muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11170, Karar No: 2014/13528, Tarih: 04.12.2014

Ancak ne var ki, kira sözleşmesinde kiralananın cinsi konut olarak belirtilmiş ise de iş yeri olarak kullanılmak üzere kiralandığı anlaşıldığından ve sözleşmede muacceliyet koşulu bulunduğundan mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 01/07/2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin buna göre yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 04/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24595, Karar No: 2012/4940, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/24595 E.  ,  2012/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ... haklarında mala zarar verme suçlarından yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ... ve ... müdafinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan yapılan temyiz incelemesinde;

Oluş, dosya içeriği, müşteki beyanı ve mahkemenin kabulüne göre, müşteki ...’e ait kamyonetleri orijinal ve sağlam olan kapı camlarını kırmak suretiyle açıp, teyb ve fotoğraf makinesi çalan sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesi yerine aynı yasanın 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması sonuç ceza değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır. Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5217 sayılı CMK'nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde sabıkası bulunmayan sanık hakkında hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasa'nın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Oluş, dosya içeriği, müşteki beyanı ve mahkemenin kabulüne göre, müşteki ...’e ait kamyonetleri orijinal ve sağlam olan kapı camlarını kırmak suretiyle açıp, teyb ve fotoğraf makinesi çalan sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesi yerine aynı yasanın 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması ,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 05.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4423, Karar No: 2012/883, Tarih: 09.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4423 E.  ,  2012/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

- KARAR -

Mahkeme hükmü davacı vekiline, 29.06.2011 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm İİK'nun 164. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 12.07.2011 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında, mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan bu nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2954, Karar No: 2014/4633, Tarih: 07.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2954 E.  ,  2014/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun soybağını değiştirme, resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırmak

HÜKÜM : Resmi belgede sahtecilik ve resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırmak suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilenler hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dosya içeriğine göre sanığın, ... isimli çocuğunun annesinin gerçekte ... olmasına rağmen resmî nikahlı eşi olan ...'dan olduğunu bildirirek nüfusa kayıdını yaptırılmaktan ibaret eylemin 765 sayılı TCK.nın 445. maddesine uyar suçu oluşturduğu,anılan maddede öngörülen ceza ile resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırmak suçunun 765 sayılı TCK.nın 237/5. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi oldukları, resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçunun tarihi olan 08.11.2003 ve çocuğun soybağını değiştirmek suçunun tarihi olan 08.10.2004'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4609, Karar No: 2007/10449, Tarih: 22.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4609 E.  ,  2007/10449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusu kalmayan davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten çeşitli tarihte elektrik malzemeleri satın alıp, borcunu süresi içinde ödeyemediğini, bunun üzerine davalının müvekkili aleyhine takibe geçtiğini, müvekkilinin yetki ve faiz yönünden takibe itiraz ettiğini ve borcunu faizi ile birlikte ödediğini, ancak buna rağmen davalının yetkili icra müdürlüğü olan ... İcra Müdürlüğü’nden yeniden ödeme emri gönderdiğini, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirtmiş, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan alacaklı olduğu miktar için takibe geçtiğini, davacının yetki ve borca kısmi olarak itiraz ettiğini, bunun üzerine davacıya yetkili icra dairesinden yeniden ödeme emri gönderildiğini, davacının 09.03.2006 tarihli banka havalesi ile ana alacağı ve kısmi faiz borcunu ödediğini, davanın konusuz kaldığını, zira taleplerinin ödenmemiş kısmi faiz ile icra gideri ve vekalet ücretinden ibaret bulunduğunu, davanın sebepsiz açıldığını öne sürerek reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; takip tarihi itibari ile davacı borcunu asıl alacak ve fer’ileri toplamının 15.911.74.-YTL. olduğu, davacı borçlunun bu borcunu 09.03.2006 tarihinde 15.970.00.-YTL. olarak ödediği, bu nedenle davanın konusunun kalmadığı gerekçesi ile konusuz kalan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 22.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14581, Karar No: 2018/6893, Tarih: 09.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/14581 E.  ,  2018/6893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Gerekçeli karar başlığında ve iddianamede suç tarihinin “06.01.2011” yerine “18.03.2009” olarak yanlış yazılması, mahkemesince düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası

uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde, zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09.10 .2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15, Karar No: 2018/7009, Tarih: 15.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/15 E.  ,  2018/7009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın türü ve süresine göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar ..., ... müdafii, ..., ..., ..., ..., ..., ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılana ait sokak üzerine park edilen iş makinasının, olay günü akşam vaktinde anahtar kullanılmak sureti ile bulunduğu yerden tıra yüklenerek götürüldüğü olayda, zilyetliğin devrinin gerçekleşmemesi sebebiyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 143/1. maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., ..., ... ve ..., ..., ..., ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8433, Karar No: 2013/21607, Tarih: 28.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8433 E.  ,  2013/21607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.02.2012 tarih ve 2011/66-2012/13 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalılar vekili, "SİNİ" ibaresinin ilk defa 1983 yılında müvekkillerinden Bambi Gıda Ltd. Şti adına tescil edildiğini, diğer davacının markayı lisans sözleşmesine dayanarak kullandığını, davalının "EGESİNİ" ibaresini 05.04.2011 tarihinde tescil ettirdiğini, davalının müvekkili markasının itibar ve tanınmışlığından faydalanma amacını taşıdığını, eylemin aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, haksız rekabet ve marka hakkına tecavüzün tespitine, önlenmesine, mali haklara tecavüz nedeniyle şimdilik 5.000 TL maddi tazminat, yoksun kalınan kazanca mahsuben şimdilik 5.000 TL ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davanın reddini savunmuş, karşı davada müvekkili şirket yetkilisi ile davalı şirket ortaklarının 12.04.2006 tarihinde Bambisini Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'yi kurduklarını, 31.07.2009 tarihinde imzalanan protokolle ortaklığa son verildiğini, aynı protokolle müvekkil yetkilisinin şirket markasını 31.12.2009 tarihine kadar kullanmasına muvafakat edildiğini, şirketin kuruluşundan bu tarihe kadar "SİNİ ev böreği baklava" markasını sevdirenin müvekkili şirket yetkilisi Ali Suat Sercan olduğunu, markayı İzmir'de tanıttığını, 31.12.2009 tarihinden sonra davaya konu markayı tescil ettirdiğini, davalının müvekkilini el ilanları ve reklamlarla kötülemekte olduğunu, eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, müvekkilinin 2006-2009 yıllarında oluşturduğu portföy ve davalının İzmir'de şube açması nedeniyle 10.000 TL portföy tazminatı ile haksız rekabet sebebiyle 10.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın tahsiline, haksız rekabetin durdurulmasına, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı-karşı davalı markalarının davalı-karşı davacı markasından önceki tarihlerde tescil edildiği, taraf markaları kapsamındaki mallar yönünden ayniyetin söz konusu olduğu, "SİNİ" ibaresinin ortak olması dışında davalı markasındaki şekil unsurunun aynısının davacının markalarında yer aldığı, davalı markasında ayırt ediciliği sağlayacak bir esaslı unsur kullanılmadığı, markaları gören ortalama tüketicinin iltibasa düşeceği, davalı markasının hükümsüzlüğünün gerektiği, bununla beraber tescilli markanın kullanımının haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz olarak değerlendirilmeyeceği, davalı-karşı davacının haksız rekabete ilişkin iddialarının da dava konusu açıklamaların iltibas riskine karşı bilgilendirmeye ve kendi ürünlerine övmeye yönelik olması nedeniyle yerinde görülmediği, davalı karşı davacı tarafından bağımsız olarak, tek satıcı sıfatıyla bölgede marka sahibi adına faaliyet göstererek bir müşteri portföyü yaratılmasının söz konusu olmadığı gerekçesiyle, asıl dava yönünden davalı adına kayıtlı "EGESİNİ + şekil" ibareli markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, markaya tecavüz, haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve diğer bağlı taleplerin ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4152, Karar No: 2014/7881, Tarih: 05.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4152 E.  ,  2014/7881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2011/85-2013/219

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 06.02.2014 gün ve 2013/6880 Esas, 2014/825 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, arsa sahibi davalıların miras bırakanı ile dava dışı yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediklerini, sözleşmeye göre yükleniciye bırakılacak 6 adet bağımsız bölümün müvekkili tarafından haricen satış sözleşmesi ile satın alınıp bedelinin ödendiğini, ancak bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının bugüne kadar müvekkiline devredilmediğini ileri sürerek, taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde müvekkilince ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, yüklenicinin sözleşmedeki edimlerini yerine getirmediğini, bu nedenle davacıya karşı sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 1918 ve 1919 parsellerde imal edilen blokların onaylı projesine aykırı olduğu, parsellerde % 76 ve % 77 oranında emsal aşımı olduğu, onaylı projeye aykırı yapılan imalatlarla ilgili belediye encümenince alınmış yıkım kararı bulunduğu, halihazır durumları ile yapı kullanma izin belgesi alınamayacağı, dava dışı yüklenici tarafından üstlenilen edimler eksiksiz olarak ifa edilip bağımsız bölümler arsa sahibine teslim edilmedikçe davacının temlikle satın aldığı şahsi hakka dayanarak, arsa sahibinden arsa payının devrini talep edemeyeceği gerekçesiyle, davacının tazminat talep hakları saklı kalmak koşuluyla, tapu iptal ve tescil yönündeki davasının reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.02.2014 gün, 2013/6880 esas ve 2014/825 karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13553, Karar No: 2014/12894, Tarih: 30.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13553 E.  ,  2014/12894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2014/264-2014/309

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın tek taraflı kaza yapması sonucu araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 15.000,00 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, HMK'nın 15/2 maddesi uyarınca, can sigortalarında, sigorta ettirenin, sigortalının veya lehtarın leh veya aleyhine açılacak davalarda onların yerleşim yeri mahkemesinin kesin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliği ile davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK.'nun genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin 1. fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir”. Aynı Yasa'nın 7. maddesinde “Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.” hükmü, 16. maddesinde de "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü düzenlenmiştir.

HMK'da kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp bir seçimlik yetkidir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davacı tarafın, haksız fiil sorumlusu olarak zorunlu trafik sigortacısı olan davalıya husumet yöneltmiş olması, uyuşmazlığın can sigortasından kaynaklanmaması nedeniyle kesin yetkinin sözkonusu olmaması ve davalı tarafın yetki itirazında bulunmamış olmasına göre, davanın Erzurum Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.