muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/32821, Karar No: 2016/17451, Tarih: 06.10.2016

Direnme kararının süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Somut uyuşmazlıkta, davacı alacak taleplerini kısmî dava açarak talep etmiştir. Mahkemece de kısmî miktarlar hüküm altına alınmış ise de; dosya içinde birden fazla bilirkişi raporu olup, alacağın tespiti açısından hangi rapora itibar edildiği gerekçelendirilmediğinden kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.” gerekçesi ile verdiği bozma kararı sonrası mahkemece 31.01.2014 tarihli kök rapordan sonra davalı tarafın itirazı ve davacıya yapılan ödemelere ilişkin bordroların sunulması üzerine ek rapor alındığı, ancak dosyada bulunan davalı tarafça davacıya noter kanalıyla keşide edilen ihtarnamede 2.300 TL ücretle işe başlayacağının taahhüt edilmesine göre işe başlatılmadığı andaki ücret 2.300 TL olduğu kabul edilerek yeniden hesaplama yapılarak ikinci ek rapor alındığı, mahkeme gerekçeli kararında işe başlatmama tarihindeki net ücretinin 2.300 TL olarak kabul edilmek suretiyle yapılan hesaplamaya itibar edildiğinin yazılı olduğu dikkate alındığında hükme esas alınan raporun 29.05.2014 tarihli rapordaki “tespit miktarı 1” yazılı seçenek olduğu gerekçesi şeklinde yeni bir gerekçe ile karar verildiği direnme kararının yeni hüküm olup olmadığının değerlendirilmesi ile temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 06/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/6225, Karar No: 2016/8109, Tarih: 06.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/6225 E.  ,  2016/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, suç uydurma, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, özel belgede sahtecilik, yalan tanıklık

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

1-Sanık ... hakkında "özel belgede sahtecilik” ve “yalan tanıklık” suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğu cihetle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca sanık müdafiinin başvurusunun itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin itiraz merciince takdir ve ifası için dosyanın mahalline idaesine,

2- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik, suç uydurma ve suç eşyasını bilerek satın alma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Soruşturma aşamasında dinlenen ... . Ltd. Şti. Yetkilisi ... ’in beyanında... isimli kişiyi tanımadığını, şirketinde böyle bir kişinin çalışmadığını beyan etmiş olmakla, kovuşturma aşamasında yeniden dinlenmesinin suçun sübutuna etkili olamayacağı anlaşıldığından tebliğnamade bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/447, Karar No: 2008/6944, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/447 E.  ,  2008/6944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya 9 adet bükme kalıbı sattığını, davalının ise bunun karşılığında 8.500.-YTL. ödediğini, bakiye 8.950.-YTL. borcunu ödemediğini, bakiye alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, rapora karşı beyan dilekçesinde takibe dayanak yapılan faturanın müvekkiline tebliğ edilmediğini, müvekkilinin davacıdan 8.500.-YTL. bedelli mal aldığını, bedelini de fazlasıyla ödediğini, teslim edilmeyen mallara ilişkin talebin yerinde olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının ihtarlı kesin mehile rağmen defter ve kayıtlarını ibraz etmediği, davacının tasdikli işletme defterinde 8.905.-YTL. alacaklı gözüktüğü, davalı tarafından teklif edilen yeminin tamamlayıcı yemin olarak yorumlandığı, davacı asilin de bu konuda usulüne uygun olarak yemin icra ettiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 8.905.-YTL. için iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına ve davalının % 40 oranında icra inkar tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde belirtilen miktarda malı davalıya satıp teslim ettiğini, mal bedelinin 8.500.-YTL.lik bölümünün ödendiğini, ancak bakiye 8.950.-YTL.lik bölümünün ödenmediğini iddia etmiştir.

Davalı ise, davacıdan sadece 8.500.-YTL. bedelli mal satın aldığını ve davacının da kabulünde olduğu gibi bedelini ödediğini, bunun dışında davacıdan herhangi bir mal almadığını, başka bir anlatımla dava konusu edilen malı almadığını, bu nedenle de davacıya borcu bulunmadığını savunmuştur.

Hal böyle olunca, davacı dava konusu malı davalıya satıp teslim ettiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Somut olayda ispat külfeti davacıdadır. Mahkemece ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülerek ve icapsız yemine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1211, Karar No: 2015/1647, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1211 E.  ,  2015/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/847, Karar No: 2013/2368, Tarih: 18.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/847 E.  ,  2013/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, bankacılık işleminden kaynaklanan itirazın iptaline ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 19.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8250, Karar No: 2007/2222, Tarih: 08.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8250 E.  ,  2007/2222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 350 çuval un satımı hususunda anlaşma yapıldığını ve davalının deneme amacıyla müvekkiline (50) çuval un gönderdiğini ancak undan ekmek yapılamadığı ve müvekkilinin süresi içinde davalıya ayıp ihbarında bulunduğunu ancak davalının bakiye 295 çuval unu daha müvekkiline göndermesine rağmen ayıplı malların teslim alınmadığını, müvekkilinin akdi fesih etmesine rağmen davalının ne ödenen bedeli ne de önceden teslim edilen unları geri aldığını, müvekkilinin mahkeme kanalı ile unların ayıplı olduğunu tesbit ettirdiğini belirterek davalıya peşin olarak ödenen un bedelinin faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya teslim edilen unların ayıplı olmadığını, davacı yanca yapılan tesbitin kabul edilmediğini zira Giresun ilinde böyle bir tesbiti yapacak labaratuvar bulunmadığını tesbiti yapılan unun müvekkiline ait un olduğunun bilinemediğini öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda taraflar arasındaki sözleşme uyarınca (50) çuval unun 19.7.2004 tarihinde davacıya teslim edildiği, davacının 27.7.2004 tarihinde noter kanalı ile akti fesih ettiği, geri kalan unların ise davalı tarafından teslim edilmek istenmesine rağmen davacının bu malları kabul etmediği, sözleşmede açıkca malın teslimi için davacı alıcı tarafndan malın standartlara uygun olduğunun bilidirildiği tarihten (2) gün içinde geri kalan malların teslim edileceğinin belirtilmiş olmasına rağmen davacının malları uygun bulduğunu davalıya bildirmediği ve (8) gün içinde sözleşmeyi fesih ettiği bu durumda davalının aldığı bedeli iade borcu doğduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında akdedilen 19.7.2004 tarihli sözleşmede davalı satıcı firma tarafından anlaşma konusu olan (350) çuval un'dan (50) çuvalının anlaşma tarihinde teslim edileceği belirtilmiştir.Davacı şirketçe davalıya keşide edilen 27.7.2004 tarihli ihtarnamede (50) çuval undan kullanılmayan (44) çuvalın geri alınması ve anlaşmanın toplam tutarı olan 8.750.000.000.TL'nin de iadesi istenmiştir. Bu durumda davacının (6) çuval unu kullandığı ve (44) çuval unun da davacının elinde olduğu anlaşıldığından mahkemece kullanılan (6) çuval un'un bedelinin tenkisi ile davacı elinde bulunan (44) çuval unun birlikte ifa kuralı gereğince davalıya iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde (350) çuval un bedelinin hüküm altına alınmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 8.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18646, Karar No: 2014/8300, Tarih: 08.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18646 E.  ,  2014/8300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/210 Karar no:2013/459

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından; tamamı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.04.2014 günü temyiz eden davalı T.. B.. vekili Av. N... G..Ö..r geldi. Karşı taraf davacı H.. B.. ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle, davacı koca tarafından dinletilen tanık beyanlarında geçen ve davalı kadına kusur olarak yüklenen bir kısım hadiselerden sonra evlilik birliğinin devam ettiği anlaşılmakla, bu olayların davacı koca tarafından affedildiği, en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerekir. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan davranışlar boşanma davalarında kusur olarak dikkate alınamaz. Geçimsizliğe neden olan hadiselerde, birlikte yaşamaktan kaçınan, eşinin hamileliği ve doğumu ile ilgilenmeyen, birlik görevlerini yerine getirmeyen, eski nişanlısı ile görüşmelerini devam ettirerek güven sarsıcı davranışlar sergileyen davacı koca tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

. Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1100 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.04.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/7570, Karar No: 2019/914, Tarih: 24.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7570 E.  ,  2019/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamından; yangının ..... şirketine ait şantiye sahasında yer alan özel mülkiyete giren branşman hattında uygun sigorta patronlarının kullanılmaması nedeniyle, bu branşman hattında meydana gelen bozulmaların sigortanın atmasına neden olması ve bu arızanın da ana branşman direğine etki etmesiyle başladığının ve bu doğrultuda mülkiyeti ..... şirketine ait branşman hattındaki arıza nedeniyle çıkan yangın ile ilgili olarak söz konusu firmanın elektrik nakil hattı arıza, bakım ve onarımını üstlenmiş olan çalışanının kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihinde suça konu ..... şirketine ait özel mülkiyete tabi elektrik nakil hattının arıza bakım ve onarım işini alan yüklenici firma ile görevlendirdiği kişiler tespit edilerek, suç duyurusunda bulunulup haklarında dava açılması halinde davalar birleştirilerek sanıkların hukuki durumlarının tespiti gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14976, Karar No: 2015/565, Tarih: 20.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/14976 E.  ,  2015/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin 13/05/2013 tarihli fatura ile davalılardan DCK marka demir kesme makinesi ile demir bükme makinesini satın aldığını, ancak ayıp nedeniyle yarar sağlayamadığını, arızaların derhal bildirilmesine rağmen tamir ya da değiştirme olmadığını, 23.07.2013 tarihli taleplerine istinaden mahkemeden tespit yaptırarak makinaların ayıplı olduğuna ilişkin rapor aldıklarını, davalılara gönderdikleri 16/08/2013 tarihli ihtarname ile de bedel iadesini istediklerini, davalılarca hiçbir cevap verilmediğini belirterek, sözleşmenin feshine, 6.300-TL satış bedeli, ihtarname ve tespit gideriyle birlikte toplam 7.289,98-TL' nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, davacının doğrudan üretici firma olan diğer davalı ile irtibata geçip alışverişi kendi aralarında tamamladıklarını, davacının müvekkilinde işleyen cari hesabı olması nedeniyle işlemin müvekkili şirket üzerinden yapıldığını, esasen sözleşmeye taraf olmayan müvekkilinin hasım gösterilemeyeceğini, makinelerle ilgili yetkili servis ve üreticide bir bakım ve onarım yapılmadan ayıptan da sözedilemeyeceğini, iddia edilen ayıbın üretim veya kullanımdan kaynaklandığına ilişkin bir açıklama bulunmadığını, kullanmadan kaynaklanıyorsa tamiratla giderilmesinin mümkün olabileceğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalıya usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, sunulan faturaya göre makinelerin davalı ...A.Ş. tarafından fatura ile davacıya satıldığı, davacı tarafından ileri sürülen ayıpların açık ayıp olduğunun anlaşıldığı, 6102 sayılı TTK.' nın 23/1-c bendi gereğince ticari satımlarda açık ayıp ihbarının 2 gün içerisinde, 18/3.fıkrasına göre noter aracılığı ile, taahhütlü mektupla, telgrafla veya elektronik imza kullanılarak kayıtlı elektronik posta sistemiyle ihbar edilmesi gerektiği, tanıkla kanıtlanamayacağı, davacı vekilinin ayıp ihbarının öngörülen biçimde yapılmadığını açıkça ikrar ettiği, satımın 13/05/2013 tarihinde, delil tespitinin ise 23/07/2013' de yapıldığı, davacı tarafça açıkça yemin deliline dayanılmadığından yemin teklif hakkının hatırlatılmadığı gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/1213, Karar No: 2015/1648, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1213 E.  ,  2015/1648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/4263, Karar No: 2017/6080, Tarih: 28.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/4263 E.  ,  2017/6080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işledikleri suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.