muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/9165, Karar No: 2024/4163, Tarih: 26.06.2024

Bu bağlamda idarelerin, kanunlarla ve Cumhurbaşkanlığı kararnameleriyle yapmak yükümlülüğünde bulundukları kamu hizmetlerinin veya teşebbüslerinin yürütülmesi için gerekli olan taşınmaz malları, kaynakları ve irtifak haklarını kamulaştırabileceği 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 3. maddesinde hükme bağlanmış ve devam eden maddelerinde  kamulaştırmanın usul ve şartları düzenlenmiştir.
2942 sayılı Kamulaştırma Kanununda, kamulaştırma işlemleri açısından olağan ve acele kamulaştırma olmak üzere iki ayrı usul düzenlenmiştir.
Olağan kamulaştırma usulünde; kamu yararının gerektirdiği hallerde gerçek ve özel hukuk tüzelkişilerinin mülkiyetinde bulunan taşınmaz mallar kamulaştırılırken, öncelikle yeterli ödenek ayrıldıktan sonra, aynı Kanunun 5. ve 6. maddelerinde belirlenen mercilerce kamu yararı kararı alınır. Kamulaştırmayı gerçekleştirecek idarece, sırasıyla, aynı Kanunun 7. maddesinde ayrıntısı belirlendiği üzere taşınmaza ilişkin ölçekli plan yapılır, taşınmazın maliki belirlenir, vergi beyan ve değeri tespit edilir ve tapuya kamulaştırma şerhi verilmesinin ardından aynı Kanunun 8. maddesine göre idarenin uzlaşma yoluyla satın alma usulünün denenmesi gerekir. Bu yolla anlaşmaya varılamaması halinde, aynı Kanunun 10. maddesine göre idarenin ilgili belgelerle birlikte taşınmazın bulunduğu yer asliye hukuk mahkemesinde kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tescilini sağlamak amacıyla dava açması gerekir ve ancak mahkemece tescil kararı verildikten sonra idare, kamulaştırmaya konu taşınmaz üzerinde tasarruf edebilir hale gelir. 	Diğer bir deyişle,	olağan kamulaştırma usulünde, asliye hukuk mahkemesi, idare adına tescil hükmü kurmadığı sürece, idarenin taşınmaza el atma ve taşınmaz üzerinde tasarrufta bulunma yetkisi bulunmamaktadır.
Acele kamulaştırma usulü ise, 2942 sayılı Kanunun 27. maddesinde belirlenen  “3634 sayılı Milli Müdafaa Mükellefiyeti Kanununun uygulanmasında yurt savunması ihtiyacında” veya “aceleliğine Cumhurbaşkanınca karar alınacak hallerde” veya “özel kanunlarla öngörülen olağanüstü durumlarda” başvurulabilen, olağan kamulaştırma usulünden farklı olarak, idare tarafından kamulaştırma işlemlerine ilişkin prosedürün sonuçlanmasını beklemeden, kıymet takdiri dışındaki işlemler sonradan tamamlanmak üzere, yapılacak başvuru üzerine, mahkemece, yedi gün içinde o taşınmaz malın Kanun'da belirtilen usule göre bilirkişilerce tespit edilecek değerinin, mal sahibi adına bankaya yatırılması şartıyla, taşınmaz mala el koyma imkanı tanıyan ayrı bir istisnai usul olarak öngörülmüştür. Diğer bir deyişle, Cumhurbaşkanlığınca acele kamulaştırma kararı alındıktan sonra makul süre içerisinde taşınmaza el konulması amacıyla Asliye Hukuk Mahkemesince ilgili idarenin başvurusu üzerine verilecek el koyma kararı ile, tapuda mülkiyetin el değiştirmesi beklenilmeden el konulan taşınmazdan yararlanma imkanı doğmaktadır.

Dolayısıyla, el koyma kararından sonra, idarenin taşınmazın mülkiyetinin devrini sağlayabilmesi için, kamulaştırma sürecinin diğer aşamalarını, yani olağan kamulaştırma prosedürünün gereklerini yerine getirme zorunluluğu bulunmaktadır. Şöyle ki; taşınmazın uzlaşma yoluyla satın alınmasının denenmesi, uzlaşma sağlanamazsa, idare tarafından 2942 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca “kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil” davası açılması gerekmekte olup, anılan davada, Mahkemece 30 gün içerisinde idari yargıda dava açılabileceği ihtarını içeren meşruhatlı tebligat üzerine, kamulaştırma ve/veya kamu yararı kararının iptali istemiyle görevli ve yetkili İdare Mahkemesinde dava açılabileceği; söz konusu davada, kamulaştırma ve/veya kamu yararı kararının hukuka uygunluk denetiminin yapılacağı ve ilgili taşınmaz malikinin iddialarının anılan davada incelenebileceği açıktır.  
Bu anlamda, acele kamulaştırma ile olağan kamulaştırma usulü arasındaki temel fark, olağan kamulaştırmada ancak süreç sonunda mahkemece tescil hükmünün kurulmasıyla idarece kullanılabilir hale gelen taşınmazın, acele kamulaştırma usulünde, kıymet takdiri dışındaki işlemler sonradan tamamlanmak üzere, sürecin en başında idarece kullanılabilir hale gelmesinden kaynaklanmaktadır.
Görüldüğü üzere, acele kamulaştırma usulü, idareye taşınmazlara olağan kamulaştırma usulüne göre daha hızlı ve kolay biçimde el konulmasını sağladığından, bireyin mülkiyet hakkının korunması bakımından da temel hak ve hürriyetlerin sınırlandırılmasına ilişkin anayasal ilkelere uygun işlem tesis edilmesi gerekmektedir. İdarelerin kamusal bir hizmetin görülmesinde gecikme yaşanması halinde daha fazla kayba uğramasının önüne geçilebilmesi amacıyla bu istisnai yola başvurması sonucunda, taşınmaz malikinin mülkiyet hakkından yoksun kalmasına yol açılacağından, hizmetin gerçekleştirilmesinde amaçlanan kamu yararı ile bireyin hakları arasında adil dengenin bozulmamasına özen gösterilmesi gerekmektedir.
	Acele kamulaştırma işleminin mülkiyet hakkından yoksun bırakma sonucunu doğuracak olması nedeniyle kesin, açık, öngörülebilir, belirli koşullar altında usulüne uygun olarak tesis edilmesi gerekmekte olup, olağan kamulaştırma usulünün malike sağladığı tüm güvenceleri ortadan kaldırmadığı da gözden uzak tutulmamalıdır. (AYM, Ali Ekber Akyol ve diğerleri, B. No: 2015/17451, 16/2/2017)  
Acele kamulaştırmaya ilişkin Cumhurbaşkanlığı kararının kamu yararı amacına ve hukuka uygun olup olmadığına yönelik hukuki denetiminin diğer idari işlemler gibi yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden incelenerek yapılması gerektiği de açıktır.

Acele kamulaştırmaya ilişkin Cumhurbaşkanlığı kararının kamu yararı amacına ve hukuka uygun olup olmadığına yönelik hukuki denetiminin diğer idari işlemler gibi yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden incelenerek yapılması gerektiği de açıktır. 
Bu kapsamda, acele kamulaştırma kararına yönelik yapılacak incelemede, nihai olarak taşınmazın kamuya devrinin gerçekleşmesi planlandığından, öncelikle acele kamulaştırma yoluyla el konulmak istenilen taşınmazın kamusal bir amaca -plan, proje ve bu konuda yetkili makamlarca alınan kamu yararı kararı gibi- özgülendiğinin ortaya konulması gerekmektedir. Burada acele kamulaştırma işleminin kurucu unsuru olan kamu yararının bulunup bulunmadığı hususu ile sınırlı olarak inceleme yapılacak olup, kamu yararının hukuka uygun olup olmadığına ilişkin incelemenin ise, olağan kamulaştırma sürecine ilişkin işlemlere -kamu yararı/kamulaştırma kararı, proje vb.- karşı ilk derece yargı yeri olarak İdare Mahkemesinde açılacak davalarda yapılacağı tabiidir.
Diğer taraftan, acelilik halinin varlığının ortaya konulması, işlemin temel dayanağını teşkil etmektedir. Acelelik halinin varlığından söz edilebilmesi için, idarenin acele kamulaştırmaya konu taşınmaza bir an önce fiilen müdahalede bulunması için olağan usulden ayrılmasının bir zorunluluktan kaynaklandığının, diğer bir ifadeyle gecikmesinde sakınca bulunan bir faaliyetin gerçekleştirilmesinde üstün kamu yararı bulunduğunun ortaya konulması gerekmektedir. 
Acelelik halinin ve olağan kamulaştırma usulünden ayrılmasını gerektiren nedenlerin, kamu yararı ile özel mülkiyet hakkı arasındaki denge gözetilerek gerçekleşip gerçekleşmediğinin her somut olayda, projenin ve hizmetin niteliği, mahalli veya ulusal ihtiyacın ivedilikle karşılanması gerekliliği gibi hususlar da göz önünde bulundurularak yargı yerince değerlendirileceği açıktır.
	5393 sayılı Kanunda,  kentsel dönüşüm ve gelişim proje alanlarında bulunan yapıların boşaltılması, yıkımı ve kamulaştırılmasında anlaşma yolunun esas olduğu belirtildiğinden anlaşma sağlanamayan durumlarda kamulaştırma yapılması ve bu halde de kamulaştırmanın 2942 sayılı Kanun 27. maddesi uyarınca gerçekleştirilebilmesi için ise yukarıda da açıklandığı üzere acele kamulaştırmanın koşullarının gerçekleşmiş olduğunun açıkça ortaya konulması gerektiği kuşkusuzdur.

5393 sayılı Kanunda,  kentsel dönüşüm ve gelişim proje alanlarında bulunan yapıların boşaltılması, yıkımı ve kamulaştırılmasında anlaşma yolunun esas olduğu belirtildiğinden anlaşma sağlanamayan durumlarda kamulaştırma yapılması ve bu halde de kamulaştırmanın 2942 sayılı Kanun 27. maddesi uyarınca gerçekleştirilebilmesi için ise yukarıda da açıklandığı üzere acele kamulaştırmanın koşullarının gerçekleşmiş olduğunun açıkça ortaya konulması gerektiği kuşkusuzdur.
	Bu açıklamalar çerçevesinde, kentsel dönüşüm ve gelişim projesini uygulayacak olan idarece öncelikle taşınmaz malikleri ile anlaşma yoluna gidilmesi, anlaşmanın gerçekleşememesi halinde de yine ilk önce olağan kamulaştırma yolunun tercih edilmesi, ancak 2942 sayılı Kanunun 27. maddesinde yer alan acelelik halinin bulunduğunun saptanması halinde anılan madde uyarınca acele kamulaştırılması zorunlu bulunan taşınmazlara yönelik olarak gerekli tespitler yapılıp sebepleri de belirtilmek suretiyle başvuruda bulunulması ve bunun sonucunda da başvuruda bulunulan taşınmazlara yönelik inceleme yapılarak koşulların gerçekleşmesi halinde Cumhurbaşkanı kararı ile 2942 sayılı Kanunun 27. maddesi uyarınca aceleliğine karar verilmiş olan taşınmazlara yönelik olarak acele kamulaştırma işlemlerinin yürütülmesi gerekmektedir.
Dosyanın incelenmesinden, uyuşmazlığa konu taşınmazın Malatya Büyükşehir Belediye Meclisinin 10/09/2007 tarihli, 148 sayılı kararıyla sınırları belirlenen kentsel dönüşüm ve gelişim proje alanında kaldığı, alanda anlaşma sağlanamayan hak sahiplerinin taşınmazları için  Asliye Hukuk Mahkemesinde davaların yoğunluğu nedeniyle bürokratik sürecin uzun süreceği gerekçesiyle acele kamulaştırma kararının  alındığı, Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12/05/2023 tarih ve E:2022/84 D. İş, K:2023/32 sayılı kararıyla uyuşmazlığa konu taşınmaza acele el konulmasına karar verildiği görülmüştür.
Bu durumda, bir bölgenin 5393 sayılı Belediye Kanununun 73. maddesi uyarınca kentsel dönüşüm ve gelişim proje alanı ilan edilmesinin söz konusu bölgede bulunan taşınmazların kamulaştırılması için yeterli olmadığı dikkate alındığında, dava konusu Cumhurbaşkanlığı kararında 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 27. maddesinde öngörülen acele kamulaştırma prosedürünün uygulanması için gerekli olan olağanüstü durumların ve bu yönteme başvurulması ile amaçlanan kamu yararının somut olarak ortaya konulamadığı sonucuna varıldığından, dava konusu acele kamulaştırma kararının uyuşmazlığa konu taşınmaza ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmemiştir.

Öte yandan; 30/10/2018 tarih ve 260 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararının Malatya ili, Battalgazi ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmaz yönünden iptali istemiyle açılan başka bir davada: Dairemizin 14/12/2022 tarih ve E:2021/6470, K:2022/11367 sayılı kararıyla dava konusu işlemin 575 ada, 212 sayılı parsele ilişkin kısmının iptaline karar verilmiş ve karar Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 03/04/2023 tarih ve E:2023/291, K:2023/638 sayılı kararıyla onanmıştır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Dava konusu işlemin uyuşmazlığa konu taşınmaza ilişkin kısmının İPTALİNE,
2.  Ayrıntısı aşağıda gösterilen ve davacılar tarafından yapılan toplam ...-TL yargılama giderinin davalı idarelerden alınarak davacılara verilmesine,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL vekâlet ücretinin davalı idarelerden alınarak davacılara verilmesine
4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacılara  iadesine, 
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 20/A-2-(g) maddesi uyarınca, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 26/06/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1833, Karar No: 2024/4173, Tarih: 26.06.2024

"İçtihat Metni"
 T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2024/1833
Karar    No : 2024/4173     
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR)	: … mirasçıları;
		1- …               2- …
		3- …	                  4- …
	  5- …
VEKİLLERİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI)	: … Valiliği …
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN KONUSU	: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.   
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: Diyarbakır ili ve çevresinde 06/09/1975 tarihinde meydana gelen depremde Hazro İlçesi, … Köyü'nde bulunan davacıların murisi …'ın evinin hasar gördüğünden bahisle, 7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısiyle Alınacak Tedbirlerle Yapılacak Yardımlara Dair Kanun kapsamında hak sahibi olunduğu iddia olunan konutun teslim edilmesi ya da konut yardımı yapılması istemiyle yapılan 22/08/2014 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davanın reddi yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının Danıştay Ondördüncü Dairesinin 29/12/2015 tarih ve E:2015/7209, K:2015/10914 sayılı kararıyla bozulması sonrasında, bozma kararına uyulmayarak davanın reddi yolunda verilen … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı (ısrar) kararının Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 09/02/2017 tarih ve E:2016/4082, K:2017/488 sayılı kararı ile onanması ve karar düzeltme isteminin de aynı Kurulun 17/10/2018 tarih ve E:2017/2974, K:2018/4178 sayılı kararı ile reddedilmesi sonucu kesinleşmesi üzerine; davacıların murisinin hak sahipliği işlemlerini yaptığına ve kendisine geçici prefabrik konut teslim edildiğine ilişkin belgelere ulaşıldığı, ayrıca benzer konuda bir başkası tarafından yapılan başvurusu üzerine Anayasa Mahkemesinin mülkiyet hakkının ihlaline karar verdiği iddia edilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 53. maddesi uyarınca yeniden yargılama talep edilmesi üzerine, temyize konu kararda; davacılar tarafından, murislerinin hak sahipliği işlemlerini yaptığına ve kendisine geçici prefabrik konut teslim edildiğine ilişkin belgelere ulaşıldığı, Anayasa Mahkemesi'nin aynı konuda verdiği mülkiyet hakkı ihlaline ilişkin kararlar olduğu belirtilerek yargılamanın yenilenmesi istenilmiş ise de, dosyaya sunulan tarihsiz muhtar imzalı talep/taahhütname isimli belgenin davacıların murisinin borçlanma işlemlerini yaptığına ilişkin ispat edici bir belge olarak sayılamayacağı, zira borçlanma işleminin talep/taahhütnameden sonraki bir aşama olduğu, borçlanma senedi verildiğinin ortaya konulamadığı, bu nedenle davacılar tarafından sunulan bu belgenin yargılamanın yenilenmesi sebeplerinden biri olarak görülemeyeceği, Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği hak ihlal kararların ise usul hukukundaki yargılamanın yenilenmesi sebeplerinden ayrı olarak o dosya özelinde verilmiş bir yeniden yargılama kararı olduğu, yargılamanın yenilenmesinin yeniden yargılamadan farklı, sınırlı sebeplerle ve belli süreler içinde başvurulabilen olağanüstü bir kanun yolu olduğu ve bu sınırlı sebepler arasında Anayasa Mahkemesinin başka bir başvurucu hakkında verdiği hak ihlali kararlarının sayılmadığı, davacıların iddialarının özünün ise özetle, delillerin ve mevzuatın değerlendirilmesinde ve yorumlanmasında isabet olmadığına, esas itibarıyla yargılamanın sonucunun hukuka aykırılık teşkil ettiğine ilişkin olduğu, bu itibarla, davacılar tarafından ileri sürülen sebebin tek başına yargılamanın yenilenmesi sebebi olamayacağı ve Kanun'da belirtilen sebeplerden hiçbiri ile örtüşmediği belirtilerek, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacılar tarafından; benzer konuda bir başkası tarafından yapılan başvurusu üzerine Anayasa Mahkemesinin mülkiyet hakkının ihlaline karar verdiği, ayrıca davacıların murisinin hak sahipliği işlemlerini yaptığına ve kendisine geçici prefabrik konut teslim edildiğine dair ibraz edilen belgeler nedeniyle yeniden yargılama koşullarının oluştuğu, şöyle ki; ibraz edilen bu belgeler nedeniyle 2577 sayılı Kanunun 53. maddesinin 1-(a) bendinde belirtilen "zorlayıcı sebepler dolayısıyla veya lehine karar verilen tarafın eyleminden doğan bir sebeple elde edilemeyen bir belgenin kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması" koşulu ile anılan belgelerin idare tarafından gizlenmesinden ötürü aynı maddenin (e) bendinde belirtilen "lehine karar verilen tarafın, karara etkisi olan bir hile kullanmış olması" koşulunun gerçekleştiği, buna rağmen temyize konu karar ile hukuksuz bir şekilde yeniden yargılama taleplerinin reddedildiği iddia edilerek, anılan kararın bozulması talep edilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Temyiz istemine karşı cevap verilmemiştir. 
TETKİK HÂKİMİ	: …
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
 4.Davacıların adli yardım isteminin kabulü sebebiyle, temyiz aşamasında tahsil edilmeyen … TL temyiz başvuru harcı, … TL temyiz karar harcı ile … TL posta giderinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 339. maddesinin 1. fıkrası uyarınca davacılardan tahsili için Mahkemesince ilgili merciine müzekkere yazılmasına,
5.Dosyanın anılan İdare Mahkemesine gönderilmesine,
6.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/10921, Karar No: 2024/4175, Tarih: 26.06.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/10921
Karar    No : 2024/4175       
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR)	: 1- … Bakanlığı …
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri …
	  2- … Kaymakamlığı 
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: …
VEKİLİ	: Av. Ali …
İSTEMİN KONUSU	: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.   
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: Mardin İli, Kızıltepe İlçesi, …Köyündeki Hazine adına tahdit ve tespiti yapılan … ve … parsel sayılı araziler üzerinde ekilip biçilen ürünleri beyan ederek 2011 yılı üretim sezonunda haksız tarımsal destekleme aldığından bahisle davacıdan 10.750,34 TL destekleme ödemesinin geri istenilmesine ve 5 yıl süreyle tüm desteklemelerden men edilmesine ilişkin Kızıltepe Kaymakamlığı İlçe Tahkim Komisyonu Başkanlığının … tarih ve … sayılı kararı ile bu karar ile davacının 5 yıl tarımsal desteklemelerden yasaklanmasına dayanılarak tesis edilen Mardin İli, Kızıltepe İlçesi, ... Köyü ... parsel sayılı arazi üzerindeki pamuk ürünü sebebiyle 2011 yılı pamuk destekleme ödemelerinden yararlanma istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Kızıltepe Kaymakamlığı İlçe  Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.  
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davanın reddi yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, haksız olarak yapılan tarımsal destekleme paralarının geri alınması gereken her durumda beş yıl süreyle tüm desteklemelerden men yaptırımı uygulanmasının zorunlu olmadığı, idarece destekleme ödemesinin haksız yapılmasında çiftçinin kasıt ve katkısının da gözetilmesi gerektiği, ödemenin yapılmasında çiftçiye atfı kabil bir kusur bulunmadığı takdirde, başka bir ifadeyle destekleme ödemesinin idarî hata sonucu yapıldığının anlaşılması durumunda, sadece destekleme parasının geri alınabileceği, bunun dışında ayrıca beş yıl süreyle tüm desteklemelerden men yaptırımı uygulanamayacağı, idarî hata sonucu düzenlenen belgelerle yapılan ödeme nedeniyle beş yıl süreyle tüm desteklemelerden men yaptırımı uygulanmasına yönelik işlem ile  davacının 2011 yılı pamuk destekleme ödemelerinden yararlanma istemiyle yaptığı başvurusunun reddine ilişkin işlemin hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle (kararın bu kısımlarının) Danıştay Onuncu Dairesinin 29/03/2018 tarih ve E:2014/3147, K:2018/1358 sayılı kararıyla bozulması, destekleme ödemelerinin haksız ödendiğinden bahisle davacıdan geri istenilmesine ilişkin kısmının ise onanması üzerine, bozma kararına uyularak, bozulan kısım yönünden yapılan yargılama sonucu temyize konu kararda; bozma kararı doğrultusunda dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davalı idarelerce; tesis edilen işlemin usul ve hukuka uygun olduğu iddia edilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Temyiz istemine karşı cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ	: …

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davalı idarelerce; tesis edilen işlemin usul ve hukuka uygun olduğu iddia edilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Temyiz istemine karşı cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ	: …
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 29/03/2018 tarih ve E:2014/3147, K:2018/1358 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, anılan karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4.Dosyanın anılan İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.