muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9425, Karar No: 2011/387, Tarih: 20.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9425 E.  ,  2011/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15769, Karar No: 2012/8293, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/15769 E.  ,  2012/8293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının Diyarbakır Çocuk Hastalıkları Hastanesinde taşeron firma bünyesinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından geçerli sebep olmaksızın feshedildiğini, fesih bildiriminde sözleşmenin ihbar öneli tanınarak tazminatsız feshedildiğinin ifade edildiğini, işveren tarafından değişik tarihlerde işçinin haberdar olmadığı bir şekilde tutanakların tutulmuş olduğunu, bu tutanakların gerçeği yansıtmadığını belirterek feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarının belirlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Tem. Ltd. Şirketi vekili, davacının asıl işveren ... Diyarbakır Çocuk Hastanesi Baştabipliğinin talimatıyla işten çıkarıldığını, feshin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesine dayandığını, işçinin hastanede yoğun bakım ünitesinde temizlik personeli olarak görevlendirilmesine rağmen itiraz ederek görevi yerine getirmediğine dair tutanak tutulduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın müvekkili yönünden husumet yokluğu sebebiyle reddi gerektiğini, idarenin firma personeli ile ilgili her türlü işlemlerini diğer davalı şirket ile doğrudan yaptığı yazışmalarla yürüttüğünü, 2010 mali yılı için de tamamının resmen kayıt altına alındığını ve davacının da altında imzasının bulunduğu yazılı savunma dilekçeleri ile bizzat haberdar olduğu yazışma evrakları düzenlendiğini ifade ederek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, işverence iş sözleşmesinin tutulan tutanaklar ve işçiye verilen ihtarlardan yaklaşık iki ay sonra, 4857 sayılı Kanun’un 26. maddesinde yer alan altı işgünü sürenin geçirilmesinden sonra feshedildiği gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm, her iki davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, işverence iş sözleşmesinin tutulan tutanaklar ve işçiye verilen ihtarlardan yaklaşık iki ay sonra, 4857 sayılı Kanun’un 26. maddesinde yer alan altı işgünü sürenin geçirilmesinden sonra feshedildiği gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm, her iki davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin geçerli bir feshe sebep olabilecek davranışları 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih Yetkisi tanıyan haklı sebeplerden farklıdır. Yargılama sırasında bu sebeplerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı doğar. Buna karşılık işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu sebeple iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa 4857 sayılı Kanun'un 18/1. maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.

Öncelikle kabule göre, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshini gerektirir olguların bulunması, feshin bu sebeple gerçekleştirilmesi, ancak altı işgünü içinde fesih işleminin yapılmamış olması durumu, geçerli feshe engel değildir.

Somut olayda, alt işveren nezdinde temizlik işçisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi işverence, verilen görevleri yapmaması, işinin başında bulunmaması, hastane içinde diğer elemanların iş yapmalarını engelleyici davranışları sebebiyle, 4857 sayılı Kanun’un 25/II. maddesine dayanılarak feshedilmiştir. Davalı vekili tarafından sunulan delillere göre, davacı hakkında temmuz ayından itibaren, en sonuncusu 16.09.2010 tarihine denk gelen çok sayıda tutanak tutulmuştur. Bu tutanaklardan işçinin yapılan vardiya değişikliğine itiraz ettiği, verilen görevleri yerine getirmediği, çeşitli tarihlerde görevi başında bulunmadığı, diğer çalışanları işlerini yapmamaya yönlendirmeyi amaçlayan davranışlar sergilediği anlaşılmaktadır. Davacının davranışları iş sözleşmesinin feshi için haklı sebep oluşturacak ağırlıktadır. İşverence bildirimsiz fesih hakkını altı iş günü içinde kullanılmamış olması feshi 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesi kapsamından çıkarırsa da bu durum söz konusu eylemlerin fesih için geçerli sebep oluşturmasına engel olmaz. İşçinin hizmet süresine ve yapılan işin niteliğine göre bu eylemleri gerçekleştirmesi iş akışını bozucu niteliktedir. Artık işverenden iş ilişkisini devam ettirmesi normal ölçülerde beklenemez. Fesih geçerli sebebe dayanmaktadır ve davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 30.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3883, Karar No: 2022/11561, Tarih: 12.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3883 E.  ,  2022/11561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan zarar gören, yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan ...’na gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden sonra kararın ... tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1739, Karar No: 2013/9661, Tarih: 29.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/1739 E.  ,  2013/9661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...'ın hükümlülüğüne müsaderesine diğer sanığın beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

1- Hakim huzurunda kimliğinin tespiti esnasında tekstil firmasında makinacı olduğunu beyan eden, yaklaşık 5 aylık süre zarfı içinde 3 kez seyyar tezgahta korsan ve bandrolsüz kitap satarken yakalanan sanığın kendisinin ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin geçimini ne şekilde suçtan sağladığı gelir ile karşıladığı tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklamasında suçu meslek edindiği kabulü ile hakkında verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

2- Süresi içinde hak sahipliği belgesi sunmayan Yayıncılar Meslek Birliğinin davaya katılmasına karar verilerek sanığın aleyhine olacak şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 29.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/756, Karar No: 2022/1512, Tarih: 24.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/756 E.  ,  2022/1512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Dava; "Sermaye Piyasası Araçlarının Alım Satımına Aracılık ve Repo-Ters Repo işlemleri çerçeve sözleşmeleri ile Elektronik İşlem Hizmetleri Sözleşmesi"nden kaynaklanan, aracı kurum çalışanlarının yanlış yönlendirilmesi iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yargıtay 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine 24/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6176, Karar No: 2014/21681, Tarih: 22.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/6176 E.  ,  2014/21681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/307967

MAHKEMESİ : Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2011

NUMARASI : 2010/163 (E) ve 2011/354 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Katılanın yetkilisi olduğu .... Yapı Madencilik A.Ş. ile sanığın yetkilisi olduğu ... Hafriyat Nakliyat Limited Şirketi arasında imzalanan taşeron sözleşmesi uyarınca, sanığa Korkuteli taş ocağında kullanılmak üzere katılan şirkete ait Furukawa marka 2005 model HRC 1200 DS tipi kaya delme makinesi verildiği, katılan şirket tarafından söz konusu iş makinesi geri istendiğinde , sanığın kendi makinesinin arıza yaptığını ve arıza giderilinceye kadar makineyi kullanmak istediğini söylediği, ancak sanığın uzun süredir makineyi iade etmediği gibi telefonlara da cevap vermediği, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda; dosya arasında örneği bulunan taşeron sözleşmenin 01.04.2008 tarihinde imzalandığı ve 6. maddesine göre de bu tarihten itibaren bir yıllık süreyle geçerli olduğu, aynı madde uyarınca sözleşme süresinin bitiminde süre yenilemesi yapılmaz ise taşeron firmanın işverene ait makineleri çalışır vaziyette şartsız ve bedel talep etmeden teslim etmesi gerektiği, ancak katılan firmanın suça konu makineyi 2008 yılı temmuz ayı içerisinde her hangi bir gerekçe göstermeden geri istediği, sözleşmenin feshine veya makinenin iadesine dair herhangi bir ihtarname tebliğ edilmediği, suç tarihi itibariyle taraflar arasındaki sözleşmenin de devam ettiği gözetildiğinde, suça konu makinenin halen sanığa ait şirketin zilyetliğinde bulunduğu, sözleşme hükümleri uyarınca henüz sanığın makineyi iade yükümlülüğünün doğmadığı, bu itibarla taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından unsurları itibariyle oluşmayan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12606, Karar No: 2011/11828, Tarih: 14.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/12606 E.  ,  2011/11828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. tarafından, davalı ...Ş. aleyhine 16/03/2010 gününde verilen dilekçe ile el atmanın önlenmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın temyiz isteminin reddine dair verilen 07/07/2011 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalının temyiz istemi, yasal süre içerisinde yapılmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Karar örneğinin tebliğ edildiği ...'un, davalının memur veya müstahdemi olmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Şu durumda, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 17. maddesine uygun biçimde tebligat yapılmamış olup; temyiz isteminin reddine ilişkin 07/07/2011 günlü ek kararın kaldırılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı şirkete ait baz istasyonunun kaldırılması talebine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş; karar, davalılardan ... İletişim Hizmetleri A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları temel olarak, alıcı/verici antenler sayesinde elektromanyetik dalgayı (sinyali) alma ve gönderme işlemi yapan cihazlardır. Baz istasyonları; konuşma trafiğinin az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (macro) konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir içlerinde 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen (mikro) ve bina içleri ve alış veriş merkezleri gibi yerlere kurulan çıkış güçleri oldukça düşük olan (piko) çeşitlerinden oluşur.

Cep telefonlarının sağlıklı çalışabilmesi için; baz istasyonlarının bal peteği benzeri şeklinde bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonunun kurulu bulunması gereklidir. Her baz istasyonu belirli sayıda abone konuşturabilir. Bu nedenle insanların yoğun yaşadığı yerlerde konuşma trafiğinin bir kesintiye uğramaksızın karşılanabilmesi için daha çok sayıda baz istasyonunun kurulması gerekmektedir.

Baz istasyonunun şehir dışına çıkartılması halinde, hücresel yapı oluşturulamaması nedeni ile sinyallerin abonenin cep telefonuna ulaşabilmesi için çok yüksek elektromanyetik dalgalar oluşturması gerekecektir. Aynı zamanda kullanıcı cep telefonu da baz istasyonuna sinyali yeteri seviyede ulaştırabilmek için daha fazla güç kullanacağından daha fazla insanın daha fazla elektromanyetik alana maruz kalması kaçınılmaz olacaktır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE)… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Baz istasyonlarının insan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE)… vb bir çok ulusal ve uluslararası kuruluş çalışmalar yapmakta ve bu çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiş bulunmaktadır.

Mevzuat gereğince baz istasyonlarının sağlığa ve çevreye zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dâhilinde kurulacağını belirlemek ve kurallarını koymak işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesine dayanılarak BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulmaktadır.

BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte, Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼’ü olarak belirlenmiştir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası haricinde baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulama ve verdiği kararın uygun bulunmaması halinde idari yargıda dava açılması gerekir. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Sağlığa zarar veriyor iddiası ile baz istasyonunun kaldırılması, MK’nun 737. Maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna göre adli yargıda açılacak dava ile istenebilir. Bu davada davacının baz istasyonunun sağlığına zarar verdiğini ve baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığını ispatlaması gerekir. Kanıtlanmayan mücerret (soyut) “uzun vadede zarar verir, baz istasyonu yakın mesafede, görünce moralim bozuluyor,..vs gibi” nedenlerle dava açılması ve kabulü hukuka ve yasalara uygun değildir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Bu şekilde adli yargıda açılan davalarda mahkemece, tarafların delil ve belgeleri toplandıktan sonra dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Dosya kapsamı ve yukarıda belirtilen ilke ve bilgiler gözönüne alındığında davaya konu baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca baz istasyonunun soyut değerlendirmeler dışında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamıştır. Şu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden davanın kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı olan nedenlerle temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/11/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, davalı şirket tarafından kurulan baz istasyonunun insan sağlığı ve çevreye zarar verdiğinden kaldırılması istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık cep telefonu ile haberleşmeyi sağlayan baz istasyonlarının çalışmasından kaynaklanan bir zararın doğup doğmadığı ve giderilmesi konusunda ne gibi önlemlerin alınması gerektiği noktasında toplanmaktadır. Dava konusu tesisin cep telefonlarının kullanımı için zorunlu olduğu ve geniş bir kitleyi ilgilendirmesi nedeniyle de kamuya hizmet vermeyi amaçladığı tartışmasızdır. Ne var ki, hizmetin verilmesi ve tesisin kullanılması sonucu hukuk kurallarının gereği olarak doğan zararlardan tesis sahibi sorumludur. Bu sorumluluk kusura dayanmayan tehlike sorumluluğu olup tesisi kullanan ve işletenin yüksek özen yükümlülüğü bulunmaktadır. Aksi halde küçük bir özensizliğin maddi değerlerle ölçülemeyecek kadar ağır sonuçlar doğurması kaçınılmazdır. Bu nedenle zarar görenin zararını değil, tesis ve işletme sahibinin, tesisin işletilmesinden dolayı kişilere ve çevreye bir zarar verilmediğini ve herhangi bir olumsuz sonuç yaratılmadığını kanıtlaması gerekir. Bu sonuç genel sorumluluk kurallarının aksine, davalı tarafın işletmesinin ağır tehlike doğuracak nitelikte olmasından kaynaklanmaktadır.