muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15016, Karar No: 2014/37187, Tarih: 25.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/15016 E.  ,  2014/37187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/64220

MAHKEMESİ : İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2011/502 (E) ve 2012/1576 (K)

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suç yeri olan markette meyve suyunu içmesi ile eylemin teşebbüs aşamasını geçtiği ve icra hareketlerinin tamamlanarak suçun oluştuğu gözetilip tamamlanmış suçtan hüküm verilmesi gerekirken yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında daha önce Şişli 6. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen ve 22/04/2010 tarihinde infaz edilen hüküm tekerrüre esas olmadığı, tekerrüre esas ilamın Şişli 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2007 tarih. 2007/818-820 sayılı kararı olduğunun gözetilmesi gerektiği infaz aşamasında gözetilebileceği anlaşılmakla bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; toplamda 16 TL değerli meyve suyu ve okey kutusunu çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık N.. D.. ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9539, Karar No: 2023/8216, Tarih: 11.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/9539 E.  ,  2023/8216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/829 E., 2022/1728 K.-

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dava konusu kaçak eşyalardan sigara kağıdı, sigara makinesi, sigara tabakası, sigara filtresi, jilet ve çakmak taşı yönüyle eylemin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nu (5607 sayılı Kanun) kapsamında bulunduğu ve bu suç yönüyle Gümrük İdaresi'nin suçtan doğrudan zarar gören sıfatına sahip bulunduğu anlaşılmakla;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Dava konusu kaçak eşyalardan sigara kağıdı, sigara makinesi, sigara tabakası, sigara filtresi, jilet ve çakmak taşı yönüyle sanığın yargılama konusu eylemi için 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.10.2012 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine ve dosya kapsamına göre kaçak olan eşyaların müsaderesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2022 tarihli ve 2020/829 Esas, 2022/1728 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2022 tarihli ve 2020/829 Esas, 2022/1728 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7984, Karar No: 2021/170, Tarih: 12.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/7984 E.  ,  2021/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 09.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, bölünmüş, iki şeritli, tek yönlü, 14 metre genişliğindeki, düz, eğimsiz, kuru, asfalt kaplama devlet karakoyolunda seyir halindeyken aynı istikamette önünden seyreden katılan ...’ın sevk ve idaresindeki minibüsü sollamak istediği esnada minibüse çarptığı, kaza nedeniyle katılan ... ve yanında yolcu olarak bulunan diğer katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7580, Karar No: 2012/12079, Tarih: 06.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/7580 E.  ,  2012/12079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/05/2009 tarih ve 2002/633-2009/283 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/01/2012 gün ve 2010/1046-2012/659 sayılı kararı aleyhinde asıl ve birleşen dava davacılarından ... vekili ile asıl davada davalı TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin paylarının tamamı davalıya devir edilen dava dışı bankanın önceki pay sahipleri olduklarını, sermaye taahhüt ödemesi yaptıklarını, sermaye artırım kararının onaylanmadığını, yatırılan avans ödemelerinin banka kayıtlarında ‘sermaye artışına ilişkin bloke para’ olarak yer aldığını, anılan paraların faizi ile birlikte iadesinin gerektiğini, davalının açtığı İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2001/1873 Esas sayılı dosyasıyla bu dava arasında bağlantı bulunduğunu, birleştirilmelerinin gerektiğini ileri sürerek, bloke edilen 246.386.367.452 TL’nin bankaya tevdii edildiği tarihten, mahsup kararının verileceği tarihe kadarki işleyen ve işleyecek faiziyle birlikte ulaşacağı miktarının hesap ve tespiti ile bunun birleşecek olan ve davalı tarafından açılan davada kabul edilecek alacak miktarından BK.nun 118. maddesi uyarınca takas ve mahsubuna karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davasında da; anılan miktarın davalı bankadan tahsiline, TMSF’nin 6183 sayılı kanun uyarınca müvekkilleri aleyhine başlattığı takibe konu kamu alacağından takas ve mahsubuna karar verilmesini istemiş, asıl davasını ıslah ederek birleşen davadaki talebini asıl davada da yinelemiştir.

Asıl ve birleşen davaların davalıları vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacılar ..., ... ve ... tarafından açılan davaların feragat nedeniyle reddine, asıl davada davacı ...’un davalıdan 54.296.54 TL alacaklı olduğunun tespitine, dava dilekçesinin takas-mahsuba ilişkin kısmının görev yönünden reddine, birleşen davanın bu davalı yönünden pasif husumet nedeniyle reddine dair verilen kararın asıl davanın davalısı vekili ile asıl ve birleşen davada davacı ... vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/1046 E, 2012/659 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Asıl ve birleşen dava davacılarından ... vekili ile asıl davada davalı TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen dava davacılarından ... vekili ile asıl davada davalı TMSF vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Asıl ve birleşen dava davacılarından ... vekili ile asıl davada davalı TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen dava davacılarından ... vekili ile asıl davada davalı TMSF vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen dava davacılarından ... vekili ile asıl davada davalı TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, karar düzeltme isteyen birleşen dava davalısı ... A.Ş. harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl ve birleşen dava davacılarından ...'dan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10630, Karar No: 2018/1226, Tarih: 06.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10630 E.  ,  2018/1226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22993, Karar No: 2017/13687, Tarih: 19.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/22993 E.  ,  2017/13687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, sözleşme fesih bedeli alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19/09/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı asil ve adına avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacı ...'ın davalı işveren ile 29.01.2013 başlangıç, 31.05.2016 bitiş tarihli Teknik Adam Sözleşmesi imzaladığını, davalı Şirketin bu sözleşmeyi süresi dolmadan haksız olarak fesih ettiğini iddia ederek 1.800.00,00-USD (birmilyonsekizyüzbin amerikan doları) dönme tazminatı niteliğinde olan sözleşme fesih bedeli alacağının, dava tarihinden itibaren fiili ödeme gününe kadar işleyecek Amerikan Doları cinsi alacağına 3095 Sayılı Yasanın 4/a. maddesi gereği işletilecek devlet bankalarının Amerikan Doları mevzuatı hesabına ödediği en yüksek faizi ile birlikte Amerikan Doları üzerinden tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak feshin haklı nedene dayandığının davalı tarafça kanıtlanamadığı, bu nedenle sözleşmede belirtilen fesih bedelinin ödenmesi gerektiği, tacir olması nedeniyle fesih bedelinden aşırı olduğundan bahisle indirim yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinde kararlaştırılan cezai şart için indirim koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Cezai şart 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 179 – 182 inci maddeleri arasında düzenlenmiş olup, İş Kanunlarında konuya dair bir hükme yer verilmemiştir. İş hukuku açısından Türk Borçlar Kanunun sözü edilen hükümlerini uygulamakla birlikte, Dairemizce bazı yönlerden İş hukukuna özgü çözümler üretilmiştir.

6098 sayılı Kanun’un 182 nci maddesine göre taraflar cezanın miktarını serbestçe belirleyebilir ve hakim aşırı gördüğü ceza koşulunu kendiliğinden indirir.

Cezai şart 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 179 – 182 inci maddeleri arasında düzenlenmiş olup, İş Kanunlarında konuya dair bir hükme yer verilmemiştir. İş hukuku açısından Türk Borçlar Kanunun sözü edilen hükümlerini uygulamakla birlikte, Dairemizce bazı yönlerden İş hukukuna özgü çözümler üretilmiştir.

6098 sayılı Kanun’un 182 nci maddesine göre taraflar cezanın miktarını serbestçe belirleyebilir ve hakim aşırı gördüğü ceza koşulunu kendiliğinden indirir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işverence davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı nedenle sona erdirildiği ispatlanamadığından cezai şarta hükmedilmesi yerinde ise de, davalı işverenin tacir olması nedeniyle cezai şarttan indirim yapılmaması Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre yerinde değildir.

Dava konusu uyuşmazlık ticari bir ilişkiden değil, iş ilişkisinden kaynaklıdır ve taraflar arasında kararlaştırılan cezai şart fahiş olup bu nedenle makul bir indirim ile hüküm altına alınmalıdır. Yazılı gerekçeyle cezai şartın indirimsiz kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesi ile peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1896, Karar No: 2011/4990, Tarih: 27.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1896 E.  ,  2011/4990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan ve atılı diğer suçtan mahkümiyetine dair, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.03.2010 gün ve 2009/39 Esas, 2010/106 Karar sayılı hükümlerin Yargıtay’ca duruşmalı incelenmesi sanık müdafii tarafından talep edilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 15.06.2011 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkümiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Suçun cinsel amaçla işlenmesi nedeniyle ceza arttırılırken uygulama maddesinin TCK.nun 109/5. maddesi yerine 109/1. maddesi olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüş, mahkümiyetine karar verildiği halde yargılama giderinin sanığa yükletilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükün ONANMASINA,

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olayın meydana geliş şekli de nazara alınarak (rızanın varlığı) mağdur ve dava dosyası Adli Tıp Kurumu'nun, Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddelerine göre teşekkül etmiş ilgili İhtisas Kuruluna gönderilip suçun sonucunda beden veya ruh sağlığında bozulma olup olmadığı kesin olarak saptandıktan sonra sanık hakkında TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden noksan incelemeye ve yetersiz raporlara dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

TCK.nun 61. maddesine aykırı olarak 43. maddenin 103/6. maddesinden önce uygulanarak eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

TCK.nun 61. maddesine aykırı olarak 43. maddenin 103/6. maddesinden önce uygulanarak eksik ceza tayini,

Mağdurenin, sanığın gayri resmi birlikte yaşadığı eşinin kızkardeşi olduğu ve mağdurenin evlerine sürekli gidip gelmesinin getirdiği kolaylıktan istifade ile eylemin gerçekleştirildiği, koruma ve gözetim yükümlülüğünün kabulü için bunun yasadan doğmasının, zorunlu veya devamlı olmasının gerekmediği, teslim veya bırakmanın örf ve adet, akrabalık, komşuluk, kişilerin ilişkileri veya benzer sebeplerle ihtiyari yapılması, geçici de olsa birlikte bulunma ve bu yöndeki güvenin ve sıfatın kötüye kullanılması durumunda dahi TCK.nun 103/3. maddesinin uygulanma koşullarının oluşacağı nazara alınmadan anılan artırım maddesinin uygulanmaması,

CMK.nun 325.maddesine aykırı olarak mahkümiyetine karar verildiği halde yargılama giderinin sanığa yükletilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.