muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24150, Karar No: 2016/24527, Tarih: 03.11.2016

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir. Aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur. Böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2 maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz.

Somut olayda, dava dilekçesine göre, dava açık olarak belirsiz alacak davası niteliğinde açılmış ve daha sonra artırım dilekçesi ile neticei talep artırılarak sonuca gidilmiştir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında olmak üzere, mahkemece, maaş zammı farkı alacağı yönünden davanın usulden reddine karar verilmesi doğru ise de, kötüniyet tazminatı talebi yönünden davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur. Davacı, çalışma süresini, bildirim süresini ve ücretini belirleyebildiğinden kötüniyet tazminatı yönünden de objektif imkansızlıktan bahsedebilme imkanı bulunmamaktadır. Bu itibarla, mahkemece, anılan alacağın da belirsiz alacak davasına konu olamayacağı gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5024, Karar No: 2019/3870, Tarih: 25.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5024 E.  ,  2019/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Düşme

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamedeki nitelendirme, sevk maddeleri ile temyizin kapsamı, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30.01.2019 gün ve 2019/1 sayılı kararına göre, 18.02.2019 tarihli tebliğname tarihi itibariyle işin incelenmesi Yüksek 15. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın 15. Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17497, Karar No: 2018/16482, Tarih: 05.12.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/17497 E.  ,  2018/16482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan polis memurunun trafik denetlemesi yaptığı sırada, motosiklette yolcu olarak bulunan sanık ile tanığı durdurması, sanığın cezai işlem uygulanan başka bir aracın sürücü ile konuştuğu esnada katılanın sanığa hitaben, "piç sen karışma" şeklinde sözler söyleyerek, sanığa biber gazı sıkması şeklinde gerçekleşen olayda, İlk haksız davranışın katılandan kaynaklandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14078, Karar No: 2023/4985, Tarih: 11.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/14078 E.  ,  2023/4985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/194 E., 2014/338 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarihli ve 2013/194 Esas, 2014/338 Karar sayılı kararıyla sanığın atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması yerine beraatine dair karar verildiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü

Katılanın ifadesinin zorla cinsel ilişkiye girme fiilinin oluş şekline uymadığı, katılanın 20.12.2012 tarihinde eyleme maruz kaldığını beyan etmesine rağmen sanığın iş yerinde çalışmaya devam etmesi, ailesinin durumu öğrenmesi ve isteği üzerine şikâyetçi olduğu, tanzim edilen adlî raporda darp cebir izi olmadığı, olayın görgü tanığı bulunmadığı, katılanın aile fertlerinden kendisine gelebilecek tepkileri bertaraf etmek amacıyla iddiada bulunduğu, sanığın savunmasının aksinin ispat edilemediğinin kabul edildiği ve sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile beraatine karar vermek gerektiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarihli ve 2013/194 Esas, 2014/338 Karar sayılı kararında katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11451, Karar No: 2015/26033, Tarih: 05.05.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/11451 E.  ,  2015/26033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- ... plakalı Tıra ait dorsenin evrakının olay tarihinde karıştığı kaza sonrasında trafik ekiplerince incelenmesi neticesinde trafik belgesinin muayene bölümündeki hologramın sahte olduğu tespit edilmiş ancak düzenlenen 13/08/2010 tarihli muhafaza altına alma tutanağında hangi nedenle sahtecilikten şüphelenildiğinin açıklanmamış olması, yargılama aşamasında mahkemece suça konu belgenin aldatma kabiliyeti hususunda gözlem yapılmadığı gibi bu konuda ekspertiz raporuda alınmamış olması karşısında; belgede sahtecilik suçunda aldatma kabiliyeti bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olup, suça konu trafik tescil belgesi aslı duruşmaya getirtilerek, aldatma kabiliyeti hususunda incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluklarının koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9239, Karar No: 2024/70, Tarih: 09.01.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/9239 E.  ,  2024/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ... hakkındaki davanın, sanığın borcunu ödemesi sebebiyle 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesi gereğince düşürülmesine dair Yatağan İcra Ceza Mahkemesinin 14/06/2023 tarihli ve 2023/16 esas, 2023/18 sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 30/10/2023 gün ve 94660652-105-48-20434-2023-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/12/2023 gün ve KYB-2023/116639 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Sanık hakkında mahkemesince yapılan yargılama sonunda 14/06/2023 tarihli kısa kararın 2 ve 3 numaralı bentlerinde, müşteki kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 2.800,00 Türk lirası vekalet ücreti ile yargılama aşamasında sarf edilen 85,50 Türk lirası yargılama giderinin sanıktan tahsili ile müştekiye verilmesine şeklinde hüküm kurulmuş iken, gerekçeli kararda bu bentler çıkarılarak, kararın mahiyeti itibariyle müşteki lehine yargılama gideri ve vekalet ücreti takdirine yer olmadığına denilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmuş ise de;

Dosya incelendiğinde, şikayetçi vekilinin dilekçesinde; "müşteki lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi" gerekçesine dayandığı, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin bu talebe yönelik olduğu değerlendirilerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 09/01/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16436, Karar No: 2007/4977, Tarih: 27.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/16436 E.  ,  2007/4977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden, davacı kocanın bir başka kadınla ilişkisinin olduğu, eşini dövdüğü, evini ve çocuklarına bakmadığı anlaşılmaktadır. Davalı kadının kusurlu bir davranışı ortaya konulmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Davanın reddi gerekirken boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemiştir.Ne var ki bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa işaret olunmakla yetinilmiştir.

2-Temyiz sebebine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2007
Yargıtay — Esas No: 2008/5963, Karar No: 2008/12236, Tarih: 22.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/5963 E.  ,  2008/12236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Belediyenin "kendi evini kendin yap Etap II" kampanyasına katıldığını ve 8.500.000 lira arsa bedeli ödediğini, daha sonra davalının bu kampanyadan vazgectiğini öne sürerek, uğradığı zarar olan fazla hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000 YTL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın idari yargının görev alanında bulunduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı, verilmiş; karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ..., davacıya kendi evini kendin yap kampanyası çerçevesinde arsa tahsis etmiş, davacı arsa bedeli olarak 8.500.000 lira odemiş, ancak davalı bu kampanyadan vazgecerek, arsayı vermemistir. Davacı,davalı belediyenin başlattığı proje nedeniyle ödediği arsa bedelinin proje iptalinden sonra ,ifa imkansız hale geldiğinden, arsanın dava tarihindeki rayiç değerinin faizi ile tahsilini istemiştir.Öyle olunca, taraflar arasındaki ilişki ... hukuk ilişkisidir ve somut durumda idari bir tasarrufun iptali de istenmediğine göre ihtilafını Borçlar kanunu hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. Bu haliyle davaya bakma Adli Yargı görevi içinde kalır. Mahkemece, işin esasına girilip, taraf delilleri toplanarak değerlendirilip,sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/570, Karar No: 2023/1628, Tarih: 14.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/570 E.  ,  2023/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Müşteki 25.07.2014 havale tarihli dilekçesi ile; alacaklı şirket tarafından ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2014/3733 Esas sayılı dosyasında ... Otom. .... Petrol Ürünleri Konfeksiyon ... Tic.Ltd.Şti. aleyhine icra takibi yapıldığını, yapılan icra takibinin semeresiz kaldığını, alacaklı şirkete herhangi bir ödeme yapılmadığını, şirket yetkilisi olan sanık hakkında sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 345/a maddesi gereğince cezalandırılması için dava açılmıştır.

2.... 1. İcra Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan neticeten 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.