muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/558, Karar No: 2024/5839, Tarih: 05.12.2024

(2) Taleplerde, işyerinde yapılan işin gerektirdiğiağırlıklı vasıfların üstünde istihdamızorlaştırıcışartlar öne sürülemez.
(3) Engelli statüsündeki işçi taleplerinde, işin niteliği gerektirmediği sürece, engellilik oranına üst sınır getirilemez ve engel grupları arasında ayrım yapılamaz. ..." kuralına;
"Ayrımcılık yasağı" başlıklı 17. maddesinde,
"(1) İşe alınmada; iş seçiminden, başvuru formları, seçim süreci, teknik değerlendirme, önerilen çalışma süreleri ve şartlarına kadar olan aşamaların hiçbirinde engelliler, eski hükümlüler veya terörle mücadelede malul sayılmayacak şekilde yaralananlar aleyhine ayrımcı uygulamalarda bulunulamaz.
(2) Çalışan engellilerin ve eski hükümlülerin veya terörle mücadelede malul sayılmayacak şekilde yaralananların aleyhine sonuç doğuracak şekilde, diğer kişilerden farklı muamelede bulunulamaz.
(3) Ayrımcılık veya farklı muamele gösteren kamu kurum ve kuruluşları ile işverenler için 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 122 nci maddesi hükümleri uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
1-Dava konusu Yönetmelik maddesinin incelenmesi:
Anayasa'nın 124. maddesinde, Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabileceği hükmüne yer verilmiştir. 
Buna göre, idari teşkilat yapısı içinde yer alan Bakanlıklar ile diğer kamu kurum ve kuruluşları, görev alanlarına ilişkin olarak ve yönetmelik, yönerge, tebliğ, genelge ve talimat gibi çeşitli adlar altında düzenleme yapabilmektedirler.
 Bu düzenlemeler arasında uyulması gereken "normlar hiyerarşisi" kuramına göre, hukuk düzeni, farklı kademede yer alan Anayasa, kanun, yönetmelik ve diğer düzenleyici işlemlerden oluşan birçok normu içermekte ve her norm geçerliliğini bir üst basamakta yer alan normdan almaktadır. Bu itibarla, kanundan sonra gelen yönetmelik, genelge, tebliğ, talimat gibi düzenlemelerin ancak kanunda verilmiş olan hakkın kullanılmasının açıklanması ile ilgili olacağı, bu metinlerde kanun ile verilmiş olan hakkı genişletici veya daraltıcı mahiyette hükümlere yer verilemeyeceği hukukun genel ilkelerindendir.
Temel hak  ve özgürlükler  arasında  yer  alan  çalışma  hakkı ve çalışma şartları,  Anayasa'nın 49. ve 50. maddeleriyle güvence altına alınmıştır.
Engelli bireylerin korunmalarını ve toplum hayatına intibaklarını sağlayıcı tedbirleri alarak insan hak ve temel özgürlüklerinden tam ve eşit şekilde yararlanabilmelerini temin etmenin, sosyal devlet ilkesinin bir gereği olduğu tartışmasızdır. Anayasa'da ve  Engellilerin Haklarına İlişkin Sözleşme'de yer alan hükümler uyarınca da, engelli bireylerin çalışma haklarını herhangi bir ayrımcılığa uğramaksızın ve diğer çalışanlardan farklı muameleye maruz bırakılmaksızın kullanılmasına imkan sağlanması gerekmektedir.

Nitekim, dava konusu Yönetmeliğin dayanaklarından biri olan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 30. maddesi ile de engellilerin işe alınma aşamasından başlayarak istihdam sürecinin tüm aşamalarında ayrımcılığa uğramasının önüne geçilebilmesi, engelliliğe dayalı her tür ayrımcılığın yasaklanması, engellilerin ayrımcılığa karşı eşit ve etkin bir şekilde korunmasının güvence altına alınması, bu suretle engellilerin çalışma hayatı ile sosyal hayata katılmasının sağlanması amaçlanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca, belediyeler ile bağlı kuruluşlarının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na göre kurdukları şirketler (belediye iktisadi teşebbüsleri - BİT) de dahil olmak üzere, işverenlerin, 50 veya daha fazla işçi çalıştırdıkları özel sektör işyerlerinde, kural olarak, belirli ve belirsiz süreli iş sözleşmesine göre çalıştırdıkları tüm işçileri, ayrıca kısmi süreli iş sözleşmesine göre çalıştırdıkları işçileri, çalışma sürelerine göre tam süreli çalışmaya dönüştürerek, istihdam etmekle yükümlü oldukları engelli işçi sayısının tespitinde dikkate almak zorunda oldukları açıktır. Söz konusu kuralın istisnası ise, yine aynı maddede, "yer altı ve su altı işlerinde çalışanlar" olarak tespit edilmiş, başkaca bir meslek ya da işe istisna kapsamında yer verilmemiştir. Dolayısıyla 4857 sayılı İş Kanunu'nun 30. maddesiyle, işverenler yönünden bir yükümlülük, engelli bireyler açısından  ise bir hak olan engelli işçi istihdamına dair hem "kural" getirilmiş, hem de bu kuralın "genel istisnası" öngörülmüştür.
 Yurtiçinde İşe Yerleştirme Hizmetleri Hakkında Yönetmeliği ise, Anayasanın ve Engellilerin Haklarına İlişkin Sözleşmenin yukarıda aktarılan hükümleri gereği, bedeni ve ruhi yetersizliği olan engellilerin çalışma şartları bakımından özel olarak korunması amacıyla getirilen ve bu nedenle eşitlik ilkesine de aykırı bir yönü bulunmayan engelli işçi istihdamı mecburiyetine dair İş Kanunu'nun 30. maddesinin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemiştir.
Anılan Yönetmeliğin dava konusu 17. maddesinde de, işe alınmada; iş seçiminden, başvuru formları, seçim süreci, teknik değerlendirme, önerilen çalışma süreleri ve şartlarına kadar olan aşamaların hiçbirinde engelliler aleyhine ayrımcı uygulamalarda bulunulamayacağı, çalışan engellilerin aleyhine sonuç doğuracak şekilde, diğer kişilerden farklı muamelede bulunulamayacağı, ayrımcılık veya farklı muamele gösteren kamu kurum ve kuruluşları ile işverenler için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 122. maddesi hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, Yurtiçinde İşe Yerleştirme Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin, engellilere karşı ayrımcılığı ve farklı muameleyi yasaklayan, bu yasağa uymayanlar hakkında ise Türk Ceza Kanunu'nun nefret ve ayırımcılık suçuna ilişkin hükümlerinin uygulanacağını öngören dava konusu kuralında, Anayasanın ve Engellilerin Haklarına İlişkin Sözleşmenin yukarıda aktarılan hükümleri ile İş Kanunu'nun 30. maddesine aykırı bir yön görülmemektedir.

Bu durumda, Yurtiçinde İşe Yerleştirme Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin, engellilere karşı ayrımcılığı ve farklı muameleyi yasaklayan, bu yasağa uymayanlar hakkında ise Türk Ceza Kanunu'nun nefret ve ayırımcılık suçuna ilişkin hükümlerinin uygulanacağını öngören dava konusu kuralında, Anayasanın ve Engellilerin Haklarına İlişkin Sözleşmenin yukarıda aktarılan hükümleri ile İş Kanunu'nun 30. maddesine aykırı bir yön görülmemektedir.
Her ne kadar davacı tarafından, personelinin büyük bir çoğunluğunun engelli çalıştırmaya müsait olmayan otobüs şoförü, tren sürücüsü, iş makinesi operatörü ve tren-otobüs bakım işçilerinden oluşan meslek gruplarından oluştuğu, mevzuat gereği istihdam edilmesi gereken engelli sayısının karşılanması durumunda idari personelin çoğunluğunun engelli bireylerden oluşacağı iddia edilmiş ise de; hem dayanak İş Kanunu'nun 30. maddesinde hem de dava konusu Yönetmeliğin 10. maddesinde belirtildiği üzere, işverenler, engelli bireyleri, işin niteliğini ve gereksinimlerini de dikkate alarak meslek, beden ve ruhi durumlarına uygun işlerde çalıştırmakla yükümlü olduğundan, toplu taşıma hizmetinde faaliyet gösteren davacı şirketin, söz konusu engelli personeli mesleki tecrübesine ve yeteneğine uygun bir alanda görevlendirmesi gerektiği açıktır. Dolayısıyla, dava konusu düzenlemede bu yönüyle de dayanağı mevzuata ve hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Yine davacı tarafından, özel güvenlik görevlileri ile yer altı ve su altı işlerinde çalışanlar için getirilen istisnai düzenlemelerin toplu taşıma aracı sürücüleri için de uygulanması gerektiği, bu yönde bir istisna öngörmeyen dava konusu maddenin eksik düzenleme içerdiği ileri sürülmektedir.
Bununla birlikte, yer altı ve su altı işlerinde engelli işçi çalıştırılamayacağı ve işçi sayısının tespitinde bu çalışanların hesaba katılmayacağı hususunun dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 30. maddesinde açıkça düzenlendiği görülmektedir. 
Öte yandan, kamu güvenliğini tamamlayıcı mahiyetteki özel güvenlik hizmeti ile davacı şirketin üstlendiği toplu taşıma hizmetinin içerik ve nitelik olarak birbirinden bütünüyle farklı olduğu, bu haliyle fiilen özel güvenlik görevlisi olarak çalışan işçilere yönelik Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanunun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 47. maddesi ile getirilen ve Yurtiçinde İşe Yerleştirme Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin -dava konusu olmayan- 11. maddesinin 3. fıkrasında tekrar edilen istisna hükmünün toplu taşıma hizmetlerine teşmil edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Buna göre, yer altı ve su altı işlerinin kanun ile istisna kapsamına alındığı, toplu taşıma hizmetinde çalışan işçilere ilişkin olarak mevzuatta bir istisna getirilmediği, ayrıca davacının toplu taşıma aracı sürücüleri yönünden kıyas teşkil ettiğini ileri sürdüğü bu meslekler ile kendi faaliyet sahasına giren iş arasında bir benzerlik bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde; bahse konu meslekler ile sınırlı olarak getirilen istisnaların toplu taşıma hizmetlerine teşmil edilemeyeceği sonucuna varıldığından, davacının aksi yöndeki iddialarına itibar edilmemiştir.
2- Dava Konusu Bireysel İşlemin İncelenmesi:
Uyuşmazlıkta, Bursa ili sınırları içerisinde şehir içi toplu taşıma hizmeti veren davacı şirket tarafından, bünyesinde çalışan toplu taşıma aracı sürücülerinin, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca şirketlerince istihdamı zorunlu engelli sayısının tespitinde esas alınacak toplam işçi sayısına dahil edilmemesi,  özel güvenlik görevlileri ile yer altı ve su altı işlerinde çalışanlar için getirilen istisnai düzenlemelerin toplu taşıma aracı sürücüleri yönünden de kıyasen uygulanması veya toplu taşıma aracı sürücüleri yönünden yeni bir istisnai düzenlenme getirilmesi istemiyle ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğüne yapılan ... tarih ve ...sayılı başvurunun zımnen reddedildiği görülmektedir.
Buna göre, başvuruya konu talepler yönünden eksik düzenlenmediği ve hukuka uygun bulunduğu yukarıda tespit edilen Yönetmelik hükmü doğrultusunda tesis edilen dava konusu bireysel işlemde de hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam...TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ... TL  vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,   
5.  Bu kararın tebliğini izleyen günden itibaren 30 (otuz) gün içinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 05/12/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/147, Karar No: 2024/5846, Tarih: 05.12.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2022/147
Karar	No : 2024/5846                                                              
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Valiliği	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN_KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
DAVANIN_KONUSU	: Davacı tarafından, özel güvenlik kimlik kartının yenilenmesi için yaptığı başvurunun hakkında yapılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz sonuçlandığından bahisle reddi ile özel güvenlik kimlik kartının (çalışma izninin) iptali yolunda tesis edilen İstanbul Valiliği Özel Güvenlik Komisyonunun ... tarih ve ... sayılı kararının kendisine yönelik kısmının iptali istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davalı idarece ortaya konulan istihbari bilgi dışında ilgili hakkında açılmış soruşturma, kovuşturma veya kesinleşmiş bir mahkumiyet bulunmadığı gibi,  somut ve hukuken kabul edilebilir bilgi ve belgelerle desteklenmiş ve somutlaşmış istihbari bilgiye dayanmadan, eksik ve yetersiz araştırma, inceleme sonunda ve de bu alanda istihdam edildiği süre zarfından bu manada herhangi bir atılı   tutum ve davranışa muhatap kılınmayan davacının çalışma izninin iptaline, böylece çalışma özgürlüğünden yoksun bırakılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI	: Davalı idare tarafından, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:
1- Dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan özel güvenlik görevlilerine ilişkin mevzuatta, özel güvenlik görevlileri hakkında gerek kimlik belgesi ve çalışma izni verilmesi gerekse bunların yenilenmesi sırasında güvenlik soruşturması yapılacağı, söz konusu soruşturmanın sonucu olumlu olanlara ve mevzuatta aranan diğer şartları taşıyanlara çalışma belgesi düzenleneceği, çalışma şartlarını kaybeden ve güvenlik soruşturması olumsuz olanların da belgelerinin iptal edileceği düzenlenmiştir.

2- Bu kapsamda da, dava konusu olayda, davalı idare tarafından davacı hakkında 4045 sayılı Kanun uyarınca güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılarak, dava konusu işlem tesis edilmiş olup, işlemin sebep unsuru olarak, davacının 5188 sayılı Kanunun 10. maddesinin (h) bendi uyarınca güvenlik soruşturmasının olumsuz olması gösterilmiştir. 
3- Öte yandan, dava konusu işlemin dayanağını oluşturan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması sonucunda elde edilen ve davalı idarece kullanılan davacıya ait kişisel veri niteliğindeki bilgilere, güvenlik soruşturması yapmakla görevli birimler tarafından ulaşılabileceğine ve anılan birimlerin bu kapsamdaki bilgileri alabileceğine dair kanuni düzenleme olan 4045 sayılı Kanun'a göre yapılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması neticesi ulaşılmış olup; 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesinin (h) bendinde düzenlenen güvenlik soruşturması olumlu olmak koşulunun 4045 sayılı Kanun uyarınca yapılan güvenlik soruşturması yönünden Anayasa Mahkemesinin 21/04/2022 tarih ve E:2021/42, K:2022/45 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması karşısında; Anayasa'nın 153. maddesinde yer alan, Anayasa Mahkemesi kararlarının bağlayıcı olduğuna dair hüküm ile Danıştayın yerleşmiş içtihatlarıyla istikrarlı bir şekilde belirtildiği üzere, Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olduğu bilindiği halde görülmekte olan davaların Anayasa'ya aykırılığı saptanmış hükümler dikkate alınarak çözümlenmesinin, Anayasa'nın üstünlüğü ve hukuk devleti ilkesine aykırı olacağı hususu da göz önünde bulundurulduğunda, 4045 sayılı Kanun uyarınca yapılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz sonuçlandığından bahisle davacı hakkında tesis edilen dava konusu işlemde bu gerekçe ile hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. 	
	4- Bununla birlikte, dava konusu işlemin (3) no. lu paragrafta belirtilen gerekçe ile hukuka uygun olmadığı sonucuna ulaşılmış olmasının, davacı hakkında güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılmadan ya da başkaca hiçbir işleme gerek olmadan davalı idarece doğrudan silahlı özel güvenlik kimlik kartı düzenlenmesi ve çalışma izni verilmesi yönünde işlem tesis edilmesi sonucunu doğurmayacağı da açıktır. 
	5- Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra idarelerce yapılacak güvenlik soruşturmasının usul ve esaslarını düzenleyen 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu 17/04/2021 tarih ve 31457 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Anılan Kanun'un 13. maddesinin 8. fıkrası ile 4045 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmış ve 14. maddesiyle de 4045 sayılı Kanun'a yapılan atıfların bu Kanun'a yapılmış sayılacağı kuralına yer verilmiştir. Davalı idarece, yukarıda belirtilen iptal gerekçesi doğrultusunda 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu'nda öngörülen temel ilkelere, usul ve esaslara uygun olarak, davacı hakkında yeniden bir güvenlik soruşturması yapılabileceği ve neticesine göre yeni bir işlem tesis edilebileceği de kuşkusuzdur.

6- Bu itibarla, dava konusu işlemin iptali yönündeki ... İdare Mahkemesi kararına yönelik davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi kararında sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1.	Davalı idarenin temyiz isteminin REDDİNE,
2. Dava konusu işlemin iptaline ilişkin ... İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının gerekçe değiştirerek ONANMASINA, 
3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin iadesine,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/1642, Karar No: 2024/5843, Tarih: 05.12.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2022/1642
Karar	No : 2024/5843                                                              
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Valiliği
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN_KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
DAVANIN_KONUSU	:	Davacı tarafından, hakkında yapılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz olduğundan bahisle silahsız güvenlik kimlik belgesinin ve çalışma izninin iptali yolunda tesis edilen İstanbul Valiliği Özel Güvenlik Komisyonunun ... tarih ve ... sayılı kararının kendisine yönelik kısmının iptali istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu olayda, davacı adına özel güvenlik kimlik kartının yenilenmesi talebiyle yapılan başvuru arşiv araştırması ve güvenlik soruşturması olumsuz olduğundan bahisle reddedildiğinden, ara kararıyla İl Emniyet Müdürlüğü'nden davacı hakkında yapılan tespitleri gösterir arşiv araştırması ve güvenlik soruşturmasına ilişkin kayıtların temin edildiği ve yapılan inceleme neticesinde davacı hakkında bir tespite yer verilmediği, tespitin davacı yakını hakkında yapıldığının görüldüğü, bu itibarla söz konusu güvenlik-arşiv araştırması neticesinde yapılan tespitin davacı hakkında 5188 sayılı Kanun'un özel güvenlik görevlisi olacak kişilerde aranacak niteliklerden herhangi birine aykırılık ihtiva etmediği kanaatiyle işbu davaya konu işlemde hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI	: Davalı idare tarafından, mevzuat hükümlerine göre tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ..
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ..
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:
1- Dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan özel güvenlik görevlilerine ilişkin mevzuatta, özel güvenlik görevlileri hakkında gerek kimlik belgesi ve çalışma izni verilmesi gerekse bunların yenilenmesi sırasında güvenlik soruşturması yapılacağı, söz konusu soruşturmanın sonucu olumlu olanlara ve mevzuatta aranan diğer şartları taşıyanlara çalışma belgesi düzenleneceği, çalışma şartlarını kaybeden ve güvenlik soruşturması olumsuz olanların da belgelerinin iptal edileceği düzenlenmiştir.
2- Bu kapsamda da, dava konusu olayda, davalı idare tarafından davacı hakkında 4045 sayılı Kanun uyarınca güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapılarak, dava konusu işlem tesis edilmiş olup, işlemin sebep unsuru olarak, davacının 5188 sayılı Kanunun 10. maddesinin (h) bendi uyarınca güvenlik soruşturmasının olumsuz olması gösterilmiştir. 
3- Öte yandan, dava konusu işlemin dayanağını oluşturan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması sonucunda elde edilen ve davalı idarece kullanılan davacıya ait kişisel veri niteliğindeki bilgilere, güvenlik soruşturması yapmakla görevli birimler tarafından ulaşılabileceğine ve anılan birimlerin bu kapsamdaki bilgileri alabileceğine dair kanuni düzenleme olan 4045 sayılı Kanun'a göre yapılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması neticesi ulaşılmış olup; 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesinin (h) bendinde düzenlenen güvenlik soruşturması olumlu olmak koşulunun 4045 sayılı Kanun uyarınca yapılan güvenlik soruşturması yönünden Anayasa Mahkemesinin 21/04/2022 tarih ve E:2021/42, K:2022/45 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması karşısında; Anayasa'nın 153. maddesinde yer alan, Anayasa Mahkemesi kararlarının bağlayıcı olduğuna dair hüküm ile Danıştayın yerleşmiş içtihatlarıyla istikrarlı bir şekilde belirtildiği üzere, Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olduğu bilindiği halde görülmekte olan davaların Anayasa'ya aykırılığı saptanmış hükümler dikkate alınarak çözümlenmesinin, Anayasa'nın üstünlüğü ve hukuk devleti ilkesine aykırı olacağı hususu da göz önünde bulundurulduğunda, 4045 sayılı Kanun uyarınca yapılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz sonuçlandığından bahisle davacı hakkında tesis edilen dava konusu işlemde bu gerekçe ile hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.