muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3036, Karar No: 2007/4125, Tarih: 29.03.2007

11) Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 3116 Sayılı Yasaya göre 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan ... komisyonunca, ... makisi olarak tesbit edilmişse de, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) orman rejimi dışına çıkarma işleminin iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın 1947 yılında kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği belirlenmiştir. Bu işlemler göz önünde bulundurulmadan, dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu 199 sayılı parsel 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ifrazen pay sahibi olanlar adına tapuya tescil edilmişse de, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulamasının yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünü yoktur. Aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 Sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edildiği üzere "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir." Anayasanın 169 ve 170

.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edildiği üzere "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir." Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler, özel yasalarına tabidir. H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmündedir. Bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz. Yasalarımız

nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine vermiştir (M.Y.- Md. 1025.(933). Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında, orman rejimi dışına çıkarma işlemi Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişilerin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 29/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4881, Karar No: 2018/3334, Tarih: 24.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/4881 E.  ,  2018/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacıların murisi ile dava dışı yüklenici arasında 03.09.1993 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereği davacıların murisine ait arsanın 142/190 hissesinin yükleniciye devredildiğini, ancak yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği gibi devredilen hisselerin bir kısmını davalılara devrettiğini, açılan dava neticesinde sözleşmenin geriye etkili olarak feshine dair verilen kararın kesinleştiğini ileri sürerek, yüklenici tarafından davalılara devredilen tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına miras hisseleri oranında tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalıların vekilleri, davalıların dava konusu daireyi tapu siciline güvenerek, iyiniyetle iktisap ettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların dava konusu taşınmazı yükleniciden devralmadıkları, iktisaplarında iyiniyetli olduklarının kabulü gerektiği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde sözleşme uyarınca yükleniciye veya onun gösterdiği kişilere arsa sahipleri tarafından devredilen tapu hisseleri avans mahiyetindedir. Bu satışların gerçek olabilmesi yüklenicinin edimlerini yerine getirmesine bağlıdır. Bu aşamada bağımsız bölüm karşılığı yükleniciden yer alan 3 kişilerin basit bir araştırmayla bu hisselerin inşaatın bitiminde kendilerine ait olacağını basit bir araştırmayla anlayabileceklerinden alıcıların iyiniyetinden bahsedilemez. Dairemizin ve Yüksek 15. Hukuk Dairesinin görüşleri bu yöndedir.

Somut olayda yüklenici ile arsa sahipleri arasında imzalanan sözleşmenin feshedildiği anlaşıldığına ve davalıların hisseleri sözleşme uyarınca yükleniciden aldığıda sabit olduğuna göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

.../...

S.2

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde davacılara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5012, Karar No: 2013/25012, Tarih: 26.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/5012 E.  ,  2013/25012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; hükümden, gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılmasına, karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/199, Karar No: 2005/212, Tarih: 30.03.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/4-199 E.  ,  2005/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : İstanbul 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 22.9.2004

**Sayısı** : 53-482

Taraflar arasındaki “*manevi tazminat*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 18.12.2002 gün ve 2001/679 E, 2002/681 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 26.6.2003 gün ve 3832 E, 8486 K. sayılı ilamı ile;

(..*.**Davacı, Gözcü gazetesinde “bu kez Laleli’deki bir otelde yakalanan K.G..e vatandaş sordu: Yine mi çiçek suladın K. B..?” başlığı altında yayımlanan haberin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı ise, davacının bir otelde görüntülendiği yazılan haberin gerçek olduğunu ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, davacıya ait olan “çiçek sulama” ibaresinin Meclis koridorlarına yansıyan diyaloglara konu olduğu, otelden çıkarken görüntülenen davacıya mizahi açıdan yaklaşmak amacıyla verilen haberin doğrudan doğruya davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı benimsenerek istem reddedilmiştir. Kararı davacı temyiz etmiştir.*

*Dava konusu edilen haberde; “Geçen yıl oğlunun evinden bir bayanla çıkarken gazetecilere yakalanan DYP Tunceli Milletvekili K.G.., “çiçekleri suladım” şeklinde açıklama yapmıştı. G..n bir süre önce de Laleli’deki bir otelde görülmesi “yine mi çiçek suluyordu” esprilerine yol açtı.Geçtiğimiz Aralık ayında Ankara Oran Sitesinde oğlunun evinden çıkarken karşısında gazetecileri gören K. G.., “oğlum tatilde, bu yüzden çiçekleri sulamaya geldim” diye konuşmuştu. Bir süre önce Tunceliler Derneğinin gecesine katılmak üzere İstanbul’a gelen G.., bu kez de Laleli’de yabancı uyruklu hayat kadınlarının kaldığı lüks bir otelde yakalanınca hem paniğe kapıldı, hem de sinirlendi.Önceki gün bir programda kendini savunan K.G.., “Dernek gecesi bazı aksaklıklar nedeniyle iptal edildi. Ben de söz konusu otelin sahibi olan arkadaşımla dışarıda yemek yedim ve sonra da otele gittim” diye konuştu. Ancak G..’in otele gitme gerekçesini tam açıklık getirmediğini söyleyen vatandaşlar, “yine çiçek sulamaya mı gittin K.. Bey?” demekten kendilerini alamadılar” biçiminde değerlendirmeye yer verilmiştir.*

*Politikacı olan davacının davranışları kamuoyunun ilgisini çekecek nitelikte olmakla birlikte, hiç gerekmediği halde, davacının yayın konusu eylemi ile önceki olayın ilişkilendirilerek o olayla bağlantı kurulması kişilik haklarına saldırı oluşturur. Şu durumda, davacı yararına manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, somut olaya uymayan gerekçelerle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmişti...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** : **Davacı vekili**

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** : **Davacı vekili**

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** :Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 30.3.2005 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3987, Karar No: 2015/7062, Tarih: 24.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3987 E.  ,  2015/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/217954

MAHKEMESİ : İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2011/166 (E) ve 2012/139 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan kooperatifin bürosundan olay tarihinden önceki bir zamanda imzalı ancak boş olarak çalınan çekin doldurularak piyasaya sürüldüğü ve katılan aleyhine M. Ç. isimli şahıs tarafından icra takibi yapıldığı, söz konusu çekin sanık tarafından M. Ç.'a verildiğinin anlaşılması üzerine sanık hakkında bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

Dosya arasında bulunan bilirkişi raporu ve sanık ikrarından imzalı çekin sanık tarafından doldurulduğunun, bu çekin önceden doğmuş bir borç için M. Ç.'a verildiğinin anlaşılması karşısında, resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet ve nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1901, Karar No: 2018/3651, Tarih: 21.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/1901 E.  ,  2018/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağı ve ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, ayrıca her ne kadar kayıtlarda veri hazırlama elemanı olarak çalışıyor gibi gösterilseler de davalı işyerinde diş hekimi asistanlığı, sterilizasyon işlemleri, hasta hikayesini almak, diş tedavisinde kullanılan malzemelerini hazırlamak gibi asıl işverenin yapması gereken işleri de yaptığını bu nedenle asıl işveren ile alt işverenin yapmış olduğu sözleşmenin muvazaalı olduğunu, başlangıçtan beri asıl işveren işçisi olarak kabul edilmeleri gerektiğini iddia ederek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı ve ilave tediye ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararı Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dava tarihinin 19.06.2014 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 05.01.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ilave tediye ve ücret farkı alacakları ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26327, Karar No: 2013/32486, Tarih: 11.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/26327 E.  ,  2013/32486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6239, Karar No: 2011/8996, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/6239 E.  ,  2011/8996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vd. aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.09.2010 günlü ve 2009/315-2010/329 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 14.03.2011 günlü ve 2010/12858-2011/3374 sayılı ilama karşı, davacı ile davalı ... Vek.Av.... ve davalı ... tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 390 ada 29 ve 30 parsel sayılı taşınmazların ve somut emsal alınan 1242 ada 24 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulundukları cadde veya sokak itibarıyla belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen 2009 yılı asgari m² değerlerinin ilgili Belediye Başkanlıklarından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.