muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/3179, Karar No: 2024/4219, Tarih: 22.10.2024

Öte yandan; psikotropik ve narkotik ürünlerin, yalnızca 5996 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 3. fıkrasında sayılan veteriner hekimlere veya veterinerlik fakültelerine satılabildiği, sadece veteriner hekimlerce uygulanabildiği, Bakanlık izni olmaksızın satış ve devir edilemediği, dolayısıyla diğer veteriner tıbbi ürünlerden farklı olarak satın alma ve uygulama yetkisine sahip veteriner hekimler dışında kimseye satış ve tesliminin mümkün olmadığı gözetildiğinde; bu ürünler için müstakilen fiziki reçete düzenlemesinin, içerdikleri uyuşturucu maddeler nedeniyle yetkisiz kişilerin eline geçmemesi amacıyla getirilen ve yukarıda sayılan yasakların uygulamasının yanı sıra münhasıran bu ürünlere ilişkin reçete, stok ve  sarf defteri gibi resmi belge ve kayıtların tutulması, saklanması, tasnif edilmesi ve denetlenmesinin kolaylaştırılması amacıyla öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Elektronik reçetelerde ise, elektronik sisteme girme, reçete görüntüleme ve kullanma yetkisi, yalnızca veteriner hekimler, yardımcı sağlık çalışanları ile veteriner tıbbi ürün perakende satış izni sahibi eczacılara ait olduğundan ve elektronik ortamda belgeler arasında "kelime arama" yoluyla psikotropik ve narkotik ürünlerin taramasını, tasnif ve denetimini yapmak kolay ve hızlı olduğundan; bu ürünler yönünden fiziki reçetelere getirilen yukarıdaki kısıtlamaların e-reçetelere teşmil edilmediği anlaşılmaktadır.
Bu itibarla, psikotropik ve narkotik ürünler için, fiziki reçetelerden farklı olarak, müstakil e-reçete düzenlenmesinin gerekli olmadığı, aynı e-reçetede bu ürünlerle birlikte diğer veteriner tıbbi ürünlere de yer verilebileceği yolundaki düzenlemede, dayanağı Kanun'a, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık görülmemiştir.
Diğer taraftan, Yönetmeliğin, reçetenin elektronik ortamda düzenlenmesi ve tutulacak kayıtlara ilişkin hususların Bakanlık tarafından yayımlanan talimat ve kılavuz ile belirleneceği yönündeki  48. maddesinin 8. fıkrası ile elektronik reçete ve veteriner tıbbi ürün takip sistemleri yoluyla gerçekleştirilen faaliyetlerin Bakanlık tarafından yayımlanan talimat ve kılavuzlara uygun şekilde gerçekleştirileceği yolundaki 87. maddesinin 3. fıkrasında da, e-reçete ve veteriner tıbbi ürün takip sistemlerinin, uygulamanın sürekli takibi ile yenilik ve değişikliklerin ivedi bir şekilde hayata geçirilmesi gereken bir alan olması ve genel çerçevesinin yönetmelikle çizilmiş olması, ayrıca talimat adı altındaki düzenlemelerin yine Bakanlıkça yapılmasının öngörülmesi nedenleriyle hukuka aykırılık görülmemiştir.
Nitekim, davalı idarenin web sitesinde 13/12/2018 tarihinde yayımlanan "Veteriner Hekim E-Reçete ve İlaç Takip Sistemi Talimatı ve Uygulama Kılavuzu - Güncelleme III" düzenlemesinin iptali istemiyle açılan davada, Dairemizin 10/02/2022 tarih ve E:2019/719, K:2022/622 sayılı davanın reddine ilişkin kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 04/12/2023 tarih ve E:2022/3302, K:2023/2943 sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği görülmektedir.

Nitekim, davalı idarenin web sitesinde 13/12/2018 tarihinde yayımlanan "Veteriner Hekim E-Reçete ve İlaç Takip Sistemi Talimatı ve Uygulama Kılavuzu - Güncelleme III" düzenlemesinin iptali istemiyle açılan davada, Dairemizin 10/02/2022 tarih ve E:2019/719, K:2022/622 sayılı davanın reddine ilişkin kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 04/12/2023 tarih ve E:2022/3302, K:2023/2943 sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği görülmektedir.
F) Yönetmeliğin 80. Maddesinin 3. Fıkrasının (d) Bendinin İncelenmesi
Her ne kadar, 09/01/2024 tarih ve 32424 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile dava konusu bentte değişiklik yapılmış ise de, anılan değişikliğin işbu davada  Dairemizce 06/10/2020 tarihinde verilen yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararın gereğinin yerine getirilmesi amacını taşıdığı, bu nedenle mevcut uyuşmazlığın konusuz kalmasına neden olmayacağı kanaatine varıldığından, uyuşmazlığın esasının incelenmesi uygun görülmüştür.
5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun "Veteriner sağlık ürünleri ile ilgili yaptırımlar" başlıklı 37. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendinde, "Veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtları tutmayan, veteriner tıbbî ürünlerinin toptan ve perakende satışı ile ilgili esaslara uymayan onay sahibine, üretim yerlerine ve toptan satış depolarına yirmibin Türk Lirası, perakende satış yerlerine beşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir." kuralına yer verilmiştir.
	Yönetmeliğin 80. maddesinin 3. fıkrasının (d) bendinde, "Veteriner tıbbi ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtları tutmayanlarla ilgili olarak Kanunun 37 nci maddesinin birinci fıkrasının (i) bendinde belirtilen cezai işlemler uygulanır. Aynı uygunsuzluğun bir yıl içerisinde iki defa tekrar etmesi halinde Bakanlıktan izinli perakende satış yerlerinin faaliyetleri bir ay süreyle durdurulur, ruhsatları/izinleri askıya alınır, ürün satmaları engellenir, ürünler yediemine alınır. Uygunsuzluğun devam etmesi durumunda ruhsatları/izinleri iptal edilir ve bir yıl boyunca yeni ruhsat/izin verilmez. Ürünler satın alındığı pazarlama izin sahibi ya da ecza deposuna veya bir başka perakende satış yerine Bakanlık izni ile devir edilir, altı ay içerisinde iade edilmeyen ve devredilmeyen ürünler masrafı sahibine ait olmak üzere imha edilir. Eczaneler hakkında Sağlık Bakanlığı bilgilendirilir." düzenlemesine yer verilerek, uygunsuzluğun bir yıl içerisinde iki defa tekrar etmesi halinde perakende satış yeri izinlerinin askıya alınması ve uygunsuzluğun devamında iptalinin öngörüldüğü anlaşılmaktadır.

Veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtların tutulmaması, 5996 sayılı Kanun'da yaptırım gerektiren bir fiil olarak düzenlenmiş ve karşılığı olan yaptırım da yine Kanunla idari para cezası olarak belirlenmiş, anılan uygunsuzluğun tekrarı haline ilişkin herhangi bir ek yaptırım öngörülmemiş, ayrıca davalı idareye bu konuda (sınırları çizilmek suretiyle) yaptırım düzenleme yetkisi de verilmemiştir.
	Bu durumda, veteriner tıbbî ürünleri ile ilgili Bakanlıkça istenen kayıtların tutulmaması fiilinin tekerrürü haline ilişkin olarak Kanun'da herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiş olmasına rağmen konunun Kanun'u aşar şekilde Yönetmelikle düzenlenerek uygunsuzluğun bir yıl içerisinde iki defa tekrar etmesi halinde ruhsatların/izinlerin askıya alınmasını ve uygunsuzluğun devamında iptalini öngören Yönetmeliğin 80. maddesinin 3. fıkrasının (d) bendinin 1. cümlesi dışında kalan kısımlarında bu nedenle hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.	
	G) Yönetmeliğin Geçici 1. Maddesinin 8. Fıkrasının (a) Bendinin İlk Cümlesinde Yer Alan "31/12/2024” İbaresi ile 01/04/2020 Tarih ve 31086 Sayılı Resmi Gazete'de Yayımlanan Yönetmelik'in 26. Maddesi İncelenmesi:
	Davacı tarafından, Yönetmelik kapsamında yapılan değişikliklerle Yönetmeliğin Geçici 1. maddesinin 8. fıkrasının (a) bendinin yaklaşık 5 yıl, Yönetmeliğin 34. maddesinin 14. fıkrasında yer alan düzenlemenin 6 ay sonra, veteriner hekimlere yükümlülük getiren diğer düzenlemelerin ise yayım tarihinde yürürlüğe gireceğinin düzenlendiği, bu farklı uygulamaların Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
Davalı idare tarafından; 5 yıllık geçiş süresinin çoğunluğu kamuya ait tesislerde üretilen ürünlerin sürdürülmesi ile ülkemiz hayvan hastalıkları ile mücadelesinde önemli bir silah olan aşılamalara destek amacıyla getirildiği, yani iddia edilenin aksine söz konusu değişikliğin büyük firmalar için değil büyük oranda kamuya ait tesisler için yapıldığı, insan ve hayvan sağlığı ile ilgili faaliyet alanında hizmet veren veteriner hekimlerin yaptığı tüm mesleki iş ve işlemler yönünden herhangi bir süre verme imkanı bulunmadığından bu konuda bir ek süre tanınmadığı, çünkü yapılan faaliyetin bir sağlık hizmeti olduğu,  ayrıca Yönetmeliğin 34. maddesine eklenen 14. fıkrasıyla getirilen düzenleme uyarınca firmaların düzenleyeceği fatura ve belgeler için bilişim teknolojisi (IT) sistemlerinin adaptasyon ve güncellemelerine imkan sağlanması için 6 aylık bir süre tanındığı savunulmaktadır.

01/04/2020 tarih ve 31086 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 26. maddesinde, bu Yönetmelikle, Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmeliğin 34. maddesine eklenen, pazarlama izni sahipleri ve depoların satış ve iade işlemlerinde düzenlenecek fatura ve belgelerde; işlem tarihi, satış/iade miktarı (ambalaj boyutu ve sayısı), alıcı adı ve adresi ile ürüne ait bilgilerin (adı ve farmasötik form/güç bilgisi, seri numarası ve son kullanma tarihi) yazılacağı yönündeki 14. fıkrasının, Yönetmeliğin yayımlandığı tarihten altı ay sonra; diğer hükümlerinin ise yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.
	Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmeliğin, 16/11/2017 tarihli ve 30242 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişik Geçici 1. maddesinin 8. fıkrasının (a) bendinde ise, Şap, Brusella, Koyun ve Keçi Vebası, Koyun ve Keçi Çiçek, Antraks, Mavi Dil, Sığırların Nodüler Ekzantemi ve Üç Gün Hastalığı aşıları, Tüberkülin ve Mallein test antijenleri ile otovaksinlerin üretim yerlerinin, bu ürünlerin üretimi için 24/12/2019 tarihine kadar iyi üretim uygulamaları (GMP) belgesi almak zorunda oldukları düzenlenmiş olup; dava konusu Yönetmelik değişikliği ile anılan geçiş süreci 31/12/2024 tarihine kadar uzatılmıştır.
	Buna göre, firmaların düzenleyeceği fatura ve belgeler için bilişim teknolojisi (IT) sistemlerinin adaptasyon ve güncellemeleri ile İyi Üretim Uygulamaları (GMP) sertifikası almanın bir süreç gerektirdiği, bilişim teknolojisi sistemlerine yönelik yazılım ve güncellemelerin tamamlanması ile sertifikanın alınması bakımından belirli bir süre öngörülmesinin uyum sağlayacak işletmeler bakımından bir ihtiyaç olduğu, farklı ürünleri üreten işletmeler bakımından farklı uyum süreleri öngörülmesinin GMP sertifikası alınması süreçleri arasında farklılıklar bulunmasından kaynaklandığı ve davalı idarenin bu geçiş sürecini ihtiyaca göre uzatma yetkisi bulunduğu anlaşıldığından, dava konusu düzenlemede dayanağı mevzuata, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.

Öte yandan, davacı tarafından, Yönetmeliğin 34. maddesinin 14. fıkrasının 6 ay sonra yürürlüğe gireceğinin düzenlenmesine rağmen Geçici 1. maddesinin 8. fıkrasının (a) bendindeki uyum sürecinin 5 yıl olarak belirlenmesinin, ayrıca ticari firmaları ilgilendiren maddelerin ileri bir tarihe bırakılmasına karşın bilhassa veteriner hekimleri ilgilendiren maddelerin yayımlandığı tarihte yürürlüğe gireceğinin öngörülmesinin eşitlik ilkesine aykırı olduğu ileri sürülmekte ise de; eşitlik kavramı, herhangi bir nesnel ve makul dayanağı olmaksızın aynı durumdaki bireylere farklı muamelede bulunulmamasına ilişkin gerekliliği ifade ettiğinden, aynı yükümlülükleri düzenlemeyen, dolayısı ile uyum sağlanması için farklı sürelere ihtiyaç duyulan bahse konu maddeler bakımından ilgililerin eşit konumda bulunduğundan bahsedilemeyeceği sonucuna varıldığından, davacının bu iddiasına itibar edilmemiştir. Ayrıca, dava konusu düzenlemelerde veteriner hekimler yönünden getirilen kural ve yükümlülüklerin doğrudan hayvan sağlığına etki edecek konulara yönelik olduğu dikkate alındığında; bu düzenlemeler yönünden bir geçiş süreci öngörülmemesinin hukuka, kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olduğu gibi, eşitlik ilkesini ihlal eder bir yönünün de bulunmadığı sonucuna varılmıştır.	
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
 	1) 24/12/2011 tarih ve 28152 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmelik'in, 01/04/2020 tarih ve 31086 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişik/ek;
a) 4. maddesinin 1. fıkrasının (ü) bendinde yer alan "ya da elektronik ortamda düzenlenen belgeyi" ibaresi, 47. maddesinin 7. fıkrası, 48. maddesinin 5. fıkrasının "Ancak Bakanlık elektronik reçete sisteminde düzenlenen reçetelerde bu hüküm uygulanmaz.” şeklindeki son cümlesi ile 8. fıkrası, 80. maddesinin 3. fıkrasının (d) bendinin birinci cümlesi, 87. maddesinin 3. fıkrası, Geçici 1. maddesinin 8. fıkrasının (a) bendinin ilk cümlesinde yer alan "31/12/2024” ibaresi yönünden DAVANIN REDDİNE, oy birliğiyle,
b) 23. maddesinin 12. fıkrasının, 40. maddesinin 7. fıkrasının ve 79. maddesinin 1. fıkrasının (j) bendinin İPTALİNE, oy çokluğuyla,
c) 80. maddesinin 3. fıkrasının (d) bendinin, ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci cümlelerinin İPTALİNE, oy birliğiyle, 
2. 01/04/2020 tarih ve 31086 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 26. maddesi yönünden DAVANIN REDDİNE, oy birliğiyle,
3. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam … TL yargılama giderinin haklılık oranına göre 1/2'si olan … TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına, diğer yarısı olan … TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen .... TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, yine ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,

3. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam … TL yargılama giderinin haklılık oranına göre 1/2'si olan … TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına, diğer yarısı olan … TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen .... TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, yine ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra aidiyetine göre taraflara iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 22/10/2024 tarihinde karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :
5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 12. maddesinde,  veteriner sağlık ürünlerinin onayı, üretimi ve sahibinin sorumluluklarına ilişkin genel hükümlere yer verildiği ve bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esasların Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirleneceğinin düzenlendiği görülmektedir.
	Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmeliğin 23. maddesi ile veteriner tıbbi ürün üretim iznine ilişkin düzenlemelere yer verildikten sonra, maddenin 12. fıkrası ile bu madde kapsamında veteriner tıbbi ürün üretim yerlerine izin verilmesi ile ilgili diğer hususların Genel Müdürlükçe çıkarılacak talimat ile belirleneceğinin düzenlendiği; 40. maddesi ile veteriner ecza deposu ruhsatının verilmesine ilişkin düzenlemelere yer verildikten sonra, maddenin 7. fıkrasıyla bu madde kapsamında veteriner ecza deposuna izin verilmesi ve depolama faaliyetleri ile ilgili diğer hususların Genel Müdürlükçe çıkarılacak talimat ile belirleneceğinin düzenlendiği; 79. maddesi ile üretim yeri, iyi üretim uygulamaları (GMP) denetimleri ve yaptırımları ile ilgili genel usul ve esasların belirlenmesine ilişkin düzenlemelere yer verildikten sonra, maddenin 1. fıkrasının (j) bendi ile de GMP denetimlerine dair diğer usul ve esasların Genel Müdürlükçe çıkarılacak talimat ile belirleneceğinin düzenlendiği görülmektedir.
 Dava konusu Yönetmelik maddeleri incelendiğinde; veteriner tıbbi ürün üretim iznine, veteriner ecza deposu ruhsatına ve üretim yeri, iyi üretim uygulamaları (GMP) denetimleri ile yaptırımlarına ilişkin genel esasların, bu konudaki asli düzenleme yetkisinin kullanıldığı dava konusu Yönetmelikle kapsamlı bir şekilde belirlendiği görülmektedir.
Diğer taraftan, Anayasa'nın 124. maddesi ve normlar hiyerarşisi prensibi gereği, idari teşkilat yapısı içinde yer alan Bakanlıklar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, görev alanlarına ilişkin olmak ve üst normlara aykırı olmamak kaydıyla yönetmelik dışında, yönerge, tebliğ, genelge ve talimat gibi çeşitli adlar altında düzenleme yapabilecekleri açıktır.

Diğer taraftan, Anayasa'nın 124. maddesi ve normlar hiyerarşisi prensibi gereği, idari teşkilat yapısı içinde yer alan Bakanlıklar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, görev alanlarına ilişkin olmak ve üst normlara aykırı olmamak kaydıyla yönetmelik dışında, yönerge, tebliğ, genelge ve talimat gibi çeşitli adlar altında düzenleme yapabilecekleri açıktır.
Bu itibarla, 5996 sayılı Kanun'a uygun bir şekilde konu ile ilgili genel esasların Yönetmelikle düzenlenmesinden sonra, diğer detaylı hususların Genel Müdürlükçe çıkarılacak talimat ile belirleneceği yönündeki dava konusu düzenlemelerde dayanağı mevzuata, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığından, Veteriner Tıbbi Ürünler Hakkında Yönetmelik'in 23. maddesinin 12. fıkrası, 40. maddesinin 7. fıkrası, 79. maddesinin 1. fıkrasının (j) bendi yönünden de davanın reddi gerektiği oyuyla Daire kararının bu kısmına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/1120, Karar No: 2024/4191, Tarih: 22.10.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2023/1120
Karar  No : 2024/4191 
DAVACI	:	 ... Enerji Üretimi Sanayi ve Ticaret A.Ş.
VEKİLLERİ	:	Av.  ..., Av.  ..., Av. ...
DAVALILAR	:	1.  ... Kurumu
VEKİLLERİ	:	Av. ..., Av.  ...
	  Av. ...
	  2. ... İşletme A.Ş. ( ...) 
VEKİLLERİ	: Av.  ..., Av.  ...
DAVANIN KONUSU	:
	1.	Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun (Kurul) 17/03/2022 tarih ve 10866 sayılı kararıyla kabul edilerek 18/03/2022 tarih ve 31782 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 01/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren "Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar"ın (Usul ve Esaslar),
	2. Kurulun 29/03/2022 tarih ve 10887 sayılı kararıyla kabul edilerek 30/03/2022 tarih ve 31794 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar"ın,
	3. 30/03/2022 tarih ve 31794 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 29/03/2022 tarihli, 10888 ve 10889 sayılı Kurul kararlarının,
	4. 08/04/2022 tarih ve 31803 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 07/04/2022 tarih ve 10914 sayılı Kurul kararının,
	5. 30/09/2022 tarih ve 31969 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 29/09/2022 tarihli, 11269 ve 11270 sayılı Kurul kararlarının,
	6. Davacıya ait elektrik enerjisi üretim tesisine yönelik Nisan 2022-Eylül 2022 dönemindeki kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması kapsamında talep edilen muafiyet değeri ile belirtilen şartlara ait sabit fiyatlı sözleşmesi olan serbest tüketicinin tüketimi arasındaki farkın, her bir aya ilişkin ödemenin yapılması gereken tarihten tahsil edileceği tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca gecikme faiz oranı dikkate alınarak hesaplanacak faiz tutarının anaparaya ilavesi suretiyle tahsil edileceği ve söz konusu döneme ilişkin geriye dönük yapılan hesaplama neticesinde anaparası toplam 10.300.638,14-TL tutarında olan muafiyet bedelinin davacıya yansıtılacağına ilişkin ... tarih ve ... sayılı EPİAŞ Piyasa Operasyonları Direktörlüğü Elektrik Piyasası Kayıt ve Uzlaştırma Müdürlüğü işleminin,
	7. Elektrik Piyasası Dairesi Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işlemiyle bildirilen ... tarih ve ... sayılı Kurul kararının,
	8. Söz konusu Kurul kararları uyarınca davacı hakkında kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması kapsamında EPİAŞ tarafından düzenlenen ... tarih ve ... sayılı faturanın, ... tarih ve ... sayılı fatura ile ... tarihli, ... ve ... sayılı faturaların iptali ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesinin on birinci fıkrasının, Anayasa'ya aykırı olduğu ileri sürülerek iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI	:

8. Söz konusu Kurul kararları uyarınca davacı hakkında kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması kapsamında EPİAŞ tarafından düzenlenen ... tarih ve ... sayılı faturanın, ... tarih ve ... sayılı fatura ile ... tarihli, ... ve ... sayılı faturaların iptali ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesinin on birinci fıkrasının, Anayasa'ya aykırı olduğu ileri sürülerek iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI	: 
	6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin on birinci fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğu, Usul ve Esaslar'ın Geçici 1. maddesi uyarınca, şirketlerince kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması kapsamında yapılan muafiyet başvurusunun olumlu sonuçlandığı, üretilen elektriğin ikili anlaşma kapsamında sabit fiyattan satıldığı, ikili anlaşmada öngörülen bedelin, azami uzlaştırma fiyatından düşük olduğu, dava konusu Kurul kararıyla Usul ve Esaslar'ın 7. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik sonrasında geriye dönük olarak muafiyet kapsamında ödenmeyen tutarların faizi ile birlikte istenilmesinin hukuka aykırı olduğu, ikili anlaşma kapsamında şirketlerince satılan elektrik enerjisinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyatla satılıp satılmadığının bilinmesinin mümkün olmadığı, bundan ötürü şirketlerinin sorumlu tutulamayacağı, EPİAŞ tarafından, geriye dönük olarak yapılan hesaplamanın nasıl yapıldığının belirsiz olduğu, ödenmesi istenen tutarın çok yüksek olduğu, dava konusu Kurul kararında geriye dönük uygulama yapılacağına ilişkin herhangi bir kurala yer verilmediği, Nisan-Eylül 2022 döneminde, ikili anlaşma kapsamında satılan enerjinin toplam tutarı dikkate alındığı, EPİAŞ tarafından geriye dönük olarak neredeyse bütün üretim miktarının ödenmesinin istenmesinin hakkaniyete aykırı olduğu, ikili anlaşma kapsamında sabit fiyatla satılan enerjinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyatla satılmaması nedeniyle şirketlerinin muafiyet kapsamından çıkarılmasının hukuka aykırı olduğu, Ekim 2022 sonrası şirketlerine yönelik düzenlenen faturalarda yer verilen destekleme bedeli borç tutarlarının hatalı hesaplandığı, bu kapsamda dava konusu düzenlemelerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
DAVALILARIN SAVUNMALARI: