muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7078, Karar No: 2015/13142, Tarih: 08.06.2015

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı"nı "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir. Son olarak; "Cevap dilekçesini verme süresi" başlıklı 127/1. maddesi ise; "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir." şeklinde düzenleme getirmektedir.

Somut olayda, kesin yetki kuralının bulunmadığı davayla ilgili olarak; davalı Kurum'a 18/08/2014 tarihinde dava dilekçesi ve tensip zaptının tebliğ edildiği, davalı Kurum vekilince 02/09/2014 tarihinde cevap dilekçesi verilerek süresi geçtikten sonra yetki itirazında bulunulduğu anlaşılmakla, mahkemece yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2012/10-1153 E. 2013/245 K. sayılı ilamı da aynı yöndedir.

O halde, davacı ve davalılardan... vekillerinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5455, Karar No: 2021/83, Tarih: 12.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5455 E.  ,  2021/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar Tetkik Hakimi ... tarafından okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

Dairemizin 06.03.2017 günlü 2016/7514-2017/1654 E.K. sayılı kararı ile;

1)İlgili Ticaret Sicilinden ... Teknik Hizmetler Nakliyat Temizlik Yemekçilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ticaret sicilinde kayıtlı en son adresinin ve tüzel kişiliğinin devam edip etmediğinin sorulması, tüzel kişiliğinin devam etmesi halinde gerekçeli kararın davalı şirketin ticaret sicilinde kayıtlı en son adresine yöntemince tebliğ edilmesi,

2)Davalı şirketin tasfiye halinde olduğu bildirildiği takdirde tasfiye işlemi tamamlanmamışsa, tasfiye memurunun kimlik ve adres bilgilerinin sorulması ve gerekçeli kararın tespit edilen tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edilmesi,

3)Tasfiye işlemi tamamlanmış ve tasfiye sonu kararı ile şirket ticaret sicilinden terkin edilmiş, tüzel kişiliği son bulmuşsa davalı ... Teknik Hizmetler Nakliyat Temizlik Yemekçilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ihyasının sağlanması için davacıya uygun süre verilmesi,

4)İhya olunduktan sonra gerekçeli kararın adı geçen davalı şirkete yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde HMK 366.maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine (fiil ehliyetine) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, Ankara 1995, s. 231). Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya, hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder (Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s.288).Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.06.2007 tarih, 2007/10-358 Esas, 2007/337 Karar sayılı kararında da benimsendiği üzere; ticari şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Tüzel kişiliğin sona ermesi için tasfiye işlemlerinin eksiksiz yapılmış olması gerekir. Şayet tasfiye işlemleri gerektiği gibi tamamlanmamış ve tasfiyesi gereken hususlar eksik bırakılmış ise, tüzel kişilik ticaret sicilinden silinse bile şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğinin kabulü olanaksızdır. Bu durumda, tüzel kişiliğin yeniden ihyasına gidilerek taraf teşkili sağlanmak suretiyle yargılamanın devamının sağlanması gerekir. Şu halde yapılması gereken iş; anılan HGK kararı çerçevesinde, tüzel kişiliği sona eren davalı şirketin ihyası için tasfiye memurluğu ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek ayrı bir dava açılması için davacı tarafa uygun bir süre verilmeli, dava açıldığı takdirde bu davanın sonucu beklenmeli, tüzel kişiliğin yeniden ihyası halinde, taraf teşkili sağlanarak, sonucuna göre karar verilmelidir.

Somut olayda, Mersin Ticaret Sicili Müdürlüğünden gelen kayıtlara göre, davalı ... Teknik Hizmetler Nakliyat Temizlik Yemekçilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin 24/01/2017 tarihinde tasfiye sonu ile kaydının terkin olduğu, bu durumda taraf ehliyeti bulunmayan adı geçen davalı şirket adına karar verildiği anlaşılmış olmakla, anılan davalı şirket hakkında ihya yapılması için yasal prosedür işletilmek suretiyle ihyasına dair karar alındıktan sonra, usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanması ve sonrasında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9419, Karar No: 2015/10415, Tarih: 05.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9419 E.  ,  2015/10415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/398664

MAHKEMESİ : Edremit(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/579 (E) ve 2013/492 (K)

SUÇ : Hakaret

SUÇ TARİHİ : 01/06/2012

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Sanık T.. N..'nun hakaret suçundan zarar görmeyip bu suçta taraf olmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca A.. Ç..’in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-) Katılan G.. Ç..'in temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan G.. Ç..'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 05/11/2015 oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8237, Karar No: 2007/8356, Tarih: 21.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/8237 E.  ,  2007/8356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmeyen, doğumunda eşi ile ilgilenmeyen , hakaret eden ve evden kovan davacı koca tamamen kusurludur.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir

2-Temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.05.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/3147, Karar No: 2014/8357, Tarih: 22.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3147 E.  ,  2014/8357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2011/341-2013/521

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, anılan sözleşme gereği davalının bir takım yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ihtarname ile uyarıldığını ancak, uyarılara rağmen sözleşme hükümlerine riayet etmediğinden ve hukuken teslim şartı olan iskân raporunu da almadığını sözleşmenin 3. sahifesindeki “İnşaatın başlaması ve tapuların bağımsız bölümlerinin devri ” bölümünün 3. maddesinde; “ ...6 ay içerisinde iskân alınmadığı takdirde müteahhit arsa sahiplerine her ay için her bağımsız bölüm için 400,00 TL kira ödemeyi taahhüt eder...” hükmü çerçevesinde cezai şart ödemesinin gerektiğini, yapılan takibin, alınmayan iskân nedeniyle aylık 400,00 TL üzerinden 3 daireye ait 26.02.2009 - 26.02.2011 tarihleri arasındaki 31.392,00 TL (faizli) cezai - tazminat alacağı olduğunu, davalı vekilinin itiraz dilekçesinde belirttiği gibi bir kira alacağı olmayıp, şartı ceza olan tazminat alacağı olduğunu, 26.02.2009 tarihine kadar olan aynı konudaki cezai alacağın, Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/ 439 Esas, 2010/1220 Karar sayılı kararı doğrultusunda tahsil edildiğini, uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklandığını, mevcut sözleşme gereği davalının dairelerin tesliminin iskân koşuluna bağlanmış olduğunu, yüklenicinin iskân almadığı sürece inşaatın tamamlanmış sayılmayacağını ve temerrütten kurtulamayacağını, dolayısıyla hukuken geçerli bir teslimin varlığından söz edilmeyeceğini, bu nedenle davalının itirazının haksız ve kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafa bu sözleşme gereği teslimi gereken dairelerin teslim edildiğini, davacı tarafın hiçbir ihtirazi kayıt sunmadan daireleri teslim aldığını, daireleri teslim alan davacı tarafın burayı halen kullandığını, ortada davacı taraf için oluşmuş bir zarar olmadığını, müvekkilinden tazminat talep edildiğini, davacı vekilinin iskânın alınmasından dolayı oluşan zarardan bahsettiğini, zararın ne olduğunun anlaşılamadığını, iskânın davacı tarafın kusurundan alınamadığını, vergi borçlarını ödemediğini, belediyeye yanlış beyan verdiğini, iskânının gecikme nedeninin karşı tarafın hata ve kusuru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında akdedilen 15.02.2006 tarih ve 2773 yevmiye nolu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki, inşaat ruhsatının alındığı tarihten itibaren 10 ay sonra inşaatın oturma izni alma aşamasına getirilmesinde, mücbir sebepler dışında ve yüklenicinin elinde olan sebeplerden dolayı gecikme olduğu takdirde, yüklenicinin arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin her biri için ilk yıl her ay için 600,00 TL arsa sahiplerine ödemeyi taahhüt ettiği, kira parası cezai şart niteliğinde olduğu gibi, inşaat oturma izni alma aşamasına geldiği zaman, bu aşamada 3 ay içinde oturma izni (iskân) alma talebi yapılmadığı zaman, 6 ay içinde iskân alınmadığı takdirde, müteahhidin arsa sahiplerine her ay için, her bağımsız bölüm için 400,00 TL ödemeyi taahhüt ettiği kira parasının da cezai şart niteliğinde olduğu, iskân başvurusunun yapılmış olduğu ve belediye teknik elemanları tarafından düzenlenmiş bulunan Yapı Kontrol Formunda "binanın iskân alınmasında mimari ve tesisat yönünden mahsur bulunmadığının" tespit edildiği, ancak dosyada iskânın iznine rastlanılmadığı, iskân izninin alınmamış olması nedeniyle davacı talebinin yerinde olduğu kanaatine varıldığı, Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 04.06.2013 tarih ve 2013/521 Esas, 2013/262 Karar sayılı kararı gereğince, borçlunun, ruhsat tarihi : 08.09.2006 + 10 ay inşaat süresi + 6 ay iskan süresi = 08.01.2008 tarihinde temerrüde düştüğü, 16.02.2009 tarihine kadar geçen 13 ay 17 gün için (400,00 TL x 13 ay = 5.200,00TL + 400,00 TL x 17 / 30 gün = 226,66 TL) = 5.426,66 TL x 2 daire = 10.853,32 TL tutarında birikmiş cezai şart bedeli ile ilgili talebin kabulüne karar verildiği, kararın kesinleştiği, işbu davada, 24 aylık süre için 3 daireye her ay 400,00 TL hesabı ile 28.800,00 TL asıl alacak istense de, Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin alınan dosyasında yer alan Yargıtay ilamında da belirtildiği üzere 11 nolu dairenin takipten önce başkasına devredilmiş olduğundan, davacının bu daire ile ilgili kira tazminatı isteyemeyeceği kanaatine varıldığı, 2 daire için 24 aylık süre yönünden aylık 400,00 TL hesabı ile davacının davalıdan 19.200,00 TL talep edebileceği, takipten önce davalının temerrüde düşürüldüğüne ilişkin bir ihtara dosyada rastlanılmadığı, bu nedenle işlemiş faiz talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının, Kadıköy 7. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5431 Esas sayılı dosyasında itirazının kısmen iptali ile takibin 19.200,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, işlemiş faizin ve fazlaya ilişkin isteminin reddine, takipten itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı kira tazminatının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı kira tazminatının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki 15.02.2006 tarihli sözleşmenin "İnşaatın başlaması ve tapuların bağımsız bölümlerinin devri" başlıklı bölümünün 3. maddesi, "İnşaat oturma izni alma aşamasına geldiği zaman, 2 adet bağımsız bölüm tapusu verilir. Bu aşamadan 3 ay içinde oturma izni (iskân) alma talebi yapılmadığı zaman, 6 ay içinde iskân alınmadığı takdirde, yüklenici, arsa sahiplerine her ay için, her bağımsız bölüm için 400,00 TL kira ödemeyi taahhüt eder." hükmünü içermektedir. Davacı arsa sahipleri tarafından, sözleşmenin aynı maddesine dayalı olarak bir önceki dönemin kira tazminatının tahsili ile ilgili Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/439 E, 2010/1220 K. sayılı dosyasıyla görülen itirazın iptali davasında, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 27.12.2011 tarih ve 2444 E, 7999 K. sayılı ilamıyla, sözleşmede kararlaştırılan kiranın, BK'nın 106/2. maddesinde düzenlenen gecikme tazminatı niteliğinde olduğu belirtilmiş olup, bu husus kesinleşmiştir. Buna rağmen mahkemece, bu hükümdeki kira parasının cezai şart niteliğinde olduğunun kabulü isabetli olmamıştır.

Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin anılan bozma ilamında belirtildiği gibi, arsa sahiplerince bağımsız bölümlerin fiilen teslim edilip kullanılması ya da kiraya verilmek suretiyle ekonomik yarar sağlandığının kanıtlanması durumunda, gecikme tazminatının istenemeyeceğinin kabulü gerekir. Davalı tarafça, davacı arsa sahiplerine, bağımsız bölümlerin fiilen teslim edildiği savunulmuş olup, elektrik, su ve doğalgaz sözleşmeleri ile belediye kayıtlarının bu hususları ortaya koyacağı belirtilmiş ise de, bu hususta bir inceleme yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davalı yüklenicinin dava konusu daireleri fiilen arsa sahiplerine teslim ettiği savunmasıyla ilgili delilleri toplanıp, elektrik, su ve doğalgaz abonelikleriyle ilgili olarak, ilgili kurum ve kuruluşlara müzekkere yazılarak, aboneliklerin kuruluş tarihleri ile kim adına kurulduğunun tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/279, Karar No: 2012/4235, Tarih: 11.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/279 E.  ,  2012/4235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda, çocuğun nitelikli cinsel istismar eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkûmiyetine, tehdit suçundan beraatine dair Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.06.2011 gün ve 2010/415 Esas, 2011/159 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mağdurenin kollukta alınan 27.05.2010 tarihli ifadesinde maruz kaldığı henüz işlenmeyen tehdit suçu ile ilgili bir iddiada bulunmadığı, 09.06.2010 tarihli savcılıkta vermiş olduğu ifadesinde “cinsel istismar olaylarından sonra sanığın kendisini 02.06.2010 günü “seni öldüreceğim, artık zamanı geldi, buralardan gideceğim ama seni öldürmeden gitmeyeceğim” ve 04.06.2010 günü “seni öldüreceğim” diyerek tehdit ettiğini” beyan ettiği, 19.10.2010 günü asliye ceza mahkemesindeki beyanında “okunan kolluk ve savcılık ifadelerinin doğru olduğunu ve bu ifadelerini tekrar ettiğini” beyan ettiği, görevsizlik kararı sonrasında 17.02.2011 günü ağır ceza mahkemesindeki cinsel istismar olaylarından öncesine ait anlatımlarında ise kolluk beyanında belirtmediği şekilde “sanığın 'eğer evime gelmezsen seni babana söyleyeceğim, benden zorla para istediğini söyleyeceğim, ne oldu, niye gelmiyorsun, senin ölümün geldi' gibi sözler söyleyerek kendisini tehdit ettiğini” beyan ettiği ve bu anlatımlarında önceki beyanlarının aksine cinsel istismar olaylarından sonrasına dair bir tehditten bahsetmediği, bu durum karşısında tehdit suçuna ilişkin mağdurenin aşamalardaki beyanlarında istikrar bulunmadığı gibi ağır ceza mahkemesindeki anlatımlarına göre mağdurenin maruz kaldığını iddia ettiği tehdit eyleminin müstakil bir suç olmayıp 5237 sayılı ...nın 103/4. maddesindeki suçun unsuru olması nazara alındığında; tehdit suçunun sübuta erdiği halde beraat kararı verildiğinden bahisle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen katılan mağdure vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyizlere gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;