muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28384, Karar No: 2014/19421, Tarih: 20.11.2014

Katılan ...'in, özel halk otobüsü şoförü olduğu ve temyiz dışı sanık ...'nun kullandığı araçla aynı yönde seyir halinde olduğu esnada yol verip vermeme meselesinin yaşandığı, akabinde ışıklarda durmaları üzerine katılan ile sanık Yunusun aracında bulunan diğer sanıklar ... ve ... arasında tartışma çıktığı, bu çerçevede sanık ...'ın eline aldığı sopayla katılana ait otobüsün camına vurarak kırdığı, sinkaflı sözler söyleyerek katılana hakaret ettiği ve elinde bulunan sopayla katılana saldırıp yaralamaya çalıştığı, ancak orada bulunan şahısların engellemesi nedeniyle katılana vuramadığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı mala zarar verme, hakaret ve kasten yaralama suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak;... plakalı araca ait kayıtların getirtilmesi, suç tarihi itibariyle malikinin belirlenmesi, aracın Belediyenin gözetim ve denetiminde “ Özel Halk Otobüsü” olarak faaliyet gösterip göstermediğinin öğrenilmesi, anılan otobüs maliki ile Belediye arasında herhangi bir sözleşme olup olmadığının araştırılması, aracın “ kamu hizmetine tahsis edilmiş “ veya “kamunun yararlanmasına ayrılmış eşya” olup olmadığının hükmün gerekçe kısmında denetime olanak verecek biçimde ortaya konulmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre eylemin TCK’nın 152/1-a. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış haklarının CMUK'nın 326/son maddesi uyanınca saklı tutulmasına 20.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12199, Karar No: 2009/20955, Tarih: 28.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/12199 E.  ,  2009/20955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çivril İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun, hakkında yapılan ilamsız takibin henüz kesinleşmesinden önce 05.11.2007 tarihli ihtiyati haciz sırasında maaşının tamamının kesilmesine ilişkin olarak vermiş olduğu muvafakat, İİK.nun 83/a maddesine göre geçerli değildir.

Ancak borçlunun emekli olmayıp, fiilen belediyede hizmetli olarak çalışmakta olduğu anlaşılmıştır. Bu durum karşısında borçlunun maaşına borçlarından dolayı İİK.nun 83/2. maddesi uyarınca ¼’ten aşağı olmamak üzere haciz uygulanması mümkündür. Olayda haciz tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 506 Sayılı Yasanın 121. maddesinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

O halde mahkemece İİK.nun 83/1 maddesine göre borçlu ve ailesinin geçinmesi için gerekli miktarın tenzili ile bu miktar üzerindeki haczin, İİK.nun 83/2. maddesinde öngörülen sınırlama da dikkate alınarak kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle maaş üzerindeki haczin tümden kaldırılması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20354, Karar No: 2011/365, Tarih: 14.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20354 E.  ,  2011/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366 ve HUMK.nun 438.maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7512, Karar No: 2016/4425, Tarih: 16.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7512 E.  ,  2016/4425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Posta memuru olarak görev yapan sanıklardan ...'ın suça konu iadeli taahhütlü gönderiye geçmiş tarih yazmak suretiyle üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin, diğer sanıkların da ....'yi suç işlemeye azmettirdiklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanıkların söz konusu gönderiye geçmiş tarih yazmalarının sebebinin sanıklardan ...'ın gümrük müdürlüğüne olan borcunun 6111 sayılı kanuna göre yeniden yapılandırılmasını sağlamak için olduğunun dosya içerisindeki belgelerden anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin "faydasız sahtecilik" kapsamında kalıp kalmadığının tespiti yönünden, sanık ... tarafından .... Gümrük Müdürlüğüne gönderilen suça konu iadeli taahhütlü gönderi içerisinde bulunan evraklara istinaden bu konuda talep belgesinin postaya veriliş tarihine mi, yoksa gönderinin ulaştığı tarihe mi itibar edileceği hususu değerlendirilmek suretiyle, sanık ...'in yeniden yapılandırmadan faydalanmasının mümkün olup olmadığı gümrük müdürlüğüyle gerekli yazışmalar yapılarak tespit edilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık ...'ın, sanıklar ... ve ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1995, Karar No: 2019/10772, Tarih: 11.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/1995 E.  ,  2019/10772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17.08.2018 günlü, 2018/136305 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ...11. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.09.2018 günlü, 2018/5073 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Somut olayda müştekinin, şüphelinin yanına iş ilişkisi sebebiyle gittiğini, bu sırada şüphelinin göğsünü eliyle sıkması üzerine şahsı iterek uzaklaştırdığını ve aynı gün karakola şikâyette bulunduğunu belirtmesine karşılık, Cumhuriyet savcılığınca herhangi bir araştırma yapılmadan, şikayetin, müştekinin soyut iddiasından ibaret olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, müştekinin 28.08.2018 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz dilekçesinde belirttiği tanıkların dinlenilmesi, müştekinin bahsettiği iki adet güvenlik kamerası kayıtlarının dosyaya getirtilerek çözümünün yaptırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabûlü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 23.01.2019 günlü, 94660652-105-34-14454-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakla birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriği nazara alındığında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair ...11. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.09.2018 günlü, 2018/5073 Değişik iş sayılı kararına karşı yerindelik denetimi yapılmasının mümkün olmaması nedeniyle kanun yararına bozma yoluna konu edilemeyeceğinden talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 11.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11229, Karar No: 2017/3454, Tarih: 26.04.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/11229 E.  ,  2017/3454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.03.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 01.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı,... İli, ... Mahallesi sınırları içerisinde bulunan davalıya ait arsa vasıflı 324 ada 7, 8, 15, 16, 17, 18 ve 23 nolu parsel sayılı taşınmazların... İli, ... Mahallesinde mera sınır krokisi içerisinde kaldığı, geldisinin 324 ada 23 nolu parsel olduğunu, ifraz ve imar uygulaması sonucu dava konusu parselin oluştuğunu, 775 sayılı kanunun 11. maddesinde ''Belediyeler bu kanunda yazılı amaçlarla tahsis edilmek üzere devraldıkları arazi ve arsaları bu amaçlar dışında tasarruf edemezler" hükmüne göre şerh düşülmek süreti ile taşınmazların tahsis edildikleri amaçlar dışında kullanılmayacağının belirtildiğini ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptalini, üzerinde bulunan hacizlerin kaldırılmasını, hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı adına usulüne uygun olarak davetiye tebliğ edilmiş; davalı, dava konusu taşınmazın mera vasfını kaybettiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu 324 ada 23 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında ... Belediyesi adına tespit edildiği, yoğun yerleşim alanı içerisinde kalmadığı, taşınmaz üzerinde sulama kanalı bulunduğu, mera parseli kapsamında kalmadığı, bu hali ile mülkiyetinin... Belediyesi adına tescilinde kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

./..

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

./..

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın imar sonucu bir kısmının işlem gördüğü, bir kısmının kanal alanında kaldığı, bir kısmının da imar dışında kaldığı bildirilmiştir. Yine bilirkişi raporunda ... Semti için yapılan mera paftasının fenni sıhhati haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı; ancak, dava konusu taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kalmadığı belirtilmiştir. Mahkemece itibar edilen bilirkişi

raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldıracak nitelikte de değildir.

raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldıracak nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 18.02.1953 tarihli ..., ... ve... Beldesi için verilen mera norm kararı getirtilerek her ne kadar mera paftası fenni sıhhati haiz değilse de zeminde bulunan sınırlardan mera hudutları belirlenmelidir. Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtları ve imar uygulamasına ait kayıtlar getirtilmeli, mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığı ile uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazın mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7045, Karar No: 2022/7071, Tarih: 27.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/7045 E.  ,  2022/7071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : TORBALI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda Torbalı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli 2019/45 Esas 2020/199 Karar sayılı kararı ile davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından istinafı üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 16.06.2022 tarihli 2021/1291 Esas 2022/835 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Hazine aleyhine açılan davanın hak düşürücü süre nedeniyle, Torbalı Belediyesi ile tüzel kişiliği bulunmayan davalı ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, taraf sıfatı bulunmayan ... aleyhine açılan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; İzmir ili, ..... ilçesi, ..... Mahallesinin yerlileri olduklarını, uzun yıllar boyunca mahsüllerini depoladıkları damlara ve oturdukları evlere, 1924 yılında çıkan köy kanununa göre tapularının verilmediğini, Yeniköy'ün kurucularının kendileri olduğunu, köyün kuruluş yılının 1850 olduğunu, 1924 yılında köy kanunun yürürlüğe girdiğini, 1923 Lozan Antlaşması gereği 1938 yılı mübadele göçmenlerine verilen konut ve tarla tapularının köyü kuran 24 haneye verilmediğini, Yeniköy'ün mahalle vasfına dönüştürüldüğünü, tapu kayıtlarının Torbalı Belediye'sine geçmesi gerektiğini, bu nedenle imar yapılması da dahil tüm mücavir alanlardaki köy tüzel kişiliğine ait taşınmazların Torbalı Belediyesi'nin mülkü olduğunu, kendi konutlarının zeytinlik sokak ve 4059 sokak arasında kaldığını, 3 nolu köy evinin 1979 yılından beri kendisinin kullanımında olduğunu belirterek, el atmanın önlenmesi, İzmir ili, Torbalı ilçesi, Yeniköy köyiçi mevkiinde 288 parsel sayılı taşınmazın 1500 metrekarelik kısmının tapusunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; dava konusu taşınmaza ait imar planının bulunmadığını, İzmir Büyükşehir Bütünü Çevre Düzeni Planında plan ölçeği gereği şematik olarak ve ölçü alınmamakla birlikte kırsal yerleşme alanı olarak belirlendiğini, mülkiyetinin Maliye Hazinesine ait olduğunu, 1969 yılında yapılan tapulama sonucunda Hazine adına tescil edildiğini, taşınmazdaki davacı zilyetliğinin fuzuli işgal olarak değerlendirilebileceğini, tapulu mülkiyet olan ve Devletin taşınmazı konumunda bulunan işbu taşınmaza yöneltilen iddiaların asılsız olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.