muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8844, Karar No: 2021/6487, Tarih: 04.10.2021

2-Bozma ilamına uyulması halinde; sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89/1. maddesinde öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile; ''...kovuşturma evresine geçilmiş...'' ibaresinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/176, Karar No: 2013/22438, Tarih: 20.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/176 E.  ,  2013/22438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin 9. fıkrasının çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7220, Karar No: 2024/4651, Tarih: 25.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7220 E.  ,  2024/4651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/590 E., 2022/1045 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/722 Esas, 2019/990 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1,3-e, 87/1-d- son, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/722 Esas, 2019/990 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3.(birleşen) Ceza Dairesinin 15.10.2020 tarihli ve 2020/2513 Esas, 2020/13660 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 86/1. Maddesi uyarınca birden fazla nitelikli halin ihlal edilmesi nedeniyle temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği, kazanılmış hak nedeni ile 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesinin yazılması ve kabule göre de 5237 sayılı Kanun'un 53. Maddesindeki bazı hükümlerinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi nedeniyle sanığın hak yoksunlukları yönünden durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2020/590 Esas, 2022/1045 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1-3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ancak daha önceden oluşan kazanılmış hak gereği 1412 sayılı Kanun 'un 326/son maddesi uyarınca sanığın 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'ın 14.04.2014 günü mağdur ...'ın babası olan tanık Kemal'den aldığı böreğin bayat olduğu iddiasıyla tanık Kemal ile tartıştığı, mağdur ... olay yerine geldiğinde, sanık ... ile kavga etmeye başladıkları, kavga sırasında mağdurun ele geçirilemeyen ancak silahtan sayılması gereken sopa ile sanık ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, sanık ...'ın ise yerden aldığı silahtan sayılması gereken taş ile mağdur ...'ın göğsüne vurarak, mağdur ...'ın hayati tehlike geçirmesine ve vücudunda yaşam fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralanmasına neden olduğu anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2020/590 Esas, 2022/1045 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2272, Karar No: 2016/9884, Tarih: 01.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/2272 E.  ,  2016/9884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, temlik öncesi alacaklı banka tarafından, genel kredi ve teminat sözleşmelerine istinaden, davalı lehine kredi kullandırıldığını, kredinin geri ödemelerinden kaynaklanan aksaklıklar nedeniyle hesabın kat edildiğini ve hesap kat ihtarnamesinin davalıya gönderildiğini, noter ihtarnamesine rağmen borcun ödenmemesi üzerine aleyhine girişilen icra takibine davalının itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle, takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi duruşmalardaki beyanlarında, icra takibinde talep edilen asıl alacak miktarına itirazlarının olmadığını, faiz tutarlarının fahiş olduğunu bildirerek yaptıkları kısmi ödemelerin dikkate alınmasını ve takipte istenilen miktar aşılmaksızın karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket temsilcisi duruşmalardaki beyanlarında, icra takibinde talep edilen asıl alacak miktarına itirazlarının olmadığını, faiz tutarlarının fahiş olduğunu bildirerek yaptıkları kısmi ödemelerin dikkate alınmasını ve takipte istenilen miktar aşılmaksızın karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmeleri gereğince, kullandırılan kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle davacı bankanın davalı şirketten takip tarihi itibarıyla 39.215,00 TL asıl alacak ve 92.508,19 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 131.723,19 TL alacaklı olduğu, icra takibinde davacının işlemiş faiz ile birlikte asıl alacak tutarını göstermekle birlikte fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 20.000,00 TL asıl alacağa 06/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek faiz, faizin % 5 gider vergisi ve diğer fer'ileri yönünden sınırlı takipte bulunduğu, taleple bağlılık ilkesinin nazara alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının iptaliyle tahsilde tekerrür etmemek ve davacının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere takibin 20.00,00 TL asıl alacağa 06/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek yıllık % 126 temerrüt faizi ve faizin % 5'i gider vergisi uygulanmak suretiyle devamına, ayrıca alacak likit olduğundan hükmolunan tutarın takdiren % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükmün davalı temsilcisi tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2013/13319 E. - 19576 K. sayılı 09/12/2013 tarihli ilamıyla "Davacı vekili icra takibinde asıl alacak olarak 39.215,00 TL göstermiş ise de, bunun şimdilik 20.000,00 TL'sinin tahsilini istediğini açıkça belirtmiş ve davalı taraf itiraz dilekçesinde asıl alacağa yönelik bir itirazlarının bulunmadığını, işlemiş faiz ve faiz aranına itiraz ettiklerini belirtmiştir. Başka bir anlatımla itiraz kısmi itiraz niteliğinde olup asıl alacak olarak talep edilen 20.00,00 TL yönünden takip kesinleşmiştir. Kesinleşen takiplere karşı dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığından davacının itirazsız kesinleşmiş bulunan bu miktar alacak talebi yönünden mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması ve hükmedilen bu miktara icra inkar tazminatı hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır." denilmek suretiyle hüküm bozulmuştur.

Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, davalının kısmi itirazda bulunduğu, icra takibinde şimdilik 20.000,00 TL asıl alacağın faiziyle birlikte tahsili talep edilmiş olup, takip konusu asıl alacak miktarı itirazsız kesinleşmiş bulunduğundan bozma ilamı dikkate alınarak davacının takipte talep ettiği 20.000,00 TL'ye yönelik dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, davalının kısmi itirazda bulunduğu, icra takibinde şimdilik 20.000,00 TL asıl alacağın faiziyle birlikte tahsili talep edilmiş olup, takip konusu asıl alacak miktarı itirazsız kesinleşmiş bulunduğundan bozma ilamı dikkate alınarak davacının takipte talep ettiği 20.000,00 TL'ye yönelik dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemiz bozma ilamında da bahsedildiği üzere davalının takibe itirazı kısmi nitelikte olup, davalı tarafın işlemiş faiz ve işleyecek faiz oranına itiraz ettiği görülmektedir. Bu durum karşısında davalı yanca sunulan ödeme teklifine konu belge ve ödeme belgeleri de gözetilmek suretiyle kısmi itiraza konu işlemiş faiz miktarının belirlenmesi ve yine itiraza uğrayan faiz oranının saptanması gerekmekte iken yerel mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma ilamının gerekleri tamamen yerine getirilmeksizin itiraza konu edilmeyen ve kesinleşen asıl alacak miktarı yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de kısmi itiraza konu işlemiş faiz oranı ve işlemiş faiz miktarı yönünden bir değerlendirme yapılmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesis olunması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9035, Karar No: 2010/2978, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9035 E.  ,  2010/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 441 ada 17 parsel sayılı ve emsal alınan 1242 ada 24 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde ve sokak için 2008 yılı itibarıyla emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından,

2-Dava konusu 441 ada 17 parselin üzerinde mevcut bulunan tüm haciz ve ipotekleri gösteren tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3432, Karar No: 2007/4521, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3432 E.  ,  2007/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 14.04.2006 tarihli dilekçesiyle, ... Mahallesi (Köyü) 9219 ada 11 sayılı parselin 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1988 yılında yapılan ve kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde olduğu gözönünde bulundurulmadan 1970 yılında yapılan genel kadastro sırasında orman olarak tapulama dışı bırakılan ve ihdasen belediye adına oluşturulan taşınmazın ifrazıyla dava konusu parselin davalı adına tapu kaydı oluşturulduğunu, hukuki dayanaktan yoksun ve yolsuz tescil niteliğindeki davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşen 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazların incelenmesiyle sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması (bu uygulama idare mahkemesince iptal edilmiştir.) ve 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilen ve dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 315 m2 yüzölçümündeki çekişmeli parsel, tapuda davalı gerçek kişi adına kayıtlı olup, 2981 Sayılı Yasa hükümlerine göre imara ve parselasyon nedeniyle, 173 sayılı kadastro parselinden müfrez 292 ve 293 sayılı parsellerden ve genel arazi kadastrosunda kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde olması nedeniyle tapulama dışı bırakılan alanlardan ifrazen ... Belediyesi adına kayıt edilmiş, 20.12.1993 tarihinde tahsis ile davalı gerçek kişi adına tapuya tescil edilmiştir.

Davalı taraf, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz ettiğinden, davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davalı taraf, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz ettiğinden, davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 03.04.1950 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesinin orman kadastro komisyonlarının görevini ve ne şekilde kurulacağını düzenlemiş, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesinde, makilik alanları belirleme görevini, orman kadastro komisyonlarının yanı sıra mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlara da vermek suretiyle, yasaya aykırı bir hüküm getirilmiştir. Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, sözü edilen Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaççıkların maki florası olduğu açıklandıktan sonra, ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle %10 nisbetine kadar KORU ve % 25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklindeki düzenlemeyle, yasanın orman olarak tanımladığı yerleri maki olarak ayırma olanağı getirmiştir. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yönetmelikler kaynak bulduğu yasalara aykırı ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğindeki yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez (Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 ... 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 ... ve 1999/21 - 892 - 864 sayılı kararları da bu yöndedir.)

2) ... Köyünde 1952 yılında çalışan I numaralı makiye ayırma komisyonu, 5653 Sayılı Yasa ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesinde öngörülen kişilerden oluşmadığından kuruluşu yasaya uygun olmadığı gibi, komisyon başkanı orman mühendisi, komisyon üyesi orman mühendisi ve bölge bakım memurunun katılımı ile kurulduğu için yönetmelik hükümlerine de aykırı oluşturulmuştur. Ayrıca bu komisyon, görevini de yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı yaparak, bir çok köy yerleşim yerini, kişilere ait tapulu-tapusuz arazileri, meraları, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki ormanları ve tahdit sınırları dışında kalmakla birlikte, 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmiş ormanlar ile yasanın tanımladığı maki kavramına girmeyen ormanları, maki sahası olarak ayırıp, zemine uygulama imkanı olmayan ölçeksiz kroki niteliğinde bir harita düzenlemiştir. Yasaya aykırı kurulan komisyon tarafından yasaya aykırı olarak makiye ayrılan yerler için, ... tevzi işlemleri de yapılmamıştır.

3) 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edildiğine göre, makiye ayırma komisyonunun yasanın öngördüğü gibi kurulmaması ve yasaya uygun çalışmaması halinde, bu komisyonların yaptıkları işlemlere değer verilemeyeceği yine, makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarının hukukça değerinin bulunmadığı sonucu ortaya çıkar. Bu nedenle çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1952 yılında yapılan makiye ayırma işlemine değer verilemez.

4) 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve çekişmeli parseli içinde bırakan orman kadastro işlemi 1947 yılında üç ay süreyle ilan edilerek kesinleşmiştir. 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Orman Yasasının muvakkat 3. maddesi hükmü ile "3116 Sayılı Yasanın 7. maddesinde yazılı üç aylık itiraz süresini geçirenlere bu yasanın yürürlük tarihinden itibaren altı aylık itiraz süresi" getirildiği halde, bu süre içinde de orman kadastrosunun iptali için bir dava açılmamış ve dava konusu taşınmazı orman sınırları içine alan orman kadastro işlemi 1947 yılında kesinleşmiştir. Kesinleşen orman sınırlarını değiştirmeye hiç bir merci ve makam yetkili değildir. Makiye ayırma komisyonlarına yasa ve yönetmelikte orman sınırlarını değiştirme yetkisi verilmediğinden, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içindeyken, yasa ve yönetmeliğe aykırı olarak makiye ayrılan taşınmazların, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uygulamasıyla orman sınırları dışına çıkarma işleminin kesinleştiği 1989 yılına kadar hukuken orman olduğunun kabulü zorunludur.