muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/4405, Karar No: 2024/6702, Tarih: 26.11.2024

. Bu durumda örtülü sermaye kullanan kişilerce örtülü sermaye üzerinden dağıtılan kar payının, bu kar payını elde eden tam mükellef kurumlarca iştirak kazancı istisnası olarak beyan edilen gelirden düşülebilmesi için örtülü sermaye kullanan mükelleflerin matrah oluşmasa dahi dağıttıkları kar payına esas kazanca isabet eden verginin tarhını sağlayacak şekilde işlem yapmaları ve  tarh  edilen vergiyi ödemeleri gerektiği sonucuna varılmaktadır. Diğer bir deyişle örtülü sermaye kullanan kurumların ticari işlemleri sonucunda matrahın oluşmaması halinde bu kurumların, dağıttıkları kar payına esas kazancı mali zararlarıyla ilişkilendirilmeksizin dağıtılan kar payına esas kazanç tutarı kadar matrah beyan etmeleri ve beyan edilen matrah üzerinden tarh edilen vergiyi kar payını dağıttıkları dönemlerde ödemeleri, gelecek yıla devreden cari yıl zararlarını ise  müteakip yıllar kurumlar vergisi matrahının tespitinde dikkate almaları, kanuni bir zorunluluktur. Bu itibarla, örtülü sermaye ilişkisinin varlığı taraflar arasında ihtilafsız olan olayda, davacı tarafından örtülü sermaye üzerinden elde edilen faiz gelirinin iştirak kazancı istisnası olarak beyan edilen gelirden düşülebilmesi için kar payı dağıtan şirketlerce dağıtılan kara esas kazanca isabet eden verginin ödenmiş olması gerektiği, dosya kapsamından ise kar payı dağıttığı kabul edilen şirketlerin dağıtılan kara esas kazanç üzerinden vergiyi tarh ettirip ödemediğinin görüldüğü, dolayısıyla davacıya dağıtılan kara esas kazanca isabet eden verginin karı dağıtan şirketler tarafından ödenmemesi nedeniyle  örtülü sermaye üzerinden alınan kar payının iştirak kazancı istisnası olarak beyan edilen gelirden düşülebilmesinin koşullarının uyuşmazlıkta oluşmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemin bu kısmında ve davayı bu kısım yönünden reddeden Vergi mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığından, davacının temyiz isteminin bu nedenlerle reddi gerektiği; düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Duruşma istemi,  2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca uygun görülmeyerek işin esasına geçildi;
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: Davacı adına, 2018 yılından 2019 yılına devreden zarar tutarının 533.275.728,23.-TL olarak dikkate alınması gerektiğinden bahisle düzenlenen ... tarih ve... sayılı vergi inceleme raporu uyarınca 2018 yılından 2019 yılına devreden zarar tutarının 533.275.728,23.-TL olarak dikkate alınması suretiyle belirlenen zarar azaltılması işleminin iptali istenilmektedir. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Bölge İdare Mahkemesi kararının, dava konusu işlemin davacının iştiraki olan şirketin sermaye azaltması nedeniyle iştirakine ait hisse senetlerinin aktifinden çıkarması sonucunda elde ettiği gelirden kaynaklanan kısma ilişkin hüküm fıkrasının dayandığı hukuki sebepler ve gerekçesi Dairemizce uygun görülmüş olup, davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bu kısmının bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir.
 Davacının, Bölge İdare Mahkemesi kararının,  dava konusu işlemin, davacının iştiraklarına  örtülü sermaye kapsamında kullandırdığı borç karşılığında elde ettiği faiz gelirinden kaynaklanan kısmına  ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz istemine gelince; 
Dosyanın incelenmesinden, davacının 2018 yılı işlemlerinin incelenmesi üzerine, iştiraklarına  örtülü sermaye kapsamında kullandırdığı borç karşılığında elde ettiği faiz geliri ile  iştiraki olan şirketin sermaye azaltması nedeniyle iştirakine ait hisse senetlerinin aktifinden çıkarması dolayısıyla elde ettiği geliri istisna şartları sağlanmadan iştirak kazancı istisnası olarak beyan ettiğinden bahisle düzenlenen  ... tarih ve ... vergi inceleme raporu ile örtülü sermaye faizinin ve iştirakin sermaye azaltımı neticesinde elde ettiği gelirin iştirak kazancı istisnasından çıkarılması neticesinde 2018 yılından 2019 yılına devreden zarar tutarının 533.275.728,23.-TL olarak hesaplanarak azaltıldığı, 2018 yılından 2019 yılına devreden zarar tutarının 533.275.728,23.-TL olarak dikkate alınması gerektiğinden bahisle düzenlenen... tarih ve... sayılı vergi inceleme raporu ile de 2019 yılı kurumlar vergi beyannamesinde 2018 yılından 2019 yılına devreden zarar tutarının 533.275.728,23.-TL olarak dikkate alınması suretiyle azaltılması üzerine zararın azaltılması işlemine karşı davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Olayda, ... tarih ve ...vergi inceleme raporu ile davacının 2018 yılından 2019 yılına devreden zararın azıltılması işlemine karşı açılan davada verilen ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı, örtülü sermaye faizi yönünden Danıştay Dokuzuncu Dairesi 26/11/2024 tarih ve  E:2023/4408, K:2024/6701 sayılı kararı ile bozulduğundan, Bölge İdare Mahkemesince bu husus dikkate alınarak yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
		   Açıklanan nedenlerle;
Davacının temyiz isteminin kabulüne, davalının temyiz isteminin reddine,
 ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının,  dava konusu işlemin örtülü sermaye faizinden kaynaklanan kısmına  ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA, dava konusu işlemin iştirakin sermaye azaltımı neticesinde elde edilen gelirden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA
Bozulan kısım yönünden yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 26/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1310, Karar No: 2024/5912, Tarih: 26.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2024/1310
Karar  No : 2024/5912  
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ....
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Valiliği 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı ... İli, ... İlçesi, ... Beldesinde güvenlik korucusu olarak görev yapmakta iken hakkında bir yıl içinde birden fazla ücretten kesme cezası aldığından bahisle 2008/13105 sayılı Güvenlik Korucuları Yönetmeliği'nin 17.maddesinin (ç) fıkrasının 14.bendi gereğince görevine son verilmesine ilişkin ... Valiliği'nin ...tarih ve ... sayılı olur işleminin iptali ile bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; ... İlçe Jandarma Komutanlığı ... Jandarma Karakol Komutanlığı emrinde ... Beldesi Güvenlik Korucusu olarak görev yapan davacı hakkında 16.10.2019-17.10.2019 tarihleri arasında ... İlçe Jandarma Komutanlığında icra edilecek eğitim faaliyetlerine katılmadığından bahisle maaş kesim cezası verildiği, sonrasında 22.10.2019-24.10.2019 tarihleri arasında icra edilecek eğitim faaliyetlerine katılmadığından bahisle ikinci kez maaş kesim cezası verilmesi üzerine Güvenlik Korucuları Yönetmeliği'nin 17.maddesinin ç fıkrasının 14.bendi gereğince görevine son verilmesine ilişkin ... Valiliği'nin ... tarih ve ... sayılı olur işlemi ile görevine son verildiği ve söz konusu işlemin 20.12.2019 tarihli "Tebliğ Tebellüğ Belgesi" ile bizzat davacıya imza karşılığı tebliğ edildiği, davacıya yapılan tebliğ üzerine 2577 sayılı Kanun hükümleri gereği işlemeye başlayan 60 günlük dava açma süresinin 22.02.2020 tarihinde dolduğu, davacının ise söz konusu dava açma süresini aşmak suretiyle 15.11.2022 tarihinde Mahkemelerinde görülmekte olan davayı ikame ettiği  anlaşıldığından, dava açma süresi geçirildikten sonra açılan işbu davanın esasının süre aşımı nedeniyle incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  : Davacı tarafından, dava konusu işleme karşı başvuru yollarının ve süresinin gösterilmediği, bu nedenle dava açma süresinin işlemeye başlamayacağı, öte yandan davalı Kurum tarafından usulüne uygun bir disiplin soruşturmasının yapılmadığı belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  : Davacı tarafından, dava konusu işleme karşı başvuru yollarının ve süresinin gösterilmediği, bu nedenle dava açma süresinin işlemeye başlamayacağı, öte yandan davalı Kurum tarafından usulüne uygun bir disiplin soruşturmasının yapılmadığı belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.    
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI :  Davalı idare tarafından, davacının kasıtlı olarak verilen emir ve görevleri tam ve zamanında yapmamak, görev mahallinde belirlenen usul ve esasları yerine getirmemek eylemi sebebiyle 1/15 oranında ücretten kesme cezası ile cezalandırıldığı, verilen cezanın 20.11.2019 tarihinde kesinleştiği, Güvenlik Korucuları Yönetmeliğinin 17. maddesinde, bir yıl içinde birden fazla ücretten kesme cezası ile cezalandırılmanın göreve son verme cezası gerektiren fiil ve haller arasında yer aldığı, bu kapsamda görevine son verilen davacıya dava konusu işlemin 20.12.2019 tarihinde tebliğ edildiği, davacının ise 15.11.2022 tarihinde dava açtığı, davanın süre aşımı nedeniyle reddine yönelik İdare Mahkemesi kararında ve Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan davacı tarafından dava konusu işlemde Anayasanın 40/2. maddesi gereği işleme karşı başvuru yollarının ve süresinin gösterilmemesi nedeniyle dava açma süresinin işlemeye başlamayacağı ileri sürülmüştür. 
İdari işlemlere karşı başvuru yollarının ayrıntılı düzenlemelerde yer alması, başvuru süresinin kısa olması veya olağan başvuru yollarına istisna getirilebilmesi nedeniyle, işlemlere karşı hangi idari birime, hangi sürede başvurulacağının idarelerce işlemde belirtilmesi hukuk güvenliği ilkesinin gereğidir. Anayasa'nın 40. maddesi hükmü ile de bireylerin yargı ya da idari makamlar önünde haklarını arayabilmelerine kolaylık ve olanak sağlanması amaçlanmış; idareye işlemlerinde, ilgililerin kaç gün içinde, hangi mercilere başvurabileceklerini bildirme yükümlülüğü getirilmiştir.

İdarenin Anayasa’dan kaynaklanan yükümlülüğünü yerine getirmesi esas olmakla birlikte, belirtilen yükümlülüğün yerine getirilmemesi, idari işlemlere karşı açılan davalarda dava açma süresinin işletilmeyip, ihmal edilmesi sonucunu da doğurmamaktadır. Anayasa’nın 125. maddesinde idari işlemlere karşı açılacak davalarda sürenin yazılı bildirim tarihinden başlayacağının bildirilmesi karşısında, usulüne uygun tebliğ olunan veya bütün unsurlarıyla ilgililer tarafından öğrenilen idari işlemler üzerine, 2577 sayılı Kanun’da açıkça belirtilen ve ilgililerce de bilindiğinin kabulü gereken genel dava açma sürelerinin işletilmesi zorunludur.
Somut olayda Güvenlik Korucusu olan ...'ın bir daha güvenlik korucusu olarak görevlendirilmemek üzere tazminat ödenmeksizin görevine son verildiğine dair dava konusu işlemin 20.12.2019 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, bakılan davanın ise 15.11.2022 tarihinde açıldığı görüldüğünden usulüne uygun tebliğ olunan idari işlem üzerine 2577 sayılı Kanun'da açıkça belirtilen ve ilgililerce de bilindiğinin kabulü gereken genel dava açma süresi olan 60 günlük dava açma süresi geçirildikten sonra açılan işbu davanın süre aşımı nedeniyle esasının incelenme olanağı bulunmamaktadır.
Nitekim konuya ilişkin Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 15/03/2022 tarih ve E:2021/2, K:2022/1 sayılı kararında da; "Anayasa'nın 40. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca idarî işlemde başvuru yolu ve süresini belirtmekle yükümlü bulunan idarelerin, bu yükümlülüğü yerine getirmemesinin tüm sonuçlarının ilgili kişilerin üzerine bırakılması nasıl adil bir çözüm değilse, Anayasa'nın 125. maddesi ve 2577 sayılı Kanun'un 7. maddesinin genel dava açma sürelerine dair âmir hükümlerine aykırı olacak şekilde yazılı bildirim tarihinden itibaren dava açma süresinin başlatılmaması da adil bir çözüm değildir. Kişilerin, kendilerine yazılı bir bildirim yapıldığı hâlde, idarî işlemin iptali istemiyle istedikleri zaman dava açabilecekleri şeklinde bir hakka sahip olmadıklarını bilmesi gerekir. Zira, dava açma süresi, kamu düzenine ilişkin bir konu olup, sürenin başlangıcının kişilerin takdirine bırakılması mümkün değildir.
Gerek Anayasa'da gerekse kanunlarda ilgililere, kendilerine yazılı olarak bildirilen idarî işlemlere karşı istedikleri zaman dava açabilecekleri gibi bir serbestlik tanınmamıştır. Dolayısıyla kendisine yazılı olarak bildirilen bir idarî işlemin iptali istemiyle dava açmayı düşünen bir kişinin, mutlaka bir dava açma süresinin olduğunu, kendisine istediği zaman dava açabileceği yönünde bir hakkın tanınmadığını öngörmesi, dava açmak istiyorsa bir an önce hazırlıklarını yapması ve süresi içinde davasını açması gerekir.

Anayasa Mahkemesi kararlarında da belirtildiği üzere, idari işlemlerin belirli bir süre sınırlaması olmaksızın, süreklilik arz edecek şekilde veya makul olmayacak ölçüde uzun bir süre dava konusu edilebilme olasılığının bulunmasının, kamu hizmetlerinin işleyişini aksatacağı ve idarede bulunması gereken istikrarı bozacağı kuşkusuzdur. Dolayısıyla hukuki güvenlik ve idari istikrarın sağlanabilmesi amacıyla dava açma sürelerinin, idarenin işlem ve eylemlerinin özelliklerine göre belli bir süre ile sınırlandırılabileceği, ayrıca süresiz/sınırsız dava açma tehdidinden ötürü, idareye güven doğrultusunda alınan izinlere ve ruhsatlara dayanılarak yüksek maliyetlere katlanılmak suretiyle gerçekleştirilen yatırımlar nedeniyle maddi ve manevi zararların ortaya çıkabileceği, bu zararların tazmin edilmesi için adli ve idari davalar açılarak bozulan hukuk düzeninin yeniden oluşturulması yoluna gidileceği, bunun da hukuk devleti ilkesiyle bağdaşmayacağı, idari istikrar ve hukuki güvenlik ilkelerinin ihlal edileceği açıktır..." gerekçesiyle genel dava açma süresine tâbi bir idarî işlemde başvuru yolu ve dava açma süresi gösterilmemiş olsa da, 30 ve 60 günlük genel dava açma süresinin uygulanması  gerektiği belirtilmiştir.
 
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen açıklamayla ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, davacının adli yardım talebi Mahkemesince kabul edildiğinden temyiz aşamasında tahsil edilemeyen yargılama giderlerinin tahsili için ilgili merciine müzekkere yazılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 26/11/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4406, Karar No: 2024/6703, Tarih: 26.11.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/4406
   Karar	No : 2024/6703
 
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Holding Anonim Şirketi	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Defterdarlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı adına, 2019 ve 2020 yılı işlemlerinin incelenmesi üzerine  iştiraklarına  örtülü sermaye kapsamında kullandırdığı borç karşılığında elde ettiği faiz gelirini istisna şartları sağlanmadan iştirak kazancı istisnası olarak beyan ettiğinden bahisle düzenlenen ... tarih ve ... ve ... tarih ve ...vergi inceleme raporuna dayanılarak 2019 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde, 2019 yılından gelecek yıla devreden cari yıl zararının 622.094.192,75.-TL, 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde, 2020 yılından gelecek yıla devreden cari yıl zararının 780.924.146,70.-TL olarak dikkate alınarak 2019 ve 2020 yılı kurumlar vergisi beyanları üzerinde gerekli düzeltmelerin  yapılması, aksi halde re'sen işlem yapılacağı yolunda tesis olunan ... tarih ve ... sayılı işlemin ve ilgili raporlar uyarınca devreden zararın azaltılmasına ilişkin kısımlarının iptaline ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; olayda davacının iştiraklarına  örtülü sermaye kapsamında kullandırdığı borçlar nedeniyle elde ettiği faiz gelirlerinin, iştirak edilen şirketler tarafından kanunen kabul edilmeyen gider olarak kurum kazancına eklendiği, ancak dönem zararı ve/veya geçmiş yıl zararlarının mahsubu nedeniyle kurumlar vergisi hesaplanmadığının görüldüğü, örtülü sermaye kullanımı durumunda, borç alan ve borç veren kurumlar için iki ayrı vergilendirme doğacağı, ancak bazı durumlarda her iki kurum tarafından vergilendirme sonucu iki ayrı vergi ödemeye istisna getirilmiş olduğu, istisnanın uygulanması açısından kanun koyucu "tarh" edilen verginin "kesinleşmesi" ve "ödenmesi" koşulunu öngördüğü, geçmiş yıl zarar ve devreden mali yıl zarar beyanında kanunen kabul edilmeyen gider olarak beyana eklenen faiz giderinin matraha ilavesinin vergilendirme açısından bir anlam ifade etmeyeceği gibi sonraki hesap dönemleri açısından da vergilendirmeye etkisinin bulunmadığı, kaldı ki Kurumlar Vergisi Kanunu'nun aradığı kesinleşme şartının bir sonraki dönem için kar beyan edilip edilmeyeceğinin, istisna bakımından "müeccel" bir alacak araştırmasına izin vermeyeceği, Kanundaki "tarh" deyiminin mükellef  beyanı üzerine tarh ve tahakkukun aynı anda gerçekleştiği net bir vergiyi ifade ettiğinin açık olduğu, zira Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 12/7. maddesinin son cümlesinde sıralama olarak "kesinleşme" ve sonrasında "ödeme" ye yer verildiği, oysa, re'sen, ikmalen veya idarece tarh edilen vergilerde ödeme, kesinleşmeden önce olabilmekle beraber, sadece mükellefin kendi iradesiyle (ihtirazi kayıt yoksa) yaptığı beyan üzerine verginin tarh, tahakkuk ve kesinleşmesi aynı anda gerçekleşmekte olduğu, borç alan ilişkili şirket bakımından, devreden zarar nedeniyle bir tarh/tahakkuk işlemine dönüşmeyen faiz giderinin, borç veren şirket bakımından örtülü sermaye yönüyle elde edilen beyan ve vergilendirmeyi gerektiren ve istisna şartlarından yararlandırılması mümkün olmayan bir vergilendirme işlemi olduğu sabit olduğundan  faiz geliri elde ettiği açık olan davacının, borç alan açısından verginin ödenememesi nedeniyle bu tutarların iştirak kazancı istisnasından çıkarılarak devreden zararın azaltılmasına ilişkin dava konusu işlem ve ilgili inceleme raporlarının devreden zararın azaltılmasına dair kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.  
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:Örtülü sermaye kullanan ilişkili şirketlerin örtülü sermaye faizini  kanunen kabul edilmeyen gider olarak dönem kazancının tespitinde dikkate aldıkları, ilişkili şirketlerde  vergi matrahının oluşmamasının anılan faiz tutarının iştirak kazancı istisnası kapsamında kurumlar vergisinden müstesna tutulmasına engel olmadığı, örtülü sermaye kullanan şirketlerin zarar etmesinin vergi mevzuatı yönünden kar dağıtmış sayılmasına engel olmadığı, zarar halinde de düzeltmenin yapılmasına yasal bir engel bulunmadığı, emsal kararların bu doğrultuda olduğu, Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçe içermediği iddialarıyla kararın   bozulması istenilmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.