muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2393, Karar No: 2012/6291, Tarih: 17.05.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/2393 E.  ,  2012/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

1-Dava konusu haczin yapıldığı "..." adresi ile borçluya ödeme emri tebliğ edilen "...,...,..." adresinin ve borçlu ...,... 'ın takip talebinde belirtilen "...,...,... " adreslerinin aynı adresler olup olmadığının, adreslerde belirtilen cadde ve sokak isimlerinin, kapı numaralarının değiştirilip değiştirilmediğini ilgili yerlerden araştırılarak tespit edilmesi,

2-Dava konusu haczin yapıldığı ... adresinde haciz tarihinden önce kimlerin, hangi tarihlerde faaliyet gösterdiklerinin Vergi Dairesi, Belediye, SGK Esnaf Odası vb yerlerden sorulması,

3- ...,... Unlu Gıda Mamülleri Paz. San ve Tic. Ltd. Şti'nin ilk tescil tarihinden itibaren ortaları ve yetkili temsilcilerinin ilgili ticaret sicili memurluğundan sorularak kayıtların istenilmesi,

4-Davacının dayandığı 6.3.2011 tarih ve 012725 sayılı sevk irsaliyesi ve faturanın ilgilisinden istenilerek dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 17.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5207, Karar No: 2010/11097, Tarih: 19.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5207 E.  ,  2010/11097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ..., ..., ...,

..., ..., ..., ...

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Taşınmazın ...,...,... 'ne yakın olması nedeniyle %25, pazarlama kolaylığı ve alım satım şansının yüksek bulunması nedeniyle de %25 oranında objektif artışa konu edilmiş ise de, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazdaki objektif artışa bu unsurların katkısının %15'ten fazla olamayacağının düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığı gözetilmeden hükümde "kamulaştırılan kısmın davalılar adına olan tapu kaydının iptali" denilmek suretiyle infazda kuşku ve duraksamaya yer verecek biçimde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1558, Karar No: 2015/1843, Tarih: 30.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1558 E.  ,  2015/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, tehdit, hakaret

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık .. hakkında hakaret ve kasten yaralama; sanık .. hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" dair kararlar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyizleri olanaklı olmadığından inceleme dışı bırakılmıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. mağdur .. kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, tahrikin derecesine, lehlerine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine; katılan vekilinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına, sanığın tavuklarına, mağdurun köpeklerinin saldırması nedeniyle, olay günü sanık ve mağdurun tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüşmesi ile mağdurun sanığa yumrukla vurduğu, bunun üzerine sanığın yerde bulunan 725 gram ağırlığındaki iri taşı mağdurun başına savurarak, başta yaşamsal etkileri ağır derecede çökme kırığına, beyin kanamasına, kraniektomi nedeniyle organ işlevi yitirilmesine ve konuşamama, desteksiz yürüyememe şeklindeki mevcut nöropsikiyatrik tablo nedeniyle iyileşme olanağı bulunmayan hastalığa neden olacak şekilde mağduru yaraladığı olayda;

a) Mağdurda meydana gelen yaraların özellikleri ve zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK.nun 61/1. maddesi göz önüne alınarak temel cezanın en üst hadden belirlenmesi yerine, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini;

b) Sanık hakkındaki tahrik uygulamasında, uygulama maddesinin gösterilmemesi;

c) Hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK’nun 53/1-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, alt soy ayrımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi;

d) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "Adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanık ..'ın, CMK’nun 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, zorunlu müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 30/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18408, Karar No: 2010/4141, Tarih: 16.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18408 E.  ,  2010/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalılardan ..., ..., ... ve ...'nün vekillerine verilmiş vekaletnamelerine dosya arasında rastlanmamıştır.

Varsa vekaletnameleri ibraz ettirildikten sonra, yoksa mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi adı geçenlere usulüne uygun olarak tebliğ edildikten ve temyiz süresi de beklendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1923, Karar No: 2021/5704, Tarih: 13.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1923 E.  ,  2021/5704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Suç: Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri dışında, iki şeritli, iki yönlü, asfalt kaplama, düz, eğimsiz, aydınlatmasız yolda seyir halindeyken; üç yönlü (Y) kavşağa geldiğinde kendi şeridine girmeden önce 70 metre karşı yönden gelen araç trafiğine ait şeritte seyretmesi ve kendi şeridine geçmeye çalıştığı esnada karşı yönden gelen ölenin idaresindeki motosikletle çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölmesine sebebiyet verdiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin süre tutum dilekçesinden ibaret olan, katılanlar vekilinin ise ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 13/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11928, Karar No: 2015/12966, Tarih: 11.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/11928 E.  ,  2015/12966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2015

NUMARASI : 2012/759-2015/110

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ............... 'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve hile hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, babaları C.. Ç..'ın maliki olduğu 17 adet taşınmazını davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, akit tarihlerinde babalarının ehliyetsiz olduğunu, davalıların da hile ile temlikleri gerçekleştirdiklerini ileri sürerek davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile C.. Ç.. adına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davacıların babasının sağ olduğunu, vesayet altınada alınmadığını, iddialarında yerinde olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıların aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacılar tarafından babaları C.. Ç..'ın vesayete altına alınması için 15.6.2011 tarihinde açtıkları davada, Gaziantep 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1080 esas – 2012/658 karar ve 5.6.2012 günlü kararı ile HMK'nın 115/2 maddesi gereğince dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verildiği ve derecattan geçerek 27.11.2012 de kesinleştiği, sonrasında aynı davacıların 7.1.2013 tarihinde C.. Ç..'ın vesayet altına alınması isteği ile açtıkları Gaziantep 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/29 esasında kayıtlı davanın ise halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, iptali istenen işlemi yapan davacıların babası C.. Ç..'ın hayatta olduğu çekişmesizdir.

Ancak, davacılar tarafından babasının vesayet altına alınması yönünde bir dava açıldığı ve halen derdest bulunduğu anlaşıldığına göre; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 115. maddesi çerçevesinde, dava şartı noksanlığının yargılama sırasında giderilebilme olasılığı gözetilerek vesayet davasının sonuçlanmasının beklenmesi, olumlu sonuçlanması halinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 462/8. maddesi hükmü gereği vesayet makamından izin alınıp yargılamaya devam edilerek işin esasının incelenmesi gerekeceğinin düşünülmemesi isabetsizdir.

Davacıların temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/963, Karar No: 2014/10832, Tarih: 17.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/963 E.  ,  2014/10832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Reyhanlı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2013

NUMARASI : 2012/359-2013/371

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu sebeple, münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda buğdayın ve samanın dekar başına ortalama verimi 550 kg, 400 kg, pamuğun dekar başına ortalama verimi 585 kg olduğu halde; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sırasıyla dekar başına ortalama verimin 680kg, 500kg ve 710 kg alınması suretiyle yüksek değer hesaplanmış olması,

Bu sebeple, münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda buğdayın ve samanın dekar başına ortalama verimi 550 kg, 400 kg, pamuğun dekar başına ortalama verimi 585 kg olduğu halde; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sırasıyla dekar başına ortalama verimin 680kg, 500kg ve 710 kg alınması suretiyle yüksek değer hesaplanmış olması,

2-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, iklim koşulları, arazinin topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak uygulandığı halde, bilirkişi kurulunca sulu kabul edilen dava konusu taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faiz oranının %6 alınması suretiyle düşük m² değeri belirlenmesi,

3-Dava konusu taşınmazın 1/25000 ölçekli Hatay İli Çevre Düzeni Planında mutlak tarım alanı içinde kalması, Reyhanlı ilçe merkezine mesafesi dikkate alındığında bu hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde %20 oranında objektif değer artışına neden olabileceğinden, bu hususu dikkate almayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

4-Davada kendisini vekille temsil ettirmiş olan davacı yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu konuda herhangi bir karar verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/323, Karar No: 2023/1646, Tarih: 23.02.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/323 E.  ,  2023/1646 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık

İ

İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2022/452 Değişik iş sayılı Kararı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 28.11.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB-2022/151179 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB-2022/151179 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/03/2022 tarihli kararının gerekçe kısmında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına ve İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğunun belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında ... Cumhuriyet Başsavcılığının bahse konu yetkisizlik kararının kaldırılarak ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesi suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.02.2022 tarihli ve 2017/116341 Soruşturma, 2022/2618 sayılı yetkisizlik Kararı ile dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.03.2022 tarihli ve 2022/6188 Soruşturma, 2022/609 sayılı Kararı ile İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu belirtilerek karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca uyuşmazlığın çözümü için dosyanın gönderildiği İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31.03.2022 tarihli ve 2022/452 Değişik iş sayılı Kararın gerekçe kısmında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verilerek gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuş ve bu itibarla kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2022/452 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/975, Karar No: 2025/324, Tarih: 21.05.2025

**Hukuk Genel Kurulu         2023/975 E.  ,  2025/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/537 E., 2022/770 K.

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 02.02.2022 tarihli ve

2021/1168 Esas, 2022/449 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki asıl davada alacak, birleşen davada itirazın iptali isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra temyiz incelemesi sırasında duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369. maddesinin direnme kararının temyizini kapsamadığı, direnmenin düzenlendiği aynı Kanun’un 373. maddesinde ise duruşmaya yer verilmediği gözetildiğinde direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağı kabul edilerek asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin duruşma talebinin reddine karar verilip Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ASIL DAVA

I. ASIL DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında imzalanan 29.12.2014 tarihli sözleşme ile bedel karşılığı inşaat yapımı konusunda anlaşmaya varıldığını, sözleşmede müvekkilinin, davalı adına Alanya ilçesi, ... Mahallesi, 535 ada 2 nolu parselin maliki dava dışı arsa sahipleriyle %50 paylaşım esasına göre arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenleyeceği, davalının da inşaatın toplam yapım bedeli ile bu bedelin %10’u oranındaki taşeronluk ücretini sözleşmede belirtilen şekilde ödeyeceği, bunun karşılığında ise arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki %50’lik müteahhitlik payının sahibi olacağının kararlaştırıldığı, sözleşmeye göre müvekkilinin üzerine düşeni yaparak dava dışı arsa sahiplerinin bir kısmı ile noterde 09.01.2015 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediğini, ayrıca 09.01.2015 tarihli devir sözleşmesi ile de diğer bir kısım arsa sahiplerinin önceki yüklenici ile düzenlediği arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini devraldığını, sonrasında da inşaatın ruhsatını alıp taşınmaz üzerine kat irtifakı kurduğunu, müvekkilinin önceki yükleniciye devir sözleşmesini yapması, arsa sahiplerine de kendisiyle yeniden arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlemesi için haricen 120.0000,00 Euro ödediğini, bu bedelin ve ruhsat alımında ödenmesi gereken 100.000,00 Euro’nun dava konusu sözleşmenin yapım bedeli başlıklı üçüncü maddesine göre davalı tarafından müvekkiline ödenmesi gerektiğini, ancak toplamda 220.000,00 Euro ödemesi gereken davalının müvekkiline sadece 10.01.2015 tarihinde 85.950,00 Euro ödeme yaptığını, dolayısıyla müvekkilinin davalıdan bakiye 134.050,00 Euro daha alacaklı olduğunu, devam eden süreçte sözleşmenin taraflarca karşılıklı olarak feshedildiğini ve davalının borcunu ödemediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dava konusu sözleşmenin ifası için yapılan masraflar ve ödemeler ile taşeronluk ücreti hizmet bedeli toplamından davalının yaptığı ödeme mahsup edildikten sonra kalan 454.168,22 TL’nin sözleşmenin feshedildiği tarihten itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.