muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5806, Karar No: 2014/1558, Tarih: 12.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/5806 E.  ,  2014/1558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/136820

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 07/03/2012, 2011/233 (E) ve 2012/78 (K)

SUÇ : Çocuğu olası kastla öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Suça sürüklenen çocuk M.. F.. müdafiinin tayin olunan cezanın miktarı itibariyle duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk M.. F..'in maktül Müslüm'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin vesaireye, katılan Ömer vekilinin eksik incelemeye, Cumhuriyet Savcısının suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ile maktülün samimi arkadaş oldukları ve her ikisinin de suç tarihinde on beş yaşından küçük oldukları, olay günü maktül ile arkadaşı tanık Adem'in suça sürüklenen çocuğun ikamet etmiş olduğu evin önünden geçtikleri, suça sürüklenen çocuğun evinin balkonunda bulunduğu sırada maktül ve arkadaşı Adem'i gördüğü, sohbet ettikleri sırada suça sürüklenen çocuğun karşılığında misket almak şartıyla bisiklet süsü vermeyi maktüle teklif ettiği, maktülün de bu teklifi kabul ettiği, daha sonra suça sürüklenen çocuğun balkonda bulunan ve ağabeyine ait olan av tüfeğini çıkardığı ve şaka yapma kastıyla maktül ile arkadaşı Adem'e doğrulttuğu, Adem'in tüfeğin menzilinden çıkmak için olay yerinden biraz uzaklaştığı ancak maktülün olay yerinde kalarak suça sürüklenen çocuğa hitaben "erkeksen vurursun" dediği, bunun üzerine tüfeğin dolu olduğunu bilmeyen suça sürüklenen çocuğun elinde bulunan tüfeği evinin balkonundan maktüle doğrultup yaklaşık 10-15 metre mesafeden bir el ateş ettiği, maktülün yaralanıp yere düşmesi üzerine suça sürüklenen çocuk ve ağabeyinin maktülün yanına gittikleri, suça sürüklenen çocuğun ağabeyi tarafından maktülün araç ile hastaneye götürülmesine rağmen baş bölgesinden isabet alan maktülün kafatası kırığı ve beyin harabiyetine bağlı olarak olaydan 20 gün sonra hayatını kaybettiği olayda;

Olay tarihinde 13 yaşında olan suça sürüklenen çocuğun aksi sabit olmayan savunmalarına göre olayda kullanılan tüfeğin dolu olduğunu bilmemesi, olaydan önce maktül ile aralarında herhangi bir münakaşanın bulunmaması ve olaydan hemen sonra yaralanan maktülün yanına ağabeyi ile birlikte giderek maktulü madahalede bulunmak istemesi karşısında meydana gelen, neticenin suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülebilir nitelikte olması fakat gerçekleşmeyeceğinin zannedilmiş olması nedeniyle, eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 85/1 ve 22/3. Maddeleri uyarınca bilinçli taksirle öldürme suçu kapsamında olduğu gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 12/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1843, Karar No: 2020/2971, Tarih: 15.09.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2020/1843 E.  ,  2020/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 28/11/2019 gün ve 2019/5206 E. - 7016 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı Hazine vekili ve davalı-birleştirilen dosya davacısı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

2006 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... köyü 108 ada 56, 58, 60, 62, 67 ve 109 ada 97 parsel sayılı sırasıyla 4.628,06 m², 1.390,14 m2, 2.088,16 m², 1.883,65 m², 1.842,73 m² ve 269,49 m² yüzölçümündeki taşınmazlardan 109 ada 97 sayılı parsel ev ve bahçe niteliğiyle, diğer parseller ise tarla niteliğiyle senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak muris ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla kadastro tespitlerine itiraz ederek Hazine adına tapuya tescilini talep ve dava etmiş, birleşen dosya davacısı ... ise babası ... adına tespit edilen 109 ada, 97 sayılı parselde davalıların müdahalesinin bulunduğu gerekçesiyle davalıların müdahalelerinin menine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; çekişmeli 108 ada 62 sayılı parselin orman sayılan yerlerden olduğu, diğer davalı parsellerin ise orman sayılmayan yerlerden olup ... mirasçıları yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle Hazinenin davasının kısmen kabulüne, davacı ...’in davasının ise hukuki yarar yokluğundan reddine, 108 ada 62 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına, diğer parsellerin ise tespit maliki ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından reddedilen 108 ada 56, 58, 60, 67 ve 109 ada 97 sayılı parseller yönünden, davalı-birleştirilen dosya davacısı ... tarafından ise 108 ada 62 sayılı parsele yönelik olarak temyiz edilmiş, Dairece hüküm onanmıştır.

Davacı Hazine ile davalılardan ... bu sefer mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulduğu iddiasıyla Daire kararının kaldırılarak hükmün bozulmasını istemişlerdir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Karar Düzeltme itirazları yönünden dosyanın yeniden incelenmesinde,

Mahkemece, yazılı şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş ise de, karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; Hazine taşınmazların Devletin hüküm ve tasarufu altındaki yerlerden olduğunu ve bunun yanında davalılar bakımından 20 yıllık zilyetlik koşulunun gerçekleşmediğini iddia ettiğine göre taşınmazların en eski tarihli ve kadastro tespitinden 20

Karar Düzeltme itirazları yönünden dosyanın yeniden incelenmesinde,

Mahkemece, yazılı şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş ise de, karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; Hazine taşınmazların Devletin hüküm ve tasarufu altındaki yerlerden olduğunu ve bunun yanında davalılar bakımından 20 yıllık zilyetlik koşulunun gerçekleşmediğini iddia ettiğine göre taşınmazların en eski tarihli ve kadastro tespitinden 20

önceki tarihli hava fotoğraflarıyla bu fotoğraflarda üretilen memleket haritalarının yöntemince uygulanarak taşınmazın öncesinin hukuki niteliği ile 20 yıllık zilyetlik bulunup bulunmadığının araştırılarak tereddüte mahal bırakmayacak şekilde sonucun netleştirilmesi gerekirken, bu şekilde bir araştırma yapılmadan, orman bilirkişi tarafından 1957 tarihli memleket haritası esas alınarak, ayrıca tarihi belirtilmeyen hava fotoğrafı incelendiği belirtilmek suretiyle düzenlenen rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur. Eksi inceleme ve araştırmayla hüküm kurulamaz.

O halde, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, dava konusu taşınmazları gösteren en eski tarihli hava fotoğrafıyla bu fotoğraftan üretilen memleket haritaları ve varsa ortofoto haritaları ile kadastro tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilen memleket haritaları ve varsa ortofoto haritaları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında temin edilmesi halinde jeodezi ve fotogrametri mühendisi veya bir harita mühendisi bilirkişi ile bir orman yüksek mühendisi ve bir ziraat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile yeniden yapılacak keşifte, taşınmaz üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşları vb.) keşif tutanağına yazılmalı, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazların öncesinin hava fotoğrafları, memleket haritaları ve varsa ortofoto haritalarında ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumları saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3.3.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; yukarıda değinilen belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritaları, hava fotoğrafları ve varsa ortofoto haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu belgeler ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ve hava fotoğraflarına aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, özellikle hava fotoğrafları stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazların niteliğinin, üzerinde varsa ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, hakim ağaç türü, kapalılık durumunu, kullanılan yerlerden ise tasarruf sınırları ile kullanım durumunu da açıklar yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, müşterek, bilirkişilerin onayını taşıyan, krokili, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Ayrıca tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazların zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı, zilyetliğin türü, süresi belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanarak, bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davalılar yönünden de aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır. Değinilen yönler gözetilmeksizin kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, yukarıda açıklandığı gibi mahkemece verilen karar eksik incelemeye dayalı olup, kararın yukarıda belirtilen nedenler ile bozulması gerekirken, yanılma sonucu hükmün onandığı anlaşıldığından, davacı Hazine vekili ile davalılardan ...'ın karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin önceki onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine vekili ile davalılardan ... vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 28/11/2019 gün ve 2019/5206 E. - 7016 K. sayılı onama kararı kaldırılarak, 29/02/2016 gün ve 2015/119 E. - 2016/56 K. sayılı yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/09/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10137, Karar No: 2013/14278, Tarih: 14.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/10137 E.  ,  2013/14278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, çevre kirlenmesinden kaynaklanmaktadır. Davalı şirket çevre kirlenmesine neden olduğu gerekçesiyle yapmış olduğu pompaj sulaması ana iletim kanalı 2. kısım sulama inşaatı sırasında ... Valiliği, İl Çevre ve ... Müdürlüğü tarafından idari para cezasına mahkum edilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, anılan Daire Başkanlığınca da görevsizlik kararı verildiğinden, görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12526, Karar No: 2024/1636, Tarih: 28.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/12526 E.  ,  2024/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/27 E., 2023/203 K.

: ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli

cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması uyarınca Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/89 Esas, 2015/324 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin; birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, yağma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 03.03.2021 tarihli ve 2016/12055 Esas, 2021/1784 Karar sayılı kararıyla katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine, sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesi suretiyle hükümlerin onanmasına karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2021 tarihli itiraznamesi ile Yüksek Dairece verilen kararın kaldırılması, katılan mağdure vekilinin temyizi yönünden de hükümler incelenerek, Mahkemece sanık hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin onanması, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün ise bozulması talep edilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.06.2021 tarihli ve 2021/1380 Esas, 2021/4496 Karar sayılı kararıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden reddiyle, itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.03.2022 tarihli ve 2021/(Kapatılan) 14-258 Esas, 2022/209 Karar sayılı kararıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının birinci uyuşmazlık yönünden kabulüyle, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2016/12055 Esas, 2021/1784 Karar sayılı kararının kaldırılmasına ve temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/9095 Esas, 2022/9539 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün ise "...Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

ATK 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 03.12.2014 tarihli raporda mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının kalıcı ve sürekli olarak bozulduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi uygulanıp, belirlenecek lehe kanuna göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/27 Esas, 2023/203 Karar sayılı kararıyla sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 103 üncü maddesinin ikinci ve

altıncı fıkraları ile ayın Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstekleri

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ve dilekçelerinde belirttikleri diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı olan suç adının çocuğun nitelikli cinsel istismarı olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda eleştiri nedeni dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2023/27 Esas, 2023/203 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10813, Karar No: 2014/2869, Tarih: 19.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10813 E.  ,  2014/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 35. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/03/2013 tarih ve 2012/170-2013/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların %50'şer hisse oranı ile hissedarı oldukları davalı şirketin ayrıca münferit imza ile temsil yetkisi ile de müdürü bulunduklarını, ancak 2010 yılından bu yana müvekkilinin davalı şirket yönetiminde bulunma yetkisi ile davalı şirkete girmesinin ve şirket defterlerini incelemesinin davalı ... tarafından engellendiğini, davalı şirket karının adil bir şekilde paylaştırılmadığını, davalı şirkete ait otobüsün, müvekkilinin muvafakatı olmaksızın satıldığını ve satım bedelinden müvekkiline kısmi ödeme yapıldığını, davalı şirket borçlarının bu bedelden ödenmeyerek davalı ...’in şahsi harcamalarında kullanıldığını, davalı şirketin kamuya ve üçüncü kişilere karşı borçlandırıldığını, davalı şirketçe franchise olarak işletilen pub ile yaşanan anlaşmazlıklar nedeniyle sözleşmelerinin feshedilme tehlikesi ile karşı karşıya olunduğunu, davalı ...’in yetkilerini kötüye kullandığı, kişisel menfaatlerini şirket menfaatlerinden önde tuttuğunu, şirketi ağır maddi zararlara uğrattığını ileri sürerek, davalı ...’in müdürlük görevinden azli ile davalı şirkete kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davaya süresinde cevap vermemiş, bilirkişi raporunun alınmasından sonra sundukları cevaplarında ise davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davaya süresinde cevap vermemiş, bilirkişi raporunun alınmasından sonra sundukları cevaplarında ise davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davacı tarafça, davalı şirkete dışarıdan kayyım atanması talep edilmiş ise de, somut olayda kardeş olan davacı ve davalı ortaklar arasında, bir araya gelmelerini ve birlikte çalışmalarını engelleyecek düzeyde bir anlaşmazlık ve husumetin bulunduğuna ilişkin delil bulunmadığından, geniş talebin içinde dar talebin de bulunduğu genel kuralı gözetilerek davalı şirketin bir aile şirketi oluşu, hisse oranları da dikkate alınarak daha esnek ve daha uygulanabilir bir tedbir olan müşterek imza ile temsil edilme hususunun davalı şirketin daha lehine olacağı, bu haliyle davacı tarafın, davalı şirketin karar mekanizmasında daha aktif rol alacağı ve bu süreçte davacı ve davalı ortağın ticari bir şirketi birlikte rantabl şekilde yürütüp yürütemeyeceklerinin anlaşılabileceği gerekçesiyle davalı ... Yapı Turz. San.ve Tic. Ltd. Şti'nin karardan sonra yapılacak ilk genel kuruluna kadar davacı ve davalı ortakların tüm şirket işlemlerini müşterek imza ile yapmalarına ve şirketin müşterek imza ile temsil edilmesi esasına göre yönetilmesine, bu hususun Ticaret Sicil Memurluğu’na bildirilip ilan edilmesine, davacı talebinin bu şekilde kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.