muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2007, Karar No: 2015/1971, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2007 E.  ,  2015/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/19120, Karar No: 2012/2086, Tarih: 07.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/19120 E.  ,  2012/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 07.02.2012 günü temyiz eden davacılar vekili Av. ... ve karşı taraf davalı ... ile davalılar vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelenmesi gerekli görülen;

Kök muris ...'ın tüm mirasçılarını gösterir mirascılık belgesinin taraflardan temin edilip dosyaya eklenerek,

Eksikliğin giderilmesinden sonra dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.07.02.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/14957, Karar No: 2011/12448, Tarih: 06.09.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/14957 E.  ,  2011/12448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Uyuşmazlık, mahkemece fesih edilmiş olan kira sözleşmesine dayanılarak kiracı tarafından ödenmiş olan kira bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 6.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/886, Karar No: 2007/913, Tarih: 28.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-886 E.  ,  2007/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3.İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2007

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 3.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.04.2007 gün ve 2006/1474-2007/285 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10.07.2007 gün ve 2007/19929-23086 sayılı ilamı ile; (“…Davacı  işçi 19.11.2001 tarihinde imzalan protokolün  geçersiz olduğunu ileri sürmüş ve 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu  iş sözleşmesinin 39.maddesinde  öngörülen  ücret artışından kaynaklanan fark  ücret isteğinde bulunmuştur. Davalı  işveren  protokolün  toplu  iş sözleşmesi  imzalayan yetkili kişiler tarafından imzalandığını ve geçerli  olduğunu  savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

İşyerinde, 28.8.2000 tarihinde  sendika tarafından verilen yetkiye istinaden  16.2.2001 tarihinde imzalanan toplu  iş sözleşmesi 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte kalmıştır. Toplu  iş sözleşmesini imzalayan sendika yetkililerinin bir kısmı ile işveren temsilcileri arasında 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolle, 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren  ücret artış  hükmü tadil edilmiş ve ücret artışı  oranı düşürülmüştür. Yine 1.4.2002 tarihinde yürürlüğe girecek  olan ücret artışı hükmünde değişiklik yapılmıştır.

Sözü edilen protokolü sendika adına imzalayanlardan 5 kişi 28.8.2000 tarihli  sendika yetki yazısında  münferiden ve müştereken  toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kılınmışlardır. Toplu  iş sözleşmesi imzalama konusunda  verilen yetki sendika tarafından daha sonra geri alınmış değildir. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapılması için  ise sendika tarafından   özel bir yetki verilmesine gerek bulunmamaktadır. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapma konusunda sendika yönetim kurulunun bir karar alması da gerekmemektedir. Sendika yetkilileri tarafından anılan yetkiye dayanılarak 16.2.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesi imzalanmasının ardından 9 ay sonra değişen koşullara göre bazı hükümlerde değişikliğe gidildiği görülmektedir.

Somut olayda, 19.11.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesini birlikte ve tek başına imzalamaya yetkili  olan  aralarında sendika genel  başkanı  işe şube yöneticisinin de bulunduğu 5 kişi protokolü sendika adına düzenlemişler ve işyerinde anılan protokol uygulanmaya başlamıştır. Bu konuda sendika ile işveren  arasında bir  uyuşmazlık ortaya çıkmamıştır.  İşçiler de  protokole yapılan uygulamaya karşı çıkmaksızın çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Sonraki dönemlerde yeni toplu  iş sözleşmeleri imzalanmış ve işçilerin almakta oldukları  ücretleri  üzerinden  ücret artışları öngörülmüştür. Anılan sözleşmelerin imzalanması aşamalarında da 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolün geçersizliği sendika ile işveren arasında bir çekişme konusu olmamıştır. Böyle olunca bahsi geçen protokolün sendika adına yetkili kişiler tarafından imzalanmadığının kabulü doğru  olmaz.

Mahkemece kararın gerekçesinde daha  önce aynı konuda kesinleşen mahkeme kararlarından söz edilmişse de, anılan protokolün  ileriye dönük  olarak sonuçlarını doğuracağı yönünde yerel mahkeme kararlarının onandığı Dairemiz  kararları da mevcuttur. Bu itibarla her dosyadaki delil durumuna göre çözüme gidilmelidir.

Dairemizin kararlılık kazanmış  olan uygulamasına göre toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kişiler tarafından düzenlenen protokolle toplu  iş sözleşmesi hükümlerini ileriye dönük  olarak değiştirilmesi  imkan dahilindedir. Somut olayda protokolün  ilk maddesinde 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olan ücret artışı hükmü tadil edilmekle bu değişiklik, geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz. Böyle olunca davacının 1.10.2001 - 19.11.2001 tarihleri arasında kalan dönem için protokolün sonuç doğurmayacağı kabul edilmeli ve anılan dönem için  ücret farkı  hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Protokolün imzalandığı tarih sonrasında ise protokol hükümleri doğrultusunda yapılan işveren uygulaması yerinde olduğundan  19.11.2001 tarihi sonrası için ücret farkı  isteğinin reddine karar verilmelidir. Gerekirse bu yönde bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre ve özellikle toplu iş sözleşmesinin eki niteliğinde bulunan protokol uyarınca toplu iş sözleşmesinin yasaca cevaz verilen hükümlerinin ileriye dönük olarak değiştirilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14451, Karar No: 2014/3286, Tarih: 24.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14451 E.  ,  2014/3286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir.

Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır. Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Bir belde belediye başkanının bıçakla yaralanıp Sarayköy Devlet Hastanesine acilen kaldırıldığı ve burada yapılan müdahalelere rağmen kurtarılamayarak hayatını kaybettiği, öleni tanıyan kişilerin Devlet Hastanesi önünde toplandığı, bu sırada sanığın da alkollü bir şekilde gelerek ve polis memurlarına yönelik olarak “her şeye siz sebep oldunuz o... çocukları, şerefsizler” diyerek hakaret ettiği ve hastane acil servis kapısının camını kırarak kamu malına zarar verdiği, böylece sanığın, kamu malına zarar verme ve kamu görevlilerine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, müşteki ve tanık beyanları, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1143, Karar No: 2025/3888, Tarih: 14.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/1143 E.  ,  2025/3888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/485 E., 2023/1163 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : Kısmi istinaf başvurularının esastan reddi kararı, kısmi mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 13.09.2023 tarihli ve 2023/485 Esas, 2023/1163 Karar sayılı kararının, temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinin kapsamına göre hükmü katılan sıfatıyla da temyiz ettiği ancak tebliğnemede bu yönden görüş bildirilmediği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen katılan ... vekilinin temyiz istemleri ile ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceği göz önüne alınarak, ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle 14.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4413, Karar No: 2010/7643, Tarih: 01.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4413 E.  ,  2010/7643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1.Sulh Hukuk ve ... 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, Cezaevi Müdürlüğü ihbar yazısı, mahkumiyet kararı ve müddetnameye göre kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin Aşağı.... Mahallesi, ... Caddesi, ... Sokak, No : 9 ..., ... adresi olduğunun anlaşılması nedenleriyle uyuşmazlığın ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/549, Karar No: 2024/2838, Tarih: 22.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/549 E.  ,  2024/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/770 E., 2022/1256 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul / Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Artvin Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/266 E., 2022/151 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Artvin ili, Ardanuç ilçesi, ... köyü 173 ada 12, 177 ada 2, 179 ada 16, 179 ada 18, 262 ada 12, 262 ada 13, 262 ada 14 ve 262 ada 19 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakanı dedesi ...'a ait olduğunu, kadastro çalışmaları esnasında taşınmazların mirasbırakanın erkek çocukları adına yazıldığını, yapılan kadastro tespitinin hatalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının dedesine ait mirasçılık belgesinde yazılı miras payı oranında iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... süresinden sonra verdiği cevabında; 179 ada 18 parsel, 179 ada 16 parsel ve 177 ada 2 parsel sayılı taşınmazların babası ve amcaları tarafından 1962 yılında satın alındığını, satın alan üç kardeşin aralarında taksim yaptıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ... süresinden sonra verdiği cevabında; 179 ada 18 parsel, 179 ada 16 parsel ve 177 ada 2 parsel sayılı taşınmazların babası ve amcaları tarafından 1962 yılında satın alındığını, satın alan üç kardeşin aralarında taksim yaptıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 179 ada 18 parsel, 179 ada 16 parsel ve 177 ada 2 parsel sayılı taşınmazların davalıların mirasbırakanları ..., ... ve ... tarafından Nuri Ünal'dan satın alındığı, daha sonra kendi aralarında taksim yaparak paylarına düşen yerde ev yaptıkları bu parseller yönünden davacının bir hakkının bulunmadığı ve kadastroda doğru tespit yapıldığı, diğer parsellerin ise ...'a ait olduğu, ...'ın bu taşınmazları ot biçmek amacıyla kullandığını, daha sonra çocukları ..., ... ve ... tarafından kullanıldığı herhangi bir taksim, satış veya bağıştan bahsedilmediği kök miras bırakan ...'ın bu taşınmazlar yönünden bir taksimi ya da tasarrufu söz konusu olmadığı belirlenerek davanın kısmen kabulü ile 173 ada 12 parsel, 262 ada 13 parsel, 262 ada 12 ve 14 parsel sayılı sayılı taşınmazların tapu kaydının iptali ile kök miras bırakan ...'a ait veraset ilamındaki miras payı (120/720) oranında davacı adına tescildeki vasfı ve yüz ölçümünde tapuya kayıt ve tesciline, 179 ada 18 ve 16 parsel sayılı taşınmazlar ile aynı yer 177 ada 2 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davalı tarafça süresi içerisinde dosyaya cevap dilekçesi sunulmadığı halde sonradan sundukları cevapların ve delillerin değerlendirmeye esas alındığını, dava konusu 179 ada 16, 179 ada 18 ve 177 ada 2 parsel sayılı taşınmazların da esasen kök miras bırakan ...'dan intikal ettiğini, mahalli bilirkişilerin sözkonusu taşınmazların davalılar tarafından satın alındığı yönündeki beyanlarının gerçeğe ve yöresel şartlara aykırı olduğunu, öncelikle satın alma tarihi olarak belirtilen dönemlerde mahalli bilirkişilerin 5 ve 7 yaşlarında olduklarını, işlemin yapıldığı sırada bu yaşta olan kişilerin belirtilen hususları idrak etmeleri ve ayrıntılarıyla bilmelerinin mümkün olmadığını, miras bırakan ...'ın 50 yaşında ve sağlıklı olduğu dönemde ailecek satın alınan bu taşınmazların henüz 17-20 yaşlarında olan evlatları tarafından iktisap edilmesinin yöresel şartlara ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, gelinen aşama itibariyle yemin deliline başvurma zorunluluğunun doğduğunu, bu nedenle de davalı tarafa yemin teklif ettiğini ancak Mahkemece davalılardan yalnızca ...'a yemin yöneltildiğini, diğer davalılara ise yeminin yöneltilmediğini, Mahkemenin bundan zuhul etmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ayrıca yeminin yöneltildiği ...'a da yemin eda ettirilirken yemin metnine uyulmadığını, ...'ın dava konusu taşınmazlarda hakkının olup olmadığı sorusunun sorulmadığını, harç ve yargılama giderlerinin hesabında esas alınacak dava değerinin hatalı ve fazla hesaplandığını, eldeki dava miras bırakandan kalan 1/6 miras payına yönelik olmasına rağmen dava konusu taşınmazların tamamının ve bütün payların değeri esas alınarak fazla vekalet ücretine hükmedildiğini, fazla harç ve yargılama giderlerine hükmedilmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkeme kararı sadece davacı tarafça istinaf edildiğinden, kabul kararı verilen parsellerle ilgili hükmün istinaf incelemesinin dışında bırakıldığı, çekişmeli taşınmazların kök mirasbırakan ...'dan kaldığını ispat yükünün davacı tarafta olduğu, davalı tarafın yasal süresi içerisinde dosyaya cevap dilekçesi sunmadığı, sonraki aşamalarda 1962 tarihli satış senedini sunarak ret kararı verilen üç taşınmazın da dava dışı üçüncü kişilerden satın alındığının savunulduğu, yapılan keşifte satış senedinin uygulanmasına çalışılmamış ise de, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişileri ret kararı verilen her üç taşınmazın da kök mirasbırakandan kalmadığını ve davalı tarafça üçüncü kişilerden satın alındığını beyan ettikleri, ispat yükünün çekişmeli taşınmazların üçüncü kişilerden satın alındığını ileri süren davalı tarafta değil, çekişmeli taşınmazların kök mirasbırakandan kaldığını ileri süren davacı tarafta olduğu, çekişmeli taşınmazların kök mirasbırakandan kalmadığı ve davalı tarafça üçüncü kişilerden satın alındığının anlaşıldığı, davacı tarafın İlk Derece Mahkemesindeki yargılama sırasında ne de istinaf dilekçesinde dinletmek istediği tanıkları bulunduğunu ya da tanıklarını bildirme imkanı sağlanmadığını ileri sürmediği, istinaf incelemesi istinaf sebepleriyle sınırlı olarak yapılabileceğinden, kamu düzenine ilişkin olmayan bu hususun kaldırma sebebi yapılmadığı, yine taraflarca dayanılmadığı halde mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişileri dinlenilmek suretiyle bir kısım taşınmaz hakkında kabul kararı verilmesinin isabetsiz olduğu, davalı tarafça Mahkemenin kabul kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmadığı, bu husus aleyhe bozma yasağı nedeniyle kaldırma sebebi yapılmadığı, davacı tarafın davanın esasına ilişkin beyanlarını içerir 17.09