muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2426, Karar No: 2018/13815, Tarih: 07.06.2018

Bu nedenle, eğer arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olaya gelince; davaya konu taşınmazlardan 91 parselde nohut, 235 parselde arpa, 168 ve 308 parseller üzerinde fıstık ağaçlarının bulunduğunun belirlendiği ve gelir metoduna göre ödenmesi gereken ecrimisilin hesaplandığı, davalı tarafından taşınmazlar üzerindeki fıstık ağaçlarının kendisi tarafından dikildiği savunulduğu halde bu savunma üzerinde durulmadığı, davacının taşınmaz üzerinde bulunan ürünlerde hakkı bulunup bulunmadığının belirlenmediği, her ne kadar intifadan men koşulu davacının davalı aleyhine hakkı olmayan yere tecavüz suçundan suç duyurusunda bulunması ile gerçekleşmiş ise de, davacının ecrimisil talebinde bulunduğu sürelerde intifadan men koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda tanıkların etraflıca beyanlarının alınmadığı ve intifadan men şartının hangi tarihte gerçekleştiğinin açıkça saptanmadığı görülmüştür.

O halde Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak, intifadan men koşulunun gerçekleştiği tarihin açıkça saptanması için taraflarca bildirilen tanıkların yeniden dinlenmesi, dosyadaki diğer deliller ile birlikte tanık beyanları doğrultusunda değerlendirme yapılması ve gerektiğinde yemin delili de hatırlatılması, taşınmaz üzerindeki muhdesatlarla ilgili eldeki davalı ... tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/78 E – 2014/172 K sayılı dosyasında açılan muhdesatın aidiyetinin tespiti dava dosyasının getirtilmesi, muhdesatların davalı ...'e ait olduğunun tespit edilmiş ve anılan kararın kesinleşmiş olması halinde davacının zeminde paydaş olduğu gözetilerek zemin (tarla) geliri aksi halde taşınmazın mevcut durumu üzerinden net gelir metoduna göre davacının talep ettiği süreler ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği tarih gözönünde bulundurularak eldeki dava tarihine kadar olan dönem için davacının payı oranında hesaplanacak ecrimisile karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de, HMK'nın 26. (HUMK. m. 74) maddesine göre “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” şeklinde düzenlenmiştir. Davacı vekili tarafından usulüne uygun şekilde harcı yatırılmak suretiyle sunulan ıslah dilekçesinde, 91 ve 235 parseller yönünden 2008-2012 yılları arasında, 168 ve 308 parseller yönünden ise 2008-2010 yılları arasında ecrimisil talebinde bulunulduğunu bildirildiği halde, Mahkemece hüküm fıkrasında 27.06.2006-2007-2008-2009-2010-2011-26.6.2012 yılları arasında ecrimisile hükmedildiği görülmüştür. Hal böyle olunca; Mahkemece, az yukarıda zikredilen taleple bağlılık kuralı gereği davacı vekilinin talebi doğrultusunda ecrimisil talep ettiği sürelere ilişkin araştırma ve inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken, dava konusu olmayan sürelere ilişkin olarak hüküm kurulmuş olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine, şimdilik yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3134, Karar No: 2014/4978, Tarih: 24.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2012/3134 E.  ,  2014/4978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2010/344342

Mahkemesi : Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02.12.2010

Numarası : 2009/659 - 2010/1257

Suç : Dernekler Kanununa muhalefet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "04.10.2006" yerine "18.04.2007" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Sanığın başkanı olduğu M.. Sok.. S.. Y.. ve D..D..ne ait binada yapılan aramada, tombala makinesi, .......adet üzeri numaralandırılmış pinpon topu ve ...... adet pulun ele geçirildiği olayda, dernek başkanı olan sanığın dernek binasında kumar oynanmasına izin vermekten ibaret eyleminin 5253 sayılı Dernekler Kanununun 30/a maddesi yollamasıyla anılan Kanunun 32/o maddesinde yazılı suçu oluşturmayıp TCK’nın 228/1. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde dernekler kanununa muhalefet suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1281, Karar No: 2015/1670, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1281 E.  ,  2015/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/1282, Karar No: 2010/1353, Tarih: 15.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1282 E.  ,  2010/1353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin ve çıkarılan borcun iptaline, yeniden aylık bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının , bir kısım hizmet süresi ile yaşlılık aylığının iptali ve davacıya yaşlılık aylığından borç çıkarılmasına ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın kesildiği tarihten itibaren bağlanması ve birikmiş aylıkların faiziyle ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalı Kurumun Tokat Sigorta İl Müdürlüğünde görev yapan idarecilerin baskı ve ikna edici yollarla personelin bilgisayar şifrelerini öğrendikleri, Müdürlükte çalışanların birbirlerinin şifrelerini öğrenip kullanabilecekleri bir ortam yaratıldığı, hatta müdürlükte çalışan temizlik firması elemanlarının dahi personelin şifrelerini bildiği ve bu şifrelerle ekran başında işlem yaptıkları, aralarında davacı sigortalının da bulunduğu bir çok sigortalı yönünden hesaplara girilerek başka sigortalıların yaptıkları prim ödemelerinin bu sigortalı yapmış gibi prim ödeme hesaplarına geçirildiği, sonradan yapılan ödemelerin önceki tarihlerde yapılmış gibi prim ödeme hesaplarına girilerek birçok sigortalıya sanal hizmet süresi kazandırılarak yaşlılık ve ölüm aylıkları bağlandığı, sağlık karnesi verildiği, davacı sigortalı ...’ün prim ödeme hesabına 28.8.1997 tarihinde yapılan 10 adet ödemelerin 1981- 1982 tarihli olarak girildiği, daha sonra bu tutarlar hesaptan çıkartılıp bu defa ödeme tarihlerinin 28.08.1997 olarak gösterildiği, girilen ödemelerin 6 adedinin sigortalı Zeki Demir’e,2 adedinin sigortalı İlhan ...’e 1 adedinin sigortalı İskender Koparan’a , 1 adedinin sigortalı...’a ait hesaplardan çıkarıldığı, bu şekilde sigortalıya eski tarihle 14 aylık isteğe bağlı sigortalılık hizmet süresi kazandırıldığı ve ödemelerin yüklenmesinden sonra davacının yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu ve kendisine 9060 gün sigortalılık süresi bulunması nedeniyle 01.01.2000 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlandığı, usulsüzlüklerin müfettiş tarafından ortaya çıkarılması üzerine davacının sanal hizmet süresi iptal edilerek aylık bağlama tarihinde 8644 günü bulunup 9000 gün sigortalılık süresi bulunmadığından yaşlılık aylığının iptal edilip davacıya fuzulen ödenen yaşlılık aylığı nedeniyle borç çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Sosyal Güvenlik Hukuku ilkeleri ve Medeni Kanunun 2. maddesinin uygulanmasının zorunlu bir sonucu olarak sigortalıya uzunca bir süre sigortalı olduğu inancı verildikten yaşlılık aylığı bağlanıp uzunca süre ödendikten sonra sigortalılık süresinin ve yaşlılık aylığının iptal edilmesi iyiniyetten uzak olacaksa da kimse kendi hilesinden istifade edemeyeceğinden bu kuralın uygulanabilmesi için hileli şekilde oluşturulan sigortalılık süresi, ile usulsüz şekilde yapılan aylık bağlama işlemi sigortalının da katılımının bulunduğu muvazaalı bir eylem sonucu oluşturulmamalıdır. Bu halde davacının , iade ile yükümlü olacağı açık olup, İade yükümlülüğünün konusu ve kapsamı ise dava tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 96. maddesine göre belirlenmelidir. Bu maddeye göre; “Kurumca işverenlere, sigortalılara,isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine ,genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere,fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu kanun kapsamındaki her türlü ödemeler; a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa,hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık süre de yapılan ödemeler,bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden…itibaren hesaplanacak olan kanuni faizi ile birlikte …genel hükümlere göre geri alınır…”düzenlemesine göre, davacının kasıtlı ve hileli hareketi ile yaşlılık aylığı bağlanmasına neden olduğu sonucunun oluşması halinde, açıklanan bu madde kapsamında iade ile de yükümlü olduğu açıktır.

Somut olayda sigortalının prim ödeme hesabına yapılan hileli giriş 28.08.1997 tarihinde yüklenmiş, davacıda ödemeye ilişkin herhangi bir belge ibraz etmemiştir.Bu halde davacının tahsis talep tarihinde tam yaşlılık aylığı koşulları yönünden prim borcu olduğunu bildiği oluşturulan hileli sigortalılık süresinin, sigortalının da katılımında bulunduğu hileli bir işlem sonucu oluşturulduğunu göstermektedir.Bu durumda davacının olayda,Medeni Kanunun 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kuralının uygulanması isteme hakkının bulunmadığı ortadadır.Ne var ki ;Anayasal Sosyal Güvenlik ilkeleri ve aylık bağlama tarihinde yürürlükte olan 1479 Sayılı Yasa gereğince davacının davada ki istemi de dikkate alınarak ,davacının iptal edilen hizmet süresinden sonra kalan sürelerinin kısmi yaşlılık aylığı yönünden yeterli olup olmadığının araştırılarak, varsa kısmi yaşlılık aylığı şartlarının oluştuğu tarihten itibaren aylık bağlanmasına karar verilmesi gerektiği halde mahkemece bu yöne ilişkin hiç inceleme yapılmadığı gibi davacının kesilen tam aylığına ilişkin prim borcunu sonradan ödeyip ödemediği de araştırılmamıştır.

Yapılacak iş;davacının, aylık bağlama tarihinde yürürlükte olan 1479 Sayılı Yasa gereğince iptal edilen hizmet süresi dışında kalan süreleri yönünden kısmi yaşlılık aylığı şartlarının olup olmadığını kurumdan sormak ,varsa şartların oluştuğu tarihi takip eden aybaşından itibaren kısmi yaşlılık aylığı bağlanmasına karar vermek ,davacının iade yükümlülüğüne ilişkin olarakta yukarıda açıklanan 5510 sayılı Yasa'nın 96.maddesinde düzenlendiği şekilde kısmi yaşlılık aylığına karar verilmiş ise, iade yükümlülüğünü bu aylığın bağlanmasından önceki dönem yönünden tamamı üzerinden,sonrasında ise tam aylık ile kısmi aylık arasında ki oluşacak fark fazla ödemelerin miktarı dahi kurumdan sorulduktan sonra bildirilen ödemeler yönünden değerlendirmek ,kısmi aylık şartlarının bulunmadığı takdirde ise davaya konu miktarlar yönünden açıklanan ilkeler gereğince iade yükümlülüğü yönünden bir karar vermekten ibarettir.Kaldı ki davacının kesilen tam yaşlılık aylığına ilişkin prim borcunu kurumun bildireceği gecikme zammı ve faizi ile ödemesi halinde de ödemeyi takip eden aybaşından itibaren yeniden bağlanabileceği gerçeği dahi mahkemece dikkate alınmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ve özellikle davacının kısmi yaşlılık aylığı şartları yönünde değerlendirme ile iade yükümlülüğü olup olmadığı yolunda yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12181, Karar No: 2018/8599, Tarih: 16.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12181 E.  ,  2018/8599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ... Rektörlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... Peyzaj Temizlik İlaçlama Yön. Dan. Yem. Bilg. Teks. Org. Taş. İnş. Tur. Tic. ve San. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 16/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4896, Karar No: 2020/7320, Tarih: 17.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/4896 E.  ,  2020/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dairenin 15.10.2020 tarihli UYAP sistemi üzerinden gönderilen eksiklik talep yazısı ile; hacze konu menkullerin değer tespitinin yapılması istenmiş, makul sürede eksiklik tamamlanmadığı için tekit yazılmasına rağmen Mahkemece bu husus yerine getirtilmemiştir.

İncelenmesi gerekli bulunduğundan, başkaca geri çevirmeye ve dosyanın sürüncemede kalmasına yol açılmaması bakımından; dava konusu 26.01.2018 tarihli hacze konu menkullerin bir kısmının haciz esnasında değer tespiti yapılmış ise de, dosya kapsamında hacze konu menkullerden bir kısmının ( 63 adet masa, 270 adet sandalye, ekmek fırını vd.) ise değer tespitine ilişkin bilgi ve belge bulunmamaktadır. Değer tespiti yapılmayan mahcuzların değer tespitinin İcra Müdürlüğü aracılığı ile yaptırılmasının sağlanarak, buna ilişkin raporun eklenmesi, tamamlanması istenen hususun ikmalinin bizzat hakim tarafından denetlenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6717, Karar No: 2021/5244, Tarih: 31.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/6717 E.  ,  2021/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ...'e ait Gödekli Tır Garajı isimli yerde tankın içerisinde 345 litre marker seviyesi geçersiz akaryakıt ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar sanık söz konusu akaryakıtın kendisine ait araçların muafiyet kapsamında getirmiş olduğu akaryakıt olduğu yönünde beyanda bulunmuş ise de söz konusu muafiyeti sağlayan Gümrük Vergilerinden Muafiyet ve İstisna Tanınacak Haller Hakkında Kararın 104. maddesinde ''102 ve 103 üncü madde hükümleri uyarınca gümrük vergilerinden muaf olarak ithal edilen yakıtlar, içerisinde ithal edildikleri ulaşım araçlarından başka bir araçta kullanılamaz, ulaşım aracı için gerekli olan tamir süresi haricinde söz konusu ulaşım aracından çıkarılamaz, depolanamaz, satılamaz ve devredilemez'' şeklinde düzenlenme karşısında, yurt dışından yurda giriş yapan araçların deposunda bulunan akaryakıtın bir başka araçta kullanılmasının hukuka aykırı olduğu ve atılı suçun oluşmasını engellemeyeceği gözetilerek sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

2)Dava konusu suçta kullanılan sayaçlı pompanın, akaryakıt tankının, 367 litre akaryakıtın ve 76 AE 794 plakalı aracın müsaderesine ilişkin talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8496, Karar No: 2015/21131, Tarih: 09.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/8496 E.  ,  2015/21131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 2005-16.04.2010 tarihleri arasında davalı börek yapımı işyerinde 600,00 TL ücretle kesintisiz çalıştığını, 2 haftada 1 gün tatil kullandığını, 06.30-18.30 saatleri arasında tüm resmi ve dini tatillerde çalıştığını, iş akdinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin , fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş yerinde satış ve servis işçilerinin 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, davacının çalışma saatlerinin de bu şekilde olduğunu, hafta sonları sadece cumartesi günleri saat 12.00'ye kadar çalıştığını, feshin haklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, “...davacının iş sözleşmesinin 10.11.2008 tarihinde işverence haklı olarak sonlandırıldığını gösterir kanıt bulunmadığı, davacının yaptığı iş ve çalıştığı işyerinin yargıçlığımızca da haricen bilinen kapasitesi dikkate alındığında, asgari ücretle çalışmasının olağan olduğu,.. Uyarılı yazıyla istendiği halde işverence çalışma gün ve saatlerini gösterir herhangi bir belge sunulmamış olması, taraf tanıklarının birbirinden farklı beyanlarda bulunması, davalı tanığı .....'in kendisi ve davacının işbaşı saatini 07.00 olarak belirtmiş olması, işyerinin haricen bilinen çalışma şekli, davacının kasa görevlisi ve börek kesip müşteriye servis yapan kişi olması durumu dikkate alındığında, saat 06.30'da işbaşı yapmasının olağan olmadığı, paydos saatinin ise en geç 17.00 olduğu, işyerinin kapasitesine göre davacının haftada 1 gün tatil yapmasının ve onun tatilde olduğu zamanlarda davacının yaptığı işin işyeri sahibi veya diğer çalışanlar tarafından gerçekleştirilmesinin mümkün olduğu, bu nedenle davacının haftada 6 gün 07.00-17.00 saatleri arasında günde 10 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenme yaptığı, haftalık fazla çalışma süresinin 9 saat olduğu, haftada 1 gün tatil kullandığı, dini bayramlar dışındaki genel tatillerde çalışmasının olağan olduğu...” gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil alacakları hüküm altına alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacı ile davalının çalışma saatlerine ilişkin iddia ve savunmaları ile mahkemenin kabulü yukarıda açıklandığı gibidir. Öncelikle belirtmek gerekir ki, fazla mesai yaptığını ispat külfeti işçi üzerinde olup bunun da ne şekilde yapılması gerektiği HMK'da belirtilmiştir. Bu nedenle mahkemece, keşif yapılmadan haricen bilinen veya tespit edilen durumların delil olarak kabulü ücretin ve fazla mesai süresinin haricen yapılan gözlemlere göre tespit edilmesi ilgili mevzuat uyarınca doğru değildir.