muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19516, Karar No: 2014/10766, Tarih: 17.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/19516 E.  ,  2014/10766 K.**

* ETKİN PİŞMANLIK

* ZARARIN GİDERİLMESİ

* KISMİ İADE/MAĞDUR RIZASI

* TEKERRÜRDE DENETİMLİ SERBESTLİK SÜRESİNİN BELİRLENMESİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 58

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 168

* CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA KANUN (5275) Madde 108

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanıkların ,mağdura soruşturma evresinde 900 TL ödeme yaparak kısmi iadeyi sağladıklarının ve kovuşturma evresinde ise mağdurun bütün zararlarını giderdiklerinin anlaşılması karşısında; öncelikle soruşturma evresindeki kısmi iade nedeniyle mağdurdan rızası sorularak, rıza göstermesi halinde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesinin, rıza göstermemesi halinde ise, kovuşturma evresinde gerçekleşen tam iade nedeniyle aynı yasanın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CYUY.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.04.2014 günü oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2023/8718, Karar No: 2024/4118, Tarih: 04.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8718 E.  ,  2024/4118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/10 E., 2022/54 K.

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi Red, Kısmi Onama

Sanık ... (...) müdafinin 1 haftalık yasal süre içinde gerekçeli temyiz dilekçesi vermesi gerektiğine ilişkin ihtaratlı tebligata rağmen yasal süresi içinde temyiz isteminde bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2019 tarihli ve 2018/149 Esas, 2019/27 Karar sayılı kararı ile,

a. Sanık ... (...) hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 62/1. ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2019/3117 Esas, 2020/1262 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.12.2021 tarihli ve 2020/5317 Esas, 2021/14714 Karar sayılı kararı ile sanıkların öldürme kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 87/4. Maddesi uyarınca kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2022/10 Esas, 2022/54 Karar sayılı kararı ile,

4. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2022/10 Esas, 2022/54 Karar sayılı kararı ile,

a. Sanık ... (...) hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 87/4. ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 87/4.,62/1. ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin temyiz istemi özetle, sanıkların eylemlerinin kasten öldürme suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına ve vekâlet ücretine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ...'in, maktulün işlettiği kahvehanede çalışması, sanık ... (...)'ın babasının maktulün kahvesine yakın bir yerde çay ocağı işletmesi sebebiyle tanıştıkları, olay gecesi maktul ile sanıkların,

maktule ait araç ile gezmeye çıktıkları, bir süre sonra tekel bayiinden alkol aldıkları, maktulün inceleme dışı sanık ...'u aradığı ve ...'u aldıkları, bir süre sonra sanıkların alkolün de etkisiyle maktule sözle sataşmaya başladıkları, maktulün de karşılık vermesiyle ortamın gerginleştiği, ardından sanıkların araç kullanan maktulü yumruklarıyla darp etmesi üzerine maktulün aracı durdurduğu, aşağıya inen sanıkların maktulü darp etmeye devam ettikleri, aldığı darbelerin etkisiyle yere düşen ve kafasını yere çarpan maktulün hareketsiz kalması üzerine sanıkların maktulü otomobile koyarak hastaneye götürmek üzere yola çıktıkları, paniğe kapılan sanıkların yolda bir kaç kez durarak çevirdikleri kişilere maktulün yaşayıp yaşamadığını sordukları, nihayet maktulün saat 02.34'de hastaneye girişinin yapıldığı, acilen ameliyata alınan maktulün bir süre yoğun bakımda süren tedavisinin ardından 03.11.2017 günü künt kafa travmasına bağlı, kafatası kırıkları, beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü anlaşılan olayda;

1. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 87/4-1. cümlesi yerine 87/4. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde ilave edilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

1. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 87/4-1. cümlesi yerine 87/4. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde ilave edilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların öldürme kastı ile hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli bir delil bulunmadığı anlaşıldığından suç vasfının neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının uygulamaya ilişkin eleştiri nedeni dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği vekâlet ücretinin belirlenmesinde isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... (...) Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedeni bildirmediği anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2022/10 Esas, 2022/54 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/526, Karar No: 2011/5491, Tarih: 04.05.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/526 E.  ,  2011/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : İadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Uluslararası taşımacılık yapan sanığın mesleği gereği akaryakıtın yurda ne şekilde getirileceğini bilmesi gerektiği ve aracın termoking deposunda motorin görüldükten sonra TIR beyan defterine beyanda bulunduğu gözetilerek, dava konusu motorinin müsaderesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-4926 sayılı yasanın 31/son maddesinde ölüm, af, 34.maddeye göre ödeme veya zamanaşımı sebebiyle ceza soruşturma veya kovuşturmasının devamına olanak kalmayan hallerde, suç konusu olduğu belirlenen eşyanın zoralımına, suç konusu olmayan eşyanın iadesine karar verileceği öngörülmüş olup, ödeme önerisinin yerine getirilmesi nedeniyle kamu davasının açılmaması halinde nakil aracının müsaderesine olanak verecek bir yasal düzenlemenin 4926 sayılı yasada yer almadığı ve bizatihi kaçak olmayan aracın her koşulda iadesinin gerekmesi nedeniyle aracın dava konusu dahi yapılmaması gerektiği gibi, araçta gizil tertibat da saptanmadığı gözetilmeden, nakil aracı yönüyle yapılan keşif giderinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, dava konusu yabancı menşeli ve kaçak akaryakıtın 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun Ek 5.maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi ve 165.25 YTL keşif giderinin sanıktan tahsiline ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmün sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 04.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1921, Karar No: 2018/26750, Tarih: 10.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1921 E.  ,  2018/26750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden SFK Temizlik Hizmetleri Bilgisayar Tur. Yem. Oto. San. Tic. Ltd. Şti. yükletilmesine, 10/12/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2071, Karar No: 2014/434, Tarih: 16.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/2071 E.  ,  2014/434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/123331

MAHKEMESİ : Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2009

NUMARASI : 2007/200 (E) ve 2009/56 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınana yönelik eylemin, suç işlemek amacıyla kurulan silahlı bir örgüt kapsamında ve örgüt liderlerinin talimatıyla işlendiği iddiasıyla, B.. G.., H.. Ç.., H.. B.. Ç.., S.. Ç.. ve D.. B.. isimli kişiler hakkında yağma suçundan, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesine dava açılıp, mahkumiyet kararı verildiği, temyiz edilmesi üzerine, kararın, Dairemizin 25.12.2013 tarih ve 2012/30041 esas sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği ve henüz kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında; eylemin "Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak ya da suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla" işlenip işlenmediğinin tespiti için her iki dosyanın birleştirilerek değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. A.. ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25790, Karar No: 2016/6443, Tarih: 14.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/25790 E.  ,  2016/6443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılanın aşamalardaki beyanlarının tanık ...'ın anlatımları ve doktor raporu ile doğrulanmasına ve tüm dosya içeriğine göre, doğalgaz çalışması esnasında kendi bahçesi sanıkça kazılan katılanın hakaretlerde bulunması üzerine sanığın elinde bulunan kazma sapıyla katılanı yaralaması şeklinde gerçekleşen ve meşru müdafaa hükümlerinin uygulanma koşulları bulunmayan olayda sanığın haksız tahrik altında kasten basit yaralama suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre ise;

2) Sanık hakkında meşru savunma hali nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42596, Karar No: 2017/11839, Tarih: 26.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/42596 E.  ,  2017/11839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Katılan ...'in temyiz isteminin incelemesinde;

Hakaret suçunun mağdurunun katılan ... olduğu,temyiz isteminde bulunanın suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca ...'in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE

2-Sanık müdafii tarafından yapılan temyize yönelik incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme, yükletilen suça ve verilen düşme kararına yönelik sanık müdafii ve katılan ...’in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 26/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18582, Karar No: 2023/5467, Tarih: 13.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/18582 E.  ,  2023/5467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2018/217 Esas, 2018/355 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.02.2019 tarihli ve 2018/3265 Esas, 2019/419 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, toplanılan deliller karşısında olayın daha ziyade aydınlanmasına gerek duyulmadığından CMK'nın 303/1-a düzenlemeside dikkate alınarak;

İlk Derece Mahkemesi kararı ile sanık hakkında kurulun mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 303/1-a ve 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddelerince kaldırılmasına, sanığın üzerine atılı suçtan açılan kamu davasında, atılı terör örgütüne üye olma suçunun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine, karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.10.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; mevcut deliller doğrultusunda sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin kararı duruşma açılmaksızın kaldırılarak sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin kararı duruşma açılmaksızın kaldırılarak sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 280, 303/1-a, 193/2, 216 ve 217 nci maddeleri uyarınca; İstinaf Mahkemelerinin, İlk Derece Mahkemesince toplanan delilleri takdir ederek dosya üzerinde yapacakları incelemeler neticesinde beraat kararı veremeyecekleri nazara alındığında, anılan Kanun maddelerine de yanlış anlamlar yüklenerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 280/2 nci maddesine aykırılık oluşturacak şekilde duruşma açmaksızın evrak üzerinden İlk Derece Mahkemesince belirlenen hapis cezasının kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 22.02.2019 tarihli, 2018/3265 Esas ve 2019/419 sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.05.2022 tarih, 2020/(Kapatılan) 14-248 Esas ve 2022/359 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmiş, böylece ülkemizde fiilen üç dereceli yargı sistemine geçilmiştir. İstinaf, İlk Derece Mahkemelerinin henüz kesinleşmemiş hükümlerinin hem maddi hem de hukuki yönden denetlenmesi için kabul edilmiş olan olağan bir kanun yolu olup ikinci derecedir. 5235 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde de istinaf incelemesi yapacak olan Bölge Adliye Mahkemelerinin "adli yargı ikinci derece mahkemeleri" olduğu açıkça belirtilmiştir. İstinaf kanun yolunda İlk Derece Mahkemesinin hükmü, hem delillerin tespiti, değerlendirilmesi ve sübut konusundaki hatalar yönünden hem de sabit kabul edilen olaylara hukuk normları uygulanırken hata yapılıp yapılmadığı yönünden incelenir.