muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/35405, Karar No: 2015/9940, Tarih: 16.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/35405 E.  ,  2015/9940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, çeke dayalı olarak ... İcra Müdürlüğü’nde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, sair itiraz ve şikayetleri ile birlikte ... İcra Dairesinin yetkili olduğunu ileri sürerek, yetkiye itiraz ettiği, mahkemece itiraz ve şikayetlerin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.İİK'nun 50/1.maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK'nun 447/2. maddesi atfıyla HMK 'nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Ayrıca, takip dayanağı akdin yapıldığı icra dairesi de yetkilidir.

Buna göre, çeke dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK 6.madde), muhatap bankanın bulunduğu yer, ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK 10.madde) ve ayrıca İİK'nun 50/1.maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.HMK'nun 7/1. maddesinin birinci cümlesine göre, borçlu birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri icra müdürlüğünde takip yapılabilir. Bu durumda, diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm, borçlulardan birinin onun için genel yetkili yerleşim yeri icra dairesinde takip yapılması ve onun hakkındaki yetkinin kesinleşmiş olması hali içindir.Somut olayda, alacaklı tarafından diğer takip borçlusu ... Tedarik Hizm. Teks. İnş. İth. Ve İhr. Tic. Ldt, Şti.'nin ... adresine ödeme emri tebliğe çıkarıldığı, tebligatın 05.03.2014 tarihinde bila tebliğ iade edildiği, itiraz tarihi itibariyle borçlu şirkete ödeme emrinin tebliğ edilmediği, bu nedenle ... İcra Müdürlüğü'nün yetkisi kesinleşmeden borçlu ... tarafından yetkiye itiraz edildiğinden HMK'nun 7/1. maddesinin uygulanması mümkün değildir. Şu halde, alacaklının icra takibini başlattığı Bakırköy, çeklerin keşide yeri, muhatap bankanın bulunduğu yer ya da borçlunun yerleşim yeri olmadığına göre yetkisizdir.

Mahkemece; borçlunun yetki itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3272, Karar No: 2023/3621, Tarih: 04.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3272 E.  ,  2023/3621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3140 E., 2022/2473 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 53. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/887 E., 2022/517 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait Tuzgölü sürücü kursunda 04.01.1997 tarihinden 22.03.2010 tarihine kadar aralıksız bilfiil çalıştığının ve 04.01.1997 tarihinden 17.09.2006 tarihine kadar 9 yıl 8 ay 13 gün sigortasız olarak çalıştırıldığının tespit edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden davanın reddi gerektiğini, esasa ilişkin ise kurum kayıtlarının incelenmesinde davacının ilk hizmet başlangıcının 17.09.2006 olduğu ve hizmet girişi yapılan işyerlerinin sıra ile 1104280-1116389 ve 223705 sicil numaralı işyerleri olduğunu, bu durumda davacının davalı işyerinde kesintisiz çalıştığı iddiasının gerçeğe uygun olmadığını, hizmet bildirimlerinin yapılmadığı dönemle ilgili yapılmış yazılı, sözlü şikayet kaydının da bulunmadığını, Şereflikoçhisar Asliye Hukuk Mahkemesince 17.09.2006 ve sonrasına rastlayan yılları esas almak suretiyle alacağa hükmettiğini, önceki yıllara ilişkin çalışma ilişkisinin ispat olunamadığını, bu nedenle alacak davasını bu yönden red ettiğini, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, müvekkiline ait işyerinde 11.07.2007 tarihinden iş akdinin feshedildiği 22.03.2010 tarihine kadar sigortalı olarak çalıştığını, daha önceki dönemlerde ise iş akdine dayalı olarak çalışmadığını, davacının sigortalı olarak çalıştığı süre dışında çalıştığını iddia ettiği dönemde takriben 2 haftada bir kez sadece bir yarım gün temizlik için davalı işveren ait işyerine gelip gittiğini, davacının iddialarının somut delillerle ispatlanması gerektiğini, bu nedenlerle davanın zamanaşımı nedeniyle ve esastan haksız, mesnetsiz, hakkaniyete aykırı açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

İş yeri unvan listesinin incelenmesinde; 1104280 sicil sayılı iş yerinin ... Eğ. Oto. Med. İnş. Tur. Gıda Taş. Tur. Teks. Sos. Tem. Hiz. Ltd. Şti.'ne, 1116389 sayılı iş yerinin ... Eğ. Oto. Med. İnş. Tur. Gıda Taş. Tuz. Teks. Bak. Sos. Tes. Ltd. Şti.'ne, 223705 sicil sayılı iş yerinin davalı Nergis Kargın'a ait olduğu, davalıya ait iş yeri belgelerinin incelenmesinde ise, iş yerinin sürücü kursu faaliyetleri için tescil edildiği, davacının çalışmasını geçirdiği diğer iş yerleri olan ... Eğ. Oto. Med. İnş. Tur. Gıda Taş. Tur. Teks. Sos. Tem. Hiz. Ltd. Şti. ve ... Eğ. Oto. Med. İnş. Tur. Gıda Taş. Tuz. Teks. Bak. Sos. Tes. Ltd. Şti.'nin ortaklarının davalı ile davalının oğlu ...olduğu, uyaptan yapılan araştırmada terkin-tescil işlemi dolayısıyla her iki şirketin aynı olduğu anlaşılmakla birlikte anılan şirket davaya dahil edilmiş, şirketin davalı ...'a ait olduğu dikkate alınarak 'organik bağ' sabit görülmekle hizmet süresinde kesinti olmadığı ve hizmet süresinin bitiminden itibaren 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolmadığı sonucuna ulaşılmış, dönem bordrolarının celbi sonucunda; dosya kapsamında dinlenmiş olan tanıkların isimlerinin belgelerde adının geçtiği ve davacıyla iddia olunan dönemlerde ortak çalışmalarının bulunduğu, beyanlarının davacının iddialarını doğruladığı gerekçesiyle,

Davanın kabulüne,

Davacının, davalı işveren nezdinde 04.01.1997 – 22.03.2010 tarihleri arasında kesintisiz ve sürekli şekilde asgari ücretle hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan karar verildiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

Davacının 18.09.2006-31.01.2007 tarihleri arasında 1104280.06 sicil sayılı ... Gıda Eğitim San. ve Tic. Ltd. Şti. adlı iş yerinden, 01.02.2007-01.03.2007 tarihleri arasında 1116389.06 sicil sayılı ... Gıda Eğitim San. ve Tic. Ltd. Şti. adlı iş yerinden, 11.07.2007-31.05.2010 tarihleri arası 223705.06 sicil sayılı ...'a ait iş yerinden sigortalı çalışmalarının Kuruma bildirildiği, iş yerinin sürücü kursu faaliyetleri için tescil edildiği, davacının çalışmasını geçirdiği diğer iş yerleri olan şirketin ortaklarının davalı ile davalının oğlu ...olduğu, dinlenen bordro tanıklarının davacının çalışmalarını doğruladıkları, davacının mahkemece kabul edilen dönemde davalı iş yerinde çalıştığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle,

Davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının davalıya ait Tuzgölü sürücü kursunda 04.01.1997 tarihinden 22.03.2010 tarihine kadar aralıksız bilfiil çalıştığının ve 04.01.1997 tarihinden 17.09.2006 tarihine kadar 9 yıl 8 ay 13 gün sigortasız olarak çalıştırıldığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun geçici 7 nci maddesi uyarınca, 01.10.2008 tarihi öncesi isteme ilişkin davanın yasal dayanağı mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 79/10 uncu ve 01.10.2008 tarihi sonrası isteme ilişkin davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleridir. 506 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanması gerektiği özellikle göz önünde bulundurulmalıdır.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26 ncı maddesi uyarınca; "Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Aynı Kanun'un 294-301 maddelerinde ise mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği belirlenmiştir. Bu düzenlemelere göre Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Yine aynı Kanun'un 297 nci maddesinin (2) nci fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükümleri öngörülmüş olup, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

3.Değerlendirme

Somut olayda; davacının davalıya ait Tuzgölü sürücü kursunda 04.01.1997 tarihinden 22.03.2010 tarihine kadar aralıksız bilfiil çalıştığının ve 04.01.1997 tarihinden 17.09.2006 tarihine kadar 9 yıl 8 ay 13 gün sigortasız olarak çalıştırıldığının tespitini talep ettiği, Mahkemece gerekçesinde davalı şirket ile davalı ... arasında organik bağın varlığı kabul edilerek davacının hizmet döküm cetvelinde talep konusu dönemde davalı işverenlikten yapılan bildirimleri dışlamış olmasına rağmen talebin kabulü ile; davacının, davalı işveren nezdinde 04.01.1997 -22.03.2010 tarihleri arasında kesintisiz ve sürekli şekilde asgari ücretle hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespiti şeklinde talep de aşılarak verilen karar ile gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturmuştur.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan çelişkili ve infaza elverişli olmayacak şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.04.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19006, Karar No: 2016/8306, Tarih: 23.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/19006 E.  ,  2016/8306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, davacının 29.05.2014 tarihinde Kurumdan aylık talebinde bulunduğu, Kurumca, 05.03.2010 ile 31.07.2013 tarihleri arasında vergi kaydı dolaysıyla re’sen Bağ-Kur tescilinin yapılarak, davacının bu dönemlerde oluşan ... prim borcu sebebiyle talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, ...’nin 16.08.2013 tarihli raporu dikkate alınarak davacıya 01.06.2014 tarihinden başlamak üzere 506 sayılı Kanun’un 60/C-b maddesi gereği davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının talebinin sakatlık indiriminden faydalanmak suretiyle 506 sayılı Kanunun 60/C-b maddesi uyarınca yaşlılık aylığı tahsisi niteliğinde bulunduğunun anlaşılması halinde ise, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın Geçici 10 maddesinin 2. fıkrasının “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce sigortalı olup bu Kanunun yürürlük tarihinden önce veya sonra sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılar hakkında, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun mülga 60 ıncı maddesinin (C) bendinin (b) alt bendi ve geçici 87 nci maddesine göre işlem yapılır. “ hükmü gereği 506 sayılı Yasanın 60 ve Geçici 87. maddeleridir.

506 sayılı Yasanın 60/C-b maddesi “Sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılardan; ilgili mevzuatı uyarınca, I. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az onbeş yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak, II. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az onsekiz yıldan beri sigortalı olmak ve en az 4000 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş

506 sayılı Yasanın 60/C-b maddesi “Sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış durumda olan sigortalılardan; ilgili mevzuatı uyarınca, I. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az onbeş yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak, II. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az onsekiz yıldan beri sigortalı olmak ve en az 4000 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş

olmak, III. derece sakatlığı olanlar yaşları ne olursa olsun en az yirmi yıldan beri sigortalı olmak ve en az 4400 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmaları şartıyla yaşlılık aylığından” yararlanacaklarını öngörmekte olup, bu koşulların başında ise, öncelikle ve özellikle, “sakatlığı nedeniyle gelir vergisi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış olmak” hususunun saptanması önem arz etmektedir. Anılan hususun saptanması işi ise, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 3239 sayılı Kanunla değişik 31/2 maddesine göre, sakatlık indiriminden yararlanmak için, yetkili hastanelerin sağlık kurullarından alınan raporlar, Maliye Bakanlığı bünyesindeki “Merkez Sağlık Kurulu” tarafından değerlendirilerek iş gücü kaybı oranları ve buna göre sakatlık dereceleri belirlenmekte ve bu belirlemeye dayalı olarak da, ilgili şahsın vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanıp kazanmadığına; yine idarece karar verilmektedir. Bu durumda, sakatlığı nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaya hak kazandığına dair verilen bu idari kararın sigortalının tahsis talebiyle birlikte kuruma ulaşmasıyla, diğer koşulların da varlığı halinde sigortalıya anılan Yasanın 60/C-b maddesi uyarınca yaşlılık aylığı bağlanması yasal gereklilik olmaktadır.

Konuya bu açıdan bakıldığında, Kurum tarafından davacıya ilk defa yaşlılık aylığının bağlanabilmesi için, davacının 193 sayılı Yasaya göre, sakatlık indiriminden yararlanma koşullarını taşıdığının idari kararla belirlenmesi zorunludur. Bu davada çözüme ulaşabilmek için, öncelikle, davacı tarafa, anılan yasal prosedür çerçevesinde Maliye Bakanlığı bünyesindeki “Merkez Sağlık Kurulu”ndan iş gücü kaybı oranı ve buna göre sakatlık derecesi hakkında rapor alması, anılan rapora itiraz halinde, idari yargıya başvurulması için mehil verilerek, bu hususu ön mesele olarak değerlendirerek ve idari aşama sonucuna göre, 506 sayılı Yasanın 60 ve Geçici 87. maddeleri kapsamında yaşlılık aylığı şartları irdelenmelidir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6571, Karar No: 2015/2300, Tarih: 05.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/6571 E.  ,  2015/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2012/1206-2014/130

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira alacağı, hor kullanma tazminatı ve regülatör bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece kira alacağı istemi kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının kiralananı terk ederek gittiğini belirterek 1000 TL hor kullanım tazminatı, 500 TL düzenleyici bedeli 2800 TL kira parası toplam 4300 TL alacağın tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, kira ilişkisine karşı çıkarak davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davalının kira sözleşensindeki imzayı inkar ettiğini ancak buna ilişkin bir delil getiremediği gerekçesi ile kira parası alacağını kabul ederek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kural olarak kira ilişkisinin varlığını ve koşullarını davacının kira bedelinin ödenmesinin ise davalı kiracı tarafından kanıtlaması gerekir. HMK 200. Maddesi gereğince kira sözleşmesinin miktarına göre davacı iddialarını yazılı delil ile kanıtlaması gerekir., davalı kira ilişkisine karşı çıktığından mahkemece, öncelikle davacının dayandığı kira sözleşmesindeki imzanın davalıya ait olup olmadığı konusunda araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde kanıtlama yükümlülüğü davalı kiracıya yüklenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14044, Karar No: 2013/11559, Tarih: 03.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14044 E.  ,  2013/11559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/11/2010 tarih ve 2009/423-2010/546 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,merkezi ...'da bulunan davalı firmanın ... Caddesi- .../... adresinde de ticari faaliyette bulunduğunu, ancak ... Ticaret Sicili'ne kaydının yapılmadığını, davalı şirketin bu adresten yeni abonelik tesis ettiği, mevcut aboneliklerin devir ve sonlandırma işlemlerini yaptığı, kendisine ait vezne ile tahsilatta bulunduğu, şube vasfını kazandığı, şirketin amaç ve faaliyet konusu içinde yer alan hemen her türlü işlemi kendi başına yaptığı halde sicile kaydedilmediğini TTK'nun 35. Maddesi gereğince yapılan bildirime rağmen bu yükümlülüğün yerine getirilmediğini belirterek davalı firmanın ... Şubesinin ticaret siciline tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin ... Ticaret Odası'na kaydedildiğini, il ve ilçe müdürlüklerinin şube vasfında sayılamayacağını, ...'te bulunan birimin müstakil sermayesi ve muhasebesinin olmadığını, atacakları her adımın merkeze sorulduğunu, dış ilişkilerinde bağımsız hareket edemediklerini, merkez tarafından yapılan işlemlerinin sadece bir kısmının bu birimde gerçekleştirildiğini, vergi kaydının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;tescili istenen birimin şube vasfını taşıması için ayrı bir sermayesi ve muhasebesinin bulunmasının şart olmadığı, temel olarak davalı firmanın ana faaliyet alanı, sabit telefon ve bu telefon hatları üzerinden verilen ADSL ve diğer hizmetleri olup .... Telekom Müdürlüğü'nün tüm işlemleri kendi başına yaptığı,şirketin faaliyetlerinin yürütülmesi konusunda genel esaslar ve kurallar merkezden belirlense dahi ... Telekom Müdürlüğü bu esaslar çerçevesinde faaliyetlerin çok büyük bir kısmını kendi başına yürüttüğü, abonelik sözleşmesi yapılırken merkezden izin alınmadığı gibi bu sözleşmeler gereği verilen hizmetlerin bedellerinin de yine telekom müdürlüğünce tahsil edildiği,bu nedenlerle davalı firmanın ... ... Müdürlüğü'nün şube vasfını kazandığı ve Ticaret Sicil Tüzüğü'nün 52. Maddesi gereğince ...Ticaret Sicili'ne kaydedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.