muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5410, Karar No: 2013/6427, Tarih: 22.10.2013

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı kooperatif üyeliğinin tespiti istemine ilişkindir.

Kooperatif anasözleşmesinin .... maddesine göre taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak, kooperatifin amacına uygun motorlu araç sahibi olmak, aynı amaçlı başka bir motorlu taşıyıcılar kooperatifine ortak olmamak, ortaklık şartları olarak sayılmıştır. Bu çerçevede, davacıların resmi güzergahlarında fiilen taşıyıcılık yapmamaları nedenine dayalı olarak ihraçlarına karar verilebilmesi için, resmi güzergahlarında fiilen taşıyıcılık yapmaları hususunda davacılara ihtarname gönderilerek temerrüde düşürülmeleri gereklidir. İhraç kararından önce davalı kooperatifçe bu hususta ihtarname gönderildiği ve davacıların temerrüde düşürüldükleri hususu ileri sürülüp kanıtlanamamıştır.

Mevcut davada davacılar davalı kooperatif üyeliğinin tespitini talep ettiklerine göre, bu talepleri aynı zamanda ihraç kararının da doğru olmadığının tespiti ve iptal talebini de içermektedir. Bu itibarla yukarıda izah edilen hukuki çerçeve dahilinde kooperatif anasözleşmesinin .... maddesine göre kooperatifin kendi üzerine düşen hususları yerine getirmeden, anasözleşmenin .... maddesine göre verdiği davacıların ihracına ilişkin karar, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na ve davalı kooperatif anasözleşmesine uygun bulunmadığından, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/878, Karar No: 2007/905, Tarih: 28.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-878 E.  ,  2007/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3.İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2007

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 3.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.04.2007 gün ve 2006/1466-2007/277 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10.07.2007 gün ve 2007/19936-23093 sayılı ilamı ile; (“…Davacı  işçi 19.11.2001 tarihinde imzalan protokolün  geçersiz olduğunu ileri sürmüş ve 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu  iş sözleşmesinin 39.maddesinde  öngörülen  ücret artışından kaynaklanan fark  ücret isteğinde bulunmuştur. Davalı  işveren  protokolün  toplu  iş sözleşmesi  imzalayan yetkili kişiler tarafından imzalandığını ve geçerli  olduğunu  savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

İşyerinde, 28.8.2000 tarihinde  sendika tarafından verilen yetkiye istinaden  16.2.2001 tarihinde imzalanan toplu  iş sözleşmesi 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte kalmıştır. Toplu  iş sözleşmesini imzalayan sendika yetkililerinin bir kısmı ile işveren temsilcileri arasında 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolle, 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren  ücret artış  hükmü tadil edilmiş ve ücret artışı  oranı düşürülmüştür. Yine 1.4.2002 tarihinde yürürlüğe girecek  olan ücret artışı hükmünde değişiklik yapılmıştır.

Sözü edilen protokolü sendika adına imzalayanlardan 5 kişi 28.8.2000 tarihli  sendika yetki yazısında  münferiden ve müştereken  toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kılınmışlardır. Toplu  iş sözleşmesi imzalama konusunda  verilen yetki sendika tarafından daha sonra geri alınmış değildir. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapılması için  ise sendika tarafından   özel bir yetki verilmesine gerek bulunmamaktadır. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapma konusunda sendika yönetim kurulunun bir karar alması da gerekmemektedir. Sendika yetkilileri tarafından anılan yetkiye dayanılarak 16.2.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesi imzalanmasının ardından 9 ay sonra değişen koşullara göre bazı hükümlerde değişikliğe gidildiği görülmektedir.

Somut olayda, 19.11.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesini birlikte ve tek başına imzalamaya yetkili  olan  aralarında sendika genel  başkanı  işe şube yöneticisinin de bulunduğu 5 kişi protokolü sendika adına düzenlemişler ve işyerinde anılan protokol uygulanmaya başlamıştır. Bu konuda sendika ile işveren  arasında bir  uyuşmazlık ortaya çıkmamıştır.  İşçiler de  protokole yapılan uygulamaya karşı çıkmaksızın çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Sonraki dönemlerde yeni toplu  iş sözleşmeleri imzalanmış ve işçilerin almakta oldukları  ücretleri  üzerinden  ücret artışları öngörülmüştür. Anılan sözleşmelerin imzalanması aşamalarında da 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolün geçersizliği sendika ile işveren arasında bir çekişme konusu olmamıştır. Böyle olunca bahsi geçen protokolün sendika adına yetkili kişiler tarafından imzalanmadığının kabulü doğru  olmaz.

Mahkemece kararın gerekçesinde daha  önce aynı konuda kesinleşen mahkeme kararlarından söz edilmişse de, anılan protokolün  ileriye dönük  olarak sonuçlarını doğuracağı yönünde yerel mahkeme kararlarının onandığı Dairemiz  kararları da mevcuttur. Bu itibarla her dosyadaki delil durumuna göre çözüme gidilmelidir.

Dairemizin kararlılık kazanmış  olan uygulamasına göre toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kişiler tarafından düzenlenen protokolle toplu  iş sözleşmesi hükümlerini ileriye dönük  olarak değiştirilmesi  imkan dahilindedir. Somut olayda protokolün  ilk maddesinde 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olan ücret artışı hükmü tadil edilmekle bu değişiklik, geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz. Böyle olunca davacının 1.10.2001 - 19.11.2001 tarihleri arasında kalan dönem için protokolün sonuç doğurmayacağı kabul edilmeli ve anılan dönem için  ücret farkı  hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Protokolün imzalandığı tarih sonrasında ise protokol hükümleri doğrultusunda yapılan işveren uygulaması yerinde olduğundan  19.11.2001 tarihi sonrası için ücret farkı  isteğinin reddine karar verilmelidir. Gerekirse bu yönde bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre ve özellikle toplu iş sözleşmesinin eki niteliğinde bulunan protokol uyarınca toplu iş sözleşmesinin yasaca cevaz verilen hükümlerinin ileriye dönük olarak değiştirilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10890, Karar No: 2012/28182, Tarih: 24.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10890 E.  ,  2012/28182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa ile 6136 sayılı Yasada yapılan değişiklik gözetilerek temel ceza belirlenirken adli para cezasının 30 tam günden az olamayacağı gözetilmeden, 450 YTL olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2133, Karar No: 2012/13285, Tarih: 19.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/2133 E.  ,  2012/13285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Eylem görevi ihmal kabul edilerek mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tanıklar...ve ...in kooperatife ait silaj makinesi ile mısırlarının biçildiğini ve biçme ücretini tanık ...e verdiklerini, tanık ..in de aldığı paraları suç tarihinde kooperatif başkanı olan sanığa verdiğini beyan etmesi, ayrıca sanığın bizzat ...'den yine mısır biçme ücreti olarak kooperatif adına aldığı sabit olan parayı adı geçene iade ettiğine dair delil bulunmamasına göre sanığın görevi gereği bu tanıklardan tahsil ettiği parayı kayıtlara geçmeyerek mal edindiğinin anlaşılması karşısında yüklenen zimmet suçunun yasal unsurlarının gerçekleştiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3605, Karar No: 2014/6931, Tarih: 21.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/3605 E.  ,  2014/6931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2009/384-2013/821

Hüküm süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacakları ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık sebebi ile haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesinin feshinin haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulüne, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Tır şoförünün yurtdışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya şahit beyanları ile ispatı mümkündür. Mahkemece şahit beyanları dikkate alınmadan ulusal bayram ve genel tatil alacağının reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/20405, Karar No: 2014/31155, Tarih: 30.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/20405 E.  ,  2014/31155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/200489

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2012

NUMARASI : 2009/2020 (E) ve 2012/856 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Alınan ifadelerden kavga esnasında olay yerinde oldukları ve olayla ilgili bilgi ve görgüleri bulunduğu anlaşılan Ö.. S.., M.. A.. ve C..D.. ile soruşturma aşamasında dinlenen tanık H.. U..ın yöntemince dinlenilmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2187, Karar No: 2022/1046, Tarih: 09.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2187 E.  ,  2022/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10620, Karar No: 2014/11489, Tarih: 23.10.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/10620 E.  ,  2014/11489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalılardan ... Ürünleri, Temizlik, Gıda, Oto kiralama, elektrik, elektronik, taahhüt, ithalat, ihracat Ticaret Limited Şirketi)'nin davaya dayanak yazılı sözleşme başlangıcı olan 01/08/2010 tarihinde şirketi temsile yetkili kişinin kim ya da kimle olduğunun kuruluş ve tescil kayıtları ile hisse devirlerini gösterecek tüm ticaret sicil kayıtlarının ilgili ... Ticaret Sicil Memurluğundan istenilmesine, karar tarihi olan 18/06/2014 tarihi itibariyle davalı şirketin ticaret sicilindeki şirket adresinde Tebligat Kanunu ve tüzüğündeki usüllere uygul şekilde karar tebliğinin yaptırılarak, teblig belgelerinin evraka eklenip gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20668, Karar No: 2012/4558, Tarih: 23.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/20668 E.  ,  2012/4558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davada, şahısların kimlik bilgilerinin tesbiti talebi konusuz kalmış olup, uyuşmazlık iştirakin feshi istemine ilişkindir.Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 14.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2803, Karar No: 2024/7050, Tarih: 02.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/2803 E.  ,  2024/7050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/3 E., 2019/16 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen onanmasına, kısmen bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... ve ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dosya davacısı dava dilekçesinde; ... ilçesi ... köyü, ... mevkiinde 30-40 yılı aşkın süredir zilyetliği altında bulunan taşınmazının yapılan kadastro çalışmaları esnasında 127 ada 1 nolu parsel olarak davalılar adına tespit edildiğini belirterek, haksız tespitin iptali ile taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2013/28 Esas sayılı dosya davacısı dava dilekçesinde; ... ilçesi ... köyü, ... mevkiinde 25 yılı aşkın süredir zilyetliği altında bulunan tarla vasfındaki taşınmazının yapılan kadastro çalışmaları esnasında orman vasfıyla 107 ada 1 nolu parsel olarak Hazine adına tespit edildiğini, taşınmaza ilişkin vergi kaydı bulunduğunu belirterek, tespite itirazının kabulü ile taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı 26.07.2012 tarihli dilekçesinde, dava dilekçesinde 127 ada yazacak iken sehven 107 ada yazıldığını, talebinin 127 ada 1 parsele ilişkin olduğunu beyan etmiştir.

Birleşen 2012/52 Esas sayılı dosya davacıları dava dilekçesinde; murisleri babaları ... tarafından 1966 yılında satın alınan ve o tarihten sonra babaları sonrasında ise kendilerinin zilyetliği altında bulunan taşınmazların yapılan kadastro çalışmaları esnasında ... köyü 127 ada 1 nolu orman parseli içerisinde kaldığını, bu taşınmazlara ilişkin dört adet tapu kaydı, dört adet vergi kaydı bulunduğunu, ayrıca üç parça taşınmaz yönünden de zilyetlik ile mülkiyet iktisabı koşullarının oluştuğunu belirterek, tespite itirazlarının kabulü ile taşınmazların orman sınırları dışında olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince ayrı ayrı davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda;

1) Davacı ... tarafından dava konusu edilen ve fen bilirkişileri tarafından 30.06.2014 tarihli bilirkişi raporlarında 1 sayılı parsel olarak tespit edilen 9963,73 m2 lik kısım yönünden davanın kabulüne, bu kısmın dava konusu ... köyü 127 ada 1 sayılı orman parselinden ifraz edilerek adanın son parsel numarası verilmek sureti ile davacı ... adına tespit ve tesciline,

İlk Derece Mahkemesince ayrı ayrı davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda;

1) Davacı ... tarafından dava konusu edilen ve fen bilirkişileri tarafından 30.06.2014 tarihli bilirkişi raporlarında 1 sayılı parsel olarak tespit edilen 9963,73 m2 lik kısım yönünden davanın kabulüne, bu kısmın dava konusu ... köyü 127 ada 1 sayılı orman parselinden ifraz edilerek adanın son parsel numarası verilmek sureti ile davacı ... adına tespit ve tesciline,

2) Birleşen 2013/28 Esas sayılı dosyada davacı ... tarafından dava konusu edilen ve fen bilirkişileri tarafından 30.06.2014 tarihli raporlarında 2 nolu parsel olarak işaretlenen 4887,96 m2 lik kısım yönünden davanın reddine,

3) Birleşen 2012/52 Esas sayılı dosyada davacılar ... ve ... tarafından dava konusu edilen ve fen bilirkişileri tarafından 30.06.2014 tarihli raporlarında 4 nolu parsel olarak işaretlenen taşınmazdan 127 ada 41 nolu parsel içerisinde kalan 1286,97 m2 lik kısım yönünden davanın reddine, taşınmazın geriye kalan ve fen bilirkişi raporunda kırmızı renk ile taralı olan 1711,34 m2 lik kısım yönünden davanın kabulüne, bu kısmın adanın son parsel numarası verilmek sureti ile ... adına tespit ve tesciline,

4) Birleşen 2012/52 Esas sayılı dosyada davacılar ... ve ... tarafından dava konusu edilen ve fen bilirkişileri tarafından 30.06.2014 tarihli raporlarında 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 nolu parsel olarak işaretlenen kısımlar yönünden davanın reddine,

5) Dava konusu edilen ... ilçesi ... köyü 127 ada 1 nolu parselin geriye kalan 303 hektar 0923,57 m2 lik kısmının orman vasfı ile maliye hazinesi adına tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... davalı ... ve Orman İdaresi tarafından temyiz edilmiştir.

5) Dava konusu edilen ... ilçesi ... köyü 127 ada 1 nolu parselin geriye kalan 303 hektar 0923,57 m2 lik kısmının orman vasfı ile maliye hazinesi adına tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... davalı ... ve Orman İdaresi tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 21.09.2017 tarihli ve 2016/543 Esas, 2017/6695 Karar sayılı ilamı ile; davacı ... tarafından dava konusu edilen, bilirkişi raporunda numaralandırılan 3 numaralı taşınmazın 127 ada 40 parsel, 7 numaralı taşınmazın 127 ada 37 parsel, 9 numaralı taşınmazın 127 ada 45 parsel, 11 numaralı taşınmazın 127 ada 31 parsel içinde ve 4 numaralı taşınmazın 1286,97 m2 lik kısmının 127 ada 41 parsel içinde kaldığı, çekişmeli 127 ada 1 sayılı parsel içinde kalan 2, 5, 6, 8 ve 10 numaralı taşınmazlar yönünden ise uzman orman ve fen bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, 2, 5 ve 6 sayılı taşınmazların orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden oldukları, 8 ve 10 sayılı parsellerin ise orman sayılan yerlerden olup, davacının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmazlara uymadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davacı ...'nin dava konusu 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11 sayılı taşınmazlar ile 4 sayılı taşınmazın 1286,97 m2 lik kısmına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına; mahkemece kabulüne karar verilen çekişmeli 1 sayılı taşınmaz ile 4 sayılı taşınmazın kırmızı renk ile boyalı 1711,34 m2 lik kısmının dört tarafının kesinleşen orman olduğu ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 17/2 nci maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde oldukları, bu tür yerlerin zilyetlik yolu ile kazanılamayacağı, bu nedenle davacıların davasının reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulü şeklinde hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle davalılar Hazine ve Orman İdaresinin dava konusu 1 sayılı taşınmaz ile 4 sayılı taşınmazın 1711,34 m2 lik kısmına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.