muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2769, Karar No: 2007/4107, Tarih: 29.03.2007

kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 Sayılı Yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) orman rejimi dışına çıkarma işleminin iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın, 1947 yılında kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra, 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği belirlenmiştir. Çekişmeli imar parselinin içinde bulunduğu, genel arazi kadastrosunda orman olarak tapulama dışı bırakılan taşınmaz bu niteliği göz önünde bulundurulmadan, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu ifraz ve parselasyon ile ... Belediyesi adına tapuya tescil edilmişse de, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulamasının yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünü yoktur. Aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. maddesindeki ... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edildiği üzere "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler, özel yasalarına tabidir. H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmündedir. Bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz

. H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmündedir. Bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz. Yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine vermiştir. (M.Y.- Md. 1025.(933)). Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçer. Başka bir anlatımla, Orman Bakanlığı’na tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerlerden olması nedeniyle, aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında, orman rejimi dışına çıkarma işlemi Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar

verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9765, Karar No: 2013/9240, Tarih: 04.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9765 E.  ,  2013/9240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, bankacılık işleminden ibaret olup, gerekçeli kararda sebepsiz zenginleşme nitelendirmesi yapılmadığına göre niteliği gereği inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2304, Karar No: 2023/2480, Tarih: 22.06.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2304 E.  ,  2023/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/998 E., 2022/306 K.

...

HÜKÜM/KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2018/242 E., 2019/50 K.

Taraflar arasında kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin kooperatifin ana sözleşmesinde belirtilen ortaklık şartlarına sahip olmaması ve ortaklık şartlarını yerine getirmemesi nedeniyle kooperatif üyeliğinden çıkarıldığını, müvekkilinin üyelik şartlarına yönelik eksikliği tespit edildikten sonra öncelikle bu eksikliğin giderilmesi yönünde bir ihtar çekilmesi ve mehil verilmesi gerektiğini, ancak müvekkili tarafından ortaklık şartlarında bulunan eksikliğin verilen mehil içerisinde giderilmemesi halinde ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmesinin mümkün olduğunu ileri sürerek müvekkilinin ortaklıktan ihracına ilişkin kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kooperatif ana sözleşmesinin 10 ncu maddesi gereğince kooperatife ortak olmak için "kooperatifin amacına uygun motorlu aracı bulunmak" ve "taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olma" şartlarına sahip olmak gerektiğini, davacı hakkında kooperatifin amacına uygun motorlu aracının bulunmaması, taşıyıcılık hizmeti yapmaması ve taşıma hizmeti için ilgili makamlardan alınması gerekli belgelere sahip olmadığından ortaklıktan çıkarıldığını, kooperatif yönetim kurulunca davacının doğrudan üyelikten çıkarılmasına dair karar alınmasının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre ana sözleşmelerinde kooperatife ortak olabilmek için gereken nitelik ve şartların kaybedilmesi durumunun çıkarma sebebi olarak düzenlendiği kooperatiflerde, bu nitelik ve şartların kaybının hemen üyenin ortaklık sıfatını yitirmesi sonucunu doğuracak bir neden olarak kabul edilemeyeceği, ortağa kaybedilen ortak olma nitelik ve şartlarının anlaşılabilir bir şekilde açıklanarak eksikliğin giderilmesi için uygun süreyi içerir bir ihtar yapılması, bu süreye rağmen eksikliklerin tamamlanmaması halinde ihraç kararı verilmesi gerekirken bu hususta uygun bir ihtar yapılmaksızın ihraç kararı verilmesinin TMK'nın 2 nci maddesindeki dürüstlük kuralına aykırılık teşkil etttiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının üyelik şartlarını en baştan itibaren taşımadığını, bu hususta da mahkemece gerekli araştırmanın yapılmadığını, davacının adına kayıtlı kooperatif amacına uygun taşımacılık hizmeti yapabileceği aracı olmadığını, ayrıca taşımacılık faaliyeti için gerekli olan belgelerinin bulunmadığını, davacının doğrudan üyelikten çıkarılmasına dair karar alınmasının usul ve yasaya uygun olduğunu, ana sözleşmede ve Kooperatifler Kanunu'nda anılan ortaklık koşullarını kaybedenler için ihraç öncesinde ihtar gönderilmesine dair bir madde bulunmadığını, tanıkları dinlenmeden karar verildiğini, bu durumun hukuki dinlenilme hakkının açık bir ihlali olduğunu beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 2011/3224 Esas, 2012/1326 Karar sayılı ilamında, kooperatif anasözleşmesinin ortaklık şartlarını belirleyen 10 ncu maddesinde kooperatife ortak olabilme şartları arasında kooperatifin amacına uygun motorlu aracın bulunması da gösterilmiş ise de ortağın bu nitelikte bir aracının olmamasının hemen ortaklık sıfatını yitirmesi sonucunu doğurmayacağı, ortağın her zaman yeniden araç sahibi olma veya ortaklığı devir etme ihtimali bulunduğu, anılan şartın olmaması halinde buna dayalı olarak ortaklıktan çıkarma kararı verilmeden önce bu konuda ortağa uygun bir süre içerisinde araç sahibi olması yönünde bir ihtar yapılması, yapılan ihtara rağmen bu şartı yerine getirmediği takdirde ihracına karar verilmesi hayatın olağan akışına, iyiniyet kurallarına ve kooperatifin amacına uygun olduğu, davalı kooperatif anasözleşmesinde öngörülen taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak koşuluyla ilgili çıkarma nedeniyle kooperatifin amacına uygun motorlu aracı bulunmak şeklinde düzenlenen çıkarma sebebi arasında çok sıkı bir bağlantı bulunması dolayısıyla bu iki çıkarma nedeninin bir arada tartışılıp değerlendirilmesi gereğinin vurgulandığı, somut olayda davacı ortağa, davalı kooperatifin üyelik şartlarını yerine getirmesi için ihtarname tebliği ile şartları yerine getirmesi için önel vermediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinin ana sözleşme ile usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kooperatif yönetim kurulu ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7159, Karar No: 2011/10777, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7159 E.  ,  2011/10777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 09.09.2009 tarihli alıcı-satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

2-Somut emsal alınan taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak dikkate alınarak belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas m² değerinin ilgili belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak müzekkere cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1139, Karar No: 2018/5669, Tarih: 05.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1139 E.  ,  2018/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalının ....05.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığını, davalının sözleşme hükümlerine göre teslim etmesi gereken daireyi teslim etmemesi üzerine müvekkilinin davalıdan cezai şart talep ettiğini, bu talep yerine getirilmediğinden başlatılan takibe davalının haksız ve mesnetsiz olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu sözleşmeye göre davalının edimini yerine getirmediği, ... takibine kadar iskan ruhsatının da alınmamış olduğu, sözleşmenin cezai şart başlıklı maddesine göre hesaplama yapıldığında davacının asıl alacağının ....800,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı cezai şart bedelinin tahsili için başlatılan ... takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin geçerli olarak kurulabilmesi için tüm arsa malikleri ile geçerli bir sözleşme yapılması gerekir. Tüm arsa maliklerinin katılmadığı sözleşme geçersiz olup, sözleşmeye katılmayan malik ile sözleşme yapıldığı tarihte önceki sözleşmeler de geçerli hale gelir.

Somut olayda sözleşmenin yapıldığı tarih itibariyle tapu kaydında belediyenin hissesinin bulunduğu ve davaya konu sözleşmeye belediyenin taraf olmadığı dolayısıyla geçersiz olan sözleşmenin belediye hissesinin yüklenici tarafından ....02.2013 tarihinde satın alınmasıyla geçerli hale geldiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle sözleşmede inşaat süresinin sözleşmenin geçerli hale geldiği tarihte başladığının kabulü gerekir. Bu durumda teslim tarihinin ....04.2013 olduğu nazara alındığında takip tarihi itibariyle henüz yüklenici temerrüdünün oluşmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece yüklenici temerrüdü oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme kapalı olmak üzere 05.....2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3005, Karar No: 2006/5735, Tarih: 21.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/3005 E.  ,  2006/5735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdemli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 82/12. maddesinde borçlunun haline münasip evinin haczolunmayacağı belirlendikten sonra aynı maddede ancak evin kıymeti fazla ise bedelinden haline münasip bir yer alabilecek miktarı borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılır" hükmüne yer verilmiştir.Mahkemece mahallinde keşif yapılarak meskeniyet şikayetine konu taşınmazın keşif tarihi itibariyle değeri ile borçlunun haline  münasip ev alabileceği bedel tespit edildikten sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekir.

Somut olayda meskeniyet şikayetine konu taşınmazın değeri 43.472.600.000 TL, borçlunun haline uygun evi alabileceği miktar ise 25.000.000.000 TL olarak belirlendiğine göre Mahkeme mahcuzun satılarak borçlunun haline münasip ev alması için gerekli olan 25.000.000.000 TL nin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken  yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24818, Karar No: 2015/39411, Tarih: 09.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/24818 E.  ,  2015/39411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/283451

MAHKEMESİ : Artvin Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2010

NUMARASI : 2009/84 (E) ve 2010/28 (K)

SUÇ : Tehdit (Yağmadan dönüşen), Yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığa suç atması için bir neden bulunmayan mağdur Y.. Ç..'in olayın hemen akabinde 09.09.2009 tarihinde kollukta alınan beyanında, “...sanık ile aralarında herhangi bir alacak verecek ilişkisi olmadığını” beyan ettiği ve bu beyanının tesadüfen olay yerinden geçmekte olan diğer yakınan M.. C..'ın beyanı ile doğrulandığı; mağdur Yüksel'in eşi olan tanık L.. Ç..'i ifade vermek için adliyeye getirmekte olan polis memurları tanıklar E.. Ç.. ve Y.. K..'nın da alınan beyanlarında, “...L.. Ç..'in kendilerine, sanığa 17,00 TL borcu olduğunu, ancak bu borcunu ödemiş olduğunu, iddia edildiği gibi sanığa 60,00 TL borcu olmadığını” beyan ettiğini; Levize'nin adliye kapısında rastladığı eşine dönerek ne şekilde ifade vereceğini sorduğunda eşinin, 'R.. Y..'ye borcun olduğunu söyle' dediğini duyduklarını” beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanığın eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 148/1, 35. maddelerine uyan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık R.. Y.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2575, Karar No: 2023/3516, Tarih: 21.06.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/2575 E.  ,  2023/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/166 E., 2022/492 K.

KARAR : Asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı–karşı davalı vekili ve katılma yolu ile davacı–karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı – karşı davalı vekili, müvekkili ve davalının dava konusu 2740 ada 7 parsel sayılı taşınmazda pay sahibi olduklarını, taşınmaz üzerindeki 4 katlı binada bulunan 2 No.lu daireyi davalının kiraya verdiğini, kiracının bir süre sonra yeri tahliye ettiğini, sonrasında ise vekil edeninin dava konusu yerde ikamet etmeye başladığını, ancak davalının Kaymakamlık makamından men kararı aldığını belirterek, müvekkilinin 2 numaralı dairede üstün hak sahibi olması sebebi ile davalının dava konusu daireye el atmanın önlenmesini talep etmiş, karşı davanın ise reddini savunmuştur.

II. CEVAP

Davalı – karşı davacı vekili, dava konusu taşınmazda rızai taksim yapıldığını, dava konusu dairenin müvekkiline ait olduğunu, karşı davalının dava konusu taşınmazda 2,97 m²'lik yer aldığını, bu hissesinin karşılığının da dava konusu daire olamayacağını, karşı davalının dava konusu daireyi haksız olarak işgal ettiğini, dava konusu daireyi kiraya verememekten dolayı 4 aylık kira geliri kaybı olduğunu belirterek, karşı davalının dava konusu yere el atmasının önlenmesini, 1.400,00 TL ecrimisil bedelinin 08.07.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile karşı davalıdan tahsilini talep etmiş, asıl davanın ise reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli ve 2014/409 Esas, 2015/471 Karar sayılı kararıyla, davacı – karşı davalı ...’in davasının reddine, davalı – karşı davacı ...’ın EAÖ davasının kabulüne, ecrimisil davasının kısmen kabulü ile 411,72 TL ecrimisilin bedelinin ...'den tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.