muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1237, Karar No: 2024/1892, Tarih: 30.05.2024

Türk Medeni Kanununun 1. maddesine göre;

‘’Madde 1 - Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır.

Kanunda uygulanabilir bir hüküm yoksa hâkim, örf ve adet hukukuna göre, bu da yoksa kendisi kanun koyucu olsaydı nasıl bir kural koyacak idiyse ona göre karar verir.

Hâkim, karar verirken bilimsel görüşlerden ve yargı kararlarından yararlanır’’.

Bu durum karşısında mahkemelerin TMK’ nın 1. maddesinden kaynaklanan görevi gereği, benzer kurum ve kuruluşlar için yasalarımızda öngörülen düzenlemelerden örnekleme yoluyla yararlanarak toplu yapı için de sosyal barışı sağlayıcı bir çözüm bulması, bunun sonucuna uygun karar vermesi gerektiği hususunda duraksanmamalıdır. Yargıtay 13. HD 24.6.2003 tarih, 3973/8255 E., K., 13.4. 2004 tarih, 15614/5236 E., K., 6.7.2005 tarih, 7253/ 11633 E., K., Rezan Epözdemir – Taraf Ehliyeti – Ankara 2017 – Sayfa 114 vd.)

Somut uyuşmazlıkta, Davacı ile davalı arasında sözleşme yapılmış, dava da bu sözleşmeye dayanarak açılmıştır. Sözleşmede kararlaştırılan ancak tamamlanmayan eksik işler ortak alanlar ile de ilgilidir.

Site Yönetimi kendilerine verilen yetkiler çerçevesinde bahse konu sözleşmeyi yapmıştır.

Yukarıda açıklanan tüm bu nedenlerden dolayı, yerel mahkemece, davanın esasına girilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığından dolayı davanın reddine dair karar verilmesi yönündeki bozma kararına katılmak mümkün olmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/12121, Karar No: 2014/7246, Tarih: 06.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12121 E.  ,  2014/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/424-2013/150

Davacı O.. Ö.. vekili Avukat M..C..tarafından, davalılar A.. K.. vdl. aleyhine 26/07/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı D..K.. ve davalı A.. K.. vdl. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirkete ait Ülke TV kanalında 02/03/2012 tarihinde yayınlanan "..S.." isimli program sırasında, diğer davalıların kendisi hakkında kullandıkları "...yargılanması gereken kişi..., ...tırnak içerisinde adam..., ...alçak adam..., ...sağa sola şarlayan..., ....terbiyesizce hareketler eden insan..., ...haysiyetsiz..." v.b. gibi ifadelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davalı gerçek kişilerin anılan programda davacıya atfen, "...terbiyesiz..., ...haysiyetsiz..., ...tırnak içinde bir adam..., ...alçak bir adam..., ...sağa sola şarlayan..." şeklindeki ifadelerin eleştiri sınırlarını aştığı, öz ile biçim arasındaki dengenin korunamadığı ve hakaret niteliğini taşıdığı gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Dosya içeriğinden, davalı şirkete ait Ülke TV kanalında 02/03/2012 tarihinde yayınlanan ..S.." isimli program sırasında 28 Şubat sürecinin tartışıldığı, davacının 28 Şubat sürecinde dönemin başbakanı hakkında ve yayın tarihinden önce siyasiler ile ilgili kullanmış olduğu ifadelerinin eleştirildiği, program sırasında davalıların görüşlerini ve değer yargılarını beyan ettikleri ve bu beyanlarının eleştiri sınırı içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, çatışan yararlar dengesinin davacı yararına bozulmadığı, davalılar yönünden hukuka uygunluk nedenlerinin bulunduğu ve davacının kişilik haklarının saldırıya uğramadığı benimsenmelidir.

Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek davacının manevi tazminata yönelik istemin tümden reddi yerine, kabulü doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/05/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek davacının manevi tazminata yönelik istemin tümden reddi yerine, kabulü doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/05/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Güncelliğini yitirmiş, haber önemi olmayan bir kişi ve olay gündeme getirilip (14 yıl sonra) açıklama ve yorumlar yapılması artık eleştiri olamayacağından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.06/05/2014
Yargıtay — Esas No: 2019/6985, Karar No: 2019/17339, Tarih: 26.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6985 E.  ,  2019/17339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, fark ücret alacağı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının ücretinin tespiti için davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığının sorulması, emsal dosyalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmesi, somut dosya yönünden ücret tespitine esas 73,22 TL katsayısı ile ücrete nasıl ulaşıldığının açıklığa kavuşturulması ve davalı tarafından 2003 yılından sonra hem şoför alımı yapılmadığının hem de 2003 yılından sonra alınan şoförler için ücretin bildirildiği dikkate alındığında bu çelişkinin davalıdan sorularak giderilmesi ile davacının ücretinin denetime elverişli şekilde belirlenmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, emsal dosyalarda kabul edilen ücrete nasıl ulaşıldığı belirlenmiş, ancak davacı vekilinin de talebi üzerine Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yüksek Fen Kurulu Başkanlığı tarafından bildirilen işçilik rayiç listesindeki günlük ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesi ve fiilen aldığı ücret üzerinden varsa ödenmeyen işçilik alacaklarının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda; Mahkemece davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespitine karar verilmesi dosya kapsamı ve bozma ilamına uygundur. Davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davacı baştan itibaren Elektrik Üretim A.Ş. işçisi kabul edildiğine göre; bozma ilamında da belirtildiği üzere fiilen aldığı ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Bu yön gözetilmeden ilave tediye alacağının da reddine karar verilmesi hatalı olup yeniden bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15195, Karar No: 2015/498, Tarih: 16.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15195 E.  ,  2015/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.....Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/01/2014 tarih ve 2013/129-2014/8 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; 13.08.2005 tarihinde işe başlatılmasına karar verilen 13 adet işcinin işe giriş bildirgelerinin düzenlenerek 12.08.2005 tarihinde ....Postanesine verildiğini,...... barkot numarası alarak iadeli taahhütlü olarak..... İl Müdürlüğü'ne gönderildiğini, ancak...... Sigorta İl Müdürlüğü'nün 27.09.2005 günlü kararı ile işçilerin işe giriş bildirgelerinin süresinde verilmemesi sebebiyle 6.353,10 TL idari para cezası uyguladığını, bu cezaya itiraz ettiklerini, ancak bu itirazın reddedildiğini, gecikme zammı ile birlikte 9.354,75 TL ..... Sigorta Müdürlüğüne ödemek zorunda kaldıklarını, bu idari para cezasının kesilmesinde herhangi bir kusurlarının olmadığını, kendilerinin zamanında işe giriş bildirgelerini ... Müdürlüğü'ne teslim ettiklerini, ancak ... Müdürlüğü'nce bu alındıların geç gönderildiğini, kusurun tamamen ... Müdürlüğü'nde olduğunu belirterek haksız olarak ödemiş olduğu 9.354,75 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan alınarak kendilerine verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın süresinde açılmadığını, talep edilen tazminatın bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, müvekkilin bir kamu kurumu olduğunu, bütün işlemlerin resmi bilgi ve belgelere dayandığını, müvekkil idarenin davacının belirtmiş olduğu bildirgeleri 16.08.2005 tarihinde... mutemeti.... imzasına teslim ettiğini, davacının iddialarının tamamen yersiz ve mesnetsiz olduğunu, tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda, davacının 08/06/2007 tarihinde...'ye başvurduğu, 21/06/2007 tarihinde başvuruya ilişkin....den inceleme ve araştırma sonucunun bildirildiği, bunun üzerine davacının 03/07/2007 tarihinde idare mahkemesinde dava açtığı, idare mahkemesinin 23/05/2008 tarihli görevsizlik kararı üzerine davacının eldeki davayı 09/07/2008 tarihinde açtığı; 6475 sayılı Posta Hizmetleri Kanununun 29/3 maddesi gereğince, ... hizmetleri ile ilgili açılan davalarda zamanaşımının, işlemin yapıldığı tarihten itibaren 1 yıl olduğu,...ye başvuru yapılması halinde zamanaşımının kesileceği, yapılan inceleme ve araştırma sonucunun ilgililere bildirildiği tarihten zamanaşımının yeniden işlemeye başlayacağı öngörüldüğünden ve 6098 sayılı Borçlar

Kanunu'nun 154/2. bendi uyarınca genel hükümler çerçevesinde dava yoluyla mahkemeye başvurulmuşsa bu durumda da zamanaşımının kesileceği açık olduğundan davalının zamanaşımı definin reddine karar verilmesinin gerektiği, davacının tazminat talebine ilişkin olarak yapılan değerlendirme sonucunda ise davacı.... tarafından işçilerine ait işe giriş bildirgelerinin davalı.... idaresine 12/08/2005 tarih ..... barkot numarası ile teslim edildiği, davalı... müdürlüğünün gönderiyi aynı gün sisteme kaydetmediği, 15/08/2005 tarih ve .... barkot numarasıyla diğer gönderilerle birlikte 15/08/2005 tarihinde göndermiş olduğu, 15/08/2005 tarih ve.... gönderiye ait alındının olmadığı, 12/08/2005 tarihli ....barkot numaralı gönderi içerisinde olması gereken belgelerin 15/08/2005 tarih ve.... numaralı gönderi içerisinden çıktığı, dolayısıyla davalı .... idaresinin kendisine teslim edilen gönderiyi süresinde Sosyal Güvenlik Kurumu'na göndermeyerek davacı .....'nin idari yaptırıma mahkum edilmesine sebep olduğu, bu nedenle Türk Borçlar Kanunu'nun 112. maddesi gereğince borcun gereği gibi ifa edilmemesi durumunda borçlu, kendisine hiçbir kusurun yüklenemeyeceğini ispat etmedikçe, alacaklının bundan doğan zararını gidermekle yükümlü olduğu öngörüldüğünden davacı ....'nin uğramış olduğu zararın kusurlu olarak işlem yapan davalı.... idaresi tarafından tazmin edilmesinin gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 9.354.75 TL'nin idareye başvuru tarihi olan 08/06/2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1 – Dava, davalı kuruma teslim edilen gönderilerin davalı tarafça süresi içinde gönderilmemesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili; 13.08.2005 tarihinde işe başlatılmasına karar verilen 13 işcinin işe giriş bildirgelerinin düzenlenerek 12.08.2005 tarihinde .... Postanesine verildiğini ve .... İl Müdürlüğü'ne gönderildiğini, ancak....Sigorta İl Müdürlüğü'nün 27.09.2005 günlü kararı ile işçilerin işe giriş bildirgelerinin süresinde verilmemesi sebebiyle 6.353,10 TL idari para cezası uyguladığını, ... Müdürlüğü'nce bu alındıların geç gönderildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu uyuşmazlıkta, işlem ve dava tarihi itibari ile davalının sorumluluğunun niteliği ve sınırını belirleyen 5584 sayılı Yasa yürülükte olup, değinilen yasanın 47. maddesi kapsamında, davalının sorumluluğuna ilişkin zamanaşımı süresinin 1 yıl olduğu, bu sürenin gönderilen maddelerin postaya verildiği tarihin ertesi günü başlayacağı, idare ya da mahkemeye başvuru ile söz konusu sürenin kesileceği düzenlenmiş olup, gönderiler, davacı tarafından 12.08.2005 tarihinde davalıya teslim edilmiş ve davalıya 08.06.2007 tarihinde başvurulmuştur. Bu hali ile arada geçen süre zarfında 1 yıllık zamanaşımı süresi dolmuş bulunmaktadır. Öte yandan davacının... tarafından tahakkuk ettirilen idari para cezasına karşı itiraz yolu ile mahkemeye başvurusu da, dava konusu alacağın tahsiline ilişkin olmaması ve eldeki dosya davalısının taraf olmaması nedeniyle zamanaşımı süresini kesen bir etkiye sahip değildir. Bu itibarla, davaya konu uyuşmazlıkta, davalının yasal süresi içinde zamanaşımı def'inde bulunduğu ve 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu göz önüne alınarak, davanın reddi yönünde hüküm kurmak gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

2 – Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

25/02/2015 HŞ
Yargıtay — Esas No: 2012/7036, Karar No: 2012/11211, Tarih: 15.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7036 E.  ,  2012/11211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, cahil, yaşlı sağlık sorunları olup sürekli ilaç kullanan biri olduğunu, kayden paydaşı olduğu 359 ada, 136 parsel sayılı taşınmazda bulunan 4/16 payın, 1/16'sının torunu olan davalıya satışı esnasında kandırıldığını, gerçek iradesinin satış olmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iradesinin fesada uğratılmak suretiyle, hile ile satış akdinin yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 864.11.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11102, Karar No: 2015/19429, Tarih: 02.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/11102 E.  ,  2015/19429 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Dikili Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2015

NUMARASI :

DAVACI : S.. K..

DAVALI : A.. Ç..

DAVA TÜRÜ : Katılma alacağı

S.. K.. ile A.. Ç.. aralarındaki katılma alacağı davasının kabulüne dair Dikili Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.04.2015 gün ve 69/188 sayılı hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş ise de duruşma isteği pul yokluğundan red olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 1.334,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3.998,24 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3403, Karar No: 2014/487, Tarih: 16.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3403 E.  ,  2014/487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2010/475-2012/447

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı G.. H.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin trafik sigortası bulunmayan araçta yolcu olarak bulundukları sırada meydana gelen tek taraflı kazada yaralandıklarını belirterek çalışma gücü kaybı nedeni ile fazlaya dair haklarını saklı tutarak Seçil için 4.000,00.-TL, Ümit için 3.500,00.-TL olmak üzere toplam 7.500,00.-TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.

Davalı G.. H..'na usulüne uygun davetiye tebliğine karşın duruşmalara katılmamış ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava dışı sürücünün % 100 oranında kusurlu olduğu ve davacı S.D.'in % 87, davacı Ü.. Y..'in % 47 oranında sürekli çalışma gücü kaybı olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile çalışma gücü kaybı nedeniyle davacıların her biri için ayrı ayrı 30.000,00.-TL olmak üzere toplam 60.000,00.-TL maddi tazminatın 17.02.2010 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı G.. H.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince çalışma gücünün kaybı nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı G.. H.. davalı Ü.. Y.. yönünden SGK tarafından ödenen tedavi giderlerinin tahsili için aleyhine açılan davalar sonucu ödeme yaptığını belirterek mükerrer ödeme nedeni ile davalıların sebepsiz zenginleştiği yönünde temyiz itirazı ileri sürmüştür.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından zarar görenlere bağlanan aylığın niteliği ve bağlanan aylığın rücuya tabi ödemelerden olup olmadığının belirlenmesi zararın tazmininden sorumlu olanların mükerrer ödeme yapmasının önüne geçilmesi ve zarar görenlerin gerçek zararlarının üzerinde sebepsiz zenginleşmemesi bakımından önemli olduğu açıktır.

Somut olayda davalı G.. H.. tarafından SGK'na Ü.. Y..'in yaralanması nedeni ile açmış olduğu davalar sonucunda İcra takibi yolu ile 04.09.2008 tarihinde 36.745,13.-TL, 07.04.2011 tarihinde 8.556,60.-TL ödeme yaptığı, ayrıca mahkemece SGK'ya yargılama aşamasında yapılan ödemelerin rücuya tabi peşin sermaye değerli ödeme yapılıp yapılmadığı yönünde müzekkere yazılmış ise de kurum tarafından verilen cevapların belirtilen hususu açıklığa kavuşturmaya yeter olmadığı da anlaşılmaktadır.

Somut olayda davalı G.. H.. tarafından SGK'na Ü.. Y..'in yaralanması nedeni ile açmış olduğu davalar sonucunda İcra takibi yolu ile 04.09.2008 tarihinde 36.745,13.-TL, 07.04.2011 tarihinde 8.556,60.-TL ödeme yaptığı, ayrıca mahkemece SGK'ya yargılama aşamasında yapılan ödemelerin rücuya tabi peşin sermaye değerli ödeme yapılıp yapılmadığı yönünde müzekkere yazılmış ise de kurum tarafından verilen cevapların belirtilen hususu açıklığa kavuşturmaya yeter olmadığı da anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, davacıların yolcusu olduğu aracın trafik sigortasız olması nedeni ile G.. H..nın teminatı altında olan aracın neden olduğu trafik kazasında yaralanan davacılara SGK tarafından maaş bağlanıp bağlanmadığı ve her hangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının belirlenmesi ile zarar görenlere bağlanan maaş veya ödemelerin rücuya tabi olan ve peşin sermaye değerli bir gelir veya ödeme olup olmadığının araştırılması, rücuya tabi olduğunun anlaşılması halinde, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan rücuya tabi ilk peşin sermaye değerinin sorularak hesaplanan tazminattan mahsubu için ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması isabetli olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı G.. H.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4.074,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı G.. H..'ndan alınmasına 16.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.