muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15401, Karar No: 2012/5650, Tarih: 09.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15401 E.  ,  2012/5650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/05/2010 tarih ve 2005/474-2010/82 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1957 yılında E.C.A Pres Döküm Sanayi Ltd. Şti. ticaret unvanı ile kurulduğunu, E.C.A markalarının sahibi olduğunu, bu markasnın tanınmış marka olarak kabul edildiğini, davalı şirket kurucularının esnaf ve tüketiciler nezdinde E.C.A ile bağları olduğu izlenimini yaratacak şekilde ve müvekkili şirketin isim ve markalarının tanınmışlık düzeyinden istifade etmek amacıyla sıhhi tesisat malzemesi alanında sınai ve ticari faaliyette bulunmak için "ECE" kelimesi ile başlayan isim ile 24.09.1998 tarihinde davalı şirketi kurduklarını, 2004 yılında müvekkili şirketin web sayfası, katalog ve diğer bazı evraklarındaki musluk grubu ürünlerinin resimlerini kendi kataloglarında kendi ürünlerinin resmi gibi basıp kullandıkları ve müvekkili ürünlerinin birebir benzerlerini iltibasa yol açacak şekilde piyasaya sürdüklerini, davalının müvekkili adına tescilli bulunan “E.C.A” markalarının kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynılarını kapsayacak şekilde “ECE” markasını 2001/09260 numarası ile adına tescil ettirdiğini, davalı şirketin bu markayı adına tescil ettirmesinin amacının müvekkilinin markasının tanınmışlık düzeyinden yararlanmak olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli “ECE” markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hükümsüzlüğü istenen marka başvurusunun 18.02.2002 tarihinde marka bülteninde yayınlandığını, yayın tarihinden itibaren üç yıllık süre geçmiş olması sebebiyle BK’nın 60. maddesindeki bir ve on yıllık sürelerin dolduğunu, “ECE” markası ile davacı markalarının benzer olmadığını, müvekkilinin bu markayı 1984 tarihinden beri kullandığını, alıcılarının bilinç düzeyinin çok yüksek olduğunu, bu nedenlerle markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı markası olan “E.C.A” ile davalı markası olan “ECE” markasının tüketiciler tarafından bütün olarak okunacağı için iki marka arasında fonetik açıdan benzerlik bulunduğu, her iki firmanın da aynı sektörde faaliyet göstermesi, davalı şirketin, davacının ürünlerine benzetme gayretinde olduğu iddiası ile başka mahkemelere açılan ve halen görülmekte olan tecavüz davaları ve davacının iddialarını doğrular şekilde o dosyalara verilen bilirkişi raporları dikkate alındığında, davalının markasını davacının markası ile

benzetme gayretinde bulunduğu, evindeki arıza ya da bir değişim yapacak çoğu kimsenin bu ürünü doğrudan satın alabileceği de dikkate alındığında markaların karıştırılma ihtimali olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı adına tescilli "ECE" markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3306, Karar No: 2014/5181, Tarih: 25.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/3306 E.  ,  2014/5181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6172, Karar No: 2014/4796, Tarih: 04.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/6172 E.  ,  2014/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2013

NUMARASI : 2010/449-2013/203

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğinden, davacının, sadece sefer başına ödenen ücretle çalıştığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının, 11.04.2008-11.04.2009 tarihleri arasındaki yurda giriş çıkış kayıtlarının tetkiki sonucunda toplam 15 sefer yaptığı, bunun aylık ortalama 1,25 sefere karşılık geldiğinin belirtilmesine rağmen, davacının son ücretinin 1,5 sefer karşılığı belirlenen ücret üzerinden hesaplanması isabetsizdir. Yapılacak iş, 1,25 sefer karşılığına isabet eden tutara göre ücretin tespiti ve bu şekilde belirlenecek ücrete göre alacakların hüküm altına alınmasından ibaret iken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Şahit anlatımları ve dosya içeriğine göre davacının, sefer başına 600,00 euro karşılığı ücretle çalıştığı anlaşılmaktadır. Sefer başına ödenen ücretten başka, davacıya sabit bir ücret ödendiği de ispatlanmış değildir. Şu halde, sabit ücret ödendiği iddiasına dayalı ücret alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

4-Davacı vekilinin ıslah talebine karşı, davalı vekili süresinde zamanaşımı def'ini ileri sürmüş, ancak mahkemece bu husus nazara alınmamıştır. Davalının, ıslaha karşı vaki zamanaşımı def'i dikkate alınarak alacakların hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2713, Karar No: 2013/4335, Tarih: 04.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2011/2713 E.  ,  2013/4335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama

HÜKÜM : -Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama suçlarından hükümlülük,

- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından hükümlülük,

- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından hükümlülük

- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hükümlülük,

- Sanıklar ... ve ... ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama suçlarından hükümlülük ve müsadere,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ..., ... ve ... ... müdafiinin 18.01.2010 havale tarihli dilekçesi ile vekillikten çekilmesi karşısında, çekilme keyfiyeti ve duruşma günü sanıklara usulüne uygun olarak tebliğ edilmeden yokluklarında hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ..., ..., ... , ... , ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin bu sebep- ten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.02.2013 gününde oybir- liğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13875, Karar No: 2024/913, Tarih: 07.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13875 E.  ,  2024/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2930 E., 2023/2946 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/255 E., 2021/66 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 15.06.2009- 12.12.2017 tarihleri arasında davalı şirkette ait kuru yük gemisi olan ..... Bey Gemisinin 1. kaptanı (süvari) olarak en son 6.500 USD ücretle çalıştığını, işveren tarafından kazancın eksik bildirildiğini belirterek prime esas kazancın tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili, davacının .... şirketi nezdinde Panama bayraklı ..... Bey isimli gemide kaptan olarak çalıştığını ancak davalı şirkette gemi kaptanı olarak istihdam edilmediğini, davacının görev tanımının büro işçisi olduğunu, asgari ücret ödendiğini, Kuruma yapılan bildirimlerin doğru olduğunu, davanın yazılı delille kanıtlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili, davanın yazılı delille ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; hükme esas alınan ve karar gerekçesine kopyalanıp yapıştırılan bilirkişi raporunun eksik inceleme ile hazırlandığını, ekte sunulan dekontta gemi maliki görünen... Ltd şirketi tarafından idari personel ...'a gönderilen ödeme bulunduğunu, ...'un Mahkemedeki beyanında davacının maaş ödemelerini kendisinin yatırdığını söylediğini, davalı şirket yetkilileri .... ve ...'ın.... Ltd şirketinin de yetkilisi olduklarını, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanun'un “Prime esas ücretler” başlığını taşıyan 77 nci maddesinin 1 inci fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un “Prime esas kazançlar” başlıklı 80 inci maddesinin birinci fıkrasında, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. Diğer taraftan 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddelerine dayalı olarak açılan bu tür hizmet tespiti davalarında kesinleşen Mahkeme ilamı, işverence Kuruma verilmeyen belgelerin yerine geçecek nitelikte olduğundan hükümde ayrıca 77 ve 80 inci maddelere göre hesaplanacak olan 1 günlük ücretin belirtilmesi de gerekmektedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun; 200 üncü maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belir bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belirli bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı, bu madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 202 nci maddesinde de senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça veya temsilcisi tarafından verilen belgeler olduğu belirtilmiştir.

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup, hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2010 tarihli ve 2010/10-480 E., - 2010/523 K., 20.10.2010 tarihli ve 2010/10-481 E., - 2010/524 K., 20.10.2010 tarihli ve 2010/10-482 E., - 2010/525 K., 19.10.2011 tarihli ve 2011/10-608 E., - 2011/649 K., 19.06.2013 tarihli ve 2012/10-1617 E., - 2013/850 K., sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

3. Değerlendirme

Davacının davalı işveren nezdinde, 15.06.2009-12.12.2017 tarihleri arasında kuru yük gemisi kaptanı olarak en son 6500 USD ücretle çalıştığının tespitini talep ettiği eldeki davada, Mahkemece davacının iddiasına yönelik olarak yazılı delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Dosya kapsamından; davacının davalı şirketteki çalışma döneminde, Kuruma bildirilen ücretten daha fazla tutarda, en son 6500 USD ücretle çalıştığı iddiasına yönelik olarak, banka kayıtlarına dayandığının anlaşılması karşısında, Mahkemece davacıya ait banka kayıt ve hesap hareketlerini içeren bilgi ve belgelerin cd formatında dosyaya celbinin sağlanmasına rağmen, cd dökümünün yapılmadan, davalı şirket tarafından davacıya ait hesaba yapılan ödeme kayıtları irdelenmeden sonuca gidilmesi hatalı olup, Mahkemece bu konuda bilirkişi marifetiyle, cd dökümünün yapılarak, davalı şirket tarafından davacının hesabına yapılan ödeme kayıtları incelenmeli, varsa eksik döneme yönelik kayıtlar tamamlanmalı, banka kayıtları ile Kuruma bildirilen dönem bordroları karşılaştırılarak inceleme yapılmalı, yukarıda açıklanan ispat kuralları çerçevesinde yeterli araştırma yapılarak varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9516, Karar No: 2015/5542, Tarih: 04.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/9516 E.  ,  2015/5542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2014/438-2014/641

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının K. ili Dilovası ilçesinde polis memuru iken davaya konu G M. Lojmanları d:.nolu taşınmazı lojman olarak kullandığını, davalının 21.07.2010 tarihinde ilişiği kesilerek Sakarya iline ataması yapıldığını, davalının lojmanı tahliye etmemesi üzerine 18.03.2011 tarihinde zorla tahliye edildiğini, ilişiği kesilmiş olmakla 21.07.2010-18.03.2011 tarihleri arası lojman ücretinin tahsil edilemediğini, alacağın tahsiline yönelik başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini, davalının sakarya ilinde memur olması nedeniyle yetki itirazının da haksız olduğunu belirterek itirazın iptali ve icra inkar tazminatı talep etmiştir. Davalı atama işlemine yönelik olarak idare mahkemesinde dava açtığını, ikametgahının halen Gebze ilçesinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, dosyanın yetkili Gebze Sulh hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kira alacağı davalarında hangi mahkemenin yetkili olduğu genel yetki kurallarına göre belirlenir. HUMK’nun 9.maddesi hükmü gereğince davalı kiracının ikametgah mahkemesi yetkili olduğu gibi aynı Yasanın 10.maddesi ve TBK’ nun 89.maddesi gereğince kira borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olması nedeniyle davacının ikametgah mahkemesi de yetkilidir.

Olayımızda; davalının yetki itirazında bulunması üzerine mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş ise de, davalı polis memuru olup davalının 2010 yılında Sakarya iline atamasının yapıldığı, 21.07.2010 tarihinde Kocaeli Emniyet Müdürlüğü' nden ilişiğinin kesildiği, yeni görev yeri olan Sakarya ilinde göreve başladığı dosyadan anlaşılmaktadır. Memur olan davalı görev yeri olan Sakarya ilinde ikamet etmek zorunda olduğundan davalının ikametgahı Sakarya ili olarak kabul edilmelidir. Takip ve dava davalının ikametgahı olan Sakarya ilinde açılmış olmakla davaya bakan mahkeme de yetkili olduğundan işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20944, Karar No: 2012/24730, Tarih: 03.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/20944 E.  ,  2012/24730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2820 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüklerine ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... tarafından Av...'a verilen vekaletnamenin temyiz tarihinden sonra 29.06.2011 günü düzenlendiği, sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden ise dosyada Av....'a verilen vekaletname bulunmadığından, temyiz dilekçesini sunan Av....'ın sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... tarafından hükmün temyiz tarihi olan 20.06.2011 tarihi ve öncesinde verilmiş vekaletname veya yetki belgesi varsa, dosyaya eklendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/54606, Karar No: 2011/34246, Tarih: 22.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/54606 E.  ,  2011/34246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/80328

MAHKEMESİ : Sürmene Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2007

NUMARASI : 2007/196

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret ve kasten yaralamaya teşebbüs

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık A.. Ç.. hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yerolmadığına ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık H.. Y.. hakkında kasten yaralamaya teşebbüs, diğer sanık A.. Ç.. hakkında ise kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının birlikte incelenmesinde;

08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.