muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1478, Karar No: 2024/4895, Tarih: 26.09.2024

Uyuşmazlıkta, davalı idarece, düzeltme beyannamesi verilmesi hususunda davacıya herhangi bir zorlama yazısı tebliğ edilmemiş ise de  davacı şirketin denetimini yapan yeminli mali müşavir tarafından, emtia alımında bulunulan bazı firmaların olumsuz mükellefler listesinde olduğu, söz konusu mükelleflerce düzenlenen faturalara konu katma değer vergilerinin indirimlerden çıkartılması gerektiği yolundaki olumsuz saptamalar nedeniyle adına yapılacak bir vergi incelemesi neticesinde vergi, ceza ve gecikme faiziyle karşılaşabilme ihtimali bulunduğu gibi bu durumun katma değer vergisi iade işlemleri yönünden bir takım sıkıntılar yaratabileceği dolayısıyla ticari yaşamını olumsuz yönde etkileyebileceği dikkate alındığında, yasal süresinden sonra verdiği düzeltme beyanına koyduğu ihtirazi kaydın tahakkuk eden vergi ve hesaplanan gecikme faizine karşı dava açma hakkı verdiğinin kabulü gerekmektedir. Zira, yukarıda yer verilen Anayasa Mahkemesi kararında da belirtildiği üzere, mülkiyet hakkının korunması ile müdahalenin kamu yararı amacı arasında olması gereken adil dengenin davacı aleyhine bozulduğu değerlendirilmiştir.
Öte yandan, yukarıda "Mevzuat" bölümünde yer verilen tanıma göre açılan bir iptal davasında iptali istenilen işlemin; yetki, şekil, sebep, konu ve maksat unsurları açısından ayrı ayrı hukuka uygun olup olmadıklarının denetlenmesi gerekmekte olup bu unsurlardan birisinde hukuka aykırılık bulunursa işlem iptal edilmelidir.
Hukuka uygunluk denetiminin yapılması gereken sebep unsuru idari yargıda; idareyi işlemi yapmaya iten saik olarak tanımlanmıştır. İdare tesis ettiği işlemi, gerçek ve hukuka uygun sebeplere dayandırmak zorundadır. Sebebin gerçek olması, varlığının usulüne uygun olarak yapılan tespitlerle ortaya konulmuş olması; hukuka uygun olması ise idarenin işlemi dayandırdığı sebebin, kanunda tesisi için dayanabileceği öngörülen sebeplerden olması anlamına gelmektedir. 
Dava konusu uyuşmazlıkta sebep unsuru, davacı şirketin denetimini yapan yeminli mali müşavir tarafından, emtia alımında bulunulan bazı firmaların olumsuz mükellefler listesinde olduğu, söz konusu mükelleflerce düzenlenen faturalara konu katma değer vergilerinin indirimlerden çıkartılması gerektiği hususunun raporla bildirilmesi dolayısıyla hakkında olumsuz tespit/rapor bulunduğu belirtilen mükelleflerden yapılan alımların gerçek kabul edilmemesidir. 
Bu durumda, davacı tarafından verilen düzeltme beyannamelerine konulan ihtirazi kaydın kabul edilmeyerek  yapılan dava konusu tahakkuk işleminin sebep unsuru hakkında yargısal denetim yapılması gerekirken bu husus göz ardı edilmek suretiyle verilen kararda hukuka uygunluk görülmemiştir. 
KARAR SONUCU :
          Açıklanan nedenlerle;
           1.Temyiz isteminin kabulüne,
	2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 26/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :

KARAR SONUCU :
          Açıklanan nedenlerle;
           1.Temyiz isteminin kabulüne,
	2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 26/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Dava Dairesi kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği görüşüyle Karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/5327, Karar No: 2024/4915, Tarih: 26.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/5327
Karar No : 2024/4915
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Motor Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU						: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirketin, aktifinde bulunan arsasını kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında müteahhide vermesi sebebiyle arsa devrinden doğan kurum kazancı için ihtirazi kayıtla verdiği 2018 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerine yapılan tahakkukun ihtirazi kayda konu kısmının iptali ve ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı ile müteahhit firma arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davacı şirkete ait arsa üzerinde bina inşaatı yapılarak bağımsız bölüm elde edilmesinin servetin biçim değiştirmesi suretiyle değerlendirilmesi anlamına geleceği dolayısıyla davacı tarafından ticari bir faaliyetin gerçekleştirildiği ya da gelir elde edildiğinden bahsedilemeyeceğinden yapılan tahakkukta   hukuka uygunluk bulunmadığı, öte yandan fazla ve yersiz tahsil edilen verginin tecil faiziyle  birlikte iadesi gerektiği gerekçesiyle yapılan tahakkukun ihtirazi kaydı konu kısmı iptal edilmiş ve ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte  iadesine hükmedilmiştir.  
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI 	: Hukuka aykırı  olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI:  Kararın hukuka uygun olduğu  belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'ÜN	DÜŞÜNCESİ		: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY :

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI:  Kararın hukuka uygun olduğu  belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'ÜN	DÜŞÜNCESİ		: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı şirket ile müteahhit firma arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre davacı şirkete ait arsa üzerinde  inşa edilecek binanın %36'lik kısmının davacı şirkete ait olacağının kararlaştırıldığı, inşaat tamamlandıktan sonra müteahhit firma tarafından davacı şirkete 02/05/2018 tarihli katma değer vergisi hariç   21.512.938,13-TL tutarlı  faturaların düzenlendiği, aynı tarihte davacı şirket tarafından katma değer vergisi hariç  aynı tutarda %50 arsa hissesi olduğu belirtilen faturanın tanzim edildiği, ihtirazi kayıtla verilen 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerine dava konusu tahakkukun yapıldığı anlaşılmıştır.  
	İLGİLİ MEVZUAT:
	5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde, sermaye şirketlerinin kazançlarının kurumlar vergisine tabi olduğu, 6. maddesinin 1. fıkrasında ise kurumlar vergisinin, mükelleflerin bir hesap dönemi içinde elde ettikleri safi kurum kazancı üzerinden hesaplanacağı, 2. fıkrasında safi kurum kazancının tespitinde Gelir Vergisi Kanununun ticari kazanç hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmıştır. 
	193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 37. maddesinde de her türlü ticari ve sınai faaliyetten doğan kazanç ticari kazanç olarak tanımlanmıştır.
	6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun "Ticari İşler" başlıklı 3. maddesinde, bu Kanun'da düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiillerin ticari işlerden olduğu belirtilmiş, Kimlerin tacir sayılacağı ise aynı Kanun'un 12 ilâ 17. maddelerinde açıklanmış olup tüzel kişilere ilişkin 16. maddede ticaret şirketlerinin tacir sayılacağı hükmüne yer verilmiştir. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda yer verilen yasal düzenlemeler doğrultusunda, sermaye şirketi niteliği bulunan davacının her türlü işinin ticari iş kapsamında olduğu dikkate alındığında,  müteahhit firma ile imzaladığı sözleşme doğrultusunda arsası üzerine inşa edilen binaya ilişkin işlerin ticari faaliyet kapsamında yapıldığının kabulü gerektiğinden Vergi Mahkemesinin yazılı gerekçeyle  tahakkukun ihtirazi kayda konu kısmının iptali ile ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte  iadesine ilişkin kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair kararda hukuka uygunluk görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
 2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 26/09/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5155, Karar No: 2024/4906, Tarih: 26.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/5155
Karar No : 2024/4906
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Tekstil ve Aksesuar Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU			: ... Vergi Mahkemesinin... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmesi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2015 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan  üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile aynı yılın Mart dönemi için Ba-Bs formları verilmediğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 1. bendi  gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının  kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Yasal defter ve belgelerin ibrazına ilişkin yazının, davacı şirketin iş yeri adresine tebliğe çıkarıldığı ancak adreste başka firmanın bulunması nedeniyle tebligat yapılamaması üzerine, davacının kanuni temsilcisinin Mernis adresine 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen ve aynı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrası kuralından hareketle en az on beş gün olduğu sonucuna ulaşılan münasip süreye uyulmaksızın tebliğ evraklarını sırasıyla 06/02/2020 ve 20/02/2020 tarihlerinde tekrar tebligata çıkarıldığının anlaşıldığı olayda ikinci defa tebligata çıkarılmadan önce sözü edilen münasip bir süre beklenmeksizin defter ve belge isteme yazısının davacıya usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmediği görüldüğünden, ibraz yükümlülüğünün yerine getirilmediğinden bahsedilemeyeceği dolayısıyla yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı, özel usulsüzlük cezasına karşı davanın ise süresinde açılmadığı gerekçesiyle  üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi kaldırılmış, özel usulsüzlük cezası yönünden ise dava reddedilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			: Davacı tarafından yasal defter ve belgeler ibraz edilmediğinden katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmek suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı  ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			: Davacı tarafından yasal defter ve belgeler ibraz edilmediğinden katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmek suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı  ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Yasal defter ve belgelerin istenilmesine ilişkin  tebligatın usulsüz olduğu, defter ve belgelerin Mahkemeye ibraz edildiği  belirtilerek temyiz istemin reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'ÜN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin  reddi  gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Yasal defter ve belgelerin ibrazına ilişkin yazının, davacı  şirketin iş yeri adresine tebliğe çıkarıldığı ancak adreste başka firmanın bulunması nedeniyle tebligat yapılamaması üzerine kanuni temsilcisinin Mernis adresinde tebliğ edildiği, dava dosyasında yer alan bilgi ve belgelerden davacı şirketin e-tebligat adresinin bulunduğu nitekim dava konusu tarhiyata ilişkin ihbarnamelerin e-tebligat yoluyla  tebliğ edildiği  anlaşılmıştır. 
	İLGİLİ MEVZUAT:
	 213 sayılı Vergi Usul  Kanunun "Tebliğ Esasları" başlıklı 93. maddesinde, tahakkuk fişinden gayri vergilendirmeyle ilgili olup hüküm ifade eden bilumum vesikalar ve yazıların adresleri bilinen gerçek ve tüzel kişilere posta vasıtasıyla ilmühaberli taahhütlü olarak tebliğ edileceği hükme bağlanmış, 101. maddesinde; bu Kanuna göre bilinen adreslerin;
	1. Mükellef tarafından işe başlamada veya adres değişikliğinde bildirilen işyeri adresleri, 
	2. Yoklama fişinde veya ilgilinin imzası bulunmak şartıyla yetkili memurlar tarafından bir tutanakla tespit edilen işyeri adresleri,
	3. 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa göre oluşturulan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi olduğu belirtilmiştir.
	Birinci fıkranın (1) ve (2) numaralı bentlerinde yazılı bilinen adreslerden tarih itibarıyla tebligat yapacak makama en son olarak bildirilmiş veya bu makamca tespit edilmiş olanın dikkate alınarak tebliğin öncelikle bu adreste yapılacağı, işyeri adresinde tebliğ yapılacak olanların bu adresinde bulunamaması, işin bırakılması veya işin bırakılmış addolunması hallerinde tebliğin, gerçek kişilerde kendisinin, tüzel kişilerde bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerinden birinin, tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde ise bunları idare edenler veya varsa temsilcilerinden herhangi birinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılacağı, işyeri adresi olmayanlara tebliğin, doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılacağı  hüküm altına alınmıştır.

Elektronik ortamda tebliğ başlıklı  107/A  maddesinde  ise Kanun hükümlerine göre tebliğ yapılacak kimselere, 93. maddede sayılan usullerle bağlı kalınmaksızın, tebliğe elverişli elektronik bir adres vasıtasıyla elektronik ortamda tebliğ yapılabileceği,  elektronik ortamda tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı ve Maliye Bakanlığı, elektronik ortamda yapılacak tebliğle ilgili her türlü teknik altyapıyı kurmaya veya kurulmuş olanları kullanmaya, tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirmeye ve kendisine elektronik ortamda tebliğ yapılacakları ve elektronik tebliğe ilişkin diğer usul ve esasları belirlemeye yetkili olduğu düzenlenmiştir. 
  Maliye Bakanlığı tarafından 27/08/2015 tarihli  Resmi Gazetede  yayımlanan 456   Vergi Usul Kanunu 456  seri Nolu Genel Tebliğin 4. maddesinde ise kurumlar vergisi mükelleflerine e- tebligat adresi edinme zorunluluğu getirilmiştir. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	213 sayılı Kanun'un 101. maddesinde tebliğin bilinen adreslere  yapılacağı  ve  iş yeri adresinde  tebliğ yapılacakların  bu adreste bulunmaması, işin bırakılması veya işin bırakılmış addolunması hallerinde tebliğ, gerçek kişilerde kendisinin, tüzel kişilerde bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerinden birinin, tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde ise bunları idare edenler veya varsa temsilcilerinden herhangi birinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılacağı hükme bağlanmış olmakla birlikte sözü edilen Kanun'un 107/A maddesinde elektronik tebliğe ilişkin yasal düzenlemeler yapılmış ve Maliye Bakanlığı tarafından yetki uyarınca kurumlar vergisi mükellefleri için  e-tebligat adresi alma zorunluluğu getirilmiştir. 
	Davacı kurumlar vergisi mükellefi olduğundan 456 seri nolu Genel Tebliğde getirilen düzenleme gereğince e-tebligat adresi edinmesi zorunlu olup e-tebliğ adresi aldığı, dava konusu tahiyata ilişkin ihbarnamelerin de davacıya e-tebliğ yoluyla tebliğ edildiği dikkate alındığında, e-tebligat adresine sahip davacı şirketin adresinde bulunamadığı ve bu nedenle tebligat yapılamadığından söz edilemeyeceğinden kanuni temsilcisinin Mernis adresine tebliğ yoluna gidilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığından Vergi Mahkemesince dava konusu tarhiyatın yazılı gerekçeyle kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde  sonucu itibariyle hukuka aykırılık  görülmemiştir. 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :
	Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, bozulması istenen Vergi Dava Dairesi kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında istemin kabulünü gerektirecek durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ve kararın onanması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/4024, Karar No: 2024/4889, Tarih: 26.09.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/4024
Karar No : 2024/4889
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğü/...  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	:...Traktör Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU			:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ...Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, indirimli orana tabi ihraç kayıtlı teslimlerini indirim hesabına dahil ettiği, diğer yurt içi teslimlerini ise dahil etmediği yolunda tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca mahsuben iade alınan katma değer vergisinin geri alınması amacıyla 2014 yılının Mart dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, indirimli orana tabi ihraç kayıtlı teslimlerini indirim hesabına dahil ettiği, diğer yurt içi teslimlerini ise dahil etmediği yolunda tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca mahsuben iade alınan katma değer vergisinin geri alınması amacıyla 2014 yılının Mart dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği'nin "Matrah, Nispet ve İndirim" başlıklı III. Maddesinin "Oran" başlıklı B bölümünün "İndirimli Orana Tabi İşlemlerde İade Uygulaması" başlıklı 3. maddesinde, indirimli orana tabi işlemleri bulunan mükelleflerin bu işlemleri nedeniyle yüklendikleri ve indirim yoluyla telafi edemedikleri için yılı içinde mahsuben iadesini talep edecekleri katma değer vergisi tutarını aylar itibarıyla ve kümülatif olarak hesaplayacakları, iade talebinin, ilgili vergilendirme dönemleri itibarıyla indirimli orana tabi tüm işlemleri kapsaması gerekmekte olduğu, işlemlerin ayrıştırılıp sadece bir kısmına yönelik hesaplama yapılması ve bu şekilde iade talep edilmesinin mümkün olmadığının düzenlendiği, davacı hakkındaki vergi inceleme raporu ile 2013 yılında yalnızca indirimli orana tabi ihraç kayıtlı teslimlerini indirim hesabına dahil ettiği, diğer yurt içi teslimlerini ise dahil etmediği, indirimli orana tabi diğer işlemleri iade hesabına dahil edildiğinde hesaplanan katma değer vergisinin yüklenilen katma değer vergisi tutarını aştığı, bu durumda da indirimli orana tabi işlemleri dolayısıyla hesaplanan katma değer vergisinin mükellef kurumun üzerinde yük olarak kalmadığı, bunun da 2014 yılında alınan 491.731,17 TL'yi haksız iade konumuna getirdiğinden bahisle dava konusu tarhiyatın yapıldığı olayda,  davalı idare tarafından mahsuben iade işleminin Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği gereğince iptal edilerek geri alınması için dava konusu tarhiyatın yapıldığı görülmekte ise de Katma Değer Vergisi Genel Tebliği'nde yer alan "iade talebinin, ilgili vergilendirme dönemleri itibarıyla indirimli orana tabi tüm işlemleri kapsaması gerekmekte olduğu, işlemlerin ayrıştırılıp sadece bir kısmına yönelik hesaplama yapılması ve bu şekilde iade talep edilmesinin mümkün olmadığı" hükmü şeklinde bir ayrıma 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nda yer verilmediğinden dava konusu tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.