muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17965, Karar No: 2017/6916, Tarih: 27.09.2017

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır. Somut olayda; Dava konusu taşınmazın 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşmuş 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazın imar görmesiyle oluşan imar parseli olduğu anlaşılmaktadır. 29.04.2016 tarihli fen bilirkişi raporunda dava konusu 4438 ada 14 parsel sayılı taşınmaz sayısal mera krokisinin dışında, norm kararında tarif edilen hudutlar içerisinde olduğu, 1953 tarihli mera krokisinde bulunan bazı sınırların mevcut paftalarda bulunmaması, sayısal krokisinin paftaya tam olarak ablike edilememesi mera sınır krokisi ile çalışma altlıklarının zaman bütünlüğünün olmaması nedenleri ile mera krokisinin uygulanabilirliğinin güçleştiği, yöreyi iyi bilen bilirkişilerden faydalanılarak sınırların zeminde belirlenmesinin mümkün olabileceği bildirilmiştir. 04.05.2016 tarihli ziraat bilirkişi ve şehir planlayıcı bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın kendisi yerleşim alanında bulunduğu ancak fiili kullanım durumuna göre taşınmaz üzerinde herhangi bir yapılaşma işgali bulunmadığı, taşınmaz üzerinde mera bitkilerinin bulunduğu, temel kazısı yapılan ve açılan yollar üzerinde bulunan kısımlarda mera bitkisi olmadığı, taşınmazın yakın çevresinde yapılaşmaların mevcut olduğu mera olarak kullanılmasının teknik açıdan uygun olmayacağının belirtildiği ancak ada bazında değerlendirme yapılmadığı, mahkemece itibar edilen bilirkişi raporlarının denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de olmadığı anlaşılmaktadır

. Mahallinde yeniden keşif yapılarak keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı bilirkişisi aracılığı ile uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar mahalli bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazın konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaretlettirilmeli, yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazın mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak ve bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak, taşınmazın yapılaşma durumu ve yerleşim yerinde kalıp kalmadığı, şehir planlayıcı bilirkişiye imar kanunundaki yerleşim yeri tanımlarına göre ayrıntılı olarak incelettirilerek 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim alanında kalıp kalmadığı duraksamasız belirlenmeli ve ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınmalı, meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilerek ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınmalı, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulduğu halde bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12976, Karar No: 2014/18631, Tarih: 26.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12976 E.  ,  2014/18631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

Tarihi : 24.04.2014

No : 2013/741-2014/196

Dava, dava ise hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali ile aylığın kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanacağı tarihe kadar işleyecek yasal faiziyle istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

18.02.2003 tarihinde boşanan davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan aylığın, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada mahkemece gerekli araştırmanın yapıldığı anlaşılmakla;

İnceleme konusu davada mahkemece gerekli araştırmanın yapıldığı anlaşılmakla;

Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu görevlilerince gerçekleştirilen soruşturmada P. Ş.'nin imzadan imtina ettiği beyanında ‘…Apartman yöneticiyim. N. A.’u tanırım. Kendisi kocası Bekir Bey’le birlikte yaşamaktadırlar. Kendileri yaklaşık 9 yıldır bu adreste iki kızı ve bir oğluyla yaşamaktadır. Kapı komşuları Nilüfer Hanım’ın gezip, hatta bana da gelip boşandığım eşimle yaşadığımı gelen memurlara söylerseniz sizi pişman ederim diye tehdit bile etmiştir.’, ‘…her gün 9 numaralı dairede birlikte yaşayan Nilüfer Hanım, soruşturma yapılacağını biliyormuş gibi eşinin birkaç gündür babasının yanına 3 numaralı daireye gönderiyor. 6 yıldır bu şekilde bize baskı yapmaktadır.’, denetmenler tarafından tutulan çevre soruşturması tutanağında ‘… Nilüfer ve Bekir’in birlikte yaşadıkları, evli olarak bilindikleri, çocukları ile birlikte yaşadıkları beyanı verilmiş, ancak yazılı ifade vermekten kaçınmışlardır.’, P. Ş.'nin yargılama safhasında Sosyal Güvenlik Kontrol Memurlarına vermiş olduğu 17.09.2013 tarihli dilekçe ile ne böyle bir ifade verdiğini ne de o tutanakta geçen şeylerin doğru olduğunu ifade etmesi, davacı ve boşanılan eşin adına su ve telefon aboneliğinin bulunmaması, davacının elektrik aboneliğinin bulunmaması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, davacı ile boşandığı eşinin fiili olarak birlikte yaşadıkları belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece hatalı ve yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18558, Karar No: 2013/9908, Tarih: 30.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/18558 E.  ,  2013/9908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi;

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9975, Karar No: 2015/27854, Tarih: 02.07.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/9975 E.  ,  2015/27854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/292130

MAHKEMESİ : Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2010/368 (E) ve 2011/96 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık A.. Ç.. hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yüklenen suçun sanık H.. İ.. hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, sanıklar A.. Ç.., ve B.. D.. hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık A.. Ç.. müdafii, sanık B.. D.. ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.07.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14911, Karar No: 2014/13574, Tarih: 20.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/14911 E.  ,  2014/13574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vd. ile davalılar ... vs. aralarındaki tazminat davasına dair ... 5.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01.04.2013 günlü ve 2013/11 E.- 2013/169 K. sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 27.05.2014 günlü ve 2014/1413 E.- 2014/8250 K. sayılı ilama karşı davalı .... Genel Müdürlüğü vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dilekçesinde; müvekkili ...'ın, davalı ... Genel Müdürlüğüne ait işyerinde davalı ... yönetimindeki konteyner taşıyan forkliftin çarpması sonucunda geçirdiği iş kazası nedeni ile hayati tehlike geçirecek derecede yaralandığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın, eşi ... için de 20.000,00 TL manevi tazminatın olayın meydana geldiği 15.06.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep etmiş, 28.11.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile de maddi tazminat istemini 309.779,48 TL ye yükseltmiştir.Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne dair verilen hükmün davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.05.2014 günlü ve 2014/1413 E. 2014/8250 K.sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı ... Genel Müdürlüğü bu defa onama ilamına karşı karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair karar düzeltme nedenleri yerinde değildir.Ancak, haksız eylem sonucu yaralanma veya ölüm nedeniyle maddi tazminat istemiyle açılan davalarda, tazminatın denkleştirilmesi kuralı gereğince, haksız eylem sonucu gerçekleşen gerçek zarar belirlenerek ona hükmedilmesi gerekir. Böyle bir durumda gerçek zararın belirlenebilmesi için, haksız eylem sonucu zarara uğrayanın, bu olay nedeniyle elde ettiği kazanımlar hesaplanan tazminat tutarından indirilmelidir. İndirilmesi gereken kazanımlar arasında, özel yasaları gereği haksız eylem sorumlularına rücu edilebilecek ödemeler bulunup bulunmadığı mahkemece re'sen araştırılmalı, böyle bir ödemenin bulunduğu belirlendiği takdirde tazminat tutarından bu miktar indirilmelidir.Somut olayda; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, davacı ...'in işgöremezlik tazminatı (davalıların % 80 kusuruna isabet eden) 378.666,43 TL'dir. SGK Genel Müdürlüğü'nün cevabi yazısına göre, davacı ...'e bağlanan gelirlerin peşin sermaye değeri ise 86.108,68 TL dir. Bu durumda, mahkemece; SGK Genel Müdürlüğü tarafından davacıya ödendiği bildirilen peşin sermaye değerinin tamamının, işgöremezlik tazminatından indirilmesi suretiyle hesaplanacak gerçek tazminatın hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile işgöremezlik tazminatından, davalıların % 80 kusuruna isabet eden 68.886,94 TL peşin sermaye değerinin indirilmesi suretiyle fazla tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, mahkeme kararının açıklanan bu gerekçe ile bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşılmakla, davalı ... Genel Müdürlüğünün karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizin 27.05.2014 günlü ve 2014/1413 E. 2014/8250 K.sayılı onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde davalı ... Genel Müdürlüğüne iadesine, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6746, Karar No: 2019/14227, Tarih: 02.07.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/6746 E.  ,  2019/14227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın yargılama aşamasında bir kişinin kendisine yumruk atmak suretiyle yaralandığını, soruşturma aşamasında ise on, on beş kadar kişinin darbına maruz kaldığını belirtmek suretiyle çelişkili beyanlarının olduğu, dosya kapsamında sanık sıfatıyla dinlenen temyiz dışı sanıklar ... ve ...'ın katılana tekme attıklarına ilişkin ikrarlarının bulunduğu, hazırlık aşamasında dinlenen tarafsız görgü tanığı polis memuru ...'in, sanık ... ile konuştuğu esnada arkadan gelen başka bir kişinin katılanı darp ettiği yönündeki beyanı, sanığın aşamalarda yüklenen suçu inkar ettiği ve diğer tanık anlatımları da göz önünde bulundurulduğunda suçun sanık tarafından işlendiği hususunda kesin, inandırıcı, şüpheden uzak delillerin mevcut olmadığı, bu yüzden mahkemenin gerekçesi ve hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bozma yönündeki, görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13615, Karar No: 2017/1629, Tarih: 20.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13615 E.  ,  2017/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/07/2015 tarih ve 2015/139-2015/203 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında yapılan damperli kamyon ve iş makinesi kiralama işi neticesinde, müvekkili şirkete ait bir kısım araçların 26/07/2008-13/12/2008 tarihleri arasında davalı idare tarafından kiralanarak hafriyat ve asfaltlama işlerinde çalıştırıldığını, araçların çalıştığı tarihlerin tutanaklarla belli olduğunu, davalı idare tarafından araç kiralama işi ile ilgili müvekkiline ödenmesi gereken KDV dahil 536.681,00 TL bedelin KDV dahil 339.840,00 TL'sinin ödendiğini, ancak faturaya dayalı bakiye 196.841,00 TL'nin ise ödenmediğini, ihtarname ile davalı idareye fatura ve tutanakların sunulduğunu ancak ödeme yapılmadığını ileri sürerek 196.841,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı ile pazarlık usulü yapılan ihaleler ile 4 kez damperli kamyon kiralama hizmet alım işi yapıldığını, ilk üç ihaledeki hizmetin belediyelerine sunulduğundan bu ihalelere ilişkin ihale bedellerinin tamamının faturalara istinaden davacıya ödendiğini, 2008 yılında sunmuş olduğu hizmetlerin bedelinin ödenmediği davacının tarafından iddia edilmekte ise de, ödenmediğini iddia ettiği tutarlara ait faturaların 2009 yılının Mayıs ve Eylül aylarında düzenlendiğini, faturanın malın tesliminde veya hizmetin ifasında düzenlenmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; taraflar arasında imzalanan “damperli kamyon ve iş makinesi kiralama işi hizmet alım sözleşmesi”ne dayalı olarak alacak talebinde bulunulduğu, 818 sayılı BK’nın 126/1 maddesi uyarınca alelumum kiralar hakkındaki davaların beş senelik zamanaşımına tabi olduğu, bu yönü ile davanın süresinde açıldığı, yapılan işin miktarını belirleyen tutanakların sahte olarak düzenlendiği iddiasıyla açılmış bir kamu davasının bulunmadığı ve tutanakları düzenleyen davalı ... çalışanı hakkında kamu davası açılmadığı, dolayısıyla işbu tutanakların sahte olarak düzenlenmediği, buna göre davacının talep ettiği miktar kadar alacaklı olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 196.841,00 TL’nin temerrüt tarihi olan 06.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10.084,66 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9701, Karar No: 2012/14370, Tarih: 05.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/9701 E.  ,  2012/14370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde şimdilik 5110 TL ecrimisilin yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, davalı belediyenin dava konusu taşınmazı yol ve ... Korusu alanı olarak kullandığını beyan ederek 2001-2006 arası şimdilik 5110 TL. ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Davalı savunmasında, taşınmazın 20 yıldan fazla bir süredir yol ve koru alanı olarak kullanıldığını,kamu yararı amacı ile hareket edildiğini, herhangi bir menfaat temin edilmediğini beyan etmiştir.Mahkemece, davacının taşınmazın işgal edilmemiş olsa idi elde edeceğe geliri ve işgalin bu geliri elde etmesini engellediğini ispat etmesi gerektiği, davacının bu durumları ispat edemediği, taşınmazın büyük kısmının ... Korusu alanı, diğer bölümünün de, fiilen yol olarak kullanıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Ecrimisil, başkasının taşınmazını haksız işgal eden kötüniyetli zilyedin ödeyeceği tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir mahrumiyetidir.

Türk Medeni Kanunu ve Borçlar Kanununda açıkça söz edilmeyen “ecrimisil” deyimi, Eski Hukuktan gelen bir alışkanlıkla uygulamada, haksız zilyedin ödemesi gereken kullanma (veya işgal) tazminatı anlamında kullanılmaktadır.8.3.1950 gün ve 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda “Başkasının gayrimenkulünü haksız olarak zaptedip kullanmış olan kötü niyetli kimsenin o gayrimenkulü elinde tutmuş olmasından doğan zararları ve elde ettiği veya elde etmeyi ihmal eylediği semereleri tazminle mükellef olup, bir zarara uğramamış olan malik veya zilyede ecrimisil adı veya başka bir ad altında herhangi bir tazminat vermekle mükellef olmadığı” sonucuna varılmıştır. 4.6.1958 gün ve 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile de ecrimisil, tazminat olarak nitelendirilmiş, kararın gerekçesinin V inci bendinde “işgal tazminatı davalarının hususi bir şekli olan ecrimisil davalarının Türk Kanunu Medenisinin 908. maddesine (TMK md.995) dayanan bir tazminat davası olduğu belirtilmiştir.Somut olayda, her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazlardan menfaat temin edilmediği, kamu yararı amacı ile hareket edildiği belirtilmiş ise de, davalının, davacıya ait bulunan taşınmazı haklı bir nedene dayanmaksızın işgal ettiği sabit bulunduğundan, bu yerlere ilişkin olarak ecrimisil ödemesi gerekmekte olup, mahkemece yaptırılacak bilirkişi incelemesi neticesinde uygunbir ecrimisile karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.Diğer yandan, Defterdarın taşıdığı kayyımlık sıfatı ile açtığı eldeki dava yönünden 492 sayılı Harçlar Kanunu kapsamında harçtan muafiyeti olmadığı gibi, işlemi de harçtan müstesna kılınmamıştır (HGK. nun 12.10.2011 gün ve 2011/3–629 E. 2011/613 K. sayılı ilamı)Bu nedenle de, dava açılırken ki maktu başvuru harcının mahallinde ikmal edilmesi gerekmektedir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.