muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13086, Karar No: 2016/9780, Tarih: 22.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13086 E.  ,  2016/9780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/12/2014 gün ve 2012/248-2014/278 sayılı kararı bozan Daire’nin 05/06/2015 gün ve 2015/3947-2015/7843 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, söz yazarlığı müvekkiline ait olan "...." isimli eserin yapımcısı ... Film Yapımcılığı Ltd. Şti. ile dava dışı.... tarafından "..." isimli filmde iki kez kullanıldığını, bu filmin . . televizyonunda ve... isimli kanalda izinsiz olarak yayınlandığını, davalının başkasıyla yaptığı yayın sözleşmesinin müvekkilini bağlamayacağını, müvekkilinin mali hakları ile eser sahibi olarak adının belirtilmemesi nedeniyle manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, davalı ....Haber ...Yayıncılık A.Ş. hakkında 23.01.2003 tarihli gösterim için rayiç bedelin 3 katı için 5.000 TL mali hak bedeli ile 5.000 TL manevi tazminatın, 18.05.2009 tarihli gösterim için rayiç bedelin üç katı için 10.000-TL mali hak bedelinin ve 10.000 TL manevi tazminatın, diğer davalı hakkında ise... televizyonunun 19.05.2009 tarihli yayını nedeniyle rayiç bedelin 3 katı için 5.000 TL mali hak bedeli ile 5.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kanal D'de yayınlanan 28.01.2003 ve 18.05.2009 tarihlerinde ''...'' isimli filmin iki gösteriminden dolayı iki filme ilişkin mali hak ihlali nedeni ile 1.200,00 TL olan rayiç bedelin .... 68. maddesi gereğince 2.400,00 TL'nin 3 katı olan 3.600,00 TL'sinin 28.01.2003 tarihinden, 3.600,00 TL'sinin de 18.05.2009 tarihinden itibaren avans faizini aşmayacak şekilde yürütülecek reeskont faizi ile birlikte ve 5.000,00 TL manevi tazminatın 18.05.2009 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalı... Haber ..Yayıncılık A.Ş'den tahsiline, fazlaya dair maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, diğer davalı aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12998, Karar No: 2014/18688, Tarih: 11.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12998 E.  ,  2014/18688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2013

NUMARASI : 2013/332-2013/585

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tasfiye halindeki İhlas Finans Kurumu A.Ş'den olan bir takım alacakları nedeniyle davalı firma ile 17.12.2010 tarihinde alacağın temliki sözleşmesi yapıldığını, davalının bu sözleşme gereğince 29 Haziran 2011 tarihinden itibaren her ay 160,00 USD ödeyeceğini kabul ettiğini,ancak 5.taksitten sonra herhangi bir ödemenin yapılmamaması nedeniyle icra takibi başlatıldığını,davalının itirazının haksız ve yersiz olduğunu ileri sürerek,itirazın iptalini, haksız ve kötü niyetli davalı aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın yetki yönünden ve esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, 17/12/2010 tarihli sözleşmenin 5.maddesinde bu sözleşmeden kaynaklanan ihtilafların çözümünde İstanbul Mahkemeleri'nin ve İcra Müdürlükleri'nin yetkili kılındığı gerekçesiyle İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğundan bahis ile yetkisizlik kararı verilmiş;hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeden kaynaklanan edimin yerine getirilmemesi sonucu talep edilen bedelin tahsili istemi ile açılmıştır. HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir.Ayrıca BK.'nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.Dolayısıyla dava,davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.(Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Az yukarıda anılan BK.' nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi gereğince, para alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemi ile açılan eldeki davada, Antalya Mahkemeleri de yetkilidir.Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/38, Karar No: 2014/493, Tarih: 18.11.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/38 E.  ,  2014/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi : ALİAĞA Asliye

Günü : 05.11.2009

Sayısı : 716-830

Taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan sanık ...'un 5237 sayılı TCK'nun 85/1, 62 ve 50. maddeleri uyarınca 18.200 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Aliağa Asliye Ceza Mahkemesince verilen 05.11.2009 gün ve 716-830 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 31.05.2012 gün ve 14344-13701 sayı ile; onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 01.10.2012 gün ve 235118 sayı ile;

“...1- Dosyaya yansıyan ifadelerden de anlaşılacağı üzere depoya giriş yapan araçların giriş çıkışlarını düzenleyen kurallar mevcuttur. Buna göre kamyon sürücüsü sanık ...'ın depoya giriş yapacağını depo görevlilerine bildirmesi sevk irsaliyesini verdikten sonra giriş yapması ayrıca genel trafik kuralları gereği olarak da geri manevra yapmadan önce geride kendisine yardımcı olacak bir kişi görevlendirmesi gereklidir. Sanık ... bu gerekliliklere kendi inisiyatifiyle aykırı davranmıştır. Bu bakımından her türlü kural ve disiplin tedbiri uygulansa dahi olay sırasında orada bulunmayan sanık ...'un diğer sanığın eylemini önleme imkanı bulunmamaktadır.

2- Olayın olduğu saatte depoda bulunan diğer işçi ...'ün depodaki kulübe bölümünde bulunduğunu, işlerinin olmadığı zamanlarda kulübede oturduklarını beyan etmesi karşısında; işveren vekili olan sanığın, işçilere dinlenmeleri için yer temin etmediği iddiası yerinde değildir. Bununla birlikte bu kapsamda işçilere tahsis edilmiş bir dinlenme yerinin mevcut olmadığı hususu aşamalarda araştırılmamıştır.

2- Olayın olduğu saatte depoda bulunan diğer işçi ...'ün depodaki kulübe bölümünde bulunduğunu, işlerinin olmadığı zamanlarda kulübede oturduklarını beyan etmesi karşısında; işveren vekili olan sanığın, işçilere dinlenmeleri için yer temin etmediği iddiası yerinde değildir. Bununla birlikte bu kapsamda işçilere tahsis edilmiş bir dinlenme yerinin mevcut olmadığı hususu aşamalarda araştırılmamıştır.

3- İşveren vekili olan sanığın ağır nitelikteki işte ölene ve diğer işçilere gece saatlerinde fazla çalışma yaptırdığı konusunda tereddüt bulunmamakla birlikte meydana gelen kaza işçinin fazla çalışmasından kaynaklanmamıştır. Somut olayda işçi yorgunluğun etkisiyle bir yerden düşmüş olsa, herhangi bir makinaya vücudunu kaptırsa ya da ölüm olayı bu ve benzeri bir şekilde cereyan etmiş olsa işveren vekilinin eylemiyle netice arasında bir illiyet oluşabilir, ancak mütevefaa işçi yorgunluğunun etkisiyle normal sayılamayacak bir davranış sergileyerek serin olduğu ya da hava akımı nedeniyle sinek bulunmadığı düşüncesiyle kamyonların depoya giriş yaptığı yola, üstelik üzerini de çuvalla örterek yatmıştır. Ölenin bu şekildeki davranışının yorgunluktan kaynaklandığını düşünmek illiyet bağını hukuka aykırı şekilde ileri götüren bir yoruma neden olacaktır. Kısacası sanık işveren vekilinin ağır işlerde işçilere fazla çalıştırma yapmak eylemiyle meydana gelen netice arasındaki illiyet bağını ölen işçinin ve kamyon sürücüsü olan sanığın kusurlu eylemi kesmiştir. Bu durum karşısında sanık açısından meydana gelen olayda taksirle ölüme neden olmak suçunun yasal unsurları bulunmadığı halde sanık ...'un beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırı bulunduğundan mahkumiyet hükmünün bozulması gerekmektedir” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının sanık ... yönünden kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün adı geçen sanık yönünden bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 15.11.2012 gün ve 27315-24231 sayı ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanığın taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; taksirle ölüme neden olma suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanığın taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; taksirle ölüme neden olma suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Ege Gübre Fabrikası deposunun Çetin İnşaaat Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şti tarafından kiralandığı, şirket yetkilisi Ali Çetin'in Honaz'da ikamet ettiği, sanık ...'ün adı geçen şirkette pazarlama departmanı şefi olarak görev yaptığı, ölen ...'in de 19.04.2008 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesi ile aynı şirkette forklift operatörü işçi olarak çalışmaya başladığı,

Depodaki çalışma düzenine göre, saat 08.00-16.00, 16.00-24.00 ve 24.00-08.00 olmak üzere üçlü vardiya sisteminin uygulandığı, 16.07.2008 olan suç tarihinde ölenin saat 16.00-24.00 arasında çalıştığı, ancak gece depoya mal teslim edilecek ve limanda gemiye yükleme yapılacak olmasından dolayı fazla çalışma için depoda kaldığı, saati tam olarak belirlenemeyen bir zamanda depo girişinde yerde üzerine bir çuval örterek uyuduğu,

Sınırlı Sorumlu Aliağa Taşıyıcılar Kooperatifinde kamyon şoförü olarak çalışan ...'ın Denizli'den getirdiği çimento yükünü Çetin İnşaaat Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şti yetkililerine teslim etmek için 07 TM 316 plakalı tır ile saat 06.30 sıralarında olay yerine geldiği, deponun karşısındaki toprak yolda durduğu, aracın havalı kornasını birkaç defa çaldığı, ilgilenen bir yetkili göremeyince depoya girmek için daha önce çıkan bir aracın tekerlek izlerini takip ederek geri geri gittiği, giriş bölümünün dar olması nedeniyle 7-8 defa manevra yaptığı, depo girişindeki duvarda ve aracında çarpma izleri oluştuğu, manevralar sonucunda tıra takılı dorsenin iki metresinin içeri girdiği, tekrar manevra yapmak için ileri gittiğinde işçi olarak çalışan tanık ...'ün gelip işçi Himmet'in elinin ezildiğini belirtmesi üzerine durduğu, yerde çuvalların üzerine oturmuş olan ve sol eli ile göğsünün sol bölümü ezilen Himmet'in ambulansla hastaneye kaldırıldığı, aynı gün saat 12.30 da genel vücut travmasına bağlı multiple kot kırığı ve iç kanama sonucu solunum dolaşım yetmezliği nedeniyle yaşamını yitirdiği,

16.07.2008 günlü olay yeri görgü tespit tutanağında, Ege Gübre Fabrikasında yaralamalı iş kazası olduğu yönünde gelen ihbar üzerine saat 08.45 de olay yerine gidildiğinde, olayın Ege Gübre Fabrikası yatay klinger deposu girişinde meydana geldiği, depo girişinde dorse kısmı içeriye doğru bir şekilde park halinde 07 TM 316 plakalı Scania marka çekici bu çekiciye bağlı 07 TAZ 12 plakalı Freuhout marka dorse içerisinde çuvallar halindeki yükün görüldüğü, depo girişinde hastaneye kaldırılmış bulunan ...'ye ait kan izleri, girişin sağ tarafında üzerine taş parçası konmuş beyaz torba, çekicinin sağ arka köşesinde ve girişte sol taraftaki duvarda çarpma izleri, kan izlerinin arasında mavi bir kalem ve solunda lastik izlerinin görüldüğü bilgilerine yer verildiği,

Soruşturma aşamasında iki iş güvenliği uzmanından oluşan bilirkişi heyetinden alınan 15.09.2008 tarihli rapor ile kovuşturma aşamasında iki iş güvenliği uzmanı ve bir makine mühendisinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan 22.05.2009 tarihli raporda, 4857 sayılı İş Kanunun 77. maddesine göre iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uyma zorunluluğu bulunan ve fakat depo girişinde yerde yatan ölen işçinin asli kusurlu olduğu, aynı maddeye göre iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gereken tedbirler, yasal hak ve sorumluluklar konusunda bilgilendirmekle yükümlü olan ve fakat işçileri çalışma süresinin üzerine çalıştıran, işçi davranışlarını denetlemeyen, depoya gelen araçları sorgulayacak, yönlendirecek ve işyerinde yapılan işleri ve çalışanları denetleyecek organizasyonu oluşturmayan şirket yetkililerinin asli kusurlu olduğu, işyeri görevlisini beklemeden işyeri sahasına giren, girişi dar olan depoya yanaşmak için yeterli kontrolleri yapmadan büyük dorseli tıra geri geri manevra yaptıran şoför Hakan'ın tali kusurlu olduğu görüşünün açıklandığı,

Anlaşılmaktadır.

Tanık ...; şirkette işçi olarak çalışıp işyerindeki şirket sorumlusunun ... olduğunu, olay günü ölenle birlikte 16.00-24.00 vardiyasında görevliyken saat 24.00’den sonra mesaiye kalarak sabah saat 04.30’a kadar çalıştıklarını, olayın meydana geldiği saatlerde kulübede oturduğunu, korna sesi üzerine olay yerine gittiğinde tırın duvara çarptığını ve yerde yatan Himmet'in elinin parçalanmış olduğunu fark edip şoföre de söyleyerek hemen ambulans çağırdığını, işyerinde uyunabilecek bir yer olmadığını, ancak yazıhane kısmında dinlenme yerinin bulunduğunu beyan etmiş,

Hakkındaki hüküm inceleme kapsamı dışında bulunan sanık ...; sevk ve idaresindeki tır ve dorsesi ile Ege Gübre Fabrikası depo bölümüne çimento boşaltmak üzere yanaştığını, saat 06.00-06.30 sularında güvenliği geçerek depo bülümüne geldiğini, prosedür gereği irsaliyeyi orada bulunan kişilere paraf ettirip boşalttıklarını, ancak yanaşmadan önce defalarca havalı kornaya basmasına rağmen yetkili bir kişinin gelmediğini, bunun üzerine manevra yaparak hangara girmeye çalıştığını, giriş kapısı dar olduğundan yedi sekiz manevra ile dorsenin ucunu sokabildiğini, tekrar manevra yapmak isterken işçilerin gelerek bir kişinin elinin ezildiğini söylediklerini, ambulans çağırdıklarını ifade etmiş,

Sanık ...; Çetin İnşaat Nakliyat San ve Tic. Ltd.Şti'nin pazarlama, satış ve limana gelen gemilere malın düzenli şekilde yüklenmesi işlerinden sorumlu, depodaki malın sevkiyatı ile çalışanların sevk ve idaresinde görevli şef olduğunu, işyerinde 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, dört girişi olan depoya her isteyenin rastgele giremediğini, malların belli bir istiflenme düzeni olduğunu, ölen ... ile ...'ün 15.07.2008 günü saat 16.00-24.00 arasında görevli olduklarını, ancak limana gemi geleceği için mesaiye kaldıklarını, depoya yük getiren kamyon şoförünün depo girişinde kendi kafasına göre yanaşması ve kimseye haber vermemesi nedeniyle kazanın meydana geldiğini, ölenin de yük getiren kamyondan irsaliye almak için depoya yattığını, işyeri yetkilisi olarak ölüm sonucunda kusurunun bulunmadığını savunmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi bakımından, öncelikle taksir ve unsurları üzerinde durulması gerekmektedir.

Kural olarak suç, ancak kastla işlenebilecekken, kanunda açıkça gösterilen hallerde taksirle de işlenebileceği kabul edilmiştir. Failin cezalandırılabilmesi için kanunda açık bir düzenleme bulunmasının zorunlu olduğu istisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, 5237 sayılı TCK’nun 22/2. maddesinde; “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmıştır.

Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alması ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama zorunluluğundan doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirir, fail tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.02.2014 gün ve 10-80, 25.03.2008 gün ve 43-62; 01.02.2005 gün ve 213-3; 23.03.2004 gün ve 12-68; 09.10.2001 gün ve 181-204; 21.10.1997 gün ve 99-202 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında vurgulandığı üzere, öğretide ve uygulamada taksirin unsurları;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.02.2014 gün ve 10-80, 25.03.2008 gün ve 43-62; 01.02.2005 gün ve 213-3; 23.03.2004 gün ve 12-68; 09.10.2001 gün ve 181-204; 21.10.1997 gün ve 99-202 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında vurgulandığı üzere, öğretide ve uygulamada taksirin unsurları;

1- Suçun taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradiliği,

3- Neticenin iradi olmaması,

4- Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması şeklinde kabul edilmektedir.

Uyuşmazlığa konu olayda, diğer şartların gerçekleştiği konusunda bir tereddüt bulunmaması nedeniyle, 4. bentte yer alan hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması şartının gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalıdır.

Taksirle gerçekleştirilen bazı eylemlerin suç olarak tanımlanıp cezaî yaptırıma bağlanmasıyla, insanların gittikçe yoğunlaşan ve karmaşık hale gelen toplum hayatı içinde daha dikkatli davranmalarının temin edilmesi amaçlanmaktadır. Kanun ve ortak hayat tecrübesinin sonucu olarak kendisine toplum tarafından yüklenen dikkat ve özen yükümlülüğünü ihlal eden ve bu hareketiyle öngörülebilir zararlı neticeye sebep olan kişinin taksirle işlenen suçlara ilişkin cezaî sorumluluğu benimsenmiş, fakat taksirden sözedilemek için de failin hareketi ile meydana gelen zararlı netice arasında nedensellik bağının bulunması aranmıştır. Diğer bir anlatımla tüm suçlarda olduğu gibi taksirli suçlarda da fiil ile netice arasında nedensellik bağının bulunması cezalandırmanın şartını teşkil edecektir.

5237 sayılı TCK'nun 22. maddesinin 4 ve 5. fıkraları; "(4)Taksirle işlenen suçtan dolayı verilecek olan ceza failin kusuruna göre belirlenir.

(5) Birden fazla kişinin taksirle işlediği suçlarda, herkes kendi kusurundan dolayı sorumlu olur. Her failin cezası kusuruna göre ayrı ayrı belirlenir" şeklinde düzenlenmiş,

Madde gerekçesinde de; "Birden fazla kişinin taksirle işlediği suçlarda herkes kendi kusuru göz önünde bulundurulmak suretiyle sorumlu tutulur. Taksirli suçun kanuni tanımında belirlenen netice birden fazla kişinin karşılıklı olarak işledikleri taksirli fiiller sonucunda gerçekleşmiş olabilir. Örneğin bir trafik kazasında sürücü ile yaya veya her iki sürücü de taksirle hareket etmiş olabilir. Bu gibi durumlarda neticenin oluşumu açısından her kişinin taksirli fiili dolayısıyla kusurluluğu bir diğerinden bağımsız olarak belirlenmelidir.

Aynı şekilde birden fazla kişinin katılımıyla gerçekleştirilen bir ameliyatın ölüm veya sakatlıkla sonuçlanması durumunda, ameliyata katılan kişiler müştereken hareket etmektedirler. Ancak tıbbın gereklerine aykırılık dolayısıyla ölüm veya sakatlıkla sonuçlanan bu ameliyatta işlenen taksirli suçun işlenişi açısından suça iştirak kuralları uygulanamaz. Kanunun suça iştirake ilişkin hükümleri, kasten işlenen suçlarda suçun işlenişine iştirak eden kişilerin sorumluluk statülerini belirlemektedir. Birden fazla kişinin katılımıyla yapılan ameliyat sırasında meydana gelen ölüm veya sakatlık neticeleri bakımından her bir kişinin sorumluluğu kendi kusuru göz önünde bulundurulmak suretiyle belirlenmelidir. Bu tespitte diğer kişilerin kusurlu olup olmadığı hususu dikkate alınamaz" açıklamalarına yer verilmiştir.

Failin hareketinin mağdurun ya da üçüncü kişinin hareketi ile birleşmesi sonucu zararlı neticenin meydana geldiği durumlarda, taksirle sorumluluk şartlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi açısından neticeye kimin sebebiyet verdiği ve failin iradi hareketi ile netice arasındaki nedensellik bağının kesilip kesilmediğinin tespit edilmesi gerekmektedir. Mağdurun ya da üçüncü kişinin hareketinin neticenin tek sebebi olduğu, zararlı neticenin yalnızca bu kişilerin kusurlu hareketlerinden kaynaklandığı durumlarda failin hareketi ile netice arasındaki nedensellik bağının ortadan kalktığı kabul edilmelidir. Buna karşılık failin kusurlu hareketine mağdurun ya da üçüncü bir kişinin kusurlu hareketinin eklendiği ve neticenin çeşitli kusurlu hareketlerin birleşmesinden meydana geldiği durumlarda nedensellik bağı kesilmeyip, 5237 sayılı TCK'nun 40. maddesine göre taksirli suçlarda iştirak ilişkisi de mümkün olmadığından, aynı kanunun 22. maddesinin 4 ve 5. fıkralarına göre herkes kendi kusurundan dolayı ve kusuruna göre sorumlu olacaktır.