muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1344, Karar No: 2008/5892, Tarih: 15.04.2008

adına tesbit ve tescil edilen 864 ila 873 sayılı parsellerin toplam yüzölçümü 1.709.500 m2 olup, tapu maliklerine 1.709.500- 1.470.000= 249.500 m2 fazla yer verilmiştir. Kadastro sırasında yapılan bu usulsüzlük ve yanlışlıklar, koşulları varsa Hazine ve Orman Yönetiminin açacağı bir davada incelenip tartışılacak konulardır.

6) Mahkemece 29/7/2002 tarihinde yapılan keşifte uzmanlığına başvurulan ... bilirkişileri ... ... ile ... ... 26/1/2004 tarihli krokili raporlarında her ne kadar, orman kadastro haritası ile ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİNİN 1963/741-1964/281 sayılı kararının dayanağı kroki ve 7/12/1965 tarih 21 sayılı tapu kaydı hudutlarını uygulayıp zemine aplike edilmesi sonucu 147 hektarlık alan içinde ... Köyü 684 ila 699 parsellerin bir kısmı ile 709, 710, 711, 1923 parsellerin bir kısmını ve bu parsellerle Değirmen deresi arasında kalan 3 adet fundalık alan ve 863, 867, 865 parsellerin tamamı yine 870, 871, 872, 644, 992, 639, 647, 649 ve 644 parsellerin bir kısmını 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesine göre orman rejimi dışına çıkartılan VII sayılı 669000 m2 yüzölçümündeki poligonda (A) ile gösterilen 36400 m2 alanı ve bu alanın batısında kalan (B) ile gösterilen 37500 m2 yüzölçümündeki orman alanını ve dava dışı (C) ile gösterilen 23100 m2 alanı kapsadığını, davacının kullanımındaki 873 parsel ile VII numaralı 2/B madde poligonunun 07/12/1965 tarih 21 sayılı tapu kaydı kapsamında ancak ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİNİN 1963/741-1964/281 sayılı kararının dayanağı kroki kapsamı dışında kaldığı belirtilmiş ise de, yine aynı keşifte uzmanlığına başvurulan Orman Yüksek Mühendisi H.... ... 28/1/2005 tarihli raporunda dava konusu taşınmazların tamamının 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman sınır içinde kaldığını ve Aralık 1952 tarih 61 numaralı Hazineye ait orman tapusunun kapsamında kaldığını ve bu alanların bir kısmının 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile orman sınırı dışına çıkarılmışsa da, bu alanların halen ve fiilen orman niteliğinde olduğunu bildirdikleri, yukarıda da açıklandığı gibi kadastro sırasında ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİNİN 1963/741-1964/281 sayılı kararı gereğince orman tapusundan kişi lehine çıkarılan 147 hektardan 249.500 m2 daha fazla olarak, tapu malikleri adına 864 ila 873 sayılı parsellerin tesbit ve tescil edildiği, bu durumda, orman tahdidi içinde ve yine 2/B madde uygulamasına konu olan alanlardan tapu kaydına dayanılarak davacıların adlarına tescil edilecek her hangi bir taşınmaz bulunmadığı gibi Asliye Hukuk Mahkemesinin 1963/741-281 sayılı kararının dayanağı krokinin doğu sınırı davacılara ait 872 numaralı parselin doğu sınırını oluşturan ... ... yoluna dayandığı, bu nedenle bu yolun doğusunda davacılara ait bir yerin de olmadığı anlaşılmakla yerel mahkemenin davanın reddi yolunda kurduğu hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; orman olduğu saptanan taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca bitişiğindeki büyük orman parseli ile birlikte orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının 1. bendi tümüyle hükümden çıkarılarak bunun yerine, “DAVANIN REDDİNE, ... Köyünde davaya konu olan ve bilirkişilerin 06/08/2002 tarihli krokilerinde 2039, 2072 ile 2079 sayılı orman sınır taşlarının batısıyla 5852, 5851, 5850, 5849 sayılı orman sınır taşlarının batısında kalan yeşil renk ile taralı taşınmaz parçasının bitişikteki büyük orman parseli ile birlikte devlet ormanı niteliği ile Hazine adına tesciline " cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 400.00.-YTL vekalet ücretinin davacı gerçek kişilerden alınarak, davalı Hazine ile Orman Yönetimine verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 15/04/2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/468, Karar No: 2012/7356, Tarih: 31.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/468 E.  ,  2012/7356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, niteliği ve içeriği itibari ile yargılamanın iadesi istemine ilişkindir. Davacı ...; dava konusu taşınmazların tarafların kök miras bırakanı ...'ten kaldığını, ...'in nüfus kayıtlarının yargılama aşamasında mahkemece temin edilemediğini bu nedenle tek mirasçı olarak ...'in kabul edildiğini, yargılama sonrasında temin edilen nüfus kayıtlarına göre ise ... isimli bir mirasçının daha bulunduğunu ve bu kişinin miras payının satın alma nedeniyle kendisi ile diğer davalı ...'e isabet ettiğini ileri sürerek Sarıoğlan Kadastro Mahkemesi'nin 12.06.2000 tarih ve 1999/66 Esas ve 2000/76 Karar sayılı ilamının yargılamanın iadesi yoluyla ortadan kaldırılması için dava açmıştır. Mahkemece yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılamanın iadesini öngören Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 445.maddesinde yargılamanın iadesi nedenleri sınırlı olarak belirtilmiştir. Yargılamanın iadesini isteyen ... tarafından ileri sürülen yönler kanunda öngörülen nedenlerden hiç birine uymamaktadır. Bu nedenlerle ve hükümde açıklanan diğer gerekçelere göre davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL harcın hükmü temyiz eden davacı taraftan alınmasına, 31.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3575, Karar No: 2015/5886, Tarih: 27.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3575 E.  ,  2015/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2014 tarih ve 2014/907-2014/451 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının taşıma aracılığından kaynaklanan cari hesap ilişkisi bulunduğunu, davalının bu ticari ilişki sonucu tahakkuk eden navlun bedellerini ödemediğinden aleyhine icra takibinin başlatıldığını, davalı tarafın takibe haksız itirazı nedeniyle takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ve takibin kaldığı yerden devamına, alacağın belirlenebilir olduğu da nazara alınarak alacağın % 20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yerleşim yeri ... olduğundan yetkili icra dairesinin ... İcra Daireleri olduğunu ve davaya yetkili mahkeme olan ... Mahkemeleri'nce bakılması gerektiğini, davacı ile müvekkili arasında taşıma aracılığından kaynaklanan hiçbir ticari ilişkisi ve bu ilişkiye dayalı navlun borcu bulunmadığını, müvekkili şirketin sadece satıcı firma adına ödeme yapan bir firma olup sözleşme tarafı olmadığından hiçbir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddi ile müvekkili şirket lehine alacağın % 40'dan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliği itibari ile bir istisna akdi olduğunu, dava konusu alacağın navlun sözleşmesine dayalı bir alacak olduğu ve alacağın tazminat olarak vasıflandırılması gerektiği, bu haliyle yetkili mahkemenin HMK'nın 6.maddesi gereğince genel yetkili mahkeme olan davalının ikametgahının bulunduğu ... Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, her ne kadar, takibin yapıldığı icra dairesinin ve mahkemenin yetkisine birlikte itirazda; ilk olarak, icra dairesinin yetkili olup olmadığının incelenmesi gerekmekte olup, mahkemece bu husus gözden kaçırılarak hüküm kurulmuş ise de, bu yön temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılamayacak olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2012/12332, Karar No: 2013/11858, Tarih: 05.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/12332 E.  ,  2013/11858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet

HÜKÜM : Basit zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... E tipi kapalı Cezaevi ve iş yurdunun denetimi sırasında Kontrolör ... ve Stj.Kontrolör ... tarafından düzenlenen 23/03/2001 günlü soruşturma raporu ve ekinde yer alan 1, 2, 3, 4 nolu tespit ve inceleme tutanakları kapsamından ambardan yapılan mamul satışlarından 1.704.558.000 lira, iş yurduna ait alacaklardan 446.115.000 lira, iş yurdunda üretilip Adliye yemekhanesine yapılan ekmek satışlarından 1.504.535.000 lira, cezaevi çay ocağından yapılan pasta, börek, simit satışlarından 1.031.861.000 liralık tahsilatın zimmete geçirilmesi eylemlerinin; 18/12/2000- 30/12/2000 günlü tespit ve inceleme tutanaklarından da açıklandığı üzere ambar sayım ve kurum içi kayıt ve belgelerin incelenmesi sonucu ortaya çıktığı anlaşıldığından bu eylemlerin basit zimmet olarak kabulü yerinde ise de; herhangi bir mal veya hizmet alımı olmaksızın önceden ödemesi yapılmış hakedişlere ait evrakı tekrar kullanmak ve tahakkukunu yaparak verile emirleri düzenlemek suretiyle bunların ödemesini teminen iş yurdu müdürlüğüne ait çekleri tanzim edip imzalamak ve cezaevi müdürünü de yanıltıp imzalatmak suretiyle sahte evraklarla bizzat veya muhtelif kişileri vasıta kullanarak bankadan tahsilatı yapıp 23.452.441.623 lirayı zimmetine geçirmesi şeklindeki eylemlerinin 765 sayılı Yasaya göre basit zimmet olarak kabul edilse dahi zimmet suçunun nitelikli hali için 765 sayılı Kanunda "dairesini aldatacak" kavramı yerine 5237 sayılı Kanunda "suçun ortaya çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi" halinin öngörüldüğü nazara alındığında, 5237 sayılı Yasaya göre her halükarda nitelikli zimmet ve resmi evrakta sahtecilik suçlarını oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi ve suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Bozmaya uyulup delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1704, Karar No: 2015/15768, Tarih: 03.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1704 E.  ,  2015/15768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Reyhanlı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2014/1-2014/641

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ..... Köyü 66, 102 ve 104 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla 2014 yılı itibarıyla münavebe alınan ürünlerin dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek raporun denetlenmemesi,

2-Dava konusu 101, 102, 103 ve 104 parsel sayılı taşınmazlar üzerlerinde su kuyusu bulunması nedeniyle sulu tarım arazisi olarak kabul edildikleri halde su tutma kapasitesi düşük olduğu gerekçesiyle bulunan net gelirden %5 düşülmek suretiyle değer belirleyen rapor esas alınarak hüküm kurulması,

3-Aynı kamulaştırma nedeniyle, bu kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmazla aynı bölgeden gelip Dairemizce incelenen (Reyhanlı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/780 Esas 2014/341 Karar, Dairenin 2014/17352 Esas- 2015/9343 Karar sayılı dosyası) tespit ve tescil davalarında %20 oranında objektif artış verilmesi benimsenmiş olup dava konusu taşınmazın da konumu, bilirkişi raporlarında yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda taşınmazın değerinde %20 oranında objektif değer artışına neden olabileceği dikkate alınmadan karar verilmesi,

4-Mahkemece yapılan 22.04.2014 tarihli keşif zabtında 66 parsel içinde bir adet su kuyusu bulunduğu, diğer 101,102,103 ve 104 parsel sayılı taşınmazların ise fiilen tek parsel olarak kullanıldığı ve üzerinde 3 adet su kuyusu bulunduğu yazıldığına göre su kuyularının özelliklerinin ve değerinin bilirkişi raporu ile belirlenmek suretiyle bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Yasal faiz işletilmesine ilişkin hüküm kurulurken faizin başlangıç tarihi olarak dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarih olan 03.05.2014 günü yazılması gerekirken 23.04.2014 olarak yanlış yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19878, Karar No: 2014/8900, Tarih: 29.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19878 E.  ,  2014/8900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM,TEMLİKEN TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, miras bırakan dedesi ... oğlu ...'ın kayden paydaşı olduğu 847 parsel sayılı taşınmaza davalının taşkın bina yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir

Davalı, davanın reddini savunarak, bileşen davasında temliken tescil istemiştir.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “... davacının mirasbırakanları adına kayıtlı taşınmaza davalının yaptığı ahır, samanlık ve odunluk yönünden elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kabulünün doğru olduğu, ayrıca, davalıya ait evin taşkın bölümü bakımından ifraz koşulu dışındaki ....'nun 725. maddesinin öngördüğü koşulların davalı yönünden gerçekleştiği toplanan ve değerlendirilen delillerle sabit olduğu, ne varki, taşkın bölümün temliken tescili yönünden 3194 sayılı Yasanın 15. ve 16. maddeleri hükmü uyarınca ifrazının yasal olarak mümkün olup olmadığının Belediye... Kararı ile belirlenmesinin zorunlu olduğu, oysa mahkemece bu yönde yeterli araştırma ve incelemenin yapılmadığı gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, temliken tescil isteğinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı (birleşen davada davacı) tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının (birleşen davada davacı) temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.020,50 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29069, Karar No: 2016/194, Tarih: 27.01.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/29069 E.  ,  2016/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet, Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-O Yer Cumhuriyet Savcısının, sanık ... hakkındaki temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi kapsamında verilen kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK.nın 264/1. maddesi uyarınca hükümlü yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, mahkemesince iletilmek üzere dosyanın bu suç yönünden incelenmeden İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanıkların, mağdurdan yağmaladıkları cep telefonun, mağduru beyanına göre,birinci el değerinin 200-TL, ikinci el değerinin ise 100-TL olduğu, bu miktar TCK'nın 150/2. maddesi kapsamında az olarak kabul edilemeyeceğinden, koşulları oluşmadığı halde değer azlığı nedeniyle cezadan indirim yapılması,

2-Kolluk tarafından düzenlenen 12.10.2011 tarihli teslim tesellüm tutanağında, 'suça konu cep telefonunun . .. isimli şahısta ele geçirilerek, mağdura teslim edildiğinin' belirtildiği, bu husus sanıklardan sorulduğunda, sanık ...'in ...'ı tanımadığını, sanık ...'ın da telefonu sattıkları ikinci el telefoncu olabileceğini beyan ettikleri anlaşıldığından; mahkemece suça konu cep telefonun mağdura iadesinde, sanıkların katkısının ne olduğu, etkin pişmanlığın ne şeklide gerçekleştiği açıklanmadan yazılı şekilde TCK'nın 168. maddesinin uygulanması,

3-Sanığın, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2228, Karar No: 2015/10858, Tarih: 19.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2228 E.  ,  2015/10858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 50. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2014/11-2014/268

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacı vekili ve davalı P.. Ç.. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, oto kiralama işi yapan davacı şirkete ait araca davalıların işleteni-sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın çarpmasıyla araçta maddi hasar doğduğunu, davacının aracında meydana gelen hasar onarım bedelinin davalı sigortacıdan tahsil edildiğini, kaza nedeniyle davacının aracında 2.000,00 TL. değer kaybı ile aracın tamirde kaldığı 8 günlük sürede kullanılamamasından dolayı 800,00 TL. araç mahrumiyet zararı doğduğunu, davalı sigorta şirketi sadece araç değer kaybından sorumlu olmak kaydıyla toplam zararın davalılardan tahsili için başlattıkları icra takibine davalıların itiraz etmesiyle takibin durdurulduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalıların icra takibine vaki itirazlarının iptaline, alacağın kaza tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı ...Sigorta A.Ş. vekili, kaza nedeniyle davacının aracında oluşan 8.604,38 TL. zararın tamamını davacıya ödediklerini, davacının aracında değer kaybı meydana gelmediğini, ayrıca araç değer kaybının dolaylı zarar olması nedeniyle şirketlerinin sorumluluğunun bulunmadığını, davanın kabulü halinde dava tarihinden işleyecek yasal faizden sorumlu tutulmaları gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı P.. Ç.. vekili, davada Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğunu ve dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının talep ettiği bedellerin fahiş ve afaki olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı P.. Ç.. vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekili ve davalı P.. Ç.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 450,01 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı P.. Ç..'dan alınmasına 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.