muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19303, Karar No: 2013/18300, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/19303 E.  ,  2013/18300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine ve mahkumiyete esas mahkeme ilamına göre cezaevine girmeden önceki adresinin “... Mahallesi 271 Sokak No:5/1 ...-...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12933, Karar No: 2025/1160, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12933 E.  ,  2025/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1896 Esas, 2024/1856 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.10.2024 Tarihli ve 2024/2454 Esas, 2024/2045 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin cezanın infazına ilişkin dayanak gerekçeli kararda Fındıklı Mahallesi İpek Sokak Mustafa Bey Apt. 95/K15 Maltepe/İstanbul olarak bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.11.2024 Tarihli ve 2024/1896 Esas, 2024/1856 Karar Sayılı Kararı

Vasi atanması için ihbar evrakının ekinde bulanan hükümlünün vasi atama talepli 10.10.2024 tarihli dilekçesinde cezaevine girmeden önce son adresinin Sincan/Ankara olduğunu belirtmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 5718 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi şöyledir:

“Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesayet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sakin olduğu yer, sakin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Türk vatandaşı olmayan hükümlünün Türkiye'de sakin olduğu yerin Sincan/Ankara olduğu anlaşılmaktadır. Sincan ilçesinin bağlı olduğu Ankara Batı Sulh Hukuk Mahkemeleri tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da Ankara 8. Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri ve işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla vasi atanması niteliğindeki talep ile ilgili karar vermekte Ankara Batı Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara Batı Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2009, Karar No: 2015/1973, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2009 E.  ,  2015/1973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/6144, Karar No: 2018/10191, Tarih: 09.07.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6144 E.  ,  2018/10191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı doğrudan tayin edilen 2.400,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...'un temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; işyeri içinde yazar kasada bulunan 70-80 TL civarındaki bozuk paraları çalması şeklinde gerçekleşen hırsızlık eyleminde sanık hakkında TCK'nın 145. maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesi mümkün değil ise de; belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden dosya içeriği ile uyumlu olmayan gerekçe ile TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanığın suç tarihinde kayden sabıkasız olduğu; işyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin olarak, suçun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı; 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmesi suretiyle, sanığın tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaate ulaşılarak bahsi geçen suçtan tayin edilen cezanın ertelendiği; erteleme müessesesinden daha lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle oluştuğu gözetilmeden, sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına ilişkin yetersiz ve hatalı gerekçe ile “oluşan zararın karşılanmamış olması” nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/07/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16407, Karar No: 2014/14774, Tarih: 23.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/16407 E.  ,  2014/14774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/772-2013/1515

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.07.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Z..Y.. ve N.. Ç.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı N.. Ç.. vekili ve davalı H.. A.. vekili, dava konusu taşınmazın rızai taksime konu olduğunu savunmuştur.

Davalı S.. B.., dava konusu taşınmazda annesi Refika'ya miras taksim sözleşmesi ile düşen yerin annesi tarafından davalı N.. Ç..'e haricen satıldığını beyan etmiştir.

Mahkemece, 24.11.1980 tarihli miras taksim sözleşmesini imzalayan mirasçıların bir kısmının ölümünden sonra onların mirasçıları ile tekrar bir araya gelinerek taksim sözleşmesinin yenilenmediği, bir kısım bağımsız bölümlerin harici olarak el değiştirdiği, taksim sözleşmesine uygun fiili kullanım bulunmadığı ve bu nedenle taksim sözleşmesinin geçersiz hale geldiği belirtilerek satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı N.. Ç.. vekili ile davalı Z.. Y.. temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki 24.11.1980 tarihli miras taksim sözleşmesi gereğince, muris İ.. P.. adına kayıtlı olan taşınmaz üzerinde bulunan kat mülkiyeti kurulmamış binanın zemin katında batıya bakan dairenin F.. P..a, üst kat batıya bakan dairenin O.. P..'a verilmesine karar verilmiş ve diğer

dört daire ise kalan dört mirasçı arasında kur'a ile belirlenmiştir. Balıkesir Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.10.1980 tarihli ve 1980/744 Esas-1980/762 Karar sayılı mirasçılık belgesinde yer alan İ.. P.. mirasçılarının tamamı tarafından imzalanan 24.11.1980 tanzim tarihli miras taksim sözleşmesi, Medeni Kanunun 676. maddesine göre geçerli olup tarafları bağlar. Yazılı sözleşmeye dayanan paylaşımın bozulduğu ayni güçte bir belge ile kanıtlanmadığı sürece de geçerliliğini devam ettirir. Bu durumda ortaklar miras taksim sözleşmesiyle, elbirliği haline son vermiş olduklarından artık paydaşlığın giderilmesi davası açılamaz. Bu gibi hallerde açılacak dava, sözleşme gereğinin yerine getirilmesi amacıyla tescil davası olacağından mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile satış suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Z.. Y..ve N.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4244, Karar No: 2008/806, Tarih: 25.02.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4244 E.  ,  2008/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın tam kusurlu çarparak hasara neden olduğunu ileri sürerek, sigortalısına ödediği 1.436.00 YTL tazminatın, ödeme gününden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... , duruşmaya gelmemiş ve cevap vermemiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,davanın kısmen kabulü ile,1.384.94 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre,davalı ...’ün yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 56.79.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...'ten alınmasına 2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11975, Karar No: 2015/6455, Tarih: 14.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11975 E.  ,  2015/6455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, dava konusu metruk evin bahçesinde kazı yapıldığının ihbarı üzerine, olay yerine intikal eden jandarma görevlilerinin ihbara konu mevkiide sanıklar ... ve ...'ın bulunduğunu ve kendilerini görünce kaçmaya çalıştıklarını, kısa bir takibin ardından adı geçen sanıkların yakalandıklarını, sanık ...'in ise olay yerinden kaçtığını, söz konusu bahçede, siyah valiz içerisinde, 2 adet inşaat eldiveni, 1 adet el feneri, 2 adet siyah naylon poşet, 20 metre halat ip ile sanık ...'in park halindeki bir aracın altına atmış olduğu üzeri çamurlu el feneri ve eldivenin ele geçirildiğini tutanak altına aldıkları, ancak söz konusu tutanakta suça konu yerde kazı yapılıp yapılmadığına, kazı çukuru bulunup bulunmadığına dair bir tespitin yer almadığı, tutanak düzenleyicilerin tanık sıfatıyla alınan yeminli beyanlarında da sanıkların kazı yaptıklarına ve olay yerinde kazı çukuru bulunduğuna dair kesin ve tereddütsüz bir anlatımın bulunmadığı, tüm dosya kapsamı itibarıyla sanıklar tarafından bahse konu yerde izinsiz olarak kazı veya araştırma yapıldığına dair mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delil mevcut olmadığı, mahkemece sanıkların beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23503, Karar No: 2017/10638, Tarih: 02.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/23503 E.  ,  2017/10638 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Sağlık Hizmetleri Tıbbi Malzeme Ve Temizlik Hizm. San. Ve Tic. A.Ş. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04/12/2014 tarih ve 2012/406-2014/634 sayılı hükmün Dairemizin 14/06/2016 tarih ve 2015/10498-2016/15191 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan her iki tarafın karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 275,00 (ikiyüzyetmişbeş) Lira para cezasının her iki tarafa yükletilmesi ile 4,60 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11209, Karar No: 2011/20337, Tarih: 17.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2011/11209 E.  ,  2011/20337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK muhalefet

HÜKÜM : Beraatine, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu eşya hakkında 4703 sayılı Kanunun 10 ve 11. maddeleri gereğince mahallinde işlem yapılmasına karar verilmesi gerekirken iadesine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca el konulan eşyanın 4703 sayılı kanunun 10 ve 11. maddeleri gereğince mahallinde işlem yapılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5380, Karar No: 2010/5362, Tarih: 13.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5380 E.  ,  2010/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Meriç Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.07.2008 tarih ve 2006/32 - 2008/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortaklığından ihraç edildiğini, bu kararın genel kurulca alınması gerektiğini, esasen çıkarma gerekçesinin de yerinde olmadığını, ikametgahını baştan beri hiç değiştirmediğini, davalının çalışma alanında yer aldığını, halen kendisine ait veya kiraladığı arazilerde çeltik ekimi yaptığını ileri sürerek, ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kuruluştan önce müvekkilinin çalışma alanında ikamet etmediğini, baştan beri ortak olma koşullarını taşımadığını, ortak olmadığını, durumun bildirildiğini, ortak olmayanın zaten ihraç edilmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kooperatifin anasözleşmenin orijinal metnini bulamadığından bahisle göndermediği, tasdiksiz ve onaysız metinde ortaklıktan çıkarılma kararının yönetim kurulu kararı ile genel kurulca verileceğinin düzenlendiği, yönetim kurulunun tek başına bu kararı veremeyeceği, kararın genel kurul kararına dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ihraç kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kooperatif ortaklığından ihraç kararının iptaline ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hükme esas alınan ve davacının ihraç edildiği tarihte geçerli bulunan kooperatif anasözleşmesinin aslı veya onaylı örneği dosyaya getirtilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Davalı vekili, anasözleşmeyi kayıtlarında bulamadığını açıklamıştır. Bu durum karşısında, varsa değişiklikleri de kapsar şekilde davalı anasözleşmesinin ticaret sicil memurluğu veya Sanayi veya Ticaret Bakanlığı İl Müdürlüğü’nden getirtilmesi, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek davacının ihraç kararının yerinde olup olmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.