muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/16812, Karar No: 2024/8520, Tarih: 07.11.2024

Yapılan yargılama sonunda sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanıklar yönünden istinaf başvurularının esastan reddine, suça sürüklenen çocuk yönünden ise istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Sanık müdafii tarafından 29.01.2024 tarihli süresinde temyiz dilekçesi verildikten sonra sanığın 13.02.2024 tarihli dilekçesi ile "...Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesi'nden almış olduğum 10 yıl hapis ve 20.000 TL para cezasını onaylatmak ve Yargıtay hakkımdan feragat ettiğimi bildirmek isterim. Yukarıda bilgilerini verdiğim dosyada gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ederim." şeklindeki dilekçesi ile temyizden vazgeçtiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Diğer Sanıklar ve Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Dosyada bulunan fiziki takip ve arama tutanakları, kriminal raporlar, gizli soruşturmacı görevlendirmesine ilişkin mahkeme kararları, tanık sıfatıyla dinlenen gizli soruşturmacı kolluk görevlilerinin beyanları ile sanıkların savunmaları birlikte değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin,suçun vasfına, suçun sübutuna, ... cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin bazı sanıklar hakkında uygulanmamasına, Delillerin hukuka uygun olarak toplandığına Arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, Delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafi, sanık ... müdafii, Suça Sürüklenen Çocuk ... müdafiinin temyiz sebebleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunmakla hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyizden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Diğer Sanıklar ve Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyizden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Diğer Sanıklar ve Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2022/770 Esas, 2023/2399 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafi, sanık ... müdafii, Suça Sürüklenen Çocuk ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5911, Karar No: 2016/8120, Tarih: 30.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/5911 E.  ,  2016/8120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Marmaris 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/03/2013 tarihli ve 2012/196 esas, 2013/375 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2013 tarihli ve 2013/118 değişik iş sayılı kararını müteakip, deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk ...'nm, 5237 sayılı Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 29, 31/3 62/1 ve 52/2, maddeleri gereğince 1.500 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2015 tarihli ve 2015/498 esas, 2015/974 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 26.01.2016 tarih ve 2015/2326 - 7990 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.02.2016 tarih ve 2016/44094 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1) Kayden 08/05/1998 doğumlu olup, suçun işlendiği 02/03/2012 tarihinde 15 yaşını ikmal etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği halde, anılan Kanun’un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılarak fazla ceza tayininde,

2) 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesinde "(1) Bu Kanun kapsamındaki çocuklar hakkında mahkemeler, çocuk hakimleri veya Cumhuriyet savcılarınca gerektiğinde çocuğun bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren inceleme yaptırılır. Sosyal inceleme raporu, çocuğun, işlediği fiilîn hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulur. (2) Derhal tedbir alınmasını gerektiren durumlarda sosyal inceleme daha sonra da yaptırılabilir. (3) Mahkeme veya çocuk hakimi tarafından çocuk hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesi kararda gösterilir." hükmü yer almasına rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunu’nun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptınlmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulmasında,

3) Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin diğer bir ifadeyle ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği, farik mümeyyiz olmadığının tespiti halinde 5237 sayılı Kanunun 31.maddesine göre suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilemeyeceği, sadece güvenlik tedbirine hükmolunabileceğinin gözetilmemesinde,; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Tebliğnamedeki 3 no'lu bozma görüşüne yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında Marmaris Devlet Hastanesi Psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen 05.03.2012 tarihli rapora göre; sanığın işlediği basit yaralama suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiği anlaşılmakla; bu nedenlerle mahkemenin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE;

2) Tebliğnamedeki 1 ve 2 no'lu bozma görüşlerine yönelik yapılan incelemede;

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2015 tarihli ve 2015/498 esas, 2015/974 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14717, Karar No: 2013/11600, Tarih: 11.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14717 E.  ,  2013/11600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında 15.05.2007 ve 22.01.2009 tarihli aplikasyon krokilerinin aynı koordinat sistemi içinde ölçülerek tanzim edildiği, 2007 yılında aplikasyon yapılarak sınırların belirlendiği, dava konusu 1385 parselin güney sınırındaki köşe noktalarında herhangi bir kayma ve tecavüz olmadığı, 1385 parselin kuzey sınırındaki köşe noklarının her iki aplikasyon krokisinde birebir aynı yer olmasına rağmen hata ile parselin kuzeyindeki noktaların yanlış gösterilmesi ihtimalinin az olduğu, yapılmış olan sınır ihlalinin inşaat esnasında yapılan ölçüm hatasından dolayı olabilecek sınır ihlali olmadığı ve hafriyat sırasında en fazla 10-15 cm'lik bir kayma olabileceği ancak mevcut olduğu şekilde böyle bir hata yapılmasının söz konusu olamayacağının belirtildiği gözetilmeden ve karar yerinde tartışılıp irdelenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9800, Karar No: 2009/300, Tarih: 21.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/9800 E.  ,  2009/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların 2000-2004 yıllarında belediyeye ait park ve bahçelerin bakımı ile cadde ve sokakların temizliği işini üstlendiklerini, sözleşme ve ihale şartnamelerine göre davalıların çalıştırdıkları işçilere ait her türlü işçi alacaklarından sorumlu olduklarını, dava dışı işçi ... ...'nın açtığı dava sonunda kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve benzeri alacak kalemlerinden olmak üzere tazminata hak kazanıldığını ve işçiye 8.124,00 YTL tazminat ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın davalılardan faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar, işçilere ödenecek bu tür tazminatlardan davacının sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre işçiye ödenecek olan tazminatlardan davalı yüklenicilerin işçiyi çalıştırdıkları dönem ile sınırlı sorumlu olduğu sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, belediyeye ait park ve bahçelerin temizlik işinin davalılarca üstlenildiğini, ihale şartnamesine göre, çalıştırdıkları işçilerin ... hukukundan doğan her türlü işçilik hakları ile ilgili tazminatlarından sorumlu olduklarını ileri sürerek eldeki davayı açmış olup, dava dışı işçinin ... akdinin haksız feshedildiğini belirterek açtığı dava sonunda hesaplanan tazminatın ... bu eldeki davanın tarafları olan davacı ve davalılardan tahsiline karar verildiğini ve icra takibi sonunda da, davacı ... tarafından ödendiği ihtilafsızdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçiye ödenen bu tazminattan hangi tarafın veya tarafların ne oranda sorumlu olduklarına ilişkindir. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine, aynı sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkla ilgili verilmiş mahkeme kararları ve genel hukuk prensipleri dikkate alınarak bir sonuca gidilmelidir. Bu cümleden alarak, davacı ile davalılar arasında düzenlenen ve birbirine benzeyen sözleşmelerin "Mali Hükümler" ve "İşçi Ücretleri" başlığını taşıyan hükümlerinde; "Yüklenici sözleşme tarihi öncesi çalışmalarından dolayı mahkeme kararları ve benzeri durumlardan doğacak Belediye ile ilgili işçi alacaklarından sorumlu olmayacaktır." ve yine "Her türlü vergi, harç, resim ve işçilerin SSK primleri, SSK mevzuatından doğan alacakları yükleniciye aittir." şeklinde düzenlemeler yapılmıştır. Sözleşmelerin diğer, yapılacak hizmetler, işçi ve araç sayısı cezai hükümler, personel kılık kıyafet ve mesai saatleri, belediyenin temizlik uygulaması, denetim esasları, fiyat farkları, başlıklı hükümleri incelendiğinde, davacı belediyenin çalıştırılacak işçiler ile ilgili işe başlama, çalışma koşulları, denetleme, mali haklarının ödenmesi ve hatta ... sözleşmelerinin sonlandırılması ile ilgili denetim ve kontrolün tamamen elinde bulundurduğu, davalı yüklenicinin işçilere yapacağı mali hakları asgari ücretli işçi analizi raporuna göre ödemesinin belirlendiği görülmektedir. Yine, aynı sözleşmeden kaynaklanan ve işçilerin ... mahkemesinde açtığı benzeri davalarda, belediye ile yükleniciler arasında sözleşmelerin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmayıp muvazaa olduğu sonucuna varılmış ve benzeri kararlar derecaatten geçerek kesinleşmiştir. Taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinde işçilere işçilik hakları ile ilgili SSK mevzuatından doğan hakları ve fiili çalışmaları ile ilgili ödemelerin nasıl yapılacağı düzenlendiği halde, işçilerin ... akidlerinin haksız feshi halinde doğacak tazminattan hangi taraftan ne oranda sorumlu olduğu bir düzenlemenin bulunmadığı görülmektedir. Dosya kapsamı ve kesinleşen mahkeme kararları ile davalı yüklenicilerin üstlendiği işi sözleşmede belirtilen sürelerde tamamladıkları ancak süre sonunda işçilerin ... akitlerinin davacı Belediyece haksız olarak feshedildiği anlaşılmaktadır.

2008/9800-300

2008/9800-300

Tüm bu açıklamalardan sonra; tacir olan davalıların çalıştırdıkları işçilerin fiili işçilik dışında sair tazminat haklarından sorumlu olacaklarını bilebilecek durumda oldukları ancak, davacı Belediyenin de asıl işveren durumunu muhafaza etmesi ve işçilerin ... akidlerini haksız fesih etmesi nazara alındığında işçilere ödenen tazminattan tarafların yarı yarıya sorumlu olduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece, davalıların bu ilkeler çerçevesinde sorumluluklarının belirlenmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 73,10 TL temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine ve yine peşin alınan 88,70 TL temyiz harcının istek halinde davalılar ..., Tamsil Ltd. Şti., ..., Marmara Peyzaj Ltd. Şti.'ne iadesine, 21.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16528, Karar No: 2012/33686, Tarih: 19.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16528 E.  ,  2012/33686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Borçluların icra mahkemesine başvurup haklarında mükerrer takip yapıldığı gerekçesiyle ilamsız takibin iptaline yönelik şikayette bulundukları, şikayetin kabulü veya reddi halinde karşı taraf lehine inkar tazminatına hükmolunacağına dair yasal düzenleme bulunmadığından tazminat talebine yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Borçluların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Öğreti ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre birleştirilmiş olsa dahi her dava bağımsızlığını korur. Hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi gerekir.

Aynı takibe dayalı olarak açılan davalar birleştirildiği halde mahkemece hüküm verilirken karar başlığında asıl davanın ve birleşen davanın taraflarının ayrı ayrı gösterilmesi, hüküm yerinde asıl dava ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken mahkemece, davaların birleştirildiği gözardı edilerek tek bir dava varmış gibi hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ  : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1274, Karar No: 2009/583, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1274 E.  ,  2009/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili avukat ....... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada, kat karşılığı inşaat sözleşmesince arsa sahibi olan davacıya verilmesi gereken bağımsız bölümde halen oturmakta olduğu tüm parselin tapusunun peşinen devredilmesiyle kendi edimini yerine getirdiği halde oturduğu bağımsız bölümünün tapusunu geri alamadığından davalı adına olan tapu kaydının iptâli ile davacı adına tescili istenilmiştir.

Davalı kat karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu diğer ada ve parsellere ilişkin hükümlerin geçerli olduğunu, ancak bu davaya konu 6797 ada 1 parselin bedeli ödenmek suretiyle satın alındığını, kat karşılığı verilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece akit tablosuna göre taşınmazın satış suretiyle devredildiği, aksi de davacı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının cevap dilekçesinde kabul ettiği tarihsiz harici sözleşme içeriğine göre, dava dışı arsa maliklerinin de yer aldığı 6797 ada 1 parsel ile dava konusu edilmeyen diğer taşınmazlar üzerinde, arsa payı karşılığı inşaat yapılması, 6797 ada 1 parselin %62 hissesinin yükleniciye verilmesi, yine bu adada yer alan 8 adet bağımsız bölümün de anahtar teslimi arsa sahibine verilmesi kararlaştırılmıştır. Dosyaya giren 31.10.2002 gün ve 4040 yevmiye nolu akit tablosunda, 6797 ada 1 parsel nolu taşınmazın tamamı davacı ile diğer pay sahipleri tarafından davalı şirkete satış yoluyla devredilmiştir. Davalının sözleşmeyi kabulü gözetildiğinde, bu devrin kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildikten sonra sözleşmenin gereğinin ifası olduğu kabul edilmelidir. Dairenin yerleşen uygulaması da bu yöndedir. Yine davacı tarafından ibraz edilen 29.07.2004 tarihli davalıya 30.000,00 TL ödemeye ilişkin

makbuz, diğer ödeme belgeleri ve taahhütname bulunduğu halde bunların ne sebeple ödendiği ve taahhütnamenin veriliş nedeni mahkemece incelenmiş değildir. O halde yapılması gereken iş, bu belgelerle ilgili olarak taraflar isticvap edilerek ödemelerin ve tapu devrinin neden sözleşmeden fazla oranda yapıldığı konusu incelenmeli, dava konusu parselde paydaş olan dava dışı diğer arsa maliklerinin de davaya muvafakatları alınmalı, diğer malikler muvafakat etmedikleri takdirde ve dava kabul edilecekse davacının sadece kendi arsa payını isteyebileceği gözetilerek dava sonuçlandırılmalıdır. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil edilmeyen davacı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 05.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9978, Karar No: 2018/12231, Tarih: 19.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/9978 E.  ,  2018/12231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

09.05.2014 suç tarihi itibariyle suçtan zarar gören, yargılamaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan Gümrük İdaresi'ne gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden sonra kararın Gümrük İdaresi tarafından temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.