muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/455, Karar No: 2024/5051, Tarih: 30.09.2024

TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay  Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY: 
		MADDİ OLAY: Davacı Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Başkanlığı	tarafından, 18.11.2022 tarih ve 32017 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Şantiye Şefleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesinde yer alan "Yetmiş beş yaşını dolduran veya" ibaresinin, 4. maddesi ile değiştirilen Yönetmeliğin 7. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının, dava konusu Yönetmeliğin 4. maddesi ile Şantiye Şefleri Hakkında Yönetmeliğin 7. maddesinin 7. fıkrasının yürürlükten kaldırılmasına ilişkin kısmının iptali ve yürütmesinin durdurulması istemiyle bakılan dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT: 
	3194 sayılı İmar Kanunu'nun 28. maddesinin 5. fıkrasında; "Fenni mesuller, uzmanlık alanlarına göre yapım işlerinin denetimine ilişkin ayrıntılı bütün belgeler ile mimarlık ve mühendislik hizmetleri raporunu idareye vermek ve yapı kullanma izin belgesini imzalamak mecburiyetindedir. Yapıya ilişkin bilgiler, ilgili idarece, etüt ve proje müelliflerinin, fenni mesullerin, yapı müteahhitlerinin ve şantiye şefi mimar veya mühendisin üyesi bulunduğu meslek odasına, üyelik kayıtlarına işlenmek üzere bildirilir.", 8.fıkrasında "Yapı müteahhidi ve şantiye şefi; yapıyı, tesisatı ve malzemeleriyle birlikte bu Kanuna, ilgili diğer mevzuata, uygulama imar planına, ruhsata, ruhsat eki etüd ve projelere, standartlara ve teknik şartnamelere uygun olarak inşa etmek, neden olduğu mevzuata aykırılığı gidermek mecburiyetindedir." hükmü yer almaktadır.
	Aynı Kanun'un 38. maddesinin 2. fıkrasında, "Yapıların mimari, statik ve her türlü plan, proje, resim ve hesaplarının hazırlanmasını ve bunların uygulanmasıyla ilgili fenni mesuliyetleri, uzmanlık konularına göre mühendisler, mimarlar ile görev, yetki ve sorumlulukları yönetmelikle düzenlenecek olan fen adamları deruhte eder." hükmüne yer verilmiştir.
	İmar Kanunu'nun 28. maddesinin gerekçesinden, kanun koyucunun beşinci fıkra ile, yapının denetim sorumluluğunu üstlenen fenni mesullere, yapının tamamlanmasını tespit bakımından, ayrıntılı tüm belge, mimarlık ve mühendislik hizmetleri raporunu idareye verme ve yapı kullanma izin belgesini imzalama zorunluluğu getirdiği, yapılan bu düzenlemeyle, TS
 10970 Yapı Kullanma İzin Belgesi Standardı ile uyum sağlandığı, ayrıca etüt ve proje müellifleri, fenni mesuller, yapı müteahhidi ve şantiye şefi mimar ve mühendislerin görev aldığı yapılara ilişkin bilgilerin, bu kişilerin üyesi olduğu meslek odasına gönderilecek bilgilerin güncel şeklide otokontrolünün hedeflendiği, yapı ruhsatı ve yapı kullanma izninin Ulusal Adres Veri Tabanına dayalı olarak elektronik ortamda düzenlemesi aşamasında meslek odaları, Bakanlık ve Ulusal Adres Veri Tabanı arasında link oluşturulması ve sonucunda sürecin kısaltılmasının amaçlandığı anlaşılmaktadır.

3194 sayılı Kanun'un 44.maddesinin 1.fıkrasının (e) bendinde, "Her türlü inşaat ve tesisat dahil yapım işlerine dair yapı müteahhitlerinin yetki belgelendirilmesi işlemlerine; yapı müteahhitlerinin iş gruplarına, ihtisaslaşmalarına ve yüklenilecek işin büyüklüğüne göre sınıflandırılmasına ve bunların sahip olmaları gereken asgari eğitim, iş tecrübesi, teknik donanımı ve kapasitesi, mali durumu, idari yapısı ve personel şartları ile niteliklerine; yapı müteahhitlerinin faaliyetlerinin denetlenmesine, kayıtlarının tutulmasına ve değerlendirilmesine; mimar ve mühendis unvanlı şantiye şefi çalıştırılması mecburi ve yapı müteahhidi olmaksızın da yapılması mümkün olan yapılara; şantiye şeflerine, yapım ve denetim işlerinde istihdam edilecek fen adamlarına ve yetki belgeli ustalara ilişkin usul ve esaslar ile diğer hususlar, Milli Eğitim Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Mesleki Yeterlilik Kurumu, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, Türkiye Esnaf ve Sanatkarlar Konfederasyonu, Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliğinin görüşleri alınarak, Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir." hükmü yer almaktadır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	1- 18.11.2022 tarih ve 32017 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Şantiye Şefleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesinde yer alan "Yetmiş beş yaşını dolduran veya" ibaresi yönünden;
	Şantiye Şefleri Hakkında Yönetmeliğin 6. maddesinin 1. fıkrasında, "Aşağıdaki kişiler şantiye şefliği görevini üstlenemez: a) Mahkeme veya üyesi olduğu meslek odası tarafından süreli veya süresiz olarak mesleki faaliyette bulunmaktan yasaklananlar yasaklılık süresince. b) Tam zamanlı olarak başka bir işte çalışanlar." düzenlemesine  18.11.2022 tarih ve 32017 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Şantiye Şefleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesi ile "c) Yetmiş beş yaşını dolduran veya şantiyede fiilen devamlı görev yapmaya engel bir durumu olanlar.” alt bendi eklenmiştir.

Davacı	tarafından, dava konusu Yönetmeliğin 3. maddesi ile 2/3/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Şantiye Şefleri Hakkında Yönetmelikte (Yönetmelik) değişiklik yapılarak; şantiye şefi olamayacakların belirlendiği 6. maddesinin birinci fıkrasına eklenen bent ile yetmiş beş yaşını dolduranların şantiye şefliği görevini üstlenemeyeceğinin düzenlendiği, yapılan bu düzenleme ile hiçbir bilimsel ve teknik kriter olmaksızın; meslek mensuplarının hak ve yetkilerinin kısıtlandığı, Anayasa ve uluslararası sözleşmeler ile güvence altına alınan hakların ihlal edildiği, şantiye şefliğinin niteliği gereği bu görevi üstlenen meslek mensuplarının mental yeterlilikleri taşıyıp taşımadıkları, bu hususun ise ancak sağlık kurulu raporları ile tespit edilebileceği, düzenlemenin devamında yer alan "şantiyede fiilen devamlı görev yapmaya engel bir durumu olanlar" ibaresi bu hususun tespitinin sağlık kurulu raporu ile yapılması gerekliliğine ilişkin eksiklik içermekle birlikte mental yeterliliği de karşıladığı, bunun dışında insan fizyolojisinin herkes açısından farklı geliştiği gerçeği de göz ardı edilerek; hiçbir bilimsel ve teknik gerekseye dayanmaksızın belirlenen yaş koşulunun ise herhangi bir dayanağı bulunmadığı, yaş sınırının fiziksel ve mental yeterliliğin ortaya konması bakımından herhangi bir karşılığı bulunmadığı, keyfi biçimde meslek mensuplarının çalışma yaşamının dışına itildiği, Anayasanın çalışma hürriyetini düzenleyen 48. maddesinde "Herkes, dilediği alanda çalışma ve sözleşme hürriyetine sahiptir." düzenlemesinin bulunduğu, çalışma hakkının, Anayasada temel hak ve özgürlükler arasında düzenlendiği, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi başta olmak üzere pek çok uluslararası metinde de güvence altına alındığı, Anayasanın 90. maddesi uyarınca da usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu, temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümlerinin esas alınması gerektiği, AİHM tarafından çalışma hakkına ilişkin kararlarda esas alınan ve ülkemizin de taraf olduğu Avrupa Sosyal Şartın'da çalışma hakkı ve özgürlüğünün düzenlendiği ve güvence altına alındığı, Avrupa Sosyal Şartının denetleme organı olan Avrupa Sosyal Haklar Komitesinin, Avrupa Sosyal Şartının çalışma özgürlüğüne ilişkin hükmünü çalışanın özgürce edinilen işle yaşamını sağlamasının önüne çıkabilecek her türlü engelin kaldırılması şeklinde yorumladığı, dava konusu düzenlemenin kişilerin keyfi biçimde çalışma yaşamından dışlanmasına neden olduğu, istedikleri işte çalışma hakkına erişimlerini keyfi biçimde sınırlandırdığı, dava konusu düzenlemenin Anayasanın 48 ve 49

. maddeleri ile AİHS başta olmak üzere yukarıda belirtilen uluslararası mevzuata aykırılık taşıdığından iptali gerektiği; yıllarca aldıkları eğitim neticesinde mühendislik ve mimarlık unvanını almaya hak kazanmış meslek mensuplarının yalnızca yaşları dolayısıyla şantiye şefliği görevini üstlenemeyeceklerine ilişkin düzenlemenin bu kişilerin ekonomik anlamda zarara uğramasına, aldıkları eğitime dayalı mesleki faaliyetlerde bulunamamasına; sosyal ve ekonomik hayata katılımların engellenmesine, bu kapsamda da hem maddi hem de manevi varlıklarının korunmasına engel olan hükümler içermekte olduğu, dava konusu düzenlemenin Anayasa'nın 10. maddesinde yer alan eşitlik ilkesine de aykırı olduğu, oysa dava konusu düzenlemenin yaşı dolayısıyla bir kısım meslek mensupları bakımından ayrımcılığa neden olmakta olup düzenlemenin adil ve makul nitelikte olmadığı ileri sürülmüştür.

Davalı	idare	tarafından, 3194 sayılı İmar Kanununun 28. maddesi ile 44. maddesindeki düzenlemeler gereğince hizmet görülebilmesi için; gerek yapı denetçilerinin, gerekse şantiye şefinin, görev aldığı yapıyla teknik mevzuat, imalat usulleri ve kullanılan malzeme hakkında bilgi sahibi olması gerektiği, bu teknik mevzuatın dayandığı bilimsel geri plan bakımından temel lisans eğitimini almış olması ve sürekli değişime uğrayan teknik mevzuatı takip edebilmesinin zorunlu olduğu, şantiye şefinin imalatın; plan, proje, resim ve hesaplarına, fen ve sanat kurallarına, genel şantiye organizasyonu işlerine dair teknik mevzuata uygun olarak yürütebilmesi ve denetleyebilmesi, yapıya ilişkin projeleri okuyup anlayabilmesi, bu amaçla gerekli olan eğitime ve formasyona sahip olması gerektiği, tüm bu görevleri yapabilmesi için şantiye şefi ve yapı denetçilerinin gerekli eğitim ve formasyona sahip olması kadar fiziksel ve mental yeterliliğinin de bulunması gerektiği, mental ve fiziksel yetkinlik şartının, 15.06.2022 tarih ve 31867 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7410 sayılı Çevre Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 15. maddesi ile 4708 sayılı Kanunun "Yapı denetim kuruluşları ve görevleri" başlıklı 2'inci maddesine eklenen "Yetmiş beş yaşını dolduran denetçi mimar ve mühendisler ile yardımcı kontrol elemanları, yapı denetim kuruluşu adına, şantiye mahallinde yapının denetimi görevini yürütemezler." hükmü ile kurala bağlandığı, "yetmiş beş yaş sınırının" şantiye şeflerine özgü bir uygulama olmayıp denetçi mimar ve mühendisler ile yardımcı kontrol elemanları bakımından da aynı yaş sınırının uygulanmakta olduğu, çalışma hak ve hürriyetine ilişkin sınırlamanın Yönetmelik ile yapılmış olsa bile 4708 sayılı Kanununun 2. maddesinin ikinci fıkrasına eklenen hüküm ile kanuni dayanak sağlandığı, madde gerekçesi incelendiğinde, "Madde 15- Şantiyelerde görev almaları öngörülen denetim personeli için gerekli olan fiziksel yeterlilikler ilerleyen yaş ile birlikte azalma göstermektedir. Bu nedenle ortaya çıkabilecek denetim zafiyetlerinin önüne geçilmesi amacıyla madde ile 65 yaşını dolduran denetçi ve yardımcı kontrol elamanlarının şantiyelerde denetim görevi almaması amaçlanmaktadır." ifadelerine yer verildiği, görüşmeler sırasında verilen bir önerge ile 65 yaş sınırının 75 olarak kanunlaştığı, 4708 sayılı Kanunun 2. maddesinin (c) fıkrası ile yapı denetim kuruluşlarının görevleri arasında "yapının, ruhsat ve ekleri ile mevzuata uygun olarak yapılmasını denetlemek" görevi bulunmakta olup bu görevin denetçi mimar ve mühendisler ile yardımcı kontrol elemanları eliyle yürütüldüğü, Kanunun 9. maddesindeki ceza hükümleri arasında "... Denetçilerle beraber şantiye şefi gerçek kişilerin de hapis cezası ile cezalandırılabileceği"nin öngörüldüğü, şantiye şeflerinin görevlerinin 3194 sayılı Kanununun 28

. maddesinin (c) fıkrası ile yapı denetim kuruluşlarının görevleri arasında "yapının, ruhsat ve ekleri ile mevzuata uygun olarak yapılmasını denetlemek" görevi bulunmakta olup bu görevin denetçi mimar ve mühendisler ile yardımcı kontrol elemanları eliyle yürütüldüğü, Kanunun 9. maddesindeki ceza hükümleri arasında "... Denetçilerle beraber şantiye şefi gerçek kişilerin de hapis cezası ile cezalandırılabileceği"nin öngörüldüğü, şantiye şeflerinin görevlerinin 3194 sayılı Kanununun 28. maddesi ile "şantiye şefi; yapıyı, tesisatı ve malzemeleriyle birlikte bu Kanuna, ilgili diğer mevzuata, uygulama imar planına, ruhsata, ruhsat eki etüt ve projelere, standartlara ve teknik şartnamelere uygun olarak inşa etmek, neden olduğu mevzuata aykırılığı gidermek mecburiyetindedir." şeklinde düzenlendiği, denetçi ve şantiye şefliği görevleri farklı kanunlara dayanmakla birlikte görevlerin aynı yapıya ilişkin olduğu, şantiye şefinin görevinin yapının, ruhsat ve ekleri ile mevzuata uygun olarak yapılmasını sağlamak iken denetçinin görevinin ise yapının ruhsat ve ekleri ile mevzuata uygun olarak yapılmasını denetlemek olduğu, binalarda can ve mal güvenliği, bir başka ifadeyle kamu yararı, ifa edilen görevler bakımından, aynı fiziksel ve mental yeterlikler gerektiren hizmetlerin benzer yaş sınırlarına tabi olmasını gerektirdiği,  yapı denetçileri için getirilen yaş sınırının, Şantiye Şefleri Hakkında Yönetmeliğe de dava konusu edilen madde hükmüyle konulduğu, aynı şantiyede görev yapan denetçiler için uygulanmakta olan yaş sınırının şantiye şefleri için de uygulanmasının hukuka aykırılığının iddia edilmesi bir yana, bunun zorunlu bir uygulama olduğu, yaş sınırı uygulamasının mimar ve mühendis unvanlı meslek mensuplarının istihdamına da katkı sağladığı savunulmaktadır.

Dairemizce yapılan değerlendirmede aşağıdaki sonuca ulaşılmıştır:
	4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanununun 2. maddesinde, "Yetmiş beş yaşını dolduran denetçi mimar ve mühendisler ile yardımcı kontrol elemanları, yapı denetim kuruluşu adına, şantiye mahallinde yapının denetimi görevini yürütemezler." hükmüne yer verilmiştir. 
	 Yapı denetçiliği ve şantiye şefliğine dair görevler farklı yasal dayanaklara sahip ise de anılan görevlerin aynı yapıya ilişkin olduğu, şantiye şefinin görevinin yapının, ruhsat ve ekleri ile mevzuata uygun olarak yapılmasını sağlamak iken denetçinin görevinin ise yapının ruhsat ve ekleri ile mevzuata uygun olarak yapılmasını denetlemek olduğu, binalarda can ve mal güvenliği, bir başka ifadeyle kamu yararı, ifa edilen görevler bakımından, aynı fiziksel ve mental yeterlikler gerektiren hizmetlerin benzer yaş sınırlarına tabi olmasını gerektirdiğinden yapı denetçileri için getirilen yaş sınırının, aynı şantiyede görev yapan denetçiler için uygulanan yaş sınırının şantiye şefleri için de uygulanmasında mevzuata ve hukuka aykırı olmadığı sonucuna varılmıştır. 
	2- 18.11.2022 tarih ve 32017 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Şantiye Şefleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 4. maddesi ile değiştirilen Yönetmeliğin 7. maddesinin 4. fıkrası yönünden; 
	Şantiye Şefleri Hakkında Yönetmeliğin 7. maddesinin 4. fıkrasında, "Mimar veya mühendis unvanlı şantiye şeflerinin aynı anda üstleneceği farklı yapım işlerinin tamamının yapı inşaat alanı toplamı 30.000 metrekareyi geçemez. Ancak yapım işinin tek ruhsata bağlı veya toplu yapı niteliğinde olması halinde yapı inşaat alanı sınırı uygulanmaz. Şantiye şefi tarafından böyle bir yapım işinde görev üstlenilmesi durumunda aynı anda başka bir yapım işinin şantiye şefliği üstlenilemez." düzenlemesi yer almakta iken 18.11.2022 tarih ve 32017 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Şantiye Şefleri Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 4. maddesi ile " Mimar veya mühendis unvanlı şantiye şefleri aynı anda herhangi birisinin yapı inşaat alanı;
	a) 1.500 m²’yi geçmeyen dört işi,
	b) 4.500 m²’yi geçmeyen üç işi,
	c) 7.500 m²’yi geçmeyen iki işi,
üstlenebilir. Yapı inşaat alanı 7.500 m²’yi geçen veya kamu kurum ve kuruluşlarınca yaptırılan kamu yatırımı niteliğindeki yapıların şantiye şefleri aynı anda başka bir işin şantiye şefliğini üstlenemez. Aynı ada içerisinde aynı yapı sahibine ait olup aynı müteahhit tarafından üstlenilen yapım/yıkım işleri tek iş olarak değerlendirilir." şeklinde düzenlenmiştir.

a) 1.500 m²’yi geçmeyen dört işi,
	b) 4.500 m²’yi geçmeyen üç işi,
	c) 7.500 m²’yi geçmeyen iki işi,
üstlenebilir. Yapı inşaat alanı 7.500 m²’yi geçen veya kamu kurum ve kuruluşlarınca yaptırılan kamu yatırımı niteliğindeki yapıların şantiye şefleri aynı anda başka bir işin şantiye şefliğini üstlenemez. Aynı ada içerisinde aynı yapı sahibine ait olup aynı müteahhit tarafından üstlenilen yapım/yıkım işleri tek iş olarak değerlendirilir." şeklinde düzenlenmiştir.
	Davacı	tarafından, dava konusu Yönetmeliğin 4. maddesi ile değiştirilen Yönetmeliğin 7. maddesinin dördüncü fıkrasının iptali gerektiği, dava konusu Yönetmelik ile değiştirilen dördüncü fıkra düzenlemesi ile şantiye şefliği görevi yürütülebilecek alan "aynı yapı sahibi ve yapı müteahhididi" gibi hiçbir bilimsel ve teknik anlamı olmayan bir koşula bağlanarak arttırıldığı ve tam zamanlı yürütülmesi gereken bir görev olan şantiye şefliğinin aynı anda farklı yapılarda da üstlenilebileceğinin düzenlendiği, düzenlemenin öncelikli şantiye şeflerinin, üstelik herhangi bir il sınırlaması da öngörülmeksizin, birden fazla yapıda aynı anda görev üstlenebilmesine imkan tanıması bakımından hukuka uyarlık taşımadığı, oysa şantiye şefliği niteliği itibariyle tam gün çalışma gerektiren, süreklilik arz eden bir iş olduğu, bu bakımdan aynı anda birden çok inşaatta görev alınabilmesine imkan tanıyan dava konusu düzenlemelerin, şantiye şefliğinin amacı ile bağdaşmadığı, topraklarının tamamına yakını deprem kuşağında bulunan ülkemizde halkın can ve mal güvenliği bakımından doğrudan etki doğuran yapı süreçlerinde asli görev üstlenen şantiye şeflerinin birden fazla şantiyede görev üstlenmesinin bu görevin kağıt üzerinde kalmasına neden olacağı, işsiz mühendis ve mimar sayısının yüz binleri aştığı, şantiye şefliği görevi yürütebilecek yeteri sayıda meslek mensubu da bulunmakta iken dava konusu düzenlemeye ihtiyaç bulunmadığı, düzenlemede sebep ve amaç unsurları bakımından da hukuka uyarlıktan söz edilebilmesinin olanaklı olmadığı, Yönetmeliğin ilk halinde tek ruhsata bağlı olan veya toplu yapı niteliğinde olan yapılarda inşaat alanı sınırı uygulanmazken yeni düzenlemeyle aynı yapı sahibine ait ve aynı müteahhit tarafından üstlenilen aynı yapı adasındaki işlerin toplu yapı olmasalar, tek ruhsata bağlı olmasalar dahi tek şantiye şefi tarafından üstlenilebileceği, bu durumda herhangi bir teknik gerekçeye dayanmaksızın şantiye şeflerinin çok geniş alanlarda aynı anda görev üstlenebilmesinin önünün açıldığı, şantiye şefliğinin niteliği ile bağdaşmayan düzenlemede hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmüştür.

Davalı	idare	tarafından, "Şantiye şefi, görev yaptığı ilin sınırları dışında başka bir ilde görev üstlenemez." düzenlemesi gereği herhangi bir ilde görev alan şantiye şefinin aynı anda başka bir ilde iş üstlenmesinin mümkün olmadığı, şantiye şeflerinin 3194 sayılı Kanunla verilen "yapıyı, tesisatı ve malzemeleriyle birlikte bu Kanuna ilgili diğer mevzuata, uygulama imar planına, ruhsata, ruhsat eki etüt ve projelere, standartlara ve teknik şartnamelere uygun olarak inşa etmek" görevini yerine getirebilmesi için yalnızca şantiye şefliği işiyle meşgul olması gerektiği, Yönetmeliğin 6. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde "Tam zamanlı olarak başka bir işte çalışanlar"ın şantiye şefliği görevini üstlenemeyeceği açıkça belirtildiği, şantiye şefinin inşaatın gerektirdiği organizasyonu sağlayacak, yapının, ruhsata, ruhsat eki etüt ve projelere, standartlara ve teknik şartnamalere uygun olarak inşa edilmesini temin edeceği, bu görevlerin yerine getirilebilmesi için şantiye şefinin harcayacağı mesainin inşaatın büyüklüğü ile doğrudan ilişkili olduğu, şantiye şefinin aynı anda görevlerini aksatmadan üstlenebileceği şantiye sayısında makul bir dengenin kurulması gerektiği, aksi durumda, örneğin 200 m² alana sahip 100 konutluk bir projede 100 şantiye şefinin aynı alanda ve aynı anda çalışmasını gerekeceği, gerek teknik bakımdan gerek ekonomik olarak sürdürülmesinin imkansız bir durum ortaya çıkacağı, Yönetmeliğin dava konusu edilen hükmü ile de bu kriterler dikkate alınarak bu düzenleme yapıldığı,  Şantiye Şefleri Hakkında Yönetmeliğin 7. maddesinin üçüncü fıkrasında, şantiye şefinin aynı anda en fazla beş ayrı yapım işinin şantiye şefliğini üstlenebileceği, mimar veya mühendis unvanlı şantiye şeflerinin aynı anda üstleneceği farklı yapım işlerinin tamamının yapı inşaat alanı toplam 30.000 metrekareyi geçemeyeceği, ancak yapım işinin tek ruhsata bağlı veya toplu yapı niteliğinde olması halinde yapı inşaat alanı sınırının uygulanmayacağı, şantiye şefi tarafından böyle bir yapım işinde görev üstlenilmesi durumunda aynı anda başka bir yapım işinin şantiye şefliğini üstlenilemeyeceği, hali hazırda aynı il sınırları içinde ve aynı anda 30.000 metrekareye kadar en fazla beş iş üstlenilmekte olduğu, düzenleme ile daha az sayıda ve inşaat alanına sahip (1.500 m²'yi geçmeyen dört işi, 4.500 m²'yi geçmeyen üç işi, 7.5000 m²'yi geçmeyen iki işi, Yapı inşaat alanı 7.500 m²'yi geçen tek iş) işler üstlenebileceği, yapılan değişiklikle şantiye şeflerinin iş kotalarının inşaatın büyüklüğüne göre derecelendirildiği, önceki düzenlemeye göre aynı anda üstlenilebilecek iş sayısının da azaldığı, 4.000 m² alan sahip beş iş aynı anda üstlenilebiliyorken, değişiklikle birlikte 4

.500 m²'yi geçmeyen dört işi, 4.500 m²'yi geçmeyen üç işi, 7.5000 m²'yi geçmeyen iki işi, Yapı inşaat alanı 7.500 m²'yi geçen tek iş) işler üstlenebileceği, yapılan değişiklikle şantiye şeflerinin iş kotalarının inşaatın büyüklüğüne göre derecelendirildiği, önceki düzenlemeye göre aynı anda üstlenilebilecek iş sayısının da azaldığı, 4.000 m² alan sahip beş iş aynı anda üstlenilebiliyorken, değişiklikle birlikte 4.000 m² alana sahip ancak üç işin aynı anda üstlenilebileceği, şantiye şeflerinin "iş sayısı" ve "inşaat alanı" sınırlamalarının da ilk kez dava konusu Yönetmelik ile düzenlenmediği, dava konusu edilen bu düzenlemelerin mülga "Yapı Müteahhitlerinin Kayıtları ile Şantiye Şefleri ve Yetki Belgeli Ustalar Hakkında Yönetmelik"in 10'uncu maddesinin beşinci fıkrasında aynı şekilde düzenlenmekte iken yine davacı tarafından açılan başka bir davada Danıştay Altıncı Dairesinin 10/6/2015 tarihli ve E:2011/2235, K:2015/3964 sayılı kararı ile düzenlemenin hukuka aykırı görülmediği; Yönetmelikte iki durumda şantiye şefinin üstlenebileceği iş için yapı inşaat alanı sınırı uygulanmadığı, bunlarda ilkinin yapım işinin tek ruhsata bağlı olması (bir parselde birden çok yapıların olması durumu) diğerinin ise "toplu yapı" durumu olduğu, dava konusu değişiklikle "toplu yapı" uygulaması kaldırılarak benzer, fakat daha sağlıklı bir kriter olarak "Aynı ada içerisinde aynı yapı sahibine ait olup aynı müteahhit tarafından üstlenilen yapım/yıkım işleri tek iş olarak değerlendirilir" hükmünün getirildiği, yapılan yeni düzenleme ile şantiye şefinin üstlenebileceği iş için yapı inşaat alanı sınırı uygulanmayacak yapıların "aynı ada", "aynı yapı sahibi" ve "aynı müteahhit" şartlarını sağlama koşuluna bağlandığı, davacı iddialarının aksine, şantiye şefinin çok geniş alanlarda görev üstlenebilmesinin önüne geçildiği savunulmaktadır.