muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/3238, Karar No: 2024/1380, Tarih: 13.06.2024

Dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler ile davacı hakkında yürütülen soruşturma kapsamında ortaya koyulan deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde, ... Cumhuriyet savcısı olarak görev yapan davacı tarafından "..." isimli Twitter hesabından bu kararın maddi olay kısmında aktarılan paylaşımların yapıldığı anlaşılmaktadır.
Söz konusu paylaşımlarda, siyasi yorum ve değerlendirmelere yer verildiği, aralarında kamu görevlisi, politikacı ve gazetecilerin de yer aldığı çok sayıda kişiye yönelik sinkaflı küfürler içeren, onur, şeref ve saygınlığı zedeleyici keyfi söz ve beyanlarda bulunulduğu görülmekte olup, davacının yoğunluk arz eden bu paylaşımlarının hâkim ve savcıların uyması gereken etik değer ve ilkelere aykırı olduğu gibi mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte olduğu sonucuna varılmıştır.
Bu durumda, davacının "..." isimli Twitter hesabından yaptığı paylaşımları, içerik olarak "mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte" olduğundan, 2802 sayılı Kanun'un 69. maddesinin son fıkrası uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu ... Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
Bu itibarla, Hâkimler ve Savcılar Kurulu ... Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının iptali, davacının bu karar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesi ve özlük haklarının iadesi yolundaki Daire kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
Öte yandan, dava konusu işlemin iptali, davacının parasal ve özlük hakkı talebinin kabulü yolundaki temyize konu Daire kararı bozulduğundan, davacının parasal haklarının enflasyon farkı hesaplanarak ödenmesi gerektiğine yönelik temyiz isteminin de reddi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne;
3. Danıştay Beşinci Dairesinin temyize konu 15/06/2023 tarih ve E:2021/11488, K:2023/9095 sayılı kararının dava konusu meslekten çıkarma kararının iptaline, davacının bu karar nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine ve özlük haklarının iadesine ilişkin kısmının BOZULMASINA,
4. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 13/06/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/2007, Karar No: 2024/1389, Tarih: 13.06.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/2007
Karar	No : 2024/1389                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Odası	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	:...Kurumu Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	:  Danıştay Onuncu Dairesinin 24/11/2022 tarih ve E:2019/9579, K:2022/5455 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: 10/05/2018 tarih ve 30417 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğin 8. maddesinin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 24/11/2022 tarih ve E:2019/9579, K:2022/5455 sayılı kararıyla;
Anayasanın 2. , 5. , 17., 56., 60. ve 65. maddelerine; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 1. , 63. ve 72. maddelerine; 5502 sayılı, dava konusu düzenlemenin tesis edildiği tarihteki adıyla, Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun, yine aynı tarihte yürürlükte olan 1., mülga 3. ve mülga 41. maddelerine yer verildikten sonra ve anılan düzenleme uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumunca sağlık yardımları karşılanan kişilerin, sağlık kurum ve kuruluşlarında yapılan tedavilerine ait ücretler ile tedavi yardımlarının verilmesine ilişkin usul ve esasların belirtildiği Sağlık Uygulama Tebliğlerinin yayımlandığı açıklaması aktarıldıktan sonra, 
Kararda yer verilen mevzuat hükümleri çerçevesinde, davalı Sosyal Güvenlik Kurumunun, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemlerini, türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye ve genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin, Kurumca finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri, yol, gündelik ve refakatçi giderlerinden yararlanma esas ve usulleri ile bu hizmetlere ilişkin Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonunca belirlenen ödenecek bedelleri göstermek amacıyla Sağlık Uygulama Tebliğini yayımlamaya yetkili olduğu hususunda kuşku bulunmadığı,
Bununla birlikte, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri, yol, gündelik ve refakatçi giderleri için ödenecek bedellerin belirlenmesinde, Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonunun, 5510 sayılı Kanun'un 72. maddesinde sayılan "sağlık hizmetinin sunulduğu il ve basamağı, Devletin doğrudan veya dolaylı olarak sağlamış olduğu sübvansiyonları, sağlık hizmetinin niteliği itibarıyla hayati öneme sahip olup olmadığını, kanıta dayalı tıp uygulamalarını, maliyet-etkililik ölçütlerini ve genel sağlık sigortası bütçesini" dikkate almak suretiyle karar verilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu,

Anılan yetkiye dayanılarak 24/03/2013 tarih ve 28597 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin "Antidepresanlar ve antipsikotiklerin kullanım ilkeleri" başlıklı 4.2.2. maddesinin birinci fıkrasında "Trisiklik, tetrasiklik ve SSRI grubu antidepresanlar tüm hekimlerce reçete edilebilir. SNRI, SSRE, RIMA, NASSA grubu antidepresanlar, psikiyatri, nöroloji, geriatri uzman hekimlerinden biri tarafından veya bu hekimlerden biri tarafından düzenlenen uzman hekim raporuna dayanılarak tüm hekimlerce reçete edilebilir. Bupropiyon HCl ve agomelatin yalnızca major depresif bozukluk tedavisinde, psikiyatri veya nöroloji uzman hekimleri tarafından veya bu hekimler tarafından düzenlenen uzman hekim raporuna dayanılarak tüm hekimlerce reçete edilir." kuralının yer almakta iken, dava konusu değişiklik ile birinci cümleden sonra gelmek üzere “Bu gruplar arasında ilaç değişimi gereken hallerde ve/veya bu ilaçların 6 aydan uzun süre kullanılması gereken durumlarda psikiyatri uzman hekimlerince veya psikiyatri uzman hekimlerince düzenlenen uzman hekim raporuna dayanılarak tüm hekimlerce reçete edilmesi halinde bedelleri Kurumca karşılanır.” cümlesinin eklendiği; davacı tarafından anılan değişikliğin iptalinin istenildiği,
Uyuşmazlığın çözümü için gerekli görüldüğünden, 11/09/2018 tarihli ara kararı ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumundan, dava konusu uygulama için hukuken geçerli somut bilgi ve belgelere dayanan bilimsel bir çalışma yapılıp yapılmadığı, hangi tıbbi ve hukuki gerekçelerin göz önünde bulundurulduğu, bu konuya ilişkin komisyon kurulup kurulmadığı, kurulmuş ise dava konusu değişiklik ile alanına ilişkin düzenleme getirilen nöroloji uzmanı, psikiyatri uzmanları gibi hekimlerin bulunduğu sektör temsilcilerinin bulunup bulunmadığı, Sağlık Bakanlığının görüşünün alınıp alınmadığı, belirleme yapılırken hangi ölçütlerin göz önüne alındığı hususlarında bilgi talep edilmiş; Sağlık Bakanlığından ise dava konusu değişiklik için Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından Bakanlık görüşüne başvurulup başvurulmadığı, bu değişikliğe ilişkin komisyon kurulup kurulmadığı, komisyon kurulmuş ise alanına ilişkin düzenleme getirilen uzman hekimlerin bulunduğu sektör temsilcilerinin davet edilerek görüşlerinin alınıp alınmadığı hususlarının sorulmasına karar verildiği,

Anılan ara kararına verilen cevaplar ile dava dosyasının birlikte incelenmesinden, Sağlık Bakanlığı tarafından verilen ve 22/11/2018 tarihinde kayda giren cevapta, "Sosyal Güvenlik Kurumunca antidepresan ve antipsikotiklerin kullanım ilkelerine ilişkin yapılan Sağlık Uygulama Tebliği değişikliği kararının, İlaç Geri Ödeme Komisyonunca alındığı, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumunun Sağlık Bakanlığını temsilen komisyon toplantısına katılım sağladığı, söz konusu değişiklik ile ilgili Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu tarafından oluşturulan bilimsel komisyonca yapılan değerlendirme sonucunda değişiklik yapılmasının uygun olduğu görüşüne varıldığı ve İlaç Geri Ödeme Komisyonunda bu yönde görüş bildirdiği"nin ifade edildiği; Sosyal Güvenlik Kurumunun 31/07/2017 tarihli Psikiyatri Uzmanlığı Teknik Komisyon Görüş Bildirim Formunda -özetle- "Trisiklik, tetrasiklik ve SSRI grubu antidepresanlardan bir tanesi ile tüm hekimlerce tedaviye başlanabilir. Herhangi bir nedenle ilaç değişimi durumu ile 6 aydan fazla kullanılması durumunda devam eden tedavinin psikiyatri uzmanlarınca yapılması uygundur." yönünde kanaate varıldığı, davalı Kurumca da bu görüşler doğrultusunda dava konusu düzenlemenin yapıldığının görüldüğü,
	Bu durumda, trisiklik, tetrasiklik ve SSRI grubu antidepresanların tüm hekimlerce reçete edilebileceği, bu gruplar arasında ilaç değişimi gereken hallerde ve/veya bu ilaçların 6 aydan uzun süre kullanılması gereken durumlarda psikiyatri uzman hekimlerince veya psikiyatri uzman hekimlerince düzenlenen uzman hekim raporuna dayanılarak tüm hekimlerce reçete edilmesi halinde bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumunca karşılanacağı yolunda getirilen düzenlemenin hukuki, tıbbi ve bilimsel dayanağı bulunduğu gibi kamu kaynaklarının etkin ve verimli kullanılmasını öngörmekle kamu yararı ile hizmet gereklerine de uygun olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI 		: Davacı  tarafından, temyize konu kararın açıkça tedavi hakkını ve ilaca erişim hakkını ihlal ettiği; depresyonun süreğenlik kazanmasında ve yinelemesinde en önemli nedenlerden birisinin eksik tedavi olduğu; doz ve tedavi süresine uymanın depresyondan yüksek oranda korunmayı sağladığı; tedaviye kesintisiz devam edilmesi gerektiği, tedavi edilmeyen depresyon sonucunda intihar ve ölüm riskinin arttığı, doğru tanınıp etkili tedavi edildiğinde bir toplum sağlığı sorunu yaratmadığı; dava konusu yapılan düzenleme sonucunda hastaların 6 aydan sonra ilaca erişiminin kesileceği, tedavinin yarım kalacağı ve hastaların bu tür ilaçların kullanımının bir anda bırakılması nedeniyle meydana gelen pek çok yan etki ile karşılaşacağı; yeni düzenleme ile ilaç kullanımı sırasında süreyle bağlı olarak “psikiyatri uzman hekimlerince veya psikiyatri uzman hekimlerince düzenlenen uzman hekim raporuna dayanılması” şartının getirilmesi ile nöroloji uzmanlarınca ve aile hekimlerince düzenlenen raporların süre sonunda geçersiz hale geleceği;  Türkiye'de her il veya ilçe hastanesinde psikiyatri uzman hekimi bulunmadığı, bu durumda hastanın, 6 ayı doldurduktan sonra ilacını aile hekimine yazdıramayacağı ve bulunduğu yerde uzman doktor bulunmadığı için tedaviye erişiminin zorlaşacağı ve belki tedaviyi sonlandırmak zorunda kalacağı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davalı idare tarafından, Danıştay Onuncu Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Onuncu Dairesinin temyize konu 24/11/2022 tarih ve E:2019/9579, K:2022/5455 sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Kesin olarak, 13/06/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/691, Karar No: 2024/3650, Tarih: 13.06.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas    No : 2024/691
Karar   No : 2024/3650
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
İSTEMİN	KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.    
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Dava Konusu İstem : Dava; Ankara Büyükşehir Belediyesi bünyesinde daire başkanı olarak görev yapan davacı tarafından, Fen İşleri Daire Başkanlığı'na uzman olarak atanmasına yönelik 13/03/2020 tarihli işlemin iptaline ve işlem nedeniyle yoksun kaldığı maddi hakların yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :  ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla; her ne kadar, idarelerin hangi personel ile çalışacağı veya hangi personeli hangi görevde istihdam edeceği konusunda takdir yetkisi olsa da, bu yetkinin sınırsız bir yetki olmadığı, kamu yararı ve hizmet gerekleri ile sınırlandırıldığı ve bu yönü ile yargı denetimine tabi bir yetki olduğundan, daire başkanlığı kadrosunun hiyerarşik olarak altında olan kadrolarda uzun yıllar çalışarak daire başkanlığı kadrosuna gelen, başka bir anlatımla kariyer ve liyakat ilkelerine uygun bir şekilde daire başkanlığı kadrosuna atanmış olan ve hakkında görevinde başarısız ve yetersiz olduğuna dair somut tespit bulunmayan veya görevden alınmasını gerektirecek herhangi bir durumu olmayan davacının, daire başkanlığı kadrosundan alınarak uzman kadrosuna atanmasına ilişkin tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varıldığından dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal hakların dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; davacının, 6360 sayılı Kanun uyarınca kapatılan Ankara İl Özel İdaresinden, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığına daire başkanı olarak devredildiği, 17/03/2015 tarihinde ihtiyaç fazlası personel olarak belirlenerek Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na araştırmacı olarak naklen atandığı, bu atama işleminin iptali istemiyle açılan davada ... İdare Mahkemesi'nin, Danıştay İkinci Dairesinin bozma kararına uyarak verdiği 03/12/2019 günlü, E:2019/2289, K:2019/2310 sayılı kararıyla "dava konusu işlemlerin dayanağı olan 6360 sayılı Kanun uyarınca, devredilen personelden ancak norm kadro ve ihtiyaç fazlası olanların devir amacıyla komisyona bildirilmesi gerektiğinden, davacının yalnızca ihtiyaç fazlası olarak bildirilmesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı (norm kadro fazlalığı bulunmadığından)" gerekçesiyle işlemin iptaline karar verildiği, bu kararın uygulanması amacıyla 21/01/2020 tarihinde yeniden Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığına daire başkanı olarak atandığı, son olarak 13/03/2020 tarihli dava konusu işlem ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 76. maddesi gereğince Daire Başkanlığı görevinden alınarak Fen İşleri Daire Başkanlığı'na uzman olarak atanması üzerine bu işlemin iptali  istemiyle bakılan davanın açıldığı, bu durumda; belirtilen süreçlerde gözönüne alındığında, davalı idare tarafından, Mahkemece verilen iptal kararının şeklen uygulanması cihetine gidilerek, kısa bir süre sonra tesis edilen dava konusu işlemle yargı kararının etkisiz bırakıldığı sonucuna varıldığı, öte yandan; davacının, daire başkanlığı görevini yerine getiremediğine veya başarısız olduğuna ilişkin herhangi bir somut bilgi ve belge sunulamadığı gibi aksinin de davalı idarece ortaya konulamadığı, dolayısıyla istinaf başvurusuna konu edilen karar, usul ve esas yönünden hukuka uygun olup kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, 2577 sayılı Yasanın 45/3. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun yukarıda belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: Davalı idare tarafından; Başkanlık Makamının takdir yetkisi haricinde, davacının yargı kararı ile zorunlu olarak Daire Başkanı unvanını işgal etmesinin, takdir hakkını ortadan kaldırdığı gibi, kamu yararı ve hizmet gereklerine de uygun düşmediği belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI	: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
MADDİ OLAY :

KARŞI TARAFIN CEVABI	: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
MADDİ OLAY :  
Ankara Büyükşehir Belediyesi bünyesinde daire başkanı olarak görev yapan davacı tarafından, Fen İşleri Daire Başkanlığı'na uzman olarak atanmasına yönelik 13/03/2020 tarihli işlemin iptaline ve işlem nedeniyle yoksun kaldığı maddi hakların yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesi istemiyle temyizen incelenmekte olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
İLGİLİ MEVZUAT :
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 71. maddesinin 2. fıkrasında, kurumların, memurlarını meslekleri ile ilgili sınıftan genel idare hizmetleri sınıfına veya genel idare hizmetleri sınıfından meslekleri ile ilgili sınıfa, görev ve unvan eşitliği gözetmeden kazanılmış hak aylık dereceleriyle atayabilecekleri; 76. maddesinde ise, kurumların, görev ve unvan eşitliği gözetmeden kazanılmış hak aylık dereceleriyle memurları bulundukları kadro derecelerine eşit veya 68. maddedeki esaslar çerçevesinde daha üst veya kurum içinde aynı veya başka yerdeki diğer kadrolara naklen atayabilecekleri hükme bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:
Yukarıda aktarılan 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümleri ile memurların sınıfları da değiştirilerek, unvan değişikliği suretiyle atanmaları konusunda idareye takdir yetkisi tanındığı açık olup, bu yetkinin ancak, kamu yararı ve hizmet gerekleri göz ardı edilerek kullanıldığının kanıtlanması ya da idari yargı merciince saptanması halinde, sözü edilen bu durumun, dava konusu idari işlemin, sebep ve maksat yönlerinden hukuka aykırılığı nedeniyle iptalini gerektireceği yargı içtihatlarıyla kabul edilmiş bulunmaktadır.
Dosyanın incelenmesinden; davacının ilk olarak kamu hizmetine 1981 yılında Sosyal Sigortalar Kurumu'nda göreve başladığı, 1986-2003 yılları arasında Ankara İl Özel İdaresi Müdürlüğü'nde memur, 2003-2010 yılları arasında Ankara İl Özel İdaresi Müdürlüğü'nde şube müdürü, 2010-2014 yılları arasında Ankara İl Özel İdaresi Müdürlüğü'nde daire başkanı olarak görev yaptığı, 2014 yılında 6360 sayılı Kanun uyarınca Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığına daire başkanı olarak naklen atandığı, 2015 yılında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na araştırmacı olarak naklen atandığı, bu atama işleminin iptali istemiyle açılan davada ... İdare Mahkemesinin... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi sonrasında 03/02/2020 yılında yeniden Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığına daire başkanı olarak atandığı, son olarak 13/03/2020 tarihli işlem ile Fen İşleri Daire Başkanlığı'na uzman olarak atanması üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda her ne kadar, yargı kararı sonrası 03/02/2020 tarihinde daire başkanı olarak atanan davacı, 13/03/2020 tarihli dava konusu işlem ile daire başkanlığı görevinden alınmış ise de; sözü edilen yargı kararının "norm kadro fazlalığı" nedeniyle tesis ediler bir atama işlemi olduğu, işbu uyuşmazlık konusu atama işleminin ise, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 76. maddesinde ifadesini bulan takdir yetkisi kapsamında, ... İdare Mahkemesinin ...günlü, E:..., K:... sayılı iptal kararından bağımsız bir idari işlem olduğunun kabulü gerekir.
Bu durumda; davacının, daire başkanlığı görevinden alınarak Fen İşleri Daire Başkanlığı'na uzman kadrosuna atanmasını gerektirecek şekilde hizmeti aksattığı veya başarısız olduğu ya da görevde kalmasında hizmetin yürütülmesi açısından sakınca bulunduğu yönünde hukuken geçerli somut bilgi ve belgenin dava dosyasında bulunmadığı anlaşıldığından, davalı idarece takdir yetkisine dayalı olarak tesis edilen dava konusu işlemde kamu yararı ve hizmet gerekleri bakımından hukuka uyarlık; dava konusu işlemin iptaline ilişkin mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun gerekçeli reddi yolundaki bölge idare mahkemesi kararında ise sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	: 
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın YUKARIDA BELİRTİLEN GEREKÇEYLE ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7035 sayılı Kanun ile değişik 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın, kararı veren ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, 13/06/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.  
(X) KARŞI OY :
Usul ve yasaya uygun olan ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın aynen onanması gerektiği oyuyla, gerekçeli onama yönündeki Daire kararına katılmıyorum.