muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2723, Karar No: 2023/6844, Tarih: 07.11.2023

5. Sanık ...'ın maktuller ... ve ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme eylemi

Yargılamaya konusu suç örgütünün üyeleri olup, polis ile girdikleri çatışmada ölü ele geçirilen sanıklar ... ile ... ve sanık ... ile maktuller ... ile ...'in aynı silahlı suç örgütünün üyesi oldukları, maktullerin örgüt faaliyeti dışında ve örgüt liderleri ... ve..........,'nın iznine aykırı olarak kendi çıkarlarına yönelik faaliyette bulunmaları üzerine örgüt yöneticilerinin talimatı ile maktuller ..... ve.....,'ın infaz emrini aldıkları, bunun üzerine ... ,... ... ve sanık ...'ın olay günü buluşmak, para istemek gibi bahanelerle önce .... ile buluştukları ve .....,ı öldürdükleri, ardından da .......... ile buluştukları ve öldürdükleri olayda tanık ...'ın beyanları, sanık ...'ın tape kayıtlarında bir bayanla konuşurken maktullerin öldürülmesinden bahsetmesi, telefon arama kayıtları, sanık ...'in maktul ...'ın öldürülmesinde olay anında orada bulunduğuna ilişkin tevilli ikrarı ve dosya kapsamındaki tüm deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde örgüt üyesi olan ve bu hususta çıkar amaçlı kurulan suç örgütüne üye olma suçundan hakkında verilen mahkûmiyet hükmü onanmak suretiyle kesinleşen sanık ...'in eyleminin sabit olduğu kanaatine varılarak, nitelikli kasten öldürme suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... hakkında maktuller ... ve ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, hükmün gerekçe ihtiva ettiği, suç

vasıflarının tayini ve iştirak derecelerinin tespitinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Mağdur ...'a yönelilk Nitelikli Hırsızlık, Mağdur ...'ya yönelik Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Mağdur ...'ye yönelik Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Maktul ...'ya Yönelik Kasten Öldürme, Sanıklar ..., ..., ... Hakkında Maktul ...'ya Yönelik Kasten Öldürme, Sanık ... Hakkında Maktul ...'ya Yönelik Kasten Öldürmeye Yardım Etme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Mağdur ...'a yönelilk Nitelikli Hırsızlık, Mağdur ...'ya yönelik Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Mağdur ...'ye yönelik Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Maktul ...'ya Yönelik Kasten Öldürme, Sanıklar ..., ..., ... Hakkında Maktul ...'ya Yönelik Kasten Öldürme, Sanık ... Hakkında Maktul ...'ya Yönelik Kasten Öldürmeye Yardım Etme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2020 tarihli ve 2015/369, Esas 2020/324 Karar sayılı kararında sanıklar ve müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Maktuller ... ve ...'e Yönelik Nitelikli Kasten Öldürme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.11.2022 tarihli ve 2022/1118 Esas 2022/1526 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanıklar ve müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15134, Karar No: 2014/11799, Tarih: 11.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15134 E.  ,  2014/11799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6635, Karar No: 2012/10850, Tarih: 08.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6635 E.  ,  2012/10850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ..... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 29.12.2011 gün ve 194-737 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davacılardan ...'ın karar tarihinden sonra 27.02.2012 tarihinde vefat ettiği dosya içinde mevcut nüfus kaydından anlaşılmaktadır.Ölüm ile vekalet ilişkisi sona erdiğinden ölüm tarihinden sonra Av....'e yapılan karar tebligatının hukuki sonuç dogurmayacağı açıktır.Bu halde; ... mirasçılarına mahkeme kararının tebliğ edilmesi, yasal temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 8.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13759, Karar No: 2024/4225, Tarih: 24.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/13759 E.  ,  2024/4225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/30 E., 2021/14 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı ..., davacı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli tarihli ek kararıyla, davalı Hazine vekilinin temyiz isteğinin temyiz sınırının altında kalması nedeni ile reddine karar verilmiş olup, davalı Hazine vekili tarafından iş bu ek karar ve davacı ... ve davacı ... vekili tarafından asıl karar temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Trabzon ili Köprübaşı ilçesi Akpınar Köyü 168 ada 1 parsel sayılı taşınmaz 1.274.470,10 m2 yüzölçümü ile senetsizden orman vasfıyla Hazine adına tespit görmüştür.

Davacı ... dava dilekçesinde özetle; çekişmeli taşınmazın sınırları içerisinde babasından kalan ve mahkeme kararıyla tapuya kayıtlı taşınmazlar olduğunu öğrendiğini ve adına tescilini talep etmiştir. Birleşen dosya davacısı ... vekili dava dilekçesinde özetle; çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan kendisine ait taşınmazların adına tescilini talep etmiş, Mahkemece dosyalar birleştirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacı ... ve birleşen dosya davacısı ...'ın davalarının reddine karar verilmiş, hüküm davacı ..., birleşen dosya davacısı ... ve davalı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 10.10.2017 tarihli ve 2016/1881 Esas, 2017/7531 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince, "davacı ...'ın sunduğu tapu kaydının üç hudut itibari ile dava konusu ettiği yere uyduğu ancak sınırlarında yöresel işaretlerin (taş, tel, duvar, çit) bulunmaması nedeniyle sınırlarının muallak olduğu, gayri sabit hudutlu olduğu anlaşılarak krokide A ve B harfleri ile gösterilmiştir. ...'ın dava konusu ettiği yer ile orman arasında belirgin bir sınırın olmadığı, mahalli bilirkişilerce gösterilen sınırların ise muallak olduğu anlaşılarak krokide C harfi ile gösterilmiştir. Ziraat yüksek mühendisi raporunda, dava konusu A, B ve C harfleri ile gösterilen alanlarda gübreleme, yabancı ot mücadelesi, hastalık ve zararlılarla mücadele, çapalama, hasat vb. zirai teknik işlemlerin insan gücü ile yapılabilmesi için gerekli olan fiziki kriterlere sahip olmadığını, dava konusu alanların çevresinde bulunan büyük taç yapısına sahip orman ağaçlarının yapmış olduğu gölgeleme nedeniyle vejetasyon döneminde gerekli olan güneş ışığından faydalanılamadığını ve dolayısıyla yetersiz güneşlenmenin tarımda sınırlayıcı bir etki yapmasından dolayı bu gibi alanlarda bu şekilde bitkisel üretim ( tarım ) yapılamayacağını yapılsa bile ekonomik olmayacağını, dava konusu alanların, mevcut vasfı, kullanım şekli, toprak yapısı, bitki örtüsü, topoğrafyası itibarı ile kadim tarım arazisi niteliğinde olmayan yerlerden olduğunu, davalı alanların etrafında bulunan orman parselinden ayırıcı kadim bir unsur bulunmadığı, taşınmazın içinde ve çevresinde orman ağaçlarının ve orman altı florasının bulunduğu, A,B,C alanlarının çevresindeki orman ile bütünlük içerisinde olduğunu belirtmiştir. Dolayısıyla taşınmazların zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olmadığı anlaşılmıştır. Orman yüksek mühendisleri bilirkişi kurulu eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı üzerindeki yaptıkları incelemede, 168 ada 1 numaralı parsel içerisinde sahiplik iddiasında bulunan "A","B","C" rumuzu ile gösterilen alanların 1937 yılında ürürlüğüne giren 3116 Sayılı Orman Kanununa göre orman sayılan yerlerden olduğu, 4785 Sayılı Orman Kanunu ve 5658 sayılı yasalar ile ilişiğinin olmadığı halen yürürlükte bulunan 6831 sayılı Orman Kanununun 1. maddesi uyarınca orman sayılan yerlerden olduğu sonuç ve kanaatine vardıklarını belirtmişlerdir. Bu itibarla, her ne kadar ...'ın dayanak tapu kaydı dava konusu yere uysa da ve birleşen dosya bakımından dava konusu yerde malik sıfatıyla zilyetlik mevcut olsa da tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesi'nin 01.06.1988 tarihli ve 31/13 Esas-Karar; 14.03.1989 tarihli ve 35/13 Esas-Karar ve 13.06.1989 tarihli ve 7/25 Esas-Karar sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03

. Bu itibarla, her ne kadar ...'ın dayanak tapu kaydı dava konusu yere uysa da ve birleşen dosya bakımından dava konusu yerde malik sıfatıyla zilyetlik mevcut olsa da tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesi'nin 01.06.1988 tarihli ve 31/13 Esas-Karar; 14.03.1989 tarihli ve 35/13 Esas-Karar ve 13.06.1989 tarihli ve 7/25 Esas-Karar sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu" gerekçesi ile ana dosya ve birleşen dosyanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ..., davacı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.05.2021 tarihli ek kararındaki "temyiz başvurusunun yalnızca 300,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin olduğu, 300,00 TL vekalet ücretinin karar tarihi itibari ile temyiz sınırının altında kalıp temyiz edilemez nitelikte ve kesin olması" gerekçesi ile davalı Hazine vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Anayasa'nın 36 ncı maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca; "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir". Mahkemeye erişim ..., Anayasa'nın 36 ncı maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir unsurudur. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6 ncı maddesinde de herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme ... güvence altına alınmıştır. Buna göre, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma ..., adil yargılanma ... kapsamındadır.

28.07.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na (3402 sayılı Kanun) eklenen Ek 6 ncı maddesi ile "Kadastro Mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar ve değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü getirilmiştir. Hükmün gerekçesinde belirtildiği üzere, bu madde ile söz konusu davaların miktar veya değerine göre istinaf veya temyiz yoluna tabi olup olmadığıyla ilgili uygulamada oluşan tereddütlerin giderilmesi amaçlanmıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan adil yargılanma ... kapsamındaki mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma ..., hukuk güvenliği ile hukuki belirlilik ilkesi, 28.07.2020 tarihli ve Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6 ncı maddesi karşısında, tereddüte yol açan usul kurallarının hakkaniyete halel getirecek kadar aşırı şekilci olarak uygulanmaması ve ... duygusunun rencide edilmemesi gerektiği de gözetildiğinde, İlk Derece Mahkemesinin temyize konu kararına karşı temyiz yoluna başvurulabileceği kabul edilmelidir.

Bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin, verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı usul ve kanuna uygun bulunmadığından, İlk Derece Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366/1 maddesi yollamasıyla Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 346/1 inci maddesi uyarınca reddine dair ek kararı kaldırılarak işin esasının incelenmesine geçildi.

2- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ..., davacı ... vekili ve davalı Hazine vekilinin dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: 1- Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366/1 maddesi yollamasıyla Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 346/1. maddesi uyarınca REDDİNE dair ek kararın kaldırılmasına,

2- Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

427,60 TL peşin harcın temyiz eden ... ile Musa Kazın Sancak'tan alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14309, Karar No: 2007/1261, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14309 E.  ,  2007/1261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve beyanlar hanesindeki şerhin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı Kooperatif tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Kooperatif 27.02.2003 tarihli dilekçesiyle, ...-... Mahallesi 2351 sayılı parselin, 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde olduğunu, ancak 1953 yılında makiye ayrılmakla, orman ile ilgisinin kalmadığını, taşınmazı kendisine devreden gerçek kişi tarafından, 50 yıldan fazla süreyle ... alanı olarak kullanıldığını, Hazine adına tesbit ve tapuya tescil edildiği tarihe kadar, bayii ve kendileri yararlarına eklemeli olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile adına tapuya tescilini, beyanlar hanesine davalı gerçek kişi yararına yazılan zilyetlik şerhinin silinmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Kooperatif tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapuya, imar ihya ve zilyetliğe dayanılarak kesinleşen 2/B madde sahası olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline, tapunun beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin silinmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden çok önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

...-... mahallesinde 1988-1992 yılları arasında yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda; 2351 parsel sayılı 6168 m2 yüzölçümündeki taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, Hazine adına tapuya kayıt edildiğinden söz edilip, ... Horoz’un kullanımında olduğu beyanlara yazılarak Hazine adına tesbiti itirazsız kesinleşerek tapu kaydı oluşmuştur.

Davacı Kooperatif, taşınmazın 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, dayandıkları tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi, zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu, bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davacı Kooperatif, taşınmazın 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğunu, ancak daha sonra makiye ayrıldığını, dayandıkları tapu kaydı kapsamında kaldığı gibi, zilyetlik koşullarının yararına oluştuğunu, bildirerek, aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulmasını istemektedir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre,

-2- 2006/14309-2007/1261

bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı sonucu ortaya çıkar.

2) 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...” şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.