muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1879, Karar No: 2017/8143, Tarih: 23.10.2017

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddi ile; dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 09.04.1992 tarihinde ilânı yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5042, Karar No: 2020/2133, Tarih: 17.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5042 E.  ,  2020/2133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK.'nın 157/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın kendisini ... olarak tanıtarak katılanı aradığı, parke taşı kataloğu isteyip istemediğini sorduğu, katılanın istediğini belirtmesi üzerine bu kez başka bir kişinin katılanı arayarak ...'da kullanılmak üzere 280 ton parke taşına ihtiyacı olduğunu söylediği, bunun üzerine katılanın kendisini arayan sanığı arayarak parke taşları hakkında fiyat aldığı, verilen fiyatın uygun olması üzerine katılanın daha sonra arayan ve parke taşı isteyen kişinin siparişini kabul ettiği, katılanın tekrar sanığı aradığı, sanıktan taşları istediği, sanığın mazot parasına ihtiyacı olduğunu tırlarının yola çıkabilmesi için 6.750,00 TL paraya ihtiyacı olduğunu söylediği, katılanın bu parayı sanığa ait banka hesabına gönderdiği, daha sonra katılanın sanığı ve parke taşı siparişi veren kişileri aradığında ulaşamadığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın tevlili ikrar yollu savunmaları, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, ekspertiz raporu, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eylemi sonucu dolandırıcılık suçunun oluştuğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suç kastının olmadığı, uyuşmazlığın ticari ilişki olduğu gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11960, Karar No: 2015/15061, Tarih: 14.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/11960 E.  ,  2015/15061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/322340

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2011

NUMARASI : 2010/667 Esas, 2011/550 Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

27/01/2011 tarihli celsede davaya katılmasına karar verilen ve aynı oturumda sanık Z.. A.. hakkındaki şikayetten vazgeçen katılan İ.. Ç..'ın bu sanık hakkında kurulan hükmü temyiz hakkı bulunmadığından buna ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan İ.. Ç.. vekilinin diğer sanıklar, katılan Hazine vekilinin tüm sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık C.. U.. hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar İ.. Ç.. ve Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Diğer sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz incelemesinde ise;

Dosya kapsamı, katılanın istikrarları beyanları, dinlenen tanıklar M.. A.., H.. T.., Y.. U..'ın anlatımları, sanıkların tevil yollu ikrarları ve hakkında beraat kararı verilen sanık Cüneyt'in ifadeleri dikkate alındığında; katılanın önce sanık Dursun'dan, bu borcu ödemek için de sanık Recep ve Zafer'den faiz karşılığı borç aldığının sübuta erdiği ve yüklenen suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden, dosya kapsamına ve oluşa uymayan gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar İ.. Ç.. ve Hazine vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17803, Karar No: 2014/11337, Tarih: 05.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17803 E.  ,  2014/11337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasının 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26627, Karar No: 2021/16450, Tarih: 06.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/26627 E.  ,  2021/16450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK'nun 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, itiraz niteliğinde kabul edilen katılan ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7920, Karar No: 2010/7239, Tarih: 23.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7920 E.  ,  2010/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Denizli 2. Sulh Hukuk ve Çardak Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, 22.04.2010 günlü kısıtlı adayının eşinin beyanı ve mahkumiyet kararına göre kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin Saltak Mahallesi, 1530. Sokak, Denizli adresi olduğunun anlaşılması nedenleriyle uyuşmazlığın Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2755, Karar No: 2021/5984, Tarih: 03.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2755 E.  ,  2021/5984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : KAYSERİ 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davacı ...'ın, gebelik takibinin kadın doğum uzmanı olan davalı ... tarafından görev yaptığı diğer davalı Özel...Hastanesinde (.... Tedavi Hizmetleri San ve Tic A.Ş.) yapıldığını, gebeliğinin 22. haftasından itibaren davacı ...'da şiddetli kasılmalar ve ödem oluştuğunu, davalı doktorun gebelikte bunların olağan olduğunu belirtip ilgilenmediğini, davacı ...'da gebelik zehirlenmesi olduğunu ve bu rahatsızlığın belirtilerinin önceden ortaya çıkmasına rağmen davalı doktor tarafından gerekli önlemlerin alınmadığını, yeterli ve zorunlu tedavilerin uygulanmadığını, bebeğin erken doğum nedeniyle yoğun bakıma alındığını, davacı ...'ın da başka bir özel hastaneye sevkinin yapılıp 7 gün yoğun bakımda kaldığını, gerekli teşhis ve tedavisi önceden yapılmadığından kalıcı beyin hasarına uğrama riski ile karşı karşıya kaldığını, uygulanan yanlış tedavi nedeniyle epilepsi ve tansiyon hastası olduğunu, ağır ilaçlar kullanması nedeniyle bebeğini emziremediğini, davacıların bu süreçte hastane, ilaç, yol gibi çeşitli masraflar yaptıklarından maddi zararlarının bulunduğunu, tedavi nedeniyle 1.285 TL masraf yaptıklarını, bu süreçte manevi olarak çok yıprandıklarını, davalı ... şirketinin sigorta poliçesi gereği uğradığı maddi ve manevi zararlardan sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.285 TL maddi ve davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 20.000 TL olmak üzere toplam 70.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmişlerdir. Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; karar davacılar tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; istinafa konu edilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince, davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; karar davacılar tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; istinafa konu edilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3.maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı Kanun'un 73. maddesi, bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Somut olayda; davacılar ile davalı doktor ve özel hastane arasındaki ilişki vekalet akdi niteliğindedir. Vekalet akdi, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanun kapsamına alınmış olup, bu tarihden sonra açılan davalarda, Tüketici Mahkemeleri görevlidir. Nitekim bu husus 6502 sayılı yasanın geçici 1. maddesiyle çözüme bağlanmış durumdadır. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında resen gözetilir.

O halde, ilk derece mahkemesince; davaya bakmakla Tüketici Mahkemeleri görevli olduğundan dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, işbu karara karşı davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacıların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, aynı Kanunun 371. Maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacıların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 03/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19367, Karar No: 2008/15779, Tarih: 14.10.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/19367 E.  ,  2008/15779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 21.08.1995-10.04.2005 tarihleri arasında sigortalı olarak geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmaların tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ... Temizlik Gıda Tıbbi Mal. Güvenlik Petrol Ür. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 14.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7530, Karar No: 2018/11158, Tarih: 31.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/7530 E.  ,  2018/11158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanarak hakkında daha önce kesinleşen cezasından mahsup yapılması esnasında cezanın 5 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası olarak infazı yerine cezalandırılmasına ve mahsup sonrası TCK'nun 52/2. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca; hükmün 4. fıkrasında bulunan "5 AY HAPİS VE 1 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ifadesinin çıkartılarak yerine "5 AY HAPİS VE 20,00 TL ADLİ PARA CEZASI OLARAK İNFAZINA" ifadesinin eklenerek hükümden 5. fıkranın çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8910, Karar No: 2014/12823, Tarih: 29.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/8910 E.  ,  2014/12823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2012/659-2013/13

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin içinde bulunduğu aracın devrilmesi sonucu kalıcı olarak sakatlandığını ve başkasının bakımına muhtaç hale geldiğini, bakım giderinin 6111 Sayılı Kanunu'na göre tedavi gideri kapsamında olup davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL. bakıcı gideri zararının faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın görev, yetki ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili Şanlıurfa Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maluliyet nedeniyle 6111 Sayılı Yasa'ya dayalı olarak açılan bakım (tedavi) gideri zararının tahsili istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK.'nun genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin 1. fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Yasa'nın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, kazanın meydana geldiği yer ile davacının ikameti Şanlıurfa ili ise de; davalı kamu kurumunun teşkilat yapısı içerisinde kurumu temsil eden taşra birimlerinin bulunduğu yer de yerleşim yeri sayılacağından ve buna göre, davacının eldeki davayı yasada belirlenen seçimlik hakkını kullanarak davalı tüzel kişinin dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri sayılan İl Müdürlüğünün (şubesinin) bulunduğu Adana'da açtığı gözetilip mahkemece işin esasına girilmesi ve varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10357, Karar No: 2017/7022, Tarih: 19.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/10357 E.  ,  2017/7022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : (Kapatılan) . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında,6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası

uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.