muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1542, Karar No: 2019/4976, Tarih: 23.10.2019

Ancak, birden fazla suç içeren iddianameler söz konusu olduğunda, sanık veya şüpheliye üzerine atılı her suçu bilme ve delillerini bildirme olanağı sağlanmadan yürütülen işlemde kamusal niteliği ağır basan usulüne uygun bir sorgu ve/veya ifade alımından bahsedilemez. Hal böyle olunca; CMK’nin 147 ve 191. maddelerine göre şüphelilerin usulüne uygun sorgularının tamamlanmaması nedeniyle oluşacak boşluğun CMK’nin 226. maddesine göre giderilmesinin mümkün olmayacağı ve bu durumun usul hükümlerine açıkça aykırı olacağı muhakkaktır.

Yapılan açıklamalar ışığında somut dosya incelendiğinde;

54 mağdura yönelik 42 sanık hakkında 45 olay nedeniyle düzenlenen Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 13/01/2015 tarihli iddianamesinin başlık kısmında, her sanık isminden sonra sanığın sorumlu olduğu eylemler numara olarak belirtilmek suretiyle sevk maddesi verildiği, iddianamenin olayların anlatımına ilişkin ikinci kısmında ise olayların ayrıntılı anlatımlarının yapılarak olaylardan sorumlu tutulan sanıkların isimlerinin ayrıca sayıldığı, her ne kadar iddianame başlığında mağdur ...’a yönelik 44 numaralı eylem için sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...; mağdur ...’e yönelik 45 numaralı eylem için sanıklar ... ve ... hakkında sevk maddesi verilmemiş ise de; olayların anlatımına ilişkin ikinci kısımda bu olaylardan adı geçen sanıkların da sorumlu tutulması suretiyle davanın açılmış olduğu görülmekte ise de;

Yargılama aşamasında, sanıkların sorgularının yapılıp savunmalarının alındığı ilk iki celsede; sanıklar ... ve ...’ın 44 ve 45, sanıklar ..., ... ve ...’ın 44 numaralı eylemler nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 147 ve devamı maddeleri uyarınca yargılamaya konu suça ilişkin usulüne uygun sorguları

yapılıp savunmaları alınmadığı halde, 17.02.2017 tarihli 16. celsede “İddianamede anlatım ve isnat bölümlerinde belirtilmiş olmasına rağmen sanıkların sevk maddelerinde gösterilmemesi nedeniyle usuli eksikliğin tamamlanması açısından sevk maddesi gösterilmeyen olaylardan 44 ve 45 nolu olay olarak gösterilen eylemlere ilişkin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında eylemlerinin sübutu halinde haklarında TCK'nin 149/1-c maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmesine” karar verilerek, hazır olan sanıklar ..., ... ve ...’dan ek savunma alınıp, hazır bulunmayan sanıklar ... ve ...’dan ise ek savunma dahi alınmadan, müdafiilerine “Esas hakkındaki mütalaa ve ek savunma verilen celse tutanakları da eklenmek suretiyle süre verilip duruşma günü tebliği’ne” karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

CMK’nin amir hükümlerine aykırı şekilde üzerlerine atılı suçlarla ilgili usulüne uygun sorguları yapılmayan bir kısım sanık ile ilgili yukarıdaki açıklamalar ışığında mahkeme sorguları tamamlanmadan bir kısım sanık veya savunmanlarına CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı vermekle yetinilip duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın savunma hakları kısıtlanarak hak ihlaline neden olunması,

2- (1) nolu bozma nedenine göre, sanıklar ..., ... ve ...’ın durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3- Bir fiilin birden ziyade kişinin katılımı ile ortak olarak işlenmesi yani ortada tek fiil olmasına karşın birden fazla kişinin failliği söz konusu olduğunda, dar bağlantı diğer bir adı ile objektif bağlantıdan bahsedilir. Buradaki fiil obje olup tekdir, katılan kişiler ise birden fazladır. Bu halde yargılamanın birleştirilmesi kuramı gündeme gelir. Kural olarak her uyuşmazlık için ayrı dava görülecekken, bağlantılı uyuşmazlıkta bu kuraldan ayrılıp uyuşmazlığa ilişkin davaların birleştirilmesi ile tek bir yargılama yapılıp uyuşmazlığın tümünü kapsayan bir karar verilmesi gerekir. Davalar arasında bağlantı bulunması her zaman birleştirme zorunluluğunu doğurmaz. Ancak; davaların birleştirilmesi maddi gerçeğin ortaya çıkmasını, kısmi kesinlikten bahsedilmemesini ve çelişkilerin ortadan kalkmasını sağlayan fayda içerdiğinde, olanaklı ise bağlantılı davaların birleştirilip birlikte görülmesinde fayda vardır. Bu bağlamda davaların birleştirilmesi bu yönüyle adil yargılama ve savunma hakkının bir gereğidir.

Bu açıklamalar ışığında somut dosya incelendiğinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında, mağdur ...’a yönelik (3 nolu) eylem nedeniyle ilk derece mahkemesinde kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan istinaf incelemesi sonucunda, sanık ... hakkında kurulan hükmün “CMK'nin 170/1. maddesine göre usulüne uygun olarak açılmış bir dava olmamasına karşın, sanık hakkında hüküm kurulmuş olması nedeniyle” kesin olarak bozulmasına, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik istinaf talebinin ise esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Ancak adı geçen fail ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararından sonra usulüne uygun bir kamu davasının açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbetinin ne olduğu dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Aynı fiilin failleri arasında dar (objektif) bağlantı bulunduğu muhakkak olup, bu bağlantılı davaların birlikte görülmesinde fayda olup olmadığı ve/veya birleşmenin olanaklı bulunup bulunmadığının öncesinde değerlendirilip, ulaşılan sonucun ise denetime olanak veren gerekçe ile açıklanması gerekliliği gözetilmeden, aynı fiilin faillerinden birisi için esastan inceleyip, diğeri için ise bozma kararı verilerek adil yargılama ve savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMK’nin 7165 sayılı Kanun ile değişik 304. maddesi gereğince, dosyanın Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesine, ilişkin oy birliğiyle alınan karar, 23.10.2019 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ün katıldığı oturumda, sanıklar ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2006/14295, Karar No: 2007/1270, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14295 E.  ,  2007/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapunun beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı kooperatif 27/02/2003 tarihli dilekçesiyle, ...-... mahallesi İncikpınar mevkii 2313 ve 2303 sayılı parsellerin, murislerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı, 1946 orman sınırları içindeyse de, 1975 yılında 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkarıldığı, imar ihyalarının tamamlanarak önceki zilyetle birlikte eklemeli 50 yıldan fazla süreyle zilyet edildiği iddiasıyla, Hazine adına oluşan tapu kayıtlarının iptali ve adına tescilini, davalı gerçek kişiler yararına beyanlar hanesine konulan zilyetlik şerhinin silinmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapunun beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin silinmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması, 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

...-... Mahallesi İncikpınar mevkii 2313 ve 2303 parsel sayılı sırasıyla 1534 m2 ve 1186 m2 yüzölçümündeki tarla nitelikli taşınmazlar, 1988-1992 arasında yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda, ... Alptekin’in kullanımında olduğu beyanlara yazılarak Hazine adına tesbitlerinin itirazsız kesinleşmesiyle tapuya kayıt edilmiştir.

...-... Mahallesi İncikpınar mevkii 2313 ve 2303 parsel sayılı sırasıyla 1534 m2 ve 1186 m2 yüzölçümündeki tarla nitelikli taşınmazlar, 1988-1992 arasında yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda, ... Alptekin’in kullanımında olduğu beyanlara yazılarak Hazine adına tesbitlerinin itirazsız kesinleşmesiyle tapuya kayıt edilmiştir.

I- Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla, dava konusu taşınmazların 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; çekişmeli 2313 sayılı parselin makiye ayırma işlemlerine konu edilmediği, 2303 sayılı parselin ise 1957 yılında Akdeniz makisi olarak tesbit edildiği, çekişmeli parsellerin 1961 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda orman olarak tapulama dışı bırakıldığı, 1977 yılında Orman Kadastro Komisyonu tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek, 1946 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilip, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, P.8 olarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, yörede 1969 yılında yapılan kısmı arazi kadastrosunun, kadastro yapılan yerlerin orman sınırları içinde olduğundan iptal edildiği, 1345 parsel sayısı ile 1980

-2- 2006/14295-1270

yılında Hazine adına tescil edildiği, gerçek kişilerin itirazı üzerine Kadastro Mahkemesinin 11.6.1984 gün ve 1984/417-879 sayılı kararı ile bu tecilin ikinci kadastro sayılarak iptal edildiği, bu arada 2924 sayılı yasa hükümlerine göre 1988 yılında başlanan arazi kadastrosunda çekişmeli parsellerin kullanıcısı beyanlarda belirtilmek suretiyle Hazine adına tesbit edildiği, 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan 8 numaralı poligonun 1345 Parsel sayısıyla ve 1333548 m2 yüzölçümüyle, 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince, Hazine adına tescil edildiği, aynı bölgede, 1744 sayılı yasa hükümlerine göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan 1348 sayılı parsel ile 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan P.XI, P.XII ve P.XIV sayılı poligonlar tevhit edilerek, 1345 parsel sayısıyla ve 1356 hektar 4329 m2 yüzölçümüyle tapuya kayıt edildiği, 2924 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan kadastroda 1386 ila 3733, 3840 ila 4046, 4094 ila 4191, 4193, 4196, 4203 ila 4267, 4271, 4272 parsellere bölünerek sayfasının kapatıldığı, çekişmeli parsellerin bu şekilde yapılan kadastro tesbitlerinin 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında yapılan askı ilanı sonunda kesinleştiği belirlenmiştir.

II. Davacı, davaya konu taşınmazların makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir. Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

A- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı, sonucu ortaya çıkar.

B- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...”şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

-3- 2006/14295-1270

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

-3- 2006/14295-1270

Görüldüğü gibi yönetmelikte, makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasaya aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların maki florası olduğu açıklandıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle %10 nisbetine kadar KORU ve %25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece " maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "%10 nisbetinde KORU ve %25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece " maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "%10 nisbetinde KORU ve %25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

Somut olayda; 1953 yılında yapılan çalışmada başkan ... ..., Mahendis ... ..., Bölge şefi ... ve bakım memuru ... Güneş ten oluşan Orman Maki Müşterek sınırlarını Tesbit ve Tefrik komisyonu 04.06.1953 tarihinde ve devam eden günlerde çalışmış, çalışmalarda diğer adı geçenler hazır bulunduğu halde, bölge şefi ... hazır bulunmamıştır. ... Orman Başmüdürlüğünün 28.05.1957 gün ve 353-238/65 sayılı emirleri gereği ... Merkez ilçe ... köyü hudutları içinde ...-...-...-... isimleriyle maruf sahada ziraate elverişli makilik alanların tesbiti için çalışmaya başlayan makiye ayırma komisyonu 6 numaralı orman kadastro komisyonu reisi ... ... mahendis ... ..., ... Orman Bölge şefi ...-ve muhafaza memuru ... ... den oluşmuş, 27.06.1957 günü çalışmaya ..., bir sonraki gün çalışmalarına devam etmiş, bu kez , Merkez Maki komisyonu başkanı ... ... 2. şube müdürü ... Sağnak, 3/A Müdürü yerine ... Çokça, 5. Şube Müdür Yardımcısı ... Buyrukçu, 22/A Müdürü ... ..., (22/B müdürü bulunamadı, 9/C Müdürü bulunamadı denmiş) dan oluşan komisyon, ... köyü ... ... çiftliği hissedarı adına ...’un verdiği dilekçeye göre Bölge müdürlüğünce Funda ve Makilik Sahaların tesbitine ait talimatname hükümlerine göre oluşturulan maki tefrik komisyonunca düzenlenen 19.6.1967 günlü rapor doğrultusunda 10307.70 dekarlık alanın makilik olarak ayrılmasına karar vermiştir. 5653 sayılı yasa ile değişik 3116 sayılı yasanın 1. maddesi hükmüne göre 1957 ve 1967 yılında kurulan makiye ayırma komisyonlarının, 6831 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra yasal hiçbir dayanağı kalmamıştır. Ayrıca, 1953, 1957 ve 1967 yılında çalışan makiye Ayırma Komisyonları, 5653 Sayılı Yasa ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesinde öngörülen kişilerden oluşmadığından kuruluşu yasaya uygun olmadığı gibi, yönetmelik hükümlerine de aykırı oluşturulan bu komisyonlar, yönetmelikte tanımı yapılan makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırlarını belirlemeyip, bir çok köy yerleşim yerini, kişilere ait tapulu-tapusuz arazileri, meraları, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki ormanları ve tahdit sınırları dışında kalmakla birlikte, 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmiş ormanlar ile yasanın tanımladığı maki kavramına girmeyen ormanları, maki

-4- 2006/14295-1270

-4- 2006/14295-1270

sahası olarak ayırıp, zemine uygulama imkanı olmayan ölçeksiz kroki niteliğinde haritalar düzenlemişlerdir. Bu yerlerde ... tevzi işlemleri de yapılmadığından, yasaya aykırı kurulan ve yine yasaya aykırı işlem yapan komisyonların işlemleri yok hükmünde olduğundan, bu işlemlere değer verilemez.

C- 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve çekişmeli parselleri içinde bırakan orman kadastro işlemi 1946 yılında yapılıp kesinleşmiştir. Orman kadastrosunun yapıldığı tarihte 3116 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince orman kadastrosuna itiraz süresi üç aydır. Bu süreyi geçirenler için 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Orman Yasasının muvakkat 3.maddesi hükmü ile "3116 Sayılı Yasanın 7. maddesinde yazılı üç aylık itiraz süresini geçirenlere bu yasanın yürürlük tarihinden itibaren altı aylık itiraz süresi" getirildiği halde, bu süre içinde de orman kadastrosunun iptali için bir dava açılmamış ve dava konusu taşınmaz(lar)ı orman sınırları içine alan orman kadastro işlemi 1946 yılında kesinleşmiştir. Kesinleşen orman sınırlarını değiştirmeye hiç bir merci ve makam yetkili değildir. Makiye ayırma işlemi kesinleşen orman sınırını değiştirme işlemi olmayacağından, esasen makiye ayırma komisyonlarına yasa ve yönetmelikte böyle bir yetki de verilmediğinden, yasa ve yönetmeliğe aykırı olarak 1953, 1957 yada 1967 yıllarında makiye ayrılan taşınmaz(lar)ın 1977 yılında 6831 sayılı yasanın 2. maddesi işlemine tabi tutulduğu güne kadar orman sınırları içinde kalmaya devam etmesi nedeniyle, orman rejimi dışına çıkarma işleminin kesinleştiği güne kadar hukuken orman olduğunun kabulü zorunludur.

D- 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1. maddesinin (e) fıkrasında "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz”, aynı yasanın 4. maddesinde ise “Bu yasa yayımı tarihinde yürürlüğe girer” hükümleri bulunmaktadır. Sözü edilen yasa, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Yasanın geriye yürüyeceği konusunda bu yasada ve yönetmelikte hiç bir hüküm bulunmadığı gibi, yine yasanın ve yönetmeliğin hiç bir maddesinde “Yasanın yürürlüğü tarihinden önce kesinleşen orman sınırları içinde kalan makiliklerin, tapulu tarlaların, ham toprakların, meraların ya da çayırlıkların makiye ayrılacağı” konusunda da hiçbir hüküm bulunmamaktadır. 6831 Sayılı Orman Yasasını değiştiren 23.09.1983 gün 2896 Sayılı ve 05.06.1986 gün 3302 sayılı yasalar ile de ormanlar aleyhine birtakım hükümler yürürlüğe konulmuştur. Bu yasaların yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmiş olan ormanlarda da bu yasaların uygulanacağı konusunda hiç bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak, her iki yasanın geçici 2. maddesinde "bu yasanın yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılmasına başlanmış, ancak TAMAMLANMAMIŞ ORMAN KADASTROSU ve orman rejimleri dışına çıkarılması işlemleri, bu yasa ile değiştirilen ilgili madde hükümlerine göre Orman Kadastro Komisyonlarınca tamamlanır." hükmü bulunmaktadır. Demek ki, orman aleyhine hükümler getiren bu ... yasalar yürürlüğe girdikleri tarihten önce tamamlanmış Orman Kadastrosuna uygulanmayıp, ancak, tamamlanmamış işlere uygulanacaktır. Bilindiği gibi, kadastro işlemleri askı ilan tarihinin sonunda kesinleşir. H.G.K., 11/03/1992 gün ve 1991/14-253-1992/170 sayılı kararı ile, orman kadastro çalışmalarının bitirildiği tarihin KADASTRONUN TAMAMLANMA tarihi olacağını, askı ilanı, ... yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönemde yapılsa bile, ... yasanın (ilan tarihinde yürürlükte olan 3373 Sayılı Yasanın), eski yasanın (3302 Sayılı Yasa) yürürlüğü döneminde tamamlanmış işlere uygulanamayacağına karar vermiştir.

H.G.K.'nun 09/03/1988 gün 1987/2 - 860 - 1988/232 ve 23.11.1988 gün 1988/1 - 825 - 964 ve 20.12.1989 gün 1989/12 - 539 - 662 ve 06.03.2002 gün 2002/1-119 - 135 ve 26.06.2002 gün 2002/14 - 517 - 534 ve 23.10.2002 gün 2002/11-633 -847 ve 13.10.2004 gün 2004/10 - 528 - 533 ve 23.03.2005 gün 2005/14 -172 -195 ve 06.04.2005 gün 2005/10 - 183 - 241 ve 12.07.2006 gün 2006/4 - 519 -527 sayılı ve daha birçok kararlarında kabul edildiği gibi, yasada aksine bir hüküm bulunmadıkça ... çıkartılan yasa yürürlük tarihinden itibaren hukuksal sonuç doğurur. Başka bir anlatımla; yürürlüğe giren Yasa yürürlük tarihinden önceki olaylara uygulanmaz. Bu durum, “Yasaların geriye yürümeyeceği ilkesi” ile ilgili usul hukukunun gereğidir

-5- 2006/14295-1270