muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/3598, Karar No: 2024/4073, Tarih: 16.10.2024

Anılan Kanun uyarınca hazırlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 12. fıkrasında da, Komisyon Başkanlığının, Müsteşarlığın (Kurumun) belirleyeceği esaslar çerçevesinde her yıl hakemlerin başvuracakları bilirkişi listesini düzenleyeceği, Müsteşarlığın (Kurumun) belirleyeceği esaslar doğrultusunda bilirkişilerin bu listelerden seçileceği kural altına alınmış; dolayısıyla bilirkişi listesinin nasıl düzenleneceği ve bilirkişilerin bu listeden nasıl seçileceği hususunda ilke ve esasları belirleme yetkisinin Müsteşarlığa (Kuruma) ait olduğu belirtilmiştir.
Nitekim, Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde yürütülecek bilirkişiliğe ilişkin düzenlemeler içeren, 17/08/2007 tarih ve 26616 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin, 14/06/2018 tarih ve 30451 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 2. maddesi ile değişik 12. fıkrası da dahil olmak üzere iki fıkrasının iptali istemiyle açılan davada, Dairemizin 23/11/2023 tarihli, E:2019/8796, K:2023/7359 sayılı kararıyla, anılan fıkranın iptali istemi yönünden davanın reddine karar verilmiştir. 
Bu itibarla, dava konusu işlemlerde yetki unsuru bakımından hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Ayrıca, bilirkişi seçiminde esas alınacak kriterin (rastgele sıra usûlü, alfabetik sıra usûlü, performansa göre atama usûlü vb.) uygulamada doğacak ihtiyaç ve sorunlar doğrultusunda sürekli gözetim ve değişime tabi bir husus olduğu da gözetildiğinde, davalı Bakanlıkça (Kurumca) Yönetmelik ile kendisine tanınan, bu konuyu adsız düzenleyici işlemler ile düzenleme yetkisine istinaden tesis edilen 31/12/2019 tarihli talimatta ve bu talimatın uygulanmasına yönelik Komisyon işleminde şekil unsuru yönünden de hukuka ve Dairemizin 13/10/2021 tarihli ve E:2016/13780, K:2021/4716 sayılı kararına aykırılık bulunmamaktadır.

Her ne kadar, Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği'nin 22. maddesinin 3. fıkrasında, uzmanlık alanında birden fazla bilirkişi bulunması hâlinde, sigorta hakeminin adilane şekilde bilirkişi seçimi yapmakla yükümlü olduğu kuralına yer verilmişse de dava konusu işlemler ile bahse konu Yönetmelik kuralına aykırı olacak şekilde hakemin bilirkişi seçme yetkisinin ortadan kaldırılmadığı, yalnızca bu yetkinin, gerek anılan kuralda gerekse 5684 sayılı Kanun'un 30. maddesinin 3. fıkrasında vurgulanan "tarafsız, adil ve etkin" bir tahkim sistemi için otomasyona bağlandığı, daha açık bir ifadeyle hakemce bilirkişi seçiminin de aynı nitelikler gözetilerek yapılabilmesini teminen otomatik bir sistem getirildiği, böylelikle suistimallerin önlenmeye, sistemin sıhhatinin (adalet ve tarafsızlığının) korunmaya çalışıldığı, esasen Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği'nin 22. maddesinin 3. fıkrasında hakeme tanınan bilirkişi seçme yetkisinin, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 12. fıkrası uyarınca belirlenecek seçim esasları çerçevesinde kullanılabilecek sınırlı bir takdir yetkisi olduğu, bu itibarla dava konusu işlemler ile getirilen sıra usûlünün Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği'nin 22. maddesinin 3. fıkrasına aykırı bir yönü olmayıp bilakis onu bütünleyici bir kural içerdiği, kaldı ki Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 12. fıkrasında yapılan ve 10/08/2021 tarihli Resmî Gazete nüshasında yayımlanan son değişiklikte dahi davalı Kuruma tanınan bilirkişi seçme esaslarını belirleme yetkisinin aynen korunduğu, dolayısıyla adı geçen Yönetmelik hükümleri arasında bir farklılık/tutarsızlık/çelişki olduğu kabul edilse dahi, her iki Yönetmelik'in de aynı Kurumca çıkarıldığı da dikkate alındığında, yasal yetki sahibi Kurumun nihai iradesinin sonraki düzenleme yönünde, yani bilirkişi seçme usûlüne ilişkin esasların Kurumca belirlenmesi yolunda olduğu sonucuna varıldığından, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 12. fıkrası uyarınca tesis edilen işlemlerde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
	Öte yandan; 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesinin 23. fıkrasında, bu Kanun'da hüküm bulunmayan hâllerde Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin, sigortacılıktaki tahkim hakkında da kıyasen uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Anılan kural uyarınca, davacının iddiasının aksine, 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun tahkime ilişkin hükümlerinin, Sigortacılık Kanunu'nda öngörülen tahkim müessesesi ve sistemi ile uzlaşır nitelikte olanlarının kıyasen uygulanması gerektiği hususunda şüphe bulunmamaktadır.

Buna göre, teknik uzmanlık gerektiren bir yapıya sahip olan sigortacılık sektöründe ortaya çıkan, sigorta ettiren veya sigorta sözleşmesinden menfaat sağlayan kişiler ile riski üstlenen taraf arasında sigorta sözleşmesinden doğan uyuşmazlıkların çözümünde adli yargıdan farklı ve özel bir yargılama yapılması amacıyla 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu uyarınca oluşturulan sigorta tahkim sisteminde, aynı Kanun'un 30. maddesinin 21. fıkrasına dayanılarak çıkarılan Yönetmelik'in yukarıda anılan düzenlemesinin verdiği yetki gereğince 6100 sayılı Kanun'dan ayrı, sigortacılıkta tahkime özgü bir bilirkişi atama usûlü izlenmesine ve bu usûlün -5684 sayılı Kanun'un 30. maddesinin 3. fıkrası uyarınca Komisyona verilen tahkim sisteminin adil, tarafsız ve etkin bir biçimde işleyişini sağlama görevi de dikkate alınarak- tüm bilirkişiler arasında adil ve tarafsız bir dosya dağılımını teminen rastgele sıra usûlü olarak belirlenmesine yönelik dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Sigorta Şirketlerinin Hasar Dosyalarında Eksper Olarak Görev Almış Sigorta Eksperlerinin Anılan Şirketler Yönünden Bilirkişi Olarak Görevlendirilmelerine Getirilen Kısıtlamaya Yönelik İşlemin İncelenmesi:
Sigorta Tahkim Komisyonunun … tarih ve … sayılı yazısı ile sigorta eksperleri ve aktüerlerin bir kısmının sigorta şirketleri ile iş ilişkisi bulunduğu ifade edilerek Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği'nin 9. ve 25. maddelerinde geçen iş ilişkisi ifadesinin nasıl uygulanması gerektiğine ilişkin Bakanlıktan görüş talep edilmiştir.
Komisyonun anılan yazısına cevaben Hazine ve Maliye Bakanlığı Sigortacılık Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı yazısı ile sigortacılık mevzuatının amir hükümleri karşısında her ne kadar istihdam ya da danışmanlık sözleşmesi akdedilmesi mümkün değilse de sigorta eksperlerinin, iş kabulü yaparak hasar incelemesinde bulunduğu şirketlere ait uyuşmazlıklarda görev alamayacağı; sigorta eksperleri, aktüer ya da bunlar dışındaki bilirkişilerin sigorta şirketleri ile iş ilişkisi bulunması hâlinde ilgili şirket veya şirketlerin uyuşmazlıklarında görev yapamayacağı yönünde görüş verilmiştir.
Davalı idareler tarafından bu hususa yönelik bir işlem örneği dosyaya sunulmamışsa da Sigortacılık Genel Müdürlüğünün 14/04/2020 tarihli görüş yazısı ile  davalı Bakanlığın (Kurumun) savunma dilekçesinden, anılan görüş yazısı ile bilirkişilerin seçiminde bu yönde kısıtlamalar getirilmesinin, sigortacılıkta tahkim sisteminin amacına ve özüne uygun olacağının teyit edildiği ve nihayetinde davaya konu kısıtlayıcı düzenlemenin  yürürlüğe konulduğu anlaşılmaktadır.

Davalı idareler tarafından bu hususa yönelik bir işlem örneği dosyaya sunulmamışsa da Sigortacılık Genel Müdürlüğünün 14/04/2020 tarihli görüş yazısı ile  davalı Bakanlığın (Kurumun) savunma dilekçesinden, anılan görüş yazısı ile bilirkişilerin seçiminde bu yönde kısıtlamalar getirilmesinin, sigortacılıkta tahkim sisteminin amacına ve özüne uygun olacağının teyit edildiği ve nihayetinde davaya konu kısıtlayıcı düzenlemenin  yürürlüğe konulduğu anlaşılmaktadır.
Öte yandan, dava konusu düzenleme kapsamında, yalnızca serbest çalışan ve sigorta şirketlerinin hasar dosyalarında eksper olarak görev yapan sigorta eksperlerine yönelik (anılan şirketlerin uyuşmazlıklarıyla sınırlı) bilirkişilik yapma yasağı getirilmediği, sigorta eksperlerinin bilirkişi olarak görev yapmasına engel başka hâllerin (tüzel kişi eksperler bünyesinde çalışan eksperler vb.) de sayıldığı anlaşılmakla birlikte, davacının serbest çalışan bir sigorta eksperi olması ve yalnızca serbest olarak çalışmakta iken sigorta şirketlerinin hasar dosyalarında görev yapan sigorta eksperlerine yönelik getirilen yasağın iptalini talep etmesi karşısında, taleple bağlılık ilkesi gereği, dava konusu düzenleme, anılan kısımla sınırlı olarak hukuka uygunluk denetimine tabi tutulmuştur.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesinin 21. fıkrası ile Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde yürütülecek bilirkişiliğe ilişkin usûl ve esasların, dolayısıyla bilirkişilik yapabilecek ya da yapamayacak kişiler ile bilirkişilik yapmaya engel hâllerin belirlenmesi konusunda Hazine ve Maliye Bakanlığına (Kuruma) yönetmelikle düzenleme yapma yetkisi tanınmıştır. Bakanlık (Kurum) bu yetkisini, Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği'ni yürürlüğe koyarak kullanmıştır. Uyuşmazlık konusu olan düzenleme ise, Sigorta Tahkim Komisyonunun 11/03/2020 tarih ve 563 sayılı yazısında da belirtildiği üzere, Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği'nin 9. ve 25. maddelerinde geçen "iş ilişkisi" ibaresinin kapsamının, başka bir ifadeyle halihazırda yürürlükte bulunan bir yönetmelik kuralının nasıl anlaşılması gerektiğinin açıklanmasından ibarettir. Adı geçen Yönetmelik kuralının kapsam ve anlamının anlaşılabilmesi ise, tahkim sisteminin özünün ve düzenlemenin amacının ortaya konulması ile mümkündür. Bu amaçla, Sigorta Tahkim Komisyonunun 11/03/2020 tarih ve 563 sayılı yazısıyla, açıklığa kavuşturulması gereken düzenlemeyi yapan ve yürütmekle görevli olan davalı Bakanlığın (Kurumun) görüşü (kuralın amacı) sorulmuş, gelen cevap üzerine, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesinin 3. fıkrasıyla Komisyona verilen "tahkim sisteminin adil, tarafsız ve etkin bir biçimde işleyişini sağlamak" için adsız düzenleyici işlemler tesis etme görev ve yetkisi kapsamında, tahkim sisteminin özü ve düzenlemenin amacı birlikte değerlendirilerek, görüş doğrultusunda uygulamaya yön verilmesi ve yeknesaklığın sağlanması amacıyla dava konusu düzenleme yürürlüğe konulmuştur.

Dolayısıyla, dava konusu düzenleme ile davalı Bakanlık (Kurum) tarafından 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesinin 21. fıkrasında tanınan yetkinin kullanılması suretiyle getirilen bir kuralın, aynı maddenin 3. fıkrasında Komisyona verilen "tahkim sisteminin adil, tarafsız ve etkin bir biçimde işleyişini sağlamak için gerekli önlemleri alma" görevi kapsamında açıklığa kavuşturulması söz konusudur. Bu itibarla, davaya konu işlemde yetki ve şekil unsurları yönünden hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Dava konusu düzenlemenin esasına gelince; 
5684 sayılı Kanun'un 30. maddesiyle, sayılan sigorta uyuşmazlıkları bakımından bir alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemi olan "tahkim" usûlü benimsenmiş, genel itibarıyla uyuşmazlıkların genel mahkemelerde görevli hâkimler yerine Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde görevli hakemler tarafından çözümlenmesi öngörülmüştür. Yargı organı dışında oluşturulan tahkim sisteminin sağlıklı işlemesinin ön koşulu, tarafsızlığın ve bağımsızlığın sağlanmasıdır. Nitekim 5684 sayılı Kanun'un 30. maddesinin 3. fıkrasıyla Sigorta Tahkim Komisyonu, tahkim sisteminin adil, tarafsız ve etkin bir biçimde işleyişini sağlamak için gerekli önlemleri almak ile görevli kılınmıştır. Yine aynı maddenin 19. fıkrasında hakemler ile raportörlerin tarafsız olmak zorunda olduğu belirtilmiş, böylelikle sigorta uyuşmazlıkların tahkim usulü ile çözümü sürecinde Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde aktif olarak görev yapan her aktörün tarafsız ve bağımsız olması amaçlanmıştır. Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde görev yapan ve çözümü hukuk dışında uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren uyuşmazlıklarda görüşüne başvurulan, dolayısıyla bahse konu hâllerde uyuşmazlığın çözümüne doğrudan etkisi ve katkısı bulunan bilirkişilerin de bahse konu "tarafsız ve bağımsız" olma vasfından vareste (muaf/bağışık) tutulması mümkün değildir. Nitekim,  5684 sayılı Kanun'un 30. maddesinin 23. fıkrasının atıfta bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 271. ve 272. maddelerinde, bilirkişinin tarafsız ve bağımsız olması gerektiği açıkça hükme bağlanmış, ayrıca hâkimler hakkındaki yasaklılık ve ret sebepleriyle ilgili kuralların, bilirkişiler bakımından da uygulanacağı belirtilmek suretiyle (uyuşmazlığın çözümüne doğrudan etkisi ve katkısı bulunduğu da gözetilerek) bilirkişiden beklenen tarafsızlığın hâkimden beklenen ile benzer düzeyde olduğu kabul edilmiştir. Bu husus, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 12. fıkrası ile Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliği'nin 8., 9. ve 25. maddelerinde de tekrar edilmiştir. 
Bilirkişilerin tarafsız ve bağımsız olma zorunluluğu ile bu vasıflarının hâkimden beklenen ile benzer düzeyde olması gerekliliği aktarıldıktan sonra, uyuşmazlığın çözümü için, dava konusu düzenlemeyle bilirkişilik yapabileceği hâllere sınırlama getirilen sigorta eksperlerinin görev ve çalışma usûlleri ile tarafsızlık niteliklerine de bakmak gerekmektedir.

Bilirkişilerin tarafsız ve bağımsız olma zorunluluğu ile bu vasıflarının hâkimden beklenen ile benzer düzeyde olması gerekliliği aktarıldıktan sonra, uyuşmazlığın çözümü için, dava konusu düzenlemeyle bilirkişilik yapabileceği hâllere sınırlama getirilen sigorta eksperlerinin görev ve çalışma usûlleri ile tarafsızlık niteliklerine de bakmak gerekmektedir.
5684 sayılı Kanun'un 2. ve 22. maddeleri uyarınca, sigorta konusu risklerin gerçekleşmesi sonucunda ortaya çıkan kayıp ve hasarların miktarını, nedenlerini ve niteliklerini belirleyen ve mutabakatlı kıymet tespiti, ön ekspertiz ve hasar gözetimi gibi işleri mutat meslek olarak yapan sigorta eksperlerinin, tarafsız ve bağımsız olmakla yükümlü bulunduğu açıktır. Bununla birlikte, Sigorta Eksperleri Atama Yönetmeliği'nin 5. maddesi uyarınca sigorta eksperinin, sigortacı, sigortalı veya sigorta ettiren ya da sigorta sözleşmesinden menfaat sağlayan kişiler tarafından atanabildiği, yalnızca atanan ekspere karşı tarafça itiraz edilmesi hâlinde, Kurumca usûl ve esasları belirlenen Eksper Atama ve Takip Sistemi (EKSİST) tarafından tesadüfi eksper ataması yapıldığı görülmektedir. Uygulamada da sigorta eksperlerinin çoğunlukla -bağımsızlığı ve tarafsızlığı sağlama amacını da taşıyan- bir otomasyon sistemi olan EKSİST yerine yukarıda sayılan uyuşmazlık taraflarınca ve özellikle sigorta şirketlerince atandığı bilinmektedir. Dolayısıyla, sigorta eksperlerinin iş kabulü yaparak hasar incelemesinde bulunduğu şirketler ile iş ilişkisine girdiği anlaşılmaktadır. Nitekim, mesleklerini icra ederken tarafsız ve bağımsız dahi olsalar, aktarılan konumları dikkate alınarak sigorta eksperlerinin sigorta hakemliği yapamayacakları 5684 sayılı Kanun'un 30. maddesinin 19. fıkrasında açıkça hükme bağlanmış, bu açıdan sigorta eksperlerinin hakemlerden beklenen şekilde tam ve mutlak bir bağımsızlık ve tarafsızlık içinde olamayacakları bizzat kanun koyucu tarafından kabul edilmiştir. 
Esasen, Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliğinin 25. maddesinde de, Komisyon nezdinde tutulan Bilirkişi Listesine kayıtlı olan herkes ve bu arada ilgili eksperler, daha önce iş ilişkisi içinde (iş kabulü yaparak hasar incelemesinde) bulundukları şirketlerin taraf olduğu uyuşmazlıklarda bilirkişilik yapamayacaklarından, bu şirketlere ait bir dosyaya atanmaları halinde durumu Komisyona bildirmekle yükümlü tutulmuşlardır. Buna göre dava konusu kısıtlayıcı düzenleme, anılan Yönetmelik hükmüne göre dosyaya bilirkişi olarak atanması mümkün olmayan veya her nasılsa atanmış olup da bu görevi yürütemeyecek olan/ yürütmemesi gereken sigorta eksperlerinin, baştan sürece dahil edilmemek suretiyle Yönetmelik hükmünün uygulanmasının ve sistemin düzgün işlemesinin sağlanmasına yönelik olup, bunun yanı sıra zaman ve emek tasarrufuna da katkı sunmaktadır.

Bu itibarla, Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişilik Yönetmeliğinin 9. ve 25. maddelerinde geçen "iş ilişkisi" ibaresinin, sigorta eksperlerinin iş kabulü yaparak hasar incelemesinde bulunduğu şirketleri kapsadığı kabul edilmek suretiyle sigorta eksperlerinin bu şirketlerin taraf olduğu uyuşmazlıklarda bilirkişilik yapmasının, tahkim sisteminin özüne uygun olmayacağı, bilirkişinin tarafsızlığını ve bağımsızlığını etkileyecek sonuçlar doğurabileceği ve/veya uyuşmazlığın tarafları arasında çekişme konusu olabileceği dikkate alınarak tarafsızlık ve bağımsızlık ilkesine tam anlamıyla riayet edilmesi amacıyla getirilen ve anılan Yönetmelik kuralının uygulamasından ibaret olan dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam … TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmasız işler için belirlenen … TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu Başkanlığına (Hazine ve Maliye Bakanlığına) verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 16/10/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/5003, Karar No: 2024/5559, Tarih: 16.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2020/5003
Karar No : 2024/5559                                                                    
TEMYİZ EDENLER	: I- DAVACI ...
VEKİLİ	: Av. ...
	  II- DAVALI ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
                                                        III- DAVALI ... Belediye Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: I- DAVALI ...Bakanlığı
                                                        II- DAVALI ... Belediye Başkanlığı-...
	  III- DAVACI...
İSTEMİN	KONUSU	:	...  Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.          
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: İstanbul İli, Bağcılar İlçesi, ... Mevkii, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazı kapsayan 27.02.2017 onay tarihli 1/5000 ölçekli Bağcılar Meydanı Kentsel Dönüşüm Alanı Nazım İmar Planı ve 1/1000 ölçekli Bağcılar Meydanı Kentsel Dönüşüm Alanı Uygulama İmar planının ve bu planlara karşı davacılar tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin ...tarihli, ... sayılı davalı idare işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:... K:..., sayılı kararda; yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonrası düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, dava konusu nazım ve uygulama imar planlarının şehircilik ilkelerine, planlama esaslarına, kamu yararına ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılmış, davanın karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının özeti: İdari Dava Dairesince verilen kararda; 
A-Bağcılar Meydanı Kentsel Dönüşüm Alanı 1/5000 ölçekli Nazım İmar Planı yönünden yapılan değerlendirme;
a) Fonksiyon açısından;
Davaya konu taşınmazın planın genel yaklaşımı ve amacına uygun biçimde konut ve ticaret kullanımına alındığı, sadece fiili yapılara göre plan kararı üretilmesinin plan tekniğine aykırı olacağı aksi halde fiili durumun plana işlenmesinden ibaret bir planlama işlevine dönüşeceği, bunun ise mevzuat ve plan ile şehircilik ilkelerine aykırı olacağı, bu nedenle çevresiyle birlikte değerlendirilmek suretiyle yapılan dava konusu 1/5000 ölçekli nazım imar planında davacıya ait parsele öngörülen fonksiyonlar yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı,
b) Transfer açısından;
Transfer kavramının ismen çeşitli mevzuata girdiği görülmekte ise de; kamulaştırma yöntemine alternatif olarak kabul edilen bu yöntemin, başta İmar Kanunu olmak üzere yasa ile özel olarak tanımlanması ve hüküm altına alınması gerektiği ve bu kavramın uygulanmasına ilişkin esasların da yine yasal mevzuatta düzenlemesi gerektiği, İmar Kanununda yer almayan taşınmazın imar hakkının transferini öngören söz konusu yöntemin uyuşmazlığa konu planlama ile kabul edilmesinde ilgili plan notu yönünden hukuka uygunluk bulunmadığı,

B-Bağcılar Meydanı Kentsel Dönüşüm Alanı 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planı yönünden yapılan değerlendirme;
a) Fonksiyon açısından;
Taşınmazın dayanak 1/5000 ölçekli nazım imar planında "konut+ticaret" kullanımında kaldığı, bu kullanımların 1/1000 ölçekli dava konusu uygulama imar planında da korunduğu, davacıya ait parselin 1/5000 ölçekli nazım imar planındaki arazi kullanım kararında hukuka aykırılık bulunmadığının belirlendiği, bu haliyle davacıya ait parsele üst ölçekli plan kararına uygun biçimde önerilen fonksiyon yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı,
b) Kütle yapılaşması açısından;
Dava konusu uygulama imar planına ait plan açıklama raporu ve plan notları ile kütle yapılaşma yoluna gidildiği ve belirlenen kütlelere dahil olacak parseller üzerinden yapılan hesaplamaya göre inşaat alanının belirlendiği, bu kütlelere giren parsellerin kısmen ya da tamamen imarlı alanda kaldığı, ancak kütle içine dahil olan her bir parselin ne kadar bir oranda imarlı alana dahil edildiğinin ve her parselin hakkaniyet ölçüsü çerçevesinde eşit oranda imar hakkına kavuşup kavuşmadığının belli olmadığı, bunun yanında tamamen veya kısmen donatı alanında kalan bazı parsellere (... ada ...,...,... sayılı parsel) imar hakkı verilmediği, bir başka anlatımla kütle yapılaşmasına bu parsellerin dahil edilmediği,  donatı alanında kalan parsellerin bir kısmına imar hakkı verilmesine karşın bir kısmına bu hakkın verilmemesinin planlamada eşitlik ilkesine aykırı olduğu, bu parsellerin kamulaştırmaya konu olabilecekleri düşünülse dahi imar planı içerisinde bir kısım parsellerin imar hakkına kavuşması sağlanırken bir kısmının kütle yapılaşması dışında belirsiz bir biçimde bırakılmasının yerinde olmadığı, donatı alanında kalan parsellerin bir kısmına (... ada ... ve ... sayılı parsel gibi) ise mevcut konumundan uzaktaki bir imar adasında imar hakkı verildiği, imarlı alanda kalan bazı parsellerin (... ada ... parsel)  ise ilgili tabloda yer almadığı, yani yapılaşma hakkından yararlandırılmadığı, planlama alanındaki parsellerin hangi kriterler çerçevesinde dağılımının yapıldığının belli olmadığı, dolayısıyla uygulama imar planının öngörülen kütle yapılaşması yönünden yerinde olmadığı,