muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9800, Karar No: 2012/8325, Tarih: 19.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/9800 E.  ,  2012/8325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Mağdur Turgut Avcı’ya yönelik suç için yapılan uygulamada, suçun kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek yapılan uygulama sırasında, 5237 sayılı TCK’nun 35/1-2. maddesinin hükümde yazılmaması, yerinde tamamlanması olanaklı maddi hata olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçların işleniş biçimi,olayların özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçlar için hapis cezalarıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümleleri yazılmak suretiyle,eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16954, Karar No: 2014/1577, Tarih: 05.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16954 E.  ,  2014/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 05.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5231, Karar No: 2012/16060, Tarih: 10.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5231 E.  ,  2012/16060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın ruhsatsız tabancayı 3 yıl önce satın aldığı beyanı karşısında eylemin 6136 sayılı Yasanın 13/1 madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden anılan maddenin 3. fikrası ile ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarınının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6809, Karar No: 2018/7688, Tarih: 24.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6809 E.  ,  2018/7688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/112, Karar No: 2014/17835, Tarih: 21.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/112 E.  ,  2014/17835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/298783

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2010

NUMARASI : 2009/631 (E) ve 2010/197 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, katılan M.. Ç.. ile tartıştıktan sonra, eve gidip balkondan katılanlara tüfek doğrultup, havaya doğru bir el ateş etmesi ve katılan M.. Ç..'a hitaben de ölümle tehditte bulunduktan sonra, katılanların arkalarından ateş etmekten ibaret eyleminin, TCK'nın 44. maddesi delaleti ile 106/2-a, 43/2. maddelerine uyan silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca TCK'nın 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın aşamalarda katılanların olay yerinden gitmelerini istemesi üzerine katılan M.. Ç..'ın öncelikle kendisine küfür ettiği şeklindeki savunması ve katılan M.. Ç..'ın temyiz aşamasında gönderdiği şikayetten vazgeçme dilekçesinde ''...sanıkla aramızda önceden husumet olması nedeniyle, kendisine ağır ifadeler kullandım, sanık öfkelendi, sonrasında hakaret ve tehdit olayları gerçekleşmiştir...'' biçimindeki beyanları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık İ.. U..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11383, Karar No: 2011/5782, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11383 E.  ,  2011/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Kredi Kartı Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını tahsil için giriştikleri icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre itiraz dilekçesinde itiraz edilen borç miktarının açıkça belirtilmediği, borçlunun geçerli itirazının bulunması, itirazın iptali davasının takip hukukuna ilişkin şartı olup, kısmi itirazın geçerli sayılabilmesi için, borçlunun itiraz ettiği borç miktarını itirazında açıkça ve ayrıca belirtmesinin zorunlu olduğu, bunu yapmadığı taktirde ödeme emrine hiç itiraz etmemiş sayılacağı, iş bu dava dosyasının konusunu oluşturan icra takibi sırasında da davalı borçlu tarafın itiraz ettiği kısmı ayrıca ve açıkça belirtmeksizin kısmi itirazda bulunması sebebiyle ödeme emrine hiç itiraz edilmemiş sayılması gerektiği, bu hali ile açılan itirazın iptali davasının takip hukukuna ilişkin borçlunun geçerli itirazının bulunması şartının gerçeklemediği, tarafların tazminat istemlerinin koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın, dava şartı yokluğundan ve tarafların tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı borçlunun icra takibine vaki itirazının borcun tamamına ilişkin olduğu gözden kaçırılarak kısmi itiraz olarak değerlendirilerek yazılı biçimde davanın reddi doğru olmayıp, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31417, Karar No: 2013/40390, Tarih: 14.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/31417 E.  ,  2013/40390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanıklar hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nin 50/1-f maddesine aykırı olarak sanıklara gönüllü olup olmadığı sorulmadan ''kamuya yararlı bir işte çalıştırma'' seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,

2) Sanıkların cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde ''temizlik işlerinde kamuyayararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesi'' şeklinde yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/872, Karar No: 2007/899, Tarih: 28.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-872 E.  ,  2007/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3.İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2007

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 3.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.04.2007 gün ve 2006/1460-2007/271 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10.07.2007 gün ve 2007/19890-23047 sayılı ilamı ile; (“…Davacı  işçi 19.11.2001 tarihinde imzalan protokolün  geçersiz olduğunu ileri sürmüş ve 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu  iş sözleşmesinin 39. maddesinde  öngörülen  ücret artışından kaynaklanan fark  ücret isteğinde bulunmuştur. Davalı  işveren  protokolün  toplu  iş sözleşmesi  imzalayan yetkili kişiler tarafından imzalandığını ve geçerli  olduğunu  savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

İşyerinde, 28.8.2000 tarihinde  sendika tarafından verilen yetkiye istinaden  16.2.2001 tarihinde imzalanan toplu  iş sözleşmesi 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte kalmıştır. Toplu  iş sözleşmesini imzalayan sendika yetkililerinin bir kısmı ile işveren temsilcileri arasında 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolle, 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren  ücret artış  hükmü tadil edilmiş ve ücret artışı  oranı düşürülmüştür. Yine 1.4.2002 tarihinde yürürlüğe girecek  olan ücret artışı hükmünde değişiklik yapılmıştır.

Sözü edilen protokolü sendika adına imzalayanlardan 5 kişi 28.8.2000 tarihli  sendika yetki yazısında  münferiden ve müştereken  toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kılınmışlardır. Toplu  iş sözleşmesi imzalama konusunda  verilen yetki sendika tarafından daha sonra geri alınmış değildir. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapılması için  ise sendika tarafından   özel bir yetki verilmesine gerek bulunmamaktadır. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapma konusunda sendika yönetim kurulunun bir karar alması da gerekmemektedir. Sendaki yetkilileri tarafından anılan yetkiye dayanılarak 16.2.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesi imzalanmasının ardından 9 ay sonra değişen koşullara göre bazı hükümlerde değişikliğe gidildiği görülmektedir.

Somut olayda, 19.11.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesini birlikte ve tek başına imzalamaya yetkili  olan  aralarında sendika genel  başkanı  işe şube yöneticisinin de bulunduğu 5 kişi protokolü sendika adına düzenlemişler ve işyerinde anılan protokol uygulanmaya başlamıştır. Bu konuda sendika ile işveren  arasında bir  uyuşmazlık ortaya çıkmamıştır.  İşçiler de  protokole yapılan uygulamaya karşı çıkmaksızın çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Sonraki dönemlerde yeni toplu  iş sözleşmeleri imzalanmış ve işçilerin almakta oldukları  ücretleri  üzerinden  ücret artışları öngörülmüştür. Anılan sözleşmelerin imzalanması aşamalarında da 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolün geçersizliği sendika ile işveren arasında bir çekişme konusu olmamıştır. Böyle olunca bahsi geçen protokolün sendika adına yetkili kişiler tarafından imzalanmadığının kabulü doğru  olmaz.

Mahkemece kararın gerekçesinde daha  önce aynı konuda kesinleşen mahkeme kararlarından söz edilmişse de, anılan protokolün  ileriye dönük  olarak sonuçlarını doğuracağı yönünde yerel mahkeme kararlarının onandığı Dairemiz  kararları da mevcuttur. Bu itibarla her dosyadaki delil durumuna göre çözüme gidilmelidir.

Dairemizin kararlılık kazanmış  olan uygulamasına göre toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kişiler tarafından düzenlenen protokolle toplu  iş sözleşmesi hükümlerini ileriye dönük  olarak değiştirilmesi  imkan dahilindedir. Somut olayda protokolün  ilk maddesinde 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olan ücret artışı hükmü tadil edilmekle bu değişiklik, geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz. Böyle olunca davacının 1.10.2001 - 19.11.2001 tarihleri arasında kalan dönem için protokolün sonuç doğurmayacağı kabul edilmeli ve anılan dönem için  ücret farkı  hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Protokolün imzalandığı tarih sonrasında ise protokol hükümleri doğrultusunda yapılan işveren uygulaması yerinde olduğundan  19.11.2001 tarihi sonrası için ücret farkı  isteğinin reddine karar verilmelidir. Gerekirse bu yönde bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre ve özellikle toplu iş sözleşmesinin eki niteliğinde bulunan protokol uyarınca toplu iş sözleşmesinin yasaca cevaz verilen hükümlerinin ileriye dönük olarak değiştirilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16285, Karar No: 2014/31597, Tarih: 12.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/16285 E.  ,  2014/31597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla göndermiş olduğu 27.10.2014 günlü dilekçesiyle temyiz başvurusundan vazgeçmiş bulunduğunun anlaşılması karşısında, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8531, Karar No: 2022/11435, Tarih: 28.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8531 E.  ,  2022/11435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasında sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesince tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde, davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalı ... İnş. Taah. Beton İmal. İnş. Malz. San. Tic. A.Ş. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dosyada, davacı kurumca, dava dışı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının 12.11.2012 tarihli Kocatepe Sağlık ve Sosyal Güvenlik Merkezi’nin sürekli iş göremezlik derecesi tespitine ilişkin sağlık kurulu raporu ile % 24 olarak tespit edildiği ve buna bağlı olarak da dava dışı sigortalıya 15.05.2013 gelir bağlama ve onay tarihli 26.554,39 TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, mahkemece alınan kusur raporu doğrultusunda “1-Davacının davalılardan ... aleyhine açtığı davanın reddine, 2-Davacının davalı ... İnşaat Şirketi aleyhine açtığı davanın kabülü ile, 13.277,20 TL ilk peşin değerli gelirin onay tarihi olan 15/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile bu davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde karar verilmiş ise de 22.12.2015 tarihli 2014/18031 E. 2015/22804 K. sayılı bozma ilamı ile sigortalının % 24 olarak belirlenen iş göremezlik oranına işverence itiraz edildiği halde yöntemince incelenmediğinden bahisle mahkemece kararın bozulduğu; bozma ilamından sonra Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 13.05.2016 tarihli kararı ile dava dışı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 27 olduğu tespit edildiği, çelişkinin giderilmesi için mahkemece ATK 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu’ndan alınan 04/12/2017 tarih ve 26361 sayılı mütalaada ise dava dışı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 27 olduğu tespit edildiği, ATK Adli Tıp İkinci Üst Kurulu tarafından yapılan incelemede, 18.07.2019 tarih ve1186 sayılı rapor ile dava dışı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 8,2 olduğu ancak muayene olduğu (son) 01.03.2019 tarihine kadar ATK 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 04/12/2017 tarihli mütalaasının geçerli olduğu tespit ve mütalaa olunduğu, Kurum belgelerine göre sigortalıya 02.12.2007-25.02.2019 tarihleri arasında 19.322,06 TL fiili ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bozma sonrası mahkemece hatalı hesap raporu doğrultutusunda ATK raporu ile belirlenen %8,2 sürekli iş göremezlik oranına tekabül eden peşin sermaye değerinin 9.072,73 TL olduğu, davalının %50 kusuruna isabet eden ve davacı kurumun davalı şirketten rücu edebileceği miktarın ise 4.536,36 TL olduğu sonucuna varılarak yazılı şekilde karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında, davalının sorumluluğunun ATK 2. Üst Kurul Raporundan sonra davacının gelirden çıktığı döneme kadar yapılan fiili demelerin kusur karşılığı olması gerektiği gözetilmeksizin, mahkemece, yukarıda açıklandığı gibi orantılamak suretiyle peşin sermaye değerli gelir miktarını belirleyen hatalı hesap raporu doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16943, Karar No: 2011/3389, Tarih: 28.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/16943 E.  ,  2011/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 141 ada 1 parsel sayılı 39275.84 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı köy tüzelkişiliği adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, taşınmazın ham toprak vasfı ile Hazine adına tescili için, diğer davacılar vekili ise köyün yaylası olduğu iddiasıyla dava açmışlar, ... orman savı ile harçlı olarak davaya katılmıştır. Mahkemece, müdahil Orman Yönetiminin davasının reddine, davacılar ..., ..., ... ile Hazinenin davasının kabulüne ve dava konusu parselin yayla niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

1) Davalı Hazine Vekilinin Çekişmeli taşınmazın Ham Toprak niteliği ile Hazine adına tescili gerektiği yönündeki temyiz itirazı; dosyadaki incelenen bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye ve bilirkişi raporlarına göre yerinde olmadığından reddi gerekmiştir.

2) Müdahil Orman Yönetiminin orman savı ile yaptığı temyiz itirazına gelince;