muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11068, Karar No: 2021/4244, Tarih: 10.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11068 E.  ,  2021/4244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8103, Karar No: 2023/274, Tarih: 18.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2021/8103 E.  ,  2023/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili, 488 Tahrir No.lu mera vergi kaydı kapsamı içinde kalan yerin kadastro çalışmaları sırasında davalıların murisi adına tescil edildiğini, davalıların dayanak tapu kayıtlarının idari nitelikte olup mülkiyet hakkı vermediğini belirterek tapu iptali ile mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, murisin tapu kaydına güvenerek yeri satın aldığını, fiilen mera vasfında olmadığını, etrafında da mera bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1.Zamanaşımı itirazında bulunulmuş,

2.Taşınmazın 4342 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesindeki koşulların gerçekleştiğini,

3.Tapuya güvenerek satın aldığı taşınmazın meralık vasfını bulunmadığını bildirilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu kaydını iptali ve mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasa'nın 5 inci maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanunu'nun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3 üncü madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken Yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3 üncü maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3 üncü maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3 üncü maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

3. Değerlendirme

Somut olaya gelince; dava konusu 43 ada 39 parsel sayılı taşınmaz 17.03.1989 tarihinde kadastro çalışmaları sonucunda 28.12.1989 tarihli 185 No.lu tapu kaydına dayanarak davalıların murisi adına tarla vasfı ile tapuya kayıt edilmiştir.

Kadastro tespitine dayanak tapu kaydının tedavülleri incelendiğinde; taşınmazın 11.04.1961 tarihli 523 No.da mera vasfı ile 1580 sayılı Yasa uyarınca Belediyenin talebi ile tapuya tescil edildiği, Belediye'nin 31.10.1962 tarihinde mera vasfını değiştirerek tarla vasfı ile Hakkı Yanar'a sattığı, bu şahsında 28.12.1967 tarihinde davalıların murisi Lütfü Gün'e tapudan satış yolu ile devrettiği anlaşılmaktadır.

1989 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında da bu tapu kaydına dayanılarak 39 parselde Lütfü Gün adına tespit ve tescili yapılmıştır.

Davacı ...'nin dayandığı 488 Tahrir No.lu mera kaydı da mahallinde yapılan keşifte yerine uygulanmış ve dava konusu taşınmazın mera vergi kaydı kapasamında kaldığı anlaşılmıştır.

1989 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında da bu tapu kaydına dayanılarak 39 parselde Lütfü Gün adına tespit ve tescili yapılmıştır.

Davacı ...'nin dayandığı 488 Tahrir No.lu mera kaydı da mahallinde yapılan keşifte yerine uygulanmış ve dava konusu taşınmazın mera vergi kaydı kapasamında kaldığı anlaşılmıştır.

Yapılan inceleme ve kayıtlardan dava konusu taşınmazın mera vergi kaydı sınırlarında kaldığı tespit edilmiş olduğundan yukarıda açıklandığı şekilde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290 ıncı maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12963, Karar No: 2013/14395, Tarih: 25.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12963 E.  ,  2013/14395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Akçakoca Sulh Hukuk Mahkemesi ve Düzce 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine adresinin belirtilmediği, hükümlünün kendi beyanına göre cezaevine girmeden önceki adresinin “Cami Sokak No:16 Akçakoca-Düzce” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Akçakoca Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Akçakoca Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.10.2013 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3554, Karar No: 2019/4896, Tarih: 23.10.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3554 E.  ,  2019/4896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davası hakkında Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen davanın kısmen kabulüne yönelik 30.11.2016 gün, 2015/2039 E.-2016/2004 K. sayılı hükmün istinaf kanun yolu incelemesi sonunda Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından verilen taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararın davacılar vekilince süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacı ... ile davalı arasında ticari ilişki bulunduğunu, davaya konu senedin teminat amacıyla boş olarak imzalanarak davalıya verildiğini, senet üzerinde tanıkların isimlerinin de bulunduğunu, davalının kötü niyetli olarak senedi takibe koyduğunu, diğer davacı ...'un kefaletinin eşinin rızası olmadığından geçersiz olduğunu belirterek davacıların takip nedeniyle borçlu olmadığının tespitini, %20 kötüniyet tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalıdan borç istediğini, davalının da verdiğini, karşılığında dava konusu senedin düzenlendiğini, davacı ile ticari ilişkisinin bulunmadığını, davanın tanıkla ispat edilemeyeceğini, davacı aval verenin eş rızasının alınmasına gerek olmadığını belirterek davanın reddini ve en az %20 icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, senedin teminat amacıyla verildiği ve bedelsiz olduğu nedenine dayanılarak açılmış bir menfi tespit davası olduğu, ispat yükünün davacılarda olduğu, senedin talil edilmediği, ispat yükünün yer değiştirmediği, imzaların inkar edilmediği, aksinin yazılı delillerle kanıtlanması gerektiği, senedin teminat amacıyla verildiği konusunda herhangi bir delil bulunmadığı ve davanın ispatlanamadığı ancak icra dosyasında istenen faizin senedin vadesinden takip tarihine kadar hesaplanandan fazla olduğu anlaşıldığından davanın yalnızca fazla hesaplanan ve talep edilen 5553,68 TL işlemiş faiz yönünden kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükme karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, TTK'nın 778. maddesi delaletiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken 702/1. maddesine göre davacı ...'un senette aval sıfatıyla imzasının olmasına, aval veren kişinin, kimin için taahhüt altına girmişşe aynen onun gibi sorumlu bulunmasına, TTK'nun bu özel düzenlemesi karşısında TBK'nın 584. maddesinin uygulanamayacak olmasına, HMK'nın 200. maddesine göre senedin değeri itibariyle tanık dinlenmesinin mümkün bulunmamasına, davacıların borçlu olmadıklarının tespitine ilişkin talepleri içinde, çoğun içinde azı vardır kuralı uyarınca faize ilişkin itirazın da olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın maddi hukuka ve muhakeme hukukuna uygun olmasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nin 13.04.2017 gün, 2017/288 E.-2017/283 sayılı hükmünün ONANMASINA, dosyanın Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 23/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2162, Karar No: 2022/3719, Tarih: 11.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/2162 E.  ,  2022/3719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.07.2017 tarih ve 2013/171-2017/812 sayılı kararın asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekili ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kısmen kabulüne-reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 19.04.2019 tarih ve 2018/69-2019/877 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı-birleşen davada davalı Kerimoğulları Metal ve İnşaat Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili, müvekkillerinden Kerimoğulları Ltd. Şti. tarafından keşide edilen 300.000,00 USD bedelli, lehtarı diğer müvekkil olan çekin sözleşme ile davalılardan ... adına şirket yetkilisi olan diğer davalı ...'ya aralarındaki ticarete dayanarak cari hesap mukabilinde teminat olarak 19/12/2012 tarihinde teslim edildiğini, cari hesap alacağı bittiğinde çekin iade edileceği konusunda anlaşıldığını, taraflar arasındaki ticarete ilişkin cari hesap ve faturalar ile ödemeler incelendiğinde müvekkili ...'nın davalı ... şirketine borcunun bulunmadığını, aksine cari hesaptan 51.818,41 USD alacağı bulunduğunu, davalıların İran vatandaşı ve İran şirketi olduğunu, ancak çeki iade etmediklerini, daha sonra davalıların çekin keşide tarihini kasıtlı olarak 03/06/2013 olarak doldurup bankaya ibraz ettiklerini, çekin karşılıksız şerhinin yazdırıldığını ileri sürerek dava konusu çek nedeniyle davacıların borçlu olmadığının tespitine, çekin iptaline ve müvekkillerine iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davanın ise reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacı tarafın dayandığı belgenin çek teslim belgesi olup müvekkilinin Türkçe'yi az bilmesi nedeniyle sadece çeki teslim aldığına dair kabulünün olduğunu, davacı tarafın Roygodaz firmasından mal ve borç alması nedeniyle alacaklı olmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin davacı şirket yetkilisi olan ...ve ... ...'nin kendisine verdiği güven ve taahhütlere güvenerek ... şirketi adına borç para verdiğini, protokol başlıklı 19/11/2012 tarihli belgede borç para alındığının ve geri ödeneceğinin hükme bağlandığını bildirerek davanın reddini istemiş, birleşen davada ise; müvekkilinin çinko üretim ve satışı yaptığını, davalılardan ... şirketine farklı tarihlerde çinko sattıklarını, bu şekilde başlayan ticari ilişkide davalı ... yetkilileri olan ...ve ... ...'nin ithalat işlemleri vs giderleri için ... şirketi adına müvekkilinden 300.000,00 USD borç para aldıklarını, bunun 19/11/2012 tarihli protokolle hükme bağlandığını, bu borç karşılığında davalı ... yetkilileri tarafından 300.000 USD tutarlı çekin keşide edildiğini, çekin bankaya ibrazında karşılıksız çıktığını, davalılar aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalıların çekte ve üzerindeki imzalara bir itirazının bulunmadığını belirterek davalıların itirazlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; dava konusu 300.000-USD'lik çekin davacılar - birleşen davalılar tarafından diğer taraftan aldıkları borç karşılığında düzenlenip verildiği, davacılar - birleşen davalıların kar payı adı altında bu çek nedeniyle 24.000,00 USD'lik kısmını ödedikleri, tarafların dava konusu çek ile ilgili olarak borç alacak ilişkisini ticari kayıtlarına yansıtmadıkları gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, İstanbul 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/15340 sayılı takibine konu 300.000.-USD tutarlı asıl alacağın 24.000.-USD'lik kısmından ve ferilerden dolayı davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine, davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne, İstanbul 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/15340 Esas sayılı takibine yapılan itirazın kısmen kabulüyle takibin 276.000.- USD asıl alacak üzerinden devamına, fazla talebin reddine, takip tarihinden itibaren asıl alacağa 1 yıl vadeli USD cinsi mevduata devlet bankalarının uyguladığı en yüksek faiz oranının uygulanmasına,106.955,52 TL icra inkar tazminatının davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.