muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3029, Karar No: 2007/4094, Tarih: 29.03.2007

10) Orman Yönetimi de, ... Yönetmeliği ve ... Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım ... çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince çeşitli tarihlerde çıkarılan yönetmelik hükümlerine göre "... tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yerleşik Yargıtay kararlarıyla yönetimin bu uygulamaları doğru bulunmuştur.

11) Davaya konu; taşınmaz ... 1958 tarih 48 numaralı tapu kaydı uygulanarak 1970 yılında yapılıp 12.12.1970 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosunda, 312650 m2 yüzölçümünde ... ... Vakfı adına tesbit ve tescil edilen 199 sayılı kadastro parselinin ifrazı ile oluşturulmuş ve satış sonucu davalıya geçmiştir. ... Genel Müdürlüğünün Agustos 1936 tarih 1 numaralı tapu kaydına dayanarak Tapu Genel Müdürlüğü aleyhine açtığı dava, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanı tarafından Hakem sıfatıyla görülen 09.04.1973 gün ve 1974/40-48 sayılı kararıyla sonuçlandırılmıştır. Bu dosyada Ağustos 1936 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan ve ... elemanı bilirkişi ... tarafından düzenlenen 28.05.1970 tarihli krokide gösterilen taşınmaza, Orman Yönetiminin el atmasının

önlenmesine karar verilmişse de, Hakem kararına ilişkin dava dosyası yada kesinleştirme onaylı örneği ve eki ... elemanı bilirkişi krokisi bulunamadığı gibi Hakem kararının kesinleşip kesinleşmediğinin anlaşılamamaktadır. Hakem tarafından 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosunun iptal edilmemiştir. Mahkemece yapılan keşif sonucu orman ve ... elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, Hakem kararının dayanağı ... tarafından düzenlenen krokide hakim kararına konu olan taşınmazın kuzey sınırında ... Çayının gösterildiği, ... Çayının ... değiştirmeyip sabit sınır olması nedeniyle ... Çayının kuzeyinde bulunan çekişmeli parselin hakem kararı kapsamında kalmayacağı belirtilmiştir.

12) Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 3116 Sayılı Yasaya göre 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan ... komisyonunca, ... makisi olarak tesbit edilmişse de, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) orman rejimi dışına çıkarma işleminin iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın 1947 yılında kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği belirlenmiştir. Ancak bu işlemler göz önünde bulundurulmadan, dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu 199 sayılı parsel, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ifrazen pay sahibi olanlar adına tapuya tescil edilmişse de, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulamasının yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünün bulunmadığı gibi, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edildiği üzere "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir." Anayasanın 169 ve 170

.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edildiği üzere "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir." Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler, özel yasalarına tabi tutulmuş, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmündedir. bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz. Yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davalarında görevi Adliye Mahkemelerine vermiştir. (M.Y.- Md. 1025.(933)). Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman

sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceğinden, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından, 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle, aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 29/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2240, Karar No: 2015/3621, Tarih: 16.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2240 E.  ,  2015/3621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2014

NUMARASI : 2014/1000-2014/1337

Taraflar arasındaki davadan dolayı Karşıyaka 1.Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 3.12.2014 gün ve 1000-1337 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1- Dava konusu 26861 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (imar öncesinde 303 ada 77 parsel) ilk tesisinden ve iskandan itibaren tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgelerin (kadastro tutanağı, veraset ilamı, mahkeme kararı, komisyon kararı, kadastrodan önceki tapu kaydı, vergi kaydı vb) okunaklı suretlerinin ilgili Tapu Müdürlüğünden,

2- Toprak İskan Müdürlüğünün 05.10 1953 tarih, 5887 sıralı ve 5715 nolu yazısı ile 06.10.1953 tarih ve 5227 nolu yazılarının okunaklı örneklerinin ilgili merciinden temini,

3- Davacıların murisleri ...............; .................; .............; T.. Ç..; ...............; P.. Ç..; N.. U..; S.. Ç..’in eş, çocukları ve özellikle anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıt tablosunun ilgili nüfus müdürlüğünden temini ile gelecek cevapların evraka eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE,16.3.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8467, Karar No: 2006/8457, Tarih: 02.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8467 E.  ,  2006/8457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirilen Belediye Başkanlığı yazısında dava konusu taşınmazın m2 vergi değerinin bildirilmediği gibi emsal taşınmazların bildirilen m2 değerlerinin hangi yıla ait olduğu belirtilmemiştir.

Mahkemece ilgili belediye başkanlığından dava konusu taşınmazın ve emsal taşınmazların 2005 yılına ait belediyece belirlenen (mahalle-cadde ve sokak bazında) m2 ... vergi değerlerinin sorularak alınacak cevap yazısının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine tekrar GERİ ÇEVRİLMESİNE, 2.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19187, Karar No: 2015/18322, Tarih: 26.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19187 E.  ,  2015/18322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazete'de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün, 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;

Sözü edilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, şerhin yanı sıra tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; ... Yüksek Kurulu'nun 14/02/1986 tarih ve 1918 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen, kentsel sit alanı içerisindeki taşınmazda, maliki olan sanık tarafından izinsiz uygulamalarda bulunulduğu iddiasıyla açılan davada; suça konu taşınmaza ilişkin olarak ... Belediye Başkanlığı ile ... Bölge Kurulu Müdürlüğü'nde mevcut tüm bilgi, belge ve fotoğraflar getirtilip, fen, inşaat ve sanat tarihi alanlarında uzman bilirkişiler refakate alınarak olay yerinde yeniden keşif yapılması, taşınmazın, basit onarım iznini içeren 14/04/2011 tarih ve 6729 sayılı kurul kararından önce ne durumda olduğunun, kurul kararından sonra yapılan müdahaleler ile ne duruma geldiğinin, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları gibi teknik veriler ile dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, taşınmaz üzerinde hangi değişikliklerin ne zaman gerçekleştirildiğinin ve niteliklerinin, basit onarım iznini aşan müdahalelerin ne/lerden ibaret olduğunun ve sözü edilen müdahaleler nedeniyle tescilli kültür varlığında zarar meydana gelip gelmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, suça konu fiil/lerin yapıldığı tarih/ler itibariyle taşınmazın kim ya da kimlerin kullanımında olduğu araştırılarak, tespit edilen kişilerin tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulması, böylece suçun maddi ve manevi unsurları ortaya konulduktan sonra, dosya kapsamının bir bütün olarak değerlendirilmesi suretiyle ulaşılacak kanaate göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, koruma grubu tayini için kurula müracaat etmesinden, taşınmazın niteliğini bildiği anlaşılan sanık hakkında, eksik araştırma ve 6498 sayılı Kanun değişikliğine yönelik hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırı,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “24/11/2012” şeklinde gösterilmesi,

İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8893, Karar No: 2021/3623, Tarih: 29.03.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/8893 E.  ,  2021/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 59,30 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 29/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/474, Karar No: 2012/1958, Tarih: 21.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/474 E.  ,  2012/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetki yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Ceyhan İcra Müdürlüğünün 2011/650 Talimat sayılı dosyasından, davacının işyerinde bulunan malların 24.03.2011 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın süresinde ve yetkili mahkemede açılmadığını, yetkili mahkemenin Adana İcra Mahkemesi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, İİK'nun 4.maddesi gereğince itiraz ve şikayetlerin asıl takibin yapıldığı yer icra mahkemesine yapılması gerektiğinden, yetkili ve görevli mahkemenin Adana İcra Mahkemesi olduğundan bahisle davanın yetki yönünden reddine karar vermiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK'nun 96 ve onu izleyen maddelerine dayalı taşınır mala ilişkin istihkak davasıdır.

Basit yargılama usulüne göre yürütülen taşınır mala ilişkin istihkak davalarında yasaca kesin yetki kuralı öngörülmediğinden yetki itirazı ancak ilk itiraz olarak ve en geç ilk oturumda davanın esasına girilinceye kadar ileri sürülebilir. (H.U.M.K. 187/2) Kesin yetki kuralı bulunmadığı durumlarda, hakim doğrudan (resen) yetkisizlik kararı veremez.

Somut olayda, davalı alacaklı süresinde yetki itirazında bulunmakla birlikte, taşınır mala ilişkin istihkak davalarının HUMK 9. ve 512 maddeleri gereği, a) davalının ikametgahının bulunduğu, b) Asıl icra takibinin yapıldığı c) Haczi uygulayan talimat icra dairesinin bulunduğu d) Haczin uygulandığı yer ile eşyanın bulunduğu yerin farklı olması durumunda eşyanın bulunduğu yerdeki İcra Mahkemesinde açılabileceği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. İstihkak davası bu yetkili İcra Mahkemelerinden birisinde açıldığı takdirde yetkisizlik ilk itirazı olsa dahi Mahkemece yetkisizlik kararı verilemez. Öyleyse talimat icrasının yapıldığı Ceyhan İcra Mahkemesinin yetkili olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmesi de doğru değildir.

Mahkemece, davanın HMK'nun yürürlüğü girdiği 01.10.2011 tarihinden önce açıldığı gözardı edilerek ve bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile bozma nedenine göre diğer hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 21.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3026, Karar No: 2018/5651, Tarih: 23.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/3026 E.  ,  2018/5651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, davacı şirketten günlük olarak vinç kiraladığını, bu kiralama neticesinde yapılan işler için fatura ve imzalı ...-... Çalışma Formu düzenlendiğini, toplam 64.768,12 TL bedelli fatura tanzim edildiğini, bu faturalara karşı davalı şirket tarafından ... yoluyla toplam 49.905,33 TL ödeme yapıldığını, bakiye kalan 14.862,99 TL ödenmediğinden davalı hakkında icra takibine başlanıldığını, ancak icra takibine haksız ve kötü niyetli olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.Davalı, faturalar davalıya tebliğ edilmediğinden davalının faturaya karşı itiraz ve yasal haklarını kullanamadığını, bu nedenle taraflar arasında cari hesap oluşmadığını ve kapatılmadığını, mutabakata varılan bir borç bakiyesi belirlenmemiş iken faturalar kesilerek icra takibi başlatılmasının haksız ve kötü niyetli olduğunu, takip açıldıktan sonra dahi müvekkil şirketçe ödeme yapılmaya devam edildiğini, takipte talep edilen miktarlarda muaccel ve likit bir borcu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, itirazın iptali davasının kısmen kabulü ile, itirazın, 10.000,80 TL. miktar yönünden iptali ile, takibin 10.000,80 TL. asıl alacak yönünden devamına, takibine karar verilen 10.000,80 TL. miktar yönünden, davacı lehine %20 inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.