muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/141, Karar No: 2025/603, Tarih: 10.02.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 09.01.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1.Bölge Adliye Mahkemesinin 09.01.2023 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, dava konusu taşınmazlarda tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçimi oluşmadığı, mahkemece taşınmazların davalı tarafından kullanılıp kullanılmadığı ya da taşınmazlarda davacının kullanabileceği bir yer olup olmadığı araştırılmadığı, her bir taşınmaz için ayrı ayrı inceleme yapılması, her bir taşınmazda davalının kullanımının bulunup bulunmadığı, kullanımı var ise hangi miktarda kullandığı, payını aşan kullanımı var ise miktarı, davacının kullandığı ya da kullanabileceği bir yer bulunup bulunmadığı hususlarının detaylıca araştırılarak belirlenmesi, taşınmazda davacının kullanabileceği yer bulunması durumunda el atmanın önlenmesi davasının dinlenemeyeceği hususun da gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkillinin dava konusu taşınmazların aralarında yaptıkları taksim sonucu kendisine düşen yerini kullandığını, müvekkilinin davacıya icar parasını ödediğini, taşınmazlar üzerinden mirasbırakanın sağlığından beri sadece davalının ilgilendiğini, müvekkilinin sadece hakkı olan yerleri kullandığını, hakkı olmayan yere müdahalede bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının lehine bozulması istemi ile temyiz yasa yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

1. Paylı mülkiyete konu bir taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki el atmanın önlenmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı yada kullanabileceği bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur.

2. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorunu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açılmak suretiyle çözümlenmesi gerekmektedir.

2. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorunu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açılmak suretiyle çözümlenmesi gerekmektedir.

3. Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, el atmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

4. Paydaşlar arasındaki el atmanın önlenmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi TMK’nın müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

5. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyulsa da gereğinin yerine getirildiğini söyleme imkanı bulunmamaktadır. Bozma ilamında da belirtildiği üzere bir paydaşın payına karşılık çekişmesiz olarak kullanabileceği yer var ise, el atmanın önlenmesi istemli davanın dinlenme olanağı yoktur.

5. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyulsa da gereğinin yerine getirildiğini söyleme imkanı bulunmamaktadır. Bozma ilamında da belirtildiği üzere bir paydaşın payına karşılık çekişmesiz olarak kullanabileceği yer var ise, el atmanın önlenmesi istemli davanın dinlenme olanağı yoktur.

6. Dosya kapsamında Mahkemece keşif sonucu alınan 12.06.2024 tarihli fen bilirkişi raporuna göre davaya konu edilen 105 ada 450, 109 ada 56, 101 ada 44, 124 ada 229, 105 ada 238, 105 ada 240, 109 ada 60, 105 ada 434, 101 ada 399, 126 ada 22, 118 ada 8 parsel sayılı taşınmazların tamamının davalının kullanımında olduğu belirlenmiştir. Ancak hem anılı bilirkişi raporu hem de Mahkemenin 05.06.2024 tarihli keşif zabtındaki gözleme göre dava konusu 101 ada 448, 101 ada 102, 101 ada 104, 101 ada 498, 101 ada 320, 105 ada 118, 112 ada 42, 118 ada 1,123 ada 29, 124 ada 78, 126 ada 3, 126 ada 32, 126 ada 35, 127 ada 6 ve 127 ada 3 parsel sayılı taşınmazların tamamının kullanılmadığı, davacının kullanabileceği yerlerin mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece dava konusu 101 ada 448, 101 ada 102, 101 ada 104, 101 ada 498, 101 ada 320, 105 ada 118, 112 ada 42, 118 ada 1,123 ada 29, 124 ada 78, 126 ada 3, 126 ada 32, 126 ada 35, 127 ada 6 ve 127 ada 3 parsel sayılı taşınmazlarda davacının payına karşılık kullanabileceği yerlerin bulunması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

7. Diğer yandan dava konusu edilen 109 ada 29, 123 ada 69 ve 123 ada 27 parsel sayılı taşınmazların Mahkemenin keşif zabtına göre boş olduğu tespit edilmesine rağmen, 12.06.2024 tarihli bilirkişi raporunda ise anılı taşınmazların tamamının davalının kullanımında bulunduğu belirlenmiştir. Hal böyle, olunca Mahkeme gözlemi ve bilirkişi raporu arasında çelişki bulunduğundan Mahkemece, anılı taşınmazlarda davalının kullandığı yerlerin şüpheye yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, davacının taşınmazda kullandığı ya da kullanabileceği bir bölümün olup olmadığının belirlenmesi gerekir.

8. Mahkemece eksik inceleme ve yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4159, Karar No: 2012/149, Tarih: 19.01.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4159 E.  ,  2012/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kural olarak tespit davasının dinlenebilmesi için genel dava şartlarından başka iki özel koşula daha ihtiyaç vardır. Özel koşulların ilki, tespit davasının konusunu ancak bir hukuki ilişkinin oluşturabileceğidir. Gerçekten tespit hükmü, hak ve alacakların doğduğu hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığını tespit etmekte olup, miktarları hakkında bir şey içermez. Bu nedenle uygulamada, konusu yalnızca maddi vakıa ya da vakıalar olan tespit davalarının dinlenemeyeceği sonucuna varılmıştır. Kural olarak maddi vakıa ya da vakıalar ancak hukuki bir ilişki ile birlikte tespit davasına konu olabilirler. İkinci koşul, davacının sözünü ettiği hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığının hemen tespitinde hukuki bir yararı bulunmalıdır. Hukuki yarar koşulu, tespit davasını hükme bağlayan tüm yasalarda öğretide ve uygulamada kararlılıkla aranmaktadır.

Öte yandan, bir hukuki ilişkinin hemen tespitinde, hukuki yararın varlığının kabul edilebilmesi için de şu üç koşulun birlikte olması zorunludur.

a)Davacının bir hakkı veya hukuki durumunun halihazır bir tehlike ile ciddi biçimde tehdit edilmiş olması,

b)Bu ciddi tehdit sebebiyle davacının hukuki durumunun tereddüt ya da belirsizlik içinde olması,

c)Tespit hükmünün bu tehlikeyi ortadan kaldıracak nitelikte olması.

Açıklanan nedenlerle davacının hukuki korunma (himaye) ihtiyacını başka bir vasıta ile tamamen tatmin .../.

2011/4159-2012/149 S.2

edebilmesinin mümkün olduğu hallerde, hukuki ilişkinin soyut tespitinde hukuki yararının bulunmadığı, bu nedenle tespit davası açamayacağı kuşkusuzdur.

Kural olarak, eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde tespit davası açılmasında hukuki bir yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Sözü edilen kuralın ayrık hali olarak eda davası ile elde edilecek tespit hükmünün kapsamı, tespit davası ile elde edilecek tespit hükmünün kapsamından daha dar ise, eda davası açılması mümkün olmasına rağmen, eda davasından bağımsız olarak ayrı bir tespit davası açılabileceği de öğretide ve uygulamada kararlılık kazanmıştır.

Az yukarıda genel dava şartlarından ayrık olmak üzere tespit davasına özgü koşulların mahkemece resen gözetilmesi zorunludur. Bu hukuksal olguların ışığı altında duraksamasız belirtmek gerekirse hukuki yarar dava koşuludur.

Az yukarıda genel dava şartlarından ayrık olmak üzere tespit davasına özgü koşulların mahkemece resen gözetilmesi zorunludur. Bu hukuksal olguların ışığı altında duraksamasız belirtmek gerekirse hukuki yarar dava koşuludur.

Somut olaya gelince; davaya konu muhtesatın üzerinde bulunduğu ve Kırıklareli Merkez ... Mahallesi ... Mevkii 432 ada 72 parsel sayılı taşınmazın tapuda taraflar arasında paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olduğu, taşınmaz hakkında açılmış bir ortaklığın giderilmesi davası bulunmadığı gibi kamulaştırma işlemi de bulunmadığı, bu haliyle tespit davası açılabilmesine imkan tanıyan HUMK'un 567 ve Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi hükmünün somut olayda uygulanmasına imkan olmadığı gözetildiğinde, davacının tespit davası açmakta hukuki yararının olmadığı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; mahkemece hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, kabule göre de rüzgar paneli, güneş enerjisi ve sera bitkilerinin arzın mütemmim cüzü niteliğinde olmamaları nedeniyle tespit isteminde bulunulamayacağının gözetilmemesi dahi isabetsiz davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin ödenen harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 19.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10565, Karar No: 2014/13133, Tarih: 01.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10565 E.  ,  2014/13133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

MİRASBIRAN : ... (babası)

Mirasın reddine ilişkin davada... Sulh Hukuk, Tire Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, murisin ölümü ile açılan mirasın kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespitine yönelik “mirasın reddi” davasıdır. (TMK 605. maddesi) Bu dava, miras bırakanın ölmeden önceki son yerleşim yerindeki Sulh Hukuk Mahkemesinde görülecektir. Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgileri ve kolluk araştırma tutanağından murisin ölmeden önceki son adresinin "75. Yıl ... mahallesi.... Sokak. No...-..." olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7945, Karar No: 2015/18079, Tarih: 12.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/7945 E.  ,  2015/18079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2015

NUMARASI : 2014/210-2015/29

Davacı, malulen emekliliğe hak kazandığının tespitiyle 01/07/2005 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğine ve birikmiş aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının malul olduğu ve 01.07.2005 tarihinden itibaren malullük aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının beden çalışma gücünün en az 2/3’ünü kaybetmiş olduğu, ancak maluliyet başlangıç tarihinin 04.06.2008 tarihi olarak tespit edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 1992 – 05.12.2005 tarihleri arasında 1.851 gün 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğu, 29.05.2006 tarihinde davalı Kuruma başvurarak malul olduğundan maluliyet aylığı talep ettiği, Kurumun 22.11.2006 tarihli yazısında; “davacının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmediği” belirtilerek talebinin reddedildiği, SS Yüksek Sağlık Kurulu’nun 29.12.2006 ve 02.09.2008 tarihli raporlarında; “davacının meslekte kazanma gücünün 2/3’ünü kaybetmediğinin” belirtildiği, itiraz üzerine Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan 18.04.2012 tarihli raporda, “davacının % 96 oranında meslekte kazanma gücü kaybının bulunduğunun” belirtildiği, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Genel Kurulu’ndan alınan 30.10.2014 tarihli ayrıntılı raporda, “davacının beden çalışma gücünün en az 2/3’ünü kaybetmiş olduğu ve maluliyet başlangıç tarihinin dosyadaki tıbbi verilere göre 04.06.2008 tarihi olduğunun” belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının talebi malul olduğunun ve 01.07.2005 tarihinden itibaren malullük aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine ilişkindir. Kurum davacının maluliyetinin 2/3 olmadığını belirterek talebini tamamen reddetmiştir. Davacının 2/3 oranında malul olduğu ve bu maluliyetinin başlangıç tarihinin dava tarihi olan 07.01.2009 tarihinden önce 04.06.2008 tarihi olduğu tüm dosya kapsamından sabittir.

“Çoğun içinde az da bulunur” kuralı gereğince, dava tarihinin tahsis talep tarihi olarak kabul edilerek bu tarih itibari ile malullük aylığının şartlarının tamam olduğu göz önünde tutularak hüküm kurulması gerekirken, davacının talebinde belirtilen tarihe göre malullük aylığı şartlarının olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

“Çoğun içinde az da bulunur” kuralı gereğince, dava tarihinin tahsis talep tarihi olarak kabul edilerek bu tarih itibari ile malullük aylığının şartlarının tamam olduğu göz önünde tutularak hüküm kurulması gerekirken, davacının talebinde belirtilen tarihe göre malullük aylığı şartlarının olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacının 04.06.2008 tarihi itibari ile beden çalışma gücünün en az 2/3’ünü kaybetmiş olduğuna ve 07.01.2009 dava tarihini takip eden aybaşı olan 01.02.2009 tarihinden itibaren malullük aylığına hak kazandığının tespitine karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5242, Karar No: 2013/7110, Tarih: 30.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/5242 E.  ,  2013/7110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, komşuluk hukukundan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi ... ....... Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın ... Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın ... Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4581, Karar No: 2013/10101, Tarih: 12.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/4581 E.  ,  2013/10101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur ...'in 12.12.2007 tarihli ifadesinde, kızının kendisini 2006 yılının yaz aylarında ... atarak vurmak suretiyle yaraladığını beyan etmesine rağmen 18.08.2007 tarihinde kolluk tarafından alınan ifadesinde, kızının pencereyi kırarak başını yaraladığı yönünde beyanda bulunması, mağdurun Cumhuriyet Başsavcılığına ilk müracaatına ilişkin 10.07.2007 havale tarihli dilekçesinde ise sanık kızı tarafından yaralandığına ilişkin herhangi bir beyanının olmaması, mağdurun ... Sağlık Ocağı tarafından düzenlenen raporundaki "şahıs 23.11.2006 tarihinde psikiatrik hastalığı olan..kızı tarafından başına ... atılarak darp edildiğini söylüyor" şeklindeki bilgi notu ve ... Devlet Hastanesinin 12.12.2007 tarihli raporundaki "23.11.2006 tarihinde oğlu tarafından darp edildiğini söylüyor" şeklindeki bilgi notu karşısında, mağdurun beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden, yine 23.11.2006 ve 12.12.2007 tarihli raporları düzenleyen doktorların tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1504, Karar No: 2024/2207, Tarih: 20.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/1504 E.  ,  2024/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/692 E., 2021/936 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 33.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2020 gün ve 2019/79 Esas, 2020/156 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.09.2021 gün ve 2020/692 Esas, 2021/936 sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.11.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanık ...'ın FETÖ silahlı silahlı terör örgütü üyeliği suçundan hakkında yakalama kararı olan ve uluslararası seviyede kırmızı bültenle aranan ... nin eşi ... nin babası olduğu, 26.03.2018 tarihinde şüphelinin Beyoğlu 57. Noterliğine giderek H. Ş. tarafından kendisine Amerika Birleşik Devletlerinde Noter Muadili evrakı ile hakkındaki davaları takip etmesi için bir avukata vekalet verdiği belge ve yine H. Ş. tarafından kendisine verilen geniş vekalet belgesinin tasdiklenmesi için müracaatta bulunduğu esnada yakalandığı, sanığın Krea İçerik Hizmetleri ve Prodüksiyon A.Ş.'nin cevabi yazısına da konu olduğu üzere ... numaralı DIGITÜRK aboneliğini 13.10.2015 tarihinde "... grup kanallarının platformdan çıkartılması" gerekçesiyle iptal ettirdiğinin tespit edildiği, sanığın dijital platform abonelikleri devam etmekte iken örgüte müzahir kanalların bu platformdan çıkarılmasından sonra genel tavırla uyumlu olarak bu kanalların çıkarılması nedeniyle üyeliğini sonlandırma talebinde bulunduğu, dosya kapsamından tespit edilen eylemlerin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğu, ancak açıklanan nedenlerle atılı suçtan ilk derece mahkemesince mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile beraat kararı sayılı kararı verilmesi,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;