muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3971, Karar No: 2024/4093, Tarih: 17.09.2024

Diğer taraftan 7315 sayılı Kanun'un 4. ve 5. maddelerinde güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılırken hangi hususlara bakılacağı düzenlenmiş olup, anılan düzenlemelerde kişi temelli inceleme yapılması gerektiği, kişiye yönelik elde edilen verilerin değerlendirmeye tabi tutulacağı ve araştırma yapılan kişi dışındaki şahıslara (anne, baba, eş, kardeş, akraba gibi) ait verilerin değerlendirilmede esas alınamayacağı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, dava konusu işlemin, 7315 sayılı Kanun'a uygunluğu yönünden bir değerlendirme yapılması suretiyle İdare Mahkemesince yeniden bir karar verilmesi gerekmekte ise de, somut olayda davacının kendisi hakkında herhangi bir bilgi bulunmadığı halde kardeşi hakkında elde edilen bilgiler dikkate alınarak güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz olduğuna karar verildiği görülmekte olup, 7315 sayılı Kanun'a göre değerlendirmeye alınmaması gereken bir istihbari veri dikkate alınmak suretiyle davacı hakkında güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması sonucunun olumsuz olduğu değerlendirilerek kurstan ilişiğinin kesilmesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından, dava konusu işlemin iptaline karar veren Askeri Yüksek İdare Mahkemesi İkinci Dairesi kararında sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik görülmemiştir.
Öte yandan, davacının diğer şartlar açısından davalı idarece ayrıca incelenebileceği  açıktır. 
Diğer taraftan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 32/1. maddesinde; "Göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla bu Kanunda veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması halinde, yetkili idare mahkemesi, dava konusu olan idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesidir." hükmü uyarınca, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde, işlemi tesis eden İçişleri Bakanlığının (Jandarma Genel Komutanlığının) bulunduğu yer idare mahkemesi olan Ankara İdare Mahkemesinin yetkili bulunduğundan, dava dosyasının Ankara İdare Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir. 
KARAR SONUCU	: 
	Açıklanan nedenlerle;
	1. DAVALI İDARENİN KARAR DÜZELTME İSTEMİNİN KABULÜNE; 
	2.  Askeri  Yüksek  İdare  Mahkemesi  ...  Dairesince verilen... günlü, Gensek No:..., E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA, 
3. Karar düzeltme giderlerinin davalı idare üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın .... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :
 
26/10/1994 günlü, 4045 sayılı Kanun ile; bazı kamu personeli için güvenlik soruşturması ve arşiv araştırılması yapılmasının öngörüldüğü, kamu personeli olmayan öğrenci statüsündekilere ilişkin düzenlemeye yer verilmediği;

3. Karar düzeltme giderlerinin davalı idare üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın .... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :
 
26/10/1994 günlü, 4045 sayılı Kanun ile; bazı kamu personeli için güvenlik soruşturması ve arşiv araştırılması yapılmasının öngörüldüğü, kamu personeli olmayan öğrenci statüsündekilere ilişkin düzenlemeye yer verilmediği; 
18/10/2018 günlü, 7148 sayılı Kanun’un 29. maddesiyle, anılan 4045 sayılı Kanun’un 1. maddesine 2. fıkra olarak eklenen;  güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapmakla görevli birimlerin; arşivlerden ve elektronik bilgi işlem merkezlerinden bilgi ve belge alma kayıtlara ulaşma, mahkeme kararlarını alma yetkisini düzenleyen kuralın, Anayasa Mahkemesinin 19/2/2020 günlü, E:2018/163, K:2020/13 sayılı kararı ile "Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması sonucunda kişisel veri niteliğindeki bilgilerin alınmasına, kullanılmasına, işlenmesine yönelik güvenceler ve temel ilkeler kanunla belirlenmeksizin bunların alınmasına ve kullanılmasına izin verilmesi Anayasa’nın 13. ve 20. maddeleriyle bağdaşmamaktadır." gerekçesiyle; 
	İtiraz yolu ile yapılan başvurular üzerine, Anayasa Mahkemesinin 03/06/2021 günlü,  E:2020/24, K:2021/39 sayılı kararı ile yukarıda aktarılan gerekçeyle, 4045 sayılı Kanun’un 1. maddesinin birinci fıkrasında yer alan kamu personelinden, "Milli Savunma Bakanlığı, jandarma,…” ve “…ve ceza infaz kurumları ve tutukevlerinde çalışacak personel…” ibarelerinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği;
 4045 sayılı Kanun kapsamında bulunanların, bireysel başvuruları üzerine ise Anayasa Mahkemesince verilen kararlarda da; "... 4045 sayılı Kanun ile öngörülen güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yönteminin kanunilik koşulunu sağlamadığı, 4045 sayılı Kanun'un sadece hangi kamu görevleri bakımından güvenlik soruşturması yaptırılacağını düzenlediğini ancak konuyla ilgili temel esasları, ilkeleri ve çerçeveyi belirlemediği, Kanun'un ve ilgili Yönetmelik'in; kişisel verilerin kayıt, muhafaza ve kullanımını içeren tedbirlerin kapsamını, uygulanmasını düzenleyen ve özellikle, süre, stoklama, kullanım, üçüncü kişilerin erişimi, verilerin gizliliği, bütünlüğü ve imhası konusundaki usullere ilişkin, muhataplarının yetki aşımı ve keyfîliğe karşı yeteri kadar güvenceye sahip olmalarını sağlayacak açık ve detaylı kuralları içermemesi nedeniyle kanunilik şartını sağlamadığı sonucuna varılmıştır. (Ramazan Erdoğan, 2019/26356, 12/1/2023, §Fatih Saraman, [GK], B. No: 2014/7256, 27/2/2019, §§ 88-90; Süleyman Akif Nazlıgül, B. No: 2018/31982, 15/6/2021, § 33)." gerekçesine yer verilerek, ihlal kararları verildiği anlaşılmaktadır.

Anayasa ve kanunlara sadık kalarak faaliyette bulunma yükümlülükleri olacak şekilde kamu görevlisi olarak atanmak üzere mesleki eğitime tabi tutulan kişilerin güvenlik soruşturmasının ve arşiv araştırmasının yapılmasını öngören kuralların kanun koyucunun takdir yetkisinde bulunduğu ve güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının yapılmasına ve elde edilecek verilerin kullanılmasına ilişkin temel ilkelerin kanunda düzenlenmesi gerektiğinde tartışma bulunmamaktadır. 
24/3/2016 günlü, 6698 sayılı Kişisel Verileri Koruma Kanunu ile kişisel verilerin işlenmesinde başta özel hayatın gizliliği olmak üzere kişilerin temel hak ve özgürlüklerini korumak amacıyla kişisel verileri işleyen gerçek ve tüzel kişilerin yükümlülükleri ile uyacakları usul ve esasların düzenlendiği; bu Kanun'un  6. maddesinde; kişilerin ırkı, etnik kökeni, siyasi düşüncesi, felsefi inancı, dini, mezhebi veya diğer inançları, kılık ve kıyafeti, dernek, vakıf ya da sendika üyeliği, sağlığı, cinsel hayatı, ceza mahkûmiyeti ve güvenlik tedbirleriyle ilgili verileri ile biyometrik ve genetik verilerinin özel nitelikli kişisel veri olduğu, özel nitelikli kişisel verilerin; ilgilinin açık rızası olmaksızın işlenmeyeceği, sağlık ve cinsel hayat dışındaki kişisel verilerin, kanunlarda öngörülen hâllerde ilgili kişinin açık rızası aranmaksızın işlenebileceği kuralının getirildiği görülmektedir.
 17/04/2021 tarihinde yürürlüğe giren 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu'nu "hakkında güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılacaklar" başlıklı 3. maddesinde, "Arşiv araştırması, statüsü veya çalıştırma şekline bağlı olmaksızın ilk defa veya yeniden memuriyete yahut kamu görevine atanacaklar hakkında yapılır... özel kanunları uyarınca güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasına tabi tutulan kişiler ile milli güvenlik açısından stratejik önemi haiz birim, proje, tesis, hizmetlerde statüsü veya çalıştırma şekline bağlı olmaksızın istihdam edilenler hakkında güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması birlikte yapılır." hükmü amir kılınmış, anılan Kanun'un 13. maddesinde, kamu personeli olmayan öğrenci statüsündeki kişiler  yönünden, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının birlikte yapılmasını sağlayan  kurallar getirilmiş, maddenin  devamında 4045 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

Öğrenci statüsündeki kişiler hakkındaki, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması, tesis edildikleri tarihteki mevzuat uyarınca sürdürülmüş, bu nedenle açılan bir kısım davalar devam ederken, 7315 sayılı Kanun ile  konuya ilişkin yasal düzenleme yürürlüğe girmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/2/2020 günlü, E:2018/163, K:2020/13 sayılı kararında, "İtiraz konusu kuralların da yer aldığı 4045 sayılı Kanun 7/4/2021 tarihli ve 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu’nun 13. maddesinin (8) numaralı fıkrasıyla yürürlükten kaldırılmıştır. Başvuran Mahkemede bakılmakta olan davalara konu işlemler itiraz konusu kuralların yürürlükte olduğu dönemde bu kurallar uyarınca tesis edilmiştir. 7315 sayılı Kanun, kuralların dayanak teşkil ettiği işlemlerin hukuki etkilerine dair geçmişe yönelik herhangi bir özel hüküm içermemektedir. Hukuka uygunluk karinesinden yararlanan ve iptal edilmediği ya da yürürlükten kaldırılmadığı sürece hukuk aleminde varlığını ve etkilerini devam ettiren idari işlemlerin hukuki denetimi, tesis edildiği dönemde yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilmektedir. Bu bağlamda başvuran Mahkeme de yürürlükten kalkmış olan kuralları, dava konusu idari işlemlerin hukuki denetimini gerçekleştirirken denetleyici norm olarak gözetmek durumundadır. Başka bir ifadeyle kurallar bakılmakta olan davalarda uyuşmazlığın çözümü için uygulanacak kural olma niteliğini sürdürmektedir. Bu itibarla kuralların yürürlükten kaldırılmış olmalarının esaslarının incelenmesinde herhangi bir etkisi bulunmamaktadır." şeklinde  ifade edildiği  üzere,  7315 sayılı Kanun'un devam eden davalarda uygulanmasına imkan bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla, idarece dava konusu işlem 7315 sayılı Kanun uyarınca tesis edilmediğinden, hukuki denetimi de 7315 sayılı Kanun çerçevesinde yapılamayacaktır. 
Bu durumda; yasal dayanağı olmayan mevzuat uyarınca, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz sonuçlanması nedeniyle öğrencilik ile ilişik kesmeye ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
		Dava konusu işlemin belirtilen gerekçe ile hukuka uygun olmaması, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılamayacağı ya da hiçbir işleme gerek olmadan güvenlik soruşturması sonucunun olumlu olduğu ve buna dayanılarak ilgili statüye geçilmesi gibi sonuçlar doğurmayacaktır.
Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmalarına ilişkin olarak kişisel veri niteliğindeki bilgilerin alınmasına,  kullanılmasına, işlenmesine yönelik güvenceler ve temel ilkeleri içeren  7315 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra; öğrenci statüsüne alınacak kişilere ilişkin olarak, arşiv araştırması ve güvenlik soruşturması yapılması ve neticesine göre işlem tesis edilmesi  görev ve  yetkisinin idareye  ait bulunduğu ise  izahtan varestedir.
 Bu doğrultuda karar düzeltmeye konu kararın yukarıda belirtilen gerekçe ile onanması gerektiği  oyu ile çoğunluk kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2020/394, Karar No: 2024/3010, Tarih: 17.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas   No : 2020/394
Karar No : 2024/3010                                                                                
DAVACI	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: 1- ... / ...
VEKİLİ	: Huk. ve Mevzuat Eski Genel Müd. ...	 
 2- ... Bakanlığı / ...		
VEKİLİ	: Hukuk Müş. ... 
DAVANIN_KONUSU:Türk vatandaşı iken, (Mülga) 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca 30/04/1995 tarih ve 95/6805 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Türk vatandaşlığından çıkmasına izin verilen davacı tarafından, aynı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yeniden Türk vatandaşlığına alınmasına ilişkin 24/07/1996 tarih ve 96/8378 sayılı Bakanlar Kurulu kararının yok hükmünde olduğu ileri sürülerek iptal edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmektedir. 
DAVACININ_İDDİALARI	: Davacı tarafından, 11/09/1992 tarihinde Avusturya  vatandaşlığına geçtiği ve Bakanlar Kurulunun 30/04/1995 tarih ve 6803 sayılı kararı ile de Türk vatandaşlığından çıktığı, üniversite eğitimini Avusturya'da gördüğü ve Avusturya Merkez Bankasında çalışmaya başladığı, daha sonra seçmen listesinde isminin görüldüğünün haber verilmesi üzerine Viyana Başkonsolosluğu'na müracaat ettiği ve yapılan incelemede kendisinin haberi ve katılımı olmadan, onun adına düzenlenmiş olan 22/09/1995 tarihli dilekçe ile yeniden Türk vatandaşlığına alınması konusunda talepte bulunulması sonucu 05/09/1996 tarihinde de yeniden Türk vatandaşlığına alındığını öğrendiği, kendisi adına düzenlenip imzalanan bu dilekçenin sahte olduğu ve altındaki imzanın kendisine ait olmadığı, bu dilekçeden haberinin dahi olmadığı, kendisinin yeniden Türk vatandaşlığına geçme yönünde bir iradesinin olmadığı,söz konusu dilekçeye dayanılarak yapılan işlem yok hükmünde olduğundan yeniden Türk vatandaşlığına alınması işleminin iptali için davalı idareye yapılan başvurunun reddi işleminin hukuka aykırı olduğu ve iptali gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVALI_İDARELERİN_SAVUNMASI:Cumhurbaşkanlığı tarafından; usul yönünden, öncelikle 24/07/1996 tarih ve 96/8378 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının yok hükmünde olduğu ileri sürülerek iptal edilmesi için Nüfus ve Vatandaşlık Genel Müdürlüğüne yapılan 25/01/2019 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali talebiyle açılan ve Danıştay 10. Dairesinin 2020/1057 esas sayılı dosyasında halen görülen dava ile işbu davanın tarafları, konusu ve sebebi aynı olduğundan huzurdaki davanın derdestlik yönünden reddinin gerektiği, esasa ilişkin olarak ise, davacı tarafından Viyana Büyükelçiliğine sunulan ve davacı adına düzenlenmiş olan 22/09/1995 tarihli bir dilekçe ile yeniden Türk vatandaşlığına alınması konusunda talepte bulunulması sonucu 24/07/1996 tarih ve 96/8378 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yeniden Türk vatandaşlığına alındığı, sonuç olarak, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ve haksız olarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği savunulmaktadır.
 İçişleri Bakanlığı tarafından ise; davacının yeniden Türk vatandaşlığına alınması işleminin ilgilinin rızası hilafına gerçekleşmediği gibi dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırı bir husus da bulunmadığı için haksız olarak açılan  davanın reddine karar verilmesi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava konusu kararın iptali gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: ...
DÜŞÜNCESİ	:Dava, Türk vatandaşı iken, (Mülga) 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca 30/04/1995 tarih ve 95/6805 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Türk vatandaşlığından çıkmasına izin verilen davacının, vatandaşlığa alınması için verilen dilekçenin kendisince düzenlenmediği, imzanın kendisine ait olmadığı ileri sürülerek aynı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yeniden Türk vatandaşlığına alınmasına ilişkin 24/07/1996 tarih ve 96/8378 sayılı Bakanlar Kurulu kararının yok hükmünde olduğu nedeniyle Bakanlar Kurulu kararının kaldırılması talebiyle İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'ne yapılan başvurunun reddine ilişkin İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır. 
Devlet ve kişi arasında karşılıklı haklar ve borçlar doğuran bir hukuki ilişkinin varlığından söz edilebilmesi için Vatandaşlığın kaybettirilmesi gibi kazanılmasında da bu illiyet bağının kurulmasını sağlayan kararın, hak ve yükümlülüklerin doğumunu sağlayabilmesi açısından yasal yollarla tarafa tebliğinin gerektiği kuşkusuzdur. Devletin, kişinin herhangi bir hak kaybına sebebiyet vermemesi adına gerekli dikkat ve özeni göstermesi yükümlülüğü bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Devlet ve kişi arasında karşılıklı haklar ve borçlar doğuran bir hukuki ilişkinin varlığından söz edilebilmesi için Vatandaşlığın kaybettirilmesi gibi kazanılmasında da bu illiyet bağının kurulmasını sağlayan kararın, hak ve yükümlülüklerin doğumunu sağlayabilmesi açısından yasal yollarla tarafa tebliğinin gerektiği kuşkusuzdur. Devletin, kişinin herhangi bir hak kaybına sebebiyet vermemesi adına gerekli dikkat ve özeni göstermesi yükümlülüğü bulunduğunun kabulü gerekmektedir. 
Dairemizce yapılan ara kararı ile davalı Bakanlıktan; "1.Dava konusu edilen 24/07/1996 tarih ve 96/8378 sayılı Bakanlar Kurulu kararının davacıya tebliğ edilip edilmediğinin, edildiyse tebliğin hangi usulde yapıldığının sorulmasına, konuya ilişkin bilgi ve belgelerin onaylı birer örneğinin istenilmesine, 2. Davacının yeniden Türk vatandaşlığına kabul edildiği tarihten itibaren Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı sıfatıyla herhangi bir hakkını kullanıp kullanmadığı yahut herhangi bir yükümlülüğünü yerine getirip getirmediğinin (örneğin; seçme ve seçilme hakkının kullanılması,  adına kimlik belgesi yahut pasaport düzenlenmesi ve bunlara ilişkin harç masraf tahsilatı gibi işlemler...) sorulmasına, bu hususlara ilişkin bilgi veya belge bulunması halinde onaylı birer örneğinin istenilmesine" karar verilmiş, ancak davacının tekrar vatandaşlığa alındığına dair Bakanlar Kurulu kararının tebliğine ilişkin bir tarih bildiriminde bulunulmadığı gibi davacının Türk vatandaşlığına kabul edildiği tarihten itibaren Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı sıfatıyla herhangi bir hakkını kullandığı yahut herhangi bir yükümlülüğünü yerine getirdiği ya da getirmediği yolunda bir bilginin açıklanmadığı görülmektedir. 
Dava dosyasının incelenmesinden, davacının 11/09/1992 tarihinde Avusturya vatandaşlığının kazandığı, Cevdet Akyokuş'a bağlı olarak mülga 403 sayılı Vatandaşlık Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca 30/04/1995 tarih ve 95/6805 sayılı Banlar Kurulu Kararı ile Türk vatandaşlığından çıkmasına karar verildiği, Çıkma belgesinin aynı tarihli Viyana Büyükelçiliği Konsolosluk Şubesinin 22/09/1995 tarihli İçişleri Bakanlığına ilişkin yazısında açıklandığı üzere...'a 22/09/1995 tarihinde teslim edilirken, annesi ... ve babası ... ile birlikte yeniden vatandaşlığı kazanma talebinde bulunduklarının belirtilmesine karşın sözkonusu dilekçedeki anne isminin farklı olduğu ve davacı tarafından da dilekçedeki imzanın kendisine ait olmadığının belirtildiği, bu dilekçeye istinaden 24/07/1996 tarih 96/8378 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Türk vatandaşlığını yeniden kazandığı  ancak bu durumdan  seçmen listesinde adının bulunduğunun öğrenilmesi üzerine haberdar olunduğu ve 04/01/2019 tarihli dilekçe ile vatandaşlığa alınma kararının iptali istemiyle başvuruda bulunulduğu ve reddi üzerine bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Dava dosyasındaki mevcut bilgi ve belgelerden,  davacının, annesi ve babası ile birlikte talebini yansıtan dilekçeden dolayı yeniden vatandaşlığa alındığı açıklamasında bulunulmakta ise de, savunmada yer verilen anne isminin vatandaşlığa alınma talebinin ortaya koyan dilekçede yer almadığı farklı bir ismin bulunduğu, dilekçedeki imzanın kendisine ait olmadığı yolunda davacının itirazının bulunduğu, ayrıca bu dilekçenin verilmesi ile vatandaşlığı alınma tarihine kadar uzunca bir sürenin geçmesine rağmen davacının yapmış olduğu başvurunun doğuracağı sonuçlar hakkında herhangi bir bilgilendirmede bulunulmadığı gibi davacının talebinin geçerli olup olmadığının teyidi adına hem davalı tarafından bir sorgulamada bulunulmadığı hem de davacı tarafından herhangi bir bilgilenme isteğinin ortaya konulmadığı tekrar bir dilekçe verilmediği, halen geçerli bir başvurunun bulunup bulunmadığının teyidinin gerçekleşmediği, sonrasında da verilen kararın davacıya bildirilmediği görülmektedir. 
Bu durumda davacının iradesini yansıtır nitelikte bir başvuruya istinaden vatandaşlığa alınma yolunda verilmiş hukuki bir kararın bulunmadığı sonucuna varılmıştır.  
Açıklanan nedenlerle, dava konusu işlemin iptali gerektiği, düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
Davacı tarafından, (Mülga) 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun izin almak suretiyle Türk vatandaşlığından çıkma hususunun düzenlendiği 20. maddesi uyarınca yapılan başvuru sonucu, Bakanlar Kurulu'nun 30/04/1995 tarih ve 95/6805 sayılı kararıyla davacıya Türk vatandaşlığından çıkma izni verilmiş ve davacı çıkma belgesini 22/09/1995 tarihinde teslim alarak Türk vatandaşlığından çıkmıştır.
Yine 22/09/1995 tarihinde davacının adının da yer aldığı bir dilekçeyle yeniden Türk vatandaşlığına alınma istemiyle Viyana Büyükelçiliğine başvuruda bulunulmuştur. Söz konusu başvuru neticesinde (Mülga) 403 sayılı Kanun'un yeniden vatandaşlığa alınma hususunun düzenlendiği 8. maddesi kapsamında Bakanlar Kurulu'nun 24/07/1996 tarih ve 96/8378 sayılı kararı ile davacının yeniden Türk vatandaşlığına alınmasına karar verilmiş, davacı tarafından bu karara dayanarak alınan başvuru dilekçesindeki imzanın kendisine ait olmadığı, belgenin sahte olduğu belirtilerek yok hükmünde bulunan Bakanlar Kurulu kararının iptal edilmesi talebiyle İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'ne 25/01/2019 tarihinde başvurulmuş, başvurunun, Bakanlar Kurulu Kararının kendi talebi üzerine tesis edildiğinden bahisle  İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işlemi ile reddi üzerine bu işlemin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE	:
USUL YÖNÜNDEN :

İNCELEME VE GEREKÇE	:
USUL YÖNÜNDEN : 
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Dava Şartları" başlıklı 114. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinde, "Aynı davanın, daha önceden açılmış ve hâlen görülmekte olmaması" kuralına yer verilmek suretiyle "derdestlik" dava açma şartları arasında sayılmış; 115. maddesinde ise, dava şartı noksanlığı tespit edildiğinde mahkemenin davayı usulden reddedeceği kurala bağlanmıştır.
6100 sayılı Kanun'un 114. maddesinin gerekçesinde, "... (ı) bendinde aynı davanın önceden açılmış ve hâlen görülmekte olmaması hususu yani teknik bir ifadeyle derdestlik iddiası olumsuz bir dava şartı hâline getirilmiş ve bu suretle derdestlik itirazı bir ilk itiraz olmaktan çıkartılıp; dava şartına ilişkin usulî bir itiraza dönüştürülmesi sağlanmıştır. Açılmış ve hâlen görülmekte olan bir davanın davacısı, hukukî korunma sürecini başlatmıştır. Artık onun aynı davayı bir başka mahkeme önüne getirmesinde hukuken korunmaya değer güncel bir yararı kalmamıştır; bu bağlamda hukuken korunma ihtiyacı içerisinde bulunmamaktadır ve onun yapacağı tek iş, davanın sonucunu beklemekten ibarettir. ... Daha önce açılmış ve hâlen görülmekte olan bir davanın, hangi saikle olursa olsun ikinci kez açılması hâlinde, davacının bu ikinci davayı açmaktaki yararı hukukî değildir. O hâlde derdestlik itirazının korunmasının temelinde, aynı davanın tekrar açılıp görülmesinin sağlanmasında davacının hiçbir hukukî yararının bulunmadığı düşüncesi yatmaktadır. Hukukî yararın ise dava şartı olduğu konusunda, bu düzenlemeden önce dahi doktrin ve yargı uygulaması bağlamında bir görüş birliği mevcuttur." açıklamasına yer verilmiştir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda "derdestlik" müessesesi düzenlenmemiş ve Kanun'un 31. maddesinde, (mülga) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ve onun yerine çıkarılan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun derdestlik ile ilgili maddelerine atıfta bulunulmamış olmakla birlikte, tarafları, konusu ve sebebi aynı olan bir davanın daha önce aynı veya başka bir mahkemede açıldığının ve görülmekte olduğunun tespit edilmesi hâlinde, usûl hukukunun temel kavramlarından olan derdestlik müessesesinin temelinde yatan, ilk davanın aynısı olan ikinci davanın açılmasında davacının hukukî yararı bulunmadığı olgusundan hareketle, idari yargı yerinde açılan ikinci davanın da derdestlik nedeniyle incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerekmektedir.