muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21168, Karar No: 2014/11601, Tarih: 11.06.2014

.../....

-4-

Tüm bu hususlar somut olay bakımından birlikte değerlendirildiğinde, davaya konu ecrimisil talebinin miktarının başlangıçta davacı tarafından tam olarak bilinebilir olduğunu söyleyebilmek imkânsızdır. Bu durumda davacıdan talep konusunun miktarının, taraflar arasında tartışmasız olduğu veya açıkça belirli olduğu ifade edilemeyeceğinden ve para alacağı niteliğindeki bu talebin bölünebilme imkânı bulunduğundan, davacının bu talebini kısmi dava olarak ileri sürebilme imkânı bulunduğu gibi, davacının zararının baştan belirli olmadığından ve ancak yapılacak bir incelemeden sonra tam olarak tespiti mümkün olduğundan belirsiz alacak davası olarak da istenebilir.

Ne var ki, belirsiz alacak davası ile kısmi alacak davasına uygulanacak hükümler birbirinden farklıdır. Belirsiz alacak davasında davacı ıslah yapmaya gerek olmaksızın kısmi talebini tam talebe dönüştürür ve sadece arttırdığı kısmın harcını yatırır. Zamanaşımı ve faiz başlangıcı dava tarihine göre hesaplanır. Ancak kısmi davada ise davacının kısmi talebini arttırabilmesi için usulünce ıslahla dava konusu miktarı arttırması gerekir. Bu durumda genel olarak kabul edildiği üzere ıslahla arttırılan kısım bakımından zamanaşımı ve faiz başlangıcının ıslah tarihinden itibaren hesaplanması gerektiği düşünülmektedir.

Hal böyle olunca, maddi tazminat alacaklarına yönelik davaların kısmî dava konusu yapılması, her somut olayın özelliği dikkate alınmak ve yukarıda belirtilen şartları taşımak kaydıyla kural olarak mümkündür. Somut olayda, dosya içeriğine ve özellikle 10.01.2012 tarihli dava dilekçesinin kapsamına göre, davacının kısmî dava mı açtığı, yoksa belirsiz alacak davası mı açtığı tam olarak belli değildir. Bu durumda, davacının açtığı davanın belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun mahkemeye verdiği özellikle dava dilekçesi ve diğer beyanları yorumlanarak tespiti gerekir. Davacı, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, şimdilik kaydıyla belirli bir miktarı ecrimisil tazminatı olarak talep etmektedir. Diğer yandan, davacının mahkemeye verdiği 17.01.2012 tarihli ıslah dilekçesi de, davacının talebinin aslında belirsiz alacak davası olmadığı, aksine kısmi dava olduğu düşüncesini doğrulamaktadır. Çünkü, eğer belirsiz alacak davası açmış olsa idi talebini arttırmak için ıslah yoluna başvurmaya gerek olmayacak.

Açıklanan bu hususlar gözetilmeden, talep sonucu başlangıçta bilinemeyeceğinden ecrimisil davalarının tümünün peşin peşin belirsiz alacak davası olarak kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, bu kabul tarzının kanunen davacıya tanınmış kısmi alacak davası açma hakkını da ortadan kaldıracağından hukuka uygun olduğu da söylenemez. Hal böyle olunca, dosya kapsamına göre davacının talebinin kısmi alacak davası niteliğinde olduğundan, ıslah ile arttırılan bölüm yönünden ıslah tarihinden itibaren zamanaşımının hesaplanması gerektiği gibi, eğer davacının talebinin açık olmadığı düşüncesi mevcutsa, davacıya talebini açıklattırma imkanı verilmesi için yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile onanmasına karar verilmesi hatalı olup bozma nedeni olduğu düşüncesi ile sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/23173, Karar No: 2011/23878, Tarih: 13.07.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/23173 E.  ,  2011/23878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nca onaylanıp 01/07/2011 tarihinde yürürlüğe giren İşbölümü Kararı hükümleri uyarınca, dosya incelendi;

09/02/2011 tarih ve 6110 Sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi gereğince, Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun onayından geçen ve 02/06/2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak 01/07/2011 tarihinde yürürlüğe giren İşbölümü Kararında; Dairemizde derdest olan hırsızlık dosyalarının 1/2'sinin Yargıtay 13.Ceza Dairesi'ne devrinin öngörülmesi nedeniyle, adaletli bir paylaşımın yapılabilmesi için, derdest hırsızlık dosyaları, esas numarasına göre, tek ve çift olarak ayrılmış olup, tek numaralı dosyaların 13.Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, Dairemiz esas kaydının bu şekilde kapatılmasına; ilişikteki dosyanın Yargıtay 13.Ceza Dairesine DEVREDİLMESİNE, 13/07/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22343, Karar No: 2015/10286, Tarih: 07.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22343 E.  ,  2015/10286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çine İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

Çine İcra Müdürlüğü'nün 2011/907 sayılı takip dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7644, Karar No: 2006/14708, Tarih: 01.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/7644 E.  ,  2006/14708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...2.A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tanıklarının beyanlarında belirtilen olayların yer ve zamanı belli değildir. Toplanan delillerden davacı kocanın başka bir kadınla birlikte yaşadığı da anlaşılmaktadır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 01.11.2006 (Çrş.)

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluşmasına göre hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/4457, Karar No: 2016/3204, Tarih: 20.04.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/4457 E.  ,  2016/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; Davalının, taraflar arasında düzenlenen 01/04/2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu ,sözleşme gereği kira bedellerinin en geç ayın beşinci gününe kadar ve her ay peşin ödenmesi gerekirken davalının aylık 540,00 TL'den 2012 yılının Haziran, Temmuz, Ağustos , Eylül, Ekim , Kasım ayları kira bedelleri ile aylık 595,00 TL'den 2013 yılının Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ayları kira bedelleri toplamı olan 6.215,00 TL ödemediğini, bu nedenle davalıya Kadıköy 1.Noterliği' nin 22/05/2014 tarih ve 05239 yevmiye numaralı ödeme ihtarının gönderildiğini, davalının ihtarnameyi 10/06/2014 tarihinde aldığını ancak tebliğinden itibaren geçen 30 gün içerisinde herhangi bir ödemede bulunmadığından temerrüde düştüğünü belirterek davalının temerrüt sebebiyle tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ,davalının davacıya borcu bulunmadığını, müvekkilinin kiracısı bulunduğu taşınmaza ilişkin kira bedellerini düzenli olarak ödediğini, dava dilekçesinde ödenmediği iddia edilen kira bedellerinin süresinde konutta ödemeli olarak PTT kanalıyla ödendiğine ilişkin dekontların mahkemeye ibraz edildiğini, davacının kötü niyetli olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.Davacı vekili duruşmada Ağustos 2012 ayı dışındaki davaya konu tüm kira bedellerinin alındığını; Ağustos 2012 ayı kirasının müvekkiline gönderildiğini fakat 1 ay içerisinde çekilemediği için paranın geri döndüğünü daha sonra ihtarname yollayıp ödeme yeri bildirildiğini, buna rağmen kira parasının yatırılmadığını beyan etmiştir.Mahkemece, temerrüt nedeniyle tahliye koşullarının gerçekleşmediği, davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 315.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için istenen kira parasının veya yan giderin muaccel (istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Kira parası

./..

./..

götürülüp ödenmesi gereken borçlardan olduğundan kiralayana götürülüp elden ödenmesi veya gideri kiracıya ait olmak koşuluyla konutta ödemeli olarak PTT kanalıyla gönderilmesi gerekir. Bundan ayrı, sözleşmede özel bir koşul kabul edilmişse bu hususta göz önünde tutulmalıdır. Açıklanan şekilde yapılmayan ödemeler yasal ödeme olarak kabul edilemez. Ancak teamül haline gelmiş bir ödeme şekli varsa bu şekilde yapılan ödeme de geçerlidir.

Posta Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca adreste bulunmama veya bulunup da havalenin kabul edilmemesi halinde havale ancak PTT'de alıcı emrinde bir ay süreyle bekletilmektedir. Bu süre sonunda havale bedeli göndericisine iade edilir.Alacaklı bir aylık bekleme süresi geçtikten sonra borçlu kiracı hakkında icra takibi yapar ya da TBK.nun ilgili maddeleri uyarınca temerrüt ihtarnamesi gönderirse; Ödeme ihtarnamesini /emrini alan borçlu , ödeme ihtarnamesini / emrinin tebliğ tarihi itibariyle konutta teslim gösterilen havalenin alacaklı tarafından alınmadığını, en geç bu tarihte öğrendiğinin kabulü ile bekleme süresi geçmiş olan havale bedelini PTT'den geri alıp, otuz günlük ödeme süresi içerisinde ya takip dosyasına yatırmalı veya tekrar konutta teslim koşulu adresine göndermeli ya da tevdi mahalli tayin ettirip yasal ödeme süresi içerisinde tevdi mahalline yatırmalıdır.

Olayımıza gelince; 2012 yılı Ağustos ayı dışındaki davaya konu diğer tüm kira bedelleri davalı tarafından davacıya konutta ödemeli olarak PTT kanalıyla ödenmiştir. Ne var ki, 2012 yılı Ağustos ayına ilişkin kira bedelinin konutta ödemeli olarak davacı adına 02/08/2012 tarihinde gönderildiği ancak alıcısı tarafından bekleme müddeti içerisinde alınmadığından göndericisi davalı ...'e ödenmek üzere PTT merkezine iade edildiği anlaşılmaktadır. Temerrüt ihtarnamesini 10/06/2014 tarihinde tebliğ alan davalı , konutta teslim gönderilen ilgili havalenin davacı tarafından alınmadığını bu tarihte öğrendiğinin kabulü ile bekleme süresi geçmiş olan havale bedelini PTT'den geri alıp, otuz günlük ödeme süresi içinde davacıya ödemek zorundadır.Bu yolu seçmeyen davalının temerrüdü gerçekleştiğinden tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13145, Karar No: 2013/16346, Tarih: 18.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/13145 E.  ,  2013/16346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Haczedilip kendisine yediemin olarak teslim edilen malları şirketi tasfiye etmesi nedeniyle farklı adreslerde muhafaza ettiğini beyan eden sanığın savunmasının doğruluğunun saptanması bakımından mahcuzlardan bir adet matbaa tipi film makinesi ile bir adet Lecie marka bilgisayarın sanığın yazılı savunmasında bildirdiği adreste mevcut olup olmadığı, 05.07.2011 tarihli kolluk ifadesinde belirttiği iki adet bilgisayarın çalınıp çalınmadığı, mallar üzerinde tasarrufta bulunup bulunmadığı araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve yazılı gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1453, Karar No: 2025/1441, Tarih: 24.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2023/1453 E.  ,  2025/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/2 E., 2023/61 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2023/2 Esas, 2023/61 Karar sayılı kararının, katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.03.2007 tarihli ve 31/56 sayılı kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceği; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, sanık hakkında fuhuş suçundan kurulan hüküm yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu suça ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6404, Karar No: 2014/12437, Tarih: 30.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6404 E.  ,  2014/12437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2013 tarih ve 2011/302-2013/294 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, taraflar arasında taşıma ve teslim sözleşmesi başlıklı sözleşme imzalandığını, sözleşmede gönderiler için teslim tarihinin ve teslim şartlarının açıkça hüküm altına alındığını, ancak müvekkili şirketçe davalı şirkete sözleşmeye uygun olarak teslim edilen gönderilerden yaklaşık 1000 adetinin, davalı şirket tarafından gönderi kabul edilmedi, alıcı adreste yok vs. gibi nedenlerle müvekkili şirkete iade edildiğini, davalı tarafından iade olunan her bir gönderi ile ilgili müvekkili şirketin bizzat alıcılar ile yasaya ve mevzuata uygun kayıt altına alınmış telefon görüşmeleri yaptığını ve bu görüşmeler sonucunda, gerçekte bu gönderilerin hiç bir zaman alıcıya gitmediği ve alıcının davalı şirket tarafından her hangi bir şekilde aranmadığı gibi ciddi sonuçlara ulaşıldığını, söz konusu gerçekleşmeyen teslimler sonucu müvekkilinin üçüncü kişiler ile yapmış olduğu sözleşmelerin feshi ve davalının haksız fiili sonucu yerine getirmediği taahhütlerinden dolayı tazminat ödeme durumları ile karşı karşıya kaldığını, tüm bu nedenlerle davalının temerrütü nedeniyle feshedilen sözleşme sonucunda müvekkilinin uğramış olduğu müspet zarardan şimdilik 10.000 TL, menfi zarardan şimdilik 10.000 TL olmak üzere toplam 20.000 TL tazminatın 16/06/2011 tarihinde işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı karşı davacı vekili, gönderilerin teslim edilememesinin bizzat davacıdan kaynaklandığını, davacı tarafın teslimat adresleri bilgisini yetersiz sunduğunu ve müvekkilinin bu hususta yanıltıldığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davasında da taşıma ve teslim sözleşmesinden kaynaklanan 6.956,25 TL alacağı olduğunu ileri sürerek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı -karşı davalının sözleşmeye aykırı davranmadığı, dolayısı ile davacı - karşı davalının tazminat talep etme hakkının mevcut olmadığı, davalı -karşı davacının ise davacı karşı davalıdan 6.956,25 TL alacağı olduğu gerekçeleriyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile, 6.956,25 TL nin karşı dava tarihi olan 19/8/2011 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranda avans faizi ile karşı davalıdan alınarak karşı davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/163, Karar No: 2018/316, Tarih: 10.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/163 E.  ,  2018/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine

mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nm 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtam açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nm 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4956, Karar No: 2022/6181, Tarih: 28.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4956 E.  ,  2022/6181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, süresi içinde davacı Hazine vekili ve davalı tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle, Çağlayan Köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda 148 ada 104 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tespit ve tescil edildiğini ancak bu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazın kadastro çalışmasında adına tescil edildiği zaman davacı kurum ya da başka bir kurumun veya şahsın itirazının olmadığını, taşınmaz üzerinde 35-40 yıldan beri aileleri tarafından müştereken kullanılan ev ve müştemilatının bulunduğunu, yaklaşık 30 yıllık elektrik aboneliğinin bulunduğunu, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Tortum Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.03.2015 tarihli 2014/74 E. 2015/83 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 148 ada 104 parsel sayılı taşınmazda 26/12/2014 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 279,75 m²'lik yerin davalı Hasan oğlu ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu olan (B) harfi ile gösterilen kısıma ilişkin olarak açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili ve davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Bozma Kararı