muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8563, Karar No: 2013/12451, Tarih: 02.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/8563 E.  ,  2013/12451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi, davalı vekili tarafından Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 02.07.2013 günü belirlenen saatte temyiz edenler davalı ...Müh.İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili Av. ... ve davacı ... vekili Av.... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, çalıştığı süreye ait ücret ve diğer yasal haklarının ödenmediğini iddia ederek ücret ve bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ...İnşaat İşçisi olduğunu, taşeronluk ilişkisi kalmayınca işten ayrıldığını, iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme tarafından toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının davalı nezdinde çalışıp çalışmadığı ihtilaflıdır.

Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde 15/05/2009-08/02/2010 tarihleri arasında bilfiil ve kesintisiz çalıştığını iddia etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının bir süre taşeron şirket işçisi olarak çalıştığını beyan etmiş ise de, aşamalarda davacının davalı yanında fiili çalışmasının olmadığını savunmuştur.

Dinlenen davacı tanıkları davacının davalı şirketin işinde taşeron işçisi olarak çalıştığını söylemişlerdir.

Dosyada bulunan Hizmet Cetvelinde davacının davalı şirkete ait işyerinden bildirilen iddia edilen dönemi kapsayacak şekilde sigortalı çalışmasının kayıtlı olduğu görülmekle birlikte, davacının aynı zamanda davalı işyeri dışında başka çok sayıda işyerinden bazıları kısa süreli olmakla birlikte birçoğu davalıdaki hizmet süresi ile çakışır biçimde aylık 30 gün üzerinden çalışması bildirilmiştir. Davacı vekili bu işyerlerinin bazılarından alınmış davacının fiili çalışmasının olmadığına ve ücret almadığına ilişkin yazılar sunmuş ise de, bunlar davacının davalı nezdinde fiili çalışmasını kabul için yeterli değildir. Zira davalı vekili temyiz dilekçesine davacının davalı dışındaki bir şirketle yaptığı hizmet sözleşmesini, hakkında tanzim edilen devamsızlık tutanaklarını ayrıca çeşitli ihalelere katılmak için kayıtlı olduğu meslek odasında çok sayıda belge aldığına dair yazıyı sunmuştur. İtirazlar üzerine tanzim edilen bilirkişi raporu ise yeterli değildir.

Bu itibarla davacının davalı nezdinde çalıştığını iddia ettiği tarihler arasında aynı zamanda çalışıyor göründüğü diğer işyerlerinden davacıya ait işyeri dosyaları istenmeli, fiili hizmetinin bulunup bulunmadığı, ücret alıp almadığı, davacının ne sebeple sigortalı çalışmalarının bildirildiği araştırılmalı, bu hususta gerekirse İş Hukuku alanında uzman ehil bir bilirkişiden rapor alınmalı, dosya içindeki diğer deliller ile birlikte değerlendirilerek sonuca varılmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 990,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11639, Karar No: 2019/15603, Tarih: 11.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11639 E.  ,  2019/15603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı işyerinde 19/08/2003-17/01/2014 tarihleri arasında usta öğretici - aşılama sorumlusu olarak çalıştığını, en son brüt ücretinin 1.127,38 TL olduğunu, davacının iş akdinin evlilik nedeniyle fesih edildiğini, yıllık izin kullandırılmadığını, ücretlerinin de ödenmediğini, yapılan işin gereği ve personel sayısının yetersizliğinden kaynaklı olarak çoğu zaman fazla mesai yaptığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddia ettiği gibi usta öğretici değil mevsimlik sera işçisi olduğunu, davacının çalışmasının kesintisiz ve sürekli olmadığını, 2013/Nisan ayında 23 gün çalıştığı, Mayıs, Haziran, Temmuz aylarında işe gelmediğini, defalarca işe gelmesi istendiği halde iş başı yapmadığını, bu doğrultuda davacının iş akdinin 02/01/2014 tarihinde devamsızlık nedeni ile sonlandırıldığını, davacının bugün yarın geleceğim diye işletmeyi oyaladığını, 17/01/2014 tarihinde ihtarname çekerek evlendiği bahanesiyle iş akdini fesih ettiğini bildirdiğini, bu durumun davacının kötü niyetli olduğunu ortaya koyduğunu, davacının kıdem tazminatı talebinin reddinin gerektiğini, yasal sınırlar içerisinde çalıştığını, fazla mesai yapmadığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmadığını, mevsimlik çalıştığı için mevzuat gereği yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını ve davacının talep ettiği alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi doğum sonrası yasal iznini kullandıktan sonra işbaşı yapması gerekirken çağrıya rağmen işe dönmediği için iş akdi davalı işveren tarafından 02/01/2014 tarihinde açıklanan nedenle sonlandırılmış olup davacının 17/02/2014 tarihinde, davalının feshinden sonra yaptığı evlilik nedeniyle feshin sonuca bir etkisi bulunmamaktadır. İşveren feshi önce olup, feshe konu devamsızlık hali dosya kapsamı ile sabit olduğundan davacının şartları bulunmayan kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3- Davacı, davalı işyerinde mevsimlik işçi olarak çalışmakta olup hizmet döküm cetveli incelendiğinde yıllık on bir aya ulaşan çalışmasının bulunmadığı görülmektedir. İş Kanunu'nun 53/3. maddesi uyarınca mevsimlik çalışan işçilerin yıllık izin hakkı bulunmadığından bu yöndeki talebin de reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/09/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8356, Karar No: 2021/1324, Tarih: 11.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8356 E.  ,  2021/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., ... ve ... arasındaki alacak davasına dair Görele 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10/02/2016 günlü ve 2014/67 E.-2016/100 K. sayılı hükmün bozulması hakkında Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 16/09/2019 günlü ve 2016/24867 E.-2019/8366 K.sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 2013 yılının eylül ve ekim aylarında toplam 355 karakaya cinsi koyunu 01/05/2014 tarihine kadar 37.000,00 TL bedel karşılığında bakmaları için davalılara verdiğini, davalıların bakım sözleşmesinden döndüğünü, ancak 88 koyun eksik teslim ettiklerini, ileri sürerek; 88 koyun bedeli yargılama sırsında tespit edilmek üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçeleriyle davacıdan 350 koyun aldıklarını davacının koyunların bakım ve barınma giderleriyle ilgilenmediği için koyunların telef olduğunu, bu nedenle sözleşmeden döndüklerini, ölen 28 koyun hariç diğerlerini teslim ettiklerini, davalının ihmali nedeniyle sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 11.900,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsili ile davacıya verilmesine dair verilen karar, davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 16/09/2019 tarihli ve 2016/24867 E.-2019/8366 K. sayılı ilamı, davacının temyizinin süre yönünden reddine, davalı temyizi yönünden taleple bağlılık ilkesine aykırı karar verildiğinden bahisle sair temyiz itirazları incelenmeksizin kararın bozulmasına karar verilmiş, davacı taraf bu sefer karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

1-Mahkemece verilen 10.02.2016 tarihli kararın davacı vekiline 25.03.2016 tarihinde tebliğ edildiği, kararın ise 15 günlük yasal süre dolmadan davacı vekili tarafından UYAP üzerinden gönderilen 05.04.2016 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşılmakla temyizin yasal sürede olduğu görülmüştür. Ancak daha önce yapılan temyiz incelemesinde bu hususun zuhulen gözden kaçırılmış olduğu anlaşıldığından Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 16/09/2019 tarihli ve 2016/24867 E.-2019/8366 K. sayılı ilamının birinci bendinin bozma ilamından çıkartılarak davacının temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 16/09/2019 tarihli ve 2016/24867 E.-2019/8366 K. sayılı bozma ilamının birinci bendinde yazılı davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine ilişkin kısmın bozma ilamından çıkartılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12406, Karar No: 2021/16677, Tarih: 27.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/12406 E.  ,  2021/16677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği üzere davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı yasanın 79. maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada; davacı 20.05.2003-20.11.2007 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz davalıya ait mermer iş yerinde çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece davacının davalı ...'a ait iş yerinde 02.02.2007-21.05.2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgelerden davalı iş yerinin Kurumda dosyasının bulunmadığı, zabıta araştırması ile tespit edilen komşu iş yeri tanıkları ... ile ...'ın davacının davalıya ait iş yerinde çalışmadığını, davacının iş yeri mahallinde börek sattığını bildiklerini beyan ettikleri, davacı tanıklarının ise davacının iş yerinde çalıştığı yönünde beyanda bulundukları anlaşılmaktadır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Bu itibarla davacının 4/1-b kapsamında bağ-kur hizmetinin ve vergi kaydının olup olmadığı araştırılmalı, dosyada daha önce dinlenen tanıkların iş yeri kayıtları, vergi kayıtları vs. bilgi ve belgeler celp edilerek tanık beyanları denetlenmeli, ayrıca mahkemece yöntemince yeni komşu iş yeri işverenleri ve çalışanları tespit edilerek ihtilaf konusu çalışma ile ilgili tanık olarak beyanları alınmalı, komşu iş yeri ve çalışanlarıyla ilgili kayıtlar celp edilerek tanıkların beyanları denetlenmeli, bozma öncesi dinlenen tanık beyanları da göz önünde bulundurularak, tanık beyanları arasında oluşan çelişkiler giderilmeli, bu şekilde çalışmanın varlığı ve gerçekliği tereddütsüz bir şekilde tespit edilerek elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10122, Karar No: 2015/3233, Tarih: 23.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10122 E.  ,  2015/3233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan hükmedilen 3.000 TL adli para cezası miktarı itibariyle kesinlik sınırı içinde bulunmakta ise de, TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin de geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğundan, mahkemenin 3.000 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün kesin olduğu gerekçesi ile temyiz isteminin reddine sürücü belgesinin geri alınması kararı yönünden temyizinin kabil olduğuna ilişkin, 18.11.2013 tarihli ek karar hükmün bölünmezliği ilkesi uyarınca hukuki değerden yoksun olduğundan ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına, 5 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınması kararına ve kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki 42 ton yüklü tırla ışık kontrollü kavşakta kırmızı ışık ihlali ile kavşakta kendine hitaben yeşil ışık yanan mağdurun aracına çarpıp yaralanmasına neden olduğu olayda; bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden TCK'nın 22/3 maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca, halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8614, Karar No: 2014/4595, Tarih: 18.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8614 E.  ,  2014/4595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12101, Karar No: 2024/18752, Tarih: 05.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/12101 E.  ,  2024/18752 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/826 E., 2021/561 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık ... Hakkında Şikâyetçi ...'na Karşı Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden;

Mala zarar verme suçunda hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik ceza olması ve sonuç olarak hapis cezası seçilmesi durumunda, zorunluluk olmaksızın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/2. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 50/1-a bendine göre hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Sanık ... Hakkında Şikâyetçi ...'na Karşı Hırsızlık ve Şikayetçi ...'e Karşı Hırsızlık ve Mala Zarar Verme Suçlarından; Sanık ... Hakkında Şikâyetçiler ... ve ...'e Karşı Hırsızlık Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 01.06.2021 tarihli duruşmada hüküm verilmeden önceki son sözün hazır olan sanık ... yerine duruşmada hazır bulunan inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... müdafiine verilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 01.06.2021 tarihli duruşmada hüküm verilmeden önceki son sözün hazır olan sanık ... yerine duruşmada hazır bulunan inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... müdafiine verilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Şikâyetçi Süleyman'ın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, araç yıkama makinesinin para haznesinin asma kilidinin kırıldığını beyan ettiği, bozmadan önce kovuşturmada alınan ifadesinde ise araç yıkama makinesi para haznesinin kilitli olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması nedeniyle, şikâyetçi Süleyman'ın duruşmada dinlenilerek beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, para haznesinin kilitli olup olmadığı ve kilidin kırılarak veya başka şekilde zarara uğratılıp uğratılmadığının sorulması ile araç yıkama makinesi para haznesinin bulunduğu yerin, iş yeri eklentisi niteliğinde olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre, sanıklar Ferdi ve Engin hakkında şikâyetçi Süleyman'a karşı hırsızlık suçunun 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b veya 141/1. maddeleri kapsamında olup olmadığının belirlenmesi ile sanık ... hakkında aynı şikâyetçi karşı mala zarar verme suçunun oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

3. Sanıklar hakkında, şikâyetçilere karşı hırsızlık suçlarının gece vakti işlenmesi nedeniyle, 5237 sayılı Kanun’un 143/1. maddesi gereğince artırım yapılırken, anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre en fazla cezanın 1/3'üne kadar artırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla cezalar tayin edilmesi,

4. Sanıkların suç tarihinde şikâyetçi ...'nun akaryakıt istasyonundaki araç yıkama makinesi kilitli para haznesinden 40,00-50,00 TL kadar bozuk parayı çaldıklarının anlaşıldığı olayda; suça konu paranın miktarının az oluşu göz önüne alınarak, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmasının gerektiğinin gözetilmemesi,

5. Kabule göre de;

Dairemizin 04.07.2018 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilen Mahkemenin 28.11.2013 tarihli kararında, sanıklar Ferdi ve Engin hakkında hükmolunan ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan sonuç cezaların sırasıyla 4 yıl hapis ve 3 yıl 4 ay hapis cezaları olduğu gözetilmeden, bozma üzerine 01.06.2021 tarihli kararda, sanıklar Ferdi ve Engin hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 defa 2 yıl 6 ay hapis cezalarının toplam miktarının 4 yıl 12 ay hapis olduğu nazara alınarak, sanık ... hakkında hükmedilen 2 defa 2 yıl 6 ay hapis cezalarının, 4 yıl hapis cezası üzerinden infazına ve sanık ... hakkında hükmedilen 2 defa 2 yıl 6 ay hapis cezalarının, 3 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla hapis cezaları tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.