muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7772, Karar No: 2019/394, Tarih: 10.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/7772 E.  ,  2019/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Yasaya Muhalefet

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/a, TCK’nın 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:,

Dairemizin 23/01/2014 tarih, 2013/7 Esas - 2014/1421 Karar numaralı bozma ilamında; “.... sanık tarafından suça konu taşınmaz üzerinde yapılan çevre düzenlemesinin kiralayan kurumun olumlu görüşüne istinaden gerçekleştirilmesi karşısında, arkeolog bilirkişinin tespit ettiği “sur duvarına açılan gediğin eternit malzeme ile kapatılması ve böylece tarihi sura zarar verilmesi” eylemi nedeniyle Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunulması, dava açılması halinde inceleme konusu dosya ile birleştirilmesine karar verilerek ve ayrıca suça konu taşınmaza ait tapu kaydı ile kültür varlığı ya da sit alanı olarak tescile ilişkin kurul kararları celp edilerek sanığın hukuki durumunun ve suçun sübutu halinde uygulanacak kanun maddesinin takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eylem “kültür varlığına zarar verme” olarak nitelendirildiği halde 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesi uyarınca hüküm tesisi kanuna aykırı, hükümden sonra yürürlüğe giren 08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanunda getirilen değişiklikler karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması....” denilmek suretiyle önceki hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozma ilamında belirtilen, çevre düzenlemesinin kiralayan kurumun olumlu görüşüne istinaden gerçekleştirilmesi hususu göz önünde bulundurulmayarak, mahkumiyet gerekçesinde, gedik açmak suretiyle tarihi duvara zarar verme eyleminin yanı sıra Koruma Bölge Kurulu ve Belediyeden izin alınmadan inşai ve fiziki müdahaleler yapılması eylemine de yer verildiği,

Bunun yanı sıra; sur duvarına gedik açılarak anılan gediğin eternit parçası ile örtülmesi şeklindeki müdahalenin gerçekleştirildiği tarihe ilişkin olarak, birleşen dosyada soruşturma aşamasında Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu uzmanları tarafından düzenlenen rapor haricinde dosyada başkaca tespit olmadığı, sanığın bozma sonrasındaki, surdaki gediğin en az 300 yıllık olduğuna yönelik savunması karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği hususunda tereddüt hasıl olduğu anlaşılmakla;

Mahkemece, mahallinde konusunda uzman fen, inşaat ve arkeolog bilirkişiler refakatinde keşif icra edilerek, öncelikle, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları gibi teknik verilerden yararlanılmak suretiyle, sur duvarına gedik açma ve anılan gediğin eternit parçası ile örtülmesi eyleminin tarihi belirlenip, müdahalenin , taşınmazların sanık tarafından kiralandığı tarihten önce mi sonra mı yapıldığının, sanık tarafından yapılıp yapılmadığının tereddütsüz şekilde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de ;

Sanık hakkında tesis edilen mahkumiyet hükmünde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik ve Anayasa Mahkemesince iptal edilen 65/a maddesi yerine, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26876, Karar No: 2017/19132, Tarih: 27.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/26876 E.  ,  2017/19132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... Belediyesinde alt işveren bünyesinde temizlik işçisi olarak 01/04/2006-28/02/2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdine işverence haksız şekilde son verildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, talep edilen alacakların 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, davacı ile belediye arasında hizmet sözleşmesi olmadığını, bu nedenle davanın husumetten reddedilmesi gerektiğini, davacının ihale alan şirketin işçisi olarak çalıştığını, işçilerin tazminatlarından ve ücret alacaklarından yüklenici firmanın sorumlu olduğunu, davacının ihaleyi alan yeni şirkette çalışmaya devam edip aynı zamanda feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarını talep etmesinin çelişkili olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi ,,,'un raporunda davacının fazla çalışmasının bulunmadığını ve fazla çalışma alacağının olmadığını tespit ettiği, davacının fazla çalışma yaptığını ispatlayamadığı, alt işveren tarafından iş akdi feshedilmiş ise de davacının asıl işveren ,,,, Belediye Başkanlığında alt işveren ,,, Temizlik Ltd. Şti. işçisi olarak 03/04/2013 tarihinde tekrar işe başladığı, akdin feshi ile tekrar işe başlaması arasında 33 gün süre bulunduğu, çalışmasındaki 33 günlük kesintinin makul süre olarak kabul edilmesi gerektiği, davacının iş akdinin ve çalışmasının devam ettiği, davacının iş akdinin feshine dayalı olarak talep edebileceği ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamayacağı, yıllık izin ücretini iş akdinin feshi halinde talep edebileceği, iş akdi devam ettiğinden yıllık izin ücreti istenemeyeceği, davacının hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispatlayamadığı, ayrıca bu alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığı, davacıya hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti verilmesinin yasal koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, değişen alt işverenler arasındaki hukukî ilişkinin tespiti ve bunun işçinin işçilik haklarına etkileri konusunda toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde, işveren bir iş sözleşmesine dayanarak işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ya da tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar olarak açıklanmıştır. O halde asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilebilmesi için öncelikle mal veya hizmetin üretildiği işyeri bulunan bir işverenin ve aynı işyerinde iş alan ikinci bir işverenin varlığı gerekir ki asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilebilsin. Alt işverenin başlangıçta bir işyerinin olması şart değildir. Alt işveren, işveren sıfatını ilk defa asıl işverenden aldığı iş ve bu işin görüldüğü işyeri nedeniyle kazanmış olabilir.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri, işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanunun 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir. Dairemizin kökleşmiş içtihatları da bu yöndedir (9. HD. 18.9.2008 gün 2006/26306 E, 2008/23980 K.).

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkân dâhilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde işyerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hallerde, sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işveren geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir işyerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.

Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukukî sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri halinde, alt işverenler arasında İş Kanunu'nun 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulü gerekir. Bu durumda yeni alt işverenin, devam eden hizmet akitlerini de devraldığı aynı maddede hükme bağlanmıştır.

Alt işverenlerin, aralarında herhangi bir hukukî işleme bağlı olmaksızın değişmesini işyeri devri olarak kabul etmediğimiz takdirde, her bir alt işverenin kendi dönemiyle ilgili olarak işçilik haklarından sorumluğu söz konusu olacağından ve asıl işverenin sorumluluğu yasa gereği alt işverenin sorumluluğunu aşamayacağından hak kaybına neden olabilecektir. Örneğin işyerinde periyodik olarak 11 ay 29 gün sürelerle işçi çalıştıran alt işverenler yönünden hiçbir zaman kıdem tazminatı ile izin ücreti ödeme yükümlülüğü doğmayacak, buna rağmen asıl işverenin tüm süreye göre bu işçilik haklarından sorumluluğu gündeme gelecektir. Oysa asıl işverenin sorumluluğunun alt işveren veya işverenlerin sorumluluğunu aşması düşünülemez.

Yapılan bu açıklamalara göre; işçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 01.04.2006 tarihinden itibaren asıl işveren davalının alt işvereni olan firmalar bünyesinde temizlik elemanı olarak çalıştığını ve 28.02.2013 tarihinde işine son verildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının ihaleyi alan yeni şirkette çalışmaya devam edip aynı zamanda feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarını talep etmesinin çelişkili olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, alt işveren tarafından iş akdi feshedilmiş ise de davacının asıl işveren ,,, Belediye Başkanlığında yeni alt işveren ,,, Temizlik Limited Şirketi işçisi olarak 03/04/2013 tarihinde tekrar işe başladığı, akdin feshi ile tekrar işe başlaması arasında 33 gün süre bulunduğu, çalışmasındaki 33 günlük kesintinin makul süre olarak kabul edilmesi gerektiği, davacının iş akdinin ve çalışmasının devam ettiği, bu nedenle davacının iş akdinin feshine dayalı olarak talep edebileceği ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin alacağına hak kazanamayacağı gerekçesiyle söz konusu feshe bağlı alacak talepleri reddedilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 01.04.2006 tarihinden itibaren temizlik elemanı olarak çalıştığı işyerinde iş akdinin son çalıştığı taşeron şirketin ihale süresinin bitimi nedeniyle 28.02.2013 tarihinde feshedildiği, sonrasında davacının ihaleyi alan yeni taşeron şirket bünyesinde 03.04.2013 tarihinde yeniden çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır.

Davacının çalıştığı son taşeron firma olan ,,, Turizm Ticaret Ltd. Şti. bünyesindeki hizmeti 28.02.2013 tarihinde sona ermiş olup, sonrasında çalışmasının 33 günlük bir kesintiye uğradığı gözetildiğinde, davacının ihaleyi alan yeni taşeron firma olan ,,, Temizlik Ltd. Şti.'nde 03.04.2013 tarihinde başlayan çalışması artık yeni bir iş akdi niteliğindedir.

Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden ve dosya kapsamına göre ihale süresinin sona ermesi işverene haklı nedenle fesih hakkı vermeyeceğinden, feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti taleplerinin hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı sabah saat 08:00 da mesaiye başladığını, akşam ise ortalama olarak 17:00-18:00 saatlerinde mesaisinin sonlandığını iddia etmiştir.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı sabah saat 08:00 da mesaiye başladığını, akşam ise ortalama olarak 17:00-18:00 saatlerinde mesaisinin sonlandığını iddia etmiştir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığını ispatlayamadığı gerekçesiyle fazla çalışma talebinin reddine karar verilmiş ise de, dosyada dinlenen işyeri çalışanı davacı tanığı, davacının 10 günde bir izin kullandığını ve sabah 07:30-08:00 ile akşam 17:30-18:00 saatleri arasında çalıştığını açıklamıştır. Davalı taraf ise tanık dinletmemiştir.

Davacı ile benzer tarihlerde aynı işyerinde aynı işi yapan ,,,'in açtığı işçilik alacakları davasında, işçinin haftalık 6 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 2014/7265 E., 2014/12055 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının haftanın 6 günü işyerinde 08:00-17:30 saatleri arasında günlük 9,5 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde neticede günlük 1 saat, haftalık 6 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek sonuca gitmektir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11574, Karar No: 2010/7772, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11574 E.  ,  2010/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarih :09.07.2009

No :99-313

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine kambiyo senetlerine mahsus yolla takibe geçtiğini takip dayanağı senedin balya makinesi satın alınması nedeniyle davalıya verildiğini, senedin, lehtar, yetkili mahkeme ve vade tarihi kısmının sonradan doldurulduğunu, müvekkilinin davalının yetki verdiği dava dışı ... Ticaret Tarım Ltd.Şti ile balya makinesi satımı hususunda yazılı anlaşma yapıp, bedelini İş Bankasından aldığı kredi ile 17.05.2007 tarihinde adı geçen ... Ltd.Şti’ne ödediğini ancak senetlerin müvekkiline iade edilmediğini dava dışı ... Ltd.Şti tarafından müvekkili adına kapalı fatura düzenlendiğini ve bu nedenle borcun tamamen ödendiğinin anlaşıldığını, ... Ltd.Şti’nin kendisine ödenen bedeli davalı şirkete aktardığını ancak davalının kötüniyetli olarak takibe geçtiğini belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin imalatını yaptığı balya makinesini almak için müvekkilinin yetkili kıldığı dava dışı ... Ticaret Tarım Ltd.Şti’ne müracaat ettiğini, makinenin bedeli karşılığı düzenlenen 15.10.2007 vade tarihli 35.000 TL bedelli senedin adı geçen şirket tarafından müvekkiline gönderildiğini ancak senet bedelinin ödenmemesi nedeniyle takibe geçildiğini davacının, yaptığı yanlışlıkların kendisini ilgilendirdiğini, müvekkili ile dava dışı ... Ziraat Ltd. arasındaki aracılık işlerinin tamamen ayrı bir iç münasebet olduğunu öne sürerek davanın reddi ile %40 tazminata karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, uyuşmazlığın takip ve dava konusu bononun bedelsiz olup olmadığı davacı tarafından dava dışı ... Ltd.Şti’ne yapılan ödemenin davacıyı borçtan kurtarıp kurtarmayacağı konusu üzerinde toplandığı dava konusu bononun taraflar arasında tanzim edildiği, davalı şirket ile dava dışı ... Ziraat Ltd arasında acentelik ilişkisi olduğu, TTK.nun 120.maddesi uyarınca acentenin özel ve yazılı şekilde verilmiş yetkisi olmadıkça ancak bizzat teslim ettiği malların bedelini kabza yetkili olduğu, TTK.nun 105.maddesi uyarınca da bedeli tahsile yetkisi olmadığı, bizzat teslim etmediği makine bedelini tahsile yetkili olmayan dava dışı ... Ltd.Şti’ne yapılan ödemelerin davacıyı borçtan kurtarmayacağı, davacının ödeme yaptığı adı geçen şirkete yönelik sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı olarak talepte bulunabileceği, davacının bononun anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu hususundaki iddiasını yazılı delille ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1562, Karar No: 2007/4374, Tarih: 09.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/1562 E.  ,  2007/4374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dayanak ilamda ücret farkı ikramiye, sosyal yardım, giyim yardımı alacakları için 2882 Sayılı T.İ.S.G.L.K'nın 61. maddesi gereğince en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte kıdem tazminatı için ise en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte alınıp alacaklıya verilmesine hükmedilmiştir. Borçlunun faize itirazı üzerine Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde, Merkez Bankası'nca bildirilen veriler esas alınarak rapor alındığı görülmüştür. Dairemizin süreklilik kazanan yerleşik içtihatlarında açıklandığı üzere, Merkez Bankası mevduat kabul edemediği için bu banka tarafından fiilen uygulanan bir faiz oranından sözedilemez. Yasa gereği diğer bankaların uyguladığı en düşük ve en yüksek faiz oranlarını gösteren ve bu konuda Merkez Bankası'na yaptıkları bildirimler hesaplamada dikkate alınamaz. Bu durumda bilfiil işletme kredisi veren bunkalardan işletme kredi faiz oranları ve en yüksek mevduat faiz oranları da sorularak alınacak bilgilerden sonra hesaplama yaptırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı rapora itibar ederek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4572, Karar No: 2024/906, Tarih: 17.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4572 E.  ,  2024/906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/480 E., 2021/505 K.

DAVA TARİHİ : 21.01.2019

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen işin tasfiyesi nedeniyle uğranılan zararın tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı idare ile imzalanan 19/06/2018 tarihli sözleşme kapsamında Sivas Merkez ...Çiftliği yolu Köprü Yapım İşini üstlendiğini, işe 28/06/2018 tarihli teslim tutanağı ile başlandığını, arazi sahiplerinin istek ve talepleri doğrultusunda 11/07/2018 tarihinde davalı tarafça işin durdurulduğunu ve 13/09/2018 tarihinde işin tasfiyesine karar verildiğini, işin tasfiyesinde müvekkiline atfı kabil bir kusur olmamasına rağmen davalı idare tarafından tasfiye raporu ve hesabının yapılmadığını, müvekkili tarafından proje ve şartname doğrultusunda yapılan tüm işlerin yapım yılı itibariyle birim fiyatlar kullanılarak bedelinin tespit edilmesi ve en yüksek faizi ile birlikte ödenmesi, sözleşmenin ifa edilmesine yönelik olarak ortaya çıkan menfaatlerin kaybedilmesi ile meydana gelen zararların tespiti ile ödenmesi ve müvekkilinin ihale aşamasından tasfiye kararına kadar sözleşme kapsamında öngörülen imalatların yapılması için hazırlık masrafları kapsamında iş mahalline şantiye kurma, imalatların yapılması için derivasyon yapılması, demir imalatı için imalatta kullanılan malzemenin iş mahaline götürülmesi, iş makinelerinin temini, akaryakıt masrafları ve iş mahalline gidiş dönüş nakliyesi, teknik personelin konaklama masraflarının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek; müvekkilinin her türlü zararının ve kar kaybının tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 89.902,00 TL'nin tasfiye kararından itibaren işleyecek en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP