muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15846, Karar No: 2016/1260, Tarih: 04.02.2016

c) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 04/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2007/916, Tarih: 28.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         20079-889 E.  ,  2007/916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3.İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2007

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 3.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.04.2007 gün ve 2006/1477-2007/288 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10.07.2007 gün ve 2007/19926-23083 sayılı ilamı ile; (“…Davacı  işçi 19.11.2001 tarihinde imzalan protokolün  geçersiz olduğunu ileri sürmüş ve 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu  iş sözleşmesinin 39.maddesinde  öngörülen  ücret artışından kaynaklanan fark  ücret isteğinde bulunmuştur. Davalı  işveren  protokolün  toplu  iş sözleşmesi  imzalayan yetkili kişiler tarafından imzalandığını ve geçerli  olduğunu  savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

İşyerinde, 28.8.2000 tarihinde  sendika tarafından verilen yetkiye istinaden  16.2.2001 tarihinde imzalanan toplu  iş sözleşmesi 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte kalmıştır. Toplu  iş sözleşmesini imzalayan sendika yetkililerinin bir kısmı ile işveren temsilcileri arasında 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolle, 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren  ücret artış  hükmü tadil edilmiş ve ücret artışı  oranı düşürülmüştür. Yine 1.4.2002 tarihinde yürürlüğe girecek  olan ücret artışı hükmünde değişiklik yapılmıştır.

Sözü edilen protokolü sendika adına imzalayanlardan 5 kişi 28.8.2000 tarihli  sendika yetki yazısında  münferiden ve müştereken  toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kılınmışlardır. Toplu  iş sözleşmesi imzalama konusunda  verilen yetki sendika tarafından daha sonra geri alınmış değildir. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapılması için  ise sendika tarafından   özel bir yetki verilmesine gerek bulunmamaktadır. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapma konusunda sendika yönetim kurulunun bir karar alması da gerekmemektedir. Sendika yetkilileri tarafından anılan yetkiye dayanılarak 16.2.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesi imzalanmasının ardından 9 ay sonra değişen koşullara göre bazı hükümlerde değişikliğe gidildiği görülmektedir.

Somut olayda, 19.11.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesini birlikte ve tek başına imzalamaya yetkili  olan  aralarında sendika genel  başkanı  işe şube yöneticisinin de bulunduğu 5 kişi protokolü sendika adına düzenlemişler ve işyerinde anılan protokol uygulanmaya başlamıştır. Bu konuda sendika ile işveren  arasında bir  uyuşmazlık ortaya çıkmamıştır.  İşçiler de  protokole yapılan uygulamaya karşı çıkmaksızın çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Sonraki dönemlerde yeni toplu  iş sözleşmeleri imzalanmış ve işçilerin almakta oldukları  ücretleri  üzerinden  ücret artışları öngörülmüştür. Anılan sözleşmelerin imzalanması aşamalarında da 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolün geçersizliği sendika ile işveren arasında bir çekişme konusu olmamıştır. Böyle olunca bahsi geçen protokolün sendika adına yetkili kişiler tarafından imzalanmadığının kabulü doğru  olmaz.

Mahkemece kararın gerekçesinde daha  önce aynı konuda kesinleşen mahkeme kararlarından söz edilmişse de, anılan protokolün  ileriye dönük  olarak sonuçlarını doğuracağı yönünde yerel mahkeme kararlarının onandığı Dairemiz  kararları da mevcuttur. Bu itibarla her dosyadaki delil durumuna göre çözüme gidilmelidir.

Dairemizin kararlılık kazanmış  olan uygulamasına göre toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kişiler tarafından düzenlenen protokolle toplu  iş sözleşmesi hükümlerini ileriye dönük  olarak değiştirilmesi  imkan dahilindedir. Somut olayda protokolün  ilk maddesinde 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olan ücret artışı hükmü tadil edilmekle bu değişiklik, geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz. Böyle olunca davacının 1.10.2001 - 19.11.2001 tarihleri arasında kalan dönem için protokolün sonuç doğurmayacağı kabul edilmeli ve anılan dönem için  ücret farkı  hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Protokolün imzalandığı tarih sonrasında ise protokol hükümleri doğrultusunda yapılan işveren uygulaması yerinde olduğundan  19.11.2001 tarihi sonrası için ücret farkı  isteğinin reddine karar verilmelidir. Gerekirse bu yönde bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre ve özellikle toplu iş sözleşmesinin eki niteliğinde bulunan protokol uyarınca toplu iş sözleşmesinin yasaca cevaz verilen hükümlerinin ileriye dönük olarak değiştirilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10474, Karar No: 2009/1750, Tarih: 24.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10474 E.  ,  2009/1750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 243 parsel numaralı taşınmazın 29.5.2006 günlü satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Dava konusu 40 ve 84 parsel sayılı taşınmazlar ile somut emsal alınan 243 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan (2007) yılındaki cadde ve sokak bazında belirlenen asgari emlak vergisi beyan değerlerinin Belediye Başkanlığından,

Getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14819, Karar No: 2020/3219, Tarih: 27.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/14819 E.  ,  2020/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 01.01.2007 tarihi ile 22.08.2012 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı T.C. ...’na bağlı olarak diğer davalı nezdinde müzik eğitmeni olarak çalıştığını, davacının Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, davalı şirket çalışanlarının idaresinin her iki davalı tarafından yürütüldüğünü, birçok emsal dosyada verilen kararlarda davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin olduğunun hükme bağlandığını ve onandığını, davacının sözleşmesinin belirsiz süreli olduğunu, davalı şirket ile Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası arasında toplu iş sözleşmesi yapıldığını ve toplu iş sözleşmesinin 15.11.2007 – 14.11.2009 tarihleri arasında yürürlükte kaldığını, TİS’e göre davacının aldığı günlük çıplak ücret tutarına 6 aylık periyodlar için % 5 ve % 4 zam yapılacağı hususunda anlaşıldığını, buna rağmen davacının rızası olmaksızın aylık çıplak ücretinin çeşitli tarihlerde düşürüldüğünü, bu nedenle davacının TİS ücret farkı alacağı doğduğunu, davacının TİS’in sona erdiği tarihte TİS’den faydalanmakta olduğunu, bu nedenle 15.11.2009 tarihinden itibaren TİS gereğince alması gereken ücretin düşürülmesinin mümkün olmadığını, davalı şirketin TİS gereğince yapması gereken zamları yapmadığını, üstüne üstlük davacının ücretini sürekli düşürdüğünü, bu nedenle 15.11.2009 ile 22.08.2012 tarihleri arasına ilişkin eksik ödenen ücret alacağının doğduğunu iddia ederek; toplu iş söleşmesi ücret farkı alacağı, eksik ödenen ücret alacağı ve yakacak yardımı alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili özetle; davacının Belediye’nin işçisi olmadığını, Belediye ile hiçbir hukuki bağı olmayan diğer davalının işçisi olduğunu savunarak husumet ve zamanaşımı nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili özetle; davacının Belediye’nin işçisi olmadığını, Belediye ile hiçbir hukuki bağı olmayan diğer davalının işçisi olduğunu savunarak husumet ve zamanaşımı nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Sağlık... Sağlık Yatırımları ve İşletmeciliği Sosyal Hizmetler San. ve Tic. Aş vekili özetle; davacının 01.01.2007 – 22.08.2012 tarihleri arasında... Büyükşehir Belediyesin’den ihale ile alınan... ... Merkezi Projesi kapsamında eğitmen olarak yıllık belirli süreli iş sözleşmeleri ile çalıştığını, tarafların iradeleri ile her ihale döneminde bir önceki sözleşmeden bağımsız olarak sözleşme düzenlendiğini, her sözleşmede davacının imzasının olduğunu, çalışma koşullarındaki değişikliklerin yazılı olarak yapıldığını ve davacının değişikliği kabul ederek bu ücret ile çalışmaya devam ettiğini, davalının davacı işçinin ücretini belirlerken keyfi davranmayıp ihale şartnamesinde öngörülen ücreti ödediğini, davalının davacının iş sözleşmesini feshetmeyerek feshin son çare olması kuralına riayet ettiğini, bu nedenle ücret ile ilgili düzenleme yapmak zorunda kaldığını, davacının Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, ilgili sendika ile kendileri arasında 15.07.1007 ila 14.11.2009 tarihleri arasında ki Toplu İş Sözleşmesinin 25.09.2008 tarihinde imzalandığını, sendikanın 09.01.2009 tarihinden itibaren TİS hükümlerinden davacının da yararlanmasını talep ettiklerini, bu tarihten itibaren TİS’ten kaynaklanan alacakların ödendiğini, TİS’in ücret zammını düzenleyen 43. Maddesinin TİS’in ücretlere yapılacak olan zammı belirlediğini ancak iş koşullarındaki değişikliğin ne şekilde yapılacağına ilişkin hüküm içermediğini, bordrolar incelendiğinde, TİS’ten kaynaklanan alacakların eksiksiz ödendiğinin görüleceğini, TİS’in 14.11.2009 tarihi itibariyle sona erdiğini, 01.01.2010 tarihinde davacı ile yeni sözleşme yapıldığını, bu sözleşmenin değişiklik anlaşması olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Alacağın belirsiz olması halinde alacaklı, belirsiz alacak davası açabileceği gibi kısmi dava olarak da alacağın tahsilini talep edebilir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Alacağın belirsiz olması halinde alacaklı, belirsiz alacak davası açabileceği gibi kısmi dava olarak da alacağın tahsilini talep edebilir.

Dava dilekçesinde alacağın belirsiz olduğundan söz edilmiş olsa da, kısmi dava açıldığının ifade edilmesi halinde davanın türünün kısmi dava olarak kabulü gerekir. Zira alacak belirsiz ise kısmi dava yoluyla alacağın istenmesine engel bir durum yoktur. Bu ihtimalde kısmi dava ancak talep edilen kısım itibarıyla zamanaşımını keser. Yargılama ile alacağın belirlenen kalan kısmı ıslah veya ek dava ile talep edildiğinde arttırılan miktarlar bakımından faiz başlangıcı -kural olarak- talep tarihidir. Bu nedenle davanın türünün belirsiz alacak davası veya kısmi dava oluşunun sonuçları farklı olup, tereddüt halinde hakim tarafından bu husus davacıya açıklatılmalı ve davanın türü ön inceleme tutanağına yazılarak tahkikat aşamasına geçilmelidir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının türleri bulunmakta olup, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Başka bir deyişle Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı vekili davayı belirsiz alacak davası olarak açmış olup, dava konusu, davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin tam olarak uygulanmamasından kaynaklananan fark alacak taleplerine ilişkindir. Davacı işçinin davasına konu ettiği alacak da belirli veya belirlenebilir nitelikte değildir. Bu nedenle yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda, Mahkemenin belirsiz alacak davası olarak açılan davayı, kısmi dava olarak nitelendirip davalı vekilinin talep artırımına karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı def’ine değer vererek sonuca gitmesi hatalıdır.

Dava belirsiz alacak davası olarak açıldığından, alacağın tamamı bakımından dava tarihi itibariyle zamanaşımı kesilmiş olup talep artırımına karşı zamanaşımı def’ine itibar edilmeden sonuca gidilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Dava belirsiz alacak davası olarak açıldığından, alacağın tamamı bakımından dava tarihi itibariyle zamanaşımı kesilmiş olup talep artırımına karşı zamanaşımı def’ine itibar edilmeden sonuca gidilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8200, Karar No: 2015/4970, Tarih: 26.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8200 E.  ,  2015/4970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 11.04.2014 gün ve 419 Esas, 2842 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davada davalılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı arsa sahipleri vekili, asıl ve birleşen davada, davalı yüklenici şirket ile davacılar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşmeler bulunduğunu, diğer davalının kefil olduğunu, sözleşmede belirlenen sürede ve nitelikte inşaatı teslim etmediklerini ileri sürerek, cezai şart bedeli ile, eksik ve kusurlu işler bedelinin tahsilini; davalı yüklenici şirket vekili, birleşen davada, davacının, fazladan imalat yaptığını, inşaat bitirildiği halde 3 adet bağımsız bölümün tapusunun devredilmediğini ve bu nedenle davacı yüklenicinin daireleri tasarruf edemediğini ileri sürerek, üç adet bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı şirket adına tescilini, sözleşme dışı imalat bedelinin ve maddi tazminatın tahsilini talep ve dava etmişler; yüklenici şirket davadaki haklarını davacı ...'e temlik etmiştir.

Mahkemece, yüklenicilerin inşaatı süresinde tamamlamadığı, eksik ve kusurlu imalat yaptığı gerekçesiyle, arsa sahiplerinin asıl davasının kabulüne, birleşen davasının kısmen kabulüne; yükleniciden temlik alan davacının birleşen davasında birlikte ifa kuralı gereğince tapu iptal ve tescil talebinin kabulüne, fazla imalat bedeli talebinin kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı-birleşen davada davalı arsa sahipleri ... ve ... vekili ile davalılar yüklenici şirket ve kefil vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 11.04.2014 tarih ve 419 E., 2842 K. sayılı ilamıyla, yüklenici ve kefilinin diğer temyiz itirazları reddedilerek, yüklenici tarafın eksik işler bedeli karşılığı verdiği 120.000,00 TL'lik çeke dair mahsup savunması üzerinde durulmaması yönünden yüklenici ve kefili yararına, fazla imalat bedeline yönelik olarak ise arsa sahipleri yararına bozulmuştur.

Bu kez, yüklenici ve kefili vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 62,80 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8861, Karar No: 2019/11645, Tarih: 14.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/8861 E.  ,  2019/11645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel

saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15244, Karar No: 2011/20428, Tarih: 12.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/15244 E.  ,  2011/20428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, akaryakıt sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, 6110 sayılı Kanunla değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2740, Karar No: 2007/4493, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2740 E.  ,  2007/4493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 17.04.2006 tarihli dava dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 9304 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu kesinleşen işlemle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını, taşınmazın orman sınırları içinde olduğu göz önünde bulundurulmadan tapuya tescil edilip daha sonra ifraz edilerek dava konusu parselin davalılar adına tapu kaydı oluşturulduğunun, hukuki dayanaktan yoksun ve yolsuz tescil niteliğindeki davalılar adlarına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kesinleşen orman kadastrosu sınırları içindeyken yine, kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 1472 m2 yüzölçümünde, tapuda 1/2'şer pay ile davalılar adlarına kayıtlı olan çekişmeli imar parseli, arazi kadastrosunda orman niteliğiyle tapulama dışı bırakılan alanlardan ifrazen, 2981 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan imar uygulaması ve parselasyonla oluşmuş, şuyulandırma ile genel arazi kadastrosunda yol boşluğu olarak bırakılan yerler nedeniyle Belediye adına tescil edilmiş, tahsis-satışlar ile davalı gerçek kişilere geçmiştir.

Davalı taraf, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz ettiğinden, davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.