muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/825, Karar No: 2024/342, Tarih: 11.01.2024

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza

Dairesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2021/537 Esas, 2021/1471 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin,15.10.2021 tarihli ve 2021/537 Esas, 2021/1471 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafın sonuna “ ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12211, Karar No: 2014/3709, Tarih: 17.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12211 E.  ,  2014/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/42568

Mahkemesi : Bakırköy 9.Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27/12/2012

Numarası : 2011/753- 2012/3692

Suç : Taksirle Yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meskun mahalde gece vakti, katılanın içinde bulunduğu araca rent a car firmasından tanık B.. Ç.. tarafından kiralanmış.. . plakalı aracın çarptığı, katılan ile eşi araç içerisinden çıkmadan ..plakalı araç sürücüsünün aracı bırakarak kaçtığı, aynı gece tanık B.. Ç..'ın Atışalanı Polis merkezine giderek söz konusu aracı kendisinin kiralamasına rağmen sanık tarafından kullanılırken kaza yapıldığını beyan ettiği, olaydan yaklaşık 4 ay sonra başka bir dosya için adliyeye giden sanığın Cumhuriyet Savcısı huzurunda verdiği ifade de, kazaya karışan aracı kendisinin kullandığını ve atılı suçlamayı kabul ettiğini beyan etmesi üzerine hakkında kamu davası açıldığı, yargılama devam ederken sanığın atılı suçlamayı kabul etmediğini bildirdiği ve tanık B.. Ç..'ın da olay sırasında aracı kendisinin kullandığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

Öncelikle tanık B.. Ç.. hakkında taksirle yaralama suçunda kamu davasının açılması sağlanarak, sanık ve tanık beyanları yeniden alınıp, gerekiyorsa sanık ve tanığın ikamet adreslerinin neresi olduğu ve hangisinin güzergahı üzerinde kazanın meydana geldiği tespit edilerek, maddi hakikate ulaşıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik inceleme ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/885, Karar No: 2007/912, Tarih: 28.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-885 E.  ,  2007/912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3.İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2007

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 3.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.04.2007 gün ve 2006/1473-2007/284 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10.07.2007 gün ve 2007/19938-23095 sayılı ilamı ile; (“…Davacı  işçi 19.11.2001 tarihinde imzalan protokolün  geçersiz olduğunu ileri sürmüş ve 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu  iş sözleşmesinin 39. maddesinde  öngörülen  ücret artışından kaynaklanan fark  ücret isteğinde bulunmuştur. Davalı  işveren  protokolün  toplu  iş sözleşmesi  imzalayan yetkili kişiler tarafından imzalandığını ve geçerli  olduğunu  savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

İşyerinde, 28.8.2000 tarihinde  sendika tarafından verilen yetkiye istinaden  16.2.2001 tarihinde imzalanan toplu  iş sözleşmesi 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte kalmıştır. Toplu  iş sözleşmesini imzalayan sendika yetkililerinin bir kısmı ile işveren temsilcileri arasında 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolle, 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren  ücret artış  hükmü tadil edilmiş ve ücret artışı  oranı düşürülmüştür. Yine 1.4.2002 tarihinde yürürlüğe girecek  olan ücret artışı hükmünde değişiklik yapılmıştır.

Sözü edilen protokolü sendika adına imzalayanlardan 5 kişi 28.8.2000 tarihli  sendika yetki yazısında  münferiden ve müştereken  toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kılınmışlardır. Toplu  iş sözleşmesi imzalama konusunda  verilen yetki sendika tarafından daha sonra geri alınmış değildir. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapılması için  ise sendika tarafından   özel bir yetki verilmesine gerek bulunmamaktadır. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapma konusunda sendika yönetim kurulunun bir karar alması da gerekmemektedir. Sendika yetkilileri tarafından anılan yetkiye dayanılarak 16.2.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesi imzalanmasının ardından 9 ay sonra değişen koşullara göre bazı hükümlerde değişikliğe gidildiği görülmektedir.

Somut olayda, 19.11.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesini birlikte ve tek başına imzalamaya yetkili  olan  aralarında sendika genel  başkanı  işe şube yöneticisinin de bulunduğu 5 kişi protokolü sendika adına düzenlemişler ve işyerinde anılan protokol uygulanmaya başlamıştır. Bu konuda sendika ile işveren  arasında bir  uyuşmazlık ortaya çıkmamıştır.  İşçiler de  protokole yapılan uygulamaya karşı çıkmaksızın çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Sonraki dönemlerde yeni toplu  iş sözleşmeleri imzalanmış ve işçilerin almakta oldukları  ücretleri  üzerinden  ücret artışları öngörülmüştür. Anılan sözleşmelerin imzalanması aşamalarında da 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolün geçersizliği sendika ile işveren arasında bir çekişme konusu olmamıştır. Böyle olunca bahsi geçen protokolün sendika adına yetkili kişiler tarafından imzalanmadığının kabulü doğru  olmaz.

Mahkemece kararın gerekçesinde daha  önce aynı konuda kesinleşen mahkeme kararlarından söz edilmişse de, anılan protokolün  ileriye dönük  olarak sonuçlarını doğuracağı yönünde yerel mahkeme kararlarının onandığı Dairemiz  kararları da mevcuttur. Bu itibarla her dosyadaki delil durumuna göre çözüme gidilmelidir.

Dairemizin kararlılık kazanmış  olan uygulamasına göre toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kişiler tarafından düzenlenen protokolle toplu  iş sözleşmesi hükümlerini ileriye dönük  olarak değiştirilmesi  imkan dahilindedir. Somut olayda protokolün  ilk maddesinde 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olan ücret artışı hükmü tadil edilmekle bu değişiklik, geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz. Böyle olunca davacının 1.10.2001 - 19.11.2001 tarihleri arasında kalan dönem için protokolün sonuç doğurmayacağı kabul edilmeli ve anılan dönem için  ücret farkı  hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Protokolün imzalandığı tarih sonrasında ise protokol hükümleri doğrultusunda yapılan işveren uygulaması yerinde olduğundan  19.11.2001 tarihi sonrası için ücret farkı  isteğinin reddine karar verilmelidir. Gerekirse bu yönde bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre ve özellikle toplu iş sözleşmesinin eki niteliğinde bulunan protokol uyarınca toplu iş sözleşmesinin yasaca cevaz verilen hükümlerinin ileriye dönük olarak değiştirilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11851, Karar No: 2007/14045, Tarih: 06.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/11851 E.  ,  2007/14045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2007

Borçlunun, Osmaniye İcra Mahkemesi aracılığıyla Ankara İcra Mahkemesi'ne göndermiş olduğu 13.12.2006 tarihli dilekçesiyle imzaya itirazda bulunmuş olduğundan bu başvuruya ilişkin karar verilip verilmediğinin araştırılarak, verilmişse karar örneğinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2002, Karar No: 2015/1966, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2002 E.  ,  2015/1966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/9431, Karar No: 2012/1532, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9431 E.  ,  2012/1532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1- Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir.

Dosya içinde mevcut Dörtyol İlçesi, Payas Belediye Başkanlığı'nın 09.03.2011 tarihli yazısında, dava konusu taşınmazın belediye imar planı dışında olduğu, alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik ve çöp toplama) faydalandığı, Dörtyol şehir merkezine 5200 metre, uzaklıkta bulunduğu ve beldenin gelişme yönünde olmadığı bildirilmiştir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmazın, imar planı içerisinde olmadığı gibi, meskûn mahalde de bulunmadığı anlaşıldığından "arsa" niteliğinde kabulüne imkan yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılmış olması,

2- Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan rehin şerhinin bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9493, Karar No: 2016/12210, Tarih: 07.09.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/9493 E.  ,  2016/12210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin alınan beyanında, olay gecesi... sokak üzerinde bulunan ...'ın önünde arkadaşlarıyla konuştuğu sırada yan tarafında durmakta olan çantasının çalındığını farkedip kaçan kişinin peşınden koşarak polislere yakalattığını belirtmesi karşısında, suçun ne şekilde TCK'nın 142/1-b maddesine uygun olduğu açıklanmadan, aynı yasanın 141/1. maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28418, Karar No: 2016/2283, Tarih: 16.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/28418 E.  ,  2016/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza yargılamasının amacı, usul kurallarının öngördüğü ilkeler doğrultusunda somut gerçeğin her türlü kuşkudan uzak bir biçimde kesin olarak saptanmasıdır. Gerek 1412 sayılı CYUY gerekse 5271 sayılı CYY adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaçlamaktadır. Bu nedenle hüküm kesinleşinceye kadar, inceleme olanağı bulunan kanıtların ele alınıp değerlendirilmesi, diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşmesi için, olaya ışık tutabilecek nitelikteki tüm yasal kanıt ve belgelerin araştırılıp tartışılması, doğruluğunun her türlü kuşkudan uzak bir şekilde ispatı zorunludur.

Aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyen sanığın, alkollü olması nedeniyle yakınana çarptığını, orada bulunan ve duruma müdahale eden vatandaşlar tarafından dövüldüğünü iddia edip ileri sürmesi,

Yakınanın sıcağı sıcağı alınan hazırlık anlatımlarında sanığın arkasından sarılıp başına vurarak çantasını almaya çalıştığını, direndiğini ancak tekrar başına vurarak çantasını alıp kaçtığını, sanığı kovalayanlarca yakalandığını ifade etmesine rağmen, 12.10.2011 tarihli duruşma beyanında; sanık ile ilk tartıştıkları yerde çantasını düşürdüğünü ve kendisine yardıma gelenlerce geri verildiğini beyan etmesi,

Yakınanın Bağcılar E.A.Hastanesince 19.06.2011 gün 1105932 protokol nolu 8749 sayılı saat 08.35'de düzenlenen geçici, 05/07/2011 tarihli kesin Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünün “Occipital bölgeden yaralandığı tesbitine” ilişkin raporları,

Bölgede mobesse kameralarının bulunmadığı tesbitleri dikkate alındığında,

Öncelikle olaya müdahale eden tutanak düzenleyici tanıklar duruşmada dinlenip, yakınanın aşamalarda değişen beyanlarının her birinin ayrı ayrı birini diğerine üstün kılan yönleri ile şüpheden uzak şekilde ortaya konulduktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve taktiri gerekirken eksik soruşturma ile yetinilip yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7693, Karar No: 2020/435, Tarih: 15.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/7693 E.  ,  2020/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel

istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8102, Karar No: 2010/10069, Tarih: 07.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/8102 E.  ,  2010/10069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak başlatılan takibe yönelik itirazın kaldırılmasına ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 6. Hukuk Dairesinindir. Ancak, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi dosyayı dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak, daire belirtilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa gönderilmesine, 7.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5793, Karar No: 2015/6670, Tarih: 24.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/5793 E.  ,  2015/6670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

I-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 28.02.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10036, Karar No: 2015/516, Tarih: 19.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/10036 E.  ,  2015/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/600-2014/73

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 01/06/1982 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sigortalılık başlangıcının 01/06/1982 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının tespitini talep ettiği tarih itibari ile 18 yaşından küçük olduğu ve 506 sayılı Yasanın 60/G maddesi uyarınca talebinin kabul edilemeyeceği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup, usul ve yasaya aykırıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, Hermod Tekstil San. ve Tic. A.Ş. isimli işveren nezdinde 01/06/1982 tarihinde çalışmaya başladığına ilişkin işe giriş bildirgesinin, adı geçen işverence, 21/07/1982 tarihinde 453801 varide numarası ile davalı Kuruma ibraz edildiği ve davacıya ait SGK hizmet cetveli incelendiğinde, ilk sigorta prim ödemesinin 01/04/1986 tarihinde başka bir işverence yapıldığı, öncesinde sigorta prim ödemesinin bulunmadığı anlaşılmış, mahkemesince adı geçen işyerinin, 506 sayılı Kanun kapsamına alınış ve kanun kapsamından çıkış tarihleri ile vergi kayıtlarının istenmediği görülmüş, adı geçen işyerince, davacının iddia ettiği tarih itibari ile dönem bordrosu düzenlenmediği tespit edilmiştir. Mahkemesince komşu işyeri araştırması yaptırılmaksızın, komşu işyeri sahibi ve komşu işyeri dönem bordro tanıkları ile davacının bildirdiği tanık Mehmet Gümüşdal dinlenmeksizin, davacının işe girdiğini iddia ettiği tarihte 18 yaşından küçük olduğu ve belirtilen tarihin 506 sayılı Yasanın 60/G maddesi uyarınca sigortalılık başlangıcı olarak tespit edilemeyeceği gerekçe gösterilerek davanın reddi yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Bu davada çözümlenmesi gereken hukuki sorun, davacının, sigortalılık başlangıcının tespitini talep ettiği tarih itibari ile 16 yaşında olduğu da dikkate alındığında; işveren ile arasındaki ilişkinin çıraklık ilişkisinden mi, yoksa üretime yönelik hizmet akti ilişkisinden mi kaynaklandığı hususu ile fiili çalışma olgusunun ispatı noktasında toplanmaktadır.

Çıraklık Kanunu'na göre kurulan çıraklık okullarında okuyanlar çırak sayılmaktadır. Taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini belirlemede, bir başka ifade ile davacının dava konusu dönemde çırak olup olmadığına karar verirken çıraklık sözleşmesi hükümlerine göre değil, çalışma ilişkisine bakarak bir sonuca varmalıdır. Gerçekten