muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1011, Karar No: 2016/216, Tarih: 26.04.2016

Gerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda, gerekse 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanununda kamu davasına katılma konusunda suç bakımından bir sınırlama getirilmemiş, ilke olarak şartların varlığı halinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Öğreti ve uygulamada kamu davasına katılma yetkisi bulunan kişinin “suçtan zarar görmesi” şartı aranmış, ancak kanunda “suçtan zarar gören” ve “mağdur” kavramlarının tanımı yapılmadığı gibi, zararın maddi ya da manevi olduğu hususu bir ayrıma tâbi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır.

Malen sorumlu; işlenmiş olan suçun hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddî ve malî sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişidir.

Mağdur; Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğünde, “haksızlığa uğramış kişi” olarak tanımlanmaktadır. Ceza hukukunda ise mağdur kavramı, suçun konusunun ait olduğu kişi ya da kişilerdir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde suçun maddi unsurları arasında yer alan mağdur, ancak gerçek bir kişi olabilecek, tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkün ise de bunlar mağdur olamayacaklardır. Suçtan zarar gören ile mağdur kavramları da aynı şeyi ifade etmemektedir. Mağdur suçun işlenmesiyle her zaman zarar görmekte ise de, suçtan zarar gören kişi her zaman suçun mağduru olmayabilecektir. Bazı suçlarda mağdur belirli bir kişi olmayıp; toplumu oluşturan herkes (geniş anlamda mağdur) olabilecektir. (Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökcen-A. Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2015, s.289; İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 11. Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2015, s. 214-217; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2015, s.106 - 107; Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan–Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, Ankara, 2010, 6. cilt, s.7702-7703)

Kamu davasına katılmak için aranan “suçtan zarar görme” kavramı kanunda açıkça tanımlanmamış, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında bu kavram “suçtan doğrudan zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Köy merasına tecavüz suçunda korunan hukuki yarar meraların mülkiyet ve ortak kullanım hakkı olup, suçun mağduru meradan yararlanma hakkı olan herkestir. Merayı kullanma hakkına sahip olan köy tüzel kişiliği ile meranın sahibi konumundaki Hazinenin suçtan zarar gören konumunda oldukları gözönüne alındığında, meraların sahibi olup üzerinde sınırlı da olsa tasarruf, denetleme ve koruma yetkisi bulunan Hazinenin, meraya tecavüz suçlarında doğrudan zarar gördüğü ve buna bağlı olarak davaya katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunduğu kabul edilmelidir. Bu nedenle yerel mahkemece Hazinenin davaya katılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.01.2014 gün ve 222-6; 18.02.2014 gün ve 130-71 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyizine yönelik ret kararının kaldırılmasına, dosyanın temyiz incelemesinin yapılması amacıyla Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.10.2014 gün ve 7396-22517 sayılı katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyizine yönelik ret kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılabilmesi amacıyla Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11447, Karar No: 2009/11399, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11447 E.  ,  2009/11399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davaname ile davalı ...'ın nüfus kütüğündeki mükerrer evlilik kayıtlarının düzeltilmesi istenmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Gerekçeli kararda kayıtları düzeltilen ... ve ...'nin nüfus kayıt bilgilerinin bir kısmı eksik ve yanlış yazılmış ise de bu durumun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının birinci paragrafının başına "kayıtlara göre .... TC Kimlik No ile ..., ... TC. Kimlik No ile de ... ile evli olan" ibaresinin eklenmesi, yine birinci satırında "Hane No:33"den sonra gelen "BSN:7" ibaresinin metinden çıkartılarak yerine "BSN:12", altıncı satırında "Hane No:33"den sonra gelen "BSN:6" ibaresinin metinden çıkarılarak yerine "BSN:11", üçüncü paragrafın başında bulunan "10.01.1942" ibaresinin metinden çıkartılarak yerine "01.10.1942" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 07.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10928, Karar No: 2023/5156, Tarih: 04.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10928 E.  ,  2023/5156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/211 E., 2016/453 K.

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakameleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 17.03.2016 tarihli ve 2016/3675 Esas numaralı iddianame ile, sanığın şikâyetçinin kilitli aracının camını kırarak içeriden kimlik kartları, kredi kartları ve bankamatik kartlarını çalması eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 151, 58 ve 53. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2.Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/211 Esas, 2016/453 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; mala zarar verme suçundan aynı Kanunu’nun 151, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 3 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tüm suçlar bakımından hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.04.2021 tarihli ve 2016/346927 sayılı, mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin onama, hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin bozma görüşü Tebliğname ile daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri; kararı temyiz etme isteklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde mağdurun cadde üzerine ... ettiği tırının camını ... sanığın, araç içinde bulunan kimlik kartları, kredi kartları ve bankamatik kartlarını çaldığı, araçta 520,00 TL tutarında zarara sebebiyet verdiği, eylemin sanığın da ikrarından anlaşılacağı üzere gece sayılan zaman dilimi olan saat 00.30'da meydana geldiği, suçtan kaynaklanan zararın giderilmediği, suçun işlendiği mağdura ait tırın sağ kapı kolu alt taraf kaporta yüzeyinden elde edilen parmak izinin sanığa ait olduğunun tespit edildiği, sanığın suçlamaları kabul ettiği anlaşılmakla, ... olan hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını sanığın gerçekleştirdiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanığın araç içerisinden çalmış olduğu kimlik kartı, bankamatik kartı ve kredi kartları bakımından 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanma imkânı olmadığından tebliğnamedeki bu sebeple hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin, bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/211 Esas, 2016/453 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26306, Karar No: 2014/20543, Tarih: 04.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/26306 E.  ,  2014/20543 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda nahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli ... 1. Çocuk Mahkemesine göderilmesine dair ... 2. Çocuk Mahkemesinin 02/04/2014 tarihli ve 2014/258 esa:, 2014/240 sayılı kararını müteakip, dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Mahkemesince de verilen 07/05/2014 tarihli ve 2014/323 esas, 2014/371 sayılı görevsizlik kararı üzerine oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin ... 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen, 14/05/2014 tarihli ve 2014/595 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek ... Bakanlığından verilen01/09/2013 gün ve 56651 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2014 gün ve KYB. 2014-313556 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Yargıtay 7.Ceza Dairesinin 24/12/2012 tarihli, 29718 esas ve 33778 karar numaralı içtihadında belirtildiği üzere, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 17. maddesinin 2. fıkrasında "Bu kanun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar, ... Bakanlığının teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye ceza mahkemelerinde görülür. Ancak bu suçlarla bağlantılı olarak resmi belgede sahtecilik suçunun işlenmesi halinde, görevli mahkeme ağır ceza mahkemesidir." hükmü bulunmasına, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 24.07.2007 gün ve 34 sayılı kararı ile; kaçakçılık suçlarına, "yargılama yapacak yerde birden fazla asliye ceza veya ağır ceza mahkemeleri varsa 1 numaralı Asliye Ceza veya ağır ceza mahkemelerinin bakmasının ..." kararlaştırılmasına, çocuk mahkemelerinin asliye ceza mahkemesi niteliğinde bulunmasına binaen yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2014 tarih ve 2014/595 Değişik iş sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülmeyen kanun yararına bozma istemini REDDİNE, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2979, Karar No: 2018/12543, Tarih: 20.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/2979 E.  ,  2018/12543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 23.10.2009 tarihinde destek ... ın yolcu olduğu motosiklet ile davalının trafik sigortacısı olduğu aracın çarpışması sonucu müvekkillerinin oğlu ... 'ın vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin tüm hak ve tazminat talepleri saklı kalmak kaydıyla davacı baba ... için 2.000,00 TL, davacı anne ... için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 4.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalıdan tahsilini istemiş, 04.09.2015 havale tarihli dilekçesi ile dava değerini toplam 95.070,58 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, kusur tespiti yapılması gerektiğini, hatır taşıması ve mütefarik kusur şartlarının varlığı halinde tazminattan indirim yapılmasını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulü ile davacı ... için 46.062,27 TL, davacı ... için 49.008,31 TL olmak üzere toplam 95.070,58 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 01/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Borçlar Kanunu'nun 44/1. maddesi hükmüne göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim, tazminat miktarını hafifletebilir.

Davaya konu olan olayda, davacının desteği motosiklet yolcusu ... 'ın, kafa tramvası sonucu beyin ödemi ve kanama sonucu vefat ettiği, dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Destek yolcunun motosiklete kasksız olarak binmiş olması halinde BK.nun 44. maddesi (6098 sayılı TBK md.52. md.) uyarınca zarar görenin müterafik kusuru kabul edilmeli ve bu nedenle de belirlenecek kusur oranında bir indirim yapılması zorunludur. Bu itibarla somut olayda BK. 44. maddesi (6098 sayılı TBK md.52. md.) gereğince tazminattan %20 oranında indirim yapılmasının gerekip gerekmediği hususunun tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun karar yerinde değerlendirilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17874, Karar No: 2015/20292, Tarih: 09.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17874 E.  ,  2015/20292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/130730

MAHKEMESİ : Bursa 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2011/1063 (E) ve 2013/158 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibarıyle 15 yaşını bitirip, 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu aldırılması zorunlu olmadığından tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Kanun koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda suça sürüklenen çocukların suç tarihinde müştekilerin oturduğu apartmana girip suça sürüklenen E.. F..'in dört apartman dairesi kapı önünden 4 çift ayakkabı, suça sürüklenen E.. K..'ın da iki ayrı daire kapısı önünden 2 çift ayakkabı çalmaları şeklindeki eylemlerinde şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması ve suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 3 ay hapis cezalarından aynı Kanun'un 145. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 1 yıl 1 ay 15 gün hapis yerine, 1 yıl 15 gün hapis cezasına ve sonuç cezaların suça sürüklenen çocuk E.. F.. için 4500 TL (iki kez), suça sürüklenen çocuk E.. K.. için ise 4500 TL (4 kez) yerine her bir suça sürüklenen çocuk için 4160 TL (iki kez ve 4 kez ) adli para cezasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

Suça sürüklenen çocukların apartmana girip müştekilere ait daire kapıları önünden ayakkabı çalmakla konut donulmazlığını bozmak suçu oluşacağından tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itizları yerinde görülmemiştir. Ancak;

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

Suça sürüklenen çocukların apartmana girip müştekilere ait daire kapıları önünden ayakkabı çalmakla konut donulmazlığını bozmak suçu oluşacağından tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itizları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocukların müştekilerin oturduğu apartmana girip toplam 6 daire kapısı önünden 6 çift ayakkabı çalmaları şeklindeki eylemlerinin bir tek konut dokunulmazlığını bozmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden haklarında 43. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/2668, Karar No: 2023/3395, Tarih: 23.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2668 E.  ,  2023/3395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2012/523 E., 2013/532 K.

SUÇLAR :Beden veya ruh sağılığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2013 tarihli ve 2012/523 Esas, 2013/532 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüsten 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 inci maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2013 tarihli ve 2012/523 Esas, 2013/532 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 11.01.2021 tarihli ve 2016/3243 Esas, 2021/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14-2014/15825 sayılı 19.02.2021 tarihli itirazı ile sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle itiraz edilmiş Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.09.2021 tarihli ve 2021/22354 Esas, 2021/7550 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden itirazın reddiyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından incelenmesi için tevdiine karar verilmiştir.