muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/850, Karar No: 2014/3677, Tarih: 12.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/850 E.  ,  2014/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/945-2013/908

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, Kırşehir İcra Müdürlüğünün yetkili olduğunu belirterek yetki itirazı ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece takip konusu bonolarda Ankara mahkemelerinin yetkili kılındığı gerekçesi ile yetki itirazının reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK.nun 50. maddesi göndermesiyle, bonoya dayalı olarak, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HMK.6.md), bonoda öngörülen ödeme yerinde ancak, TTK'nun 689/3. (yeni TTK.777/3.) maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, tanzim yerinin ödeme yeri olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun tanzim yerinde icra takibi yapılabilir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile yürürlükten kaldırılan 1086 Sayılı HUMK.nun 22. maddesinde, tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri, buna göre, tüzel kişilerin yanında gerçek kişilerin de yetki sözleşmesi yapabilecekleri düzenlenmiş bulunmaktaydı.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki sözleşmesini düzenleyen 17.maddesinde ise; "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır" düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, Hukuk Muhakerneleri Kanunu ile getirilen yeniliklerden bir tanesi de yetki sözleşmelerine ilişkin olup, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir.

Yetki sözleşmesine ilişkin olarak yapılan bu düzenlemede, tacirler veya kamu tüzel kişileri ile diğer kişiler, yetki sözleşmesi yapmak açısından birbirinden ayırdedilmiştir. Tacirler veya kamu tüzel kişileri, kendi aralarındaki hukuki ilişkilerde hukuken eşit konumda sayılabilirler. Buna karşılık, tacirler veya kamu tüzel kişileri, gerçek kişiye göre, daha güçlü konumda bulunmaktadır. Daha zayıf konumda olan kişilerin daha güçlü olan tae ir veya kamu tüzel kişilerine karşı korunma ihtiyacının ortaya çıkması nedeniyle kanun koyucu böyle bir düzenlemeye gitmiştir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, yeni düzenlemeye bakıldığında, tacirler veya kamu tüzel kişileri dışındaki diğer kişilerin, kendi aralarında yetki sözleşmesi yapmaları da kabul edilmemiştir.

Sözkonusu düzenleme ile ilgili olarak belirtilmesi gereken bir başka husus da, yetki sözleşmesi yapılmasında, tarafların tacir veya kamu tüzel kişisi olması aranmıştır. Diğer bir anlatımla, maddedeki tacirden anlaşılması gereken, işin ticari nitelikte olması değil, tarafların kanunlarda tacir olarak tanımlanan kişiler olmasıdır. Sözleşmenin konusunun ticari iş olması gerçek kişilere yetki sözleşmesi yapma imkanı vermemektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; alacaklının 4 adet bonoya dayalı olarak 09.10.2013 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe başladığı, takip dayanağı bonolarda Ankara(icra dairelerinin) mahkemelerinin, yetkili kılındığı görülmektedir. Bu durumda, HMK.nun 448.maddesi gereğince, bu kanun hükümlerinin tamamlanmış işleri etkilememek kaydıyla (olayımızda tamamlanmış bir iş bulunmadığından) derhal uygulanacağı ilkesi de dikkate alınarak, takip tarihi itibariyle yürürlükte olan HMK.nun 17. maddesi kapsamında itirazın değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, takip dayanağı bonoda tanzim yerinin ve muteriz borçlunun adresinin Kırşehir olduğu, ödeme emrinin de bu adreste borçluya tebliğ edildiği görülmektedir. Takibe konu bonolarda Ankara mahkemelerinin(icra dairelerinin) yetkili olduğunun yazılması yetki sözleşmesi niteliğinde olup, borçlunun tacir olmadığı anlaşıldığından takip tarihi itibari ile yürürlükte olan 6100 Sayılı HMK'nun 17. maddesi gereğince yetki sözleşmesi geçersizdir.

O halde mahkemece, borçlunun yetkiye yönelik itirazının kabulü yerine yazılı gerekçe ile isternin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19515, Karar No: 2015/1277, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/19515 E.  ,  2015/1277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/14634, Karar No: 2011/12678, Tarih: 06.09.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/14634 E.  ,  2011/12678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlık, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 6.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26734, Karar No: 2013/603, Tarih: 14.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/26734 E.  ,  2013/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Olay nedeni ile sanığın yakalandığında, 22.02.2006 tarihli yakalama ve üst arama tutanağına göre; mağdurun işyerinden çalınan televizyon ve kumandası ile içinde cd olan çanta ve bilgisayar kamerasının sanığın sırtında battaniye sarılı vaziyette devriye görevi yapan görevlilerce el konulup, mağdura teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 gün 2010/4-71 Esas ve 2010/76 sayılı kararında görüleceği üzere; 5237 sayılı TCY’nın hapis cezasının ertelenmesini düzenleyen 51. maddesinin 3. fıkrasında; cezası ertelenen hükümlü hakkında, mahkûm olunan ceza süresinin alt sınırından az olmamak koşuluyla, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirleneceği, hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı Yasanın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, denetim süresi, ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecek, yine fıkrada mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olmamak hususu da, hükmedilen bir yıldan fazla mahkûmiyetler için söz konusu olup, hapis cezası bir yıldan az olsa da denetim süresi hiçbir ahvalde bir yıldan az olamayacaktır.

Bu bağlamda;

Somut olayda, yerel mahkemece hükmedilen 8 ay 26 gün sonuç hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle, 1 yıllık denetim süresi verilmesi gerekirken “TCK’nın 51/3,4,5 ve 6.maddesi gereğince ceza kesinleştiğinde denetim süresi ile ilgili karar verilmesine” şeklinde karar verilmesi,

Bu bağlamda;

Somut olayda, yerel mahkemece hükmedilen 8 ay 26 gün sonuç hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle, 1 yıllık denetim süresi verilmesi gerekirken “TCK’nın 51/3,4,5 ve 6.maddesi gereğince ceza kesinleştiğinde denetim süresi ile ilgili karar verilmesine” şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, TCK'nın 51/3,4,5 ve 6.maddesi gereğince ceza kesinleştiğinde denetim süresi ile ilgili karar verilmesine" kısmının çıkarılmasına, yerine "sanığın 1 yıl süre ile denetim altında bulundurulmasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6399, Karar No: 2010/12460, Tarih: 06.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6399 E.  ,  2010/12460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Pınarbaşı (Kayseri) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.03.2008 tarih ve 2007/34-2008/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalının ortağı olduğunu, 25.02.2007 tarihinde genel kurul toplantısı yaptığını, bir çok ortağa çağrı yapılmadığını, ayrıca gönderilen çağrı yazısında tek yönetim kurulu üyesinin imzasının olduğunu, toplantıdan haricen haberdar olan bir çok ortağın genel kurul salonuna alınmadığını, oy kullanamadığını, bazılarının müvekkillerine vekalet verdiğini, ihraç edildikleri söylenerek oy kullandırılmadığını, kararların baştan beri usulsüzlüklerle alındığını ileri sürerek, 25.02.2007 tarihli genel kurulda alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların genel kurula iştirak ettiklerini, muhalefet şerhi yazdırmadıklarını, dava açma haklarının olmadığını, çağrı usulüne uyulduğunu, kaldı ki çağrıda usulsüzlüğün tek başına iptal nedeni sayılmayacağını, diğer iddiaların yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların genel kurula katıldıkları, daha sonra terk ettikleri, oy kullanmalarının engellendiğinin iddia edilmediği, kararlara muhalefetlerinin bulunmadığı, bazı ortakların ihraç edilmemelerine rağmen genel kurula katılmamalarının veya onlara çağrı yapılmamasının davacılara iptal davası açma hakkı vermeyeceği, usulsüz çağrı yapılan ortakların muhalefetsiz olarak kararlara karşı iptal davası açma hakkının olduğu, usulsüz çağrının tek başına iptal nedeni sayılmayacağı, gündemin gereği gibi ilan edilmediğinin, toplantıya katılmaya yetkili olmayanların katıldığı gibi iddiaların da olmadığı, iptali davası koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, genel kurulda alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, genel kurulda alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

Kooperatif genel kurulunda alınan kararların iptalinin dava edilmesi koşulları, 1163 sayılı Kanunun 53. maddesinde açıkça düzenlenmiş bulunmaktadır. Genel kurulun toplantıya çağrılmasına ilişkin usullere uyulmaması, tek başına alınan kararların iptali sonucunu doğurmaz. Ayrıca, alınan kararların kanuna, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı bulunduğunun kanıtlanması gerekmektedir. Çağrıdaki usulsüzlüğün müeyyidesi, genel kurula katılmayan ortağa kararlara muhalefet şerhi yazdırmadan süresinde dava açma hakkı vermesidir. Ancak, çağrıdaki usulsüzlüğü rağmen genel kurula katılan ortağın iptal davası açması için, yine alınan karara karşı oy kullanması ve muhalefetini tutanağa yazdırması gerekmektedir. Aksi, halde ortağın dava açma hakkı olmayacaktır. Somut olayda genel kurulun toplantıya çağrılmasına ilişkin usulsüzlüğü rağmen davacıların bu toplantıya katıldıkları, alınan kararlara karşı muhalefetlerini yazdırmadıkları, esasen muhalefetlerinin yazdırılmasının engellendiğinin iddia edilip, ispat edilemediği anlaşılmaktadır. O halde, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, davacılardan ..., asil olarak verdiği 06.03.2008 havale tarihli dilekçesiyle kanıtların tamamen toplanmasından sonra davadan feragat ettiğini açıklamıştır. Davadan feragat, davaya son veren taraf işlemi olup, şayet feragat mevcut ise, öncelikle feragat beyanına göre karar verilmesi gerekmektedir. Bu durum karşısında, davacı ...’in davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de bu davacı bakımından sonucu itibariyle doğru olan kararın açıklanan gerekçeyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7019, Karar No: 2020/143, Tarih: 08.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7019 E.  ,  2020/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Erdemli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18.02.2019 gün ve 2019/1094 soruşturma, 2019/1262 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin merci Mersin 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05.03.2019 tarihli, 2019/1227 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada mevzuata uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen mercinin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, mağdure Meryem'in şüpheli Seyithan ile gönül ilişkisi olduğu, 2018 yılının Şubat ayında Arpaçbahşiş'te metruk bir evde buluştukları ve burada şüphelinin cinsi münasebete girmek istediği mağdure istemediği halde ısrar edip yere yatırdığı mağdureyi elbiselerinden tecrit edip kendisi de soyunduktan sonra sürtünmeye başladığı, mağdureye organ sokmaksızın üzerine boşaldığı, ayrıca mağdurenin başka bir tarihte kuzeninin de saldırısına uğrayıp hamile kaldığını ancak çocuğun babasını bilemediğini beyan etmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.11.2010 gün 2010/5-176 Esas, 2010/226 sayılı Kararında yer alan " ... katılanın, sanıkla aralarında devam eden duygusal yakınlaşma sırasında sevişme boyutuna ulaşan cinsel yakınlaşmaya gösterdiği rızanın, cinsel ilişki kurulmasını da kapsadığını kabule olanak bulunmamaktadır." şeklindeki açıklamalar da hatırda tutularak, öncelikle şüphelinin ifadesine başvurulup savunma ve delillerinin tespit edilmesi, mağdure vekili tarafından gösterilen tanıkların dinlenilmesi, mağdurenin adli raporunun tespit edilmesi, çocuğun babasının tespitine ilişkin olarak DNA raporu alınması, gerekirse işbu dosya Azat Alim hakkındaki diğer dosya ile birleştirilerek resen tespit edilecek bütün deliller toplanıp sonucunda oluşacak kanaate göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.09.2019 günlü, 94660652-105-33-8670-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakla birlikte tevdi kılınmakla gereği görüşüldü:

Tüm dosya içeriği nazara alındığında kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair Mersin 3.Sulh Ceza Hâkimliğinin 05.03.2019 günlü, 2019/1227 Değişik iş sayılı kararına yönelik yerindelik denetimi yapılmasının mümkün olmaması nedeniyle bu husus kanun yararına bozma yoluna konu edilemeyeceğinden, vaki talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12618, Karar No: 2016/14928, Tarih: 26.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/12618 E.  ,  2016/14928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte, keşideci şirket ile avalist ..., iflasın ertelenmesi davası kapsamında verilen tedbir kararı uyarınca takibin durdurularak hacizlerin kaldırılmasını ve adreslerinin ... olması nedeniyle ... İcra Dairelerinin yetkili olduğunu belirterek icra mahkemesine başvurdukları, mahkemece, borçlu şirket yönünden takibin durudurlmasına ve 08.05.2015 tarihli tedbir kararından sonra konulan hacizlerin kaldırılmasına, borçlu ... yönünden ise yetki itirazının kabulüne karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK'nun 447/2. maddesi atfıyla aynı Kanun'un yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Ayrıca, takip dayanağı akdin yapıldığı yer icra dairesi de yetkilidir.

Buna göre, bonoya dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK. 6. md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde (6102 Sayılı TTK'nun 777/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, ödeme yeri olarak tanzim yeri kabul edilir) (HMK. 10. md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi uyarınca bononun tanzim edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki sözleşmesini düzenleyen 17. maddesinde ise; "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır" düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir.

Somut olayda, takibe konu bono tacirler arasında düzenlenmiş olup İstanbul icra dairelerinin yetkili olduğuna dair yetki sözleşmesi yapılmış ise de, avalist borçlu ... tacir olmadığından HMK.nun 17. maddesi uyarınca yapılan yetki sözleşmesi kendisini bağlamaz. Ancak bono üzerinde keşide yeri bulunmadığı, keşidecinin ad ve soyadının yanındaki yerin ... olduğu belirtilmiştir. Bu durumda alacaklının icra takibini başlattığı İstanbul, bononun tanzim yeri olduğuna göre yetkilidir.

O halde mahkemece borçlu ...'nın yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

2- Borçlu ...'nın temyiz itirazlarına gelince,

O halde mahkemece borçlu ...'nın yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

2- Borçlu ...'nın temyiz itirazlarına gelince,

.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/408 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan iflasın ertelenmesi davası kapsamında 08.05.2015 tarihinde alınan ihtiyati tedbir kararında borçlu şirket hakkında " İİK.179. maddesi uyarınca borçlu şirket borçlarına kefil olanlar yönünden varsa devam eden takipler ile İİK.206. maddesinin 1.sırasında yazılı olan alacaklar ve taşınır, taşınmaz ve ticari işletme rehni temin edilmiş alacaklar nedeni ile rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip ile ilgili İİK.179/b maddesinin 2. Fıkrasında belirtilen istisnai durum dışında borçlu şirket hakkında yapılmış yada yapılacak icra takipleri ile ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının İİK'nun 179/a maddesi uyarınca tedbiren durdurulmasına" karar verilmiş olup, şikayete konu kambiyo takibi ise 12.05.2015 tarihinde başlatılmıştır.

O halde mahkemece, borçlunun, tedbir kararı nedeniyle takibin durdurulması ve hacizlerin kaldırılmasına ilişkin şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle yetki itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (1). bentte yazılı nedenlerle, borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda (2). bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10097, Karar No: 2009/9473, Tarih: 16.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10097 E.  ,  2009/9473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın saç bükme işçilik ücretinden kaynaklanmış bulunmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 16.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.