muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/1535, Karar No: 2024/6944, Tarih: 26.12.2024

Bununla birlikte, TAEK'in, 2690 sayılı Kanun'un, dava konusu düzenlemeler ile uygulama işleminin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan 1. maddesi uyarınca, Türkiye’de atom enerjisinin barışçıl amaçlarla ve ülke yararına kullanılmasını sağlamak, temel ilke ve politikaları belirleyip önermek, bilimsel, teknik ve idari çalışmaları yapmak, düzenlemek, desteklemek, koordine etmek ve denetlemek üzere kurulduğu; 4. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde, iyonlaştırıcı radyasyon kaynakları kullanarak yapılan çalışmalarda iyonlaştırıcı radyasyonların zararlarına karşı korunmayı sağlayıcı ilkeleri ve önlemleri ve hukuki sorumluluk sınırlarını saptamak ile görevlendirildiği, ayrıca radyasyonun, atomlardan enerji yayılımı ve transferi olarak tanımlandığı hususları birlikte dikkate alındığında; radyasyon kaynaklarına (atom enerjisine) maruz kalan çalışanların iyonlaştırıcı radyasyonun etkilerine karşı korunması noktasında en önemli güvenlik tedbirlerinden ve denetim yöntemlerinden biri olan dozimetre ölçümlerine ilişkin (kişisel dozimetre kullanılması zorunluluğunun getirilmesi, dozimetrik değerlendirme sonuçlarının merkezi doz kayıt sistemine işlenmesi vb.) ilke ve kurallar ile bu ölçümleri yapacak servislerin yetkilendirme (dozimetri hizmeti verecek kuruluşların uygunluk belgesi ölçütlerinin belirlenmesi vb.), çalışma usul ve esaslarını belirleme konusunda yetkili olduğu hususunda duraksama bulunmamaktadır. 
Öte yandan, 2690 sayılı Kanun'un, dava konusu düzenlemeler ile uygulama işleminin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan 18. maddesinin 2. fıkrasında, Türkiye Atom Enerjisi Kurumu tarafından hazırlanacak yönetmeliklerin Başbakanın onayından sonra yürürlüğe gireceği hükme bağlanmış olup; davalı idarenin savunma dilekçesi ile eklerinde sunduğu bilgi ve belgelerin incelenmesinden, dava konusu Yönetmelik Taslağının, ilgili Bakanlıklar kapsamında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının da görüşünün alınmasını müteakip 26/03/2010 tarihli Atom Enerjisi Komisyonu toplantısında alınan 112/4 sayılı kararla, Başbakanın onayına sunulduğu anlaşıldığından, dava konusu Yönetmelikte bu yönüyle de yetki ve şekil bakımından hukuka aykırılık görülmemiştir.
2- Dava konusu Usul ve Esasların 4. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendi ve 5. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile 6. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin "eksik düzenleme" iddiası yönünden incelenmesi:

2- Dava konusu Usul ve Esasların 4. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendi ve 5. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile 6. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin "eksik düzenleme" iddiası yönünden incelenmesi:
Her ne kadar dava dosyası içeriğinde TAEK'in kapatılması üzerine NDK tarafından dava konusu Usul ve Esasların yürürlükten kaldırıldığına ilişkin bir bilgi ya da belge bulunmamakta ve 702 sayılı KHK'nın geçici 2. maddesi ile 95 sayılı CBK'nın geçici 1. maddesinde, mülga 2690 sayılı Kanun ile 702 sayılı KHK çerçevesinde yürürlüğe konulan ikincil düzenlemelerin NDK tarafından hazırlanacak yönetmeliklerin yürürlüğe konulmasına kadar hukuki geçerliliklerini koruyacağı  hükme bağlanmakta ise de; NDK tarafından hazırlanarak 31/12/2021 tarihli ve 31706 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Dozimetri Hizmeti Verecek Kuruluşların Yetkilendirilmesine İlişkin Yönetmelik"in, iyonlaştırıcı radyasyona ilişkin faaliyetlerde çalışanlara kişisel dozların izlenmesi hizmetini verecek kuruluşların yetkilendirme koşullarını, sorumluluklarını, yetkilendirilmelerini ve Ulusal Merkezi Doz Kayıt Sisteminin işletilmesine ilişkin usul ve esasları düzenlediği, ayrıca geçici 1. maddesinde, Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce dozimetri hizmetine ilişkin verilmiş olan uygunluk belgelerinin, bu Yönetmelikte belirtilen yetki belgesi olarak kabul edileceğinin ve süresi sona erene kadar geçerli olacağının öngörüldüğü dikkate alındığında, (anılan Yönetmelik de 20/08/2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle yürürlükten kaldırılmıştır.) dava konusu Usul ve Esasların yürürlükten kaldırılarak bu düzenlemeye dayanılarak alınan izinlere ilişkin kazanılmış hakların korunması suretiyle dozimetri kuruluşlarının yetkilendirilmesine ilişkin usul ve esasların yeni baştan NDK tarafından yönetmelikle düzenlendiği anlaşılmıştır.
Bununla birlikte, düzenleyici ya da bireysel idari işlemlerin hukuka uygunluk denetiminin, kural olarak, tesis edildikleri tarih itibarıyla yapılması gerekliliğine ilişkin temel ilke ile uyuşmazlıkta uygulama işleminin de dava konusu edildiği ve bu uygulama işleminin bütünüyle dava konusu Usul ve Esaslara dayanılarak tesis edildiği hususları birlikte dikkate alınarak, dava konusu Usul ve Esasların anılan maddelerine yönelik eksik düzenleme iddiasının esasının incelenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Davacı şirket tarafından, Usul ve Esasların 4. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendi ve 5. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile 6. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin; dozimetri servisi uygunluk belgesi düzenlenebilmesi için sahip olunması gereken cihazlar arasında TLD, OSL ve benzeri pasif kişisel dozimetrelerin sayılıp Instadose (Anlık) DIS tabanlı dozimetrelerin kabul edilmemesinin eşitlik ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmüş; böylelikle, açıkça ifade edilmemekle birlikte, esasen, Instadose (Anlık) DIS tabanlı dozimetreleri içermeyen anılan kuralların eksik düzenleme nedeniyle iptalinin istenildiği anlaşılmıştır.

Dava konusu düzenlemenin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde, dozimetre, maruz kalınan radyasyon dozunun ölçülmesini sağlayan, dozimetre ürün standardına uygun; film, TLD, OSL ve benzeri pasif kişisel dozimetre ve gerçek zamanlı doz ve doz hızı ölçebilen aktif kişisel dozimetre cihazları olarak tanımlanmıştır. 
Dolayısıyla, davacı şirketin uygunluk belgesi almak suretiyle yapacağı dozimetri ölçümlerinde kullanmak istediği, hem pasif hem aktif dozimetre özelliklerine sahip bulunan Instadose (Anlık) DIS tabanlı dozimetrelerin ve bu cihazlar ile hizmet vermek isteyen kuruluşların dava konusu düzenlemenin kapsamı dışında bırakılmadığı, bir başka ifadeyle, DIS tabanlı dozimetrelerin kullanımının engellenmediği, Usul ve Esaslarda yazılı kriterlerin karşılanması kaydıyla bu cihazları kullanacak firmalara uygunluk belgesi verilmesinin mümkün olduğu, nitekim dava konusu uygulama işleminde de Instadose (Anlık) DIS tabanlı dozimetre ve firmaya ilişkin koşullar bakımından eksik bulunan hususların tamamlanması halinde uygunluk belgesi düzenlenebileceğinin belirtildiği, bu haliyle dava konusu Usul ve Esasların ilgili hükümlerinde eksik düzenleme bulunmadığı ve davacının iddialarının dayanaktan yoksun olduğu kanaatine ulaşılmıştır.
3- Dava konusu uygulama işleminin incelenmesi:

3- Dava konusu uygulama işleminin incelenmesi:
Dava dosyasının incelenmesinden; davacı şirketin "yetkin dozimetri uygunluk belgesi" verilmesi istemiyle Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Başkanlığına 25/02/2014 tarihinde başvurması üzerine, TAEK tarafından, başvuru dilekçesi ile eki bilgi ve belgelerin TAEK bünyesinde yer alan Sarayköy Nükleer Araştırma ve Eğitim Merkezine gönderilerek konunun teknik açıdan ve mevzuata uygunluk yönünden incelenmesinin talep edildiği, inceleme sonucu yapılan değerlendirmede, davacı tarafından sunulan Türk Akreditasyon Kurumu (TÜRKAK)'nun 14/02/2014 tarihli yazısının, yalnızca davacının temsilciliğini yaptığı Mirion Technologies Inc.'in ISO/JEC 17025 kapsamında akredite edildiğini gösterdiği, bu haliyle belirtilen belgenin, davacı firma adına düzenlenmiş bir akreditasyon sertifikası olmadığı gibi Mirion Technologies Inc.'in Usul ve Esasların Ek 1 sayılı ekinde yer alan IEC 62387 standardına uygunluğunu gösteren bir akreditasyon belgesinin de bulunmadığı, ayrıca davacı şirketin Usul ve Esasların 7. maddesinde yer alan yükümlülükleri (EURADOS tarafından düzenlenen çalışmalara katılım sağlanması, dozimetrelerin değerlendirilmek üzere toplanması ve doz değerlendirme işleminin gerçekleştirilmesi, periyodik izlemenin düzenli yapılması vb.) bizzat yerine getireceğine yönelik yeterli açıklama ve veri sunulmadığı, Instadose (Anlık) DIS tabanlı dozimetre ölçüm sonuçlarının web üzerinden davacının temsilciliğini yaptığı Mirion Technologies Inc.'e ait ve yurt dışında bulunan merkez bilgisayar sunucusu üzerinde hesaplanacağı dikkate alındığında, dozimetre kullanıcılarının kimlik, iş yeri ve sağlık bilgilerinin, ülke dışında üçüncü kişiler ile paylaşılmadığının kontrol ve denetiminin, kişisel verilerin güvenli bir şekilde korunması bakımından nasıl sağlanacağının belirsiz bulunduğu hususlarının tespit edildiği, bunun üzerine dava konusu işlemin tesis edildiği anlaşılmaktadır.
… tarih ve …  sayılı dava konusu işlemde de; 
1. Dava konusu Usul ve Esasların 5. maddesinin 1. fıkrasının fıkrası (b) bendi uyarınca bizzat davacı şirketin ilgili standartlara uygun olduğunun akredite edilerek, 6. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca firmaya ait akreditasyon belgesinin Kuruma ibraz edilmesi,
2. Şirketin mevcut yapısının Usul ve Esasların 4. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendine uygun olarak ve 7. maddesinde belirtilen sorumlulukları yerine getirecek şekilde uygunluk sağladığının gösterilmesi,
3. DIS tabanlı dozimetrelerin değerlendirme işleminin tamamen kullanıcının inisiyatifinde bulunmasının, doz bilgisinin Usul ve Esaslar hükümleri doğrultusunda merkezi doz kayıt sistemine aktarılmasında ve Usul ve Esasların 8. maddesi hükümleri gereğince işlemlerin yürütülmesi aşamasında zafiyet yaratmaması için düzenleyici kontrole ilişkin periyodik izlemenin yapılamaması sonucunun doğmasını engelleyici önlemlerin alındığının gösterilmesi,

3. DIS tabanlı dozimetrelerin değerlendirme işleminin tamamen kullanıcının inisiyatifinde bulunmasının, doz bilgisinin Usul ve Esaslar hükümleri doğrultusunda merkezi doz kayıt sistemine aktarılmasında ve Usul ve Esasların 8. maddesi hükümleri gereğince işlemlerin yürütülmesi aşamasında zafiyet yaratmaması için düzenleyici kontrole ilişkin periyodik izlemenin yapılamaması sonucunun doğmasını engelleyici önlemlerin alındığının gösterilmesi,
4. Doz sonuçlarının internet üzerinden Mirion Technologies Inc.'ye ait ve yurtdışında bulunan merkez bilgisayar sunucusu üzerinde hesaplanacağı ifade edildiğinden, kullanıcıların kimlik bilgileri ile nerede çalıştıklarına ait bilgilerin ülke dışındaki herhangi üçüncü taraf ile paylaşılmadığını temin eden tedbirlerin alındığının gösterilmesi,
gerektiği, belirtilen eksik hususların giderilerek buna ilişkin bilgi ve belgelerin en geç 11/10/2014 tarihine kadar Türkiye Atom Enerjisi Kurumuna gönderilmesi hususunun davacıya bildirildiği görülmektedir.
Buna göre, davacının başvurusu üzerine TAEK bünyesinde yer alan Sarayköy Nükleer Araştırma ve Eğitim Merkezinde yapılan teknik inceleme sonucu tespit edilen ve Usul ve Esaslarda uygunluk belgesi alınabilmesi için sağlanması gerekli olduğu kurala bağlanan koşullara, ayrıca Anayasanın 20. maddesine 07/05/2010 tarihli ve 5982 sayılı Kanunla eklenen kişisel verilerin korunmasını isteme ve özel hayatın gizliliğine saygı hakkına yönelik eksikliklerin giderilmesine yönelik tesis edilen dava konusu uygulama işleminde, yukarıda hukuka uygunluğu tespit edilen dayanağı mevzuata ve hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Aşağıda ayrıntısı gösterilen davalı Nükleer Düzenleme Kurumu tarafından yapılan ... TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı Nükleer Düzenleme Kurumuna verilmesine,
5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 26/12/2024 tarihinde oy birliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/7184, Karar No: 2024/7066, Tarih: 26.12.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2022/7184
Karar	No : 2024/7066                                                                                
DAVACI	: ... 
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri Av. ...
DAVANIN_KONUSU	: 27/03/2002 tarih ve 24708 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin, 06/10/2022 tarih ve 31975 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesi ile değiştirilen ek 5. maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi ile anılan değişikliğin 5. ve 6. maddelerinin iptali istenilmektedir.
DAVACININ_İDDİALARI	:	Davacı tarafından, dava konusu düzenlemenin hukuka ve üst hukuk normlarına aykırı olduğu, hekimlerin çalışma hakkına ve hastaların hekim seçme özgürlüğü ile sağlık hizmetine erişme haklarına hukuka aykırı olarak müdahale edildiği iddia edilerek iptali istenilmektedir.
DAVALININ_SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından, davaya konu düzenlemenin üst hukuk normlarına ve hizmetin gereklerine uygun olarak tesis edildiği, hukuka aykırı ve iptali gerektirir bir husus bulunmadığı belirtilerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava konusu Yönetmeliğin 3. maddesi ile değiştirilen Özel Hastaneler Yönetmeliğinin ek 5. maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinin ikinci ve üçüncü cümleleri ile  beşinci cümlesinde yer alan "... ve hastanın bilgileri tedavi olacağı özel hastaneye, Muayene Bilgi Yönetim Sistemi (MBYS) üzerinden Bakanlıkça belirlenen form ile gönderilir." ibaresinin ve dava konusu Yönetmeliğin 6. maddesinin iptaline; dava konusu Yönetmeliğin iptali istenen diğer kısımları yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava, 27/03/2002 tarih ve 24708 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin, 06/10/2022 tarih ve 31975 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesi ile değiştirilen ek 5. maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi ile anılan değişikliğin 5. ve 6. maddelerinin iptali istemiyle açılmıştır.

DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava, 27/03/2002 tarih ve 24708 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin, 06/10/2022 tarih ve 31975 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesi ile değiştirilen ek 5. maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi ile anılan değişikliğin 5. ve 6. maddelerinin iptali istemiyle açılmıştır.
3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 1. maddesinde, Kanunun amacının, sağlık  hizmetleri  ile  ilgili  temel  esasları  belirlemek  olduğu; 2. maddesinde, Milli Savunma Bakanlığı hariç bütün kamu kurum ve  kuruluşları ile özel hukuk tüzelkişileri ve gerçek kişileri kapsadığı; 3. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, sağlık kurum ve kuruluşlarının  yurt sathında  eşit, kaliteli ve verimli hizmet sunacak şekilde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca, diğer ilgili bakanlıkların da görüşü alınarak plânlanacağı, koordine edileceği, mali yönden destekleneceği ve geliştirileceği; (c) bendinde, bütün sağlık kurum ve kuruluşları ile sağlık personelinin ülke sathında dengeli dağılımı ve yaygınlaştırılmasının esas olduğu, sağlık kurum ve kuruluşlarının kurulması ve işletilmesinin bu esas içerisinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca düzenleneceği; 9. maddesinin (c) bendinde, bütün kamu ve özel sağlık kuruluşlarının tesis, hizmet, personel, kıstaslarını belirlemeye, sağlık kurum ve kuruluşlarını sınıflandırmaya ve sınıflarının değiştirilmesine, sağlık kuruluşlarının amaca uygun olarak teşkilatlanmalarına, sağlık hizmet zinciri oluşturulmasına, hizmet içi eğitim usul ve esasları ile sağlık kurum ve kuruluşlarının koordineli çalışma ve hizmet standartlarının tespiti ve denetimi ile bu Kanunla ilgili diğer hususların Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle tespit edileceği hükme bağlanmıştır.
Anılan Kanun'un ek 11. maddesinde de, "Sağlık hizmeti sunumu ile ilgili tüm iş ve işlemler Sağlık Bakanlığınca denetlenir.

Anılan Kanun'un ek 11. maddesinde de, "Sağlık hizmeti sunumu ile ilgili tüm iş ve işlemler Sağlık Bakanlığınca denetlenir.
10/07/2018 tarih ve 30474 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 355. maddesinin birinci fıkrasının  (a) bendinde, her türlü koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerini planlamak, teknik düzenleme yapmak, standartları belirlemek ve bu hizmetler ile sunucularını sınıflandırmak, bununla ilgili iş ve işlemleri yaptırmak; (c) bendinde, kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişilere ait sağlık kurum ve kuruluşlarına izin vermek ve ruhsatlandırmak, bu izin ve ruhsatları gerektiğinde süreli veya süresiz iptal etmek; (k) bendinde, sağlık insan gücü planlaması yapmak, sayı ve nitelik olarak ihtiyaca uygun insan gücü yetiştirilmesi için ilgili kurum ve kuruluşlarla işbirliği yapmak; (l) bendinde ise, mevcut sağlık insan gücünü, kamu ve özel kurum ve kuruluşlar düzeyinde planlamak ve istihdamın bu plan çerçevesinde yürütülmesini denetlemek Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün görevleri arasında sayılmıştır. 
Aynı Kararname'nin 508. maddesi ile de Bakanlıklara görev, yetki ve sorumluluk alanına giren konularda idari düzenlemeler yapabilme yetkisi verilmiştir.
27/03/2002 tarih ve 24708 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin "Özel hastanenin kalite ve verimliliğini artırmak amacıyla izin verilebilecek hususlar" başlıklı ek 5. maddesinin birinci fıkrası 06/10/2022 tarih ve 31975 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesi ile,

27/03/2002 tarih ve 24708 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin "Özel hastanenin kalite ve verimliliğini artırmak amacıyla izin verilebilecek hususlar" başlıklı ek 5. maddesinin birinci fıkrası 06/10/2022 tarih ve 31975 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesi ile,
"Muayenehanesi bulunan hekimler, 1219 sayılı Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince hizmet bedeli hasta tarafından karşılanmak ve Sosyal Güvenlik Kurumundan talep edilmemek kaydıyla, muayenehanesine müracaat eden hastalarının teşhis ve tedavisini yıllık sözleşme yapmak suretiyle ilgili branşta boş uzman hekim kadrosu olması halinde özel hastanelerde yapabilirler. Özel hastanelerin boş uzman hekim kadrosu olmaması durumunda, ruhsatında ve/veya faaliyet izin belgesinde kayıtlı uzman hekim branşlarındaki toplam kadro sayısının %15’ine kadar uzman hekimle sözleşme imzalayabilir. Aynı branşta birden fazla hekimle sözleşme imzalanmak istenmesi durumunda ilgili branşın toplam kadro sayısının üçte birinden fazla uzman hekim ile sözleşme imzalanamaz. Muayenehane hekimiyle yapılan sözleşmenin taraflarca imzalanmış nüshası, özel hastane tarafından SKYS’ye eklenir ve müdürlüğe gönderilir.  Bu durumdaki hastalar, hastanedeki tedavi masraflarının kendileri tarafından karşılanacağı hususu ile tıbbi müdahalenin konusu ve sonuçları hakkında muayenehanede bilgilendirilir ve hastanın bilgileri tedavi olacağı özel hastaneye, Muayene Bilgi Yönetim Sistemi (MBYS) üzerinden Bakanlıkça belirlenen form ile gönderilir. Özel hastanede gerçekleştirilecek ayakta veya yatarak tedavi öncesi muayenehane hastalarına ilişkin bilgilendirilmiş rıza formu hasta veya kanuni temsilcisi, muayenehane hekimi, özel hastanenin ilgili birim sorumlusu ve mesul müdür tarafından imzalanır. Hastanın hastanede tedavisi süresince ilgili hekim tarafından kesintisiz hizmet sunumu sağlanır. Hastaya sunulan teşhis ve tedavi hizmetlerinden muayenehane hekimi ve özel hastane müştereken sorumludur. Bu hekimlere hizmet sunan özel hastanenin mesul müdürü her ay sonu itibarıyla tedavi edilen hasta sayısı ve hekim ismini müdürlüğe bildirir. Ayrıca bu şekilde tedavi gören hastalara ayrıntılı fatura düzenlenir." şeklinde değiştirilmiştir. 
Anılan Yönetmelik değişikliğinin 5. maddesi ile Özel Hastaneler Yönetmeliğine "Sözleşme ibrazı" başlıklı "Bu maddeyi ihdas eden Yönetmelik ile değiştirilen ek 5 inci maddenin birinci fıkrasının (ı) bendi kapsamında hizmet sunan özel hastaneler tarafından sözleşmelerin taraflarca imzalanmış nüshasının bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç üçüncü ayın sonuna kadar müdürlüğe ibrazı zorunludur." şeklindeki geçici 18. madde eklenmiştir.

Anılan Yönetmelik değişikliğinin 5. maddesi ile Özel Hastaneler Yönetmeliğine "Sözleşme ibrazı" başlıklı "Bu maddeyi ihdas eden Yönetmelik ile değiştirilen ek 5 inci maddenin birinci fıkrasının (ı) bendi kapsamında hizmet sunan özel hastaneler tarafından sözleşmelerin taraflarca imzalanmış nüshasının bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç üçüncü ayın sonuna kadar müdürlüğe ibrazı zorunludur." şeklindeki geçici 18. madde eklenmiştir. 
Bununla birlikte, aynı değişikliğin 6. maddesi ile de, anılan Yönetmeliğin EK-2’sinde yer alan Özel Hastane Müeyyide Formuna 28 sıra numaralı satırdan sonra gelmek üzere 29 sıra numaralı satır eklenmiş ve yukarıda bahsedilen ek 5. maddenin birinci fıkrasının (ı) bendine aykırı faaliyetin tespiti halinde uygulanacak müeyyide belirlenmiş ve aynı ihlali yaptığı tespit edilen muayenehane hekimi hakkında da 15/02/2008 tarih ve 26788 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkındaki Yönetmelik hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 
 Dava konusu Yönetmeliğin 3. maddesi ile değiştirilen Özel Hastaneler Yönetmeliğinin ek 5. maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinin birinci cümlesinde yer alan "...ilgili branşta boş uzman hekim kadrosu olması halinde..." ibaresinin ve aynı bendin ikinci ve üçüncü cümleleri hakkında: