muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7786, Karar No: 2018/1816, Tarih: 14.03.2018

.....

Yargıtay bozma kararı sonrası yukarıdaki esasa kaydı yapılan davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın tespitinin iptali ile taşınmazın fen bilirkişisi ..... 10/06/2013 tarihli ek raporunda, (A) harfi ile işaretli 2068,60 m² alan ile (B1) harfi ile işaretli 4204 m² 'lik alanların ifrazı ile aynı ada son parsel numarası verilerek orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, raporda, (B2) harfi ile işaretli 1078,80 m²'lik alanın fındık bahçesi vasfıyla davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi, davalı Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Dairenin 29/09/2014 tarih ve 2014/6660- 8093 E-K sayılı kararıyla davalı Hazine ve davalı ...'ün temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bu karara karşı Hazine tarafından süresinde karar düzeltme yoluna müracaat edilmiş, Dairenin 04/05/2015 tarih ve 2015/40-3385 E-K sayılı kararıyla Hazinenin karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "kural olarak; orman içi açıklıkları zilyetlikle iktisap edilemezler. Somut olayda; davalı ... Temmuz 1317 tarih, 13 numaralı tapu kaydına tutunmuş olup dosya kapsamına alınan nüfus kayıt örnekleri ve tapu kayıtlarından dayanılan tapu kaydı ile davalı arasında akdi veya irsi irtibat bulunmadığı anlaşılmış, ayrıca çekişmeli taşınmazın doğu, kuzey ve güneyinin orman ile çevrili olduğu batı hududunda yer alan 124 ada 21 parsel sayılı taşınmaz hakkında davacı ... Yönetimi tarafından açılan ve .... Kadastro Mahkemesinin 2008/126 E. sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile dava konusu 124 ada 21 sayılı parselin tesbitinin iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verildiği, kararın Dairemizin 2010/541 E. - 5787 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği tesbit edilmekle bu haliyle taşınmaz, 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olup bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez. Mahkemece, değinilen yönler gözetilerek davacı ... Yönetiminin orman içi açıklık niteliğinde olan taşınmaza ilişkin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle delillerin yanlış taktiri ile yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.” denilmektedir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dava konusu 124 ada 22 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile bu taşınmazın (fen bilirkişisinin 10.06.2013 tarihli ek raporunda A+B1+B2 harfleri ile gösterilen) orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dava konusu 124 ada 22 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile bu taşınmazın (fen bilirkişisinin 10.06.2013 tarihli ek raporunda A+B1+B2 harfleri ile gösterilen) orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına göre, dava konusu 124 ada 22 parsel sayılı taşınmaz hakkında düzenlenen kadastro tutanağı, taşınmazın davalı olduğu gerekçesiyle malik hanesi ve cinsi açık olarak kadastro mahkemesine aktarılmış, mahkemece Orman Yönetiminin davasının kabulüne ve fen bilirkişi raporunda (A), (B1) ve (B2) harfleri ile gösterilen bölümlerin orman niteliği ile Hazine adına karar verilmiş, parselin kalan kısımları hakkında sicil oluşturulmamıştır. Kadastro mahkemesi doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür. Son bozma kararına konu hükümde davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar tüm taraflarca temyiz edilmiş, Dairemizce Hazine ve davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının reddine, Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile çekişmeli taşınmazın tamamının 6831 sayılı Kanunun 17. maddesi gereğince orman içi açıklık olduğu anlaşılmakla Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmuş olmakla taşınmazın tamamının orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken hüküm yerinde yalnızca parantez içinde A+B1+B2 harfleri ile gösterilen yerlerin orman olarak tesciline karar verilmesi doğru görülmemekle birlikte, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple, hükmün 1 numaralı bendinde yer alan ve “bu taşınmazın” kelimelerinden sonra gelen “(fen bilirkişisinin 10.06.2013 tarihli ek

....

raporunda A+B1+B2 harfleri ile gösterilen)” ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/03/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19811, Karar No: 2014/1828, Tarih: 04.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19811 E.  ,  2014/1828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Burdur Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.04.2013

NUMARASI :Esas no:2012/196 Karar no:2013/158

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacı kocanın sadakatsiz olduğu, birlik görevlerini yerine getirmediği, borçlarını ödemeyerek eve haciz gelmesine sebep olduğu, davalı kadının ise boşanmayı gerektirecek derecede kusurlu bir davranışının kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca tam kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.02.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/157, Karar No: 2021/4668, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/157 E.  ,  2021/4668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15158, Karar No: 2023/8477, Tarih: 14.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15158 E.  ,  2023/8477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/368 E., 2022/204 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafileri, katılanlar vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2014 tarihli ve 2013/152 Esas, 2014/128 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocukların, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci, dördüncü, altıncı fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2014 tarihli ve 2013/152 Esas, 2014/128 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/21747 Esas, 2021/8093 Karar sayılı kararı ile, mağdurun aşamalardaki ifadeleri, savunma, adli rapor ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocukların olay günü altı yaşındaki mağdura yönelik cinsel istismar eylemlerini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle cinsel organlarını mağdurun anal bölgesine sürtme şeklinde sübuta eren eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden ve suça sürüklenen çocukların olay günü mağdura karşı aynı mekanda birbirini takiben çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, haklarında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının tatbiki gerektiği nazara alınmadan hükümler kurulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2021/368 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocukların, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü, dördüncü, altıncı fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası son cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna, suça sürüklenen çocukların üst hadden ve takdiri indirim uygulanmadan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun ceza ehliyeti ile ilgili Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, yürürlükten kaldırılan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının suça sürüklenen çocuk aleyhine olarak uygulandığına, eylemin basit cinsel istismar düzeyinde kaldığına ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''..Mağdur ile suça sürüklenen çocukların mahalleden arkadaş oldukları, olay tarihinde suça sürüklenen çocukların, suça sürüklenen çocuk ...'a ait köpeklerle mağduru korkuttukları, döverek ...'ın oturduğu apartmanın kazan dairesine götürdükleri, burada önce suça sürüklenen çocuk ...'ın, mağdurun pantolonunu ve külotunu indirip kendi fermuarını açarak cinsel organını çıkartıp mağdurun anüsüne cinsel organını sürttüğü, daha sonra suça sürüklenen çocuk ...'ın aynı şekilde cinsel organını mağdurun anüsüne sürttüğü, olaydan sonra herhangi bir kimseye anlatması durumunda köpekleri üzerine salacaklarını söyleyerek mağduru tehdit ettikleri, her iki suça sürüklenen çocuğun eylemi nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 22/11/2013 tarih ve 5087 sayılı raporu ile tespit edildiği, böylece suça sürüklenen çocukların mağdura karşı anüsüne cinsel organlarını sürtmek suretiyle basit cinsel istismar suçunu işledikleri suça sürüklenen çocukların tevil yollu beyanları, detaylı mağdur anlatımı, raporlar ve tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır... '' şeklindeki gerekçeyle hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2021/368 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7482, Karar No: 2024/16142, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/7482 E.  ,  2024/16142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/402 E., 2024/287 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2024 tarihli ve 2024/402 Esas, 2024/287 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Adıyaman 1 Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli kararı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği ve bu kararın 21.05.2015 tarihinde kesinleştiği; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten bir suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2024 tarihli ve 2024/402 Esas, 2024/287 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmü açıklamasından sonra, suça sürüklenen çocuk müdafiinin kanun yoluna başvurması neticesinde dosyanın Yargıtaya gönderildiğinin anlaşılması karşısında;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1 maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, hakkında temyiz kanun yolu talebinde bulunulan hükmün daha önce Yargıtay denetiminden geçmediği dikkate alındığında, hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21506, Karar No: 2015/2061, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21506 E.  ,  2015/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/3078, Karar No: 2013/12408, Tarih: 02.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/3078 E.  ,  2013/12408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı şirket yetkili temsilcisi ... ve vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan temsilci ve avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin yurtdışında konaklama tesisi bulunduğunu, davalı şirkete ait tırlara konaklama hizmeti, yakıt satışı ve şoförlere nakit avans ödemesi yaptıklarını ve uzun yıllardır devam eden ilişkide 31.790 EURO alacaklı olduklarını, alacağın tahsili için başlatılan 2007/8520 esas sayılı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait Belçikada'ki tesisten ücreti karşılığı yararlandıklarını ve borçları bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; davacının davalı şirkete ait araçlara konaklama hizmeti, şöforlerine nakit ödeme ve araçlara yakıt teslimi yaptığını ve alacağın 25.148,60 EURO olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/725, Karar No: 2018/5179, Tarih: 24.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/725 E.  ,  2018/5179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 35,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.