muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/2803, Karar No: 2024/8081, Tarih: 26.12.2024

Olayda, Hazine ve Maliye Bakanlığınca 21/12/2021 tarih ve 31696 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan  Harçlar Kanunu Genel Tebliği (Seri No:89) ile 492 sayılı Kanuna bağlı tarifelerde yer alan ve 2022 yılında uygulanacak maktu harçların( maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil) yeniden değerleme oranında artırılarak 1/1/2022 tarihinden itibaren uygulanmak üzere Tebliğ ekindeki tarifelerde düzenlendiği, (8) sayılı Tarife başlığı altında “İmtiyazname, Ruhsatname ve Diploma Harçları’ndan “VI-Meslek Erbabına Verilecek Tezkere Vesika ve Ruhsatnamelerden Alınacak Harçlar” alt başlığının 18/d maddesinde  “Karayolları Trafik Kanununun 123 üncü maddesine göre özel kişi ve kuruluşlara sürücü kursları açmak için ilgili Bakanlıkça verilecek okul açma belgelerinden (Her yıl için), Son nüfus sayımına göre; Nüfusu 500.000’den yukarı olan şehirlerde  7.033,50-TL" harç alınacağının düzenlendiği görülmüştür.  
Harç, kamu kurum ve kuruluşlarının sunduğu hizmetlerden yararlananlardan bu yararlanmaları karşılığı alınan bedeldir. Bir hizmetin harç konusu olabilmesi için kişilerin bir kamu kurumundan yararlanması, kişilere kamu eliyle özel bir yarar sağlanması ve kamu idaresinin kişilerin özel bir işiyle uğraşması gerekir. Sürücü kursu işletme ruhsatnamesi harcı da kişilere ait  sürücü kursu işletmelerinin motorlu taşıt sürücüsü yetiştirmek, yetişmiş olanlara sınav sonucu sertifika vermek, trafik ile ilgili öğretim ve eğitim yaptırmak için gerekli izin işlemlerinin yerine getirilmesi karşılığında alınan bedeldir.
Bu bakımdan, Hazine ve Maliye Bakanlığınca kullanılan, harçların her takvim yılı başından geçerli olmak üzere yeniden değerleme oranında artırılması yönündeki yetkinin, (maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil), harçlar kanununun uygulaması ile  ilgili olarak kapsamı Yasa'da belirlenen yetkiye dayandığı görüldüğünden, 21/12/2021 tarih ve 31696 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Harçlar Kanunu Genel Tebliği (Seri No:89)'nin dava edilen kısmında hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
	1.	DAVANIN REDDİNE,
2. 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı 3 sayılı Tarife uyarınca alınması gereken ...TL maktu karar harcından peşin yatırılan...TL karar harcının mahsubuyla kalan...-TL maktu karar harcının davacından alınmasına, 
3. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, artan posta gideri avansının karar kesinleştiğinde davacıya iadesine,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmasız işler için belirlenen...-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay Vergi Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 26/12/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3814, Karar No: 2024/5420, Tarih: 26.12.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
  YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/3814
Karar	No : 2024/5420             
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	:	... Defterdarlığı
		 (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	:...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz alkollü içki bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca 2021 yılının Şubat dönemine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; alkollü içki üretiminde kullanılmak üzere ''etil alkol'' bulundurulduğundan bahisle vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatı yapılmışsa da, Özel Tüketim Vergisi (III) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliğinde, etil alkolün liste kapsamında yer almadığı, alkollü içki haline getirilmediği sürece özel tüketim vergisine tabi tutulamayacağından, yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY	:
	Davacı adına, bandrolsüz alkollü içki bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca 2021 yılının Şubat dönemine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır. 
	İLGİLİ MEVZUAT  :

İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY	:
	Davacı adına, bandrolsüz alkollü içki bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca 2021 yılının Şubat dönemine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır. 
	İLGİLİ MEVZUAT  :
	4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası ile, 213 sayılı Kanun'un mükerrer 257. maddesinin verdiği yetki uyarınca, kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiketi veya işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi malların bulundurulduğunun tespit edilmesi halinde, bu malları bulunduranlar adına; her bir tespit için bu Kanuna ekli (III) sayılı listenin (A) cetvelinde yer alan malların 50 litreyi, (B) cetvelinde yer alan 2402.20 ve 2402.90.00.00.00 (yalnız tütün yerine geçen maddelerden yapılmış sigaralar) GTİP numaralı malların 5.000 adedi aşması hâlinde ise müteselsilen sorumlu olmak üzere, bu malları bulunduranlar ile ithal veya imal edenlerden herhangi biri adına; malların tespit tarihindeki emsal bedeli veya miktarı üzerinden 11. maddedeki esaslara göre re'sen özel tüketim vergisi tarh edileceği, bu tarhiyata ayrıca vergi ziyaı cezası uygulanacağı düzenlemesi getirilmiştir. 
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 257. maddesinin 6. fıkrasında ise, vergi güvenliğini sağlamak amacıyla niteliklerini belirleyip onayladığı elektrikli, elektronik, manyetik ve benzeri cihazlar ve sistemleri kullandırmaya, bu cihaz ve sistemler vasıtasıyla bandrol, pul, barkod, hologram, kupür, damga, sembol gibi özel etiket ve işaretlerin kullanılmasına ilişkin zorunluluk getirmeye Hazine ve Maliye Bakanlığı'nın yetkili olduğu belirtilmiştir.
Yukarıda hükmüne yer verilen mükerrer 257. madde ile, Hazine ve Maliye Bakanlığı'na verilen yetkiye istinaden çıkarılan 17/03/2007 tarihli ve 26465 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1 Seri No'lu Tütün Mamulleri ve Alkollü İçkilerde Bandrollu Ürün İzleme Sistemi Genel Tebliğinde; bandrol, tütün mamulleri ve alkollü içkilerin üzerine yapıştırılacak olan, Gelir İdaresi Başkanlığı ile Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkollü İçkiler Piyasası Düzenleme Kurumu'nun (TAPDK) logolarını içeren, taklit edilemez nitelikteki açık güvenlik unsurları özel olarak üretilmiş taşınabilir cihazlarla kamu denetçileri tarafından tespit edilebilir özelliklere sahip olan kıymetli damga niteliğindeki kağıt olarak, kod ise bandrole eşit bir statüye sahip olan harfler ve/veya rakamları temsil eden özellikli güvenlik işareti olarak tanımlanmıştır.

06/06/2003 tarihli ve 25130 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Alkol ve Alkollü İçkilerin İç ve Dış Ticaretine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin "Tanımlar" başlıklı 4. maddesinde, "alkol", etil alkol, "alkollü içki" ise, hacmen % 0,5 ve daha fazla alkol içeren bira, şarap ve Türk Gıda Kodeksinde yer alan distile alkollü içkiler ile bu kodekste yer almamakla birlikte belirtilen sınırlama dahilinde alkol içeren diğer alkollü içecekler olarak tanımlanmış, "Piyasaya arz" başlıklı 13. maddesinin 6. fıkrasının olay tarihinde yürürlükteki şeklinde, piyasaya arz ambalajı 20 santilitre ve daha büyük olan alkollü içkilerin, Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından kurulan Ürün İzleme Sistemi kapsamında iç ambalajına uygulanan bandrol veya kod ile piyasaya arz edileceği, bunların dışında kalan alkollü içkiler, ambalajlı ve dökme olarak piyasaya arz edilen etil alkol ve alkollü karışımların, satışa verilen miktarlarına göre satış belgesi düzenlenerek dolaşıma sunulacağı düzenlenmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 5. fıkrasında, (III) sayılı listenin (A) ve (B) cetvelinde yer alan mallar bakımından, Kanun'un genel hükümleriyle düzenlenen "vergiyi doğuran olay" ve "vergi mükellefi"nden farklı olarak "Müteselsil sorumluluk ve ceza uygulaması" başlığıyla "bulundurma" fiili vergiyi doğuran olay, "bulunduranlar" da vergi mükellefi olarak kabul edilerek bulunduranlar adına re'sen özel tüketim vergisi tarh edileceği ve bu tarhiyata ayrıca vergi ziyaı cezası uygulanacağı kuralı öngörülmüştür. Dolayısıyla, anılan fıkra uyarınca özel tüketim vergisi tarhiyatı yapılabilmesi için "bulundurma" fiili ile birlikte, bulundurulan mallarda kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiket ve işaretin olmaması  gerekmektedir.
Yukarıda yer verilen mevzuat uyarınca, alkollü içkide bandrol kullanma zorunluluğu bulunmakla birlikte, etil alkolde bandrol kullanma zorunluluğu bulunmadığından, maddi olayda, yakalamada ele geçirilen etil alkol, alkollü içki kabul edilmek suretiyle cezalı tarhiyat yapılmışsa da, olayda, 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen koşullar gerçekleşmediğinden, temyize konu kararda sonucu itibarıyla isabetsizlik bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1....Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 26/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/1607, Karar No: 2024/5413, Tarih: 26.12.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/1607
Karar	No : 2024/5413       
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına
		 ... Gümrük Müdürlüğü  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Enerji Elektrik Üretim Anonim Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Davacı adına 2019 ve 2020 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 45 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaya ilişkin olarak 19/09/2016 tarih ve 2016/9166 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Kömür İthalatına Ek Mali Yükümlülük Konulması Hakkında Kararda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Karar uyarınca tahsil edilen ek mali yükümlülük ve buna isabet eden katma değer vergisinin 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca geri verilmesi istemiyle yapılan başvuruların reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre gecikme zammı oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davacı tarafından gerçekleştirilen kömür ithalatlarında, Anayasa'nın 167. maddesinin 2. fıkrası ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu ve 2976 sayılı Dış Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un verdiği yetkiye dayanılarak Bakanlar Kurulunca yapılan düzenlemeye uygun şekilde ek mali yükümlülüğün hesaplanarak tahsil edildiğinin anlaşılması karşısında, geri verme başvurularının reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Düzenleyici işlemlere dayalı uygulama işlemlerine karşı açılan iptal davalarında, düzenleyici işlemin hukuka uygunluk denetiminin yapılabileceği, her ikisine birlikte açılan davada, düzenleyici işlemin iptal edilmemiş olmasının uygulama işleminin iptal edilmesine engel hukuki bir durum olarak kabul edilemeyeceği, bu bakımdan, belli bir eşyanın ithalatında ek mali yükümlülük alınmasına karar verme konusunda yürütme organı Anayasa ve yasayla yetkili kılınmışsa da, bu konuda getirilecek düzenlemenin, kişiler bakımından öngörülebilir, ulaşılabilir ve belirli olmasının zorunlu olduğu, dosyanın incelenmesinden, 19/09/2016 tarih 2016/9166 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki “Kömür İthalatına Ek Mali Yükümlülük Konulması Hakkındaki Kararda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Karar” ile 2701.12.90.00.00 GTİP’li eşya için uygulanacak ek mali yükümlülüğün (70 ABD Doları/Ton)-(Uluslararası Fiyat) olarak değiştirildiği, “uluslararası fiyat” olarak, gümrük beyannamesinin tescil edildiği günün içinde bulunduğu haftadan bir önceki haftada en son yayımlanmış “ICE Rotterdam Coal Future” kapanış endeksinin kullanılacağı, haftanın yedi gün olup pazartesi günü ile başlayacağının belirtildiği; ek mali yükümlülüğün hesaplanmasında matematiksel olarak iki eleman kullanıldığı, bu elemanlardan ilkini oluşturan “70 ABD Doları”nın belirliği ve öngörülebilirliğinin tartışılamayacak açıklıkta olmasına karşın, formülün ikinci elemanını oluşturan “uluslararası fiyat”ın aynı belirlilikte olmadığı, söz konusu belirsizlikleri giderebilmek amacıyla Ticaret Bakanlığınca çıkarılan kılavuzlar incelendiğinde, uluslararası fiyatın hesaplama yönteminin, kişiler tarafından belirli ve öngörülebilir nitelikte olmadığı sonucuna varıldığı, bu nedenle, yürütme organının ek mali yükümlülük ihdas etme konusundaki yetkisini, önceki ve benzer düzenlemeler karşısında hukuki güvenlik ve belirlilik ilkeleri çerçevesinde kullandığından söz edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, davacı tarafından ithal edilen kömür cinsi eşyaya ilişkin olarak ödenen ek mali yükümlülük ve buna isabet eden katma değer vergisinin geri verilmesi istemiyle yapılan başvuruların reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık görülmediği; ödenen ek mali yükümlülüğün 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesi uyarınca tecil faiziyle iadesinin icap ettiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun tecil faizi oranını aşan faiz istemi yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrasına yönelik kısmının reddine, kısmen de kabulü ile dava konusu işlemin iptaline ve fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Beyannamenin tescili aşamasında BİLGE sisteminde tanımlanmış olması nedeniyle uluslararası fiyatın yükümlüler açısından belirli ve öngörülebilir olduğu, ayrıca kılavuzda yer verilen bağlantı üzerinden de kapanış fiyatlarının görülebileceği ileri sürülmekte ve duruşma yapılması istenilmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden, 19/09/2016 tarih ve 2016/9166 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Kömür İthalatına Ek Mali Yükümlülük Konulması Hakkında Kararda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Karar'ın 2. maddesinin Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine Dairemizin 26/12/2024 tarih ve E:2024/3170, K:2024/5398 sayılı kararıyla iptal edildiğinin anlaşılması karşısında, dayanağı kalmayan vergilerin iadesi gerekirken geri verme başvurularının reddedilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından, temyize konu kararın, iptale ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz isteminin reddi; fazladan ödenen tutarın 07/11/2019 tarihinden sonra tescilli beyannameler yönünden tecil faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrası ile anılan tarihten önce tescilli beyannameler yönünden yasal faize isabet eden kısmının onanması; faiz istemine ilişkin hüküm fıkrasının 07/11/2019 tarihinden önce tescilli beyannameler bakımından yasal faiz oranını aşan kısmının ise bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden, 19/09/2016 tarih ve 2016/9166 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Kömür İthalatına Ek Mali Yükümlülük Konulması Hakkında Kararda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Karar'ın 2. maddesinin Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine Dairemizin 26/12/2024 tarih ve E:2024/3170, K:2024/5398 sayılı kararıyla iptal edildiğinin anlaşılması karşısında, dayanağı kalmayan ek mali yükümlülük ve vergilerin iadesi gerekirken geri verme başvurularının reddedilmesinde hukuka uyarlık, temyize konu kararın dava konusu işlemin iptaline ilişkin hüküm fıkrasında ise sonucu itibarıyla isabetsizlik bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Öte yandan, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın, fazladan ödenen tutarın 07/11/2019 tarihinden sonra tescilli beyannameler yönünden tecil faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrası ile anılan tarihten önce tescilli beyannameler yönünden yasal faize isabet eden kısmının bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir.
Temyiz isteminin, kararın, faiz istemine ilişkin hüküm fıkrasının 07/11/2019 tarihinden önce tescilli beyannameler bakımından yasal faiz oranını aşan kısmına yönelik bölümüne gelince;

Temyiz isteminin, kararın, faiz istemine ilişkin hüküm fıkrasının 07/11/2019 tarihinden önce tescilli beyannameler bakımından yasal faiz oranını aşan kısmına yönelik bölümüne gelince;
4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesinin 07/11/2019 tarih ve 30941 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 24/10/2019 tarih ve 7190 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 1. fıkrasında, gümrük vergileri ile bunların ödenmelerine bağlı olarak tahsil edilmiş gecikme faizinin veya gecikme zammının geri verilmesinde, geri vermeye konu fazla tahsilatın yükümlüden kaynaklanması durumunda geri verme başvurusunun yapıldığı tarihten, diğer durumlarda ise tahsilat tarihinden geri verme kararının tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için geri verilecek tutar üzerinden, aynı dönemde 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faizin ödeneceği hükmü yer almaktadır.
Dosyanın incelenmesinden, serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin bir kısmının 07/11/2019 tarihinden önce tescil edildiği, vergilerin geri verilmesinde 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faiziyle iade edilmesine ilişkin yasal değişikliğin ise 07/11/2019 tarihinde yürürlüğe girdiği anlaşılmaktadır. Buna göre, fazla ödemeye konu serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin bir kısmının 07/11/2019 tarihinden önce tescil edilmiş olması karşısında, gümrük yükümlülüğünün başladığı beyannamenin tescil tarihi itibarıyla 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen yasal faiz oranında hesaplanacak faiziyle iade edilmesi gerektiğinden, anılan tarihte yürürlükte olmayan hükme dayanılarak tecil faiziyle iadeye ilişkin hüküm fıkrasının yasal faiz oranını aşan kısmında hukuka uyarlık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen de reddine, 
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, dava konusu işlemin iptaline ve fazladan ödenen tutarın 07/11/2019 tarihinden sonra tescilli beyannameler yönünden tecil faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrası ile anılan tarihten önce tescilli beyannameler yönünden yasal faize isabet eden kısmına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
3. Kararın, faiz istemine ilişkin hüküm fıkrasının 07/11/2019 tarihinden önce tescilli beyannameler bakımından yasal faiz oranını aşan kısmının BOZULMASINA,
4. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
5. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 26/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/835, Karar No: 2024/5412, Tarih: 26.12.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2023/835
Karar	No : 2024/5412                                                            
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına
		 ... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Enerji Elektrik Üretim Anonim Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhlerine olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaya ilişkin olarak 19/09/2016 tarih ve 2016/9166 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Kömür İthalatına Ek Mali Yükümlülük Konulması Hakkında Kararda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Karar uyarınca ihtirazi kayıtla beyan üzerine tahakkuk ettirilen ek mali yükümlülüğe vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ile ödenen ek mali yükümlülüğün tahsil tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre gecikme zammı oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:  ... Vergi Mahkemesinin  ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davacı tarafından gerçekleştirilen kömür ithalatlarında, Anayasa'nın 167. maddesinin 2. fıkrası ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu ve 2976 sayılı Dış Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un verdiği yetkiye dayanılarak Bakanlar Kurulunca yapılan düzenlemeye uygun şekilde ek mali yükümlülüğün hesaplanarak tahsil edildiğinin anlaşılması karşısında,  ihtirazi kayıtla beyan üzerine tahakkuk ettirilen ek mali yükümlülüğe vaki itirazın reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.