muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2526, Karar No: 2010/5220, Tarih: 18.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/2526 E.  ,  2010/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur ve "davalının kusur oranı nazara alınarak taleplerinin reddine ilişkin hüküm" yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacının ayrılık döneminde barışma girişiminde bulunduğu, davalıya isnat edilen olayları affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığı anlaşılmaktadır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan davranışlar nedeniyle artık davalıya kusur yüklenemez. Boşanmaya neden olan olaylarda; annesinin evliliğe müdahalesine kayıtsız kalan, eşine şiddet uygulayan ve hakaret eden koca tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, bir kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerek boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için, davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa, bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyize hasren yapılan incelemeye gelince;

2-Temyize hasren yapılan incelemeye gelince;

Mahkeme hükmünün gerekçesinde davalı kadına kusur izafe edilmesi doğru olmadığı gibi, bu dava için de davalının herhangi bir talebi olmadığı halde yazılı şekilde “taleplerinin reddi” hakkında hüküm kurulması da isabetsizdir. (HUMK.md.74 )Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.(HUMK.md.438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle, mahkemenin gerekçesinin “boşanmaya yol açan olaylarda davacı kocanın tamamen kusurlu olduğu “ şeklinde düzeltilmesine, hüküm fıkrasının 2.bendinde yer alan “davalının kusur oranı nazara alınarak taleplerinin reddine” tümcesinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.03.2010(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/1485, Karar No: 2017/7408, Tarih: 26.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/1485 E.  ,  2017/7408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dosya içerisinde İstanbul 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/614 değişik iş nolu önleme araması kararı bulunduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191.madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10856, Karar No: 2018/6892, Tarih: 12.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/10856 E.  ,  2018/6892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ümraniye E tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan abisini ziyaret amacıyla infaz kurumuna gelen ve girişte bulunan x-ray cihazından geçtiği esnada uyarı alınması üzerine ceketinin cebinde çalışır vaziyette cep telefonunun bulunduğu anlaşılan sanığın eyleminde cep telefonunu bilinçli olarak ve cezaevine sokma saikiyle görevlilere teslim etmediği şeklinde bir sonuca varılamayacağı; ceza hukukunun temel prensiplerinden olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alındığında sanığın eyleminin TCK.nun 297/1. maddesinde düzenlenen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunu oluşturmayacağından tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet savcısının ceza infaz kurumuna yasak eşya sokmaya teşebbüs suçu oluştuğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4458, Karar No: 2012/2447, Tarih: 03.04.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4458 E.  ,  2012/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 143 ada 5 ve 6 parsel sayılı sırasıyla 897,83 m2 ve 682,73 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek çamlık niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ..., satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 143 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde tespit gününde davacı ... ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, davacının taşınmazlar üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 26,60 TL harcın davacı ... ...'ten alınmasına, 03.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5497, Karar No: 2025/2217, Tarih: 17.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/5497 E.  ,  2025/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2023/5 E., 2023/7 K.

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde; Kadirli ilçesi ...... köyü, 628 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tespit edildiğini, ancak bu taşınmaz içinde kalan 300 m²lik kısmı 1996 yılında ...'den muhtar tasdikli satış senedi ile aldığını, taşınmazın Belediye mücavir alanı içerisinde kaldığını, tüm kamusal hizmetlerden yararlandığını belirterek, tespitin iptali ile taşınmazın adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar vermiş; hükmün, davacı, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar vermiş; hükmün, davacı, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın toprak türünün az taşlı, kumlu, killi, balçık toprak tipinde olduğu, arazi meyilinin %15-20 olmakla meyil bakımından toprak muhafaza karakteri taşıdığı, orman bütünlüğünü bozduğu, su ve toprak rejimine zarar verdiği, dava konusu taşınmazın 1957 yılı basımlı en eski memleket haritasında çalılık olarak gösterildiği, 2001 yılı yapımı amenajman haritasında kısmen Z1 sembolü ile tarım arazisi, kısmen OT sembolü ile orman olarak gösterildiği, taşınmazın bulunduğu Söğütlüdere köyünde orman kadastrosunun 1995-1996 yıllarında yapıldığı ve taşınmazın orman sayılan yer içerisinde kaldığı, 2003 yılında Söğütlüdere köyünde yapılan arazi kadastrosunda söz konusu yerin orman vasfı ile Hazine adına tespitinin yapıldığı, 4785 sayılı Kanuna göre devletleştirilen dolayısıyla 5658 sayılı Kanuna göre de iadeye tabi yerlerden olmadığından 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2896 sayılı Kanun ile değişik 1. maddesine göre orman sayılan yerlerden olduğu, 1957 yılı memleket haritasında dava konusu taşınmazın tamamının maki ve fundalık alana isabet ettiği, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığı, orman sayılan yerlerden olduğu gerekçeleriyle, davanın reddine, Osmaniye ili Kadirli ilçesi Söğütlüdere köyü eski 628 parsel (23 numara ile işaretli 300.97 m² yüzölçümlü) sayılı taşınmazın bulunduğu adanın son parsel numarası verilmek sureti ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, davacı tarafından dosyanın tefrikine karar verilmesinin yerinde olmadığı, taşınmazın orman vasfı taşımadığı, bozma ilamı doğrultusunda araştırma yapılmadığı, bilirkişi raporunda komşu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğunun tespit edildiğini, tam bir bütünlük arz eden taşınmazların bir kısmının orman sayılan, bir kısmının orman sayılmayan yerler olarak tespitinin fiziken ve yasal olarak mümkün olamayacağını, bilirkişi raporlarının denetime elverişli ve birbiriyle irtibatlı bulunmadığı ileri sürülerek, davalı Hazine vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Dosya kapsamında yapılan incelemede, çekişmeli Osmaniye ili, Kadirli ilçesi Söğütlüdere köyü, 628 parsel sayılı 2.830.427,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın, 21.05.2003 tarihinde orman niteliğiyle Hazine adına tespit edildiği, kadastro tespitinin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 11 inci maddesi uyarınca 07.07.2003-06.08.2003 tarihleri arasında askı ilanına çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Dosya kapsamında yapılan incelemede, çekişmeli Osmaniye ili, Kadirli ilçesi Söğütlüdere köyü, 628 parsel sayılı 2.830.427,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın, 21.05.2003 tarihinde orman niteliğiyle Hazine adına tespit edildiği, kadastro tespitinin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 11 inci maddesi uyarınca 07.07.2003-06.08.2003 tarihleri arasında askı ilanına çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesince, yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki; dava dosyasının bozma ilamı sonrasında Mahkemenin 2014/25 Esasına kaydedildiği, sonrasında ise tefrik edilerek 2023/5 Esas sayılı dosyası üzerinden karar verildiği, tefrik dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporlarının fotokopi olması nedeniyle rapor eklerinde bulunan kroki, harita ve fotoğrafların renksiz ve okunaksız olduğu, bu nedenle denetime elverişli bulunmadığı, yine birleşen her bir dava konusu taşınmaz yönünden ayrı ayrı inceleme ve değerlendirme içermediği, soyut, genel ifadelerle bilimsel gerekçe ve maddi bulgulardan uzak olduğu ve hüküm kurmaya elverişli bulunmadığı, ayrıca yargılama esnasında çekişmeli taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/A maddesi uyarınca uygulama kadastrosuna tabi tutulmasına rağmen, Mahkemece infazda tereddüt hasıl olacak şekilde kaydı kapatılan parsel numarası üzerinden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

O halde; Mahkemece öncelikle, çekişmeli taşınmazın uygulama tespit tutanağı ve tapu kaydı ile yöreye ait en eski tarihli ve tüm memleket haritaları ile hava fotoğrafları, varsa amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ilgili yerlerden getirtilip, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı 3’er kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi bilirkişi, bir ziraat mühendisi bilirkişi, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi aracılığıyla davalı her bir taşınmaz bölümü başında yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte getirtilen belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanun'lar karşısındaki durumu saptanmalı; zilyetlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri ile uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmaz, çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli; taşınmazın gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliği'nin 14

. maddesinin (m) ve (o) bentlerinde açıkça belirtildiği üzere, maki ve fundalıklarla kaplı alanların orman sayılan yerlerden olduğunun kabul edilebilmesi için, taşınmazın eğiminin %12'den fazla olmasının yanında orman ve orman toprak muhafaza karakteri, üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan yerlerden olması gerektiği hususları da araştırılmalı; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarını belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ile taşınmazın imar-ihyaya konu olup olmadığını, olmuş ise imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını ve dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17/2. maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olup olmadığını belirten, önceki bilirkişi raporlarını da irdeler şekilde, müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak nitelikte, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalıdır.

Ayrıca keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; ziraat bilirkişisinden taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, önceki bilirkişi raporlarını da irdeler şekilde, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise, uygulama kadastrosu sonucu oluşan güncel parsel kayıtları üzerinden keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanun'un 03.072005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanun'un getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak ve çekişmeli parselin davalı olduğu diğer dava dosyalarının da birleştirilerek görülmesi suretiyle, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre infaza elverişli bir hüküm kurulmalıdır.

İlk Derece Mahkemesince, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davacı ve davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.