muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/23234, Karar No: 2021/4559, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/23234 E.  ,  2021/4559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16919, Karar No: 2015/21524, Tarih: 11.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/16919 E.  ,  2015/21524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/11829

MAHKEMESİ : Erciş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2012/5 (E) ve 2012/542 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- Sanık Y.. K..'un kasıtlı bir suçtan hapis cezasına mahkumiyetine karar verilmiş olması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3 madde ve fıkraları uyarınca güvenlik tedbiri niteliğinde olup kazanılmış hak teşkil etmeyen, belli hakları kullanmaktan mahrumiyetine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Doğrudan hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi esnasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/4. maddesi yerine 52/2. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

3- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca; hüküm fıkrasına “ Sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53/l-a,b,d,e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ifadesinin eklenmesine, doğrudan hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bentte yer alan "52/2" ibaresinin çıkarılmasına yerine "52/4" ibaresinin yazılması ve aynı bende "20 eşit " ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesine ve katılan gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin hüküm fıkrasından çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34066, Karar No: 2015/18955, Tarih: 12.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/34066 E.  ,  2015/18955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebebe dayanılmaksızın feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek sona erdirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanununda özel bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde, işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmesi gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununa göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanununun 14 üncü maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Buna göre örneğin, 5.000 TL ihbar tazminatı, 7.500 TL kıdem tazminatı, 2.500 TL ücret, 2.000 TL fazla mesai ve 500 TL yıllık izin ücreti alacağı olmak üzere takibe konu yapılmamış toplam 17.500 TL alacağı olan bir işçiye işveren tarafından yapılacak 15.000 TL lik bir kısmi ödeme, öncelikle muaccel olan normal aylık ücret ve fazla mesai alacağına ilişkin borçlarına mahsup edilmelidir. Kalan miktar ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti borcuna mahsup edilecektir. Anılan borçların muacceliyet tarihleri aynı olduğundan, temerrüt tarihi önce gerçekleşmiş olan borca yani kıdem tazminatına mahsup edilecektir. Kalan 3.000 TL lik ödemenin, ihbar ve izin ücreti borcuna mahsubu anılan borçların muacceliyet ve temerrüt tarihlerinin aynı olması nedeni ile miktarları ile orantılı olarak yapılacaktır. Kalan toplam borç 5.500 TL olup, ihbar tazminatının bu miktara oranı 5.000/5.500 = 10/11, izin ücretinin oranı 500/5.500 = 1/11 olmakla, 3.000 X 10/11 = 2.727 TL ihbar tazminatına, 3.000 X 1/11 = 273 TL izin alacağına mahsup edilecektir. Böylece işverenin 2.273 TL ihbar tazminatı, 227 TL izin ücreti olmak üzere toplam 2.500 TL borcu kalmış olacaktır.

Somut olayda davalı tarafça yapılan 6.300,00 TL’lik kısmi ödemenin yukarıdaki ilkeler göz önüne alınarak alacaklardan mahsup edilmesi ve bakiye alacaklara hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

Somut olayda davalı tarafça yapılan 6.300,00 TL’lik kısmi ödemenin yukarıdaki ilkeler göz önüne alınarak alacaklardan mahsup edilmesi ve bakiye alacaklara hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

3-Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde davacıya ödenecek aylık ücret yabancı para birimi üzerinden tespit edilip, TL karşılığının efektif alış kuru üzerinden hesaplanacağı kararlaştırılmış olmasına rağmen bu husus gözden kaçırılarak efektif satış kuru üzerinden hesap yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16025, Karar No: 2017/761, Tarih: 23.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/16025 E.  ,  2017/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2,62/1,53,51.maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yetkilisi olduğu şirket ile katılan şirket arasında noter kanalıyla 20/03/2007 tarihinde finansal kiralama sözleşmesi yapıldığı sözleşmeye binaen sanığın yetkilisi olduğu şirkete bir adet alçı pişirme fırını, bir adet döküm makinesi, bir adet mum enjeksiyon makinesi, iki adet kauçuk pişirme fırınının kiracı olarak teslim edildiği, ancak sanığın kira ücretlerinin zamanında ödenmemesi üzerine katılan şirket tarafından 03.12.2008 tarihinde ihtarname çekildiği, ihtarnameye uyulmadığından 09.03.2009 tarihinde katılan şirket sözleşmeyi tek taraflı feshederek sanığa malların iadesi için süre verildiği, buna rağmen sanığın söz konusu malları katılan şirkete teslim etmediği bu şekilde sanığın üzerlerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda; mahkemece sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin mahkemece sanığa alt sınırdan hüküm verdiğine yönelik temyiz itirazlarının reddine ancak;

5237 Sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1.maddesi maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi ve hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "60 gün", "50 gün" ve "1.000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün", "80 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından ”TCK 53.madde gereğince sanık hakkında güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine” ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12654, Karar No: 2010/1568, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12654 E.  ,  2010/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Bozma ilamında salt buğday ve kavun ürünleri yönünden, İlçe Tarım Müdürlüğünün bildirdiği dekar başına üretim giderleri ve satış fiyatları da belirtilerek bu verilere uygunluk sağlanması için ek rapor alınması gerektiği belirtildiği halde bozmadan sonra bozma kapsamı dışına çıkılarak, davacı idare lehine usuli kazanılmış hak ilkesine de aykırı olarak diğer verileri de (kavun verimi ile kuru fasülye ve çilek için dekar başına üretim giderleri) değiştirmek suretiyle düzenlenen ek bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11903, Karar No: 2015/24181, Tarih: 22.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/11903 E.  ,  2015/24181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suça sürüklenen çocuğun,kaldığı misafirhade bekçi olarak çalişan katılan ile tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında suça sürüklenen çocuğun katılana hitaben "ananı avradını sinkaf ederim, sen neden ters ters bakıyorsun, seni öldürürüm, sen kimsin şerefsiz" dediği ve ardından da olay sırasında elinde bulunan çaydanlığı yaralama kastı ile fırlattığı, ancak çaydanlığın isabet etmediği, suça sürüklenen çocuğun katılanın çalıştığı kuruma ait kapıyı tekmeleyerek kırdığı, prizleri sökmeye çalışarak zarar verdiği ve bu suretle atılı suçlar hakaret, tehdit, silahtan sayılan çaydanlık ile yaralamaya kalkışmak ve kamu malına zarar vermek suçlarını işlediği iddia edilen olayda;suça sürüklenen çocuk savunmaları,katılan ile tanık beyanları,olay tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin atılı suçlarının oluştuğuna dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4665, Karar No: 2021/20140, Tarih: 22.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4665 E.  ,  2021/20140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların zeytinyağını çalarak marketten çıkıp sokağın yukarısına ilerlemelerinden sonra çevredeki birinin uyarısı üzerine durumu farkeden katılanın sanıkların peşinden gittiği ve katılanı gören sanıkların marketten çalmış oldukları yağları bırakarak kaçtıkları eylemde rızai iadenin söz konusu olmaması ve sanık ... hakkında sanığın suça konu eşyayı sattığı yerden aldığı parayı 3. kişiye iade etmemesi nedeniyle, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmayacağının düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...'nün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 22.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14747, Karar No: 2013/13158, Tarih: 01.10.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/14747 E.  ,  2013/13158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinde, davalı ... vekili Av. ...'nun ceza dosyası içinde 11.11.2009 tarihli vekaletnamesinin bulunduğu, davalı ...'in bu tarihten sonra Kadirli Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/192 Esas, 2010/747 Karar sayılı ilamıyla kısıtlanarak, kendisine vasi olarak eşi ...'in atandığı, anılan kararın 12.10.2011 tarihinde kesinleştiği, davalıya vasi atanmasından sonra Av. ...'nun vekaletnamesinin yenilenmemesine rağmen, gerekçeli karar tebliğinin adı geçen vekile yapıldığı anlaşılmıştır.

Buna göre; mahkemenin gerekçeli kararının davalı ... vasisi ...'e usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, yasal temyiz süresi de beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 01.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.