muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/3498, Karar No: 2024/4002, Tarih: 16.10.2024

d) Orman alanları dışında yer alan korunması gerekli taşınmaz tabiat varlıkları, koruma alanları ve doğal sit alanlarının Bakanlıkça belirlenen ilke kararlarına, onaylanan planlara uygun olarak kullanılmak üzere tahsisini gerçekleştirmek, uygulamaların tahsis şartlarına uygun olarak gerçekleşmesini izlemek ve denetlemek, 
e) Tabiat varlıkları ve doğal sit alanları ile özel çevre koruma bölgelerine ilişkin olarak; hâlihazır haritaları aldırmak, gerekli görülen projeleri yapmak, yaptırmak ve onaylamak, her türlü araştırma ve inceleme yapmak, yaptırmak, izlemek, eğitim ve bilinçlendirme çalışmaları yürütmek, kullanım yasağı getirilen alanların kamulaştırma veya benzer yollarla kamunun eline geçirilmesini sağlamak, kontrol ve denetim yapmak, gerekli görülen alanların korunması ve kirliliğin önlenmesi amacıyla yatırım yapmak veya ilgili idarelerin yatırım projelerini desteklemek, bu alan ve bölgelerde Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlere ilişkin her türlü tasarrufta bulunmak, işletmek, işlettirmek ve kullanım izinlerini vermek, korunan alanlara ilişkin insan ve finansman kaynağı sağlamak" olarak belirtilmiştir.
2886 sayılı Kanun'un "Pazarlık usulüyle yapılacak işler" başlıklı 51. maddesinde, "Aşağıda yazılı işlerin ihalesi, pazarlık usulüyle yapılabilir; ... g) Kullanışlarının özelliği, idarelere yararlı olması veya ivediliği nedeniyle kapalı veya açık teklif yöntemleriyle ihalesi uygun görülmeyen, Devletin özel mülkiyetindeki taşınır ve taşınmaz malların kiralanması, trampası ve mülkiyetin gayri ayni hak tesisi ile Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin kiralanması ve mülkiyetin gayri ayni hak tesisi ..." kuralı yer almış,  644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13/A maddesinde, Tabiat Varlıklarını koruma Genel Müdürlüğünün görevleri sayılmış, 33. maddesinde de, Bakanlığın görev, yetki ve sorumluluk alanına giren ve önceden kanunla düzenlenmiş konularda idari düzenlemeler yapabileceği kurala bağlanmıştır.

02/05/2013  tarih ve 28635 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan dava konusu  Tabiat Varlıkları ve Doğal Sit Alanları ile Özel Çevre Koruma Bölgelerinde Bulunan Devletin Hüküm ve Tasarrufu Altındaki Yerlerin İdaresi Hakkında Yönetmelik'in "Amaç" başlıklı 1. maddesinde, "Bu Yönetmeliğin amacı, sınırları kesin olarak belirlenmiş olan tabiat varlıkları ve doğal sit alanları ile özel çevre koruma bölgelerinde yer alan; Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin kiralanması, ön izin verilmesi, kullanma izni verilmesi, ecrimisil, tahsis, işletme hakkı verilmesi, işletilmesi, işlettirilmesi ve tahliye işlemlerine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir."; "Kapsam" başlıklı 2. maddesinde, "Bu Yönetmelik, sınırları kesin olarak belirlenmiş olan tabiat varlıkları ve doğal sit alanları ile özel çevre koruma bölgelerinde yer alan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerleri kapsar."; dava konusu işlem tarihinde yürürlükte bulunan "Dayanak" başlıklı 3. maddesinde, "Bu Yönetmelik, 29/6/2011 tarihli ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13/A ve 33. maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır." düzenlemelerine yer verilmiş; "Tanımlar" başlıklı 4. maddesinde, bu Yönetmelikte geçen "Kanun" kelimesinin 08/09/1983 tarih ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nu ifade ettiği belirtilmiştir.
	Dava konusu Yönetmeliğin "İhale esasları" başlıklı 55. maddesinin 4. fıkrasında, "Aşağıda belirtilen kurum ve kuruluşlara Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler Kanunun 51. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre pazarlıkla kiraya verilebilir...
	(c) En az on yıl süreli, çevrenin ve biyolojik çeşitliliğin en uygun şekilde korunması, kullanması, izlenmesi, proje geliştirilmesi, iyileştirilmesi ile çevre kirliliğinin önlenmesi amacı ile faaliyet gösteren vakıflara veya bu vakıfların kuruluşlarına kiraya verme..." kuralına yer verilmiştir.
 02/05/2013 tarih ve 28635 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Tabiat Varlıkları ve Doğal Sit Alanları ile Özel Çevre Koruma Bölgelerinde Bulunan Devletin Hüküm ve Tasarrufu Altındaki Yerlerin İdaresi Hakkında Yönetmeliğin "İhale esasları" başlıklı 55. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi haricindeki dava konusu maddelerinde; 2886 sayılı Kanunun yukarıda yer verilen 51. maddesine; 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümleri ile I sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 109. maddesine  aykırılık görülmemiştir.
	Dava konusu Yönetmeliğin "İhale esasları" başlıklı 55. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi ve davacının başvurusunun zımnen reddine ilişkin dava konusu işlem yönünden yapılan inceleme;
	Dava dosyasına sunulan pazarlık usulüyle yapılacak ihaleye davet yazısı, Bakanlık Olur'u ve ihale komisyonu kararından, söz konusu ihalelerin, Yönetmeliğin "İhale esasları" başlıklı 55. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi çerçevesinde yapıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu Yönetmeliğin "İhale esasları" başlıklı 55. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi ve davacının başvurusunun zımnen reddine ilişkin dava konusu işlem yönünden yapılan inceleme;
	Dava dosyasına sunulan pazarlık usulüyle yapılacak ihaleye davet yazısı, Bakanlık Olur'u ve ihale komisyonu kararından, söz konusu ihalelerin, Yönetmeliğin "İhale esasları" başlıklı 55. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi çerçevesinde yapıldığı anlaşılmıştır.
	Anayasa'nın 124. maddesinde, "Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler." kuralı yer almaktadır.
	Bir hiyerarşik kurallar sistemi olan hukuk düzeninde alt düzeydeki kuralların, yürürlüklerini üst düzeydeki kurallardan aldıkları kuşkusuzdur. Kurallar hiyerarşisinin en üstünde genel hukuk ilkeleri ve anayasa bulunmakta ve daha sonra gelen kanunlar yürürlüğünü Anayasadan, yönetmelikler ise yürürlüğünü kanunlardan almaktadır. Dolayısıyla, bir kuralın, kendisinden daha üst konumda bulunan ve dayanağını oluşturan bir kurala aykırı veya bunu değiştirici nitelikte bir hüküm içermemesi gerekir.
	Bunun yanında, kurallar hiyerarşisinin, yönetmelikler bakımından ifadesi niteliğini taşıyan Anayasa'nın 124. maddesinde; Cumhurbaşkanının, bakanlıkların ve kamu tüzelkişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak ve bunlara aykırı olmamak şartıyla yönetmelikler çıkarabilecekleri kuralına yer verilmiştir. Bu çerçevede, bir kanunla veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesiyle daha önceden düzenlenmeyen bir konuda yönetmelik çıkarılması mümkün olmayıp, yönetmeliklerin kanuna veya cumhurbaşkanlığı kararnamesine dayanmak zorunda olduğu açıktır.
	Buna göre, tabiat varlıkları ve doğal sit alanları ile özel çevre koruma bölgelerinde bulunan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerle ilgili tasarrufta bulunma yetkisinin 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile davalı Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğüne verildiği, Kararnamede söz konusu yerlere ilişkin her türlü tasarrufta bulunmak, işletmek, işlettirmek ve kullanım izinlerini vermek şeklinde sayılan yetkinin hangi usul ve esaslara göre kullanılacağına ilişkin düzenlemeye yer verilmediği, konunun düzenlendiği dava konusu Yönetmelik'te söz konusu taşınmazlarla ilgili olarak Bakanlığın sahip olduğu yetkinin ihale yoluyla kullanılacağının temel prensip olarak belirlendiği, nitekim dava konusu Yönetmeliğin 4. maddesinde, "Bu Yönetmelikte geçen Kanun, 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nu ifade eder." kuralına yer verildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu Yönetmeliğin 36. maddesinde, pazarlık usulüyle ihalenin yapılmasının belli bir şekle bağlı olmadığı, bir veya daha fazla istekliden yazılı veya sözlü tekliflerin alınması ve bedel üzerinde anlaşılması suretiyle yapılacağı; 55. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendinde, en az on yıl süreli, çevrenin ve biyolojik çeşitliliğin en uygun şekilde korunması, kullanılması, izlenmesi, proje geliştirilmesi, iyileştirilmesi ile çevre kirliliğinin önlenmesi amacı ile faaliyet gösteren vakıflara veya bu vakıfların kuruluşlarına Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin 2886 sayılı Kanun'un 51. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre pazarlık usulüyle kiraya verilebileceği; 2886 sayılı Kanun'un 51. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde ise, kullanışlarının özelliği, idarelere yararlı olması veya ivediliği nedeniyle kapalı veya açık teklif yöntemleriyle ihalesi uygun görülmeyen, Devletin özel mülkiyetindeki taşınır ve taşınmaz malların kiralanmasının pazarlık usulüyle yapılabileceği düzenlenmiştir. 
	Buna göre; dava konusu Yönetmeliğin dayanağı olan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi (Mülga 644 sayılı KHK ile aynı düzenlemeleri içermektedir) ile dava konusu Yönetmeliğin dayanağı olmamakla birlikte, uygulanacak kanun olarak atıfta bulunulan ve Hazinenin özel mülkiyetindeki taşınmazlarla Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin işletilmesi, işlettirilmesi ve diğer yollarla ekonomiye kazandırılmasına ilişkin temel kanun olan 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'ndaki hükümler göz önüne alındığında; herhangi bir şekilde idareye, vakıflara veya bu vakıfların kuruluşlarına Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin pazarlık usulüyle kiraya verilmesi bakımından görev ve yetki verilmediği anlaşılmıştır.  Başka bir deyişle, ne  1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nde ne de 2886 sayılı Kanun'da, dava konusu Yönetmeliğin 55. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendine ilişkin  hukuki bir dayanağın bulunmadığı tespit edilmiştir.

Öte yandan, dava konusu Yönetmeliğin dayanağı olmamakla birlikte, uygulanacak kanun olarak atıfta bulunulan ve Hazine'nin özel mülkiyetindeki taşınmazlarla Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin işletilmesi, işlettirilmesi ve diğer yollarla ekonomiye kazandırılmasına ilişkin temel kanun olan 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nda da, sahip olunan tasarruf yetkisinin ihale yoluyla kullanılacağı benimsenmiştir. 2886 sayılı Kanun'un "İhale usullerine tâbi olmayan işler" başlıklı Üçüncü Kısmın 71 ila 82. maddeleri arasında yer alan bazı düzenlemelerde, bazı işlerin ihalesiz olarak gördürülebileceği belirtilmiş ise de, anılan düzenlemelerin çoğunlukla idarelerin ihtiyaçlarına yönelik alımlarla ilgili olduğu ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun yürürlüğe girmesiyle birlikte uygulanma kabiliyetini de yitirdiği, dolayısıyla Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin ihale yapılmaksızın kiralanmasına, bu yerlerle ilgili kullanma izni veya işletme hakkı verilmesine imkân tanıyan bir düzenlemenin bulunmadığı anlaşılmaktadır.
	Geniş anlamda, bir işi birçok istekli arasından en uygun görülen şartlarla kabul edene bırakma süreci olan "ihale"den önce; isteklilerin kim olacağının ihale eden (idare) tarafından bilinmesi mümkün değildir. Bu çerçevede, gerçekleştirilecek olan ihalede, mevzuatta öngörülen ihale usûlünden hangisinin uygulanacağının da, isteklilerin kimler olacağına göre tayin edilmesinin hukuki bir izahı bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla, istekli olabileceklerin niteliğinden yola çıkılarak, bir ihale usûlünün belirlenmesi ve hatta tek bir isteklinin davet edilmesine imkan sağlayan bir ihale usulünün (pazarlık usûlü) tercih edilmesi mümkün değildir. Bu itibarla, dava konusu Yönetmeliğin 55. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendinde, isteklinin sahip olması gereken niteliğe göre ihalenin pazarlık usulüyle yapılabileceğine yönelik düzenlemeye yer verilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.
	Bu itibarla, davalı Bakanlığın 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ve kamu taşınmazlarıyla ilgili esas alınması gereken 2886 sayılı Kanun'un kendisine tanıdığı görev ve yetkilerle sınırlı olarak yönetmelik çıkarma yetkisi bulunduğu, tabiat varlıkları ve doğal sit alanları ile özel çevre koruma bölgelerinde bulunan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin kiralanması ve anılan taşınmazlarla ilgili olarak kullanma izni veya işletme hakkı verilmesinin 2886 sayılı Kanun ve uyuşmazlığa konu Yönetmelik'te genel usul olarak benimsenen ihale usulüne tabi olduğu, dolayısıyla 55. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendinde yer alan kurum ve kuruluşlar için pazarlık usulü ile taşınmaz kiralanmasının üst hukuk kurallarına aykırı olduğu sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, davacı ... Belediyesi tarafından, ... tarihinde, ... Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne, “... ilçesi sınırları içerisinde bulunan ... Koyu, ..., ... Mahallesi, ... mevkii ve ... mevkiinde bulunan sahil kesimleri ile aynı zamanda tüm sahil/kıyı alanlarını halkın serbestçe kullanımına açmak ve duş, soyunma kabini, WC gibi gereksinimleri karşılayacak geçici yapıların hizmete sunulması amacıyla Belediyeye tahsisini, bu isteğin kabul görmemesi durumunda ise, ilçe sınırlarındaki sahiller için 2886 sayılı Kanun'a göre yapılacak ihalelerin tümüne iştirak edeceğinden, yapılacak ihalelerin içerik, gün, yer ve saatinin bir ay önceden ... Belediyesine duyurulması” talebiyle başvuru yapıldığı, başvuruya cevap verilmeyerek zımnen reddedildiği, davalı idare tarafından savunma ekinde sunulan 28/07/2021 tarihli ihale Komisyonu kararı, 12/08/2020 tarih ve ... sayılı Bakanlık Olur'u ve ihalelere ilişkin diğer belgelerden, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkii; ... Mahallesi, ... mevkii; ... Mahallesi, ... mevkii; ... Mahallesi, ... mevkiinin 2886 sayılı Kanun'un 51/g ve dava konusu Yönetmeliğin 55. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi ile 63. maddesine göre pazarlık usulüyle kiralanmasına ilişkin ihalelerin yapıldığı ve anılan yerlerin, bu ihalelere tek istekli olarak katılan ... Ltd. Şti.'ye 10 yıllığına kiralanmasına karar verildiği görülmektedir.
Bu duruma göre, davacının tahsis talebinin uygun görülüp görülmeyeceği, idarenin takdir yetkisinde bulunmakta ve davacının tahsis talebinin zımnen reddinde hukuka aykırılık bulunmamakta ise de; davalı idare tarafından, başvuruya konu yerlerin kiralama ihalelerinin, davacının, "yapılacak ihalelerin tümüne iştirak edeceğinden, yapılacak ihalelerin içerik, gün, yer ve saatinin bir ay önceden ... Belediyesi'ne duyurulması" talebi sonrasında, Yönetmeliğin 55. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi kapsamında gerçekleştirildiği anlaşıldığından ve anılan Yönetmelik hükmünde hukuka uygunluk görülmediğinden, gerçekleştirilecek olan ihaleye katılmak için davacı tarafından yapılan başvurunun zımnen reddine dair dava konusu işlemde de hukuka uygunluk görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle; davacı tarafından ... Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'ne yapılan ... tarih ve ... sayılı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlem ile işleme dayanak oluşturan 02/05/2013 tarih ve 28635 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Tabiat Varlıkları ve Doğal Sit Alanları ile Özel Çevre Koruma Bölgelerinde Bulunan Devletin Hüküm ve Tasarrufu Altındaki Yerlerin İdaresi Hakkında Yönetmeliğin 55. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendinin iptaline, dava konusu Yönetmeliğin "İhale esasları" başlıklı 55. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi hariç diğer kısımları yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra Üye ...'ın, dava dilekçesinde 2577 sayılı Kanun'un 3. maddesi uyarınca, dava konusu edilmek istenen Yönetmeliğin veya Yönetmelik maddelerinin açık olarak ortaya koyulamadığı ve terditli istemde bulunulduğu, yine davacı vekili tarafından ... Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü'ne yapılan ... tarih ve ... sayılı başvuruda yer alan talebin de terditli olduğu, iptali istenilen işlem veya Yönetmelik düzenlemelerinin açık olarak belirlenmesi için dilekçenin reddine karar verilmesi gerektiği yolundaki ayrışık oyuna karşın; bir düzenleyici işlemin tamamının, dayanağı kanundaki düzenleme sınırlarının aşıldığı, kanuni dayanağının Anayasa Mahkemesince iptal edildiği veya yetkili olmayan makam tarafından yürürlüğe koyulduğu gibi iddialar ileri sürülmek suretiyle tamamının iptalinin istenebileceği gibi bu iddiaların kabul görmemesi halinde düzenleyici işlemin hukuka aykırı olduğu iddia edilen maddelerinin hukuka aykırılık nedenleri belirtilmek suretiyle ayrı ayrı iptalinin de istenebileceği, davacı tarafından dava konusu Yönetmeliğin tamamının iptali istenirken, Yönetmeliğin kanuni dayanağı olan 644 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin taşınmaz tabiat varlıkları, koruma alanları ve doğal sit alanları için "tahsis" dışında "kiralamaya" ilişkin bir düzenlemeye yer vermediği iddiasında bulunulduğu, bu iddianın kabul görmemesi ve aşılması durumunda ise Yönetmeliğin hukuka aykırı olduğu iddia edilen maddelerinin iptalinin istenildiği, dava dilekçesi içeriği ile öne sürülen hukuka aykırılık sebepleri dikkate alınarak, Yönetmeliğin, “Amaç” başlıklı 1. maddesinin; “Tanımlar” başlıklı 4. maddesinin 1. fıkrasında, “İhale” tanımının yer aldığı (g) bendinin, “İhale komisyonu” tanımının yer aldığı (ğ) bendinin, “İstekli” tanımının yer aldığı (h) bendinin, “Kanun” tanımının yer aldığı (j) bendinin, “Kiraya verme” tanımının yer aldığı (l) bendinin, “Müşteri” tanımının yer aldığı (o) bendinin, “Ön izin” tanımının yer aldığı (ö) bendinin, “Sözleşme” tanımının yer aldığı (r) bendinin, “Tahmin edilen bedel” tanımının yer aldığı (t) bendinin, “Uygun bedel” tanımının yer aldığı (ü) bendinin; “Kapalı teklif usulünde ihalenin yapılamaması” başlıklı 31. maddesinde ve “Açık teklif usulünde ihalenin yapılamaması” başlıklı 35. maddesinde yer alan “(…) veya idare yararı görüldüğü takdirde, ihale 15 gün içinde pazarlıkla yapılabilir.” ibarelerinin; 42. maddenin başlığında yer alan “İdare Yararına Öncelik Verilecek İstekliler” ve maddenin 1. fıkrasının ilk cümlesindeki, “İdareye yararlı olması nedeni ile (…)” ibarelerinin; Yönetmeliğin 7. Bölüm başlığında yer alan “Taşınmazların Kiraya Verilmesi” ibaresinin; “İhale esasları” başlıklı 55. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “(…) veya idare yararı görüldüğü takdirde, ihalenin bitiş tarihinden itibaren 15 gün içinde iş pazarlıkla kiralanabilir.” ibaresinin, aynı maddenin 2. fıkrasının ve 4

. maddenin başlığında yer alan “İdare Yararına Öncelik Verilecek İstekliler” ve maddenin 1. fıkrasının ilk cümlesindeki, “İdareye yararlı olması nedeni ile (…)” ibarelerinin; Yönetmeliğin 7. Bölüm başlığında yer alan “Taşınmazların Kiraya Verilmesi” ibaresinin; “İhale esasları” başlıklı 55. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “(…) veya idare yararı görüldüğü takdirde, ihalenin bitiş tarihinden itibaren 15 gün içinde iş pazarlıkla kiralanabilir.” ibaresinin, aynı maddenin 2. fıkrasının ve 4. fıkrasında yer alan (c) bendinin; Yönetmeliğin 8. Bölüm başlığında yer alan “Ön İzin ve Kullanma İzni" ve 60. maddenin başlığında yer alan "Ön izin verilmesi ve süre” ibareleri ile 60 ve 61. maddelerin tamamının;  9. Bölüm başlığındaki “Kıyılarda Verilecek İzinler, Yasaklar ve Sorumluluklar” ibaresi ile “Kıyılarda yapılacak düzenlemeler” başlıklı 65. maddesinin iptali istemi yönünden inceleme yapılabileceği; diğer yandan davacı tarafından, ... tarihinde davalı idareye yapılan başvurudaki amacın öncelikle taşınmazların Belediyelerine tahsisi olduğu, bu talebin kabul görmemesi halinde yapılacak ihaleye davet edilmek olduğu, dolayısıyla öncelik sıralaması yapılan bu talebin terditli bir talep olarak nitelendirilmesi halinde dahi idari davada böyle bir talebin ileri sürülmesine mani olacak usul kuralı bulunmadığı anlaşıldığından, esasın incelenmesine geçilmesine oyçokluğuyla karar verildi.

MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bulunan ... Koyu, ..., ... Mahallesi, ... mevkii ve ... mevkiinde bulunan sahil kesimlerinin kullanım hakkı, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 51/g  maddesi ve dava konusu Yönetmeliğin 36. maddesine  göre pazarlık usulü ile gerçekleştirilen ihale sonucunda 29/06/2017 tarihinden itibaren 3 yıl süre ile ... Ltd. Şti.’ye kiraya verilmiştir. 
Davacı ... Belediyesi tarafından ... Valiliği Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü’ne yapılan ... tarih ve ... sayılı başvuru ile, “... ilçesi sınırları içerisinde bulunan ... Koyu, ..., ... Mahallesi, ... mevkii ve ... mevkiinde bulunan sahil kesimleri ile aynı zamanda tüm sahil/kıyı alanlarını, halkın serbestçe kullanımına açmak ve duş, soyunma kabini, WC gibi gereksinimleri karşılayacak geçici yapıların hizmete sunulması amacıyla Belediyeye tahsisini, bu isteğin kabul görmemesi durumunda ise, ilçe sınırlarındaki sahiller için 2886 sayılı Kanun'a göre yapılacak ihalelerin tümüne iştirak edeceğinden, yapılacak ihalelerin içerik, gün, yer ve saatinin bir ay önceden ... Belediyesine duyurulması” talep edilmiştir. 
Söz konusu yazı 20/05/2020 tarihinde idareye tebliğ edilmiş ise de, başvurunun yapıldığı tarihte yürürlükte olan 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesine göre 60 gün içerisinde başvuruya cevap verilmeyerek başvuru zımnen reddedilmiş, bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.
Bu arada, dosyada bulunan 12/08/2020 tarih ve ... sayılı Bakanlık Olur'u ve ihalelere ilişkin diğer belgeler incelendiğinde, ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkii; ... Mahallesi, ... mevkii; ... Mahallesi, ... mevkii; ... Mahallesi, ... mevkii hakkında 27/07/2020 tarihinde 2886 sayılı Kanun'un 51/g ve dava konusu Yönetmeliğin 55. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi ile 63. maddesine göre pazarlık usulüyle yapılan ve ... Ltd. Şti.'nin tek istekli olarak katıldığı ihale sonucunda anılan yerlerin 10 yıllığına ... Ltd. Şti.’ne kiralanmasına karar verilmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE :
 USUL YÖNÜNDEN:
Davalı yanında müdahilin usule ilişkin itirazları geçerli bulunmamıştır. 
ESAS YÖNÜNDEN:
İLGİLİ MEVZUAT:
10/07/2018 tarih ve 30474 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1 nolu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğü" başlıklı 109. maddesinin 1. fıkrasının (d) ve (e) bentlerinde, "(1) Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğünün görev ve yetkileri;
d) Orman alanları dışında yer alan korunması gerekli taşınmaz tabiat varlıkları, koruma alanları ve doğal sit alanlarının Bakanlıkça belirlenen ilke kararlarına, onaylanan planlara uygun olarak kullanılmak üzere tahsisini gerçekleştirmek, uygulamaların tahsis şartlarına uygun olarak gerçekleşmesini izlemek ve denetlemek,