muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8441, Karar No: 2006/11165, Tarih: 14.09.2006

3116 Sayılı Yasanın 7. maddesi, orman kadastro komisyonlarının yaptığı orman kadastro işlemlerinin, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi,orman kadastrosu ve orman rejimi dışına çıkarma (2/B) işlemleri sonuçlarının ilan edileceğini ve itiraz süresi içinde itiraz edilmez ve dava açılmazsa işlemlerin kesinleşeceğini bildirilmekte ve yine bu yasalar ile bu konuda çıkartılan yönetmeliklerde ilanın süresi ve nerelerde nasıl yapılacağı, ilamdan sonra kimler tarafından nasıl itiraz edileceği, itirazın nasıl inceleneceği ve davanın kimler tarafından hangi mahkemede açılacağı konuları ayrıntılarıyla gösterildiği gibi 2613, 5602, 766 ve 3402 Sayılı Kadastro Yasaları ve bu yasalar gereği çıkartılan yönetmeliklerde de bu konularda açıklayıcı ve emredici hükümler bulunduğu halde gerek 08.09.1956 tarihinden önce ve gerekse bu tarihten sonra yapılan çalışmaların hiçbiri ilan edilmemiş olduğu gibi yasa, yönetmelik ve talimatnamede, yapılan çalışmanın yerindeliğinin, hangi makam tarafından incelenip denetleneceği ve onanacağı konularında da hiçbir hüküm bulunmamaktadır. Bu durum, makiye ayırma çalışmalarının Orman İdaresinin bir iç işi olduğu, yapılan işlemin her zaman iptal edilebileceği, ya da yeniden yapılacak bir orman kadastro çalışmasında makiye ayrılan yerlerin orman kadastro sınırı içine alınabileceği, yine kesinleşen orman kadastro sınırı içinde bulunan taşınmaz hakkında yapılan makiye ayırma işleminin orman sınırı ve orman rejimi dışına çıkartma işlemi olmadığı, (20. Hukuk Dairesinin konularla ilgili kararları ve 16. Hukuk Dairesinin 08.10.1996 gün 1996/3416-4415 Sayılı kararı) makiye ayrılmakla birlikte o taşınmazın hukuken orman olmaya ve kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmelidir. Çünkü, "orman niteliğini kaybetme nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma" kavramı 1961 Anayasasının 131. Maddesinin, 1970 yılında 1255 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra hukukumuzda yer almış ve Anayasanın bu maddesinin değiştirilmesinden sonra 6831 Sayılı Yasanın 2. Maddesi değiştirilerek “bilim ve ... bakımından orman niteliğini yitirme” nedeniyle orman rejimi dışına çıkartma işlemi orman kadastro komisyonları tarafından yapılmaya başlanılmış ve kesinleşen orman sınırları içinde iken makiye ayrılan yerler kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek somut olayda olduğu gibi orman rejimi dışına çıkartılmıştır. Orman Yönetiminin uygulamalarına paralel olan 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili tüm kararlarında ve 1. Hukuk Dairesinin 19/07/2001 gün 8253/9337 Sayılı kararında, orman sınırı içinde olan ancak makilik niteliğini taşımadığı halde makiye ayrılan yer hakkında yapılan makiye ayırma işleminin geçersiz olduğu, o yerin orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

9- 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D. Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

Orman Yönetimi de, ... Yönetmeliği ve ... Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım ... çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerde 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesindeki “… her

-7- 2006/8441-11165

-7- 2006/8441-11165

çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince çıkartılan 26/Mayıs/1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 31. maddesi ve 25 Haziran 1970 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 26-38. ve 19 Ağustos 1974 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 32/j-51. ve 20 Mayıs 1984 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 22/k-35. ve 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/k-28. ve son olarak 15 Temmuz 2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k - 31. maddelerindeki "... tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında bu tür yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 gün 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 gün 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 gün ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 gün 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

10) Davaya konu; taşınmazın bulunduğu yerde 1970 yılında yapılıp 12.12.1970 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosunda, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin orman kadastrosu sınırları içinde kalması nedeniyle orman olarak tapulama dışında bırakıldığı, bu durum gözönünde bulundurulmadan 1985 yılında ihdasen ... Belediyesi adına tapuya tescil edildiği, 1997 yılında ... Belediyesine devredildiği, 2981 Sayılı Yasa uygulamasında ... Belediyesi adına tapuya kayıt edildiği, tahsis ve satışlar sonunda davalı gerçek kişiye geçtiği, fiili olarak da Belediye adına ihdasen tescil edilen 319 sayılı parsel içinde kaldığı,

11) Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan ... komisyonunca, ... makisi olarak tesbit edilmişse de, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden orman rejimi dışına çıkarma işleminin belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 Sayılı Yasa döneminde yapılan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği göz önünde bulundurulmadan, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ihdasen ... Belediyesi adına tescil edilen ve daha sonra ... Belediyesine devredilen 319 sayılı parselden oluşturulan ve fiilen bu parsel içinde kalan imar parsellerinin, ... belediyesi adına tapuya tescil edildiği, çekişmeli parselin tahsis ve satışlar ile davalıya geçtiği, ancak, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünün bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e)

-8-

2006/8441-11165

-8-

2006/8441-11165

bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararlarında da kabul edilen “ kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkilerinin bulunmadığı, başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)).

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında Hazine adına yapılacağından, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/09/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6553, Karar No: 2008/3567, Tarih: 06.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/6553 E.  ,  2008/3567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ümraniye 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı(Alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık İ.İ.K.'nun 99. maddesine dayalı olarak, davacı alacaklı tarafından  3.kişinin istihkak iddiasının reddi istemiyle açılan istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık İ.İ.K.'nun 99. maddesine dayalı olarak, davacı alacaklı tarafından  3.kişinin istihkak iddiasının reddi istemiyle açılan istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

24.03.2003  tarihinde, Maliye  Hazinesi adına kayıtlı, Ş.-Y., ...pafta, ... parsel sayılı  arazi üzerine yapılan 2 adet villa ve 1 adet yüzme havuzu, tapu kaydında  işgaliye şerhi borçlu adına olduğundan, alacaklı yanca  haczedilmiştir. Borçlunun kardeşi olan davalı 3.Kişi, taşınır hükmündeki bu mahcuzları, Köy Muhtarı İ.H.A.’ın da imzasını içeren 24.06.1996 tarihli “zilyedlik devir sözleşmesi” ile devraldığını ileri sürmüş ise de, 254 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak 3402 sayılı Yasa’nın 11.maddesi uyarınca Yeniköy’e ait Kadastro Askı İlan Cetveli’nde “M. Gayri ayni haklar, şerhler, beyanlar, rehinler” sütununda bu iki parselin “Y.oğlu R. Y.’ın (borçlu) işgalinde olduğu” belirtilmiştir. Bu Cetvel, Kadastro tutanaklarına da uygun olup 29.6.2000 tarihlidir ve 29.7.2000 tarihinde  kesinleşmiştir. Bu parsellerin tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde de 6831 sayılı Yasa’nın 2/B maddesine göre  orman dışına çıkartıldığı ve R.Y.borçlu) adına işgal edilmiş olduğu yazılıdır. Haciz ve kıymet taktiri için haciz mahalline gidilip, etraftan şifaen sorulduğunda da bu villaların borçlu R.Y.’a ait olduğu söylenmiştir. Kadastro tespiti sırasında konulan şerhin iptali için yine Şile Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/154 Esas, 2003/464 Karar sayılı dosyasında B.Y.ın, R.Y.ve Maliye Hazinesi aleyhine 21.06.2002 tarihinde açtığı dava da,  borcun doğum tarihinden  sonra açılmış olduğu nedeniyle, reddedilerek kesinleşmiştir. Öte yandan 24.06.1996 tarihli “zilyedlik devir sözleşmesi”nde imzası bulunan Köy Muhtarı İ.H.A., yargılama sırasında tanık olarak verdiği beyanında “kadastro çalışması sırasında bulunmadığını” belirtmiş ise de, bu araziyi (borçlu) R. Y.’ın işgal ettiğine   ilişkin 27.06.2000 tarihli  kadastro tutanağında muhtar olarak imzası mevcuttur. Aynı şekilde anılan kadastro tutanağında imzaları bulunan bilirkişiler, yargılama sırasında tanık olarak  alınan beyanlarında, kadastro tutanağındaki anlatımlarının aksine, haciz mahallini işgal edenin 3.Kişi olduğunu beyan etmişler ise de, çelişkili tanık anlatımları anılan kadastro tutanağının aksini ve istihkak iddiasını kanıtlamaktan uzaktır. 3.Kişi B.Y.Tarafından delil olarak ibraz edilen ve çoğu haciz tarihinden sonraki tarihli olan faturalar da her zaman temin edilmeleri mümkün belgelerden olup yeterli ve hükme dayanak yapılacak nitelikte değildir.

Bu durumda alacaklı tarafından  3.kişinin istihkak iddiasının reddi istemiyle açılan istihkak davasının kabulü gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davacı alacaklının bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

Bu durumda alacaklı tarafından  3.kişinin istihkak iddiasının reddi istemiyle açılan istihkak davasının kabulü gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davacı alacaklının bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA,  temyiz harcının istek halinde  temyiz edene iadesine, 06.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8139, Karar No: 2012/1581, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/8139 E.  ,  2012/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kısmi itirazın iptali ile icra inkar tazminatı ödetilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı işveren vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalı borçlunun 08/03/2010 tarihinde borca kısmi itiraz ettiği, İcra Müdürlüğünce önce itirazın süresinde olduğundan kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği, daha sonra aynı tarihte takibin süresinde olmadığından bahisle itirazın işleme konulmayarak takibin devamına karar verildiği, bunun üzerine borçlu tarafın 43.376,89TL’yi takip dosyasına yatırdığı, bu miktarın 7.038,77 TL’sine ihtirazı kayıt koyduğu, davacı tarafça bu ihtirazi kaydın kaldırılmasının mahkemeden talep edildiği, bu durumda Adana 4. İcra Müdürlüğü’nün 2010/2570 Esas sayılı dosyasında icra takibinin durdurulmasına karar verilmemiş olduğu, davalı borçlu tarafından konan ihtirazi kaydın subutiyeti açısından kayıt koyana dava açması yönünde herhangi bir önelge verilmediği, ihtirazi kaydın kaldırılması hususunda karar verecek bir konu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davacı temyiz etmiştir.

Davacı işçi, 25/02/2010 tarihinde 35.205,00 TL asıl ve 2.297,30 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 37.502,30 TL alacağın tahsili için davalı işveren aleyhine ilamsız takip başlatmıştır. Takip talebinde borcun sebebi, Tarsus İş Mahkemesi'ninkesinleşen 26/06/2008 tarih ve 2007/173 E., 2008/138 K. sayılı tespit kararından doğan 4857 sayılı Kanun'un 21. maddesi gereği alacak olarak gösterilmiştir.

Ödeme emri, davalı işverene 26/02/2010 tarihinde tebliğ edilmiş, 05/03/2010 tarihinde davalı işveren vekilince borcun tamamına itiraz edilmiştir. Anılan itiraz, Tarsus İcra Müdürlüğü aracılığı ile gönderilmiş olup, 15/03/2010 tarihinde asıl icra müdürlüğü olan Adana 4. İcra Müdürlüğü'ne ulaşmıştır.

Davalı işveren, 08/03/2010 tarihinde 7.038,77 TL'lik kısmı ihtirazi kayıtla olmak şartıyla icra dosyasına 43.376,89 TL yatırmış ve aynı tarihli dilekçe ile 5.781,65 TL tutarlı asıl alacak kısmına itiraz ettiklerini belirterek, takibin bu kısım için durdurulmasını istemiştir.

Davalı işveren, 08/03/2010 tarihinde 7.038,77 TL'lik kısmı ihtirazi kayıtla olmak şartıyla icra dosyasına 43.376,89 TL yatırmış ve aynı tarihli dilekçe ile 5.781,65 TL tutarlı asıl alacak kısmına itiraz ettiklerini belirterek, takibin bu kısım için durdurulmasını istemiştir.

İcra müdürlüğünün 08/03/2010 tarihli kararı ile “borçlu vekili itirazının yasal süresinde olup olmadığı tam olarak tespit edilemediğinden borçlu hakkındaki takibin kısmi itirazla ilgili olarak durdurulmasına veya devamına dair kararın tebliğ parçasının dosyaya dönmesinden sonra karar verilmek üzere borçlu hakkındaki takibin kısmi itirazla ilgili olarak itiraz edilen kısım üzerinden takibin durdurulmasına, kabul edilen borç ve masrafları yönünden takibin şimdilik devamına” karar verilmiş ve yine aynı tarihli ikinci kararı ile de “borçluya tebliğe çıkarılan tebligat parçasının dosyaya dönmesi ile dosyadan yapılan incelemede borçlu vekili Av. M. Kemal Girmen'in 08/03/2010 tarihli borca kısmi itiraz dilekçesi gereği borçlu hakkındaki takip 08/03/2010 tarihli yazımızla şimdilik kaydıyla takibin durdurulmasına karar verilmiş ise de borçlu vekilinin borca kısmi itirazı yasal süresinde olmadığı görülmekle, borçlu vekilinin 08/03/2010 tarihli itirazının reddi ile borçlu hakkındaki takibin devamına” karar verilmiştir.

İcra müdürlüğünce 09/03/2010 tarihli reddiyat makbuzu ile davalı işveren tarafından yatırılan miktar (toplam 43.376,89 TL) yasal kesintiler yapılarak davacı işçi vekiline teslim edilmiştir.

19/03/2010 tarihinde davalı işveren vekilince ihtirazi kayıtla yatırılan 7.038,77 TL'lik kısım yönünden itirazın devamı ile bu tutar için takibin durdurulması, bakiye borç için yapılan itirazdan vazgeçildiği bildirilmiştir.

İcra müdürlüğünün 19/03/2010 tarihli kararı ile “borçlu vekili talebi gereğince dosyaya yatırılan paranın 7.038,77 TL'sinin borçlu vekiline ödenmesine” karar verilmiş ve 17.03.2010 tarihli tahsilat makbuzu ile 7.038,77 TL davacı işçiden tahsil edilerek, 19.03.2010 tarihli reddiyat makbuzu düzenlenip davalı işveren vekiline ödenmiştir. Bu durumda, itirazın iptali davasına konu edilen 7.038,77 TL'lık kısım yönünden icra dosyasında uyuşmazlığın devam ettiği ve icra müdürlüğünün itirazın süresinde (05/03/2010 tarihinde) yapıldığını farketmesi nedeniyle söz konusu miktarı davalı işveren vekiline geri ödediği açıkça görülmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular ve özellikle süresinde (05/03/2010 tarihinde) davalı işveren vekilince borcun tamamına yapılan itiraz dikkate alınmaksızın, taraflar arasında uyuşmazlık devam eden 7.038,77 TL'lık kısmi alacağın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular ve özellikle süresinde (05/03/2010 tarihinde) davalı işveren vekilince borcun tamamına yapılan itiraz dikkate alınmaksızın, taraflar arasında uyuşmazlık devam eden 7.038,77 TL'lık kısmi alacağın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.