muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/161, Karar No: 2024/1978, Tarih: 08.10.2024

Uyuşmazlık konusu olayda, acele kamulaştırılmasına karar verilen alanın mutlak, dikili ve marjinal tarım arazilerinden oluştuğu, bu kapsamda, ... tarih ve ... sayılı Denizli Valiliği İl Toprak Koruma Kurulu kararı ile acele kamulaştırma kapsamındaki taşınmazların toplam alanı olan 375,2109 hektar alanın tamamının tarım dışı kullanımının uygunluğuna karar verilmesinin ardından, ... tarih ve ... sayılı Tarım ve Orman Bakanı oluru ile alanın 123,5071 hektarlık kısmı için, ... tarih ve ... sayılı olur ile daha önce izin verilen alana ilave olarak 102,1668 hektarlık alan için ve son olarak ... tarih ve ... sayılı olur ile 186,4500 hektarlık kısım için tarım dışı kullanım izninin verildiği anlaşılmaktadır.
Madenlerin çıkarılmasının ülke ekonomisine katkısı, söz konusu madende yer alan kömürün ülkemizin enerji üretim sektörünün en önemli girdilerinden olması, çıkarılacak kömürün, ülkemizin elektrik üretiminin yaklaşık %1'ini karşılayan Yatağan Termik Santralinde kullanılacağı, ülkemizin içerisinde bulunduğu enerji açığı hususları bir arada değerlendirildiğinde, söz konusu projenin bir an evvel hayata geçirilmesinde acelelik hali bulunmaktaysa da, bu durumun, acele kamulaştırma kararından önce alınması gereken izinler alınmaksızın işlem tesisine imkan tanımadığı açıktır.
Bu durumda, ruhsat alanı içerisinde kalan tarım arazilerinin madencilik faaliyeti kapsamında tarım dışı amaçla kullanılabilmesi, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu’na göre  tarım dışı amaçla kullanım izni alınmasına yani bu arazilerin tarım dışı amaçla kullanılmasında kamu yararının bulunduğu hususunun tespitine bağlı olup, gerekli izin/tahsis işlemleri sonrasında acele kamulaştırma kararı alınması gerekirken, tarım dışı amaçla kullanım izni başvurusu sonuçlanmadan alınan acele kamulaştırma kararında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Uyuşmazlık konusu taşınmazlar için tarım dışı kullanım izninin, dava konusu 13/01/2022 tarihli Cumhurbaşkanlığı Kararı'ndan sonra 11/04/2023, 02/06/2023 ve 19/03/2024 tarihlerinde alındığı, iptali istenilen acele kamulaştırma kararının tesis edildiği tarihte dava konusu taşınmazların tarım dışı kullanımı için gerekli iznin alınmamış olduğu, dolayısıyla  acele kamulaştırma kararının tesis edildiği tarihte dayanağının bulunmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemin uyuşmazlık konusu parsellere ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmemiş olup, Daire kararının iptale yönelik kısmının bu gerekçeyle onanması, davanın reddine yönelik kısmının ise bozularak, dava konusu işlemin uyuşmazlık konusu taşınmazlar yönünden bu gerekçeyle iptaline karar verilmesi gerektiği oyuyla, karara gerekçe yönünden katılmıyorum.
EK GEREKÇE

EK GEREKÇE
XXX- 5403 sayılı Kanun; toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımının sağlanması amacıyla yürürlüğe konulmuş, arazi ve toprak kaynaklarının kullanım planlarının hazırlanması, koruma ve geliştirme sürecinde toplumsal, ekonomik ve çevresel boyutlarının katılımcı yöntemlerle değerlendirilmesi, amaç dışı ve yanlış kullanımların önlenmesi, korumayı sağlayacak yöntemlerin oluşturulmasına ilişkin usul ve esaslar belirlenmiştir. 5403 sayılı Kanun ile tarım arazileri koruma altına alınmış ve tarım arazilerinin tarımsal üretim amacı dışında kullanılamayacağı belirtilerek tarım arazilerinin ancak 13. maddede sayılan koşulların varlığı halinde tarım dışı kullanımına olanak sağlanmıştır. Bu kapsamda tarım arazisinin amaç dışı kullanımı, ancak arazinin, tarım dışı kullanımının sosyal veya ekonomik açıdan daha fazla kamusal yarar sağlayacağının yapılacak değerlendirme sonucunda belirlenerek Toprak Koruma Kurulunun uygun görüşü üzerine, Tarım ve Orman Bakanlığınca veya Valiliklerce tarım dışı kullanım izni verilmesi halinde mümkündür.	
Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, uyuşmazlık konusu taşınmazların tarım dışı kullanım izni alınması gereken tarım arazisi niteliğinde olduğu, tarım dışı kullanım izninin davaya konu 13/01/2022 tarihli Cumhurbaşkanlığı Kararı'ndan sonra 11/04/2023, 02/06/2023 ve 19/03/2024 tarihlerinde alındığı anlaşılmaktadır.
 Bu durumda; ilgili mevzuat uyarınca davaya konu işlemden önce alınması gereken tarım dışı kullanım izninin, davaya konu işlemden daha sonra alındığı anlaşıldığından, dava konusu Cumhurbaşkanlığı Kararı'nın uyuşmazlık konusu taşınmazlara yönelik kısmında bu yönüyle de hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle; Danıştay Altıncı Dairesinin temyize konu kararının, Kurulumuzca, kararda belirtilen gerekçelerle kısmen onanması ve kısmen bozularak, dava konusu işlemin uyuşmazlık konusu taşınmazlar yönünden iptaline ilişkin çoğunluk kararına katılmakla birlikte, yukarıda yer verilen gerekçenin de çoğunluk kararına eklenmesi gerektiği düşünülmektedir.
Danıştay — Esas No: 2021/1219, Karar No: 2024/3762, Tarih: 08.10.2024

"İçtihat Metni"
       T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2021/1219
Karar	No : 2024/3762                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR) : 1- ...	  
		 2- ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
DAVALI YANINDA MÜDAHİLLER	: 1- ...
VEKİLİ	: Av. ...
	  2- ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN_KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacılar tarafından, çocuklarının 20/10/2016 tarihinde Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesinde gerçekleştirilen doğum neticesinde sol kolunda brakial pleksus hasarı meydana gelmesinin davalı idarenin hizmet kusurundan kaynaklandığı ileri sürülerek her bir davacı için ayrı ayrı 1.000,00 TL maddi ve  200.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 402.000,00 TL tazminatın ihtarname tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyada bulunan bilgi ve belgeler ile Adli Tıp Kurulu raporu bir bütün olarak incelenip değerlendirildiğinde; davacının doğum eylemine yönelik gerekli muayenelerin ve tetkiklerin yapıldığı, yapılan bu uygulamaların tıp kurallarına uygun olduğu,  bebeğin normal vajinal yolla doğum kararının doğru olduğu, vajinal doğum sırasında omuz distosisi geliştiği, Mc Roberts Manevrası, Woodun Vida Manevrası ve Rubin Manevrası uygulanarak doğumun gerçekleştirildiği, doğum sonrası küçükte sol kolda brakial pleksus paralizisi tespit edildiği, bu nedenle fizik tedaviye yönlendirildiği, omuz distosisi nedeniyle yapılan manevraların tıbben uygun olduğu, doğumdan sonra küçükte saptanan brakial pleksus lezyonunun normal doğum eylemi sırasında tüm özenin gösterildiği durumlarda dahi bebeğin vajinal yoldan çıkartılması sırasındaki manevralara bağlı olarak görülebildiği, komplikasyon yönetiminin tıbben uygun olduğu, sağlık hizmetini sağlık personeli aracılığıyla yürüten idarenin hizmet işleyişinde hata bulunmadığının anlaşıldığı, bu durumda; dava konusu olayda davacıların uğradığı zarar ile idarece sunulan sağlık hizmeti arasında illiyet bağı bulunmadığı, oluşan zarar bakımından sağlık personeline atfı kabil bir kusur tespit edilemediği bilirkişi raporu ile açıkça ortaya konulduğundan, bakılmakta olan davada idarenin kusurlandırılarak tazminat ödemekle yükümlü tutulmasına hukuken olanak bulunmadığından, davacıların maddi ve manevi tazminat talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
                   Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davacılar tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI	: Davacı tarafından, doğum öncesi süreçte bebeğin kilolu olduğuyla ilgili kendilerine hiçbir bilgi verilmediği, sezaryen yoluyla yaptırılması gereken doğumun normal yolla yaptırıldığı, bu doğum yaptırılırken de olası risklerin hesaba katılmadığı ve çocuklarının sakat doğmasına sebebiyet verildiği, davalı idarece hazırlanan 2008 tarihli raporda tahmini fetus ağırlığı 4000 gr ve üzeri olan fetuslarda sezaryen ile doğum konusunun tartışılması gerektiği, sezaryen kararının, obstetrik koşullara göre ve her hasta bireysel olarak değerlendirilerek verilmesi gerektiğinin belirtildiği, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Davalı idare ve müdahiller tarafından, davacıların temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Bölge İdare Mahkemesi kararının kısmen onanması, kısmen bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
        A) Bölge İdare Mahkemesi Kararının, Maddi Tazminata İlişkin Kısmının İncelenmesi:
	Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Temyizen incelenen Bölge İdare Mahkemesi kararının, maddi tazminata ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
	B) Bölge İdare Mahkemesi Kararının, Manevi Tazminata İlişkin Kısmının İncelenmesi:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY :

Temyizen incelenen Bölge İdare Mahkemesi kararının, maddi tazminata ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
	B) Bölge İdare Mahkemesi Kararının, Manevi Tazminata İlişkin Kısmının İncelenmesi:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY : 
	Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacılardan Elif Bulut’un Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesine 19/10/2016 tarihinde 37 haftalık sancılı gebelik nedeniyle başvurduğu, yapılan muayenesinde hipertansiyon nedeniyle Alfamet 1x1 kullandığı, gebelik takipleri sırasında gestasyonel DM tanısı için kan ve şeker yükleme testi önerildiği, ancak kabul etmediğinin belirtildiği, 19/10/2016 tarihinde kan glukoz düzeyinin 98 ölçülüğü, vajinal muayenesinde; servikste 4 cm dilatasyon, % 50 efasman, posh+, fetal kalp atımı+, baş geliş tespit edildiği, USG’de bebeğin ağırlığının 3910 gr ölçüldüğü, retroplasental hemoraji saptanmadığı, vajinal doğum sırasında omuz distosisi geliştiği, Mc Roberts Manevrası, Woodun Vida Manevrası ve Rubin Manevrası uygulanarak 20/10/2016 tarihinde doğumun gerçekleştirildiği, doğum ağırlığının 4400 gr olduğu, omuz distosisi nedeniyle 20/10/2016 tarihinde istenen Ortopedi konsültasyonunda kırık tespit edilmediği, brakial pleksus zedelenmesi düşünülerek fizik tedavi önerildiği, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesinde brakial pleksus paralizisi nedeniyle takiplerinin yapıldığı ve fizik tedavi uygulandığı, Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 05/09/2018 tarihinde yapılan muayenesinde; sol kolda derin tendon reflekslerinin alınamadığı, dirsekte hafif fleksiyon kontraksiyonu, proksimal kas gücü 3/5, distal kas gücü 2/5, brakial pleksopati tespit edildiği;
 doğum sırasında tıbbi uygulama hatasının söz konusu olduğu ileri sürülerek maddi ve manevi tazminat ödenmesi istemiyle davalı idareye yapılan başvurunun zımnen reddi üzerine bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

doğum sırasında tıbbi uygulama hatasının söz konusu olduğu ileri sürülerek maddi ve manevi tazminat ödenmesi istemiyle davalı idareye yapılan başvurunun zımnen reddi üzerine bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 
	Olayda idarenin hizmet kusurunun bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla bilirkişiliğine başvurulan Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulunca düzenlenen ... tarih ve ... karar numaralı raporda; "Anne Elif Bulut’un Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesine 37 haftalık sancılı gebelik nedeniyle başvurduğu 19/10/2016 tarihinde yapılan muayenesinde; servikste 4 cm dilatasyon, %50 efasman, posh+, fetal kalp atımı+, baş geliş tespit edildiği ve doğum öncesi yapılan USG’de bebeğin ağırlığının 3910 gr ölçüldüğü, miadında doğumlarda doğum eylemi esnasında ve makrosomik bebekte yapılan obstetrik USG tetkikinde bebeğin ağırlığı hususunda yanılma payının yüksek olduğunun tıbben bilindiği ve bebeğin 4400 gr ağırlığında doğduğu birlikte dikkate alındığında; söz konusu bulguların vajinal yoldan doğum yaptırılma sınırları içinde değerlendirildiği, sezaryen endikasyonunun bulunmadığı, gebenin ifadesinde ve Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesinde hakkında düzenlenen doğum epikrizinde; gebelik takipleri sırasında gestasyonel DM tanısı için kan ve şeker yükleme testi önerildiği, ancak kişinin kabul etmediği, 19/10/2016 tarihinde kan glukoz düzeyinin 98 ölçüldüğü, kişi hakkında düzenlenmiş tıbbi belgelerde kişide diabetes mellitus hastalığı olduğuna dair herhangi bir tıbbi kayıt bulunmadığı, dolayısıyla mevcut tıbbi bulgularla kişiye normal doğum yaptırılmasının doğru bir yaklaşım olduğu, vajinal doğum sırasında omuz distosisi geliştiği, Mc Roberts Manevrası, Woodun Vida Manevrası ve Rubin Manevrası uygulanarak doğumun gerçekleştirildiği, doğum sonrası küçükte sol kolda brakial pleksus paralizisi tespit edildiği, bu nedenle fizik tedaviye yönlendirildiği birlikte değerlendirildiğinde; omuz distosisi nedeniyle yapılan manevraların tıbben uygun olduğu, doğumdan sonra küçükte saptanan brakial pleksus lezyonunun normal doğum eylemi sırasında tüm özenin gösterildiği durumlarda dahi bebeğin vaginal yoldan çıkartılması sırasındaki manevralara bağlı olarak görülebildiği, doğum eyleminin komplikasyonu olarak nitelendirildiği ve komplikasyon yönetiminin tıbben uygun olduğu, tüm bu nedenlerle kişinin Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesinde doğumunda görev alan hekimlerin uygulamalarının tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu, sağlık hizmetininin yürütülmesinde idarenin organizasyon hatası tespit edilmediği " yönünde görüş bildirilmiştir.
	İdare Mahkemesince anılan rapor doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş olup, davacıların istinaf başvuruları da reddedilmiştir.
	İLGİLİ MEVZUAT:

İdare Mahkemesince anılan rapor doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş olup, davacıların istinaf başvuruları da reddedilmiştir.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	Anayasanın 125. maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu belirtildikten sonra, son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde ise, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.
	Genel anlamı ile tam yargı davaları, idarenin faaliyetlerinden ötürü, hakları doğrudan zarara uğrayanlar tarafından idare aleyhine açılan tazminat davaları olup, idarenin hukuki (mali/tazmin) sorumluluğunun yargı aracılığıyla belirlenip hüküm altına alınmasını sağlamaktadır.
	İdare kural olarak, yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar, idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.
	İdarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda, düzenlenişinde veya işleyişindeki nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusuru; hizmetin kötü işlemesi, geç işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleşmektedir. Hizmet kusurundan dolayı sorumluluk, idarenin sorumluluğunun doğrudan ve asli nedenini oluşturmaktadır.
	İdarelerin kamu hizmetlerinin gereği gibi işlemesini sağlayacak organizasyonları yaparak, yeterli araç ve gereçle donatılmış bina, tesis ve araçlarda hizmetin özelliğine uygun olarak seçilen ve yetişmiş personelle hizmeti yürütme yükümlülüğünün bulunduğu tartışmasızdır.
	Zarar gören kişinin hizmetten yararlanan durumunda olduğu ve hizmetin riskli bir nitelik taşıdığı sağlık hizmetinde, idarenin tazmin yükümlülüğünün doğması için; zararın, idarenin hizmet kusuru sonucu meydana gelmiş olması gerekmektedir.
	Esasen, Anayasa'nın 56. maddesi de Devlete, herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak; insan ve madde gücünde tasarruf ve verimi artırarak işbirliğini gerçekleştirmek amacıyla sağlık kuruluşlarını tek elden planlayıp hizmet vermesini düzenlemek ve bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlarından yararlanarak onları denetleyerek yerine getirmek ile ilgili pozitif bir yükümlülük getirmiştir.

Esasen, Anayasa'nın 56. maddesi de Devlete, herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak; insan ve madde gücünde tasarruf ve verimi artırarak işbirliğini gerçekleştirmek amacıyla sağlık kuruluşlarını tek elden planlayıp hizmet vermesini düzenlemek ve bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlarından yararlanarak onları denetleyerek yerine getirmek ile ilgili pozitif bir yükümlülük getirmiştir.
	Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 2. maddesinin devlete yüklediği pozitif yükümlülükler, devlet tarafından, özel ya da kamu hastanelerine hastaların yaşamını koruyacak nitelikteki tedbirleri alma zorunluluğu getiren yasal ve düzenleyici çerçevenin konulmasını gerektirmektedir. Bu yükümlülük, hastaları, tıbbi müdahalelerin bu bağlamda meydana getirebileceği ağır sonuçlardan mümkün olabildiğince koruma gerekliliğine dayanmaktadır. Böylelikle, taraf devletler, bu yükümlülük uyarınca, hekimlerin, uygulanması düşünülen tıbbi müdahalenin hastaların fiziksel bütünlüğüyle ilgili olarak meydana getirebileceği öngörülebilir sonuçlar hakkında sorgulanmaları ve hastalarını aydınlatarak, rıza göstermelerini sağlayacak şekilde kendilerini bu tıbbi müdahale hakkında önceden bilgilendirmeleri amacıyla gereken düzenleyici yasal tedbirleri almakla yükümlüdürler (Codarcea/Romanya, No. 31675/04, 2 Haziran 2009).  
	11/04/1928 tarihli ve 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun’un 70. maddesinde, "Tabipler, diş tabipleri ve dişçiler yapacakları her nevi ameliye için hastanın, hasta küçük veya tahtı hacirde ise veli veya vasisinin evvelemirde muvafakatını alırlar. Büyük ameliyei cerrahiyeler için bu muvafakatin tahriri olması lazımdır. (Veli veya vasisi olmadığı veya bulunmadığı veya üzerinde ameliye yapılacak şahıs ifadeye muktedir olmadığı takdirde muvafakat şart değildir.) Hilafında hareket edenlere ikiyüzelli Türk Lirası idarî para cezası verilir." hükmü yer almaktadır.
	5013 sayılı Kanun ile onaylanması uygun bulunan 16/03/2004 tarih ve 2004/7024 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile onaylanan "Biyoloji ve Tıbbın Uygulanması Bakımından İnsan Hakları ve İnsan Haysiyetinin Korunması Sözleşmesi (İnsan Hakları ve Biyotıp Sözleşmesi)"nin "Amaç ve konu” başlıklı 1. maddesinde; “Bu Sözleşmenin Tarafları, tüm insanların haysiyetini ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayrım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına alacaklardır.”; "Mesleki standartlar" başlıklı 4. maddesinde; “Araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir.” kurallarına yer verilmiştir. Sözleşme, iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiş olup, anılan düzenlemede her türlü tıbbi müdahalenin mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olması benimsenmiştir.

Sözleşmenin "Muvafakat" başlıklı (II) numaralı bölümünde yer alan 5. maddesinde “muvafakat” konusu düzenlenmiş ve “Sağlık alanında herhangi bir müdahale, ilgili kişinin bu müdahaleye özgürce ve bilgilendirilmiş bir şekilde muvafakat etmesinden sonra yapılabilir. Bu kişiye, önceden, müdahalenin amacı ve niteliği ile sonuçları ve tehlikeleri hakkında uygun bilgiler verilecektir. İlgili kişi muvafakatini her zaman serbestçe geri alabilir.” düzenlemesiyle muvafakatin kapsamı belirlenmiştir. 
	01/08/1998 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Hasta Hakları Yönetmeliği'nin (RG-08/05/2014-28994) 15. maddesinde, “Hastaya; 
	a) Hastalığın muhtemel sebepleri ve nasıl seyredeceği,
	b) Tıbbi müdahalenin kim tarafından nerede, ne şekilde ve nasıl yapılacağı ile tahmini süresi,
	c) Diğer tanı ve tedavi seçenekleri ve bu seçeneklerin getireceği fayda ve riskler ile hastanın sağlığı üzerindeki muhtemel etkileri,
	ç) Muhtemel komplikasyonları,
	d) Reddetme durumunda ortaya çıkabilecek muhtemel fayda ve riskleri,
	e) Kullanılacak ilaçların önemli özellikleri,
	f) Sağlığı için kritik olan yaşam tarzı önerileri,
	g) Gerektiğinde aynı konuda tıbbî yardıma nasıl ulaşabileceği,
	hususlarında bilgi verilir.", 22. maddesinin birinci fıkrasında, “Kanunda gösterilen istisnalar hariç olmak üzere, kimse, rızası olmaksızın ve verdiği rızaya uygun olmayan bir şekilde tıbbi ameliyeye tabi tutulamaz.", 31. maddesinde de, “Rıza alınırken hastanın veya kanuni temsilcisinin tıbbi müdahalenin konusu ve sonuçları hakkında bilgilendirilip aydınlatılması esastır. Hastanın verdiği rıza, tıbbi müdahalenin gerektirdiği sürecin devamı olan ve zorunlu sayılabilecek rutin işlemleri de kapsar. Tıbbi müdahale, hasta tarafından verilen rızanın sınırları içerisinde olması gerekir. Hastaya tıbbi müdahalede bulunulurken yapılan işlemin genişletilmesi gereği doğduğunda müdahale genişletilmediği takdirde hastanın bir organının kaybına veya fonksiyonunu ifa edemez hale gelmesine yol açabilecek tıbbi zaruret hâlinde rıza aranmaksızın tıbbi müdahale genişletilebilir.” düzenlemeleri yer alır.
	Anılan düzenlemeler özetle, herhangi bir tıbbi müdahaleye başlamadan önce kişilerin yapılacak işlemlerin riskleriyle ilgili olarak aydınlatılması ve rızalarının alınmasını gerektirmektedir.