muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7394, Karar No: 2023/4631, Tarih: 01.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/7394 E.  ,  2023/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/102 E., 2016/278 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli 2015/102 Esas 2016/278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 15.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.10.2020 tarihli ve 2016/203785 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın kusurlu olmadığına, ölenin usta olduğu ve kendi işinde çalıştığı, gerekli önlemleri almayan ölenin kusurlu olduğu, kusursuz olan sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz isteminin sanık hakkında verilen cezanın az olduğu ve yasal şartları oluşmadığı halde adli para cezasına çevrilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 19.11.2014 tarihinde saat 16:30 sıralarında ölen ... ve arkadaşı tanık Ahmet Bozaklı ile birlikte sanığa ait Aşağısoku Mahallesi Sanayi Sitesi 6. Blok Ergin Otomotiv isimli iş yerinde reklam panosunu değiştirmek amacıyla işyerinin çatısına çıktığı, işyeri çatısında bulunan ve eskiyen plastik şeffaf ondülin değiştirilmesi sırasında yüksekten yere düşerek ölmesi sonucu iş kazası meydana gelmiştir.

2. Soruşturma sırasında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığı ile alınan ve inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, olayda sanığın kendisine ait iş yerinde tam sağlıklı bir çalışma düzeni temin etmemesi ve yapılan işi denetlememiş olması nedeniyle asli kusurlu, ölen ...'nin ise eğitimsiz, tedbirsiz ve dikkatsiz davranış göstererek, özellikle yüksekten düşmeyi önleyici "tam vücut kemeri" kullanmayarak kendi can güvenliğini sağlamadan yüksekte çalışması nedeniyle tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

3. Mahkemece Ankara Asliye Ceza Mahkemesi aracılığı ile aldırılan bilirkişi kurulu raporunda; çatı üzerinde yapılacak çalışmalara başlanılmadan evvel gerekli iş güvenliği önlemlerinin alınmaması, düşme riskine karşı gerekli bağlantı aparatları ile birlikte emniyet kemerleri, emniyet halatları, temin edilerek kullanmaması, söz konusu kemerlerin bağlanabileceği düzeneklerin tesis edilmemesi, kazalıya tecrübesine bakmaksızın alması gereken emniyet tedbirleri hakkında bilgi vermemesi nedeniyle ...'in asli derecede kusurlu bulunduğu, düşme riski bulunan kırılgan çatı kaplamasının üzerinde hareket ederken şahsi güvenliğini korumada gereken hassasiyeti göstermemesi, ikazlara ve görünen tehlikeye rağmen herhangi bir güvenlik önlemi almadan çalışmaya devam etmesi nedeniyle ölen ...'nin asli derecede kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4.Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı tarafından 04.06.2015 tarihinde düzenlenen otopsi raporunda, kişinin ölümünün künt kafa ve genel beden travmasına bağlı kafa kubbe, kaide, çok sayıda kosta, vertebra ve etraf kemik kırıkları ile karakterli beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu meydana gelmiş olduğu görülmüştür.

5. Sanık aşamalarda alınan savunmalarında kazanın meydana geldiğinde İstanbul ilinde bulunduğunu, ölen ile bu konuda daha önce görüştüklerini, ölen ustanın bu işlerde uzun yıllardır çalışması nedeniyle güvenlik önlemlerini alması gerektiğini bilmesi gerektiğini, kaza günü ölen ustanın işyerine geldiğinde kendisinin şehir dışında olması nedeniyle sorumlu olmadığını, ölenin kusurlu olduğunu beyan ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu olarak bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim uygulanma gerekçesinin yerinde olduğu, yaptırım olarak adli para cezası seçildiği anlaşılarak katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görülmeyerek hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Soruşturma sırasında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığı ile alınan bilirkişi raporu ile mahkemece Ankara Asliye Ceza Mahkemesi aracılığı ile aldırılan bilirkişi kurulu raporlarında sanığın kusur durumuna ilişkin kanaatin aynı olduğu, raporların birbirleriyle, oluş ve dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, denetime elverişli, yasal dayanağa haiz ve yeterli olduğu, dosyadaki bilgi ve belgelerden mahkemenin uygulamasının isabetli olduğu anlaşılarak, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmeyerek, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

3.Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi ve 5237 Kanunun 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasının belirtilmemesi ve sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının, günlüğü 20 TL den adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 15.200TL yerine hesap hatası yapılarak 15.000 TL olarak belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuş olup bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli 2015/102 Esas 2016/278 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 3 numaralı paragrafının çıkarılarak yerine ''Sanıkların sosyal ve ekonomik durumları nazara alınarak 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2227, Karar No: 2021/5616, Tarih: 23.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/2227 E.  ,  2021/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanınbozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9259, Karar No: 2023/2202, Tarih: 30.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9259 E.  ,  2023/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki icra emrinin iptali uyuşmazlığından dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet edilen alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Borçlu şikayet dilekçesinde; ... ... Mahkemesi’nin 2019/186 E. – 2021/199 K. sayılı kararı dayanak yapılarak hakkından ilamlı icra takibi başlatıldığını, takip talebinde ve icra emrinde faiz oranı olarak % 35 oranı uygulandığını, dolayısıyla, takip talebinde ve icra emrinde dayanak ilama, kanuna ve usule aykırı surette bankaların mevduata fiilen uygulanan faiz oranlarının çok üzerinde faiz hesabı yapıldığını, bu faiz oranının fahiş olduğu gibi, faiz hesaplamalarının da fahiş ve hatalı olduğunu, Yüksek Yargıtay Kararları uyarınca, faizin tespitinde "bankalarca mevduata fiilen uygulanan" faizin esas alınması gerektiğini ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet edilen alacaklı cevap dilekçesinde ; ... ... Mahkemesi'nin 2019/186 E.- 2021/199 K. Sayılı ilamında müvekkil lehine hükmedilen işçilik alacaklarına 4857 sayılı ... Kanunun 34. maddesi gereğince mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmasına dair karar verildiğini, İcra Hukuk Mahkemeleri dar yetkili mahkemeler olup, ... ... Mahkemesi tarafından verilen kararın İcra Hukuk Mahkemesi'nce kaldırılması, söz konusu ilamın icrasının ne şekilde uygulanacağının belirlenmesinin mümkün olmadığını, UYAP üzerinden açılmış icra takibi için mevduata uygulanan faizin belli olduğunu, ödeme emrinin icra dairesince hazırlandığını, işçilik alacaklarının hakkın doğum tarihinden itibaren takip tarihine kadar, birer yıllık devreler halinde bankalarınca mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranının sorulması amacıyla Teb, Fibabank ve Odeabank bankalara müzekkere yazılmasını talep ettiğini, belirterek şikayetin reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takip dayanağı ilamda yer alan alacak kalemlerinin ve işlemiş faizin tespiti için hesap uzmanı bilirkişiden rapor aldırıldığı, 24.05.2021 tarihli bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesi ile şikayetin kısmen kabulüne icra emrinin düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takip dayanağı ilamda yer alan alacak kalemlerinin ve işlemiş faizin tespiti için hesap uzmanı bilirkişiden rapor aldırıldığı, 24.05.2021 tarihli bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesi ile şikayetin kısmen kabulüne icra emrinin düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet edilen alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet edilen alacaklı istinaf dilekçesinde ; icra hukuk mahkemelerinin dar yetkili mahkemeler olduğunu, ... ... Mahkemesince verilen kararın İcra Hukuk Mahkemesince kaldırılması, düzeltilmesinin yahut sözkonusu ilamın icrasının ne şekilde uygulanacağının belirlenmesinin mümkün olmadığını, taraflarca belirtilen bankalardan hakkın doğum tarihin itibaren 1'er yıllık devreler halinde bankalarca mevduata fiilen uygulanan en yüksek faizin sorulması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğini, bilirkişi raporunda yapılan hesaplamanın yanlış olduğunu, AGİ, fazla mesai ve genel tatil alacağının 2019 -2020 tarihleri arasında kalan kısmını 2019 - 2020 tarihi arasında mevduata uygulanan en yüksek faiz olarak belirtilen %26,04 uygulanmadığını, hatalı olarak %18 faiz oranının uygulandığını, mahkemece duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmiş olmasına rağmen, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, şikayete konu işlemin münhasıran icra müdürünün hatasından kaynaklanması halinde karşı tarafın avukatlık ücreti ve yargılama giderinden sorumlu tutulamayacağını, HMK'nun 27. maddesinde yer alan hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini beyanla istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 24.05.2021 tarihli bilirkişi raporunun, takip dayanağı ilamda belirtilen faiz oranları ve işçi alacağının türüne göre dava tarihinden veya ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmek suretiyle hesaplama yapılarak düzenlendiği, hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu, davalı vekilinin cevap dilekçesinde bildirmiş olduğu bankalardan faiz oranlarının sorulduğu, bilirkişi raporunun taraflara tebliğ edildiği belirlenmekle HMK'nun 27. Maddesinde belirtilen hukuki dinlenme hakkının ihlal edilmediği, davanın şikayet niteliğinde olduğu belirlenmekle duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, işin esasına girilerek çekişmeli hale gelen konuda inceleme yapılmış olduğundan, haksız çıkan taraf aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinin yerinde olduğu gerekçesi ile alacaklının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrarla bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; İlama aykırılık şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK md. 16, maddesi ile HGK'nun 20.09.2006 tarih, 12-594/534

3. Değerlendirme

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

HGK'nun 20.09.2006 tarih, 12-594/534 sayılı kararında da vurgulandığı üzere Mahkemece yapılacak ...; tarafların bildirdikleri bankalardan hakkın doğum tarihinden itibaren birer yıllık devreler halinde bankalarca mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranının sorulması ve hakkın doğum tarihinden itibaren takip tarihine kadar istenebilecek faiz miktarının bilirkişiye hesaplattırılması şeklinde olmalıdır.

Somut olayda; takibe dayanak ilam işçi alacaklarına ilişkin olup, ... ... Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli, 2014/701 E. - 857 K. sayılı ilamında, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi alacağı, yıllık izin alacağı, fazla mesai alacağı, genel tatil alacağı için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasına hükmedildiği, mahkemece, bankaların azami faiz oranlarının ... Bankası'nın internet sayfasından temini ile hazırlanan rapor doğrultusunda karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda Mahkemece yukarıda bildirilen ilkeler ışığında her iki tarafın da bildirdiği tüm bankalardan faiz oranları getirtilerek bilirkişi raporu alınmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1- Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 31.05.2022 tarih ve 2021/2433 E. - 2022/1579 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 06.08.2021 tarih ve 2021/177 E. - 2021/395 K. sayılı kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7658, Karar No: 2008/529, Tarih: 30.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/7658 E.  ,  2008/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... İnş.Mim.Müh.Day.Tük.Mad.Gıda San.Tic.Ltd.Şti. yetkilisi .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı ve davalı temsilcisi dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı arsa sahibi 28.10.2001 tarihinde Kayseri 5.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/957 Esasına kayıtlı olarak açtığı davada, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ve “şimdilik” kaydıyla "davalı adına kayıtlı 4 adet gayrimenkulün tapu kaydının iptâli ile davacı adına tescili, bu mümkün olmadığı taktirde her bir daire için 10.000.000.000 liradan toplam 40.000.000.000 TL’nin tahsilini” istemiştir. Yargılamada yaptırılan bilirkişi incelemesinde davacının isteyebileceği bedelin daire başına 17.500.000.000 lira olduğu tesbit edilince, belirlenen bu miktara göre ve hakkın saklı tutulmasına da dayanılarak eldeki dava açılmıştır. Mahkemece dava kabul edilmiş, tahsiline hükmedilen daire başına 7.500.000.000 liradan 30.000.000.000 liraya faiz ilk dava tarihinden başlatılmıştır. Oysa, davacı ilk davada daire başına sadece 10.000.000.000 lira istemiş olmakla hak kazandığı alacağının ancak ödenmesini talep ettiği bu miktarı için davalıyı mütemerrit duruma düşürmüştür. Muaccel bir

borcun borçlusu alacaklının ihtarıyla mütemerrit duruma düşeceğine göre(BK.m.101) davalı saklı tutulan alacak için ikinci dava tarihinde mütemerrit duruma düşmüş olacağından bu davada faizin, dava tarihi olan 22.04.2004 tarihinden başlatılması gerekir. O halde, faizin 28.11.2001 tarihinden başlatılması doğru olmayıp bu husus bozma nedenidir. Nevar ki bu hatanın giderilmesi için yeniden yargılamaya lüzum bulunmadığından hükmün HUMK’nın 438/VII. maddesince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1.bendi 2.satırında yeralan “28.10.2001” tarihinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine “22.04.2004” tarihinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekâlet ücreti takdirine yerolmadığına, aşağıda yazılı bakiye 1.215,00 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9519, Karar No: 2015/22259, Tarih: 10.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9519 E.  ,  2015/22259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.