muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27342, Karar No: 2014/14173, Tarih: 09.06.2014

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde, mağdur ...'nin üzerindeki kıyafetleri çıkarıp, banyoda duş aldığı sırada, üvey abisi olan sanık ...'ın, banyo kapısını açarak, aile içi ilişkiden kaynaklanan nüfuzunu kötüye kullanmak suretiyle mağdurun çıplak halini cep telefonuna kaydettiği olayda,

Mağdurun fiziksel mahremiyetini içeren görüntüsünü kaydeden sanığın eyleminde özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun oluştuğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde, TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 2 numaralı hükmün 53. maddenin uygulanmasına ilişkin c bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31818, Karar No: 2013/17436, Tarih: 06.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/31818 E.  ,  2013/17436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suça konu parayı inek satması karşılığında ...'ten aldığına ve paranın sahteliğini bilmediğine yönelik aşamalarda değişmeyen savunması, sanıkta başka para ele geçirilememesi karşısında mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanık hakkında TCK.nun 197/3. madde ve fıkrası uyarınca belirlenen 3 ay hapis cezası üzerinden aynı yasanın 62/2. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılırken 2 ay 15 gün yerine 75 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

b- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salı- verilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2217, Karar No: 2017/9722, Tarih: 21.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2217 E.  ,  2017/9722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 27/05/2013 havale tarihli dava dilekçesi ile; davacı adına kayıtlı olan ... ili, ... ilçesi, ...köyü ... ada 2 parsel sayılı 5545 m2 taşınmazın orman ile ilgisi olmadığı halde, 2013 yılında 56 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman kadastro çalışması sonucunda kısmen orman sınırı içinde bırakıldığını belirterek, taşınmazın orman sınırı dışına çıkarılmasına karar verilmesi istemiyle dava açmış, Orman Yönetimince karşı dava olarak açılan tapu iptali ve tescil davası tefrik edildikten sonra, mahkemece orman kadastrosuna itiraz davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 1949 yılında keşinleşen orman kadastrosu, 1951 yılında 5653 sayılı Kanuna göre makiye ayırma işlemi, 30/04/2013 tarihinde 30 gün süre ile ilan edilip eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması, 1957 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazların 1948 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2013 yılında yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B uygulamasında da kısmen 2/B sahasında, kısmen de orman sınırı içinde bırakıldığı, bu bölümlerle ilgili yeni bir orman sınırı içine alma işleminin bulunmadığı, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmeliğin 44. ve 25523 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işleminin de davacılara yeni dava hakkı vermeyeceği, ilk orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır, ancak kadastro mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücreti hesaplanmış olması doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak, bunun yerine “3402 sayılı Kadastro Kanununun 31/son maddesi gereğince takdir edilen 500 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara müştereken verilmesine" sözleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/804, Karar No: 2016/5724, Tarih: 10.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/804 E.  ,  2016/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın tetkikinde ...'ın 21.09.2010 tarihli dilekçesi ile vekillikten istifa ettiği, davalı ...'in 17.01.2013 tarihli celsede davayı kendisinin takip edeceğini bildirdiği ancak daha sonra Avukat ...'ın 09.04.2015 tarihli celseye katılmış olduğu anlaşılmakla, Avukat ...'ın istifasından sonra davalı asıl ile arasında yeniden geçerli bir vekalet ilişkisi kurulup kurulmadığı araştırılarak Avukat ...n'ın katılmış olduğu 09.04.2015 tarihli celse tarihi itibarı ile geçerli bir vekaletnamesinin bulunup bulunmadığı sordurularak varsa vekaletname aslının veya onaylı suretinin dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15998, Karar No: 2017/13149, Tarih: 22.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/15998 E.  ,  2017/13149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK.nun 268. maddesinde öngörülen, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanmasının gerektiği; somut olayda, hakkında yakalama emri çıkarılan sanığın, kolluk kuvvetlerince yapılan kimlik kontrolü esnasında hakkındaki yakalama kararının yerine getirilmesini ve işlem yapılmasını engellemek amacıyla kendisini kardeşi olan ...'in kimlik bilgileriyle tanıtması şeklindeki eyleminin TCK.nun 206. maddesinde düzenlenen "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10610, Karar No: 2020/17242, Tarih: 19.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/10610 E.  ,  2020/17242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK' ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7306, Karar No: 2014/4616, Tarih: 17.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7306 E.  ,  2014/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAĞIZMAN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2010

NUMARASI : 2007/273-2010/170

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ç. Köyü çalışma alanında bulunan 161 ada 219, 220 ve 222 parsel sayılı 3.379.74, 5.566.62 ve 8.983.53 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kadim kullanım ve kadastro komisyonu kararı ile mera olarak sınırlandırılmıştır. Davacı İ.. Ç.., tapu kaydı, irsen intikal ve taksim iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında N.. D.., tapu kaydı ve harici satın alma iddiasına dayanarak taşınmazların eşit paylarla davacı İ.. Ç.. ile kendisi ve M. Ç. adına tescili istemi ile davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının ve müdahilin davasının kısmen kabulüne, çekişmeli 161 ada 219, 220 sayılı parseller ile 161 ada 222 sayılı parselin (B) bölümünün eşit paylarla İ.. Ç.., N.. D.., Mehmet ve N. Ç. adına tesciline, 161 ada 222 sayılı parselin geriye kalan bölümünün mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazların kadim ya da tahsisli mera olmadığı, davacı dayanağı olan T.Sani 289 yoklama 84 sıra numaralı tapu kaydının 161 ada 219 ve 220 sayılı parsellerin tamamı ile 222 sayılı parselin fen bilirkişisi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümünü kapsadığı, davacının ve diğer müştereklerinin taşınmazları taksim uyarınca kullandığı, tapu malikleri ile davacı arasındaki irsi ilişkinin nüfus kayıtları ile ispatlandığı kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davaya konu taşınmazların tespitteki niteliği mera olduğu halde Ç. Köyü Tüzel Kişiliği davaya dahil edilmemiştir. Davacı tarafın dayanağı olan tapu kaydının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından gelen örneğindeki sınırlar "Derebey, beyek ve harman" okurken mahalli Tapu Sicil Müdürlüğünden gelen örneğinde sınırlar "dere, bay suphi ve hark" okumakta olup sınırlar çelişkili olduğu halde çelişkinin nedeni ve doğru kaydın hangisi olduğu belirlenmeden tapu kaydının bütün malikleri ile irsi ya da akdi ilişkinin varlığı kanıtlanmadan karar verilmiştir. Davaya konu taşınmazların tespiti olağan usule göre yapılmış ve dava askı ilan süresi içinde İ.. Ç.. tarafından açılmış olup, N.. D.., bu davaya, taşınmazı M. Ç.ile birlikte İhsan'dan satın aldıklarım belirterek kendisi ile İhsan ve Mehmet adına eşit paylarla tescili istemi ile katılmıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesi gereğince, re'sen araştırma ilkesi gereğince gerçek hak sahibinin belirlenmesi gerekmediği halde davacı İ.. Ç.. ve müdahil N.. D.. dışında hak sahibi oldukları kanaati ile davası ve müdahalesi olmayan M. Ç. ile N. Ç.lehine de tescil hükmü kurularak davanın tarafı ve

taleple sınırlı olarak karar verilmemiştir. Davacı dayanağı olan tapu kaydı uygulaması ve mera araştırması da yöntemince yapılmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle Ç. Köyü Tüzel Kişiliğinin davaya dahili sağlanmalı, veraset ilamları da dosyaya alınmak suretiyle tapu kaydının bütün malikleri ile davacı ve müdahil arasındaki akdi ve ırsi ilişki belirlenmelidir. Bundan sonra davacı taraf dayanağı olan T.Sani 289 yoklama 84 sıra numaralı tapu kaydı varsa haritaları ve oluşum belgeleri ile birlikte tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmeli, aynı tapu kaydının farklı merciilerden gelen örneklerinde belirtilen sınırları arasındaki farklılığın nedeni belirlenerek doğru kayıt saptanmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanağını oluşturan belgeler ile tespit tarihi olan 2007 tarihinden geriye doğru 15-20-30 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları dosya arasına konulmalı, dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, komşu köylerde ikamet edip davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları, fen ve üç kişiden oluşacak ziraatçı bilirkişi kurulu da hazır olduğu halde keşif icra edilmelidir. Taşınmazların başında icra edilecek keşif sırasında varsa davacı taraf dayanağı olan tapu kayıtlarının haritası uygulanıp kapsamı 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritasına göre belirlenmelidir. Ancak tapu kaydının krokisi zemine uygun değilse ve uygulama kabiliyeti yok ise tapu kaydının sınırlarına itibar edilmelidir. Tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle okunup kayıtlarda yazılı hudutlar yerel bilirkişilere zeminde göstertilmeli, yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmelidir. Kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, kayıt uygulamasının, bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denellenmeli, beraberinde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydı kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmelidir

. Kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, kayıt uygulamasının, bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denellenmeli, beraberinde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydı kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmelidir. 3 kişilik ziraat mühendisi kurulu ile jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak bilirkişi heyetine belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle inceleme yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğinin, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazların kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı, 3 kişilik uzman ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazların toprak yapısı, eğimi, niteliği, mera vasfında olup olmadığı hususlarında bilimsel verilere dayalı ayrıntılı rapor alınmalı ve bu suretle kaydın kapsamı ile taşınmazların vasıfları kesin olarak saptanmalıdır. Mahkeme gözlemi de keşif tutanağına etraflıca yazılmalıdır. Çekişmeli taşınmazların mevkiinin "kurik", niteliklerinin ise çayır olduğu, davacı dayanağı olan tapu kaydının ise mevkiinin "kantarda" ve cinsinin ise tarla olduğu gözetilmelidir. Taşınmazların nitelikleri değerlendirilirken komşu parsellerin nitelikleri üzerinde de durulması gerektiği de düşünülmeli ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29986, Karar No: 2013/23520, Tarih: 04.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/29986 E.  ,  2013/23520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

Ancak;

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.