muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/158, Karar No: 2018/3439, Tarih: 31.05.2018

Bu açıklamalara, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yüklenici vekilinin (temlik alan ...) birleşen 2013/225, 2015/268 E., 2013/95, 2014/14 E. sayılı davalara ilişkin tüm, asıl davaya ilişkin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b) Asıl davaya ilişkin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasındaki sözleşmenin 3. maddesinde, inşaatın mal sahibi tarafından projelendirilerek ruhsata bağlanan 18 parsel üzerinde yapılacağı, 4. maddesinde ise yükleniciye 3 adet daire verileceği düzenlenmiştir. Sözleşmenin düzenlendiği tarihte mevcut, arsa sahibi tarafından alınan 08.10.2007 tarihli onaylı projede ise binanın 3 bodrum kat, zemin kat ve 3 normal kattan oluşacağı, bodrum katların ortak alan olacağı, zemin kat ve normal katlarda ise toplam 8 adet bağımsız bölüm bulunacağı planlanmıştır. Sözleşmedeki paylaşımın bu proje esas alınarak yapıldığı açıktır. Ancak, arsa sahibince daha sonra tadilat projesi yoluyla, 3 adet bodrum kattan 2 tanesi ortak alan olmaktan çıkarılarak, bu alanda 4 adet bağımsız bölüm teşekkül ettirilmiş ve kat irtifakında bu bağımsız bölümler arsa sahibi adına tescil edilmiştir. Böylelikle sözleşmede 8 adet olan bağımsız bölüm sayısı 12 adete çıkmış ve yine yüklenici aleyhine olarak bina ortak alanı daraltılmıştır. Sözleşmede, sonradan ilave bağımsız bölüm çıkması halinde, bu bağımsız bölümlerin paylaşımının nasıl yapılacağı kararlaştırılmamış olduğundan, paylaşımın sözleşmede belirlenen oran üzerinden yapılması esastır. Bu durumda, davacı yüklenicinin sonradan ortaya çıkan bu bağımsız bölümler üzerinde, bodrum katların bağımsız bölüme dönüştürülmesi için yapılan tadilat nedeniyle ortaya çıkan masraflardan payına düşeni karşılamak kaydıyla, sözleşmedeki payı (3/8) oranında hak sahibi olduğunun kabul gerekir.

Ne var ki, davacı yüklenici ayrı bir dava açmak yerine bu konudaki talebini asıl davada ıslah yoluyla ileri sürmüş olup, bu talep dava konusu dışında yeni bir talep niteliğindedir. Dava konusu edilmeyen bir şeyin ıslah yoluyla davaya ithaline ve dava konusu edilmesine yasal açıdan olanak bulunmamaktadır. (HGK’nın 29.06.2011 gün, 2011/1-364 E.-2011/453 K., 15.06.2016 gün, 2014/4-1193 E.-2016/800 sayılı İlâmları) Mahkemece, .../...

S.4.

davacı yüklenicinin fazladan yapılan bağımsız bölümlere ilişkin bedel isteminin, açıklanan bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi doğru olmamış, bu hususta verilen hüküm sonucu itibariyle doğru olmakla birlikte, hükmün gerekçesi yönünden davacı yüklenici yararına bozulması gerekmiştir.

2) Asıl ve birleşen 2015/268 E. sayılı davalarda davalı-birleşen 2014/15 E. sayılı davada davacı arsa sahibi ...’nın temyiz itirazlarına gelince;

S.4.

davacı yüklenicinin fazladan yapılan bağımsız bölümlere ilişkin bedel isteminin, açıklanan bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi doğru olmamış, bu hususta verilen hüküm sonucu itibariyle doğru olmakla birlikte, hükmün gerekçesi yönünden davacı yüklenici yararına bozulması gerekmiştir.

2) Asıl ve birleşen 2015/268 E. sayılı davalarda davalı-birleşen 2014/15 E. sayılı davada davacı arsa sahibi ...’nın temyiz itirazlarına gelince;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, arsa sahibinin, birleşen 2014/15 E. sayılı davaya ilişkin tüm, asıl davaya ve birleşen 2015/268 E. sayılı davaya ilişkin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b) Asıl davaya ilişkin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Asıl davada, davacı yüklenici kaba inşaata ilişkin edimlerini yerine getirdiğini ileri sürerek, sözleşmenin 4. maddesi hükmüne dayalı olarak tapu iptal ve tescil isteminde bulunmuş ve mahkemece davanın kabulü karar verilmiş ise de, birleşen 2014/14 E. sayılı davada, yüklenicinin kaba inşaata ilişkin olarak işçilerin sigorta pirim borçlarını ödemediği tespit edilmiş ve bu kapsamda 8.509,89 TL’nin yükleniciden tahsiline hükmedilmiştir. Asıl dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK.'nın 81. (TBK. md. 97) maddesi gereğince kendi edimini yerine getirmeyen taraf, karşı taraftan edimini ifa etmesini isteyemez. Bu itibarla, anılan yasa maddesi gereğince, asıl davada birlikte ifa kuralına göre, birleşen 2014/14 E. sayılı davada hüküm altına alınan, yargılama giderleri ve vekalet ücreti alacakları da dahil olmak üzere, davacı arsa sahibinin tüm alacaklarının ödenmesi halinde, dava konusu bağımsız bölümlerin davacı yüklenici adına tesciline karar verilmesi ve ayrıca, aynı gerekçelerle, davalı arsa sahibinin davaya karşı koymakta haklı olduğu gözetilerek asıl davada yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

c) Birleşen 2015/268 E. sayılı davaya ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Birleşen dava, sözleşmenin 5. maddesi hükmüne dayalı ifaya ekli cezai şart istemine ilişkindir. Anılan maddede, gecikme halinde, taahhüdünü süresinde yerine getirmeyen tarafın diğer tarafa günlük 300,00 TL cezai şart ödeyeceği kararlaştırılmıştır.

Davacı yüklenici bu hükme dayalı olarak, davalı arsa sahibinin ince işlere ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle, asıl davanın ve birleşen 2013/225 E. sayılı davanın devamı olarak, 05.04.2013 ila 15.05.2013 tarihleri arasındaki döneme ilişkin cezai şart alacağı için işbu ek davayı açmıştır.

Davacı yüklenici bu hükme dayalı olarak, davalı arsa sahibinin ince işlere ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle, asıl davanın ve birleşen 2013/225 E. sayılı davanın devamı olarak, 05.04.2013 ila 15.05.2013 tarihleri arasındaki döneme ilişkin cezai şart alacağı için işbu ek davayı açmıştır.

Mahkemece, sözleşmenin 3. maddesi hükmü uyarınca, yüklenicinin yükümlükleri kapsamda kalan işçilerin sigorta pirim borçlarının yargılama sırasında 07.01.2014 tarihinde ödendiği gerekçesiyle, bu tarihten dava tarihine (15.05.2015) kadar 493 gün için toplam 147.900,00 TL'nin davalı arsa sahibinden tahsiline hükmedilmiştir.

Dosya kapsamından da sabit olduğu üzere, işçilerin sigorta pirim borçları yüklenici tarafından değil, 07.01.2014 tarihinde arsa sahibi tarafından ödenmiş olup, arsa sahibi bu alacağın rucüen tahsili istemiyle birleşen 2014/14 E. sayılı davayı açmıştır. Söz konusu borç ifa edilmediği sürece, arsa sahibinin temerrüdünden bahsedilemeyeceğinden, birleşen dava tarihi (15.05.2015) itibariyle bu borcunu henüz ifa etmediği anlaşılan davacı yüklenicinin cezai şart isteminin bu nedenle reddi gerekir. Mahkemece, aksi gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre; TBK 'nın 182. maddesi uyarınca hakim aşırı gördüğü ceza koşulunu kendiliğinden indirir. Mahkemece, davalı arsa sahibinin tacir olmadığı gözetilerek, sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın fahiş olup olmadığı ve indirilmesi gerekip gerekmediği tartışılmadan, cezai şart alacağının hüküm altına alınması da hatalı olmuştur.

.../...

S.5.

SONUÇ: Yukarıda (1-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, yüklenici vekilinin (temlik alan ...) birleşen 2013/225, 2015/268 E., 2013/95, 2014/14 E. sayılı davalara ilişkin tüm, asıl davaya ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, (1-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davaya ilişkin diğer temyiz itirazlarının kabulüne, (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, arsa sahibinin birleşen 2014/15 E. sayılı davaya ilişkin tüm, asıl davaya ve birleşen 2015/268 E. sayılı davaya ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davaya, (2-c) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen 2015/268 E. sayılı davaya ilişkin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün asıl davada taraflar yararına, birleşen 2015/268 E. sayılı davada davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde asıl ve birleşen 2015/268 E. sayılı davalarda davalı-birleşen 2014/15 E. sayılı davada davacı ...'ya iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden .... alınmasına, vekili Yargıtay duruşmasında asıl davada davacı temlik alacaklısı ... yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin, asıl davada davalıdan tahsili ile asıl davada davacı ...ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4314, Karar No: 2012/3604, Tarih: 08.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/4314 E.  ,  2012/3604 K.**

* NITELIKLI KASTEN ÖLDÜRME

* KASTEN YARALAMA SONUCU ÖLÜME NEDEN OLMA

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 87

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 82

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: SANIĞIN; YATALAK HASTA OLUP, ZORUNLU İHTİYAÇLARINI KARŞILAYAMAYACAK, YÜRÜYEMEYECEK DERECEDE FİZİKİ VE PATOLOJİK RAHATSIZLIKLARI BULUNAN KAYINPEDERİ MAKTULÜN, ARAZİSİNDEKİ FIN­DIKLARI TOPLAMA KARŞILIĞINDA KENDİ EVİNDE BAKIMINI ÜSTLENMEYİ KABUL ETTİĞİ, OLAYDAN BİR AY KADAR ÖNCE MAKTULE EZİYET ETMEYE BAŞLADIĞI, BU BAĞLAMDA MÜTEADDİT DEFALAR YUMRUK, TEKME VE TÜFEK TEMİZLEME AMACIYLA KULLANILAN SOPA İLE MAKTULÜN GÖĞSÜNE, BAŞINA VE VÜCUDUNUN ÇEŞİTLİ BÖLGELERİNE VURARAK DARP ETTİĞİ, MAKTULE YÖNELİK YARDIM GİRİŞİMLERİNİ ENGELLEDİĞİ, OLAY GÜNÜ, SANIĞIN EVDE OLMADIĞINI FIRSAT BİLEN MAKTULÜN KARDEŞİ TANIK DÖNDÜ İLE SANIĞIN EŞİ TANIK ŞENAY’IN MAKTULE YEMEK YEDİRİP ÜSTÜNÜ DEĞİŞTİRDİKLERİ, AKABİNDE EVE GELEN SANIĞIN BU DURUMU FARK EDEREK TEPKİ GÖSTERDİĞİ, MAKTULÜN GÖĞSÜNE VE BAŞINA VURMAK SURETİYLE YENİDEN DARP ETTİĞİ, AKABİNDE MAKTULÜN GENEL BEDEN TRAVMASINA BAĞLI ÇOK SAYIDA KABURGA KIRIĞI İLE MÜTERAFIK AKCİĞER YARALANMASI VE İÇ KANAMA SONUCU ÖLDÜĞÜ OLAYDA, EYLEMİNE BAĞLI OLARAK ORTAYA ÇIKAN KASTININ ÖLDÜRMEYE YÖNELİK OLDUĞU BU NEDENLE, “BEDEN BAKIMINDAN KENDİSİNİ SAVUNAMA­YACAK DURUMDA BULUNAN KİŞİYİ KASTEN ÖLDÜRME” SUÇUNDAN TCK’NIN 82/1-E MADDESİ UYARINCA CEZALANDIRILMASI GEREKTİĞİ GÖZETİLMELİDİR.

1- Dosya kapsamı ve otopsi raporu suçun nitelendirilmesinin yapılması için yeterli görülmüş, tebliğnamenin eksik soruşturmaya yönelen bozma öne­ren düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin meşru savunmaya, suçun niteliğine, haksız tahrikin dere­cesine, takdiri indirim nedeninin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin meşru savunmaya, suçun niteliğine, haksız tahrikin dere­cesine, takdiri indirim nedeninin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre; sanığın, yatalak hasta olan kayınpederi maktulün arazisindeki fındıkları toplama karşılığında kendi evinde bakımını üstlenmeyi kabul ettiği, olaydan iki ay önce sanığın evinde kalmaya başlayan maktulün, zorunlu ihtiyaçlarını karşılayamayacak ve yürüyemeyecek derecede fiziki ve patolojik rahatsızlıklarının bulunduğu, kendisine yardım edilmediği zamanlarda tuvaletini altına yapmak zorunda kaldığı, sanığın da, olaydan bir ay kadar önce maktule eziyet etmeye başladığı, bu bağlamda müteaddit defalar yumruk, tekme ve tüfek temizleme amacıyla kullanılan sopa ile mak­tulün göğsüne, başına ve vücudunun çeşitli bölgelerine vurarak darp ettiği, kendi annesi de dahil olmak üzere akraba ve komşuları, hatta eşi tarafından maktule yönelik yemek yedirme, tuvalete götürme, üstünü değiştirme, te­mizlik ve tedavi gibi yardım girişimlerini engellediği, olay günü, sanığın evde olmadığını fırsat bilen maktulün kardeşi tanık Döndü ile sanığın eşi tanık Şenay’ın, maktule yemek yedirip üstünü değiştirdikleri, akabinde eve gelen sanığın bu durumu fark ederek tepki gösterdiği, maktulün göğsüne ve başına vurmak suretiyle yeniden darp ettiği, akabinde maktulün genel beden trav­masına bağlı çok sayıda kaburga kırığı ile müterafık akciğer yaralanması ve iç kanama sonucu öldüğü olayda,

a- Sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle, “beden bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiyi kasten öldürme” suçundan TCK’nın 82/1-e maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma” suçundan TCK’nın 87/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

b- Maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış olmadığı halde haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 08.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22289, Karar No: 2016/398, Tarih: 12.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/22289 E.  ,  2016/398 K.**

* KAMBİYO SENETLERİNE MAHSUS TAKİPTE YETKİLİ İCRA MÜDÜRLÜĞÜ

* BONO

* İHTİYATİ HACİZ

* SALAHİYET VE İTİRAZLAR

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 12

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 50

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 689

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 6

* TÜRK TİCARET KANUNU (6102) Madde 777

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe karşı borçlunun, Beypazarı İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğunu belirterek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece ihtiyati haciz kararına dayanılarak takip başlatılabileceği gerekçesi ile yetki itirazının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hukuk Genel Kurulu'nun, 15/01/2014 tarih ve 2013/12-476 Esas 2014/5 Karar sayılı kararında, ihtiyati haciz kararının verildiği mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinde takip yapılabileceğine ilişkin İİK'nun 50. maddesi yollaması ile kıyasen uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 12. maddesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda karşılığı olan bir düzenleme bulunmadığı ve bu nedenle, ihtiyati haciz kararının uygulanmasından sonra bu kararı veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, salt o yer mahkemesinde ihtiyati haciz kararı verilmesi nedeniyle yetkili hale gelmeyeceğinin kabul edilmesi üzerine, Dairemizce, anılan karar doğrultusunda içtihat değişikliğine gidilerek, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yerin, icra takibi için yetkili hale gelemeyeceği sonucuna varılmıştır.

Somut olayda alacaklı, Bilecik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/04/2015 tarih ve 2015/38 D.İş sayılı ihtiyati haciz kararı ile takibe başlamış ise de, yukarıda açıklandığı üzere ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer, icra takibi için yetkili hale gelmez.

İİK.nun 50. maddesi göndermesiyle, bonoya dayalı olarak, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HMK.6.md), bonoda öngörülen ödeme yerinde ancak, TTK'nun 689/3. (yeni TTK.777/3.) maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, tanzim yerinin ödeme yeri olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun tanzim yerinde icra takibi yapılabilir.

İİK.nun 50. maddesi göndermesiyle, bonoya dayalı olarak, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HMK.6.md), bonoda öngörülen ödeme yerinde ancak, TTK'nun 689/3. (yeni TTK.777/3.) maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, tanzim yerinin ödeme yeri olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun tanzim yerinde icra takibi yapılabilir.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki sözleşmesini düzenleyen 17.maddesinde ise; "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır" düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile getirilen yeniliklerden bir tanesi de yetki sözleşmelerine ilişkin olup, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir. Sözkonusu düzenleme ile yetki sözleşmesi yapılmasında, tarafların tacir veya kamu tüzel kişisi olması aranmıştır. Diğer bir anlatımla, maddedeki tacirden anlaşılması gereken, işin ticari nitelikte olması değil, tarafların kanunlarda tacir olarak tanımlanan kişiler olmasıdır. Sözleşmenin konusunun ticari iş olması gerçek kişilere yetki sözleşmesi yapma imkanı vermemektedir.

O halde; mahkemece borçlunun yetki itirazının İİK'nun 50. maddesi atfı ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun genel yetki kuralları kapsamında incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13598, Karar No: 2012/24591, Tarih: 12.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/13598 E.  ,  2012/24591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 184/1. maddesinde yazılı suçun, anılan maddenin 4. fıkrası uyarınca ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde işlenebileceği, belediye mücavir alanını kapsamadığı gözetilerek, belediye başkanlığının 30/06/2009 tarihli yazısından suça konu yerin belediye mücavir alanında kaldığının belirlenmesi karşısında özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

Sanığa atılı imar kirliliğine neden olma suçunun kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCK'nın 184/5. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi karşısında, sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6360, Karar No: 2009/4776, Tarih: 17.09.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6360 E.  ,  2009/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ... ile davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 02.09.2005 tarihli sözleşmenin 10. maddesinde davacı yüklenici, imalâtı yapılan parçalar ile montaj sırasında kullanılan her türlü ekipmanın 2 yıl süreyle garantisi altında olduğunu kabul etmiştir. Cam çerçeve profilleri bükme makinasının da bu sözleşme kapsamında olduğu davalı yüklenicinin 31.03.2006 tarihli taahhüdü ile kabul edilmiştir. Sözkonusu makinanın teslimden sonra ve 2 yıllık garanti süresi içinde imalât hatası nedeniyle arızalandığı anlaşıldığından, davalı iş sahibinin ayıplar nedeniyle BK’nın 360. maddesinde sayılan talep hakları doğmuştur.

Bu durumda mahkemece bilirkişi kurulundan gerekirse cam çerçeve profilleri bükme makinası üzerinde yeniden inceleme yaptırılmak suretiyle makinadaki ayıpların iş sahibinin kullanamayacağı ve nısfet kaidesine göre kabule icbar edilemeyecek nitelikte olup olmadığı, bedelde tenzil ve tamirinin mümkün olup olmadığı ve bunların miktarı konusunda ek rapor alınıp hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın aynen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 625,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.