muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2560, Karar No: 2025/927, Tarih: 23.01.2025

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde;" ...Dosya kül halinde incelendiğinde kamu davasına konu eylemin adli makamlara suç tarihinde kültür varlıkları envanterinde kayıtlı olmayan taşınmaz sahibi ... tarafından 23/05/2018 tarihinde ihbar edildiği buna göre yürütülen soruşturma da sanığın ikamet ettiği adresde yapılan aramada suç aletlerine ilişkin delil bulunamadığı sanığın taşınmazı kira sözleşmesine göre 1 yıl süre ile 20/09/2017 tarihinde kiraladığı yine sanığın beyanlarını destekler tarzda Belediye Başkanlığından taşınmaza giden yolda düzeltme yapılması için 09/04/2018 tarihinde iş makinası kiralandığı ancak bunun haricinde taşınmazın restaurant ve düğün salonu olarak kullanımına yönelik başkaca bir işleminde mahallinde yapılan keşifte görülemediği taşınmazdaki kazıların Müze Müdürlüğü nezaretinde 04/12/2018 tarihinde kapatıldığı ve öncesinde fotoğraflarınında çekildiği yapılan keşif esnasında çukurların kapalı halde olduğu ve alınan bilirkişi raporuna göre da kazıların ilgili kanuna göre kültür varlığı bulmak amacıyla yapılmış kazı niteliğinde olduğunun mütalaa edildiği yine taşınmazın yapılan ihbar sonrasında 17/07/2018 tarihinde envantere alındığı mahallinde yapılan keşifte 04/12/2018 tarihinde ki kapatma işleminde de hazır bulunan Müze Müdürlüğü yetkilisi ... 'un tanık olarak alınan beyanında "kapatma işleminde taşınmazda çukurların var olduğunu ve bişey aramak için kazıldığının belli olduğunun ancak bazı çukurların içinde yeşil ot bittiğinden eski, bazılarınn ise toprak ıslak olduğu için yeni olduğunu" diğer tanık Recai'nin de aynı yönde ifade verdiği görülmekle öncelikli olarak kamu davasının sanığı olan ...'ın davada sanık olmasının yegane sebebinin taşınmazı yazılı sözleşme ile ...'dan kiralaması ve kira bedellerini ödemediği için kiralayan ...'in de ne olduğuna bakmak için taşınmaza geldiğindeki karşılaştığı manzara olduğu çok açıktır . Zira sanığın ilgili yasaya muhalefet etmek suretiyle kazı yaptığı bir an için bile düşünülse dahi eğer ki taşınmazı kiralamasaydı hakkında suçüstü yapılmadığı sürece sanık hakkında kamu davasının açılmayacağının açıkça belli olduğu anlaşılmış olup sanığın bahsi geçen taşınmazda kiraladığı tarihten bu yana tadilat işlemi yaptırmadığı aleyhine şüphe oluştursa dahi yol yapımı için belediyeye müracaat etmesininde lehine bir şüphe oluşturduğu ayrıca taşınmazın üzerindeki çukurların bilirkişi mütalaasına göre kazı ve sondaj kapsamında kaldığı çok açık olmakla birlikte bu kazıların sanık tarafından yapılıp yapılmadığının tanıklardan ... ve ..

... ve ...'un beyanları karşısında netlik kazanmadığı zira kazıların bazılarının eski olduğu bu haliyle bu kazıların kira sözleşmesin başlangıç tarihi olan 20/09/2017 tarihinden önce mi ya da sonra mı olduğu yine bazı kazıların ise yeni olduğu bu haliyle bu kazıların da kira sözleşmesinin bitiş tarihi olan 20/09/2018 tarihinden önce mi ya da kira sözleşmesinin bitim tarihi ile 04/12/2018 tarihinde ki kapatma işlemi arasındaki döneme mi ait olduğunun her türlü tereddütten uzak tespit edilemediği kaldı ki kazıların sözleşme sırasındaki zaman diliminde olduğu varsayılsa bile tanık ...'un da beyanı dikkate alınmakla bu kazıların sanık tarafından yapılıp yapılmadığının da anlaşılamadığı" gerekçesiyle müsnet suçun mevcut delil durumu itibariyle sanık tarafından işlendiğinin her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delillerle ispatlanamadığı kanaatiyle sanığın CMK' nun 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yürütülen yargılama neticesinde; "Yapılan keşif ve sunulan bilirkişi raporu kapsamında suça konu yerde sanığın bu yeri kiralamasından sonra 40 cm'i aşan derinlikte toplamda üç adet çukurun bulunduğu, her ne kadar sanık bu çukurların daha önce açılmış olduğunu, kendisinin açmadığını savunmuş ise de müştekinin bu konudaki Cumhuriyet Savcılığına yaptığı başvuru, başvurusunda kiraladıktan sonra taşınmazının kazıldığına ilişkin beyanları, bu beyanların çukurların tespit edilmesi ile doğrulanması ve sanığın suça konu yerde define araştırıldığını bildiği, hatta kiralayan tarafından da kendisine harita verilmek istendiğine ilişkin beyanı ile de anlaşılmış olup, yine sanığın taşınmazda kazı yapmadığını, yol düzeltmesi yaptığını, bunun için belediyeden izin aldığını savunmuş ise de yerel mahkemece dinlenen tanık ...'in yeminli anlatımında belediyenin çalışması sırasında herhangi bir çukur görmediğini ancak bu çalışma bittikten bir hafta sonra büyük bir çukur açıldığını gördüğünü, belediyenin yol düzeltmesinden iki veya üç hafta sonra diğer bahçe köşesinde de kazılma olduğunu gördüğünü söylemesi hususları da değerlendirildiğinde ve üstelik sanığın taşınmazı ticari faaliyet kapsamında kiraladığını da belirtmesine rağmen bu yönde bir faaliyetinin bulunmayışı, dava konusu yerin define aramaları için maruf ve meşhur bir yer olduğunun iddia ve savunmadan anlaşılması hususları da bir arada ve bir bütün olarak değerlendirildiğinde, belirtilen deliller karşısında açılan çukurların sanık tarafından gerçekleştirildiği sabit olmuş, aksi yöndeki savunmalar suçtan kurtulmaya yönelik olup doğru ve inandırıcı bulunmamış, belirtilen delillere göre sanığın 2863 sayılı yasanın 6 maddesi kapsamında (suç tarihinden sonra tescilli) korunması gerekli kültür varlığı niteliğinde bulunan taşınmazı önce müşteki olan malikinden kiralamış, herhangi bir ticari faaliyette bulunmadan burada define bulmak amacıyla derinliği 40 cm'i geçen üç adet yerde kazı yapmak sureti ile suça konu eylemi gerçekleştirdiği" gerekçeleriyle sanık hakkındaki beraat hükmünün kaldırılarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanık ...'ün kazı yaparken suçüstü yakalanmadığı, sanığın ikametinde yahut kazı alanında suç aletlerinin ele geçirilemediği, sanık ...'ın kazı yaparken görüldüğüne dair bir tanık anlatımının bulunmadığı sadece bölgede koruma bekçiliği yapan tanık ...'un beyanında belediyenin yol düzleştirme işlemi yapmasından 1 -2 hafta sonra değirmenin köşesinde kazılmış çukur gördüğünü beyan ettiği, taşınmaza ait fotoğraflarda taşınmazın harabe şekilde olduğu ve halihazırda önceden kazılmış çukurların da olduğunun belirtildiği, dolayısıyla sanığın kiralamış olduğu taşınmazda gerçekleşen ve define amacıyla kazıldığı belirtilen kazı çukurlarından sırf kendi kiraladığı dönem içerisinde gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle sorumlu tutulamayacağı, aksinin kabulü halinde taşınmaz malikinin de önceki dönemde açılan çukurlardan sorumlu tutulması gerekeceği, sanığın savunmasında taşınmaza ait araziye geçiş yolu yaptırmak amacıyla Belediye'ye başvurduğunu ve taşınmazda sadece ulaşım amacıyla düzleştirme işlemini kendisinin yaptırdığını kabulü ile Lüleburgaz Belediyesi'nin 10.04.2019 tarihli cevabi yazısında da sanığın araziye ulaşım yolunun bozuk olmasından dolayı düzeltilmesi için 2 saatlik kiralama talebi yaptığı ve Belediye tarafından yolun iyileştirilmesinin yapıldığının belirtilmesi hususları da birlikte değerlendirildiğine, sanığın kazı yapmadığına dair aşamalardaki değişmeyen savunmasının aksine kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptığına ve atılı suçu işlediğiine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla; Yerel Mahkemece kurulan beraat hükmünün yerinde olduğu gözetilmeksizin delillerin değerlendirmesinde hataya düşülerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

Kasıtlı suçlar açısından ... cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanık hakkında asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak ceza tayini,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının açıklanan nedenlerle 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2 maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8229, Karar No: 2019/8429, Tarih: 07.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/8229 E.  ,  2019/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret suçu mağdurun olmadığı veya mağdurun doğrudan vakıf olamayacağı bir şekilde işlendiğinde gıyapta hakaret suçu oluşmaktadır. Ancak gıyapta hakaret suçunun cezalandırılması için, failin mağdur dışında toplu veya dağınık en az üç kişiyle ihtilat ederek bu suçu işlemesi gerekmektedir. Suçun faili ihtilatı bilerek ve isteyerek gerçekleştirmelidir. İhtilat kişilerle birebir görüşerek gerçekleşebileceği gibi, üç veya daha fazla kişiye mektup göndermek, telefon etmek, SMS veya e-mail göndermek suretiyle de gerçekleştirilebilir. Ancak ihtilat unsurunun gerçekleşmesi için, failin sözleri en az üç kişinin duyabileceği bir ortamda ve şekilde söylemesi yeterli olmayıp, muhatapların bizzat anlamaları ve vakıf olmaları lazımdır.

Somut olayda, tanıklar ..., ... ve ...'un beyanlarında, sanığın, katılana yönelik hakaret içerikli sözler söylediğini bizzat duyduklarını belirtmeleri karşısında, her üç tanığın da hakareti bizzat anlamaları ve vakıf olmaları nedeniyle, gıyapta hakaret suçu için öngörülen "en az üç kişiyle ihtilat" ögesinin oluştuğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27072, Karar No: 2016/1130, Tarih: 24.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/27072 E.  ,  2016/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü.. Caddesi üzerinde seyyar olarak börek satan mağdurun yanına gelen sanıkların, mağdura "Önemli bir konu konuşacaklarını belirterek kıraathaneye davet ettikleri"; burada bir süre oturduktan sonra, sanıkların mağdura, ağabeyinin daha önce ikamet ettiği ... Mahallesinde röntgencilik ve hırsızlık yaptığını belirttikleri, mağdur bu suçlamaları red ettiği halde "Kendisini 6 aydır takip ettiklerini ve kendisini götürdükleri takdirde bu olayların mağduru olan şahısların kendisini döveceklerini, ancak 1000.-TL verirse götürmeyeceklerini" söyledikleri; mağdurun sanıklara, "Beni kime götüreceksiniz?" diye sorduğunda, "Eskiden gittiğin eve götüreceğiz, orada dayak yiyeceksin ve daha sonra seni polise verirler" demeleri üzerine mağdurun kimseye bir şey yapmadığını söyleyerek bu şahısların kim olduklarını ısrarla sorduğu, ancak cevap alamadığı; sanıkların "1.000.-TL ver bu konuyu kapatalım" dedikleri, mağdur bu konu ile alakasının olmadığını söylemesine rağmen, sanıkların mağdura, "Bu şahıslar evine ve ailene, sana zarar verecekler, bundan kimse sorumlu olmaz" diyerek tehdit ettikleri ve her hafta 100.-TL'yi mağdurdan istedikleri, mağdur, ilk gün 80.-TL'yi sanıklara verdiği, ancak sanıkların hafta sonu 120.-TL'yi de istemeleri üzerine olayı polise anlatan mağdurun bu buluşmadan önce seri numaraları önceden alınmış paraları sanık ...'a teslim ettikten sonra polislerce yakalanmaları şeklinde gelişen olayda, sanıklar gerçekte var olmayan bir olayı varmış gibi göstererek, mağduru dövdüreceklerini, ayrıca evine, kendisine

ve ailesine zarar verileceği şeklinde tehdit etmek suretiyle mağdurdan para aldıklarının anlaşılması karşısında, haklarında yağma suçunda hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu konuda bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Yağma suçunun işyeri niteliğindeki kıraathanade işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (c) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık ...'un adli sicil kayıtlarında yer alan,... Asliye Ceza Mah. 14.10.1997 gün 9-424 Esas ve karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2-TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar ... ve ... savunmanları ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanıkların, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına" cümlesinin yazılması ve “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine, “Bu dava nedeni ile, sanıkların yargılama gideri olarak sarfına neden oldukları 19,25.-TL davetiye gideri ve 8,50.-TL posta gideri olmak üzere toplam 27,75 TL' nin sanık ...' dan, 17,25.-TL davetiye gideri ve 8,50.-TL posta gideri olmak üzere toplam 25,75.-TL'nin sanık ...' den tahsil edilerek maliye hazinesine ödenmesine” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/332, Karar No: 2007/3709, Tarih: 12.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/332 E.  ,  2007/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk ( Ticaret) Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünül

- K A R A R -

Dava doğrudan doğruya iflas istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davalının tacir sıfatını taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak tacirler ve iflasa tabi oldukları özel düzenlemeyle kabul edilmiş bulunan kişiler iflas edebilirler. Öte yandan İcra ve İflas Kanunu'nun 44 ncü maddesi işi terk eden tacirin yapması gereken işlemleri ve tabi olduğu hükümleri açıkça göstermiştir.

Davalı ...’in emlak komisyoncusu olarak ticaret siciline tescil edildiğine ilişkin ilan Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi’nin 04.06.2001 tarihli nüshasında yayınlanmış; iş bu dava da 09.11.2001 tarihinde açılmıştır.

Açıklanan bilgiler karşısında adı geçenin dava tarihi itibariyle iflasa tabi kişilerden olduğu tartışmasızdır.

Öte yandan davalı hakkında icra takipleri olduğu da dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, İcra ve İflas Kanunu'nun 177 nci maddesinin 2 ve 3 ncü bentlerdeki hallerin bulunup bulunmadığı konusunda uzman bir bilirkişiden alınacak rapor çerçevesinde karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2012/4838, Karar No: 2013/12762, Tarih: 29.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/4838 E.  ,  2013/12762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nın 142/2d, 168/1. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 Yıl hapis cezasından ibaret hükmün CMK.nın 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

06.07.2004 ile 13.09.2005 tarihleri arası,(bozma öncesi 13.09.2005'ten önceki) bazı duruşma tutanaklarının dosya içinde bulundurulmaması ve 06.07.2004 ve önceki tarihli duruşma tutanaklarının onaysız fotokopiden ibaret olduğunun anlaşılması karşısında; belirtilen eksikliğin yerinde giderilmesi mümkün olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı itiraz yolu açık olup, temyizi olanaklı bulunmadığından; sanık ... savunmanının bu konudaki isteminin 5271 sayılı CMK’nın 231/12 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca, yasa yolu ile merciinde yanılmanın, başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2.fıkrasına göre, itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye dosyanın incelenmeksizin yerine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/12502, Karar No: 2014/13828, Tarih: 11.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/12502 E.  ,  2014/13828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2014

NUMARASI : 2014/357-2014/507

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece icra takibinin yetkisiz icra dairesince yapıldığından bahisle davanın yetki yönünden reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 15.02.2010 başlangıç tarihli, 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olan davalının kira bedellerini ödemediğinden bahisle İstanbul Anadolu 7. İcra Müdürlüğü'nde başlatmış olduğu icra takibine davalı borçlu şirket vekilinin yetkisiz icra müdürlüğünde takibin başlatıldığı, yetkili icra müdürlüğünün takibe dayanak yazılı kira sözleşmesinde kararlaştırılan İstanbul İcra Müdürlüğü olduğundan, bahisle yetki itirazında bulunması üzerine, davacı alacaklı itirazın kaldırılması, için İstanbul Anadolu 1. İcra Hukuk Mahkemesine davasını açarak yetki ve borca itirazının kaldırılmasını borç ödenmediğinden kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece HMK.nun 17.maddesi uyarınca davanın yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

6100 Sayılı HMK.nun 17.maddesi ile tacirler ve kamu tüzel kişileri aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler, taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır" hükmü getirilmiştir. HMK.nun 448.maddesi gereğince ve takip tarihi itibariyle HMK.nun 17.maddesi yürürlüktedir. Ancak bu hüküm tacirler ve kamu tüzel kişileri için düzenlenmiş olup, tarafların her ikisinin de tacir olmaması sebebiyle taraflar arasındaki yetki sözleşmesi geçersizdir. Bu durumda hangi mahkemenin ve icra dairelerinin yetkili olduğu genel yetki kuralına göre belirlenir. Kira alacağı davalarında, HMK.nun 10.maddesi ve BK.nun 73.maddesi gereğince, kira borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olması nedeniyle davacının ikametgah mahkemesinin yetkili olacağı görülmektedir.

Olayımızda, alacaklının yerleşim yeri İstanbul ili Kadıköy ilçesi olduğuna göre yetkili İstanbul Anadolu icra dairesinde takip başlatmasında herhangi bir usulsüzlük bulunmadığından mahkemece işin esasının incelenerek neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.