muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12396, Karar No: 2006/14462, Tarih: 09.11.2006

1744 Sayılı Yasa ile 2986-3302 Sayılı Yasalar arasındaki fark sadece orman sınırlaması itirazsız kesinleşen tapulu araziler bakımındandır.

I- Tapulu Devlet Ormanın bir bölümünün 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. ya da 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B maddesi uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılması halinde, o yer yine Hazinenin tapulu taşınmazı olmaya devam eder. Bu konu, 22.03.1996 ... ve 1993/5-1 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı gerekçesinin 19. paragrafında aynen şu cümlelerle ifade edilmiştir. (Maki komisyonlarının görevi orman sayılmayan makilik alanları belirlemekten ibarettir. Orman sayılmayan makiliklerin tesbiti yeni orman tanımına göre tapu sicilinde düzeltme yapılması niteliğindedir. Bu düzeltme sonucu “orman niteliği ile Hazine adına tescil”edilen taşınmaz orman sayılmayan makilik alan olarak tesbit edilmekle, “özel mülk olarak Hazine adına tapuya tescil” edilecek, taşınmazın sadece tapudaki niteliği değişecektir.

Böylece tesbit işlemi ile Hazine adına tapulu olan taşınmaz tapusuz hale dönüşmeyecektir.)

Görüldüğü gibi, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içindeki makilik alanın ayrılması o taşınmazın hukuken orman olma özelliğini değiştirmez. İşte bu nedenle dava konusu taşınmaz 1976 yılında 2. madde işlemine konu edilmiştir. Yine orman rejimi dışına çıkartılan yerin ormandan ayrılması o yeri tapusuz hale getirmeyip, sadece niteliğini değiştirdiğinden orman rejimi dışına çıkartılan yer niteliğiyle tapulu olma halini sürdüreceğinden, 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. ve 2896 - 3302 Sayılı Yasalar ile değişik 2/B maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler orman niteliği değişmiş olarak Hazine adına tapulu olmaya devam edeceğinden, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine konu olamayacaktır. Çünkü makiye ayrılmakla ya da orman rejimi dışına çıkarmakla, o yere ait orman tapu kaydının iptal edileceği ya da iptal edilmiş sayılacağı konusunda yasalarda hiç bir hüküm bulunmamaktadır.

İ- Kesinleşen orman kadastrosu sonucu orman olduğu saptanan arazi, Yasanın emredici hükmüne rağmen, görevli memurların ihmali ya da başka herhangi bir nedenle tapuya tescil edilmemiş olsa bile; orman kadastrosunun kesinleşmesi ile taşınmaz kamu malı olur ve orman niteliğiyle mülkiyet hakkı Hazineye geçer. Kesinleşen orman kadastrosunun sonradan tapuya tescil edilmesi mülkiyet hakkının doğumu için gerekli değildir. Orman kadastrosunun kesinleşmesiyle kamu malı nitelikli mülkiyet hakkı doğmuştur. Tescil işlemi, kurucu değil açıklayıcı nitelikte olduğundan durum yine değişmez, o yer tapulu sayılır. Medeni Yasanın 999. (E.M.Y.md.912) maddesi “özel mülkiyete tabi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan

taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir ayni hakkın kurulması sözkonusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz” şeklindedir.

taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir ayni hakkın kurulması sözkonusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz” şeklindedir.

J- 3402 Sayılı Yasanın 17/1. maddesi gereğince "Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen arazi" imar-ihya ve zilyetlikle kazanılabilir.

Yine, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18/2 maddesi aynen “orta malları, hizmet malları, ormanlar devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile Kanunlar uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez” şeklindedir.

Yasalarımızda, hangi malların yasalar uyarınca Hazineye kalacağı birer birer sayılmamıştır. Yorum ve içtihatlar özellikle H.G.K.nun 05.09.1984 ... ve 1982/8-97/514 sayılı kararında yasalar uyarınca devlete kalan taşınmazların neler olabileceği açıklandıktan sonra, Medeni Yasanın 501 (E.448) maddesi gereğince mirasçı bırakmadan ölen kişilerin taşınmazlarının da, bu madde gereği Hazineye kalacağından zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilmiştir. Sözü edilen kararda, devletin özel mülkiyetinde sayılabilecek taşınmazların çoğunlukla Hazine adına tapuda kayıtlı olduğu, ancak sahipsiz oldukları için Hazineye ait bulunan veya özel yasalar hükümleri uyarınca devlete kalmış olduğu halde, tescilleri yapılmamış taşınmazların bulunduğu, bu tür yerlerin devlete geçişinin yasa hükmünün gereği olduğu, yasa koyucunun bu fıkrayı yürürlüğe koymasındaki amacın, Hazineye ait taşınmazlara Hazinenin sahip çıkmasını sağlamak ve Hazine elinde rezerv toprak bulundurmak olduğu açıklanmıştır. Yukarıda belirtildiği gibi Hukuk Genel Kurulunun 13.02.2002 ... ve 2002/16-48-91 sayılı kararı ile 8. Hukuk Dairesinin Nisan 2006 tarihinden sonra verdiği kararlarda da nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin 3402 Sayılı Yasanın 18/2. maddesinde belirtilen "yasalar uyarınca Devlete kalan taşınmaz" olduğu kabul edilmiştir. 2924 Sayılı Yasının 3.maddesindeki “Bu yerler bu yasanın hükümleri uygulanmak kaydıyla Orman Bakanlığı emrine geçer.” hükmü gereğince, bu özel yasa uyarınca orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazlar Anayasanın 170. maddesindeki kamu hizmetinin yerine getirilmesi amacıyla Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılır. Bu nedenle, 3402 Sayılı Yasanın 17/1 ve 18/2. maddeleri gereğince imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılamaz.

K- Hangi yönden bakılırsa bakılsın, Anayasa ve yasalar orman rejimi dışına çıkartılan yerleri diğer tarım alanına dönüştürülecek Devlete ait hali yerlerden farklı olarak düşünmüş ve bu konuda Anayasada ve yasalarda farklı yasal düzenlemeler getirmiştir. 3116 Sayılı Yasanın 13. ve 6831 Sayılı Yasanın 11/4. maddesi kesinleşen orman kadastrosunun hiçbir resmi harç alınmadan tapuya tescil edilmesini, yine orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazın 2924 Sayılı Yasanın 3/1. maddesi gereğince tapuya tescil edilmesini emretmiştir. Yasaların açık hükmüne karşın ilgili devlet memurlarının şu veya bu nedenle görevlerini savsaklayarak tapuya tescilini sağlamamış olmaları M.Y. 999 ( E. 912) ve 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/4 maddesi gereğince sonuca etkili olamaz. Kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan yer tapulu sayılır. Orman rejimi dışına çıkartılsa bile, tapulu olmaya devam eder. Tapuda kayıtlı bir yer de zilyetlikle kazanılamaz. Bir an için aksi düşünülse bile Anayasanın 170. maddesi ve yukarıda yazılı Anayasa Mahkemesi kararları ve 2924 Sayılı Yasanın 2, 3 ve 3402 Sayılı Yasanın 17/1 ve 18/2. maddeleri gereğince zilyetlik yoluyla kazanılamaz.

Anayasa Mahkemesinin, orman rejimi dışına çıkartılan yerlere ait çok eski tarihli tapu kayıtlarına ve Devletin yüksek iradesi ile 50-60 yıl önce iskan yoluyla verdiği tapu kayıtlarına ve bu yerlerdeki zilyetliğe, değer verilmesine ilişkin 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesindeki ilgili hükümleri, keza, orman rejimi dışına çıkartılan alanlarda 2924 Sayılı Yasa hükümleri uygulanmayarak bu yerlerin Devlet tarafından orman köylüsü olup olmadığına bakılmaksızın satışına olanak tanıyan 4706 Sayılı Yasanın 3. maddesini Anayasaya aykırı bularak, bu konudaki yasal düzenlemeleri iptal ettiği, Devletin 4753 Sayılı Yasa hükümlerine göre bedelini alarak 40-50 yıl önce toprak tevzi yoluyla topraksız çiftçilere dağıtılarak tapusunu verdiği yerlerin orman rejimi dışına çıkartılması halinde, bu tapu kayıtlarına değer verilmesini öngören

3402 Sayılı Kadastro Yasasının 45. maddesindeki hükmü 22.02.2005 ... 5304 Sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırmış olduğu gözönünde bulundurulduğunda, hangi yasa döneminde olursa olsun orman rejimi dışına çıkartılan yerler tapuda kayıtlı olsun olmasın zilyetlikle kazanılmaz.

III- KALDI Kİ, ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZIN HAZİNE ADINA ORMAN SINIRLARI DIŞINA ÇIKARILDIĞI TARİHTEN SONRA, DAVA TARİHİNE KADAR ÇEKİŞMESİZ VE ARALIKSIZ 20 YILLIK KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ SÜRESİ GEÇMEMİŞTİR.

3402 Sayılı Kadastro Yasasının 45. maddesindeki hükmü 22.02.2005 ... 5304 Sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırmış olduğu gözönünde bulundurulduğunda, hangi yasa döneminde olursa olsun orman rejimi dışına çıkartılan yerler tapuda kayıtlı olsun olmasın zilyetlikle kazanılmaz.

III- KALDI Kİ, ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZIN HAZİNE ADINA ORMAN SINIRLARI DIŞINA ÇIKARILDIĞI TARİHTEN SONRA, DAVA TARİHİNE KADAR ÇEKİŞMESİZ VE ARALIKSIZ 20 YILLIK KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ SÜRESİ GEÇMEMİŞTİR.

Antalya Asliye 6. Hukuk Mahkemesinin 23.03.2004 ... ve 2003/1138-145 sayılı kararının dayanağı, davacı gerçek kişilerin de tutunduğu 20.07.2000 tarihli uzman bilirkişi ve fen elemanı bilirkişi raporuyla, davaya konu (C ) ile gösterilen 4753 m2 bölümün 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken, 1952 yılında maki işlemine tabi tutulduğu 1976 yılında 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı belirlenmiş, Mahkemece, taşınmazın bu bölümünün Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılma tarihinden dava tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm 09.10.2004 tarihinde kesinleşmiştir.

Medeni Yasanın 713 madde hükmüne göre, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşınmaz edinilebilmesi için diğer koşulların yanı sıra, taşınmazın en az 20 yıl süreyle malik sıfatıyla çekişmesiz ve aralıksız iyi niyetle zilyet edilmesi gereklidir. İbrahim Ayverdi ve arkadaşlarının yukarıda anlatılan tescil davasına, Hazine çekişmeli taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilecek yerlerden olmadığı ve kazandırıcı zamanaşımı süresi dolmadığı savunmasıyla karşı koymuş, Asliye 6. Hukuk Mahkemesinin 23.03.2004 ... ve 2003/1138-145 sayılı kararı ile savunma haklı görülüp, davanın reddine karar verilmiştir. Bu durumda davacıların zilyetliği çekişmeli duruma gelmiş ve zilyetlik süreleri kesilmiştir.

Medeni Yasanın 714 maddesi hükmüne göre, “Kazandırıcı zamanaşımı sürelerinin hesaplanmasında, kesilmesinde ve durmasında, Borçlar Yasasının zamanaşımına ilişkin hükümleri kıyas yoluyla uygulanır.”

Zamanaşımı süresinin durması ile kesilmesi birbirinden farklı olgulardır. Zamanaşımının durması halinde, durma nedeni ortadan kalktıktan sonra, zamanaşımı kaldığı noktadan işlemeye devam ettiği halde, zamanaşımının kesilmesini gerektirecek bir nedenin varlığı halinde, Borçlar Yasasının 135. Maddesi gereğince önceki süre ölü hale gelerek zamanaşımı yeni baştan işlemeye başlar.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.06.2001 ... ve 2001/8-480-519 sayılı kararı 23.03.2004 tarihinde davanın reddine ilişkin mahkeme kararının kesinleşmesi ile kesilen olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı süresi, yeniden işlemeye başlamış ve dava günü itibariyle henüz dolmamıştır şeklindedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.06.2001 ... ve 2001/8-480-519 sayılı kararı 23.03.2004 tarihinde davanın reddine ilişkin mahkeme kararının kesinleşmesi ile kesilen olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı süresi, yeniden işlemeye başlamış ve dava günü itibariyle henüz dolmamıştır şeklindedir.

Somut olaya hangi yönden bakılırsa bakılsın, mahkemenin tescil davasının reddine dair verdiği karar usul ve yasaya uygundur. Davacı gerçek kişilerin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişilere yükletilmesine, 09/11/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2104, Karar No: 2010/2907, Tarih: 23.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/2104 E.  ,  2010/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde,bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından ve 5237 sayılı TCK’nun 35/2.maddesinin aynı Kanunun 145.maddesinden önce uygulanması suretiyle, TCK’nun 61.maddesine aykırı davranıldığı belirlenmiş ise de, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY’nın erteli para cezalarının çektirilmesine ilişkin bir düzenleme içermediği gözetilmeden, aynı Yasanın 51/7. maddesi uyarınca sanık hakkındaki erteli para cezasının aynen çektirilmesi için ihbarda bulunulması,

2-5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,

2-5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından erteli cezanın aynen çektirilmesi için ihbarda bulunulmasına ve yargılama giderlerinin dayanışmalı alınmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, ‘ her sanık için ortak yapılan 17.50 YTL yargılama giderinin sanığın payına düşen oranda ayrı ayrı alınmasına ’ sözcüklerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık ... Yücebaş hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/752, Karar No: 2024/5645, Tarih: 17.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/752 E.  ,  2024/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

D U R U Ş M A T A L E P L İ

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1296 E., 2023/1305 K.

MAKTUL : ...

KATILANLAR: ..., ..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstinaf bozması üzerine Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2020 tarihli ve 2019/185 Esas, 2020/180 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ... ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 29/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2020/1296 Esas, 2023/1305 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılan ... vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca maktulden ele geçen silahın müsaderesi yönünden ilgili ibarenin hükümden çıkarılması suretiyle yapılan eleştiri ile düzetilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi, eksik kovuşturmaya, sübuta, bu bağlamda sanık ...'in de öldürme eylemine iştirak ettiğine, suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi, eksik kovuşturmaya, sübuta, bu bağlamda sanık ...'in de öldürme eylemine iştirak ettiğine, suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Maktulün, sanık ...'in kardeşi ve suça sürüklenen çocuk ...'in amcası olduğu, tarafların Diyarbakır ilinin Sur ilçesinde ayrı evlerde ikamet edip komşu oldukları, maktul ...'in aynı zamanda köy muhtarı olduğu ve muhtarlık ile ilgili tasarrufları sebebi ile taraflar arasında önceye dayalı anlaşmazlık bulunduğu, yine olay öncesinde söz konusu köyde gerçekleşen bir kişinin silahla ateş etmesi olayı sebebi ile sanık ... ve diğer akrabalarının, maktulün de arkadaşı olan ve komşu bir köyde koruculuk yapan ...'dan şüphelenerek bu kişiye köye gelmesi durumunda kendilerine de haber vermesini söyledikleri, olay günü tanık Fatih'in ziyaret amacı ile ağabeyi sanık ...'in evine gittiği, bir süre sonra sanık ...'in, ...'nın kendilerine haber vermeden kardeşleri maktul ...'in evine gittiğini öğrendiği ve ...'yı telefonla arayarak durumu konuşmak amacı ile evine davet ettiği, gece saat 00:00 sıralarında maktul ...'in kaleşnikof marka uzun namlulu tüfeğini yanına alarak ağabeyi olan sanık ...'in evinin bulunduğu yere aracı ile gittiği, yola park ettiği araçtan inerek sanık ...'e "sen benim misafirimi nasıl kovarsın, seni sinkaf ederim" diyerek küfür ettiği ve elinde bulunan uzun namlulu tüfek ile sanık ...'in evine doğru ateş ettiği, tanık Fatih'in ağabeyi olan maktulle

konuşmak amacı ile bulunduğu yere koştuğu ve maktule "Dur yapma kardeşlerini mi öldüreceksin" dediği, bunun üzerine maktulün elinde bulunan tüfek ile kardeşi olan tanık Fatih'in ayağına doğru bir kez ateş ettiği, bu atış sonrası Fatih'in yaralanarak yere düştüğü, daha sonra maktulün söz konusu silahını seri atış pozisyonuna alarak tanık Fatih'in yanına doğru defaatle ateş ettiği, suça sürüklenen Metin'in ise olay anında evden yanına aldığı bir av tüfeği ile maktulün olduğu yere ve havaya doğru ateş ettiği, silahın tutukluk yapması neticesinde bu kez amcası Fatih'in aracının bagajında bulunan diğer tüfeği alarak maktule doğru ateş etmeye devam ettiği, başından isabet alan maktulün 17.09.2015 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre "ateşli silah yaralanmasına bağlı beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu öldüğü" olayda;

2. Sanık ... yönünden yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ...'in maktulün öldürülmesi eylemine iştirak ettiğine dair somut, kesin ve inandırıcı kanıta ulaşılamadığı, eksik araştırma bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... yönünden verilen beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Tüm dosya içeriğine göre; olayın olduğu gece taraflar arasında beyanlara göre maktül tarafından başlatılan kavga neticesinde tanık Fatih'in maktulün yaptığı atışla isabet alarak yaralandığı, maktulün suça sürüklenen çocuk ve ailesinin ikamet ettiği eve ateşli silahla ateş ettiği, her iki tarafın da ellerinde öldürmeye elverişli ateşli silahların olduğu; bu haliyle maktulden kaynaklanan haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında 5237 sayılı Kanunda asgarî düzey olarak belirlenen 12 yıl ile azami düzey olan 18 yıl arasında ceza öngören 29/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında makul düzeyde indirim yapılması yerine yazılı şekilde azamî düzeyde indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (2.) paragrafta açıklanan nedenlerle sanık ... yönünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2020/1296 Esas, 2023/1305 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkındaki Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (3.) paragrafta açıklanan suça sürüklenen çocuk ... yönünden haksız tahrikin derecesi nedeniyle katılan ... ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.10.2023 tarihli ve 2020/1296 Esas, 2023/1305 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3194, Karar No: 2021/4326, Tarih: 16.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/3194 E.  ,  2021/4326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.