muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10814, Karar No: 2014/1597, Tarih: 13.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/10814 E.  ,  2014/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/109327

Mahkemesi : Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22.12.2011

Numarası : 2011/627 - 2011/930

Suç : Suç uydurma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 17.07.2011 yerine 14.07.2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir hata kabul edilmiştir.

Sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; K.. A..’ın.. plaka sayılı aracı satın almak istediği, parası yeterli gelmeyince aracın bedelini sanığın ödediği, kendi adına tescil ettirdiği ve K.. A..’ın kullanımına bıraktığı, ancak K.. A..’ın borcun tamamını ödemediği, suç tarihinde bahse konu aracın Bartın ilinde trafik ekipleri tarafından evrak eksikliği nedeniyle trafikten men edildiğini haricen öğrenen ve aracın çalındığına dair isim belirtmeden ihbarda bulunan sanığın kollukta alınan ilk ifadesinde araç içerisinde E.. S.., M. D.. ve B.. A.. isimli şahısların bulunduğunu öğrendiğini aracının bu kişiler tarafından çalındığını düşündüğünü beyan edip şikayetçi olduğu anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK’nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle suç uydurma suçundan beraat kararı verilmesi,Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 13.02.2014 tarihinde bozmada oybirliğiyle suç vasfında ise oyçokluğuyla karar verildi..

KARŞI OY:

Sayın çoğunluk ile aramızdaki hukuki uyuşmazlık, sanığın eyleminin suç uydurma suçunu mu yoksa iftira suçunu mu oluşturduğuna ilişkindir. Sanık, somut olayda aracı çalınmadığı halde çalındığına dair müracatta bulunmuş, aynı gün aracın başka bir ilde evrak eksikliği nedeniyle trafikten men edilerek otoparka çekildiğinin anlaşılması üzerine verdiği ifadede isimlerini karakolda öğrendiği kişiler tarafından çalınmış olabileceğini DÜŞÜNÜYORUM şeklinde beyanda bulunmuştur. Dairemizin çoğunluğu ise bu ifadeden hareketle, sanığın kastını gözönüne almadan adıgeçen kimselere hukuka aykırı fiil isnat edildiği düşüncesiyle, iftira suçunun oluştuğu sonucuna ulaşmışlardır.Sorunun çözümü için öncelikle suç uydurma ile iftira suçu arasındaki farklara değinmek gerekmektedir. İftira suçu yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak, işlenmediğini bildiği halde hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilerek işlenebilir. O nedenle bu suç soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak için işlendiğinden suçun failinde özel kastın bulunması zorunludur.Suç uydurmada ise fail, yetkili makamlara ihbar ve şikayette bulunarak işlenmediğini bildiği bir suçu işlenmiş gibi ihbar etmektedir. Bu suçta iftira suçunda olduğu gibi failde bir kişi hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak maksadı olmadığı için, işlenmemiş suçun ihbarında belli bir isim belirtilmemektedir. O halde iftira ile suç uydurma arasında en önemli ayırıcı unsur belli bir kimseye isnatta bulunulup bulunulmamasıdır. Bir kimeye soruşturma ve kovuşturma başlatılması amacıyla isnatta bulunulması halinde iftira, yetkili makama ihbar ve şikayette bulunarak işlenmeyen bir suçun işlenmiş gibi yetkili makama ihbar ve şikayet edilmesinde suç uydurma vardır.Somut olayda sanık, maliki olduğu, trafikte üzerine kayıtlı, bedelini daha sonra ödemesi şartıyla kendi rızasıyla teslim ettiği aracının çalındığını yetkili makam olan emniyete ihbar ederek suç uydurma suçunu işlemiştir. Sanığın aracın aynı gün bulunmasından sonra alınan ilk ifadesinde tanımadığı ve isimlerini karakolda öğrendiği araçtaki üç gencin çalmış olabileceğini DÜŞÜNÜYORUM şeklinde beyanda bulunması iftira suçunu oluşturmaz. Çünkü bu ifade kesin ve net bir ifade değildir. Kesin bir yargı ve isnad içermemektedir. Zaten bu nedenle yetkili makamlar üç gencin sanık sıfatıyla ifadelerini bile almamışlar, bu kişiler hakkında soruşturma dahi yapmamışlardır. İftira suçu doğrudan ve özel kasıtla işlenebilir, olası kasıtla işlenemez. Sanığın kastı adıgeçen kişiler hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılması değil aracın kendisine teslimini sağlamaktır. Sanığın savunmasındaki “suç isnat etmiyorum” sözünden de bu sonuca ulaşmak mümkündür. O nedenle iftira suçunun oluştuğunu kabul ederken meseleye şekli yaklaşmamak, sanığın niyetine, saikine bakmak daha doğru bir yaklaşım tarzı olacaktır

. İftira suçu doğrudan ve özel kasıtla işlenebilir, olası kasıtla işlenemez. Sanığın kastı adıgeçen kişiler hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılması değil aracın kendisine teslimini sağlamaktır. Sanığın savunmasındaki “suç isnat etmiyorum” sözünden de bu sonuca ulaşmak mümkündür. O nedenle iftira suçunun oluştuğunu kabul ederken meseleye şekli yaklaşmamak, sanığın niyetine, saikine bakmak daha doğru bir yaklaşım tarzı olacaktır. Aksine düşüncenin kabulü bizi yasadaki tipe uygun olmayan eylemleri de cezalandırmaya götürecek, aynı zamanda daha hafif bir suç işleyen kişileri iftira gibi yüz kızartıcı bir suçun yaptırımı ile karşı karşıya bırakacaktır.Sonuç itibariyle sanığın aracı çalınmadığı halde çalıntı müracaatında bulunmasıyla suç uydurma suçunun oluştuğu, ancak aracın ruhsatının bulunmaması nedeniyle trafikten men edilen aracı kullanan kişilerin aracı çalmış olabileceklerini düşündüğüne dair kesin bir kanaat içermeyen, iftira kastı bulunmayan, beyanının iftira suçunu oluşturmayacağı düşüncesinde olduğumdan, yerel mahkeme hükmünün sanığın eyleminin suç uydurma suçunu oluşturduğundan bahisle bozulması gerektiğinden, sayın çoğunluğun eylemin iftira suçunu oluşturduğuna ilişkin bozma gerekçesine katılmıyorum. 13.02.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/6769, Karar No: 2016/4166, Tarih: 06.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6769 E.  ,  2016/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52, 53, 58 maddeler gereği 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000 TL. adli para cezası, hak yoksunluğu mükerrirlere özgü infaz rejimi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin para yatırmak için gittiği banka şubesinde sıra alarak beklediği esnada yanına gelen sanığın, ... 'ya nasıl gidebileceğini ve yakınlarda kuyumcu olup olmadığını sorduğu, daha sonra banka dışına çıkarak buradan tarif etmesini istediği, müştekiye cenazeleri olduğunu, acil paraya ihtiyaçları olduğunu bu nedenle altın bozdurmak istediğini söyleyerek ... 'dan aldığını ve 14.000 avro değerinde olduğunu söylediği sarı renkli kol saatini verip "ben bu saati de satacağım" dediği ve müştekiden bu saat için 3.000 TL para aldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3872, Karar No: 2015/22647, Tarih: 02.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/3872 E.  ,  2015/22647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/3872

Karar No : 2015/22647

Tebliğname No : 7 - 2012/77031

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2010/708 (E) ve 2011/854 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada mevcut Gümrük Müdürlüğünün 24.10.2011 havale tarihli yazısına göre ; Sanık adına yurtdışından 01.01.2010 tarihinden 01.12.2010 tarihine kadar 77 adet gönderi geldiği, teslim alman 74 adet gönderinin eşya bedelleri 150 Euro'luk posta gümrük muafiyet sınırını geçmediğinden gümrük vergilerinden muaf olduğu ve gümrük vergisini ödemediği anlaşılmakla;

Sanığın muafiyet kapsamında getirdiği eşyayı yurt içinde satışa sunduğundan bahisle 5607 sayılı Kanunun 3/5 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; sanık, dava konusu eşyayı yurt dışından muafiyet kapsamı içerisinde satmak amacıyla getirttiğini ve gümrük idaresince kargo kolilerinin üzerine "gümrük mahallinden geçmiştir" ibaresi düşülerek kolilerin kendisine ulaştığını, yaptığı işin yasal olduğunu savunmuş ise de; 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 45. maddesinin değişiklik öncesi hali "Bir kişiye posta ya da hızlı kargo taşımacılığı yoluyla gelen, gümrük kıymeti gönderim başına toplam 150 Avro'yu geçmeyen ticari miktar ve mahiyette olmayan eşyaya muafiyet tanınır." şeklinde düzenlenmiş olup; 20.08.2011 tarihinde anılan maddenin birinci fıkrasının "Türkiye gümrük bölgesindeki bir gerçek kişiye posta ya da hızlı kargo taşımacılığı yoluyla gelen, bedeli gönderim başına toplam 75 Avro'yu geçmeyen eşyaya muafiyet tanınır." şeklinde değiştirilmiş, aynı maddeye 08.04.2011 tarihinde eklenen ikinci fıkra ile "Muafiyetin aynı kişi tarafından kullanılmasının süreklilik arz ettiğinin tespiti halinde muafiyetin kullanımına sınırlama getirilebilir." şeklinde düzenleme getirilmiş olup yine anılan Bakanlar Kurulu kararının 107. maddesinin (1) "Bu kısım kapsamında muaf olarak serbest dolaşıma sokulan her türlü eşya, gümrük idaresinden izin alınmaksızın muafiyetten faydalanamayan kişi, kurum ve kuruluşlara belli bir para karşılığı veya karşılıksız olarak ödünç verilemez, teminat olarak gösterilemez, kiralanamaz, devredilemez, satılamaz veya muafiyetin amacı dışında kullanılamaz." (2) "Bu kısım kapsamında belirtilen eşyanın muafiyet amacına uygun kullanılmak ve gümrük idaresinden

izin almak kaydıyla muafiyet hakkına sahip başka bir kişi, kurum ve kuruluşa ödünç verilmesinde, kiralanmasında, devredilmesinde veya satılmasında gümrük vergileri aranmaz." (3) "Muafen serbest dolaşıma sokulan eşyayı muafiyet koşullarını kaybeden veya başka amaçlarla kullanmayı talep eden kişi, kurum ve kuruluşların gümrük idaresine bildirimde bulunması zorunludur. (4) birinci fıkra hükmü,

izin almak kaydıyla muafiyet hakkına sahip başka bir kişi, kurum ve kuruluşa ödünç verilmesinde, kiralanmasında, devredilmesinde veya satılmasında gümrük vergileri aranmaz." (3) "Muafen serbest dolaşıma sokulan eşyayı muafiyet koşullarını kaybeden veya başka amaçlarla kullanmayı talep eden kişi, kurum ve kuruluşların gümrük idaresine bildirimde bulunması zorunludur. (4) birinci fıkra hükmü,

a) 46, 48, 50, 53, 57 ve 80.madde de yer alan eşya için bir yıl,

b) 104. madde de yer alan eşya için üç yıl olarak uygulanır. 80. madde de ki eşya için, kiralamaya veya devredilmeye ilişkin sınırlamalarda bu hakkın kötüye kullanılma riskinin bulunması hallerinde bu süre müsteşarlıkça üç yıla kadar uzatılabilir." şeklinde düzenlenmiş olup ; Sanığın yaklaşık bir yıllık bir sürede muafiyet hakkını kullanarak, ticari kasıtla ve süreklilik arz eder şekilde yurtdışından satın aldığı eşyayı gittigidiyor. com sitesi üzerinden üçüncü kişilere satmak suretiyle posta muafiyeti kapsamında ithal ettiği eşyayı ithalat amacı dışında kullanarak 5607 sayılı Kanunun 3/1. Maddesinde düzenlenen kaçakçılık suçunu işlediği anlaşılmakla, sanığın mahkumiyeti yerine suç işleme kastı olmadığından bahisle beraatine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7612, Karar No: 2010/3420, Tarih: 11.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/7612 E.  ,  2010/3420 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/170762

MAHKEMESİ :MUŞ Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :04/03/2009 -14/34

SUÇ :Taammüden adam öldürmek ve izinsiz silah taşımak, işbu suça katılmak

Ö.. K..'yı taammüden öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar İ.. Ç.. ile A.. Ç.., işbu suça katılmaktan sanıklar Z.. Ç.. ile B.. Ç..'in yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, Zülküf ile Bayram'ın beraatlerine ilişkin (MUŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04/03/2009 gün ve 14/34 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar Atik ile İbrahim müdafii taraflarından istenilmiş, sanık Atik müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık Atik hakkında duruşmalı, C.Savcısı ile sanık İbrahim'in temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda, aynı olay nedeniyle yargılanan ve cezalandırılmasına karar verilen sanık Atik ile beraatlerine karar verilen sanıklar Zülküf ve Bayram arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafiiler tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması;

Usule aykırı olup, sanıklar Atik ve İbrahim müdafileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, sanık Atik’in cezalandırılmasına ilişkin kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümler ile sanıklar Zülküf ve Bayram’ın beraatlerine ilişkin hükümlerin öncelikle bu nedenle, sanık İbrahim’in cezalandırılmasına ilişkin kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin ise irtibat nedeniyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanıklar Atik ve İbrahim hakkında hükmolunan cezaların miktarlarına ve tutuklulukta geçirdikleri sürelere göre müdafiilerinin ve sanık Atik yönünden Yargıtay Cumhuriyet Savcısının tahliye istemlerinin reddine,11/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

11/05/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı R.. D..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık A.. Ç.. müdafii avukat .....yokluğunda 13/05/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/4589, Karar No: 2014/5697, Tarih: 17.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4589 E.  ,  2014/5697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2012

NUMARASI : 2010/77-2012/56

Taraflar arasında görülen tapu iptali tescil davası sonucunda verilen hükmün değişik gerekçeyle onanmasına ilişkin Dairemizin 28.03.2013 gün ve 2012/6800 Esas, 2013/1965 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinden N.. G.. ile davalı yüklenici Y.. Y.. arasında 24.07.1998 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeye göre arsa üzerinde toplam 6 katlı ve 12 bağımsız bölümlü bina yapılmasının, 5 adedinin davacı Nurten’e, 7 adedinin davalı Yaşar’a ait olacağının, her bağımsız bölümün tüm arsa payı 320 kabul edilmek sureti ile ne kadar hisse olacağının kararlaştırıldığını, en başta davalı yüklenici Y.. Y..’a 140/320 hisse verilmesinin kararlaştırıldığını, tapuda ise 309 hisse üzerinden işlem gördüğünü, davacı Nurten ve davalı Yaşar’ın kendisine düşen daireler nedeniyle diğer davacılara hisseler devrettiğini, davalı yüklenicinin tüm daireleri davacılardan bir kısmına devretmesine rağmen, uhdesinde 20/309 hisse bıraktığını, bu hisseyi de 2005 yılında diğer davalı Paşa’ya sattığını, bu satışın muvazaalı olduğunu, davalı Paşa’nın açtığı izaleyi şuyu davasının devam ettiğini ileri sürerek, davalılar arasında yapılan 20/309 arsa payı satışının muvazaalı olması nedeniyle iptaline, hissenin yüklenici adına tesciline, bu kaydın dahi iptali ile sözleşmedeki oranlara uygun olarak müvekkilleri adına tesciline, aksi halde arsa üzerindeki binanın mevcut tüm bağımsız bölümleriyle birlikte müvekkillerine aidiyetinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında, sadece yükleniciden pay satın alanlar adına tescil edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı P.. A.. vekili, davanın reddini istemiş, diğer davalı Yaşar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 28.03.2013 tarih ve 2012/6800 E., 2013/1965 K. sayılı ilamıyla, imalatın ruhsat ve eklerine aykırı yapıldığı, kat irtifakının kurulmasının mümkün olmadığı, bu itibarla da arsa sahibi ve haleflerinin tapu iptali ve tescili talep etmeye haklarının bulunduğu, davacı tarafın 25.09.2011 tarihli dilekçe ile yükleniciden tapuda pay satın alan üçüncü kişiler adına tescile karar verilmesini istediği, davanın esasen bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddi doğru olmamış ise de sonucu itibariyle doğru olan karar değişik bu gerekçe ile onanmıştır.

Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3301, Karar No: 2014/1542, Tarih: 11.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/3301 E.  ,  2014/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğümden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/02 /2014 gününde oyçokluğla karar verildi.

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen “zararın giderilmediği” gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin sanık hakkında uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle,çoğunluğun tenkitli düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üy e
Yargıtay — Esas No: 2013/9213, Karar No: 2013/14463, Tarih: 08.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9213 E.  ,  2013/14463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Genç Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.02.2011 tarih ve 2008/119-2011/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 07.07.2007 tarihinde davalılardan ... Tur. Nak. İnş. Gıd. Oto. San. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde taşımacılık yapan, maliki davalı ..., sürücüsü davalı ... olan, davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi tarafından da Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası ve Koltuk Sigortası ile sigortalanan 12 AE 615 plakalı otobüste yolcu iken meydana gelen kazada yaralandığını, defalarca ameliyat olduğunu, uzun süre tedavi gördüğünü, tedavi harcamaları yaptığını, davalı sigortacının müvekkilinin eşinin bilgisizliğinden yararlanıp ibra belgesi imzalattığını ileri sürerek 2.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili maddi tazminat talebini 11.728,27 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi vekili, davacının başvurusu üzerine müvekkilince gereken işlemlerin yapılarak tedavi gideri için 2.409,00 TL tazminatın ödendiğini, davacı tarafın hiç bir hak ve alacağının kalmadığı yönünden ibraname verdiğini, ardından yine davacı tarafından talep edilen 290,00 TL ve 499,00 TL tazminatın ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... Tur. Nak. İnş. Gıd. Oto. San. Tic. Ltd. Şti, ... ve ... vekili, kazanın tamamen teknik sorunlardan kaynaklanıp müvekkili sürücünün bir kusurunun bulunmadığını, zararın sigortacıları tarafından karşılandığını, müvekkilleri hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ibranın geçerliliğinin bulunmadığı, davalı sürücünün kazada tam kusurlu olduğu, davacının trafik kazasında basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, 5. derecede ağır ve sol diz hareketlerinde

./.

-2-