muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6889, Karar No: 2007/7620, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6889 E.  ,  2007/7620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde buğdayın dekara verimi 200 kg, samanın dekara verimi 150 kg, samanın toptan satış fiyatı 0,08 YTL, masraf ise 75,26 YTL; bostanın dekar başına verimi 1000 kg, toptan satış fiyatı 0,13 YTL, nohutun samanının dekar başına verimi 70 kg, fiyatı 0,08 YTL iken bilirkişi kurulu raporunda verim ve fiyatın yüksek, masrafların ise düşük alınmak suretiyle taşınmazın değerinin yüksek tespit edilmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen bozma sebebi doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2958, Karar No: 2022/2171, Tarih: 10.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2958 E.  ,  2022/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5580, Karar No: 2010/6450, Tarih: 14.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5580 E.  ,  2010/6450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosunun iptali, tapu iptali ve tescil davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı ... hükmün; Dairemizin 24/11/2009 gün ve 2009/13551-17413 sayılı ilamıyla onama kararı verilmiş, süresi içinde ... ve arkadaşları vekili, ... ve arkadaşları vekili, ... ve arkadaşları vekili ile Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Davacı kişilerin adlarına tapuda kayıtlı olan Oğlananası Köyü 1541 sayılı parselin tapu kaydının iptaline dayanak gösterilen kararın, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin hakem sıfatıyla verdiği 01.03.1993 gün ve 1992/25-6 sayılı karar ile aynı kararın tavzihine ilişkin 13.07.1993 tarihli Hazine ile Orman Yönetimi arasında görülüp kesinleştiği kabul edilen karar olduğu, karar tarihinde 1541 sayılı parsel temyize konu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/1041 sayılı dosyasında davacıları olan kişiler ile dava açmayan kişiler adına mera cinsi ile tapuda kayıtlı olduğu, Ne var ki; tapu maliklerinin huzuru ile davanın görülmediği, Hazinenin kadastro mahkemesinde 16.12.1991 tarihinde açtığı orman kadastrosuna itiraz davası sonunda 3373 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 11. Maddesi gereğince orman kadastrosuna itiraz davalarına bakma görevinin kadastro mahkemesine ait olduğu ve yine 3402 Sayılı Yasanın 26/2. maddesi gereğince kadastro işlerinde 3533 Sayılı Yasa hükümlerinin uygulanamayacağı belirtildiği halde, kadastro mahkemesinin yasanın bu açık hükümlerini gözönünde bulundurmadan 05.02.1992 gün ve 1991/77-6 sayılı kararla davaya hakem sıfatıyla bakılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği ve ... Asliye 4. Hukuk Mahkemesince bir kadastro işi olan orman kadastrosuna itiraz davasının görevini aşarak karara bağlandığı, keza tapu iptali ve tescil konusunda da hakeme yasalarca verilmiş bir görevde olmadığı halde, dava kabul edilerek tapunun iptal edildiği, hakemin görev ve yetkisini aşarak verdiği kararların temyiz incelemesine tabi olduğu hususu, Dairemizin ve Hukuk Genel Kurulu’nun kararlılıkla uyguladığı ilke olduğu her ne kadar sözü edilen hakem kararında tapu malikleri davacılar taraf değil iseler de o kararın sonucu ile davacıların tapu kaydının iptal edilmiş olması ve temyize konu tapu iptali ve tescil davasının o dava ile sonuç ve sebep ilişkisi bulunması nedeniyle ... ilçe kurulması ve yargı yeri değişikliği de göz önünde bulundurularak ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin hakem sıfatıyla verdiği 1992/25-1993/6 sayılı kararı hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinde değişik işlerden bir numara ile dosya düzenlenerek ve tebligatın iade edileceği adresin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin değişik ... dosyası olduğu da belirtilerek ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.03.1993 gün ve 1992/25-6 sayılı kararının asliye hukuk mahkemesinin 1997/1041 sayılı dosyasının tapu malikleri adına yürüten Avukat ... ve yine Avukat ... ve Avukat ...’nun vekaletnameleri alınıp 1997/25 sayılı dosyaya konularak adı geçen

avukatlara kararın 7201 Sayılı Yasa hükümlerine göre tebliğ edilmesi, tebliğ belgelerinin dosyaya konulması ile temyiz süresinin beklenmesi, temyiz edilirse ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/25 sayılı dosyasının ve yine karar düzeltmeye konu 1997/1041 sayılı dosyasının birlikte Daireye gönderilmesi,

avukatlara kararın 7201 Sayılı Yasa hükümlerine göre tebliğ edilmesi, tebliğ belgelerinin dosyaya konulması ile temyiz süresinin beklenmesi, temyiz edilirse ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/25 sayılı dosyasının ve yine karar düzeltmeye konu 1997/1041 sayılı dosyasının birlikte Daireye gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/05/2010 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/6676, Karar No: 2017/17192, Tarih: 01.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/6676 E.  ,  2017/17192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Temizlik Hizmetleri Yemekçilik Bilgisayar İlaçlama Organizasyon Taşımacılık İnşaat Danışmanlık Tekstil Ayakkabıcılık Turz. Tic. Paz. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 01/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12773, Karar No: 2019/16569, Tarih: 30.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12773 E.  ,  2019/16569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ile sanığın 12/06/2011 tarihinde, saat 01.00 sıralarında karıştıkları kavgada, müştekinin sanığın arkadaşı tarafından kırık cam şişesi başına vurulmak suretiyle yaralandığı esnada, sanığın, müştekinin aracının torpido gözünde bulunan cep telefonunu alarak olay yerinden uzaklaşması biçimindeki eyleminin, mağdurun raporunda belirtilen bulgulara göre TCK’nın 142/2-a maddesinin uygulanmasını gerektirecek nitelikte olmadığı kabul edilerek uygulamada bir isabetsizlik görülmemiş, suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı TCK'nin 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezada indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3 maddesinden sonra uygulanması gerektiği gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2938, Karar No: 2012/7176, Tarih: 19.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/2938 E.  ,  2012/7176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava menkul eşyalara ilişkin alacak istemine ilişkin olup mahkemenin nitelemeside bu yöndedir.Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 21/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/875, Karar No: 2007/902, Tarih: 28.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-875 E.  ,  2007/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3.İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2007

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 3.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.04.2007 gün ve 2006/1463-2007/274 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10.07.2007 gün ve 2007/19930-23087 sayılı ilamı ile; (“…Davacı  işçi 19.11.2001 tarihinde imzalan protokolün  geçersiz olduğunu ileri sürmüş ve 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu  iş sözleşmesinin 39.maddesinde  öngörülen  ücret artışından kaynaklanan fark  ücret isteğinde bulunmuştur. Davalı  işveren  protokolün  toplu  iş sözleşmesi  imzalayan yetkili kişiler tarafından imzalandığını ve geçerli  olduğunu  savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

İşyerinde, 28.8.2000 tarihinde  sendika tarafından verilen yetkiye istinaden  16.2.2001 tarihinde imzalanan toplu  iş sözleşmesi 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte kalmıştır. Toplu  iş sözleşmesini imzalayan sendika yetkililerinin bir kısmı ile işveren temsilcileri arasında 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolle, 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren  ücret artış  hükmü tadil edilmiş ve ücret artışı  oranı düşürülmüştür. Yine 1.4.2002 tarihinde yürürlüğe girecek  olan ücret artışı hükmünde değişiklik yapılmıştır.

Sözü edilen protokolü sendika adına imzalayanlardan 5 kişi 28.8.2000 tarihli  sendika yetki yazısında  münferiden ve müştereken  toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kılınmışlardır. Toplu  iş sözleşmesi imzalama konusunda  verilen yetki sendika tarafından daha sonra geri alınmış değildir. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapılması için  ise sendika tarafından   özel bir yetki verilmesine gerek bulunmamaktadır. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapma konusunda sendika yönetim kurulunun bir karar alması da gerekmemektedir. Sendika yetkilileri tarafından anılan yetkiye dayanılarak 16.2.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesi imzalanmasının ardından 9 ay sonra değişen koşullara göre bazı hükümlerde değişikliğe gidildiği görülmektedir.

Somut olayda, 19.11.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesini birlikte ve tek başına imzalamaya yetkili  olan  aralarında sendika genel  başkanı  işe şube yöneticisinin de bulunduğu 5 kişi protokolü sendika adına düzenlemişler ve işyerinde anılan protokol uygulanmaya başlamıştır. Bu konuda sendika ile işveren  arasında bir  uyuşmazlık ortaya çıkmamıştır.  İşçiler de  protokole yapılan uygulamaya karşı çıkmaksızın çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Sonraki dönemlerde yeni toplu  iş sözleşmeleri imzalanmış ve işçilerin almakta oldukları  ücretleri  üzerinden  ücret artışları öngörülmüştür. Anılan sözleşmelerin imzalanması aşamalarında da 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolün geçersizliği sendika ile işveren arasında bir çekişme konusu olmamıştır. Böyle olunca bahsi geçen protokolün sendika adına yetkili kişiler tarafından imzalanmadığının kabulü doğru  olmaz.

Mahkemece kararın gerekçesinde daha  önce aynı konuda kesinleşen mahkeme kararlarından söz edilmişse de, anılan protokolün  ileriye dönük  olarak sonuçlarını doğuracağı yönünde yerel mahkeme kararlarının onandığı Dairemiz  kararları da mevcuttur. Bu itibarla her dosyadaki delil durumuna göre çözüme gidilmelidir.

Dairemizin kararlılık kazanmış  olan uygulamasına göre toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kişiler tarafından düzenlenen protokolle toplu  iş sözleşmesi hükümlerini ileriye dönük  olarak değiştirilmesi  imkan dahilindedir. Somut olayda protokolün  ilk maddesinde 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olan ücret artışı hükmü tadil edilmekle bu değişiklik, geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz. Böyle olunca davacının 1.10.2001 - 19.11.2001 tarihleri arasında kalan dönem için protokolün sonuç doğurmayacağı kabul edilmeli ve anılan dönem için  ücret farkı  hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Protokolün imzalandığı tarih sonrasında ise protokol hükümleri doğrultusunda yapılan işveren uygulaması yerinde olduğundan  19.11.2001 tarihi sonrası için ücret farkı  isteğinin reddine karar verilmelidir. Gerekirse bu yönde bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre ve özellikle toplu iş sözleşmesinin eki niteliğinde bulunan protokol uyarınca toplu iş sözleşmesinin yasaca cevaz verilen hükümlerinin ileriye dönük olarak değiştirilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11200, Karar No: 2018/5373, Tarih: 22.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11200 E.  ,  2018/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, harca esas değeri 1.000,00 TL göstererek, davalıya zorunlu trafik sigortalı araçta silah zoruyla kaçırılan ve yolcu olan murisin tek taraflı trafik kazası sonucu vefat ettiğini, murisin KOSGEB desteği aldığını, çeşitli sertifikaları olduğunu, simit, börek, unlu mamuller üzerine işletmesi olduğunu, vergi kaydı bulunduğunu, müvekkillerinin murisin çocukları olup destekten yoksun kaldıklarını, babalarından da bir yıldır haber alamadıklarını, babaannelerinin vasi olarak atandığını beyanla, belirsiz alacak olarak belirlenecek tazminatın olay tarihinden işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle taleplerini davacı ... için 23.392,15 TL, ... için 28.040,25 TL’ye yükselterek 08/10/2012 temerrüt tarihinden itibaren avans faizi talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne, davacı ... için 23.392,15 TL, ... için ise 28.040,25 TL olmak üzere toplam 50.432,40 TL tazminatın 08/10/2012 gününden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak adı geçen davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin

hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın malik/işleteni gerçek kişi olup, araç hususi otomobildir. O halde, temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faizine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının (1) nolu bendindeki “avans” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “yasal” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22.5.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2248, Karar No: 2020/3671, Tarih: 15.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/2248 E.  ,  2020/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki temliken tescil, 2. kademede tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 22/01/2019 gün ve 2016/10180 Esas, 2019/668 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, TMK’nin 724. maddesi uyarınca temliken tescil, mümkün olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, ... ili, ... ilçesi, 128 ada 14 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bodrum, zemin ve 1 normal kattan oluşan 3 katlı bina, ot deposu ve ahır olarak kullanılan müştemilatın müvekkili tarafından inşa edildiğini, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların davacı tarafından yetiştirildiğini, 14 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 50 yıldır davacının kullanımında olduğunu, öncesinde de davacının babası tarafından kullanıldığını, tarım arazisi haline dönüştürme işinin davacı tarafından yapıldığını, davacının iyiniyetli olduğunu, öncesinde kullanıma davalıların itirazının bulunmadığını, 1970 yılında evin temelinin atıldığını, zaman içinde ilk iki katının tamamlandığını, 1995 yılında 3. kat inşa edilirken davalıların evin yapımını engellemek için mahkemeden tedbir talebinde bulunduğunu, taşınmazın tamamının dava konusu edildiğini, Kadastro çalışmaları başlayınca anılan davanın kadastro mahkemesine devredildiğini, ... Kadastro Mahkemesinin 13.07.2009 tarihli 2004/4 Esas, 2009/16 sayılı Kararı ile davalılar adına tescil edilip kararın kesinleştiğini, davacı tarafından dava konusu taşınmaz ile ilgili ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/229 Esas sayılı dosyası ile tapu iptal ve tescil davası açıldığını, bir kısım davalıların adı geçen davayı kabul ettiklerini belirterek TMK’nin 724. maddesi gereğince mahkemece belirlenecek inşaat, iyileştirme ve yapım işlerine ait toplam maliyet bedelinin arsa değerinden fazla olması halinde arsanın davacı adına temliken tesciline, aksi takdirde 723. madde gereğince belirlenecek tazminatın yapım tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ..., ... ve ... 04.10.2012 tarihli müşterek olarak verdikleri cevap dilekçesinde; ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/16 Esas ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/229 Esas sayılı dava dosyasında dava konusu taşınmaz üzerindeki evin davacıya ait olduğunu kabul ettiklerini, davacının dava konusu tazminatı davalılar ... ve...'dan talep etmesi gerektiğini, nizanın davacı ile davalılardan ... ve... arasında meydana geldiğini belirterek kendileri yönünden davanın reddini savunmuşlardır.