muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18433, Karar No: 2017/5009, Tarih: 08.06.2017

Yine, somut olayda Kurum'un meslek hastalığından dolayı vefat eden sigortalının yakınına bağladığı gelir nedeniyle, kusuru bulunan işverene rücu edip edemeyeceği giderek yapacağı idari tasarruflarla kendisine tanınan rücu hakkını kısıtlaması durumunda, sigortalının hak sahibinin maddi zararı hesaplanırken bu durumun dikkate alınıp alınmayacağı hususlarının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Yasal düzenlemelerin tetkikinde meslek hastalığından kaynaklanan vefat nedeniyle sigortalının hak sahibine bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinden dolayı Kurum'un açacağı rücu davasının yasal dayanağının meslek hastalığının tespit edildiği tarihte yürürlükte bulunan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21. maddesi olduğu görülmektedir. Maddenin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Diğer yandan Kurum'un 22/07/2011 tarihli 2011/58 sayılı genelgesinin 9. Bölüm/3.10. maddesiyle 506 sayılı Kanun uygulamasında 60 yaşından büyük sigortalılar için rücu davası açılmadığı, bu yaş sınırının, aktif çalışma dönemi kavramı dikkate alınarak belirlendiği, yurt dışı uygulamaları esas alınarak aktif çalışma döneminin 65 yaş olarak değiştirildiği, buna göre, 65 yaşından büyük sigortalılar için rücu davası açılmayacağı yönünde bir düzenleme getirdiği görülmektedir.

Anayasa’nın 138. maddesinde de yer alan, "Normlar hiyerarşisi" ilkesi uyarınca, hukuk kuralları yukarıdan aşağıya doğru "Anayasa", "Kanun", "Kanun Hükmünde Kararname", "Tüzük", "Yönetmelik" ve "Diğer alt düzenleyici işlemler (Yönerge, Genelge vb.)" şeklinde sıralanmakta olup, alt kademe yer alan bir normun üst kademedeki norma aykırı olması ya da onun kapsamını aşan düzenlemeler içermesi mümkün bulunmamaktadır. Bu durum, “Genel kurallar, usulü dairesinde değiştirilinceye veya kaldırılıncaya kadar, düzenleyici işlem tesis etme yetkisi olan makam ve kurumları da bağlar” şeklinde ifade edilen “Tu patere legem quam facisti” prensibi ile izah olunmaktadır. Bu ilkenin doğal sonucu olarak, normlar hiyerarşisinde üst kademede yer alan yasal kurallara aykırı düzenleyici tasarrufların idare tarafından yürürlüğe konulması durumunda idari tasarruf yerine yasal düzenlemenin uygulanması gerektiği şüphesizdir.

Yukarıda yapılan açıklamalara göre, 5510 sayılı yasanın 21. maddesinde, gelir bağlanan sigortalının yaşı nedeniyle ilgililer aleyhine rücu davası açılamayacağını öngören ayrık bir düzenleme bulunmadığından, Kurum'un 2011/58 sayılı genelgesine dayanıp rücu davası açmayacak olması alacağın rücu edilebilir bir alacak olduğu sonucunu değiştirmeyecektir.

Sonuç olarak, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 55. maddesi gereğince rücu edilmesi mümkün olan peşin değerli gelirin tazminat alacağından tenzili kanunun emredici hükmü gereğidir. Yerel mahkemece, SGK’nun tek taraflı takdir hakkı ile sigortalıya bağladığı peşin değerli gelir nedeniyle sorumlulara rücu etmeyecek olmasının, emredici hükümlere aykırı olacak ve davacının aynı zarar verici olay nedeniyle mükerrer yararlanması sonucunu doğuracak şekilde yorumlanması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, Kurumca bağlanan gelirlerin ilk peşin değerinin rücu edilebilecek kısmını tespit edip, belirlenen zarar tutarından indirmek ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8012, Karar No: 2021/7687, Tarih: 07.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/8012 E.  ,  2021/7687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Dosya içeriğine ve anlatımlara göre sanığın çantadaki paraları çaldığı iş yerini henüz terk etmeden ve müştekinin ihbarı üzerine olay yerine gelen kolluk kuvvetlerince karakola götürülüp kaba üst yoklaması yapıldığı esnada çalınan paraların üzerinden .çıkması ve pişman olarak suçunu ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 142/2-h, 143. ve 168/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay olarak belirlenen hapis cezası üzerinden aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 07.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17421, Karar No: 2014/10064, Tarih: 21.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17421 E.  ,  2014/10064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında gerekçe bölümünde belirtilmesine rağmen, temel cezayı belirleyen uygulanan kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi, mahkemesince düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmekle yapılan temyiz incelemesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Şikayetçinin toptan tavuk ve yumurta satışı yapılan işyerinde muhasebe işlerini yürüten sanığın, satılan yumurtaları vadeli göstererek...i'nden 9.547.00 lira, Aroma Tatlıcılıktan 2.629.00 lira,...Gıda'dan 21.139.00 lira, ... Marketten 19.069.00 lira, ... Tetik hesabından 3.465.00 lira, satışlardan 18.850.00 lira, ...'dan 3.984.00 lira, Börek evi hesabından 415.00 lirayı peşin olarak tahsil ederek uhdesinde tuttuğu, ayrıca 2008 yılına ait muhtasar geçici vergi ve gelir vergisinin 2. taksit miktarı olan toplam 11.361.00 lirayı yatırmadığı, açık hesaptan da 817.00 lirayı aldığı, daha sonra işten ayrılırken 20/12/2008 tarihinde ekonomik sorunları olduğu gerekçesiyle tahsilatlardan 92.000.00 lirayı zimmetine geçirdiğini belirten imzalı istifa dilekçesi verdiği, 10.000.00 lirayı da 15/01/2009 tarihinde müştekiye ödediği, sanığın bu eylemiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılanın beyanı, sanığın ikrarını içeren imzalı istifa dilekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3630, Karar No: 2013/1180, Tarih: 24.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/3630 E.  ,  2013/1180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Adli Sicil Kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 58/6-7.maddeleri ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık Mustafa Solakoğlu savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA;

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin ( 4 ), ( 5 ) ve ( 6 ).fıkralarında ‘‘ Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir’’. denmiştir. Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye aittir. Buna göre hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7.maddesi gereğince ‘ mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ‘ karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Mustafa Solakoğlu savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin bölümden ''1 yıl süre ile'' sözcüklerinin çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7160, Karar No: 2013/12364, Tarih: 17.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/7160 E.  ,  2013/12364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Şikayetçi vekili; borçlu müvekkilinin ....likle iştigal etmesine rağmen bir adet ........ün haczedildiğini, haciz işleminin İİK'nun 82.maddesine aykırı olduğunu iddia ederek haczin kaldırılmasını talep etmiş, Mahkemece, borçlunun zirai faaliyetlerinin fiziksel gücünü aştığı, ........ olmadan bireysel çabası ile faaliyetlerde bulunamayacağı, ........ 1988 model olması gerekçeleriyle şikayetin kabulüne, ........plakalı traktör üzerine konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 82.maddesinin birinci fıkrasında ''Aşağıdaki şeyler haciz olunamaz'' denildikten sonra aynı fıkranın 4. bendinde '' Borçlu .... ise kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi ve çift hayvanları ve nakil vasıtaları ve diğer eklenti ve ... aletleri; ...''denilmiştir. İİK'nun 82.maddesine 02.07.2012 tarihinde 6352 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle eklenen ikinci fıkrada ise ''Birinci fıkranın (2), (4), (7) ve (12) numaralı bentlerinde sayılan malların kıymetinin fazla olması durumunda, bedelinden haline münasip bir kısmı, ihtiyacını karşılayabilmesi amacıyla borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılır.'' hükmüne yer verilmiş ve bu düzenleme 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

İİK'nun 82/1.maddesinin 4.bendi ve 82/2. maddesine göre, "Borçlu .... ise, kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi, çift hayvanları, nakil vasıtaları, diğer eklenti ve ... aletleri...." haczedilemez. Borçlunun bu maddeden yararlanabilmesi için asıl mesleğinin ....lik olması ve bilfiil bu işi yapması gerekir.

Somut olayda; duruşmada dinlenen tanıklar, borçlu ve eşinin yurtdışından emekli maaşı aldığını beyan etmiştir. ... Bankası'nın 03.10.2012 tarihli yazı cevabı ve ekindeki belgelerden borçlunun hayvancılık yaptığı ve süt parası, süt destekleme parası, damızlık ve anaç sığır destekleme parası aldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda borçlunun tek geçim kaynağının ....lik olduğu kabul edilemez .... kabul edilmeyen borçlunun traktörü de anılan madde kapsamında düşünülemeyeceğinden haczi mümkün olup, şikayetin reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. ve İİK'nun 364. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2019, Karar No: 2015/1983, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2019 E.  ,  2015/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/7021, Karar No: 2014/13754, Tarih: 17.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7021 E.  ,  2014/13754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : ... Cumhuriyet Başsavcılığı

HÜKÜMLÜ : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine adresinin ...” olduğu belirtilmişse de bu adresin ceza infaz kurumuna ait olduğu, hükümlünün kendi beyanına göre cezaevine girmeden önceki adresinin “.... Sokak No ...-...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.10.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11159, Karar No: 2020/6387, Tarih: 03.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/11159 E.  ,  2020/6387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret suçu mağdurun olmadığı veya mağdurun doğrudan vakıf olamayacağı bir şekilde işlendiğinde gıyapta hakaret suçu oluşmaktadır. Ancak gıyapta hakaret suçunun cezalandırılması için, failin mağdur dışında toplu veya dağınık en az üç kişiyle ihtilat ederek bu suçu işlemesi gerekmektedir. Suçun faili ihtilatı bilerek ve isteyerek gerçekleştirmelidir. İhtilat kişilerle birebir görüşerek gerçekleşebileceği gibi, üç veya daha fazla kişiye mektup göndermek, telefon etmek, SMS veya e-mail göndermek suretiyle de gerçekleştirilebilir. Ancak ihtilat unsurunun gerçekleşmesi için, failin sözleri en az üç kişinin duyabileceği bir ortamda ve şekilde söylemesi yeterli olmayıp, muhatapların bizzat anlamaları ve vakıf olmaları lazımdır.

Somut olayda; tanıklar ..., ... ve ...'ın beyanlarında, sanığın, katılana yönelik hakaret içerikli sözler söylediğini bizzat duyduklarını belirtmeleri karşısında, her üç tanığın da hakareti bizzat anlamaları ve vakıf olmaları nedeniyle, gıyapta hakaret suçu için öngörülen "en az üç kişiyle ihtilat" ögesinin oluştuğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9925, Karar No: 2016/7702, Tarih: 03.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/9925 E.  ,  2016/7702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/03/2016 tarih ve 2015/538-2016/222 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı emtianın ...'den ...'ye taşınmasının davalı tarafından üstlenildiğini, emtianın konteynır içinde gemiye yüklendiğini, emtianın konteynırdan tahliyesi öncesi kısmen hasarlı olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin sigortalısının zararını karşıladığını, zarardan sorumlu olan davalının aleyhine başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve davalı aleyhine %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının sigortalısı ile müvekkili arasındaki konişmentonun eki olan kombine taşıma konişmentosu gereğince ...'daki ... Yüksek Mahkemesi’nin yetkili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davacının sigortalısı ile davalı arasındaki davaya konu taşımanın konişmento kapsamında yapıldığı, konişmentodaki yetki şartının MÖHUK 47/1 maddesi gereğince geçerli bir yetki şartı olduğu ve konişmentodaki yetki şartının sigortacıyı da halef sıfatıyla bağlayacağı, konişmentonun 26. maddesinde yetkili hukuk ve yetkili mahkemenin açıkca belirtilmiş olduğu ve ...'daki ... Yüksek Mahkemesi’nin yetkili kılındığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine ve davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen alacağa ilişkin icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı taşıyan, konşimentoya ekli ve yetki şartının düzenlendiği kombine taşıma konşimentosu gereğince mahkemenin yetkili olmadığını savunarak, yetki itirazında bulunmuş olup, mahkemece, mahkemenin yetkisizliğine ve davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen alacağa ilişkin icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı taşıyan, konşimentoya ekli ve yetki şartının düzenlendiği kombine taşıma konşimentosu gereğince mahkemenin yetkili olmadığını savunarak, yetki itirazında bulunmuş olup, mahkemece, mahkemenin yetkisizliğine ve davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, dava konusu taşımanın karma nitelikte bir taşıma olduğu ve dosyada mevcut olan konşimento ve kombine taşıma konşimentosu örneğinde de taraf imzalarının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, mahkemece, öncelikle konşimentonun ve eki olduğu iddia edilen kombine taşıma konşimentosunun imzalı örnekleri getirtilerek konşimentonun tüm taşımayı kapsayıp kapsamadığı hususunda taşıma ve sigorta konusunda uzman bir bilirkişiden görüş alınıp, yetki şartının tarafları bağlayıp bağlamayacağı, hasarın taşımanın hangi aşamasında meydana geldiği belirlenmeksizin deniz taşımasına dayalı imzasız konşimento örneğine göre yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.