muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/5331, Karar No: 2024/4071, Tarih: 14.10.2024

Danıştay 12. Daire Başkanlığı         2024/5331 E.  ,  2024/4071 K.


"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas	No : 2024/5331
Karar	No : 2024/4071
YETKİLİ  YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI  
... tarafından Milli Eğitim Bakanlığına karşı açılan davada; Samsun 2. İdare Mahkemesinin 28/08/2024 tarih ve E:2024/918, K:2024/1076 sayılı kararı ile Ankara 9. İdare Mahkemesinin 25/09/2024 tarih ve E:2024/1523, K:2024/1487 sayılı kararı arasında çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca incelenerek işin gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İptal ve tam yargı davaları” başlıklı 12. maddesinde, “İlgililer haklarını ihlal eden bir idari işlem dolayısıyla Danıştaya ve idare ve vergi mahkemelerine doğrudan doğruya tam yargı davası veya iptal ve tam yargı davalarını birlikte açabilecekleri gibi, ilk önce iptal davası açarak bu davanın karara bağlanması üzerine, bu husustaki kararın veya kanun yollarına başvurulması halinde verilecek kararın tebliği veya bir işlemin icrası sebebiyle doğan zararlardan dolayı icra tarihinden itibaren dava süresi içinde tam yargı davası açabilirler." hükmüne yer verilmiştir.
2577 sayılı Kanun'un "Tam yargı davalarında yetki" başlıklı 36. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ise; idari sözleşmelerden doğanlar dışında kalan tam yargı davalarında yetkili mahkemenin, zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili yer idare mahkemesi olduğu hükme bağlanmıştır.
Dosyanın	incelenmesinden; Millî Eğitim Bakanlığında Sözleşmeli Fizyoterapist ve Destek Personeli (Aşçı ve Aşçı Yardımcısı) İstihdamına İlişkin Duyuru kapsamında sözleşmeli statüde aşçı yardımcısı pozisyonuna atanmak için yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin Ankara 15. İdare Mahkemesinin 07/09/2022 tarih ve E:2022/492, K:2022/1664 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine Samsun İl Millî Eğitim Müdürlüğünde sözleşmeli aşçı yardımcısı olarak göreve başlayan davacı tarafından; atanması gereken tarih ile yargı kararı üzerine atandığı tarih arasındaki döneme ilişkin özlük ve parasal haklarının ödenmesi için 23/05/2024 tarihinde yaptığı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile yoksun kaldığı özlük haklarının iadesine, parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle dava açıldığı anlaşılmıştır.
Bu durumda; iptal kararına dayalı olarak açılan ve iptal edilen işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın görüm ve çözümünde, 2577 sayılı Kanun'un 36. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümleyen Ankara İdare Mahkemesi yetkili bulunmaktadır.
Açıklanan nedenlerle; davanın görüm ve çözümünde Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dava dosyasının Ankara 9. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Samsun 2. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 14/10/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3350, Karar No: 2024/4149, Tarih: 14.10.2024

"İçtihat Metni"
 
          T.C.
D A N I Ş T A Y
  YEDİNCİ DAİRE 
Esas  No : 2022/3350
Karar No : 2024/4149                                                            
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına... Gümrük Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı,... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında ithal edilen "muz” cinsi eşyanın bedelinin İthalatta Gözetim Uygulamasına İlişkin Tebliğ hükümleri uyarınca gözetim kıymetine yükseltilmesi suretiyle yurt dışı gider olarak beyan edilerek ödenen gümrük vergilerinin eşyanın fatura kıymetinden fazlasına ilişkin kısmının 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 211. maddesi kapsamında iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ile fazladan ödenen vergilerin faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin  ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla, gümrük vergisi mükellefleri bakımından kural koyucu nitelikteki idari metinlerin tüzük, kararname ve yönetmelikle sınırlandırıldığı, gümrük idaresinin bu sayılanlar dışında kalan idari işlemlerle kural koymasının hukuken olanaklı bulunmadığı, olayda, ithale konu eşyanın beyan edilen kıymetinin anılan düzenlemeler uyarınca tesis edilen bir işleme dayanılarak belirlenmediği ve gümrük idaresinin gümrük tarifesinde değişiklik yapmaya yetkisinin bulunmadığı, bu itibarla referans kıymetin davacı tarafından ithal edilen eşya bakımından uygulanamayacağı, dolayısıyla, ortada kanunen ödenmesi gereken herhangi bir vergi bulunmadığından, fazladan tahsil edilen verginin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali ile fazladan ödenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :   Dava konusu işlemin geri alındığı, beyanın bağlayıcılığı ilkesi gereğince ödenen vergilerin iadesinin istenemeyeceği, ithale konu eşya için ithalat kayıt belgesi     düzenlenmesinin zorunlu olduğu  ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :   Dava konusu işlemin geri alındığı, beyanın bağlayıcılığı ilkesi gereğince ödenen vergilerin iadesinin istenemeyeceği, ithale konu eşya için ithalat kayıt belgesi     düzenlenmesinin zorunlu olduğu  ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY	:
Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı, ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri kapsamında ithal edilen "muz” cinsi eşyanın bedelinin İthalatta Gözetim Uygulamasına İlişkin Tebliğ hükümleri uyarınca gözetim kıymetine yükseltilmesi suretiyle yurt dışı gider olarak beyan edilerek ödenen gümrük vergilerinin eşyanın fatura kıymetinden fazlasına ilişkin kısmının 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 211. maddesi kapsamında iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ile fazladan ödenen vergilerin faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT  :
4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 24. maddesinde, ithal eşyasının kıymetinin, eşyanın satış bedeli olduğu; satış bedelinin, Türkiye'ye ihraç amacıyla yapılan satışta 27 ve 28. maddelere göre gerekli düzeltmelerin de yapıldığı, fiilen ödenen veya ödenecek fiyat olduğu; 25. maddesinin 1. fıkrasında, 24. madde hükümlerine göre belirlenemeyen gümrük kıymetinin, bu  maddenin  2. fıkrasının (a), (b), (c) ve (d) bendlerinin sıra halinde uygulanmasıyla belirleneceği; eşyanın gümrük kıymetinin bir üst bent hükümlerine göre belirlenebildiği sürece bir alt bent hükümlerinin uygulanmayacağı hükümlerine yer verilmiş; 26. maddesinde ise, 24 ve 25. madde hükümlerine göre belirlenemeyen ithal eşyasının gümrük kıymetinin, Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının VII. Maddesinin Uygulanmasına Dair Anlaşmanın, Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının (GATT) VII. maddesinin ve bu bölüm hükümlerinin prensip ve genel hükümlerine uygun yöntemlerle ve Türkiye'de mevcut veriler esas alınarak belirleneceği öngörülmüş; GATT'ın VII. Maddesinin Uygulanmasına İlişkin Anlaşmanın 17. maddesinde de, bu Anlaşmada yer alan hiçbir hükmün, gümrük idaresinin, gümrük kıymetinin belirlenmesi ile ilgili olarak ibraz edilen tutanak, belge veya beyannamenin gerçeklik veya doğruluğunu araştırma hakkını sınırlamayacağı ve bu hakkı tartışma konusu haline getirecek şekilde yorumlanamayacağı hükme bağlanmıştır.

İthalatta uygulanacak gözetim ve korunma önlemleri, Türk Mevzuatında, 29/01/1995 tarih ve 22186 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 26/01/1995 tarih ve 4067 sayılı Kanun'la onaylanması uygun bulunan ve 25/02/1995 tarih ve 22213 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 03/02/1995 tarih ve 1995/6525 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla onaylanan Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşmasının ekinde yer alan ve bu anlaşmanın ayrılmaz parçasını teşkil eden Korunma Tedbirleri Anlaşması ile yerini almıştır.
Öte yandan; yürürlükten kaldırılan 1615 sayılı Gümrük Kanunu'nun 87. maddesi ile ilgili olarak, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 02/07/1966 gün ve E:1965/13; K:1966/6 sayılı kararında, aykırı içtihatlar, tahsil olunan gümrük vergilerinin anılan madde uyarınca geri verilebilmesinin, yanlışlıkla veya fuzulen tahsil olunduklarının açıkça anlaşılması koşuluyla olanaklı bulunduğu yolunda birleştirilmiştir. Bu bakımdan; 4458 sayılı Kanunun benzer hükümler taşıyan 211. maddesinin uygulanmasında da, iadesi istenen gümrük vergilerinin kanunen ödenmelerinin veya tahakkuk ettirilmelerinin gerekmediğinin, açıkça; yani, herhangi bir inceleme, araştırma ve yoruma gerek olmaksızın anlaşılabilir olması koşulu aranmalıdır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
 Ticaret Bakanlığınca yerli üreticilerin talebi üzerine veya re'sen, belli bir malın ithalatının, o malın yerli üreticileri ve ülke ekonomisi üzerinde olumsuz sonuçlar doğurup doğurmadığının tespit edilmesi amacıyla incelemeye başlanılarak inceleme sonucunda gözetim uygulaması öngörülebilmektedir. 
Gözetim uygulaması başlatılması durumunda, herhangi bir korunma tedbirinden söz edilemez. Yani bu aşamada, o malın  ithalatında herhangi bir kısıtlama, vergi oranında artış, eşik kıymet belirlenmesi veya ek mali yükümlülük uygulaması söz konusu olmamaktadır. Sadece bir malın ithalatında, yerli üreticilerin zarar görmesine sebebiyet verebilecek miktarda artış olup olmadığının belirlenebilmesi için o malın ithal seyrinin izlenmesi amaçlanmakta ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için o malın ithalatında İthalat Genel Müdürlüğünce düzenlenen bir gözetim belgesi ibrazı zorunluluğu getirilmektedir. 
Gözetim belgesinin ibraz zorunluluğu, o malın belli bir değerin altında kıymetle ithal edilmek istenmesi durumuna münhasır olup gözetim önlemi uygulanmasına karar verilen eşyanın, belirlenen bir kıymetin altında ithal edilmek istenilmesi halinde sadece ''gözetim belgesi'' ibrazı zorunluluğu getirildiğinden bu zorunluluğa uyulmaması Gümrük Kanunu hükümlerine göre ek tahakkuk yapılmasını gerektirir bir durum değildir. İthalatta Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğlerde belirtilen birim kıymetler ise eşyanın Gümrük Kanunu hükümlerine göre belirlenmiş gerçek satış bedeli değildir.

Bu nedenle gözetim önlemleri nedeniyle fazladan ödenen vergilerin Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi kapsamında iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddi yolunda tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığından, temyize konu vergi dava dairesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle; 
1.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 14/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/2089, Karar No: 2024/4134, Tarih: 14.10.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE 
Esas No : 2022/2089
Karar No : 2024/4134   
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI):... 
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Motorlu araç ticareti yapan davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, ... ve ... Motorlu Taşıtlar ve Kiralama Dış Ticaret Limited Şirketi tarafından düşük tutarlı matrah üzerinden beyanname verilmek suretiyle ilk iktisapta ödenmesi gereken özel tüketim vergilerinin ziyaa uğratıldığının tespit edildiğinden bahisle, bu aşamadan sonra aracı satın alan davacı adına, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 2013 yılının Şubat ve Nisan dönemlerine ilişkin özel tüketim vergisi ve gecikme faizinin tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, araçların ilk iktisabını gerçekleştirerek özel tüketim vergisi mükellefleri olan... ve ... Motorlu Taşıtlar ve Kiralama Dış Ticaret Limited Şirketi hakkındaki takiplerin kesinleşip kesinleşmediğinin tespitinin gerektiği, davacı adına düzenlenen ... sayılı ödeme emrinin dayanağını ... adına düzenlenen ödeme emrinin ve altındaki vergi ceza ihbarnamesinin oluşturduğu, söz konusu ihbarnamenin ilanen tebliğinden önce adreste bulunamama durumunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesine göre tespit edilmediği;... sayılı ödeme emrinin dayanağını ise ... Motorlu Taşıtlar ve Kiralama Dış Ticaret Limited Şirketi adına düzenlenen ödeme emrinin oluşturduğu, ara kararına verilen cevapta, adı geçen şirketin terk olması nedeniyle tebliğ edilemediği ve ilan çalışmalarının devam ettiği bildirildiğinden, mükellefler yönünden usulüne uygun olarak kesinleştirilmiş alacak bulunmadığı halde müteselsil sorumlu sıfatıyla davacı adına ödeme emirleri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Özel tüketim vergisi mükellefleri hakkında yapılan takip sonucu ödeme yapılmadığı anlaşıldığından, ilk iktisaptan sonra aracı aynı yıl içerisinde alıp satan davacının, verginin ödenmesinden müteselsilen sorumlu olduğu ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Özel tüketim vergisi mükellefleri hakkında yapılan takip sonucu ödeme yapılmadığı anlaşıldığından, ilk iktisaptan sonra aracı aynı yıl içerisinde alıp satan davacının, verginin ödenmesinden müteselsilen sorumlu olduğu ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Olayda, ithal edilen araçların,... ve ... Motorlu Taşıtlar ve Kiralama Dış Ticaret Limited Şirketi tarafından kendi adlarına tesciliyle vergiyi doğuran olay meydana geldiğinden, bu aşamadan sonra aracı satın alan davacının 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrası kapsamında verginin ödendiğine dair belgeleri aramakla sorumlu olduğundan bahsedilemeyeceği açık olup, temyiz isteminin belirtilen gerekçeyle reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:
Motorlu araç ticareti yapan davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, ...... ve ...Motorlu Taşıtlar ve Kiralama Dış Ticaret Limited Şirketi tarafından düşük tutarlı matrah üzerinden beyanname verilmek suretiyle ilk iktisapta ödenmesi gereken özel tüketim vergilerinin ziyaa uğratıldığının tespit edildiğinden bahisle, bu aşamadan sonra aracı satın alan davacı adına, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 2013 yılının Şubat ve Nisan dönemlerine ilişkin özel tüketim vergisi ve gecikme faizinin tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT  :

İLGİLİ MEVZUAT  :
4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde,  bu Kanun'a ekli (II) sayılı listedeki mallardan kayıt ve tescile tâbi olanların ilk iktisabının özel tüketim vergisine tabi olduğu; 2. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, "İlk iktisap" teriminin, (II) sayılı listedeki mallardan Türkiye'de kayıt ve tescil edilmemiş olanların kullanılmak üzere ithalini, müzayede yoluyla veya kayıt ve tescil edilmiş olsa dahi 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümlerine göre iade edilenler de dahil motorlu araç ticareti yapanlardan iktisabını, motorlu araç ticareti yapanlar tarafından kullanılmaya başlanmasını, aktife alınmasını veya adlarına kayıt ve tescil ettirilmesini; (d) bendinde, "Motorlu araç ticareti yapanlar" teriminin, (II) sayılı listedeki mallardan kayıt ve tescile tâbi olanları imal, inşa veya ithal edenler ile fabrika, ana bayi, bölge bayii, bayi, yetkili satıcı ve acenteler ile Maliye Bakanlığınca bu nitelikte oldukları tespit edilenleri ifade edeceği tanımlamalarına yer verilmiş; 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde ise, (II) sayılı listedeki mallardan kayıt ve tescile tâbi olanlar için özel tüketim vergisinin mükellefinin, motorlu araç ticareti yapanlar, kullanmak üzere ithal edenler veya müzayede yoluyla satışını gerçekleştirenler olduğu hüküm altına alınmıştır.
Aynı Kanun'un 13. maddesinin 3. fıkrasında ise, (II) sayılı listedeki malların ilk iktisabı, teslimi veya ithaline ilişkin işlemleri gerçekleştirenlerin, bu işlemlerden önce özel tüketim vergisinin ödendiğini gösteren belgeleri aramak zorunda oldukları, bu mecburiyete uymamak suretiyle gerekli verginin ödenmesinden önce işlem yapan gümrük memurları, kayıt ve tescile yetkili memurlar, motorlu araç ticareti yapanlar, bu malların müzayede yoluyla satışını gerçekleştirenler ile icra memurlarının, ziyaa uğratılan vergi, vergi cezası ve gecikme faizinden mükellefle birlikte müteselsilen sorumlu oldukları, ancak bunların, ödemek zorunda kaldıkları vergi, ceza ve faizler için mükellefe rücu hakkına sahip bulundukları kuralına yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Dava konusu ödeme emirlerinin yasal dayanağının, 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 3. fıkrası olması nedeniyle uyuşmazlığın çözümü, davacının anılan madde kapsamında sorumlu tutulup tutulamayacağının tespitine bağlı bulunmaktadır. Maddede (II) sayılı listedeki malların ilk iktisabı, teslimi veya ithaline ilişkin işlemleri gerçekleştirenlerin, bu işlemlerden önce özel tüketim vergisinin ödendiğini gösteren belgeleri aramak zorunda oldukları açıkça belirtilmiş olup; sorumluluk, bu mecburiyete uymayan, yani verginin ödendiğine dair belgeleri aramayan gümrük memuru, kayıt ve tescile yetkili memur, motorlu araç ticareti yapanlar, bu malların müzayede yoluyla satışını gerçekleştirenler ve icra memurlarına aittir.

Olayda, ithal edilen araçların, ... ve ... Motorlu Taşıtlar ve Kiralama Dış Ticaret Limited Şirketi tarafından kendi adlarına tesciliyle vergiyi doğuran olay meydana geldiğinden, bu aşamadan sonra aracı satın alan davacının 13. maddenin 3. fıkrası kapsamında verginin ödendiğine dair belgeleri aramakla sorumlu olduğundan söz etmek hukuken mümkün değildir. 
Bu durumda, dava konusu işlemlerin belirtilen gerekçeyle iptali gerekirken, yukarıda değinilen gerekçeyle verilen kararda sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle; 
1.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:... K:...... sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 14/10/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan bölge idare mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle uygun görülmüş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ve kararın onanması gerektiği oyu ile, Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/4824, Karar No: 2024/4139, Tarih: 14.10.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
  YEDİNCİ DAİRE 
Esas No : 2022/4824
Karar No : 2024/4139   
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: ... Tekstil Mağacacılık İnşaat Gıda Petrol Sanayi Ticaret Limited Şirketi adına düzenlenen ... sayılı dahilde işleme izin belgesi ile ... Tekstil Sanayi Ticaret Limited Şirketi adına düzenlenen ...sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamında temsilcilik sözleşmesine istinaden  davacı adına  2018 yılında  tescilli  muhtelif tarih ve sayılı 7 adet beyanname muhteviyatı ithalata konu eşyanın ihraç edilmediği gibi belge sahibi firmaların adresinde ve stoklarında da yer almadığının tespit edilmesi üzerine dahilde işleme rejimi şartlarının ihlal edildiğinden bahisle ithalat sırasında alınmayan vergilerin tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, dahilde işleme izin belgesi sahibi firmalar ile aralarındaki temsilcilik sözleşmesine istinaden ithalat işlemlerini gerçekleştiren davacının ithal edilen eşyaya ait vergilerin ödenmesinden sorumlu tutulabilmesi için, vergi kaybına neden olan durumun varlığını bildiği ya da bilmesi gerektiği hususunun açık olarak ortaya konulması gerektiği, olayda, bu durumla ilgili olarak davalı idarece yapılan  somut herhangi bir tespitin bulunmadığı, dolayısıyla  ithalat sırasında alınmayan vergilerin  davacıdan istenilmesinin  hukuka aykırı olduğu anlaşılmış olup, söz konusu durum "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilebilecek nitelikte olduğundan, davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  : Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı  ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: