muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8692, Karar No: 2015/12643, Tarih: 17.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/8692 E.  ,  2015/12643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/90292

MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2007

NUMARASI : 2005/783 (E) ve 2007/169 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

01.06.2005 tarihinden önce kesinleşen ve 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın karşılaştırılması için yapılan uyarlama yargılaması sonucu verilen 15.07.2005 tarihli Düzce 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/381-418 sayılı kararı hukuken geçerli olup, bundan sonra kurulan Düzce 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2005 tarih ve 2002/381-418 sayılı ek kararı ile 05.04.2007 tarih ve 2005/783 sayılı kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek, hükümlüler V.. K.. ve M.. A.. vekillerinin temyiz itirazları üzerine 15.07.2005 tarihli hükmün incelenmesinde,

01.06.2005 tarihinden önce kesinleşen ve 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın karşılaştırılması için yapılan uyarlama yargılamasının 5252 sayılı Yasa'nın 9. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen usule tabi olduğu ve bu şekilde yapılan uyarlama yargılaması sonucu verilen kararların ise temyiz yasa yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-5252 sayılı Kanun'un 9/1. maddesi, 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak 5237 sayılı TCK’nın lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceğini öngörmüşse de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 gün ve 162/173 sayılı kararında açıklandığı gibi lehe olan yasanın belirlenmesi herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa veya cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin hükümlerin uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa yargılamasının duruşmalı yapılması zorunludur. Evrak üzerinde inceleme yapılabilmesi ise ancak belirtilen bu haller dışında söz konusu olabilecektir. Hükümlü hakkında lehe olan yasanın saptanabilmesi için takdir hakkının kullanılması gerekeceğinden duruşma açılıp, gerekçeleri açıklanmak suretiyle karar verilmesi gerekirken evrak üzerinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son ve 522 maddeleri ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 151/1, 116/1-4,119/1-c maddeleri olaya ayrı ayrı uygulanarak, mala zarar verme suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması ve mağdurun şikayetçi olmadığını beyan etmesine göre bu suçtan dolayı ceza tayin edilemeyeceğinin ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlemesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi kapsamında olması nedeniyle uzlaşma kapsamında olmadığının anlaşılmasına göre, sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe olan kanunların belirlenmesi gerekirken açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Kabule göre de, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulama imkanı olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13208, Karar No: 2013/15665, Tarih: 09.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/13208 E.  ,  2013/15665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Yönetim Danışmanlığı ve Temizlik Ltd. Şti. Vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... .... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen ....03.2012 gün ve2010/417 E. - 2012/175 K. Sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 03.04.2013 gün ve 2013/2260 E. - 2013/5783 K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 219,00.-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 09.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22718, Karar No: 2014/18937, Tarih: 13.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22718 E.  ,  2014/18937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'... muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümden ... lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin bendin çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2667, Karar No: 2015/1824, Tarih: 21.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2667 E.  ,  2015/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 36. maddesine aykırılıktan ... hakkında .... Trafik Denetleme ve Şube Müdürlüğünün 08/06/2009 tarihli ve 257866 sayılı tutanağına istinaden .... Cumhuriyet Başsavcılığının 16/06/2009 tarihli ve 2009/1931 kabahat, 2009/3870 sayılı idari yaptırım kararı ile uygulanan 856,50.- Türk lirası idari para cezasına yönelik itirazın reddine dair .... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/12/2009 tarihli ve 2009/993 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 18.02.2015 gün ve 12750 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2015 gün ve KYB. 2015/72914 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

2918 sayılı Kanun'un 36. maddesindeki "Motorlu araçların, sürücü belgesi sahibi olmayan kişiler tarafından karayollarında sürülmesi ve sürülmesine izin verilmesi yasaktır. Araçlar, Yönetmelikte sınıfları belirtilen sürücü belgelerine sahip sürücüler ile çok taraflı anlaşmalara göre sürücü belgesi bulunan veya geçerli uluslararası sürücü belgesi olan kişilerce sürülebilir. Buna göre; a) Sürücü belgesi olmayanların, b) Mahkemelerce veya Cumhuriyet savcılıklarınca ya da bu Kanunda belirtilen yetkililerce sürücü belgesi Geçici olarak ya da tedbiren geri alınanların, c) Sürücü belgesi iptal edilenlerin, araç kullanarak trafiğe çıktıklarının tespiti hâlinde, bu kişilere 1.407.- Türk Lirası idari para cezası verilir. Ayrıca, aracın sürücü belgesiz kişilerce sürülmesine izin veren araç sahibine de tescil plakası üzerinden aynı miktarda idari para cezası verilir.” hükmü ile, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 88. maddesinin birinci fıkrasının a bendinde yer alan "Türk vatandaşları ile ilgili kanunlar ile ikili ve çok taraflı anlaşma hükümleri saklı kalmak üzere yabancı kişiler, dış ülkelerden alınmış, cinsi için geçerli sürücü belgeleri ile ülkemizde yabancı ve Türk plakalı araçları sürebilirler.” ve aynı maddenin b bendindeki “Yurda dönüşlerinde Türk vatandaşlarının, ilgili Kanunlar ile ikili ve çok taraflı anlaşma hükümleri saklı kalmak üzere de istekleri halinde yabancıların, dış ülkelerden aldıkları sürücü belgeleri, eğitim ve sınav şartı aranmadan karşılığı veya dengi olan sürücü belgeleri ile değiştirilir. Ancak, Türk vatandaşları yurda dönüşlerinde 1 yıl içinde sürücü belgelerini değiştirmedikleri takdirde, değiştirinceye kadar araç kullanamazlar.” hükümleri nazara alındığında,

Kabahatlinin aynı zamanda vatandaşı olduğu Almanya ülkesince düzenlenen sürücü belgesine sahip olması ve kontrol sırasında görevlilere söz konusu sürücü belgesini ibraz etmiş olmasına, .... Trafik Denetleme ve Şube Müdürlüğünün 08/06/2009 tarihli ve 257866 sayılı tutanağında kabahatlinin 2002 yılından beri yurt dışına çıkış yapmadığından yabancı ülkeden alınan ehliyetin geçersiz olduğu belirtilmiş isede, kabahatlinin eylemden önce 12/03/2009 ve 08/05/2009 tarihlerinde yurt dışından ülkeye giriş yapmış olduğunun sabit olmasına göre, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 88. maddesinin birinci fıkrasının a bendindeki düzenleme karşısında gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre karar verilmesi yerine yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden .... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/12/2009 tarihli ve 2009/993 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6534, Karar No: 2017/1562, Tarih: 23.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6534 E.  ,  2017/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9652, Karar No: 2007/22023, Tarih: 06.12.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/9652 E.  ,  2007/22023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, SSK'na tabi çalışmaları nedeniyle iptal edilen sürelerde tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, mahkemece davacıya bağlanan yaşlılık aylığının tam veya kısmi aylık olduğu belirtilmediği ancak koşullar açısından bağlanan yaşlılık aylığının "kısmi yaşlılık aylığı" olduğunun anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle sonucu bakımından doğru olan usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4243, Karar No: 2015/5271, Tarih: 19.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4243 E.  ,  2015/5271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü katılanın yanına gelen sanığın, elindeki fotoğraf makinesi göstererek yurt dışından geldiğine ve değerinin 3.500 TL olduğuna dair yalan söyledikten sonra katılanın 120 TL parasını ve parmağındaki yüzüğü aldığı ve elindeki değersiz fotoğraf makinesini katılana vererek olay yerinden ayrılarak haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına teşhis tutanaklarına, kamera görüntülerine ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15737, Karar No: 2007/1173, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15737 E.  ,  2007/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 09.10.2001 tarihli dilekçesiyle, ... ... Mahallesi Pınaralanı mevkii 3399 ve 3432 sayılı parsellerin 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde olduğunu, ancak 1957 yılında makiye ayrılmakla, orman ile ilgisinin kalmadığını, murislerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında olduğu gibi, 50 yıldan fazla süreyle ... alanı olarak kullanıldığını, Hazine adına tesbit ve tapuya tescil edildiği tarihe kadar, yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imar ihya ve zilyetliğe dayanılarak kesinleşen 2/B madde sahası olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1946 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden çok önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

...-... Mahallesi Pınaralanı mevkii 3399 ve 3432 parsel sayılı sırasıyla 3468 m2 ve 1050 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, 1988-1992 yılları arasında 3402 ve 2924 Sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda ...'ın kullanımında olduğu” beyanlar hanesine yazılarak tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş, kadastro tesbiti itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

-2- 2006/15737 2007/1173

Davacılar, taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, muris veya bayiilerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davacılar, taşınmazların 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınrıları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, muris veya bayiilerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı sonucu ortaya çıkar.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...” şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.

Yukarıda yazılı yönetmeliğin 1. Maddesinde makiye ayırma işleminin orman tahdit komisyonları tarafından yapılacağı belirtildikten sonra, yasanın 5. maddesine aykırı olarak mahalli orman idaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da yapılabileceği öngörülmüştür. Yönetmelikler, yasa ve tüzüklerin uygulama alanını gösterir, yasalardaki düzeni değiştirir ... hükümler getiremez. Hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan

-3- 2006/15737 2007/1173

yönetmelikler de kaynağını bulduğu yasalara aykırı olamaz. Aykırılık durumunda, Türk ulusu adına yargı yetkisini kullanan mahkemeler Anayasa ve yasaya aykırı olan idari tasarruf niteliğinde olan yönetmeliği uygulayamaz ve yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer veremez. Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81-118 K. ve 30.06.1999 gün ve 1999/21-892-864 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yine 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1-e maddesi ile "maki cinsinden her türlü ağaçlıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmü getirildiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliğinin 2/1 maddesinde, hangi cins ağaçcıkların maki florası olduğu açıklandıktan sonra, aynı maddenin ikinci fıkrasında "Yukarıda sayılan ağaççıklardan müteşekkil formasyonla örtülü sahalar düz ve inbat kabiliyeti fazla olan yerlerde, işgal sahaları itibariyle % 10 nisbetine kadar KORU ve % 25 nisbetine kadar BALTALIK ORMAN teşkil eden ağaçları ihtiva etse dahi maki sayılır" şeklinde belirtilmiştir.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "% 10 nisbetinde KORU ve % 25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

Görüldüğü gibi, yasanın 1-e maddesi ile sadece "maki cinsinden her türlü ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz" hükmüne karşılık, yönetmeliğin 2/2 maddesi ile "% 10 nisbetinde KORU ve % 25 nisbetinde BALTALIK ORMANLARIN da maki sayılacağı" belirtilerek, yasanın orman olarak tanımladığı yerler yasaya aykırı olan yönetmeliğin bu maddesi ile maki sayılmış ve maki kavramı orman aleyhine genişletilmiş olduğundan, yukarıda belirtildiği gibi yasaya aykırı yönetmeliğe değer verilemez.

3- Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1953 yılında yapılan makiye ayırma çalışmalarında, Başkan ... Solak, Mühendis ... Peker, Bölge şefi ... ve bakım memuru ... Güneş isimli kişilerden oluşturulan komisyon üye ... çalışmalarda hazır bulunmadığı halde, 03.05.1953 tarihinde işe başlayarak çalışmaya devam etmiş ve maki yönetmeliğinde tanımı yapılan “makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırlarını” belirlemeyip, bir çok köy yerleşim yerini, kişilere ait tapulu-tapusuz arazileri, meraları, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kalan ormanları ve orman tahdit sınırları dışında kalmakla birlikte, 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmiş ormanlar ile yasanın tanımladığı maki kavramına girmeyen ormanları, maki sahası olarak ayırarak zemine uygulama imkanı olmayan ölçeksiz bir kroki düzenlemiştir. Komisyon üyesi bölge şefi ... komisyon çalışmalarına hiçbir zaman katılmamış ve çalışma tutanaklarını da imza etmemiştir.

5653 Sayılı Yasa, 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Yasanın 117. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı halde, ... Orman Başmüdürlüğünün 28.05.1957 gün ve 353-238/65 sayılı emirleri gereği “... Merkez ilçe ... Köyü hudutları içinde ..., ..., ... ve ... Köylerinde ziraata elverişli makilik alanların tesbitini yapmak üzere” 24.06.1957 günü çalışmaya başlayan Makiye Ayırma Komisyonu, 6 numaralı Orman Kadastro Komisyonu Reisi ... ..., Mühendis ... Doyran, ... Orman Bölge şefi Vedat Öncel ve muhafaza memuru ... ...'den oluşturulmuş ve bu komisyonda yine yönetmelikte tanımı yapılan makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırlarını belirlemeyip, 1953 yılında görev yapan komisyon gibi bir çok köy yerleşim yerini, kişilere ait tapulu-tapusuz arazileri, meraları, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki ormanları ve tahdit sınırları dışında kalmakla birlikte, 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştirilmiş ormanlar ile yasanın tanımladığı maki kavramına girmeyen ormanları ve 1953 yılında makiye ayrılan bir kısım yeri maki sahası olarak ayırarak zemine uygulama imkanı olmayan ölçeksiz bir kroki düzenlemiştir.

-4- 2006/15737 2007/1173