muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12414, Karar No: 2015/7228, Tarih: 28.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/12414 E.  ,  2015/7228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/01/2014 tarih ve 2012/158-2014/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli "... & ... + şekil" ibareli markadan, davalının haklarında 07.02.2008 tarihinde cezai takibat için girişimde bulunması üzerine haberdar olduklarını, davalı markasının 556 sayılı KHK'nın 7/1-c bendi anlamında ... ekmeğini tanımlaması nedeniyle hükümsüzlük koşullarının gerçekleştiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli 2006/33773 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, hükümsüzlük davalarında müvekkiline husumet düşmeyeceğini savunarak davanın husumetten reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili markasında bulunan "...." ibaresinin özgün bir tasarıma sahip olduğunu, markanın bütün olarak vasıf bildirmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ves dosya kapsamına göre, tescil edilmiş markalar için TPE aleyhine dava açılamayacağı, markanın asıl unsurunun "..." ibaresi olduğu, bu ilçenin "..." ile bütünleştiği, coğrafi bölge, kent veya ilçe ile özdeşleşen ürün veya hizmet için coğrafi adın tek başına veya asıl unsur olarak markasal tescilinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davalı TPE aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... adına tescilli 2006/33773 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Barşı İdiz vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 28/05/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1-Dava, davalı adına tescilli .....& ...+ ŞEKİL unsurlu markanın 556 sayılı KHK'nın 71 (c) maddesi uyarınca tanılayıcı olduğu iddasıyla KHK'nın 421 (a) maddesi uyarınca açılan tescilli mekanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2- Yerel mahkemece ... ibaresinin tanımlayıcı olduğu gerekçesiyle davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

KARŞI OY

1-Dava, davalı adına tescilli .....& ...+ ŞEKİL unsurlu markanın 556 sayılı KHK'nın 71 (c) maddesi uyarınca tanılayıcı olduğu iddasıyla KHK'nın 421 (a) maddesi uyarınca açılan tescilli mekanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2- Yerel mahkemece ... ibaresinin tanımlayıcı olduğu gerekçesiyle davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

3- 556 sayılı KHK'nın 71 (c) maddesinde yer alan hüküm uyarınca, bir malın cins, çeşit vasıf, kalite, coğrafi menşei vs. karakteristik özelliklerini taşıyan işaretlerin tek başına marka olarak tescili mümkün değildir. Dairemizin bu konudaki temel yaklaşımına esas teşkil eden... kararında ".. tek başına ayırt ediciliği bulunmayan sözcüklerin yanına ayırt edici nitelikteki sözcükleri eklenmesi ve genelde ya isim tamamlaması veya sıfat tamlaması şeklinde ortaya çıkan ve yeni bir anlam ifade eden sözcükler grubunun marka olarak tescil edilmesinin yasanın düzenlenme amacına daha uygun olduğu sonucuna varılmıştır ... tek başına marka olarak tescili bulunmayan ... gibi yer isimlerinin, "..." "...", "... gibi bir başka sözcüğün ilavesiyle meydana gelen sözcükler grubunun marka olarak tescil edilebileceği kabul edilmiştir" (Yargıtay 11 HD, 26.11.1999 T, 19995790-9590). Dairemizin bu kararından itibaren, tanımlayıcı ibarelerin, ilave sözcüklerle birlikte marka olarak tescilinin mümkün olduğu istikrarlı şekilde kabul edilmiştir.

4- Somut olayda, davalının markası, sadece "..." ibaresini değil, "....i" ibaresine ilave olarak ve münhasıran marka olarak da tescili mümkün olan ... (.... ve .. ile .) nun varlığı karşısında, davalıya ... ve ... ibareleri üzerinde herhangi bir tekel hakkı vermeksizin, özellikle şekil unsuru yönünden ayırt ediciliği bulunan ve varlığını sürdürebilen bir marka niteliğinde olması nedeniyle yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle Dairemiz çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/11618, Karar No: 2014/15286, Tarih: 16.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/11618 E.  ,  2014/15286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARADENİZ EREĞLİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2012/277-2013/343

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte taraflardan gelen olmadığı görülerek evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan 155 ada 8, 23 ve 27, 157 ada 16, 158 ada 2, 159 ada 19 parsel sayılı sırasıyla 3.937.96, 2.861.36, 5.940.95, 3.564.05, 2.097.35 ve 5.312.68 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, vergi kaydı, satış, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle paylı olarak muris T. A. mirasçıları olan davacılar, davalı ve dava dışı mirasçılar adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı M. A. ve arkadaşları miras yoluyla gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile muris T. A. veraset ilamındaki hisseler oranında mirasçılar adına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı M. A. arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 640. maddesi uyarınca, mirasçılar arasında elbirliği mülkiyet hükümleri geçerli olup ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Bu nedenle, miras yoluyla gelen hakka dayanılarak genel mahkemelerde açılacak davalarda, tüm mirasçıların birlikte dava açmaları veya diğer mirasçıların muvafakatlerini almaları ya da miras şirketine temsilci tayin ettirmeleri gereklidir. Ancak, bu kural bir mirasçının terekeye tabi bir taşınmaz için üçüncü kişiye karşı açacağı davalarda geçerli olup, elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda mirasçıların birbirleri aleyhine tek başına miras payının iptaline ilişkin dava açmaları durumunda oybirliği aranmaz. (HGK'nın 23.10.1996 tarih 1996/522 Esas, 1996/713 Karar) Bu ilke TMK'nın 701 ve 702. maddelerindeki kuralın istisnasını oluşturmaktadır. Somut olayda; davacılar, çekişmeli taşınmazların murisleri T. A. kaldığını, davalı H. T. adına satış nedeniyle fazladan tespit edilen payın terekeye ait olduğunu öne sürerek, payların veraset ilamına göre tescili istemiyle diğer bir mirasçı olan davalı aleyhine dava açmışlardır. Her ne kadar davacı taraf davaya konu payların terekeye döndürülmesini talep etmiş ise de çoğun içinde az da vardır kuralı gereği davacıların davasının kendi miras paylarına yönelik olduğunun kabulü gerekir. Yukarıda açıklandığı üzere mirasçılar arasında miras payına yönelik olarak açılan davalarda mirasçılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı aranmaz. Hal böyle olunca; mahkemece, davanın esasına ilişkin araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeksizin davacıların davasının diğer mirasçıların paylarını kapsamadığı ve onlar adına da açılmadığı, diğer mirasçıların icazeti ile de davanın yürütülmesinin mümkün bulunmadığı, bu nedenle taraf koşulunun gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8181, Karar No: 2017/3707, Tarih: 13.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/8181 E.  ,  2017/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

T.A
Yargıtay — Esas No: 2013/27741, Karar No: 2014/8152, Tarih: 28.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27741 E.  ,  2014/8152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın, Osmangazi Tıp Fakültesi Hastanesinde Beyin Cerrahi polikliniğinde tedavi görmekte olan akrabasının yanında refakatçi olarak bulunduğu sırada, odaya gelerek kendisini hastanede görevli doktor olarak tanıtan sanığın, katılana, akrabasının acil olarak filmlerinin çekilmesinin gerektiğini söyledikten sonra, bu duruma inanan katılandan, sözde işlemlerin tamamlanması bahanesiyle 100 TL para ve 2 adet bilezik almak suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda;

Sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini ve 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 157/, 52/2. maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 365 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 7300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine "5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddeleri gereğince verilen 5 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ifadelerinin yazılması ve hükümden 53.maddenin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin 1.ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ifadesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3793, Karar No: 2020/3051, Tarih: 18.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/3793 E.  ,  2020/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1-)Mahkûmiyet; Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesi 25/08/2017 tarihli 2017/91 Esas ve 2017/233Karar

2-) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin

12.12.2017 tarihli 2017/2437 esas ve 2017/2506 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafinin temyiz dilekçesinde; mahkumiyete yeterli delilin bulunmadığına,suçun subüt bulmadığına, eksik araştırma ile karar verildiğine dair temyiz sebeplerinin, CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

Sanığın 01.02.2017 tarihli olay tutanağının içeriğini kabul etmemesi ve kullanıcı sanık ...’in mahkemede beyanından dönmesi karşısında, tutanak düzenleyici tanıklar usulünce duruşmaya çağrılarak beyanları alındıktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 18/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8698, Karar No: 2014/17111, Tarih: 16.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8698 E.  ,  2014/17111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2011/590-2012/470

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Ç.. B.. yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Ç.. B.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, Ç.. B.. aleyhinde açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan Ç.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; Yenişehir semtinde 1038 adada mevcut binaların kaymaları sebebiyle tanzim edilen, 55650 nolu planın tasdikine ilişkin İmar İdare Heyetinin 24.08.1965 tarih ve 513 sayılı kararı ile 695 metrekare yüz ölçümlü 1038 ada 13 parsel sayılı taşınmazın düzenlemeye alınarak, 660 metrekarelik bölümün 1038 ada 22 parsele gittiği, dağıtım cetvelinde ada noksanı olarak gösterilen 35 metrekarelik kısmın ise plan gereği 17.02.1966 tarih ve 1197 yevmiye numaralı işlemle 1038 ada 21 parsele şuyulandırılarak bu parselin yüz ölçümüne ilave edildiği halde, bu miktarın 1038 ada 13 parsel uhdesinde yaşamaya devam ettiği, davacılar murisinin de tapuda mükerrer kayıt olarak yaşayan dava konusu 35 metrekare yüz ölçümlü 1038 ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki hissesini cebri satış suretiyle 17.02.1967 tarihinde edindiği ve nihayetinde dava konusu taşınmazın 13.02.2012 tarihinde tapudan 55650 nolu plan gereği terkin edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere, dava konusu somut olayda, 1038 ada 21 parsele şuyulandırılmakla beraber uzun yıllar tapudan terkin edilmeyerek mükerrer kayıt olarak yaşayan dava konusu 1038 ada 13 parsel ile ilgili olarak tapu sicilinin hatalı şekilde tutulduğu ve 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca Hazinenin sorumlu olduğu sabittir. Bu nedenle davacının talebinde dayandırdığı kamulaştırmasız el atmaya dayalı davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan Ç.. B.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3849, Karar No: 2016/4294, Tarih: 17.10.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/3849 E.  ,  2016/4294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davalının yetki itirazının kabulü ile talep halinde dosyanın ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında 01.07.2014 tarihli sözleşme ile davalıya.... köyünde kendi adını taşıyan camii inşaatının yapımını üstlendiğini, bu imalâttan kaynaklanan alacaklarının ödenmediğini açıklayarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı savunmasında taraflar arasında düzenlenen sözleşmede ... Mahkemelerinin yetkili kabul edildiğini, bu nedenle mahkemenin yetkili olmadığını, belirsiz alacak davası açılamayacağını, davacıya yaptığı imalâta göre fazla ödeme yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, karşı davasında fazla ödemeler ve cezai şarta göre toplam 20.000,00 TL’nin davacı karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davalı karşı davacının yetki itirazının kabulü ile mahkemenin yetkisizliğine talep halinde dosyanın ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede.... Köyünde davalı- karşı davacı ... tarafından masrafları karşılanacak olup yine ... adını alacak olan camii inşaatının davacı-karşı davalı tarafından yapılmasının kararlaştırıldığı, ihtilâfların çözümünde ... Mahkemelerinin yetkili olacağının kabul edildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 17. maddesinde “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmü bulunmaktadır. Bu madde hükümlerinin uygulanması için tarafların tacir veya kamu tüzel kişisi olması gerekmektedir. Somut olayda taraflar gerçek kişi olup davacı karşı davalı yüklenicinin tacir sıfatını taşıdığı ispatlanamadığı gibi davalı karşı davacıda tacir kimliğini taşımamaktadır. Yapılacak imalâtta hayır amacı ile yapılacak camii inşaatına ilişkindir. Diğer taraftan HMK'nın 17. maddesi gereğince davanın

sadece sözleşme ile belirlenen mahkemede açılacağına dair hüküm aksi de kararlaştırılabileceğinden münhasır yetki olup, kesin yetki niteliğinde değildir. Bu durumda HMK'nın 10. maddesine göre akdin ifa yeri mahkemesi olan Aybastı mahkemelerinin yetkili olduğunun kabulü gerekeceğinden davalının yetki itirazının reddedilip işin esasının incelenmesi gerekirken mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi doğru olmamış bozulması gerekmiştir.

sadece sözleşme ile belirlenen mahkemede açılacağına dair hüküm aksi de kararlaştırılabileceğinden münhasır yetki olup, kesin yetki niteliğinde değildir. Bu durumda HMK'nın 10. maddesine göre akdin ifa yeri mahkemesi olan Aybastı mahkemelerinin yetkili olduğunun kabulü gerekeceğinden davalının yetki itirazının reddedilip işin esasının incelenmesi gerekirken mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi doğru olmamış bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı-k.davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 17.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2017, Karar No: 2015/1981, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2017 E.  ,  2015/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi