muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4210, Karar No: 2016/4353, Tarih: 15.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/4210 E.  ,  2016/4353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaliyle borçlu olmadığının tesptine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, dava dışı Şti.'nin 2005/5-2006/2. aylara ait prim borçları ve gecikme zammının tahsili amacıyla davacı adına çıkarılan ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Dairemizin K. sayılı bozma ilamı üzerine Mahkemece hükümde yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; Mahkemece K. sayılı Karar ile Mahkemece prim borçlarının oluştuğu 2005/5-2006/2. aylarında davacının borçlu şirketin ortağı olmadığı, temsil ve ilzama yetkili ortak olmadığı ve borçlu şirket ile birlikte dayanışmalı sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, kararın davalı Kurum vekili tarafından süresinde temyiz edildiği, Dairemizin . sayılı kararı ile "6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesi gereğince davacının şirket ortağı olarak şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hissesi oranında doğrudan doğruya sorumlu olacağı ve bu Yasa hükümleri gereğince takibe tabi tutulabileceği gözetilerek sözkonusu borcun tahsili için şirket hakkında takip yapılıp yapılmadığı ve borcun şirketten tamamen veya kısmen tahsil imkanı bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" belirtilerek hükmün bozulduğu, Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmediği, Mahkemece davacının 2005/5-2006/2. aylarında borçlu şirketin ortağı olmadığı, temsil ve ilzama yetkili ortak olmadığı ve borçlu şirket ile birlikte dayanışmalı sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 6183 sayılı Yasanın 35. maddesine göre; limited şirket ortakları şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar. Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur. Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.

Mahkemece yapılacak iş; sözkonusu borcun tahsili için şirket hakkında takip yapılıp yapılmadığı ve borcun şirketten tamamen veya kısmen tahsil imkanı bulunup bulunmadığı araştırılarak ve 506 sayılı Yasa'nın 80, 5510 sayılı Yasa'nın 88, 6183 sayılı Yasa'nın 35 ve mükerrer 35'inci maddeleri de göz önüne alınarak varılacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yetersiz inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

M.O
Yargıtay — Esas No: 2010/1335, Karar No: 2010/7797, Tarih: 05.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1335 E.  ,  2010/7797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi, ... İcra Müdürlüğünün 2008/1250-1254 Esas sayılı dosyalarından, 23.10.2008 tarihinde haczedilen ... yüleyici ... makinesinin finansal kiralama yolu dava dışı ... İnşat ... şirketine kiralandığı ve mülkiyetin davacı ... şirketine ait olduğunu belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili,... İnşaat ... şirketinin finansal kiralama sözleşmesindeki borcunu bitirdikten sonra mülkiyeti kazandığını ve sonra da borçluya sattığını, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu şirket, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkeme, dava konusu ... makinesinin davacı tarafından ... İnşşata kiralandığı,sözleşme süresinin 2 yıl olup sözleşme sonunda kiracıya satın alma hakkının tanındığı,sürenin uzatıldığına dair delil sunulmadığını ve borçlu elinde bulunma sebebi izah edilmediği gibi sözleşmenin sona ermesine rağmen mülkiyetin kendilerinde olduğunu ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, davacı 3.kişinin dava konusu ... makinesini 17.06.2003 tarihinde imalatçı firma olan ... ... AŞ’den fatura ile satın aldığı ve Ticaret odasına 16.07.2003 tarihinde adına tescil edildiği, 20.06.2003 tarihinde ise Finansal Kiralama sözleşmesi ile dava dışı ... İnşaat ... şirketine kiralandığı kira süresinin 2 yıl olduğu görülmüştür.

Dava konusu ... makinesi 2918 sayılı Yasa’ya nın 22/c-2 maddesi ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 29/a 4-2 maddesi uyarınca özel veya tüzel kişinin üyesi bulunduğu Ticaret ve Sanayi odasına tescili zorunlu araçlardandır. Bu nedenlerle ... makinelerinin satış ve devirlerinin geçerli olması için 2918 sayılı Yasa’nın 20/d ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 35 ve 36.maddelere gereğince noterlerce yapılacağı öngörülmüştür.

Somut olayda, dava konusu ... makinesi davacı 3.kişi finansal kiralama şirketi tarafından satın alınarak adına Ticaret Odasına tescil edilmiştir. Dava dışı ifnansal kiralama sözleşmesinin kiracısı ... İnşaat ... şirketi tarafından mülkiyeti kazandığı ve onun tarafından da belirtilen şekilde yapılan bir satışla mülkiyetin borçlu şirkete geçtiği iddia ve ispat edilememiştir.

Bu durumda mahkemece, davacının davasının kabulüne karar vermesi gerekirken aksi düşüncelerle reddine karar vermesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu durumda mahkemece, davacının davasının kabulüne karar vermesi gerekirken aksi düşüncelerle reddine karar vermesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 5.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1110, Karar No: 2017/3763, Tarih: 16.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1110 E.  ,  2017/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayetin Kaldırılması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün vasi ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

K A R A R

Vasi, adayı dilekçesinde, 78 yaşındaki babasının son 7-8 senedir ailesinden uzakta yaşadığını, bu süreçte birçok kez kötüniyetli kişiler tarafından aldatılarak elinden imza alınıp menkul ve gayrimenkul mallarının başka kişilere devredildiğini, yine kendisine birçok kez imam nikahlı olarak evlenme vaadiyle yaklaşan ve mallarını tasarruf etmek isteyen kişilerin olduğunu ve birçok mal varlığını devraldıklarını, babasının artık belirli bir yaşın üzerinde olup gerek kendisine yaklaşan insanların niyetini anlamakta, gerekse malvarlığına ilişkin işlerin yürütülmesinde gerekli idraka sahip olmadığını belirterek, kısıtlı adayına vasi olarak tayinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, bu istem kabul edilerek ...'in kısıtlanmasına, kendisine oğlu ...'in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir. Kısıtlı ... 16.03.2017 tarihli dilekçesi ile kısıtlılık halinin sonlandırılarak vesayetin kaldırılmasını talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, ...'in TMK 408 maddesi gereğince kendi talebi doğrultusunda kısıtlanmasına karar verildiği, kısıtlının kendi iradesi ile kısıtlılık halinin sona erdirilmesini talep ettiği, fiil ehliyetinin asıl olup yine kısıtlananın ... Adliyesinde gerek davalı gerekse davacı olduğu birçok dosyası ile çok sayıda taşınmazının bulunduğu, fiil ehliyetinin kaldırılmış olmasının şu aşamada kısıtlananı maddi ve manevi külfet altına sokacağı gerekçesi ile kısıtlılığın kalktığının tespitine, ...'in vasilik görevinin sonlandırılmasına karar verilmiştir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Kurulu'nun 19/09/2014 tarih 2014/165 nolu raporunda vesayet altına alınmak istenen ...'de orta düzeyde bilişsel fonksiyon bozukluğu olup, yaşam aktivitelerinin bir çoğu için yönlendirme ve destek gerektirecek düzeyde bozulma olduğu, mevcut hastalığının iyiyi kötüden, yanlışı doğrudan ayırt edebilmesine ve menfaatleri doğrultusunda hareket edebilmesine mani olacak mahiyet ve düzeyde olması nedeniyle TMK 408 md. kapsamında vasi tayininin gerekli olduğunun bildirildiği görülmüştür. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, kısıtlı, duruşmadaki beyanında, ... adliyesinde davacı ve davalı olduğu birçok dosyalarının bulunduğunu açıklamış, vasi ise, aynı celsede, bir sene içinde yüklü parayı gereksiz yere harcadığını, kandırılarak zarara uğratıldığını, 600.000 TL borcu bulunduğunu, icralık dosyalan olduğunu söylemiş, temyiz dilekçesinde dosya numaraları da bildirmek sureti ile kısıtlıyı zarara uğratan birkısım işlemleri açıklamıştır. Bu açıklamalar dikkate alınarak Mahkemece kısıtlının tekrar tam teşekkülü bir sağlık kuruluşuna sevki ile rapor alınıp temyiz dilekçesinde geçen davalılar incelenip, tarafların bu konudaki gösterecekleri tanık dahil olmak üzere kanıtları toplanıp sonucuna göre TMK'nun 405 ve 406. maddeleri kapsamında bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile yerinde olmayan gerekçeyle davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isbetsiz, temyiz itirazları bu nedenlele yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39902, Karar No: 2017/18952, Tarih: 21.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39902 E.  ,  2017/18952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile ... ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden ve kamu tüzel kişiliği de bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21//09/2017 tarihinde oybirliğiyle olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6411, Karar No: 2013/11254, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6411 E.  ,  2013/11254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2012 gün ve 2010/305 Esas, 2012/339 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, katılan annenin mağdureyi, komşuları olan sanığın gözetiminde bırakarak markete gittiğinin ve sanığın basit cinsel istismar boyutundaki eylemini bu esnada gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, yaşı küçük mağdureye yönelik koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16015, Karar No: 2017/10638, Tarih: 21.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16015 E.  ,  2017/10638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Her iki sanık hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıkların, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulunun 20/06/1987 tarih ve 3370 sayılı kararı ile belirlenen kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alıp, aynı karar ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen taşınmazı, iş yeri niteliğiyle kullanmak üzere maliki ...'dan kiraladıkları, tescilli taşınmazda cephe ve iç mekan düzenlemesine ilişkin projenin, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 22/11/2002 tarih ve 2000 sayılı kararı ile uygun bulunduğu, Bölge Kurulu Müdürlüğü uzmanlarınca 30/04/2009 tarihinde yapılan incelemede, onaylı proje ile taşınmazın mevcut durumu arasında farklılıklar olduğu belirlenerek 08/05/2009 tarihli raporun düzenlendiği, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 13/05/2009 tarih ve 4915 sayılı kararı ile de kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alan tescilli yapıya izinsiz müdahalede bulunanlar hakkında yasal soruşturma açtırılmasına ve yapının onaylı projesine uygun hale getirilmesine karar verilmesi üzerine yapılan suç duyurusunu takiben inceleme konusu davanın açıldığı anlaşılmakla;