muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1381, Karar No: 2024/1471, Tarih: 11.09.2024

Bu durumda; dava konusu düzenlemelerde, münhasıran büyükşehir belediyelerinin ve belediyelerin sınırları içerisinde yapılacak taşımalarda anılan idarelerin fiyat tarifesini belirleme yetkilerini dikkate alan bir düzenleme öngörülmemesi, başka bir ifadeyle eksik düzenleme yapılmış olması nedeniyle hukuka uyarlık görülmediği,
EK-1 "Okul Servis Araçları Çalıştırılması Tip Şartnamesi"nin 6. maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendi yönünden;
Bakanlıklar ile diğer kamu kurum ve kuruluşları, görev alanlarına ilişkin olarak yönetmelik dışında, yönerge, tebliğ, genelge, kılavuz gibi çeşitli adlar altında da düzenleme yapabildiği, ancak bu düzenlemeler arasında uyulması gereken "normlar hiyerarşisi" kuramına göre hukuk düzeni, farklı kademede yer alan Anayasa, kanun, tüzük, yönetmelik ve diğer düzenleyici işlemlerden oluşan birçok normu içerdiği ve her norm geçerliliğini bir üst basamakta yer alan normdan aldığı, bu nitelikleri gereği, dayandıkları üst hukuk normlarına aykırı hüküm ihtiva etmelerinin mümkün olmadığı,
Normlar hiyerarşisine göre kanun ve yönetmelikten sonra gelen düzenlemelerin ancak kanun ve yönetmelik ile verilmiş olan hak veya yetkinin kullanılmasının açıklanmasıyla ilgili olması gerektiği, bu metinlerde kanun ve yönetmelik ile verilmiş olan hakkı veya yetkiyi genişletici veya sınırlandırıcı mahiyette hükümlere yer verilemeyeceği hususunun hukukun genel ilkeleri arasında yer aldığı,
İdarenin düzenleyici idari işlem tesis etme yetkisinin "yasama yetkisinin devredilmezliği" ilkesinin bir sonucu olarak  ikincil nitelikte bir kural koyma yetkisi olduğu göz önüne alındığında, söz konusu yetkinin kanunların çizdiği çerçeve içinde kalması ve kanunlara uygun olarak kullanmasının zorunlu olduğu, bu bağlamda kanunun öngördüğü düzenleme yetkisinin yine kanunda belirtildiği gibi kullanılması, kanun hükmü bir konunun yönetmelikle düzenlenmesini öngörüyorsa düzenlemenin yönetmelikle yapılması, ayrıca normlar hiyerarşisinde yönetmeliğe göre daha alt düzeyde yer alan düzenleyici işlemlerin yönetmelikle çizilen sınırı aşmaması ve yönetmeliğe uygun olmasının bir diğer zorunluluk olduğu,
 Okul Servis Araçlarının Çalıştırılmasına İlişkin Usul ve Esasların ekinde yer alan "Okul Servis Araçları Çalıştırılması Tip Şartnamesi"nin 6. maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan, tüzel kişilere ait araçların en fazla iki okulda öz mal olarak gösterileceği, öz mal olarak gösterilen araçların sözleşme yapılan okullarda çalışmadığının tespit edilmesi halinde ise o ildeki
 tüm okul sözleşmelerinin iptal edileceğine dair düzenlemenin, üst hukuk normlarında yer almamakla birlikte, kanun ve yönetmelik ile çizilen  sınırı  aşan  nitelikte  ve mevzuatta öngörülmeyen şekilde sınırlandırmalar ve cezai müeyyideler içerdiğinin görüldüğü,

tüm okul sözleşmelerinin iptal edileceğine dair düzenlemenin, üst hukuk normlarında yer almamakla birlikte, kanun ve yönetmelik ile çizilen  sınırı  aşan  nitelikte  ve mevzuatta öngörülmeyen şekilde sınırlandırmalar ve cezai müeyyideler içerdiğinin görüldüğü,
 Normlar hiyerarşisinde üst hukuk normuna dayanılarak çıkarılan alt normların, üst normun amacına ve çizdiği sınırlara uygun olarak düzenlenmesi gerektiği, dava konusu düzenlemenin, dayanağı ve üst hukuk normu olan Okul Servis Araçları Yönetmeliği ile ulaşılmak istenilen amacı daraltan ve çizdiği sınırları aşan nitelikte olduğu anlaşıldığından, dava konusu düzenlemede normlar hiyerarşisine, hukukun genel ilkelerine ve mevzuata uyarlık bulunmadığı sonuç ve kanaatine varıldığı,
Okul Servis Araçlarının Çalıştırılmasına İlişkin Usul ve Esasların diğer maddeleri yönünden;
25/10/2017 tarih ve 30221 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Okul Servis Araçları Yönetmeliği'nin ''Okul Servis Araçlarının Çalıştırılması'' başlıklı 8. maddesinin 6. fıkrasında; ''Bu maddeye ilişkin usul ve esasları belirlemeye Milli Eğitim Bakanlığı yetkilidir.'' ibaresine; dava konusu düzenlemenin ''Dayanak'' başlıklı 2. maddesinde ise, ''Bu Usul ve Esaslar, 25/10/2017 tarih ve 30221 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Okul Servis Araçları Yönetmeliği'nin 8 inci maddesinin 6 ıncı fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.'' ifadesine yer verildiği,
Dava konusu düzenlemenin, yukarıda aktarıldığı üzere dayanağı olan Yönetmelik'in uygulanmasını sağlamak ve işleyişini temin etmek maksadıyla ve Yönetmelik hükümlerine aykırılık teşkil etmeyecek şekilde, davalı idareye tanınan takdir yetkisi sınırları içerisinde  düzenlendiği anlaşıldığından, Okul Servis Araçlarının Çalıştırılmasına İlişkin Usul ve Esasların dava konusu diğer kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle, 
Okul Servis Araçlarının Çalıştırılmasına İlişkin Usul ve Esasların 6. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinin, 9. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin, 10. maddesinin 2. fıkrasının; "Okul Servis Araçlarının Çalıştırılması Tip Şartnamesi" başlıklı EK-1 kısmının 3/1. maddesinin (e) bendinin, 6. maddesinin 2. fıkrasının (ç) bendinin ve "Okul Servis Araçları Sözleşmesi" başlıklı EK-2 kısmının 4/b/1. maddesinin (e) bendinin iptaline, dava konusu Usul ve Esasların diğer kısımları yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir. 
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI 			   	: Davalı idare  tarafından, usul yönünden; dava dilekçesinin 2577 sayılı Kanun'un 3. maddesine uygun düzenlenmediği, esas yönünden; okul servis taşımacılığında Yönetmelik hükümlerine aykırı olarak ihale usulü getirildiği ve komisyonculuk yapıldığı iddiasının gerçeğe uygun olmadığı, dava konusu düzenleyici işlemle, okul servis taşımacılığında,

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI 			   	: Davalı idare  tarafından, usul yönünden; dava dilekçesinin 2577 sayılı Kanun'un 3. maddesine uygun düzenlenmediği, esas yönünden; okul servis taşımacılığında Yönetmelik hükümlerine aykırı olarak ihale usulü getirildiği ve komisyonculuk yapıldığı iddiasının gerçeğe uygun olmadığı, dava konusu düzenleyici işlemle, okul servis taşımacılığında, 
5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanunu'nun 62. maddesi çerçevesinde belirlenen fiyat tarifelerinin uygulanacağının düzenlendiği, bu suretle öğrenci servisi çalıştırılması işi kapsamında faaliyet gösteren esnafın yüksek ve/veya aşırı düşük ücretler nedeniyle mağdur olmasını engellemek, yürütmüş oldukları mesleki faaliyetlerin gelişimine katkı sağlamak ve büyük ölçekli şirketlerle rekabet edebilir hale gelmelerini sağlayarak tekelleşmenin önüne geçilmesinin amaçlandığı, dava konusu düzenleyici işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek Daire kararının iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davacı tarafından, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın iptale ilişkin kısmının usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararının anılan kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2. Danıştay Sekizinci Dairesinin 24/10/2023 tarih ve E:2019/3023, K:2023/5060 sayılı kararının yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin kısmının davaya konusu düzenlemenin 10. maddesinin 2. fıkrası, EK-1: "Okul Servis Araçlarının Çalıştırılması Tip Şartnamesi" başlıklı bölümünün 3/1. maddesinin (e) bendi ve  EK-2: "Okul Servis Araçları Sözleşmesi" başlıklı bölümünün 4/b/1. maddesinin (e) bendi yönünden oyçokluğu, diğer kısımları yönünden oybirliği ile ONANMASINA, 
3. Kesin olarak, 11/09/2024 tarihinde karar verildi.

3. Kesin olarak, 11/09/2024 tarihinde karar verildi.
KARŞI OY X- Milli Eğitim Bakanlığı tarafından, ... tarih ve ... sayılı Makam Oluru ile Bakanlığın internet sitesinde yayımlanan Okul Servis Araçlarının Çalıştırılmasına ilişkin Usul ve Esaslar'ın "Sözleşme imzalanması" başlıklı 10. maddesinin 2. fıkrasında, "5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 62 nci maddesi çerçevesinde belirlenen fiyat tarifesine tüm taşımacılar ve okul idareleri uymakla yükümlüdür." hükmüne yer verilmiş; EK-1: "Okul Servis Araçlarının Çalıştırılması Tip Şartnamesi" başlıklı kısmının 3/1. maddesinin (e) bendi ile EK-2: "Okul Servis Araçları Sözleşmesi" başlıklı kısmının 4/b/1. maddesinin (e) bendinde ise, "7/6/2005 tarihli ve 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanununun 62 nci maddesi çerçevesinde belirlenen fiyat tarifesine uymak" sırasıyla taşımacının genel sorumlulukları ve yükümlülükleri arasında sayılmıştır.
5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun "Büyükşehir ve ilçe belediyelerinin görev ve sorumlulukları" başlıklı 7. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek, büyükşehir belediyelerinin görev ve sorumlulukları arasında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesinin 1. fıkrasının (p) bendinde ise; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek, belediyelerin yetki ve imtiyazları arasında sayılmıştır.
5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanunu'nun "Fiyat tarifelerinin tespit şekli" başlıklı 62. maddesinde ise, "Bu Kanuna tabi esnaf ve sanatkârlarca üretilen mal ve hizmetlerin fiyat tarifeleri, bağlı bulundukları odalarca hazırlanır ve odanın mensubu olduğu birlik yönetim kurulu tarafından fiyat tarifesinin sunulmasından sonra otuz gün içinde onaylanır veya reddedilir. Onaylanan fiyat tarifesi belediye, mülki amirlik ve ilgili odaya yedi gün içerisinde bildirilir ve bu andan itibaren yürürlüğe girer. Fiyat tarifeleri, uygulanacak azami hadleri gösterir.
Belediyeler veya o yerin en büyük mülki amiri tespit edilen bu tarifeleri uygun bulmadıkları takdirde esnaf teşekkülü ile anlaşmaya varamazlarsa onbeş gün içinde o yerin mülki amirinin ya da görevlendireceği yardımcısının başkanlığında, ticaret ve sanayi veya ticaret odasından bir temsilci ile esnaf ve sanatkârlar odaları birliği temsilcisinden teşekkül edecek bir komisyonda görüşülüp karar verilmesini isteyebilirler." kuralı yer almıştır.
Yukarıda yer verilen dava konusu düzenlemeler ile fiyat tarifelerinin belirlenmesi yetkisine ilişkin bir kural getirilmeyip, 5362 sayılı Kanun uyarınca belirlenmiş, mevcut bir tarifeye atıf yapılmaktadır.

Yukarıda yer verilen dava konusu düzenlemeler ile fiyat tarifelerinin belirlenmesi yetkisine ilişkin bir kural getirilmeyip, 5362 sayılı Kanun uyarınca belirlenmiş, mevcut bir tarifeye atıf yapılmaktadır.
Her ne kadar, temyize konu kararın, iptale ilişkin kısmında; dava konusu düzenlemelerde, münhasıran büyükşehir belediyelerinin ve belediyelerin sınırları içerisinde yapılacak taşımalarda anılan idarelerin fiyat tarifesini belirleme yetkilerini dikkate alan bir düzenleme öngörülmeyerek, eksik düzenleme yapıldığı gerekçesine yer verilmişse de; 5362 sayılı Kanun'un yukarıda yer verilen hükmünün incelenmesinden, belediyelerin, tespit edilen fiyat tarifelerini uygun bulmamaları halinde, Kanun'da belirtilen şekilde oluşturulacak bir komisyonda görüşülüp karar verilmesini isteyebilecekleri öngörülerek, belediyelerin de fiyat tarifelerinin belirlenmesi sürecine dahil edildiği anlaşılmaktadır.
Bu itibarla, dava konusu düzenlemelerin, 5362 sayılı Kanun'un 62. maddesi hükmü ile birlikte incelenip değerlendirilmesi gerekirken, belediyelerin kendi mevzuatından kaynaklanan fiyat tarifelerini belirleme yetkilerinin dikkate alınmadığı yönündeki eksik gerekçe ile verilen kararda hukuki isabet görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin temyiz talebinin kabul edilerek, Daire kararının davaya konusu düzenlemenin 10. maddesinin 2. fıkrası, EK-1: "Okul Servis Araçlarının Çalıştırılması Tip Şartnamesi" başlıklı bölümünün 3/1. maddesinin (e) bendi ve  EK-2: "Okul Servis Araçları Sözleşmesi" başlıklı bölümünün 4/b/1. maddesinin (e) bendi yönünden iptaline ilişkin kısmının bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/3008, Karar No: 2024/1472, Tarih: 11.09.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2023/3008
Karar	No : 2024/1472                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Turizm Ticaret Limited Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Sekizinci Dairesinin 13/09/2023 tarih ve E:2021/5190, K:2023/3816 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Milli Eğitim Bakanlığı Destek Hizmetleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı yazısı ekinde yayımlanan "Okul Servis Araçlarının Çalıştırılmasına İlişkin Usul ve Esaslar"ın 6. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi ile ekinde yer alan "Okul Servis Araçları Çalıştırması Tip Şartnamesi"nin 6. maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendinin ve 25/10/2017 tarih ve 30221 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Okul Servis Araçları Yönetmeliği'ne aykırı olduğundan bahisle anılan Yönetmelik'e uygun şekilde düzenlenmesi talebiyle Milli Eğitim Bakanlığı Destek Hizmetleri Genel Müdürlüğüne 16/10/2019 tarihli dilekçe ile yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 13/09/2023 tarih ve E:2021/5190, K:2023/3816 sayılı kararıyla;
Bakanlıklar ile diğer kamu kurum ve kuruluşları, görev alanlarına ilişkin olarak yönetmelik dışında, yönerge, tebliğ, genelge, kılavuz gibi çeşitli adlar altında da düzenleme yapabildiği, ancak bu düzenlemeler arasında uyulması gereken "normlar hiyerarşisi" kuramına göre hukuk düzeni, farklı kademede yer alan Anayasa, kanun, tüzük, yönetmelik ve diğer düzenleyici işlemlerden oluşan birçok normu içerdiği ve her norm geçerliliğini bir üst basamakta yer alan normdan aldığı, bu nitelikleri gereği, dayandıkları üst hukuk normlarına aykırı hüküm ihtiva etmelerinin mümkün olmadığı,
Normlar hiyerarşisine göre kanun ve yönetmelikten sonra gelen düzenlemelerin ancak kanun ve yönetmelik ile verilmiş olan hak veya yetkinin kullanılmasının açıklanmasıyla ilgili olması gerektiği, bu metinlerde kanun ve yönetmelik ile verilmiş olan hakkı veya yetkiyi genişletici veya sınırlandırıcı mahiyette hükümlere yer verilemeyeceği hususunun hukukun genel ilkeleri arasında yer aldığı,

Normlar hiyerarşisine göre kanun ve yönetmelikten sonra gelen düzenlemelerin ancak kanun ve yönetmelik ile verilmiş olan hak veya yetkinin kullanılmasının açıklanmasıyla ilgili olması gerektiği, bu metinlerde kanun ve yönetmelik ile verilmiş olan hakkı veya yetkiyi genişletici veya sınırlandırıcı mahiyette hükümlere yer verilemeyeceği hususunun hukukun genel ilkeleri arasında yer aldığı,
İdarenin düzenleyici idari işlem tesis etme yetkisinin "yasama yetkisinin devredilmezliği" ilkesinin bir sonucu olarak  ikincil nitelikte bir kural koyma yetkisi olduğu göz önüne alındığında, söz konusu yetkinin kanunların çizdiği çerçeve içinde kalması ve kanunlara uygun olarak kullanmasının zorunlu olduğu, bu bağlamda kanunun öngördüğü düzenleme yetkisinin yine kanunda belirtildiği gibi kullanılması, kanun hükmü bir konunun yönetmelikle düzenlenmesini öngörüyorsa düzenlemenin yönetmelikle yapılması, ayrıca normlar hiyerarşisinde yönetmeliğe göre daha alt düzeyde yer alan düzenleyici işlemlerin yönetmelikle çizilen sınırı aşmaması ve yönetmeliğe uygun olmasının bir diğer zorunluluk olduğu,
25/10/2017 tarih ve 30221 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Okul Servis Araçları Yönetmeliği'nin 8. maddesinin 3. fıkrasında, gerçek ve tüzel kişilerin birlikte taşıma hizmeti yapabileceği, ancak bu durumda taşımacının taşımayı gerçekleştireceği taşıtların üçte birinin taşımacıların adlarına tescilli olmasının zorunlu olduğu kuralına yer verildiği görülmekle beraber; Milli Eğitim Bakanlığı Destek Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nce yayımlanan "Okul Servis Araçlarının Çalıştırılmasına İlişkin Usul ve Esaslar"ın 6. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde, Yönetmelik ile belirlenen kuralı sınırlandırıcı ve daraltıcı mahiyette bir düzenlemeye yer verildiğinin anlaşıldığı,
 Okul Servis Araçlarının Çalıştırılmasına İlişkin Usul ve Esaslar'ın ekinde yer alan "Okul Servis Araçları Çalıştırılması Tip Şartnamesi"nin 6. maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan, tüzel kişilere ait araçların en fazla iki okulda öz mal olarak gösterileceği, öz mal olarak gösterilen araçların sözleşme yapılan okullarda çalışmadığının tespit edilmesi halinde ise o ildeki
 tüm okul sözleşmelerinin iptal edileceğine dair düzenlemenin, üst hukuk normlarında yer almadığı, kanun ve yönetmelik ile çizilen sınırı aşan nitelikte ve mevzuatta öngörülmeyen şekilde sınırlandırmalar ve cezai müeyyideler içerdiğinin görüldüğü,

tüm okul sözleşmelerinin iptal edileceğine dair düzenlemenin, üst hukuk normlarında yer almadığı, kanun ve yönetmelik ile çizilen sınırı aşan nitelikte ve mevzuatta öngörülmeyen şekilde sınırlandırmalar ve cezai müeyyideler içerdiğinin görüldüğü,
Normlar hiyerarşisinde üst hukuk normuna dayanılarak çıkarılan alt normların, üst normun amacına ve çizdiği sınırlara uygun olarak düzenlenmesi gerektiği, yukarıda aktarılan düzenlemelerin, dayanağı ve üst hukuk normu olan Okul Servis Araçları Yönetmeliği ile ulaşılmak istenilen amacı daraltan ve çizdiği sınırları aşan nitelikte olduğu, bu hali ile Milli Eğitim Bakanlığı Destek Hizmetleri Genel Müdürlüğünce yayımlanan "Okul Servis Araçlarının Çalıştırılmasına İlişkin Usul ve Esaslar"ın 6. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinin ve ekinde yer alan "Okul Servis Araçları Çalıştırması Tip Şartnamesi"nin 6. maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendinin ve 25/10/2017 tarih ve 30221 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Okul Servis Araçları Yönetmeliği'ne aykırı olduğundan bahisle anılan Yönetmelik'e uygun şekilde düzenlenmesi talebiyle yapılan başvurunun zımnen reddine dair dava konusu işlemin, üst hukuk normu olan Okul Servis Araçları Yönetmeliği'ne, hukukun genel ilkelerine ve mevzuata aykırı olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. 
 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, Okul Servis Araçları  Yönetmeliğin 8. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenleme ile karşılıklı ticari ilişkiler teminat altına alınarak tüzel kişiliğe sahip firmaların sadece öz mal araçlarla taşıma hizmeti yapmak yerine bu hizmeti gerçek kişilerden karşılayabilmesi ve verilen hizmetin çeşitlendirilmesi kolaylığı sağlanarak tek gelir kaynağı servis taşımacılığı olan esnafa ek gelir sağlanmasının yolunun açıldığı, ayrıca ilgili madde hükmü ile tüzel kişilerin servis hizmetinin yürütülmesinde kooperatifleşme ve tekelleşme yoluna gitmelerinin önüne geçildiği, Okul Servis Araçlarının Çalıştırılmasına İlişkin Tip Şartname'nin "Sözleşmenin Feshi ve İptali" başlıklı 6. maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendinde yer verilen düzenlemeyle taşıma hizmetini gerçekleştiren tüzel kişilere ait araçlar ile okullara verilen hizmetin aksamasının engellenmesinin ve öğrencilerin ders başlama ve bitiş saatlerine uygun şekilde gecikmeye mahal verilmeden vaktinde okulda olmalarının ve okuldan ayrılmalarının temin edilmesinin amaçlandığı, anılan düzenlemelerin kanunun idareye verdiği yetki sınırları içerisinde ve mevzuat hükümlerine uygun şekilde tesis edildiği belirtilerek, Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davacı tarafından, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI       : Davacı tarafından, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2.Dava konusu işlemlerin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin Danıştay Sekizinci Dairesinin temyize konu 13/09/2023 tarih ve E:2021/5190, K:2023/3816 sayılı kararının ONANMASINA, 
3. Kesin olarak, 11/09/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.