muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6979, Karar No: 2019/348, Tarih: 14.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/6979 E.  ,  2019/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 26.11.2018 tarih ve 2018/7299 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.12.2018 tarih ve KYB-2018/96902 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar .... ... ve .... nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1 ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ..... hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına dair .... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2012 tarihli ve 2010/288 esas, 2012/270 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair .... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/05/2012 tarihli ve 2012/674 değişik iş sayılı kararının "1-) Sanık ..... yönünden yapılan incelemede; diğer sanıklar Sultan Şahin ve ...'nın gayri resmi evlilikleri sonucunda doğan müşterek çocukları 25/08/2009 doğum tarihli Yaren'i herhangi bir mahkeme kararı olmadan evlatlık olarak alması ve kendi çocuğu gibi nüfus kütüğüne kaydettirmesi şeklinde gelişen olayda sanığın fiilinin bütünüyle "soybağını değiştirme" suçunu oluşturması karşısında sanık hakkında verilen karara yönelik itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-) Sanıklar Sultan Şahin ve ... yönünden yapılan incelemede; sanıkların resmi nikahları olmadan birlikte yaşadıkları, 25/08/2009 tarihinde doğan müşterek çocukları Yaren'i diğer sanık Goncagül Gezgince'ye mahkeme kararı olmaksızın evlatlık olarak vermeleri üzerine çocuğun .....'den doğmuş gibi beyanda bulunularak nüfus kütüğüne kaydedilmesi şeklinde gelişen olayda sanıkların fiillerinin bütünüyle "soybağını değiştirme" suçunu oluşturmasına rağmen, sanıklar hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; somut olayda, hükümlüler Sultan Şahin ve ...‘nın, 25.08.2009 tarihinde doğan müşterek çocukları .... i, diğer hükümlü .... 'ye mahkeme kararı olmaksızın evlatlık olarak vermeye karar vermeleri üzerine .....‘nin diğer hükümlülerin bilgi ve rızaları dahilinde 02.09.2009 tarihinde .....Nüfus Müdürlüğü‘ne müracaat ederek, herhangi bir belge ibraz etmeksizin, sadece beyana dayalı olarak Sultan Şahin ve ...‘nın çocukları olan .... yi kendisi dünyaya getirmiş gibi nüfusa kaydettirmekten ibaret eylemlerinin, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.09.2015 tarihli 2015/412 Esas ve 2015/286 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, sahte bir resmi belge düzenlenmesi, gerçek bir resmi belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmi belgenin kullanılması söz konusu olmadığından resmi belgede sahtecilik suçuna vücut vermeyeceği, nüfus müdürlüğüne gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suretiyle çocuğun soybağının değiştirilmesi nedeniyle hem TCK'nin 231/1. maddesinde düzenlenen çocuğun soybağının değiştirilmesi, hem de 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinden yalan beyan ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanun‘nun 67/1. maddesinde hüküm altına alınan nüfus müdürlüğüne gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçlarının oluştuğundan söz etmek mümkün ise de; TCK'nin 206. maddesinde genel olarak her türlü yalan beyanın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu‘nun 67/1. maddesinde bundan daha özel biçimde nüfus işlemlerinde yalan beyanın, TCK'nin 231/1. maddesinde ise sadece çocuğun soy bağı konusundaki yalan beyanın yaptırım altına alındığı nazara alındığında, TCK'nin 231/1. maddesinin her iki düzenlemeye göre de "özel norm" niteliğinde olup "özel normun önceliği" ilkesi uyarınca eylemin yalnızca TCK'nin 231. maddesindeki "çocuğun soybağını değiştirmek" suçunu oluşturduğu anlaşılmakla;

İhbarnamedeki kanun yararına bozma istemleri yerinde görüldüğünden; hükümlü ..... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair .... 5. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 23.02.2012 tarihli 2010/288 Esas ve 2012/270 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii .... 3. Ağır Ceza Mahkemesi‘nin 24.05.2012 tarihli ve 2012/674 Değişik İş sayılı kararı ile hükümlüler ...,.... haklarındaki .... 5. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 23.02.2012 tarihli 2010/288 Esas ve 2012/270 Karar sayılı kararının, CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 14.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21250, Karar No: 2015/10053, Tarih: 11.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21250 E.  ,  2015/10053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalı kiracının ortak alanlara müdahalelerinin meni, bağımsız bölümlerdeki faaliyetin verdiği rahatsızlık nedeniyle faaliyetinin önlenmesi ve bağımsız bölümlerden tahliyesi istenilmiştir. Mahkemece davalının 50-51-52 ve 53 numaralı bağımsız bölümlere ilişkin davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, 57 ve 58 numaralı bağımsız bölümlerde ortak alana müdahalenin önlenmesine eski hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu 50,51,52,53,57,58 nolu bağımsız bölümlerde davalının kiracı olarak bulunduğunu, davalının bağımsız bölümlerin önüne koyduğu buzdolabı vs. gibi eşyaların ortak alan geçiş koridorunu işgal ettiğini, kiracı olarak bulunduğu bağımsız bölümlerde soğuk demircilik ve kaynak işleri yaptığını, yasak olmasına rağmen oksijen kaynak tüpü bulundurduğu ve söz konusu yerde gürültü çıkartarak rahatsızlık verdiğini ileri sürerek, davalının bağımsız bölümlerin önüne buzdolabı vs. gibi eşyaların koyulması ve soğuk demircilik ve kaynak işlerine yönelik faaliyetin sona erdirilmesi ile bağımsız bölümlerden tahliyesini istemiş, mahkemece davalının 50,51,52,53 nolu bağımsız bölümlerdeki faaliyetine son verdiği anlaşıldığından bu bölümlere ilişkin olarak davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, davalının 57 ve 58 nolu bağımsız bölümlerin önünde bulunan ortak alana müdahalesinin menine ve eski hale iadesine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; özellikle mahkemece yaptırılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden, dava konusu bağımsız bölümlerden imalathane olarak kullanılan 57 numaralı işyeri içinde ve çevresinde bir adet oksijen kaynak takımının, bir adet elektrik kaynak makinesinin, bir adet punta kaynak makinesinin, bir adet daire testere makinesinin, bir adet büyük boy sac kesme makinesinin, bir adet sac bükme makinesinin, bir adet sütunlu matkap makinesinin, iş yeri içerisinde çalışır durumda bulundukları özellikle elektrik kaynak makinesi, daire testere makinesi, sütunlu matkap makinesi gibi makinelerin çalıştırılması durumunda yüksek ses çıkartması ve bulunanların rahatsız olmasının kaçınılmaz olduğu belirtildiği anlaşılmaktadır.

Dava dilekçesinde, davalının bağımsız bölümlerde soğuk demircilik ve kaynak işleri yaptığını, yasak olmasına rağmen oksijen kaynak tüpü bulundurduğu ve söz konusu yerde gürültü çıkartarak rahatsızlık verdiğini ileri sürerek, faaliyetin sona erdirilmesi ile bağımsız bölümlerden tahliyesi istenmiş ise de, davacı vekilinin bu talepleri yönünden mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.

Dava dilekçesinde, davalının bağımsız bölümlerde soğuk demircilik ve kaynak işleri yaptığını, yasak olmasına rağmen oksijen kaynak tüpü bulundurduğu ve söz konusu yerde gürültü çıkartarak rahatsızlık verdiğini ileri sürerek, faaliyetin sona erdirilmesi ile bağımsız bölümlerden tahliyesi istenmiş ise de, davacı vekilinin bu talepleri yönünden mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.

1-Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesinin birinci fıkrası uyarınca kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini gerekse eklentileri ile ortak yerlerini kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla yükümlüdürler.

Yönetim planının 28 madde (c) fıkrasına göre kat maliklerinin bağımsız bölümlerde tedirgin edici ve tehdit edici faaliyetlerde bulunamayacakları (patlayıcı, parlayıcı, pis kokulu vb işler) hüküm altına alınmıştır.

Buna göre; davalının dava konusu taşınmazlarda soğuk demircilik ve kaynak işlerine yönelik faaliyette bulunmasının ve faaliyet nedeniyle oluşan sesin davacıya Kat Mülkiyeti Yasasının 18.maddesi gereğince herhangi bir rahatsızlık verip vermediği etraflıca araştırılıp, rahatsızlık verme söz konusu ise bunun hangi önlemlerle giderilmesi gerektiği bilirkişiye tespit ettirilerek bu önlemlere hükmedilmesi gerekirken mahkemece bu hususlara ilişkin olumlu veya olumsuz karar verilmemiş olması,

2-Bu tür davalarda yargılama sonucu verilecek karar kat malikinin de hukukunu yakından ilgilendirdiğinden mahkemece usul ekonomisi gözetilerek kat malikinin de davaya dahil edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek tüm deliller toplanıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3652, Karar No: 2014/6110, Tarih: 12.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3652 E.  ,  2014/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Haymana Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2013/149-2013/250

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.06.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı H.. Ç.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı ........................ parsel sayılı taşınmazlarla ilgili taleplerini atiye bıraktıklarını, diğer taşınmazlarla ilgili olarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı H.. Ç.. vekili davacı vekilinin atiye bırakılan parsellerle ilgili taleplerine muvafakat ettiklerini beyan etmiştir, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemce, davanın kabulüne, Ankara İli, Haymana İlçesi, Durupınar Köyünde kain ..................................... parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine,

Satış bedelinin taraflar arasında tapu kaydında ve ilgili veraset ilamında belirtilen paylar oranında paylaştırılmasına, davacı yararına vekalet ücretinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine,davalı H.. Ç.. yararına vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine, satış bedeli üzerinden % 9,9 (binde 9,9) oranında harç tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı H.. Ç.. vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu ........................ parsel sayılı taşınmazlar hakkında gerekçede atiye bırakıldığından söz edildiği halde hüküm sonucunda anılan parseller yönünden olumlu veya olumsuz karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Ayrıca hüküm sonucunda satışına karar verilen 4................................. parsel sayılı taşınmazlar yönünden temyiz itirazlarına gelince;

492 sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifeye göre karar tarihi itibarıyla satış bedeli üzerinden alınacak harcın binde 11,38 olması gerekirken % 09,9(binde 9,9) oranında harca hükmedilmesi ve paydaşlığın(ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı H.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9531, Karar No: 2023/2403, Tarih: 15.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/9531 E.  ,  2023/2403 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/47 E., 2015/362 K.

İthalat İhracat Ticaret Limited Şirketi

MALEN SORUMLU

Ticaret Limited Şirketi

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan ... İdaresi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2015 tarihli ve 2015/47 Esas, 2015/362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası, onsekizinci fıkrası delaletiyle onuncu fıkrası, 4 üncü

maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ... hapis ve 160,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, suça konu eşyanın 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine, suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın süre tutum dilekçesi sunduğu, bunun üzerine gerekçeli kararın tebliğ edildiği, ancak gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

2.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri; suçta kullanılan nakil aracının müsadere şartları oluştuğu halde müsadere edilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.19.01.2015 tarihinde Gürcistan'dan Türkiye'ye giriş yapmak üzere Sarp Gümrük Kapısına gelen sanığın, "beyana tabi eşya yoktur" şeklinde yazılı beyanı alındıktan sonra, sevk ve idaresindeki ...plakalı otobüste gümrük memurunca yapılan kontrolünde halıfleks altına konulmuş oto yedek parçalarının fark edilmesi üzerine, görevlilerce arama hangarına çekilerek yapılan araması ve sonrasında x-ray taramasında; toplamda 101 adet muhtelif kullanılmış oto yedek parçaları, 30 kg bal, 44 kg kavurma ve yakıt deposunda muafiyet fazlası 350 litre akaryakıtın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık kovuşturma aşamasında alınan savunmasında, akaryakıt dışındaki eşyaları gümrük memuruna beyan ettiğini, 300 litre muafiyet kapsamında akaryakıt ile girebileceği halde fazlasıyla girdiğini ancak bunu beyan etmediğini, eşyaların kendine ait olduğunu savunmuştur. Tutanak tanığı gümrük memurları mahkeme tarafından dinlenmiş, tutanağı doğrulayarak, sanığın yazılı beyanının alınmasından sonra eşyaların arama sonucu yakalandığını ifade etmişlerdir. Söz konusu yazılı beyan dava dosyasında mevcuttur.

3.Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci, onuncu fıkraları uyarınca dava açıldığı, sanığa yargılama aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ek savunma hakkı tanınmadığı görülmüştür.

4.Suçta kullanılan nakil aracına yönelik dosyaya alınan rapora göre, gizli bölmenin bulunmadığı, yakalanan eşyanın miktar ve hacim olarak aracın ağırlıklı kısmını oluşturmadığı anlaşılmıştır. Malen sorumlu şirket vekili, şoför olan sanığın eyleminden haberdar olmadıklarını, iyiniyetli üçüncü kişi konumunda olduklarını belirterek davaya katılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Suçta Kullanılan Nakil Aracının Müsaderesine Yer Olmadığına İlişkin Karar Yönünden,

Suça konu kaçak eşyaların taşıma aracı yüküne göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı, işlenen suça nazaran aracın müsaderesinin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince hakkaniyete aykırı olacağı, aracın gizli bölmesinin bulunmadığı ve iyiniyetli üçüncü kişiye ait olduğu cihetle, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı

Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrasında sayılan koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

Sanık hakkında kurulan hüküm,

1.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci ve onuncu fıkraları uyarınca kamu davası açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

B.Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

Sanık hakkında kurulan hüküm,

1.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci ve onuncu fıkraları uyarınca kamu davası açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayınlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının yirmiüçüncü fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağı hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7 ... maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3.Sanığın mesleğinin şoförlük olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetilmeden ve şoförlük mesleğinin atılı suçu işlemesinde sanığa ne şekilde kolaylık sağladığı da açıklanmadan 5607 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezada artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Suçta Kullanılan Nakil Aracının Müsaderesine Yer Olmadığına İlişkin Karar Yönünden;

3.Sanığın mesleğinin şoförlük olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetilmeden ve şoförlük mesleğinin atılı suçu işlemesinde sanığa ne şekilde kolaylık sağladığı da açıklanmadan 5607 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezada artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Suçta Kullanılan Nakil Aracının Müsaderesine Yer Olmadığına İlişkin Karar Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2015 tarihli ve 2015/47 Esas, 2015/362 Karar sayılı kararında nakil aracının müsaderesine yer olmadığına ilişkin karar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün nakil aracının müsaderesine yer olmadığına ilişkin bölümünün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2015 tarihli ve 2015/47 Esas, 2015/362 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.