muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/3160, Karar No: 2024/5622, Tarih: 18.12.2024

7318 sayılı Kanun'un "Genel Gerekçesi"ne bakıldığında, "...Özellikle 28/3/2013 tarihli ve 6455 sayılı Kanun ile 5015 sayılı Kanunun 20 nci maddesine eklenen '5607 sayılı Kanunda belirtilen kaçakçılık fiillerinin işlendiği tespit edilen rafineri hariç her türlü tesiste lisansa tabi tüm faaliyetler kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veya mahkeme kararı kesinleşinceye kadar Kurum tarafından geçici olarak durdurulur ve bu süre içinde söz konusu tesis için başka bir gerçek veya tüzel kişiye de lisans verilmez. Kesinleşmiş mahkeme kararına göre lisans sahiplerinin lisansı iptal edilir. Lisans sahibine verilen idari para cezası ödenmeden lisansa konu tesis için lisans verilmez.' hükmünün olumlu etkileri ile birlikte ulusal marker ve bayi denetim sistemlerinin katkıları ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında yer alan kaçakçılık fiilleri ile mücadelede büyük oranda başarıya ulaşılmıştır... Bununla birlikte son dönemde akaryakıt kaçakçılığının yerini, halk arasında “fatura ticareti” olarak bilinen mali usulsüzlüklerin aldığına ilişkin ciddi emareler karşımıza çıkmaktadır. Bu tür usulsüzlüklerin ciddi boyutlarda vergi ziyaına neden olduğu gibi piyasada faaliyet gösteren taraflar arasındaki rekabete de zarar verdiği görülmektedir.
	Bu kapsamda yukarıda yer alan olumsuz durumların önüne geçilebilmesi için bir dizi değişikliğe ihtiyaç duyulmuş ve bu Kanun teklifi hazırlanmıştır..." ifadeleri yer almaktadır.
	Anayasa Mahkemesinin 5015 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer alan bölümün Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesine dair yukarıda anılan kararında, "...5015 sayılı Kanun’da tedbir işleminin değişen şartlara göre soruşturma ve kovuşturma aşamasında gözden geçirilmesine imkân tanıyan bir düzenleme bulunmadığı gibi kişi hakkında yürütülen ceza yargılamasında kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın veya beraat kararının verildiği ancak henüz kesinleşmediği döneme dair bir istisnanın da yer almadığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla kişi hakkında yürütülen ceza yargılamasında idarenin tespitinden farklı bir değerlendirme yapıldığı durumlarda kuralın idarenin tedbir işlemini sebep unsuru yönünden yeniden gözden geçirmesine imkân tanımadığı sonucuna ulaşılmıştır.
	 Bu itibarla, tedbir işleminin değişen şartlara göre soruşturma ve kovuşturma aşamasında gözden geçirilerek kaldırılmasına veya bu süre zarfında faaliyetin geçici olarak durdurulmasında daha hafif tedbirin uygulanmasına imkân tanımayan kuralın kişilere aşırı bir külfet yüklediği ve kamu zararının önlenmesi biçimindeki amaç ile teşebbüs özgürlüğüne getirilen sınırlama arasındaki makul dengenin bozulduğu, kuralın orantısız, dolayısıyla ölçüsüz bir sınırlamaya neden olduğu anlaşılmaktadır..." gerekçesine yer verildiği görülmektedir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararı henüz yürürlüğe girmeden, 27/12/2023 tarihinde 7491 sayılı Kanun'un 48. maddesiyle  getirilen yeni düzenleme ile 5015 sayılı Kanun’da tedbir işleminin değişen şartlara göre soruşturma ve kovuşturma aşamasında gözden geçirilmesine imkân tanınmasına yönelik olarak; geçici durdurma işleminin kaldırılıp kaldırılmayacağının Cumhuriyet Başsavcılığı veya mahkemelerden temin edilecek bilgilere göre altı ayda bir değerlendirileceğine, ayrıca, mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi hâlinde ise, Kurum'a yargı merciince bildirilmesiyle veya sair suretlerle Kurumca haberdar olunması durumunda kesinleşme beklenmeksizin geçici durdurma işleminin Kurum tarafından kaldırılacağına dair değişiklik yapıldığı anlaşılmaktadır. 
	5015 sayılı Kanun'un 20/2-(g) maddesinin yürürlüğe girmesiyle birlikte, Kurum'a yapılan bildirimler üzerine çok sayıda akaryakıt istasyonunun faaliyetinin geçici olarak durdurulduğu, bu kapsamda kaçakçılık suçuna ilişkin yürütülen ceza soruşturma ve kovuşturması ile birlikte aynı tespitlere istinaden vergi kanunlarına aykırılık nedeniyle ilgililer hakkında vergi dairelerince de vergi tarh edildiği ve ceza kesildiği görülmektedir. Bu bağlamda, aynı tespite ilişkin olarak adli yargı süreci ile birlikte vergi yargılaması sürecinin ve bu yargılamalarda ortaya konulan deliller ile yargı mercilerince verilen kararların birbirine etkisinin değerlendirilmesi gerekmektedir.
	Bakılan uyuşmazlıklarda, taraflarca dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden, adli yargı ve vergi yargısı süreçlerinin genel itibarıyla eşgüdümlü olarak ilerlemediği anlaşılmaktadır. Söz gelimi, savcılık soruşturması devam ettiği, henüz ceza davası süreci başlamadığı halde aynı fiil nedeniyle vergi dairesince tesis edilen işlemin iptali istemiyle açılan davada vergi mahkemesince esas hakkında karar verilmiş olabildiği gibi, vergi yargılaması devam ederken adli sürecin kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, yahut ceza mahkemesince verilen beraat, mahkumiyet ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması gibi kararlar ile sonuca bağlanabildiği, bu kararlardan bir kısmının kesinleştiği, bir kısmında ise kanun yolu aşamalarının devam ettiği görülmektedir.
	Mühürleme işlemlerinin dayanağı olan 5015 sayılı Kanun'un 20/2-(g) maddesine göre,  vergi incelemesi sonucunda tespit edilen hususlarla ilgili olarak savcılığa suç duyurusunda bulunulmasıyla birlikte Kurum'a yapılan bildirim üzerine Kurum tarafından geçici durdurma işlemi tesis edilecektir. Ancak, Anayasa Mahkemesinin yukarıda sözü edilen kararında da belirtildiği üzere, tedbir niteliğindeki mühürlemenin devam edip etmeyeceğinin soruşturma ve kovuşturma aşamasında değişen şartlara göre Kurum tarafından gözden geçirilmesi, mühürleme işleminin iptali istemiyle açılan davalarda da, idari yargı mercilerince, ortaya çıkan yeni hukuki durumların göz önünde bulundurulması gerekmektedir.

Bu bağlamda, mühürlemeye ilişkin kuralın Anayasa'ya aykırı olduğu itirazıyla yapılan başvurularda yer alan;  "itiraz konusu kural nedeniyle lisansa tabi faaliyetlerin durdurulmasına ilişkin kararın hukuka uygun olup olmadığı ile uyuşmazlığın esasına yönelik hususların idari yargı mercii tarafından incelenemediği, bu durumun etkili bir hak arama imkânını ortadan kaldırdığı" iddialarına ilişkin olarak Anayasa Mahkemesi'nce, "Kanun dışı faaliyetin önlenmesi bakımından idarece yapılacak tespit üzerine faaliyetin geçici olarak durdurulması etkili bir araçtır. Söz konusu tedbir işleminin bir mahkeme tarafından uygulanması gerektiğine dair anayasal güvence bulunmamakla birlikte tedbirin yargısal bir tespit olmadan uygulanacak olması hatalı değerlendirmelerin yapılması ihtimalini de beraberinde getirmektedir. Buna karşın tedbir işlemine karşı Anayasa’nın 125. maddesi uyarınca idari yargı yoluna başvurulması ve açık bir hukuka aykırılığın bulunduğu hâllerde yargı mercilerince yürütmenin durdurulmasına karar verilebilmesi mümkündür..." gerekçelerine yer verilerek, mühürleme işleminin iptali istemiyle açılan davalarda idari yargı mercilerince uyuşmazlığın esasına yönelik değerlendirme yapılarak bir karar verilmesinde herhangi bir engelin bulunmadığı açıkça ifade edilmiştir. 
Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, vergi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda tespit edilen hususlarla ilgili olarak savcılığa suç duyurusunda bulunulması ve durumun Kurum'a bildirilmesi üzerine tesis edilen mühürleme işleminin iptali istemiyle açılan davalarda, aynı fiil nedeniyle vergi dairesince tesis edilen işlemlere karşı açılan davalarda vergi mahkemelerince verilen kararların göz önünde bulundurulması gerektiği sonucuna varılmaktadır. Mühürlemenin yasal dayanağı olan 7318 sayılı Kanun'un genel gerekçesinde, kaçakçılığın daha çok mali usulsüzlük olarak ortaya çıktığı ve bu nedenle ciddi anlamda vergi ziyaına neden olduğu için ilgili kanunlarda değişiklik yapıldığı belirtildiğinden, vergi mahkemesince verilen kararın, aynı fiil nedeniyle tesis edilen mühürleme işleminin iptali istemiyle açılan davaya doğrudan etki edeceği açıktır. Aksi bir düşüncenin kabulü, Anayasa'nın 138. maddesinde sözü edilen "yasama ve yargı organları ile idarenin" mahkeme kararına uymak zorunda olduğuna dair kuralın yargı mercileri tarafından dikkate alınmaması sonucunu doğuracaktır. Her ne kadar bağımsız mahkemelerce, kendi görev alanında kalan uyuşmazlıklar ile ilgili olarak farklı kararlar verilebileceği açık olsa da, yargılamaya konu fiiller aynı olduğu halde vergi mahkemesince yapılan değerlendirmenin ve ulaşılan kanaatin mühürleme işleminin iptali istemiyle açılan davada göz ardı edilmesi çelişkili kararların ortaya çıkmasına sebep olabilecektir.

Somut uyuşmazlığa gelindiğinde,  davacı şirket hakkında tanzim olunan ... tarih ve ... sayılı vergi suçu raporu ile davacının 2021 yılında düzenlediği bir kısım faturaların sahte olduğunun tespit edildiğinden bahisle ziyaı cezalı olarak tarh edilen katma değer vergilerinin iptali istemiyle açılan davalarda, ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...; ... tarih ve E:..., K:... ve ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararları ile davaların kabul edildiği ve söz konusu kararların kesinleştiği görülmektedir. 
	Bu durumda, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra kanun koyucu tarafından anılan maddede yapılan değişiklikle birlikte aynı konudaki uyuşmazlıkla ilgili vergi mahkemelerinde kabule karar verilmesi halinde anılan kararın kesinleşmesi beklenmeksizin tedbirin kaldırılacağı anlaşıldığından, dava konusu mühürleme işleminin dayanağı olan 5015 sayılı Kanun'un 20/2-g maddesinin, davacının hukuki durumu yönünden dayanaksız kaldığı anlaşılmıştır.
	Bu itibarla, davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin gerekçeli reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;
	2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun gerekçeli reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3. Kullanılmayan ...-TL yürütmeyi durdurma harcının istemi halinde davacıya iadesine, 
	4. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 18/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5937, Karar No: 2024/7526, Tarih: 18.12.2024

"İçtihat Metni"
                 T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/5937
Karar	No : 2024/7526     
 
TEMYİZ EDEN TARAFLAR	: 1- ... Site Yöneticiliği	
	  VEKİLİ : Av. ...
	  2- ... Belediye Başkanlığı
	  VEKİLİ :  Av. ...
 
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: İstanbul ili, Beykoz ilçesi,... Mahallesi, Alyap ve Yenigün Çıkmazının üzerinde bulunan 7.379,49 m² kadastral alanın, davacı site yönetimi tarafından yol ve otopark olarak kullanılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle, 01/08/2015-31/07/2020 tarihleri arasındaki dönem için 1.771.077,60 TL ecrimisil tahakkuk ettirilmesine ilişkin...tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesi ile bu ihbarnameye karşı yapılan itiraz üzerine, söz konusu dönemde işgal alanının 5.953,61 m² olduğundan bahisle 1.428.866,40 TL ecrimisil  istenilmesine ilişkin düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen  ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; dava konusu ...tarih ve...sayılı ecrimisil ihbarnamesine karşı yapılan itiraz üzerine, ecrimisil bedelinin tanzim edilen ecrimisil düzeltme ihbarnamesi ile düzeltildiği, bu haliyle davanın ilk ihbarname yönünden konusunun kalmadığı anlaşıldığından, anılan ecrimisil ihbarnamesi yönünden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerektiği; dava konusu ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesine gelince, dosyadaki bilgi ve belgeler ile karara esas alınabilir nitelikte bulunan bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu taşınmazın 312.03 m²'sinin otopark, 7067.46 m²'lik kısmının ise kısmen yeşil alan kısmen de yol olarak kullanılmak suretiyle davacı site tarafından fuzulen işgal edilmesi nedeniyle 01/08/2015-31/07/2020 tarihleri arasındaki dönem için toplam 632.354.66 TL ecrimisil bedeli istenebileceği, bu durumda, söz konusu ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin anılan miktara ilişkin kısmında hukuka aykırılık, bu tutarı aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin 796.511,74 TL'lik kısmının iptaline,  632.354.66 TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI	: Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğu, ecrimisil istenen taşınmazın kadastral alan olarak tanımlandığı ve Belediyenin mülkiyetinde bulunmadığı, davalının bu alandan ecrimisil isteyebileceği hükmüne Anayasanın eşiklik ilkesine aykırı değerlendirme yapılarak varıldığı, yetkisiz olan belediye tarafından düzenlenen dava konusu işlemlerin hukuka aykırı olduğu, temyiz isteminin kabulü ile kararın aleyhe kısmının bozulması gerektiği  ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI	: Davalı idare tarafından, işgal edilen alan üzerinden istenilen 1.428.866,40 TL ecrimisilin doğru ve yerinde olduğu, bilirkişilerce hatalı bir şekilde ecrimisil hesaplandığı, temyiz isteminin kabulü ile kararın iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği  ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI	: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DAVALININ SAVUNMASI                       : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ                                      : ...
DÜŞÜNCESİ                                      : Davacının temyiz isteminin reddi; davalı idarenin temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
Davacının, kararın, davacının istinaf başvurusunun reddine ilişkin hüküm fıkrasına dair temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar, temyize konu edinilen kararın bu kısmının bozulmasını sağlayacak nitelikte görülmemiştir.
Davalı idarenin temyiz istemine gelince;
2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan haliyle 75. maddesinde, "Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaz malları ve Vakıflar Genel Müdürlüğü ile idare ve temsil ettiği mazbut vakıflara ait taşınmaz malların, gerçek ve tüzelkişilerce işgali üzerine, fuzuli şagilden, bu Kanunun 9 uncu maddesindeki yerlerden sorulmak suretiyle, idareden taşınmaz ve değerleme konusunda işin ehli veya uzmanı üç kişiden oluşan komisyonca tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere tespit ve takdir edilecek ecrimisil istenir. Ecrimisil talep edilebilmesi için, Hazinenin işgalden dolayı bir zarara uğramış olması gerekmez ve fuzuli şagilin kusuru aranmaz." hükmüne yer verilmiştir.

Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinde, "ecrimisil", Hazine taşınmazının, İdarenin izni dışında gerçek veya tüzel kişilerce işgal veya tasarruf edilmesi sebebiyle, İdarenin bir zarara uğrayıp uğramadığına veya işgalcinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın İdarece talep edilen tazminat; "fuzuli şagil" ise, kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, Hazine taşınmazının zilyetliğini, yetkili idarenin izni dışında eline geçiren, elinde tutan veya her ne şekilde olursa olsun bu malı kullanan veya tasarrufunda bulunduran gerçek veya tüzel kişiler olarak tanımlanmıştır.
Anılan Yönetmelik hükümlerine dayanılarak çıkarılan 20/08/2011 tarih ve 28031 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle 20/08/2011 tarihinde yürürlüğe giren 336 Sıra No'lu Milli Emlak Genel Tebliği'nin "Ecrimisilin Tespit ve Takdir Edilmesi" başlıklı 5. maddesinin 3. fıkrasında, "Hazine taşınmazlarının gerçek veya tüzel kişilerce işgale uğradığının tespit edilmesi hâlinde; tespit tarihinden itibaren onbeş gün içinde taşınmaz tespit tutanağına dayanılarak bedel tespit komisyonunca tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere, tarımsal amaçlı kullanımlar ile belediye ve mücavir alan sınırları dışında gelir getirici unsur taşımayan kullanımlar için taşınmazın emlak vergisine esas asgari değerinin yüzde birbuçuğundan; belediye ve mücavir alan sınırları içinde ve planlı alanlarda tarım dışı kullanımlar için ise taşınmazın emlak vergisine esas asgari değerinin yüzde üçünden az olmamak üzere ecrimisil tespit ve takdir edilir." 5. fıkrasında ise "Emlak vergisine esas asgari metrekare birim değeri belirlenmemiş olan Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerler için ecrimisil tespit ve takdirinde, birim değeri belirlenen en yakın emsal taşınmazın emlak vergisine esas metre kare birim değeri dikkate alınır." hükümleri yer almıştır.
Dosyanın incelenmesinden, İstanbul ili, Beykoz ilçesi, ... Mahallesi, ... ve ... Çıkmazının üzerinde bulunan 7.379,49 m² kadastral alanın, davacı site yönetimi tarafından yol ve otopark olarak kullanılmak suretiyle fuzulen işgal edilmesi sebebiyle düzenlenen ecrimisil ihbarnamesine karşı yapılan itiraz üzerine, 01/08/2015-31/07/2020 tarihleri arasındaki dönemde işgal alanının 5.953,61 m² olduğundan 1.428.866,40 TL ecrimisil istenilmesi gerektiği sonucuna varılarak ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin tanzim edildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için Mahkemece yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen ve karara dayanak alınan bilirkişi raporunda; değerleme yöntemi olarak dava konusu yerin kullanımdan dolayı işgalcisine sağladığı fayda, taşınmazın konumu, mevcut kullanıma uygunluğu, belediye hizmetlerinden yararlanma durumu, işgalli taşınmazın davalı idarece kiraya verilebilme durumu ve getirebileceği kira bedeli, değişik amaçlı kullanım durumu, ticari sirkülasyonu, ecrimisil tespitine artı ve eksi yönde etken veriler, davalı idare ecrimisil tespitleri, emsal ecrimisil değerleri ve davacı konut sitesi yönetiminin ticari olmayan kullanım koşulları göz önünde bulundurularak, dava konusu yer için 2015 yılına ilişkin yıllık ecrimisil birim m² değerinin 18 TL olarak belirlendiği; söz konusu yıl için hesaplanan yıllık ecrimisil bedeli baz alınarak ve yeniden değerleme oranları uygulanarak diğer dönemlere ilişkin ecrimisil bedellerine ulaşıldığı, toplam 5.953,61 m²'lik işgal alanı için  01/08/2015-31/07/2020 tarihleri arasındaki işgal dönemine dair 632.354.66 TL ecrimisil bedeli hesaplandığı, davalı idare tarafından istenilen ecrimisil ile aradaki farkın ise idarenin fahiş ecrimisil taktirinden kaynaklandığı sonucuna ulaşıldığı görülmektedir.
İşgal nedeniyle alınan bir tazminat olan ecrimisilin tutarının hesaplanmasında; taşınmazın mevkii, kullanım şekli, elde edilen gelir, altyapı, ulaşım kolaylığı, varsa önceki dönem kira ve emsal ecrimisil bedelleri gibi tüm faktörlerin etkili olduğu, ayrıca 336 Sıra No.lu Milli Emlak Genel Tebliği'nin 5. maddesinin 3. fıkrasında yer alan, belediye ve mücavir alan sınırları içinde ve planlı alanlarda tarım dışı kullanımlar için taşınmazın emlak vergisine esas asgari değerinin %3'ünden az olmamak üzere ecrimisil tespit ve takdir edileceği hükmü ile emsal ecrimisil ve kira bedellerinin de dikkate alınması gerektiği kuşkusuzdur.
Ecrimisil istenilen dava konusu taşınmaz, davalı Belediyenin hüküm ve tasarrufu altında kalan bir alan olup, ecrimisil istenilen dönemler dikkate alındığında 20/08/2011 tarihinde yürürlüğe giren 336 Sıra No'lu Milli Emlak Genel Tebliği'nden sonraki döneme ilişkindir.
Bu durumda; temyize konu kararda ve dayanağı bilirkişi raporunda taşınmazın emlak vergisine esas değerinin dikkate alınmadığı, taşınmazın emlak vergisine esas asgari değerinin %3'ünden az olmamak üzere ecrimisil belirlenmesi gerektiği kuralının açık olduğu göz önünde bulundurulduğunda, gerek duyulması halinde bilirkişilerden de ek rapor alınarak taşınmazın emlak vergi değerinin %3'ünden de az olmayacak şekilde birim bedelin dava konusu döneme yeniden değerleme oranı uygulanarak uyarlanması suretiyle hesaplama yapılarak bir karar verilmesi gerektiğinden, temyize konu kararın iptale ilişkin hüküm fıkrası yönünden davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine dair kısmında hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.	Davacının temyiz isteminin reddine, davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne,

KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.	Davacının temyiz isteminin reddine, davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne,
	2.	Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi...İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, davacının istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmının ONANMASINA,
3. Anılan İdari Dava Dairesi kararının, iptale ilişkin hüküm fıkrası yönünden davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine dair kısmının BOZULMASINA,
4. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın İdare Dava Dairesine gönderilmesine, 18/12/2024  tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.