muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/16488, Karar No: 2007/279, Tarih: 16.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16488 E.  ,  2007/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... Köyü 8366 nolu parselin genel arazi kadastrosu sırasında davalı adına tespit ve tescil edildiğini, daha sonra yapılan orman kadastrosu sırasında 6 nolu orman kadastro komisyonu tarafından orman sınırı içine alınarak 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına çıkarıldığını belirterek taşınmazın Hazine adına tescilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne, 8366 parselin tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce yapılıp 08.03.1982 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Gerçek kişinin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunun Haziran 302 D.134 nolu kayıt olup, cinsinin ... ... vakfından orman ve edinme nedeninin “Mir ... ... ... ... Hazretlerinin ...”, hudutlarının “Tarafları ... sınırı ve ... yeri ve eski ...”, malikinin ... ... ..., miktarının 300 dönüm yüzölçümünde olduğu, ferağ nedeniyle ... 309 D.131 nolu kayıtta aynı miktar ve hudut ile ... ... ... bini ...’a geçtiği ,daha sonra malikinin mirasçısız ölmesi üzerine, vakfa ait olduğundan bil- müzayede ihale kılındığı, defter-i hakani emanet-i celilesinden şerefvarid olan 21-eylül-332 ve 6-eylül 332 tarih ve 68 ve 83 numaralı tahrirat-ı aliyyelerinden anlaşılmakla, meclis-i idare-i livanın 6-T.Sani 34 tarihli kararı mucibince senet ita kılındığı edinme sebebiyle, yani, orman yönetiminin taraf olmadığı ve orman yönetimini bağlamayan işlem ile T.Sani 334 tarih 99 nolu kayıtta, hududu “şarken ve garben ve şimalen sahibi senet ... ve tarlaları cenuben eski ... ... Kumla çiftliği arazisi olarak değiştirilip, miktarı 1048 dönüm 44 arşına yükseltilerek, orman vasfında, Bosnalı ... Bey kerimesi ve ... ... Bey’in zevcesi ...(...) Hanıma geçtiği, malikinin 18/11/1931 tarihinde ölmesi üzerine, çocuklarından ... mirası reddettiğinden, aynı hudut ve orman vasfı ile ancak, 96 hektar 3194 metre yüzölçümünde, T.Evvel 935 tarih 105 nolu kayıtta kızı ... ve oğlu ...’a, geçtiği,daha sonra maliklerinin başvurusu üzerine iki eşit kısma ayrılarak orman vasfı ile, 48 hektar 1597 metre yüzölçümündeki bölümünün 28/7/1944 tarih, 244 numaralı

kayıtta ... ... ..., yine 48 hektar 1597 metre yüzölçümündeki bölümünün ise, 28/07/1944 tarih 196 nolu kayıt ile ... ... adına kaydedildiği,196 nolu kaydın sahibi ...’nin satışı nedeniyle aynı cins hudut ve miktar ile 11/6/1945 tarih 36 numarada tamamı 240 hisse itibarıyla ... ve arkadaşlarına geçtiği anlaşılmaktadır.

kayıtta ... ... ..., yine 48 hektar 1597 metre yüzölçümündeki bölümünün ise, 28/07/1944 tarih 196 nolu kayıt ile ... ... adına kaydedildiği,196 nolu kaydın sahibi ...’nin satışı nedeniyle aynı cins hudut ve miktar ile 11/6/1945 tarih 36 numarada tamamı 240 hisse itibarıyla ... ve arkadaşlarına geçtiği anlaşılmaktadır.

4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi sonucunda tüm ormanlar devletleştirildiğinden, yasa gereği 28/7/1944 tarih 183cilt 244 nolu orman tapusu, 48 hektar 1597 metre miktar orman vasfında istimlak edilerek 11/10/1946 tarih 80 nolu kayıt ile Hazineye geçmiş, ancak daha sonra 5658 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile iadeye tabi ormanlardan olduğu gerekçesiyle, resmi senetle, 17/03/1952 tarih 87 numaralı kayıtta, orman vasfında, aynı miktar ve hudut ile ... ... ... adına iade edilmiştir. 28/07/1944 tarih 196 nolu kayıt ile ... ... adına kaydedilen ve ...’nin satışı nedeniyle aynı cins hudut ve miktar ile 11/6/1945 tarih 36 numarada tamamı 240 hisse itibarıyla ... ve arkadaşlarına geçen orman tapusu hakkında ise 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle devletleştirme ve keza daha sonra 5658 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile ,iade işleminin yapıldığı yolunda herhangi bir kayıt bulunmamaktadır.

... Köyünde 1955 yılında yapılan tapulama çalışması sırasında, 17/03/1952 tarih 87 nolu orman tapusu dayanak alınarak, maliki ... ... ... adına, 11/6/1945 tarih 36 nolu tapu dayanak alınarak ... ve arkadaşları adlarına tapulama parselleri oluşturulmuş, bir kısım parseller daha sonraki tarihlerde yapılan intikaller ile el değiştirmiştir.

Yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, ilk kez merkez ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına ,28.05.1981 tarihinde başlanarak 5658 sayılı yasa uyarınca iade edilen 17/03/1952 tarih 87 numaralı kayıtta, orman vasfında,aynı miktar ve hudut ile ... ... ... adına tapulu taşınmazın bulunduğu alan, Batı ... ... Özel ormanı adı verilerek tapu maliki adına sınırlandırılmış,doğuda bulunan orman vasfındaki taşınmazlar ise 291-292-293-294-295-296-297-298-299-291 nolu orman sınır noktalarını birleştiren hatlar ile Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılmış ve akabinde içinde çekişmeli taşınmazların bulunduğu alanın nitelik yitirdiği

saptandığından, 1744 sayılı yasanın 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış, sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise, itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir.

saptandığından, 1744 sayılı yasanın 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış, sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise, itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir.

Tüm bu açıklamalara göre, gerçek kişilerin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunda 300 dönüm yüzölçümünde olmasına karşın, bu tapu kaydının gittisi olan, Mart 1952 tarih 87 nolu, 48 hektar 1597 m2 yüzölçümünde, ... ... ... adına kayıtlı taşınmazın, önce 4785 sayılı yasaya göre istimlak edilip, daha sonra 5658 Sayılı Yasaya göre iade edilen, orman kadastrosu sırasında ise, Batı ... ... Özel Ormanı olarak sınırlandırılan alanın, kök tapu miktarı olan 300 dönümün çok üzerinde olduğu, tapunun ilk tesisinden sonra yapılan intikaller sırasında sınırdaki Devlet ormanları da tapu kaydı kapsamına alınarak yüzölçümünün artırılması işleminin Orman Yönetimini bağlamayacağı, bu nedenle davacı gerçek kişilerin maliki oldukları kadastro parsellerinin dayanağı Haziran 1945 tarih 36 nolu tapu kaydının 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştiği ve 5658 Sayılı Yasada yazılı koşullar oluşmadığından iadeye tabi olmaması nedeniyle orman kadastrosu sırasında önce Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılıp 2. madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve işlemin 08.03.1982, itirazlı yerlerin 11.11.1985 tarihinde ilan edilerek orman kadastro işlemi ile orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin kesinleştiği, orman kadastro işlemlerinin kesinleştiği tarihe göre hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, davacı gerçek kişilerin orman kadastrosunu iptal ettirecek hiçbir yasal dayanaklarının bulunmadığı, yerel mahkemece bu ilkeler gözönünde bulundurularak Hazinenin davasının kabulüne dair verilen kararda

isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/01/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8520, Karar No: 2021/16018, Tarih: 01.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8520 E.  ,  2021/16018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15/10/2009-31/12/2014 tarihleri arasında davalı asıl işverene ait yol bakım yapım işinde lastik tekerlekli greyder operatörü olarak kesintisiz çalıştığını, davalı Belediyenin davacının ücretinin bir kısmını ödememek için alt işveren kaydında sigortalı gösterdiğini, asıl işverenin yol yapım bakım işini alt işverenlere yaptırdığından müteselsilen sorumlulukları olduğunu, davacının son net ücretinin 2.166,58 TL olduğunu, Toplu İş Sözleşmesi gereği aylık 156 TL yol ve 175,50 TL yemek parası hakkı kazandığını ve bordroda yer aldığı halde kendisine ödenmediğini, alt işverenin 31/12/2014 tarihi itibariyle sözleşmesinin sona erdiğini ve asıl işverenin de davacıyı artık çalıştırmayacağını söyleyerek sözleşmesini devam ettirmediğini, davacının haftanın 6 günü 08.00-16.30 saatleri arası çalıştığını ve 30 dakika yemek arası kullandığını, ancak fazla mesai ücretinin ödenmediğini, davalı asıl işverenin Nisan/2012 ayından itibaren davacıyı iki alt işveren kaydında sigortalı gösterdiğini ücretin bir kısmının bir alt işveren kaydında diğer kısmını başka bir alt işveren kaydında tahakkuk ettirildiğini, ancak Nisan/2012-Aralık/2013 arası ücretinin tam ödenmediğini, ayrıca Ocak-Aralık 2014 arası bordroda aylık net 2.166,58 TL tahakkuk ettirildiği halde bankaya eksik ödendiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, yol ve yemek ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının Belediye çalışanı olmadığı gibi iş sözleşmesinin de bulunmadığını, yol yapım bakım işlerini üstlenen diğer davalı tarafından istihdam edildiğini, alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Tem. Hizm. Bilgi İşlem Otom. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının 2014/1-12 döneminde çalıştığını, emir ve talimatların davalı şirket tarafından verilmediğini, bordrolardan anlaşılacağı üzere yol ve yemek ücretlerinin ödendiğini, yıllık izin ve fazla çalışma ücretlerinin zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesinin ihale dönemi sona erince asıl işverenin talimatı ile sona erdirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Davalı ...Tem. Hizm. Bilgi İşlem Otom. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının 2014/1-12 döneminde çalıştığını, emir ve talimatların davalı şirket tarafından verilmediğini, bordrolardan anlaşılacağı üzere yol ve yemek ücretlerinin ödendiğini, yıllık izin ve fazla çalışma ücretlerinin zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesinin ihale dönemi sona erince asıl işverenin talimatı ile sona erdirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 14.01.2020 tarih, 2016/11806 esas, 2020/266 karar sayılı ilamı ile “...Somut uyuşmazlıkta davacının iddiası ile davalının savunması üzerinde durulmamış, deliller açıklanmamış maddi olay saptanmamış, kabul edilen alacakların neden kabul edildiği açıklanmadığı gibi özellikle hangi alacakların reddedildiği hükümde belirtilmemiş, kısaca karar gerekçesiz yazılmıştır. ” gerekçesi ile sair yönler incelenmeksizin bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili diğer alacak talepleriyle birlikte, müvekkilinin aylık net ücretinin 2.166,58 TL tahakkuk ettirildiği halde banka hesabına eksik ödendiğini ileri sürerek Ocak-Aralık 2014 arasındaki aylar için ücret fark alacağı talebinde bulunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 2014 yılı fark ücret alacağı talebi hesaplanırken dosyada mevcut 2014 yılına ait imzasız bordrolar dikkate alınmış ve davacının ücreti 2014/1-6 dönemi için net 2.071,90 TL ve 2014/7-12 dönemi için davacı iddiası gibi net 2.166,58 TL kabul edilerek asgari geçim indirimi hariç bankadan ödenen net 1.729,67 TL’nin mahsubu ile toplam net 4.674,84 TL ücret farkı alacağı hesaplanmıştır. Söz konusu son dönem ücret bordrolarında davacı işçinin aylık ücreti 156,00 TL yol ve 175,50 TL yemek yardımı dahil toplam brüt 3.393,30 TL ve 2.166,58 TL nettir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2014 yılı için ödenmesi gereken net ücret ile bankaya ödenen ücret arasındaki fark belirlenirken bordroda mevcut yol ve yemek dahil aylık ücretin esas alındığı anlaşılmaktadır. Oysaki davacı işçi ödenmediğini iddia ettiği yemek ve yol yardımı alacakları için ayrı bir talepte bulunmuş ve söz konusu alacaklar 2014 yılı için ayrıca belirlenerek hüküm altına alınmıştır. Açıklanan nedenle davacının 2014 yılı fark ücret alacağının esas alınan bordrolardaki yol ve yemek yardımı miktarları dikkate alınmaksızın sadece çıplak ücret üzerinden hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacı işçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmenin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Davalının açık kabulü veya aksini gösteren yazılı belge olmadığı sürece yasada asgari olarak belirlenen ara dinlenme sürelerinin kullanıldığının kabulü gerekir.

Somut olayda, Mahkemece davacı iddiası ve tanık beyanlarına göre davacının haftanın 6 günü 08.00-16.30 saatleri arasında 8,5 saat çalıştığı ve davacının yarım saat ara verdiği iddiasına davalılar tarafından açıkça itiraz edilmediği gerekçesiyle yarım saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile haftalık 48-45 saat=3 saat fazla çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplama doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Yukarıda açıklandığı üzere, davacının günlük 8,5 saat çalışma süresinden 1 saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile haftanın 6 günü ve günlük 7,5 saatlik çalışmaya göre haftalık yasal 45 saati geçen çalışması olmadığından fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine 01.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14195, Karar No: 2014/3401, Tarih: 11.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/14195 E.  ,  2014/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2012

NUMARASI : 2010/806-2012/639

Taraflar arasındaki istihkak-tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Uşak 2.İcra Müdürlüğünün 2010/4912 sayılı takip dosyasından, davacının işyerindeki mallarının haczedildiğini belirterek İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı 3.kişi şirketin alacaklılardan mal kaçırma amacı ile kurulduğunu, borçlunun ticari mallarının büyük bir kısmını 3.kişiye devir ettiğini, istihkak davasının reddini ve davacı ve borçlu arasındaki tasarrufun iptali istemi ile İİK’nun 97/17, 277-280.maddeleri gereğince açtığı karşı davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu şirket temsilcisi, borçlu şirketin 2010 yılında kapandığını, taraf sıfatı ve ehliyeti olmadığından davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, haczin borçlu adresinde yapıldığı, 3.kişinin mahlde hazır olmadığını D. G. tarfından kardeşinin makineleri satın aldığını belirttiği, mülkiyet karinesinin borlu lehine oldağu ve karine aksinin davacı tarafından ispat edilmediğinden 3.kişinin davasının reddine, tasarrufu iptal davasının dar yetkili icra mahkemesinde görülmeyeceğinden davanın görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davası ile alacaklının karşılık olarak İİK’nun 97/17 maddesi gereğince açtığı tasarrufun iptaline ilişkindir.

İİK’nun 97/17 maddesinde istihkak davasına karşı haczi yaptıran alacaklının bu kanunun 11.babı hükümlerine dayanarak gecici veya kesin aciz belgesi ibrazına mecbur olmaksızın

karşılık dava olarak iptal davası açabileceği, her iki davada tarafların gösterecekleri tüm delillerin hakim tarafından serbestce değerlendirileceği yazılıdır. Davalı alacaklı tarafından açılan tasarrufun iptali davası “karşılık dava" olarak açılmıştır. 24.2.1954 günü E:2 K:7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da ayrıca vurgulandığı gibi, karşılık dava olarak açılan tasarrufun iptali davası İcra Mahkemesinde görülür.

Öte yandan, hacizli mal önce borçlu tarafından Bayram Yıldız'a, anılan şahıs tarafından davacı 3.kişiye satıldığından, İİK'nun 282.maddesi gereğince anılan şahsında davaya dahil edilmesi gerekmektedir.

Bu durumda, alacaklı tarafından açılan tasarrufun iptali davasının belirtilen taraf teşkilide yapıldıktan sonra esası hakkında inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevden red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan, hacizli mal önce borçlu tarafından Bayram Yıldız'a, anılan şahıs tarafından davacı 3.kişiye satıldığından, İİK'nun 282.maddesi gereğince anılan şahsında davaya dahil edilmesi gerekmektedir.

Bu durumda, alacaklı tarafından açılan tasarrufun iptali davasının belirtilen taraf teşkilide yapıldıktan sonra esası hakkında inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevden red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile bozma nedenine göre davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmaksızın hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye ve davalı alacaklıya geri verilmesine 11.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3071, Karar No: 2019/3970, Tarih: 26.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3071 E.  ,  2019/3970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8941, Karar No: 2014/919, Tarih: 21.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/8941 E.  ,  2014/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2011/504-2013/150

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, A.. K.. 114 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, kısmî ilân süresi içinde Orman Yönetimi tarafından, orman tesbit ve sınırlandırmasına itiraz davası açılması nedeniyle yüzölçümü boş bırakılarak, mera niteliği ile orta malı olarak sınırlandırılarılmış, düzenlenen tutanak kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

KDZ.Ereğli Kadastro Mahkemesinin 20/10/2008 gün ve 2008/92 E. - 490 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi sonrasında hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30.03.2009 gün ve 2009/3256-5299 E.,K. sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

Davacı vekili, 26.08.2011 tarihli dava dilekçesi ile; A.. K.. 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mera kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tesbit ve tescilini talep etmiş; mahkemece, getirtilen tapu kayıt ve dayanaklarına göre dava konusu taşınmazın kayden orman niteliği ile Hazine adına kayıtlı olduğu, talebin açıkça tapu kaydının iptali olması nedeniyle davacı tarafın hukukî yararının bulunmadığı anlaşılmakla davanın usûlden reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp, 14.02.2008 tarihinde kesinleşmiş, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava, ilân süresi içerisinde açılan mera komisyon kararının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescil istemine ilişkin olup; mahkemece, davanın yalnızca tapu iptali istemine ilişkin olduğu ve çekişmeli taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına kayıtlı bulunduğu kabul edilerek reddine karar verilmiş ise de mahkemenin bu değerlendirmesi yerinde değildir.