muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9911, Karar No: 2024/3870, Tarih: 30.04.2024

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların cezalandırılmalarına, sanıklar aleyhine ve katılanlar lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine, kararın bozulması gerektiğine ve sair hususa ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığına, sanık hakkında verilen hapis cezası hakkında gerekçesiz şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğine, sanık hakkında diğer suçlardan verilen beraat kararına rağmen sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususa ilişkindir.

D. Katılan ... Temyiz İstemi

Sanıklara ait beyanların çelişkili olduğuna ve itibar edilmemesine, Mahkemenin eksik inceleme ve araştırma ile karar verdiğine, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ve sair hususa ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı İle Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından ve Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan Temyiz İncelemesinde

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, savunma, tanık ifadeleri, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan Temyiz İncelemesinde

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı İle Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından ve Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, kararında katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ile katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden anılan temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, kararında katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ile katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden anılan temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, kararında katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili, sanık müdafii ile katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9534, Karar No: 2012/14036, Tarih: 31.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/9534 E.  ,  2012/14036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, Tüketici Mahkemesince verilen karara ilişkindir.Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10435, Karar No: 2022/4508, Tarih: 07.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/10435 E.  ,  2022/4508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gündüz vakti, meskun mahal içinde, sanığın yolun sağında yer alan işyerinin önünde park halinde bulunan kamyonetiyle geri manevra yaparak yola çıktığı esnada, banket üzerinde bulunan yayaya aracının arka kısmı ile çarpması neticesinde yayanın hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza miktarına, CMK'nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9519, Karar No: 2024/3864, Tarih: 27.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9519 E.  ,  2024/3864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2460 E. 2021/789 K.

SUÇ : Olası kastla nitelikli öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(g) maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19.11.2020 tarihli ve 2020/52 Esas, 2020/638 Karar sayılı kararı ile sanıklar Hanife ve Mahir hakkında maktul ...'ye karşı olası kastla nitelikli öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-(e) maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/2460 Esas, 2021/789 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii, Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, eksik gerekçe ile karar verildiğine, sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar Mahir ve Hanife'nin resmi nikahlı eş oldukları ve ...'ün de sanık ...'in annesi olduğu, ... ile sanıkların uzun yıllardır aynı ikamette birlikte yaşadıkları, ...'ün yaşı itibariyle akıl sağlığının zayıfladığı, sanıkların maktule kötü muamelede bulundukları, şiddet uyguladıkları maktulün kaldırıldığı hastanede hayatını kaybettiği, maktulün künt travmaya bağlı oluşmuş seri kosta kırıkları, burun kemik kırığı ile birlikte beyin kanaması sonucu gelişen komplikasyonlar sonucu hayatını kaybettiği iddiası ile sanıklar hakkında olası kastla nitelikli öldürme suçundan kamu davası açıldığı ancak; yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetlerine yeter delil bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan ayrı ayrı beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.03.2021 tarihli ve 2020/2460 Esas, 2021/789 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve katılan Kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

K A R Ş I O Y

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı 04.02.2020 tarihinde düzenlemiş olduğu 2020/1386 Esas sayılı iddianamesinde; Şüpheliler ... ve ...'ün, ...'ü öldürdüklerini ...'ün TCK'nın 82/1-b, 82/1-e, 21/2, ...'ün TCK'nın 82/1-b, 82/1-d, 82/1-e, 21/2 maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesini kamu adına talep etmiştir.

Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi 2020/52 Esas, 2020/638 Karar sayılı 19.11.2020 tarihli kararında CMK 223/2-e maddesi gereğince sanıkların ayrı ayrı Beraatlerine karar vermiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 2020/2460 Esas, 2021/789 Karar sayılı 11.03.2021 tarihli kararında İstinaf Başvurularının Esastan Reddine Karar vermiştir. Bu kararı Cumhuriyet Savcısı, Katılan ... vekili temyiz etmiştir.

Dairemiz oy çokluğuyla kararın Onanmasına karar vermiştir. Kararın Onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Şöyleki;

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi 2020/2460 Esas, 2021/789 Karar sayılı 11.03.2021 tarihli kararında İstinaf Başvurularının Esastan Reddine Karar vermiştir. Bu kararı Cumhuriyet Savcısı, Katılan ... vekili temyiz etmiştir.

Dairemiz oy çokluğuyla kararın Onanmasına karar vermiştir. Kararın Onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. Şöyleki;

Maktul ...'nin İlçe Devlet Hastanesinden alınan ilk Doktor raporu, Adli Tıp Raporları, Tanık Beyanları ve Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Maktuldeki yaraların düşme, çarpma veya yeniden canlandırma sonucu meydana gelmesi yaraların yeri itibariyle mümkün değildir. Mahkemenin gerekçesi yetersizdir. Dosyadaki deliller bir bütün halinde değerlendirilmemiştir. Maktulün ölüm sebebinin darp neticesinde meydana gelen künt travmalar sonucu kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması sonucu meydana geldiğinin sabit olması karşısında sanıkların maktule fiziksel şiddet uyguladıkları ölümün bu eylemler sonucu meydana geldiği, Sanıkların ayrı ayrı cezalandırılmaları gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

K A R Ş I O Y

Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesince delil yetersizliği sebebiyle sanıkların beraatlerine karar verilmesinden sonra söz konusu kararın istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince istinaf isteminin reddine dair verilen kararın Dairemiz çoğunluğunca onanmasına dair karara aşağıdaki gerekçelerle katılmıyorum.

Soruşturmanın başlatılmasına dair polis merkezinin Cumhuriyet Başsavcılığına yazdığı yazıda 07.02.2019 günü saat 19.30 sıralarında yapılan ihbarda ... isimli şahsın annesi ...'ü darp ettiği, ağır ilaçlar kullandırıp bakım parası almak için yatağa mahkum ettiği bilgisi alınması üzerine olaya konu yere geçildiğinde ...'ün yüzünde darp izlere görülmesi üzerine ...'ün hastaneye götürüldüğü şeklinde tespit bulunduğunun anlaşılması karşısında, ilgili kolluğun mahkemece dinlenerek olaya nasıl vakıf olduklarının tespit edilmesinin gerekmesine, bir ihbarcı var ise ihbarcının mahkemece dinlenmesinin gerekmesine, kolluğun bu tespitleri ne şekilde yaptığının belirlenmesi gerekmesine ve böylece yaralı olan maktulü hastaneye götürmemiş olan sanıklar dışındaki bilgi sahiplerinin tespit edilerek sanıkların maktulü yaralayan olup olmadığının belirlenmesinin gerekmesine rağmen bu hususlar eksik bırakarak sanıkların beraatine karar verilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığından onama kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2024/3535, Karar No: 2025/1943, Tarih: 19.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3535 E.  ,  2025/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/704 Esas, 2024/435 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/394 E., 2021/226 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekeçsinde özetle, müvekkilinin 1997 yılında sözü ve müziği kendisine ait olan Türkiye Musiki Eseri Sahipleri Meslek Birliği nezdinde kayıtlı “... isimli eserinin davalı ... tarafından izinsiz bir şekilde sözlerinin değiştirildiğini, anılan eserin davalı ...'ın albümünde “...” adı ile kullanıldığını, söz konusu albümün diğer davalı ... Müzik Üretim Tic. Ltd. Şti. tarafından piyasaya sürüldüğünü, müvekkilinin itibarının zedelenme tehlikesi altında olduğunu, müvekkilinin maddi bakımdan sarsıldığını, ileri sürerek, müvekkilinin eser hakkına tecavüzünün men'ine ve ref' ine, şimdilik 10.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile TRT repertuarına 1992 yılında alınan ve Karadeniz yöresinin anonim türkülerinden biri olan "...." isimli türkünün melodisi ile davacının hak iddia ettiği "...." isimli şarkının melodisinin aynı olduğu, Karadeniz yöresi müziğinin ses sahalarının dar olması nedeniyle farklı ve özgün melodi bulmanın zor olduğu, davalıların kullandıkları ".... mı" isimli şarkının melodisi ile davacının şarkısının melodisi aynı ise de, davacının anonim olduğu tespit edilen bu melodi üzerinde korunacak bir hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'ndan kaynaklanan haklarına tecavüzün men'i ve ref'i ile maddi ile manevi tazminat davasıdır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'ndan kaynaklanan haklarına tecavüzün men'i ve ref'i ile maddi ile manevi tazminat davasıdır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5146, Karar No: 2012/12395, Tarih: 25.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/5146 E.  ,  2012/12395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : ...: 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 204/3, 63. maddeleri gereğince 4 Yıl 6 Ay Hapis Cezası ile cezalandırılması, 53/1-a-b-c-d-e maddesindeki hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması

Sanık ...'ün UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 12.03.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3209, Karar No: 2012/4274, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3209 E.  ,  2012/4274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar ..., ..., ..., ... ve ...'e gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davalılar ... ve ...'e temyiz dilekçesinin tebliğleri Tebligat Yasası'nın 21. maddesi gereğince yapılmış ise de, muhatapların adreste olmadığını beyan eden komşularının ismi ve imzası alınmadığından yapılan işlemlerin Yasa ve Tüzüğün emredici kural ve koşullarına uygun olduğundan söz edilemez. Bu nedenle gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin adı geçen davalılara usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesi ve bu hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan zeytinin dekar başına ortalama verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve üretim giderlerini gösterir 2008 yılına ait veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden temin edilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1143, Karar No: 2011/409, Tarih: 19.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1143 E.  ,  2011/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Mahkeme hükmü davacı vekiline, 20.10.2009 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 05.11.2009 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas,1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.09.2011 tarihinde oybirliğiyle kabul edildi.