muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5887, Karar No: 2019/1307, Tarih: 19.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/5887 E.  ,  2019/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklı itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; taraflar arasındaki kira sözleşmesine istinaden peşin olarak ödenmiş olan kira bedelinin tahliye tarihine kadar olan kısmının mahsubu sonucu bakiye fazla ödenen kira bedelinin iadesi amacıyla başlatılan takibe yapılan itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; yetkili mahkeme ve icra dairesinin ... Mahkemeleri ve icra müdürlükleri olduğunu icra takibinin ve davanın yetkisiz mahkemede açıldığını savunarak davanın yetki yönünden reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının ikametgahının ve sözleşmenin ifa yerinin ... olması nedeniyle davanın yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İtirazın iptali davasına konu icra takibinin yetkili icra dairesinde yapılması gerekir. Somut olayda davacı icra takip talebinde alacağını sözleşmeye dayandırmaktadır. Davada dayanılan ve hükme esas alınan 05.01.2014 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. TBK.’nun 89. maddesi uyarınca borcun ifa yeri taraflarca açıkça belirlenmemişse para borçlarının alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilir. Dava, davalı kiralayana ödenen peşin kira bedelinden tahliye sonrası kalan kısma ilişkin bedelinin tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali talebine ilişkindir. Kira bedelinin iadesi yönünden kiracı alacaklı, kiralayan borçlu konumundadır. Fazla ödenen kira bedelini iade etme borcunun ifa yeri, davacı alacaklının ikametgahıdır. Bu hüküm uyarınca alacaklının yerleşim yeri icra dairesinin yetkili olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediği gibi kabule göre de mahkemece yetkisiz icra dairesinde takip yapıldığı kabul edilmekle, yetkili icra müdürlüğünü belirtip, yetkili icra müdürlüğünde yapılmış bir takip bulunmadığı gerekçesiyle dava şartı eksikliğinden davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi de yerinde değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK. ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/12371, Karar No: 2018/10402, Tarih: 10.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/12371 E.  ,  2018/10402 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile ... Elektrik Mek. İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. arasındaki dava hakkında Kırklareli İş Mahkemesinden verilen 10.12.2015 günlü ve 2013/179-2015/120 sayılı hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Sigortalı ...’a bağlanan ilk peşin sermaye değerini gösteren tablonun okunaklı suretinin ikmali için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 10.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9915, Karar No: 2022/15529, Tarih: 01.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/9915 E.  ,  2022/15529 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na aykırılık nedeniyle kabahatli ... İç ve Dış Ticaret hakkında, anılan Kanun'un 51/2-a maddesi gereğince Havza Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğinin 20/06/2020 tarihli ve MA 56803753 sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 288,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı yapılan başvuru hakkında, anılan idarî yaptırımın, karar tarihinde aracın kiracıda olduğunun anlaşılması nedeniyle idare tarafından başvuru sonrası işlemden kaldırıldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair Havza Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/03/2021 tarihli ve 2020/133 değişik iş sayılı kararına karşı kabahatli vekili tarafından vekalet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulü ile kabahatli yararına 910,00 Türk lirası vekalet ücreti takdirine ilişkin Vezirköprü Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/04/2021 tarihli ve 2021/316 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25.06.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2022 tarihli ve KYB. 2022-104389 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28/10. maddesinde "Üçbin Türk Lirası dahil idari para cezalarına karşı başvuru üzerine verilen kararlar kesindir" şeklindeki düzenleme karşısında, kabahatlinin itirazına konu dilekçesinde belirttiği idarî para cezasının miktar itibariyle 3.000,00 Türk lirasından az olmakla anılan düzenleme uyarınca kararın kesin olduğu somut olayda, idarî yaptırım kararına karşı kabahatli vekili tarafından vekalet ücreti yönünden yapılan itirazın reddi yerine, kabulü ile kabahatli yararına 910,00 Türk lirası vekalet ücreti takdirine karar verilmesinde,

Kabule göre de;

Her ne kadar Vezirköprü Sulh Ceza Hâkimliğince kendisini vekil ile temsil eden kabahatli lehine 910,00 Türk lirası vekalet ücretine hükmedilmiş ise de; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin “Ceza davalarında ücret” başlıklı 14. maddesinin 2. fıkrasında yer alan, “Ceza hükmü taşıyan özel yasa, tüzük ve kararnamelere göre yalnız para cezasına hükmolunan davalarda tarifeye göre belirlenecek avukatlık ücreti hükmolunan para cezası tutarını geçemez.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, söz konusu ücretin itiraza konu para cezasının miktarı olan 288,00 Türk lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309-310.maddelerinde düzenlenen “Kanun Yararına Bozma” olağanüstü kanun yollarındandır.

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309-310.maddelerinde düzenlenen “Kanun Yararına Bozma” olağanüstü kanun yollarındandır.

Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Bu olağanüstü kanun yolunun amacı, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir.

Eylemin subutuna yönelik delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konular ile şahsi hakka ilişkin konularda Kanun Yararına Bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Ceza Genel Kurulu gerekse daire kararlarıyla kabul edilmiştir.

Bu itibarla şahsi hak niteliğindeki vekalet ücretine yönelik Kanun Yararına bozma talebi yerinde görülmediğinden REDDİNE, 01/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10013, Karar No: 2016/747, Tarih: 25.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10013 E.  ,  2016/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/11/2014 tarih ve 2014/366-2014/355 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili (katılma yoluyla) ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 21.01.2012 tarihinde müvekkilinin .... Şubesi'nden arandığını ve çeklerinin karşılıksız çıktığının bildirildiği, davalının ... şubesiyle yapılan şifahi görüşmelerde bu durumun elektronik sistemden kaynaklandığını ve aslında başka firmanın çeklerinin yazılmış olduğunu, bu durumun derhal düzeltileceğinin bildirildiğini, müvekkilinin buna itibar ederek beklediğini ancak hatanın düzeltilmediğini, bu sebeple müvekkilinin çeşitli ticari itibar ve iş kaybı yaşadığını iddia ederek şimdilik 5.000 TL maddi tazminat ile 50.000 TL manevi tazminatın avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sehven oluşan bir durum olduğunu, gerekli girişimler yapılarak ... nezdinde düzeltmenin yapıldığını, davacı zararı ile banka eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının çeklerinin yazılmış olduğu ve bu sebeple zarara uğradığı, hala bazı çeklerinin yazıldığına ilişkin bilgilerin ... kayıtlarında gözüktüğü, davacının maddi-manevi kaybı olduğu gerekçesiyle, davacının maddi zararının 270.947 TL olarak hesaplandığı ve taleple bağlı kalınarak 5.000 TL olarak kabulüne; davanın mahiyeti ve hakkaniyet ilkesine göre 30.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili (katılma yoluyla) ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 184. maddesine göre, hakim tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder.

Tahkikatın bittiğinin tefhiminden sonra, sözlü yargılama aşamasına geçileceği konusunda şüphe yoktur. Burada açıklığa kavuşturulması gereken husus, tahkikatın bittiğinin tefhim edildiği celseden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için yeni bir gün tayininin zorunlu olup olmadığı hususudur.

Tahkikatın bittiğinin tefhiminden sonra, sözlü yargılama aşamasına geçileceği konusunda şüphe yoktur. Burada açıklığa kavuşturulması gereken husus, tahkikatın bittiğinin tefhim edildiği celseden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için yeni bir gün tayininin zorunlu olup olmadığı hususudur.

Sözlü yargılama 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'unun 186. maddesinde düzenlenmiştir. Bu madde, "Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir." hükmünü amirdir.

Bu maddede, taraflara davetiye çıkarılacağı belirtilmiş ise de, HMK'nın 184. maddesine uygun olarak, tarafların tamamının hazır olduğu yargılama sırasında, hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verip, tarafların bütün tahkikat hakkındaki açıklamalarını dinleyip, tahkikatı gerektiren bir hususun kalmadığını belirledikten sonra, yüzlerine karşı tahkikatın bittiğini tefhim etmişse, sözlü yargılama hakkında da görüşlerini sorması gerekir.

Tahkikatın bittiğinin tefhim edildiği duruşmada, taraflardan bir kısmının hazır olmaması veya hazır olan taraflardan biri ya da tamamının, mahkemeden sözlü yargılama için duruşma günü tayin edilmesini istemeleri halinde, sözlü yargılama için HMK'nın 186.maddesine uygun olarak duruşma günü belirlenmesi ve bu durumun duruşmada olmayan taraflara meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesi gerekir.

Tahkikatın bittiğinin tefhim edildiği duruşmada, tarafların tamamının hazır ve sözlü yargılama için yeni duruşma günü verilmesini istemediklerini beyan etmeleri halinde, bu husus duruşma tutanağına yazıldıktan sonra, sözlü yargılamaya geçilir, taraflara HMK'nın 186/2. maddesine göre son sözleri sorulur, son sözleri dinlendikten sonra, mahkeme hükmünü verir.

Somut uyuşmazlıkta taraf vekillerinin hazır olduğu 05.11.2014 tarihli duruşmada, açık yargılamaya son verildiği belirtilerek hüküm verilmiştir. Yukarıdaki açıklanan yasal düzenlemelere uyulmadan hüküm kurulması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğundan, adil yargılanma hakkı ile hukuki dinlenilme hakkına aykırıdır. Mahkemece, bu hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının, şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının, şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10994, Karar No: 2011/19213, Tarih: 28.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10994 E.  ,  2011/19213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili ile davalı ... yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile ekilebilir ürün gelirine göre m2 bedelinin tespitinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazların özellikleri ve bilirkişi raporlarında belirtilen hususlar göz önünde bulundurulduğunda; objektif değer artırıcı unsur oranının % 350'den az olamayacağı gözetilmeden resen daha az artış oranı uygulanmak suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

2-Taşınmazların, kamulaştırma dışında kalan bölümlerin geometrik durumu, yüzölçümü ve niteliğine göre bu kısımlarda bilirkişi kurulu raporunda da belirtildiği gibi 1676 parsel sayılı taşınmazda % 40 ve 1677 parsel sayılı taşınmazda ise % 50 oranında değer kaybı olduğu halde, karşılıklarına hükmedilmemesi suretiyle aza karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekili ile davalı ...'in temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere geri verilmesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18105, Karar No: 2015/5496, Tarih: 07.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18105 E.  ,  2015/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı sigorta şirketi vekili ile davalı Salih ve Lütfi vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı sigorta şirketi vekili; müvekkiline iş yeri paket sigorta poliçesi ile sigortalı iş yerinin bulunduğu davalıların maliki ve kiracısı olduğu mağazanın klozet vanasının kırılması nedeniyle meydana gelen su baskınında hasara uğradığını, sigortalıya 23.248 TL hasar bedeli ödendiğini belirterek, ödenen miktardan 2.950 TL sovtajın mahsubu ile 20.298 TL'nin 4.8.2009 ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kısmen kabulü ile 6.340 TL'nin 4.8.2009 ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı sigorta şirketi vekili ile davalı Salih ve Lütfi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

HUMK.nun 275 (HMK.md.266) ve devamı maddelerine göre çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda ihtisas sahibi kimselerin dinlenmesi ve rapor alınması gerekir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

HUMK.nun 275 (HMK.md.266) ve devamı maddelerine göre çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda ihtisas sahibi kimselerin dinlenmesi ve rapor alınması gerekir.

Dava konusu uyuşmazlık, dahili su baskınından kaynaklanmaktadır. Ekspertiz raporunda, sudan etkilenen emtianın listelendiği ve hasar tutarının 23.248 TL olduğunun tespit edildiği, zarar doğurucu olayın meydana geldiği tarihten 3 yılı aşkın bir süre sonra yapılan keşif sonrası inşaat mühendisi, mali müşavir, tekstil mühendisi ve sigorta hukukçusundan oluşan bilirkişi heyetince düzenlenen raporda, ıslanan malların cinsi ve adedine göre ekspertiz raporu ile belirlenen 23.248 TL hasar tutarının uygun bulunmasına rağmen, zarar gören emtianın, yıkama, kurutma ve ütüleme işlemine tabi tutulup yeniden etiketlenmesi durumunda normal satış fiyatında satışa sunulabileceğinin belirlendiği ancak, yalnızca temizleme maliyeti esas alınarak 6.340 TL zarar hesaplandığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda, hem ekspertiz raporundaki hasar bedeli uygun bulunup hem de emtianın, yıkama, kurutma, ütüleme ve etiketleme işlemlerinden sonra satışa sunulabileceğinin kabulü çelişki yaratmaktadır. Kaldı ki, raporda belirlenen zararı giderici işlemlerden yalnızca temizleme maliyeti belirlenmiş, ütüleme, ambalajlama ve etiketleme maliyetleri yönünden hiçbir değerlendirme yapılmamıştır. Bilirkişi raporu bu haliyle, hüküm kurmaya yeterli değildir.

O halde; mahkemece dosyanın, konusunda uzman iki tekstil mühendisi ve sigorta hukukçusu bilirkişilerden oluşan heyete tevdii ile hasar dosyası, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalı işyerinde meydana gelen gerçek zarar miktarının belirlenmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alındıktan sonra varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... ve ... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA aşağıda dökümü yazılı 244,79 TL kalan harcın temyiz eden davalılardan

alınmasına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı..ye geri verilmesine, 07/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7705, Karar No: 2018/14115, Tarih: 26.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/7705 E.  ,  2018/14115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ve suça sürüklenen çocukların birlikte müştekinin sokak üzerine park ettiği motosikletini çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış sanık ... hakkında tayin olunan cezanın infazı sırasında TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34877, Karar No: 2014/17215, Tarih: 15.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/34877 E.  ,  2014/17215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/230408

MAHKEMESİ : Antalya 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2009

NUMARASI : 2009/672 (E) ve 2009/1400 (K)

SUÇLAR : Tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tüm aşamalarda suça konu telefon hattının kardeşi İ. Ç. tarafından kullanıldığını ifade etmesi karşısında, İ. Ç.'ın tanık sıfatıyla usulüne uygun olarak dinlenmesi ve sanığın kullandığı iddia edilen cep telefonu hattıyla yapılan görüşmeler tespit edilip ilgi kurulduktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık H.. Ç..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.