muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2538, Karar No: 2020/3937, Tarih: 24.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/2538 E.  ,  2020/3937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından, motorlu taşıtlar bileşik kasko sigorta poliçesi ile sigorta edilen aracın, 26/06/2013 tarihinde seyir halindeyken, yol üzerinde bulunan ve çalışmalar nedeniyle çevresi boşaltılmış ve asfaltlanmadan bırakılmış rögar kapağına çarpması sonucu hasarlandığını, olay mahallinde tutulan trafik zaptına göre aracın, davalının sorumlu olduğu yolda, yol ve kanal-kapak çalışması olması ve rögar kapağının yol seviyesinden yüksek ve açık bırakılması nedeniyle hasarlandığını, davalının yol üzerinde yaptığı çalışmalarda trafik düzenini ve güvenliğini sağlamadığını, yolu denetlemediğini, çevresini asfaltlamadığını, yol üzerine ve rögar kapağının çevresine uyarı levhası ve herhangi bir işaret koymadığını, hiçbir önlem almadığını, buna göre Büyükşehir Belediyesi ana caddede yapım, onarımı ve bakımı sorumluluğuna sahip olduğundan, bu yollardaki hatalar nedeniyle gerekli yerlere işaretleme ve levha koyma zorunluluğu ve görevi olduğundan kusurlu bulunduğunu, diğer davalı İSKİ Genel Müdürlüğünün ise caddedeki kanal ve rögar çalışmasının dikkatsiz yapılması ve rögarın eski hale getirilmesi ve kontrolünü yapmaması nedeniyle müteselsilen sorumlu ve asli kusurlu bulunduğunu,

sigortalılarının aracında 3.000,00 TL hasar tespit edildiğini ve 07/08/2013 tarihinde ödendiğini beyanla, 3.000,00 TL zarar tazminatının sigortalılarına ödeme tarihi olan 07/08/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen,masraf ve avukatlık ücreti ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili görev itirazında bulunmak suretiyle, davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili ise, kazada sorumluluklarının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre;İBB yönünden açılan davanın yargı yolu yönünden dava şartı eksikliği nedeni ile usulden reddine, idari yargının görevli olduğuna, davalı İSKİ yönünden ise; açılan davanın kısmen kabulüyle, 2.550,00 TL rücu tazminatının, ödeme tarihi olan 07/08/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı İSKİ'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde; usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 129,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı İSKİ Genel Müdürlüğünden alınmasına, 24/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/192, Karar No: 2024/8128, Tarih: 20.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/192 E.  ,  2024/8128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/323 Esas, 2023/1600 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/317 E., 2019/1342 K.

Taraflar arasındaki yöneticinin sorumluluğuna dayalı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların, dava dışı diğer iki ortakla birlikte ... Makine Kalıp İnş. Tur. San. ve Tic. A.Ş.’nin (...) ortakları olduklarını, 30.07.2009 ve 11.07.2012 tarihlerinde yapılan genel kurullarda davalıların yönetim kurulu üyeleri seçildiklerini, davalı ... ve Gonca’nın müvekkilinin duyduğu güveni suistimal ederek ... ile aynı konuda faaliyet göstermek üzere ... Makine Kalıp Elektrikli Ev Aletleri İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ni (...) kurduklarının ortaya çıktığını, ...’ın makine ve diğer imalat aletlerini ...’a taşıdıklarını, ...’ın faaliyet binasını da kiralayarak şirketi fiilen işlemez hale getirdiklerini, eylemlerine halen devam ettiklerini, bu şekilde ...’ı, dolayısıyla müvekkilini zarara uğrattıklarını, davalı ...’nin de diğer iki davalı yönetim kurulu üyesinin faaliyetlerini önlemeyerek yönetim kurulu başkanı sıfatı ile gerekli özen ve sorumluluğu göstermediğini, şirketin zararına sebebiyet verdiğini ileri sürerek şimdilik 30.000,00 TL tazminatın davalıların müştereken ve müteselsilen tazmini ile şirkete ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; sorumsuz hareketleri ile şirkete çeşitle zararlar veren davacının başından beri ...’ın kurulduğunu bildiğini, davacının tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını, ...’dan ...’a makine satışı yapılmadığını, davacının katıldığı bütün genel kurullarda yönetimi ibra ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; sorumsuz hareketleri ile şirkete çeşitle zararlar veren davacının başından beri ...’ın kurulduğunu bildiğini, davacının tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını, ...’dan ...’a makine satışı yapılmadığını, davacının katıldığı bütün genel kurullarda yönetimi ibra ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, ...’ın 2007 ve 2010 yılları arasında ...’ın hiç çalışmadığı firmalar ile, 2011 ve 2012 yılları arasında en son 2006 yılında çalıştığı sonrasında hiç çalışmadığı firmalar ile, 2013 yılında hiç çalışmadığı firmalar ile çalıştığı, dava dışı ...’a ait makine ve ekipmanın dava dışı ...’a sırasıyla 13.500,00 TL, 18.500,00 TL, 20.350,00 TL bedelle kiralandığı, ...’a ait fırın iç kaset bükme makinasının ...’a 67.550,00 TL bedelle satıldığı, yapılan kiralama ve satış bedellerin keşif ve teknik incelemeler sonucunda rayiçlere uygunluğunun anlaşıldığı, şirketin veya şirket ortağının şirket adına rekabet yasağına aykırı hareket eden ortağından tazminat talep edebileceği, bu hakkın kullanabilmesinin zararın varlığına ve bunun ispatına bağlı olduğu, tazmini talep edilen zararın daha çok, bu işlemin şirketin ad ve hesabına yapılmamış olmasından doğan kâr kaybından kaynaklandığı, tazminatın uğranılan zarardan fazla olamayacağı, aksi takdirde zarar görenin haksız bir kazanım elde edeceği, şirketin veya şirket ortağının şirket adına tazminat talep edebilmesi için zararın ispatı şart kabul edildiğine göre, öngörülecek tazminatın da bu zararla sınırlı tutulacağı, her ne kadar dava dışı ...’ın kurulmasında, kurucu davalılar 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı Kanun) 396 ncı maddesi hükmüne göre ibra edilmemiş iseler de yapılan inceleme sonunda ...’ın dava tarihi ve öncesinde, gerek kiralanan ve satılan makineler, gerekse çalışılan firmaların aynı olmaması bakımından, başka bir deyişle, dava tarihi itibari ile dava dışı şirketlerin müşteri portföylerinin farklı olduğu, ...’ın bir kazanç, kâr/ zarar kaybının doğmadığı, davalılardan ...'ın ise dava dışı ...’ın kuruluşundan bu yana ortak ya da yönetici sıfatı taşımadığı, ...’ın var ise zararından dolayı tazminat taleplerinin bu davalıya yöneltilemeyeceği, dolayısıyla davalı ...'a husumet düşmeyeceği gerekçesiyle davalılardan ...'a karşı açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, diğer davalılara karşı açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılardan ...'a karşı açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, diğer davalılara karşı açılan davanın reddine yönelik verilen kararda herhangi bir usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılardan ...'a karşı açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, diğer davalılara karşı açılan davanın reddine yönelik verilen kararda herhangi bir usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirket yöneticisinin sorumluluğuna dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun’un 396, 553, 555 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, davacının, dava dışı ...'ın dava tarihi itibariyle bir zarar gördüğünü ispatlayamamasına, dava tarihinden sonraki zararların eldeki davada değerlendirilemeyecek olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2295, Karar No: 2011/3746, Tarih: 03.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/2295 E.  ,  2011/3746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Altınözü Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :9.12.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından; kusur tespiti, maddi ve manevi tazminat ve yoksulluk ve iştirak nafakaları yönünden davalı-davacı tarafından da boşanma ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşine şiddet uyguladığı, evde baskı altında tutarak kimseyle görüştürmediği, fiili ayrılık döneminde müşterek konuta başka kadın getirerek onunla yaşamaya başladığı; davalı-davacı kadının da evi terkederken koca ve ailesine hakarette bulunduğu anlaşılmaktadır. Ancak davalı-davacı kadının hakaretinden sonra koca eşini getirmeye gidip onu ikna etmeye çalışarak barışma girişiminde bulunmuştur. Davacı-davalı koca 17.6.2009 tarihli duruşmada bu iradesini beyan ettiği gibi, tanıklar da bu hususu doğrulamıştır. Bu girişimi ile eşini affetmiş ve onun kusurlu hareketini hoşgörüyle karşılamıştır. Bu nedenle kadının affedilen ya da en azından hoşgörüyle karşılanan bu davranışı nedeniyle boşanma hükmü kurulamaz. Gerçekleşen olaylara göre evlilik birliğinin sarsılmasında davacı-davalı koca tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacı-davalının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalı-davacıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple davalı-davacı (kadın) yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre, kocanın temyiz itirazları ile davalı-davacı (kadın)ın boşanmanın fer'ilerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.03.2011(Prş)
Yargıtay — Esas No: 2010/1309, Karar No: 2010/1471, Tarih: 23.12.2010

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2010/1309 E.  ,  2010/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Kars 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 20.9.2010 gün, 9655-8913 sayılı, 6.Hukuk Dairesinin 17.6.2010 gün, 12766-7414 sayılı, 9.Hukuk Dairesinin 28.10.2009 gün, 10930-29564 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, iş makinesi kirasından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir, uyuşmazlığın bu niteliği itibari ile hasılat kira sözleşmesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : Dosyanın 14.Hukuk Dairesine gönderilmesine 23.12.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8765, Karar No: 2018/2959, Tarih: 19.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/8765 E.  ,  2018/2959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kimliği tespit edilemeyen başka bir şahısla birlikte, gece saat 03:00 sıralarında, katılan sanık ...'nın şoförlüğünü yapmakta olduğu kamyondan mazot çalmak için mazot deposunun kapağını açmaya çalıştıkları esnada, katılanın pencereden kendilerini görmesi üzerine kaçmaya çalıştıkları, bunları kovalayan katılanın yakalaması üzerine birbirlerini yaraladıkları olayda sanığın hırsızlık ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8923, Karar No: 2014/12754, Tarih: 26.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8923 E.  ,  2014/12754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde adres bilgisinin yer almadığı, hükümlünün kendi beyanına göre cezaevine girmeden önceki adresinin “Huzurevleri Mahallesi 45. Sokak No:6 Diyarbakır” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ...1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.09.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1093, Karar No: 2015/1635, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1093 E.  ,  2015/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/2042, Karar No: 2021/245, Tarih: 19.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/2042 E.  ,  2021/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekilleri, vekil edeninin 1054 ve 1055 sayılı parsel sayılı taşınmazların maliki iken Yenimahalle Belediyesinin imar uygulaması ile parselasyon yapıldığını ve dava konusu taşınmazların ağaçlandırılacak alan olarak 43533 ada 1 parsel halini aldığını, taşınmazın üzerindeki muhdesatların bedelinin vekil edenine ödenmediğini, davalı Ankara Valiliğinin 08.03.2010 tarihli ecrimisil ihbarnamesi ile 64,08 m2 yer üzerine hurda deposu yapılarak kullanıldığı gerekçesi ile vekil edeninden haksız işgal nedeniyle 1.031,00 TL ecrimisil bedelinin istendiğini, İmar Kanunu’nun 18. maddesi gereğince muhdesat bedeli ödeninceye kadar vekil edeninin dava konusu yerden faydalanma hakkı bulunduğunu belirterek, vekil edeninin fuzuli şagil olmadığının ve davalının ecrimisil talep edemeyeceğinin tespiti ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalının tüzel kişiliği bulunmadığından öncelikle davanın husumetten reddi gerektiğini, derdestlik itirazları olduğunu zira davacının ecrimisil bedelinin iptali için Ankara 9. İdare Mahkemesinde dava açtığını, idarece yapılan işlemin hukuku uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davalının tüzel kişiliği bulunmadığından öncelikle davanın husumetten reddi gerektiğini, derdestlik itirazları olduğunu zira davacının ecrimisil bedelinin iptali için Ankara 9. İdare Mahkemesinde dava açtığını, idarece yapılan işlemin hukuku uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 30.12.2010 tarihli ilk hükümle, davacının İmar Kanunu’nun 18. maddesinden yararlanamayacağı, davacının kayıtlı mülkiyetine karşılık ileri sürdüğü bir ecrimisil isteminin de olmadığı, davacının parselde payından fazla yer kullanarak fuzuli şagil konumuna düştüğü, bu nedenle davalının müşterek mülkiyet hükümlerine göre işgalde payına düşen miktar kadar ecrimisil isteyebileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm taraf vekillerinde temyiz edilmiş, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 29.02.2012 tarihli ve 2011/18863 E., 2012/5158 K. sayılı ilamı ile, ‘…Davalı hazinenin davacıdan isteyebileceği ecrimisil bedeli hukukçu ve inşaatçı bilirkişi tarafından verilen raporla belirlenmiştir. HUMK 286. maddesine göre bilirkişi raporu hakimi bağlamaz ise de alınan raporun hüküm kurmaya yeterli görülmemesi halinde mahkemece yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılarak HMK. maddesi 284 varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir. Taraflarca bilirkişi raporuna itiraz edilmiş olduğundan, itirazların karşılanması ile bilirkişiden ek rapor alınması HMUK. 275, 283 gereğidir. Mahkemece, tarafların itirazlarına göre bilirkişilerden ek rapor alınarak davacıdan ecrimisil istenip istenemeyeceği belirlenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucunda hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir…’gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmesi üzerine, yeniden yapılan yargılama neticesinde, 02.04.2013 tarihli kararla, davacının davalı tarafından kendisine gönderilen 08.03.2010 ve 29.03.2010 günlü asıl ve düzeltme amaçlı ecrimisil ihbarnamesi ile ilgili tespit isteminin kısmen kabulüne, davacının fuzuli işgalinin 43533 ada 1 sayılı imar parselinde Hazine payı olarak ihbarnamede belirtilen 64.08 m2 yerde olmayıp 27,39 m2 yerde olduğu ve Hazinenin fazladan işgale yönelik bu bölümü ile ilgili olarak 440,68 TL'lik ecrimisil isteyebileceği, 590,32 TL'lik ecrimisil isteyemeyeceğinin tespitine, taraflar arasında anlaşmazlığın bu şekilde giderilmesine karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, 1. Hukuk Dairesi 28.04.2014 tarihli ve 2014/6942 E. 2014/8642 K. Sayılı ilamı ile ‘…Somut olayda, taşınmazın tümü yönünden fiili kullanım biçiminin oluşup oluşmadığının şayet oluşmuşsa davacının taşınmazda çekişmesiz olarak kullandığı bir yer olup olmadığı belirlenmeksizin sonuca gidilmiş olması isabetsizdir.

Öte yandan, anılan bilirkişi raporlarına göre davacıya ait konteyner tipi yapıların hem imar öncesi davacıya ait 1054 parsel hem de çekişme konusu 43533 ada 1 parsel sınırları dışında kaldığı bu nedenle İmar Kanunu'nun 18. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı açıktır.