muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/4803, Karar No: 2024/5390, Tarih: 24.12.2024

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
    Yukarıda yer verilen hükümlerin birlikte değerlendirilmesinden; gümrük vergileri tahakkukları dolayısıyla vergi mahkemesinde idari dava açılabilmesi için, söz konusu tahakkuklara karşı Gümrük Kanunu'nun 242. maddesinde öngörülen idari itiraz yoluna başvurulmuş ve bu başvurunun zımnen ya da açık olarak reddedilmiş olması; itiraz yoluna başvurulabilmesi için de, idarece kendiliğinden yapılmış bir ek tahakkuk işleminin veya ihtirazi kayıtla verilen gümrük beyannamesine dayalı tahakkukun bulunması gerekmektedir. İhtirazi kayıt, uygulamada, beyanın bağlayıcılığını etkisiz kılmak ve hak arama yollarına başvuru hakkını saklı tutmak amacıyla beyannameye konulan ve beyanın serbest irade ürünü olmadığını gösteren açıklama olarak nitelendirilmektedir. İhtirazi kaydın bu etkisini gösterebilmesi, yasalarda beyanda bulunulması için belli edilen süre veya zamanda konulmuş olmasına bağlıdır. Gümrük vergileri yönünden bu süre veya zaman da, gümrük yükümlülüğünün başladığı; başka bir deyişle, beyannamenin tescil edildiği tarihtir. 
	Dosyanın incelenmesinden, davacı adına tescilli serbest dolaşıma giriş beyannamesinin ekinde  yer alan menşe belgesinin davalı idareye sunulduğu ve beyannamenin ''yurt dışı giderler'' bölümüne gözetim bedelinin dahil edilmesi suretiyle oluşan kıymet üzerinden ihtirazi kayıt konulmaksızın gümrük idaresine beyanda bulunulduğu ve davacının bu beyanı doğrultusunda gümrük vergilerinin tahakkuk ettirildiği, akabinde, eşyanın menşeinin Ukrayna olduğunun anlaşılması üzerine,  eksik alınan vergilerin ek olarak tahakkuk ettirildiği ve anılan vergiler üzerinden 4458 sayılı Kanun'un 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca para cezalarının karara bağlandığı, bu kararlara vaki itirazların reddi üzerine de anılan ret işlemlerinin iptali istemiyle işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Olayda, davacı tarafından ibraz edilen menşe belgesinin incelenmesinden, belge içeriğinde Farsça ve Fransızca olarak "ürünlerin Ukrayna menşeli olduğu belgelenmiştir."  ibaresinin yer aldığı, Uluslararası Menşei Sorgulama Sitesinde yapılan sorgulamada da anılan ürünlerin Ukrayna menşeli olduğunun belirlendiği anlaşıldığından, üçüncü ülke menşeli ürüne ait bir belgeyle sınır ticareti kapsamında tercihli tarife uygulamasından yararlanılamayacağının kabulü gerektiğinden, davacı adına ek olarak tahakkuk ettirilen vergilere ilişkin işlem yönünden  davanın reddedilmesi gerekirken, ek tahakkuka vaki itirazın reddine dair işlemin iptali yolundaki hüküm fıkrasında hukuki isabet görülmemiştir.
    Diğer taraftan, bozma üzerine verilen kararda, 4458 sayılı Kanun'un 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza uygulanması için öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin, dolayısıyla para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin hukuka uygun olup olmadığının da verilecek kararda ayrıca değerlendirilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,

Diğer taraftan, bozma üzerine verilen kararda, 4458 sayılı Kanun'un 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza uygulanması için öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin, dolayısıyla para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin hukuka uygun olup olmadığının da verilecek kararda ayrıca değerlendirilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 24/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/1440, Karar No: 2024/8019, Tarih: 24.12.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2021/1440
Karar No : 2024/8019                                                                    
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...	  
VEKİLLERİ	: Av. ..., Av. ...
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Belediye Başkanlığı /...
VEKİLİ	: Av. ...
 
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.          
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Denizli İli, Merkez, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın çocuk bahçesi olan kullanımının resmi kurum alanına çevrilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine yönelik Pamukkale Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün ... tarihli, ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
              İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... kararda; plan değişikliği yapılması için ön görülen prosedürün yerine getirilmesi gerektiği, davacı tarafından yeterlilik belgesi bulunan bir şehir plancısına plan değişikliği dosyası hazırlatılmaksızın yalnızca yazılı bir dilekçe ile plan değişikliği başvurusu yapıldığı, söz konusu başvurunun mevzuatta aranan nitelikte olmadığından dikkate alınamayacağı, kaldı ki plan hiyerarşisi içerisinde üst ölçekli 1/5000 ölçekli imar planı değişikliği yapılmadan 1/1000 ölçekli plan değişikliği yapılmasının mümkün olmadığı, dava konusu taşınmazın fonksiyonunun 2012 yılında yapılan değişiklikle 1/5000 ve 1/1000 ölçekli imar planlarında "çocuk bahçesi" olarak değiştirildiği, mevcut 1/1000 ölçekli planın 1/5000 ölçekli plana uygun olması karşısında, 1/5000 ölçekli imar planında değişiklik yapılmadan 1/1000 ölçekli imar planında değişiklik yapılamayacağı ve davacı tarafından imar planı dosyası hazırlatılarak başvuru yapılmadığı anlaşıldığından, işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
                   Bölge İdare  Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; uyuşmazlıkta, davacının plan değişikliği isteminin belediye meclisi kararıyla değil belediye başkanlığı işlemiyle reddedildiği görülmekte ise de, Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliğinin 31. maddesinde, plan paftası, plan notları, plan raporu bulunmayan ve plan teklifi niteliğini haiz olmayan, müellif tarafından yapılmayan ve imzalanmayan planların, idarelerin karar mercilerine sunulamayacağının belirtilmesi karşısında, anılan şartları taşımayan plan tadilatı talebinin karar mercii olan belediye meclisine sunulmaksızın belediye başkanlığı işlemiyle reddedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığından davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararında sonucu itibariyle isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun belirtilen  gerekçe  ile reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  : Temyize konu kararın usul ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI    : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
 Denizli ili, Merkez, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın maliki olan davacı tarafından, 10.10.2019 tarihli dilekçeyle çocuk bahçesi kullanımında kalan taşınmazın önceki imar planlarında olduğu gibi yeniden resmi kurum alanı olarak planlanması istemiyle başvuruda bulunulduğu, Pamukkale Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün ... tarihli, ... sayılı işlemi ile plan deşikliği talebinin, serbest çalışan, A grubu yeterlik belgesine sahip bir şehir plancısı imzasıyla hazırlanan plan değişikliği dosyası ile başvuru yapılması gerektiği belirtilerek reddedilmesi üzerine anılan işlemin  iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
	3194 sayılı İmar Kanununun işlem tarihi itibarıyla yürürlükte olan şekliyle, "Planların Hazırlanması ve Yürürlüğe Konulması" başlıklı 8. maddesinde; "Planların hazırlanmasında ve yürürlüğe konulmasında aşağıda belirtilen esaslara uyulur...b) İmar Planları; Nazım İmar Planı ve Uygulama İmar Planı'ndan meydana gelir. Mevcut ise Bölge planı ve çevre düzeni plan kararlarına uygunluğu sağlanarak, belediye sınırları içinde kalan yerlerin nazım ve uygulama imar planları ilgili belediyelerce yapılır veya yaptırılır. Belediye meclisince onaylanarak yürürlüğe girer. Bu planlar onay tarihinden itibaren Belediye Başkanlığı’nca tespit edilen ilan yerlerinde bir ay süre ile ilan edilir. Bir aylık ilan süresi içinde planlara itiraz edebilir. Belediye Başkanlığınca Belediye Meclisine gönderilen itirazlar ve planları Belediye Meclisi onbeş gün içinde inceleyerek kesin karara bağlar. Belediye ve mücavir alan dışında kalan yerlerde yapılacak planlar valilik veya ilgilisince yapılır veya yaptırılır. Valilikçe uygun görüldüğü takdirde onaylanarak yürürlüğe girer. Onay tarihinden itibaren valilikçe tespit edilen ilan yerinde ve ilgili idarelerin internet sayfalarında bir ay süreyle eş zamanlı olarak ilan edilir. Bir aylık ilan süresi içinde planlara itiraz edilebilir. İtirazlar valiliğe yapılır, valilik itirazları ve planları onbeş gün içerisinde inceleyerek kesin karara bağlar.  Onaylanmış planlarda yapılacak değişiklikler de yukarıdaki usullere tabidir." hükmüne yer verilmiştir

Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliğinin "Planların sunulması" başlıklı 31. maddesinde; " İdare; onaylanmak üzere iletilen plan tekliflerini, öncelikle eksik belgesinin olup olmadığı yönünden inceler, eksik belgesi bulunanların eksikliklerinin ilgilisince 30 gün içinde tamamlanmak üzere iade eder.  Plan teklifleri; Kanun ve bu Yönetmelik hükümleri uyarınca, planın kademesi ve türüne göre üst kademe planlar, planlama esasları, yapılan analiz ve kararlar ile birlikte gerekçesi, planın kent bütününe ve çevresine etkisi ve uyumu, ulaşım sistemi ile bütünleşmesi, kentsel, sosyal ve teknik altyapı alanlarının sağlanması, kentsel doku ve yaşanabilirlik hususları kapsamında değerlendirilir. Plan paftası, plan notları, plan raporu bulunmayan ve plan teklifi niteliğini haiz olmayan, müellif tarafından yapılmayan ve imzalanmayan planlar, idarelerin karar mercilerine sunulamaz. İmar planı teklifleri, planın kapsadığı alanın maliki veya maliklerinin yasal vekilleri tarafından sunulabilir. Planlanan alan içinde maliklerine ulaşılamayan, malikleri belli olmayan veya maliki bulunmayan yerlerin mevcudiyeti halinde, bunların ilgili idarece belgelendirilmesi ve planlanan alanın %20’sini aşmaması şartı aranır." kuralına yer verilmiştir. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Belirli ölçütlere göre hazırlanan imar planlarının, zamanla planlanan alandaki koşulların zorunlu kıldığı şekilde ve kanundaki usullere uygun olarak değiştirilmesi mümkündür. Bu değişikliklerin de ilgili idarelerin hangi organ ve mercilerince karara bağlanacağının kanunla belirlenmesi gerekir.
	Yukarıda yer verilen Kanun hükümlerine göre imar planı, imar planı revizyonu ve imar planı değişlikliklerini onaylama yetkisi belediye meclisine ait olduğundan, belediyelere yapılan imar planı değişikliği tekliflerinin karara bağlanmak üzere belediye meclisine sunulması gerekmektedir.
	Anayasa'nın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesi ile Anayasal güvenceye bağlanan hak arama hürriyeti, temel hak kategorisinde yer almasının yanında, diğer temel hak ve hürriyetlerin korunması ve kullanılmasında üstlendiği görev nedeniyle de hukukun temel ilkelerinden birini teşkil etmektedir.

Anayasa'nın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesi ile Anayasal güvenceye bağlanan hak arama hürriyeti, temel hak kategorisinde yer almasının yanında, diğer temel hak ve hürriyetlerin korunması ve kullanılmasında üstlendiği görev nedeniyle de hukukun temel ilkelerinden birini teşkil etmektedir.
İdari faaliyetlerin gerçekleştirilmesi sırasında güçsüz durumda olan bireylerin hak ve menfaatlerinin korunması demokratik yönetimin gereğidir. Ülkemizde; bireylerin, en yoğun hak ve menfaat ihlalleri yaşadıkları konulardan biri olan idare ile ilişkiler alanında cereyan eden sorunlar karşısında yeni sayılabilecek bazı haklara sahip oldukları kabul edilmektedir. Bu hakların doğumunda meşruiyetin en temel kaynağı, bireyin idare karşısında güçsüz oluşudur. Bu dezavantajlı durumun, bireye ancak bazı hakların verilmesi ile giderilebileceği realitesi göz önünde bulundurulduğunda, idare karşısında, yeni bireysel hakların doğmasının yanı sıra mevcut hakların kapsam bakımından re’sen genişlemeleri de meşru bir zemine dayanmaktadır. İdari faaliyetlerin, iyi idare ilkeleri olarak adlandırılan birtakım ilkeler doğrultusunda gerçekleşmesi, hukuk devleti olgusuna da önemli kazanımlar sağlayabilme potansiyeline sahiptir. (Zeyrek, İlker Birey- İdare İlişkisi Bağlamında İyi İdare Hakkı ve Türk Pozitif Hukukunda Görünümü, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Temmuz-Ağustos 2021,  syf.295-297).
 Bireylerin idarelere yaptıkları başvuruları hızlandırmak ve başvuru usullerini kolaylaştırmak  iyi idare hakkının gereğidir. İyi idare hakkının sağlanması durumunda  hak arama özgürlüğüne ilişkin engellerin bir kısmının da  ortadan kalkacağı açıktır.
          İptal davasının öze ilişkin koşulları arasında idari işlemin yetki yönünden hukuka uyarlılığı da yer almaktadır. İdare hukukunda “yetki”, idareye  Anayasa ve yasalarla tanınmış olan karar alma gücünü ifade eder ve idari işlemlerin en temel öğesini oluşturur. Bir kamu düzeni sorunu olan yetki, yasa koyucu tarafından hangi makam veya merciye verilmiş ise, ancak o makam veya merci tarafından kullanılabilir. Bu bakımdan, yasanın açık izni olmadıkça yetkili makam veya mercinin yetkisini devretmesi olanaklı değildir. Aktarılan nitelikleri gereği, idare hukukunda yetkisizlik kural, yetkili olmak istisnadır. Bu itibarla, yetki hükümlerinin sınır ve çerçevesinin yasayla açıkça çizilmesi gerekir ve genişletici yoruma tabi tutulamaz.  
Yukarıda yer verilen Yönetmeliğin ilgili maddesinde, plan paftası, plan notları, plan raporu bulunmayan ve plan teklifi niteliğini haiz olmayan, müellif tarafından yapılmayan ve imzalanmayan planların idarelerin karar merciilerine sunulmayacağı düzenlenmiş ise de,  bu düzenlemenin Kanunda yer almayan idarenin iç işleyişine yönelik bir düzenleme olduğu, ilgili idare meclislerinin plan değişikliği talepleri hakkında karar verme yetkisini kaldırmadığı kuşkusuzdur.

Yukarıda yer verilen Yönetmeliğin ilgili maddesinde, plan paftası, plan notları, plan raporu bulunmayan ve plan teklifi niteliğini haiz olmayan, müellif tarafından yapılmayan ve imzalanmayan planların idarelerin karar merciilerine sunulmayacağı düzenlenmiş ise de,  bu düzenlemenin Kanunda yer almayan idarenin iç işleyişine yönelik bir düzenleme olduğu, ilgili idare meclislerinin plan değişikliği talepleri hakkında karar verme yetkisini kaldırmadığı kuşkusuzdur. 
Aksi bir yorumda, aynı tüzel kişiliğin organları arasında bulunması gereken iletişim ve organizasyonda olması gereken iç işleyişe ilişkin kurallardan kaynaklanan külfetin, bu tüzel kişilikten, hizmet alanlara yüklenmesi, yasa ile kendilerine bahşedilen başvuru haklarının sürüncemede kalması sonucunu doğuracağı, ayrıca belirtilen şartların yerine getirilmesinin, imar plan değişikliği talebinde bulunanlardan beklenmesi durumunda bu tekliflerin sadece bu nedenle ilgili idare mercilerine sunulmamasının bireyler üzerine aşırı bir külfet yükleneceği açıktır. 
Bu itibarla, Anayasal kural karşısında normlar hiyerarşisi gereğince kanunda yer almayan ancak yönetmelikle plan değişikliği tekliflerinin ilgili karar merciine sunulmaması  yetkisi veren bu kuralın, Kanunda yer alan ilgili idare meclisinin karar alma yetkisini kaldırdığı sonucuna ulaşılmasına hukuken olanak bulunmamaktadır. Yargısal incelemenin, doğrudan yasanın tanımladığı kurallara uygunluğu yönünden gerçekleştirilmesi, bu itibarla da, imar planı değişikliği tekliflerinin ilgili idare mercilerince değerlendirilip, karara bağlanması gerektiği kuşkusuzdur.
Dosyanın incelenmesinden; davacı tarafından çocuk bahçesi kullanımında kalan taşınmazın resmi kurum alanına dönüştürülmesinin talep edildiği,  Pamukkale Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünce, serbest çalışan, A grubu yeterlik belgesine sahip bir şehir plancısı imzasıyla hazırlanan plan değişikliği dosyası ile başvuru yapılması gerektiği belirtilerek anılan başvurunun reddedildiği görülmüştür.
Bu durumda; imar planı değişikliğinin yapılması için öncelikle böyle bir değişiklik isteminin şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına ve kamu yararına uygunluğunun bulunup bulunmadığının yasal koşullar çerçevesinde yetki ve usulde paralellik ilkesi gereğince tespit edilmesi gerekmekte olup, davacının mülkiyetindeki taşınmaza yönelik imar planı değişikliğiyle ilgili talebin bu yönlerden uygun olup olmadığının karar verme yetkisini haiz belediye meclisince değerlendirilerek karara bağlanması gerekirken, bu usul izlenmeden belediye meclisine sunulmaksızın İmar ve Şehircilik Müdürlüğü tarafından başvurunun reddedilmesine ilişkin işlemde yetki yönünden hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Bu itibarla, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun gerekçe değiştirerek reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun gerekçe değiştirerek reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanunun 49. maddesine uygun bulunan davacının temyiz isteminin kabulüne,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Mahkeme kararına yönelik  istinaf başvurusunun gerekçe değiştirerek reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 24/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/2868, Karar No: 2024/7487, Tarih: 24.12.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2022/2868
Karar No : 2024/7487
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ...... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, e-ticaret (..., ... faaliyetleri, ....'da yöneticilik ve kripto para alış satışı v.b.) kapsamında elde ettiği ticari kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2015 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından ... hesapları, reyting izleme hizmetleri, abone izleme hizmetleri  satın alındığı ... bir animasyon ekibine animasyonlar yaptırıldığı, sanal sunucular kiralandığı, ticari organizasyon dahilinde ve sermaye yoğun şekilde yürütülen ticari faaliyet ve reklam hizmetleri karşılığında ... ... firması tarafından davacının (ve babası ...'nın)  banka hesaplarına  reklam faaliyetinden  katma değer vergisi hariç 1.004.219,86-TL ile ....'da yöneticilik faaliyetinden elde ettiği katma değer vergisi hariç 20.697,48-TL matrah üzerinden  bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi salınmasında hukuka aykırılık görülmediği, wmz, bitcoin gibi kripto para alım satımları nedeniyle hesaplanan gelir yönünden ise vergi inceleme elemanı tarafından söz konusu kripto paraların niteliğinin irdelendiği ve "mevcut hukuk sistemimizde tanımlanan menkul veya gayrimenkul bir eşya, bir gayrimaddi hak  veya  fiziki bir emtia olmadığı, en uygun çözümün  nevi şahsına münhasır dijital bir eşya veya yatırım aracı olarak kabul edilmesi olduğu, vergi kanunları açısından da para olmayıp alım satıma konu sanal bir üründen (emtiadan) öteye gitmediği dolayısıyla Bitcoin'in mevcut vergi mevzuatı karşısındaki durumunun dijital bir emtia olarak yorumlanması gerektiği, bu durumda, Bitcoin madencilerinin vergi kanunlarımız karşısındaki durumunun bir imalatçıdan farksız olduğu, bu faaliyetleri nedeniyle oluşan kazançların ticari kazanç veya kurum kazancı olarak vergiye tabi olacağı," görüşüyle hareket ettiğinin görüldüğü, raporda açıkça atıf yapılmamış ise de büyük ölçüde 18/07/2018 kabul tarihli "Bitcoin Özelinde Sanal Paraların Türk Vergi Sistemi Karşısındaki Durumunun İncelenmesi" (Arzu Polat- Arkan Yusufoğlu- Muharrem Çakır) isimli hakemli makaleden yararlanıldığı, bu değerlendirmenin subjektif olduğu zira  aksi yönde de bir çok görüş bulunduğu, inceleme döneminde veya günümüzde bu konuda üzerinde uzlaşılan bir görüş veya uygulama bulunmadığı, davacı tarafından çeşitli hizmetlerin satın alınmasında ödeme aracı olarak kullanıldığının açık olduğu, davacının sanal para alış-verişi ile ilgili olarak, “Paypal ve Epara üzerinden tarafıma yapılmış gözüken yaklaşık 210.000,00-TL tutarındaki ödemeler para değişimine dair kayıtları yansıtmaktadır. Reel kazanç sayılmayan ve dikkate alınmadığında mükerrer gelir unsuru kabul edilecek bu durumun incelemede dikkate alınmasını talep ediyorum. Bunlar 2013 ve 2014 yıllarında satın aldığım wmz cinsinden sanal paraların bozdurulması nedeniyle meydana gelen kayıtlardır. 2015 yılında elde edilmiş bir gelir unsuru değildir

.000,00-TL tutarındaki ödemeler para değişimine dair kayıtları yansıtmaktadır. Reel kazanç sayılmayan ve dikkate alınmadığında mükerrer gelir unsuru kabul edilecek bu durumun incelemede dikkate alınmasını talep ediyorum. Bunlar 2013 ve 2014 yıllarında satın aldığım wmz cinsinden sanal paraların bozdurulması nedeniyle meydana gelen kayıtlardır. 2015 yılında elde edilmiş bir gelir unsuru değildir.” şeklindeki ifadesinin aksi yönünde somut bir tespit de bulunmadığı, söz konusu raporda "mükellefin 2013, 2014 yıllarında satın aldığını belirttiği kripto paraların alış blockchain kayıtlarına ulaşmak mümkün olmadığından alış-satış arasındaki kar durumunu hesaplamanın da mümkün olmadığı" belirtildiği dikkate alındığında, varsayıma dayalı olarak hesaplandığı anlaşılan söz konusu gelir kaleminde ve 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle tarhiyat azaltılmış, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.