muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/36451, Karar No: 2014/31780, Tarih: 30.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/36451 E.  ,  2014/31780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İMAMOĞLU ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/05/2012

NUMARASI : 2008/152-2012/152

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, pompa görevlisi olarak haftanın 7 günü 24 saat çalıştığını 15 günde 1 gün dinlendiğini, hafta sonları, milli ve dini bayramlarda da çalıştığını iş akdinin işverence haksız feshedildiğini iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, " Ben daha iyi ücretle iş buldum orada çalışacağım sizinle artık çalışamam" diyerek işten kendisinin ayrıldığını, savunarak, tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 08.00-19.00 saatleri arasında 1.5 saat ara dinlenmesi yaparak çalıştığının kabul edilmesi yukarı da belirtilen ilke kararımıza aykırı olup 11 saatlik çalışmadan bir saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile fazla çalışma ücreti hesaplanmalıdır.

3- Davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda zamanaşımı defi de dikkate alınarak fazla çalışma ücreti 07.09.2006- 30.04.2007 tarihleri arası için hesaplanmasına rağmen hakkın özünü ortadan kaldırıcak şekilde % 40 takdiri indirim yapılmış olması isabetli değildir.Makul bir oranda takdiri indirim yoluna gidilmelidir.

F) Sonuç:

Somut olayda zamanaşımı defi de dikkate alınarak fazla çalışma ücreti 07.09.2006- 30.04.2007 tarihleri arası için hesaplanmasına rağmen hakkın özünü ortadan kaldırıcak şekilde % 40 takdiri indirim yapılmış olması isabetli değildir.Makul bir oranda takdiri indirim yoluna gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4644, Karar No: 2012/494, Tarih: 19.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/4644 E.  ,  2012/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/163436

MAHKEMESİ : İzmir 7. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2008

NUMARASI : 2007/325 (E) ve 2008/703 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın davaya konu işyerini 10.10.2004 tarihinde kiraladığı, 09.02.2005 tarihinde elektrik aboneliği başvurusu yaptığı, 10.02.2005 günü abonelik sözleşmesi imzaladığı, işyerinin sayacının 11.02.2005 günü sökülüp incelendiği, sayacın içersinde akım giriş-çıkış uçlarına köprü yapıldığı belirlenerek 21.02.2005 tarihli sayaç ayar bülteni düzenlendiği dava konusu olayda, sanığın elektrik faturalarının düşük geldiğini fark etmesi üzerine katılan kuruma kendisinin başvurduğunu savunması karşısında; kaçak kullanım şeklinin saptanması için tutanak düzenleyici tanıklar dinlenip, suçtan önceki tüketim föyleri getirtilip tüketimler incelenerek, önceki kiracının dükkanı kullandığı dönemde, tüketimin kurulu güçten düşük olduğu dönemler tespit edilip, bilirkişiden sanığın dükkana taşındığı tarih ile tespit tarihi arasında gelen faturalara göre sayaçtaki oynamayı fark edememe ihtimali bulunup bulunmadığı konusunda görüşde alınıp, sayaca müdahalenin sanıktan önce yapılma ihtimali irdelenip, diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2- 765 sayılı TCK.nun 55/3 maddesi uyarınca, suç tarihinde 17 yaşında olan sanığın cezasından en fazla 1/3 oranında indirim yapılabileceği gözetilmeyerek, yazılı şekilde ½ oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

3- Avukatlık Ücret Tarifesinin 20. maddesi uyarınca hüküm tarihinde geçerli olan avukatlık ücret tarifesindeki miktarın takdir edilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7913, Karar No: 2016/2516, Tarih: 30.03.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/7913 E.  ,  2016/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, peşin ödenen kira bedelinin iadesi için başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, icra takibinin yetkili icra dairesinde yapılmadığı, geçerli bir icra takibi bulunmadığından hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin, 15/04/2014 tarihine kadar kira bedelini ödediği kiralananın, 24/03/2014 tarihinde satıldığını, fazla ödenen kira bedelinin tahsili için başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini, davalının yetki itirazının haksız olduğunu, kira sözleşmesine konu taşınmaz Antalya'da olduğu gibi müvekkilinin ... Ticaret Siciline kayıtlı olduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalının yerleşim yeri ... olduğu gibi, dava konusunun kiracı tarafından açılmış, peşin ödenen kira bedellerinin iadesi istemine yönelik olduğu, ... İcra Dairesi'nde yapılmış olan icra takibinin, yetkisiz icra dairesi olması itibarıyla ortada geçerli bir icra takibi bulunduğundan söz edilemeyeceği, geçerli ve yetkili yer dairesinde yapılmış bir icra takibi mevcut bulunmadığı gerekçesiye davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İlamsız takipte yetkiyi düzenleyen İcra İflas Kanunu 50.maddesine göre para ve teminat borcu için takip hususunda HMK'nın yetkiye dair hükümlerinin kıyas yoluyla uygulanacağı ve takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesinin de takibe yetkili olduğu belirtilmiştir. HMK’nın 6.maddesine göre, genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olmakla birlikte HMK’nın 10.maddesine göre ise, sözleşmeden kaynaklanan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de görülebileceği belirtilmiştir. Davacı tarafından başlatılan icra takibi sözleşmenin icra olunacağı yerde yani kira sözleşmesine konu kiralananın bulunduğu yer olan ... icra dairesinde başlatılmış olduğuna göre İİK.nun 50.maddesi ve HMK.nın 10.maddesine göre takibin yetkili icra dairesinde başlatıldığının kabulü gerekir. Mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın usulden reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3559, Karar No: 2013/3349, Tarih: 25.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3559 E.  ,  2013/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/06/2011 tarih ve sayılı 2010/170-2011/132 kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Moda çanta kemer+şekil" ibareli markayı davalı nezdinde tescil ettirmek için başvurduğu, davalının 556 sayılı KHK'nın 7/1-a,b,c maddeleri uyarınca başvuruyu reddettiğini, Yeniden İnceleme ve Değerlenidirme Kurulu'na yapılan itirazdan da sonuç alınamadığını, müvekkilinin tescili istenen markayı 40 yıldan fazla bir süredir bilfiil kullandığını ileri sürerek ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2010-M-2837 sayılı kararının iptalini, 2009/23984 başvuru nolu müracaatlarının marka olarak tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının başvurusuna konu markanın 91247 sayılı "Moda Düğme ve Yün Ticaret Sanayii" ibareli marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olup aynı tür mal ve hizmetleri kapsadığını, davacının kullanım sonucu ayırdedicilik kazandığı iddiasını ispatlayamadığını, 556 Sayılı KHK'nın 7/1-a, b, c maddeleri uyarınca tescil isteminin reddi kararının doğru olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı markası ile redde dayanak markanın esaslı unsurunun "Moda" ibaresi olduğu, redde mesnet markadaki mal ve hizmetlerin davacı markasındaki .... sınıflar için aynı türü kapsadığı, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi yönünden davalı kararının hukuka uygun bulunduğu, ancak tüketici kitlesinin doğrudan doğruya "Moda çanta kemer+şekil" ibareli markayı başvuruya konu malların bir vasfı olarak algılamayacağı, bu yönlerden başvurunun reddi kararının isabetli olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2010/M-2837 sayılı kararının, KHK'nın 7. maddesinin a ve c bendi hükmüne dayanılarak gerçekleştirilen redde yönelik kısmı bakımından iptaline, sair yönlerden iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22241, Karar No: 2013/25589, Tarih: 19.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/22241 E.  ,  2013/25589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın dilekçesinin, asıl hükme yönelik temyiz talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek mahkemenin 12.08.2010 tarihli ek kararının kaldırılarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olay günü nöbetçi infaz koruma memuru olan mağdur ...'ten cezaevi müdürü ile kendisini görüştürmesini istediği, ancak görüştürmediğini düşünerek onu hırpalaması şeklinde oluşan olayda mağdurun bu hususta kendiliğinden kullanabileceği yetkisi olmadığından, uygulanma yeri olmadığı halde sanığa TCK'nin 108/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün talebe uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nin 108/1. maddesi ile ilgili paragrafın hükümden çıkarılmasına, TCK'nin 62. maddesi ile ilgili paragrafta “ 6 ay 20 ... hapis cezası” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “ 5 ay hapis cezası” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4156, Karar No: 2011/8091, Tarih: 15.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/4156 E.  ,  2011/8091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 684. maddesi hükmünde, bir şeye malik olan kimsenin o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağı, 718. maddesi hükmünde de, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını da kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklanmıştır. Genel kuralı oluşturan bu hükümler dikkate alındığında taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların mülkiyeti kural olarak arzın mukadderatına tabi olduğundan muhtesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Aksine bir hüküm bulunmadıkça da muhtesatların mülkiyetinin taşınmazın malik veya maliklerinden başka birisine veya maliklerden bir veya birkaçına ait olduğunun tespiti dava edilemeyeceği gibi mahkemelerce de bu sonucu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne var ki, böyle bir istemle dava açılması halinde "Çoğun içinde azı da vardır" kuralı gözetilerek hukuki yarar bulunması ve diğer koşulların da varlığı halinde davanın kısmen kabulü ile muhtesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Bunun yanında hüküm tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nun 388/2 (yeni 6100 sayılı HMK 297/b) maddesi hükmüne göre kararın, tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini kapsaması, hüküm fıkrasında istek sonuçlarının her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Bunun yanında hüküm tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nun 388/2 (yeni 6100 sayılı HMK 297/b) maddesi hükmüne göre kararın, tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini kapsaması, hüküm fıkrasında istek sonuçlarının her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Somut olaya gelince, davacı tarafın tapuda bahçeli kargir ev niteliği ile ortak miras bırakanları ... ... adına kayıtlı, ortaklığın giderilmesi davasına konu 228 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 2 katlı binanın birinci katındaki dairenin kendisi tarafından yapıldığını öne sürerek mülkiyetinin tespiti istemiyle görülen davayı açtığı, dava açılırken davalı 01.01.1992 doğumlu ... ergin olmadığından velisi olarak babası olan diğer davalı ...’in davalı gösterildiği, davalı ...’in kendisi adına asaleten, diğer davalı ... adına velayeten Av....’a vekalet verdiği ve yargılama sırasında anılan davalıların vekille temsil edildikleri, davalı ...’in yargılama sırasında 18 yaşını doldurarak ergin olduğu, buna rağmen karar başlığında davalı olarak gösterilmediği, hakkında olumlu veya olumsuz herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece davalı ...’in de davalı olduğu ve yargılama sırasında ergin hale geldiği gözetilerek gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilmesi, bu davalı hakkında da olumlu veya olumsuz bir hüküm verilmesi gerekirken karar başlığında davalı olarak gösterilmemesi isabetsiz, davalı ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde hükmü temyiz eden davalılara iadesine, 15.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34485, Karar No: 2017/2900, Tarih: 12.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/34485 E.  ,  2017/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 ve 4733 sayılı kanunlara muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

20/10/2011 günü rutin görev ifa eden kolluğun cadde üzerinde bandrolsüz sigara satıldığını ve sanığın da tezgahın başında olduğunu tespit etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, aşamalarda değişmeyen savunmalarında, "sigara almak maksadıyla tezgahın başına gelip, satıcıya 50 TL para verdiğini, satıcının parayı bozdurmak için civar iş yerlerine gitmesi üzerine kolluk görevlilerinin kendisini tezgahın başında bulduğunu, bekledikleri halde sigara satan şahsın geri gelmediğini, sigara satmadığını, ticaretle uğraştığını, suçlamayı kabul etmediğini" beyan etmesi karşısında,

1- Sanığın olay tarihinde hangi işle iştigal ettiği, sosyal ve ekonomik durumu araştırılıp, olay tarihinde kullandığı GSM hattının baz istasyonu kayıtları getirtilerek sanığın olaya konu yerde GSM hattının ne kadar süre sinyal aldığının tespit edilmesi ile sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre de;

a- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b- Sanığın adli sicil kaydında görülen yabancı mahkeme ilamı getirtilerek hakkında TCK 58. madde hükmünün uygulanabilip uygulanamayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, mahkumiyetin yasal sonucu olarak, anılan maddenin l.fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Suçta ele geçen eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında müsadere hükmüne atıf yapmayan 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesinin de gösterilmesi,

d- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ...'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.