muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/2715, Karar No: 2024/4224, Tarih: 22.10.2024

- Yönetmeliğin 72. maddesinin 3. fıkrası yönünden; düzenlemede yer alan ifadenin 5275 sayılı Kanun’un 59. maddesinin 5. fıkrasındaki ifade ile aynı olduğu, anılan Kanun hükmünün Anayasa Mahkemesinin kararıyla iptal edildiği, dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin iptal ettiği ilgili Kanun hükmü Yönetmeliğe alınmak suretiyle tutuklu ve/veya hükümlünün özel hayatının gizliliği ve adil yargılanma hakkına ilişkin anayasal haklarının davaya konuyu Yönetmelik ile sınırlandırıldığı,
- Yönetmeliğin 72. maddesinin 8. fıkrası yönünden; düzenlemede yer alan hükmün 5275 sayılı Kanun’un 59. maddesinin 10. fıkrasında da aynen yer aldığı, ancak bu Kanun hükmünün de Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edildiği, dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin iptal ettiği ilgili Kanun hükmünün Yönetmeliğe alınmak suretiyle tutuklu ve/veya hükümlülerin Anayasal haklarının yine davaya konu Yönetmelik ile sınırlandırılmaya çalışıldığı,
- Yönetmeliğin 74. maddesinin 2. fıkrasının (g) ve (ğ) bendi yönünden; Yönetmediğin "Telefonla görüşme hakkı" başlıklı 74. maddesinin 2. fıkrasının iptali istenilen bentlerinde daha önce mevzuatımızda yer almayan ve 5275 sayılı Kanun'da da düzenlenmeyen telefonla görüntülü görüşme konusunun düzenlendiği, bu yeni alanın tutuklu ve hükümlüler lehine bir hak olduğu, bu nedenle Yönetmelikle düzenlenebileceği, ancak Yönetmelikle belirli suçlardan hükümlü olan kişilerin bu düzenlemeden kısmen yararlanamayacağının kurala bağlandığı, böyle önemli bir hakkın kişiler arasında ayrım yapılmak suretiyle belli suç tipleri bakımından idarenin takdirine bırakılmasının haksızlıklara ve keyfi uygulamalara neden olacağı, 
- Yönetmeliğin 74. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendi yönünden; 5275 sayılı Kanunda ve mevzuatımızda yeri ve tanımı olmayan “tehlikeli hükümlü” ifadesine yer verildiği ve idare ve gözlem kurulu tarafından tehlikeli hükümlü olarak belirlenen kişilerin sadece sesli olarak görüşme yapabileceğinin düzenlendiği, bu hüküm ile belirsiz ve soyut bir terimden yola çıkılarak hapishane idaresinin takdiri ile belli kişilere yönelik özel uygulamalara gidilmesine imkan tanındığı, eşitsizliklere neden olunacağı ve Anayasal hakların idarenin keyfine ve takdirine bırakılamayacağı,
- Yönetmeliğin 74. maddesinin 2. fıkrasının (i) bendi yönünden; telefonla görüntülü görüşme hakkının terör örgütü yöneticiliği ve suç işlemek amacıyla kurulan silahlı örgüt yöneticiliği suçundan mahkum olanlar bakımından uygulanmayacağının düzenlendiği, bu hüküm ile de belirli suçlardan hükümlü olan kişiler bakımından diğer kişilerden farklı, özel bir uygulamaya gidildiği ve kişilerin ailesi ile görüşme hakkı ve dolayısıyla da Anayasanın 20. maddesinde yer alan aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına aykırı bir düzenlemeye yer verildiği,

- Yönetmeliğin 74. maddesinin 2. fıkrasının (o) bendi yönünden; hükümlünün konuşmasına kendi adını ve soyadını söyleyerek başlayacağı ve görüştüğü karşıdaki kişiye adını, soyadını ve telefon numarasını tekrar etmesini isteyerek konuşmasına devam edeceği yönündeki düzenlemenin, "tekmil verme" denilen, konuşmaya başlayan kişinin önce isim ve soy ismini söylemesine yönelik uygulama olduğu, bu uygulamaların askeri darbe dönemlerinde ülke iktidarını ele geçiren darbeci grupların uygulamaları olduğu, bu nedenle de Anayasal bir düzenin uygulanmakta olduğu günümüzde söz konusu Yönetmelik hükmündeki gibi şekli bir düzenlemenin hukuken korunabilecek bir yanı ve meşruluğu bulunmadığı,
- Yönetmeliğin 76. maddesinin 4. fıkrası yönünden; Yönetmeliğin 76. maddesinin 4. fıkrasının 5275 sayılı Kanunda karşılığının bulunmadığı, ilk defa Yönetmelikte yer alan bu düzenlemenin aslında hem Kanun’a aykırı olduğu hem de Yönetmeliğin ilgili hükümleri ile çeliştiği, her ne kadar Kanun'da hükümlünün avukatına gönderdiği mektup, faks veya telgrafların denetime tabi olmadığına yer verilmişse de, dava konusu düzenlemede Kanun hükmüne aykırı olarak hükümlünün avukatına gönderdiği mektup, faks veya telgraflarda 72. maddenin üçüncü fıkrasında yer alan hallerin var olup olmadığını tespit görev ve yetkisinin cezaevi idaresine verilmesi suretiyle dolaylı olarak denetime tabi tutulmasının da öngörüldüğü, kişilerin adil yargılanma ve savunma haklarının Yönetmelik hükmü ile kısıtlanamayacağı,
ileri sürülmektedir. 
DAVALILARIN_SAVUNMASI:I. Davalı Cumhurbaşkanlığı tarafından; usule ilişkin olarak, davacının dava açma ehliyetinin bulunmadığı ve dava dilekçesinin terditli istemde bulunulması nedeniyle 2577 sayılı Kanun'un 3. maddesine uygun olmadığı, bu nedenle davanın/dilekçenin usul yönünden reddi gerektiği; esasa ilişkin olarak ise, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun hükümlerine göre dava konusu Yönetmelik düzenleme yetkisinin Cumhurbaşkanlığı'na ait olduğu, yetki gasbının söz konusu olmadığı, dava konusu düzenlemelerin benzer şekilde Mülga Tüzükte de yer aldığı ve 2006 yılından beri uygulandığı, dayanağı Kanun hükümlerinin açıklanmasına yönelik olduğu ve herhangi bir yargı kararı ile de iptal edilmediği, avukatların savunmaya ilişkin bilgi ve belgelerinin içeriğinin incelenmesinin söz konusu olmadığı, fiziken arama yapıldığı, yalnızca kurum güvenliği açısından değil, mahkum ve avukatların güvenliği açısından da bunun gerekli olduğu, hukuken uygun bulunan düzenlemelere karşı açılan haksız davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
II. Davalı Adalet Bakanlığı tarafından;

II. Davalı Adalet Bakanlığı tarafından;
- Yetki yönünden; Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemine geçişin yasal bir gereği olarak Anayasa'nın “Tüzükler” başlıklı 115. maddesi yürürlükten kaldırıldığından ve bunun yerine Cumhurbaşkanlığı Yönetmeliği ikame edildiğinden, uygulamada birliğin sağlanması, yürütmenin sürdürülmesi ve yaşanabilecek tereddütlerin ortadan kaldırılması amacıyla Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün yürürlükten kaldırılarak Cumhurbaşkanlığı Yönetmeliği olarak düzenlendiği,
- Yönetmeliğin 72. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendi ile 3 ve 8. fıkraları yönünden; iptali istenilen düzenlemelerin 5275 sayılı Kanun’a uygun olduğu, avukatların savunmasına ilişkin bilgi ve belgelerin incelenmediği, yalnızca bu konuda avukatın beyanı alınarak kurum güvenliği açısından savunmaya ilişkin olduğu söylenen belgelerin fiziksel olarak arandığı, kurum güvenliği açısından böyle bir uygulamanın zorunlu olduğu, Mülga Tüzüğün yürürlükte olduğu dönem boyunca uygulamanın bu şekilde olduğu, süreç içerisinde bu konuda Tüzük hükümlerini ortadan kaldıracak yasal bir düzenleme de yapılmadığı,
- Yönetmeliğin 74. maddesinin 2. fıkrasının (g), (ğ), (h), (ı), (i) ve (o) bentleri yönünden; Yönetmeliğin 74. maddesinin, 5275 sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak ve Kanun’un çizdiği sınırlar içerisinde usul ve esasların açıkça belirtilmesi ve ölçülürlük ilkesine uygun surette düzenlendiği, hükümde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı, maddenin iptale konu bentlerinde kesin bir yasaklılık halinin varlığından söz edilemeyeceği, ilgili hükümlerin telefonla görüşme hakkının görüntülü olarak yapılması veya bu hakkın belirli süreler dahilinde yerine getirilmesi ile görüşmelerde kullanılacak dile ilişkin olduğu, ayrıca bu hususlarda idare ve gözlem kurulu tarafından her somut olayın özelliğine göre değerlendirme yapılmak suretiyle karar verileceği,
- Yönetmeliğin 76. maddesinin 4. fıkrası yönünden; 5275 sayılı Kanun'da hükümlülere gönderilen veya hükümlünün gönderdiği mektup, faks ve telgrafların incelemesini yapacak merciin ve incelemede hangi hususlara dikkat edileceğinin açıkça düzenlendiği, ayrıca maddede, belirtilen kısıtlamalar dışında başkaca bir kısıtlamaya tabi tutulmayacağının ve resmi makamlara veya savunması için avukatına gönderilen mektup, faks ve telgrafların denetime tabi olmayacağının hüküm altına alındığı, 
savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: 29/03/2020 tarih ve 31083 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmelik'in 72. maddesinin 8.  fıkrasının, “…ile beşinci fıkradaki suçlardan hükümlü olup, başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlüler…” bölümünün, Yönetmeliğin 72. maddesinin 3. fıkrasında yer alan, "…görüşmeler teknik cihazla sesli veya görüntülü olarak kaydedilebilir, hükümlü ile avukatın yaptığı görüşmeleri izlemek amacıyla görevli görüşmede hazır bulundurulabilir, hükümlünün avukatına veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve aralarındaki konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara elkonulabilir…” bölümü yönünden iptaline, Yönetmeliğin iptali istenilen diğer hükümleri yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davacı... Derneği tarafından 29/03/2020 tarih ve 31083 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmelik’in öncelikle yetkisizlik nedeniyle tamamının, bu talebin kabul görmemesi halinde; 72. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendi ile 3. ve 8. fıkralarının, 74. maddesinin 2. fıkrasının (g), (ğ), (h), (ı), (i) ve (o) bentlerinin ve 76. maddenin 4. fıkrasının iptali istenilmektedir.
Dava konusu Yönetmeliğin dayanaklarından olan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunu'nun "Avukat ve noterle görüşme hakkı başlıklı 59. maddesinde; "(1) Hükümlü, avukatlık mesleğinin icrası çerçevesinde avukatları ile vekâletnamesi olmaksızın en çok üç kez görüşme hakkına sahiptir.
(2) Avukat ve noter ile görüşme, meslek kimliklerinin ibrazı üzerine, tatil günleri dışında ve çalışma saatleri içinde, bu iş için ayrılan görüşme yerlerinde, konuşulanların duyulamayacağı, ancak güvenlik nedeniyle görülebileceği bir biçimde yapılır.
(3) Avukatlar, vekâletnameleri olsa da  aynı anda birden fazla hükümlü ile görüşme yapamazlar.
(4) Görüşme sırasında; hükümlünün avukatına veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve aralarındaki konuşmaya ilişkin olarak kendilerinin tuttukları kayıtlar incelenemez; hükümlünün avukatı ile yaptığı görüşme dinlenemez ve kayda alınamaz.

(3) Avukatlar, vekâletnameleri olsa da  aynı anda birden fazla hükümlü ile görüşme yapamazlar.
(4) Görüşme sırasında; hükümlünün avukatına veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve aralarındaki konuşmaya ilişkin olarak kendilerinin tuttukları kayıtlar incelenemez; hükümlünün avukatı ile yaptığı görüşme dinlenemez ve kayda alınamaz.
(5) Türk Ceza Kanununun 220 nci maddesinde ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümlerinde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan mahkûm olanların avukatları ile görüşmelerinde, toplumun ve ceza infaz kurumunun güvenliğinin tehlikeye düşürüldüğüne, terör örgütü veya diğer suç örgütlerinin yönlendirildiğine, bu örgütlere emir ve tâlimat verildiğine veya yorumları ile gizli, açık ya da şifreli mesajlar iletildiğine ilişkin bilgi, bulgu veya belge elde edilmesi hâlinde, Cumhuriyet başsavcılığının istemi ve infaz hâkiminin kararıyla, üç ay süreyle; görüşmeler teknik cihazla sesli veya görüntülü olarak kaydedilebilir, hükümlü ile avukatın yaptığı görüşmeleri izlemek amacıyla görevli görüşmede hazır bulundurulabilir, hükümlünün avukatına veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve aralarındaki konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara elkonulabilir veya görüşmelerin gün ve saatleri sınırlandırılabilir.
(6) İnfaz hakimliği hükümlünün; kurallara uyumunu, toplum veya ceza infaz kurumu bakımından arz ettiği tehlikeyi ve rehabilitasyon çalışmalarındaki gelişimini değerlendirerek, kararda belirttiği süreyi üç aydan fazla olmamak üzere müteaddit defa uzatabileceği gibi kısaltılmasına veya sonlandırılmasına da karar verebilir.
(7) Beşinci fıkra kapsamına giren hükümlünün yaptığı görüşmenin, aynı fıkrada belirtilen amaca yönelik yapıldığının anlaşılması hâlinde, görüşmeye derhal son verilerek, bu husus gerekçesiyle birlikte tutanağa bağlanır. Görüşme başlamadan önce taraflar bu hususta uyarılır.
(8) Hükümlü hakkında, yedinci fıkra uyarınca tutanak tutulması hâlinde, Cumhuriyet başsavcılığının istemiyle hükümlünün avukatlarıyla görüşmesi infaz hâkimince altı ay süreyle yasaklanabilir. Yasaklama kararı, hükümlüye ve yeni bir avukat görevlendirilmesi için derhal ilgili baro başkanlığına bildirilir. Cumhuriyet başsavcılığı baro tarafından bildirilen avukatın değiştirilmesini baro başkanlığından isteyebilir. Bu fıkra hükmüne göre görevlendirilen avukata, 23/3/2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 13 üncü maddesine göre ücret ödenir.
(9) İnfaz hâkimi tarafından bu madde uyarınca verilen kararlara karşı 4675 sayılı Kanuna göre itiraz edilebilir.
(10)  Bu madde hükümleri 9 uncu maddenin üçüncü fıkrasına göre yüksek güvenlikli ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler ile beşinci fıkradaki suçlardan hükümlü olup, başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlüler hakkında da uygulanır.

(9) İnfaz hâkimi tarafından bu madde uyarınca verilen kararlara karşı 4675 sayılı Kanuna göre itiraz edilebilir.
(10)  Bu madde hükümleri 9 uncu maddenin üçüncü fıkrasına göre yüksek güvenlikli ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler ile beşinci fıkradaki suçlardan hükümlü olup, başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlüler hakkında da uygulanır. 
(11) Tutuklular hakkında bu madde hükümlerine göre karar vermeye soruşturma aşamasında sulh ceza hâkimi, kovuşturma aşamasında mahkeme yetkilidir.
(12) Türkiye Cumhuriyetinin taraf olduğu uluslararası sözleşmelere ve karşılıklılık esasına uygun olmak koşuluyla, Yabancı ülkelerde haklarında soruşturma veya kovuşturma yapılmakta olan, yabancı ülke veya uluslararası yargı mercilerinde dava açmak isteyen, leh veya aleyhine açılmış davası olan Türk vatandaşı veya yabancı uyruklu hükümlülerle yabancı uyruklu avukatları, bu soruşturma ve kovuşturma, açılacak veya açılmış davalarla sınırlı olmak ve vekâletname sunmak koşuluyla görüşebilirler. Vekâletnamesi olmayan yabancı uyruklu avukatlar, hükümlü ile Türkiye barolarına kayıtlı bir avukatla birlikte görüşme yapabilirler." hükmü yer almıştır. 
Dava konusu Yönetmelik, ceza infaz kurumlarının yönetimine, ceza ve güvenlik tedbirlerinin ne şekilde yerine getirileceğine ilişkin usul ve esasları düzenlemek amacıyla yürürlüğe konulmuştur.
Yönetmeliğin 72. Maddesinin 2.fıkrasının (e) bendi ve 3. ve 8. Fıkraları yönünden

Dava konusu Yönetmelik, ceza infaz kurumlarının yönetimine, ceza ve güvenlik tedbirlerinin ne şekilde yerine getirileceğine ilişkin usul ve esasları düzenlemek amacıyla yürürlüğe konulmuştur.
Yönetmeliğin 72. Maddesinin 2.fıkrasının (e) bendi ve 3. ve 8. Fıkraları yönünden
Yönetmeliğin, hükümlülerin yükümlülükleri, hakları ve  çalıştırılmaları bölüm başlığı altnda; "Avukat ve noterle görüşme hakkı" başlıklı 72. maddesinin 1. fıkrasında; hükümlünün, 5275 sayılı Kanunun 59 uncu maddesi gereğince avukat ve noterle görüşme hakkına sahip olduğu belirtilmiş, 2. fıkrasında da; hükümlülerin avukat ile görüşmesinde uygulanacak kurallar belirlenmiş, ( e) bendinde; 5237 sayılı Kanunun 220 nci maddesinde ve aynı Kanunun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümlerinde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan mahkûm olan hükümlülerin avukatları ile ilişkisinde avukatın savunmaya ilişkin olduğunu beyan ettiği belge ve dosyaların fiziki olarak aranabileceği, avukatların hükümlü ile kurumda yapmış olduğu görüşme sırasında konuşmaları yansıtan ve bizzat avukat tarafından elle tutulan kayıtlar hakkında da bu bent hükümlerinin uygulanacağı, 3. fıkrasında;  5237 sayılı Kanunun 220 nci maddesinde ve aynı Kanunun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümlerinde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan mahkûm olanların avukatları ile görüşmelerinde, toplumun ve ceza infaz kurumunun güvenliğinin tehlikeye düşürüldüğüne, terör örgütü veya diğer suç örgütlerinin yönlendirildiğine, bu örgütlere emir ve talimat verildiğine veya yorumları ile gizli, açık ya da şifreli mesajlar iletildiğine ilişkin bilgi, bulgu veya belge elde edilmesi hâlinde, Cumhuriyet başsavcılığının istemi ve infaz hâkiminin kararıyla, üç ay süreyle; görüşmelerin teknik cihazla sesli veya görüntülü olarak kaydedilebileceği hükümlü ile avukatın yaptığı görüşmeleri izlemek amacıyla görevlinin görüşmede hazır bulundurulabileceği, hükümlünün avukatına veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve aralarındaki konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara elkonulabileceği veya görüşmelerin gün ve saatlerinin sınırlandırılabileceği , 8. fıkrasında; bu madde hükümlerinin 5275 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre yüksek güvenlikli ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler ile bu maddenin üçüncü fıkrasındaki suçlardan hükümlü olup, başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlüler hakkında da uygulanacağı,  kuralı getirilmiştir.

Anılan 72. maddenin 8. fıkrasının, yukarıda yer verilen Yasanın 59. maddesinin 10. fıkrasına paralel olarak düzenlendiği görülmekte olup 5275 sayılı Kanunun 59. maddesinin 10. fıkrasının iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine yapılan başvuru sonucunda Anayasa Mahkemesinin 24/07/2019 tarih ve E:2018/73, K:2019/65 sayılı kararıyla; "5275 sayılı Kanunun 59. maddesine eklenen (10) numara fıkrasının "...ile beşinci fıkradaki suçlardan hükümlü olup, başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlüler..." bölümünün incelenmesinde:... Kural Kanun’un 59. maddesinin (5) numaralı fıkrasında belirtilen suçlardan hükümlü olmakla birlikte başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla soruşturma ve kovuşturmaları devam eden kişilerin avukatları ile görüşmelerine bazı kısıtlamalar öngörmektedir. Bu yönüyle kural devam eden soruşturma ve kovuşturmalar bakımından müdafi yardımından yararlanma hakkına sınırlama getirmektedir.
Anayasa’nın 36. maddesiyle güvence altına alınan müdafi yardımından yararlanma hakkı hem savunma hakkının etkin bir şekilde kullanılmasını sağlamakta hem de çelişmeli yargılama ve silahların eşitliği ilkelerine hayat vermektedir. Müdafi yardımı özellikle şüpheli veya sanığın yaşı, ruhsal durumu veya isnat olunan suçun ağırlığı gibi nedenlerden dolayı savunma makamının özel olarak desteklenmesinin gerektiği hâllerde etkili bir savunma yapabilmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından önem taşımaktadır.
Müdafi yardımından etkili bir şekilde yararlanmanın ilk koşulu ise müdafi ile yapılan görüşmelerin belli bir gizlilik içinde gerçekleştirilmesidir. Şüpheli veya sanığın müdafi ile özgür bir şekilde bilgi alışverişinde bulunması için mahremiyet büyük önem taşımaktadır. Şüpheli veya sanığın müdafi ile yapacağı görüşmelerde mahremiyet olmaması müdafiden alacağı hizmetin faydasını en alt düzeye indirecektir.  Bu nedenle meşru amaçlarla avukatla görüşme hakkına kısıtlama getirilirken bu kısıtlamayla savunma hakkı arasındaki denge gözetilmeli, kısıtlama hiçbir şekilde savunma hakkının etkili bir şekilde kullanılmasına engel olmamalıdır. Meşru bir amaçla kısıtlama yapılsa dahi soruşturma ve kovuşturması devam eden kişilere savunma hakkının etkin bir şekilde kullanımı bakımından yeterli güvencelerin tanınması gerekir.

Kuralla 5237 sayılı Kanun’un 220. maddesi kapsamındaki örgüt suçları ile devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, millî savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçundan hükümlü olup başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlülerin avukatları ile görüşmelerinin teknik cihazla sesli veya görüntülü olarak kaydedilmesine, görüşmeleri izlemek amacıyla görevlinin hazır bulundurulmasına, hükümlülerin avukatına veya avukatın bu kişilere verdiği belge veya belge örneklerine, dosyalar ve aralarındaki konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara el konulabilmesine, görüşmelerin gün ve saatlerinin sınırlandırılmasına izin verilmektedir. Dolayısıyla kuralla müdafi yardımından yararlanma hakkına sınırlama getirildiği açık olup anılan sınırlamanın Anayasa’nın 13. maddesine uygun olup olmadığının incelenmesi gerekir.	
	Daha önce de belirtildiği üzere Anayasa’nın 36. maddesinde bu hak yönünden özel sınırlama sebeplerine yer verilmemiş ise de bu hakkın Anayasa'da güvence altına alınan diğer temel hak ve özgürlüklerin korunması veya Anayasa'nın diğer maddelerinde devlete bir görev olarak yüklenen millî güvenliğin, kamu düzeninin ve kamu güvenliğinin korunması gibi nedenlerle sınırlandırılması mümkündür. Dava konusu kuralla da 5237 sayılı Kanun’un 220. maddesi kapsamındaki örgüt suçları ile devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, millî savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçundan hükümlü olup başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık olanların avukatlarıyla görüşmesine bazı kısıtlamalar getirilmekte olup bu sınırlamayla ceza infaz kurumlarının güvenliğinin sağlanması, millî güvenlik, kamu düzeni ve kamu güvenliğine yönelik suçların önlenmesinin amaçlandığı anlaşılmaktadır. Bu yönüyle kuralla getirilen sınırlamanın anayasal olarak meşru bir nedene dayanmadığı söylenemez. Ancak sınırlamanın meşru bir nedene dayalı olması yeterli olmayıp hakkın özüne dokunmaması ve ölçülü de olması gerekir.
	Bir sınırlamanın hakkın özüne dokunmadığının kabulü için temel hakların kullanılmasını ciddi surette güçleştirip amacına ulaşmasına engel olmaması ve etkisini ortadan kaldırıcı bir nitelik taşımaması gerekir.