muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/2852, Karar No: 2024/3827, Tarih: 09.10.2024

Yukarıda yer verilen yargılama süreci incelendiğinde.... İdare Mahkemesini... tarihli kararı ile davacının başvurusunun reddine ilişkin işlemin davacının 30/05/2007 tarihine kadar olan zararlarının tazmini isteminin reddine ilişkin kısmı yönünden davanın reddine karar verildiği, buna karşın davacı tarafından anılan kısmın temyiz kanun yoluna taşınmadığı, Danıştay Onuncu Dairesinin 20/11/2019 tarihli bozma kararı üzerine dava konusu işlemin 30/05/2007 tarihinden, 05/07/2012 tarihine kadar olan zararların tazmini isteminin zımnen reddine ilişkin kısmı yönünden davanın reddine karar verilmesi sonrası temyiz kanun yoluna başvurulduğu, sonuç olarak davacının 30/05/2007 tarihine kadar olan dönem yönünden davanın reddine ilişkin kısmı temyize taşıma iradesi göstermediği, bu kısım açısından iç hukuk yollarına başvurma imkanı varken bu imkanını kullanmadığı, anılan kısım yönünden iç hukuk yollarının tüketilmediği anlaşılmaktadır.	
Buna göre, davacı tarafından 30/05/2007-05/07/2012 arası dönem yönünden davanın reddine ilişkin kararın temyize taşınmış olduğu dikkate alındığında hukuk sistemimizde yerleşik olan taleple bağlılık, aleyhe bozma ve aleyhe hüküm verme yasağı ilkeleri de gözetilerek Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunulan kısmın iç hukuk yolları tüketilen anılan dönem yönünden olduğunun, haliyle Anayasa Mahkemesi tarafından verilen hak ihlali kararının da anılan dönemi kapsadığının, iç hukuk yolları davacı tarafından tüketilmeyen 30/05/2007 tarihine kadar olan dönemi kapsamadığının kabulü gerekmektedir.
Bu itibarla Anayasa Mahkemesi tarafından verilen ihlal kararının 30/05/2007 tarihine kadar olan dönemi kapsamadığı sonucuna varıldığından İdare Mahkemesince Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı üzerine temyize konu karar ile yeniden yargılama yapılırken, başvurunun reddine ilişkin işlemin davacının 30/05/2007 tarihinden sonraki dönemdeki zararlarının tazmini isteminin reddine ilişkin kısmına özgü bir inceleme yapılması gerekirken yukarıda açıklanan sebeple yeniden yargılama kapsamında bulunmayan, dava konusu işlemin 27/07/2004 tarihi ile 31/12/2006 tarihleri arasındaki dönemde oluştuğu ileri sürülen zararların tazmini isteminin reddine dair kısmı yönünden de yeniden yargılama yapılarak anılan dönem yönünden dava konusu işlemin iptaline karar verilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.
Öte yandan davalı idarenin vekalet ücretine yönelik temyiz talebinin, işbu bozma kararı üzerine yeniden karar verilirken vekalet ücretine yönelik de yeniden hüküm kurulacağından bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle;
1.Davalı idarenin temyiz isteminin KABULÜNE,
2.... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyize konu dava konusu işlemin iptaline yönelik kısmının BOZULMASINA,
3. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,

KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle;
1.Davalı idarenin temyiz isteminin KABULÜNE,
2.... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyize konu dava konusu işlemin iptaline yönelik kısmının BOZULMASINA,
3. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/10/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/7004, Karar No: 2024/5205, Tarih: 09.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/7004
Karar No : 2024/5205
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: …
VEKİLLERİ	: Av. …
	  Av. …
İSTEMİN	KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: ... Limited Şirketinin %99,5 oranında pay ile ortağı olan ... ... ve Ortakları Adi Komandit Şirketinin komandite ortağı olan davacı tarafından, adi komandit şirketin limited şirketten elde ettiği kâr payının hissesine düşen miktarın yarısının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 22. maddesinin (3) numaralı fıkrası uyarınca gelir vergisinden istisna olduğu ihtirazi kaydıyla verilen 2020 yılına ait gelir vergisi beyannamesi üzerine tahakkuk eden verginin ihtirazi kayda konu edilen kısmının kaldırılması ve yasal faiziyle birlikte  iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Türk Vergi Sisteminde gelir ve kurumlar vergisi yükümlülüğü bulunmayan adi komandit şirketlerin vergilendirilmesinin, şirket bünyesinde elde edilen gelirin ortaklara ana sözleşmede belirlenen oranlara göre dağıtılması ve alacaklılara karşı sorumluluğu sınırlı olmayan komandite ortak tarafından şahsi ticari kazanç olarak, sorumluluğu sınırlı olan komanditer ortak tarafından ise menkul sermaye iradı olarak beyan edilmesi suretiyle yapıldığı, olayda, adi komandit şirketin komandite ortağı olan davacının adi komandit şirketten elde ettiği gelirin anılan limited şirket tarafından adi komandit şirkete dağıtılan kâr payından kaynaklanan kısmının, adi komandit şirket bünyesinde gerçek kişi olarak vergilendirme olanağı bulunduğunun  varsayılması halinde elde edilen gelire 193 sayılı Kanun'un 22. maddesininde öngörülen istisna kuralının uygulanacağı, adi komandit şirketin kurumlar vergisi mükellefi olarak vergilendirilmesi gerektiğinin varsayılması halinde ise elde edilen gelire 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) işaretli bendinde öngörülen iştirak kazanç istisnası kuralının uygulanacağının açık olduğu, adi komandit şirketler gelir vergisi mükellefi olarak öngörülmediğinden bu şirketlerin tam mükellef kurumlardan aldığı kâr paylarının şirket bünyesinde vergilendirilmemesinin vergi sisteminin adi komantit şirketlere  yönelik uygulamasından  ve adı geçen  limited şirket tarafından  sözü edilen adi komandit şirkete dağıtılan kâr payı tutarının belirtilen komandit şirket tarafından hissesi oranında davacıya iletilmesinden kaynaklandığı, kar payının adi komandit şirket aracılığıyla davacıya iletilmesi bahsedilen bu gelirin adi komandit şirketin ticari faaliyetine dayalı olarak değil doğrudan limited şirket tarafından dağıtılan kar payından  elde edildiğinden, söz konusu gelirin doğrudan limited şirket tarafından dağıtılan kar payı olarak değerlendirilmesi gerektiği,  kar payına isabet eden  gelirin, salt vergisel uygulamalar nedeniyle davacı ortak tarafından şahsi ticari kazanç olarak beyan edilmesi ve buna bağlı olarak davacının 193 sayılı Kanunun 22. maddesinde yazılı istisna hükmünden yararlandırılmamasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle tahakkuk eden verginin ihtirazi kayda konu edilen kısmı kaldırılarak yasal faiziyle  birlikte iadesine hükmedilmiştir. 
                   Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI:  Adi komandit şirketin limited şirketten elde ettiği kâr payının adi komandit şirketin ortaklarına yansımasının davacının adi komandit şirket ortağı olma statüsüne dayandığı ve adi komandit şirketin tam mükellef kurum statüsünü haiz olmadığından elde edilen kar payının gelir vergisinden istisna tutulamayacağı ileri sürülerek kararın  bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	…'ÜN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	... Limited Şirketinin %99,5 oranında pay ile ortağı olan ... ... ve Ortakları Adi Komandit Şirketinin komandite ortağı olan davacı tarafından, adi komandit şirketin limited şirketten elde ettiği kâr payının hissesine düşen miktarın yarısının, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 22. maddesinin (3) numaralı fıkrası uyarınca gelir vergisinden istisna olduğu ihtirazi kaydıyla verilen 2020 yılına ait gelir vergisi beyannamesi üzerine gelir vergisi tahakkuk ettirildiği  anlaşılmıştır.  
	İLGİLİ MEVZUAT:
	193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 22. maddesinin 3. fıkrasında, tam mükellef kurumlardan elde edilen, 75. maddenin ikinci fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yazılı kâr paylarının yarısı gelir vergisinden istisna olduğu, istisna edilen tutar üzerinden 94. madde uyarınca tevkifat yapılacağı ve tevkif edilen verginin tamamının, kâr payının yıllık beyanname ile beyan edilmesi durumunda yıllık beyanname üzerinden hesaplanan vergiden mahsup edileceği, 75. maddesinin birinci fıkrasında, sahibinin ticari, zirai veya mesleki faaliyeti dışında nakdi sermaye veya para ile temsil edilen değerlerden müteşekkil sermaye dolayısıyla elde ettiği kar payı, faiz, kira ve benzeri iratlar menkul sermaye iradı olduğu, ikinci fıkrasının 2. bendinde, iştirak hisselerinden doğan kazançların (Limited Şirket ortaklarının, iş ortaklıkları ortaklarının ve komanditerlerin kar payları ile kooperatiflerin dağıttıkları kazançların bu zümreye dahil olacağı, kooperatiflerin ortakları ile yaptıkları muamelelerden doğan karların ortaklara, kooperatifle yaptıkları muameleler nisbetinde tevzii, kazanç dağıtımı sayılmayacağı) kaynağı ne olursa olsun menkul sermaye iradı sayılacağı, 37. maddesinin 3. fıkrasında ise ise kolektif ortaklıklarda ortakların, adi veya eshamlı komandit ortaklıklarda komandite ortakların ortaklık karından aldıkları payların şahsi ticari kazanç olduğu hükümlerine yer verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 124. maddesinin (2) numaralı fıkrasında, Türk Ticaret Kanunu'nda kollektif ile komandit şirketin şahıs; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketin sermaye şirketi sayılacağı hükme bağlanmıştır.
	5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş olan anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketler ile benzer nitelikteki yabancı kurumların sermaye şirketi olduğu hükme bağlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Olayda, adi komandit şirketin limited şirketten elde ettiği kâr payının adi komandit şirketin ortaklarına yansımasının davacının adi komandit şirket ortağı olma statüsüne dayandığı ve adi komandit şirketin tam mükellef kurum statüsünü haiz olmadığı dikkate alındığında, Gelir Vergisi Kanunu'nun 37. maddesine göre komandite ortağın ticari kazanç hükümlerine göre vergilendirilmesi gerektiği,  tam mükellef kurumdan elde edilen kâr payına yönelik istisna kuralı, adi komandit şirketten elde edilen kâr payına uygulanamayacağından ve adi komandit şirketin bu kâr payını bir sermaye şirketinden elde etmiş olması da bu kazancın şahsi ticari kazanç olma niteliğini değiştirmeyeceğinden adi komandit şirketin limited şirketten elde ettiği kâr payından kaynaklanan tahakkukun  ihtirazi kayda konu edilen kısmında hukuka aykırılık bulunmadığından aksi yöndeki gerekçeyle verilen Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesi kararının  bozulması gerekmiştir.  	
KARAR SONUCU :
           Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 09/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/5217, Karar No: 2024/3926, Tarih: 09.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas  No : 2021/5217
Karar No : 2024/3926                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Belediye Başkanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ                 :
Dava konusu istem: ... ili, ... Belediye Başkanlığı bünyesinde  5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca tam zamanlı sözleşmeli personel statüsünde eğitmen olarak görev yapan davacının, 31/12/2019 tarihinde sona erecek sözleşmesinin yenilenmeyeceğine ilişkin ... Noterliği'nin ... tarih ve ... yevmiye sayılı ihtarnamesi ile bildirilen  işleminin iptali ve işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi  istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararıyla; 5393 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 3. fıkrasında maddesinde, hangi personelin tam zamanlı yıllık hizmet sözleşmesi ile çalıştırılabileceğinin örnek kabilinden sayıldığı, ancak söz konusu personelin uzman ve teknik personel olması gerektiğinin vurgulandığı, bu itibarla sadece uzman ve teknik personel niteliği taşıyanların 5393 sayılı Kanun'un 49. Maddesinin üçüncü fıkrasında maddesi kapsamında tam zamanlı hizmet sözleşmesi ile çalıştırılmasının hukuken mümkün olduğu, sözleşmeli eğitmen olarak görev yapan davacının Bilgisayar Eğitimi Bölümü Bilgisayar Öğretmenliği mezunu olduğu ancak mezun olduğu alanla ilgili bir birimde çalıştırılmadığı, Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğü'nde eğitim alanında uzman niteliğini de taşımadığı, davalı idarede halen sözleşmeli olarak iki eğitmenin çalışmakta olduğu görüldüğünden, sözleşmenin yenilenmemesi konusunda idarenin haiz olduğu takdir yetkisi çerçevesinde, davacının hizmetine ihtiyaç duyulmadığı nedeniyle tesis edilen, eğitim alanında uzman niteliğini taşımayan davacının sözleşmesinin yenilenmemesine ilişkin dava konusu işlemde kamu yararı, hizmet gerekleri ve hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan  dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından davacının tazminat isteminin de reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davalı idarede eğitmen kadrosunda hizmet sözleşmesi imzalayarak görev yapan davacının, 31/12/2019 tarihinde sona eren sözleşmesinin anılan Ek 6. madde uyarınca hizmetinin gerektirdiği pozisyona ihtiyaç kalmadığı, davacının bilgisayar öğretmenliği mezunu olduğu ancak çalışmaya başladığı tarihten bu yana Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğünde eğitmen olarak görevlendirildiği, yani mezuniyetine uygun alanda çalışmadığı gerekçeleriyle yenilenmemesine yönelik işlem tesis edilmiş ise de; hangi personelin hangi birimde çalışacağını belirleme yetkisi davalı idarede olmasına rağmen davacının uzmanlık alanı ile çalıştığı birimin uyumsuz olduğu belirtilerek davacının inisiyatifinde olmayan bir konunun işleme gerekçe oluşturamayacağı, davacının uzmanlığına uygun bir birimde görevlendirilebileceğinin açık olduğu, diğer yandan görevlendirildiği Kültür ve Sosyal İşler Müdürlüğünde başarısız ya da yetersiz olduğu, kendisinden istifade edilemediğine ilişkin davalı idare tarafından somut bir tespit yapılmadığı gibi davacının hizmetine ihtiyaç duyulmadığı hususunun somut olarak ortaya konmadığı ve sözleşmenin yenilenmemesinin dayanağı olarak gösterilen diğer sebeplere ilişkin olarak da davalı idarece hukuken kabul edilebilir somut tespit ve gerekçenin dosyaya sunulmadığı; öte yandan, davalı idare tarafından eğitmen olarak sadece iki kişinin sözleşmesinin yenilendiği ve bunlardan birinin bilgisayar eğitmeni olduğu gerekçesiyle bilgi işlem biriminden sorumlu olması nedeniyle sözleşmesinin yenilendiği ileri sürülmekte ise de, davacının da bilgisayar öğretmenliği mezunu olup mezuniyetine uygun bilgi işlem biriminde görevlendirilebilmesi mümkün iken davalı idarenin bilgisayar eğitmeni için sözleşme yenileme konusunda takdir yetkisini hangi gerekçelerle diğer eğitmenden yana kullandığını da somut bilgi ve belgelerle ortaya koyamadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline ve işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının  dava açma tarihi olan 20/01/2020 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI   :  Belediyenin ekonomik sıkıntı içerisinde bulunduğu, ...'ın büyükşehir olması ile gelir kaynaklarında azalma olduğu, geçmiş döneme ilişkin maaş borçlarının bulunduğu, davacının ekonomist kadrosunda çalışmak üzere sınavsız olarak işe alındığı, çöp toplama, zabıta, imar, defin, mezarlık, şehir içi trafik, ruhsat düzenleme, sağlık, kentsel altyapı ve yolların yapımı gibi zaruri hizmetlere öncelik vermek gerektiği, davacının hizmetine ihtiyaç kalmadığı, davacı ile birlikte başka sözleşmeli personellerin de sözleşmesinin yenilenmediği, dava konusu işlem tesis edilirken içinde bulunulan ekemomik sıkıntı, elzem işlerin yerine getirilmesi ve kamunun ihtiyaçları gözetilerek hareket edildiği, dava konusu işlemin mevzuata ve hukuka uygun olduğu belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI  : Dosya kapsamında davacının başarısız veya yetersiz olduğuna ya da hizmetine ihtiyaç kalmadığına yönelik idarece yapılmış somut bir tespit bulunmadığı, sözleşme yenilememe işleminin haklı bir nedene dayanmadığı,  Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ  : ...
 DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan Bölge  İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin, işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY : 
... ili, ... Belediye Başkanlığı bünyesinde 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca tam zamanlı sözleşmeli personel statüsünde eğitmen olarak görev yapan davacının, 31/12/2019 tarihinde sona erecek sözleşmesinin yenilenmeyeceğine ilişkin ... Noterliği'nin... tarih ve ... yevmiye sayılı ihtarnamesi ile bildirilen  işleminin iptali ve işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal ve diğer özlük haklarının ödenmesine karar verilmesi istemiyle temyizen incelenmekte olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 
 
    İLGİLİ MEVZUAT:
5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesinde; "Belediye ve bağlı kuruluşlarında, norm kadroya uygun olarak çevre, sağlık, veterinerlik, teknik, hukuk, ekonomi, bilişim ve iletişim, plânlama, araştırma ve geliştirme, eğitim ve danışmanlık alanlarında avukat, mimar, mühendis, şehir ve bölge plâncısı, çözümleyici ve programcı, tabip, uzman tabip, ebe, hemşire, veteriner, kimyager, teknisyen ve tekniker gibi uzman ve teknik personel yıllık sözleşme ile çalıştırılabilir...", "...Bu personel hakkında bu Kanunla düzenlenmeyen hususlarda vize şartı aranmaksızın 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilenler hakkındaki hükümler uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (B) bendinde; "Sözleşmeli personel: Kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, Bakanlar Kurulunca belirlenen esas ve usuller çerçevesinde kurumun teklifi ve Devlet Personel Başkanlığının görüşü üzerine Maliye Bakanlığınca vizelenen pozisyonlarda, mali yılla sınırlı olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileridir" şeklinde tanımlanmıştır.	
06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 1. maddesinde; bu Esaslar'ın 14/07/1965 tarih ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (B) fıkrası hükmü uyarınca kamu idare, kurum ve kuruluşlarında mali yılla sınırlı olarak sözleşme ile çalıştırılan ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; "Sözleşmenin Feshi" başlıklı Ek 6. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde ise; "Hizmetinin gerektirdiği pozisyona ihtiyaç kalmaması" halinde, personelin sözleşmesinin tek taraflı feshedileceği düzenlenmiştir.
Anılan Esaslara bağlı 4 sayılı Sözleşmeli Personel Pozisyon Unvanları İle Asgari Nitelikleri Gösterir Cetvelde, ''Çözümleyici Sistem Programcısı'' unvanına atanabilmek için Yükseköğretim kurumlarından en az lisans düzeyinde mezun olmak ve istihdam edileceği bilgi işlem birimlerindeki programlama dili ile diğer programlama dillerinden en az iki tanesini bildiğini belgelemek ve en az D düzeyinde YDS veya dengi yabancı dil bilgisine sahip olmak. gerektiği şartına yer verilmiştir.
 
  HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca, sözleşmeli personel çalıştırma, personelin sözleşmesini yenilememe konusunda belediyelerin takdir yetkisinin bulunduğu, idarenin bu konuda yargı kararı ile zorlanamayacağı, diğer bir ifadeyle idari işlem niteliğinde yargı kararı verilemeyeceği açık olmakla birlikte, idarelerin bu takdir yetkisinin de mutlak ve sınırsız olmayıp kamu yararı ve hizmet gerekleriyle sınırlı olduğu ve takdire dayanan işlemlerin sebep ve maksat yönünden yargı denetimine tabi bulunduğu hususları idare hukukunun bilinen ilkelerindedir.