muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1060, Karar No: 2024/950, Tarih: 23.10.2024

Mahkeme bu gerekçeyle cezalı tarhiyatları kaldırmıştır. 
	Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu edilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir. 
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 09/11/2022 tarih ve E:2019/2581, K:2022/6354 sayılı kararı: 
	Davacı tarafından 1982 ve 1983 yıllarında bağış yoluyla edinilen tarla mahiyetindeki gayrimenkulün, arsa vasfı kazanması üzerine kat karşılığı inşaat sözleşmesine konu edilerek Yenimahalle ilçesi, ... Mahallesi, ..., ..., ... Ada/Parsellerde on yedi mesken, 1/2 paylı bir mesken, bir dükkan ile 50.000 TL tutarında para iktisap edilmiştir. Edinilen meskenlerden 2010 yılında bir, 2011 yılında bir adedi 1/2 paylı olmak üzere üç, 2012 yılında beş, 2013 yılında iki, 2014 yılında bir, 2015 yılında bir adedi satılmıştır. Değinilen satışlar dışında Gelir İdaresi Başkanlığı Yönetim Bilişim Sistemi ve Tapu Sicil Müdürlüğü kayıtlarında alış bedeli 0,00 TL olarak yer alan 2005 ve 2007 yılında edinilen iki adet arsanın 2013 ve 2014 yıllarında satıldığı, bununla birlikte 2012 yılında bedeli karşılığı satın alınan iki adet meskenden bir adedinin 2015 yılında satıldığı anlaşılmaktadır. 
Yukarıda yer verilen tespitler bir arada değerlendirildiğinde uyuşmazlık konusu dönemde yapılan taşınmaz satışlarının ticari nitelikte olduğu sonucuna varılmakla birlikte değinilen satışlara ilişkin düzenlenen 10/05/2015 tarihli tutanakta alıcı ve satıcıların tapuda beyan ettiği tutarlara ilişkin bilgiler ile değinilen satışların bir kısmının arsa, bir kısmının da mesken satışına ilişkin olduğu belirtilmesine rağmen davalı idarece tüm satışlar nedeniyle %18 oranında katma değer vergisi hesaplandığı anlaşılmaktadır. 
Bu halde, Vergi Dava Dairesince 2577 sayılı Kanun'un 20. maddesinde yer alan re'sen araştırma ilkesi uyarınca taşınmazların niteliğine ve konut niteliğinde olanların net alanlarına ilişkin ilgili belediyelerden bilgi ve belgeler istenerek ve davacı beyanları da dikkate alınarak yeniden karar verilmesi gerekmektedir. 
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:
	Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu vergi ve cezaların hukuka uygun olduğu belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu vergi ve cezaların hukuka uygun olduğu belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
23/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/1068, Karar No: 2024/951, Tarih: 23.10.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2023/1068
Karar	No : 2024/951
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı - ...
		(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Vakfı
	   Basın Yayın ve Dağıtım İktisadi İşletmesi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU :	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ : 
Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışından ticari kazanç elde ettiği ve bu kazancını beyan dışı bıraktığından bahisle sevk edildiği takdir komisyonunca takdir edilen matrahlar üzerinden re'sen tarh edilen 2012 yılının Haziran, Ağustos, Ekim ve Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergileri ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
	... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
	5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinin (1) numaralı fıkrasının "ç" bendinde dernek veya vakıflara ait iktisadi işletmelerin kazançlarının kurumlar vergisine tabi olduğu, aynı maddenin (2) numaralı fıkrasında, kurum kazancının gelir vergisinin konusuna giren gelir unsurlarından oluştuğu öngörülmüştür. 
Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinin (5) numaralı fıkrasında, dernek veya vakıflara ait iktisadî işletmeler "Dernek veya vakıflara ait veya bağlı olup faaliyetleri devamlı bulunan ve bu maddenin birinci ve ikinci fıkraları dışında kalan ticarî, sınaî ve ziraî işletmeler ile benzer nitelikteki yabancı işletmeler, dernek veya vakıfların iktisadî işletmeleridir." olarak tanımlanmıştır. Aynı maddenin (6) numaralı fıkrasında "İktisadî kamu kuruluşları ile dernek veya vakıflara ait iktisadî işletmelerin kazanç amacı gütmemeleri, faaliyetlerinin kanunla verilmiş görevler arasında bulunması, tüzel kişiliklerinin olmaması, bağımsız muhasebelerinin ve kendilerine ayrılmış sermayelerinin veya iş yerlerinin bulunmaması mükellefiyetlerini etkilemez. Mal veya hizmet bedelinin sadece maliyeti karşılayacak kadar olması, kâr edilmemesi veya kârın kuruluş amaçlarına tahsis edilmesi bunların iktisadî niteliğini değiştirmez." hükmüne yer verilmiştir.
Olayda, Türkiye Ekonomik ve Kültürel Dayanışma Vakfı (TEKDAV) adına 2010 ila 2014 yıllarında toplam on altı adet taşınmaz satışı yapıldığı tespit edilmiştir. Bunun üzerine devamlı olarak gayrimenkul alım-satım faaliyetiyle uğraşıldığından bahisle önceden mükellefiyet kaydı bulunan TEKDAV İktisadi İşletmesi adına takdir komisyonu kararlarına istinaden dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı anlaşılmıştır.

Olayda, Türkiye Ekonomik ve Kültürel Dayanışma Vakfı (TEKDAV) adına 2010 ila 2014 yıllarında toplam on altı adet taşınmaz satışı yapıldığı tespit edilmiştir. Bunun üzerine devamlı olarak gayrimenkul alım-satım faaliyetiyle uğraşıldığından bahisle önceden mükellefiyet kaydı bulunan TEKDAV İktisadi İşletmesi adına takdir komisyonu kararlarına istinaden dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı anlaşılmıştır.
Dava konusu cezalı tarhiyatların dayanağı on altı adet satışın on beşi, Ankara ili, Yenimahalle ilçesi, ... Mahallesi'nde bulunan taşınmazlara dair olup bunların dördü ... Ada/Parsel; dokuzu ... Ada/Parsel; biri de ... Ada/Parsel'de kain binalardaki bağımsız bölümlere ilişkindir. Değinilen satışların biri ise aynı mahallede bulunan ... Ada/Parsel'de kayıtlı arsaya diğeri de ... Mahallesi ... Ada/Parsel'de kayıtlı arsaya ilişkin bulunmaktadır.
Uyuşmazlıkta, on altı adet satışın on dördünü oluşturan ..., ..., ... Ada/Parsel'deki bağımsız bölümlerin kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca edinildiği ve sözleşmelere konu arsaların ise bağış yoluyla vakfın mülkiyetine geçtiği görülmektedir.
5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinin (5) ve (6) numaralı fıkraları uyarınca vakıf adına yapılan satışlardan dolayı vakıf iktisadi işletmesi hakkında tarhiyat yapılması mümkün olmakla birlikte, bağış yoluyla elde edilen arsalarda kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yapılan bağımsız bölümlerin satılmasından ibaret olan faaliyetin, ticari organizasyon dahilinde ve kâr elde etmek amacıyla yapıldığının kabulü mümkün bulunmamaktadır. 
Bu durumda değinilen satışlar nedeniyle beyanname verme yükümlülüğü bulunmayan davacının ticari kazanç elde ettiğinden bahisle takdire sevkinde ve takdir komisyonunca belirlenen matrahlar üzerinden yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda yasal isabet görülmemiştir.
Mahkeme bu gerekçeyle cezalı tarhiyatları kaldırmıştır. 
	Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
	Dava adına aynı maddi olay nedeniyle re'sen tarh edilen 2012 yılına ilişkin kurumlar vergisi, aynı yılın Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergiler ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davada ... Vergi Mahkemesi ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın kabulüne karar vermiştir. Değinilen karara yöneltilen istinaf istemi ... Bölge idare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedilmiştir.
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu edilen kararın bu gerekçeyle usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek istinaf istemini reddetmiştir. 
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 09/11/2022 tarih ve E:2019/2602, K:2022/6356 sayılı kararı:

Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu edilen kararın bu gerekçeyle usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek istinaf istemini reddetmiştir. 
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 09/11/2022 tarih ve E:2019/2602, K:2022/6356 sayılı kararı: 
	Davacı tarafından 1982 ve 1983 yıllarında bağış yoluyla edinilen tarla mahiyetindeki gayrimenkulün, arsa vasfı kazanması üzerine kat karşılığı inşaat sözleşmesine konu edilerek Yenimahalle ilçesi, Yeşilevler Mahallesi, ... ..., ... Ada/Parsellerde on yedi mesken, 1/2 paylı bir mesken, bir dükkan ile 50.000 TL tutarında para iktisap edilmiştir. Edinilen meskenlerden 2010 yılında bir, 2011 yılında bir adedi 1/2 paylı olmak üzere üç, 2012 yılında beş, 2013 yılında iki, 2014 yılında bir, 2015 yılında bir adedi satılmıştır. Değinilen satışlar dışında Gelir İdaresi Başkanlığı Yönetim Bilişim Sistemi ve Tapu Sicil Müdürlüğü kayıtlarında alış bedeli 0,00 TL olarak yer alan 2005 ve 2007 yılında edinilen iki adet arsanın 2013 ve 2014 yıllarında satıldığı, bununla birlikte 2012 yılında bedeli karşılığı satın alınan iki adet meskenden bir adedinin 2015 yılında satıldığı anlaşılmaktadır. 
Yukarıda yer verilen tespitler bir arada değerlendirildiğinde uyuşmazlık konusu dönemde yapılan taşınmaz satışlarının ticari nitelikte olduğu sonucuna varılmakla birlikte değinilen satışlara ilişkin düzenlenen 10/05/2015 tarihli tutanakta alıcı ve satıcıların tapuda beyan ettiği tutarlara ilişkin bilgiler ile değinilen satışların bir kısmının arsa, bir kısmının da mesken satışına ilişkin olduğu belirtilmesine rağmen davalı idarece tüm satışlar nedeniyle %18 oranında katma değer vergisi hesaplandığı anlaşılmaktadır. 
Bu halde, Vergi Dava Dairesince 2577 sayılı Kanun'un 20. maddesinde yer alan re'sen araştırma ilkesi uyarınca taşınmazların niteliğine ve konut niteliğinde olanların net alanlarına ilişkin ilgili belediyelerden bilgi ve belgeler istenerek ve davacı beyanları da dikkate alınarak yeniden karar verilmesi gerekmektedir. 
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:
	Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu vergi ve cezaların hukuka uygun olduğu belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
23/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2020/1187, Karar No: 2024/4256, Tarih: 23.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE   
Esas   No : 2020/1187
Karar  No : 2024/4256
DAVACILAR	: ...	
VEKİLİ	: Av. ...
 
DAVALI	: ... Bakanlığı / ...
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
DAVANIN_KONUSU:Türkiye Ermenileri Patriğinin seçimine ilişkin esasların düzenlenmesine yönelik 2019 Yılı Patrik Seçim Talimatnamesi’nin "Patrik Adayı Olabilme Şartları" başlıklı  25. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin iptali istenilmektedir.

DAVACININ_İDDİALARI	: Davacı tarafından, ... Kilisesi Vakfı Seçim Bölgesinde mukim, Ermeni cemaatine mensup bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olduğu, münhal bulunan İstanbul Ermeni Patrikliği makamı için yapılacak seçimde seçmen sıfatıyla oy kullanma hakkına sahip olduğu, 23/09/2019 tarihli 2019 Yılı Patrik Seçim Talimatnamesi'nin “Patrik Adayı Olabilme Şartları” başlıklı 25. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde; “İstanbul Ermeni Patrikhanesine mahsus episkoposlar sınıfına dâhil almak” ibaresinin yer aldığı,  Lozan Antlaşması, 18/09/1961 tarih ve 5/1654 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesi gibi düzenleyici kuralların hiçbirinde Ermeni Patriğinin sadece belirli bir kilisenin mensupları arasından seçileceğine, diğer kiliselerin mensuplarının aday olmayacağına dair bir hükmün mevcut olmadığı, daha önce yapılan patrik seçimlerinin yönetilmesi amacıyla çıkarılan 1961, 1995 ve 1998 tarihli seçim talimatlarında da böyle bir sınırlamanın bulunmadığı, Türkiye'nin de tarafı olduğu Birleşmiş Milletler Medeni ve Siyasi Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme'nin 18.maddesinin 22 nolu genel yorumunda cemaatlerin dini liderlerini seçme özgürlüğünün din özgürlüğü kapsamı içinde yer aldığının belirtildiği, yerleşik AİHM içtihatları uyarınca bir dini cemaat içinde belirli bir lideri ya da grubu destekleyen veya cemaati ya da onun bir bölümünü kendi iradesine karşı tek bir liderliğe tabi olmaya zorlayan devlet müdahalelerinin din özgürlüğüne müdahale oluşturduğu, Talimatname ile getirilen “İstanbul Ermeni Patrikhanesine mahsus olma” sınırlamasının dini liderlerin seçilmesi konusunda orantılı bir müdahale olmaktan uzak olduğu, dünyanın çeşitli yerlerinde, Talimatnamenin 25. maddesinin diğer bentlerinde Patrik Adayı olabilmek için öngörülen sair şartları karşılayan Ermeni Kilisesi mensubu birçok Episkopos bulunduğu, davalı idarece sadece İstanbul Ermeni Patrikhanesi'ne mensup episkoposların aday gösterilmesine izin verilmesinin orantılı bir müdahaleden uzak, ermeni patrığinin seçim yoluyla değil, atama yoluyla seçilmesine neden olacak kısıtlayıcı bir  uygulama olduğu, böyle bir sınırlamayı haklı gösterecek herhangi bir kamu yararının da bulunmadığı, sadece İstanbul Ermeni Patrikhanesine mensup episkoposların Patrik Seçimine katılmasına izin verilmesinin; aday gösterilmesine izin verilmeyen diğer kilise mensupları nezdinde kırgınlığa ve yeni seçilecek Patrik'e karşı kamuoyu nezdinde güvensizliğe sebebiyet vereceği, getirilen sınırlandırmanın seçme ve seçilme özgürlüğünün kısıtlanması nedeniyle demokratik toplum düzeninin gereklerine aykırı olmakla kalmayıp Ermeni Cemaatinin kadim gelenek, örf ve adetlerine aykırılık da teşkil edeceği, Anayasa'nın 67. maddesine göre seçilme hakkı ancak kanun ile sınırlanabilecek olduğu halde dava konusu düzenleyici işlem ile seçilme hakkının sınırlandırılmasının  Anayasa'ya aykırılık teşkil edeceği ileri sürülmektedir.

DAVALININ_SAVUNMASI: 1863 tarihli Ermeni Milleti Nizamnamesi’nin yürürlükten kalktığı, Cumhuriyet döneminde seçimlerin bir defaya mahsus talimatnameler uyarınca valilik izni ile yapıldığı, seçimlerin düzenlemesinde en azından yetkili olunduğunun kabul edilmesi gerektiği, dava konusu Talimatnamenin 25. maddenin 1. fıkrasının (c) bendindeki hükmün yeni bir şart olmayıp 1863 tarihli Nizamname’nin 1. maddesinde düzenlenen Ermeni cemaatinin töresinde bulunan bir husus olduğu, bazı dönemler ülkemizde yeteri kadar adayın olmaması nedeniyle bu kuralın esnetildiği, önceki seçimlerde de aday sayısının hiçbir zaman ikiyi geçmediği, patrik seçilecek kişinin patrikhanede bir silsileyi takip ederek elde edilen episkoposlar arasından olmasının sunulacak hizmete de uygun düşeceği, dava konusu düzenlemenin kamu yararına uygun bulunduğu savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	:2019 Yılı Patrik Seçim Talimatnamesi’nin davacı tarafından iptali istenilen kısımlarının hukuka uygun olduğu dikkate alındığında, davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: ...
DÜŞÜNCESİ	:Dava; İçişleri Bakanlığınca çıkarılan 2019 Yılı Patrik Seçim Talimatnamesinin "Patrik adayı olabilme şartları" başlıklı 25. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin iptali istemiyle açılmıştır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	:2019 Yılı Patrik Seçim Talimatnamesi’nin davacı tarafından iptali istenilen kısımlarının hukuka uygun olduğu dikkate alındığında, davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: ...
DÜŞÜNCESİ	:Dava; İçişleri Bakanlığınca çıkarılan 2019 Yılı Patrik Seçim Talimatnamesinin "Patrik adayı olabilme şartları" başlıklı 25. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin iptali istemiyle açılmıştır.
Dava dilekçesinde; davacının ... Kilisesi Vakfı seçim bölgesinde mukim, Ermeni cemaatine mensup Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak, İstanbul Ermeni Patrikliği makamı için yapılacak seçimde seçmen sıfatı oy kullanma hakkına sahip olduğu, Türkiye Ermenileri Patriği seçiminde; Osmanlı Devleti döneminde çıkarılan 17/03/1863 tarihli Ermeni Cemaati Nizamnamesi, Lozan Barış Antlaşması, 18/09/1961 tarihli, 5/1654 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesi ile Cumhuriyet döneminde seçimlere ilişkin ısdar edilen 1961, 1990 ve 1998 tarihli seçim talimatlarında Ermeni Cemaatinin kendi dini liderlerinin seçiminde hiçbir baskı altında kalmaksızın oy kullanmaları ve seçimin objektif olarak yeterli niteliklere sahip geniş bir aday topluluğu arasından yapılması amacının güdüldüğü, ancak 2019 Yılı Patrik Seçim Talimatnamesinin dava konusu edilen bendiyle "İstanbul Ermeni Patrikhanesine mahsus” episkoposlar sınıfına dahil olma yolundaki patrik adayı olabilme şartının getirildiği, bu sınırlamaya daha önce yapılan patrik seçimlerine ilişkin talimatnamelerde rastlanılmadığı, patrik adaylığı için öngörülen sair şartları karşılayan Ermeni Kilisesi mensubu birçok episkoposun bulunduğu, AİHM’nin yerleşik içtihatlarına göre, bir dini cemaat içinde belirli bir lideri ya da grubu destekleyen veya cemaati ya da onun bir bölümünü kendi iradesine karşın tek bir liderliğe tabi olmaya zorlayan devlet müdahalelerinin din özgürlüğüne müdahale oluşturduğu; sınırlamayı haklı gösterecek herhangi bir kamu yararının mevcut olmadığı, kısıtlamanın demokratik toplum düzenine, Ermeni cemaatinin kadim gelenek, örf ve adetlerine aykırı olduğu, kanunla düzenlenmesi gereken seçilme hakkının düzenleyici işlemle sınırlandırılmasının anayasaya uygun olmadığı ileri sürülmektedir.

Davalı idarelerin cevap dilekçelerinde; Anayasa Mahkemesinin B.No:2014/174354 kararında; 1863 tarihli Nizamnameden bugüne kadar geçen süreçte yapılan patrik seçimlerinde uygulanan usuller birlikte değerlendirildiğinde mevcut durumda idarenin patrik seçimine ilişkin işlerin en azından düzenlenmesinde bir yetkisinin olduğu kabul edilebileceğinin vurgulandığı, 1863 tarihli Ermeni Milleti Nizamnamesinin İstanbul Ermeni Patriği Seçimi ile İlgili Açıklamalar başlıklı 1. maddesine göre, İstanbul Patriği seçilecek kişinin eskiden beri Patrikliğe mahsus olan episkopos sınıfından olması şartının getirdiği, patrik adayı olabileceklerin İstanbul Patrikhanesinden yetişmiş olmak, episkoposluğun, ruhani silkinin İstanbul Patrikhanesi ile ilişki içinde bulunduğu, seçime konu olan patrikliğin İstanbul Ermeni Patrikliği olduğu, 1924 yılından sonra beş seçim (1927, 1951, 1961, 1990, 1998) yapıldığı, son üç seçimin 18/09/1961 tarihli, 5/1654 sayılı Bakanlar Kurulu kararı esas alınarak bir defaya mahsus ve geleceğe dair hiçbir yükümlülük içermeyen İstanbul Valiliğince yayımlanan talimatnameler kapsamında yapıldığı, İstanbul Valiliğince dava konusu kuralın Nizamnameye, Lozan Barış Antlaşmasına, Anayasaya ve uluslararası sözleşmelere uygun şekilde düzenlendiği, Ermeni cemaatinin gelenek ve görenekleri çerçevesinde Patrik seçimi yapılabilmesi, seçim sürecinin demokratik toplum gereklerine uygun olarak yürütülebilmesi, din ve vicdan özgürlüğü kapsamında kamu yararı gözetilerek hazırlandığı savunulmaktadır.
Osmanlı Devleti döneminde; Türkiye Ermenileri Patriği Seçimi, Patrikhanenin organları, bu organların işleyişleri, Patrikhane bünyesinde bulunan hayri ve sosyal birimlerin işleyişleri ile Kudüs Patrikliğine dair düzenlemeler 1863 tarihli Nizamname-i Milleti Ermeniyan ile kez yazılı hale getirilmiştir.
Nizamnamenin 1. maddesinde; patrik olarak seçilecek kişinin Ermeni toplumunun bütün meclislerinin başkanı ve yürütme gücünün sahibi, özel durumlarda Osmanlı Devletinin kanunlarının uygulayıcısı olduğu, patrik adayının bütün Ermeni toplumunun güvenini, itibarını kazanmış olması ve her yönüyle bu makama layık olacak özelliklerde, haysiyetli ve eskiden beri patrikliğe mahsus olan episkopos sınıfından olmasıyla birlikte Osmanlı Devletinin de tam emniyet ettiği kişilerden ve en az babasından beri Osmanlı uyruğundan bulunması ve otuz beş yaşını tamamlamış olması gerektiği belirtilmiştir.