muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7710, Karar No: 2020/10119, Tarih: 07.12.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/7710 E.  ,  2020/10119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 9/07/2020 tarih, 2020/213 Esas - 2020/6709 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, sair şikayetlerinin yanı sıra... İcra Müdürlüğünün 2008/1618 Esas ve 2008/1620 Esas sayılı takip dosyalarında, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla takip başlatıldığını, haricen yapılan ödemeler ve... İcra Müdürlüğünün 2008/1618 Esas sayılı takip dosyasında ihalesi yapılan taşınmaz satışından elde edilen para ile takip borcunun ödendiğini ileri sürerek takip dosyalarının işlemden kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiği, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, itfa itirazı yönüyle istemin kısmen kabulüne,... İcra Müdürlüğünün 2008/1618 Esas ve 2008/1620 Esas sayılı takip dosyalarında başlatılan icra takiplerinin borçlu yönünden kısmen iptali ile her iki takibin de (tahsilde tekerrür oluşturmamak kaydıyla) 5.018,95 TL asıl alacak ile 589,72 TL faiz alacağı yönünden devamına karar verildiği görülmektedir.

En basit anlamıyla yenileme (tecdit); “Yeni bir borcun ihdası suretiyle eski bir borcun ıskatıdır. Alacaklının kendisine yapılması lazım gelen bir eda yerine borçluya karşı yeni bir alacak elde etmesi; borçlunun da edayı yerine getirmeksizin alacaklıya karşı yeni bir borç taahhüt etmek suretiyle borcundan kurtulmasıdır. Alacağın eskisi yerine kaim olmasıdır. Tecditte borçlunun kendisi borçlu olarak kalır ancak borcu eski borç ilişkisine değil yenisine taalluk eder. Yeni alacağın eskisi yerine kaim olması önemli iki sonuç doğurur. Birisi, eski alacağı sakatlayan fesat sebeplerinin ve iş bu alacağa karşı ileri sürülebilen def’ilerin yeni alacağa tesir etmemesi, diğeri de eski alacağa ilişkin teminatların eski alacakla birlikte sakıt olmasıdır. (6098 sayılı TBK 133/II maddesi) 818 sayılı BK 114/II maddesinde (İBK 116/II) yer alan karineye göre bir tecdit iddiasında olan kimse tarafların bu husustaki anlaşmasını (animus novandi =tecdit kastı) ispat ile mükelleftir.

Kural olarak açık bir anlaşma olmaksızın salt yeni bir senet düzenlenmesi tecdit anlamına gelmemektedir. Yenilemenin (tecdidin) varlığını kabul için ; yeni bir alacak olmalı ve yenilemenin ıskat etmesi lazım gelen eski bir alacak da mevcut olmalıdır. Tecdit daima, aslında, akdin taraflarını teşkil eden kimseler arasında yapılmaz. Alacaklı ya da borçlunun değişmesi olanaklıdır. Her iki halde de tecdit alacağın temliki ve borcun naklinden ayrılır, zira eski alacak sükut etmiş yerine başka bir borçluya karşı veya diğer bir alacaklı lehine

bulunan ve çoğunlukla mücerret olan yeni bir alacak kaim olmuştur” şeklinde açıklanmaktadır. (Andreas Von Tuhr-Borçlar Hukuku 1-2 Cevat Edege çevirisi ...,1983 sh.653-660).

Kısacası yenileme (tecdit) ile yenilenen borç ilişkisi değil, bu ilişkiden doğmuş borç veya borçlardır. Objektif yani konuda değişiklik ya da subjektif yani taraflarda değişiklik olarak da kendini gösterebilir. Yenilemede borç ilişkisi eski olmakla birlikte doğan yeni borç söz konusudur. (Prof.Dr.Kenan Tunçomağ Türk Borçlar Hukuku, Cilt I Genel Hükümler, ..., 1976, Sh.1183 vd.)

Yapılan açıklamalar ışığında görülmektedir ki, borcun yenilenmesi dar anlamda borcu sona erdiren nedenlerden birisidir. Bir borcun yerine yenisinin geçmesi suretiyle eski borcun sona erdirilmesi sözleşmesine yenileme (Neuerung=Novation) denir. Borç ilişkisinde değil dar anlamda borçta söz konusudur. Örneğin satım sözleşmesinde satım parası borcu yenilendiğinde satım sözleşmesi eskiden olduğu gibi geçerli şekilde varlığını devam ettirir. Yenilenen sadece satım parası borcudur. Borcun yenilenmesi alacaklı veya borçlu arasında yapılacak bir sözleşme ile gerçekleşir. Buna yenileme sözleşmesi (neuerungsvertrag) denir. Bu sözleşme tarafların eski bir borç yerine yenisini geçirme iradelerinden oluşur. Yenilemenin varlığını kabul için öncelikle eski bir borç olmalı, yeni borç onun yerine geçmeli ve taraflar yenileme iradesine sahip olmalıdır. Eş söyleyişle, taraflar eski borç yerine geçecek yeni bir borç kurma iradesine sahip olmalıdır. Bu irade yeni bir borç kurmak suretiyle eski borcu ortadan kaldırma, onu sona erdirme iradesidir. Yenileme iradesi sözleşmeden açık bir şekilde anlaşılmalıdır. Tarafların açık iradesi yenileme yönünde birleşmelidir. Yenileme, sözleşmeye dayalı bir tasarruf işlemidir. Her tasarruf işleminde olduğu gibi yenileme de hukuki bir nedene dayanır. Yenileme sebebe bağlı bir işlem olduğu için temeldeki hukuki sebebin geçerli olması gerekir. Yenileme eski borcu sona erdirir ve onun yerine geçecek bir borç doğar. Borç ilişkisi varlığını korur ama borç yenilenmiş olur. İki borç arasında bir fark olmalı, taraflar yenileme iradesiyle hareket etmeli, yeni bir borç meydana getirirken eskisini ortadan kaldırma iradesi ortaya konulmalı anlaşılmalıdır. (Tekinay, Borçlar Hukuku Genel Hükümler Cilt2 ..., 1985 sh. 1325)

Hemen belirtilmelidir ki, yukarıda açıklanan 6098 sayılı TBK.nun 133. maddesinde de açıkça ifade edildiği üzere, mevcut bir borç için salt poliçe taahhüdünde bulunmak veya yeni bir alacak senedi düzenlemek tek başına yenileme anlamına gelmez. Yenilemenin varlığını kabul için bu konuda yenileme sözleşmesi yapılmış olmalıdır. Bu sözleşmenin varlığını ispat yükü ise bunu iddia edene aittir. (Hukuk Genel Kurulu’nun 23.03.2005 tarih ve 2005/12-188 E, 2005/204 K)

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince;

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince;

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya içinde bulunan 4.10.2011 tarihli "Borç İkrarı ve Ödeme Taahhüdü" başlıklı belgeye göre borçlunun ticari kredi kullanımından kaynaklanan 88.914,58 TL borcunu dört taksitte ödemeyi taahhüt ettiği, 33.047,86 TL tutarındaki son taksitin ödenmemesi üzerine, 14.09.2012 tarihli "Borç İkrarı ve Ödeme Taahhüdü" başlıklı anlaşma ile borcun üç taksitte toplam 36.099,17 TL olarak ödenmesi hususunda anlaşma sağlandığı, borçlunun bu tarih itibariyle kalan borcunun bu miktarda olduğu ancak bu taksitlerin ödenmediği kabul edilerek, taraflar arasında ihtilaf konusu olmayan harici ödemeler ve taşınmaz satış bedeli dikkate alınarak hesaplama yapılmış ve buna göre karar verilmiş ise de; 4.10.2011 ve 14.09.2012 tarihli "Borç İkrarı ve Ödeme Taahhüdü" başlıklı belgelerde, ödemeler gününde yapılmadığı takdirde ödeme planına uygulanan faiz oranının geçerli olmayacağı ve sözleşme ile belirlenmiş olan temerrüt faizinin uygulanacağı, hukuki takip işlemlerinin kaldığı yerden bankayla imzalanan sözleşme

şartlarıyla devam edeceği, bu ödeme planının borcun tecdidi veya temdidi anlamına gelmediği belirtilmiş olup, bu belgeler TBK'nun 133. maddesine göre açık yenileme iradesi içermediğinden borç yenileme sözleşmesi sayılamaz.

Bu durumda mahkemece; dosya içinde bulunan ve takip dosyalarındaki borç miktarı esas alınarak düzenlenen 08.04.2019 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken, hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirken, Dairemizce onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 9/07/2020 tarih, 2020/213 Esas - 2020/6709 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4002, Karar No: 2016/2659, Tarih: 22.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4002 E.  ,  2016/2659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1 , 53/1-6.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanığın idaresindeki aracı ile gece vakti, meskun mahal dışında yer alan iki yönlü 7 metre genişliğinde, sollama yasağı bulunan yolda seyri sırasında, önünde seyreden tırı geçmek için karşı şeride geçtiği sırada, karşı şeritten gelen ölenin sürücüsü olduğu motosiklete çarpması sonucu, motosiklet sürücüsünün öldüğü olayda; sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin, tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin 5. paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6962, Karar No: 2012/26785, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6962 E.  ,  2012/26785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, genel tatil alacağı, ücretli izin alacağı ve hafta tatili alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı taraf dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde Mart 2006 tarihinde hamur ustası olarak işe başladığını, 16.09.2009 tarihinde davalıdan aldığı izinle yıllık izine ayrılmış ise de 21.09.2009 tarihinde "artık hiç işe gelme, ne halin varsa gör" şeklindeki cep telefonu mesajı ile işine son verildiğini iddia ile ödenmeyen ihbar-kıdem tazminatı ile ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarından oluşan toplam 600,00 TL sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf, işyerinde poğaça ve börek ustası olarak 17.05.2006 tarihinde işe başlayan davacının 15.09.2009 tarihinden 07.10.2009 tarihine kadar mesaisine gelmeyerek işten kendi isteği ile ayrıldığını, keşide edilen 25.09.2009 günlü ihtarnameye bir yanıt vermediği gibi işe de gelmediğini ve bu zaman dilimi içinde başka bir işyerinde işe başlayarak davalıyı maddi zarara uğrattığını, 23.00-06.30 ve cumartesi günleri 03.00-06.30 arasında çalışan dini bayramlarda iki gün izin dışında ve diğer milli bayramlarda çalışan davacıya ücretlerinin eksiksiz ödendiğini ve davacının davalıdan hiçbir alacağı bulunmadığını beyanla haksız davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işverenin yıllık izin süresi içinde gönderdiği cep telefonu mesajı ile bir daha işe gelmemesini bildirmek suretiyle iş sözleşmesinin sona erdirildiği anlaşılmakla, davacının iş sözleşmesinin 21.09.2009 tarihinde ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde haklı bir sebep olmaksızın sona erdirildiği, davacının imzasını taşıyan ücretli izin defterinden davacının otuz gün izin kullandığının anlaşıldığı davacının fazla çalışma yapıldığının ispat yükünün iddiada bulunan işçiye ait olduğu, tanık beyanları değerlendirilmek suretiyle fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücret alacağının hesaplandığı, gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin işçinin iş yerine devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin işçinin iş yerine devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2-g. maddesinde: “İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebep dayanmaksızın ardı ardın iki iş günü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç iş günü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez.

Somut olayda davacı 16.09.2009 tarihinde davalı işverenden aldığı izin ile yıllık izine ayrıldığını, ancak 21.09.2009 tarihinde işverenin “artık hiç işe gelme, ne halin varsa gör” şeklindeki cep telefonu mesajı ile işine son verdiğini belirtmiş, davalı işveren ise davacının 15.09.2009 tarihinden 07.10.2009 tarihine kadar işe gelmediğini, işten kendi isteği ile ayrıldığını belirtmiş olduğuna göre mahkemece davacının iddia ettiği mesajın ilgili GSM operatörlerinden sorularak çekildiği tarih ve içeriği tespit edilmeden eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması isabetsiz, olup bu husus bozmayı gerektirmektedir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.11.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12575, Karar No: 2016/6591, Tarih: 14.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/12575 E.  ,  2016/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : ...

KARAR NO : ...

T.C.

YARGITAY

...Hukuk Dairesi

ESAS NO :...

KARAR NO :...

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ...

TARİHİ : 05/06/2015

NUMARASI : 2015/419-2015/528

DAVACI : ... vek. Av...

DAVALI : .... vek. Av. ...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın davalının da kefil olduğu kredi sözleşmelerine istinaden dava dışı ...asıl ... şirketi lehine nakdi krediler kullandırdığını, borcun ödenmemesi üzerine kredi hesabının kapatılıp, ihtar keşide edildiğini, kısmi ödemede bulunulduğunu, bakiye alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ve asıl borçlu dava dışı şirketin... hukukuna göre kurulmuş olduklarını, yabancılık unsuru olduğu, davacı ile davadışı şirket ve davalının Romanya'da bulunduğunu, akdedilen sözleşmede Romen mahkemesinin yetkili olduğunun ve uyuşmazlığın da Romen yasalarına göre çözüleceğinin belirlendiğini bildirerek, yetki sebebiyle davanın reddini istediği gibi esasen de davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın özel hukuk ilişkisinden doğan bankacılık kredi sözleşmesinden kaynaklandığı, bu durumda Türk mahkemesinin münhasır yetkisinin bulunmadığı, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 12. maddesinde yetkili mahkemenin Romen mahkemesi olduğu, anlaşmazlığın Romen yasalarınca çözümlenip, sözleşmenin Romen yasası hakimiyetinde olduğunun belirlendiği, Türkiye'deki herhangi bir mahkemenin yetkili olarak belirtilmediği, Romanya mahkemesince verilmiş bir yetkisizlik kararı da bulunmadığı, bu suretle yetki sözleşmesi ile yabancı devlet mahkemesi yetkili kılındığından doğrudan Türk mahkemelerinde dava açılamayacağı yabancı mahkemeyi yetkili kılan yetki sözleşmesinin münhasıran bir yetki sözleşmesi niteliğinde olduğu, davalının da süresinde mahkemenin milletlerarası yetkisine itiraz ettiği, mahkemenin milletlerarası yetkisinin somut olayda olmadığı (Möhuk md. 40. 47. HMK md. 18.) Türk Mahkemesinin yargı hakkı bulunmasının da dava şartı olup, her aşamada ele alınabileceği gerekçeleriyle davanın mahkemenin milletlerarası yetkisizliği nedeni ile usulden reddine, şartları oluşmadığından tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, taraflar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. S.H
Yargıtay — Esas No: 2012/29154, Karar No: 2013/22750, Tarih: 27.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/29154 E.  ,  2013/22750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin katılan olarak kabulü hukuken geçersiz olup lehine maktu vekalet ücreti hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca katılan lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8429, Karar No: 2015/11485, Tarih: 03.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8429 E.  ,  2015/11485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2014

NUMARASI : 2011/554-2014/33

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Ö.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, davalı borçlu Ö. hakkında takip başlatıldığını, borçlunun alacağı karşılayacak mal varlığı bulunmadığı ve hakkındaki takipleri sonuçsuz bırakmak için davalı F. ile anlaşarak Şanlıurfa 3. İcra Müdürlüğünün 2011/3138 sayılı takip dosyasından muvazaalı takip başlattığından, bu takibin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı borçlu Ö. vekili, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı F., duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davacının delil olarak sunduğu dosyalardan, davalılar Ö. ve F.'ın aynı avukata vekaletname verdikleri, aynı avukatın Şanlıurfa 3.İcra Müdürlüğünün 2010/3570 sayılı takip dosyasında Ö. vekili olarak üçüncü kişi aleyhine takip yaparken, Şanlıurfa 3.İcra Müdürlüğünün 2011/3138 sayılı takip dosyasında F. vekili olarak borçlu aleyhine takip yaptığı, davalı borçlunun alacaklıyı zarar uğratma suçundan dolayı icra ceza mahkemesinde yargılandığı ve ceza aldığının anlaşıldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı Ö.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

../...

2014/8429 -2-

2015/11485

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı Ö.. Ç.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 998,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Ö.. Ç..'den alınmasına 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12717, Karar No: 2014/14063, Tarih: 15.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/12717 E.  ,  2014/14063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/225344

MAHKEMESİ : İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/1992

NUMARASI : 1991/922 (E) ve 1992/639 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

Ancak;

765 sayılı TCK'dan farklı olarak 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesinde kısmi iade müessesinin düzenlenmiş olması karşısında, sanığın mağdura ait suça konu eşyalardan iki adet pırlanta yüzük hariç diğerlerinin yerini gösterip kovuşturma başlamadan kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında, mağdurun kısmi iade nedeniyle ceza indirimine rıza gösterip göstermeyeceğinin sorularak; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'ya göre 493/1. maddesine uyduğu, 5237 sayılı TCK’ya göre ise, 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/4. maddesine uyan konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu gözetilerek, konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden usulüne uygun şekilde uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü C.. O..'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine,15.04.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.