muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3000, Karar No: 2024/6138, Tarih: 21.11.2024

Bu durumda, davacının 2015 yılı işlemlerinin incelemeye başlanmasından sonra,  takdire sevk işleminin zamanaşımı süresini durdurmadığı dikkate alındığında, zamanaşımı  süresinin dolmasından sonra tebliğ edilen ihbarname içeriği cezalı verginin zamanaşımına uğradığı görüldüğünden davanın; tarhiyatın on binde 1,5 oranına isabet eden kısmı yönünden yazılı gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararının değinilen hüküm fıkrasına yöneltilen davacı istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrasının bozulması, davalı idarenin, tarhiyatın fazlaya ilişkin kısmının kaldırılmasına dair hüküm fıkrasına yönelttiği temyiz isteminin ise bu nedenle reddi gerekmiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı temyiz isteminin kabulüne, 
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının;  tarhiyatın on binde 1,5 oranına isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA
3. Kararın; tarhiyatın, fazlaya ilişkin kısmının kaldırılmasına dair hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 21/11/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu öngörülmüş; 30. maddesinin birinci fıkrasında, re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanunî ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlandıktan sonra maddenin ikinci fıkrasında ise, sayılan hallerden herhangi birinin bulunması durumunda vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığının kabul edileceği hükme bağlanmış; 31. maddesinin birinci fıkrasında, takdir komisyonunca belli edilen matrah veya matrah kısmının takdir kararına bağlanacağı; 74. maddesinde, takdir komisyonlarının görevleri sayılmış; 75. maddesinin birinci fıkrasında, takdir komisyonunun 74. maddedeki görevleri dolayısıyla bu Kanunda yazılı inceleme yetkisine haiz olduğu belirtilmiş; aynı Kanunun 134. maddesinin birinci fıkrasında da, vergi incelemesinden amacın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırarak, tespit etmek ve sağlamak olduğu açıklanmıştır.

Aynı Kanunun 113. maddesinde zamanaşımı; süre geçmesi suretiyle vergi alacağının kalkması olarak tanımlanmış, 114. maddesinde ise, vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlıyarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı, şu kadar ki, vergi dairesince matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulmasının, zamanaşımını durduracağı, duran zamanaşımının mezkûr komisyon kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam edeceği; ancak işlemeyen sürenin her hâl ve takdirde bir yıldan fazla olamayacağı hükmüne yer verilmiştir.
Öte yandan; 213 sayılı Kanunda, haklarında re'sen tarh sebeplerinden biri bulunan mükelleflerin hangi hallerde 135. maddede sayılan incelemeye yetkili olanlar tarafından incelemeye tabi tutulacakları, hangi hallerde matrah takdiri için takdir komisyonuna sevk edilecekleri hususunda herhangi bir düzenleme yapılmamıştır.
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri karşısında, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde matrahın takdir komisyonu tarafından takdir edilebileceği, takdir komisyonlarının, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırarak tespit etme yetkisine sahip olduğu, zamanaşımı süresi içinde takdire sevk edilmekle işlemekte olan zamanaşımının duracağı ve bu halde işlemeyen zamanaşımı süresinin bir yıldan fazla olamayacağı hususları tartışmasızdır.
Uygulamada yargı yerlerince salt takdir komisyonu kararları esas alınarak yapılan tarhiyatların dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle çoğunlukla kaldırıldığı gerçeği göz önüne alındığında, Yasada zamanaşımının herhalde azami olarak işlemeyeceğinin belirtildiği bir yıllık süre içerisinde idare tarafından, vergilendirmede gerçek durumun ortaya konabilmesi ve maddi gerçeğin tereddüte yer bırakmayacak şekilde gün yüzüne çıkartılarak açıklığa kavuşturulması amacıyla konunun ayrıca bir inceleme elemanı marifetiyle incelenmesi noktasında yasal bir engel bulunmamakta olup, idarenin izleyeceği bu yol; bir yandan, idare tarafından tesis edilen işlemlerde yargı kararlarının dikkate alındığını gösterdiği gibi diğer bir yandan da takdire sevk ile zamanaşımının duracağına ilişkin yasal düzenlemenin amacına da uygun düşmektedir. Çünkü matrah takdiri amacıyla takdir komisyonuna sevk ile işleyen zamanaşımı yasa uyarınca durduktan sonra idare tarafından, yasal düzenlemeyle belirlenen bir yıllık süre içerisinde, vergilendirmede gerçek durumun esas olduğu ilkesinden hareketle konunun ayrıca inceleme elemanı vasıtasıyla incelenerek gerçek durumun ortaya çıkarılmasının amaçlandığında kuşku bulunmamaktadır.

Hal böyle iken, takdire sevk üzerine duran zamanaşımı süresi dolmadan ihbarnameyle duyurulan vergi ve cezanın zamanaşımına uğradığından söz edilmeyeceğinden ve olayda da yukarıda yazılı Yasanın açık hükmüne göre zamanaşımı bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın esası incelenerek karar verilmesi gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/5174, Karar No: 2024/6096, Tarih: 21.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/5174
Karar No : 2024/6096
TEMYİZ EDENLER   :1-(DAVALI)	...  Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
 VEKİLİ : Av. ...
                                       2-(DAVACI) ... Ticaret Anonim Şirketi
  VEKİLİ  : Av. ...
İSTEMİN	KONUSU :	... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare  Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması  istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, kaynak suyu kiralama ödemelerine ilişkin katma değer vergisini düzenlenmiş bir fatura olmadan kayıt ve beyanlarına yansıttığı, verilen sipariş avansları hesabında bulunan 1.815.000-TL'yi ortağına kullandırmasına karşın faiz geliri hesaplamadığı ve bu gelire ilişkin fatura düzenlemediği, şirket aracını emsallerine nazaran daha düşük bedelle ortağına sattığı ve bu satış sebebiyle hesaplaması gereken geliri kurum kazancına ilave etmediğinden bahisle 2017 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
           İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyat ve özel usulsüzlük cezasının, şirket ortağına verilen avans ve emsaline nazaran daha düşük bedelle araç satışından kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık görülmediği, davacı şirket hakkındaki vergi inceleme raporunda, davacı ile Sakarya Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü ile Aydın Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü arasında ayrı ayrı doğal kaynak suyu kiralama sözleşmeleri yapıldığı ve davacı tarafından buna ilişkin tahsilat makbuzlarının inceleme sırasında ibraz edilmesine karşın davacıya düzenlenen bir fatura olmadığının saptandığının belirtildiği ancak sözleşmelere istinaden kaynak kiralamaları için yapılan ödemeler kapsamında davacı adına fatura düzenlenmesinin zorunlu olduğundan bahisle davacı adına tarhiyatın yapıldığı ve özel usulsüzlük cezasının kesildiği olayda, ilgili belediyeler nezdinde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, söz konusu katma değer vergisinin bu belediyeler tarafından beyan edilip edilmediği yönünde herhangi bir tespite yer verilmediği gibi inceleme raporunda da sözleşmeler uyarınca yapılan ödemelerin tahsilat makbuzu karşılığında defterlere kaydedildiği kabul edildiği görüldüğünden eksik incelemeye dayalı olduğu sonucuna varılan tarhiyatın ve özel usulsüzlük cezasının kaynak suyu kiralama ödemelerinden kaynaklı kısmının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu tarhiyat ve özel usulsüzlük cezası azaltılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Mükelleflerin ancak kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini indirime konu edebileceği ve davacı şirket temsilcisinin de şirket adına  düzenlenen bir fatura olmadan, sözleşmeye istinaden yapılan ödemelerde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapıldığını beyan ettiğinden, tarhiyatın kaynak suyu kiralama ödemelerinden kaynaklı kısmında hukuka aykırılık görülmediği, somut bir tespit olmaksızın özel usulsüzlük cezası kesilemeyeceği gerekçesiyle davalı idare istinaf başvurusu kabul edildikten sonra Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu tarhiyatın ve özel usulsüzlük cezasının kaynak suyu kiralama ödemelerinden kaynaklı kısmına ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra özel usulsüzlük cezasının sözü edilen nedenden kaynaklı kısmı kaldırılmış, tarhiyatın değinilen kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI:
	Davalı idare tarafından, kaynak kiralama sözleşmesine istinaden ödenen tutarlarda yer alan katma değer vergisini fatura almaksızın kayıt ve beyanlarına yansıttığı saptanan davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
	Davacı tarafından, ödemelerin gerçekleştirildiğinin inceleme elemanı tarafından da kabul edildiği, belediyelerin mükellefiyetleri ile ilgili durumun kendilerini etkilemeyeceği, ortada bir hazine zararı bulunmadığı, tarhiyatın eksik incelemeye dayandığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN	SAVUNMALARI: 
	Davacı tarafından, kaynak kiralamaya ilişkin ödemelerin dekont ve tahsilat makbuzlarıyla ortaya konulduğu, belge düzenleme zorunluluğu olduğu belirtilen belediyeler nezdinde herhangi bir inceleme yapılmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
	Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'İN	DÜŞÜNCESİ: Davacı temyiz isteminin kabulü, davalı idare temyiz isteminin ise reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı şirket adına, kaynak suyu kiralama ödemelerine ilişkin katma değer vergisini düzenlenmiş bir fatura olmadan kayıt ve beyanlarına yansıttığı, verilen sipariş avansları hesabında bulunan 1.815.000-TL'yi ortağına kullandırmasına karşın faiz geliri hesaplamadığı ve bu gelire ilişkin fatura düzenlemediği, şirket aracını emsallerine nazaran daha düşük bedelle ortağına sattığı ve bu satış sebebiyle hesaplaması gereken geliri kurum kazancına ilave etmediğinden bahisle dava konusu tarhiyat yapılmış, özel usulsüzlük cezası kesilmiştir.

Davacı tarafından, sözleşmelere dayalı olarak gerçekleştirilen kaynak suyu kiralama ödemelerine ilişkin dekont ve tahsilat makbuzları ile Sakarya Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'ne yapılan ödemelere konu katma değer vergisinin bu genel müdürlük tarafından beyan edildiğine dair açıklama sunulmuştur.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanununun 3. maddesinin (B) fıkrasında; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu düzenlenmiştir.	
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Davalı idare tarafından, temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; kaynak suyu kiralama ödemelerinden kaynaklı özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
	Davacı şirketin, kendisine kaynak suyu kiralayan Sakarya Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü ile Aydın Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünce bu kiralama faaliyeti nedeniyle aldığı ödemelere ilişkin iktisadi bir işletme nezdinde fatura düzenlemediği dolayısıyla davacının kiralama nedeniyle yaptığı ödemelere konu katma değer vergisini indirime konu edemeyeceğinden bahisle tarhiyat yapılmış ise de söz konusu ödemelerin sözleşme kapsamında gerçekleştirildiği, ödemelere dair sunulan belgelerde katma değer vergisinin ayrıca gösterildiği, bu ödemelerin gerçek olmadığı ya da ilgili belediyelerin tahsil ettiği katma değer vergisini beyan etmedikleri yönünde davalı idarece herhangi bir saptama da yapılmadığı dikkate alındığında, salt bu idareler nezdinde oluşacak iktisadi bir işletme tarafından fatura düzenlenmediğinden bahisle yapılan tarhiyatın hukuka aykırı düştüğü sonucuna varıldığından Vergi Dava Dairesi kararının, tarhiyatın kaynak kiralama ödemelerinden kaynaklı kısmı yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1.Davalı idare temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; kaynak kiralama ödemelerinden kaynaklı özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA, 
3.Davacı temyiz isteminin kabulüne,
 4.Kararın; tarhiyatın, kaynak kiralama ödemelerinden kaynaklı kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA, 21/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/4144, Karar No: 2024/6112, Tarih: 21.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/4144
Karar No : 2024/6112
TEMYİZ EDENLER         : 1-(DAVACI) ... Dış Ticaret Limited Şirketi
                                               VEKİLİ: Av. ...
                                           2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
                                                VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU  : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ    :
Dava konusu istem: Davacı adına, banka hesaplarının komisyon karşılığı kullandırılmasından elde edilen kazancın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yönündeki tespitleri içeren vergi tekniği raporu dayanak alınarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca elde edilen komisyon gelirinin matraha eklenmesiyle ve haksız olarak iade alınan geçici verginin geri alınması amacıyla 2018 yılının Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
              İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın matrahı yönünden bağlı olduğu bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla kaldırıldığından dayanağı kalmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.
              Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dairelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla dava konusu tarhiyatın matrahı yönünden bağlı olduğu kurumlar vergisinin on binde 4 oranına isabet eden komisyon gelirinden kaynaklanan kısmı yönünden dava reddedildiğinden bir kat vergi ziyaı cezasının on binde 4 oranına isabet eden komisyon gelirinden kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık olmadığı, aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı  gerekçesiyle istinaf başvurusu kısmen kabul edilerek bir kat vergi ziyaı cezasının komisyon gelirinin on binde 4 oranına isabet eden kısmı yönünden dava reddedilmiş, aşan kısmına yöneltilen istinaf başvurusu ise belirtilen gerekçelerle reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI         :
	Davacı tarafından, aynı konuyla ilgili başka yargı kararlarında tarhiyatın kaldırıldığı, binde 2 oranının varsayıma dayandığı, banka hesabına gelen ve hesabından giden paraların tamamı üzerinden komisyon geliri hesaplandığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
	Davalı idare tarafından, yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık olmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	...'NUN DÜŞÜNCESİ: Davacı temyiz isteminin reddi, davalı temyiz isteminin ise kısmen kabulü, kısmen reddi gerektiği düşünülmektedir.

Davalı idare tarafından, yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık olmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	...'NUN DÜŞÜNCESİ: Davacı temyiz isteminin reddi, davalı temyiz isteminin ise kısmen kabulü, kısmen reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	 MADDİ OLAY : 
	Iraktaki bankacılık sisteminin yetersizliği sebebiyle para transferlerine aracılık eden şirketin temsilcisi ve davacıyla aralarında para transferi olup aynı işi yapan bir diğer mükellef tarafından on binde 4 civarında komisyon alındığının beyan edildiği,  yurtiçi firmalarla birlikte bu işin yapıldığı, kesilen komisyon faturalarıyla giden para tutarlarının örtüşmediği, elde edilen komisyon gelirinin kayıtlara yansıtılmadığı, hesaba gelen ve hesaptan giden paraların ayrı işlemler olduğu, kendi hesapları arasında gönderilen tutarlar ile hesaba gelen paraların aynı tutarda iadesinin yapıldığı tutarlar hariç olmak üzere hesaba gelen ve hesaptan giden paraların toplamı üzerinden, bankaların EFT için aldıkları komisyon oranının binde 5 olduğu göz önünde bulundurularak şirket lehine takdiren binde 2 oranı uygulanarak bulunan matrah üzerinden dava konusu tarhiyat yapılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 Sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 3. maddesinin (B) işaretli alt bendinde,  vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, bunun yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu, 134. maddesinde ise vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu hükme bağlanmıştır. 
	Diğer taraftan, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinde de gerçek gelirin vergilendirileceği ilkesi öngörülerek matrahın, re'sen takdir yoluyla belirlenmesi  gereken hallerde dahi gerçek gelire en yakın gelire ulaşılması amaçlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; tarhiyatın, komisyon gelirinin on binde 4 oranına isabet eden kısmı yönünden davanın reddi ile geçici verginin kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; tarhiyatın, komisyon gelirinin on binde 4 oranına isabet eden kısmı yönünden davanın reddi ile geçici verginin kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
	Elde edilen komisyon gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakıldığı hususu sabit olan olayda, yapılan işin niteliği gereği alınan risk ve banka komisyon oranları dikkate alındığında, kurum temsilcisinin belirttiği on binde 4 komisyon oranı ticari icaplara uygun düştüğünden söz edilemeyeceği gibi ispat yükü kendinde olan davacı tarafından komisyon oranının beyan ettiği tutarda olduğunu kanıtlayıcı mahiyette herhangi bir bilgi ve belge de sunulmamış olması karşısında yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediğinden aksi yöndeki gerekçeyle bir kat vergi ziyaı cezasının, komisyon gelirinin on binde 4 oranına isabet eden kısmını aşan bölümünü kaldıran Mahkeme kararının ilgili hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddi yolundaki Vergi Dava Dairesi kararının ilgili hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı temyiz isteminin reddine, 
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; bir kat vergi ziyaı cezasının, komisyon gelirinin on binde 4 oranına isabet eden kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Davalı idare temyiz isteminin kısmen reddine,
4. Kararın; geçici vergiye ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
5. Davalı idare temyiz isteminin kısmen kabulüne,
6. Kararın; bir kat vergi ziyaı cezasının, komisyon gelirinin on binde 4 oranına isabet eden kısmını aşan bölümünün kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
7. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 21/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.