muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7424, Karar No: 2013/13347, Tarih: 03.05.2013

Hafta tatili çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Dairemizce son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, hafta tatili çalışmasının taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda, böyle bir indirime gidilmemesi gerekir.

Dairemizin önceki kararlarında; hafta tatili ücretlerinden yapılan indirimler sebebiyle davalı tarafın kendisini avukat ile temsil ettirmesi durumunda, reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere hafta tatili ücretinden yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve hafta tatili ücretinden yapılan takdiri indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, davacının uluslararası tır şoförü olduğu ve avrupa ülkelerine sefer yaptığı konusunda uyuşmazlık yoktur. Davacı, hafta tatili günlerinde de çalıştığını ileri sürerek hafta tatili ücreti talep etmiştir. Mahkemece davacının hafta tatili günlerinde çalıştığından bahisle talebin kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, avrupa ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiğinin yasak olduğu bu nedenle avrupa ülkelerine sefer yapan tır şoförlerinin hafta tatili günlerinde çalışmasının mümkün bulunmadığı bu nedenle bu şekilde çalışan işçilerin hafta tatili ücreti taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği Dairemizin istikrar kazanmış uygulamalarından olduğu gözetilmeden davacının hafta tatili ücreti talebinin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Ancak, avrupa ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiğinin yasak olduğu bu nedenle avrupa ülkelerine sefer yapan tır şoförlerinin hafta tatili günlerinde çalışmasının mümkün bulunmadığı bu nedenle bu şekilde çalışan işçilerin hafta tatili ücreti taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği Dairemizin istikrar kazanmış uygulamalarından olduğu gözetilmeden davacının hafta tatili ücreti talebinin kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12721, Karar No: 2016/16640, Tarih: 27.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/12721 E.  ,  2016/16640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 18.02.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 106.720 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere,27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22610, Karar No: 2017/27953, Tarih: 06.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/22610 E.  ,  2017/27953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünde kadroya geçmeden önceki dönemde geçici işçi olarak çalıştığı ancak bu hizmetlerinin kıdeminden sayılmadığını, bu dönemde geçen çalışmaların kıdeminden sayılarak derece ve kademesinin tespiti ile yeni derece ve kademesi dikkate alınarak ilk kadroya geçişlerinden itibaren toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin hukuka ve toplu iş sözleşmesi hükümlerine aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının derece kademe tespitinin doğru yapılıp yapılmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının derece kademe tespitinin doğru yapılıp yapılmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı iş makinesi operatörü olarak çalışmış olup kadroya geçildiği 02/02/2001 tarihinde 6 derece 1 kademeden işe başlatılmış ve 14/09/2010 tarihinde 11 derece 10 kademeden emekli olmuştur. Mahkemece davacının 01/03/2009 tarihi itibariyle derece ve kademesinin 14/29, 01/03/2010 tarihi itibariyle 14/30 olduğunun tespitine karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ilk işe giriş tarihi olan 06/06/1988 tarihinden 01/03/2010 tarihine kadar olan hizmet süresi hesaplanıp bu süreye tekabül eden derece ve kademesi davacının emekli olduğu tarihteki derece ve kademesine eklenmiştir. Pozisyon cetveline göre iş makinesi operatörünün derece aralığı 6 - 14 olarak belirlenmiştir. İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi gereği olarak davacının tam bir yıl çalışmasının karşılığı 1 kademe, 2 yıl çalışmasının karşılığı da 1 derecedir. Davacının işyerinde 19 yıldan fazla süre ile çalıştığı ve bu çalışmasına göre 14 derece alabileceği gözetildiğinde derece tespitinde hata bulunmamaktadır. Ancak kademe tespiti hatalı olmuştur. Mahkemece yapılması gereken davacının ilk işe giriş tarihinden kadroya geçirildiği tarihe kadar olan geçici işçilikte geçen çalışma süresi hesaplanıp bu süreye göre eklenmesi gereken derece ve kademenin tespit edilerek emekli olduğu tarihteki derece ve kademesine eklenmesi gerekmektedir. Mahkemece hatalı raporun hükme esas alınması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7240, Karar No: 2022/3478, Tarih: 07.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7240 E.  ,  2022/3478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : 3302 Sayılı Kanun'la Değişik 2/B Madde Uygulamasının İptali İle, Davalı Adına Kayıtlı Taşınmazın Tapu Kaydının Cins Hanesinin Orman Olarak Düzeltilerek Beyanlar Hanesindeki 2/B Maddesi Uyarınca Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılmıştır İbaresinin Silinmesi Talebi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı ... İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı ... İdaresi vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili ... ilçesi Baklacı Mahallesinde 1989 yılında yapılan 6831 sayılı Yasa'nın 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B maddesi uygulamaları sırasında, 1373 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır.

Davacı ... İdaresi vekili, 1373 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, yapılan ilk orman kadastrosunda orman tahdidi dışında Vakıflara ait orman ve arazi iken, 4785 sayılı Yasa uyarınca devletleştirildiğini ve ..., Uzuntarla Hekimbaşı Ormanı adı altında 03.07.1947 tarih ve 59 sıra numarasıyla Hazine adına tescil edildiğini, daha sonra parselin bulunduğu alanda ... Köyü Tüzel Kişiliğine 6831 sayılı Kanun'un 17/3. maddesi uyarınca 1982 yılında okul ve lojman yapımı için 49 sene süre ile izin verildiğini, 1989 yılında yapılan ve ilan edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B madde uygulaması sonucunda anılan yerin tamamının orman sınırları dışarısına çıkarıldığını, yapılan bu işlemin 6831 sayılı Kanun'un 2/4. maddesine aykırı olduğunu belirterek, 2/B çalışmasının iptali ile tapunun cinsinin orman olarak değiştirilmesi ve beyanlar hanesindeki 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır ibaresinin silinmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dava konusu taşınmazın 2/B uygulamasına konu edildiği ve P.III parseli olarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu çalışmaların 27.06.1990 tarihinde kesinleştiği, bu konuda süresi içinde dava açılmadığı gibi taşınmazın kullanım kadastrosunun yapıldığı 2010 yılında üzerinde okul bulunduğu yani eylemli orman niteliği de taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B uygulamasının iptali istemine ilişkindir.

Dava, 2/B uygulamasının iptali istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümleri gereğince 1939 yılında yapılan orman tahdidi, 27.06.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması ve 23.06.2010 tarihinde ilan edilen 3402 sayılı Kanun'un Ek 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosu çalışmaları bulunmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9954, Karar No: 2024/12027, Tarih: 28.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9954 E.  ,  2024/12027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1305 E., 2024/1238 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Burdur 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/208 E., 2024/21 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum ve davalı işveren vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işverenin yanında inşaat demir işçisi olarak çalışmakta iken 20.06.2017 tarihinde sağ el işaret parmağını demir bükme makinesine kaptırdığı, bu yolla özürlü kalacak şekilde yaralandığı, Burdur C. Başsavcılığınca yapılan soruşturmada suç yokluğundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, SGK tarafından yapılan soruşturma neticesinde davacının bu kaza nedeniyle meslekte kazanma gücünde %6,2 oranında kayba uğradığının tespit edildiği, Antalya 5. İş Mahkemesinin 2018/285 Esas sayılı dosyasında maddi istemli dava açtıkları, halen süren yargılamada ATK 3. İhtisas Kurulundan davacının kaza nedeniyle uğradığı meslekte kazanma gücündeki kaybın tespitinin istendiği, Kurulun yaptığı inceleme sonucunda davacının bu kaza nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybını %10,3 olarak tespit ettiği, tespite itiraz edildiği, ATK 2. Üst Kurulu tarafından davacının meslekte kazanma gücü kaybının %10,3 olarak belirlendiği, maluliyet oranı kesinleştiği iddiasıyla davacının 20.06.2017 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle uğradığı meslekte kazanma gücündeki kaybın %10,3 olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki itirazında bulundukları, davacının geçirmiş olduğu iş kazası ile ilgili 27.07.2018 tarihinde Kuruma iş kazası müracaatı yapılmış olduğu, kaza ile ilgili de iş yeri tarafından 22.06.2017 tarihinde iş kazası bildiriminin yapıldığı ve sigortalıya 20.06.2017 - 01.09.2017 tarihleri arası geçici iş göremezlik ödeneği ödendiği, davacı sigortalı 12.09.2018 tarihli yazı ile hastaneye sevk edildiği ve İzmir Kurum Sağlık Kurulu tarafından 11.12.2018 tarih 20181500013 sayılı kararı ile davacının maluliyet oranının %6,2 belirlendiği, maluliyet oranına itiraz edildiği ve Kurum yazısı üzerine Yüksek Sağlık Kuruluna gönderildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 29.05.2019 tarih 2019/10333 sayılı kararı ile maluliyet oranını %6,2 olduğuna başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediği şeklinde karar verildiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı yanın açmış olduğu SSYSK'nın meslek kazanma güç kaybı oranına ilişkin rapora itiraza yönelik işbu davada davalı ...'ın taraf gösterilmesinin hatalı olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile yapılan yargılama sırasında toplanan deliller ve değerlendirmelere göre İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulunun 11.12.2018 tarih ve 2018/1500013 sayılı meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespitine ilişkin Sağlık Kurulu kararı, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan aldırılan 29.05.2019 tarih ve 2019/10333 sayılı rapor, Antalya 5. İş Mahkemesinin 2018/285 Esas sayılı dosyasının yargılaması sırasında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulun 25.09.2020 tarih ve 13932 sayılı raporu ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. Üst Kurulunun 20.01.2022 tarih ve 265 sayılı raporu bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının davalı iş yerinde 26.07.2017 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) % 10,3 olduğu kanaati oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının 20.06.2017 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının % 10,3 olduğunun tespitine, davacıya 20.06.2017 tarihli kaza nedeniyle geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarih olan 01.09.2017 tarihini takip eden ay başından itibaren geçerli olacak şekilde sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanmasına, bağlanacak gelirin / aylıkların her birinin hak edildikleri tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı SGK'dan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Sebepleri