muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/562, Karar No: 2024/1318, Tarih: 07.05.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi 2022/1127 Esas, 2022/1475 Karar ve 02.11.2022 tarihli kararı ile özetle; davacı yüklenicinin davalılar ile sözleşme imzaladığı 24.05.2017 ve 30.05.2017 tarihinden sonra 30.09.2017 tarihinde ruhsat aldığı görülmektedir. Sözleşmenin 5. ve 8. maddelerinde sözleşmeye konu yerin alan ve projesi çizilip sözleşme tarihinden itibaren en geç üç ay içerisinde ruhsat alınacağı yazılıdır. Ruhsatın alındığı tarihe bakıldığında sözleşmeye aykırılık bulunmayan makul görülebilir bir süre içerisinde ruhsat alındığı görülmektedir. Davalılar ise 02.10.2017 ve 20.10.2017 tarihinde davacıyı vekaletten azletmişlerdir. Azilnamelerde "gördüğüm lüzum üzerine" tabiri yer almakta olup başka bir nedene yer verilmemiştir. Davalılar cevap dilekçelerinde ise aşırı yararlanma, irade bozuklukları ve edimler arasındaki aşırı orantısızlık, üçüncü kişiye devir, daire yüz ölçümlerinin küçük olması gibi nedenlere dayanmışlardır. Mahkemece karşı davaların kabulüne, sözleşmelerin feshine karar verilmiş ise de yüklenicinin kusuruna ilişkin olarak kararda yer verilen gerekçe dosya kapsamı ile uyumlu değildir. Yüklenicinin, atfedilen hususlara ilişkin bir kusuru tespit edilmemiştir. Sözleşmede daire yüz ölçümü belirtilmediği gibi, mimari projede yer alan yüz ölçüm de dosyaya sağlanmamıştır. İşin üçüncü kişiye devredildiğine ilişkin somut bir delil de bulunmamaktadır. Aşırı oransızlık ve irade bozukluğu, aşırı yararlanma hususları davacı tarafça ispatlanmamıştır. Bu nedenle yüklenicinin bir kusurunun da bulunmadığı gözetildiğinde, yüklenicinin haksız azli nedeniyle temerrüdünden bahsedilemeyecektir. Sözleşme tarihinden, azil tarihine kadar geçen yaklaşık 6 aylık sürede, davacıların, edimler arasındaki aşırı oransızlık iddialarına bağlı olarak yükleniciye sözleşmede kararlaştırılan tapuları devretmek istemedikleri görülmektedir. Buna göre ruhsat alımı için bir aylık gecikmenin temerrüt için yeterli olmaması hem de açıklanan gerekçeyle davacıların akitle bağlı kalmak istememeleri nedeniyle, davalı yüklenicinin edimin ifasında temerrüde düştüğünden söz edilemez.

Açıklanan nedenlerle ve dava tarihi itibariyle ruhsat alınmış olup diğer nedenlerin de ispatlanamamış olması nedeniyle; davalı karşı davacıların sözleşmenin feshi istemli davalarının reddine, davacı karşı davalının yetki verilmesi talebinin kabulüne, karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde asıl dava davacısının asıl davaları ile birleşen davalarının reddine, davalı birleşen dosya davacıların davalarının kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Zira davalı-birleşen dosya davacıları arsa sahiplerinin, arsayı teslim ve inşaat için gerekli yetkileri içeren vekaletname verme edimlerini ifadan kaçınmak suretiyle sözleşmeye aykırı davrandıkları ve bu suretle temerrüde düştükleri ortadadır.

Zira davalı-birleşen dosya davacıları arsa sahiplerinin, arsayı teslim ve inşaat için gerekli yetkileri içeren vekaletname verme edimlerini ifadan kaçınmak suretiyle sözleşmeye aykırı davrandıkları ve bu suretle temerrüde düştükleri ortadadır.

Mahkemece sözleşme hükümleri, BK'nın yukarıda özetlenen TBK'nın 504. maddesi hükmü ve işin bulunduğu aşama gözetilerek, inşaat sözleşmesinin ifasına yönelik ve hüküm fıkrasında sınırları ve kapsamı açıkça belirtilecek yetkilerle sınırlı olacak şekilde belirlenecek yetkilerin davacıya verilmesi, karşı davaların reddi, davacının alacak ve cezai şart talepleri hakkında ise ulaşılan sonuca göre bu aşamada bir karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını süresinde asıl dosya ile birleşen 2017/357, 2020/609 ve 2021/705 Esas sayılı dosyalarda davalı arsa sahipleri vekili temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl dosya ile birleşen 2017/357, 2020/609 ve 2021/705 Esas sayılı dosyalarda davalı arsa sahipleri vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf eden davacı yüklenicinin sadece asıl dosyayı istinaf ettiği, birleşen dosyalar yönünden bir istinaf talebi olmadığı, birleşen davalar istinaf edilmediği için kesinleştiğini, karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın usul açısından mümkün olmadığını, yükleniciye inşaat için verilen yetki konusunda gerekçe ile hüküm fıkrasının çelişkili olduğunu, arsaların tevhid edilmesinin hatalı olduğunu, edimler aşırı oransızlık olduğunu, yüklenici hakkında çok fazla sayıda dava ve icra takibi olduğu belirterek duruşma istemli olarak kararı temyiz etmiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen 2017/357, 2020/609 ve 2021/705 Esas sayılı dosyalarda uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca vekaletten haksız şekilde azil nedeniyle sözleşmenin ifası için yetki verilmesi, bu mümkün olmadığı takdirde cezai şartın ve yapılan masrafların tahsili; arsa sahiplerince açılan davalarda ise sözleşmenin geriye etkili feshi taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

TBK’nın 504 vd maddeleri, HMK 297/2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl ve birleşen 2017/357, 2020/609 ve 2021/705 Esas sayılı dosyalarda davalı arsa sahipleri vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3. 6098 sayılı TBK'nın 504. maddesi, "Vekaletin kapsamı, sözleşmede açıkça gösterilmemiş ise, görülecek işin niteliğine göre belirlenir" hükmü düzenlenmiştir.

3. 6098 sayılı TBK'nın 504. maddesi, "Vekaletin kapsamı, sözleşmede açıkça gösterilmemiş ise, görülecek işin niteliğine göre belirlenir" hükmü düzenlenmiştir.

Asıl ve birleşen 2017/357 Esas sayılı dava dosyalarında davacı yüklenici, davalı arsa sahiplerince vekaletten azledildiği için sözleşme uyarınca inşaata devam edebilmek için mahkemece yetki verilmesini talep etmiştir. Bölge adliye mahkemesince yapılan yargılama sonunda, asıl ve birleşen 357 Esas sayılı dava dosyalarında davacı yüklenicinin bu talebi kabul edilerek, asıl dava için ... 1. Noterliğinin 30/05/2017 tarih 11552 yevmiye sayılı vekaletnamesindeki yetkilerin, taşınmaz sahibi ... adına davacı ...'na aynen verilmesine, birleşen 2017/357 Esas sayılı dosyası için de yine ... 1. Noterliğin 24/05/2017 tarih 11119 yevmiye sayılı vekaletnamesindeki yetkilerin, taşınmaz sahibi ... adına davacı ...'na aynen verilmesine dair hüküm kurulmuştur.

6100 Sayılı HMK'nın 297/2 maddesi uyarınca, “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Mahkemenin gerekçeli kararının infaz edilecek kısmı, hüküm fıkrası olup, asıl ve birleşen 2017/357 Esas sayılı davalarda davacı yükleniciye sözleşmenin ifası için verilmesi gereken yetkilerin hükmün sonuç kısmında tek tek gösterilmesi zorunludur. Bu husus gözetilmeden davalı arsa sahiplerinin azlettikleri vekaletlere atıf yapılarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

İş bu nedenle mahkemece yapılacak iş; davacı yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında ayrı ayrı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı anlaşıldığından, bu inşaat sözleşmeleri uyarınca yüklenicinin edimlerini yerine getirilebilmesi için gerekli olan yetkilerin neler olduğu konusunda alanında uzman bilirkişiden rapor alınması, alınacak raporda belirtilecek yetkilerin neler olduğunun hüküm fıkrasında tek tek gösterilmesinden ibaret olmalıdır.

Eksik İnceleme ve yanlış değerlendirme sonucu verilen karar doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. “Değerlendirme” bölümünün “2” inci bendi uyarınca asıl ve birleşen 2017/357, 2020/609 ve 2021/705 esas sayılı dosyalarda davalı arsa sahipleri vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, “3” üncü bendi uyarınca kabulü ile kararın asıl ve birleşen 2017/357, 2020/609 ve 2021/705 Esas sayılı dosyalarda davalı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA,

2. 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen 2017/357, 2020/609 ve 2021/705 Esas sayılı dosyalarda davacı yükleniciden alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl ve birleşen 2017/357, 2020/609 ve 2021/705 Esas sayılı dosyalarda davalı arsa sahiplerine verilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine,

Dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

2. 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen 2017/357, 2020/609 ve 2021/705 Esas sayılı dosyalarda davacı yükleniciden alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl ve birleşen 2017/357, 2020/609 ve 2021/705 Esas sayılı dosyalarda davalı arsa sahiplerine verilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine,

Dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5244, Karar No: 2019/8077, Tarih: 10.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5244 E.  ,  2019/8077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri, katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların tur organizasyonu işi ile uğraştığı, katılanlar ile kişi başı 1000 euro karşılığında 20.02.2013 tarihinde umreye gitmek üzere anlaşma yaptıkları, katılanların ücretlerinin tahsil edildiği, taahhüt edilen tarihte işlemlerin uzaması nedeniyle katılanları umreye gidemediği, kendilerini oyaladıklarını iddia eden katılanların anlaşmadan caydıkları, ancak para iadelerinin yapılmayarak sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanıkların olayın başından itibaren suç işleme kastıyla hareket edip etmediklerinin tespiti açısından, sanık ... savunmasında, katılanlar ile aynı köyde ikamet eden ve anlaşmadan caymayan diğer kişilere verdikleri taahhütleri yerine getirdiklerini beyan etmesi karşısında, bu kişilerin kimlik ve adres bilgileri mahkemece tespit edilerek tanık olarak dinlenmesi, ayrıca sanıklara ait tur ve organizasyon şirketinin olup olmadığı, sanıkların bir tur şirketi aracılığı ile tur ve organizasyon işi yapıp yapmadıkları, varsa bu şirketin TÜRSAB’ta kaydının olup olmadığı hususlarının araştırılarak sonuca göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5750, Karar No: 2006/12727, Tarih: 28.09.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/5750 E.  ,  2006/12727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden birlik görevlerini yerine getirmeyen, davalı kadının hastalığı ile ilgilenmeyen davacı koca tamamen kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

1-Temyiz sebeplerine hasren yapılantemyiz inecelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2006 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/5912, Karar No: 2015/5549, Tarih: 08.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5912 E.  ,  2015/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 08/04/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/3903, Karar No: 2020/7273, Tarih: 21.09.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3903 E.  ,  2020/7273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 1 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair... İcra Ceza Mahkemesinin 05/07/2019 tarihli ve 2019/52 esas, 2019/48 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın ortadan kaldırılmasına, sanığın beraatine ve 825,00 Türk lirası vekalet ücretinin müştekiden alınarak sanığa verilmesine dair... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/08/2019 tarihli ve 2019/174 değişik iş sayılı kararı aleyhine, ... Bakanlığı'nın 05/05/2020 gün ve 94660652-105-11-1582-2020- kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/06/2020 gün ve KYB. 2020/46261 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 02/04/2018 tarihli ve 2018/2629 esas, 2018/2195 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 1136 Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde yer alan, “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, beraat eden sanık lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hazineden alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmuş ise de;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 21/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2519, Karar No: 2012/6044, Tarih: 26.03.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/2519 E.  ,  2012/6044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün,5252 sayılı yasanın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek,bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGİK.nun 101/3.maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan sanığın temyiz dilekçesi hakkında itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2012 günü oybirliğle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18, Karar No: 2010/172, Tarih: 20.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/18 E.  ,  2010/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçmek, ırz ve namusa tasaddi, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunmak ve alıkoymak suçlarından sanıklar ... dan, ..., ..., ... ve ...’nun yapılan yargılanmaları sonunda; tüm sanıkların alıkoymak, sanık ...'un reşit olmayanla cinsel ilişki, sanıklar ...,...'ın çocuğun nitelikli istismarı, sanıklar ...,... 'in ise cinsel taciz suçlarından mahkümiyetlerine dair, Kocaeli Çocuk Mahkemesinden verilen 20.06.2005 gün ve 2004/2185 Esas, 2005/454 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafiileri ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcı1ığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar ...,... ’ın gerçekleştirdikleri nitelikli cinsel istismar eylemi sonucunda 5237 sayılı TCK.nun 103/6. maddesinde belirtildiği şekilde mağdurenin ruh ve beden sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulundan rapor alındıktan sonra ve mağdureyi öptüğü kabul edilen sanıklar ...,...'in eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 103/1. maddesindeki basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu nazara alınıp lehe yasa karşılaştırmasının bunlara göre yapılarak sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin "kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez" hükmü karşısında 16 yaşı içindeki mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoydukları kabul edilen sanıkların aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve 7/1. maddesi dikkate alınarak sanıkların kaçırıp alıkoyma suçundan beraetleri yerine yazılı şekilde hükümler kurulması, ./..

-2-

Sanık ...'a yüklenilen reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 6 ay olması nedeniyle 5395 sayılı Kanunun 24. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu gözetilip 5560 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak uzlaştırma işleminin yapılması, sonuçsuz kalması halinde ise 15.07.2005 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi ile 5560 ve 5728 sayılı Kanunlarla değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Teselsül eden eylemleri nedeniyle Sanık ... hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması yerine iki ayrı suç kabul edilmesi,

Kabule göre de;

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki, ...,... haklarında cinsel taciz suçları bakımından 5237 sayılı TCK.nun lehe olduğu kabul edilip uygulandığı halde hürriyeti bağlayıcı cezalarının paraya çevrilmesi sırasında 647 sayılı Kanunun tatbiki suretiyle karma uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2013/13302, Karar No: 2013/15878, Tarih: 13.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13302 E.  ,  2013/15878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, tacirler arası haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 06.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21163, Karar No: 2012/15685, Tarih: 11.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/21163 E.  ,  2012/15685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :6.6.2011