muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22373, Karar No: 2016/22593, Tarih: 20.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/22373 E.  ,  2016/22593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin davalı...Basın Ve Basım San. Tic. A.Ş. tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Gerekçe:

Ülkemizde T.C. Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde yapılan ve bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen;

“ MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile ... Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile ... Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile ... Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

Davacının çalıştığı davalı...Basın Ve Basım San. Tic. A.Ş.'nin 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurumlara ilişkin listede yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından dava hakkında 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harçlarının ilgililere iadesine, 20.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5216, Karar No: 2018/195, Tarih: 09.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/5216 E.  ,  2018/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında,6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16080, Karar No: 2007/4336, Tarih: 22.03.2007

10. Hukuk Dairesi 2006/16080 E., 2007/4336 K.

**10. Hukuk Dairesi 2006/16080 E., 2007/4336 K.**

**- ÖLÜM AYLIĞI**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 69 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, geçiminin Ölen oğlu tarafından sağlandığından bahisle kendisine Ölüm geliri bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 21.08.2002 tarihinde vefat eden sigortalının annesine hak sahibi olarak 506 sayılı Kanun'un 4958 sayılı Kanun ile değişik 69. maddesi uyarınca ölüm geliri bağlanması talebine ilişkin olup, mahkemece anılan yasal düzenlemenin ölüm tarihinde yürürlükte bulunan hali gereği, davacının geçiminin sigortalı tarafından sağlanmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının oğlu sigortalı, evli fakat çocuksuz olarak 21.08.2002 tarihinde vefat etmiş, işbu dava ise 15.02.2004 tarihinde açılmıştır. Dava konusu uyuşmazlık, ölüm tarihinin 21.08.2002 olması karşısında, görülmekte olan davada, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun ile değişik 69. maddesi hükmünün uygulanmasına hukuken olanak bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 69. maddesi, ölen sigortalının ana babasına gelir bağlanabilmesi için, ölüm tarihinde eş ve çocuklarına bağlanması gereken aylıklar toplamının, sigortalıya ait aylıktan aşağı bulunmasını temel koşul olarak öngörmekte, bunun yanında, anne ve babanın geçimlerinin sağlığında sigortalı tarafından sağlanmış olmasını ikinci koşul olarak aramakta İken; 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda, anılan ikinci koşul (sigortalının sağlığında anne ve babasının geçimini sağlamış olması koşulu) kaldmlmış ve onun yerine, anne ve babanın sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi şekilde çalışmıyor veya 2022 sayılı Kanun'a göre bağlanan aylık hariç olmak üzere, buralardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almıyor olmaları koşulu getirilmiştir.

Bu kapsamda uyuşmazlığın çözümü, hem sosyal güvenlik hukukunun niteliğinin irdelenmesini, hem de kanunların zaman bakımından uygulanmasına ilişkin kuralların incelenmesini zorunlu kılmaktadır. Kanunlann geriye yürümesi konusunda mevzuatımızda genel bir düzenleme yoktur. Konu ile ilgili Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 13.10.2004 gün ve 528/533 sayılı karannda da açıkça belirtildiği gibi, kural olarak; her kanun, yürürlüğe girdiği tarihten itibaren derhal hukuksal sonuçlarını doğurmaya başlar ve bu tarihten sonra meydana gelen olaylara ve ilişkilere uygulanır. Bu kuralın doğal sonucu da, kanunlann yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilemeyeceği, başka bir anlatımla geriye yürümeyecekleridir. Ancak şu husus da belirtilmelidir ki; sosyal güvenlik hukukunun kamusal niteliği İtibanyla, devam eden uyuşmazlıklarda, tamamlanmamış hukuki durumlara yeni kanun veya düzenleyici kural "derhal yürürlüğe girme" niteliği nedeniyle uygulanacak ve hukuki sonuçlannı doğuracaktır. Tamamlanmış hukuki durumları yeni kanun veya düzenleyici kuralın etkilememesi ve onlar üzerinde hukuki sonuç doğurmaması ise kazanılmış hakları saklı tutma amacı gütmektedir.

Kanunlann zaman yönünden uygulanmalarında temel kural bu olmakla birlikte; uyuşmazlığın dayanağını oluşturan inceleme konusu 4958 sayılı Kanun'da yürürlüğe ilişkin özel bir düzenlemenin bulunmaması ve anılan Kanun'un 53. maddesiyle 506 sayılı Kanun'a eklenen ek 46. maddenin bir yürürlük maddesi olmayıp, sadece bağlanan ölüm gelirinin kesilmesi yönünden bir düzenleme içermesi karşısında, sosyal güvenlik kurallarının tanımlanan niteliği nedeniyle sonuç olarak 69. maddeyle İlgili eldeki uyuşmazlıklarda her iki düzenlemeden ana ve baba yararına olan düzenlemenin uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda, davanın yapılan yargılaması sonunda; 69. maddenin 4958 sayılı Kanunla değiştirilmiş biçiminin, geçimi sigortalıca sağlandığı kanıtlanamayan davacı yararına olduğu belirlendiğinden, herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşuna tabi olarak çalışmadığı, 2022 sayılı Yasa gereği bağlanan aylık haricinde bu kuruluşlardan gelir veya aylık almadığı tartışmasız olan davacıya ölüm aylığı bağlanması gerekmekte ise de, Ölüm aylığı bağlanma hakkını doğuran olayın sözü edilen kanun değişikliği olduğu gözetilerek, değişikliği izleyen aybaşı olan 01.09.2003 tarihi itibarıyla aylığa hak kazanılabileceği olgusu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz ibrazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14892, Karar No: 2014/19984, Tarih: 17.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/14892 E.  ,  2014/19984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/03/2010

NUMARASI : 2004/1005-2010/482

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/03/2010 tarih ve 2004/1005-2010/482 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin yurt içi ve yurt dışı kargo taşımacılığı yaptığını, davalının talebi üzerine kendisine verilen muhtelif kargo hizmetleri neticesinde davalı borçludan fatura karşılığı alacaklı bulunduğu 4.581.238.133 (eski) TL'nin tahsili için icra takibi başlattığını, davalının icra dosyasına 790.000.000 (eski) TL ödeyerek borcun bu kısmını kabul ettiğini ancak, bakiyesine, yetkiye ve faize itiraz ettiğini, davalının borcun 3.791.238.133 (eski) TL'ye vaki itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, bakiye alacağın %40'ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın ise, taşımada herhangi bir gecikmenin olmadığını, kargonun taşıma sırasında hasarlandığına ya da hasarlı teslim edildiğine dair delil bulunmadığını, karşı tarafın geç teslimat nedeniyle fuardan istenilen faydanın elde edilemediği gibi afaki ve soyut bir nedene dayalı olarak tazminat istediğini, teslimatların tam, hasarsız ve zamanında yapıldığını, taşıma sırasında meydana gelen bir hasarın ve karşı tarafın doğrudan bir zararının bulunmadığını, davalının fuara da katıldığını, müvekkiline atfedilebilecek bir sorumluluğun söz konusu olmadığını savunarak, reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, müvekkilinin 6 aydan uzun bir süredir fuara katılmak için hazırlıklar ve harcamalar yaptığını, iş bağlantılarını bu fuara göre yönlendirdiğini, karşı davalının edimini tam, zamanında ve gereği gibi ifa etmemesi nedeniyle standın zamanında ve olması gerektiği şekilde kurulamadığını, müvekkilinin sunumunu gerçekleştiremediğini, fuardan beklenilen gelirin sağlanamadığını, itibarının zedelendiğini, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 4.000 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, asıl davanın ise reddi ile davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında 22.01.2004 tarihinde hava yolu ile taşıma sözleşmesi imzalandığı, davalı tarafından davacıya 27.01.2004 tarihinde 25 parça 483 kg, 30.01.2004 tarihinde 3 parça 36,1 kg yük teslim edildiği davacı tarafça 27.01.2004 tarihinde teslim alınan yükün davacının verdiği talimat gereğince 03.02.2004 tarihinde saat 15.00'de teslim edilmesi gerekirken, 03.02.2004 tarihinde 09.11'de otel görevlilerine, koliler yerlere saçılarak teslim edildiği, 30.01.2004 tarihinde teslim olunan yükün ise davacıya 05.02.2004 tarihinde, fuarın

08.30'da başlamasına rağmen gönderinin fuar açılış saatinden yarım saatten daha az bir süre kala teslim edildiği, talep edilen maddi tazminatın yükün hasarlanmasından kaynaklanan tazminat olmayıp, fuara katılmak üzere yapılan masrafların yükün gecikmesi sebebi ile fuara katılamamasından dolayı tazmini istemi olduğu, davalı-karşı davacının isteminin yerinde olup, taşımada gecikme meydana gelmesinden doğan maddi zarardan taşıyıcının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davalı-karşı davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 4.000 TL tazminatın karşı dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davacı-karşı davalıdan tahsiline, davacı-karşı davalının geç de olsa taşımayı gerçekleştirdiği, davalı-karşı davacının 790 TL'yi icra dosyasına ödediğinden geriye kalan 3.791 TL'nin talep edebileceği gerekçesiyle, davacı karşı davalının davasının kabulü ile davalı karşı davacının İstanbul 5. İcra Müdürlüğü'nün 2004/3919 sayılı dosyası ile 3.791 TL alacak için hakkında yapılan takibe olan itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, alacağa takip tarihinden itibaren %48 oranında ticari faiz uygulanmasına, alacağın %40'ı oranında inkar tazminatının davalı-karşı davacıdan tahsiline, davalı-karşı davacının manevi tazminat talebinin ise, her iki tarafın tacir olması sebebiyle, ticari hayatta karşılaşılabilecek bir risk olup, kişilik haklarına, manevi şahsiyetine bir zarar olarak görülmediği gerekçesiyle, reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Asıl dava, uluslararası hava yolu kargo taşımacılığından kaynaklanan navlun alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali, karşı dava ise taşımanın geç ve ayıplı ifa edildiği iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulü ile, manevi tazminat istemi yönünden reddine, maddi tazminat istemi yönünden ise kabulüne karar verilmiştir. Ancak, dosya kapsamı itibariyle taraflar arasında, taşıma ilişkisinin varlığı, taşımanın iki parti halinde yapıldığı, taşınan yükün adedi ve ağırlığı, teslimatın kime, hangi tarihte ve saatte yapıldığı hususlarında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, iki parti halinde taşınan yükün tesliminin yapılacağı yer ve saat konusunda taraflar arasında özel bir anlaşma bulunup bulunmadığı, özel bir anlaşma var ise taşıyıcının bu anlaşmaya aykırı bir eyleminin söz konusu olup olmadığı, teslimde gecikmeye sebebiyet verip vermediği ve özel bir anlaşma olmasa dahi makul bir süre içerisinde teslimin gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu itibarla teslimde gecikme bulunup bulunmadığı ile ilk gönderinin hasarlı teslim edilip edilmediği hususlarında toplanmaktadır. Her ne kadar gönderen, taşıyıcı ile aralarında teslim konusunda özel bir anlaşma ve kendisinin yazılı talimatı bulunduğunu iddia etmiş ise de, ilk parti yönünden yazılı bir talimatın olduğu ancak, ikinci parti yönünden böyle bir talimatın bulunmadığı ve bu nedenle taraflar arasında teslime dair özel bir anlaşma ya da ikinci parti yönünden de verilmiş bir talimat bulunduğunun gönderen tarafından ispatlanamadığı anlaşılmıştır. Kaldı ki, ilk parti yönünden teslim yazılı talimatta belirtilen günde ve hatta saatten önce gerçekleştiğinden ilk gönderi yönünden herhangi bir gecikmenin ve yine gönderen tarafından işbu gönderinin hasarlı teslim edildiği de iddia edilmiş ise de, teslimin hasarlı olduğuna dair tutulmuş bir tutanak ya da hasarlı teslimi ispata yarar herhangi bir belge ibraz edilmediğinden ve dosyaya sunulan fotoğraflardan da gönderinin hasarlandığına dair bir bulguya rastlanılmadığından hasarlı teslimin de söz konusu olmadığı sabittir. İkinci parti gönderi yönünden ise, 30.01.2004 tarihinde taşıyıcıya teslim edilen gönderi, fuarın yapılacağı ilk gün olan 05.02.2004 tarihinde saat 07:35'te vardığından ikinci partinin de makul bir süre içerisinde, fuarın başlamasından önce teslim edildiği anlaşılmıştır. Kaldı ki, bir an için gecikmenin varlığı kabul edilse dahi, davacı tarafın maddi tazminat istemini dayandırdığı kalemlerin 21.09.2006 tarihli dilekçede, fuar katılım

bedeli, uçak bileti, çıkış harcı, otel konaklama, taksi harcamaları, fuar giriş kartı, promosyon lokum ücretinden teşekkül ettiği, mahkemece de bu kalemlere dayalı olarak talep edilen 4000 TL maddi tazminatın kabulüne karar verildiği oysa, davacın fuara katıldığı hatta dosya içerisinde bulunan Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığı Akdeniz İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterliği'nin 21.06.2004 tarihli yazısından da anlaşılacağı üzere fuara katılması nedeniyle devlet desteği dahi aldığı göz önünde bulundurulduğunda, bu masraflar zaten fuara katılması nedeniyle yapılması gereken masraflar olduğundan anılan kalemlere dayalı olarak tazminat talebinde bulunulamayacağı nazara alınmaksızın yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde maddi tazminat talebinin kabulü yönünde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacı-karşı davalıya iadesine, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7512, Karar No: 2016/4086, Tarih: 25.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/7512 E.  ,  2016/4086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılardan....nin asıl işveren olduğu, diğer davalının taşeron firma olarak faaliyet gösterdiği işyerinde 03/01/2005 tarihinde sayaç okuma personeli olarak 1.200,00 TL net ücret ile çalıştığını, iş akdinin ihale bitimi nedeniyle herhangi bir bildirimde bulunulmaksızın 11/06/2010 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı....Genel Müdürlüğü vekili, husumet itirazında bulunduklarını, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının fazla mesai yapmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Yedikat İnşaat şirket vekili, davacının 31/03/2010-11/06/2010 tarihleri arasında çalıştığını, davacının sözleşmesinin konusunun .... Yakası (Asya) sınırları içinde bulunan....abonesi sayaçlarının.... tabanlı mobil tahakkuk sistemiyle okunması ve faturalandırılması hizmeti alımı olduğunu, işten çıkış nedeninin belirli süreli iş sözleşmesinin süresinin sona ermesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, feshin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde gerçekleştiği yönünde ispat külfeti üzerinde olan davalıların bunu ispat edemedikleri, yapılan işin niteliğine göre davalılar arasında alt ve üst işveren ilişkisinin bulunduğu, keza birden çok yenilenen belirli süre hizmet akdinin artık belirsiz süreli hizmet akdine dönüştüğü ve belirli süreli akit için gereken objektif unsurun da ispat edilemediği, fesih şekline göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı daval..... Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı.... Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.