muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3734, Karar No: 2012/2232, Tarih: 22.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3734 E.  ,  2012/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatifin yönetim kurulu tarafından müvekkiline yönelik hiçbir ihtar ve bildirim yapılmadan kooperatif anasözleşmesinin 10 ncu maddesinin 3 ve 5 nci fıkralarında düzenlenen ortaklık şartlarını taşımadığı gerekçesiyle ortaklıktan çıkarılmasına karar verildiğini, çıkarma kararının hukuka aykırı bulunduğunu ileri sürerek, 08.06.2006 tarihli ortaklıktan çıkarma kararının iptali ile ortaklığın devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ortaklık şartlarını taşımadığını, bu nedenle ihtar çekilmesine gerek olmadığını, davacının ortak olarak da hiçbir yükümlülüğünü yerine getirmediğini, davanın yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının kooperatif anasözleşmesinin 10 ncu maddesinde belirtilen ortaklık şartlarını bilmesine rağmen, durumunu şartlara uygun hale getirmemiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 24.05.2010 günlü ilamı ile “kooperatif anasözleşmesinin ortaklık şartlarını belirten 10 ncu maddesinde kooperatife üye olabilme şartları arasında araç sahibi olma ve başka kooperatife üye olmama koşulu şart gösterilmiş ise de, araç sahibi olunmaması hemen üyenin ortaklık sıfatının yitirmesi sonucunu doğurmayacağı, ortağın yeniden araç sahibi olma veya ortaklığı devir etme ihtimalinin mümkün bulunduğu, bu konuda ortağa uygun bir süre içerisinde araç sahibi olması yönünde ihtar yapılmasının bundan sonra bu şartı yerine getirmediği takdirde ihraç edilmesinin hayatın olağan akışına iyiniyet kuralına ve kooperatifin amacına uygun olacağı, ayrıca taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak ile ilgili ihraç nedeninin yukarıda anılan ihraç nedeni arasında sıkı bağlantı bulunması nedeniyle iki ihraç nedeninin bir arada değerlendirilmesi gereği ve zorunluluğu mahkemece nazara alınmadan karar verilmesinin doğru olmadığı” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, kooperatifin davalıya üyelik için gereken şartları yerine getirmek üzere ihtarname çekmesinin gerektiği,

ihtarnameye rağmen şartın yerine getirilmemesi halinde ihraç kararının yerinde olacağı, ancak davalı kooperatifin üyelik şartlarını yerine getirmesi için davacı tarafa ihtarname çekmemekle birlikte şartları yerine getirmesi için süre vermediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı kooperatifin 08.06.2006 tarihli 2006/5 sayılı üyelikten çıkarma kararının iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

ihtarnameye rağmen şartın yerine getirilmemesi halinde ihraç kararının yerinde olacağı, ancak davalı kooperatifin üyelik şartlarını yerine getirmesi için davacı tarafa ihtarname çekmemekle birlikte şartları yerine getirmesi için süre vermediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı kooperatifin 08.06.2006 tarihli 2006/5 sayılı üyelikten çıkarma kararının iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5428, Karar No: 2012/6992, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5428 E.  ,  2012/6992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2006 yılında yapılan kadastro sırasında .... köyü 181 ada 73 sayılı 2.059,22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., 181 ada 73 ve 173 ada 4 sayılı taşınmazların adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece 181 ada 73 sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yukarıdaki esasa kayıt edildikten sonra davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili ve davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 09.06.1969 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 3402 sayılı Yasa uygulamalarına esas olmak üzere yapılıp kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 09.06.1969 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 3402 sayılı Yasa uygulamalarına esas olmak üzere yapılıp kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman ve fen bilirkişiler tarafından kesinleşmiş tahdit haritasına, kesinleşmeyen aplikasyon ve orman rejimi dışına çıkarma haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 09.06.1969 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman tahdit haritası içinde olduğu, 2006 yılında yapılıp kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması sırasında Hazine adına orman rejimi dışına çıkarılmadığı, kesinleşen orman tahdit haritası içinde kalan yerlerin kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceğine, kaldı ki 09.06.1969 tarihinde ilân edilen orman kadastrosunun iptali için 6831 sayılı Yasanın 11. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürelerin çoktan geçtiğine, kadastro mahkemelerinde AAÜT uyarınca nisbi vekalet ücreti takdir edilmeyeceğine, 3402 sayılı Yasanın 31/3. maddesi gözetilerek vekalet ücreti takdir edileceğine göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davalılar yönünden davanın ortak sebepten reddine karar verildiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesi uyarınca Orman Yönetimi ve Hazine vekili için tek vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken ayrı ayrı 500'er TL vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değil ise de bu durum hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında yer alan 3 numaralı bölümünün hükümden çıkarılarak bunun yerine “Davalılar yönünden davanın ortak sebepten reddine karar verildiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesi ve 3402 sayılı Yasanın 31/3 maddesi gözetilerek Orman Yönetimi ve Hazine yararına takdir edilen 500.-TL vekalet ücretinin davacı ...'dan alınarak davalılar Hazine ve Orman Yönetimine verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle, H.Y.U.Y’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 10/05/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15234, Karar No: 2011/20423, Tarih: 12.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/15234 E.  ,  2011/20423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, tekne satış sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, 6110 sayılı kanun ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13566, Karar No: 2012/22044, Tarih: 15.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/13566 E.  ,  2012/22044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2008/383-2012/175

Dava, ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın yasal dayanaklarından olan 1479 sayılı Kanununun 43’üncü maddesinde; “Sigortalının ölümde hak sahibi kimselerine bağlanacak aylıklar, ölümle aylığı hak kazandıkları tarihten sonraki aybaşından başlar.

Malullük veya yaşlılık aylığı almakta iken ölen sigortalının haksahibi kimselerine bağlanacak aylık, sigortalının hak kazandığı son aylık döneminin sona erdiği tarihten başlar.

(Ek fıkra: 14/03/1985 - 3165/10 md.) Hakkı doğuran olay tarihinden 5 yıl geçtikten sonra talepte bulunanların ölüm aylıkları, talep tarihini takip eden aybaşından itibaren başlar.” hükmü yer almaktadır. Söz konusu hüküm ile; belli bir süre (beş yıl) talep edilmeyen ölüm aylıklarının zamanaşımına uğrayacağı öngörülmüş, ancak yeniden bu haklara kavuşmak isteyen sigortalı için mutlaka Kuruma yazılı olarak başvuru koşulu getirilmiştir. Zamanaşımına uğrayan gelir veya aylık, artık talep tarihini takip eden aybaşından başlayacak olup, buradaki yazılı talep koşulu hem geçerlilik hem de ispat koşuludur.

Somut olayda; 2926 ve 1479 sayılı Kanunlar kapsamında Bağ-Kur sigortalısı ile 07.02.1992 tarihinde ölen sigortalı ...’nun eşi olan davacı; 02.03.1993 tarihindeki ilk tahsis talebinden itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiş, Mahkemece, davanın kabulü ile istem hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; davacının 02.03.1993 ve 12.05.1994 tarihli tahsis taleplerinin davalı Kurum tarafından reddedildiği, davacının yaklaşık 14 yıl sonra 30.01.2008 tarihinde, yani 1479 sayılı Kanunun 43/son maddesi kapsamında beş yıllık zamanaşımı süresinin dolmasının ardından yeniden tahsis talebinde bulunduğu anlaşıldığından, davacıya ancak bu tarihi takip eden aybaşı olarak 01.02.2008 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanabileceği nazara alınmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19324, Karar No: 2014/7199, Tarih: 17.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/19324 E.  ,  2014/7199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/148128

MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2012

NUMARASI : 2009/910 (E) ve 2012/67 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın tüm aşamalarda atılı suçu işlemediğini savunduğu, aynı eylem nedeniyle Beyoğlu 8.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/09/2009 tarih ve 2009/791 Esas, 2009/556 Karar sayılı dosyasında yargılanıp mahkum edilen E.. K..'nın, müştekinin işyerine beraber girdikleri şahsın adının Kemal olduğunu beyan ettiği,sanığın Afşin Askerlik Şubesi Başkanlığı'ndan temin edilen fotoğrafı ile CD görüntülerindeki şahsın aynı şahıs olmadığının açıkça anlaşılması karşısında, soyut iddia dışında yüklenen suçu sanığın işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli,her türlü kuşkudan uzak,hukuka uygun,kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nun 51/3.maddesinde cezası ertelenen sanık hakkında bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresinin belirleneceği ve bu sürenin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı belirtilmesine rağmen, sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı 1 yıl 8 ay hapis cezası tayin edildiği ve denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı gözetilmeden, denetim süresinin bu süreden az olacak şekilde bir yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3443, Karar No: 2007/4543, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3443 E.  ,  2007/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 22.07.2002 tarihli dava dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 25867 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1976 yılında yapılıp 19.03.1977 tarihinde ilan edilerek 19.03.1978 tarihinde kesinleşen, 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını, taşınmazın orman sınırları içinde olduğu göz önünde bulundurulmadan tapuya tescil edilip daha sonra ifraz edilerek dava konusu parselin davalılar adına tapu kaydı oluşturulduğunun, hukuki dayanaktan yoksun ve yolsuz tescil niteliğindeki davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kesinleşen orman kadastrosu sınırları içindeyken yine, kesinleşen 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasının 2. madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 17.03.1977 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 17.02.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, ... ... Beldesi sınırları içinde 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 726 m2 yüzölçümünde, tapuda davalılar adına kayıtlı olan çekişmeli imar parseli, arazi kadastrosunda ... ... adına tesbit edilip, ... Yönetiminin davasının reddine ilişkin Tapulama Mahkemesinin 24.12.1986 ... ve 1975/180-438 sayılı kararı ile tesbit gibi ... ... adına tescil edilen 18400 m2 yüzölçümündeki ... köyü 49 ve ihdasen Hazine adına ham ... ve taşlık niteliğiyle tescil edilen 190 hektar 1877 m2 yüzölçümündeki 364 sayılı parselinden, 2981 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan imar uygulaması ve parselasyonda ifrazen oluşmuş, satış ile davalılara geçmiştir.

I- Davalı taraf, çekişmeli taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz ettiğinden, davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 03.04.1950 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesinin orman kadastro komisyonlarının görevini ve ne şekilde kurulacağını düzenlemiş, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesinde, makilik alanları belirleme görevini, orman kadastro komisyonlarının yanı sıra mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlara da vermek suretiyle, yasaya aykırı bir hüküm getirilmiştir. Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, sözü edilen Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaççıkların maki florası olduğu açıklandıktan sonra, ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle %10 nisbetine kadar KORU ve %25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklindeki düzenlemeyle, yasanın orman olarak tanımladığı yerleri maki olarak ayırma olanağı getirmiştir. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yönetmelikler kaynak bulduğu yasalara aykırı ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğindeki yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez (Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 ... 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 ... ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.)

2) ... Köyünde ve ... Köyünde 1952 yılında çalışan I numaralı makiye ayırma komisyonu, 5653 Sayılı Yasa ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesinde öngörülen kişilerden oluşmadığından kuruluşu yasaya uygun olmadığı gibi, komisyon başkanı orman mühendisi, komisyon üyesi orman mühendisi ve bölge bakım memurunun katılımı ile kurulduğu için yönetmelik hükümlerine de aykırı oluşturulmuştur. Ayrıca bu komisyon, görevini de yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı yaparak, bir çok köy yerleşim yerini, kişilere ait tapulu-tapusuz arazileri, meraları, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki ormanları ve tahdit sınırları dışında kalmakla birlikte, 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmiş ormanlar ile yasanın tanımladığı maki kavramına girmeyen ormanları, maki sahası olarak ayırıp, zemine uygulama imkanı olmayan ölçeksiz kroki niteliğinde bir harita düzenlemiştir. Yasaya aykırı kurulan komisyon tarafından yasaya aykırı olarak makiye ayrılan yerler için, ... tevzi işlemleri de yapılmamıştır.

3) 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edildiğine göre, makiye ayırma komisyonunun yasanın öngördüğü gibi kurulmaması ve yasaya uygun çalışmaması halinde, bu komisyonların yaptıkları işlemlere değer verilemeyeceği yine, makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarının hukukça değerinin bulunmadığı sonucu ortaya çıkar. Bu nedenle çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1952 yılında yapılan makiye ayırma işlemine değer verilemez.

4) 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve çekişmeli parseli içinde bırakan orman kadastro işlemi 1946 yılında üç ay süreyle ilan edilerek kesinleşmiştir. 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Orman Yasasının muvakkat 3.maddesi hükmü ile "3116 Sayılı Yasanın 7. maddesinde yazılı üç aylık itiraz süresini geçirenlere bu yasanın yürürlük tarihinden itibaren altı aylık itiraz süresi" getirildiği halde, bu süre içinde de orman kadastrosunun iptali için bir dava açılmamış ve dava konusu taşınmazı orman sınırları içine alan orman kadastro işlemi 1946 yılında kesinleşmiştir. Kesinleşen orman sınırlarını değiştirmeye hiç bir merci ve makam yetkili değildir. Makiye ayırma komisyonlarına yasa ve yönetmelikte orman sınırlarını

değiştirme yetkisi verilmediğinden, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içindeyken, yasa ve yönetmeliğe aykırı olarak makiye ayrılan taşınmazların, 6831 sayılı yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. maddesi uygulamasıyla orman sınırları dışına çıkarma işleminin kesinleştiği 1977 yılına kadar hukuken orman olduğunun kabulü zorunludur.

değiştirme yetkisi verilmediğinden, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içindeyken, yasa ve yönetmeliğe aykırı olarak makiye ayrılan taşınmazların, 6831 sayılı yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. maddesi uygulamasıyla orman sınırları dışına çıkarma işleminin kesinleştiği 1977 yılına kadar hukuken orman olduğunun kabulü zorunludur.

5) 5653 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince de “Bu yasa yayımı tarihinde yürürlüğe girer”. Aksine bir hüküm içermediğinden Yasa geriye yürümeyeceği gibi, yasanın ve yönetmeliğin hiç bir maddesinde “Yasanın yürürlüğü tarihinden önce kesinleşen orman sınırları içinde kalan makiliklerin, tapulu tarlaların, ham toprakların, meraların ya da çayırlıkların makiye ayrılacağı” konusunda da hiçbir hüküm bulunmamaktadır. 6831 Sayılı Orman Yasasını değiştiren 23.09.1983 ... 2896 Sayılı ve 05.06.1986 ... 3302 sayılı yasaların geçici 2. maddesinde "bu yasanın yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılmasına başlanmış, ancak TAMAMLANMAMIŞ ORMAN KADASTROSU ve orman rejimleri dışına çıkarılması işlemleri, bu yasa ile değiştirilen ilgili madde hükümlerine göre Orman Kadastro Komisyonlarınca tamamlanır." Hükmü gereğince, orman rejimi dışına çıkarmaya ilişkin Orman Yönetimi aleyhine ... hükümler getiren bu yasalar yürürlüğe girdikleri tarihten önce tamamlanmış Orman Kadastrosunu etkilemeyip, ancak, tamamlanmamış işlemlerde uygulanacaktır. H.G.K., 11/03/1992 ... ve 1991/14-253-1992/170 sayılı kararında, orman kadastro çalışmalarının bitirildiği tarihin KADASTRONUN TAMAMLANMA tarihi olacağı, askı ilanı, ... yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönemde yapılsa bile, ... yasanın (ilan tarihinde yürürlükte olan 3373 Sayılı Yasanın), eski yasanın (3302 Sayılı Yasa) yürürlüğü döneminde tamamlanmış işlere uygulanamayacağına değinilmiştir. Yerleşik Yargıtay kararları ile “Yasaların geriye yürümeyeceği ilkesi” kabul edilmiştir. Öyleyse ise, 5653 Sayılı Yasa ile değiştirilen 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesinin de, yasanın yürürlük tarihinden sonra yapılacak orman kadastro işlemlerinde uygulanması gerekir. Nitekim, yönetmeliğin 2/3 maddesi "... muhafaza karakterini haiz bütün makiliklerle, yıllık veya periyodik devamlı orman hasılatı vermesi mümkün meyilli veya düz arazideki makilikler orman sahaları içine alınabilir." şeklindedir. Kesinleşmiş orman kadastro sahaları içinde kalan bu tür makilikler zaten orman sahası içinde ve hukuken orman olduğundan, yönetmeliğin bu maddesi gereğince, maki komisyonlarının "orman sahası içine alacağı makilikler" yasanın yürürlüğe girdiği tarihte henüz orman kadastrosu yapılmamış yerlerdeki makiliklerdir.