muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2010, Karar No: 2024/3229, Tarih: 06.05.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17 nci üncü maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucu; Gümüşhane ili, Şiran ilçesi, ... köyü, Susuzlar mevki çalışma alanında bulunan 128 ada 1 parsel numaralı taşınmaz, 7.206,42 m² yüzölçümü ve ham toprak vasfı ile senetsizden Maliye Hazinesi adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 427,60 TL onama harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY -

Alınması gereken 427,60 TL onama harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY -

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır. İlk Derece Mahkemesinin (İDM) 27.12.2021 tarihli kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin (BAM) 22.04.2022 tarihli kararıyla özet olarak: "Yerel Mahkeme tarafından davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye elverişli olmadığı, dava konusu taşınmaz bölümünün köy yerleşik alanı içerisinde kaldığı ve kadastro sırasında ham toprak vasfıyla tespit edildiğinin sabit olduğu, ziraat bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın uzun zamandır herhangi bir şekilde işlenmediğinin belirtildiği, dolayısıyla, çekişmeli taşınmazın zilyetlikle iktisap edilebilmesi için imar-ihya edilmesine ya da tarımsal faaliyette bulunulmasına gerek bulunmamakla birlikte davacıya özgülendiği ve davacının sahiplenme iradesini gösteren nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla yirmi yılı aşkın süre devam eden zilyetlik koşullarının oluşup oluşmadığı, bu kapsamda çekişmeli taşınmaz bölümünün doğal ya da yapay herhangi bir ayırıcı unsurla çevre arazilerden ayrılıp ayrılmadığı, çekişmeli taşınmaz bölümünün sadece davacı tarafından mı kullanıldığı, kullanılmakta ise ne şekilde, hangi tasarruflarla ve ne zamandan beri kullanıldığı, çekişmeli taşınmaz bölümünün başkaları tarafından kullanılmasına davacının engel olup olmadığı, özetle davacının çekişmeli taşınmaz bölümünü sahiplenip sahiplenmediğinin ve bu kısmın davacıya özgülenip özgülenmediğinin kesin olarak saptanması gerektiği, ne var ki mahallinde yapılan keşifte alınan yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının bu noktada yetersiz olduğu ve açıklandığı şekilde davacının taşınmazdaki zilyetliğine ilişkin ayrıntılı beyan alınmadığı, taşınmazın davacıya ne şekilde intikal ettiğinin de sorulmadığı, ayrıca, bilirkişi raporlarında 128 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisindeki kısmın kuzey ve kuzeydoğu sınırının eski yıllarda kuru taş duvarla çevrildiği, zeminde taş duvarın bir kısmının sabit, bir kısmının yıkık olduğu belirtilmesine rağmen belirtilen duvarın krokide işaretlenmediği, keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıkların duvara ilişkin beyanlarına başvurulmadığı, bunun yanı sıra, davacı adına aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden tespit ve tescil edilen başkaca taşınmaz bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, varsa bu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları ile dava dosyalarının temin edilmediği, bu nedenle de 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesinde yazılı yüzölçüm sınırlamasının aşılıp aşılmadığı saptanmadan karar verildiği..." gerekçesiyle İDM kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kaldırma kararı sonrası İDM'nin 07.02.2023 tarihli kararıyla; mahalli bilirkişiler ve davacı tanığının beyanlarında dava konusu taşınmazın evveliyatında ...'ye ait olduğunu, dava konusu taşınmazın etrafını çeviren taştan yapılma duvarın da ... tarafından yapıldığını, öldükten sonra oğlu ...'ye intikal ettiğini, sonrasında da kadastro tespitine kadar çayırlık olarak kullanıldığını belirttikleri, bilirkişi raporları da göz önünde bulundurulduğunda davacının davasının kabulu gerektiği kanaatine varıldığı, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın istinaf edilmesi üzerine BAM'ın 27.10.2023 tarihli kararıyla; her ne kadar İDM'ce davacı taraf lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dosyada mevcut deliller, kaldırma kararı doğrultusunda yapılan keşif, ziraat bilirkişi raporu ve çekişmeli taşınmazın yakın plan renkli fotoğrafları birlikte değerlendirildiğinde, davacı tarafın çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde ekonomik amaca uygun herhangi bir zilyetliğinin bulunmadığı, taşınmazın taşlık alan olduğu, tarım arazisi veya başka bir amaçla kullanıldığını gösteren herhangi bir emarenin mevcut olmadığı, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazları ayıran doğal ya da yapay herhangi bir ayırıcı unsura rastlanmadığı, parselin bir kenarında bulunan duvarın tek başına sahiplenme iradesini göstermeyeceği, dolayısıyla davacı taraf lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmadığı, sadece tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarına dayanılarak zilyetliğin ispat edilmesinin de mümkün olmadığı, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve HMK'nın 353/1-b.(2) maddesi gereğince yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizin Sayın Çoğunluğunca da anılan karar onanmıştır. Sayın Çoğunlukla aramızda oluşan uyuşmazlık, İDM'ce davanın reddine karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu taşınmaz incelendiğinde buranın köy yerleşim alanı içerisinde bir yer olduğu, nitekim BAM'ın 22.04.2022 tarihli kararıyla da bu husus kabul edilerek taşınmazın imar ihyasına ihtiyaç bulunmadığı veyahut taşınmazda tarımsal faaliyette bulunulmasına gerek olmadığı, ancak taşınmazda davacı tarafın fiili hakimiyetinin bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği belirtilmiştir.

Yerleşik Yargıtay İçtihatları uyarınca köy içi alanlarda taşınmazın tarla değil arsa vasfıyla zilyetliğinin sürdürülmesi de kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak taşınmaz iktisap edilebilmesini mümkün kılmaktadır. Bu çerçevede, dava konusu yerde toprağın ekilmesi biçiminde bir faaliyet yürütülmüş olması zorunlu olmayıp burada fiili hakimiyetin sağlanarak taşınmazın kullanılması yeterlidir.

Yerleşik Yargıtay İçtihatları uyarınca köy içi alanlarda taşınmazın tarla değil arsa vasfıyla zilyetliğinin sürdürülmesi de kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak taşınmaz iktisap edilebilmesini mümkün kılmaktadır. Bu çerçevede, dava konusu yerde toprağın ekilmesi biçiminde bir faaliyet yürütülmüş olması zorunlu olmayıp burada fiili hakimiyetin sağlanarak taşınmazın kullanılması yeterlidir.

Bu durumda davacının dava konusu taşınmazda 20 yıllık fiili hakimiyet biçimindeki zilyetliğinin oluşup oluşmadığının incelenmesi gerekmektedir. Taşınmazın tespit tarihi 2015 yılı olup, anılan tarihten geriye doğru 20 yıllık sürenin esas alınması gerekmektedir. Bu bağlamda dinlenen mahalli bilirkişi ..., ... ile davacı tanığı İsrafil Kulaksız'ın dava konusu taşınmazın evveliyatında ...'ye ait olduğu, ...'nin söz konusu taşınmazın etrafını yaklaşık 40-50 yıl önce duvarla çevirdiğini, daha sonra bu taşınmazın oğlu davacı ...'e kaldığı Mehmet'în de tespit tarihine kadar dava konusu yeri çayır olarak kullandığını ifade etmişlerdir.

Bu beyanlar karşısında davacı tarafın dava konusu yerde fiili hakimiyetinin bulunduğu açıklığa kavuşturulmuş olup dava konusu taşınmaz köy içi yerleşim alanında olduğundan taşınmazın herhangi bir toprak işlemesi yapılması suretiyle kullanılması zorunlu değildir. Nitekim BAM'ın 2022 tarihli kaldırma kararında da taşınmazın işlenip işlenmediği değil sadece taşınmazda fiili hakimiyet biçiminde zilyetliğin bulunup bulunmadığının araştırılması yönünde İDM kararı kaldırılmıştır. Mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarıyla da dava konusu taşınmaz üzerinde davacı tarafın zilyetliğinin bulunduğu açıklığa kavuştuğundan İDM kararına yönelik istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi gerekirken BAM tarafından İDM kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı değerlendirilmektedir.

Açıklanan nedenlerle BAM kararının bozulması gerekirken Sayın Çoğunluğun aksi yöndeki onama kararına iştirak edilememiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/3244, Karar No: 2011/10935, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3244 E.  ,  2011/10935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 22.11.2011 Salı günü davacı ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı ...’nin müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazı diğer davalıya sattığını öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı ... davanın reddini savunmuş, diğer davalı beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece davanın İİK.nun 279. maddesi uyarınca kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 2.395,88 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7213, Karar No: 2007/8862, Tarih: 24.09.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/7213 E.  ,  2007/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SERİK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/03/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, tapuda miras bırakanı adına kayıtlı çekişmeli 209 parsel sayılı taşınmaza, davalı tarafından haksız olarak sera, camekan, ahır yapılmak ve ağaç dikilmek suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davacının tek başına dava açamayacağını bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazın elbirliği mülkiyet üzere olduğu, davacının tek başına dava açamayacağı gerekçesiyle, el atmanın önlenmesi isteğin tefrik edilip, ayrı esasa kaydedilmesine, kal ve ecrimisil isteklerinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteğiyle ilgili davası tefrik edilmiş, eldeki dava kal ve ecrimisile hasredilmiş ve mahkemece bu istekler bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 209 parsel sayılı taşınmazın, davacının miras bırakanı K... adına kayıtlı olduğu ve K...'in davacının dışında başkaca mirasçılarının bulunduğu, davalıların taşınmazda  kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı  anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun 702/4 maddesi  hükmü uyarınca, ortaklardan herbiri  topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabilir ve korumadan bütün ortaklar yararlanır. Bir başka ifadeyle, elbirliği mülkiyetine tabi olan taşınmaz bakımından açılan el atmanın önlenmesi isteğine ilişkin davalarda, bir ortağın tek başına dava açması mümkün bulunduğu gibi, bölünebilir nitelikte olan ecrimisil  istemi bakımından da pay oranında istekte bulunmasına yasal bir engel yoktur.

Buna göre elatmanın önlenmesi davasının eldeki davadan tefrik edilmesinin yasal olduğu söylenemez. Gerek bu istek gerekse ecrimisil talebi yönünden davalar arasında fiili ve hukuki irtibatın varlığı düşünülerek aynı dava içerisinde çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Öyle ise, mahkemece kurulan hükmün yasal olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, iddia ve savunma  doğrultusunda  taraf delillerinin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı  değerlendirme  ve yasal olmayan gerekçelerle, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değild

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedendenlerden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre şimdilik öteki koşulların incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  24.09.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2193, Karar No: 2014/8576, Tarih: 03.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/2193 E.  ,  2014/8576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/46646

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2009

NUMARASI : 2007/1028 (E) ve 2009/1112 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın bir temizlik şirketinde işletme müdürü olup, şirkette çalışan şikayetçiler adına gelen kredi kartlarını teslim aldığı ve her iki kart ile para çektiği öne sürülmüş ise de; inkara yönelik savunmasının aksine sanığın şikayetçilere ait kartlar ile para çektiğine dair cezalandrılmasını gerektirir yeterlikte, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraati yerine yazılı gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2684, Karar No: 2013/6868, Tarih: 18.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2684 E.  ,  2013/6868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1953 yılında yapılan kadastro sonucunda ... Mahallesi 125 ada 51 ve 52 parsel sayılı taşınmazlar, davacılar adlarına tapuda kayıtlıdır. Davacılar, taşınmazların 180 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 2/B uygulama sahasında bırakılması işleminin doğru olmadığı iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine 2/B şerhlerinin korunmasına karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6831 sayılı Kanunun 11. maddesine göre 6 aylık sürede açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1944 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 1979 yılında 1744 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması yapılmışsa da ilân edilmediği için kesinleşmemiş, son olarak 25.09.2009 tarihinde 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulaması yapılarak ilân edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazların 1944 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2009 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B uygulamasında orman niteliğinin yitirilmesi nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, aplikasyonun orman kadastrosu daha önceden kesinleşmiş olan yerlerde, bağlantı kurularak gerekli orman sınır noktalarının yerlerinin arazide belirlenip ihya edilmesinden ibaret olduğu ve 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmelik md. 44. ve 25523 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işlemi yeni bir orman kadastrosu olmadığından davacılara yeni dava hakkı vermeyeceği, orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği, 26/04/2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinde; ilgililer tarafından idareye başvurulması ve idarece bu başvuru üzerine veya re'sen yapılan inceleme ve araştırma sonucunda doğruluğu tespit edilmesi hâlinde; tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu

kayıtlarının bedel alınmaksızın geçerli kabul edileceği ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescillerinin aynen devam edeceği, ilgilileri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde idareye başvurulması hâlinde, bedelsiz olarak önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına iade edileceği hükümlerinin bulunduğu belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, davacıların temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 18.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1295, Karar No: 2010/1356, Tarih: 15.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1295 E.  ,  2010/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin ve çıkarılan borcun iptaline, yeniden aylık bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının, bir kısım hizmet süresi ile yaşlılık aylığının iptali ve davacıya yaşlılık aylığından borç çıkarılmasına ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile kesilen yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren bağlanması ve birikmiş yaşlılık aylıklarının faizi ile ödenmesi gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalı Kurumun Tokat Sigorta İl Müdürlüğünde görev yapan idarecilerin baskı ve ikna edici yollarla personelin bilgisayar şifrelerini öğrendikleri, Müdürlükte çalışanların birbirlerinin şifrelerini öğrenip kullanabilecekleri bir ortam yaratıldığı, hatta müdürlükte çalışan temizlik firması elemanlarının dahi personelin şifrelerini bildiği ve bu şifrelerle ekran başında işlem yaptıkları, aralarında davacı sigortalının da bulunduğu bir çok sigortalı yönünden hesaplara girilerek başka sigortalıların yaptıkları prim ödemelerinin bu sigortalı yapmış gibi prim ödeme hesaplarına geçirildiği, sonradan yapılan ödemelerin önceki tarihlerde yapılmış gibi prim ödeme hesaplarına girilerek birçok sigortalıya sanal hizmet süresi kazandırılarak yaşlılık ve ölüm aylıkları bağlandığı, sağlık karnesi verildiği, davacı sigortalı ...’ün prim ödeme hesabına 14.08.1998 tarihinde 3 adet ödemenin 30.04.1976,29.07.1976 ve 29.04.1977 tarihli olarak girildiği, davacının bu ödemelere göre 26.09.1983 olan sigorta başlangıcının 30.04.1976 olarak kurum çalışanlarınca hileli olarak düzeltilmesi ile davacıya 6 yıla yakın hizmet kazandırıldığı,ödeme girişlerine ait davacı elinde belge olmadığı gibi bu tarihlerde ödeme yapmadığını da kabul ettiği daha sonra bu başlangıç esas alınarak davacının 05.11.2002 tarihinde yaşlılık aylığı talebi üzerine kendisine 9029 gün sigortalılık süresi üzerinden 01.12.2002 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlandığı, usulsüzlüklerin müfettiş tarafından ortaya çıkarılması üzerine davacının sanal hizmet süresi iptal edilerek aylık bağlama tarihinde 6879 günü bulunup 9000 gün sigortalılık süresi bulunmadığından yaşlılık aylığının iptal edilip davacıya fuzulen ödenen yaşlılık aylığı nedeniyle borç çıkarıldığı anlaşılmaktadır.