muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14762, Karar No: 2015/870, Tarih: 19.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14762 E.  ,  2015/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/726-2014/379

Taraflar arasında görülen yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; tarafların 30.10.2010 tarihli karar ile eşit kusurlu kabul edilerek boşandıklarını, boşanma davasında davalı lehine 500,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, davalının peyzaj mimarı olarak çalışmaya başladığını , yarı hissesi kendisine ait olan evin de kiraya verildiğini iddia ederek , yoksulluk nafakasının kaldırılmasını dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davalının p.. mimarı olarak çalışmadığını, bir aydınlatma bürosunda ofis elemanı olduğunu, asgari ücret aldığını, 1/2 hissesi kendisine ait olan evin yoksulluk nafakası takdir edildiği tarihte de var olduğunu, davacının yüksek gelirle çalıştığını iddia ederek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; nafaka alacaklısı davalının yoksulluk durumunun ortadan kalktığı gerekçesi ile nafakanın kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK nun 176. maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.

Yargıtay HGK.nun 7.10.1998 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir. HGK.nun yerleşik kararlarında "asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması," yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmemiştir. (HGK. 7.10.1998 gün 1998/2-656 E.,1998/688 K. 26.12.2001 gün 2001/2-1158-1185 sayılı ve 1.5.2002 gün 2002/2-397-339 sayılı kararları).

Somut olayda, davalı kadın boşanma davası sırasında bir işte çalışmamaktadır. Kendisine aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası bağlanmış, boşanmadan sonra sigortalı olarak çalışmaya başlamış, asgari ücret seviyesinde gelire kavuşmuştur. Aldığı nafaka ve gelirinin toplamı davalıyı yoksulluktan kurtaracak düzeyde de değildir. Zira yoksulluk durumu, günün ekonomik koşulları ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları değerlendirilerek takdir edilmelidir. Yoksulluk nafakası ahlaki ve sosyal düşüncelere dayanır.

O halde mahkemece; dava tarihindeki şartlara göre davalının yoksulluğunun ortadan kalkmadığı, asgari ücret sınırındaki gelirinin yoksulluk nafakasının tamamen kaldırılmasına neden olmayıp indirmeye karar verilebileceği, davacının dava dilekçesindeki kaldırma talebi içinde indirme talebinin de olduğu (çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince) gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın tamamen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11351, Karar No: 2015/10361, Tarih: 08.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/11351 E.  ,  2015/10361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2014

NUMARASI : 2014/809-2014/285

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleten, sürücü ve kasko sigortacısı olduğu aracın, müvekkillerinin desteği A. E.'un kullandığı araca çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, davacılar için toplam 150.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar G.. U.. ve P.. U.. vekili, mahkemenin yetkisiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan değerlendirme sonucunda, zarar görenlerin yerleşim yerinin ve olay yerinin Düzce olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, talep halinde dosyanın Düzce Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK.'nın genel yetkiyi düzenleyen 6.maddesininin 1. fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. ", 7. maddesinde de," davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır. Birden

fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir." denilmektedir. Yine aynı Yasa'nın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. Maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Mahkemece, haksız fiilden kaynaklanan davada, HMK.'nın 16. maddesi gereğince davaya bakmakla yetkili mahkemenin kazanın meydana geldiği ve sigorta şirketi dışındaki davalıların yerleşim yeri Düzce Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

HMK 16.madde hükmü, HUMK.’daki düzenlemeye oranla daha genişletilmiş ve ayrıntılandırılmıştır. Ancak, HMK.'da kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup, haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp, bir seçimlik yetkidir. Ortak yetkili mahkemede dava açılmasının zorunlu olması durumu, ancak zorunlu dava arkadaşlığına ilişkin hükümlerin varlığı halinde uygulanır.

Yetki itirazının ileri sürülmesi ile ilgili kurallar HMK'nın 19. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin 4. bendine göre; “Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.” Somut olayda davalı sigorta şirketi yetki itirazında bulunmamıştır. Ayrıca davalı Turan vekili ise yetki itirazında dahi bulunmamıştır.

Bu durumda, davacıların seçimlik hakkını kullanarak davayı davalılardan Yapı Kredi Sigorta A.Ş'nin adresi İstanbul'da açtıklarına göre, mahkemece, HMK.'nın 16.maddesi hatalı yorumlanmak suretiyle yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 8.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8707, Karar No: 2009/8850, Tarih: 18.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8707 E.  ,  2009/8850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı,..... ile davalı İlke Temizlik Ltd.Şti. vs. Aralarındaki istihkak davası hakkında Karşıyaka 2.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 24.02.2009 günlü ve 1033/216 sayılı hüküm incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde,"Yargıtay Kanunu"nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, (işçilik haklarına) ilişkin olup, belirgin şekilde 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 9.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 18.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24190, Karar No: 2014/4228, Tarih: 29.05.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/24190 E.  ,  2014/4228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 1) ... yönünden kenevir ekme

2) ... yönünden suç delillerini yok etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıdaki dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyeti, TCK’nın 191. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen suça ilişkin olup; anılan maddede karar tarihinden sonra 19.12.2006 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, koşullarının oluşması durumunda, “davanın düşmesi” seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınmasına ve cezanın aynı Kanunun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine olanak bulunmaması,

2) Adli para cezasının ve yargılama giderlerinin; 5083 sayılı Kanun’un 1.maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1) Tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılması,

2) YTL olarak hükmolunan adli para cezası ve yargılama giderlerinin TL’ye dönüştürülmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

CMK'nın hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik 231. maddesi gereğince, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılıp değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/568, Karar No: 2018/3236, Tarih: 26.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/568 E.  ,  2018/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20459, Karar No: 2014/18615, Tarih: 03.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20459 E.  ,  2014/18615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bandrolsüz sigara ticareti yapmak

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; hükümden, "... lehine 1000 TL vekalet ücreti verilmesine" ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/11/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2092, Karar No: 2021/7596, Tarih: 03.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2092 E.  ,  2021/7596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, 204 promil alkollü halde, sanığın, idaresindeki araç ile meskun mahalde gece vakti, iki yönlü yolda seyrettiği esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı şeritte park halinde bulunan kamyonetin ön kısmına çarparak durduğu olayda; araçta kendisi ile seyreden yolculardan, ...’ın öldüğü, ...’un basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı ancak sanıktan şikayetçi olmadığı, ...’nin ise bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde alınan kati raporunda, yaralandığına ilişkin travmatik bulgu tarif ve tespit edilemediğinin bildirildiği görülmekle, mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemekle, teblignamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10570, Karar No: 2013/17631, Tarih: 27.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10570 E.  ,  2013/17631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2010/555-2012/41

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 06.10.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalı işçi ...... Dinçer’e bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının, davalı işverenden 5510 sayılı Kanunun 21/1’inci maddesi uyarınca rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, bilirkişi hesap raporuyla tespit edilen gerçek zararın davalı Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinden az olması nedeniyle anılan gerçek zararın kusur karşılığı ile yapılan harcama ve ödemelerin kusur karşılığı hüküm altına alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan ve işverenin iş kazası veya meslek hastalığından sorumluluğunu düzenleyen 5510 sayılı Kanunun 21/1’inci maddesinde; sigortalıya veya hak sahiplerine yapılan ya da ileride yapılması gereken harcama ve ödemeler yönünden herhangi bir sınır öngörülmemişken; bağlanan gelirler yönünden, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamına, sigortalı veya hak sahibinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere hükmedilebileceği öngörülmüştür. Bunun bir gerçek zarar hesabını gerektireceği açıktır. Gerçek zarar hesabı ise tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır.

1- Sigortalının veya hak sahibinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda ......’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; .........’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmıştır.

Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olduğundan, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda, ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH 2010 tablosunun tazminat hesabına esas bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınmalıdır.

2- Tazminatların peşin olarak hesaplanması, oysa gelirlerin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminattan her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre; önceki uygulamalardaki gibi %10 iskonto/artırım oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da nazara alınıp, ...... Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak iskonto/artırım %5 oranı üzerinden yapılmalıdır.

3- Meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, sigortalının işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamaktadır.

Somut olayda; %28,2 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalının gerçek zararının yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yetersiz hesap raporunda belirlenen gerçek zarar esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11911, Karar No: 2014/19273, Tarih: 01.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/11911 E.  ,  2014/19273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara ait maden ocağında işçi olarak çalışmaktayken 14.11.2008'de ocakta meydana geldiğini iddia ettiği göçük nedeniyle yaralandığını ifade eden katılanın ... Atatürk Devlet Hastanesi Beyin Cerrahi servisine ait 14.11.2008 yatış 26.11.2008 çıkış tarihli ve ... protokol no.lu hastane evrakında, araç arkasından düştüğü iddiası ile acile getirildiğinin, bilinç kaybı olmadığının, skapula kırığı, torakal fraktür izlendiğinin, tetkik ve tedavi için yatırıldığının belirtilmesi; 26.11.2008'de hastaneden taburcu edilmesine ve bu tarihte yetkili mercilere başvurarak şikayet hakkını kullanmasına engel bulunmayan katılanın, yaklaşık 1 ay kadar sonra 22.12.2008 tarihinde şikayette bulunarak, maden ocağında meydana gelen göçük nedeniyle yaralandığını iddia etmesi; sanık ...'in aşamalardaki beyanlarında, katılanla aralarında alacak-verecek meselesi bulunduğunu, katılanın, kendisine olan borcunu ödememek için haklarında asılsız isnatta bulunduğunu iddia etmesi; katılan tarafından olayın görgü tanığı oldukları ifade edilen tanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nın beyanlarında, görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığını, olayı katılanla aynı ocakta çalıştıklarını iddia ettikleri ..., ..., ..., ..., ... ve ...isimli şahıslardan öğrendiklerini ifade etmeleri, adı geçen tanıklardan ..., ..., ..., ...ve ...'in görgüye dayalı bilgileri olmadığını, katılanla aynı ocakta çalışmadıklarını, tanıklar ..., ..., ... ve...'in yargılama aşamasında alınan beyanlarında ...,... ve ... isimli şahıslar ...'nin kazalandığını belirterek bu olay hakkında şahitlik yapmalarını istediklerini ve kendilerine para teklif ettiklerini ifade etmeleri;

Türkiye Taşkömürü Kurumu Genel Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen 05.06.2009 tarihli cevabi yazıda, sanıklara ait ... Madencilik firmasının işlettiği 11 no.lu sahadaki 15 no.lu ocakta 14/11/2008 tarihinde herhangi bir göçük, kaza veya yaralanma olduğuna dair bir bilgi bulunmadığının belirtilmesi ve dosya kapsamında, katılanın, sanıklar tarafından işletilen maden ocağında yaralandığına dair delil bulunmaması karşısında, tebliğnamede eksik inceleme yönünden bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik incelemeye ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve kabule göre, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığı kabul edilmesine karşın hükümde uygulama maddesinin CMK'nın 223/2-e maddesi yerine, 223/2-c maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Oluşa ve kabule göre, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığı kabul edilmesine karşın hükümde uygulama maddesinin CMK'nın 223/2-e maddesi yerine, 223/2-c maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “suçu yasal unsurları itibariyle oluşmadığından 5271 sayılı CMK'nun 223/2-c” ibaresinin çıkarılarak yerine “suçunun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan sanıkların beraatlerine ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.