muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32265, Karar No: 2014/1838, Tarih: 28.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32265 E.  ,  2014/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 2 - 2013/200970

MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/1030 (E) ve 2013/41 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın savunmasında suça konu işyerini 05.09.2009 tarihinde Ali ..'dan depo olarak kiraladığını ve 9 gün sonra temizlik yaparken görevlilerin gelerek tutanak tuttuklarını kendisinin kaçak su kullanmadığını savunması karşısında işyeri sahibi Ali .. tanık olarak dinlenerek işyerindeki su sayacını kimin söktüğü, sanığın işyerini ne zaman kiraladığı daha önce kimin bu işyerini işlettiği konusunda bilgisine başvurularak harici hattan sanığın haberi olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13627, Karar No: 2015/25114, Tarih: 07.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/13627 E.  ,  2015/25114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır. Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Sanığın, sahibi olduğu hayvanları müşteki ...'e ait bahçeye sokup burada bulunan samanları yedirmesi üzerine çıkan kavga sonucunda, sanığın müştekiler ..., ... ve ...'e hakaret ettiği, akabinde müştekiler ... ve ...'e saldırarak yaralamaya çalıştığı, daha sonra müşteki ...'i taş atarak ve yumruk vurmak suretiyle kasten yaraladığı ve müşteki ...'nın samanlarını hayvanlarına yedirerek zarar verdiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, müştekilerin sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtikleri gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yüklenen mağdur ...'e yönelik silahla basit yaralama suçunun takibinin şikayete bağlı olmadığının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5601, Karar No: 2013/8125, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5601 E.  ,  2013/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bu Yasa gereğince bilirkişilerce yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas alınır. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın dava tarihindeki (2010 yılı) mevki ve şartlarına (kuru arazi veya sulu arazi olup olmadığı tesbit edildikten sonra) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2010 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekirken 2012 yılına ait verilerin esas alınması suretiyle değer tespit edilmesi,

2-İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan işlemlerde bedel tespiti taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değerleri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı, taşınmazın cinsi, özelliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmazların ve irtifak tesis edilmesi suretiyle el atılan bölümün yeri ve niteliği dikkate alındığında, taşınmazların niteliğine uygun kullanımlarını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum da söz konusu olmadığı halde, irtifak değer kaybı oranının en fazla dava konusu 238 parsel yönünden binde 18 ve 1042 parsel yönünden binde 35 olması gerekirken, irtifak değer kaybını %1.63 oranında kabul eden bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

3-Davalı lehine irtifak tesis edilen alanın yüzölçümünün hükümde gösterilmeyerek infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması,

3-Davalı lehine irtifak tesis edilen alanın yüzölçümünün hükümde gösterilmeyerek infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması,

4-Davacı ve davalı idare lehine takdir edilen vekalet ücretlerinin davacı ve davalı asile verilmesine dair hüküm kurulması gerekirken, takdir edilen vekalet ücretlerinin taraf vekillerine verilmesine dair hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1461, Karar No: 2018/12303, Tarih: 18.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1461 E.  ,  2018/12303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 15/04/2015

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın alkollü halde idaresindeki kamyonet ile bölünmüş yolda sağ şeritte seyir halinde iken, lastiklerinin patlaması nedeniyle herhangi bir uyarıcı işaret koymadan yolun sağında emniyet şeridi içinde park etmiş bulunan temyiz dışı sanık ...’nün idaresindeki tırın sol arka kısmına kendi aracının sağ ön kısmı ile çarpması sonucu, sanığın yanında ön sağ koltukta yolcu olarak bulunan ölenin hayatını kaybettiği olayda, sanığın asli kusurlu olması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayininde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte oluşa uygun olmayacak derecede fazla surette ceza tayini suretiyle teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

2-Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü raporuna göre geriye dönük hesaplandığında sanığın kaza anında 1,79 promil alkollü olduğu anlaşılmakla, TCK'nın 22/3. maddesi uygulanması yerinde ise de, cezasında 1/3 yerine 1/2 artırım oranı uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16124, Karar No: 2023/2204, Tarih: 11.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/16124 E.  ,  2023/2204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocukları ve Kendini İdare Edemeyecek Durumda Bulunan Kimseleri Dilencilikte Araç Olarak Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında dilencilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2015/104 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dilencilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın yedi aylık bebeği olan mağdur ...'i kucağında taşırken ... Cami yanındaki börek evi önünde çevredeki vatandaşlardan para talep ederek velayeti altındaki çocuğu dilencilikte aracı olarak kullandığı iddiasına ilişkindir.

2. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 18.12.2014 tarihli tutanak da; dilencilik yapan bir şahıs olduğu ihbarını alan görevlilerin olay yerine gittiğinde sanığın kucağındaki çocuğu kullanarak kendini acındırıp dilencilik yaptığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın aşamalardaki savunmaları, 18.12.2014 tarihli tutanak ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde mahkeme kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/104 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/104 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23224, Karar No: 2012/37838, Tarih: 13.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/23224 E.  ,  2012/37838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 07.06.2012 tarih, 2012/2651-19691 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Sair karar düzeltme istemleri yerinde değil ise de;Takip öncesinde senede istinaden kısmi ödeme yapıldığı iddiası ile borçlu vekili tarafından icra mahkemesine başvurulmuş, mahkemece, kısmi ödeme itirazının kabulü 16.000,00 TL'lik kısmı yönünden takibin durdurulmasına karar verilmiş, alacaklı aleyhine tazminata hükmolunmuştur. İİK.nun 169/a-6. maddesinde borçlunun itirazının esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde, kötüniyeti veya ağır kusuru bulunan alacaklının takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminatla sorumlu tutulacağı hususu düzenlenmiştir.Somut olayda, kısmi ödeme itirazı takip konusu borcun esasına yönelik olarak yapılmış bir itiraz olup mahkemece alacaklı aleyhine yasada öngörülen %20 oranının aşılarak gerekçesi gösterilmeksizin %40 oranında tazminata hükmedilmesi isabetsizdir.Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ  : Alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 07.06.2012 tarih ve 2012/2651 E., 2012/19691 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13043, Karar No: 2023/3436, Tarih: 28.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2019/13043 E.  ,  2023/3436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/438 - 2015/488

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2015/438 Esas, 2015/488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.09.2019 tarihli, 2016/24168 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Sanığın savunması, katılan vekilinin ve sanık vekilinin beyanları, 11.06.2015 tarihli Müze Müdürlüğünün 1481 sayılı raporu, dosyada mevcut tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediğine dair kamu dava açılmış ise de; sanık açısından atılı suçlamada sanığın yargılamanın her aşamasında birbiriyle uyumlu, tutarlı, ikna edici ve samimi beyanları ve yine az yukarıda tarih ve sayılı belirtilen raporda sit alanı tescil kaydının bulunmadığının belirtilmesi bu hususun sanık savunmaları ile benzerlik taşıması yine sanığın her aşamada tutarlı ve birbiri ile benzerlik gösteren beyanları ve tüm dosya kapsamı da dikkate alınarak sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair bir kanaat oluşmadığından; açıklanan gerekçelerle sanığın üzerine atılı 2863 sayılı Yasanın 67/1 maddesine muhalefet suçunun manevi unsurunun oluşmadığı hukuki ve vicdani kanaatine varılarak CMK'nın 223/2-c bendi gereğince beraatine karar vermek gerekmiştir."

2. Olay günü ...'ne yapılan telefon ihbarında Gülümpaşalı Mahallesi sınırları içerisinde bulunan alanda sanığın kullanımında olan taşınmaz üzerinde iş makinesi ile çalışma yapıldığının ve alanda tarihi kalıntı bulunduğunun bildirilmesi üzerine müze müdürlüğünde görevli arkeologlar olay yerine gittiklerinde 34.610 metrekare yüzölçümüne sahip tarlada iş makinesi ile düzeltme çalışması yapıldığı, Horasan harçlı yer yer kesme taş blokları ile yer yer moloz taşların iş makinesi ile sökülerek ortaya çıkartıldığı, alanın hemen batısında temel duvar örgüsünün üst kısmının görüldüğü, alan üzerinde az sayıda monocrom renkte Roma Dönemi seramik örneği tespit edildiği, izinsiz müdahale içerisinde çatı kiremidi örneğine rastlandığının belirtildiği, arşiv kayıtlarında yapılan incelemede bölgenin sit alanı olarak herhangi bir tescil kaydına rastlanmadığı, 2863 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında olması nedeniyle tescil işlemlerinin ivedilikle gerçekleştirileceği 11.06.2015 tarihli raporda belirtilmiştir.

3. Sanık ... aşamalardaki tutarlı savunmalarında, suça konu arazinin dava dışı Lütfiye Karaer adına tapuda kayıtlı olduğunu, araziyi 20 yıldır kiralayarak ekip biçtiğini, sit alanında kaldığını bilmediğini beyan etmiştir.

GEREKÇE

2863 sayılı Kanun'un 6498 sayılı Kanun ile değişik 65 inci maddesinin birinci fıkrasında, “Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu Kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ile izin alınmaksızın inşai ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranlar, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır” düzenlemesine yer verildiği, maddede açıklanan suçların oluşumu için, sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının suç tarihinden önce tescil edilmiş olmasının arandığı, incelemeye esas dosyada dava konusu yerin, tescil edilmiş sit alanı, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarında yer almadığı, bu itibarla suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2015/438 Esas, 2015/488 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3970, Karar No: 2016/19801, Tarih: 27.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/3970 E.  ,  2016/19801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen işyeri dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel ceza doğrudan TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca belirlenmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.