muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/2697, Karar No: 2024/3244, Tarih: 23.09.2024

2577 sayılı Kanun'un 2. maddesinde yer alan ve iptal davasının sübjektif ehliyet koşulu olan "menfaat ihlali", içtihatlarda, dava konusu işlemle davacı arasında kurulan  kişisel, meşru ve güncel bir menfaat ilişkisi olarak tanımlanmaktadır. Menfaatin  kişisel olması, idari işlemin mutlaka davacı hakkında tesis edilmiş olması sonucunu doğurmamaktadır. Sözü edilen menfaat ilişkisinin varlığı ve sınırları davacının gerçek kişi, tüzel kişi, belde sakini olması gibi hususlar dikkate alınmak suretiyle ve her olayda yargı yerince uyuşmazlığın niteliği de göz önünde tutularak belirlenmektedir.
Davacı, kamu kurumu niteliğinde bir meslek kuruluşudur.
Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının genel nitelikteki düzenleyici işlemlere karşı, kural olarak kuruluş yasalarında gösterilen amaçları doğrultusunda dava açma ehliyeti bulunmaktadır. Nitekim, konuyla ilgili yasal düzenlemelerde de, bu kuruluşların amaçları dışında faaliyette bulunamayacakları açık bir biçimde yer almıştır.
Diğer taraftan, 1136 sayılı Kanun'un 76. maddesi ile 95. maddesinin 2. fıkrasının 21. bendinde yapılan yasal değişiklikten sonra baroların; mesleki bir örgüt olmanın ötesinde hukukun üstünlüğünü, insan haklarını savunmak ve korumak gibi bir işlev yüklenmesi nedeniyle diğer meslek örgütlerinden farklı bir konuma sahip olduğu açıktır.
Danıştay kararları ışığında konuya bakıldığında; Avukatlık Kanunu'nda yapılan değişiklikten sonra açılan davalarda dava açma ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptanırken, iptal davasının genel amacının yanı sıra dava konusu idari işlemin, hukukun üstünlüğünü, hukuk devleti ilkesini, genel kamu yararını, Anayasa ile koruma altına alınan temel insan haklarını ihlal edip etmediğine ve yargı kararlarının uygulanmaması veya geçersiz kılınması gibi hukuk devleti ilkesini zedeleyen bir durumun olayda söz konusu olup olmadığına bakılarak menfaat ilgisinin olaya özgü, ancak daha geniş yorumlandığı görülmektedir.
Dava konusu Yönetmelik'te, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde sayılan suçlar bakımından uygulanacak seri muhakeme usulünün uygulanma koşullarına ve şekline yönelik birtakım düzenlemeler getirilmiştir.
Davacı tarafından, Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nde yer alan hükümlere aykırı olduğu ileri sürülen dava konusu düzenlemelerin; ceza muhakemesinde bazı suçlar bakımından uygulanacak yeni bir usule, toplumun genelini ilgilendiren bir alana ilişkin olduğu, bu özelliği itibarıyla genel kamu yararı ile ilgili bulunduğu açıktır.
Bu nedenle, hukukun üstünlüğünü koruma görevi ve yükümlülüğü bulunan davacı Baro Başkanlığının, -seri muhakeme usulünde müdafiin hangi aşamada yer alacağına ilişkin Yönetmelik maddelerini de içeren- dava konusu düzenlemelerin değinilen niteliği gereği dava açma ehliyeti bulunmakta olup, davalı idarenin bu yöndeki itirazı yerinde görülmemiştir.
ESAS YÖNÜNDEN:
İlgili Mevzuat:

Bu nedenle, hukukun üstünlüğünü koruma görevi ve yükümlülüğü bulunan davacı Baro Başkanlığının, -seri muhakeme usulünde müdafiin hangi aşamada yer alacağına ilişkin Yönetmelik maddelerini de içeren- dava konusu düzenlemelerin değinilen niteliği gereği dava açma ehliyeti bulunmakta olup, davalı idarenin bu yöndeki itirazı yerinde görülmemiştir.
ESAS YÖNÜNDEN:
İlgili Mevzuat:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen "Seri muhakeme usulü" başlıklı 250. maddesinin 1. fıkrasında, soruşturma evresi sonunda kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde hangi suçlarla ilgili olarak seri muhakeme usulünün uygulanacağı belirlenmiş; 3. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi hâlinde bu usul uygulanır."; 11. fıkrasının 1. cümlesinde, "Suçun iştirak hâlinde işlenmesi durumunda şüphelilerden birinin bu usulün uygulanmasını kabul etmemesi hâlinde seri muhakeme usulü uygulanmaz..." kuralına; dava konusu Yönetmeliğin yayımlandığı tarihten sonra yürürlüğe giren 08/07/2021 tarihli ve 7331 sayılı Kanunla eklenen 2. cümlesinde, "Seri muhakeme usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." kuralına; 12. fıkrasında, "Seri muhakeme usulü, yaş küçüklüğü ve akıl hastalığı ile sağır ve dilsizlik hâllerinde uygulanmaz."; 15. fıkrasında, "Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Adalet Bakanlığı tarafından çıkarılan yönetmelikle belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.
Anılan Kanun hükmüne dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliği'nin;
"Amaç" başlıklı 1. maddesinde, "Bu Yönetmeliğin amacı, ceza muhakemesinde seri muhakeme usulünün uygulanmasına dair usul ve esasları belirlemektir."; 
"Kapsam" başlıklı 2. maddesinde, "Bu Yönetmelik hükümleri, seri muhakeme usulünün uygulama alanını, usule ilişkin düzenlemeleri, usulün teklifini, yaptırımları belirleme usulünü, Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenen talepnamede yer alacak hususları, mahkemece talepnamenin değerlendirilmesini, talep üzerine verilecek kararlar ile bu kararlara ilişkin itiraz usulünü ve uygulamaya dair diğer hususları kapsar."; 
"Seri muhakeme usulünün uygulanmayacağı hâller" başlıklı 7. maddesinde,
"(1) Suç, seri muhakeme usulü kapsamında olsa bile Türk Ceza Kanununda yer alan; yaş küçüklüğü (madde 31), akıl hastalığı (madde 32) veya sağır ve dilsizlik (madde 33) hâllerinde bu usul uygulanmaz. 
(2) Seri muhakeme usulü kapsamındaki suçun, iştirak hâlinde işlenmesi durumunda şüphelilerden birinin bu usulün uygulanmasını kabul etmemesi veya birinci fıkra kapsamındaki kişilerle birlikte işlenmesi hâlinde seri muhakeme usulü uygulanmaz."; 
"Seri muhakeme usulünün teklifi" başlıklı 10. maddesinin 1. fıkrasında,

(2) Seri muhakeme usulü kapsamındaki suçun, iştirak hâlinde işlenmesi durumunda şüphelilerden birinin bu usulün uygulanmasını kabul etmemesi veya birinci fıkra kapsamındaki kişilerle birlikte işlenmesi hâlinde seri muhakeme usulü uygulanmaz."; 
"Seri muhakeme usulünün teklifi" başlıklı 10. maddesinin 1. fıkrasında,
 "Cumhuriyet savcısı seri muhakeme usulünün uygulanmasını teklif etmeden önce şüpheliyi bu usul hakkında bilgilendirir. Bilgilendirme; ... d) Teklifin kabulünün ancak müdafi huzurunda gerçekleştirilebileceği, seçtiği bir müdafi yoksa istemi aranmaksızın kendisine bir müdafi görevlendirileceği, ... hususlarını kapsar."; 
"Müdafiin görevlendirilmesi" başlıklı 11. maddesinin 1. fıkrasında, "Seri muhakeme usulünün uygulanmasına ilişkin teklifin kabulü esnasında şüphelinin müdafii de hazır bulunur." düzenlemelerine yer verilmiştir.
Hukuki Değerlendirme:
A) Dava Konusu Düzenlemelerin Yetki ve Şekil Unsuru Yönünden İncelenmesi:
Dava konusu Yönetmeliğin dayanağı olan 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinin son fıkrasında açıkça belirtildiği üzere, anılan maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları yönetmelikle düzenleme konusunda Adalet Bakanlığı görevli ve yetkili bulunmaktadır.
Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliği'nin dava konusu kısımlarının, anılan Kanun hükmüyle düzenleme yetkisi verilen konulara ilişkin bulunduğu ve düzenlemenin yönetmelikle yapıldığı görüldüğünden, dava konusu Yönetmelikte yetki ve şekil yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B) Yönetmelik'in 7. maddesinin incelenmesi:
Dava konusu Yönetmelik maddesinin 1. fıkrasında, seri muhakeme usulünün uygulanmayacağı hâllerin, dayanak Kanun hükmüne (5271 s. K. m. 250/12) uygun olarak yaş küçüklüğü, akıl hastalığı veya sağır ve dilsizlik şeklinde sayıldığı, ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun hangi maddelerinde düzenlendiğinin de belirtilmesi suretiyle dayanak Kanun hükmünün açıklandığı görülmektedir.
Anılan maddenin 2. fıkrasında ise, yine dayanak Kanun hükmüne (5271 s. K. m. 250/11) uygun olarak iştirak hâlinde işlenen suçlar bakımından seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için şüphelilerin tamamının bu usulün uygulanmasını kabul etmesi gerektiği öngörülmüş; fıkranın devamında, suçun; yaşı küçük, akıl hastası ve/veya sağır ve dilsiz olan kişilerle birlikte işlenmesi durumunda da seri muhakeme usulünün uygulanmayacağı yönünde düzenlemeye gidilmiştir.

Anılan maddenin 2. fıkrasında ise, yine dayanak Kanun hükmüne (5271 s. K. m. 250/11) uygun olarak iştirak hâlinde işlenen suçlar bakımından seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için şüphelilerin tamamının bu usulün uygulanmasını kabul etmesi gerektiği öngörülmüş; fıkranın devamında, suçun; yaşı küçük, akıl hastası ve/veya sağır ve dilsiz olan kişilerle birlikte işlenmesi durumunda da seri muhakeme usulünün uygulanmayacağı yönünde düzenlemeye gidilmiştir.
Her ne kadar, Yönetmeliğin dava konusu 7. maddesinin 2. fıkrasında yer alan, suçun; yaşı küçük, akıl hastası ve/veya sağır ve dilsiz olan kişilerle birlikte işlenmesi durumunda seri muhakeme usulünün uygulanmayacağı şeklindeki kuralın, 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinde açık bir dayanağı bulunmamakta ise de; anılan Kanun hükmünün 12. fıkrası uyarınca yaşı küçük, akıl hastası ve/veya sağır ve dilsiz olan şüphelilere, seri muhakeme usulü uygulanmasının teklif edilemeyeceği, sehven teklif edilse dahi kabule yönelik irade beyanlarının kanunen geçersiz olacağı dikkate alındığında, suçun bu kapsamdaki şüpheliler ile iştirak halinde işlenmesi durumunda, bu şüphelilerle birlikte suç işleyen diğer şüpheliler yönünden de seri muhakeme usulünün uygulanmasına hukuken olanak bulunmaması, aynı Kanun hükmünün 11. fıkrasının birinci cümlesinin doğal sonucudur.
Buna göre, dayanağı Kanun hükümlerinin tekrarı ve izahı mahiyetindeki dava konusu fıkralarda hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
C) Yönetmelik'in 10. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde yer alan "kabulünün" kelimesinin ve 11. maddesinin 1. fıkrasının incelenmesi:
Anılan düzenlemelerin, şüphelinin müdafii huzurunda Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan teklifi kabul etmesi hâlinde seri muhakeme usulünün uygulanacağını hükme bağlayan dayanak Kanun maddesinin 3. fıkrasıyla aynı doğrultuda olduğu görülmektedir.

C) Yönetmelik'in 10. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde yer alan "kabulünün" kelimesinin ve 11. maddesinin 1. fıkrasının incelenmesi:
Anılan düzenlemelerin, şüphelinin müdafii huzurunda Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan teklifi kabul etmesi hâlinde seri muhakeme usulünün uygulanacağını hükme bağlayan dayanak Kanun maddesinin 3. fıkrasıyla aynı doğrultuda olduğu görülmektedir.
Her ne kadar davacı Baro tarafından, dava konusu düzenlemenin, şüphelinin, seri muhakeme usulü teklifi aşamasında müdafiin yardımından mahrum bırakıldığı, bu nedenle Anayasada ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde yer alan adil yargılanma hakkına aykırılık teşkil ettiği ileri sürülmekte ise de; 5271 sayılı Kanun uyarınca, soruşturmanın, yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi, kovuşturmanın ise, iddianamenin kabulüyle başlayıp hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi ifade ettiği (m.2/1), şüpheli veya sanığın, soruşturma ve kovuşturmanın her aşamasında müdafiin yardımından yararlanabileceği (m.149/1), şüpheli veya sanığın müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan etmesi ve istemde bulunması halinde bir müdafi görevlendirileceği, müdafii bulunmayan şüpheli veya sanığın çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz olması durumunda istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirileceği (m.150/1, 2) ve seri muhakeme usulü teklifinin soruşturma evresi sonunda kovuşturmanın hangi usulde yürütüleceğinin tespitine yönelik bulunduğu (m.250/1) hususları birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu düzenlemelerin, Cumhuriyet savcısının seri muhakeme usulünün uygulanmasına ilişkin teklifini müdafii huzurunda yapmasına engel teşkil etmediği, şüphelinin yukarıda aktarılan hükümlerdeki haklarını kullanarak teklif aşamasında da müdafiin hukuki yardımından yararlanabileceği açık olup; Kanun hükmünün tekrarı mahiyetinde olan dava konusu düzenlemelerin amacının, seri muhakeme usulünün şüpheli aleyhine sonuçlar doğurabilmesi ihtimaline binaen teklifin kabulünün, hukuki yardımdan yararlanıldığının açık bir göstergesi olan müdafii huzurunda gerçekleşmesi koşuluna, yani şekil ve geçerlilik şartına bağlanmasından ibaret olduğu anlaşılmaktadır.
Bu itibarla, dava konusu düzenlemelerde dayanağı Kanuna, Anayasaya ve hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...TL  vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 23/09/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3626, Karar No: 2024/1754, Tarih: 23.09.2024

"İçtihat Metni"
                          T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas  No : 2022/3626
Karar No : 2024/1754                                                                              
 
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Üniversitesi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU:... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:......, K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
 
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: ... Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme Bölümü Sayısal Yöntemler Ana Bilim Dalında 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 50/d maddesi kapsamında araştırma görevlisi olarak görev yapan davacının görev süresinin uzatılmamasına ilişkin 08/11/2017 tarihli işlemin iptali ile bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının işlem tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla;
2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 33/a, 50/d ve 35. maddelerinde yer alan kurallar aktarılarak,
Yukarıda belirtilen Kanun hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, öğretim üyelerinin kaynağı olan araştırma görevlilerinin yetiştirilmesi ve aynı üniversitede yüksek lisans öğrenimi gören öğrencilerin maddi açıdan desteklenmesi amacı ile oluşturulan araştırma görevlisi kadrolarına öncelikle aynı üniversitede eğitim alanların atanacağı anlaşılmakta olup, herhangi bir nedenle öğrencinin öğrenim göreceği alanda lisansüstü eğitim verilmiyor ise bir başka üniversiteye kadrosunun geçici olarak aktarılmak suretiyle öğrenimden yararlanmanın amaçlandığı, öncelikle kendi üniversitesinde doktora veya yüksek lisans eğitimi alanlar için araştırma görevlisi kadrosunun kullanılacağı sonucuna ulaşıldığı,
Dosyanın incelenmesinden, davacının ... Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme Bölümü Sayısal Yöntemler Ana Bilim Dalında Öğretim Üyesi Yetiştirme Programı kapsamında araştırma görevlisi olarak görev yaptığı, Sayısal Yöntemler Ana Bilim Dalı Akademik Kurulunun 31/07/2017 tarihli kararı ile 01/09/2017 tarihinde görev süresi dolacak olan davacının görev süresinin uzatılmaması yönünde görüş bildirildiği, İşletme Fakültesi Yönetim Kurulunca alınan 15/08/2017 tarihli kararda, davacının görevinin gerektirdiği nitelikte herhangi bir akademik faaliyetinin bulunmadığı, başarısız bir yüksek lisans ve doktora öğrencisi olduğu gerekçesiyle sözleşmesinin yenilenmemesi yönünde görüş bildirildiği, bu görüşler üzerine tesis edilen dava konusu 08/11/2017 tarihli Rektörlük işlemi ile davacının bağlı olduğu Ana Bilim Dalı Başkanlığının izni olmaksızın farklı üniversitelerde doktora programına kayıt olduğu ve başarısız bir öğrenci olduğu gerekçesiyle görev süresinin uzatılmamasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler üzerinde yapılan incelemeden; davacının görev süresinin uzatılması hususunun görüşüldüğü ... Üniversitesi İşletme Fakültesi Yönetim Kurulu toplantısında, davacının gerekli akademik faaliyetlerde bulunmadığı ve başarısız bir öğrenci olduğunun belirtildiği, davacının bağlı olduğu Ana Bilim Dalı Başkanlığınca ifade edilen görüşte ise, davacının yapılan hiçbir toplantıya ve faaliyete katılmadığının beyan edildiği, davacının akademik danışmanlığını yaptığı öğrenciler tarafından davalı idareye ibraz edilen dilekçelerde, öğrencilerin davacıya ulaşamaması nedeniyle ders kayıtlarını yaptıramadıklarının ifade edildiği anlaşılmakta olup, davacının görev yaptığı Üniversite dışında yedi ayrı yüksek lisans ve doktora programına kayıt yaptırdığı, bu programların bir kısmından kaydını sildirdiği, kaydının devam ettiği programlarda ise dersleri ve sınavları takip etmediğinin ilgili idareler ile yapılan yazışmalar ile somut bir şekilde ortaya konulduğunun görüldüğü,
Yukarıda belirtilen mevzuatın değerlendirilmesinden, 2547 sayılı Kanun'un 33/a ve 50/d maddesinde belirtilen her iki atama biçiminin akademik anlamda amaç ve süre bakımından birçok farklılıklar içerdiği, bir başka ifade ile 33. maddeye göre yapılan atamalar hizmetin yürütülmesi amacı taşıdığı halde, 50/d maddesine göre yapılan atamalar ile burs verilmeyen lisansüstü öğrencilerinin mali yönden desteklenmesinin amaçlandığının anlaşıldığı,
Bu durumda, 2547 sayılı Kanun'un 50/d maddesi kapsamında araştırma görevlisi olarak atanan davacının, görevi gereği yapması gereken akademik faaliyetlere katılmadığının somut olarak ortaya konulduğu ve doktora eğitimini davalı üniversitede sürdüren davacının  50/d maddesinin getiriliş amacına aykırı şekilde, farklı üniversitelerin alan dışı doktora programlarına kayıt yaptırdığı ve bu programlardaki derslere de devam etmediği görüldüğünden, davalı idarenin haiz olduğu takdir yetkisi uyarınca davacının görev süresinin uzatılmamasına ilişkin olarak tesis edilen dava konusu işlemde hizmet gereklerine ve hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı,
Nitekim, benzer bir uyuşmazlıkta Danıştay Sekizinci Dairesinin 27/12/2017 tarih ve E:2016/7913, K:2017/9933 sayılı kararının da bu yönde olduğu,
Öte yandan; dava konusu işlemin esasının irdelenmesinden hukuka uygun olarak tesis edildiği sonucuna ulaşıldığından, davacının bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının işlem tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi isteminin de reddi gerektiği gerekçeleriyle,
davanın reddine karar verilmiştir.

Nitekim, benzer bir uyuşmazlıkta Danıştay Sekizinci Dairesinin 27/12/2017 tarih ve E:2016/7913, K:2017/9933 sayılı kararının da bu yönde olduğu,
Öte yandan; dava konusu işlemin esasının irdelenmesinden hukuka uygun olarak tesis edildiği sonucuna ulaşıldığından, davacının bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının işlem tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi isteminin de reddi gerektiği gerekçeleriyle,
davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi.... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
Daire kararının özeti:Danıştay Sekizinci Dairesinin 25/05/2022 tarih ve E:2019/140, K:2022/3452 sayılı kararıyla;
2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 33/a, 50/d ve 35. maddelerinde yer alan kurallar aktarılarak,
Anayasa ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda yer alan, idarenin takdir yetkisini kaldıracak şekilde yargı kararı verilemeyeceği kuralının, takdir yetkisine dayanılarak yapılan işlemlerin yargı denetimi dışında kalacağı anlamına gelmediği, bu sebeple, idarenin takdir yetkisinin hukuka uygun kullanılıp kullanılmadığı hususunun, idari yargı mercilerince denetlenmesi gerektiği,
İdarelere takdir yetkisi tanınan hallerde idarenin bu konuda yargı kararı ile zorlanamayacağı, diğer bir ifadeyle idari işlem niteliğinde yargı kararı verilemeyeceği, ancak bu takdir yetkisinin de mutlak olmayıp, kamu yararı ve hizmet gerekleriyle sınırlı olduğu, takdire dayanan işlemlerin sebep ve maksat bakımından yargı denetimine bağlı bulunduğu hususu açık ise de, idarenin bu takdir yetkisinin denetiminde; görevin niteliği, hizmet alanı gibi şartların kamu yararı da gözetilerek değerlendirileceğinin tartışmasız olduğu,
Dava konusu bilgi ve belgelerin incelenmesi neticesinde, davacının danışmanlık görevini yürütmediğine ilişkin iddiaların mevcut olduğu dilekçelerin 2014 tarihli olduğu ve söz konusu iddiaların soruşturulması nihayetinde verilen disiplin cezasının ... Üniversitesi Rektörlüğünün 04/09/2014 tarihli kararıyla kaldırıldığı, ayrıca ilgili mevzuatta araştırma görevlisi olarak görev yapanların başka bir üniversitede kendi alanında veya başka bir alanda doktora yapmasını engelleyici bir hükmün de yer almadığının anlaşıldığı,

Bu nedenle, davacının başka Üniversitede başka alanda doktora eğitimi alıyor olmasının dava konusu işlemin sebep unsurunu oluşturamayacağı, davalı idare tarafından sunulan davacının başarısız olduğuna ilişkin iddiaların da somut dayanaklar sunularak net olarak ortaya konulamadığı hususları göz önüne alındığında, dava konusu işlemin sebep unsurunun yeterli olmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı,
Bu itibarla, davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi ısrar kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının istinaf başvurusunun reddi yolundaki ilk kararda ısrar edilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, görev süresinin 01/09/2017 tarihinde dolduğu, dava konusu işlemin bu tarihten önce tesis edilmesi gerekirken 08/11/2017 tarihinde geriye dönük olarak tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğu, davalı idarenin mahkemeyi yanıltıcı beyanlarda bulunduğu, halen ... Üniversitesi Felsefe Bölümü ile ... Teknik Üniversitesi İşletme Bölümünde kayıtlı doktora öğrencisi olduğu, dolayısıyla alan dışı doktora yaptığı iddiasının gerçeği yansıtmadığı, her iki programda öğrenimini bitirmek için tanınan azami sürenin dolmadığı gibi bu programlardan başarısızlık nedeniyle ilişiğinin de kesilmediği, Felsefe alanında doktora yapması konusunda 2547 sayılı Kanun'da engelleyici bir hükmün bulunmadığı, kendi isteği ile ilişiğini kestiği yüksek lisans ve doktora programlarının dava konusu işlem ile bir ilgisinin bulunmadığı, 2018 yılında 2547 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 78. madde ile kendi durumunda olan 50/d statüsündeki araştırma görevlilerinin 33/a maddesi uyarınca atamalarının yapılması gerektiğinin belirtildiği, bu Kanun hükmünden sonra davalı idareye başvurarak atanma talebinde bulunduğu, danışmanlık görevini yürütmediği gerekçesiyle verilen uyarma cezasının bu konudaki iddiaların asılsız olduğunun anlaşılması üzerine bizzat davalı idarece kaldırıldığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile ... Bölge İdare Mahkemesi 7. İdari Dava Dairesi ısrar kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA