muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2244, Karar No: 2023/957, Tarih: 27.03.2023

V. KARAR

A. Çocuğa Karşı Cinsel Taciz, Şantaj, Çocuğa Müstehcen Görüntü Göstermek, Çocukların Kullanıldığı Müstehcen Görüntüleri Ve Hayvanlarla Veya Doğal Olmayan Yoldan Yapılan Cinsel Davranışlara İlişkin Görüntüleri İçeren Ürünleri Bulundurmak Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Müstehcen Görüntülerin Üretiminde Çocukların Kullanılması Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümün (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/861 Esas, 2022/1262 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33813, Karar No: 2020/19766, Tarih: 23.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/33813 E.  ,  2020/19766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilin 06.01.2009- 27.05. 2014 tarihleri arasında davalı asıl işveren olan ... Üniversitesine bağlı ... Tıp Fakültesi Yerleşkesinde ait işverenler alan ...Müşavirlik Ltd Şti, Doğuş Sosyal Hizm. Ltd. Şti. ve son olarak ... Temizlik Ltd, Şti, bünyesinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, genel tatillerde çalıştığını, ek ücretlerinin ödenmediği, 06.01.2009-01.01.2013 tarihlei arasmda yol ücretlerinin ödendiğini, 01.01.2013 tarihinden itibaren yol ücreti ödenmeyen ve ücret miktarı dürüşüren müvekkilin iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı üniversite vekili, zamanaşımı definde bulunduklarını, husumet yönünden davanın reddini talep ettiklerini, davacının kendi isteğiyle işyerinden ayrıldığını kıdem tazminatı hakkının bulunmadığını, davacının fazla çalışma yapmadığını, davacının halen yüklenici firmalarda çalışmaya devam ettiğini, yüklenici firmalar tarafından genel tatillerde çalıştırılmadığını, Yargıtay kararlan ve doktrine göre ücretten indirim yasağının yalnızca çıplak (asıl) ücreti kapsadığını, onun dışında kalan ücret eklerinde ise indirime gidilebileceğini, bu nedenle yol ücreti talebinin bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece,toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece,toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren-alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu Toplu İş Sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur. 4857 sayılı İş Kanunu ile asıl işverenin, bu Kanundan, iş sözleşmesinden ve alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden sorumlu tutulması şeklindeki düzenleme, asıl işverenin sorumluluğunun genişletilmesi olarak değerlendirilmelidir. Bu durumda, ihbar, kıdem, kötüniyet ve işe iade sonucu işe başlatmama tazminatları ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatili, yıllık izin, ikramiye, pirim, yemek yardımı, yol yardımı gibi tüm işçilik haklarından birlikte sorumluluk esastır. Kanunun kullandığı “birlikte sorumluluk” deyiminden tam teselsülün, dolayısı ile müşterek ve müteselsil sorumluluğun anlaşılması gerekir.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasının alt işveren-asıl işveren ilişkisinde, her iki işverene birlikte açılması halinde, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü de alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde sözleşmenin taraf sıfat bulunmadığından, asıl işverenin işe iade yönünde bir yükümlülüğünden sözedilemez. Asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe almamasından kaynaklanan işe başlatmama tazminatı ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden yukarda belirtilen hüküm nedeni ile alt işverenle birlikte sorumluluğu vardır. (Dairemizin 09.06.2008 gün ve 2007/40942 Esas, 2008/14420 Karar sayılı ilamı).

Somut uyuşmazlıkta, davalılar arasında temizlik hizmet alım işinin yapılması için sözleşme yapıldığı, davacı işçinin işvereni olan şirketinin bu işi üstlendiği, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu, davacının iş sözleşmesinin davalı alt işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiği de dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mahkemenin davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu ve davacının iş akdinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiği yönündeki kabulü dosya içeriğine uygun ise de; kıdem tazminatı dahil olmak üzere işçilik alacaklarının tamamından son alt işveren ile asıl işverenin sorumlulukları sınırlandırılmadan birlikte sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi, müşterek ve müteselsil sorumluluğa hükmedilmemesi hatalıdır.

Mahkemenin davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu ve davacının iş akdinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiği yönündeki kabulü dosya içeriğine uygun ise de; kıdem tazminatı dahil olmak üzere işçilik alacaklarının tamamından son alt işveren ile asıl işverenin sorumlulukları sınırlandırılmadan birlikte sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi, müşterek ve müteselsil sorumluluğa hükmedilmemesi hatalıdır.

3- Mahkemece; yol ücretinden sadece davalı alt işveren şirketlerin sorumlu tutulması, asıl işveren davalı üniversiteye sorumluluk yüklenmemesi de hatalı olup bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4310, Karar No: 2013/5842, Tarih: 28.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/4310 E.  ,  2013/5842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülmekte olan dava sonucunda; ara kararı ile verilen ihtiyati tedbir kararının kaldırılması talebinin reddine ilişkin hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı Lonna Elsborg tarafından davalı ... aleyhine açılan zilyetliğin tespiti ve korunması davasının yapılan yargılaması sırasında 11.12.2012 tarihli ara karar ile dava konusu 307 (139 ada 481) sayılı parsel üzerine, dava değeri olan 150000 Euro bedelin dava tarihindeki geçerli döviz kuru üzerinden hesaplanacak TL karşılığının %15'i oranında teminat yatırılması halinde ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmiş, bu ara karara karşı davacı vekili, teminat bededilinin Antalya İcra Müdürlüğünün 2009/3406 Esas sayılı dosyasındaki davacının kesinleşen ipotek alacağından karşılanmasını talep etmiş, Mahkemece 20.12.2012 tarihli ara karar ile davacı vekilinin talebi red edilmiştir. Bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 6217 sayılı Yasa ile Değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin 1. fıkrası gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümleri İstinaf Mahkemeleri göreve başlayıncaya kadar yürürlükte bulunmaktadır. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca sadece "Mahkemelerden verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir". Hal böyle olunca ihtiyati tedbir taleplerine ilişkin kararların temyizen inceleme olanağı bulunmadığından davacı vekilinin temyiz inceleme isteminin REDDİNE, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10586, Karar No: 2023/3127, Tarih: 08.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/10586 E.  ,  2023/3127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yetki itirazı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince; yetki itirazının kabulü ile İstanbul ... İcra Dairelerinin yetkisizliğine, takipte Ankara İcra Dairelerinin yetkili olduğuna, yasal süresinde başvurulduğu takdirde takip dosyasının yetkili Ankara İcra Dairelerine gönderilmesine, karar verilmiştir.

Kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu İcra Mahkemesine başvurusunda; takibin yetkisiz icra dairesinde açıldığını, yetkili icra dairelerinin Ankara İcra Daireleri olduğunu belirterek öncelikle takibin teminatsız olarak durdurulmasını, dosyanın yetkili icra dairelerine gönderilmesini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takip dayanağı çekte keşide yerinin Ankara, muhatap bankanın ... Ankara ...., şubesi olduğu, itiraz eden davacı/borçluların adresinin Ankara olduğu, davacıların yetki itirazında Ankara İcra Dairelerini yetkili gösterdiği belirtilerek yetki itirazının kabulü ile İstanbul ... 11. İcra Müdürlüğü'nün 2021/10358 Esas sayılı dosyasında İstanbul ... İcra dairelerinin yetkisizliğine, takipte Ankara İcra dairelerinin yetkili olduğuna, yasal süresinde başvurulduğu takdirde takip dosyasının yetkili Ankara İcra dairelerine gönderilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı istinaf başvurusunda; fiilen başlatılmamış takip için yargılama yapılması hukuken mümkün olmadığını, yerel mahkeme tarafından verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğunu, diğer taraftan bir an için takibin başlatıldığı düşünülse bile takibin yetkili icra dairelerinde başlatıldığını, çekin muhatap bankaya ibraz edilmesi ve muhatap banka tarafından ‘karşılıksızdır’ işlemi görmesi sonucunda artık alacaklının ikametgahında ifa edilecek borç niteliğine dönüşeceği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırlmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İcra müdürlüğünce takip talebi üzerine ödeme emrinin de düzenlendiği, HMK'nın 357. maddesi uyarınca dava dilekçesinde ileri sürülmeyen iddiaların istinaf incelemesi sırasında nazara alınamayacağı, HMK'nın 355. maddesi hükmüne göre istinaf incelemesinin ancak istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceği, ancak kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bu hususun re'sen gözetilebileceği dikkate alınarak istinafa gelenin sıfatına göre ve HMK'nın 355. maddesi uyarınca re'sen yapılan inceleme sonucunda kararda kamu düzenine aykırılık da bulunmadığı belirtilerek, davalının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık borçlunun yetki itirazına ilişkindir

2. İlgili Hukuk

İİK'nın 50. ve HMK'nın 447/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HMK'nın 6. maddesinin 1. cümlesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7869, Karar No: 2020/2322, Tarih: 03.03.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/7869 E.  ,  2020/2322 K.**

**"İçtihat Metni"**

6563 sayılı Elektronik Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’a aykırı davranmak eyleminden dolayı ... hakkında Adana Valiliği Ticaret İl Müdürlüğünün 06/014/2018 tarihli ve 557 sayılı kararı ile uygulanan 2.000,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Adana 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/06/2018 tarihli ve 2018/3839 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 01/11/2018 gün ve 94660652-105-01-11108-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/11/2018 gün ve 2018/89946 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli tarafından Dağ-Kan İletişim İnş. Tem. Taş. Elek. Tic. Ve San. Ltd. Şti. ile yetkili temsilcisi olduğu firma arasında distribütörlük anlaşması bulunduğu ve ürettikleri ürünlerin Türkiye geneli tüm reklam ve satışlarını bu firmanın üstlendiği, idari para cezasına konu olan SMS'lerinde şahsı ya da firması tarafından değil Dağ-Kon İletişim İnş. Tem. Taş. Elek. Tic. Ve San. Ltd. Şti. tarafından gönderildiği belirtilip buna ilişkin her iki firma arasında imzalanan 12/02/2015 tarihli distribütörlük sözleşmesinin dosyaya ibraz edildiği, mezkur sözleşme hükümleri uyarınca reklam faaliyetlerinden doğabilecek her türlü cezai işlemden distribütör firmanın sorumlu olduğu, buna göre kabahat konusu konu olan SMS'lerin kim tarafından gönderildiği araştırılıp bahse konu distribütörlük anlaşmasının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, kabahatlinin başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5047, Karar No: 2016/9726, Tarih: 12.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/5047 E.  ,  2016/9726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Zamanaşımının son kesme nedeninin oluştuğu ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 14.07.2011 tarihine göre temyiz süreci içinde suça sürüklenen çocuk yararına olan 5237 sayılı TCK'nın 66/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 12.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29783, Karar No: 2012/1094, Tarih: 19.01.2012

**4. Ceza Dairesi         2009/29783 E.  ,  2012/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit-hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'in 29/06/2005 tarihli kolluk tarafından alınan ifadesinde sanığın "....seni, eşini, kızını öldürürüm" diyerek tehdit ettiğini ve konuşma esnasında ayrıldığım eşim ... telefonun megafon düğmesine bastı, oda konuşmaları duydu, kızım ... ve ablam ...'da duydular" demesi ve sanığın savunması karşısında katılanın ifadesinde beyan etmiş olduğu kızı ... ve ablası ...'ın tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ve olayın çıkış sebebi üzerinde durularak TCK'nun 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.