muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17466, Karar No: 2015/2375, Tarih: 23.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17466 E.  ,  2015/2375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/07/2014 tarih ve 2013/511-2014/351 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait ... ismi ile bilinen ekranlı sistemin K. Maraş ilinde bulunan dava dışı ... tamir servisine taşınmak üzere davalı şirkete teslim edildiğini, müvekkil şirketin kullanılabilir durumda göndermiş olduğu cihazın taşıma kusurundan kaynaklı nedenlerle kullanılamaz hale geldiğini, müvekkili şirketin 8.520,07 EURO maddi zarara uğradığını ileri sürerek, 8.520,07 EURO'nun TL karşılığı olan 21.543,85 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, göndericinin gönderdiği eşyayı ziya ve hasardan koruyacak ve taşıyıcıya zarar vermeyecek şekilde ambalajlamak zorunda olduğunu, davacının bu yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmediğini, ayrıca kabul anlamına gelmemek kaydıyla müvekkilinin kanunen belirlenen limitle sınırlı olarak sorumlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından, kırılma ihtimali bulunan elektronik cihazın ambalajlamasın- da yeterli özenin gösterilmemesi, gönderinin elektronik malzeme olması ve kırılma ihtimaline binaen davalı taşıyıcının uyarılmaması, gerekli ikaz ve işaretlemelerinin yapılmaması nedeniyle, taşıyıcının ise sarsıntılara karşı gerekli önlemleri almaması, eşyanın kırılacak türden olduğu göz önüne alınarak istifleme hususunda gerekli özenin gösterilmemesi nedeniyle eşit oranda kusurlu oldukları, sevk irsaliyesinde gönderinin ekran (....) olduğunun belirtildiği, yine beyanlara göre bu ekranların sürekli davalı tarafından taşındığı, dolayısıyla taşınan eşyanın ne olduğu ve değerinin davalı tarafından bilinebilecek durumda olduğu kabul edilerek talep edilebilecek tazminatta sınırlı sorumluluk esası kabul edilmeyerek davanın kısmen kabulü ile 10.333,22 TL'nin 05/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek kısa vadeli kredilere uygulanan avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, taşıma sözleşmesine konu cihaz tamir amaçlı olarak servise gönderildiği sırada hasarlanmış olup, TTK'nın 880. maddesi hükmü gereğince cihazın arızalı değeri üzerinden değerlendirme yapılması gerekirken, yeni cihaz fatura değeri üzerinden hesaplama yapılması doğru olmadığı gibi, TTK'nın 882/2. maddesi gereğince taşıyıcının sınırlı sorumlu olduğunun kabulü gerekirken, bu cihazların sürekli davalı tarafça taşındığı, dolayısıyla cihaz değerinin davalı tarafça bilinebilecek durumda olduğunun kabulü de doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11535, Karar No: 2012/27846, Tarih: 19.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11535 E.  ,  2012/27846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 09.03.2010 tarihinde vermiş olduğu dilekçesinde, karar gerekçesinin tebliğ edilmediğini, daha sonra takdim edeceği lahiyada arz edeceği sebeplerle demekle, sanığın dilekçesinin süre tutum dilekçesi olduğu gözetildiğinde gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiğine dair belge dosyada bulunmadığından varsa eklendikten sonra iadesi, aksi halde gerekçeli kararın sanığa tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve sanığın temyiz dilekçesi vermesi durumunda dilekçesinin eklendikten sonra incelenmek üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12725, Karar No: 2014/1299, Tarih: 22.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/12725 E.  ,  2014/1299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/9771

MAHKEMESİ : İspir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2011/35 (E) ve 2012/81 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanıkların Yediğöl köyü 101 ada, 197 parsel sayılı ve öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera niteliğindeki araziye ev yapmak amacıyla zemini düzeltip, su borusu geçirmek niyetiyle kanal kazması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde, mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8143, Karar No: 2011/6329, Tarih: 12.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/8143 E.  ,  2011/6329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17.15. TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,25.TL harcın temyiz edenden alınmasına, 12/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7715, Karar No: 2015/3257, Tarih: 25.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/7715 E.  ,  2015/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 61/1-A. maddesine aykırılıktan ... hakkında ... Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğinin 19/09/2014 tarihli ve HJ 064310 sayılı trafik ceza tutanağı ile verilen 80,00 Türk Lirası idari para cezasına yönelik itirazın kabulüne, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir olunan 300,00 Türk Lirası dilekçe yazım ücretinin kararına itiraz edilen kurumdan alınarak itiraz edene verilmesine dair ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/12/2014 tarihli ve 2014/289 değişik iş sayılı kararı aleyhine ...Bakanlığından verilen 14/04/2015 gün ve 26528 sayılı Kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/05/2015 gün ve KYB.2015-156284 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin "Ceza davalarında ücret" başlıklı 13. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "Ceza hükmü taşıyan özel yasa, tüzük ve kararnamelere göre yalnız para cezasına hükmolunan davalarda tarifeye göre belirlenecek avukatlık ücreti hükmolunan para cezası tutarını geçemez." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, vekalet ücretinin itiraz konusu para cezasının miktarı olan 80.00 Türk Lirasından fazla olamayacağı gözetilmeden fazla vekalet ücretine hükmedilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. Maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan Kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar Kanun yararına bozma konusu olamaz.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar Kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları ) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8512, Karar No: 2015/2470, Tarih: 10.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8512 E.  ,  2015/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, davalı arsa sahibinin sözleşmeye aykırı davrandığını ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile davacının yaptığı masrafların tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın tacir olduğu, taraflar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesinin, davacının ticari işletmesiyle ilgili olup, ticari iş olduğu ve ...icaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olay, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, anılan bu tür uyuşmazlıklar, 6102 sayılı TTK.'nun 4. maddesinde tahdidi olarak sayılan ticari davalardan olmadığı gibi; davalı, arsa sahibi olup, dava, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan bir dava da değildir. O halde, dava konusu uyuşmazlığın çözümünde, Asliye Hukuk Mahkemeleri görevli olduğundan, mahkemece, Ticaret Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22683, Karar No: 2022/15154, Tarih: 20.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22683 E.  ,  2022/15154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte bozmadan sonra savunmasının alındığı 20/02/2020 tarihinde 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’in savunması esnasında müdafi talep etmediğini beyan etmesi nedeniyle zorunlu müdafilik görevinin sona ermesi ayrıca suça sürüklenen çocuğa atılı suçun zorunlu müdafiilik gerektiren bir suç da olmadığının anlaşılması karşısında; görevi sona eren zorunlu müdafiin suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1194, Karar No: 2024/8736, Tarih: 19.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1194 E.  ,  2024/8736 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/905 E., 2023/1379 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/828 E., 2023/114 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı kaldırma kararından sonra yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının birleşen davalarının reddine, erkeğin asıl davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde; kadın iki çocuğu ve evle ilgilenmediğini, evde çocukların yemekleri, ödevleri, evin temizliği, çocukların bakım ve gözetimine dair her türlü işin erkek tarafından yerine getirildiğini, kadının işten eve sürekli geç geldiğini, hafta tatillerinde ise evde durmadığını, evde olduğu zamanlarda ise hiçbir iş yapmayarak sürekli telefonu ile meşgul olduğunu, kimle konuştuğunu sorması halinde ise ''seni ilgilendirmez'', ''sana hesap vermek zorunda değilim'' şeklinde cevap verdiğini, tarafların yaklaşık 4-5 yıldır cinsel hayatlarının olmadığını, sürekli olarak yalan söylediğini, kadının gizli mesajlaşmaları nedeniyle taraflar arasındaki güven ilişkisinin tamamen yıkıldığını, ortak çocuk ...'i darp ettiğini, çocuğun can havliyle kaçarak teyzesinin evine sığındığını, evde son derece soğuk ve sevgisiz bir ortam olduğunu, kadının kız kardeşi ile erkeğin arasında bir şey varmış gibi ithamlarda bulunduğunu, belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, ortak çocuk ... yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, ortak çocuk ... yararına aylık 1.500,00TL tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın asıl davaya cevap dilekçesinde; erkeğin yıllarca kendisine neden çalışmıyorsun dediğini, şimdi ise çalışmasını sorun ettiğini, mağazacılıkta mağaza düzenleneme ve revize işlemlerinin müşterinin olmadığı kapanış saatlerinden sonra yapılması sebebi ile işten geç çıkmak zorunda kaldığını, kızlarının 15-16 yaşına geldiğini, artık kendi işini görebilecek yaşa geldiğini, ancak babasının sürekli bırak yapma ne gerek var dediğini, bunun tüm taraflar arasında soruna yol açtığını, erkeğin çocuklara söylememesi gereken şeyleri söylediğini, kimin yanında ne konuşacağını bilmeyen biri olduğunu, evlilik birliğinin çekilemez hale geldiğini belirterek tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk ... yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, ortak çocuk ... yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Birleşen İstanbul Anadolu 2. Aile Mahkemesinin 2019/362 Esas sayılı dosyasında davalı-davacı kadın dava dilekçesinde; erkeğin kadına maddî olarak destek olmadığını hatta ziynet eşyalarını elinden aldığını, mal kaçırma gayreti ile başkasının üzerine araba aldığını, onurunu zedeleyecek ithamlarda bulunarak küçük düşürdüğünü, çocukları annelerine karşı doldurduğunu, ev işlerinde kadına hiç yardımcı olmadığını, kadına "bu adam bu kadına nasıl bakmış" diye çevredeki insanların düşündüğünü söylediğini, kadının ailesine "senin kızın bana karılık yapmıyor, benim karımla öteki damadın, baldızımla da ben evlenmeliymişim" dediğini, 4-5 yıldır karı koca münasebetlerinin olmadığını, kardeşlerine maddî destekte bulunarak evdeki giderlerin kadın tarafından ödenmesini beklediğini, 09.03.2019 tarihinde kapı kilitlenerek eve alınmadığını belirterek 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocukların her biri yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, aylık 6.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 150.000,00 TL maddî 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

3.Birleşen İstanbul Anadolu 23. Aile Mahkemesinin 2021/560 Esas (kaldırma kararı sonrası 2022/355Esas) sayılı dosyasında davalı-davacı kadın dava dilekçesinde; erkeğin baskı uygulayarak ters ilişkiye zorladığını, 2002'den bu yana ızdırap içinde kimselerin yüzüne bakamadığını belirterek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, 2018'den bu yana aylık 10.000 TL tedbir ve yoksulluk nafakasının tarafına ödenmesine, 6 ayda bir nafakanın arttırılmasına, 640,000TL tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 25.06.2021 tarihli, 2018/440 Esas, 2021/990 Karar sayılı kararı ile kadının ev işleriyle yeterince ilgilenmediği, izin günlerini dışarıda geçirdiği, evde olduğu sırada sürekli cep telefonuyla ilgilendiği, işi için gerekli olandan fazla telefonla konuştuğu, eşi neden geç geldiğini ya da kime mesaj attığını sorunca, "sana hesap mı vereceğim, sen karışamazsın" gibi sözler söylediği, ortak çocuk ...'in kendisinin pijamalı fotoğrafını birine mesaj attığını görüp babasına söylediği için ortak çocuğu darp ettiği, bununla ilgili ceza aldığı ve kesinleştiği; erkeğin ise kayınvalidesi ve kayınpederi ile konuşurken "senin kızın bana karılık etmiyor, "ben baldızımla evlenmeliymişim, onun kocası da ...'la evlenmeliymiş" şeklinde sözler söylediği, kapıyı kilitleyerek ortak konuta almadığı, kadının ağır, erkeğin az kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ...'nin velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına tarafların ayrı yaşamaya başladıkları tarih gözetilerek 2019 yılı Mart ayından itibaren aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, ortak çocuk ... yargılama sırasında ergin olduğundan tarafların tedbir nafakası taleplerinin reddine, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına, geliri olduğundan yoksulluk nafakası talebinin reddine,kadının tazminat taleplerinin reddine, erkeğin tazminat talepleri süresinde olmadığından karar verilmesine yer olmadığına, kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı davasının ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı-davalı erkek vekili velâyet, iştirak nafakası ile kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası yönünden; davalı-davacı kadın ise birleşen başka bir dava açtığını belirterek kusur belirlemesi, hükmedilen tedbir nafakasının miktarı, yoksulluk nafakasının ve tazminatların reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli, 2021/1555Esas, 2022/337 Karar sayılı kararı ile kadın tarafından açılan İstanbul Anadolu 23. Aile Mahkemesinin 2021/560 Esas (kaldırma kararı sonrası 2022/355Esas) sayılı boşanma davasının da eldeki dava ile birleştirilerek görülmesi gerektiği gerekçesiyle kararın kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının ev işleriyle yeterince ilgilenmediği, izin günlerini dışarıda geçirdiği, evde olduğu sırada sürekli cep telefonuyla ilgilendiği, işi için gerekli olandan fazla telefonla konuştuğu, eşi neden geç geldiğini ya da kime mesaj attığını sorunca, "sana hesap mı vereceğim, sen karışamazsın" gibi sözler söylediği, ortak çocuk ...'in kendisinin pijamalı fotoğrafını birine mesaj attığını görüp babasına söylediği için ortak çocuğu darp ettiği, bununla ilgili ceza aldığı ve kesinleştiği; erkeğin ise kayınvalidesi ve kayınpederi ile konuşurken "senin kızın bana karılık etmiyor, "ben baldızımla evlenmeliymişim, onun kocası da ...'la evlenmeliymiş" şeklinde sözler söylediği, kapıyı kilitleyerek ortak konuta almadığı, kadının ağır, erkeğin az kusurlu olduğu, kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı davasının ispatlanamadığından reddine karar verilmesi gerektiğini, kadının birleşen İstanbul Anadolu 23. Aile Mahkemesinin 20220-/355 Esas sayılı dosyası bakımından ise kadının dilekçelerinde herhangi bir delile ya da tanığa dayanmadığı, davayı ispatlayamadığından reddine karar verilmesi gerektiği asıl davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ...'nin velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına tarafların ayrı yaşamaya başladıkları tarih gözetilerek 2019 yılı Mart ayından itibaren aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, ortak çocuk ... yargılama sırasında ergin olduğundan tarafların tedbir nafakası taleplerinin reddine, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına, geliri olduğundan yoksulluk nafakası talebinin reddine, tkadının tazminat taleplerinin reddine, erkeğin tazminat talepleri süresinde olmadığından karar verilmesine yer olmadığına, kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi ve 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı davalarının ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın istinaf dilekçesinde; en son açılan birleşen dava 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı olduğu halde 166 ncı maddenin birinci fıkrasına dayalı olarak açıldığının değerlendirilmesi, kişisel ilişkinin kurulması, kusur belirlemesi, eksik inceleme yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç