muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2464, Karar No: 2018/2660, Tarih: 10.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2464 E.  ,  2018/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükmün gerekçesinde sanığın, mağdurla fiili livata suretiyle ilişkiye girdiğinin belirtilmesi karşısında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 103/2. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dolayı aynı Kanunun 103/1. maddesi ile hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanığın hükümlerden sonra 07.08.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... yönünden bozmaya konu hükümle ilgili olarak ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 10.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/46716, Karar No: 2013/34139, Tarih: 19.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/46716 E.  ,  2013/34139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin hak ettiği halde ücretlerinin çoğunun ödenmediğini, biraz kendisine ödeme yapılmasını talep etmesi üzerine Yurt Müdürü ...'ın "ücret ödeyecek halimiz yok, hem bundan sonra gelmene de gerek yok" diyerek işyerinden kovduğunu, müvekkilin hizmet akdinin işveren tarafından 14/01/2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, asgari geçim indirimi ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalıya yapılan tebligata rağmen duruşmaya katılmamış, delillerini ve davacının iş yeri sicil dosyasını dosyaya ibraz etmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işyerinden ücretlerinin ödenmemesi üzerine kendi isteğiyle işten ayrıldığı kanaatine varılmakla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Yıllık izin ücreti bakımından uygulanması gereken faiz konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin feshi halinde kullanılmayan izin sürelerine ait ücretlerin, son ücret üzerinden ödenmesi gerektiği kurala bağlanmıştır. Ancak, Yasada izin ücreti için kesin bir ödeme günü belirlenmiş değildir. İş sözleşmesinin feshedildiği tarihte izin ücreti muaccel olur. Bununla birlikte, faiz başlangıcı bakımından işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerekir.

Dairemizce, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi gereken izin ücreti, geniş anlamda ücret içinde değerlendirilmemiş ve 4857 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilemeyeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2007/30158 E, 2008/28418 K.). O halde, izin ücreti için uygulanması gereken faiz, yasal faiz olmalıdır.

Dairemizce, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi gereken izin ücreti, geniş anlamda ücret içinde değerlendirilmemiş ve 4857 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilemeyeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2007/30158 E, 2008/28418 K.). O halde, izin ücreti için uygulanması gereken faiz, yasal faiz olmalıdır.

Somut olayda, yıllık izin ücretinde yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yıllık izin ücreti ile ilgili paragrafında yeralan “en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “yasal faizi ile birlikte” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38175, Karar No: 2015/26726, Tarih: 24.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38175 E.  ,  2015/26726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde 2001 yılında kadroya geçmeden önceki dönem mevsimlik işçi olarak çalıştığı hizmetlerinin kıdemine sayılmadığını, işyerinde uygulanan ...’in geçici 4. maddesi gereği önceki işyerlerinde geçen çalışmaların da davalı işyerinde geçmiş gibi kabul edileceğine dair düzenleme gereği derece ve kademelerinin tespiti ile fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, mevsimlik işçilikte geçen süre eklenmek suretiyle davacnın kademe ve derecesi tespit edilerek, ücret farkı, ikramiye farkı, yıpranma prim farkı, ilave tediye ve yıllık izin ücreti taleplerinin kabulüne, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının derece kademe tespitinin doğru olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.-

Somut olayda, davacı 14.08.2009 tarihinde ... İl Özel İdaresinden emekli olmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının idarenin kayıtlarında pozisyonunun iş makinesi yağcısı olarak gösterilmiş olması nedeniyle emekli olduğu tarihteki kademe ve derecesinin tespitinde bu pozisyon dikkate alınmış ise de; davacı fiilen ambar hizmetlisi olarak çalıştığını iddia etmiş olup idare tarafından mahkemeye sunulan kademe ve derece tablosuna göre de, davacı 01.03.2008 tarihinden emekli olduğu 14.08.2009 tarihine kadar fiilen ambar hizmetlisi olarak çalışmıştır. İş makinesi yağcısı pozisyonunda çalışan bir işçinin ... hükümleri gereği 01.03.2012 tarihine kadar ilerleyebileceği pozisyon derecesi 2-9, ambar hizmetlisi olarak çalışan bir işçinin 01.03.2012 tarihine kadar ilerleyebileceği pozisyon derecesi ise 4-11'dir. Davacının mevsimlik işçilikte geçen çalışma süresi 13 yıl 117 gün olup bu çalışmaya karşılık olarak ... düzenlemesi gereği her iki yılda "bir derece" ve her yıl "bir kademe" alacağı ve 90 günü aşan artık yıla da bir kademe verileceği dikkate alındığında; davacının emekli olduğu tarihteki derece ve kademesine eklenmesi gereken derece ve kademe 6 derece 14 kademe olmaktadır. Davacı 6 derece 9 kademeden emekli olmuştur. Ekleme yapıldığında davacının derece ve kademesi 12 derece 23 kademe olmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 1.3.2008 tarihinden emekli olduğu tarihe kadar ambar hizmetlisi olarak çalıştığı ve ambar hizmetlisinin pozisyon derecesinin üst sınırının 11 dereceye kadar ilerleyebildiği gözetilmeden, bir başka deyişle davacının unvan değişikliği dikkate alınmadan, ilerleyebildiği pozisyon derecesinin 9 derecede bırakılması ve buna bağlı olarak yapılan hesaplamanın hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1220, Karar No: 2015/1649, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1220 E.  ,  2015/1649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/2557, Karar No: 2008/4761, Tarih: 30.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2557 E.  ,  2008/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkin dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, davalı taşıma kooperatifinin üyesi olduğunu, ancak usulüne uygun olmayan ihtarnamelerle üyelikten ihraç edildiğini, kooperatif yönetiminin yakınlarını üye yaptıklarını ve rant elde etme amacı güttüklerini ileri sürerek, müvekkilinin ihracına ilişkin yönetim kurulu kararının iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının ana sözleşmenin 10. maddesinde sayılan şartı taşımadığı, (şoför veya araç maliki olmadığı, taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmediği) gübre satım işi yaptığı gerekçesiyle ihraç edildiğini savunmuştur. Mahkemece, davacının üyelik şartlarını taşımadığı, motorlu araç bulundurmadığı, ihraç kararının doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ihraç kararının iptali istemine ilişkin olup, davacı üyenin kooperatif ana sözleşmesinin 10. maddesinde yazılı üyelik şartlarını yitirdiği gerekçesiyle üyelikten çıkarılmasına karar verilmiştir. Ancak, kooperatif ana sözleşmesinin ortaklık şartlarını belirleyen 10. maddesinde, kooperatife ortak olabilme şartları arasında araç sahibi olma şartı gösterilmiş ise de, aracın bir şekilde elden çıkmış olması, hemen üyenin ortaklık sıfatını yitirmesi sonucunu doğuracak bir neden olarak kabul edilemez. Ortağın yeniden araç sahibi olma veya ortaklığı devir etme ihtimali mümkün bulunduğundan, bu konuda ortağa uygun bir süre içerisinde araç sahibi olması yönünde bir ihtar yapılması, ihtara rağmen bu şartı yerine getirmemesi halinde ihracına karar verilmesi, hayatın olağan akışına, iyiniyet kurallarına ve kooperatifin amacına daha uygun olacağı gözetilmeksizin davacının ihracına karar verilmesi doğru değildir. Bu itibarla, mahkemece, davacıya böyle bir sürenin verilip verilmediği araştırılmadan, davacı delilleri toplanmadan, davacı tarafından delil listesinde; bir araç ruhsatı ve nakliye işiyle de iştigal eden şirket kayıtları sunulduğu halde, bu belgelerin kooperatif üyeliğinin devamı için yeterli olup olmadığı tartışılıp değerlendirilmeden, yazılı gerekçeyle davanın reddedilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz eden tarafa iadesine, 30.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1237, Karar No: 2024/1892, Tarih: 30.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1237 E.  ,  2024/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/338 E., 2022/449 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/377 E., 2021/467 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraflar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, ... yöneticisi ve arsa maliki olduğunu, müvekkili ve diğer arsa sahipleri ile davalı taraf arasında 31.10.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, davalı tarafça sözleşmeden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerin süresi içinde ve usulen yerine getirilmediğini, henüz iskan alınması ve binada ikamet edilmeye başlanmasından itibaren 1 yıl geçmesine karşın, binada bir takım eksiklikler ve gizli ayıplar tespit edildiğini, bu konuda davalı tarafa keşide edilen Ankara 23. Noterliğinin 29.04.2016 tarih ve ... yevmiye numaralı ihtarnamesinden sonuç alınamadığını, davalı tarafça sözleşmeden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerin, arsa sahiplerinin izni olmaksızın ve şekil şartlarına aykırı olarak başka bir firmaya devredildiğini, devrin hukuken geçersiz olduğunu, binada mevcut eksikliklerin Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/106 D.İş sayılı dosyası üzerinden tespit edildiğini, eksik işler bedelinin 183.425.65 TL olduğunu, belirtilen miktarın tahsili hususunda, davalı borçlu taraf aleyhine Ankara 23. İcra Dairesinin ... Esas sayılı dosyası üzerinden genel haciz yolu ile icra takibi yapıldığını, kendisine usulüne uygun ödeme emri tebliğ edilen davalı tarafın, takibe ve borca itirazı sonucu icra takibinin durdurulduğunu, davalı borçlu tarafın icra takibine yapmış olduğu itirazın haksız ve yersiz olduğunu, bu nedenle davalı borçlu tarafın icra takibine yapmış olduğu itirazın iptaline, icra takibinin devamına ve davalı borçlu tarafın %20 oranından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; öncelikle usule ilişkin olarak, müvekkilin, Ankara 39. Noterliğinin 31.10.2011 tarih ve ... yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi İçerikli Daire Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesini, Ankara 39. Noterliğinin 04.10.2012 tarih ve ... yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi İçerikli Daire Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi Devri Sözleşmesinin 12.maddesi gereğince, tüm hak ve yükümlülükleri ile birlikte dava dışı ... Proje İnşaat Limited Şirketine devrettiğini, bu durumda müvekkile husumet yöneltilemeyeceğini, esasa ilişkin olarak ise, müvekkil ile Ankara Mamak ... Mahallesi ... ada 2 parsel sayılı taşınmazın hissedarları arasında düzenlenen Ankara 39. Noterliğinin 31.10.2011 tarih ve ... yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi İçerikli Daire Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesinin 12.maddesinde açıkça "müteahhitin, bu sözleşmeyi kendi kuracağı diğer başka bir şirkete veya kendi hissedarı olduğu bir şirkete devir ve temlik edebileceği, ayrıca arsa sahiplerinden muvafakat alınmasına gerek bulunmadığı" hususunun yazılı olduğunu, müvekkilinin bu düzenlemeye istinaden sözleşmeden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini ... Proje İnşaat Limited Şirketine devrettiğini, davacı tarafça müvekkiline keşide edilen Ankara 23. Noterliğinin 29.04.2016 tarih ve ... yevmiye numaralı ihtarnamesine verilen Ankara 64. Noterliğinin 06.05.2016 tarih ve ... yevmiye numaralı cevabi ihtarnamesi ile bu durumun davacı tarafa bildirildiğini, inşaatın ruhsat ve benzeri resmi işlemlerinin ... Proje İnşaat Limited Şirketi tarafından yürütüldüğünü, sözleşmeden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerinin süresi içinde ve usulen yerine getirildiğini, taşınmaz üzerinde bulunan yapının tamamlanarak oturulabilir bir hale getirildiğini, müvekkilinin, Ankara 39. Noterliğinin 31.10.2011 tarih ve ... yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi İçerikli Daire Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesindan herhangi bir gelir elde etmediğini, davacı tarafın ana sözleşmeye ek olarak düzenlenen sözleşmenin geçersiz olduğu iddiasının hukuki bir daşanağının bulunmadığını, ek sözleşmenin de noterde yapıldığını, davacı tarafça Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/106 D.İş sayılı dosyası üzerinden yaptırıldığı belirtilen tespiti ve alınan bilirkişi raporunu kabul etmediklerini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi ni talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29/05/2018 tarih 2017/219 Esas, 2018/247 Karar sayılı kararı ile, davalı yüklenici ... Mimarlık İnşaat Turizm Taahhüt Ticaret Limited Şirketinin, Ankara 39. Noterliğinin 31.10.2011 tarih ve ... yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi İçerikli Daire Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesinden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerini süresi içinde ve usulen yerine getirmediği, eksik ve kusurlu bir kısım işlerin bulunduğu, belirtilen eksik ve kusurlu işlerin bedelinin 183.435,65 TL olduğu, her nekadar davacı tarafça tazminat isteminde bulunulmuş ise de, takibe konu alacağın varlığı ve miktarının yargılama yapılmasını zorunlu kıldığı ve davalı tarafın dava tarihinden önce usulen temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF, KALDIRMA KARARI ve İKİNCİ KARAR

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.07.2021 tarih, 2021/420 Esas, 2021/733 Karar sayılı kararı ile,"Aktif ve pasif husumet dava şartlarından olup, mahkemece re’sen dikkate alınması zorunludur. Mahkemece, husumet hususu dikkate alınmadan ve davacı apartman yöneticisinin tüm apartman malikleri adına dava açamayacağı düşünülmeden yöneticinin kat maliki olduğu araştırılmadan davanın esası incelenerek tamamı yönünden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, yönetici ...'ın arsa sahibi olup olmadığının araştırılması, arsa sahibi ise 31.10.2011 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca takip yapma ve dava açma hakkının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi, bu şartları taşıyor ise işin esasına girilerek taraf delillerinin toplanması, sadece ... yönünden ispat etmesi halinde payı (sözleşme gereği hissesine düşen bağımsız bölümler ile ortak alanlarda arsa payı oranında) dikkate alınarak hüküm oluşturulması, tarafların iddia ve itirazlarının tartışılması, davacının apartman yönetimi olarak kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayanarak dava açması mümkün olamayacağından, apartman yönetimi adına açılan davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddedilmesinden ibaret olacaktır." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

C. Kaldırma Kararı Doğrultusunda İlk Derece Mahkemesince Verilen Karar