muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/869, Karar No: 2024/5673, Tarih: 19.12.2024

Anılan Kanun değişikliğinin gerekçesinde, "(...) son dönemlerde elektrik enerjisi üretiminde girdi olan emtiaların fiyatlarındaki beklenmeyen yüksek artışlar nedeniyle elektrik enerjisi üretim maliyetleri, dolayısıyla elektrik enerjisi fiyatları yükselmektedir. Uluslararası piyasalarda Temmuz 2020 tarihinden önce 50 dolar/ton civarında olan kömür fiyatları 5 (beş) katın üzerine çıkarak 290 dolar/ton, 02/03/2022 tarihinde ise bir gün içerisinde %41 oranında artışla 410 dolar/ton mertebelerine ulaşmıştır. Benzer şekilde, Temmuz 2020 tarihinden önce 190 dolar/1.000 metreküp civarında olan doğal gaz fiyatları 02/03/2022 tarihi itibarıyla 1.400 dolar/1.000 metreküp civarına ulaşmıştır. Söz konusu fiyatlardaki yükselişler, öncelikle nihaİ tüketiciler olmak üzere ülke ekonomisindeki ilgili tüm tarafları maliyet açısından olumsuz etkilemektedir.
	Hidrolik, rüzgar, güneş, jeotermal, yerli kömür, ithal kömür ve doğal gaz gibi birbirinden farklı kaynaklar vasıtasıyla aynı miktarda elektrik enerjisi üretilmesi için katlanılan maliyetler birbirinden oldukça farklılık gösterebilmektedir. Bu maliyet farklılıkları birbirine yakın olduğu dönemlerde piyasada sıkıntı oluşturmazken üretim kaynak maliyetleri arasındaki farklarda yaşanan artışlar serbest piyasa fiyatlarında makulün üstünde artışa neden olmuştur.
	6446 sayılı Kanun'un 17. maddesine eklenmesi önerilen düzenlemeyle, yukarıda belirtilen durumların oluşması halinde bir taraftan tüketicilerin yüksek elektrik fiyatlarına maruz kalmalarının önlenmesi, diğer taraftan ise organize piyasalarda oluşan piyasa fiyatlarının üzerinde maliyetleri olan üretim tesislerinin maliyetlerinin bir kısmı karşılanmak suretiyle söz konusu üretim tesislerinin de üretime devam edebilmelerinin temin edilmesi, böylelikle yeterli elektrik enerjisinin sağlanarak arz güvenliğinin korunması amaçlanmaktadır." açıklamalarına yer verilmiştir.
	Anayasa'ya aykırılık yönünden;
	Öncelikle, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 11. fıkrası uyarınca, Kurum tarafından belirlenen, tüketiciyi ve/veya maliyeti yüksek üretimi destekleme bedelinin, üretim maliyeti düşük üreticiden karşılanmak suretiyle, üretim maliyeti düşük üreticiye yüklenen destekleme bedelinin mülkiyet hakkı kapsamında bir "mülk" teşkil ettiğini, başka bir deyişle, talep edilebilir bir mal varlığı değeri olduğunu ve davacının uyuşmazlık tarihinde talep ettiği mal varlığı değerine sahip olduğunu ortaya koymak gerekmektedir. Nitekim,  anayasal mülkiyet hakkı, mülkiyet edinme hakkını veya gelecekteki hakları korumayıp, yalnızca mevcut mal varlığına yapılan müdahalelere karşı güvence sağlamakta, ancak, meşru beklentilerin korunması bunun istisnasını oluşturmaktadır.

Mülkiyet hakkından yararlanabilmek için,  talep edilen alacağın, uyuşmazlık tarihinde davacının mal varlığında bulunması veya bulunacağı yönünde meşru bir beklenti olması gereklidir. Mülkiyet hakkının uygulanabilirliğini sağlayan meşru beklenti, ekonomik hayatın ihtiyaçları karşısında kişilerin gelecekteki hukuki statülerini güvenceye almak üzere hukuku güvenlik (öngörülebilirlik, belirlilik, sürprizlere kapalılık) temelinde üretilmiş bir kavramdır. Meşru beklentinin devreye girebilmesi için müdahale yapılmadan önce, davacının uyuşmazlık konusu mal varlığı değerinin uhdesine gireceğinin hukuken "başarı şansının yüksek" olması gerekmektedir. (Doç. Dr. Burak GEMALMAZ, Mülkiyet Hakkı)
	Uyuşmazlıkta, davacı, rüzgar enerjisinden elektrik üreten bir şirket olup, dava dışı Aksa Aksen Enerji Ticaret A.Ş. ile aralarında  elektrik alım satım sözleşmeleri akdedilmiştir. Dolayısıyla, davacının müdahale sonucu mal varlığında meydana gelen azalmaya yönelik alacak hakkının (mal varlığı değerinin) mal varlığına gireceği yönünde meşru beklentisi bulunduğu açık olduğundan, talep edilen alacağın güncel ve icra edilebilir nitelikte olduğu rahatlıkla söylenebilir. Nitekim, kamu makamlarının aldığı "sürekli yol kapatma tedbiri" nedeniyle kapanan yolda kalan taşınmazlarını rayiç, piyasa değerinin altında kiraya vermek zorunda kalan maliklerin başvurusunda Anayasa Mahkemesi, olması gerekenden daha az kira geliri elde edilmesi meselesini semerelerinden yararlanma yetkisi kapsamında değerlendirerek, kendi başına ekonomik bir değer olarak nitelendirmiştir. Dolayısıyla, somut bir kira alacağına dönüşmemiş olsa dahi, kamusal makamların tasarrufları nedeniyle piyasa değeri üzerinden kiraya verilmemesi sebebiyle oluşan ekonomik kayıp mal varlığı değeri niteliğindedir. (AYM, Recep TARHAN ve Afife TARHAN - Başvuru No:2014/1546, 02/02/2017)
	Uyuşmazlıkta davacının mal varlığında azalma meydana gelmesine yol açan müdahale, 6446 sayılı Kanunun 17. maddesinin 11. fıkrasında düzenlenmiş olup, sınırlamanın/müdahalenin Kanun ile öngörüldüğü görülmektedir. O halde, anılan müdahalenin sınırlama ölçütlerine uygun olup olmadığının, müdahalenin adil denge kurup kurmadığının (ölçülü olup olmadığı) incelenmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlıkta davacının mal varlığında azalma meydana gelmesine yol açan müdahale, 6446 sayılı Kanunun 17. maddesinin 11. fıkrasında düzenlenmiş olup, sınırlamanın/müdahalenin Kanun ile öngörüldüğü görülmektedir. O halde, anılan müdahalenin sınırlama ölçütlerine uygun olup olmadığının, müdahalenin adil denge kurup kurmadığının (ölçülü olup olmadığı) incelenmesi gerekmektedir.
	6446 sayılı Kanun'un "Tarifeler ve tüketicilerin desteklenmesi" başlıklı 17. maddesine 7321 sayılı Kanun'un 27. maddesiyle eklenen (11) numaralı fıkrasında, ulusal veya uluslararası piyasalarda elektrik enerjisi üretimine girdi olan emtia fiyatlarının ve/veya kaynak maliyetleri arasındaki farkların makul olmayan artışları nedenleriyle, arz güvenliğinin ve/veya tüketicilerin korunması amacıyla elektrik enerjisinin üretim maliyetleri dikkate alınarak, her seferinde altı ayı geçmemek üzere, Kurum tarafından kaynak bazında tüketiciyi ve/veya maliyeti yüksek üretimi destekleme bedeli belirlenebileceği öngörülmüş, devam eden cümlede "Bu bedel, üretim maliyeti düşük üreticiden karşılanarak arz güvenliğinin, maliyeti yüksek üretimin ve/veya tüketicilerin desteklenmesi amacıyla kullanılır." denilmek suretiyle söz konusu destekleme bedelinin tüm yükü üretim maliyeti düşük üreticilerin üzerine bırakılmıştır. Ayrıca, anılan düzenlemede yer alan "ve/veya" ifadesi dolayısıyla, Kurula tüketiciler hariç yalnızca maliyeti yüksek üretimi destekleme amacıyla bedel belirleme yetkisi de verilmiş olmakta ve bu şekilde,  üretim maliyeti düşük üreticiler, yüksek maliyetli üreticilere destekleme bedeli ödemek suretiyle, bu üretici grubunun piyasada elektrik fiyatları nedeniyle oluşan zararlarını karşılamak zorunda bırakılmışlardır.
	Anayasa'nın 13. maddesinde, temel hak ve hürriyetlerin özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasa'nın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabileceği, bu sınırlamanın Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı ifade edilmiştir.
	Bu kapsamda temel hak ve hürriyetlerin sınırlandırılması mümkün olmakta, ancak sınırlandırma için kanuni bir düzenlemenin bulunması  tek başına yeterli olmamaktadır. Anayasa Mahkemesinin sıkça vurguladığı gibi temel hakları sınırlayan kanunun şeklen var olması yeterli olmayıp, yasal kuralların keyfiliğe izin vermeyecek şekilde belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir nitelikte düzenlemeleri ifade etmesi ve sınırlamaya yönelik müdahalenin ölçülü ve orantılı olması gerekmektedir.

Bu kapsamda temel hak ve hürriyetlerin sınırlandırılması mümkün olmakta, ancak sınırlandırma için kanuni bir düzenlemenin bulunması  tek başına yeterli olmamaktadır. Anayasa Mahkemesinin sıkça vurguladığı gibi temel hakları sınırlayan kanunun şeklen var olması yeterli olmayıp, yasal kuralların keyfiliğe izin vermeyecek şekilde belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir nitelikte düzenlemeleri ifade etmesi ve sınırlamaya yönelik müdahalenin ölçülü ve orantılı olması gerekmektedir.
	"Ölçülülük ilkesi" bağlamında, mülkiyetten yoksun bırakılma sonucunu doğuran müdahale için, başvurulan "araç" ile güdülen "meşru amaç" arasında "makul" ve "dengeli" bir orantılı ilişkinin olup olmadığı sorgulanır. Kamu yararının gerekleri ile bireyin temel haklarının korunması gerekleri arasında adil bir denge kurulup kurulmadığı veya ölçüsüz ve aşırı bir külfet yüklenip yüklenmediği incelenmek zorundadır. Mülkiyet hakkı müdahaleye maruz kalan bireyin "olağan dışı ve aşırı" bir külfet altına sokulması halinde  adil dengenin bozulacağı açıktır.
	Buna göre Anayasa'nın 48. maddesinde çerçevesi belirlenen teşebbüs hürriyetine sınırlama getiren kanuni düzenlemelerin de Anayasa'da öngörülen sınırlama sebebine uygun ve ölçülü olması gerekir.
	Uyuşmazlıkta, destekleme bedelinin üretim maliyeti düşük üreticiden karşılanmasını öngören yasa kuralı ile, düşük maliyetli elektrik üreticileri adeta cezalandırılmış ve yüksek maliyetli üreticileri fonlamak zorunda bırakılmışlardır. Elektrik piyasasının işleyişi sırasında emtia fiyatlarının ya da kaynak fiyatlarının artmasında, düşük maliyetli üreticilerin en küçük bir etkisi olmadığı halde, fiyat artışının bedeli bu üretici grubuna yüklenmiştir. Düşük maliyetli üreticileri, kendilerinden kaynaklanmayan piyasa olumsuzluklarını üstlenmek zorunda bırakmak, eşitlik ilkesine ve ölçülülük ilkesine aykırıdır.

İthalat nedeniyle üretim maliyeti yüksek olan üreticilerin, maliyetlerini karşılamak için piyasaya teklif ettikleri fiyatı artırmaktan başka bir seçeneği olmadığı düşünüldüğünde, piyasa fiyatlarının artmasında üretim maliyeti yüksek üreticilerin etkisi yadsınamaz bir gerçektir. Öte yandan, piyasa fiyatlarının yükseldiği dönemlerde üretim maliyeti düşük olan üreticilerin, üretim maliyeti yüksek olan üreticilere göre daha fazla kar elde edeceği de söylenebilir. Fakat kar oranının yüksek olduğundan bahisle, düşük maliyetli üreticileri yüksek maliyetli üreticilere destekleme bedeli ödemek zorunda bırakmak, bu bedelin "ekonomik bir değer" ifade ettiği düşünüldüğünde mülkiyet hakkına orantısız ve ölçüsüz bir müdahale olacaktır. Çünkü elektrik piyasasında kaynak bazında yatırım tercihlerini her teşebbüs serbestçe yapmaktadır. Dolayısıyla her bir üretim tesisi, gerek yatırım gerekse üretim açısından birbirinden farklı maliyetler ile işletilmektedir. Hiçbir teşebbüs kendisinin serbestçe yaptığı yatırım tercihinin ve üretiminin ekonomik maliyetini bir başka teşebbüsün üstüne yükleyemez. Her bir teşebbüs, yatırım tercihinin ve üretiminin doğurduğu ekonomik maliyetin sonuçlarına kendisi katlanacak ya da Devlet, piyasa düzeninin bozulmaması için bu maliyetin etkisini azaltan destekleyici tedbirler alacaktır. Ancak, Devletin bir teşebbüsün mali durumundaki bozulmayı önlemek ve azaltmak için alacağı tedbirlerin, diğer teşebbüslere destekleme bedeli adı altında bir maliyet yüklemek/mülkiyet hakkına müdahale etmek suretiyle olamayacağı izahtan varestedir.
	Diğer taraftan; 6446 sayılı Kanun'un "Tarifeler ve tüketicilerin desteklenmesi" başlıklı 17. maddesine 7321 sayılı Kanun'un 27. maddesiyle eklenen 11. fıkrada, elektrik enerjisinin üretim maliyetleri dikkate alınarak destekleme bedeli belirlenebileceği düzenlenmiş, başka bir deyişle "üretim maliyetleri" kıstas alınmıştır. Ancak, üretim tesislerinin yatırım maliyetinin geri dönüş süresi göz ardı edilmek suretiyle, bu maliyetin toplam maliyete olan etkisi hesaplamaya dahil edilmeyerek yalnızca "üretim maliyetlerinin" temel kıstas olarak belirlenmesi de ölçülülük ilkesine aykırıdır. Anılan düzenlemede, yatırım maliyetinin geri dönüş süresi ve bunun her bir üretici açısından teklif ettikleri fiyata ve piyasa fiyatına olan etkisi tamamen dışlanmıştır. Böyle bir maliyet hesabının piyasa gerçekleriyle bağdaştığını söylemek mümkün değildir. Üretim maliyetleri kıstas alınarak azami uzlaştırma fiyatı belirleneceğinden, üretim maliyeti düşük olan üreticiler, toplam maliyeti üzerinden azami uzlaştırma fiyatı hesaplanmadığı için daha fazla destekleme bedeli ödemek zorunda kalacaktır. Dolayısıyla anılan (11) numaralı fıkranın birinci cümlesindeki "üretim maliyetleri" ibaresinde geçen "üretim" kelimesi de,  ölçülülük ilkesini ihlal ettiğinden Anayasa'ya aykırı bulunmuştur.

Bu durumda 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 11. fıkra düzenlemesi, özel teşebbüs sahiplerinin bireysel hak ve menfaatleri ile kamunun menfaati arasındaki adil dengeyi ortadan kaldırarak orantısız bir sınırlama getirmiş olduğundan, Anayasa'nın 13. maddesine aykırılık teşkil etmektedir.
	6446 sayılı Kanun çerçevesinde piyasada tüm üreticiler piyasa şartları ve piyasada oluşan fiyatı referans almak anlamında eşit konumda bulunmaktadır. Başka bir deyişle, üretim kaynağı ne olursa olsun tüm piyasa katılımcıları istikrarlı, öngörülebilir olması gereken piyasa koşullarında oluşan fiyat sinyaline göre faaliyetlerini planlamak bakımından eşit şartlar altındadır. Nitekim, hem 6446 sayılı Kanun'da hem de ikincil mevzuatta "eşit taraflar arasında ayırım yapmama ilkesi" genel ilkeler arasında sayılmıştır.  Ancak,  6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 11. fıkrası ile getirilen düzenlemede yer alan "maliyeti düşük üreticiden karşılanarak arz güvenliğinin ve maliyeti yüksek üretimin desteklenmesi" ibaresi  ile,  yasa önünde aynı şartlarda olan piyasa katılımcılarına farklı muamele uygulanarak, yerli kaynağa dayalı üreticiler adeta cezalandırılmış, Anayasa'nın 10. maddesinde yer alan eşitlik ilkesine aykırı düzenleme yapılmıştır.
	Anayasa'nın 65. maddesinde "Devlet, sosyal ve ekonomik alanlarda Anayasa ile belirlenen görevlerini, bu görevlerin amaçlarına uygun öncelikleri gözeterek malİ kaynaklarının yeterliliği ölçüsünde yerine getirir." hükmü yer almaktadır. Anılan hüküm kapsamında, sosyal ve ekonomik alanlarda düzenleme görevinin öznesi Devlettir.
	Devletin yüksek maliyetli üreticilerin olağanüstü dönemlerde oluşan bu şekildeki kayıplarını, sübvanse ederek, vergi avantajı sağlayarak, benzer mali ve finans yöntemleri kullanmak suretiyle geçici olarak karşılaması mümkün iken, bütün yükün düşük maliyetli üreticilerin üzerine bırakılması adalet ve hakkaniyet ile bağdaşmamaktadır. Nitekim, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 7. fıkrasında, "Belirli bölgelere veya belirli amaçlara yönelik olarak tüketicilerin desteklenmesi amacıyla sübvansiyon yapılması gerektiğinde, sübvansiyon fiyatlara müdahale edilmeksizin yapılır. Sübvansiyonun tutarı ile usul ve esasları Cumhurbaşkanı kararı ile belirlenir ve ilgili kurumun bütçesinden ödenir." kuralı yer almışken, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 11. fıkrasında yapılan düzenleme ile ekonomik alanda alınması gereken tedbirler açısından, Devletin özne olmaktan çıkarıldığı ve mali yükümlülüğün tamamen yerli kaynağa dayalı üreticilere yüklendiği görülmektedir.

Öte yandan, Anayasa'nın 167. maddesinin 1. fıkrasında, "Devlet, para, kredi, sermaye, mal ve hizmet piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alır;  piyasalarda fiili veya anlaşma sonucu doğacak tekelleşme ve kartelleşmeyi önler." hükmü yer almaktadır. Anılan Anayasa hükmü doğrultusunda devletin görevi, sağlıklı ve düzenli işleyen piyasalar oluşturmaktır. Nitekim bu husus, 6446 sayılı Kanun'un 1. maddesinde, "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin yapılmasının sağlanmasıdır." şeklinde ifade edilmiştir.
	Dolayısıyla, mevcut piyasa koşullarında 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 11. fıkrasında yer alan sebepler doğrultusunda alınması gereken bir tedbir var ise, bunun nasıl düzenleneceği, Anayasa hükümleri ile uyumlu olarak, aynı Kanunun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla düzenlemiştir. Buna göre; devletin asli görevi sağlıklı piyasa yapısını korumak iken; söz konusu Kanun hükmü ile, yüksek maliyetli üreticilerin desteklenmesi amacıyla, "yasa önünde eşitlik ve ölçülülük" ilkeleri göz ardı edilerek, Anayasa'nın 167. maddesinin 1. fıkrasında yer verilen düzenleme ile  yüklenilen görevin aksine, elektrik piyasasının yapısını bozacak şekilde düşük maliyetli üreticilerin kazançlarına ve dolayısıyla piyasada oluşacak fiyatlara müdahalenin öngörülmüş olması Anayasa'ya aykırıdır.
	6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 11. fıkrasındaki düzenlemenin amacı, yukarıda alıntısına yer verilen Kanun değişikliğinin gerekçesinde de açıklandığı üzere, "Ulusal veya uluslararası piyasalarda elektrik enerjisi üretimine girdi olan emtia fiyatlarının ve/veya kaynak maliyetleri arasındaki farkların makul olmayan artışlarıdır." Burada Devletin, arz güvenliğini, tüketiciyi veya maliyeti yüksek üretimi destekleme görev ve yükümlülüğünü, mali kaynaklarını gözeterek yerine getirmesi beklenir ki, bu da Anayasa'nın 2. maddesi uyarınca sosyal hukuk devleti olmanın doğal bir sonucudur. Bu çerçevede, karşı karşıya kalınan yükün doğrudan piyasaya veya piyasa oyuncularına müdahale edilmeksizin, devletin kendi mali kaynakları ölçüsünde başkaca yöntemler getirilerek çözülmesi yerine, oluşan mali yükümlülüğün doğrudan düşük maliyetli üreticiler tarafından sübvanse edilmesini öngören düzenlemenin "Sosyal devlet"  ilkesine de aykırı olduğu açıktır.

Sonuç olarak, organize piyasalarda oluşan piyasa fiyatlarının üzerinde maliyetleri olan elektrik üretim tesislerinin üretime devam edebilmelerinin temini amacıyla, maliyetlerinin bir kısmı karşılanmak üzere, elektrik üretim maliyeti düşük üreticilerin, yüksek maliyetli üreticilere destekleme bedeli ödemekle yükümlü kılınmasını, bu üreticilerin piyasada elektrik fiyatları nedeniyle oluşan zararlarını karşılamak zorunda bırakılmaları, dolayısıyla sektörde oluşan mali yükümlülüğün doğrudan düşük maliyetli üreticiler tarafından sübvanse edilmesini öngören bu yasal düzenlemenin ölçülülük ve eşitlik ilkelerine aykırı olduğu, sözleşme ve teşebbüs özgürlüğü ilkelerini ihlal ettiği, temel hak ve hürriyetlerin özüne dokunduğu ve elektrik piyasasına yapılan bu müdahalenin orantısız olduğu sonucuna varıldığından, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesine 7321 sayılı Kanun'un 27. maddesiyle eklenen 11. fıkrasında yer alan, " Bu bedel, üretim maliyeti düşük üreticiden karşılanarak arz güvenliğinin, maliyeti yüksek üretimin ve/veya tüketicilerin desteklenmesi amacıyla kullanılır." kuralının, Anayasa'nın 10, 13, 35, 48 ve 167. maddelerine aykırı olduğu için iptal edilmesi amacıyla Anayasa Mahkemesine başvurulması  gerektiği düşünülmüştür.
	Anayasa'ya aykırılık düşüncesi ciddi görülmediği takdirde uyuşmazlığın esasının incelenmesi gerekmektedir;
	4628 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 4. maddesinin 2. fıkrasında, "Kurum, (...) bu Kanun'da yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanun'a uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur."; 5. maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendinde, "Bu Kanun'un diğer maddeleri ile belirlenen görevlerinin yanısıra, Kurul aşağıdaki görevleri de yerine getirir: (...) c) Tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak.
"; 9. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde ise, "Kurum'un hizmet birimleri ile görev ve yetkileri şunlardır: a) Elektrik Piyasası Dairesi Başkanlığı: Bu Kanun ve diğer kanunlarla Kurum'a verilen elektrik piyasası ile ilgili düzenleme, rekabet şartlarını oluşturma, tüketici haklarının korunması ile tüketici şikayetlerinin incelenmesi çalışmalarını yapmak, her türlü lisans, sertifika, izin ve belgelendirmeye ilişkin iş ve işlemleri yürütmek."  kurallarına yer verilmiştir.

"; 9. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde ise, "Kurum'un hizmet birimleri ile görev ve yetkileri şunlardır: a) Elektrik Piyasası Dairesi Başkanlığı: Bu Kanun ve diğer kanunlarla Kurum'a verilen elektrik piyasası ile ilgili düzenleme, rekabet şartlarını oluşturma, tüketici haklarının korunması ile tüketici şikayetlerinin incelenmesi çalışmalarını yapmak, her türlü lisans, sertifika, izin ve belgelendirmeye ilişkin iş ve işlemleri yürütmek."  kurallarına yer verilmiştir.
	6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1. maddesinde, bu Kanun'un amacının, elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin yapılmasının sağlanması olduğu belirtilmiş; ''Tarifeler ve tüketicinin desteklenmesi'' başlıklı 17. maddesine, 08/03/2022 tarih ve 31772 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7381 sayılı Kanun'un 27. maddesinin altıncı fıkrasıyla eklenen on birinci fıkrasında, ''Ulusal veya uluslararası piyasalarda elektrik enerjisi üretimine girdi olan emtia fiyatlarının ve/veya kaynak maliyetleri arasındaki farkların makul olmayan artışları nedenleriyle, arz güvenliğinin ve/veya tüketicilerin korunması amacıyla elektrik enerjisinin üretim maliyetleri dikkate alınarak, her seferinde altı ayı geçmemek üzere, Kurum tarafından kaynak bazında tüketiciyi ve/veya maliyeti yüksek üretimi destekleme bedeli belirlenebilir. Bu bedel, üretim maliyeti düşük üreticiden karşılanarak arz güvenliğinin, maliyeti yüksek üretimin ve/veya tüketicilerin desteklenmesi amacıyla kullanılır. Uygulamaya ilişkin usul ve esaslar Bakanlığın uygun görüşü alınarak Kurum tarafından belirlenir.'' kuralına yer verilmiştir.
	6446 sayılı Kanun'un ''Tarifeler ve tüketicinin desteklenmesi'' başlıklı 17. maddesine, 08/03/2022 tarih ve 31772 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7381 sayılı Kanun'un 27. maddesinin altıncı fıkrasıyla eklenen on birinci fıkranın Kuruma verdiği yetkiye dayanılarak hazırlanan "Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar (Usul ve Esaslar)" Kurulun 17/03/2022 tarih ve 10866 sayılı kararıyla kabul edilerek 18/03/2022 tarih ve 31782 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.
	Kurulun 29/03/2022 tarih ve 10887 sayılı kararıyla kabul edilerek 30/03/2022 tarih ve 31794 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar" ile Usul ve Esaslar'da birtakım değişiklikler yapılmıştır.