muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2019/2833, Karar No: 2024/5404, Tarih: 12.12.2024

Dosyanın incelenmesinden, davacının incelenen dönemde yurt dışından ilaç temini pazarında oldukça yüksek pazar payı ile hakim durumda olduğu, davacının yurt dışından ilaç temini hususunda münhasır durumunun kalktığı Kılavuz ve Yönetmelik hükümlerinin yürürlükte olduğu dönemde, ilgili dönemden önce münhasır olarak sözleşme imzaladığı bir yurt dışı ilaç tedarikçisinin sözleşmenin münhasırlık içermeyecek şekilde revize edilmesine itiraz edilerek münhasırlığın devam ettirildiği, başka yurt dışı ilaç tedarikçileriyle münhasırlık hükmü içeren sözleşmeler yapıldığı, davacının bu davranışlarının hem fiili hem de potansiyel olarak pazar kapama etkisine yol açarak rakiplerinin faaliyetinin zorlaştırılmasına yönelik bir kötüye kullanma eylemini oluşturduğu anlaşılmaktadır.
İdare Mahkemesince davacının münhasır yetkisini ortadan kaldıran Kılavuz ve Yönetmelik hükümlerinin Danıştay Onbeşinci Dairesinin 02/04/2015 ve 26/02/2016 tarihli kararları ile yürütmesinin durdurulduğu, yargı yerlerince verilen yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararların ilgili düzenlemeyi en başından itibaren hukuk aleminde hiç var olmamışcasına ortadan kaldırdığından bahisle dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı değerlendirmesi yapılarak dava konusu işlemin iptaline karar verilmişse de, davacının münhasır yetkisinin ortadan kalktığı dönemde oluşan idari düzen ile yürütmenin durdurulması kararları sonrasında oluşan hukuki düzen arasındaki çatışmanın kamu yararı ile adaletin etkinliği ilkelerini bağdaştırarak çözümlenmesi gerekmektedir.
Bu durumda, davacının yurt dışından ilaç teminine ilişkin münhasır yetkisinin aslında Sağlık Bakanlığı ile imzalandığı Protokol uyarınca oluştuğu, Kılavuz ve Yönetmelik hükümleri uyarınca yurt dışından ilaç teminin ecza depoları yönünden de mümkün kılındığı, Danıştay Onbeşinci Dairesince Kılavuz ve Yönetmelik hükümlerinin, 1262 sayılı Kanun hükümleri uyarınca sadece resmi müesseselere ve hadim hayır cemiyetlerine ruhsatlandırılmamış ilaçlar yönünden yurt dışından temini yönünde izin verilebileceği yönündeki düzenleme gerekçe gösterilerek yürütmesinin durdurulmasına ve daha sonra iptaline karar verildiği, dolayısıyla Kılavuz ve Yönetmelik hükümleri tarafından getirilen düzenin, ilgili pazardaki tekelleşmenin ve tüketicilerin menfaati gözetilerek getirilmiş bir düzen olduğu, yürütmenin durdurulması kararlarının ise 1262 sayılı Kanun uyarınca ruhsatlandırılmamış ilaçların yurt dışından teminini resmi müesseseler tarafından yapılması gerektiği değerlendirilmesiyle verildiği, nitekim bu kararlardan sonra davacının yanında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kurulmuş bir sosyal güvenlik merkezinin de ilaç teminine dair yetkilendirildiği görüldüğünden, düzenleyici işlemlerin yürütmesinin durdurulması yönündeki kararların, davacının münhasır yetkisinin devamına ilişkin değil fiilen oluşmuş münhasır yetkinin önüne geçilmesi için getirilen düzenlemelerin 1262 sayılı Kanun'un sistematiğine uygun olmaması nedeniyle verildiği anlaşılmaktadır.

Danıştay 15. Dairesince verilen yürütmeyi durdurma ve iptal kararlarının gerekçesi ile davacının münhasır olarak yetkisinin bulunmadığı dönemdeki davranışlarının 4054 sayılı Kanun'un 6. maddesini ihlal ettiğinin açık olduğu birlikte değerlendirildiğinde, ilgili dönemdeki rekabetçi idari düzenin sağlanması amacına yönelik kamu yararının, yürütmenin durdurulması kararlarının geçmişe yürümesiyle sağlanan adaletin etkinliğinin sağlanmasına ilişkin faydaya nazaran korunmaya değer olduğu sonucuna varılmıştır.
Bu itibarla,  davacının özel ecza depolarının yetkilendirildiği dönemde ya da öncesinde yapılan ve süregelen münhasırlık içeren anlaşmalar yapmak suretiyle 4054 sayılı Kanun’un 6. maddesi uyarınca yurt dışından temin edilen ilaçlar pazarındaki hakim durumunu kötüye kullandığından bahisle  tesis edilen dava konusu Kurul kararının iptali yönündeki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalının temyiz isteminin kabulüne;
2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 12/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/3900, Karar No: 2024/7308, Tarih: 12.12.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2024/3900
Karar No : 2024/7308
DAVACILAR   :1-... 2-... ... 12-...
VEKİLLERİ  : Av. ...
DAVALI     :  ...
 
DAVANIN KONUSU : Davacılara ait olduğu iddia edilen ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmazların 03/07/2017 tarih ve 2017/10493 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile ilan edilen "Afete Maruz Bölge" statüsünden çıkarılması isteğiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin Cumhurbaşkanlığı işleminin iptali istenilmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	:Dairemiz kararında belirtilen gerekçe ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dava dilekçesi 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:
Davacılara ait olduğu iddia edilen ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmazın da bulunduğu alanın 05/03/1999 günlü, 99/12556 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile heyelan - kaya düşmesi riski nedeniyle afete maruz bölge olarak ilan edilmiş, daha sonra alana ilişkin farklı tarihlerde düzenlenen raporlarda önlemli alan olarak gösterilen alanlar 12/12/2016 tarih, 2016/9623 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla anılan karar kapsamından çıkartılmış, dava konusu yapılan 03/07/2017 günlü, 2017/10493 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile de afete maruz bölge sınırı değiştirilmiştir.
Davacıların kendi taşınmazlarının afete maruz bölge sınırı dışına çıkarılması talebiyle yaptıkları 25/06/2024 tarihli başvurularının zımnen reddedilmesi üzerine ise bakılmakta olan dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdari davaların açılması" başlıklı 3. maddesinde; 1. "İdari davalar, Danıştay, idare mahkemesi ve vergi mahkemesi başkanlıklarına hitaben yazılmış imzalı dilekçelerle açılır.
2. Dilekçelerde; 
a) Tarafların ve varsa vekillerinin veya temsilcilerinin ad ve soyadları veya unvanları ve adresleri ile gerçek kişilere ait Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası,
b) Davanın konu ve sebepleri ile dayandığı deliller,
c) Davaya konu olan idari işlemin yazılı bildirim tarihi,
d) Vergi, resim, harç, benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezalarına ilişkin davalarla tam yargı davalarında uyuşmazlık konusu miktar,
e) Vergi davalarında davanın ilgili bulunduğu verginin veya vergi cezasının nevi ve yılı, tebliğ edilen ihbarnamenin tarihi ve numarası ve varsa mükellef hesap numarası, gösterilir.    
3. Dava konusu kararın ve belgelerin asılları veya örnekleri dava dilekçesine eklenir.  
 Dilekçeler ile bunlara ekli evrakın örnekleri karşı taraf sayısından bir fazla olur." kuralı  yer  almaktadır.

e) Vergi davalarında davanın ilgili bulunduğu verginin veya vergi cezasının nevi ve yılı, tebliğ edilen ihbarnamenin tarihi ve numarası ve varsa mükellef hesap numarası, gösterilir.    
3. Dava konusu kararın ve belgelerin asılları veya örnekleri dava dilekçesine eklenir.  
 Dilekçeler ile bunlara ekli evrakın örnekleri karşı taraf sayısından bir fazla olur." kuralı  yer  almaktadır.
Aynı Kanun'un 14. maddesinin üçüncü fıkrasında ise, dilekçelerin sırayla a) görev ve yetki, b) idari merci tecavüzü, c) ehliyet, d) idari davaya konu olacak kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olup olmadığı, e) süre aşımı, f) husumet, g) 3. ve 5. maddelere uygun olup olmadıkları yönlerinden inceleneceği belirtilmiş; 15. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde, dilekçelerde 14. maddenin 3/g bendine aykırılık görülmesi halinde otuz gün içinde 3 ve 5. maddelere uygun şekilde düzenlemek veya noksanları tamamlamak üzere dilekçenin reddine karar verileceği; beşinci fıkrasında ise, 1. fıkrasının (d) bendine göre dilekçenin reddedilmesi üzerine yeniden verilen dilekçelerde aynı yanlışlıklar yapıldığı takdirde davanın reddedileceği hükme bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda yer verilen Kanun hükümleri uyarınca, dilekçede dava konusunun tereddüte yer bırakmayacak açıklıkta gösterilmesinin yanında iptali istenen işlemin davacının menfaatini nasıl etkilediğinin de ortaya koyulması gerekmektedir.
Uyuşmazlıkta; davacılara ait olduğu iddia edilerek ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmazın afete maruz bölge sınırı dışına çıkarılması talebinin zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle açılan davada Dairemizin 16/10/2024 tarih ve E:2024/2751, K:2024/5766 sayılı kararı ile; davacıların mülkiyet durumunu gösterir belgeler eklenmek suretiyle (belgelerdeki parsel numarasının farklı olması durumunda, farklılığın sebebi açıklanarak ve belgelerle ortaya koyularak) tüm davacıların ... parsele malik olması durumunda tek dilekçe ile, davacıların farklı parsellere malik olması durumunda ise aynı parsele malik kişiler tarafından 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 3. ve 5. maddelerine uygun olarak düzenlenecek dilekçeler ile dava açılması gerektiğinden bahisle dava dilekçesinin reddine karar verildiği, dilekçe ret kararı üzerine sunulan 29/11/2024 tarihli dava dilekçesinde ise; davacıların 57 parsele malik olduğu belirtilerek, dava konusu işlemin iptalinin talep edildiği ancak dava dilekçesi ekindeki belgelerin (tapu tahsis belgeleri, sigorta poliçeleri, emlak vergisi bildirimi, yapı kayıt belgesi başvurusu vs.) ... parsel sayılı taşınmaz ile davacıların mülkiyet ilişkisini göstermediği anlaşılmıştır.

Bu durumda; davacıların mülkiyet durumunu gösterir belgeler eklenmek suretiyle (belgelerdeki parsel numarasının farklı olması durumunda, farklılığın sebebi açıklanarak ve belgelerle ortaya koyularak) 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 3. maddesine uygun olarak düzenlenecek dilekçe ile dava açılması gerektiğinden, dava dilekçesinin bu nedenle reddi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanunun 15. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca bu kararın tebliğ tarihinden itibaren otuz (30) gün içerisinde 3. maddesine uygun şekilde düzenlenmek ve yukarıda belirtilen hususlar dikkate alınmak suretiyle dava açmakta serbest olmak üzere DİLEKÇENİN REDDİNE, 
2. Dava dilekçesinin bir örneğinin davacılara iadesine,
3.Aynı Kanunun 15. maddesinin 5. fıkrası hükmüne göre, yeniden verilen dilekçede de aynı yanlışlıklar yapıldığı takdirde, davanın reddedileceğinin davacılara bildirilmesine,
4.Dava yenilenmediği takdirde artan yargılama giderinin davacılara iadesine, 12/12/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2306, Karar No: 2024/5544, Tarih: 12.12.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
 D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No  : 2024/2306
Karar No : 2024/5544                                                              
 TEMYİZ EDEN (DAVALILAR)	: 1- ... Bakanlığı
                                                        2-  ... Genel Müdürlüğü                                            
VEKİLLERİ	: Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayıl sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ                 :
Dava konusu istem: Hatay İl Emniyet Müdürlüğünde emniyet amiri olarak görev yapan davacının, 3201 sayılı Emniyet Teşkilatı Kanunu'nun 55. maddesinin ondokuzuncu fıkrası uyarınca re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin  Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Değerlendirme Kurulunun ... sayılı kararının onaylanmasına dair 21/11/2016 tarihli Bakanlık Oluru'nun iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararıyla; 3201 sayılı Kanun'un 55. maddesinin ondokuzuncu fıkrasında, "bulundukları rütbelere terfi ettikleri tarihten itibaren beş yıl içinde bir üst rütbeye terfi edemeyen Emniyet Amirleri ile Dördüncü, Üçüncü ve İkinci Sınıf Emniyet Müdürleri, emeklilik veya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için gerekli şartları haiz olmaları kaydıyla, Yüksek Değerlendirme Kurulunun teklifi ve Bakan onayı ile hizmet ihtiyacı sebebiyle kadrosuzluktan emekliye sevk edilirler..." düzenlemesine yer verildiği; buna göre, Hatay İl Emniyet Müdürlüğünde emniyet amiri olarak görev yapan ve 3201 sayılı Kanun'un 55. maddesinin ondokuzuncu fıkrası uyarınca bulunduğu rütbeden bir üst rütbeye (24/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere) 5 yıl içinde terfi edemeyen davacının, re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin Emniyet Genele Müdürlüğü Yüksek Değerlendirme Kurulunun 2016/2 sayılı kararının onaylanmasına dair 21/11/2016 tarihli Bakanlık Oluru işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince, daha önce verilen kararın Danıştay Onikinci Dairesinin 21/06/2023 tarih ve E:2021/7551, K:2023/3636 sayılı kararıyla, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm verildiğinden bahisle bozulması üzerine, bozma kararına uyularak; dava konusu işlemin dayanağı olan 3201 sayılı Kanun'un 55. maddesinin ondokuzuncu fıkrasında, personelin re'sen emekliye sevk edilebilmesi için bulunulan rütbeye terfi edilen tarihten itibaren bekleme süresinin dolduğu yılda dahil olmak üzere beş yıl içinde bir üst rütbeye terfi edememe koşulu getirilmesi nedeniyle, söz konusu beş yıl içinde kalan yıllardaki rütbe terfi işlemleri ile re'sen emeklilik arasında bir sebep-sonuç ilişkisi bulunmakta olup, re'sen emekliye sevk edilen personelin en az zorunlu bekleme sürelerini doldurdukları tarih itibarıyla terfi değerlendirmesine alınıp alınmadığı, terfi ettirilmediği yıllara ilişkin davasının bulunup bulunmadığı ve davaların sonucunun önem arz ettiği; öte yandan, Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışma Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin ilgili maddelerinin Danıştay Onaltıncı (kapatılan) Dairesinin 23/02/2016 tarih ve E:2015/22524 sayılı kararıyla yürütmenin durdurulmasına ve Danıştay Beşinci Dairesinin 07/02/2019 tarih ve E:2016/21726, K:2019/859 sayılı kararıyla da iptaline karar verildiğinden, davacının 2015 yılı rütbe terfi sözlü sınavının başarısız sayılmasına ilişkin işlemin dayanağı ortadan kalktığı; 18/01/2024 tarihli ara kararına verilen cevap yazısından; davacının re'sen emekli olması nedeniyle iptal kararı sonrasında yeni yapılan düzenleme kapsamında 2015 yılı için yeniden sözlü sınava alınmadığının anlaşıldığı; bu durumda, davacı bulunduğu rütbede beş yıllık dönemde bir üst rütbeye terfi ettirilmemiş ise de, 2015 yılına ilişkin terfi ettirmeme işleminin kanuni dayanağının yargı kararları ile ortadan kalkmış olması sebebiyle, davalı idarelerce yargı kararları uygulanarak davacının 2015 yılı için yeniden rütbe terfi değerlendirmesine tabi tutulması, sözlü sınav ve benzeri nitelikte ön şartların sağlanması halinde de, liyakat durumunu gösteren somut kıstaslara göre değerlendirme yapılarak terfisi hakkında karar verilmesi, hakkında terfi etmez kararları verilmesi halinde ise 3201 sayılı Kanun'un 55

. maddesinin ondokuzuncu fıkrası kapsamında bir değerlendirme yapılması gerekirken, yargı kararı gereği davacı hakkında 2015 yılı için yeniden değerlendirme yapılmaksızın, hukuka aykırı olan terfi ettirmeme işlemi esas alınarak doğrudan beş yıllık sürenin dolmasından hareketle davacının re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden (07/12/2016) itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI    : 3201  sayılı  Kanun'un  55.  maddesinin  ondokuzuncu fıkrası uyarınca, bulunduğu rütbeye terfi tarihinden itibaren beş yıl içinde bir üst rütbeye terfi edemeyen davacının 2016 yılında re'sen emekliye sevk edildiği; davacının 2015 yılında terfi sözlü sınavında başarısız sayılması işlemi ile emeklilik işleminin iki ayrı işlem olduğu, dava konusu işlemin mevzuata ve hukuka uygun olduğu belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Dava konusu işlemde mevzuata  ve  hukuka  uygunluk bulunmadığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ			       : ...
DÜŞÜNCESİ	       : Bölge  İdare  Mahkemesinin  kararının, usul ve hukuka uygun olan iptale ilişkin kısmının onanması; davacının terfi ve emeklilik durumu hakkında davalı idareler tarafından kararda belirtilen gerekçeler doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılacağı ve bu aşamada davacının parasal ve özlük hak kaybının bulunup bulunmadığı belli olmadığından, kararın kabule ilişkin kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge İdare Mahkemesi kararı,"iptale" ilişkin kısım yönünden incelendiğinde;
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın iptale ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Kararın, "işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden (07/12/2016) itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ve özlük haklarının iadesine" ilişkin kısmına gelince;
Davacının terfi durumu ve re'sen emekliye sevk edilip edilmeyeceği konusunda, davalı idareler tarafından Bölge İdare Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeler dikkate alınarak yeniden bir değerlendirme yapılacağı; yeniden yapılan değerlendirme sonucunda, davacının emekliye sevki uygun görülmeyeceği gibi, yeniden emekliye sevkine de karar verilebileceği; dolayısıyla davacının dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal ve özlük hakkının bulunup bulunmadığının da idarelerce yeniden bir işlem tesis edildikten sonra belli olacağı açıktır.

Bu durumda, dava konusu işlem sebebiyle davacının yoksun kaldığı parasal ve özlük hakkının bulunup bulunmadığının bu aşamada belli olmaması nedeniyle, davacının parasal ve özlük hak istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, Bölge İdare Mahkemesi kararının "işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden (07/12/2016) itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ve özlük haklarının iadesine" ilişkin kısmında hukuka uygunluk görülmemiştir. 
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarelerin temyiz istemlerinin kısmen reddi ile davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan "davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden (07/12/2016) itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ve özlük haklarının iadesine" ilişkin temyize ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayıl sayılı kararının, "iptale" ilişkin kısmının ONANMASINA, 
2. Davalı idarelerin temyiz istemlerinin kısmen kabulü ile temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının, "işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden (07/12/2016) itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ve özlük haklarının iadesine" ilişkin kısmının BOZULMASINA
3. Bozulan kısım  hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, kesin olarak, 12/12/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6956, Karar No: 2024/6688, Tarih: 12.12.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2023/6956
Karar  No : 2024/6688  
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVALILAR): 1- ... Bakanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
		2- ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Madencilik İnş. Turz. San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Karaman ili,  Merkez ilçesi, ...  köyü sınırları içinde yer alan  maden sahası için 02.04.2021 yürürlük, 02.04.2023 bitim tarihli, II-B Grubu  ...  numaralı   arama ruhsatı  alan davacı şirket tarafından, anılan yer için yapılan işletme ruhsat talebinin reddine ilişkin ... tarihli ve ... sayılı idari işlem ile idari işlemin dayanağı olan ilgili bakanlığın Bağlı İlgili ve İlişkili Kuruluşlar Taşınmaz Komisyonunun ... tarihli ve .. sayılı kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararında; dava konusu işlemin dayanağı olan ... tarihli ve ... sayılı Taşınmaz Komisyonu kararında, davacının işletme ruhsatı verilebilmesi için gerekli şartları yerine getirip getirmediği noktasında bir değerlendirme yapılması gerekmekte iken söz konusu kararda  davacının başvurusunun neden reddedildiğine ilişkin somut herhangi bir gerekçe sunulmadan, sadece ''işletme ruhsatı talebinin ... tarihli ve ... sayılı Taşınmaz Komisyonu kararı ile uygun bulunmamıştır''  şeklinde haklı bir neden somut vakıa ya da hukuki bir  neden öne sürülmeksizin sözü edilen  başvurunun reddedildiği, bu durumda, davalı idarece davacı tarafından yapılan ruhsat başvurusunun herhangi bir değerlendirme yapılmadan ve talebin reddedilmesini haklı gösteren somut bir neden ortaya konulmadan salt talebin uygun olmadığı yönünde tesis edilen dava konusu işlemde, hukuka uyarlılık bulunmadığı, öte yandan, dava konusu ruhsat talebinin reddine dair işlemin iptal edilmesine ilişkin işbu kararın, davacıya doğrudan maden arama ruhsatı verileceği sonucunu doğurmayacağı, davacının ilgili mevzuat hükümleri uyarınca gerekli şartları sağlayıp sağlamadığının davalı idarece değerlendirilmesi neticesinde yeniden bir işlem tesis edilebileceğinin de açık olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Davalı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından, Taşınmaz Komisyonu kararı ile reddedilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.