muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7958, Karar No: 2013/23520, Tarih: 26.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7958 E.  ,  2013/23520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/11/2012 tarih ve 2006/253-2012/277 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “HAMURABİ” ve “HAMUR CAFE” ibareli marka tescillerinin bulunduğunu, uzun yıllardan beri börek salonları, kafe, pastane işletmeciliği ile uğraştığını, ürettiği ürünler için kullandığı “Hamur Cafe” ve “Hamurabi” markalarını sektörde en üst düzeylere taşımayı başardığını, anılan ibareleri aynı zamanda işletme adı olarak da kullandığını, davalının aynı alanda faaliyette bulunduğunu, davalının “ÖZ HAMUR” ibaresini marka olarak hizmetlerinde ve ürünlerinde kullanıldığını, ayrıca ticari ünvanında da bu ibarenin yer aldığını ileri sürerek; asıl davada, marka hakkına tecavüz teşkil eden fiillerin tespiti ve durdurulmasını, tecavüzün giderilmesini, toplam 20.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte tahsilini, birleşen davada ise davalının markaya tecavüz ve haksız rekabet eylemlerinin tespitini menini durudurulmasını, kaldırılmasını, davalının ticaret ünvanındaki “ÖZ HAMUR” ibaresinin ticaret sicilinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının markaları ile müvekkilinin kullandığı ibarenin birbirinden farklı olduğunu, davalının işyerinde börek, poğaça dışında imalatın bulunmadığını, “Hamur” sözcüğünün davacının tekelinde olamayacağını, davanın haksız ve kötü niyetle açıldığını, herhangi bir tecavüz bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, markalar arasında karıştırma ihtimali değerlendirmesinin markaların ayırdedici unsuru dikkate alınarak markanın bıraktığı bütünsel izlenime göre yapılacağı, taraf markalarındaki yegane ortak unsur olan “HAMUR” kelimesinin pide, börek işlerinin genel yaygın tasviri adı olduğu, davacının “HAMURCAFE” ve “HAMURABİ” markalarının başka firmaların tanımlayıcı unsur olarak “HAMUR” ibaresini kullanmasını yasaklayamayacağı, 556 sayılı KHK'nın 7/c,d fıkraları gereğince ticaret alanında herkes tarafından kullanılan adların münhasıran veya esas unsur olarak marka olarak tescil edilemeyeceği, davalının ticaret ünvanında yer alan “Hamur” ibaresinin davacı markaları ile iltibas tehlikesinin de bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı adına tescilli “HAMURCAFE” ve “HAMURABİ” ibareli markalarla iltibas oluşturan “ÖZHAMUR” markasının davalı tarafından kullanıldığı iddiasıyla marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat istemine, birleşen dava ise davalının ticaret ünvanında yer alan “ÖZHAMUR” ibaresinin terkini talebine ilişkindir.

Taraflar arasında daha önce görülen ve Dairemizin bozma ilamı sonrasında 2009/82 Esas numarasını alan Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 12/11/2009 tarihli ve 2009/281 sayılı TPE YİDK kararının iptali talepli kararda; “ÖZHAMUR+ŞEKİL” ibareli işaret ile redde mesnet alınan 2001/3946 sayılı “HAMUR CAFE” ibareli marka arasında esas unsur, fonetik ve anlamsal manada benzerlik bulunduğu, dava konusu işaretlerin kullanıldığı hizmetin ortalama alıcısının bu hizmetleri sunan işletmeler arasında idarî-ekonomik anlamda bir bağlılığın bulunduğu düşüncesine kapılmaları ihtimali bulunduğu, başvuru kapsamında bulunan yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri bakımından 556 sayılı KHK’ nin 8/b maddesindeki koşulların redde mesnet markanın sahibi yararına gerçekleştiğinden bahisle Özhamur Gıda Maddeleri San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından Cengiz Dağlayan ve TPE aleyhine “ÖZHAMUR+ŞEKİL” ibareli başvurunun kısmen reddine ilişkin TPE YİDK kararının iptali talebiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir. Bahsi geçen karar Dairemizin 03/10/2011 tarihli 2010/2031 Esas 2011/11703 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır. Böylece; taraflar arasında daha önce görülen söz konusu dava nazara alınarak; eldeki dosya davacısı adına tescili “HAMUR CAFE” ile davalı tarafından kullanılan “ÖZ HAMUR” işaretleri arasında benzerlik ve iltibas bakımından güçlü bir delil oluşturacağının kabulüyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru olmamış; kararın temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/44200, Karar No: 2013/3914, Tarih: 04.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/44200 E.  ,  2013/3914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının dava şirket işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, prim ve harcırah aldığını, net ücretinin 645 TL olduğunu, fazla mesai yapıp hafta tatili günlerinde çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde iş akdinin, yasanın 25/II-d maddesi uyarınca haklı sebeple feshedildiğini, işyerinde, yabancı müşterinin önünde diğer bir işçi ile kavga ettiğini; uyarıya rağmen kavgaya devam ederek huzursuzluk yarattığını ve şirketin itibarını zedelediğini, durumun 23.01.2009 tarihli tutanakla tespit edildiğini, 14 gün yıllık ücretli izin kullandığını, kullanmadığı 14 günlük izin ücretinin ise (301,00 TL) banka hesabına yatırıldığını, uzun yol şoförü olan davacının, fazla çalışma şansının bulunmadığını, yasada belirtilen süreden daha uzun süre araç kullanmalarının yasak olduğunu, hafta tatili kullandığını, prim uygulaması olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ... davalı taraf temyiz etmiştir

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacının hafta tatili ücreti talep edip edemeyeceği konusunda taraflar arasında ihtilaf .bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı lehine tanık beyanına istinaden hafta tatili ücreti hesap edilmiş ve bu miktar hüküm altına alınmıştır.

Davacı tanığının beyanından anlaşıldığı üzere davacı yurt içi ve yurtdışı tır şoförü olarak çalışmaktadır. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre uluslarası sefer yapan şoförlerin hafta tatili mesaisi için ücret talep etmesi mümkün değil ise de, yurt içinde çalışan tır şoförlerinin hafta tatili mesai ücreti talep etmesi mümkündür. Bu nedenle davacının yurt içinde çalıştığı süre belirlenerek, yurt içinde çalıştığı döneme hasren hafta tatili ücretinin tespiti ile hüküm altına alınması gerekirken yetersiz inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

3-Davacının hesaplamalara esas ücreti giydirilmiş ücreti konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kıdem ve ihbar tazminatı hesabına esas ücreti belirlenirken ücrete 59,94 TL asgari geçim indirimi eklenmiş ise de asgari geçim indirimi ücretin bir parçası olmayıp, kaldırılan vergi iadesinin yerine konulan bir ödeme türü olup bunun giydirilmiş ücretine eklenmesi sureti ile hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınması hatalıdır.

4-Kabule göre de, davanın kısmi kabulü nedeni ile davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş ve yargılama giderlerinden kabul- red oranına göre davacı da sorumlu tutulmuş ise de, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili ücret talepleri açısından reddedilen kısım bulunmamaktadır. Yıllık izin ücreti bakımından ise ilk dava ile 100 TL talep edilmiştir. Dava devam ederken davacının hesabına 301,00 TL izin ücreti yatırıldığından davacının bakiye izin ücreti hüküm altına alınmış ve fazlası reddedilmiştir. Davacının izin ücreti talebi davadan sonra yapılan ödeme nedeni ile kısmen reddedildiğine göre davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi ve yargılama giderlerinden kabul ve red oranına göre davacının da sorumlu tutulması yerinde değildir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınantemyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13391, Karar No: 2015/22778, Tarih: 30.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/13391 E.  ,  2015/22778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve ücret, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş yerini terk ettiğini ve mazeretsiz olarak işe devam etmediğini, ayrıca dava konusu taleplerin de zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davalı vekilinin 19.12.2012 tarihli ön inceleme duruşmasında cevap dilekçesini ve delil listesini sunduğu, delil listesinde tanıklarının isim ve kimlik numaralarını bildirdiği, mahkemece aynı duruşmada davalı vekiline tanıkların dinlenmesi için 54,00 TL masrafı yatırmak üzere iki haftalık kesin süre verildiği, davalı vekilinin 26.12.2012 tarihinde PTT İzmir Şubesi kanalı ile 54,00 TL masrafı dosyaya gönderdiği, bir sonraki duruşmada davalı vekilinin hazır bulunmadığı ve davacı tanıkları dinlendikten sonra dosyanın bilirkişiye gönderildiği, davalı vekilinin sonraki aşamalarda tanıklarının dinlenmesini talep etmesine rağmen tanıkları dinlenmeden karar verildiği dosya kapsamı ile sabittir. Davalı vekilince; verilen kesin sürede tanıkların dinlenmesi için gerekli masraf yatırılmış olup, savunma hakkını kısıtlar şekilde davalı tanıkları dinlenmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olup, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

2-Davacı işçinin ödenmeyen ücret alacağı bulunup bulunmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

2-Davacı işçinin ödenmeyen ücret alacağı bulunup bulunmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacı işçi Mayıs 2012 ücretinin ödenmediğini ileri sürerken; davalı işveren ücretin banka kanalı ile ödendiğini savunmuştur. Davalı vekilinin beyanı üzerine ...'a yazılan müzekkere cevabından, davacının ücretinin ödenmediği sonucuna ulaşıldığından, davacının ücret alacağı mahkemece hüküm altına alınmıştır. Ancak, davalı vekili düzeltme dilekçesi sunarak davacının ücretinin ... değil ...tan ödendiğini bildirmiştir. Ödeme savunmasının her aşamada dikkate alınması gerektiği gözetilmeksizin,... müzekkere yazılarak davacının ücretinin ödenip ödenmediği tespit edilmeden sonuca gidilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, bozma sebeplerine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/650, Karar No: 2019/163, Tarih: 21.01.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/650 E.  ,  2019/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat, Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik yağma suçundan kurulan beraat ve düşme hükmünün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

Ancak,

Oluş ve dosya kapsamına göre; mağdurun getirdiği bir müşterisinin verdiği zarardan dolayı 14.000 TL borçlu olduğunu ileri süren sanık ... ve çalışanı ...'ın diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte mağdura cebirle protokol ve bono imzalattıklarının, olayın hemen akabinde alınan mağdur beyanı ve bu beyanı doğrulayan olay yeri yakalama tutanağı, ele geçen protokol, bono, fotoğraf makinesi ile doktor raporundan anlaşıldığı ve yağma suçunun sübut bulduğu gözetilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9007, Karar No: 2014/8007, Tarih: 21.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/9007 E.  ,  2014/8007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2012/356-2013/248

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün neden olduğu tek taraflı kaza sonucu araç içerisinde yolcu olarak bulunan müvekkillerinin desteği A..Ç.. vefat ettiğini belirterek ıslahla birlikte davacı eş E.. Ç.. için 188.858,58 TL, davacı anne L.. Ç.. için 6.051,36 TL, davacı baba F.. Ç.. için 5.090,06 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunun ve davacıların zararının kanıtlanması gerektiğini, müvekkil şirkete başvuru olmadığından dava tarihinden itibaren faiz talep edilebileceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı E.. Ç.. için 188.858,58 TL, davacı L.. Ç.. için 6.051,36 TL, davacı F.. Ç.. için 5.090,06 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihi olan 18.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı vekili, desteğin araçta hatır için taşındığı savunmasında bulunmuş, mahkemece bu konu üzerinde durulmamıştır. Her ne kadar hatır taşıması sigorta teminatı kapsamında ise de, hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığından, bu gibi taşımalarda 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Bu durumda, öncelikle bu savunma üzerinde durularak, mahkemece taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı, yani olayın özel şartları gözönüne alınarak araştırılmalı, hatır taşıması olduğunun anlaşılması halinde bilirkişi tarafından hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından uygun oranda indirim yapılması gerekirken bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda, davacı eşin 24 yaşında olduğu, çocuğunun bulunmadığı, uygulamada kullanılan tablolar itibari ile evlenme şansının %27 olduğu belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Oysa, AYİM tablosuna göre, 24 yaşında, çocuksuz eşin evlenme ihtimali %40 olup bu oran üzerinden hesaplama yapılması için aktüer bilirkişiden ek rapor alınmadan hüküm kurulması isabetli değildir.

4-2918 sayılı KTK.’nun 99/1. ve ZMSS Genel Şartları’nın B.2.b. maddesi uyarınca, sigorta şirketinin tazminatı ödeme yükümlülüğü kendisine riziko ihbarı yapıldıktan itibaren 8 işgünü sonunda başlar. Somut olayda, dosya kapsamından davalı sigorta şirketine bu yönde bir müracaat olup olmadığı belli değildir. O halde mahkemece, davacı vekilinden usulüne uygun olarak başvurusu olup olmadığının sorulması, başvuru mevcutsa başvurunun tebliğine ilişkin belgesi istenip, ibraz edildiğinde tespit edilecek tarihe 8 iş günü eklenmek suretiyle bulunacak tarihten itibaren davalı sigorta şirketinin faizden sorumlu tutulması, başvuru yoksa en erken dava tarihinde temerrüde düşürüldüğünün kabulü ile dava tarihinden itibaren faizden sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken davalının olay tarihinden itibaren işleyecek faizden sorumlu tutulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25386, Karar No: 2014/2476, Tarih: 13.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25386 E.  ,  2014/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/226836

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2012

NUMARASI : 2012/138 (E) ve 2012/789 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273/288 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde VUK'nun 139. maddesinde yazılı hususlarda usulüne uygun tebligatın aranmayacağı, sanığın mahkemedeki savunmasında tekrarladığı 07.10.2011 tarihli vergi denetmenince düzenlenen ve imzasının bulunduğu tutanaktaki beyanında, defter ve belgelerin taşınma esnasında kaybolmuş olabileceğini, aramasına rağmen bulamadığını belirtmesi karşısında; tüm unsurları itibariyle oluşan "yasal defter ve belgeleri gizlemek" suçundan mahkumiyet kararı verilmesi yerine, suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Yasayı aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5092, Karar No: 2019/1071, Tarih: 13.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/5092 E.  ,  2019/1071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı...İnşaat Gıda Temizlik Güvenlik Turizm Ticaret İthalat İhracat Ltd.Şti. arasındaki alacak ve tazminat davasına dair ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 16.03.2016 günlü ve 2016/259 Esas- 2016/492 Karar sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 22.03.2018 günlü ve 2017/5915 Esas- 2018/2915 Karar sayılı ilama karşı davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK' nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 13.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21415, Karar No: 2014/708, Tarih: 21.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/21415 E.  ,  2014/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2013

NUMARASI : 2012/126-2013/193

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın park edildiği yerden çalındığını, araç bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek 67.000 TL. tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, aracın bedelinin 47.000 TL. olduğunu, araç üzerinde rehin kaydı bulunduğundan ödemenin yapılamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile;60.000 TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. 6102 sayılı TTK.nun 1453.(6762 sayılı TTK.nun 1269 ) maddesi uyarınca malı rehin alan kimse sıfatıyla o mal üzerindeki menfaatini kendi adına sigorta ettirebileceği gibi, aynı yasanın 1406-1454 (6762 sayılı TTK.nun 1270 )maddesi uyarınca bir başkasının da rehin konusu malı rehin alan hesabına ve onun lehine sigorta ettirmesi mümkündür. Böyle bir durumda sigortalı konumunda olan rehin hakkı sahibi olduğundan sigorta şirketinden tazminat talep etmek hakkının da öncelikle ona ait olması gerekir ve sigorta ettiren ancak sigortalı malın dain ve mürtehini olan ve lehine sigorta edilenin açık muvafakatini almak ve o surette sigortadan, şayet kendi menfaati de zedelendiği takdirde, tazminat istemek hakkına sahip olur. .

Somut olayda, taraflar arasında geçerli kasko sigorta poliçesinde dava dışı İş Bankası Maltepe Şubesinin rehin hakkı sahibi olarak kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Yargılama aşamasında sigortalı araç üzerinde rehin hakkı sahibi olan bankanın 1.2.2013 tarihli yazısı ile davaya muvafakatları olmadığını belirtilmiş, davacı tarafından dosyaya sunulan 7.6.2013 tarihli yazıda ise davacının bankaya borcunun kalmadığını bildirilmiştir.

Mahkemece davalının dava açılmasına sebebiyet vermediği gerekçesiyle yargı giderlerinin davacı üzerinde bırakıldığı, davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmediği, asıl alacağa hükmolunan faize karar tarihinden itibaren karar verildiği gibi uyuşmazlığın sigorta poliçesinden kaynaklanması nedeniyle talep edilen reeskont faizine karar verilmesi gerekirken yasal faize karar verilmiştir.