muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35288, Karar No: 2018/19278, Tarih: 20.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/35288 E.  ,  2018/19278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,müvekkilinin haftanın yedi günü tır şoförü olarak geç saatlere kadar çalıştığını, 950,00 TL çıplak ücretinin olduğunu,ücretinin yarısından az olmamak üzere prim aldığını ancak aylık ücretinin sadece asgari ücret kısmının banka kanalı ile ödendiğini,iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,davacının brüt 950,00 TL ücret aldığını ve başkaca ödeme yapılmadığını,fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödendiğini,devamsızlık nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının tır şoförü olduğu ve maaşı dışında sefer primi sistemi ile çalıştığı sabittir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının, tanık beyanlarına göre haftada 18 saat fazla mesai yaptığı tespit edilmiş,bunun %50 zamsız karşılığının prim olarak ödendiği ancak zamlı kısmının ödenmediği belirtelerek %50 zamlı kısmı hesaplanmıştır. Ancak işçiye, garanti ücrete ilaveten, bahşiş, parça başına, satışa, sefer başına ya da kilometreye bağlı olarak prim ödemesi usulünün öngörüldüğü çalışma biçimlerinde, fazla çalışma ücretinin zamsız kısmının prim içerisinde kaldığı kabul edilmelidir. Bu halde, fazla çalışma ücreti hesaplamasında, temel ücretin, garanti ücret kısmı ile prim kısmı birbirinden ayrılmalı; prim miktarı üzerinden ödenmesi gereken fazla çalışma ücretinin belirlenmesinde, sadece zam nispeti üzerinden (0,5 çarpanıyla) hesaplama yapılarak sonuca gidilmeli; garanti ücret üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücreti kısmında ise normal şekilde (1,5 çarpanıyla) hesaplama yapılmalıdır. Mahkemece, açıklanan hususlar dikkate alınarak davacının fazla mesai ücreti hesap edilip hüküm altına alınmalı iken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 20/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3465, Karar No: 2017/5978, Tarih: 20.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/3465 E.  ,  2017/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir. Davanın gelirler yönünden yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usûlî olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hâkiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. ..., “ ’nın Türkçesi Üzerine”, ... Üniversitesi Hukuk ... Dergisi, Cilt 56, sayı 2, 2007, s.45-61) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Diğer taraftan, Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 tarih ve 2011/19-639 Esas, 2012/30 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kesin bir mahkûmiyet anlamında bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hukuk hakimini bağlamayacağının kabulü gerekir.

Diğer taraftan, Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 tarih ve 2011/19-639 Esas, 2012/30 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kesin bir mahkûmiyet anlamında bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hukuk hakimini bağlamayacağının kabulü gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar gözetildiğinde, somut olaya ilişkin ceza davası sonucu hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden bahisle davalı ...’a kusur verilmesi yerinde görülmemiş olup, mahkemece davalı ...’ın kusuru yönünden irdelenme yapılmak üzere yeniden rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir. Bunun yanında davalı ...'ın işveren vekili olup olmadığı da araştırılmalı ve sonucuna göre 5510 sayılı Yasa’nın 21/1 veya 21/4. maddesine göre sorumlu olduğu tutara karar verilmelidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca araştırma yapılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 20/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7255, Karar No: 2013/11255, Tarih: 22.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/7255 E.  ,  2013/11255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, hak yoksunluğuna, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekili 24.04.2009 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğinden sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15572, Karar No: 2013/6064, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15572 E.  ,  2013/6064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.03.2011 gün ve 2008/236 Esas, 2011/81 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve incelemenin de duruşmalı yapılması talep edilmiş olması üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından Daireye gönderilmekle 08.05.2013 ... saat 13:30'a duruşma günü tayin edilerek sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Sanık müdafii ... 2. Aile Mahkemesinin 1 sayfalık boşanma kararını sundu. Alındı, okundu, dosyasına konuldu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 22.05.2013 ... saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı.Dava evrakı incelenip gereği düşünülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında mağdureye yönelik eylemleri nedeniyle TCK.nın 103/2-3-6, 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde, 103/4. maddesinin uygulanmasına yönelik usulüne uygun ek savunma ... verilmeden, bu maddenin uygulanması suretiyle CMK.nın 226. maddesi ihlal edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Ancak;

Sanık hakkında mağdureye yönelik eylemleri nedeniyle TCK.nın 103/2-3-6, 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde, 103/4. maddesinin uygulanmasına yönelik usulüne uygun ek savunma ... verilmeden, bu maddenin uygulanması suretiyle CMK.nın 226. maddesi ihlal edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün, 2007/5-142 Esas ve 2007/240 sayılı Kararında açıklandığı üzere; zincirleme biçimde kasten işlenen eylem sonucu olarak beden veya ruh sağlığının bozulduğunun tespiti halinde TCK.nın 103/6. maddesindeki suçun ağırlaşmış hali teselsül edemeyeceğinden, 103/2-3-4. maddeleri ile tayin edilen cezanın, TCK.nın 43. maddesi gereği 1/4 oranında artırılması ile elde edilen artırım tutarının, 103/6. maddenin uygulanması ile ulaşılan cezaya eklenmesi ve bu sıraya uyularak sonuç cezanın belirlenmesi yerine, TCK.nın 61/5. maddesinde öngörülen sıralamaya aykırı olarak 43. maddenin 103/6. fıkradan önce uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ve duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış ... saklı kalmak kaydıyla hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

16.05.2013 tarihinde verilen işbu karar 22.05.2013 tarihinde Yargıtay C.Savcılarından Azmi Kızılkaya hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2023/2792, Karar No: 2023/11881, Tarih: 28.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2792 E.  ,  2023/11881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1532 Esas, 2022/2850 Karar

KARAR : Esastan ret/ Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hanak Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/330 Esas, 2020/173 Karar

Taraflar arasındaki idari işlemden kaynaklı yoksun kalınan gelir kaybına ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28.11.2023 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı idare vekili Avukat ... gelmiş, davacı vekili ... duruşmaya katılmamıştır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Ardahan ili, Hanak ilçesi, ... Mahallesi 210 ada 78 parsel sayılı taşınmaz hakkında Hanak Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/105 Esas, 2014/13 Karar sayılı dosyası ile acele kamulaştırma yapıldığını, kararın 07.01.2014 tarihinde verildiğini, karar üzerine davacı müvekkilinin taşınmazı ve işletmiş olduğu değirmeni terk ettiğini, acele el koyma kararı sonrasında davalı kurum tarafından kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili için dava açılmadığını, 05.11.2015 tarihli ve 53933 sayılı yazı ile davalı kurumun taşınmazın kamulaştırmasından vazgeçtiğinin bildirildiğini, taşınmaz üzerinde davacı müvekkiline ait değirmen bulunduğunu, acele el koyma nedeni ile değirmenin çalıştırılamadığını, baraj nedeni ile işletme ruhsatı alamadığını, taşınmazı arıcılara kiraya vermek ve ot biçmek suretiyle taşınmazdan gelir elde ettiğini, kamulaştırmadan vazgeçen idarenin müvekkilinin tüm zararını karşılamasının gerektiğini, Hanak Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/1 D.İş sayılı dosyasında aldırılan bilirkişi raporuna göre müvekkilinin işletmesinin yıllık karının 220.605,60 TL olduğunu beyanla, davacı müvekkilinin uğramış olduğu zararın el atma tarihinden itibaren işleyecek ve kamu alacaklarına uygulanacak en yüksek faiz ile ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın acele kamulaştırmasının mahkeme kararına istinaden yapıldığını, 15.12.2015 tarihinde acele el koyma kararından vazgeçilerek el koyma kararının kaldırılması talepli dilekçenin mahkemeye sunulduğunu, mahkeme tarafından davacıya bu hususun tebliğinin kurumlarını ilgilendirmediğini, davaya konu taşınmazın kamulaştırılmasından EPDK'nin 27.08.2015 tarihli ve 5754-12 sayılı kararı ile proje değişikliği nedeni ile vazgeçildiğini, davacının taşınmazın kamulaştırmalarına yönelik müvekkil kuruma sayısız kez başvuru yaptığını, davacının dava dilekçesinde EPDK tarafından 05.11.2015 tarih 53933 sayılı cevabi yazı ile kamulaştırma kararından vazgeçildiğinin bildirildiği yönünde açık ikrarı olduğunu, acele kamulaştırma ve kamulaştırmadan vazgeçildiğine dair Hanak Asliye Hukuk Mahkemesinin karar tarihiyle davacının başvuru tarihleri arasında süreler dikkate alındığında davacının kötü niyetli olduğunu, davacının taşınmaz üzerinde bulunan değirmeni işletememesini müvekkil kurumu bağlayan bir konu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, 01.01.2014 tarihinde acele el koyma dosyası kapsamında el konulmasına karar verildiğini, kamulaştırmadan vazgeçilmesi üzerine müvekkilin değirmenini tekrar işletmeye açmak istemesine rağmen devlet kurumları baraj nedeniyle artık ruhsat veremeyeceklerini bildirdiklerini, belediyenin Köroğlu Baraj gölü sel ve taşkın riski ve imar planlarının sınırları gerekçe gösterilerek taşınmazın işletilmesi için davacının çalıştırma talebinin reddedildiği, değirmeni işlemeye açılamadığını, tazminatın el atma tarihinden ıslah tarihine kadar hesaplanması gerektiğini, tespit edilen bedelden davalı idarece daha önceden ödenen acele kamulaştırma bedelinin indirilmesinin hatalı olduğunu, mahkemece davacının günlük zararının doğru hesaplandığını ancak zarara uğranılan gün sayısının yanlış hesaplandığını ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, mahkeme kararı ile taşınmazdan ekonomik olarak yararlanmadaki kısıtlama için belirlenen değer kaybının davacıya ödendiğini, bu haliyle ikinci kez tazminat adı altında değer düşüklüğü talebinin hakkaniyete aykırı olduğunu, davacı yanın gerçek arzusunun kamulaştırmadan doğan zararın tazmini değil taşınmazın yeniden kamulaştırma kapsamına alınarak kamulaştırma bedelinin ödenmesi olduğunu, kamulaştırma kararından ve işlemlerinden vazgeçen davalı kurumun mahkemece adeta cezalandırıldığını, bilirkişi raporlarının eksik ve hatalı olduğunu, bilirkişi raporlarının hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, geçmişe dönük verilen vergi beyanlarına bakıldığında davacının hiçbir geliri olmadığını, buna rağmen taşınmazın değerinden katlarca fazla gelir kaybının 667 gün gibi kısa bir sürede oluşmasının da davalı kurum tarafından kabulünün mümkün olmadığını, acele el koyma dosyası üzerinden davacı tarafa ödeme yapılmasına rağmen hesap yapılırken bu bedelin faizsiz olarak hesaptan düşülmesinin de hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaz ile ilgili kamulaştırma kararını veren kurum Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu olduğu acele el koyma kararını veren kurumun ise Bakanlar Kurulu'nun olduğu, EPDK tarafından alınan kararın proje değişikliği nedeniyle kamulaştırılacak taşınmazlara ilişkin yeni listeden ibaret olduğu, dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasından vazgeçildiğine ilişkin alınan bir kararın bulunmadığı; usul ve yetkide paralellik ilkesi gereği acele el koyma kararının kaldırılması/iptali yönünde Bakanlar Kurulu'nun (güncel haliyle Cumhurbaşkanlığının) idari yargı yerlerinin bir kararı da bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin ek kararla acele el koyma kararını kaldırma kararının bu halde hukuki sonuç doğurmayacağının kabulü ile hukuken geçerliliğini devam ettiren acele el koyma kararı ve kamulaştırma kararı bulunduğuna, davacıya acele el koyma bedeli ödendiğine göre, ecrimisil ve kar kaybı bedeli talep edilemeyeceği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine dair esas hakkında yeniden karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;davalı tarafın istinaf dilekçesinde olmayan bir hususta karar verdiğini, aleyhe vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiğini, davacının taşınmazdan tasarruf edemediğini, kurum yazılarına göre taşınmazın baraj sahasında kaldığını, baraj rezervuarında bulunduğunu, dava konusu taşınmazın kısmen baraj imar planı sınırları dahilinde olduğunu, belediyenin aynı yere ilişkin yeniden işletme ruhsatı vermediğini, davacının zararının olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe