muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/402, Karar No: 2024/3956, Tarih: 15.10.2024

Davalı idare tarafından dava konusu Kurul kararı tesis edilmeden önce hazırlık çalışmalarına başlanmış, öncelikle her bir dağıtım şirketinin 2023 yılı dağıtım gelir tavanı ayrı ayrı onaylanmış, daha sonra toplam dağıtım gelir tavanı ile dağıtıma esas tahmini tüketim verilerinin dikkate alınması suretiyle tüketici grubu bazında dağıtım bedeli hesaplanmıştır. Dava konusu Kurul kararıyla, yapılan hesaplamalar sonucunda belirlenen veriler dikkate alınarak, dağıtım şirketleri tarafından dağıtım sistemi kullanıcılarına 01/01/2023 tarihinden itibaren uygulanacak tabloların onaylanmasına karar verilmiş, bu kapsamda, lisanslı üreticiler için veriş yönünde uygulanacak tek terimli dağıtım bedeli 12,4980 kr/kWh olarak belirlenmiştir.
	Aktarılan süreç neticesinde onaylanan tarife tabloları incelendiğinde, lisanslı üreticiler için uygulanan dağıtım bedelinde %227,2 oranında artış gerçekleştiği görülmektedir. Davalı idare tarafından artışın temel sebebinin, dağıtım şirketlerinin gelir tavanında meydana gelen artış olduğu ifade edilmektedir. Toplam gelir tavanı 2022 yılında 43.854.851.544-TL (TÜFE=Haziran 2022=688,85) olarak onaylanmış iken, 2023 yılı gelir tavanı ise 110.136.193.185-TL (TÜFE=Haziran 2023=1353,61) olarak onaylanmıştır. Gelir tavanındaki artışta büyük ölçüde TÜFE ve yatırım kaynaklı şebeke büyümesinin etkili olduğu belirtilmiştir. Diğer yandan TEİAŞ'ın 2023 yılına ilişkin gelir tavanında da bir önceki yıla oranla artış yaşandığı ve dağıtım sistem işletim gelir tavanının, dağıtım şirketlerinin TEİAŞ'a ödedikleri sistem kullanım ve sistem işletim bedellerini de içerdiği, bu kapsamda lisanslı üreticilerin dağıtım bedellerinin TEİAŞ için onaylanan sistem kullanım ve sistem işletim gelir tavanında önceki yıla göre oluşan değişim oranında (%227,2) artırıldığı, bu artışın iletim seviyesinden sisteme bağlı üreticiler için belirlenen oranla aynı olduğu görülmektedir.
	Davalı idare tarafından dağıtım bedelindeki artışa yönelik söz konusu açıklamalarda bulunulması üzerine Dairemizin 03/05/2023 tarihli ara kararı ile davalı idareden; "1- Dava konusu Kurul kararına istinaden yürürlüğe giren 01/01/2023 tarihinden itibaren uygulanacak Nihai Tarife Tablosundaki Üreticiler İçin Veriş Yönünde Çift Terimli Dağıtım Tarifesi ve Üreticiler İçin Veriş Yönünde Tek Terimli Dağıtım Tarifesinde yer alan lisanslı üreticiler için dağıtım bedelinin belirlenmesine ilişkin tüm kalemlerin (alt başlıklar hâlinde) bir önceki tarifeye ilişkin kalemlerle karşılaştırma yapılmak suretiyle tablo şeklinde ayrıntılı olarak açıklanmasının istenilmesine,
2- Dağıtım şirketlerinin TEİAŞ'a ödedikleri sistem kullanım ve sistem işletim bedellerinin 21 dağıtım şirketinin dağıtım sistem işletim gelir tavanı içerisindeki oranının ne olduğunun, söz konusu oranın dava konusu tarife ile lisanslı üreticiler için belirlenen dağıtım bedellerine (9,2142 kr/kwh ve 12,4980 kr/kwh) ne kadarlık etkisi olduğunun açıklanmasının istenilmesine,

2- Dağıtım şirketlerinin TEİAŞ'a ödedikleri sistem kullanım ve sistem işletim bedellerinin 21 dağıtım şirketinin dağıtım sistem işletim gelir tavanı içerisindeki oranının ne olduğunun, söz konusu oranın dava konusu tarife ile lisanslı üreticiler için belirlenen dağıtım bedellerine (9,2142 kr/kwh ve 12,4980 kr/kwh) ne kadarlık etkisi olduğunun açıklanmasının istenilmesine,
3- Lisanslı üreticilerin dağıtım bedellerinin, TEİAŞ'ın sistem kullanım ve sistem işletim gelir tavanında önceki yıla göre gerçekleşen değişim oranında (%227,2) artırılmasının başkaca nedenleri olup olmadığının açıklanmasının istenilmesine" karar verilmiştir.
Ara kararımıza cevaben sunulan ve 23/06/2023 tarihinde kayıtlara alınan ... tarih ve E:... sayılı yazıda; dağıtım tarifelerinin, dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedeller ile tarifenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslardan   oluştuğu,  dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedellerin dağıtım gelir tavanından hareketle hesaplandığı, dağıtım gelir tavanının her bir dağıtım şirketi özelinde belirlendiği, dava konusu tarifenin  6446 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ile hüküm altına alınan ulusal tarife uygulamasının bir gereği olarak 21 elektrik dağıtım şirketinin toplam gelir tavanından hareketle onaylandığı, Kurul tarafından onaylanan dağıtım gelir tavanlarının sabit olduğu, sabit olan dağıtım gelir tavanının bir kısmının üreticilere diğer kısmının ise tüketicilere yansıtıldığı,
- Dağıtım gelir tavanının, sistem işletim gelir tavanı ve kayıp enerji gelir tavanı unsurlarından oluştuğu, teknik ve teknik olmayan kayıplara ilişkin maliyetlerin tüketicilere yansıtıldığı, üreticiler için onaylanan sistem kullanımına ilişkin bedellerin bu maliyetten arındırıldığı, üreticiler  tarafından dağıtım sistemine verileceği dağıtım şirketlerince öngörülen enerji miktarlarından da hareketle dağıtım sistem kullanım bedellerinin belirlendiği, 
- Dağıtım seviyesinden bağlı üreticilerin sisteme verdiği enerji için tahakkuk ettirilen dağıtım  bedelinin belirlenmesinde; dağıtım şirketlerinin gelir tavanları ve sisteme verilmesi  öngörülen enerji miktarı kadar, iletim seviyesinden bağlı üreticiler için belirlenen sistem kullanım  tarifelerinin de dikkate alındığı,  
- İletim ve dağıtım seviyesinden bağlı üreticilerin sistem kullanım bedellerinde aynı oranda artış yapılmasının sebebinin, hem iletim seviyesinden hem de dağıtım seviyesinden bağlı üreticilerin ödemiş oldukları ortalama sistem kullanım tarifelerinin ülke genelinde elektrik üretim faaliyeti gerçekleştiren üreticiler için faaliyet bazlı karşılaştırılabilir olması, üreticilerin kendi taleplerine göre değil, daha çok kurulu güç ve sistem gereksinimleri gibi teknik gereklilikler ve ilgili mevzuat kapsamında belirlenen bağlantı seviyelerinin tarifelerinde oluşacak farklılıkların elektrik piyasasındaki üretim faaliyetinde rekabeti engelleyecek bir seviyeye ulaşmasına engel olmak olduğu,

- Bu kapsamda 01/01/2023-31/03/2023 tarihleri arasında geçerli olan dağıtım seviyesinden bağlı üreticilerin sisteme veriş yönünde ödediği dağıtım bedelinde oluşan artışın, iletim seviyesinden bağlı üreticiler için belirlenen sistem kullanım tarifelerinde meydana gelen artış miktarı ile aynı olacak şekilde takdir edildiği, buna rağmen dağıtım seviyesinden bağlı üreticilerin sisteme verdikleri enerji için belirlenen tek terimli dağıtım bedeli 2023 yılı birinci çeyreğinde 12,4980 kr/kwh  iken, iletim seviyesinden bağlı üreticilerin ödemiş oldukları sistem kullanım bedelinin ortalamada 13,3718 kr/kWh olduğu, yani dağıtım seviyesinden bağlı üreticilerin, iletim seviyesinden bağlı üreticilere göre daha düşük sistem kullanım bedeli ödediği,
- Dağıtım şirketlerinin 2023 yılı sistem işletim gelir tavanı 110.118.666.255 TL, kayıp enerji gelir tavanı 16.511.512.644 TL olmak üzere toplam gelir tavanının 126.630.178.899 TL olarak hesaplandığı, 21 dağıtım şirketinin 2022 yılında reaktif, güç aşım, ceza ve benzeri mahiyette olanlar hariç iletim tarifesi kapsamında TEİAŞ'a ödediklerı bedellerin toplamının 9.046.587.274 TL olduğu, bu tutarın TEİAŞ'ın  gelir tavanında gerçekleşen değişim oranında artırıldığı ve 29.603.364.513 TL'lik tutarın 2023 yılı sistem işletim gelir tavanı hesaplamalarında kontrol edilemeyen maliyet bileşeninin bir unsuru olarak dikkate alındığı şeklinde beyanda bulunulmuştur. 
Yapılan açıklamalardan, lisanslı üreticilere uygulanacak dağıtım bedellerinde ortaya çıkan artışın asıl sebebinin dağıtım şirketlerinin gelir tavanındaki artış (%251 oranında) olduğu, bu artışta TÜFE ve yatırım kaynaklı şebeke büyümesinin etkili olduğu, gelir tavanının yaklaşık %27'lik kısmının ise kontrol edilemeyen maliyet bileşeni olarak dikkate alınan ve dağıtım şirketlerinin doğrudan TEİAŞ'a ödedikleri sistem kullanım ve sistem işletim bedellerinden oluştuğu anlaşılmaktadır.	
Bu itibarla, 6446 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri ile verilen yetki kullanılmak suretiyle dağıtım bedellerinin maliyet esaslı tarife belirleme yetkisi kapsamında Kurul tarafından belirlendiği;  tarifede yaşanan artışın temel sebebinin dağıtım şirketlerinin gelir tavanındaki artış olduğu, lisanslı üreticiler açısından yapılan artış oranının objektif kriterler gözetilerek iletim seviyesinden sisteme bağlı üreticiler ile aynı oranda belirlendiği, dağıtım bedellerini belirleme yetkisi kullanılırken 6446 sayılı Kanun'un amacı doğrultusunda dağıtım tarifesi içerisinde dikkate alınan maliyet unsurlarının, üreticilere ve tüketicilere yansıtılması hususunda makul bir dengenin de gözetildiği, bu suretle tüketicilere kaliteli, sürekli ve düşük maliyetli elektriğin ulaştırılmasının, aynı zamanda da dağıtım faaliyetinin sürdürülebilmesi için gereken gelir ihtiyacının mevzuat doğrultusunda belirlemesinin amaçlandığı anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararının "Üreticiler İçin Veriş Yönünde Tek Terimli Dağıtım Tarifesi"ne ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, davacı tarafından, tarifede meydana gelen artışın enflasyon oranının çok üzerinde ve fahiş olduğu ileri sürülmüş ise de, enflasyon oranının tarife hesaplamalarında dikkate alınan unsurlardan yalnızca birisi olduğu, dağıtım şirketlerinin dağıtım gelir tavanı bileşenleri ve nitelikleri de dikkate alındığında, fiyat artışının enflasyon oranları ile sınırlı olmadığı, sisteme ilişkin bütün maliyetlerin dikkate alındığı bir metodoloji çerçevesinde artış gerçekleştirildiği anlaşıldığından, bu iddiaya itibar edilmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ...-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 15/10/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/5340, Karar No: 2024/4167, Tarih: 15.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
 D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2022/5340
Karar No : 2024/4167                                                              
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR)	: 1-  ... Bakanlığı
	  2- ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av....
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Antalya İl Emniyet Müdürlüğünde 1. sınıf emniyet müdürü olarak görev yapmakta iken, Yüksek Değerlendirme Kurulunun 17/04/2015 tarihli kararı ile 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun geçici 27. maddesi uyarınca re'sen emekliye sevk edilen davacının, bu işlemin yargı kararıyla iptali üzerine yapılan değerlendirme sonucunda tekrar re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Değerlendirme Kurulunun ... tarih ve ...sayılı kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının ilk resen emekliye sevk işleminin, emekliye sevk dilecek personelin seçiminde kullanılan ölçütlerin uygulanmasında eşit, objektif ve istikrarlı şekilde işlem tesis edildiğinin ortaya konulamadığı gerekçesiyle yargı kararı ile iptal edildiği, bu kararda belirlenen kriterler göz önünde bulundurularak yeniden değerlendirilmesi gerektiği halde, personelin seçiminde belirtilen ölçütlerin uygulanmasında eşit, objektif ve istikrarlı şekilde işlem tesis edildiğinin somut bilgi ve belgelerle ortaya konulmaksızın, söz konusu yargı kararını etkisiz kılacak şekilde işlem tesisi ile davacının tekrar emekliye sevk edilmesine ilişkin karar verildiği gibi, gönderilen çarşaf listede performans ortalaması davacıdan daha düşük olan 1. sınıf emniyet müdürlerinden görevlerine devam edebilir kararı verilenler olduğu ve dolayısıyla davacının re'sen emekli edilmemesi gerektiği anlaşıldığından, Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Değerlendirme Kurulu kararının davacıya ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idareler tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusu reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	: Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
 DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli olarak onanması gerektiği düşünülmektedir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	: Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
 DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli olarak onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:	
	MADDİ OLAY : 
	Antalya İl Emniyet Müdürlüğü Strateji Geliştirme Daire Başkanlığında 1. sınıf emniyet müdürü olarak görev yapmakta iken, 17/04/2015 tarihli Yüksek Değerlendirme Kurulu kararı ile re'sen emekliye sevk edilen davacının, bu işlemin yargı kararıyla iptali üzerine yeniden yapılan değerlendirme sonucunda tekrar re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Değerlendirme Kurulunun ... tarih ve... sayılı kararının iptali istemiyle temyizen incelenen dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun (04/04/2015 tarih ve 29316 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6638 sayılı Kanun'un 32. maddesiyle eklenen) Geçici 27. maddesinde, "01/01/2015 tarihi itibarıyla, Birinci Sınıf Emniyet Müdürü rütbesini ihraz edenlerden Emniyet Genel Müdür Yardımcısı, Teftiş Kurulu Başkanı, Polis Akademisi Başkanı, Özel Güvenlik Denetleme Başkanı, Birinci Hukuk Müşaviri, Daire Başkanı, İl Emniyet Müdürü, Emniyet Müşaviri, Polis Moral Eğitim Merkezi Müdürü, Akademi Başkan Yardımcısı, Polis Amirleri Eğitimi Merkezi Müdürü, Teftiş Kurulu Başkan Yardımcısı, Teftiş Kurulu Grup Amiri, Polis Meslek Yüksek Okulu Müdürü, Polis Meslek Eğitim Merkezi Müdürü ve Polis Eğitim Merkezi Müdürü kadrolarında bulunanlar dışında kalanlar ile 01/01/2015 tarihi itibarıyla İkinci, Üçüncü ve Dördüncü Sınıf Emniyet Müdürü rütbesini ihraz edenlerden emeklilik veya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için gerekli şartları haiz olanlar; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde Yüksek Değerlendirme Kurulunun teklifi ve İçişleri Bakanının onayı ile resen emekliye sevk edilebilir. Bu şekilde emekliye sevk edilenler hakkında da 55 inci maddenin yirmi birinci fıkrası hükümleri uygulanır." hükmü öngörülmüştür.

Anılan Kanun maddesinin gerekçesinde ise, "3201 sayılı Kanuna eklenen geçici 27 nci maddeyle; kıdeme dayalı otomatik terfi sistemi nedeniyle bozulan kadro piramidinin düzeltilmesi, kadro sayılarının 55 inci madde ile belirlenen oranlara çekilmesi için, özellikle yığılmalar meydana gelen emniyet müdürü rütbesinde bulunan personelden emeklilikle ilgili şartları haiz olanların resen emekli edilmesine yönelik düzenlemeye gidilmiştir. Bu şekilde emekli edilecek personelin mağdur edilmemesi bakımından, Türk Silahlı Kuvvelerinde olduğu gibi, bunlara belli bir miktar kadrosuzluk tazminatının yaş haddine kadar ödenmesi öngörülmüştür."  açıklamasına yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda metnine yer verilen Kanun hükmü ile gerekçesi bir arada değerlendirildiğinde; Kanun'un amacının, emniyet hizmetlerinin hizmet gereklerine uygun olarak yürütülebilmesi için her bir rütbede ihtiyaç duyulan polis amirlerinin kadro sayılarının belirlenmesi ve sayıları kanunla belirlenen bu kadrolara atamalarda liyakat ilkesi çerçevesinde bir değerlendirmeye ve seçmeye imkan sağlanması olduğu anlaşılmaktadır. Bu kapsamda, 01/01/2015 tarihi itibarıyla bazı yönetim kadrolarında bulunanlar hariç birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıf emniyet müdürü rütbesini elde edenlerden emeklilik veya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için gerekli şartları haiz olanların, maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde resen emekliye sevk edilebileceği ve bunun ancak Yüksek Değerlendirme Kurulunun teklifi ile İçişleri Bakanının onayından sonra gerçekleşeceği, bu şekilde emekliye sevk edilenler hakkında da 55. maddenin yirmibirinci fıkrasında yer alan kadrosuzluk tazminatının ödenmesine ilişkin hükümlerin uygulanacağı anlaşılmaktadır.
Söz konusu Kanun hükmü ile idareye, Kanun'da belirtilen çerçeve kapsamındaki ve yine Kanun'da belirtilen koşulları taşıyan personel arasından resen emekliye sevk edeceği personeli belirleme konusunda takdir yetkisi tanındığı açık olmakla birlikte, idareye tanınan       söz konusu takdir yetkisinin mutlak ve sınırsız olmayıp, kamu yararı ve hizmet gerekleriyle sınırlı olduğu ve bu açıdan yargı denetimine tabi bulunduğu idare hukukunun bilinen ilkelerindendir.

Söz konusu Kanun hükmü ile idareye, Kanun'da belirtilen çerçeve kapsamındaki ve yine Kanun'da belirtilen koşulları taşıyan personel arasından resen emekliye sevk edeceği personeli belirleme konusunda takdir yetkisi tanındığı açık olmakla birlikte, idareye tanınan       söz konusu takdir yetkisinin mutlak ve sınırsız olmayıp, kamu yararı ve hizmet gerekleriyle sınırlı olduğu ve bu açıdan yargı denetimine tabi bulunduğu idare hukukunun bilinen ilkelerindendir.
Nitekim, dava konusu işlemin dayanağı olan 3201 sayılı Kanun'un geçici 27. maddesinin iptali istemiyle açılan davada verilen ve 03/08/2017 tarih ve 30143 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 04/05/2017 tarih ve E:2015/41, K:2017/98 sayılı kararında; Kanun'da belirtilen çerçeve kapsamında ve yine Kanun'da belirtilen koşulları taşıyan personel arasında hangilerinin resen emekliye sevk edileceği hususunda idareye tanınan takdir yetkisinin, keyfilik anlamına gelmeyip kamu yararını gerçekleştirmek amacıyla ve objektif kriterlere uygun olarak kullanılabileceği, idarenin bu yetkisini kullanırken kamu hizmetinin daha iyi işlemesi veya kamu yararı esasına göre ayrım yaparak işlem yapmak zorunda olduğu, bunun için ise söz konusu kadrolarda çalışanlar yönünden birtakım ayırt edici objektif kriterlerin kullanılması gerektiği hususlarına vurgu yapılmış olup, söz konusu kriterlerin uygulanması sırasında eşit, objektif ve istikrarlı bir uygulamanın sağlanması, hukuk devleti ilkesinin zorunlu bir sonucudur.
Bu itibarla, Anayasa Mahkemesi kararında da belirtildiği üzere, resen emekli edilecek personelin belirlenmesinde birtakım ayırt edici objektif kriterlerin kullanılması gerekmektedir. 
Davalı idarece bu kapsamda yapılan değerlendirmelerin incelenmesinden; görevine devam ettirilen personelin, kimi zaman sicil not ortalaması yüksek olmasına rağmen ödül ve takdirnameler, eğitim ve öğrenimle kazanılan bilgi, beceri bakımından re'sen emekli edilen personelin gerisinde kaldığı, bir personelin görevine devam edebilmesi için önünde engel olan bir fiilin diğer bir personel açısından engel olarak görülmediği; dolayısıyla, davalı idarece yapılan değerlendirmede dikkate alındığı belirtilen; personelin geçmiş hizmetleri, haklarındaki soruşturma ve cezalar, performans puanları, temsil ve yöneticilik yetenekleri, özgüveni, verimlilik ve benzeri özellikleri yönünden eşit, objektif ve istikrarlı bir uygulamanın sağlanamadığı, bunlardan birine öncelik verilmiş ise bunun gerekçelerinin açıklanmadığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda; davalı idarece, re'sen emekliye sevk edilecek personelin seçiminde kullanıldığı belirtilen ölçütlerin uygulanmasında eşit, objektif ve istikrarlı şekilde işlem tesis edildiği ortaya konulamadığından, dava konusu işlem bu yönüyle hukuka uyarlık bulunmamıştır.

Bu durumda; davalı idarece, re'sen emekliye sevk edilecek personelin seçiminde kullanıldığı belirtilen ölçütlerin uygulanmasında eşit, objektif ve istikrarlı şekilde işlem tesis edildiği ortaya konulamadığından, dava konusu işlem bu yönüyle hukuka uyarlık bulunmamıştır.
Öte yandan, İdare Mahkemesi kararının gerekçesinde; "gönderilen çarşaf listede performans ortalaması davacıdan daha düşük olan 1. sınıf emniyet müdürlerinden görevlerine devam edebilir kararı verilenler olduğu ve dolayısıyla davacının re'sen emekli edilmemesi gerektiği" tespitlerine de dayanılmış ise de; görev süresi uzatılacak personelin belirlenmesi hususunda idareye tanınan takdir yetkisinin kullanımı sırasında, hangi objektif değerlendirme ve seçme kriterlerinin dikkate alınacağının idare tarafından belirlenmesi gerekmekte olup; idari yargı merciince idare yerine geçerek (objektif değerlendirme ve seçme kriterleri olarak "terfi tarihi, performans verileri ve başarı belgesi" gibi kriterler benimsenmek suretiyle) yerindelik denetimi yapılamayacağı açıktır.
	Bu itibarla, dava konusu işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçesi yerinde bulunmamış ise de, bu husus, sonucu itibarıyla hukuka uygun bulunan temyize konu kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarelerin temyiz istemlerinin reddine,
2. Dava konusu işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ...Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının  yukarıda belirtilen gerekçe ile ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ...İdare Mahkemesine gönderilmesine, kesin olarak 15/10/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.