muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/2817, Karar No: 2024/7765, Tarih: 17.12.2024

2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 7. maddesinin 1. fıkrasının dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan halinde; "Bakanlık, kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve turizm merkezleri içinde her ölçekteki planları yapmaya, yaptırmaya, re’sen onaylamaya ve tadil etmeye yetkilidir. Kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve turizm merkezlerinde Bakanlıkça yapılacak alt yapı ve planlama işlemlerine esas olmak üzere diğer kamu kurum ve kuruluşlarından istenilen bilgi, belge ve görüş 3 ay içinde verilir. Bu süre sonunda istenilen bilgi, belge ve görüşün verilmemesi durumunda ilgili iş ve işlemler Bakanlıkça re’sen tesis edilebilir. Kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri ve turizm merkezlerinde diğer kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılacak satış, tahsis, kiralama, sınır ilanı ve değişikliği işlemleri ile çevresel etki yaratacak alt yapı ve üst yapı projelerinden önce Bakanlığın olumlu görüşünün alınması gereklidir. Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." hükmü yer almaktadır. 
3621 sayılı Kıyı Kanununun 4. maddesinde sahil şeridi; kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde yatay olarak en az 100 metre genişliğindeki alan olarak tanımlanmış; aynı Kanunun 5. maddesinde; sahil şeritlerinde yapılacak yapıların kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabileceği, yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanların, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebileceği belirtildikten sonra aynı Kanunun 6. maddesinde kıyıların, herkesin eşitlik ve serbestlikle yararlanmasına açık olduğu, 8. maddesinde de, uygulama imar planı bulunmayan alanlardaki sahil şeritlerinde, 4. maddede belirtilen mesafeler içinde hiçbir yapı ve tesis yapılamayacağı, uygulama imar planı bulunan yerlerde duvar, çit, parmaklık, tel örgü, hendek, kazık ve benzeri engeller oluşturulamayacağı ve moloz, toprak, curuf, çöp gibi kirletici ve çevreyi bozucu etkisi olan atık ve artıklar dökülemeyeceği, kazı yapılamayacağı belirtilmiş, ancak bu alanlarda; uygulama imar planı kararıyla altı ve yedinci maddede belirtilen yapı ve tesislerle birlikte toplum yararına açık olmak şartıyla konaklama hariç günü birlik turizm yapı ve tesislerinin yapılabileceği hüküm altına alınmıştır.

Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 4. maddesinde, sahil şeridi tanımlanırken sahil şeridinin birinci bölümünün, sadece açık alanlar olarak düzenlenen yeşil alan, çocuk bahçesi, gezinti alanları, dinlenme ve bu Yönetmelikte tanımlanan rekreaktif alanlardan ve yaya yollarından oluşan, kıyı kenar çizgisinden itibaren, kara yönünde yatay olarak 50 metre genişliğinde belirlenen alan olduğu, ikinci bölümünün, sahil şeridinin birinci bölümünden sonra kara yönünde yatay olarak en az 50 metre genişliğinde olmak üzere belirlenen ve üzerinde sadece Kanunun 8. maddesinde ve bu Yönetmelikte tanımlanan toplumun yararlanmasına açık günü birlik turizm yapı ve tesisleri, taşıt yolları, açık otoparklar ve arıtma tesislerinin yer aldığı bölüm olduğu belirlenmiş; "Günübirlik Turizm Tesisleri: Kamping ve konaklama ünitelerini içermeyen, duş, gölgelik, soyunma kabini, wc, kafe-bar, pastane, lokanta, çayhane, açık spor alanları, spor tesisleri, golf alanları, açık gösteri ve eğlence alanları, lunapark, fuar su oyunları parkı ve özellik taşıyan el sanatları ürünlerinin 20 m2' yi geçmeyen sergi ve satış ünitelerini içeren yapı ve tesislerdir." olarak  tanımlanmış, Yönetmeliğin 5. maddesinde de, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, kıyıların, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açık olduğu, kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararının gözetildiği vurgulanmıştır. Aynı Yönetmeliğin 17. maddesinin 3. fıkrasında, "Sahil şeridinin ikinci bölümünde yapılacak planlar, bu Yönetmeliğin 13 ve 14 üncü maddesinde sayılan yapı ve tesisler ile toplumun yararlanmasına açık olmak şartı ile konaklama hariç bu Yönetmelikte tanımlanan günübirlik turizm yapı ve tesislerini kapsayacak şekilde düzenlenir." hükmüne, 18 maddesinin 4. fıkrasında, "Sahil şeridinin ikinci bölümünde sadece onaylı uygulama imar planında belirlenmiş toplumun yararlanmasına açık günübirlik turizm tesisleri, bu Yönetmeliğin 13 ve 14 üncü maddesinde belirtilen yapı ve tesisler ile ilgili kıyı ve deniz güvenliğini sağlamak amacıyla lojman, konaklama ve benzeri tesisler içermemek üzere inşa edilecek karakol ve bu gibi güvenlik yapıları yer alabilir." hükmüne yer verilmiştir.
Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin "İmar planı değişiklikleri
" başlıklı 26. maddesinin 1. fıkrasında, "İmar planı değişikliği; plan ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü, sosyal ve teknik altyapı dengesini bozmayacak nitelikte, kamu yararı amaçlı, teknik ve nesnel gerekçelere dayanılarak yapılır.
" kuralına yer verilmiştir.

Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin "İmar planı değişiklikleri
" başlıklı 26. maddesinin 1. fıkrasında, "İmar planı değişikliği; plan ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü, sosyal ve teknik altyapı dengesini bozmayacak nitelikte, kamu yararı amaçlı, teknik ve nesnel gerekçelere dayanılarak yapılır.
" kuralına yer verilmiştir. 
Aynı Yönetmeliğin 10. maddesinin 1. fıkrasında, Her türlü mekânsal plan, kendi kademesinin ve yapılış amacının gerektirdiği çizim ve gösterim tekniğine göre hazırlanır." hükmüne, 2. fıkrasında ise "Planlar, Bakanlıkça belirlenen ve EK-1 Gösterimler başlığı altında yer alan EK-1a Ortak Gösterimler, EK-1b Mekânsal Strateji Planları Gösterimleri, EK-1c Çevre Düzeni Planı Gösterimleri, EK-1ç Nazım İmar Planı Gösterimleri, EK-1d Uygulama İmar Planı Gösterimleri ve EK-1e Detay Kataloğuna uygun olarak hazırlanır ." hükmüne yer verilmiştir. Ek-1 Gösterimler başlığı altında yer alan Ek-1ç ve EK-1d 'de nazım ve uygulama imar planına ait gösterimlerde günübirlik alan G notasyonu ile tanımlanmıştır.
Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin tanımlar başlıklı 4. maddesinin (bbbb) bendinde "Taban alanı: Bahçede yapılan eklenti ve müştemilatı dâhil yapıların tabii zemin veya tesviye edilmiş zemin üzerinde kalan kısmının, yapı yaklaşma sınırını ihlal etmemek kaydıyla parseldeki izdüşümünün kapladığı alanı", (cccc) bendinde, "Taban alanı kat sayısı (TAKS): Taban alanının imar parseli alanına oranını, (Taban alanı kat sayısı, arazi eğimi nedeniyle tabii veya tesviye edilmiş zeminin üzerinde kalan tüm bodrum katlar ile zemin kat izdüşümü birlikte değerlendirilerek hesaplanır.)", (iiii)  bendinde, "Toplam yapı inşaat alanı: Bir parselde bulunan bütün yapıların yapı inşaat alanlarının toplamını", (oooo) bendinde, "Yapı inşaat alanı: Işıklıklar ve avlular hariç olmak üzere, bodrum kat, asma kat ve çatı arasında yer alan mekânlar, çatı veya kat bahçeleri, çatıda, katta ve zemindeki teraslar, balkonlar, açık çıkmalar ile binadaki ortak alanlar dâhil yapının inşa edilen bütün katlarının alanını," olarak tanımlanmış, aynı Yönetmeliğin " Genel İlkeler" başlıklı 5. Maddesinde "...(4) Bu Yönetmeliğin alan kullanım tanımlarında belirtilen işlevler imar planlarında daraltılabilir; ancak genişletilemez.(5) Taban alanı ve emsal hesabı; net imar parseli alanı üzerinden yapılır. (6) Ayrık veya blok nizam olan yerlerde, uygulama imar planında açıkça belirlenmemiş ise TAKS %40’ı geçemez. Ancak, çekme mesafeleri ile KAKS verilip TAKS verilmeyen parsellerde, TAKS %60’ı geçmemek şartıyla, çekme mesafelerine göre uygulama yapılır." kuralına yer verilmiştir.

Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgelerinde ve Turizm Merkezlerinde Planlamaya ve Uygulamaya İlişkin Yönetmeliğin 16/C maddesinde; ...."Bu maddeyle veya ilgili idarelerin imar yönetmelikleri ile getirilebilecek emsal harici tüm alanların toplamı; imar parseli alanının yüzde otuzunu aşamaz. Ancak, Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik gereğince yapılması zorunlu olan, korunumlu ya da korunumsuz normal merdiven dışındaki yangın merdiveni ve korunumlu koridorun asgari ölçülerdeki alanı ile yangın güvenlik holünün 6 m²si, son katın üzerindeki herhangi bir kullanıma konu edilmeyen ortak alan niteliğinde teras çatılar, yapının ihtiyacı için bahçede yapılan açık otoparklar, turizm tesisinin konferans, spor, sinema salonları gibi özellik arzeden bölümlerinde düzenlenmesi zorunlu olan boşluklar, açık havuzlar ile binaların bodrum katlarında yapılan; 
a) Zorunlu otopark alanları,
b) Sığınak, asansör boşlukları, merdivenler, bacalar, şaftlar, ışıklıklar, ısı ve tesisat alanları, yakıt ve su depoları, jeneratör ve enerji odası, kömürlüklerin ilgili mevzuat veya standarda göre hesap edilen asgari alanları,
c) İbadet yeri ve müştemilatın 300 m²'si,
d) Bütün cepheleri tamamen gömülü olmak ve ortak alan niteliğinde olmak kaydıyla otopark alanları ve bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen tamamen gömülü ortak alanlar,
e) Çocuk oyun alanlarının ve çocuk bakım ünitelerinin toplam 100 m²si,
f)Turizm tesislerinin bodrum katlarında yapılacak yeme-içme, spor ve eğlence, termal tedavi ihtiyaçlarına yönelik yardımcı ve tamamlayıcı birimler ile bakım ve işletme ihtiyaçlarını karşılayacak ünitelerin, tamamen gömülü olanlarının tamamı ile tamamen gömülü olmayanlarının yüzde otuzu, bu hesaba dahiledilmeksizin emsal haricidir." düzenlemesine yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
                           Kamu yararını gerçekleştirmek amacıyla üretilmiş birer belge niteliğinde  olan  imar planları mevzuatta ve yargı içtihatlarında yöre halkının sağlığını ve çevreyi korumak,  sosyal  ve  kültürel  ihtiyaçlarını,  iyi  yaşama düzenini,  çalışma  koşullarını ve güvenliğini sağlamak amacıyla, ülke, bölge ve şehir  verilerine  göre  oturma,  çalışma,  dinlenme  ve  ulaşım  gibi   kentsel fonksiyonlar  arasında mevcut ve sağlanabilecek olanaklar ölçüsünde en iyi çözüm yollarını bulmak için varsa kadastro  durumu  da  işlenmiş,  onaylı  haritaların kopyaları  üzerine  nazım  plan  ve  uygulama planı olarak düzenlenip onaylanmış metinler olarak tanımlanmaktadır.

İmar planları, zamanla planlanan alandaki koşulların zorunlu kıldığı biçimde ve yasalarda öngörülen yöntemlere uygun olarak değiştirilir. Yapılan plan değişikliklerinin amaç yönünden yargısal denetimi bu değişikliği zorunlu kılan nedenlerin irdelenmesi yoluyla yapılır. Bu irdelemeden sonra, planlanan alanın özel niteliklerinin yanısıra plan bütünlüğü gözönünde bulundurularak planlanan yörenin tümünün çevre, ulaşım, trafik gibi ilişkileri kapsamlı bir biçimde ele alınarak, plan değişikliğinde kamu yararına uyarlık bulunup bulunmadığının araştırılması gerekmektedir. 
Dosyanın incelenmesinden, mevcut imar planında dava konusu alanın sahil şeridinin ilk 50 metrelik kısmının plan bütününde park alanı, ikinci 50 metrelik kısmının günübirlik alan ve geriye kalan alanın turizm tesis alanı olarak planlandığı, orman alanına yönelik herhangi bir bilginin plan açıklama raporunda yer almadığı görülmektedir. Davalı idarece plan açıklama raporunda uyuşmazlık konusu alanın düzenleme sınırı dışında bırakılarak bitişiğinde parselasyon yapıldığı, uyuşmazlık konusu parselleri kapsayan alanda münferit bir düzenleme sahası belirlenmesi zorunluluğu doğması nedeniyle mülkiyet sınırı ile uyumlu imar planı değişikliği yapılması gerektiği belirtilerek dava konusu imar plan değişiklerinin onaylandığı, yapılan değişiklik ile mevcut planda kıyıdan itibaren ilk 50 metrelik alan park alanı olarak düzenlenmişken plan değişikliği ile bu alanın bir kısmının rekreaktif alan olarak düzenlendiği, G notasyonu gösterimli günübirlik alanın plan bütününden farklı olarak G1 notasyonu ile gösterildiği ve bu alana ilişkin plan notunda turizm tesis alanının emsalinin hesaplanması aşamasında G1 notasyonlu alanlarında emsal hesabına dahil edilmesine olanak sağlandığı, ayrıca 2.267 m2' lik orman alanında planlama alanına dahil edildiği  anlaşılmaktadır.

Dairemizin E:2023/4723 sayılı dosyasında, aynı işlemin iptali istemiyle TMMOB Şehir Plancıları Odası tarafından açılan dava dosyasında bulunan 25.05.2021 tarihli, 14.07.2021 tarihli, 11.11.2021 tarihli bilirkişi raporlarında; plan değişikliği için kamu yararı çevresinde geçerli gerekçelerin bulunmadığı, park kullanım kararının farklı yapılaşma koşulları, rekreasyon alanı kullanım kararının farklı yapılaşma koşulları olduğu ve planın  bütününde kıyı alanı park alanı olarak planlanmış iken değişiklik ile sadece 2 küçük alanının  rekreasyon alanı olarak planlanmasının gerekçesinin anlaşılamadığı, mevcut plan genelinde günübirlik alanlar için G notasyonu getirilmiş iken plan değişikliği ile uyuşmazlık konusu alan için farklı olarak günübirlik alanların gösterimi için G1 notasyonu getirildiği ve plan notları ile bu alana özel yapılaşmaya yönelik hükümler getirildiği,  farklı kullanım kararları için öngörülen yapılaşma koşullarının/yoğunluklarının ve izin verilen alan kullanımlarının farklılaşması nedeniyle emsal hesabında sorunlara yol açacağı ve dava konusu parseller özelinde yapılaşma hakkının artmasına neden olacağı, toplam inşaat alanının kullanılmaması durumunda fonksiyon ayırma istikametine kadar bitişik yapı yapabilme hakkının kullanılmasına olanak sağlanmasının da farklı kullanım kararları içeren ve birbirinden ayrı olarak planlanması gereklen fonksiyonların bir arada tek bir kullanımda birleştirilmesine neden olacağı, günübirlik alan ve turizm tesis alanına yönelik yapıların birbiri ile bitişik olması iki farklı kullanım türü için ortak alan kullanımlarının özel kullanıma dönüştürülmesi riskini taşıdığı, TAKS oranın serbest bırakılmasının ise mevzuata aykırılık taşıdığı, G1 notasyonunun mevcut planlarda yer almayan bir husus olduğu, özellikle kıyı alanlarının bir bütün şeklinde planlanması gerektiği tespitlerine yer verilmiştir.
Öncelikle dava konusu plan değişikliklerine ilişkin  plan açıklama raporunda plan değişikliği gerekçesi olarak uyuşmazlık konusu taşınmaza komşu parsellerde parselasyon yapıldığı, bu parselasyonlarda DOP oranının %38-%40 arası belirlendiği, uyuşmazlık konusu alanda DOP oranının %58 olduğu ve bu oranının %40'ın altına düşürülmesi amacıyla plan değişikliğinin yapıldığının belirtildiği, ancak Mekânsal planlar Yapım Yönetmeliğinin 26. maddesi uyarınca plan ana kararlarını, sürekliliğini, bütünlüğünü, sosyal ve teknik altyapı dengesini bozmayacak nitelikte, kamu yararı amaçlı, teknik ve nesnel gerekçelere dayanılarak imar planı değişikliği yapılabileceği, dava  konusu olayda ise bu hükme aykırı olarak plan değişikliğini zorunlu kılan kamu yararı amacını taşıyan teknik ve   nesnel gerekçelerin meydana gelmediği görülmektedir.

Diğer taraftan, mevcut imar planında günübirlik alanlar G notasyonu ile gösterilmiş iken uyuşmalık konusu alana özel  G1 notasyanu getirildiği, G1 olarak tanımlanan ve hepsi turizm tesislerinin önündeki sahil şeridinin ikinci 50 metresine yerleştirilen bu kullanım türünün, uygulamada emsal (fonksiyon) ayrım çizgisine dönüştürülen bir çizgi ile ayrıldığı   ve bu gösterimin günübirlik alanlar kullanımının yasa ve yönetmeliklerdeki tanımına uymadığı, turizm tesisinin emsalini artırma aracı olarak kullanıldığı, plan notunda gönderme yapılan ve Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca 17.08.1993 tarihinde çıkartıldığı belirtilen 16523 sayılı Genelgeye dayanarak Yasa ve Yönetmeliğin dışında bir uygulamanın yapıldığı, turizm tesisinden ayrı kullanım kararları olan ve sahil şeridinin ikinci 50 metrelik kısmında toplumun yararlanmasına açık konaklama hariç mevzuatta izin verilen yapı ve tesislerin yapılacabileceği günübirlik kullanımın, turizm tesisinin emsalinin artırılması için kullanılması kıyı mevzuatı, planlama ilkeleri ve kamu yararı açısından uygun bulunmamaktadır. 
Ayrıca plan notları ile turizm tesis alanlarında toplam inşaat alanının kullanılmaması durumunda TAKS değerinin serbest olmasına yönelik düzenleme getirildiği, ancak bu düzenleme ile bitişik yapı nizamına imkan verilerek turizm tesis alanı ve günübirlik alan kullanımlarının bitişik planlanmasına neden olacağı bu durumunda kıyı alanı gibi kamusal kullanımı özellikle açık alan kullanımının yoğun olduğu alanlarda halkın bu alandan yararlanmasına baskı oluşturacağı, aynı zamanda alanın tamamının kullanılarak taban alanı belirlenmesine olanak sağlayan düzenlemenin planlama ilke ve esasları ve Planlı Alanlar İmar Yönetmeliğinin yukarıda yer verilen maddelerine uygun olmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen aykırılıklara ilaveten, davaya konu planın, plan notlarının bodrum katlarla ilgili bölümünde, turizm tesislerinin bodrum katlarında yatak üniteleri dışında iskana yönelik diğer kullanımların (bar, gece kulübü satış üniteleri, restoran, hamam, yüzme havuzu, toplantı salonu, jimnastik salonu, otopark, işlik, mutfak gibi üretim alanı, depo gibi kullanımlar, yer alabilir ve bu alanlar) emsale dahil olmadığına yer verilmiştir.
 "Turizm Merkezi" ilan edilen alanda, bu fonksiyona uygun "Turizm Tesislerinin Belgelendirilmesine ve Niteliklerine İlişkin Yönetmelik" kapsamında tanımlı turizm tesislerinin tamamlayıcısı niteliğinde olan eğlence üniteleri (Bar, Disco, Gece Kulübü) restoran gibi kullanımların getirilebileceği hususunda kuşku bulunmamaktadır.
Ancak, burada tartışılması gereken, bu kullanımların emsal hesabına dahil edilip edilmeyeceği hususudur.

"Turizm Merkezi" ilan edilen alanda, bu fonksiyona uygun "Turizm Tesislerinin Belgelendirilmesine ve Niteliklerine İlişkin Yönetmelik" kapsamında tanımlı turizm tesislerinin tamamlayıcısı niteliğinde olan eğlence üniteleri (Bar, Disco, Gece Kulübü) restoran gibi kullanımların getirilebileceği hususunda kuşku bulunmamaktadır.
Ancak, burada tartışılması gereken, bu kullanımların emsal hesabına dahil edilip edilmeyeceği hususudur.
Yukarıda yer verilen Yönetmelikte, turizm tesislerinin bodrum katlarında yapılacak yeme-içme, spor ve eğlence, termal tedavi ihtiyaçlarına yönelik yardımcı ve tamamlayıcı birimler ile bakım ve işletme ihtiyaçlarını karşılayacak ünitelerin, tamamen gömülü olanlarının tamamı ile tamamen gömülü olmayanlarının yüzde otuzunun bu hesaba dahil edilmeksizin emsal harici olacağı belirtilmişken, dava konusu plan notunda ise; bodrum katın gömülü olup olmamasına bakılmaksızın tamamen emsal harici tutulduğu anlaşılmakla ve parsel düzeyinde ayrıcalıklı bir uygulama ortaya çıkmasına ve yapı yoğunluğunun artmasına sebep olacağı değerlendirildiğinden,  dava konusu plan değişikliklerinin plan notunun bu yönlerden de hukuka aykırı olduğu sonucuna varılmıştır.
Bu durumda, dava konusu imar planı değişikliğinin şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına, plan bütünlüğüne, imar mevzuatı ve kamu yararına aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmesi gerekirken dava konusu işlemlerin iptaline yönelik İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun kabul edilerek, mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında isabet bulunmamıştır. 
 KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanunun 49. maddesine uygun bulunan davacının temyiz isteminin kabulüne,
2. Mahkeme kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile anılan kararının kaldırılarak yukarıda özetlenen gerekçeyle davanın reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine  gönderilmesine, 17/12/2024 tarihinde, kesin olarak, oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6667, Karar No: 2024/6904, Tarih: 17.12.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2023/6667
Karar  No : 2024/6904  
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVALILAR): 1- ...Bakanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
		 2- ...Genel Müdürlüğü
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Havacılık Savunma San. Mad. İth, ve İth. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin  ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Adana ili, ... ilçesi, IV -C grup saha ile ilgili olarak maden arama ruhsatı verilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün... tarih ve ... sayılı işlem ile bu işlemin dayanağı olan Enerji Bakanlığı Bağlı İlgili ve İlişkili Kuruluşlar Taşınmaz Komisyonunun... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararında; uyuşmazlıkta her ne kadar davalı Bakanlık bünyesinde oluşturulan komisyonun takdir yetkisi kapsamında işlem tesis etme yetkisi bulunmakta ise de, bu yetkinin kamu yararı ve hizmet gerekleri gözetilerek kullanılması ve bu yetki kullanılarak tesis edilen işlemin de somut gerekçesinin bulunması gerekmekte olup, davacı tarafından, Adana İli sınırlarında ve uhdesinde bulunan  IV. Grup ruhsat sahası için maden arama ruhsatı verilmesi talebiyle yapılan müracaat üzerine davalı idareler tarafından davacı şirketin sunduğu bilgi ve belgelerin, maden arama ruhsatı verilebilmesi için yeterli olup olmadığı hususunun mevzuat hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre bir işlem tesis edilmesi gerekirken, anılan başvurunun herhangi bir somut ve hukuken kabul edilebilir bir gerekçe gösterilmeksizin reddine ilişkin dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı, bununla birlikte, bu kararın doğrudan maden arama ruhsatı talebinin kabulü sonucunu doğurmadığı, davalı idarelerce, söz konusu  maden arama ruhsatı talebi hakkında 3213 sayılı Maden Kanunu'nun ilgili hükümleri kapsamında bir değerlendirme yapıldıktan sonra yeniden bir işlem tesis edilebileceğinin de açık olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI         : Davalı idareler tarafından, madenlerin taşınmaz mal niteliğinde olduğu, 2018/8 sayılı Cumhurbaşkanlığı Genelgesi doğrultusunda faaliyetlerini sürdüren Taşınmaz Komisyonu’nun dava konusu işlemi tesis etme yetkisinin bulunduğu ileri sürülmektedir.