muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/836, Karar No: 2024/3708, Tarih: 02.10.2024

TARAFLARIN SAVUNMALARI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	İLGİLİ MEVZUAT: 
	2577 sayılı İdarî Yargılama Usûlü Kanunu'nun 24. maddesinin (f) bendinde, kararlarda yargılama giderleri ve hangi tarafa yükletildiğinin belirtileceği; 31. maddesinde, yargılama giderleri hususunda Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmış; anılan madde ile atıfta bulunulan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yargılama giderlerinin kapsamı" başlıklı 323. maddesinin (ğ) bendinde, "vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti" yargılama giderleri arasında sayılmış; 326. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği; 330. maddesinde, vekil ile takip edilen davalarda mahkemece kanuna göre takdir olunacak vekâlet ücretinin taraf lehine hükmedileceği; 332. maddesinde ise, yargılama giderlerine mahkemece re'sen hükmedileceği belirtilmiştir.
2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasında, "Temyiz incelemesi sonunda Danıştay; a) Kararı hukuka uygun bulursa onar. Kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi doğru bulmaz veya eksik bulursa, kararı, gerekçesini değiştirerek onar. b) Kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onar." kuralı yer almıştır.
	Temyize konu İdare Mahkemesi kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre, 2023 yılı içinde İdare Mahkemeleri nezdinde duruşmasız olarak takip edilen davalar için hükmolunacak vekâlet ücreti 10.500,00-TL olarak belirlenmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
	2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, Danıştay'ın, temyize konu kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayabileceği kuşkusuzdur.
İdarî Yargılama Usûlü Kanunu ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yargılama giderlerine ilişkin hükümlerine göre, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderlerinden olup, vekâlet ücretinin tutarı ve hangi tarafa yükletildiğinin kararda gösterilmesi gerekmektedir. Takdir olunacak vekâlet ücretinin tutarı ise, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi esas alınmak suretiyle tespit edilmelidir.

İdarî Yargılama Usûlü Kanunu ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yargılama giderlerine ilişkin hükümlerine göre, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderlerinden olup, vekâlet ücretinin tutarı ve hangi tarafa yükletildiğinin kararda gösterilmesi gerekmektedir. Takdir olunacak vekâlet ücretinin tutarı ise, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi esas alınmak suretiyle tespit edilmelidir.
	Dosyanın incelenmesinden, davalı idarelerin vekil aracılığıyla temsil edildiği, süresi içinde savunma dilekçesinin verildiği, İdare Mahkemesi'nce davanın reddine karar verilmek suretiyle davalı idareler lehine karar verildiği hâlde vekâlet ücretine hükmedilmediği anlaşılmaktadır.
	Davada vekil tarafından temsil edilen davalı idarelerce süresi içinde savunma verildiğinden, davalı idareler lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği hâlde, vekâlet ücretine hükmedilmemesinde usûl kurallarına uygunluk bulunmamaktadır.
Ancak, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyize konu İdare Mahkemesi kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi'nde belirtilen 10.500,00-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesi suretiyle kararın düzeltilerek onanması gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
	2. Davanın reddine ilişkin ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi uyarınca 10.500,00-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
	3. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın taraflara iadesine,
	5. Dosyanın anılan Mahkeme'ye gönderilmesine,
	6. 2577 sayılı Kanun'un 20/A maddesinin ikinci fıkrasının (i) bendi uyarınca kesin olarak (karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere), 02/10/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/13616, Karar No: 2024/5310, Tarih: 02.10.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/13616
Karar  No : 2024/5310
 
DAVACI	:...  
VEKİLİ	: Av. ...	
 
DAVALI	: 1- ... Bakanlığı 
VEKİLİ	: Av. ...
 2- ... Valiliği 
 
DAVANIN KONUSU: 27/11/2019 tarih ve 30961 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Turizm Tesislerinin Niteliklerine İlişkin Yönetmeliğin Uygulanmasına Dair Tebliğ'in 08/06/2023 tarih ve 32215 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tebliğ ile değişik 4. maddesinin 5. fıkrasında yer alan "Ayrıca, konaklama tesisinde müzik kullanılması halinde, 05/12/1951 tarihli ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında faaliyet gösteren ilgili federasyonlardan müzik lisans belgesinin alındığını gösterir belge de başvuruya eklenir, yetkili federasyonlar ve belgenin alınmasına ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir." düzenlemesi ile ... Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı konaklama tesislerinin müzik lisanslama işlemlerine ilişkin yazısının iptali istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI  : ... ili, ... İlçesi, ... Mahallesinde sadece yaz sezonunda faaliyet gösteren ve kendisine ait olan tesis için  "Basit Konaklama Turizm İşletmesi Belgesi" düzenlenmiş olduğu, davalı İdare tarafından hazırlanan genel düzenleyici işleme dayanılarak,  5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserledi Kanunu kapsamında, müzik yayınları ile ilgili lisans sözleşmesi yapmaya yetkili federasyonlar olarak belirlenen iki federasyonla   01/10/2023 tarihine kadar sözleşme yapılmasının ve her takvim yılında bu sözleşmenin yenilenmesinin zorunlulu olduğunun aksi durumda, davalı Bakanlıkça idari yaptırımlar uygulanacağının tarafınca öğrenildiği, 2019/1 sayılı Turizm Tesislerinin Niteliklerine İlişkin Yönetmeliğin Uygulanmasına Dair Tebliğin 4. maddesinin 5. fıkrasına ve bu Tebliğe dayanılarak hazırlanan Genelge uyarınca 22/09/2023 tarihli  uygulama işleminin tesis edildiği, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ile Turizm Tesislerinin Niteliklerine İlişkin Yönetmelikte davalı İdarelere,  müzik lisansı alınacak kurumları belirleme, yetkilendirme ve tüm turizm işletme belgeli tesisleri onlarla sözleşme yapmaya zorlama şeklinde verilmiş bir yetkinin bulunmadığı, dava konusu düzenleyici işlemin ve  bu düzenleyici işleme dayanılarak tesis edilen uygulama işleminin hukuka aykırı olduğu, davalı bakanlıkça yetkili oldukları belirtilen iki federasyonun dünyadaki tüm müzik eserlerinin ve hak sahiplerinin mali haklarını temsil ettiği kabulünün hayatın olağan akışı ile bağdaşmayacağı,  bir çok uluslararası müzik platformunun üyelerinden aylık veya yıllık abonelik ücreti almak suretiyle dünya müziklerini dinleyicilerin hizmetine sunmakta olduğunu, bu platformların zaten hak sahiplerine ödeme yapmak suretiyle yayın haklarını alıp üyelerine ya da abonelerine dinletmekte olduğunu, bu platformlara üye olmak ve ücretini ödemek suretiyle müzik yayını yapan bir işletmeyi, aynı hak için ikinci kez ücretlendirmenin hakkaniyet ile bağdaşmayacağı, kaldı ki, davacıya işletmede herhangi bir müzik yayınının da bulunmadığı, genel düzenleyici işlem; "müzik çalma şartı" ararken, uygulayıcı işlemde, bu şartın hiçbir şekilde dikkate alınmadan tüm Turistik tesisler/işletmeler ve bu arada davacının işletmesi için de müzik lisanslama sözleşmesi yapılması zorunluluğunun getirilmesinin hiçbir hukuki dayanağının bulunmadığı ileri sürülmektedir.

DAVALI İDARELERİN  SAVUNMALARI  : 1-Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından; 27/11/2019 tarih ve 30961 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Turizm Tesislerinin Niteliklerine İlişkin Yönetmeliğin Uygulanmasına Dair Tebliğin (Tebliğ No:2019/1) 4. maddesinin 4. fıkrasından sonra gelmek üzere 08/06/2023 tarih ve 32215 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Turizm Tesislerinin Niteliklerine İlişkin Yönetmeliğin Uygulanmasına Dair Tebliğde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğin 1. maddesi ile; "Bakanlıkça başvurularda, Bakanlıkça belirlenen tesisler için Kanun kapsamında alınması zorunlu tutulan sertifika ile Bakanlıkça zorunlu tutulan belgeler istenilebilir. Ayrıca, konaklama tesisinde müzik kullanılması halinde, 5/12/1951 tarihli ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında faaliyet gösteren ilgili federasyonlardan müzik lisans belgesinin alındığını gösterir belge de başvuruya eklenir, yetkili federasyonlar ve belgenin alınmasına ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir." hükmünün eklendiği, söz konusu hükümde yetkili federasyonların ve belgenin alınmasına ilişkin hükümlerin Bakanlıkça belirleneceğinin açıkça ifade edildiği, konaklama tesisinde müzik kullanılması halinde bu zorunluluğun getirildiği savunulmaktadır.
2- Muğla Valiliği tarafından; savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davanın ehliyet yönünden reddi gerektiği düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dava dilekçesi 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca incelendikten sonra gereği görüşüldü:   
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
08/06/2023 tarih ve 32215 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tebliğ'in 1. maddesi ile 27/11/2019 tarih ve 30961 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Turizm Tesislerinin Niteliklerine İlişkin Yönetmeliğin Uygulanmasına Dair Tebliğ'in 4. maddesine eklenen 5. fıkrada, "Bakanlıkça başvurularda, Bakanlıkça belirlenen tesisler için Kanun kapsamında alınması zorunlu tutulan sertifika ile  Bakanlıkça zorunlu tutulan belgeler istenilebilir. Ayrıca, konaklama tesisinde müzik kullanılması halinde, 05/12/1951 tarihli ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında faaliyet gösteren ilgili federasyonlardan müzik lisans belgesinin alındığını gösterir belge de başvuruya eklenir, yetkili federasyonlar ve belgenin alınmasına ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir." düzenlemesine yer verilmiş, ... Valiliğinin ... tarih ve ... sayılı konaklama tesislerinin müzik lisanslama işlemlerine ilişkin yazısı ile de Tebliğ'deki düzenleme ve bu düzenlemeye istinaden çıkartılan Genelge'nin uygulanması kapsamında Bakanlık işletme belgeli ve basit konaklama işletme belgeli tesislerde yapılan müzik yayınları hakkında Turizm Danışma Büroları bilgilendirilmiştir.

Bunun üzerine basit konaklama turizm işletme belgesi sahibi olan davacı tarafından, Turizm Tesislerinin Niteliklerine İlişkin Yönetmeliğin Uygulanmasına Dair Tebliğ'in 4. maddesinin 5. fıkrasının 2. cümlesi ile ... Valiliğinin ... tarih ve ... sayılı yazısının iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT : 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, iptal davalarının, idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılacağı belirtildikten sonra, ilk inceleme konularının belirlendiği 14. maddesinin 3/c bendinde dilekçenin ehliyet  yönünden de inceleneceği, 15. maddesinin 1/b bendinde ise, bu hususta kanuna aykırılık görülmesi halinde davanın reddedileceği hükme bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
2577 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan 2. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan ve iptal davasının subjektif ehliyet koşulu olan "menfaat ihlali", içtihatlarda dava konusu işlemle davacı arasında kurulan  kişisel, meşru, güncel bir menfaat ilişkisi olarak tanımlanmaktadır. Menfaatin kişisel olması idari işlemin mutlaka davacı hakkında tesis edilmiş olması sonucunu doğurmamaktadır. Sözü edilen menfaat ilişkisinin varlığı ve sınırları davacının gerçek kişi, tüzel kişi, belde sakini olması gibi hususlar dikkate alınmak suretiyle ve her olayda yargı yerince uyuşmazlığın niteliği de göz önünde tutularak belirlenmektedir. 
Dosyanın incelenmesinden; Tebliğ'in iptali istenen 4. maddesinin 5. fıkrasının 2. cümlesinde, konaklama tesisinde müzik yayını yapılması halinde, turizm işletme belgesi alınması istemiyle yapılacak başvuruya 05/12/1951 tarih ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında faaliyet gösteren ilgili federasyonlardan müzik lisans belgesinin alındığını gösterir belgenin ekleneceğinin öngörüldüğü; Muğla Valiliğinin iptali istenen yazısında, turizm tesislerinde yapılan müzik yayınları ile ilgili bilgiler verildiği; dava dilekçesinin 4. sayfasının 4. paragrafının sonunda ise, "Kaldı ki, müvekkilimize ait işletmede herhangi bir müzik yayını da bulunmamaktadır." cümlesine yer verildiği anlaşılmaktadır. 
Bu durumda, gerek Tebliğ'in iptali istenen düzenlemesi gerekse de iptali istenen Muğla Valiliği yazısının müzik yayını yapılan tesislerle ilgili olması ve basit konaklama turizm işletme belgesi sahibi olan davacıya ait işletmede müzik yayını bulunmaması nedeniyle davacı ile iptali istenen düzenleme ve yazı arasında kişisel, güncel ve meşru bir menfaat bağının bulunmadığı, bu nedenle davacının bakılan davayı açmakta ehliyetli olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN EHLİYET YÖNÜNDEN REDDİNE,
2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelerden Kültür ve Turizm Bakanlığına verilmesine,

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN EHLİYET YÖNÜNDEN REDDİNE,
2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelerden Kültür ve Turizm Bakanlığına verilmesine,    
3. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,	
4. Davacı tarafından fazladan yatırılan ...-TL yürütmenin durdurulması harcının davacıya iadesine,
5. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya ve davalıya iadesine,
6.  Müdahale istemi hakkında bir karar verilmediğinden kullanılmayan müdahale harcının ve posta giderinin davalı yanında müdahale talebinde bulunan MÜZFED Müzik Sektöründe Bağlantılı  Haklar Federasyonu'na iadesine,
7.  Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 02/10/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/517, Karar No: 2024/889, Tarih: 02.10.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2024/517
Karar	No : 2024/889
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı - ...
		(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)		 : ...’in mirasçıları
1- ...
2-...
3- ...
VEKİLİ				: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	:... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Dava konusu istem: Davacı adına, taşınmaz alım-satımı faaliyetinde bulunarak ticari kazanç elde ettiğinden bahisle re'sen tarh edilen 2011 yılının Mayıs ve Aralık, 2012 yılının Haziran, 2013 yılının Ocak, Mayıs ve Kasım dönemlerine ait katma değer vergileri ile vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Davacı adına, maliki olduğu arsanın kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müteahhide verilmesinden elde ettiği bağımsız bölümlerden on bir tanesini 2011 yılında, bir tanesini 2012 yılında, üç tanesini 2013 yılında sattığı, ayrıca 2013 yılında başka bir ilde bulunan tarla vasfındaki taşınmazı sattığı ve yapılan satışların ticari  faaliyet teşkil edecek şekilde devamlılık arz ettiğinden bahisle, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarına dayanılarak beyan dışı bırakıldığı saptanan matrah üzerinden dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı anlaşılmaktadır.
Davacının satışını yaptığı taşınmazlar, sahip olduğu arsanın kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile müteahhit şirkete verilmesi sonucu elde ettiği bağımsız bölümler ile yıllar önce edindiği tarla vasfındaki taşınmazdır. 
Olayda, alış ve satışların ticari organizasyon dahilinde ve ticari kazanç elde etme gayesiyle yapılmadığı anlaşıldığından, davacı adına yapılan tarhiyatlar ile kesilen cezalarda hukuka uygunluk görülmemiştir.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle dava konusu vergi ve cezaları kaldırmıştır.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 28/09/2020 tarih ve E:2016/16262, K:2020/3284 sayılı kararı:
	Taşınmaz alım-satımı faaliyetinde devamlılık unsuru bir yılda birden fazla veya birbirini izleyen yıllarda bir veya birden fazla taşınmaz alım-satımı ile gerçekleşmektedir. Uyuşmazlık konusu olayda da, davacının 2011 ila 2013 yılları arasında çok sayıda gayrimenkul alım-satımında bulunduğu, bu alım-satım faaliyetinin süreklilik arz ettiği dikkate alındığında davacının elde ettiği gelirin ticari kazanç olduğu anlaşılmaktadır. 
	Ticari kazanç kabul edilen söz konusu satışların karşılığı tutarların katma değer vergisi matrahının hesaplanmasına esas alınacağı açık olduğundan belirtilen gerekçe ile davanın kabulü yolunda verilen Vergi Mahkemesi kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuş; davacının mirasçılarının karar düzeltme istemini reddetmiştir.

Ticari kazanç kabul edilen söz konusu satışların karşılığı tutarların katma değer vergisi matrahının hesaplanmasına esas alınacağı açık olduğundan belirtilen gerekçe ile davanın kabulü yolunda verilen Vergi Mahkemesi kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuş; davacının mirasçılarının karar düzeltme istemini reddetmiştir.
Dosyanın gönderildiği ... Vergi Mahkemesi, ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, UYAP ortamında yapılan sorgulama neticesinde davacının 16/08/2021 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından davalı idarenin mirasçılar aleyhine takibi yenilemesine kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar vermiştir.
Davalı idare tarafından mirasçılar aleyhine hisseleri nispetinde ve sadece katma değer vergileri ile gecikme faizlerini içeren ihbarnameler düzenlenerek takibin yenilenmesi, akabinde mirasçılar tarafından aynı mahkemede davalar açılması üzerine ...Vergi Mahkemesi, ... tarih ve E:..., K:..., ... tarih ve E:..., K:...ile... tarih ve E:..., K:... sayılı kararlarıyla mirasçılar tarafından açılan davaların işbu dava ile birleştirilmesine karar vermiş, ... tarih ve E:... sayılı kararıyla da 26/10/2022 tarihinde işlemden kaldırılan dosyanın işleme konulmasına karar vermiştir.
... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:
i. Vergi ziyaı cezaları yönünden yapılan inceleme:
Mirasçılar adına düzenlenen ihbarnamelerde sadece katma değer vergileri ile vergiler üzerinden hesaplanan gecikme faizlerinin bulunduğu, vergi ziyaı cezaları yönünden takibin devam ettirilmediği görüldüğünden, uyuşmazlığın bu kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığı sonucuna varılmıştır.
ii. Katma değer vergileri yönünden yapılan inceleme:
Vergi Mahkemesi ilk kararında yer alan aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığına karar vermiştir. 
iii. Karar sonucu:
Vergi Mahkemesi belirtilen gerekçeyle vergi ziyaı cezaları hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiş; katma değer vergileri (ve vergiler üzerinden hesaplanan gecikme faizleri) yönünden ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının satışlarının ticari faaliyet kapsamında olduğu, yargı içtihatlarının da bu yönde olduğu ve temyiz istemine konu kararın hukuka aykırı olduğu belirtilerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.