muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3985, Karar No: 2024/5511, Tarih: 15.10.2024

Davalı idareler tarafından; bilirkişi raporuna itiraz edilerek; özelleştirme kapsam ve programına alınan uyuşmazlık konusu taşınmaza ilişkin plan değişikliklerinin bölgesel ihtiyaçların ve gelişim eğilimlerinin belirlenmesi ile kamu elindeki atıl alanların değerlendirilmesi amacıyla, kentin gelişme yönü, ulaşım aksları, çevre kullanımları ile birlikte ihtiyaç duyulan altyapı dengesi dikkate alınarak yapıldığı ileri sürülmüştür. 
	Dairemizce yapılan değerlendirme;
	Uyuşmazlık konusu taşınmazın özelleştirme kapsam ve programına alındığı, davacılar tarafından bu kararlara karşı dava açılmadığı, dava konusu planlara ait açıklama raporlarında özelleştirme kapsam ve programına alınan parsellerin etkin ve verimli kullanılabilmesi amacıyla dava konusu imar planı değişikliklerinin yapıldığı belirtilerek planlamanın temel gerekçesinin ortaya konulduğu, ayrıca bu raporlarda alana getirilen nüfus ve yoğunluğun ulaşım sistemi ile teknik altyapı üzerindeki etkisini değerlendirmeye yönelik açıklama ve analizlere yer verildiği görüldüğünden, plan değişiklikleri için gerekli koşulların oluştuğu sonucuna ulaşılmıştır.
	Yukarıda yer verilen açıklama ve değerlendirmeler çerçevesinde; dava konusu nazım ve uygulama imar planının, planlama ilkelerine, şehircilik esaslarına, imar mevzuatına, hukuka ve kamu yararına uygun olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacılar üzerinde bırakılmasına,
3. Danıştay Başkanlığı tarafından yatırılan avanstan karşılanan keşif ve bilirkişi incelemesi gideri olan ...-TL'nin davacılardan alınarak Danıştay Başkanlığı'nın ilgili hesabına yatırılmasını teminen kararın bir örneğinin Danıştay Başkanlığı Genel Sekreterliği'ne (İdari İşler Müdürlüğü) tebliğine,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL  vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalı idareye verilmesine,
5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacılara iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 15/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla  karar verildi. 
(X)KARŞI OY :
 Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği'nin 9. maddesinde; plan raporunda, planın türü, ölçeği, kapsamı ve özelliğine göre; vizyon, amaç, hedefler ve stratejiler belirlenerek, koruma-kullanma esasları, alan kullanım kararları, yoğunluk ve yapılaşmaya ilişkin konularda planlama esasları ve uygulama ilkeleri, eylem planları, açık ve yeşil alan sistemi, ulaşım, erişilebilirlik ve mekânın etkin kullanılması, gerektiğinde koruma, sağlıklaştırma ve yenileme program, alan ve projelerinin etaplama esasları, alan kullanım dağılımı tablosu gibi hususlarda açıklamalara yer verileceği,

Aynı Yönetmeliğin 26. maddesinde ise, imar planında verilmiş olan inşaat emsalinin, kat adedinin, ifraz şartlarının değiştirilmesi sonucu nüfus yoğunluğunun artırılmasına dair imar planı değişikliklerinde artan nüfusun ihtiyacı olan sosyal ve teknik altyapı alanlarının standartlara uygun olarak plan değişikliğine konu alana hizmet vermek üzere ayrılacağı kurala bağlanmış, Yönetmelik Ek-2 tabloda da farklı nüfus gruplarında asgari sosyal ve teknik altyapı alanlarına ilişkin standartlar belirlenmiştir.
Ayrıca aynı Yönetmelik maddesinin 3. fıkrasında,  "İmar planlarında bulunan sosyal ve teknik altyapı alanlarının kaldırılması, küçültülmesi veya yerinin değiştirilmesine dair plan değişiklikleri zorunluluk olmadıkça yapılmaz. Zorunlu hallerde böyle bir değişiklik yapılabilmesi için:
...
       b) İmar planında yer alan yol hariç sosyal ve teknik altyapı alanlarının ve kamuya ait sosyal ve kültürel tesis alanlarının kaldırılabilmesi veya küçültülmesi ancak bu tesislerin hitap ettiği hizmet etki alanı içinde eşdeğer yeni bir alanın ayrılması suretiyle yapılabilir. Eşdeğer alanın ayrılmasında yüzölçümü ve konum özellikleri korunur. Bu alanların yerinin değiştirilmesinde, mevcut plandaki hizmet etki alanına göre aynı uygulama etabı veya bölge içinde kalması, yaya erişim mesafelerinin dikkate alınması ve yeni tespit edilen alanın tesisin yapılmasına müsait olması zorunludur." hükmü yer almıştır.
 Uyuşmazlık konusu taşınmazda öngörülen tüm kullanımlar yönünden dava dosyası, plan açıklama raporları ve bilirkişi raporundaki tespitler birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu imar planları ile getirilen kullanım kararları sonucu gelecekte bu alanda yaşaması öngörülen kalıcı nüfusun ihtiyacı olan donatı alanlarının neler olduğu, plan bütünü içerisinde dava konusu imar planları ile öngörülen nüfusa yeterli donatı standartlarının bulunup bulunmadığı, aynı şekilde parsel içerisinde getirilen sosyal ve teknik donatı alanlarının mevzuat ile öngörülen standartlara uygun olarak ayrılıp ayrılmadığı ve ulaşım altyapısının yeterli olup olmadığı hususlarında mevzuatta öngörülen şekilde bir çalışma ya da analizin yapılmadığı anlaşılmaktadır.
	Davalı idarelerce, taşınmazın yaklaşık %40,21'lik kısmının park alanı ve yol (sosyal donatı alanı) olarak ayrıldığı belirtilmekte ise de, sosyal donatı ihtiyacının sadece park ve yol kullanımlarından ibaret olmadığı; uyuşmazlıkta, önceki 1/5000 ölçekli nazım imar planında; "çocuk bahçesi", 1/1000 ölçekli uygulama imar planında; "çocuk bahçesi ve otopark alanı" olarak öngörülmüş bir alanın kaldırılarak, büyük bir kısmının ''konut alanı'' olarak belirlendiği de göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu planlar yapılırken, sosyal ve teknik donatılar yönünden bütüncül bir yaklaşım izlenerek, alanda öngörülen nüfüs ve ihtiyaç olan altyapı alanlarına yönelik ayrıntılı bir araştırma ve incelemenin ortaya konulması gerektiği kuşkusuzdur.

Bu doğrultuda, dava konusu imar planları öncesinde yapılan plan değişiklikleri yönünden kesinleşen yargı kararında da belirtildiği üzere, dava konusu imar planları ile alanda getirilen nüfusun ihtiyacı olan sosyal ve teknik donatı alanı miktarının mevzuat ile öngörülen standartlara uygun olup olmadığının değerlendirilmesi, alanda bu ihtiyacın karşılanması mümkün ise sosyal ve teknik altyapı alanlarının ayrılması, mümkün değil ise nerede ve nasıl karşılanacağına ilişkin araştırma ve analizlerin yapılması sonucunda dava konusu imar planlarının hazırlanması gerekirken, bu hususların yerine getirilmediği, bu haliyle onaylanan dava konusu imar planlarının, kesinleşmiş yargı kararına aykırı olduğu, çevre imar bütünlüğünü bozmadığından söz edilebilmesine olanak bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
	Yukarıda yer verilen açıklama ve değerlendirmeler çerçevesinde; dava konusu nazım ve uygulama imar planlarının iptaline karar verilmesi gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/5279, Karar No: 2024/5338, Tarih: 15.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/5279
Karar No : 2024/5338
TEMYİZ EDENLER :1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
 VEKİLİ: Av. ...
 
2-(DAVACI) ...
 VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih  ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına,  bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile  213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Dava konusu istem: Davacı adına,  bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile  213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Kargo Anonim Şirketi aracılığıyla tahsilatlı gönderi- kapıda ödeme  yöntemiyle ticari faaliyette bulunan davacı tarafından, ticari işlemlerin mahiyetine ilişkin olarak vergi incelemesinde,  tekstil üzerine internette instagram, letgo gibi siteler üzerinden kendi adına olan sayfada satış yapıldığı, toptancı mağazasına gidilip ürünlerin fotoğraflarının çekildiği, söz konusu fotoğrafların internetteki sayfa üzerinden yayınlandığı, sipariş üzerine toptancı mağazasına müşteri adına fatura düzenlendiği, ürünlerin kargo aracılığıyla müşteriye gönderildiği, ürün bedelinin banka hesabına eft veya havale yoluyla geldiği, satışlar kayıt altında olmadığı için maliyetlerle ilgili ibraz edebilecek belge bulunmadığı, karlılık oranının ise %10, 15 en fazla % 20 olduğu şeklinde beyanda bulunulduğu, sözü edilen kargo firmasınca gönderilen bilgilere göre 2016 ila 2018 yıllarına ilişkin olarak davacı adına 3.894.997,00-TL'nin tahsil edildiği, komisyon, kargo ve  taşıma giderleri düşüldükten sonra banka  hesaplarına 3.787.998,46-TL'nin aktarıldığının bildirildiği, davacı tarafından aradaki farkın iade edilen ürünlerden kaynaklanmış olabileceğinin belirtildiği olayda,  kargo firmasının davacı adına tahsil ettiği tutarları henüz aktarmamış olabileceği, davacının kargo taşıma işlemlerinden kaynaklı borçlarına kargo firmalarının tahsil ettikleri tutarları mahsup edebileceği, alıcıdan nakit tahsilat gerçekleştirilebileceği ihtimalleri üzerine tahsil edilen ürün bedeli toplamının 3.894.997,00-TL olduğunun kabulü suretiyle % 20 karlılık oranı esas alınarak saptanan matrah farkı üzerinden dava konusu tarhiyatın yapıldığı ve özel usulsüzlük cezasının kesildiğinin anlaşıldığı olayda davacının bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığının açık olduğu, uyuşmazlığın kayıt ve beyan dışı bırakılan satış hasılatının miktarından kaynaklandığı, 2016 ila 2018 yıllarında davacının banka hesabına giren  tutarın toplam 3.579.227,70-TL olarak tespit edilmesine rağmen çeşitli ihtimallerden hareketle kayıt dışı hasılatın tespitinde ilgili kargo firması  tarafından davacı adına tahsil edilen 3.894.997,00-TL dikkate alınmak ve bunun yanı sıra  davacı tarafından kar oranı %10, 15, en fazla %20 olarak beyan edilmesine  karşın karlılık oranının değişip değişmediği hususunda idarece herhangi bir araştırma gerçekleştirilmeksizin beyan edilen en yüksek karlılık oranı uygulanarak eksik inceleme varsayıma dayalı olarak ulaşılan matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:  2016 ila 2018 yıllarına ilişkin  kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılat tutarının, ...  Kargo firması tarafından davacı adına tahsil edildiği bildirilen 3.894.997,00-TL'den davacı tarafından iade edilen ürünlere ilişkin tutar olarak belirtilen 208.770,76 TL'nin çıkarılması sonucunda ulaşılan  3.686.226,24 TL olduğu sonucuna varıldığı, zira davacının banka hesabına yatan para tutarının  da bunu teyit ettiği gibi aksinin de idarece ortaya konulamadığı, öte yandan, davacı tarafından ihtirazi kayıt konulmaksızın imzalanan vergi inceleme tutanağının 1, 9 ve 24. maddelerinde belirtilen hususların davacı yönünden bağlayıcı olduğu ve en son olarak beyan edilen % 20 karlılık oranının Dairelerince de hukuka uygun görüldüğü dikkate alındığında, dava konusu tarhiyatın, azaltılan matrah farkına isabet eden kısmında hukuka  aykırılık, fazlasında ve  geçmişe yönelik tesis edilen mükellefiyet kaydına istinaden  somut bir tespit olmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu, tarhiyatın azaltılan matrah farkına isabet eden bölümü  yönünden kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı bu bakımdan kaldırıldıktan sonra tarhiyat azaltılmış, diğer hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvurusu ise reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:   Davalı idare tarafından, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
Davacı tarafından, eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak tarhiyat yapıldığı, ticari teamüllere ve hayatın olağan akışına uygun düşmeyen karlılık oranı üzerinden matrah saptandığı, kararın infazda tereddüt yaratacak mahiyette olduğu,  vergi inceleme raporunda hesaplama hatalarının bulunduğu, emtia iadelerinin dikkate alınmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca  nispi harç alınmasına,

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca  nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/6760, Karar No: 2024/5320, Tarih: 15.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/6760
Karar No : 2024/5320
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	:...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU						: ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Yeminli mali müşavir olan davacının, ... Lüks Tekstil  Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlediği katma değer vergisi iade tasdik raporlarının gerçeği yansıtmadığından bahisle, sözü edilen şirket adına 2013 ila 2015 yıllarının muhtelif dönemleri için re'sen salınan vergi ve kesilen cezaların tahsili amacıyla adına müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen...tarih ve ... ila ..., ..., ... ve ... ila ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Yeminli mali müşavir olan davacı vergi incelemesi yapma yetkisi olan kişiler arasında yer almadığından defter ve beyannamelere intikal ettirilen faturaların sahte olduğunu bilmesinin mümkün olmadığı, asıl mükellefle ilgili olarak yapılan inceleme sonucu  yapılan tarhiyatın, faturaların üzerinde yazılı tutarlardan farklı tutarlarla kayıt ve beyanlara yansıtılması, beyannamelerle defter kayıtlarının uyumsuz  olması gibi muhasebecilik faaliyeti ile ilgili hususlardan kaynaklanmadığı dolayısıyla meslek mensubunun müteselsilen sorumlu tutulması için gerekli yasal şartların mevcut olmadığı, davalı idarece davacının muhasebeciliğini yaptığı mükellefin sahte fatura kullandığını bildiğine veya bilmesi gerektiğine dair somut tespitler yapılmadığı ve  davacının, 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu'nun 12. maddesi hükmünde yer alan yazılı savunmasının alınmadığı görüldüğünden, davacı adına müteselsil sorumlu sıfatıyla ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			:  Davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK		HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Yargılama  hukukunda, yargı (hüküm), uyuşmazlığı çözmekle görevli ve yetkili yargı yerinin, yargılama sürecinin sonunda ulaştığı sonuçtur. Yargı yerinin bu sonuca ulaşırken bir gerekçeye dayanması, hem Anayasa'nın, hem de yargılama hukukunun ilkelerinden olup gerekçeli karar hakkının da güvencesini oluşturmaktadır.

KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK		HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	: Yargılama  hukukunda, yargı (hüküm), uyuşmazlığı çözmekle görevli ve yetkili yargı yerinin, yargılama sürecinin sonunda ulaştığı sonuçtur. Yargı yerinin bu sonuca ulaşırken bir gerekçeye dayanması, hem Anayasa'nın, hem de yargılama hukukunun ilkelerinden olup gerekçeli karar hakkının da güvencesini oluşturmaktadır.
	Gerekçe, hakimin, önüne gelen uyuşmazlıkla ilgili olarak saptadığı maddi olaylar ile verdiği hüküm arasındaki hukuki değerlendirmedir. Başka bir deyişle gerekçe, maddi olaylar  ile  hüküm fıkrası  arasındaki köprüdür. Gerekçe, aynı zamanda kararın hukuka uygun olup olmadığının denetlenmesine de olanak tanır. Yargı kararlarının mutlaka gerekçeli olması gerektiği yolundaki ilkenin amacı da budur. 
	Bunun yanında kararda, hakimi uyuşmazlığın çözümünde tek başına yargıya götürmeye yeterli bir gerekçe gösterilmiş iken, farklı ikinci bir gerekçeye daha  dayanılması, yargı yerinin ilk gerekçeye  ve  bu gerekçenin sonucu olan yargıya güvensizliğini gösterdiği gibi tarafların aralarındaki uyuşmazlığın adilane bir çözüme kavuşturulduğu konusundaki inançlarını da zedeleyecektir. Ayrıca bu durum hukuki belirlilik ilkesine de aykırılık teşkil edecektir.
	Öte yandan, birden fazla ve farklı gerekçeyle karar verilmesi, temyiz merciince, kararın ve dayanağı gerekçenin hukuka uygunluğunun denetiminin yapılmasını güçleştirecektir. (VDDK, 13/10/2021, E:2020/60, K:2021/1308)
	Mahkemece, yeminli mali müşavir olan davacının müteselsilen sorumlu tutulması için gerekli yasal şartların mevcut olmadığı gerekçesi ve davacının 3568 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmünde yer alan yazılı savunmasının alınmadığı görüldüğünden, davacı adına müteselsil sorumlu sıfatıyla ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesine yer verilmek suretiyle dava konusu ödeme emirleri iptal edilmiş, bu karara yöneltilen istinaf istemi de Vergi Dava Dairesince, vergi mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. 
	Bu durumda, mahkemece iki farklı gerekçeye dayanılarak dava konusu vergi ve cezaların kaldırılması yargılama hukuku kurallarına aykırılık teşkil ettiği gibi yukarıda belirtilen sakıncaları doğuracak nitelikte olduğundan Mahkeme kararına yöneltilen istinaf isteminin reddi yolundaki temyize konu kararda hukuki isabet görülmediğinden, kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY :

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Yeminli mali müşavir olan davacının, 2013 ila 2015 yıllarına ait katma değer vergisi iadesi tasdik raporlarını düzenlediği ... Lüks Tekstil Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketinin muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanarak haksız katma değer vergisi iadesi aldığından bahisle sözü edilen eylemden kaynaklanan vergi kaybından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 227. maddesi gereğince müştereken ve müteselsilen sorumlu tutularak adına 2013 ila 2015 yıllarının muhtelif dönemlerine ait  vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi, yargı harcı ve gecikme faizini içeren ödeme emirleri düzenlenmiş olup ödeme emirleri dayanağı mali sorumluluk raporu öncesinde davacının savunmasının alınmadığı görülmüştür.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanun'nun mükerrer 227. maddesinde; Maliye Bakanlığının, vergi beyannamelerinin 3568 sayılı Kanun'a göre yetki almış serbest muhasebeci, serbest muhasebeci mali müşavir veya yeminli mali müşavirler tarafından da imzalanması mecburiyetini getirmeye, bu mecburiyet beyanname çeşitleri, mükellef grupları ve faaliyet konuları itibarıyla ayrı ayrı uygulatmaya, bu uygulamalara ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkili olduğu belirtilmiş, aynı maddede, beyannameyi imzalayan veya tasdik raporunu düzenleyen meslek mensupları, imzaladıkları beyannamelerde veya düzenledikleri tasdik raporlarında yer alan bilgilerin defter kayıtlarına ve bu kayıtların dayanağını teşkil eden belgelere uygun olmamasından dolayı ortaya çıkan vergi ziyaına bağlı olarak salınacak vergi, ceza ve gecikme faizlerinde mükellefle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuştur.