muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3039, Karar No: 2007/4089, Tarih: 29.03.2007

açıklayıcı ve emredici, hükümler bulunduğu halde Gerek 08.09.1956 tarihinden önce ve gerekse bu tarihten sonra yapılan makiye ayırma çalışmalarının hiçbiri ilan edilmemiş olduğu gibi yasa, yönetmelik ve talimatnamede, yapılan çalışmanın yerindeliğinin, hangi makam tarafından incelenip denetleneceği ve onanacağı konularında da hiçbir hüküm bulunmamaktadır. Bu durum, makiye ayırma çalışmalarının Orman İdaresinin bir iç işi olduğu, yapılan işlemin her zaman iptal edilebileceği, ya da yeniden yapılacak bir orman kadastro çalışmasında makiye ayrılan yerlerin orman kadastro sınırı içine alınabileceği, yine kesinleşen orman kadastro sınırı içinde bulunan taşınmaz hakkında yapılan makiye ayırma işleminin orman sınırı ve orman rejimi dışına çıkartma işlemi olmadığı, makiye ayrılmakla birlikte o taşınmazın hukuken orman olmaya ve kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmelidir. Çünkü, "orman niteliğini kaybetme nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma" kavramı 1961 Anayasasının 131. Maddesinin, 1970 yılında 1255 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra hukukumuzda yer almış ve Anayasanın bu maddesinin değiştirilmesinden sonra 6831 Sayılı Yasanın 2. Maddesi değiştirilerek “bilim ve ... bakımından orman niteliğini yitirme” nedeniyle orman rejimi dışına çıkartma işlemi orman kadastro komisyonları tarafından yapılmaya başlanılmış ve kesinleşen orman sınırları içinde iken makiye ayrılan yerler kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek somut olayda olduğu gibi orman rejimi dışına çıkartılmış, makiye ayırma işlemlerine değer verilmemiştir. 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D. Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

10) Orman Yönetimi de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince çeşitli tarihlerde çıkarılan yönetmelik hükümlerine göre "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yerleşik Yargıtay kararlarıyla yönetimin bu uygulamaları doğru bulunmuştur.

11) Davaya konu; taşınmaz ... 1958 tarih 48 numaralı tapu kaydı uygulanarak 1970 yılında yapılıp 12.12.1970 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosunda, 312650 m2 yüzölçümünde ... ... Vakfı adına tesbit ve tescil edilen 199 sayılı kadastro parselinin ifrazı ile oluşturulmuş ve satış sonucu davalıya geçmiştir. ... Genel Müdürlüğünün Agustos 1936 tarih 1 numaralı tapu kaydına dayanarak Tapu Genel Müdürlüğü aleyhine açtığı dava, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanı tarafından Hakem sıfatıyla görülen 09.04.1973 gün ve 1974/40-48 sayılı kararıyla sonuçlandırılmıştır. Bu dosyada Ağustos 1936 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalan ve ... elemanı bilirkişi ... tarafından düzenlenen 28.05.1970 tarihli krokide gösterilen taşınmaza, Orman Yönetiminin el atmasının

önlenmesine karar verilmişse de, Hakem kararına ilişkin dava dosyası yada kesinleştirme onaylı örneği ve eki ... elemanı bilirkişi krokisi bulunamadığı gibi Hakem kararının kesinleşip kesinleşmediğinin anlaşılamamaktadır. Hakem tarafından 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosunun iptal edilmemiştir. Mahkemece yapılan keşif sonucu orman ve ... elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, Hakem kararının dayanağı ... tarafından düzenlenen krokide hakim kararına konu olan taşınmazın kuzey sınırında ... Çayının gösterildiği, ... Çayının ... değiştirmeyip sabit sınır olması nedeniyle ... Çayının kuzeyinde bulunan çekişmeli parselin hakem kararı kapsamında kalmayacağı belirtilmiştir.

12) Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 3116 Sayılı Yasaya göre 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki komisyonunca, Akdeniz makisi olarak tesbit edilmişse de, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) orman rejimi dışına çıkarma işleminin iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın 1947 yılında kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği belirlenmiştir. Ancak bu işlemler göz önünde bulundurulmadan, dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu 199 sayılı parsel, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ifrazen pay sahibi olanlar adına tapuya tescil edilmişse de, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulamasının yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünün bulunmadığı gibi, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edildiği üzere "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir." Anayasanın 169 ve 170

.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edildiği üzere "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir." Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler, özel yasalarına tabi tutulmuş, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmündedir. bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz. Yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davalarında görevi Adliye Mahkemelerine vermiştir. (M.Y.- Md. 1025.(933)). Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına

sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceğinden, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından, 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle, aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9834, Karar No: 2016/9936, Tarih: 03.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9834 E.  ,  2016/9936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Tüketici ve .... 4. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı 07.11.2014 tarihli dilekçe ile; satış vaadi sözleşmesiyle davalı firmadan ... İlçesinde bulunan bir meskeni satın aldığını, edimlerini yerine getirdiği halde taşınmazın teslim edilmediğini belirterek tapu iptali tescil, olmazsa tazminat istemiyle .... Tüketici Mahkemesinde dava açmıştır.

.... 4.Tüketici Mahkemesi, " Davanın, gayrimenkulün aynına ilişkin olduğundan taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğu, ... Genel Kurulunun 19.07.2007 tarih 336 sayılı kararı uyarınca ... ilçesinin .... Tüketici Mahkemesinin yetki alanı dışında olduğu, ... Tüketici Mahkemesinin yetkili bulunduğu ...." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 4.Tüketici Mahkemesi ise; "... Davanın, gayrimenkulün aynına ilişkin olduğundan taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili olduğu, ... Genel Kurulunun 19.03.2014 tarih 129 sayılı kararı uyarınca .... Tüketici Mahkemlerinin yargı alanının .... Ağır Ceza Mahkemesinin yargı çevresi ile aynı olarak belirlendiği, ... ilçesinin .... .... Tüketici Mahkemesinin yetki alanında bulunduğu ...."gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

HSYK Genel Kurulunun 19.03.2014 tarih 129 sayılı kararı uyarınca .... Tüketici Mahkemelerinin yargı alanı .... Ağır Ceza Mahkemesi ile aynı olup, ...., ..., .., ..., .. , ..., .... , ..., ..., ... ve .... İlçeleri .... Tüketici Mahkemelerinin yetki alanında bulunmaktadır.

Dava, gayrimenkulun aynına ilişkin olduğundan taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir. Somut uyuşmazlıkta çekişmeli taşınmaz ...'ta bulunmakta olup davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte olan ... Genel Kurulunun 19.03.2014 tarih 129 sayılı kararı uyarınca .... İlçesi yargı yeri olarak .... adli yargı sınırları içinde kaldığına göre davanın .... 4.Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince; .... 4.Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9595, Karar No: 2022/9276, Tarih: 24.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/9595 E.  ,  2022/9276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2020 tarih, 2019/241 Esas, 2020/166 Karar sayılı, sanığın maktul ...'yi olası kastla öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 21/2, 62, 53, 54, 63 maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezasına mahkumiyetine karar verildiği,

2) Hükmün sanık müdafii ve katılanlar müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.02.2021 tarih, 2020/1692 Esas, 2021/238 Karar sayılı, istinaf başvurularının esastan reddine hükmedildiği,

3) İstinaf kararı üzerine hükmün sanık müdafii ve katılanlar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.12.2021 tarih, 2021/8218 Esas, 2021/15262 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilerek ilk derece mahkemesine gönderilmekle,

4) Bozma üzerine verilen İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarih, 2022/34 Esas, 2022/185 Karar sayılı, sanığın maktul ...'yi kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına mahkumiyetine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarih, 2022/34 Esas, 2022/185 Karar sayılı bozma üzerine verdiği kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafii ve katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nin 307/3. maddesi gereğince temyize tabi olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarih, 2022/34 Esas, 2022/185 Karar sayılı Yargıtay bozması üzerine verilen yeni kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; katılanlar vekilinin takdiri indirim yapılmaması gerektiğine, sanık müdafinin; suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan cezanın miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Maktül ...’in müşteki ... ile düğün yapmak maksadıyla Almanya’dan geldiği, arkadaşı olan sanık ... ile olaydan bir gün önce mesaj atarak beraberinde alkol getirdiğini belirterek, sanık ile buluşmaya karar verdikleri, maktül ile ağabeyi ... ve yanlarında diğer müşteki ... olduğu halde olay günü akşam buluştukları, sanık ...’ın kendisine ait olan

kafeye gittikleri, burada ... ... hariç alkol aldıkları, yemeğine kağıt oyunu oynadıkları, müşteki ...’in oyunu kaybetmesi üzerine, durumu olmaması nedeniyle yemek ısmarlayamayacağını söylediği, bunun üzerine sanığın, kafenin mutfak bölümünden temin ettiği silahı alıp, maktül ve diğerlerinin yanına gelerek, müşteki ...’e hitaben ‘’nasıl yemek ısmarlamazsın’’ diyerek, elindeki silahın ağzına 3-4 defa mermi sürerek tehditvari davranışlarda bulunduğu, maktül ...’nin, müşteki ... ...’a kendilerinin alkol almasına rağmen neden alkol almadığını sorması üzerine, müşteki ... ...’ın alkol almayacağını söylemesi üzerine, sanık ...’ın bu kez silahı müşteki ... ...’ın boynuna dayayarak ‘’içmezsen sıkarım, nasıl içmiyorsun sen, silah boş, şarjör yok, korkma’’ şeklinde sözler söylediği, maktül ...’nin daraldığını söyleyerek kalkalım demesi üzerine hep birlikte dışarı çıkarken, sanığın beline tabanca koyduğunu gören maktülün sanığa tatsızlık çıkmasını istemediğini, silahı getirmemesini söylemesine rağmen sanığın silahı bırakmadığı,

Hep birlikte bir börekçiye giderek börek yedikleri, kalktıkları sırada müştekiler ... ve ... ...’ın hesap ödemeye çalıştıkları sırada, sanığın hesap öderseniz silahı çıkarıp cam ve çerçeveyi indireceğini söylemesi üzerine, müştekilerin sanığın alkollü olması nedeniyle ses çıkarmayarak, yarın hesabı ödeyeceklerini belirterek börekçiden ayrılarak, ikametlerine doğru gittikleri,

Hep birlikte bir börekçiye giderek börek yedikleri, kalktıkları sırada müştekiler ... ve ... ...’ın hesap ödemeye çalıştıkları sırada, sanığın hesap öderseniz silahı çıkarıp cam ve çerçeveyi indireceğini söylemesi üzerine, müştekilerin sanığın alkollü olması nedeniyle ses çıkarmayarak, yarın hesabı ödeyeceklerini belirterek börekçiden ayrılarak, ikametlerine doğru gittikleri,

Müştekiler ... ve ... ...’ın önden birlikte yürürken, arkasından maktül ve sanığın birlikte yürüdükleri, sanık ...’ın ikametinin önüne geldikleri, müştekiler ... ve ... ...’ın binanın önünde durdukları, maktül ile sanığın yaklaşık 2 metre uzakta iki aracın arasında bulundukları sırada, sanığın belinden çıkardığı tabancanın ağzına havaya ateş etmek için mermi sürdüğü, bu esnada mavi ışık saçan motosikletli bir zabıtanın geçtiği, sanığın bu aracın polis olduğunu zannederek silahı, aralarında bulunduğu aracın bir tanesinin bagajının üst kısmana koyduğu, geçen aracın polis değil zabıta olduğunu anlayınca, maktülün silahın konduğu bagajın üzerinden alarak, namlusu kendine dönük vaziyette sanığa doğru uzatarak verdiği, sanığın silahı aldıktan sonra alkollü olması nedeniyle silahın ateş alması üzerine, merminin maktülün sol alt çenesinin altından girerek sağ kulak alt tarafından çıkarak onu yaraladığı, sonrasında hastaneye kaldırıldığı ve maktülün öldüğü olayda;

Yargıtay Kararlarına bakıldığında ‘’Kast, olası kast, bilinçli taksir ve taksir arasındaki ilişkiyi kısaca özetlemek gerekirse; gerçekleşmesi muhakkak görünen neticenin failce bilinmesi ve istenmesi halinde doğrudan kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir, öngörülebilir neticenin özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmiş olması nedeniyle öngörülmediği hallerde ise basit taksir söz konusu olacaktır.’’ şeklinde değerlendirmeler yapılmıştır.

Doktrin (öğreti) ve Yargıtay uygulamaları ışığında olay değerlendirildiğinde;

Maktül ile sanığın yıllardır arkadaş olduğu, olay günü ve öncesinde buluşup alkol almayı planlamış olmaları, aralarında öldürmeyi gerektirir bir husumetin olmadığı, husumetin olmadığı müşteki beyanlarından, sanık beyanlarından açık olarak anlaşıldığı, olay anında aralarında bir tartışma ve kavga yaşanmadığı, hatta maktulün sanığın arabanın bagajı üzerine bıraktığı silahı tutarak maktule verdiği, olayda tek bir atışın olması, olay öncesinde maktulün meskun mahalde ateş etmek için silahı kurarak ağzına mermi vermesi, havaya ateş etmek istediği yerde insanların ve apartmanların olması dikkate alındığında,

Sanığın tüm olay irdelendiğinde meydana gelebilecek neticeyi öngördüğü, buna rağmen meydana gelebilecek zararları öngörerek olursa olsun diye kabullendiği, böylece sanık ...’ın “olası kastla öldürme” suçunu işlediği,

Sanığın tüm olay irdelendiğinde meydana gelebilecek neticeyi öngördüğü, buna rağmen meydana gelebilecek zararları öngörerek olursa olsun diye kabullendiği, böylece sanık ...’ın “olası kastla öldürme” suçunu işlediği,

Sanık hakkında “olası kastla öldürme” suçundan ceza verilmesi gerekirken, doğrudan kastla öldürme suçundan verilen cezayı onaylayan sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2020/2310, Karar No: 2020/6024, Tarih: 17.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2310 E.  ,  2020/6024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü sanıklar ve suça sürüklenen çocukların müştekinin sokağa park ettiği aracının kilitli olmayan kapısını açıp içeri girerek aracı düz kontak yapmak suretiyle çaldıkları olayda, sanıklar ve suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar ... ve ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.