muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/3141, Karar No: 2024/5481, Tarih: 23.10.2024

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI      : Davalı idare tarafından, 2013 ve 2014 yıllarında Kanun'da yer alan ruhsat iptali yaptırımının davacının aleyhine olduğu, 2017 yılındaki değişiklikle gelen aleyhe hükümlerin davacıya uygulanmadığı, beş yıl içerisinde değerlendirmeye alınacak üç yılın nasıl belirleneceği hususunda idarenin yıllar içerisindeki uygulamasının aynı olduğu, 2017 yılındaki değişiklikle bu konunun kanun metninde de açıklığa kavuşturulmasının amaçlandığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  Davacı tarafından, üç yıllık sürenin belirlenmesinde en az üretim yapılan üç yılın esas alınacağına ilişkin hükmün 28/11/2017 tarihinde yürürlüğe girdiği, dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte bu hükmün yürürlükte olmadığı, değişiklik öncesi halinde Kanun'un beş yıllık dönem içerisindeki herhangi bir üç yılda projede beyan edilen tutarın yüzde 10'undan fazla üretim yapılmasını yeterli gördüğü belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
 
İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY: 
Davacı şirketin uhdesinde bulunan Niğde ili, Ulukışla ilçesindeki ... sicil sayılı IV. grup bakır işletme ruhsat sahasında 14-17/10/2016 tarihinde yapılan denetim sonucunda, 22/03/2013 tarihinden geçerli olmak üzere işletme izni düzenlenen sahada, yıllık 10.000 ton üretim yapılacağının işletme projesinde beyan edildiği ancak 2013 ve 2016 yıllarında üretim yapılmadığı, 2014 ve 2015 yıllarında ise ayrı ayrı 200 ton üretim yapıldığı, 2013, 2014, 2015 ve 2016 yıllarında üç yıldan fazla süre içerisinde yapılan toplam 400 ton üretimin, işletme projesinde beyan edilen yıllık üretim miktarının %10'undan az olduğundan bahisle dava konusu işlemle davacı şirkete, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24/12.maddesi uyarınca 54.812,00-TL idari para cezası verildiği ve bu işlemin iptali  istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
	İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
	3213 sayılı Maden Kanunu'nun (10/06/2010 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5995 sayılı Kanun'un 11. maddesiyle eklenen) 24. maddesinin 12. fıkrasında; "Beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında üç yıldan fazla üretim yapılmayan ruhsatlar, teminatları irad kaydedilerek iptal edilir. Bu üç yıllık süre içerisinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10'undan az olması halinde de bu hüküm uygulanır" kuralına yer verilmiştir.    
04/02/2015 tarih ve 6592 sayılı Kanunun 13. maddesi ile değişik halinde, "Beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen hâller dışında üç yıldan fazla üretim yapmayan ruhsat sahiplerine 50.000,00 TL idari para cezası verilir. Bu üç yıllık süre içinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan az olması hâlinde de bu hüküm uygulanır. İdari para cezasının uygulanmasından başlamak üzere bu fıkraya aykırı fiilin tekrar tespit edilmesi hâlinde ise ruhsat iptal edilir. Ancak işletme projesinde, işletme izninin yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde madene ulaşmak amacıyla galeri, kuyu ve dekapaj yapılacağı beyan edilmiş ve ruhsat sahasındaki faaliyetlerin bu beyanlara uygun olarak gerçekleştirildiği tespit edilmiş ise idari para cezası uygulanmaz ve ruhsat iptal edilmez." şeklinde düzenlenmiştir. 
28/11/2017 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 49. maddesi ile eklenen ve halen yürürlükte bulunan halinde ise, "Beş yıllık dönemde, üretimin en az olduğu herhangi üç yılında yaptığı toplam üretim projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının % 30'undan az olması durumunda, ruhsat sahiplerine 77.632 Türk lirası idari para cezası verilir..." düzenlemesine,  13. maddesinin 2. fıkrasında; "....bu kanun gereğince uygulanan idari para cezaları her yıl 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranı nispetinde artırılır...." kuralına yer verilmiştir.
06/11/2010 tarih ve 27751 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği'nin "Üretim yapılmayan işletme ruhsat sahaları ve tesisler" başlıklı 37. maddesinde; "Beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında üç yıldan fazla üretim yapılmayan ruhsatlar, teminatları irat kaydedilerek iptal edilir. Bu üç yıllık süre içerisinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan az olması halinde de bu hüküm uygulanır.
(2) Birinci fıkra gereğince değerlendirme yapılırken aşağıdaki hususlar göz önünde bulundurularak işlem tesis edilir:

(2) Birinci fıkra gereğince değerlendirme yapılırken aşağıdaki hususlar göz önünde bulundurularak işlem tesis edilir:
a) İşletme ruhsatlarının yürürlükte olduğu süre içinde, işletme izinli olarak tespit yapıldığı tarihten geriye doğru son beş yılda üç yıldan fazla bir süre mücbir sebep veya beklenmeyen hal olmadığı halde üretim yapılmadığının tespit edilmesi veya bu üç yıllık işletme izinli olarak geçen süre içerisinde yapılan toplam üretimin projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan az olduğunun belirlenmesi hallerinde, teminat irat kaydedilerek ruhsat iptal edilir..." düzenlemesi bulunmaktadır. 
21/09/2017 tarihli ve 30187 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Maden Yönetmeliğinin "Üretim yapılmayan işletme izinli ruhsat sahaları ve tesisler" başlıklı 37. maddesinin 1. fıkrasında, "İşletme izinli ruhsat sahalarında tespit tarihinden önceki son beş yıllık sürenin mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında herhangi üç yıldan fazla bir döneminde üretim yapılmaması veya bu beş yıllık sürenin herhangi üç yılındaki toplam üretim miktarının projede beyan edilen bir yıllık üretim miktarının %10’undan daha az olması halinde ruhsat sahiplerine Kanunun 24 üncü maddesinin on ikinci fıkrası gereğince idari para cezası verilir. İdari para cezasının uygulanmasından başlamak üzere bu fıkraya aykırı fiilin tekrar tespit edilmesi hâlinde ise ruhsat iptal edilir." düzenlemesine yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Madenlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olması nedeniyle 3213 sayılı Kanun ile özel olarak düzenlendiği, aranmaları ve işletilmelerinin bir takım kurallara bağlandığı, maden mevzuatı hükümleri ile maden sahalarında daha etkin ve sürekli üretim yapılmasının amaçlandığı, sahaların atıl kalmayarak yer altı zenginliklerinin ekonomiye en etkin ve en verimli şekliyle kazandırılması amaçlanmaktadır. Bu nedenle anılan düzenleme ile sahada üretimin devamlılığının sağlanması ve atıl kalmasının önüne geçilmesi amacıyla üretimin yapılmadığı durumlar için bir takım yaptırımlar öngörülmüştür.
Anılan düzenlemede; beş yıllık sürede mücbir sebepler ve beklenmeyen haller dışında üç yıldan fazla üretim yapılmayan ruhsatlara uygulanacak yaptırımın, 10/06/2010 yılından değişikliğin yapıldığı 18/02/2015 tarihine kadar teminatın irat kaydedilerek ruhsatın iptal edilmesi olarak düzenlendiği, 18/02/2015 tarihinden değişikliğin yapıldığı 28/11/2017 tarihleri arasında 50.000 TL idari para cezası olduğu, 28/11/2017 tarihinde yapılan değişiklikle de 77.632 TL idari para cezası olarak düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Söz konusu düzenlemede yaptırım uygulanması öngörülen beş yıllık süre içinde üç yıldan fazla üretim yapmama fiili, yıllara sari bir eylemdir. Fiilin gerçekleşmesi için ise; işletme izninin düzenlenmiş olması, tespit tarihinden önceki işletme izninin bulunduğu son beş yıllık sürenin tamamlanmış olması ve bu süre içerisinde herhangi bir üç yılda üretim yapılmamış olması gerekmektedir. İdarece yapılan denetim sonucunda anılan koşulların sağlanması halinde ise tespitin yapıldığı tarihte fiilin gerçekleştiği kabul edilerek, tespit tarihindeki mevzuatın öngördüğü yaptırımın uygulanması gerekeceği kanaatine varılmıştır.
İlaveten; anılan düzenlemede yer alan ''üç yıldan fazla'' ibaresi uyarınca yaptırım uygulanması için en az üç yıl üretim yapılmamasının yeterli olduğu ve yine aynı ibare herhangi bir üç yılı ifade ettiğinden, üretimin yapılmadığı ve ardışık olmayan herhangi üç yılın olması durumunun, yaptırımın uygulanması için yeterli olduğu anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlıkta, davalı idarece 14-17/10/2016 tarihinde yapılan denetim sonucunda, 22/03/2013 tarihinden geçerli olmak üzere işletme izni düzenlenen sahada, yıllık 10.000 ton üretim yapılacağının işletme projesinde beyan edildiği ancak 2013 ve 2016 yıllarında üretim yapılmadığı, 2014 ve 2015 yıllarında ise ayrı ayrı 200 ton üretim yapıldığı, 2013, 2014, 2015 ve 2016 yıllarında üç yıldan fazla süre içerisinde yapılan toplam 400 ton üretimin  işletme projesinde beyan edilen yıllık üretim miktarının %10'undan az olduğu tespit edilmişse de, yukarıda aktarılan mevzuat hükümleri uyarınca işletme izninin alındığı yıl ile denetimin yapıldığı yılın değerlendirme kapsamına alınması mümkün olmadığından 2013 yılı ile 2016 yılının hariç  tutulması gerektiği sonucuna varılmıştır.
 
	Bu durumda, Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 12. fıkrası kapsamında davacının üretim hesabına dahil edilebilecek üç yıllık bir dönem bulunmadığı görüldüğünden dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmamaktadır.
Öte yandan; davacı şirketin idari para cezasına konu eyleminin tespitin yapıldığı tarihte gerçekleştiğinin kabulü gerektiği, dolayısıyla eylemin 2016 yılı itibariyle gerçekleştiği, bu sebeple davalı idarece 3213 sayılı Kanunun 24. maddesinin 12. fıkrasında cezalandırılan eylemin gerçekleştirildiği yıl için öngörülen tutarda idari para cezası verilmesi gerekirken, dava konusu işlem tarihinde geçerli olan yeniden değerleme oranı uygulanarak 2017 yılı için geçerli olan idari para cezası ile tecziyesi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde bu yönüyle hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmadığından temyiz isteminin belirtilen gerekçe ile reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Bu durumda, İdare Mahkemesi tarafından verilen dava konusu işlemin iptaline ilişkin karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine yönelik Bölge İdare Mahkemesi kararı neticesi itibarıyla hukuka uygun bulunmuştur.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,

Bu durumda, İdare Mahkemesi tarafından verilen dava konusu işlemin iptaline ilişkin karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine yönelik Bölge İdare Mahkemesi kararı neticesi itibarıyla hukuka uygun bulunmuştur.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 23/10/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/1056, Karar No: 2024/948, Tarih: 23.10.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2023/1056
Karar	No : 2024/948
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı - ...
		(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Vakfı ... İşletmesi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	:	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışından ticari kazanç elde ettiği ve bu kazancını beyan dışı bıraktığından bahisle sevk edildiği takdir komisyonunca takdir edilen matrahlar üzerinden re'sen tarh edilen 2013 yılının Ocak, Şubat, Ağustos dönemlerine ilişkin katma değer vergileri ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Dava adına aynı maddi olay nedeniyle re'sen tarh edilen 2013 yılına ilişkin kurumlar vergisi, aynı yılın Ocak-Mart, Temmuz-Eylül dönemlerine ilişkin geçici vergiler ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davada ... Vergi Mahkemesi ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla vakıf adına yapılan satışlardan dolayı vakıf iktisadi işletmesi hakkında tarhiyat yapılması mümkün olmakla birlikte bağış yoluyla elde edilen arsalarda kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yapılan bağımsız bölümlerin satılmasından ibaret olan faaliyetin, ticari organizasyon dahilinde ve kâr elde etmek amacıyla yapıldığının kabulü mümkün bulunmadığından değinilen satışlar nedeniyle davacının ticari kazanç elde ettiğinden bahisle takdire sevkinde ve takdir komisyonunca belirlenen matrahlar üzerinden yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda yasal isabet görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
	Yukarıda değinilen mahkeme kararıyla ticari nitelikte olmadığı tespit edilen taşınmaz satışlarının Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca katma değer vergisine tabi olmadığı açık olduğundan dava konusu vergi ve cezalarda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Mahkeme bu gerekçeyle cezalı tarhiyatları kaldırmıştır. 
	Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
	Dava adına aynı maddi olay nedeniyle re'sen tarh edilen 2013 yılına ilişkin kurumlar vergisi, aynı yılın Ocak-Mart, Temmuz-Eylül dönemlerine ilişkin geçici vergiler ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davada ... Vergi Mahkemesi ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın kabulüne karar vermiştir. Değinilen karara yöneltilen istinaf istemi ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedilmiştir.

Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu edilen kararın bu gerekçeyle usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek istinaf istemini reddetmiştir. 
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 09/11/2022 tarih ve E:2019/7155, K:2022/6358 sayılı kararı: 
	Davacı tarafından 1982 ve 1983 yıllarında bağış yoluyla edinilen tarla mahiyetindeki gayrimenkulün, arsa vasfı kazanması üzerine kat karşılığı inşaat sözleşmesine konu edilerek Yenimahalle ilçesi, ... Mahallesi, ..., ..., ... Ada/Parsellerde on yedi mesken, ... paylı bir mesken, bir dükkan ile 50.000 TL tutarında para iktisap edilmiştir. Edinilen meskenlerden 2010 yılında bir, 2011 yılında bir adedi 1/2 paylı olmak üzere üç, 2012 yılında beş, 2013 yılında iki, 2014 yılında bir, 2015 yılında bir adedi satılmıştır. Değinilen satışlar dışında Gelir İdaresi Başkanlığı Yönetim Bilişim Sistemi ve Tapu Sicil Müdürlüğü kayıtlarında alış bedeli 0,00 TL olarak yer alan 2005 ve 2007 yılında edinilen iki adet arsanın 2013 ve 2014 yıllarında satıldığı, bununla birlikte 2012 yılında bedeli karşılığı satın alınan iki adet meskenden bir adedinin 2015 yılında satıldığı anlaşılmaktadır. 
Yukarıda yer verilen tespitler bir arada değerlendirildiğinde uyuşmazlık konusu dönemde yapılan taşınmaz satışlarının ticari nitelikte olduğu sonucuna varılmakla birlikte değinilen satışlara ilişkin düzenlenen 10/05/2015 tarihli tutanakta alıcı ve satıcıların tapuda beyan ettiği tutarlara ilişkin bilgiler ile değinilen satışların bir kısmının arsa, bir kısmının da mesken satışına ilişkin olduğu belirtilmesine rağmen davalı idarece tüm satışlar nedeniyle %18 oranında katma değer vergisi hesaplandığı anlaşılmaktadır. 
Bu halde, Vergi Dava Dairesince 2577 sayılı Kanun'un 20. maddesinde yer alan re'sen araştırma ilkesi uyarınca taşınmazların niteliğine ve konut niteliğinde olanların net alanlarına ilişkin ilgili belediyelerden bilgi ve belgeler istenerek ve davacı beyanları da dikkate alınarak yeniden karar verilmesi gerekmektedir. 
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:
	Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu vergi ve cezaların hukuka uygun olduğu belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
23/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi. 
X - KARŞI OY: Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/1092, Karar No: 2024/925, Tarih: 23.10.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2023/1092
Karar	No : 2024/925
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı - ANKARA  
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... İnşaat Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi 
İSTEMİN	KONUSU	:	Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 30/11/2021 tarih ve E:2018/2891, K:2021/5817 sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ	: 
	Dava konusu istem: Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün ... ihale kayıt numaralı "Erzurum Hınıs Başköy Barajı Sulaması" işine ilişkin 25/10/2016 tarihinde yaptığı ihale uhdesinde kalan davacı tarafından, anılan iş ile ilgili Vergi, Resim, Harç İstisnası Belgesi verilmesi talebinin reddine ilişkin Ekonomi Bakanlığı İhracat Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali ve bu işlemin dayanağı olduğu ileri sürülen 18/08/2016 tarih ve 29805 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan İhracat, Transit Ticaret, İhracat Sayılan Satış ve Teslimler ile Döviz Kazandırıcı Hizmet ve Faaliyetlerde Vergi, Resim ve Harç İstisnası Hakkında Tebliğ (İhracat:2008/6)'de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (İhracat: 2016/8) ile anılan Tebliğ'e eklenen geçici 3. maddede yer alan "9/8/2016 tarihinden sonra Vergi, Resim ve Harç İstisna Belgesi almak için Bakanlığa yapılan başvurularda, faaliyet konusu işin ihale tarihinin 9/8/2016 tarihinden önce olduğunun tevsik edilmesi durumunda, ilgili başvuruya istinaden bu Tebliğin 6 ncı maddesinde öngörülen şartlar çerçevesinde belge tanzim edilebilir." şeklindeki düzenlemenin iptali ile 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun ek 2. maddesini değiştiren 09/08/2016 tarih ve 29796 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6728 sayılı Kanun'un 27. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması istemiyle dava açılmıştır.
	Danıştay Onuncu Dairesinin 16/04/2018 tarih ve E:2018/1304, K:2018/1517 sayılı kararıyla dosyanın gönderildiği Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 30/11/2021 tarih ve E:2018/2891, K:2021/5817 sayılı kararı:
	488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'na 5035 sayılı Kanun ile eklenen ek 2. maddede döviz kazandırıcı faaliyetlere ilişkin işlemlerle ilgili olarak düzenlenen kâğıtların damga vergisinden müstesna olduğu, aynı maddenin son fıkrasında, bu maddenin uygulanması bakımından döviz kazandırıcı faaliyetlerin neler olduğunun ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasların Maliye Bakanlığı ve Dış Ticaret Müsteşarlığı tarafından birlikte tespit edileceği kurala bağlanmıştır.