muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/768, Karar No: 2017/4709, Tarih: 01.06.2017

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir

İstinaf Başvurusu ;

Davalı kurum vekili, dahili davalı olsa da işverenin davaya tam olarak katılımının sağlanamadığı, salt davacı tanıklarının dinlendiği, bordro tanıklarının dinlenmediği, böylece usuli işlemlerin tamamlanmadığı gerekçesiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesince; 506 sayılı Kanunun 60. maddesinin (G) fıkrasında; bu maddenin uygulanmasında; 18 yaşından önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresinin, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edileceği, ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin, prim ödeme gün sayılarının hesabına dâhil edileceği yönündeki hükmün gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur. Anılan düzenlemedeki “malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanlar” ibarelerinin, sigortalılar yararına bir yorumla, tabi olması gerekenleri de kapsadığının kabulü gerekmektedir. Diğer taraftan, anılan Kanunun geçici 54. maddesinde, 01.04.1981 tarihinden önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 60. maddenin (G) fıkrası hükmünün uygulanmayacağı belirtilmiştir. İnceleme konusu davada; 28.5.1968 doğumlu olan davacının, söz konusu geçici 54. madde kapsamında 01.04.1981 gününden önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescilinin bulunmadığı belirgin olmakla, dava konusu yapılan ve 18 yaşın doldurulduğu 28.5.1986 tarihinden öncesine ait olan (1) günlük hizmetin yalnızca prim ödeme gün sayısına dahil edilip, sigortalılık başlangıcı olarak 18 yaşın doldurulduğu tarihin benimsenmesi gerektiği, gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuştur.

E)Temyiz :

Davacı vekili, Bölge Adliye mahkemesi kararının 4 nolu bendindeki 'davacının sigorta hizmet başlangıç tarihinin ibaresinin yerine, davacının sigortalıulık süresi koşulunun başlangıç tarihi 18 yaşını doldurduğu 28.05.1986 tarihi' olarak düzeltilmesi talep etmiştir

b-Davalı vekili :Dahili davalı olsa da işverenin davaya tam olarak katılımının sağlanamadığı, salt davacı tanıklarının dinlendiği, bordro tanıklarının dinlenmediği, böylece usuli işlemlerin tamamlanmadığı gerekçesiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

b-Davalı vekili :Dahili davalı olsa da işverenin davaya tam olarak katılımının sağlanamadığı, salt davacı tanıklarının dinlendiği, bordro tanıklarının dinlenmediği, böylece usuli işlemlerin tamamlanmadığı gerekçesiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının 29.05.1968 doğumlu olduğu, 01.11.1982 ilk sigorta başlangıç tarihini talep ettiği, işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği ve bildirgede çırak kaydının bulunmadığı, dönem bordrolarının verildiği, dönem bordrosunda çıraklık kaydının konulduğu, bordro tanıklarının dinlendiği; tanıkların, davacının bizzat işte çalıştığını beyan ettikleri, işyerinin kanun kapsamında olduğu, çıraklık okullarından alınan yazılara göre 1982 yılı itibari ile okul kaydı bulunmadığı gibi çıraklık sözleşmeside bulunmadığı, davacı ile dahili davalı arasında 15.03.1984 de çıraklık sözleşmesi imzalandığı ve davacının 2 yıl okuduğu, Kurumun davacının bu çalışmasını stajer (çırak) statüsünde ve kısa vadeli sigorta prim kapsamında olduğu gerekçesiyle kabul etmediği anlaşılmıştır

15.03.1984 tarihinde dahili davalı ile davacının velisi arasında çıraklık sözleşmesi imzalandığı, davacının 01.11.1982 tarihinde aynı işyerinde(dahili davalı) üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılması hayatın olağan akışına terstir

Davalının istinaf başvurusunun kabulü ile davacının, çıraklık sözleşmesinden önce aynı işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılması mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulüne karar vermesine dair yeniden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

G)Sonuç :

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6833, Karar No: 2016/13158, Tarih: 06.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/6833 E.  ,  2016/13158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

... ile ... aralarındaki mal rejiminden kaynaklanan alacak davasının kısmen kabulüne fazlaya dair talebin reddine dair ... 3. Aile Mahkemesi'nden verilen 16.04.2014 gün ve 871/276 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde belirtilen taşınmaz ve araç nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile 1/2 oranında iptal-tescil, olmadığı takdirde alacak isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 18.822,34-TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davanın 33380 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ve ... plakalı araca ilişkin mal rejiminin tasfiyesi ile alacak isteğine ilişkin olduğu, her ne kadar 19.10.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile... Bankası ve.... Bankasındaki hesaplar ile evlilik birliği içinde satın alınan bilgisayar, bulaşık makinesi, çamaşır makinesi ile 3.kişiye yapılan işten elde edilen gelir de eklenmek suretiyle tasfiyesi istenmiş ise de; Yargıtay'ın ve Dairemizin kabul ederek istikrarla uyguladığı ilke uyarınca ıslah ile ancak dava dilekçesinde istenen müddeabihin artırılacağı, müddeabihe yeni müddeabih eklenemeyeceği anlaşıldığına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz itirazlarına gelince;

Hüküm, davacı vekiline 22.05.2014 tarihinde, davalı vekiline 21.05.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, 04.06.2014 tarihinde süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı vekiline 10.06.2014 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, davalı vekili harcını da yatırdığı 23.06.2014 havale tarihli dilekçe ile katılma yoluyla temyiz isteğinde bulunmuştur.

Davalı vekili tarafından hüküm, 10 günlük temyize cevap süresi kaçırıldıktan sonra 23.06.2014 tarihinde hakimlikçe havalesi yapılarak ve harcı yatırılarak katılma yoluyla temyiz edildiğine, süresinden sonra yapılan temyiz istemi geçersiz bulunduğuna göre davalı vekilinin katılma yolu ile temyiz isteminin sürenin geçmiş olması nedeniyle HUMK'nun 432/4. maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

Davalı vekili tarafından hüküm, 10 günlük temyize cevap süresi kaçırıldıktan sonra 23.06.2014 tarihinde hakimlikçe havalesi yapılarak ve harcı yatırılarak katılma yoluyla temyiz edildiğine, süresinden sonra yapılan temyiz istemi geçersiz bulunduğuna göre davalı vekilinin katılma yolu ile temyiz isteminin sürenin geçmiş olması nedeniyle HUMK'nun 432/4. maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin yukarıda (1.) bentte gösterilen nedenlerle yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA; katılma yoluyla hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteğinin yukarıda (2.) bentte gösterilen nedenle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.238,80 TL'nin temyiz eden davacıya, 25,20 TL'nin de temyiz eden davalıya iadesine 06.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15147, Karar No: 2017/8741, Tarih: 02.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/15147 E.  ,  2017/8741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri yakın komşuları ile birlikte gösterir en eski ve kadastro tespitinden 15-20 yıl öncesine ait memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafları dosya içerisine alındıktan sonra;

2-Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, kendilerinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri gösteren en eski ve kadastro tespitinden 15-20 yıl öncesine ilişkin orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve dayanak hava fotoğrafları ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, hava fotoğrafılarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü, kullanım şeklinin ve sınırlarının detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

3-..., ... ve ... tarafından dosyaya sunulan 05.03.2013 havale tarihli dilekçeye istinaden temyiz harcı alındığını gösteren kayıt ve belge bulunmamaktadır. 1086 sayılı HUMK’nın 434. (6100 sayılı HMK’nın 366. maddesi atfıyla 344) maddesi uyarınca temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmesi gerekli olup aksi takdirde temyiz incelemesi yapılamaz. Harca tâbi işlemlerde Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 E. - 1985/1 K. sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca, harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen dilekçeler için HUMK'nın 434/3. maddesinin benzetme yoluyla uygulanacağı kabul edilmiştir. Bu sebeple dilekçeyi sunan kişilerden temyiz harcı alınmış ise temyiz harç makbuzunun dosyaya konulması, temyiz harcı alınmamış ise 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinin atfıyla 1086 sayılı HUMK’nın 434/3. maddesi uyarınca işlem yapılarak bu dosya arasına konulması,

4-Aleyhine hüküm kurulan tarafların bir kısmının ölmüş olması nedeni ile mirasçılarına gerekçeli karar tebliği yapılmışsa da dosya içerisinde veraset ilamları ve nüfus kayıtları olmadığından tebliğlerin tamamlanıp tamamlanmadığı ya da tebliğ yapılan kişilerin kimin mirasçısı olduğu anlaşılamamaktadır. Bu sebeple davada taraf olup aleyhine hüküm kurulan kişilere ölmüşlerse mirasçılarına gerekçeli karar tebliği yapılıp yapılmadığı bizzat mahkeme

4-Aleyhine hüküm kurulan tarafların bir kısmının ölmüş olması nedeni ile mirasçılarına gerekçeli karar tebliği yapılmışsa da dosya içerisinde veraset ilamları ve nüfus kayıtları olmadığından tebliğlerin tamamlanıp tamamlanmadığı ya da tebliğ yapılan kişilerin kimin mirasçısı olduğu anlaşılamamaktadır. Bu sebeple davada taraf olup aleyhine hüküm kurulan kişilere ölmüşlerse mirasçılarına gerekçeli karar tebliği yapılıp yapılmadığı bizzat mahkeme

hakimince belirlenerek tebliğ yapılmayanlara gerekçeli kararın tebliğe çıkarılması, temyiz sürelerinin bitimi beklendikten sonra tebliğ mazbatalarının tamamının sıra dahilinde dizilerek bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 02/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18431, Karar No: 2013/12149, Tarih: 04.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/18431 E.  ,  2013/12149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, denetim süresine tabi tutulmasına ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/384, Karar No: 2022/726, Tarih: 22.11.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/384 E.  ,  2022/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan sanık Ferdi Veysel Fayza'nın TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1-a ve 52/4. maddeleri uyarınca 15.100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.02.2015 tarihli ve 254-139 sayılı hükmün sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 20.11.2018 tarih, 2513-10962 sayı ve oy çokluğu ile onanmasına karar verilmiş,

Daire Başkanı A. Er ve Üyesi N. Güngüneş;

"Olayımızda; sanığın kullandığı aracın, etrafı bariyerlerle kapatılmış olan otobana kağıt toplamak için izinsiz giren şahsa çarparak öldürmesi biçiminde gelişmiş; bunun üzerine sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK’nın 85/1. maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

Kazanın meydana geldiği yer Şanlıurfa Gaziantep otobanıdır. Sanığın aksi ispatlanamayan savunmasına göre; olay günü sanığın Şanlıurfa'dan Gaziantep istikametine giderken Nizip otoban bitimi yol ayrımına bir kaç km kala bir TIR'ın kendisini solladığı ve sıkıştırdığı, karşıdan güneş de vurduğundan direksiyonu sağa kırmak zorunda kaldığı, aracını bariyerlere sürttüğü bu esnada otobanda olmasını öngörmediği maktule çarptığı anlaşılmaktadır.

Otobanlar özellikleri itibariyle; otoyol veya otoban hızlı trafik akımı sağlamak için yapılan, çok şeritli ve çift yönlü geniş yoldur. Otoyolların en önemli özelliği, erişme kontrollü olmalarıdır, giriş ve çıkış belirli noktalardan olur, trafik ışıkları ve yaya geçidi gibi yol güzergahı boyunca trafiği engelleyecek unsurlar bulunmaz ve yayalar, hayvanlar ve belirli taşıtlar giremez, insan ve hayvanın girememesi için de bariyer ve tel çit gibi önlemler alınır.

Sanık aracını yasal hız sınırları içinde kullanmakta, yorgun ya da fazla süre araç kullandığı yönünde de bir iddia bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar birlikte dikkate alındığında; Sanık aracını sevk ve idare ederken kendisini sollayan tır nedeniyle sağa doğru yanaşmış, otoban kuralları gereğince orada olmaması gereken maktule çarparak ölümüne neden olmuştur. Sanığın otobana giriş ve çıkışların kontrollü olduğuna güvenerek hareket ettiği, ölenin otoban içinde olacağını öngöremediği, bu itibarla da sanığa atfı kabil bir kusur bulunmadığı değerlendirilmiştir.

Bu nedenlerle; sanığın beraatına karar vermek gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda izah edilen hususlar dikkate alındığında sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz." görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.03.2019 tarih ve 10775 sayı ile;

Bu nedenlerle; sanığın beraatına karar vermek gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda izah edilen hususlar dikkate alındığında sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz." görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.03.2019 tarih ve 10775 sayı ile;

“Maddi olayda, suç tarihinde saat 17.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresinde bulunan araçla Şanlıurfa ili istikametinden Gaziantep ili istikametine seyir hâlinde iken Nizip otoban bitimi yol ayrımına birkaç km kala yolun sağ tarafında bulunan emniyet şeridine girerek kaza yeri krokisi uyarınca yaklaşık 34 metre ... bariyerlere sürttüğü, sonrasında emniyet şeridi üzerinde bulunan atık toplayıcısı ...'e ve bu kişiye ait el arabasına çarpmak suretiyle ölümüne sebebiyet verdiği şeklinde gerçekleşen olayda,

13.09.2013 tarihli olay yeri inceleme tutanağında yolun neredeyse eğimsiz ve düz olduğu, havanın açık, sıcaklığın 30-35 derece, görüş mesafesinin oldukça net, olay yerinde gerçekleşen çarpma ve bulguların tümünün arıza şeridi içerisinde kaldığının tutanak içerisine yazıldığı ve özellikle aracın otoban kaldırımına sürtünmeye başladığı noktadan itibaren kaza mahallinde bulunduğu noktaya kadar herhangi bir fren izinin olmadığının tutanağa bağlandığı,

Sanığın, alınan alkol raporunda alkolsüz olduğunun belirlendiği,

Sanığın, alınan alkol raporunda alkolsüz olduğunun belirlendiği,

Sanığın, ayrıntılı olarak soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan savunmasında, 'Olaydan bir gün önce 12.09.2013 günü saat 07.00 sıralarında Adana'da bulunan ikametinde uyandığını, aynı gün saat 12.00 sıralarında iş yerinden arkadaşlarının kendisini arayarak Gaziantep iline yük olduğunu söylediklerini, kendisinin de yine aynı gün 23.30-00.00 sıralarında Adana Organize Sanayi'de bulunan iş yerine gittiğini, 13.09.2013 günü saat 01.00'de iş yerinden aldığı yükle Gaziantep iline yola çıktığını, saat 04.00 sıralarında Gaziantep il merkezinde bulunan Çetinkaya alışveriş merkezine geldiğini, saat 09.00 a kadar AVM önünde park halinde bulunan aracında uyuduğunu, aynı gün saat 11.00-12.00 sıralarında yükü indirip saat 13.00-13.30 sıralarında Nizip'e sonrasında Şanlıurfa iline vardığını, saat 15.00 sıralarında ise Şanlıurfa ilinden Adana iline dönüş yapmak için yola çıktığını, kaza yaptığı noktanın yaklaşık 20-30 km gerisinde bulunan Mirkelam tesislerinde ihtiyaç molası verdiğini, lavaboyu kullanıp çay içtiğini ancak yemek yemediğini, yola devam ettiğinde sağ şeritte 70 km hızla ilerliyor olduğunu, bu sırada arkasından gelen bir TIR'ın kendisini sollamaya geçtiğini bu nedenle sollama müddetince sol dikiz aynasından bakarak tırı kontrol ettiğini, sollamanın bitiminde tekrar önüne bakmaya başladığını ancak o sırada da güneş ışığı nedeniyle gözlerinin kamaştığını ve çarpmanın gerçekleştiğini, çarpmadan hemen sonra frenlere bastığını aracını ancak el frenini çekerek durdurabildiğini, (çelişki üzerine kendisine sorulduğunda) tırın kendisini solladığı sırada yoldan çıkmış olabileceğini bu nedenle çarpma noktasının 34 metre gerisinden itibaren ... bariyere çarpmış olabileceğini, kaza öncesinde yorgun olduğunu ancak uyumadığı"nı açıkça belirtmiş olduğu,

Otobanlar bilinen özellikleri itibariyle; otoyol veya otoban hızlı trafik akımı sağlamak için yapılan, çok şeritli ve çift yönlü geniş yoldur. Otoyolların en önemli özelliği, erişme kontrollü olmalarıdır, giriş ve çıkış belirli noktalardan olur, trafik ışıkları ve yaya geçidi gibi yol güzergahı boyunca trafiği engelleyecek unsurlar bulunmaz ve yayalar, hayvanlar ve belirli taşıtlar giremez, insan ve hayvanın girememesi için de bariyer ve tel çit gibi önlemler alınır.

Kazanın meydana geldiği yer Şanlıurfa Gaziantep otobanıdır.

Sanık aracını yasal hız sınırları içinde kullanmakta, yorgun ya da fazla süre araç kullandığı yönünde de bir iddia bulunmamaktadır.

Kazanın meydana geldiği yer Şanlıurfa Gaziantep otobanıdır.

Sanık aracını yasal hız sınırları içinde kullanmakta, yorgun ya da fazla süre araç kullandığı yönünde de bir iddia bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar birlikte dikkate alındığında; sanık aracını sevk ve idare ederken kendisini sollayan tır nedeniyle sağa doğru yanaşmış, otoban kuralları gereğince orada olmaması gereken maktule çarparak ölümüne neden olmuştur. Sanığın otobana giriş ve çıkışların kontrollü olduğuna güvenerek hareket ettiği, ölenin otoban içinde olacağını öngöremediği, bu itibarla da sanığa atfı kabil bir kusur bulunmadığı kabul edilmelidir. Sanığın kusurunun bulunmadığı nedenle, beraatına karar vermek gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 22.04.2019 tarih, 2683-5444 sayı ve oy çokluğuyla; itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; bir kişinin ölümü ile neticelenen olayda sanığın kusurunun bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

13.09.2013 tarihli trafik kazası tespit tutanağına göre; sanık ...’nın 13.09.2013 tarihinde saat 17.30 sıralarında sevk ve idaresindeki 34 AT 8452 plakalı ticari kamyonu ile otobanda seyir hâlindeyken direksiyon hâkimiyetini kaybederek otoyoldaki ... bariyerlere 34 metre sürttükten sonra arıza şeridi içerisinde plastik atık toplayan yaya ...’e aracının ön kısımlarıyla çarpması neticesinde trafik kazasının meydana geldiği, kaza nedeniyle ...’in hayatını kaybettiği, kazanın oluşumunda sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 84. maddesinde yer alan sürücülere ait kusurlardan sayılan “Şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymamak”; ölenin ise aynı Kanun’un 3. maddesinde belirtilen “Özellikle transit trafiğe tahsis edilen belirli yerler ve şartlar dışında giriş ve çıkışın yasaklandığı yaya, hayvan ve motorsuz araçların girmediği yola girmek” kuralını ihlâl ettiği, kaza yerindeki azami hız limitinin 120 km olduğu, kazanın yerleşim yeri dışında, bölünmüş, 3 şeritli, açık havada, gündüz vakti, 13 metre genişliğinde, asfalt kaplama, düz, eğimsiz, oto korkuluğunun ve emniyet şeridinin bulunduğu otoyolda ve yayaya çarpma şeklinde gerçekleştiği,

14.09.2013 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre; ölenin ölümünün, genel beden travması ile oluşan tüm kafatası kemik kırıkları ve seri kot kırıkları ile birlikte gelişen beyin kanaması, yaygın beyin doku harabiyeti sonucu meydana geldiği,