muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3504, Karar No: 2023/4958, Tarih: 12.07.2023

6. Sanıklar ..., ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler yönünden;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151 ... maddesi gereği kurulan hükümlerde cezanın alt sınırının 4 ay olduğu gözetilmeden, temel cezanın 3 ay hapis cezası olarak belirlenmesi ile eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1. Sanıklar ... ve ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden;

Sanıklar hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteklerinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde (2) numarada açıklanan nedenlerle Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2015 tarihli ve 2015/60 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

3. Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmü ile hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar, sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, sanık ... hakkında...'a yönelik tehdit suçundan, sanık ... hakkında tehdit suçundan, sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz istemleri;

Gerekçe bölümünde (3) numarada açıklanan nedenlerle Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2015 tarihli ve 2015/60 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı, katılanlar... ve ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz istemlerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

4. Sanık ... hakkında mala zarar verme, sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz istemleri;

4. Sanık ... hakkında mala zarar verme, sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz istemleri;

Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2015 tarihli ve 2015/60 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5. Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2015 tarihli ve 2015/60 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii, katılan ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

6. Sanıklar ..., ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (6) numaralı bentte açıklanan "hatalı uygulama ile eksik ceza tayini" nedeniyle Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2015 tarihli ve 2015/60 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii, katılan ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden

hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8817, Karar No: 2011/25547, Tarih: 13.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2011/8817 E.  ,  2011/25547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka hakkına tecavüz

HÜKÜM : Beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü temyiz eden katılan vekili Av......'ın dosya içinde vekaletnamesinin veya yetki belgesinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz tarihi itibariyle geçerli vekaletnamesinin veya yetki belgesinin bulunup bulunmadığı araştırılıp, varsa dosyaya eklendikten sonra, yoksa gıyabi kararın tebliğiyle eksiklik giderildikten sonra iadesi için dosyanın iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13120, Karar No: 2014/11697, Tarih: 11.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13120 E.  ,  2014/11697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1592, Karar No: 2017/2623, Tarih: 27.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/1592 E.  ,  2017/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Borçlu vekili, takibe dayanak ilamda alacaklı ... lehine 270.433,66-TL maddi, 25.000,00-TL manevi tazminata hükmedildiğini, sigorta poliçesi limiti doğrultusunda icra emrinin düzenlenmesi gerekirken alacaklı tarafından Mahkemenin hükmettiği tazminat miktarının tamamının talep edilmesinin mahkeme ilamına açıkça aykırılık teşkil ettiğini belirterek icra emrinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne icranın geri bırakılmasına karar verilmiş olup hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlamların infaz edilecek kısmı, hüküm bölümü olup, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Gerek icra dairesi ve gerekse icra mahkemesi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas -1997/776 Karar; 22.03.2006 gün ve 2006/12-92 Esas-2006/85 Karar; 25.06.2008 gün ve 2008/12-451 Esas- 2008/453 Karar sayılı ilamları).

İcra takibinin dayanağı Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 24.12.2013 tarih 2013/39 Esas 2013/873 Karar sayılı ilamında "... maddi tazminat talebinin kabulüne ve 270.433,66 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davalı ... şirketinin sorumluluğunun limiti ile sınırlandırılmasına, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne ve 25.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davalı ... şirketinin sorumluluğunun limiti ile sınırlandırılmasına, manevi tazminatta fazlaya ilişkin talebin reddine" şeklinde hüküm kurulmuş, davalı ... şirketinin sorumluluğunun limiti ile sınırlandırılmasına denilmiş, ancak limitin ne olduğu konusunda likit bir miktardan söz edilmemiştir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve Yargıtay'ın süreklilik kazanan içtihatları nazara alınarak, takip konusu ilamın hüküm bölümünde davalı ... şirketinin sorumlu olduğu miktar (limit) açıkça rakamsal (likit) olarak gösterilmediğinden icra mahkemesince limit miktarı konusunda inceleme yapılarak yorum yoluyla sonuca ulaşılamaz. İtibar olunan rapor içeriğinde ve Mahkeme gerekçesinde manevi tazminat miktarı, hükümde yer verildiği miktarı ile hesaplamada nazara alındığından bu yönde bir isabetsizlik yok ise de, ilamın 270.433,66 TL maddi tazminatın tahsili yönünde açık hükmüne itibar olunarak şikayetin esasının sonuçlandırılması gerekirken dar yetkili İcra Mahkemesi’nde limit miktarına göre sorumluluğun belirlenmesi yönünde yapılan inceleme sonucuna göre karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18650, Karar No: 2010/19597, Tarih: 25.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/18650 E.  ,  2010/19597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Silivri 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :18.06.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden; davacı kocanın sürekli olarak eşini istemediği ve sevmediğini söylediği, kapı kilidini değiştirdiği, davacı tanık beyanlarının görgüye dayalı olmadığı gibi diğer delillerle de doğrulanmadığından davalı kadına kusur yüklenmesinin mümkün bulunmadığı, boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocanın tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.11.2010 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/29964, Karar No: 2020/13581, Tarih: 24.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/29964 E.  ,  2020/13581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken yaşları ile uyumlu olarak TCK’nun 31/3. bendi gereğince 1/3 indirim yapılmış olmasına rağmen, hükümde uygulama maddesi olarak TCK’nun 31/2. bendinin ve indirim oranı olarak ½ nin yazılmış olması, mahallinde düzeltilebilir madde hata olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ortak müdafiinin itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 24.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16801, Karar No: 2014/1379, Tarih: 03.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16801 E.  ,  2014/1379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Dava; haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16072, Karar No: 2007/1227, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16072 E.  ,  2007/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 29.01.2003 tarihli dilekçesiyle, ... ... Mahallesi ... mevkii 2508 ve 2509 sayılı parsellerin 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde olduğunu, ancak 1957 yılında makiye ayrılmakla, orman ile ilgisinin kalmadığını, 50 yıldan fazla süreyle ... alanı olarak kullanıldığını, Hazine adına tesbit ve tapuya tescil edildiği tarihe kadar, yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imar ihya ve zilyetliğe dayanılarak kesinleşen 2/B madde sahası olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1946 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden çok önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

...-... Mahallesi ... mevkii 2508 ve 2509 parsel sayılı sırasıyla 1313 m2 ve 2628 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, 1988-1992 yılları arasında 3402 ve 2924 Sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda “...'in kullanımında olduğu” beyanlar hanesine yazılarak tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş, kadastro tesbiti itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

Davacı, taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, muris veya bayiilerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davacı, taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, muris veya bayiilerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine

-2-

2006/16072-2007/1227

yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı sonucu ortaya çıkar.

2) 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...” şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Yukarıda yazılı yönetmeliğin 1. Maddesinde makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasanın 5. maddesine aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21-892-864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların maki florası olduğu açıklandıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle % 10 nisbetine kadar KORU ve % 25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "% 10 nisbetinde KORU ve % 25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

-3-

2006/16072- 2007/1227