muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3872, Karar No: 2024/5434, Tarih: 27.12.2024

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu; davalı idarece, davacının bulunduran sıfatına haiz olduğu, ele geçirilen bandrolsüz sigaralara ilişkin takdir komisyonunca tespit edilen matrah üzerinden tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI :  Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : İlk derece mahkemesinin, davacının "bulunduran" sıfatını haiz olduğu değerlendirmesi isabetli ise de, tarh edilmesi gereken verginin hesaplanmasında, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 12. maddesinin 3. fıkrası uyarınca güncellenen listede yer alan ve olay tarihinde geçerli olan vergi oranları/ tutarlarının esas alınmadığı anlaşıldığından, tarh edilen vergi tutarının hukuka uygunluğunun yeniden denetlenmesini teminen kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
 Davacının sürücüsü olduğu araçta yapılan aramada bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak, 2015 yılının Kasım dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
  		4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun "Vergileme ölçüleri ve matrah" başlıklı 11. maddesinin 5. fıkrasında; (III) sayılı listenin (A) cetvelindeki mallar için asgari maktu vergi tutarlarına göre hesaplanacak vergi tutarından az olmamak üzere yalnızca nispi verginin uygulanacağı, (B) cetvelindeki mallar için maktu vergi ile birlikte, asgari maktu vergi tutarına göre hesaplanacak vergi tutarından az olmamak üzere nispi verginin uygulanacağı düzenlenmiştir.
01/01/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 2014/7127 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (III) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan tütün içeren sigaraların nispi vergi oranı %65,25; asgari maktu vergi tutarı 0,1971 TL; maktu vergi tutarı 0,1866 TL olarak belirlenmiş; anılan listenin güncellenerek 03/07/2015 tarihinde yürürlüğe girdiği olay tarihindeki haline göre ise, (III) sayılı listenin (B) cetvelindeki mallar için geçerli nispi vergi oranı %65,25; asgari maktu vergi tutarı 0,2103 TL ve maktu vergi tutarı 0,1968 TL'dir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda yer verilen mevzuatın değerlendirilmesinden, sigaranın vergilendirilmesinde nispi vergi oranı ve asgari maktu vergi miktarına göre hesaplanan tutarlardan hangisi yüksek ise bu tutarın esas alınacağı ve bu tutara maktu vergi tutarının eklenmesi suretiyle paket başına vergi tutarının hesaplanacağı sonucuna ulaşılmaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda yer verilen mevzuatın değerlendirilmesinden, sigaranın vergilendirilmesinde nispi vergi oranı ve asgari maktu vergi miktarına göre hesaplanan tutarlardan hangisi yüksek ise bu tutarın esas alınacağı ve bu tutara maktu vergi tutarının eklenmesi suretiyle paket başına vergi tutarının hesaplanacağı sonucuna ulaşılmaktadır.
Dosyanın incelenmesinden; davalı idarece, takdir komisyonu kararında gösterilen matrah üzerinden herhangi bir hesaplamanın yapılmadığı, matrahın doğrudan vergi tutarı olarak alınması suretiyle gerçekleştirilen tarhiyatın iptali istemiyle açılan davada Mahkemece yapılan hesaplamada, tarh edilmesi gereken verginin 260.101,80 TL olduğunun değerlendirildiği, anılan tutara isabet eden kısım yönünden davanın reddine; işlemin bu tutarı aşan kısmının ise iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.
Olay tarihinde geçerli vergi oranları/miktarları olan %65,25 nispi vergi oranı, 0,2103TL asgari maktu ve 0,1968 TL maktu vergi tutarı üzerinden vergi hesaplaması yapılması gerekmekte olup, dosya kapsamı bilgi ve belgelerden, davalı idarece vergi tutarı hesaplanmadan matrahın doğrudan vergi tutarı olarak esas alındığı, Mahkemece 260.101,80TL vergi tutarının hesaplanmasında ise 2014/7127 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla getirilen %65,25 nispi vergi oranı, 0,1971 TL asgari maktu ile 0,1866 TL maktu vergi tutarının dikkate alındığı tespit edilmiştir.
 Bu itibarla, ilk derece mahkemesinin davacının "bulunduran" sıfatını haiz olduğu değerlendirmesi isabetli ise de, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun "Vergileme ölçüleri ve matrah" başlıklı 11. maddesinin 5. fıkrası uyarınca yapılacak hesaplamada, 4760 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası uyarınca güncellenen listede yer alan, olay tarihinde geçerli olan vergi oranları/ tutarları üzerinden hesaplanacak vergiye göre işlemin hukuka uygunluğunun değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerektiğinden, temyize konu kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.  
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz istemlerinin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, davacının adli yardım talebinin kabul edildiği hususu da gözetilerek yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 27/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/6655, Karar No: 2024/7810, Tarih: 27.12.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas	No : 2020/6655
Karar	No : 2024/7810
DAVACI 	: ... Yurdu adına Kurucu Temsilcisi	...
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı 
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
DAVANIN KONUSU: 11/09/2020 gün ve 31241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ortaokul ve Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin; 5 maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''kurum açma izni'' ibaresi ile 6. maddesinin 2. fıkrasında yer alan ''..ve valilikçe de uygun görülmesi'' ibarelerinin iptali istenilmektedir.
 
DAVACININ İDDİALARI :
	 Kurum açma izni konusunda Valiliklere yetki devrine ilişkin yasal bir düzenleme olmadığı halde Yönetmelik ile Kanuna aykırı düzenleme yapıldığı, kurum açma izni için Valilik bünyesinde yer alan inceleme komisyonunun olumlu görüşünden ayrı olarak valiliklere uygun görüş şartı getirilerek hem İl İdaresi Kanununda yer alan hiyerarşinin bozulduğu hem de kurum açma izni konusunda sınırları belli olmayan bir takdir yetkisi tanınarak özel teşebbüs olan öğrenci yurtlarının açılmasının zorlaştırıldığı, 5561 sayılı Kanun'un 1. maddesinin beşinci fıkrasında  yurt ve benzeri kurumların, ortaokul, ortaöğrenim ve yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti vermek amacıyla açılacağı ve bu Kanun ile 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 13.maddesine göre işyeri açma ve çalışma ruhsatı alacağı düzenlenmesine yer verildiği, bu madde hükmü uyarınca öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlara iş yeri açma ve çalışma ruhsatının ortaokul ve ortaöğrenim düzeyinde Milli Eğitim Bakanlığınca, yükseköğrenim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığınca verileceği ve Bakanlıkların bu yetkilerini valiliklere devredebileceği, anılan KHK'da iş yeri açma ve çalışma ruhsatı yönüyle Valiliklere yetki devri düzenlenmişken kurum açma izni yönüyle Valiliklere yetki devrine ilişkin yasal bir düzenlemenin mevcut olmadığı ileri sürülmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI :

DAVALININ SAVUNMASI :
	 Mülga Yönetmelikte daha önce Bakanlık tarafından gerçekleştirilen özel öğrenci barınma kurumlarına kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı verme yetkisinin bürokrasinin azaltılması, yerinden yönetim ve vatandaşın sorunlarının en kısa zamanda yerinden çözülmesi stratejileri doğrultusunda Valiliklere devredildiği, valinin o ildeki tüm şube başkanlarının amiri sıfatıyla kamu görevlerinin Anayasa'ya, üst hukuk normlarına ve ilgili mevzuata uygun olarak gerçekleştirilmesinden birinci derecede sorumlu kişi olduğu, bu doğrultuda sorumlu olduğu ilde açılacak bir özel öğrenci barınma kurumuna kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenmesi sürecinde emri altındaki İl Milli Eğitim Müdürlüğünce hazırlanan bir inceleme raporunun 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu'nun kendisine tanıdığı görev ve sorumluluklar doğrultusunda 5661 sayılı Kanun,  Ortaokul ve Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği ve Özel Öğrenci Barınma Hizmeti Kurumlarının Standartları İle Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönerge hükümlerine uygun olup olmadığını inceleme konusunda valilinin görev ve sorumluluğunun olduğu, ortaokul ve ortaöğretim düzeyindeki öğrencilere barınma hizmeti verecek özel teşebbüslerin yürüttükleri hizmetin kamu hizmeti niteliğinde olduğu, bu niteliğinden ötürü hizmetin yürütülmesinin tam bir serbesti ile özel sektörün uhdesinde bırakılmadığı, kanunen izin ve ruhsat şartına bağlandığı savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ    : ...
DÜŞÜNCESİ : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir. 	
DANIŞTAY SAVCISI               : ...
DÜŞÜNCESİ 	: Dava;11.09.2020 gün ve 31241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ortaokul ve Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliğinin; 5 maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''kurum açma izni'' ibaresi ile 6. maddesinin 2. fıkrasında yer alan ''..ve valilikçe de uygun görülmesi'' ibarelerinin iptali istemiyle açılmıştır.
Anayasanın 124. maddesinde, Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilecekleri hükme bağlanmıştır.
Normlar hiyerarşisinde yasalardan sonra gelen yönetmelikler bir yasa hükmüne dayalı olarak hazırlanır ve yasa hükümlerine açıklık getirilmesi suretiyle bu yasa hükümlerinin  uygulamaya   geçirilmesi   amaçlanır. Yasa koyucu düzenleyeceği konularda genel prensipleri belirler ve bunun uygulanmasını yürütmeye bir başka ifadeyle idarelere bırakır. Ancak, idarelerin yönetmelik düzenleme yetkisi yasama organının çizdiği sınırlar içinde, başta Anayasa olmak üzere, Kanun , Tüzük gibi  üst hukuk normlarına aykırı olmamak kayıt ve şartına bağlı olarak gerçekleşebilir.

Dava konusu Yönetmeliğin dayanakları arasında yer alan 5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri hakkındaki Kanuna Ek Kanun'un 1. maddesinin 5. fıkrasında  ''Yurt ve benzeri kurumlar, ortaokul, ortaöğrenim ve yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti vermek amacıyla açılır ve bu Kanun ile 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesine göre işyeri açma ve çalışma ruhsatı alırlar. Öğrenim düzeyine göre barınma hizmeti verilecek öğrenciler ile bu hizmetin verilebileceği kurumlar ve bu hizmeti sunacak gerçek ve tüzel kişilerin nitelikleri ilgisine göre Millî Eğitim Bakanlığı veya Gençlik ve Spor Bakanlığınca çıkarılan yönetmelikle belirlenir. Her ne ad altında olursa olsun, öğrenci barınma hizmetlerine ilişkin faaliyetlerin ruhsatsız yürütülmesi halinde brüt asgari ücretin yirmi katı idari para cezası uygulanır ve bu yerler valilikçe kapatılır.'' hükmü yer almıştır.
Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında 652 sayılı  Kanun Hükmünde Kararnamenin 13. maddesinde ise ''10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen izin veya ruhsatlara ilişkin hükümler, öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlar hakkında uygulanmaz. Öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlara iş yeri açma ve çalışma ruhsatı ortaokul ve ortaöğrenim düzeyinde Millî Eğitim Bakanlığınca, yükseköğrenim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığınca verilir. Bakanlıklar bu yetkilerini valiliklere devredebilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.'' hükmü yer almıştır.
5442 sayılı İl İdaresi Kanunu'nun 4. maddesinde, ''İl genel idaresinin başı ve mercii validir. Bakanlıkların kuruluş mevzuatına göre illerde lüzumu kadar teşkilat bulunur. Bu teşkilatın her birinin başında bulunanlar il idare şube başkanlarıdır. Bunların emri altında çalışanlar ilin ikinci derecede memurlarıdır. Bu teşkilat valinin emri altındadır.
Hakimler Kanunu ile İcra ve İflas Kanununda yazılı yargıç, Cumhuriyet savcısı ve yargıç sınıfında bulunanlarla bu kanunlarda yazılı adalet memurları, askeri birlikler, askeri fabrika ve müesseseler, askerlik daire ve şubeleri bu madde hükmünden müstesnadır.'' hükmüne yer verimiş;   9. maddesinde de Valilerin hukuki durumları ile görev ve yetkileri düzenlenmiştir.

Hakimler Kanunu ile İcra ve İflas Kanununda yazılı yargıç, Cumhuriyet savcısı ve yargıç sınıfında bulunanlarla bu kanunlarda yazılı adalet memurları, askeri birlikler, askeri fabrika ve müesseseler, askerlik daire ve şubeleri bu madde hükmünden müstesnadır.'' hükmüne yer verimiş;   9. maddesinde de Valilerin hukuki durumları ile görev ve yetkileri düzenlenmiştir. 
Ortaokul, imam-hatip ortaokulu ve ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören öğrencilere öğrenim dönemlerinde barınma hizmetleri sunmak amacıyla gerçek ve tüzel kişiler tarafından öğrenci yurdu ve öğrenci pansiyonu açılmasına, işletilmesine ve bunların denetimine ilişkin usul ve esasları düzenlemek amacıyla 5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanun, 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesi ile 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 301 inci, 310 uncu ve 326 ncı maddelerine dayanılarak hazırlanan ve 11.09.2020 gün ve 31241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ortaokul ve Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliğinin ''Kurum açma, kurucu ve kurucu temsilcisi'' başlıklı 5. maddesinin 1. fıkrasında, ''(1) Kurumların, kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatları valilik tarafından verilir. Kamu tüzel kişileri tarafından açılan kurumlara kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı verilebilmesi için kamu tüzel kişiliğinin mevzuatına uygun karar veya onaylarının bulunması gerekir. Kültür ve Turizm Bakanlığınca korunması gerekli kültür varlıkları listesine alınan binalarda barınma  hizmeti  veren  kurumlara  21/7/1983 tarihli  ve  2863  sayılı  Kültür  ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu hükümleri uyarınca izin verilir. Bu binalarda bu Yönetmelik hükümlerine göre aranacak şartlar Bakanlıkça belirlenir.'' hükmüne; ''Valilikçe yapılacak işlemler'' başlıklı 6. maddesinde de; ''(1) Kurum açmak üzere yapılan müracaatın; bu Yönetmelikte belirtilen şartlar ile kurum açılacak binanın ve bölümlerinin kurumun türüne ve seviyelerine göre Bakanlıkça belirlenen standartlara uygun olup olmadığını incelemek üzere il millî eğitim müdürlüğünce beş iş günü içinde, maarif müfettişi/il veya ilçe millî eğitim şube müdürü/eğitim uzmanı/araştırmacı olmak üzere en az iki kişi görevlendirilir.
(2) Birinci fıkra kapsamında görevlendirilenler, görevlendirme onayının kendilerine tebliğ tarihinden itibaren en geç yirmi iş günü içinde incelemesini sonuçlandırır. İnceleme sonucunda düzenlenen raporda uygun görüş verilmesi ve valilikçe de uygun görülmesi hâlinde on beş iş günü içinde Ek-2’de yer alan kurum açma izin belgesi ve Ek-3’te yer alan iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenir.
(3) Kurum açma izni verilen kuruma ait tüm bilgiler, ilgisine göre kurum müdürlüğü, il veya ilçe millî eğitim müdürlüğünce özel barınma hizmetleri modülüne kaydedilir.

(3) Kurum açma izni verilen kuruma ait tüm bilgiler, ilgisine göre kurum müdürlüğü, il veya ilçe millî eğitim müdürlüğünce özel barınma hizmetleri modülüne kaydedilir.
(4) Kurum, kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlendikten sonra öğrenci kaydı yapabilir ve faaliyetlerine başlayabilir.
(5) Kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenmeden her ne ad altında olursa olsun ortaokul, imam-hatip ortaokulu veya ortaöğretim öğrencilerine barınma hizmeti veren yerler ile öğrenci ibaresi kullanılarak faaliyet gösteren barınma yerleri açılamaz ve işletilemez. Kanunun 1 inci maddesi hükmü gereği her ne ad altında olursa olsun, öğrenci barınma hizmetlerine ilişkin faaliyetlerin ruhsatsız yürütülmesi hâlinde valilikçe brüt asgari ücretin yirmi katı idari para cezası uygulanır ve bu yerler 10/6/1949 tarihli ve 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu hükümleri uyarınca valilikçe kapatılır.
(6) Kurum bilgilerinde değişiklik olması durumunda kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı yeniden düzenlenir.'' hükmüne yer verilmiştir.
Bu durumda, özel öğrenci barınma kurumlarına kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı verme yetkisinin bürokrasinin azaltılması, yerinden yönetim ve vatandaşın sorunlarının  en  kısa  zamanda yerinden  çözülmesi   stratejileri   doğrultusunda  ildeki  tüm  şube 
başkanlarının  amiri  sıfatıyla  kamu  görevlerinin Anayasa'ya, üst hukuk normlarına ve ilgili mevzuata uygun olarak gerçekleştirilmesinden birinci derecede sorumlu olan valiliklere devredildiği açık olup; dava konusu düzenlemelerde dayanak üst normlara ve hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan  nedenlerle, davanın reddi gerektiği düşünülmektedir. 
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ SÜREÇ :
Dava, 11/09/2020 gün ve 31241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ortaokul ve Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliğinin; 5 maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''kurum açma izni'' ibaresi ile 6. maddesinin 2. fıkrasında yer alan ''..ve valilikçe de uygun görülmesi'' ibaresinin iptali  istemiyle açılmıştır. 
İNCELEME VE GEREKÇE:
İLGİLİ MEVZUAT:
	1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Onsekizinci Bölüm: Ortak Hükümler" başlıklı bölümü altında yer alan; "Yetki devri" başlıklı 506. maddesinde; "(1) Bakan ve her kademedeki Bakanlık yöneticileri sınırlarını açıkça belirtmek ve yazılı olmak kaydıyla, yetkilerinden bir kısmını alt kademelere devredebilir. Yetki devri, uygun araçlarla ilgililere duyurulur." kuralı yer almaktadır.

İNCELEME VE GEREKÇE:
İLGİLİ MEVZUAT:
	1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Onsekizinci Bölüm: Ortak Hükümler" başlıklı bölümü altında yer alan; "Yetki devri" başlıklı 506. maddesinde; "(1) Bakan ve her kademedeki Bakanlık yöneticileri sınırlarını açıkça belirtmek ve yazılı olmak kaydıyla, yetkilerinden bir kısmını alt kademelere devredebilir. Yetki devri, uygun araçlarla ilgililere duyurulur." kuralı yer almaktadır. 
5661 Sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanunun 1. maddesinin birinci fıkrasında, "Gerçek ve tüzelkişiler tarafından yemekli ve yemeksiz öğrenci yurtları ve buna benzer kurumlar açılması ve işletilmesi ortaokul ve ortaöğretim düzeyinde Milli Eğitim Bakanlığı'nın, yükseköğretim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığı'nın  iznine bağlıdır. İlgili Bakanlıklar bu gibi yurt ve kurumları tesbit edeceği esaslara göre denetler."; üçüncü fıkrasında, (Ek fıkra: 15/8/2017-KHK-694/19 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7078/19 md.) Yurt ve benzeri kurumlar, ortaokul, ortaöğrenim ve yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti vermek amacıyla açılır ve bu Kanun ile 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesine göre işyeri açma ve çalışma ruhsatı alırlar. Öğrenim düzeyine göre barınma hizmeti verilecek öğrenciler ile bu hizmetin verilebileceği kurumlar ve bu hizmeti sunacak gerçek ve tüzel kişilerin nitelikleri yönetmelikle belirlenir." ibaresi bulunmaktadır.
652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13. maddesinde; "(Değişik: 2/7/2018-KHK-703/22 md.)(2) 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen izin veya ruhsatlara ilişkin hükümler, öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlar hakkında uygulanmaz. Öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlara iş yeri açma ve çalışma ruhsatı ortaokul ve ortaöğrenim düzeyinde Millî Eğitim Bakanlığınca, yükseköğrenim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığınca verilir. Bakanlıklar bu yetkilerini valiliklere devredebilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir." hükmü bulunmaktadır.

24/03/1950 tarihli ve 5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanun, 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak hazırlanan ve dava konusu edilen 11/09/2020 tarih ve 31241 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ortaokul ve Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin "Kurum açma, kurucu ve kurucu temsilcisi" başlıklı 5. Maddesinde; "1) Kurumların, kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatları valilik tarafından verilir. Kamu tüzel kişileri tarafından açılan kurumlara kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı verilebilmesi için kamu tüzel kişiliğinin mevzuatına uygun karar veya onaylarının bulunması gerekir. Kültür ve Turizm Bakanlığınca korunması gerekli kültür varlıkları listesine alınan binalarda barınma hizmeti veren kurumlara 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu hükümleri uyarınca izin verilir. Bu binalarda bu Yönetmelik hükümlerine göre aranacak şartlar Bakanlıkça belirlenir." hükmü; "Valilikçe yapılacak işlemler" başlıklı 6. maddesinde; "(1) Kurum açmak üzere yapılan müracaatın; bu Yönetmelikte belirtilen şartlar ile kurum açılacak binanın ve bölümlerinin kurumun türüne ve seviyelerine göre Bakanlıkça belirlenen standartlara uygun olup olmadığını incelemek üzere il millî eğitim müdürlüğünce beş iş günü içinde, maarif müfettişi/il veya ilçe millî eğitim şube müdürü/eğitim uzmanı/araştırmacı olmak üzere en az iki kişi görevlendirilir.
(2) Birinci fıkra kapsamında görevlendirilenler, görevlendirme onayının kendilerine tebliğ tarihinden itibaren en geç yirmi iş günü içinde incelemesini sonuçlandırır. İnceleme sonucunda düzenlenen raporda uygun görüş verilmesi ve valilikçe de uygun görülmesi hâlinde on beş iş günü içinde Ek-2’de yer alan kurum açma izin belgesi ve Ek-3’te yer alan iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenir.
(3) Kurum açma izni verilen kuruma ait tüm bilgiler, ilgisine göre kurum müdürlüğü, il veya ilçe millî eğitim müdürlüğünce özel barınma hizmetleri modülüne kaydedilir.
(4) Kurum, kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlendikten sonra öğrenci kaydı yapabilir ve faaliyetlerine başlayabilir.
(5) Kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenmeden her ne ad altında olursa olsun ortaokul, imam-hatip ortaokulu veya ortaöğretim öğrencilerine barınma hizmeti veren yerler ile öğrenci ibaresi kullanılarak faaliyet gösteren barınma yerleri açılamaz ve işletilemez. Kanunun 1 inci maddesi hükmü gereği her ne ad altında olursa olsun, öğrenci barınma hizmetlerine ilişkin faaliyetlerin ruhsatsız yürütülmesi hâlinde valilikçe brüt asgari ücretin yirmi katı idari para cezası uygulanır ve bu yerler 10/6/1949 tarihli ve 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu hükümleri uyarınca valilikçe kapatılır.