeyle ibra edildiklerini, borçlu da olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava dışı yüklenici ... Ltd. Şti. ile davalı arsa sahipleri arasındaki arsa yapı karşılığı inşaat sözleşmesinin mahkeme kararıyla geriye etkili olarak feshedildiği, feshin 13.09.2004 de kesinleştiği, 20.03.2006 tarihli "temlik, taahhütname ve ibraname" başlıklı belgede dava dışı yüklenici şirketin imalat alacağından dolayı davalıları ibra ettiğinin açıkça ifade edildiğinin anlaşıldığı, davacılara temlik edilen bir alacak kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 29.06.2012 tarih 2012/1502 Esas 2012/4466 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 43.90 TL harç ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6130, Karar No: 2021/1713, Tarih: 16.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/6130 E.  ,  2021/1713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozmasına uyularak ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Nisbi harca tabi davalarda, 10/05/1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince hükmü temyiz eden davalının temyiz başvuru harcı ve ilam harcının 1/4'nü ( nispi temyiz karar harcı) peşin olarak yatırması gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 344. maddesi gereğince, istinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Anılan Kanunun 366. maddesine göre de" Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352’nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır.“

Somut olayda, alınması gereken temyiz harçları temyiz eden her bir davalı yönünden ayrı ayrı 852,49 TL nispi temyiz karar harcı ile 267,80 TL temyiz yoluna başvuru harcı olduğu halde yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalıların ortak vekili tarafından hangi davalı için yatırıldığı belirtilmeksizin 853,00 TL nispi temyiz karar harcı ile 267,80 TL temyiz yoluna başvuru harcı yatırıldığı anlaşılmaktadır.

Böyle olunca, temyiz eden davalıların ortak vekilinden yatırılan temyiz harçlarının hangi müvekkili yönünden yatırıldığı sorularak tespit edildikten sonra, harç yatırmamış olan davalı yönünden temyiz yoluna başvuru harcı ile nispi temyiz karar harcının yatırılması için HMK’nın 344. maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, şayet temyiz başvurusunun yapılmamış sayılması yönüne gidilirse anılan ek kararının ilgilisine tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra iade edilmesi için,

2-Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı HMK’nun 76. vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nun 77. ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nun 114/f maddeleri uyarınca usûlüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

2-Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı HMK’nun 76. vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nun 77. ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nun 114/f maddeleri uyarınca usûlüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Gerekçeli kararın davalı ... şirketi adına Av. ...’a tebliğ edildiği ancak Av....’ın davalı ... şirketi adına ibraz edilmiş vekaletnamesinin yahut yetki belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla;

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 77. maddesi gereğince; adı geçen avukata davalı ... şirketi vekili olduğuna ilişkin vekaletname/yetki belgesi ibrazı için kesin süre içerir muhtıra tebliğ edilmesi ve vekaletname/yetki belgesinin celbi, ibraz edilemediği takdirde, hükmün davalı ... şirketinin varsa geçerli bir vekaletnamesi bulunan diğer bir vekiline aksi takdirde davalı asile tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten sonra iade edilmesi için,

3-Davalı ... San. Tic. Nak. Ltd. Şti.‘ne gerekçeli kararın ... Mah. ... San. Sitesi 5005 Sok. No:59 ... adresinde 7201 sayılı yasanın 35’e göre tebliğ edildiği, ancak adı geçen şirketin ticaret merkezini tebliğden önce 2009 yılında Hacıaliler Mah. Serik Cad. No:10 Aksu/... adresine taşıdığı ticaret sicil gazetesi kayıtlarından anlaşılmaktadır. Adı geçen şirketin sicil adresinin yeniden değişmesi ihtimaline binaen ... Ticaret Sicil Müdürlüğü‘nden son adresi sorularak, tespit edilecek adrese gerekçeli karar tebliğ edildikten, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra iade edilmesi için,

4-Davalılardan ... Teks. Konf. San. Tic. Ltd. Şti.‘nin TTK’nın geçici 7. maddesine göre ticaret sicilinden resen terkin edildiği, bu hususun 09/01/2015 tarihli ticaret sicil gazetesinde ilan edildiği anlaşılmaktadır. Adı geçen geçen şirketin son sicil bilgilerinin Denizli Ticaret Sicil Müdürlüğü‘nden sorularak terkine ilişkin evraklar dosyaya celp edildikten sonra adı geçen davalının ihyasının sağlanması ve tasfiye memurunun atanması için davacıya uygun süre verilerek ihya olunduktan sonra gerekçeli kararın adı geçen davalının tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra iade edilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 16/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29173, Karar No: 2014/23819, Tarih: 25.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29173 E.  ,  2014/23819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/70976

Mahkemesi : Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21/12/2012

Numarası :2010/251 - 2012/531

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kilimli Sağlık Ocağında pratisyen doktor olup, 20.10.2009 günü Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesinde görevli olan sanığın sorumlu bulunduğu Acil Servise ağaçtan düşerek yaralanması nedeniyle getirilen 1935 doğumlu H.. K..’un kafasındaki lezyonlara sütür ve pansuman yapıldığı, BBT çekildiği, yakınlarınca son 1 yıl içinde tetanoz aşısı yapıldığının bildirilmesi üzerine aşı yapılmadan evine gönderildiği, 21.10.2009-30.10.2009 tarihleri arasında müracaat ettiği Kilimli 1. Nolu Sağlık Ocağında pansumanlarının yapıldığı, durumunun kötüleşmesi üzerine götürüldüğü adı geçen hastanenin acil servisinde icapçı beyin cerrahı tarafından muayenesinin yapılıp, tetanoz aşısı yaptırılarak, hastaneye yatırıldığı, yapılan müdahalelere rağmen durumunun düzelmemesi sebebiyle tetanozdan şüphelenilip, Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Enfeksiyon Kliniğine sevk edildiği, bu hastanede de ense sertliği, risus sardonikus, opistotonus ve tüm vücudunda rijidite tespit edilen H.. K..’a tetanoz tanısı konularak takip ve tedavisi devam ederken 19.11.2009 tarihinde öldüğü olayda; tetanoz enfeksiyonu ve gelişen komplikasyonları sonucu öldüğü bildirilen ölene ilk müdahaleyi yapan sanığın kusurlu olduğuna ilişkin görüş sunan Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kusurlunun raporunda; rutin uygulamada yaralanmalarda daha önce tetanoz aşısı yapılmış olsa da aşının tekrarlanması ve kirli yaralanmalarda profilaktik antibiyotik başlanması gerektiği gibi, hastaneye 10 gün sonra ikinci başvurusunda da kişiye tetanoz immünglobülin yapılması gerektiği, bunların yapılmamasının eksiklik olduğu bildirildiğinden, ikinci kez hastaneye müracaat edildiğinde ölene tetanoz immünglobülin yapıldığı halde dahi ölüm olayının gerçekleşip gerçekleşmeyeceği ve 01.11.2010 tarihinde Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Enfeksiyon Kliniğine sevk edilip, 19 gün sonra ölene tetanoz immünglobülin uygulamasının burada yapılıp yapılmadığı tespit edilerek; tetanoz immünglobülin yapılıp yapılmamasının ölüm sonucuna etkisine dair rapor alınması sonrası, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği, somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde karar tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21206, Karar No: 2014/10346, Tarih: 26.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/21206 E.  ,  2014/10346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, basit kasten yalama, hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatı konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek;mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Olay günü alkollü bir şekilde yaşadığı ikamete gelen sanığın, gayri resmi olarak birlikte yaşadığı katılan ile arasında meydana gelen tartışma sırasında; katılana hitaben iddianamede belirtilen ve hakaret niteliğinde olan sözleri söyledikten sonra elinde bulunan taşı, tanık anlatımlarıyla da doğrulandığı gibi fırlatarak katılanın etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği; ve ayrıca katılana ait ikametin kapısının kolunu görgü tespit tutanağında belirtildiği şekilde kırmak suretiyle mala zarar verdiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın kısmen ikrar içeren savunmalarına, katılanın beyanlarına, görgü tespit ve olay tutanağına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın,bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eylemlerinin mala zarar verme, basit kasten yaralama ve hakaret suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3707, Karar No: 2007/4519, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3707 E.  ,  2007/4519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 14.04.2006 tarihli dilekçesiyle, ... Mahallesi (Köyü) 9219 ada 3 sayılı parselin 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1988 yılında yapılan ve kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde olduğu göz önünde bulundurulmadan 1970 yılında yapılan genel kadastro sırasında orman olarak tapulama dışı bırakılan ve ihdasen belediye adına oluşturulan taşınmazın ifrazıyla dava konusu parselin davalı adına tapu kaydı oluşturulduğunu, hukuki dayanaktan yoksun ve yolsuz tescil niteliğindeki davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşen 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması (bu uygulama idare mahkemesince iptal edilmiştir.) ve 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilen ve dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 316 m2 yüzölçümündeki çekişmeli parsel, tapuda davalı gerçek kişi adına kayıtlı olup, 2981 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan imar ve parselasyon nedeniyle, 173 sayılı kadastro parselinden ve arazi kadastrosunda 1947 yılı orman sınırları içinde kalması nedeniyle tapulama dışı bırakılmış olan alanlardan ifrazen ... Belediyesi adına kayıt edilmiş, tahsis ve satışlar sonucu 06.12.1992 tarihinde davalı ... adına tapuya tescil edilmiştir.

Davalı taraf, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz ettiğinden, davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davalı taraf, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz ettiğinden, davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 03.04.1950 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesinin orman kadastro komisyonlarının görevini ve ne şekilde kurulacağını düzenlemiş, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesinde, makilik alanları belirleme görevini, orman kadastro komisyonlarının yanı sıra mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlara da vermek suretiyle, yasaya aykırı bir hüküm getirilmiştir. Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, sözü edilen Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaççıkların maki florası olduğu açıklandıktan sonra, ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle %10 nisbetine kadar KORU ve % 25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklindeki düzenlemeyle, yasanın orman olarak tanımladığı yerleri maki olarak ayırma olanağı getirmiştir. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yönetmelikler kaynak bulduğu yasalara aykırı ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğindeki yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez (Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 ... 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 ... ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.)