muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/34524, Karar No: 2017/18853, Tarih: 21.09.2017

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden ve kamu tüzel kişiliği de bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21//09/2017 tarihinde oybirliğiyle olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13072, Karar No: 2013/3580, Tarih: 28.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/13072 E.  ,  2013/3580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 20.07.2002-16.06.2007 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 3. Maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Davada tespiti istenen dönemde 19.06.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Yasası yürürlüktedir. Belirtilen nedenlerle çıraklık ilişkisi, çıraklık sözleşmesini düzenleyen 3308 sayılı Yasa'daki koşullar dikkate alınarak irdelenmelidir.

Öncelikle bir kimseye çırak denebilmesi için o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir.

Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen devrede çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak,işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Öte yandan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları, tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Somut olayda, davacının 11.10.2003-01.03.2005 tarihleri arasında Çıraklık Eğitim Merkezinde kayıtlı olduğu, 3008 sayılı Yasa uyarınca okul tarafından kısa vadeli sigorta kollarına ait primlerinin ödendiği,Kurum müfettişince yapılan tespit üzerine 22.03.2004-30.04.2004 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespit edildiği ve 2004/1.dönemde 40 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği,24.02.2005-24.05.2006 tarihleri arasında askerlik hizmetini yaptığı anlaşılmaktadır.Mahkemece davacının akerlik süresi dışında çıraklık sözleşmesinin bulunduğu dönemde de çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de dinlenen tınaklar bordro veya komşu işyeri tanığı olmadıkları gibi davacının çıraklık döneminde üretime yönelik çalışıp çalışmadığı yeterince irdelenmeden, Kuruma bildirilen hizmetlerinin tespitinde davacının hukuki yararı olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarını ya da işyeri sahiplerini dinlemek, daha önce dinlenen komşu işyeri çalışanlarına ve işyeri sahiplerine ait belgeleri getirtmek, davacının davalı işyerinde yaptığı işin niteliğini tespit etmek, davacı işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyeceğinden davacının çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabi olduğunu kabul etmek, askerlik hizmetinin yapıldığı dönemde tespit kararı verilemeyeceğini, davacının Kuruma bildirilen hizmetlerinin tespitinde de hukuki yararı olmadığını gözetmek ve sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya ve davalılardan ....'ne iadesine 28/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7674, Karar No: 2008/10901, Tarih: 22.09.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7674 E.  ,  2008/10901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat-ecrimisil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 5.11.1993 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile 227, 228 ve 229 nolu parsellerden 5000 metrekarelik kısmını satın alıp bedeli 10.000 YTL.sini ödediğini, tapu devri verilmediğinden açtığı ferağa icbar davası sonucu 228 nolu parselin DSİ kanalı içinde kalması nedeni ile bu parsel için davanın reddine karar verildiğini ve davalının bu parsele karşılık 226 nolu parselden 2020 metrekarelik hissesinin zilyedliğinin devir edildiğini, bu taşınmazı 8 yıl süre ile ekip biçtiğini ancak 2001 yılında davalının fiilen elinden aldığını ileri sürerek, 2020 metrekare hisse bedeli 5.000 YTL. ile 2001-2005 yılları arası ecrimisil bedeli 6.000 YTL. toplam 11.000 YTL.nin faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında Noterde düzenlenen 5.11.1993 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile, 227, 228 ve 229 nolu parsellerden 5.000 metrekarelik kısmının davacıya 10.000 YTL. bedelle satışının vaad edildiği ve davacının açtığı ferağa icbar davası ile satış vaadine konu 227 ve 229 nolu

2008/7674-10901

parsellerin tapusunun davacı adına tesciline, 228 nolu parselin ise, DSİ sulama kanalı olarak kullanıldığından bu parsel açısından davanın reddine karar verildiği ve temyiz edilmeden kesinleştiği dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır .

Davacının talebi, davacı ile davalı arasında düzenlenen ve hukuken geçerli satış vaadi sözleşmesine dayanmaktadır. Satış vaadi sözleşmesi usulüne uygun olarak düzenlendiği için, geçerli olup, sözleşmeye konu 228 nolu parselin ise satış vaadinin konusunun yerine getirilmesi imkansız olduğundan davacıya tapu devrinin verilemediği, yani bu sözleşmenin 228 nolu parsel açısından ifası imkansız hale geldiği anlaşılmaktadır. Davacı, bu durumda şahsi hakkının ifasının imkansız hale geldiği, ferağa icbar davasının kesinleştiği tarihteki satış vaadine konu 228 nolu perseldeki hissenin raiç değerini davalıdan isteyebilir. Nitekim konuya ilişkin sapma göstermeyen yargısal uygulamalar da bu doğrultudadır. Mahkemece, ifanın imkansızlaştığı tarih itibariyle, satış vaadine konu taşınmazın gerçek sürüm değerinin saptanarak davadaki istek durumu da gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2025, Karar No: 2015/1989, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2025 E.  ,  2015/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/3, Karar No: 2023/3006, Tarih: 22.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3 E.  ,  2023/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1555 E., 2022/1939 K.

...

...

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muradiye Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/37 E., 2022/161 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; vacının davalı ...'na bağlı TR Kamu Hastaneleri Kurumu'nda kesintisiz bir şekilde temizlik görevlisi olarak 15.08.1996-06.09.2016 tarihleri arasında çalışmasına rağmen hizmetinin Sosyal Güvenlik Kurumu'na eksik bildirildiğini beyanla kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile aralarında herhangi bir iş akdi olmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının kıdem tazminatı talebi ile tespit davasını aynı dava ile talep edemeyeceğini, davacının hizmet ihalesini alan şirketlerin işçisi olarak çalıştığını, bu sebeple davalı bakanlığın bir sorumluluğunun bulunmadığını, sadece ihale makamı olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

2.Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 15.08.1996-31.12.1997 ile 20.01.1998-31.03.1999 tarihleri arasında 12964 sicil numaralı Muradiye Devlet Hastanesi adına tescilli işyerinden hizmetinin bildirildiği, daha sonraki bildirimin 11.08.2005 tarihinde hastahanenin temizlik işlerini üstlenen alt işverenlerce yapılmaya başlandığı ve bu tarihten ihtilaflı dönemin sonuna kadar eksik bildirimin bulunmadığı dikkate alındığında davacının çalıştığını iddia ettiği 15.08.1996-06.09.2016 tarihleri için bildirim yapılan dönemlerin dışındaki dönemlerde ki çalışmasının tanık beyanları ile ispatlandığı anlaşılmıştır. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2021/8599 esas 2022/1413 karar 07.02.2022 tarih ilamında da belirtildiği üzere kuruma bildirilen sürelerin dışlanması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinden (ilgili ilamda da belirtildiği gibi ayrı ayrı dönem yazılması gerekmediğinden) ve bildirimde bulunan çalışmalarında var olması nedeniyle davanın kısmen kabulüne davacının, feri müdahil kuruma bildirilen süreler dışlanmak suretiyle davalıya bağlı 12964 sicil numaralı Muradiye Devlet Hastanesi nezdinde 15.08.1996-11.08.2005 tarihleri arasında hizmet akdiyle aylık asgari ücret ile fiilen ve aralıksız çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar vermiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı ile aralarında herhangi bir iş akdi olmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının kıdem tazminatı talebi ile tespit davasını aynı dava ile talep edemeyeceğini, davacının hizmet ihalesini alan şirketlerin işçisi olarak çalıştığını, bu sebeple davalı bakanlığın bir sorumluluğunun bulunmadığını, sadece ihale makamı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun objektif ölçülerden uzak olduğunu, davacının sigorta primleri ödenen sürelerin dışındaki çalışma iddiasının yazılı belgeler ile kanıtlanması gerektiğini beyanla kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Fer'i Müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının çalışmaları bakımından müvekkili kurumun kayıtlarının esas olacağını, davacının ileri sürdüğü iddialarının müvekkili kurumun kayıtlarına eş değerde belgelerle kanıtlaması gerektiğini, dosya kapsamında davacının çalışma iddialarını salt tanık anlatımlarına dayandırdığını, tespiti istenen dönemlere ilişkin salt tanık anlatımları dışında başka delillerin dosyaya ibraz edilemediğini, tanık anlatımlarının bir bütün olarak değerlendirildiğinde ise tanık anlatımlarının birbiri ile uyuşmadığını, her bir tanık beyanının diğer tanık beyanı ile tamamen çeliştiğini, salt tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının davalı işverene ait iş yerinde devamlı olarak hizmet akdiyle çalışmış olduğunu, tanık beyanları dışında, resmi, yazılı ve sağlıklı deliller ile ispatlanması gerektiğini, bu hususların ispatlanmadığını, mahkemece tespit edilen çalışma dönemine ilişkin kazanç tutarı oranının belirtilmemesinin uygulamada sorun yaratacağını, dosyadaki bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğunu beyanla kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; "Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 15.08.1996-31.12.1997 ile 20.01.1998-31.03.1999 tarihleri arasında ... sicil numaralı Muradiye Devlet Hastanesi adına tescilli iş yerinden hizmetinin bildirildiği, daha sonraki bildirimin 11.08.2005 tarihinde hastanenin temizlik işlerini üstlenen alt işverenlerce yapılmaya başlandığı ve bu tarihten ihtilaflı dönemin sonuna kadar eksik bildirimin bulunmadığı, 2002 yılına kadar hizmet alım ihalesi yapılmadığının bildirildiği ve 2003 ve devamındaki yıllara ilişkin ihale şartname ve sözleşmelerinin gönderildiği, davalı işyeri hakkında ihtilaflı dönemde teftiş yapılmadığı, davalı idarenin ücret ödemeyle ilgili yetkili şef, amir, müdür, muhasebe çalışanı gibi yetkili kişilerin mahkemece dinlendiği, beyanına başvurulan tanıkların hizmet cetvellerinin dosya içerisine alındığı anlaşılmıştır. Dairemiz Kaldırma kararından sonra Yerel mahkemece dinlenen davacı asil, resmi kayıtlara geçmeyen dönemlerde geçtiğini iddia ettiği çalışmalarının karşılığı, ücretinin elden ödendiğini savunmuştur. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ile tüm dosya kapsamından davacının davalı iş yerinde 15.08.1996-06.09.2016 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep ettiği, yerel mahkemece her ne kadar uyuşmazlık konusu dönemdeki bordro tanıklarının beyanlarına dayanılarak davacının, fer'i müdahil kuruma bildirilen süreler dışlanmak suretiyle davalıya bağlı 12964 sicil numaralı Muradiye Devlet Hastanesi nezdinde 15.08.1996-11.08.2005 tarihleri arasında hizmet akdiyle aylık asgari ücret ile fiilen ve aralıksız çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, yapılan incelemede dosya kapsamında dinlenen bordro tanıkları dışında davacının iddiasını ispatlar mahiyette başkaca bir delil bulunmadığı, davalı işverenin bir kamu kurumu olması nedeniyle davacının uyuşmazlık konusu edilen kurum kayıtlarına geçmeyen dönmede maaşını elden aldığına dair iddiasına itibar edilemeyeceği, tanık beyanlarının tek başına davacının iddiasını ispatlar mahiyette olmadığı, davacının çalışma iddiasının ispatlanamadığı, gözetilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup, fer'i müdahil vekilinin istinaf isteminde haklı olduğu değerlendirilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 355 inci maddesi kapsamında, kamu düzenini ilgilendiren haller dışında istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde, fer'i müdahil vekilinin istinaf başvurusunu kabulü ile, yapılan inceleme neticesinde yerel mahkeme kararının kaldırılarak, ...nın 353/1-b.2 nci maddesi uyarınca, yeniden hüküm kurmak gerekmiştir " gerekçesiyle;

A-İlk Derece Mahkemesince verilen kararın süresi içerisinde istinaf edilmediği dikkate alınarak HMK'nın 352. ve 346. maddeleri gereğince davalı ... vekilinin istinaf dilekçesinin reddine,

A-İlk Derece Mahkemesince verilen kararın süresi içerisinde istinaf edilmediği dikkate alınarak HMK'nın 352. ve 346. maddeleri gereğince davalı ... vekilinin istinaf dilekçesinin reddine,

-Fer'i müdahil vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yapılan inceleme neticesinde Muradiye Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 16.03.2022 tarih, 2021/37 Esas, 2020/161 Karar sayılı Kararının 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.2 nci maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmak üzere ortadan kaldırılmasına,

B-Davanın reddine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dinlenen tüm tanıkların çalışmayı doğruladığını, davacının çalışmasının kesintisiz olduğunun dosya kapsamından ispatlandığını belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; hizmet tespiti talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddenin 10 uncu fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddenin 9 uncu fıkrası hükümleri olup; 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinde; aylık prim ve hizmet belgesi veya muhtasar ve prim hizmet beyannamesi işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları kurum tarafından tespit edilemeyen sigortalıların, çalıştıklarını, hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içerisinde iş mahkemesine başvurarak, alacakları ilam ile ispatlamaları halinde, mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

3.Değerlendirme

Eldeki davada davacının 15.08.1996 - 06.09.2016 arası kesintisiz çalışmalarının tespitini talep ettiği, 15.08.1996-31.12.1997 ile 20.01.1998-31.03.1999 tarihleri arasında 12964 sicil numaralı Muradiye Devlet Hastanesi adına tescilli işyerinden hizmetinin bildirildiği, daha sonraki bildirimin 11.08.2005 tarihinde hastanenin temizlik işlerini üstlenen alt işverenlerce yapılmaya başlandığı ve bu tarihten ihtilaflı dönemin sonuna kadar eksik bildirimin bulunmadığı, davalı tarafından davacıya ilişkin 1996-2004 tarihlerinde herhangi bir kayıt olmadığının belirtildiği, 2002 yılından başlayarak bir kısım dönemlere ilişkin ihale evraklarının dosyada mevcut olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince yalnızca tanık beyanları esas alınarak tespite karar verilemeyeceği belirtilerek, İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabule ilişkin kararının kaldırılarak davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla;

1-Yapılacak iş, Kurum kayıtlarının ibraz edilmemesinin sorumluluğunun davacıya yüklenemeyeceğinden hareketle; hastanede uyuşmazlık konusu dönemde temizlik işinde çalıştığı belirlenen çalışanların varlığının tespiti halinde dava ile ilgili bilgi ve görgülerine başvurulmalı, ayrıca dava konusu dönemde hastanede temizlik işlerinin kimler tarafından yaptırıldığı araştırılarak belirlenmeli, tespit edilmesi halinde ilgili döneme ait ihale belgelerinin getirtilerek işyerinin kanun kapsamına alınabilecek nitelikte faal olup olmadığını denetlenmesi, tüm dönemler için işyeri bordroları getirtilmeli, her bir hizmet dönemi için dönem bordro tanıkları ayrı ayrı belirlenmek suretiyle bunların beyanlarına başvurmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

2- O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve istinaf itirazlarının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır .

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...