muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16708, Karar No: 2013/24068, Tarih: 25.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16708 E.  ,  2013/24068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız elatılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi ve kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

...) Taşınmazların niteliği ve aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyaları nazara alındığında kapitalizasyon faiz oranının % ... olarak kabulü ile hesaplama yapılması gerekirken daha yüksek oranda alınarak aza hükmedilmesi,

...) Dosyadaki bilgi ve belgelere göre taşınmazlara 1987 yılında elatılmış olup, kamulaştırma işlemi yapılmadığından davalı idarece haksız işgal durumunun sözkonusu olması nedeniyle, davacı tarafından kullanılamayan bölümlere ilişkin geriye dönük olarak ecrimisil bedelinin hesaplanarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde, talebin reddine karar verilmesi,

...) Dava konusu 136 ada ... parsel sayılı taşınmazın net gelirinin eksik hesaplanması nedeniyle m2 bedelinin az tespiti,

...) Dava konusu 152 ada ... parsel sayılı taşınmazın elatmadan arta kalan bölümlerinin yüzölçümleri ve geometrik durumları nazara alındığında; bilirkişi kurulu raporunda C-... ile gösterilen ....424,42 m2'lik bölümde %30 değer azalışı olacağı kabul edildiği halde yazılı şekilde değer azalışı nazara alınmadan aza hükmedilmesi,

...) Dava konusu 152 ada ... parsel sayılı taşınmazın elatmadan arta kalan bölümlerinin yüzölçümleri ve geometrik durumları nazara alındığında; bilirkişi kurulu raporunda C-... ile gösterilen 842,52 m2 lik bölümde % 50 değer azalışı olacağı kabul edildiği halde yazılı şekilde değer azalışı nazara alınmadan aza hükmedilmesi,

...) Dava konusu 135 ada ... parsel sayılı taşınmazın elatmadan arta kalan bölümünün yüzölçümü ve geometrik durumu nazara alındığında; ....101,97 m2 lik bölümde % 25 oranında değer azalışı olacağı kabul edildiği halde yazılı şekilde değer azalışı nazara alınmadan aza hükmedilmesi,

...) Dava konusu 316, 337 ve 338 parsel sayılı taşınmazlar yenileme çalışmaları neticesi yeni parsel numaraları almış oldukları halde infazı zorlaştırıcı şekilde eski parsel numaraları üzerinden hüküm kurulması,

...) Taşınmazların yol ve ark olarak elatılan bölümlerinin davalı idare yerine yazılı şekilde ... adına tesciline karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

...) Dava konusu 316, 337 ve 338 parsel sayılı taşınmazlar yenileme çalışmaları neticesi yeni parsel numaraları almış oldukları halde infazı zorlaştırıcı şekilde eski parsel numaraları üzerinden hüküm kurulması,

...) Taşınmazların yol ve ark olarak elatılan bölümlerinin davalı idare yerine yazılı şekilde ... adına tesciline karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

...) ....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici .... maddesinin .... fıkrası uyarınca; harç ve vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6323, Karar No: 2019/10275, Tarih: 24.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/6323 E.  ,  2019/10275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kasten öldürme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve neticesi sebebi ile ağırlaşmış yaralama suçlarından mahkumiyet, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa isnat edilen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinde düzenlenip anılan maddede öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddeleri gereğince 5 yıl 4 aylık asli dava zaman aşımına tabi bulunduğu ve mahkemece yapılan 16.08.2011 tarihli sorgu ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçtan açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zaman aşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Tüm dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun, katılanın boğazından tutup adli emanetin 2011/182 sırasında kayıtlı bıçakla göğüs, batın ve uyluk bölgelerinden toplam on bıçak darbesiyle yaraladığı, batın bölgesindeki iki adet yaralanmanın batın boşluğuna geçerek karaciğer kesisine neden olduğu ve her birinin ayrı ayrı katılanın yaşamını tehlikeye soktuğu, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve darbe sayısı nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve kastın bölünemezliği ilkesi de dikkate alınmadan yazılı şekilde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 24.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19029, Karar No: 2013/1982, Tarih: 12.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/19029 E.  ,  2013/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı kurum, 21.08.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiştir.

Somut olayda; davalı şirkete ait otelde çalışan sigortalı, otelin batı blokunun resturant olarak kullanılan terasına malzeme çıkardığı ancak daha sonra teras katından zemine düşmesi sonucu vefat eder.

03.12.2010 tarihli kusur raporunda, teras kısmında düşmeye mani olacak teknik önlemlere başvurulmaması, iş güvenliğinin çalışan insiyatifine terk edilmesi, eğitilmiş olsaydı hangi amaç için teras kenarına yaklaşması gerekmiş olsa bile, ağırlık merkezinin boşluğa denk gelmeyecek şekilde güvenli noktalardan gerekli işlemi yapacağından bahisle davalı şirketin %70, kazalının ise %30 kusurlu olduğu kanaati bildirilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, bu tür davalar kusur sorumluluğu esasına dayanmaktadır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. İşverenin tamamen kusursuz kabul edilebilmesi için, anılan madde gereğince işyerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri almak, uygun çalışma ortamı hazırlamak, araçları noksansız bulundurmak, denetlemek, gözetlemek, iş organizasyonunun yapılıp, bütün yükümlülükleri yerine getirmek gerekir.

Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının tespiti işidir.

Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve yasada belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

Eldeki davaya konu somut olayda, 11.03.2008 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararda; açık terasın etrafında bir insanın dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu düşmesine sebebiyet verecek açıklık bulunmadığı, kazalının ilk düşme anını gören tanık bulunmadığı, ölüm nedeninin beden travmasına bağlı beyin kanaması olduğu, kazalının düştüğü yerde ölümüne neden olacak iş güvenliği ihmali ve sorumluluğunu gerektirecek bir kusurun bulunmadığı, olayda suç unsuruna rastlanmadığı tartışılmıştır.

Mahkemece, yukarıda sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında yapılacak incelemeyle; mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, önlemlerin alınmaması sonucu oluşan durum ile sigortalının ölümü arasında uygun neden sonuç bağı bulunup bulunmadığı tartışılarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8885, Karar No: 2019/4937, Tarih: 11.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8885 E.  ,  2019/4937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-d, 22/3, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

11.03.2013 günü saat 20:30 sıralarında, sanık sürücü ...’ın yönetimindeki kamyonet ile yerleşim yeri içinde, 10.5 metre genişliğinde, sola dönüş sığınma cebi ile birlikte 16 metre genişliğinde, aydınlatması olan, bölünmüş, düz, kuru, asfalt kaplama yolda .... Bulvarında, .... istikametinden, .... istikametine seyri sırasında geldiği olay mahalli ışık kontrollü kavşakta, karşıya geçmek için seyrine göre sağından yola giren yaya ...’ye aracının sağ ayna kısmı ile sol şerit üzerinde çarpması sonucu, yayanın 5. derece kemik kırığına ve sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın savunmasında “olay tarihinde sevk ve idaremdeki araçta seyir halinde iken .... bulvarına .... kavşağına geldiğimde yaklaşık 600-700 metre öncesinde kırmızı ışık yanarken ışık önce sarıya sonra da yeşile döndü ve benim seyir ettiğim istikamete yol açıldığı için yaklaşık 50-60 km civarında olan hızımı koruyarak yoluma devam ettim, kaza noktasına geldiğimde kırmızı ışıkta bekleyen araçta müştekinin gelmesini engelleyecek şekilde sağda duruyorlardı, ben onların yavaş hareket ettiğini düşünerek kavşağa bu şekilde giriş yaptım, ancak sağdaki araçlar bu kez şikayetçinin sarı ışıkta karşıya geçtiğini gördüklerinden ona yol vermek üzere yavaş seyir halinde imişler ancak ben bunu müşteki araçların önünde olduğu için görmedim, müşteki sağda bekleyen araçların önünden aniden yola fırlayınca ben de mesafe dar olduğu için şikayetçiye çarpmamak için sola kırdım, ancak buna rağmen çarpmak zorunda kaldım, her ne kadar bilirkişi raporunda benim kırmızı ışıkta geçtiğim rapor edilmiş ise de, ben yeşil ışıkta geçmiştim şeklindeki savunması, tanık ... ile ...’ın ışığın sarıdan yeşile geçtiği sırada kazanın meydana geldiğine ilişkin beyanları, tanıklar ...’un sanığın kırmızı ışıkta geçtiğine, tanıklar .... ve ....’ın ise yayalara hitaben yanan ışık sistemi olmamasına rağmen yayanın yeşil ışıkta geçtiğine ilişkin anlatımları karşısında, sanığın kırmızı ışıkta kavşaktan geçiş yaptığı hususunda şüphe bulunduğu, şüpheden de sanığın yararlanması gerektiği gözetilmeden, hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, ayrıca bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun kabul edilmesine karşın, sanığın hangi eyleminin bilinçli taksir oluşturduğunun gerekçeli olarak açıklanmaması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5823, Karar No: 2014/10307, Tarih: 09.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/5823 E.  ,  2014/10307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2011/273-2014/36

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli Esadiye Köyü eski 514 (yeni 102 ada 2 parsel sayılı 9641 m2) parsel sayılı taşınmaz, davalılar miras bırakanı adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı Hazine, 20/06/2011 tarihli dilekçesiyle, taşınmazın 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptaline ve el atmanın önlenmesine, şerhlerin kaldırılmasına karar verilmesi istemiyle dava açmış; daha sonra eylemli orman olduğu iddiasıyla davayı ıslah etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, taşınmazın tapu kaydının iptaline ve 2/B niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava tarihinden önce 1947 yılında 3116 sayılı Kanun hükümleri gereğince yapılan orman kadastrosu, 1992 yılında kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması, 1959 yılında yapılan genel arazi kadastrosu vardır.

Mahkemece, yapılan 05/12/2011 tarihli keşifte, çekişmeli taşınmazın 25 yıldır ekilmediği için ağaçlığa dönüştüğü bildirilmiş, orman bilirkişi raporunda 1947 tahdidi içinde iken, 1992 yılında kesinleşen 2/B alanında bırakıldığı, (3645-47 OS P II poligon) eğiminin % 20 - 25 ve çalılık niteliğinde olduğu açıklanmış, bundan sonra Hazine 11/02/2013 tarihli dilekçesi ile taşınmazın eylemli orman olduğu iddiasıyla davayı ıslah etmiş, 04/10/2013 tarihli 2. keşif sonunda hazırlanan uzman bilirkişi raporunda taşınmazın çevresinin meşe ağırlıklı gürgen cinsi ağaçlarla kaplı olduğu, ancak kendisinde böyle bir durumun olmadığı açıklanmış ise de, 2. keşfin dava konusu olmayan 107 ada 2 sayılı parsel için yapıldığı ve bu parsel için rapor verildiği anlaşılmıştır. Daha sonra yine aynı bilirkişiden alınan ek raporda bu kez 102 ada 2 sayılı parselin eylemli orman olduğu açıklanmış, mahkeme de gerekçesinde bu olguyu kabul ettiği halde, hem 2/B niteliğiyle Hazine adına tescile karar vermiş, hem de yine dava konusu olmayan 107 ada 2 parsel hakkında hüküm kurulmuştur. Çekişmeli 102 ada 2 sayılı parselin kesinleşen 2/B sahası içinde kaldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamakla birlikte, eylemli durumu konusunda yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. Üzerindeki bitki örtüsünün niteliği konusunda ziraat bilirkişi dinlenmemiştir.

O halde; mahkemece, doğru sonuca varılabilmesi için, önceki keşiflerde görev almayan bir fen elemanı, bir ziraat uzmanı bilirkişi marifetiyle yeniden yapılacak keşifte, ziraat uzmanından taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün niteliği, ağaç varsa yaşı, dağılımı, kapalılık oranı, dikme mi kendiliğinden yetişme mi olduğu, toprağının orman toprağı olup olmadığı konularında bilimsel verilere dayalı rapor alınmalı, eylemli durumu gösteren güncel fotoğraflar dosyaya eklenmeli, bundan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 09/12/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18654, Karar No: 2014/31332, Tarih: 25.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18654 E.  ,  2014/31332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/323593

MAHKEMESİ : Kandıra(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2012/267 (E) ve 2012/321 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın, mahallinde yapılan keşif sırasında, dava konusu yerle ilgili olarak 2005/439 Esas sayılı dosyada babasının yargılanıp ceza aldığını, onun vefatından sonra fındıklığın bakımını yapıp ürününü topladığını, müsaderesine karar verildiğini ancak infaz edilmediğini, babasından kaldığını düşünerek kullanmaya devam ettiğini beyan etmesine karşılık bilirkişi raporunda fındıklıktan söz edilmediğinin anlaşılmasına; sahada orman tahdidinin yapılarak kesinleşmiş olup dava konusu yerin sanığın kullanımındaki bitişik 2/B parseli ile birlikte etrafına çit çekildiğinin; bilirkişi raporunun inceleme bölümünde son 4-5 yıldır müdahale görmeyip sadece hayvan otlatıldığının; sonuç bölümünde ise son birkaç yıldır sürülüp işlenmemekle birlikte yıllarca tarım arazisi olarak kullanıldığının belirtilmesine göre sanığın savunmasında bahse konu dosyanın getirtilip incelenerek suça konu yerle ayni yer olup olmadığı hususunda bilirkişiden ek rapor alınması, rapordaki çelişkilerin giderilmesi ile kesinleşmiş orman tahdidi bulunan yerlerde tahdidin herkes tarafından bilinmesi gerekip dava konusu yerin bilfiil kullanılmamakla birlikte etrafının telle çevrilmesinin sahiplenme iradesini gösterdiği, ayrıca bilirkişi raporunda sahada hayvan otlatıldığının tespit edildiği de dikkate alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16087, Karar No: 2021/5821, Tarih: 29.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16087 E.  ,  2021/5821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kısmen kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 09.05.2018 tarih 2018/İHK-64 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisinin davalı ... şirketi nezdinde ... poliçesi ile sigortalı araçta yolcu iken oluşan trafik kazası sonucunda vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00’er TL destek tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 30.10.2017 tarihli dilekçesi ile talebini ... için 44.024,77 TL, ... için 55.144,44 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; başvurunun kısmen kabulüne, ... için 55.144,44 TL, ... için 11.738,18 TL tazminatın 24.10.2017 tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek başvuranlara ödenmesine karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince; itirazın reddine karar verilmiş, itiraz hakem heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının davacılardan ...’e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5684 sayılı Sigortacılık Yasası’nın 30/12. maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Davacılar ihtiyari dava arkadaşı durumunda olduğundan dolayı 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı her bir davacı yönünden ayrı ayrı gözetilmelidir. Bu sebeple adı geçen davacı yönünden verilen karar, miktarı itibariyle kesin nitelikte olduğundan davalının adı geçene yönelik temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının davacılardan ... ...’e yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destek tazminatı istemine ilişkindir.

Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine yer verilmiştir.