muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/4836, Karar No: 2024/5200, Tarih: 09.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/4836
Karar No : 2024/5200
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Vakfı
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... İdaresi Başkanlığı/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU			: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin  ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, vakfa ait ... Türkiye Anonim Şirketi’nin Ankara Çankaya şubesinde bulunan mevduat hesabından 2015 yılında elde edilen faiz geliri üzerinden 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun geçici 67. maddesi uyarınca tevkif edilen 333.774,09-TL gelir (stopaj) vergisinin iadesi istemiyle yapılan düzeltme ve şikâyet başvurusunun zımnen reddine yönelik işlemin iptali ile söz konusu tutarın kesintinin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 94. maddesinin birinci fıkrasının 7, 8, 9, ve 14. bentlerinde kanunla kurulan dernek ve vakıfların mevduat faizi gelirleri, repo gelirleri ve kar zarar ortaklığı belgesi gelirleri üzerinden tevkifat yapılamayacağı yönündeki düzenleme dayanak gösterilerek yapılan kesintinin verginin kanuniliği ilkesine aykırı düştüğü ileri sürülmüş ise de aynı Kanun'un geçici 67. maddesinin (4) numaralı fıkrası, 22/12/2005 tarih ve 5436 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanun’un 14. maddesinin (d) bendiyle ''Bankalar arası mevduat ile aracı kurumların borsa para piyasasında değerlendirdikleri kendilerine ait paralarına yürütülen faizler hariç olmak üzere, 75. maddenin 2. fıkrasının (7), (12) ve (14) numaralı bentlerinde yazılı menkul sermaye iratlarından ödemeyi yapanlarca %15 oranında vergi tevkifatı yapılacağı bu fıkra kapsamında yapılan tevkifat tutarlarının 98. ve 119. maddelerde belirtilen sürelerde beyan edilip ödeneceği ve bu iratlardan üzerinden 94. madde ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 24. maddesi kapsamında ayrıca tevkifat yapılmayacağı'' şeklinde değiştirildiği ve bu düzenlemenin 01/01/2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yürürlüğe gireceğinin hüküm altına alındığı, geçici maddenin devamı 5. fıkrasında ise ''gelir sahibinin gerçek yahut tüzel kişi ya da dar veya tam mükellef olması, vergi mükellefiyetinin bulunup bulunmaması, vergiden muaf olup olmaması ve elde edilen kazancın vergiden istisna olup olmamasının (1), (2), (3) ve (4) numaralı fıkra hükümleri uyarınca yapılacak tevkifatı etkilemeyeceği''nin açıkça belirtildiği ve bu konuya ilişkin ek düzenlemenin en son değişiklik olduğu dikkate alındığında geçici 67. maddenin öncelikli uygulanması gerektiği sonucuna varılarak dava konusu işlemin hukuka aykırı düşmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         :  Vakfın kanunla kurulduğunun yargı kararıyla hüküm altına alındığı, Bakanlar Kurulu kararıyla da vergi muafiyeti tanındığı, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinin 8. fıkrası uyarınca mevduat hesaplarından elde ettikleri faiz gelirinden gelir vergisi tevkifatı yapılamayacağı, anılan Kanun'un geçici 67. maddesinde, 94. maddede belirtilen istisna ve muafiyetlerin kaldırıldığına ilişkin bir hüküm bulunmadığı, vergiden muaf vakıf  ile kanunla kurulan vakfın statüleri farklı olmasına rağmen, verginin kanuniliği ilkesine aykırı olacak şekilde kıyas ve yorum yapılarak kanunla kurulan vakıfların mevduat hesaplarından elde ettikleri faiz gelirinden de gelir vergisi tevkifatı yapıldığı, vakıf gelirlerinin genel bütçeden karşılanması zorunlu olan kamu hizmetlerine kullanıldığı dikkate alındığında mevduat hesaplarından elde ettikleri faiz gelirinin merkezi yönetim bütçesinin bir geliri olduğunun kabulü gerektiği, dava konusu işlemin amaç, sebep ve konu unsurları itibariyle de hukuka aykırı olduğu, işlemde kamu yararı gözetilmediği; diğer yandan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 118. maddesinin 4. fıkrasında açık olarak vergi mevzuuna girmeyen veya vergiden istisna bulunan işlemler üzerinden vergi alınmasının hatalı olması nedeniyle söz konusu işlemin düzeltme ve  şikâyet kapsamına girdiği kaldı ki 08/09/2009 tarihinden önce mevduat hesapları üzerinden kesintisi yapılan tutarların kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle müracaatta bulunulduğu, taleplerinin reddi üzerine dava konusu edildiği, Mahkeme kararıyla repo gelirlerinden gelir vergisi tevkifatı yapılmaması talebinin reddine dair işlemin iptaline, haksız şekilde kesilen tutarın iadesine hükmedildiği, temyiz aşamasında da Danıştay Dördüncü Dairesinin 22/06/2015 tarih ve E:2014/7182, K:2015/3768 sayılı kararıyla Mahkeme kararının onanarak kesinleştiği ileri sürülerek kararın  bozulması istenilmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Uyuşmazlığın düzeltme ve şikâyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, olayda açık bir vergi hatasının bulunmadığı, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici 67. maddesine göre bankadaki mevduat hesaplarından elde edilen faiz gelirleri üzerinden elde edenin hukuki statüsüne bakılmaksızın ve hiç bir ayrıma tabii tutulmaksızın kesinti yapılması gerektiği, kanunla kurulan ve vergi muafiyeti tanınan  davacının, 01/01/2006 tarihinden itibaren elde ettiği faiz gelirleri üzerinden gelir vergisi tevkifatı yapılmasında hukuka aykırılık görülmediği ileri sürülerek istemin reddi gerektiği savulmaktadır.

DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'NİN	DÜŞÜNCESİ	: Dava konusu uyuşmazlığın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun, 118. maddesinde düzenlenen vergilendirme hataları kapsamında olmadığı, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 75, 94 ve geçici 67. maddelerinin irdelenmesi sonucunda çözüme kavuşturacağı için düzeltme ve şikâyet başvurusuna konu edilemeyeceğinden istemin reddi gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	 Davacının, kanunla kurulan vakıf statüsünde olduğu, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesine göre parantez içi hükümle kanunla kurulan vakıfların menkul sermaye iratlarından elde ettiği gelirler üzerinden stopaj yapılamayacağının düzenlendiği, aynı Kanun'un 01/01/2006 tarihinde yürürlüğe giren geçici 67. maddesindeki düzenlemelerin tarafına uygulamayacağı kaldı ki ilgili maddenin vakfın muafiyetine ilişkin düzenlemeyi ilga etmediği, 08/09/2009 tarihinden önce mevduat hesapları üzerinden gelir (stopaj) kesintisi yapılması ve yapılan kesintilerin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddedilmesi üzerine işlemin iptali istemiyle açılan davada, faiz ve repo gelirlerinden gelir vergisi tevkifatı yapılmaması talebinin reddine ilişkin işlemin iptaline, haksız şekilde kesilen tutarın iadesi hükmedilmesine karar veren ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyiz aşamasında onanarak kesinleşmesine rağmen mevduat gelirleri üzerinden kesinti yapılmaya devam edildiğinden 08/06/2009 ile 31/12/2014 dönemlerini kapsayan tevkifatlar için de ikinci kez  yaptıkları başvurunun da reddedilmesi üzerine açılan davada da; ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...  sayılı kararıyla işlemin iptaline, kesinti yapılan tutarın iadesine hükmedildiği nihai olarak her iki davanın tarafları, konusunun aynı olmasına rağmen idarenin, Mahkeme kararları doğrultusunda işlem tesis etmemeye devam ettiği bu nedenlerle davacıya ait ... Türkiye Anonim Şirketi’nin Ankara Çankaya şubesinde bulunan mevduat hesabından 2015 yılında elde ettiği faiz geliri üzerinden 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun geçici 67. maddesi uyarınca tevkif edilen 333.774,09-TL gelir (stopaj) vergisinin iadesi istemiyle 17/09/2019 tarihinde düzeltme başvurusunda bulunulduğu, başvurularının ... tarih ve... sayılı işlemle reddedilmesi üzerine 01/11/2019 tarihinde  yapılan düzeltme ve şikâyet başvurusunun zımnen reddi işlemin iptali ve söz konusu tutarın kesintinin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle davanın açıldığı anlaşılmıştır. 
	İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 116. maddesinde vergi hatası, vergiye müteallik hesaplarda veya vergilendirmede yapılan hatalar yüzünden haksız yere fazla veya eksik vergi istenmesi veya alınması olarak tanımlanmış ve bu hatalar, hesap hataları ve vergilendirme hataları başlığı altında 117 ve 118. maddelerde ayrı ayrı düzenlenmiş, 122. maddesinde mükelleflerin vergi muamelelerindeki hataların düzeltilmesini vergi dairelerinden yazı ile isteyebilecekleri, 124. maddesinde ise vergi mahkemesinde dava açma süresi geçtikten sonra yaptıkları düzeltme talepleri reddolunanların şikâyet yoluyla Maliye Bakanlığına müracaat edebilecekleri kurala bağlanmıştır.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Vergiye ilişkin hesaplarda; matrah ve miktar hatası bulunması yahut mükerrer vergi istenmesi şeklinde, vergilendirmede ise mükellefin şahsında, mükellefiyette, verginin mevzuunda ve döneminde yapılmış hataların varlığı halinde  izlenebilecek bir idari başvuru yolu olduğundan vergi yükümlülerince vergi idaresine yapılan her başvuru nedeniyle düzeltme yolunun izlendiği düşünülemeyeceği gibi vergilendirmeye ilişkin bir olayın düzeltme ve  şikâyet yoluyla yargı önüne getirilebilmesi ve vergi hatasının varlığından söz edilebilmesi için, hukuksal sorun olarak çözümlenmesi gerekmeyen açık ve mutlak bir hata bulunduğunun belirlenebilmesi gerekir. Aksi takdirde, her türlü uyuşmazlığın düzeltme zaman aşımı içinde dava konusu edilebilmesi söz konusu olur ki  bu da dava açma sürelerine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7. maddesinin konuluş amacına uygun düşmeyecektir.
	Davacı tarafından, elde ettiği mevduat gelirlerinden tevkifat yapılmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek yalnızca kesinti tarihinden itibaren yasal süresi içerisinde açılacak davada incelenme olanağı bulunan iddia ile yapılan düzeltme ve şikâyet başvurusunun zımnen reddi üzerine açılan davanın, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 75, 94 ve geçici 67. maddelerinin irdelenmesi sonucunda çözümleneceği ve olayda düzeltme ve şikâyet konusunu oluşturacak açık bir vergilendirme hatasının bulunmadığı görülmektedir.
Bu durumda, olayın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 117 ve 118. maddelerinde yer alan hesap ve vergilendirme hatalarının varlığına dayanmadığı, hukuki bir sorun teşkil eden ve sözü edilen yasal düzenlemelerin yorumu neticesinde çözümlenebilecek nitelikte olan başvuru, aynı Kanun'un 122 ve 124. maddeleri hükümleri kapsamında değerlendirilemeyeceğinden, davanın yazılı gerekçeyle reddi yolundaki Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesi kararında  sonucu itibariyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu  harç alınmasına,

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu  harç alınmasına,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/8244, Karar No: 2024/14932, Tarih: 09.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
 BEŞİNCİ DAİRE  
Esas	No : 2024/8244
Karar	No : 2024/14932  
 
DAVACI	: ...   
VEKİLİ	: Av. ... 
DAVALI                                         :... Kurulu / ... 
VEKİLİ	 : Av. ... 
DAVANIN KONUSU : Yargıtay tetkik hakimi olarak görev yapmakta iken, 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin 3/1. maddesi uyarınca FETÖ ile iltisak ve irtibatı olduğu gerekçesiyle Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun  ...  tarih ve ...  sayılı kararı ile meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına karar verilen davacının, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin  Hâkimler ve Savcılar Kurulu ...  Dairesinin ... tarih ve E:... , K:...  sayılı kararına karşı yaptığı yeniden inceleme talebinin reddine dair Hâkimler ve Savcılar Kurulu ...  Dairesinin...  tarih, K:... sayılı kararına yaptığı itirazın reddine ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun...  tarih ve K:... sayılı kararının iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI :	Aynı sebebe dayandırılarak iki kez cezalandırılmasının evrensel hukuk kurallarına aykırı olduğu, disiplin soruşturması dosyasında bulunan delillerin hiçbirinin tarafına verilmediği ve savunma hakkının kısıtlandığı, tahmine dayalı olarak dava konusu işlemin tesis edildiği, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının görüşü ve izni alınmadan Yargıtay kararlarına karşı itiraz edilemeyeceği, dosyanın içeriği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısına  arz edildikten sonra görüş ve ve düşüncelerine göre tebliğname veya itirazın yazılabileceği, yazdığı itiraz dilekçesinin hukuki düşüncelere dayandığı, soruşturma konusu eylemin yargısal göreve ilişkin olduğundan tesis edilen işlemin yargı bağımsızlığı güvencesine aykırı olduğu ileri  sürülmüştür.
DAVALININ SAVUNMASI : Davacı hakkında yürütülen soruşturma sonucunda, mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte fiiller işlediği sübuta erdiğinden,  davacının, eylemlerine uyan  2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun  69. maddesinin son fıkrası uyarınca meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin HSK kararına karşı yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, bu nedenle davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.  
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  ... 'NIN DÜŞÜNCESİ : Davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  ... 'NIN DÜŞÜNCESİ : Davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ... 'NIN DÜŞÜNCESİ : 	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesine göre Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davalarda, temyiz incelemesi sonucu bozulan kararlar üzerine Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurullarının kararlarına uyulması mecburi olduğundan Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 24/01/2024 tarih ve E:2022/3782, K:2024/88 sayılı kararında belirtilen gerekçeyle bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi gerekmektedir.
                                          TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, Danıştay Beşince Dairesince verilen 17/05/2022 tarih ve E:2020/647, K:2022/3289  sayılı kararının; dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler ile davacı hakkında yürütülen soruşturma kapsamında elde edilen veriler bütün olarak incelenip değerlendirildiğinde, soruşturma raporu ile davacıya yöneltilen eylemlerin sübuta erdiği  ve anılan eylemlerin, 2802 sayılı Kanun'un 69. maddesinin son fıkrasında yer verilen mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve saygınlığını bozacak nitelikte olduğu sonucuna varıldığından, davacının meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin kararın kaldırılması isteminin reddine ilişkin kararda da hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/01/2024 tarih ve E:2022/3782, K:2024/88 sayılı kararıyla bozulması üzerine, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'un 49/4. maddesi uyarınca bozma kararına uyulmasının zorunlu olması nedeniyle bozma kararına uyularak ve daha önce duruşması yapılan dosyada davacının ikinci kez duruşma yapılması istemi reddedilerek işin gereği görüşüldü:	
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:
	Davacının Yargıtay Cumhuriyet Savcısı olarak görev yaptığı dönemdeki fiilleri nedeniyle yapılan soruşturmada;

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:
	Davacının Yargıtay Cumhuriyet Savcısı olarak görev yaptığı dönemdeki fiilleri nedeniyle yapılan soruşturmada;
	İstanbul İl Jandarma eski Komutanı Jandarma Kurmay Albay H.K.'nın da yargılandığı ve kamuoyunda “Albay H.K.” davası olarak bilinen, ...  Cumhuriyet Başsavcılığının ...  sayılı dosyasında yürütülen soruşturma sonunda açılan ve...  Asliye Ceza Mahkemesinin E:...  sayılı dosyasında görülen dava sonunda, şikâyetçi H.K.'nin 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilen K:...  sayılı kararın, sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede, usul yönünden adı geçenin fiilinin, idari görev kapsamında kaldığının değerlendirilmesi halinde, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca izin alınması; adli görev kapsamında kaldığının değerlendirilmesi durumunda ise, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/5. maddesinin son cümlesindeki “en üst dereceli kolluk amirleri hakkında ise, hâkimlerin  görevlerinden dolayı tabi oldukları yargılama usulü uygulanır.” amir hükmü uyarınca Hâkimler ve Savcılar Kurulundan izin alınması gerekmesi, esas yönünden de suçun kanuni unsurlarının oluşmaması ve sanığın suç işleme kastının bulunmaması gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerektiğini dikkate almadan, doğrudan genel hükümlere göre yapılan soruşturma sonunda açılan davada verilen mahkûmiyet hükmünün onanması yönünde görüş içeren tebliğnamenin düzenlenmesini takiben, söz konusu kararın, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 21/03/2013 tarih ve E:2013/259, K:2013/3060 sayılı kararı ile, Daire Başkanının ayrıntılı karşı oyuna karşın, oyçokluğu ile onanmasına karar verildiği; olayın ve hukuksuzlukların kamuoyunda gündeme gelmesi üzerine davacının, dosyadaki hukuka aykırılıkları göz ardı ederek, sanıkların suç işleme kastının bulunmadığı ve atılan suçun unsurlarının oluşmadığı, bu nedenle sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, anılan kararın bozulmasına karar verilmesi talebiyle itiraz etmek yerine, sanıklar H.K., S.A., Ü.İ. ve B.Ş. ile ilgili olarak, hürriyeti tahdit suçunun sübutunda, soruşturma izninin alınmamasında isabetsizlik bulunmadığı, ancak bu sanıklar hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 109/3-b maddesinin artırım sebebi olarak uygulanmasının ve temel cezanın teşdiden belirlenmesinin, kanuna aykırı olduğu, keza sanıklar Ö.K. ve M.K. bakımından eksik araştırma sonucu ceza verildiği gerekçeleriyle, göstermelik biçimde itiraz ettiğinden bahisle, davacı hakkında 15/02/2016 tarihli soruşturma raporu düzenlenmiştir.

Anılan raporun değerlendirilmesi sonucunda, davacının ve diğer ilgililerin Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun ...  tarih ve... sayılı kararı ile meslekten çıkarıldıkları, yeniden inceleme taleplerinin de, Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun ...  tarih ve ...  sayılı kararı ile reddedilerek meslekten çıkarma kararlarının kesinleştiği; Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun ...  tarih ve ... sayılı kararında, yapılan hukuksuzlukların gözönüne serildiği ve bu hukuksuzlukların FETÖ/PDY'nin emir ve talimatları doğrultusunda gerçekleştirilerek, örgütten alınan emrin uygulamaya konulduğu, ilgililerin fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek, planlı ve sistemli bir şekilde yürütülen organizasyonun parçası olarak özel bir saikle hareket ettikleri, mesleğin şeref ve saygınlığını yitirerek görevlerini doğru ve tarafsız yapmadıkları, ilgililerin eylemlerinin, mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte olduğu anlaşıldığından, davacının Hâkimler ve Savcılar Kurulu ...  Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... ayılı kararı ile, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
	Davacının, söz konusu disiplin cezasına karşı yapmış olduğu yeniden inceleme talebi, aynı Dairenin ...  tarih ve K:... sayılı kararıyla; bu karara karşı yaptığı itiraz başvurusu ise, Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun ...  tarih ve K:...  sayılı kararıyla reddedilmiş, böylece davacı hakkında verilen meslekten çıkarma kararının kesinleşmesi üzerine, temyizen incelenen dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun "Meslekten Çıkarma Cezası" başlıklı 69. maddesinin 1. fıkrasında, "Meslekten çıkarma: Bir daha mesleğe alınmamak üzere göreve son verilmesidir." hükmüne, son fıkrasında da, "Disiplin cezasının uygulanmasını gerektiren fiil suç teşkil etmezse ve hükümlülüğü gerektirmese bile, mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görüldüğü takdirde de, meslekten çıkarma cezası verilir." hükmüne yer verilmiştir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi" başlıklı 308. maddesinin 1. fıkrasında, "Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.
" kuralı yer almaktadır.