muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/275, Karar No: 2017/1778, Tarih: 14.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/275 E.  ,  2017/1778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, takibe konu ilamın Yargıtay’ca düzeltilerek onanmasına karar verildiğini, iş bu onama ilamından sonra İcra Müdürlüğü’nce dosyanın bilirkişiye tevdi edilerek rapor tanzim ettirildiğini, rapora istinaden taraflarına borç muhtırası gönderildiğini, gönderilen muhtırada belirlenen borç miktarına ve faize itiraz ettiklerini, zira Yargıtay ilamında ...’nin harçtan muafiyetine karar verildiği halde, bu hususun tanzim edilen raporda gözardı edildiğini, ayrıca faiz hesabının da fiilen uygulanan oranlar yerine bankalarca TCMB’na bildirilen oranlar esas alınarak yapıldığını belirterek muhtıranın iptali ile Mahkeme’ce dosya hesabının yeniden yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm borçlu ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un, 3678 sayılı Yasa ile değişik 4/a maddesinde; sözleşmede daha yüksek akdi veya gecikme faizi kararlaştırılmadığı hallerde, yabancı para borcunun faizinde, Devlet Bankaları'nın o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanacağı belirtilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası Tebliğleri gereğince, bankalar uygulayacakları azami faiz oranlarını serbestçe tespit ederek, ...Bankası'na bildirmek zorundadırlar. Bildirilen bu oranlar bankaların mevduat kabulünde uygulayabilecekleri azami oranlar olup, fiilen uyguladıkları oranlar ile farklılık gösterebilmektedir.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; TCMB'nin internet sitesinden alınan faiz oranlarına göre faiz hesabı yapıldığı, borçlu ... harçtan muaf olmasına rağmen diğer borçlu muaf olmadığından harç talebinin iptali gerekmediği yönünde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır.

-//-

HGK'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-57 Esas-1997/776 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesince yorum yolu ile sonuca ulaşılamaz.

Takip dosyasına ibraz edilen 2013/7628 Esas, 2013/12401 Karar sayılı 13/06/2013 tarihli düzelterek onama kararının incelenmesinde; ...’nin harçtan muaf tutulduğu anlaşılmaktadır .

-//-

HGK'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-57 Esas-1997/776 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesince yorum yolu ile sonuca ulaşılamaz.

Takip dosyasına ibraz edilen 2013/7628 Esas, 2013/12401 Karar sayılı 13/06/2013 tarihli düzelterek onama kararının incelenmesinde; ...’nin harçtan muaf tutulduğu anlaşılmaktadır .

O halde, Mahkemece, Yargıtay ilamı ve Yasa maddesi nazara alınarak, Devlet Bankaları'nın takip konusu yabancı paraya fiilen uyguladığı en yüksek faiz oranlarının, ilgili bankalar genel müdürlüklerinden sorularak tespiti ile bu oranlar esas alınarak faiz hesabı yapılarak; ... yönünden harç kaleminin iptali gerektiği de gözetilerek sonuca gidilmesi gerekirken, bilirkişinin TCMB'nin internet sitesinden aldığı faiz oranlarına göre yaptığı hesaplama ve harca ilişkin hatalı değerlendirmesi kabul edilerek hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu ... vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/440, Karar No: 2011/21982, Tarih: 13.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/440 E.  ,  2011/21982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Balıkesir 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.10.2010
Yargıtay — Esas No: 2017/1682, Karar No: 2017/5947, Tarih: 11.07.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/1682 E.  ,  2017/5947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, 07.12.2010 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahibi çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı çocuk ... lehine 5.000,00 TL maddi, 18.000 TL manevi tazminatın, davacı çocuk ... lehine 18.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacı çocuk ...’nin maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, maddi zararın belirlenmesi sırasında, Kurumca bağlanan gelirin tüm peşin sermaye değerinin rücuya kabil kısmının maddi tazminat alacağından tenzil edilerek madddi tazminat alacağının belirlendiği görülmektedir.

Davanın bu yönüyle yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen ... ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre; “... ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen ... ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafik kusura) yansıyan ... ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen ... ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

Öte yandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır” Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici iş göremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, iş kazası nedeniyle davacılara Kurumca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerekirken, yazılı şekilde gelirin tüm peşin sermaye değerinin rücuya kabil kısmının tazminat alacağından indirilmek suretiyle tazminat alcasğından fazla indirim yapılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2- Mahkemece verilen 08.10.2013 tarihli ilk kararda davacı çocukların her biri lehine takdir edilen 10.000 TL manevi tazminatın, Dairemizin 12.10.2015 tarih, 2015/9057 Esas, 2015/18205 Karar sayılı bozma ilamında işaret olunduğu şekilde ücretin tespiti ile beraber; manevi tazminatların az olduğu belirtilerek bozulduğu mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davacı çocukların her biri lehine 18.000 TL manevi tazminata takdir edildiği anlaşılmıştır.

Gerek olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunun 47.maddesi gerek olay tarihinden sonra yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalı yakınlarına verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez ve yine 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere zarar görenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir.

Bu açıklamalar sonrasında davaya konu olay tarihi, tarafların sosyal ekonomik halleri ve kusur durumu göz önüne alındığında davacı çocukların her biri yararına kararlaştırılan 18.000,00 TL manevi tazminatın ayrı ayrı az olduğu açıktır.

Mahkemece yapılacak iş, maddi tazminat hesabından ilk peşin sermaye değerinin rücuya kabil kısmını tenzil etmek ve davacıların her biri lehine takdir edilen manevi tazminatın ayrı ayrı az olduğu dikkate alınarak adalete uygun manevi tazminat takdir etmekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine 11.07.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4178, Karar No: 2025/1087, Tarih: 13.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/4178 E.  ,  2025/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1565 E., 2023/869 K.

KARAR : Davalı ... vekili ve davalı ... yanında istinaf kanun yoluna başvuran feri müdahil vekilinin istinaf başvurularının HMK 353/1-b-3 maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine,

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/18 E., 2020/12 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz ile mera aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadastro tespitine itiraz talebine yönelik davanın Kabulüne, meranın aidiyetine yönelik talep yönünden mahkemenin Görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ile fer'i müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili ile fer'i müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 766 sayılı Tapulama Kanunu (766 sayılı Kanun) hükümlerine göre 1967 yılında yapılan tesis kadastrosu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 5 ve Geçici 8 inci madde kapsamında yapılıp 29.07.2019 tarihinde ilan edilen kadastro çalışması bulunmakta olup, 1967 yılında yapılan kadastro çalışmasında davaya konu taşınmaz ve civarındaki yerler 766 Kanun'un 2 inci maddesi uygulaması sonucu orman ve orman toprağı olması sebebiyle tespit dışı bırakılmış, Ek 5 ve Geçici 8 inci madde kapsamında yapılan çalışmada ise dava konusu taşınmaz 386780,72 m² ve ham toprak vasfı ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi dava dilekçesinde; Yeşilçat köyünde yapılan kadastro çalışmaları neticesinde; Sivri Tepe mevkiinde kain 157 ada 2 nolu parselin ham toprak vasfı ile hazine adına tespitinin yapıldığını, dava konusu taşınmazın çok uzun süreden beri köylü tarafından mera olarak kullanıldığını ileri sürerek tespitin iptali ile taşınmazın Yeşilçat köyü merası olarak Yeşilçat Köy Tüzel Kişiliği adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davacı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi 27.08.2019 tarihli dilekçesi ile; dava dilekçesinde davalı olarak sehven Tapu Müdürlüğünün gösterildiğini ileri sürerek davalının Hazine olarak değiştirilmesini talep etmiş, Hazine davaya dahil edilmiş ve taraf teşkili sağlanmıştır.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davacı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi 27.08.2019 tarihli dilekçesi ile; dava dilekçesinde davalı olarak sehven Tapu Müdürlüğünün gösterildiğini ileri sürerek davalının Hazine olarak değiştirilmesini talep etmiş, Hazine davaya dahil edilmiş ve taraf teşkili sağlanmıştır.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Feri Müdahale Talebinde Bulunan ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili müdahale dilekçesinde; dava konusu edilen 157 ada 2 parsel üzerinde müvekkili şirketin 2011 yılında aldığı 80188 ve 80812 nolu kalker ocağı maden ruhsat belgeleri bulunduğunu, dava konusu yer hiçbir zaman mera vasfında olmadığından bu alanın Hazine adına ham toprak olarak kayıt ve tescil edilmiş olmasının fiili duruma göre haklı ve doğru bir karar olduğunu, ruhsat tarihleri itibariyle dava konusu yerin Devletin Hüküm ve tasarrufu altında bulunan tescil harici alan olduğunu, bilirkişi raporunda dava konusu yerin mera vasfının bulunduğu değerlendirilmiş ise de raporun denetime elverişli olmadığını, 157 ada 2 nolu parselin hali hazır durumu ve maden işletme ruhsatları da incelenerek rapor hazırlanması gerekirken sadece diğer komşu parseller ile sınırlarının incelenerek rapor düzenlendiğini, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığını ileri sürerek davalı taraf yanında davaya feri müdahil olarak kabullerine karar verilmesini istemiş, mahkemece 19.06.2020 tarihli celsede talepte bulunanın davalı ... yanında feri müdahil sıfatıyla dava ve duruşmalara kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; keşif neticesinde harita mühendisi ve 3 kişilik ziraat mühendisi kurulu bilirkişinden rapor alındığı, ziraat bilirkişilerden alınan raporda; dava konusu 157 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kendiliğinden yetişen çok yıllık geven bitkisinin ve yabancı otların bulunduğu, bitki deseni, toprak yapısı, eğimi gibi hususlar açısından nizalı taşınmazın kuzeyinde bulunan 157 ada 1 ve batısında bulunan 156 ada 1 parsel ile bütünlük arz ettiği, bu hususun taşınmaz üzerinde bulunan maden sahasının kuruluşundan önceki 1983 ve 2004 tarihli hava fotoğrafları ile desteklendiği; nizalı taşınmaz ile komşu mera parselleri arasında doğal sınırın olmadığına dair kanaate varıldığının rapor edildiği, mahalli ve tespit bilirkişilerin de dava konusu yerin kadimden bu yana köylülerin hayvanlarını otlatmak amacıyla kullandıkları mera olduklarını beyan ettikleri, dava konusu taşınmazın kuzeyinde ve konum itibariyle aynı doğrultuda bulunan dava konusu taşınmazın devamında yer alan 157 ada 1 parsel sayılı taşınmazın da mera olduğu, dava konusu taşınmazı bu taşınmazlardan ayıran herhangi belirgin bir unsur bulunmadığının anlaşıldığı, dava konusu taşınmazın kuzey sınırındaki 157 ada 1 parsel sayılı kamu malı niteliğindeki meranın uzantısı olduğu ve mera vasfında olduğu, mera aidiyeti hususundaki talep değerlendirildiğinde; 3402 sayılı Kanunu'nun 25 inci madde hükmüne göre meralar üzerindeki yararlanma hakkının genel bir deyimle hangi tüzel kişiliğin merası olduğunun saptanmasının Kadastro Mahkemesinin görevi dışında olduğu gerekçesiyle; kadastro tespitine itiraz talebine yönelik davanın kabulü ile; Erzincan ili Merkez Yeşilçat köyü 157 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, taşınmazın mera niteliğinde olduğu belirlendiğinden 3402 sayılı Kanun'un 16/B hükmü uyarınca mera olarak sınırlandırılmasına ve mera niteliği İle özel siciline kayıt ve tesciline, davacı ... Kişiliğinin meranın aidiyetine yönelik talebinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 114/1-c maddesi gereği Kadastro Mahkemesinin Görevsizliğine, görevli ve yetkili mahkemenin Erzincan Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiş, hükme karşı davalı ... vekili ile feri Müdahil vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece mahkemesince delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı ... vekili ile feri müdahil vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ve araştırma neticesinde verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, bilirkişi raporlarına karşı yaptıkları itirazın dikkate alınmadığını, dava konusu taşınmazın tarım dışı arazi vasfında olduğunu, orman kadastrosu çalışmaları sırasında ve 01.07.2019 tarihli Erzincan Kadastro Müdürlüğü Mera-Yaylak ve Kışlaklara ait Komisyon Kararında mera olarak belirlenmediğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

Fer'i müdahil vekili temyiz dilekçesinde; davacının aktif husumet yetkisi bulunmadığını, Erzincan İl Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünün 28.04.2015 tarihli yazılarında söz konusu alanların 80.188 ve 80.812 nolu ruhsat alanlarının 4342 sayılı Mera Kanunu kapsamında mera olarak değerlendirilen alanlardan olmadığının tespit edildiğini, ilgili Kurum ve Kuruluşların olumlu görüş belirtilmesi nedeni ile 07.07.2015 tarihli ve 3936 nolu çed olumlu belgesi düzenlendiğini, İlk Derece Mahkemesince aldırılan bilirkişi raporunda dava konusu parselin diğer parseller ile ayırıcı unsurları bulunmadığının belirtildiğini, raporun teknik verilerden uzak olduğunu, maden sahasındaki çalışmalar ile ilgili bilgi ve belgeler incelenmeden soyut bir şekilde düzenlendiğini ve denetime elverişli olmadığını, maden sahası olarak izin alınan alanın hali hazırda taşlık ve arazi niteliğinde olduğu hususunun 15.01.2020 tarihli harita mühendisi tarafından sunulan raporda da kabul edildiğini, hükme esas alınan Bilirkişi heyeti raporunda, 157 ada 2 nolu parselin hali hazır durumu ve maden işletme ruhsatları da incelenerek rapor hazırlanması gerekirken sadece diğer komşu parseller ile sınırlarını inceleyerek fiili durum ile bağdaşmayan mera vasfı nitelemesi yapılmasının kabul edilemeyeceğini, dosya içerisine sundukları bilgi ve belgeler incelenerek veya İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü ile Erzincan Valiliği Mera Komisyonundan bu parsele yönelik ilgili bilgi ve belgelerin celbi ile birlikte bilirkişi raporuna itirazları doğrultusunda keşif yapılarak rapor aldırılması talep edilmiş ise de talepleri ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden gerçeğe uygun olmayan Bilirkişi raporuna göre aleyhlerine karar verildiğini, bilirkişi raporu ile Erzincan Kadastro Müdürlüğünün tespiti arasında çelişki doğduğunu, çelişki giderilmeden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesi ve Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin ilamının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

Dava, kadastro tespitine itiraz ile mera aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Dava, kadastro tespitine itiraz ile mera aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili ile Fer'i Müdahil vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz eden fer'i müdahilden alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1352, Karar No: 2015/1855, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1352 E.  ,  2015/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi