muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/123, Karar No: 2007/108, Tarih: -

Hukuk Genel Kurulu 2007/6-123 E., 2007/108 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/6-123 E., 2007/108 K.**

**- KİŞİSEL HAKLAR

- KİŞİSEL HAKLARIN ŞERHİ

- ŞUFA HAKKI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 658 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "şufa (önalım) " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Polatlı 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 2.12.2004 gün ve 1999/8-674 sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 9.5.2005 gün ve 2005/3104-4629 sayılı ilamı ile; (...Davacılar vekili, dava dilekçesinde, dava konusu edilen payın ilişkin bulunduğu 681 No'lu parselin paydaşlarından Satıa T.......'nun taşınmazdaki payını davalıya satmasına rağmen tapuda yapılan işlemin trampa olarak gösterildiğini, davalının 777 No'lu parselinden on dönüm yer vermesine karşılık dava konusu taşınmazdan altı dönüm yer aldığını, Satıa T.......'nun ekonomik durumu zayıf olduğundan payını davalıya sattığını, 24.06.1998 tarihinde yapılan trampadan davacıların 22.02.2000 tarihinde haberdar olduklarını, önalım hakkını kullanmak istediklerini belirterek, davalı adına kayıtlı payın iptali ile davacılar adına tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 24.06.1998 tarihinde trampa ile paydaşı olduğu 777 No'lu parselden 1/4 pay vererek, karşılığında dava konusu 681 No'lu parselden 1/6 pay aldığını, daha sonra da 681 No'lu parselden 16.12.1998 tarihinde Hafize İ...... ve Hatice Ç...'in 1/8'er paylarını satın aldığını, satın aldığı paylara ilişkin 12.01.1999 tarihinde önalım davası açıldığını, ancak o davada trampa işleminin dava konusu yapılmadığını, tapuda yapılan ilk temlik öğrenilmeden sonraki pay satışlarına karşı dava açılamayacağını, davacıların ilk işlemden dava açtıkları tarihte haberdar olduklarını, trampa işlemine karşı da önalım hakkının kullanılamayacağını, trampanın muvazaalı yapılmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve satışın yapılmasıyla da kullanılabilir hale gelir. Satışın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Medeni Kanun'un 658.maddesi hükmüne göre bu hakkın satışa ıttıla tarihinden itibaren bir ay ve herhalde on yıl içinde kullanılması gerekir. Bu süre hak' düşürücü süre olup, sürenin geçirildiği her türlü delille kanıtlanabilir.

Olayımıza gelince; dava konusu edilen payın ilişkin bulunduğu 681 parsel no'lu taşınmazın paydaşlarından Satıa T....... 24.06.1998 tarihinde taşınmazdaki 1/8 payını davalının paydaşı olduğu 777 No'lu parseldeki 1/4 pay ile trampa etmiştir. Bu işleme karşı temliki 22.02.2000 tarihinde öğrendiklerini belirterek, 24.02.2000 tarihinde önalım davası açan davacıların ise 681 No'lu parselde bağımsız payları olmayıp miras bırakanları Mustafa Ç........'nin 1/8 payına dayanmışlardır. Davacıların dayandıkları pay elbirliği halinde mülkiyet hükümlerine tabi olduğundan, önalım hakkının süresinde kullanılıp kullanılmadığı araştırılırken, satışı en son öğrenen mirasçının öğrenme tarihi esas alınarak değerlendirme yapılması gerekir. Davalı daha sonra taşınmazda 23.07.1998 tarihinde Hafize İ......'in ve 16.12.1998 tarihinde Hatice Ç...'in 1/8'er paylarını satın almış ve bu pay satışlarına karşı Mustafa Ç........ mirasçılarından Alaattin ve Sebahattin Ç........ tarafından 13.01.1999 tarihinde önalım davası açılmış ise de, Mustafa Ç........'nin adı geçen mirasçılar dışında işbu davanın davacıları olan beş mirasçısı daha bulunmaktadır. Bu mirasçılar ilk açılan davada taraf olmadıkları gibi davanın süresinde açılmadığını savunan davalının bu konuda dinlettiği tanıkları da davacıların pay temlikini ne zaman öğrendiklerini bilmediklerini beyan etmişlerdir. Bu durumda süre savunması kanıtlanamadığından davanın davacıların bildirdikleri öğrenme tarihine göre süresinde açıldığının kabulü gerekir. Mahkemece Alaattin ve Sebahattin Ç........ tarafından açılan önalım davasının reddine dair verilen karar temyiz edilmemekle kesinleştiğinden, trampa suretiyle pay temlikine yönelik açılan davada işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde süre yönünden davanın reddine karar verilmesi hatalı görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir. ...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, davalı Arap Yaşar Yakut'un 681 parsel sayılı taşınmazda Satıa T.......'nun 1/8 payını 24.6.1998 tarihinde trampa yoluyla, Hatice Ç...'in 1/8 payını 23.7.1998 tarihinde satış yoluyla ve Hafize İ......'in 1/8 payını 16.12.1998 tarihinde satış yoluyla devraldığı, paydaş Mustafa Ç........ mirasçılarından Alaattin ve Sebahattin'in 13.1.1999 tarihinde açtığı dava ile; 23.7.1998 ve 16.12.1998 tarihli satışlar nedeni ile şufa hakkını kullandığı, davalı vekilinin ise 23.3.1999 tanzim tarihli olup aynı gün mahkemeye sunduğu cevap dilekçesiyle "paydaşlardan Satıa T.......'nun 1/8 payını daha önce trampa yolu ile alması nedeniyle taşınmazda paydaş olduğunu ve bu nedenle kendisine karşı şufa hakkının kullanılamayacağını" bildirdiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, tapu sicil müdürlüğünce mahkemeye gönderilen 13.1.1999 tarihli tapu kaydında Arap Yaşar Yakut'un üzerinde 3 pay olduğu, dolayısıyla şufa hakkına konu satışlar dışında bir payın daha bulunulduğu görülmektedir.

Mustafa Ç........'nin diğer mirasçıları 25.6.1999 tarihli dilekçe ile davaya dahil olma talebinde bulunmuşlar, bu şekilde tüm mirasçıların vekili olan avukat 1.7.1999 tarihli celseye katılmıştır.

Açıklanan şekilde trampa aktinden haberdar olmalarına rağmen davacılar, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 658.maddesinde açıklanan 1 aylık süre geçtikten sonra 24.2.2000 tarihinde Satıa T....... tarafından Arap Yaşar Yakut'a yapılan trampa nedeni ile şufa hakkı davası açmışlardır.

Dolayısıyla 24.6.1998 tarihinde yapılan trampa aktinin muvazaalı olduğu iddiasıyla açılan şufa davası; öğrenmeden itibaren 1 aylık süre geçtiğinden, daha sonra yapılan satışlar konusunda ise; davacının trampa akti nedeniyle paydaş olması ve kendisine karşı şufa hakkının kullanılamaması nedeniyle reddi gerekir.

Hal böyle olunca delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, direnme kararı onanmalıdır.

S O N U Ç : Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 7.3.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/333, Karar No: 2021/4547, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/333 E.  ,  2021/4547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine

işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4424, Karar No: 2024/1662, Tarih: 28.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/4424 E.  ,  2024/1662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/39 E., 2014/292 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2012/39 Esas, 2014/292 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine, suça sürüklenen çocuk ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Müvekkili üzerine atılı suçlar yönünden kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine, teşhis ya da suç ikrarı olmadığına, müvekkilinin ikrarı olmadığına, tanık ifadelerinin çelişkili olduğuna, eksik inceleme sonucu verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Müvekkili üzerine atılı suçlar yönünden kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine, teşhis ya da suç ikrarı olmadığına, müvekkilinin ikrarı olmadığına, tanık ifadelerinin çelişkili olduğuna, eksik inceleme sonucu verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Usule ve kanuna aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Müvekkili üzerine atılı suçlar yönünden kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine, teşhis ya da suç ikrarı olmadığına, müvekkilinin ikrarı olmadığına, tanık ifadelerinin çelişkili olduğuna, eksik inceleme sonucu verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Usule ve kanuna aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra suça sürüklenen çocuk ...'ın 16.12.2016 tarihinde öldüğüne dair Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2016 tarih ve 2016/154382 sayılı tespiti ile suça sürüklenen çocuk ...'un ise 10.07.2017 tarihinde öldüğüne dair Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2017 tarih ve 2017/8697 sayılı tespitine istinaden resmî belgelerin düzenlendiği anlaşıldığından, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2012/39 Esas, 2014/292 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2012/39 Esas, 2014/292 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11155, Karar No: 2024/4658, Tarih: 30.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/11155 E.  ,  2024/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/31 E., 2021/598 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nun temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde, Gaziantep 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 31.03.2014 tarih ve 2014/347 D.iş sayılı önleme araması kararına istinaden açık tır garajında park halinde bulunan ... plakalı çekici ve ... plakalı dorseden ... plakalı otobüse motorin boşaltıldığı ve araçların yanında plastik bidonlar görülmesi üzerine yapılan aramada araç deposunda ve bidonlar içinde marker seviyesi geçersiz toplam 2050 litre motorin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında; şoförlük yaptığını kaçak motorini Hatay ilinden dönüş yolunda tanımadığı Suriyeli şahıstan aracında kullanmak üzere aldığını, yük bulmak için tır garajına geldiğini Sabri isimli şahsa bir kısım motorini satmak istediği esnada polislerin gelerek arama yaptıklarını beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dava dosyasında bulunduğu, suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin 8.442,16 TL ve pek hafif değerde olduğu anlaşılmıştır.

Sanığın, suç tarihinde şoförlüğünü yaptığı aracın deposunda ve bidonlarda ticari miktarda kaçak akaryakıt ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dava dosyasında bulunduğu, suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin 8.442,16 TL ve pek hafif değerde olduğu anlaşılmıştır.

Sanığın, suç tarihinde şoförlüğünü yaptığı aracın deposunda ve bidonlarda ticari miktarda kaçak akaryakıt ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının son cümlesi yollaması ile aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları kapsamında bulunduğu, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrası kapsamında pek hafif olması nedeniyle sanığın sonradan yürürlüğe giren ve lehe olan 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının son cümlesi yollaması ile aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması yerine eyleme 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ve 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası tatbik edilerek karma uygulama yapılması,

2.Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydında yer alan ilâmın 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmü olduğu ve hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmla ilgili uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilâmın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.