muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14928, Karar No: 2011/4046, Tarih: 08.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/14928 E.  ,  2011/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Iğdır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.02.2008 gün ve 2005/458-2008/59 sayılı kararı bozan Daire’nin 06.04.2010 gün ve 2009/2062-2010/3846 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşi ve oğlunun içinde yolcu olarak bulunduğu Iğdır Tur Firmasına ait otobüsün kaza yapması sonucu öldüklerini, davalılardan ...'ın firma sahibi, diğer davalı ...' in sürücü, diğer davalının da aracın trafik sigortacısı olduğunu, ceza davasının devam ettiğini ileri sürerek, 2.000,00'er YTL maddi, 8.000,00'er YTL manevi olmak üzere toplam 20.000,00 YTL tazminatın, ıslah dilekçesi ile 30.224 YTL daha maddi tazminatın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Koç Allianz Sigorta AŞ vekili ile ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, yanıt vermemiştir.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat isteminin davacı ... bakımından feragat nedeniyle, diğer davalılar bakımından BK' nun 147/2 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 06.04.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davacı yararına bozulmuştur.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine' ye gelir kaydedilmesine, 08.04.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davalılar, kazaya karışan aracın sürücüsü, işleteni ve sigortacısı olup muhtelif sebeplerle davacıya karşı BK'nun 51 nci maddesi gereğince eksik teselsül hükümlerine göre müteselsilen sorumludurlar. Davacı, tam teselsülde olduğu gibi bütün zararını tümünden isteyebileceği gibi birisinden de isteyebilir. BK'nun 145 nci maddesi hükmüne göre, sorumlulardan birinin zararı ödemesi halinde diğerleri de bu oranda borçtan kurtulurlar. Ancak, müteselsil borçluların borçtan tamamen veya kısmen kurtulabilmeleri alacaklının bilfiil tatmin edilmiş olması halinde sözkonusudur. Bunun aksinin kabul edilebilmesi için ya alacaklının teselsülden açıkça feragat etmiş olması, yahut da böyle bir feragatın durumdan kesin olarak anlaşılması lâzımdır.

Somut olayda, tüm davalılara dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğe çıkarılmış, davalı sürücüye tebligatın yapılamadığının duruşma zaptına yazılması akabinde davacı vekili, bu davalı yönünden davadan feragat ettiğini beyan etmiştir. Davacı vekili tarafından davalı sürücü hakkında açılan davaya yönelik feragat nedeninin davalının adresinin tesbit edilememesi ve dava dilekçesi tebliğ edilememesinden kaynaklandığı açıkça anlaşılmaktadır. Yargılama esnasında tarafların beyanları yorumlanırken söze değil öze ve olayların akışına ağırlık verilmesi gerekir. Bu durumda, BK'nun 145/2 maddesindeki “Hal” deyiminin özellikle alacaklının iradesini yorumlamaya elverişli bulunan özel olayları ifade ettiği (Tekinay, Borçlar Hukuku 4.Bası, 1979, sh.277) de gözönüne alındığında davacı vekilinin feragat beyanının “alacaklının bilfiil tatmin edilmesinden” kaynaklanmadığı ve teselsülden açıkça feragat etmediği gibi böyle bir feragatın durumdan da kesin olarak anlaşılamadığı gözönüne alınarak hakkındaki davadan feragat edilmeyen diğer davalılar yönünden davaya devam edilmesi gerekir. (Dairemizin 2009/12632 E, 2011/1860 K ve yine Dairemizin 2009/11175 E, 2011/3453 K sayılı ilamları)

Bu nedenle davacı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulüyle, mahkeme kararının değişik gerekçeyle bozulması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun karar düzeltme isteminin reddine dair görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/10630, Karar No: 2014/17912, Tarih: 11.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10630 E.  ,  2014/17912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan ... arasında 06.03.2010 tarihinde deterjan dolum makinesi ve aksesuarlarının alım satımı konusunda sözleşme yapıldığını, davalıdan alınacak makinaya karşılık sözleşmede belirtilen toplam 82.500 TL bedelli senetlerin verildiğini, daha sonra sözleşmenin yazılı olarak tarafların anlaşmasıyla feshedilmesine rağmen davalı ...'nin senetleri iade etmediğini, senetlerden 54.500 TL.'lik kısmının davalılardan ... tarafından icra takibine konulduğunu ileri sürerek Bursa 13.İcra Müdürlüğü'nün 2010/16997 ve 2010/18027 sayılı takiplerinin iptaline, senetlerden dolayı davalılara borçlu olunmadığının tespitine, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... ve ... vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin feshine dair anlaşma tutanağına davacı tarafından sonradan "işbu fesih sözleşmesinde, 06.07.2010 tarihinde düzenlenen ekteki maddeler geçerli olup verilen senetlerin hiçbir hükmü kalmamıştır." cümlesinin sonradan eklendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacı ...'den olan alacağına karşılık davaya konu senetlerden bir kısmını ciro yoluyla teslim aldığını ve icra takibine konu ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı ... ile davalı ... arasında deterjan dolum makinesi ve aksesuarların satışı konusunda yapılan sözleşme gereğince davacının borçlu, davalı ...'in alacaklı olarak gözüktüğü muhtelif vade tarihli toplam 63.500 TL bedelli senet verildiği, senetlerin davalı ...'in vekili diğer davalı ... tarafından davalı ...'a ciro edildiği, makinanın 21.08.2010 tarihli fesih sözleşmesi ile davalı ... vekili davalı ...'a makinanın teslim edilmesine rağmen dava dışı kişinin davacıdan olan alacağından dolayı Bursa 2.İcra Müdürlüğü'nün 2010/10753 sayılı icra takip dosyasında 20.000 TL bedelle haczedilip, 8.500 TL'ye satıldığı diğer mallara haciz uygulanmadığı ve aksesuarların makinanın kıymet takdir bedeli ile makinanın sözleşmedeki satış bedeli olan 82.500 TL'den düşüldüğünde davacının davalı ...'e borçlu olmadığının anlaşıldığı, davalı ...'ın davalı ...'in vekili olarak hareket ettiği, davalı hamil Ramazan'ın

ise kötü niyetli olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davaya konu Bursa 13.İcra Müdürlüğü'nün 2010/18027 ve 2010/16997 sayılı dosyalarında takibe konu muhtelif bedelli senetlerden dolayı davacının davalı ...'e borçlu olmadığının tespitine, davacının tazminat talebinin, davalı ... hakkındaki davanın taraf ehliyeti yokluğundan davalı ... hakkındaki davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve davalılardan ... vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16825, Karar No: 2017/1615, Tarih: 13.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/16825 E.  ,  2017/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Hazinesi aleyhine 21/11/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili, dahili davalı ... vekili ve davalı ... Hazinesi temsilcisi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalı ve dahili davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dahili davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız el koyma nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraf vekilleri ve dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, murislerine ait keçilere kaçak oldukları iddiası ile kolluk güçlerince el konulduğunu, yapılan ceza yargılaması sonucunda murislerinin üzerine atılı suçtan beraatine ve yedieminde bulunan hayvanların kendisine iadesine karar verildiğini, buna rağmen iadenin gerçekleşmediğini ileri sürerek, el konulan hayvanların değeri ile bu süreçte mahrum kalınan kazancın davalı ve dahili davalıdan tazmini isteminde bulunmuşlardır.

Davalı ise yediemine teslim edilen hayvanların iade edilmemesinde kusuru bulunmadığını, yedieminin malları iade etmediğini savunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, talep edilen tazminatın kısmen kabulü ile davalılar ve dahili davalıdan alınıp davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı tarafın sadece Maliye Hazinesi olduğu, Adalet Bakanlığının ise dahili davalı olarak yargılamaya katıldığı anlaşılmış ve Dairemiz 10/11/2014 gün ve 2013/16103-2014/14881 sayılı ilamı ile dahili davalı yönünden esastan hüküm kurulmasının doğru olmadığı belirtilerek mahkeme kararı bozulmuş ve mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmiştir. Ancak buna rağmen bozmanın gereği yerine getirilmemiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 53, 63, 64 ve devamı maddelerine göre, davada taraf olmayan bir kimsenin lehine veya aleyhine hüküm kurulması mümkün değildir. Dahili davalı ... hakkında usulünce açılmış bir dava bulunmadığından ve bu olayda taraf sıfatına sahip olmadığından hakkında açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ... Hazinesinin temyiz itirazlarına gelince; talebe konu küçükbaş hayvanlara el konulmasına dair 10/09/2000 tarihli zapta ve .... Ağır Ceza Mahkemesi 2000/220 esas, 2001/25 karar sayılı dosyasında yapılan keşif zaptına göre el konulan küçükbaş hayvanlar keçi cinsindendir. ... Kaymakamlığı Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü cevabi yazısında el koyma tarihi itibariyle bir adet keçinin ortalama değeri 37,00 TL olarak belirtilmiştir. Mahkemece yapılan tazminat hesabında ise keçi cinsi küçükbaş hayvan yerine bir adet koyunun ortalama değeri olan 42,00 TL esas alınmıştır.

Şu halde; davalı aleyhine olacak şekilde fiili duruma da aykırı olarak, daha yüksek olan koyun bedeli üzerinden tazminat hesabı yapılması usul ve yasaya uygun olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenle dahili davalı ... yararına, (3) no'lu bentte açıklanan nedenle davalı ... Hazinesi yararına BOZULMASINA, davacıların tüm, davalı ve dahili davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39899, Karar No: 2017/18949, Tarih: 21.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39899 E.  ,  2017/18949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

MAHKEMESİ : VAN 1. İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile ... ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden ve kamu tüzel kişiliği de bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21//09/2017 tarihinde oybirliğiyle olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5585, Karar No: 2019/14800, Tarih: 26.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5585 E.  ,  2019/14800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP'tan alınan güneşin doğuş-batış çizelgesine göre suç tarihinde güneşin 16.44'te battığı, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 17.44'ten sonraki zaman diliminin gece vakti olduğu, müştekinin beyanına göre suçun saat 18.00 sırasında gece vakti işlendiği anlaşılmakla; sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle, eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21757, Karar No: 2013/20654, Tarih: 20.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/21757 E.  ,  2013/20654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında katılan ... Gül'ü yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık hakkında katılan ...'ü yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın tevil yollu anlatımı, tanık beyanları ve olayın özelliklerine göre, sanığın kavga esnasında kendisini ayırmaya çalışan kızı Sude'yi tutup fırlatmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği gözetilmeksizin, isabetsiz gerekçe ile sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20/5/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.