muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1144, Karar No: 2010/10573, Tarih: 14.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1144 E.  ,  2010/10573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ceza ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı belediyenin dar gelirlilere yönelik anahtar teslimini, yapımını ve satımını üstlendiği 800.Yıl Konutları'ndan mesken satın aldığını, 2007 yılının Ekim ayında anahtar teslimi olarak hak sahiplerine teslim edileceğinin vaadedildiğini, konut bedelinin tamamını ödediğini, ancak konutunun 2008 yılı Kasım ayı içerisinde eksik olarak teslim edildiğini, konutun geç teslim edilmesinden dolayı mağdur olduğunu, kira ödediğini, bu nedenle en az aylık 300.00 YTL kira bedeli kaybı olduğunu ileri sürerek konutun teslim tarihi olan 2007 yılı ekim ayı sonundan teslim edildiği 2008 yılı Kasım ayına kadar olan döneme ilişkin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere aylık 210 YTL den toplam 2.520 YTL birleşen dava ile de, 480.00 YTL kira kaybı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş, yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve

elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı belediyenin bizzat kendisinin yasada açıklanan şekilde satıcı sıfatının bulunmadığı bu şekilde, taraflar arasındaki uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, dava konusu uyuşmazlığa genel mahkemede bakılıp sonuçlandırılması gerekirken, Tüketici mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılıp, karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 40.50 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi. peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11522, Karar No: 2018/4575, Tarih: 19.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11522 E.  ,  2018/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.04.2016 tarih ve 2014/842-2016/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait blok yurtiçi taşıyıcı sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan emtianın, davalı tarafından taşınırken hasara uğradığını, müvekkili tarafından sigortalısına ödeme yapıldığını ileri sürerek 10.076,12 euronun ödeme tarihi 06.11.2014 tarihinden itibaren işleyecek TCMB euro döviz tevdiat hesabına uygulanan yıllık faİz oranı üzerinden temerrüt faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; hasarın hatalı istiflemeden kaynaklandığı, emtianın tıra yüklenmesinden sorumlu olan davacının sigortalısının %100 kusurlu olduğu, davalı taşıyıcının herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sigortasına dayalı rucuen alacak istemine ilişkin olup mahkemece hasarın hatalı istiflemeden kaynaklandığı 6102 sayılı TTK 862, 863, 864 maddeleri gereği gönderenin kusursuz sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak dava konusu taşıma Irak'ın ... şehrine yapılmış olup, ...m. 1/1'e göre somut uyuşmazlıkta ...uygulanması gerekirken 6102 sayılı TTK hükümlerine göre değerlendirme yapılarak hüküm tesisi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklana nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8592, Karar No: 2015/36753, Tarih: 23.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/8592 E.  ,  2015/36753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/296649

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2011/611 (E) ve 2013/539 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık S.. Ö.. ve M.. Ö.. müdafiinin vaki temyizinin haklarındaki mahkumiyet hükümlerine, katılan sanıklar A.. Ç.., N.. B.. ve A.. İ.. müdafiilerinin vaki temyizlerinin ise sanık İ.. Ö.. hakkındaki beraat, sanıklar S.. Ö.., M.. Ö.., A.. Ç.., N.. B.. ve A.. İ.. haklarındaki hükümlere hasredildiği cihetle ve katılan sanık A.. İ..'nin M.. Ö..'ı yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz bulunmadığı kabul edilerek yapılan incelemede:

Katılan sanık Ahmat İnce müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince REDDİNE,

1-Sanık M.. Ö..'ın N.. B.., A.. İ.. ve A.. Ç..'e karşı yaralama suçu ile sanık S.. Ö..'ın N.. B.., A.. İ.. ve A.. Ç..'e karşı yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçları ile ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelen temyizlerin incelenmesinde:

"Hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin "itiraz" olduğu belirtilmekle, itiraz mercii tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Katılan Sanıklar A.. Ç.. ve N.. B..'nun, M.. Ö.. ve S.. Ö..'a karşı yaralama suçu ile sanık M.. Ö..'ın mala zarar verme suçu ile ilgili hükümlere yönelen temyizlerin incelenmesinde:

Karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanığa doğrudan tayin olunan adli para cezasına ilişkin hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle, katılan sanıklar müdafiileri ve sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3- Sanık İ.. Ö..'ın N.. B.., A.. İ.. ve A.. Ç..'i yaralama suçundan beraatine ilişkin hükme yönelen temyizlerin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıklar müdafiileri ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

4- Katılan sanıklar A.. İ.., A.. Ç.. ve N.. B..'nun İsmail Özçelik'i yaralama ayrıca katılan sanık A.. İ..'nin S.. Ö..'ı yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları ile ilgili hükümlere yönelen temyizlerin incelenmesine gelince:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

4- Katılan sanıklar A.. İ.., A.. Ç.. ve N.. B..'nun İsmail Özçelik'i yaralama ayrıca katılan sanık A.. İ..'nin S.. Ö..'ı yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları ile ilgili hükümlere yönelen temyizlerin incelenmesine gelince:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bu husus Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile oluşan yeni hukuki durum da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıklar müdafiileri ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7019, Karar No: 2019/17351, Tarih: 26.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/7019 E.  ,  2019/17351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, fark ücret alacağı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının ücretinin tespiti için davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığının sorulması, emsal dosyalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmesi, somut dosya yönünden ücret tespitine esas 73,22 TL katsayısı ile ücrete nasıl ulaşıldığının açıklığa kavuşturulması ve davalı tarafından 2003 yılından sonra hem şoför alımı yapılmadığının hem de 2003 yılından sonra alınan şoförler için ücretin bildirildiği dikkate alındığında bu çelişkinin davalıdan sorularak giderilmesi ile davacının ücretinin denetime elverişli şekilde belirlenmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, emsal dosyalarda kabul edilen ücrete nasıl ulaşıldığı belirlenmiş, ancak davacı vekilinin de talebi üzerine Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yüksek Fen Kurulu Başkanlığı tarafından bildirilen işçilik rayiç listesindeki günlük ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesi ve fiilen aldığı ücret üzerinden varsa ödenmeyen işçilik alacaklarının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda; Mahkemece davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespitine karar verilmesi dosya kapsamı ve bozma ilamına uygundur. Davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davacı baştan itibaren Elektrik Üretim A.Ş. işçisi kabul edildiğine göre; bozma ilamında da belirtildiği üzere fiilen aldığı ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Bu yön gözetilmeden ilave tediye alacağının da reddine karar verilmesi hatalı olup yeniden bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/998, Karar No: 2015/4664, Tarih: 01.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/998 E.  ,  2015/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında faturaya konu matbaa makinasının müvekkilince davalıya satılarak teslim edilmesine rağmen bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalı borçlunun itirazı üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle, takibin devamına ve % 40 oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, görevli ve yetkili mahkemenin müvekkilinin ikametgahının bulunduğu .... Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğundan bahisle işbölümü ve yetki itirazında bulunmuş, müvekkilinin makine bedelini ödediğini belirterek davanın reddini, % 40 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davalı yanın işbölümü itirazı süresinde olmadığı gibi davacı vekili icra dairesinin yetkisine itirazı kabul etmiş ise de, on günlük sürede icra dosyasının yetkili yere gönderilmesi için gerekli işlemleri yapmaması ve takibin bir miktar para alacağına yönelik olması nedeniyle icra müdürlüğü ve mahkemenin yetkisine dair itirazın reddine, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı yanın ödeme savunmasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının ....İcra Müdürlüğü’nün 2008/14259 takip sayılı dosyasındaki 8.260.00 TL.asıl alacağa dair itirazının iptaline, bu tutara takip tarihi olan 05.11.2008’den itibaren yasal faiz uygulanmasına, takibin bu koşullarla devamına, fazlaya dair istemin reddine, hükmolunan tutarın % 40’ı oranındaki 3.304.00 TL.icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, davalının tazminat isteminin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı şirket, aleyhine başlatılan ....İcra Müdürlüğü’nün 2008/14259 takip sayılı dosyasındaki icra takibine karşı hem borca hem de yetkiye itiraz etmiş ve yetkili icra dairesinin .... İcra Daireleri olduğunu bildirmiştir. Davacı alacaklı vekili, icra takip dosyasında 01.06.2009 tarihinde imzasıyla tasdik ettiği tutanaktaki beyanında “Borçlunun yetki itirazına binaen dosyanın yetkili Nöbetçi .... İcra Müdürlüğüne gönderilmesini”istemiştir. Bu durum karşısında ....İcra Müdürlüğü’nün somut olayda yetkili olmadığı hususu tarafların kabulündedir. Buna rağmen mahkemece anılan yöne ilişkin dava şartının bulunmadığı gözetilmeksizin yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma biçimine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4783, Karar No: 2008/6087, Tarih: 09.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4783 E.  ,  2008/6087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.04.2006 gününde verilen dilekçe ile cins tashihi iptali ve eski hale iade istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın yargı yolu nedeniyle reddine dair verilen 16.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 266 parsel sayılı taşınmazın tapuda iki katlı kargır ev ve arsası şeklinde kayıtlı olduğunu, taşınmazın kaydında 19.10.1999 tarihinde yapı kullanma izin belgesi alınmadan cins tashihi yapıldığını, bunun usulsüz olduğunu, ayrıca 3621 sayılı Kıyı Kanununun 8.maddesi uyarınca da taşınmaz üzerine bina yapılmasının olanaklı olmadığını, bu nedenle 08.02.2006 tarihinde de kaçak yapı için yıkım kararı verildiğini ileri sürerek, tapudaki cins tashihinin iptali ve arsa vasfı ile tapuya tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, belediyenin davayı açmakta aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını savunmuş, mahkemece idarenin usulsüz işlemi ile cins tashihi yapıldığı belirtilmek suretiyle idari yargının görevli olduğundan söz edilerek yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydında yasal gerekleri yerine getirilmeden yapılan cins tashihinin yolsuz tescil niteliğinde olduğu iddiası ile kaydın düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Bilindiği gibi, 2577 sayılı İdare Yargılama Usulü Kanunu'nun "idari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı" başlıklı 2.maddesinde idari dava türleri ve idari yargı yetkisi açıkça düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için açılan iptal davaları, tam yargı davaları ve idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan anlaşmazlıklara

ilişkin davalar idari dava türleri olarak gösterilmiş, yargı yetkisinin sınırı ise idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlı olduğu belirtilmiştir.

Görülüyor ki, idari davaların türleri ve yargı yetkisinin sınırları belirtilirken idare mahkemelerin yerindelik denetimi yapacağından sözedilmiş, yürütme görevinin kanunlarda gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayarak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde karar vereceğine ilişkin bir düzenleme getirilmemiştir.

Görülüyor ki, idari davaların türleri ve yargı yetkisinin sınırları belirtilirken idare mahkemelerin yerindelik denetimi yapacağından sözedilmiş, yürütme görevinin kanunlarda gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayarak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde karar vereceğine ilişkin bir düzenleme getirilmemiştir.

Bu bağlamda somut olaya baktığımızda, taşınmazların geometrik durumlarını ve hak sahiplerinin belirlenmesi için yapılan kadastro çalışmaları, bu çalışmalara göre sicillerin oluşturulması, sicildeki değişiklerin kayda işlenmesi mahkemenin de kabul ettiği gibi idarenin görevleri arasındadır. Ancak, idarenin bu görevlerini yerine getirirken taşınmazların geometrik durumlarının hatalı tespiti veya hak sahiplerinin hatalı belirlendiği veya diğer kayıtların yolsuz veya usulsüz oluştuğu iddiasının bulunması halinde, gerçek durumun tespiti ve düzeltilmesine ilişkin davalar adli yargıda görülerek çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklardır. Dava konusu taşınmazın cinsinin düzeltilmesine ilişkin idari işlemin dayanak kayıt ve belgelerin aksine hatalı yapıldığı bu nedenle de düzeltilmesi istendiğine göre davanın Türk Medeni Kanunun 1027 ve Tapu Sicil Tüzüğünün 85.maddesinde de açıkça düzenlendiği gibi görülme yeri adli yargıdır.

Mahkemece, davanın Türk Medeni Kanunun 1027 ve Tapu Sicil Tüzüğünün 85.maddesi uyarınca, taşınmazın niteliğinde eksik ve yetersiz belgelerle yapılan düzeltmenin iptali olduğu gözetilerek, davacı Belediyenin davadaki taraf sıfatı da tartışılmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken, davanın yargı yolu nedeniyle reddi doğru olmamıştır. Karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 09.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17900, Karar No: 2014/2224, Tarih: 17.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/17900 E.  ,  2014/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan aracın, “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliği bulunmadığından, 5237 sayılı TCK’nn 142/1-b bendi yerine 142/1-e bendinden uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından, suça doğrudan katılan sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yerine aynı Yasanın 39.maddesiyle uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ...,... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18522, Karar No: 2025/4987, Tarih: 24.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/18522 E.  ,  2025/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/415 E., 2015/107 K.

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: