muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2816, Karar No: 2015/23157, Tarih: 01.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2816 E.  ,  2015/23157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/181744

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar)(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/438 (E) ve 2013/265 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk M.. Ç.. hakkında, mağdur R.. T..'a yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur Ramazan'ın aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanlarında, suça sürüklenen çocuk Muhammet'in kemerle kendisine vurduğunu iddia etmesi, suça sürüklenen çocuk M.. Ç..'in soruşturma aşamasında müdafii huzurunda Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan beyanında, kemerle mağdur Ramazan'a vurduğunu ikrar etmesi, yine hakkında ek takipsizlik kararı verilen Y.. S..'in soruşturma aşamasında müdafii huzurunda Cumhuriyet savcısına verdiği ifadesinde, suça sürüklenen çocuk Muhammet'in kemerle mağdur Ramazan'a vurduğunu beyan etmesi birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuk M.. Ç..'in mağdur Ramazan'ı 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılan kemerle yaraladığının sabit olması nedeniyle, eyleminin TCK'nin 86/2. ve 86/3-e maddeleri kapsamında kaldığı ve şikayete tabi olmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA,

2-Sanık A.. Ç.. hakkında, mağdur M.. Ç..'e yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelen, o yer Cumhuriyet Başsavcısının temyiz itirazlarının yapılan incelenmesinde;

Sanığın ikrara yönelik savunması,müşteki beyanları,anlatımı ile uyumlu doktor raporu, karşısında yetersiz gerekçe ile sanığın üzerine atılı alt soyuna karşı kasten yaralama suçuyla ilgili mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24184, Karar No: 2014/26701, Tarih: 01.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/24184 E.  ,  2014/26701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2013

NUMARASI : 2009/542-2013/29

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 13.07.2005-19.01.2008 tarihleri arasında davalı şirkette tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, harcırah, fazla mesai alacağı ile hafta tatili ile genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işe gelmediğini ve iş sözleşmesini bu şekilde kendisinin sona erdirdiğini, bütün alacaklarının kendisine ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı bir neden yokken feshedildiği, diğer taleplerine ilişkin alacaklarının ise bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Kıdem tazminatına hak kazanma koşulları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 120. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14. maddesinde belirlenmiştir. Buna göre haklı neden olmaksızın iş sözleşmesini fesheden işçinin kıdem tazminatı alabilmesi, taraflarca ya da toplu iş sözleşmesiyle bu sona erme hali ayrıca kıdem tazminatına hak kazandıran hallerden sayılmamışsa mümkün değildir. Diğer taraftan ihbar tazminatı usulsüz feshe maruz kalan işçi ya da işverenin diğer taraftan talep edebileceği bir ödemedir.

Somut olayda davacının 13.01.2008 tarihinde Edirne üzerinden Türkiye’ye girdiği ve 14.01.2008 tarihinde ise gümrükten ayrıldığı sabittir. Davacı tanığı fesih anında işyerinde çalışmayan bir kişi olup, davalı tanıkları davacının Edirne’ de aracın anahtarını bırakarak bir daha gelmediğini beyan etmişlerdir. Görüldüğü gibi feshin işverenden geldiği ispatlanamamış olup davacı tarafında da haklı nedenle iş sözleşmesinin kendisince feshedildiği iddia edilmediğine göre davacının haklı bir neden yokken iş sözleşmesini feshettiğinin kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken bu taleplerin hüküm altına alınması isabetsizdir.

3-Davacıya ödenen sefer priminin miktarı ve bu itibarla davacının ücretinin miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

3-Davacıya ödenen sefer priminin miktarı ve bu itibarla davacının ücretinin miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir.

Somut olayda davacının ayda kaç sefer yaptığı, nerelere sefer yaptığı özellikle davacı delilleri arasında yer alan yurda giriş ve çıkış kayıtları da getirtilerek netleştirilmeli ve davacının çalıştığı sektöre göre sefer primi miktarının sorulabileceği işçi ve işveren kuruluşlarından sefer başı ne kadar prim alabileceği belirlenerek davacının ücretinin tespiti gerekirken denetime elverişli olmayacak şekilde sefer başı 750 Euro aldığının kabulü yerinde olmamıştır.

4-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı ve buna göre ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık Bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının tır şoförü olarak çalıştığı dikkate alınarak yurda giriş ve çıkış kayıtlarına göre yurt dışında olduğu ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken varsayıma dayalı olarak ulusal bayram ve genel tatil ücretinin hesaplanması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6509, Karar No: 2011/7951, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6509 E.  ,  2011/7951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 3.Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk, ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, müddetnamede ve mahkumiyet kararında gösterilen adrese göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin Mahkeme Mahallesi, ... Sokak, No:4, ..., ... adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/103, Karar No: 2021/4293, Tarih: 10.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/103 E.  ,  2021/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,10. 02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15685, Karar No: 2014/18728, Tarih: 10.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/15685 E.  ,  2014/18728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.06.2014 gün ve 2014/11437/39195 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.06.2014 gün ve KYB 2014/225240 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62 ve 52/2-4. maddeleri gereğince 3.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2012 tarihli ve 2012/387 esas, 2012/1135 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanığın kaçak elektrik kullandığının tespiti üzerine elektrik dağıtım ve satış yetkisine sahip ... A.Ş. yetkililerince sanığa ait sayacın mühürlendiği, kamu güvenine karşı işlenen suçlardan olan mühür bozma suçun oluşabilmesi için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının gerekli olduğu, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, elektrik dağıtım ve satış yetkisinin özel hukuk kişilerine devrine ilişkin yasal düzenlemelerde özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine dair hüküm bulunmadığı gibi kamusal faaliyetin özel hukuk kişileri eliyle ihale yoluyla yürütülmesinin bahse konu görevlileri kamu görevlisi haline getirmeyeceği, bu itibarla mühür bozma suçunun hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmediği cihetle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 5. fıkrasında “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder” şeklindeki düzenleme nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.04.2009 gün ve 2009/64 Esas, 2009/83 karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere; hükmün içeriğindeki hukuka aykırılıklar, ancak hükmün hukuken varlık kazanması halinde olağan ve olağanüstü yasa yolları denetimine konu olabileceğinden, henüz hukuken varlık kazanmayan hükümdeki hukuka aykırılıkların, kanun yararına bozma yasa yoluyla denetlenmesi olanağı bulunmamaktadır.

Bu itibarla; açıklanması geri bırakılan mahkûmiyet hükmünün, hükmün açıklanması, düşme kararı verilmesi veya yeni bir mahkûmiyet hükmünün tesisinden sonra temyiz incelemesine konu olabilmesi, temyiz yasa yoluna başvurulmadan kesinleşmesi halinde ise, koşulları bulunduğu taktirde kanun yararına bozma yasa yolu ile incelenebilme olanağının mevcut oluşu ve ancak bu aşamada hükmün içeriğindeki hukuka aykırılıkların denetlenebilecek olması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği hallerde açıklanmayan hükmün içeriğine dahil bulunan hukuka aykırılıkların, kanun yararına bozma yasa yoluyla denetlenmesi olanağı bulunmadığı gibi dosya içerisine söre: 09.10.2008 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren ...Elektrik Dağıtım A.S.'nin, mühürleme

2

tarihi itibariyle henüz özelleştirilmeyip, 29.12.2010 tarihinde özelleştirildiği cihetle, ihbarnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmediğinden, kanun yararına bozma isteminin CMK'nun 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3085, Karar No: 2019/11674, Tarih: 10.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3085 E.  ,  2019/11674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre olay günü, sanığın bölünmüş, iki şeritli, tek yönlü, asfalt kaplama yolda idaresindeki itfaiye aracı ile seyir halindeyken şerit izleme kuralını ihlal ederek kontrolsüz şekilde doğrultu değiştirdiği esnada hemen önünde aynı istikamette seyir halinde bulunan Azman'ın idaresindeki sepetli motosiklete çarparak, asli kusurlu şekilde ölümlü kazaya sebebiyet verdiği olayla ilgili; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin verilen cezada bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına dair ve sanık müdafiinin dosyada mevcut raporlarının hükme esas alınamayacağına, kusur durumu ile lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9155, Karar No: 2014/4939, Tarih: 24.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/9155 E.  ,  2014/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Yağmaya kalkışma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma eyleminin sanık ile yakınanların birlikte kaldıkları cezaevi koğuşunda işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d maddesi uyarınca uygulama yapılmaması, olayda 5237 sayılı TCK’nın 150.maddesinde yer alan, “değerin azlığının” anılan yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, suça konu sigaraların değeri az olmadığı halde bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Sanık hakkında, yakınan ...'a yönelik yağmaya kalkışma eyleminden kurulan hükmün incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nun 61. maddesine aykırı olarak anılan Yasanın 35. maddesinin 150. maddesinden sonra uygulanması, sonuca etkili olmadığından,bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, reddiyle, sanık hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

II-Sanık hakkında, katılan ..., yakınanlar ..., ..., ..., ...'ya yönelik yağma eyleminden kurulan hükmün incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (c) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak,

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (c) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden 5237 sayılı TCY’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması ve “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11480, Karar No: 2015/4011, Tarih: 12.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11480 E.  ,  2015/4011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2010/279-2013/528

Taraflar arasındaki kısmi itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı adresinde yapılan denetimde "kuruma kaydı olmayan ve sözleşmesiz sayaçtan elektrik geçirilmek sureti ile kaçak elektrik kullandığının" tespit edilmesi üzerine, 15/09/2009 tarihli kaçak tutanağı tutulduğunu; bu tutanağa istinaden, 71.540,71-TL elektrik bedeli, 1.716,98-TL gecikme cezası ile 309,06-TL KDV alacağı için tahakkuk yapıldığını, davalının borcu ödememesi üzerine alacağın tahsilini teminen Bakırköy 7. İcra Müdürlüğü'nün 2009/24807 Esas sayılı dosyasında ilamsız icra takibi yapıldığını; davalı-borçlunun asıl borcun 16.558,36-TL.lik ve KDV bedelinin 5.460,00-TL.lik kısmını kabul ederek, borca kısmi itiraz ettiği ve takibin durduğunu belirterek; davalı tarafın vaki borca kısmi itirazın iptaline, takibin devamına, %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı duruşmadaki beyanında; son okunan değer ile bir önceki değer arasındaki fark üzerinden hesaplama yapılmayıp, faturanın son okunan değerin tamamı esas alınarak düzenlendiğini; ayrıca, t1, t2, t3 dilimlerine göre fiyat belirlenirken en yüksek birim fiyata tekabül eden t1 değerlerine göre talepte bulunulduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.