muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5552, Karar No: 2009/9454, Tarih: 23.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5552 E.  ,  2009/9454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda;ilamda yazılı nedenlerle, 97.561.30TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalı alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.06.2009 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 02.12.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacıların maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde taraf Avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar murisi olan .....’un davalıya ait market işyerinde satış elemanı olarak çalıştığı, olay günün marketin depo bölümündeki asma kata çıkmakta kullanılan seyyar merdivenin kayması ile 2.m yüksekten zemine düşerek beyin kanaması sonucu öldüğü, davacıların ölen işçinin hak sahipleri oldukları, davalı ile davacılar murisi arasında hizmet akdine dayanan bir ilişkinin mevcut olduğu, uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, görevli mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 5521 sayılı Yasanın 1.maddesidir. Anılan maddede; işçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıkların İş Mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür. Maddede belirtildiği üzere, İş Mahkemesinin görevli olması için şu iki unsurun birlikte gerçekleşmesi koşuldur. a)Uyuşmazlığın tarafları işçi ve işveren (ya da işveren vekili) olmalıdır. b)Uyuşmazlık iş sözleşmesinden veya İş Kanunundan kaynaklanmalıdır.

Somut olayda, davacılar murisi ile davalılar arasında hizmet ilişkisi bulunmaktadır. Başka bir anlatımla davalı, davacılar murisi olan işçinin işverenidir. Hal böyle olunca, uyuşmazlığın iş akdinden ve İş Kanunundan doğduğu giderek davada, yukarıda sözü geçen Yasanın 1.maddenin öngördüğü koşulların oluştuğu açık-seçiktir. Öte yandan dava dilekçesinin de İş Mahkemesine hitaben düzenlendiği ortadadır. Hal böyle olunca ve özellikle Beyşehir’de ayrı bir iş mahkemesinin bulunmamasına göre, davanın İş Mahkemesi sıfatıyla bakılarak sonuçlandırılması gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamanın yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatı ile verilmiş bulunan karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, davacı ile davalı yararına takdir edilen 625.00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, 23.06.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2263, Karar No: 2015/2017, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2263 E.  ,  2015/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/12221, Karar No: 2012/12232, Tarih: 16.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/12221 E.  ,  2012/12232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel Hayatın Gizliliğini İhlal

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 134/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Özel Hayatın Gizliliğini İhlal suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve Mahalli Cumhuriyet Savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ve ceza uygulamasına yönelik, temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosya kapsamında incelenen görüntülerden 19.01.2009 tarihli bilirkişi tutanağında SİLİNEN VİDEO GÖRÜNTÜSÜ 5 başlığı adı altındaki görüntüde bir kadının tuvalet kabini içerisinde görüntülerinin yer aldığı tespit edilmekle, sanığın eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeksizin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini,

2- Sanığın okul içerisinde şikayetçilerin kullanımına açık tuvalete kamera yerleştirmek şeklindeki eyleminin birden fazla kişiye yönelik tek eylem şeklinde gerçekleştiği anlaşılmakla TCK'nın 43/2. madde uyarınca cezasında artırım yapılmaması,

3- Katılanların görevli olduğu okulda hizmetli olarak çalışan sanığın bayan öğretmenlerin kullandığı tuvalete görevinin sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle gizli kamera yerleştirdiği anlaşılmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 137/1-b maddesinin tatbik edilmemesi,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenden dolayı yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12378, Karar No: 2014/615, Tarih: 14.01.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/12378 E.  ,  2014/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2013/84-2013/328

Davacılar M.. B.. vd. vekili tarafından, davalı B.. Ç.. aleyhine 30.01.2013 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin kaldırılması istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 25.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ile duruşmasız temyizi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.01.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili ile karşı taraf davalı vekili Av. N. Ö. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İcra ve İflas Kanununun 72. maddesi gereğince menfi tespit ve ipoteğin terkini istemlerine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

İpotek kişisel bir alacağın teminat altına alınması amacını güden ve bir taşınmaz değerinden alacaklının alacağını elde etmesini sağlayan sınırlı bir ayni haktır. İpotek tesisi için rehin edilecek taşınmaz maliki ile alacaklı arasında bir anlaşmanın (rehin sözleşmesi) bulunması ve rehin sözleşmesinin Türk Medeni Kanununun 856. maddesi gereğince tapu siciline tescil edilmesi gerekir.

Alacak sona erdiği halde alacaklı terkin taahhüdüne rağmen terkin talebinde bulunmazsa taşınmaz maliki rehnin fekkini (kaldırılmasını) dava yolu ile isteyebilir. Kuşkusuz kurulan ipoteğin temelini ipotek akit tablosu teşkil eder.

İncelenen ve ipotek aktinin çerçevesini tayin eden 09.01.2007 tarihli resmi akit tablosu içeriğinden ipoteğin, “…M.. B.. ve A.. B..’ın, B.. Ç..’den olan 300.000 TL borca karşılık…” tesis edildiği anlaşılmaktadır. Açıklanan bu niteliğe göre ipotek, kesin borç (karz) ipoteğidir. Burada, malik/borçlunun bir borç ikrarında bulunduğu kabul edilir. Bu borç ikrarında, akit tablosu ipoteğin hukuki dayanağını oluşturur.

Hal böyle olunca, mahkemece artık üst sınır ipoteğinde olduğu gibi alacağın doğup doğmadığının, başka bir deyişle rehinli taşınmaz malikinin gerçek bir alacağı olup olmadığının ayrıca araştırılması gerekmez.

Öte yandan, ipotek akit tablosuna karşı ileri sürülen iddia resmi senede karşı yapılmış bir iddiadır. Senede karşı iddianın aynı güçte yazılı delille kanıtlanması gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece artık üst sınır ipoteğinde olduğu gibi alacağın doğup doğmadığının, başka bir deyişle rehinli taşınmaz malikinin gerçek bir alacağı olup olmadığının ayrıca araştırılması gerekmez.

Öte yandan, ipotek akit tablosuna karşı ileri sürülen iddia resmi senede karşı yapılmış bir iddiadır. Senede karşı iddianın aynı güçte yazılı delille kanıtlanması gerekir.

Ne var ki; somut olayda davacılar, genel mahkemede İİK’nın 72. maddesi gereğince ipotekten dolayı borçlu bulunmadıklarının tespitini ve ipoteğin terkinini istediklerinden davacıların iddiasına ilişkin deliller toplanılmadan dava, dar yetkili olan ve takip hukukundan kaynaklanan davalara bakan İcra Hukuk Mahkemelerinde görülen İcra İflas Kanununda yazılı icranın geri bırakılması davası gibi değerlendirilerek eksik inceleme ve araştırma ile ön inceleme duruşma safhasında davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, 14.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17781, Karar No: 2019/2746, Tarih: 07.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/17781 E.  ,  2019/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı Üniversiteye ait Tıp Fakültesinde Eylül 2008 Kasım 2012 tarihine kadar büro personeli olarak kayden alt işveren temizlik firmaları işçisi olarak çalıştığını asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, ilave tediye ile nöbet ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunarak davacının firma işçisi olduğunu, alacaklarından sorumlu tutulamayacaklarını, firmada çalışan işçiye ilave tediye verilemeyeceğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin altıncı fıkrasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi; “bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişki” olarak tanımlanmış; aynı maddenin yedinci fıkrasında “asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez” kuralına yer verilmiştir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulabilmesi için iki işverenin bulunması, mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işin varlığı ve asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi halinde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirme” unsurunun gerçekleşmiş olması gerekir. Bundan başka asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle haklarının kısıtlanması veya daha önce asıl işveren tarafından o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulması gibi muvazaa kriterlerinin bulunmaması icap eder. Aksi halde alt işveren işçisi başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görecektir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa, Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanuni karineler olduğu kabul edilmelidir.

Somut olayda, davacının davalıya ait işyerinde, değişen alt işveren şirketler bünyesinde, 2011 yılına kadar temizlik hizmeti alım ihaleleri kapsamında işe alındığı halde fiilen poliklinik ve klinik sekreteri olarak çalıştırıldığı anlaşılmaktadır. 2011 yılından itibaren ise davacının hasta kayıt, veri kayıt, tıbbi sekreterlik ve dökümantasyon, yönlendirme hizmetleri ihalesi kapsamında klinik sekreteri olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Davacının işe girişinden 2011 yılına kadar olan çalışmalarının genel temizlik hizmeti alımı ihalesi kapsamında işe alınmasına rağmen klinik sekreteri olarak çalıştırıldığı, ihale konusu işte çalıştırılmadığı, hal böyle olunca davalı Üniversite ile dava dışı alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır. Ancak 2011 yılında ise davacı ihale konusu işte çalıştırılmasına karşın puantaj kayıtlarının memur listesinde tutulduğu, yıllık izinleri davalı Üniversite tarafından verildiği anlaşılmakla asıl işverenin talimat ve tasarrufu altında çalıştırıldığı görülmekte olup buna göre davacı açısından hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğu bu nedenle işe giriş tarihinden itibaren asıl işveren davalı Üniversite işçisi kabul edilerek ilave tediye alacağının zamanaşımı def'i dikkate alınarak kabulü gerekirken kamu işçisi olmadığı gerekçesiyle talebin reddi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13888, Karar No: 2013/1163, Tarih: 28.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/13888 E.  ,  2013/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ile irtifak hakkının ve pilon yerinin mülkiyet hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Dava konusu ....... Köyü 393 parsel sayılı taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

...-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan domatesin 2009 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listenin ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16731, Karar No: 2012/23536, Tarih: 04.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16731 E.  ,  2012/23536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16407, Karar No: 2013/2148, Tarih: 28.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16407 E.  ,  2013/2148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Uşak Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.04.2012
Yargıtay — Esas No: 2019/17293, Karar No: 2021/2682, Tarih: 22.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/17293 E.  ,  2021/2682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın, iftira teşkil eden beyanını 19.03.2015 tarihinde verdiği ve suçun bu tarihte işlendiği gözetilmeden suç tarihinin 29.09.2014 olarak yazılması,

2- Sanığın kendisi hakkında soruşturma yapılmasına engel olma kastı olmaksızın müşteki hakkında asılsız isnatta bulunduğu, bu eylemi ile doğrudan TCK.nın 267/1 maddesi kapsamındaki suçu işlediği, bu nedenle temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin doğrudan "TCK.nın 267/1. maddesi" şeklinde kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde "TCK.nın 268/1. maddesi yollamasıyla 267/1. maddesi" şeklinde belirtilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığında yazılı suç tarihinin çıkarılarak yerine 19.03.2015 yazılması, hükmün 1-a. bendinde yer alan "TCK.nın 268/1. maddesi delaletiyle..." ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/468, Karar No: 2023/741, Tarih: 22.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/468 E.  ,  2023/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/165 E., 2021/203 K.

İHBAR OLUNAN : ...Elektrik İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ...

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalıların gerekli tedbirleri almaması ve denetim yapmaması nedeniyle 28.08.2012 tarihinde enerji nakil hatlarındaki tellerin birbirlerine değmesi sonucu çıkan kıvılcımların orman yangınına sebep olduğunu, ilgili suç zaptı gereği davalılar hakkında suç duyurusunda bulunduklarını, orman yangını nedeniyle idare zararının oluştuğunu, yangın söndürme zararının 13.806,92 TL, ağaçlandırma zararının 7.568 TL olduğunu ileri sürerek, toplam 21.374,92 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Enerji A.Ş; sorumluluklarının bulunmadığını, 14.05.2009 tarihinde sözleşmeye konu edimin tamamlandığını, bu tarihten sonra dava konusu yere ilişkin başkaca bir sözleşme imzalanmadığını, dava konusu yere ilişkin bakım ve onarım işinin başka bir firma tarafından yürütüldüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... EDAŞ; meydana gelen orman yangınında herhangi bir kusur veya sorumluluklarının bulunmadığını, dava konusu olayda yangının enerji nakil hattından çıktığına dair somut bir delil olmadığını, uygun illiyet bağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.03.2016 tarihli ve 2012/228 E., 2016/122 K. sayılı kararıyla; ceza mahkemesince tespit edilen maddi vakıa, ceza dosyası ve delillere göre yangının elektrik enerji nakil hattından kaynaklandığının sabit olmadığı gerekçesiyle, davanın davalı ...Ş. yönünden esastan reddine, davalı ... Enerji A.Ş yönünden husu... nedeni ile reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 28.06.2018 tarihli ve 2016/20069 E., 2018/7277 K. sayılı ilamıyla; yangının çıkış nedeni, davalı ... şirketinin yangının meydana gelmesinde kusurunun bulunup bulunmadığı ve meydana gelen zarardan sorumlu olup olmadığı konusunda elektrik bilirkişilerinin de içinde bulunduğu üç kişilik bilirkişi kurulundan olay tarihindeki mevzuat ve kusursuz sorumluluk ilkesi gereği rapor alınması gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar