muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21415, Karar No: 2014/708, Tarih: 21.01.2014

Mahkemece davalının dava açılmasına sebebiyet vermediği gerekçesiyle yargı giderlerinin davacı üzerinde bırakıldığı, davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmediği, asıl alacağa hükmolunan faize karar tarihinden itibaren karar verildiği gibi uyuşmazlığın sigorta poliçesinden kaynaklanması nedeniyle talep edilen reeskont faizine karar verilmesi gerekirken yasal faize karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki kasko poliçesinden kaynaklanan uyuşmazlıkta davacı aracının çalınması nedeniyle sigorta bedelini ihtara rağmen davalıya veya rehin hakkı sahibine ödemeyen, davadan öncede tevdi mahalli tayin ettirerek sigorta bedelini tevdi mahalline yatırmayan davalı, dava açılmasına haksız yere sebebiyet vermiş olup, rehinli alacağın yargılama sırasında ödenmesi davalının dava açılmasına haksız yere sebebiyet verme olgusunu ortadan kaldırmamaktadır.

Bu itibarla davanın kabul edilen bölümü üzerinden davacı yararına nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi, kabul-red oranlarına göre yargılama giderlerinin davalıya tahmili, faize davalının temerrüt tarihinden itibaren karar verilmesi ve uyuşmazlığın niteliğine göre faizin cinsinin de reeskont faizi olarak belirlenmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1835, Karar No: 2014/6798, Tarih: 31.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1835 E.  ,  2014/6798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy(Kapatılan) 10. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2012/134-2013/448

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil ... Tekstil Gıda San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Oluklu Mukavva Amb. San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin tabii ve suni deriden ayakkabı ve diğer kullanım ürünleri ürettiğini, uzak doğu baskısı ve ekonomik kriz nedeniyle borca batık hale geldiğini; sermaye artışı, nakit alımlarda sağlanacak indirim, katma değeri düşük ve yüksek maliyetli ürünlerden vazgeçilmesi ve satış arttırılması gibi tedbirlerle borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir.

Mahkemece iddia, müdahil beyanları, kayyım ve bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; 31.07.2012 tarihi itibariyle rayiç değerlere göre davacı-borçlu şirketin -2.060.594,37 TL borca batık olduğu, borca batıklığın karşılık giderlerinden ve kısa vadeli borçlanma giderlerinden kaynaklandığı, söz konusu tarihten 30.06.2013 tarihine kadar geçen 11 aylık süreçte davacı şirketçe raporlanan net satış ve net kârlılık tutarlarının proje hedeflerine ulaştığı, özellikle iyileştirme projesinde taahhüt edilen miktardan fazla olacak surette toplam 1.000.000,00 TL tutarında sermaye arttırımına gidildiği ve ortaklarca ödendiği, şirket kayıt ve belge düzeninin disipline edildiği, söz konusu 11 aylık dönem içerisinde davacı şirketin cari oranında düzelme yönünde olumlu sonuçlar doğduğu, davacı şirketin 31.12.2012 tarihi itibariyle 0,89 olarak hesaplanan cari oranının 30.06.2013 itibariyle 0,97 düzeyine yükselmiş bulunduğu, söz konusu dönemde borca batıklık miktarının önemli ölçüde azaldığı, bu surette planlanan sermaye arttırımı ile net satış ve net kârlılık hedeflerine fazlasıyla ulaşıldığı, iyileştirme projesi ve dava süresince davacı şirketin faaliyetine göre davacı şirketin ıslahının iflasın ertelemesi halinde mümkün olabileceği gerekçesiyle, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahil ... Tekstil Gıda San. Tic. Ltd. Şti. ve ....Oluklu Mukavva Amb. San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, müdahil ... Tekstil Gıda San. Tic. Ltd. Şti. ve ....Oluklu Mukavva Amb. San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Mahkemece hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde safahatta verilen ihtiyati tedbir kararlarının aynı süre ile devamına denilmiş olup, bu şekilde kaleme alınan ihtiyati tedbirlerin neler olduğunun karardan anlaşılması ve uygulanması mümkün değildir. Bu tedbirlerin anılan Yasal düzenlemede gösterildiği biçimde yazılması gerekir. Ne var ki, temyiz incelemesi tarihi itibariyle iflasın ertelenmesine ilişkin sürenin sonuna az bir vakit kaldığından bu husus bozma nedeni yapılmamış, eleştirilmekle yetinilmiştir.

Müdahiller vekilinin esas hakkındaki temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahiller vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahiller vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27741, Karar No: 2016/22084, Tarih: 25.11.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/27741 E.  ,  2016/22084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında 7500 TL bedelli devre mülk satış sözleşmesi düzenlendiğini, tapu kaydının bu güne kadar devrinin sağlanmadığı gibi, taşınmazın teslim edilmediğini ve devre mülkten yararlanamadığını, 25.01.2015 tarihli ihtarname ile sözleşmeden cayma hakkını kullandığını, ödediği bedelin iadesi için yaptığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, % 20 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Beypazarı Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak, yetkisizlik itirazında bulunmuş ve davanın esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, devre mülk sözleşmesine konu taşınmazın tapusunun davacıya devredildiği, sözleşmenin feshedilmesi halinde tapunun da iptalinin gerekeceği, bu durumun taşınmazın aynına ilişkin bulunduğu, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, dosyanın Tüketici Mahkemesi sıfatıyla Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı şirket arasında 8.2.2015 ve tarihli hisseli gayrimenkul sözleşmesi (devremülk sözleşmesi)’nin imzalandığı, sözleşmenin konusunu teşkil eden tapunun ise davacıya devredildiği, dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mahkemece, sözleşmenin iptal edilmesi halinde tapusunun da iptalinin gerekeceği, taşınmazın aynına ilişkin değişiklik içerecek davanın taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülmesi gerekeceği kabul edilerek yetkisizlik kararı verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, davacının eldeki davadaki talebi sadece ödediği bedellerin tahsiline ilişin olup, tapu iptal ve tescil gibi taşınmazın aynına ilişkin bir talebi bulunmamaktadır. Öte yandan yargılama esnasında da taşınmazın aynına ilişkin araştırmayı ve tartışmayı gerektirecek bir hususta yoktur. Bu itibarla, eldeki davanın taşınmazın aynına ilişkin dava gibi değerlendirilmesi mümkün değildir.

6100 Sayılı HMK’ nun 6. maddesine göre genel yetkili mahkeme davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Ayrıca, 4077 sayılı yasanın 23/3. madde ve fıkrasına göre de, tüketici davalarının tüketicinin ikametgahı mahkemesinde de açılabileceği belirtilmiştir ki, bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. Dosya kapsamından davacının ikametgahının Ankara olduğu anlaşılmakta olup, dava yetkili yerde açıldığından işin esası incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 25/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19058, Karar No: 2012/20938, Tarih: 14.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/19058 E.  ,  2012/20938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa kalkışma, 2565 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlığa kalkışma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Keşan Asliye Ceza Mahkemesince 2006/222 Esas-429 Karar sayılı ilam ile sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen erteli 180 TL ağır para cezasına ilişkin hükmün karar tarihinin 22.06.2006 olduğu anlaşıldığından, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçları birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine ”müştereken ve müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderlerinin alınmasına ilişkin bölümünden “müştereken ve müteselsilen” kelimesinin çıkartılarak, yerine “sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” kelimelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 2565 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesi ve buna bağlı olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 5. maddesinin 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girmesi ile aynı kanunun suçta ve cezada kanunilik ilkesini düzenleyen 2. maddesi hükmü karşısında, dava konusu eylemin atılı suçu oluşturup oluşturmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda sanıklara atılı eylemler ve karşılığında uygulanacak yaptırımları düzenleyen mevzuat incelendiğinde;

Bu bağlamda sanıklara atılı eylemler ve karşılığında uygulanacak yaptırımları düzenleyen mevzuat incelendiğinde;

22.12.1981 tarih ve 17552 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanununun "Askeri Yasak Bölgeler" başlıklı 2. maddesinin (a) bendine göre "Genelkurmay Başkanlığının göstereceği lüzum üzerine Bakanlar Kurulu kararı ile askeri yasak bölgeler kurulabilir veya kaldırılabilir. Askeri yasak bölgeler 1 inci ve 2 nci derece askeri yasak bölge olmak üzere ikiye ayrılır." "Bölgelerin Sınırı" başlıklı 4. maddesinde ise, "Askeri yasak bölgeler ile özel güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Bakanlar Kurulu kararı ve askeri güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Genelkurmay Başkanlığı kararına ekli uygun ölçekli haritalar ve koordinat listelerinde bu bölgelerin sınırları da belirtilir."

"Birinci Derece Deniz Askeri Yasak Bölgeleri" başlıklı 10. maddesinde;

"Birinci derece deniz askeri yasak bölgeleri;

a)Birinci derece kara askeri yasak bölgelerinin sahilde bittiği noktadan itibaren deniz yönünde,

Denizdeki tesislerin çepeçevre her tarafında, en az yüz metre, en çok bir deniz mili uzaklıktan geçirilen noktaların birleştirilmesi suretiyle tespit olunur. Bu mesafeler savunma ihtiyacı veya bölgenin özelliklerinin zorunlu kıldığı hallerde Genelkurmay Başkanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu kararıyla kısaltılabilir veya uzatılabilir." ve anılan Yasanın "Birinci Derece Deniz Askeri Yasak Bölgelerinde Uygulanacak Esaslar" başlıklı 11. maddesinin (b) ve (c) bentlerinde;

"Türk ve yabancı deniz araçları ancak fena hava şartları veya teknik arızalar nedeniyle ve havanın denize açılmaya imkan vermesine veya arızanın giderilmesine kadar birinci derece deniz askeri yasak bölgelerine ve bu bölgelerdeki körfez, koy, liman gibi yerlere uluslararası işaretleri göstererek sığınabilirler. Bu şekilde sığınan deniz araçlarının sorumluları, yetkili komutanlığa veya mülki idare amirliğine durumu nedenleriyle birlikte derhal bildirmek zorundadırlar.

Birinci derece deniz askeri yasak bölgesine sığınan deniz araçlarının burada kalmasına izin verilmediği takdirde, yetkili komutanlık mahalli mülki idare amiri ile işbirliği yapmak suretiyle, aracın mümkün olan en kısa süre içinde bu yeri terk etmesine, savunma tesislerine ve güvenliğine zarar verebilecek her türlü hareketleri önlemeye yarayan bütün tedbirleri almaya ve gerekli görülen hallerde aracın ve kişilerin güvenliğine zarar gelmeyeceğinden emin olmak kaydıyla, deniz aracını bölge dışındaki en yakın müsait barınma yerine çektirmeye yetkilidir." düzenlemeleri mevcuttur.

2565 sayılı Yasanın 26. maddesinde "Fiilleri daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde; bu Kanunun 9, 13, 17, 18 ve 21 inci maddeleri ile 11 inci maddenin (b) bendinde belirtilen yasaklara ve tahditlere uymayanlar ile anılan maddelerde yer alan gerekli bildirimi yapmayanlar hakkında üç aydan altı aya kadar hapis cezası ve beşbin liradan yirmibeşbin liraya kadar para cezası hükmolunur. Bu maddeler gereğince verilmiş izinleri savunma güvenliğine zarar verecek şekilde kullananlar hakkında bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezası" hükmolunacağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında " askeri yasak bölgesi olarak kurulan sahaya girdiğinden" bahisle 2565 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. Anılan Yasanın yukarıda belirtilen maddelerine göre uyulması gereken yasaklar idarenin düzenleyici işlemi ile belirlenmektedir. 5252 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup anılan yasa hükümlerinde 5237 sayılı TCK.nın genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından TCK.nın 5. maddesinin 2565 sayılı Yasa yönünden 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinin kabulü gerekir. Olayımızda sanığa atılı eylem, ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup; Türk Ceza Kanununun 5. maddesinde sözü edilen özel ceza kanunları ya da ceza içeren kanunlar kapsamında bulunmaktadır. O halde özel yasada suç olarak düzenlenen eylem, TCK.nın 2. maddesi hükmü kapsamında değerlendirilmelidir. Anılan maddeye göre "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz."

Bu duruma göre, 2565 sayılı Yasa hükümleriyle getirilen ve idarenin düzenleyici işlemleriyle konulan yasaklamalar, yasakların uygulama alanı ve bu alanların sınırlarının belirlenmesine dair bu düzenlemeler, TCK.nın 2. maddesinde öngörülen kanunilik ilkesine uygun bulunmamaktadır. Bu durum karşısında, 5252 sayılı Kanunun geçici birinci maddesi ile TCK.nın 2 ve 5. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; 2565 sayılı Kanunun 21. ve 26.

maddelerinde suçu tanımlayan hükümlerinin tümüyle zımni olarak ilga edildiğinin (örtülü olarak yürürlükten kaldırıldığının) ve atılı eylemin artık suç oluşturmadığının kabulü gerekmektedir.

Açıklanan bu gerekçelerle, sanık ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’nın 325. maddesi uyarınca bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanıklar ... ve ...’a da sirayetine, 14.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9532, Karar No: 2022/5470, Tarih: 25.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9532 E.  ,  2022/5470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının ve aynı maddede 7242 sayılı Yasa ile yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ...’in, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanıklar ... ve ...’a uyuşturucu madde almak için tanıklar ile birlikte diğer sanık ...’in sahibi olduğu işyerine gittiği, tanıklar araçta beklerken sanık ...’in işyerine girerek diğer sanık ...’ten 2 adet MDMA içerir uyuşturucu maddeyi alıp tanık Yaşar’a vermesi sureti ile gerçekleşen olayda asli fail olan sanığın eyleminin, yardım eden olarak kabul edilerek cezasından TCK'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4301, Karar No: 2014/2364, Tarih: 18.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/4301 E.  ,  2014/2364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10486, Karar No: 2021/14061, Tarih: 11.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/10486 E.  ,  2021/14061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin işverence haksız olarak sona erdirildiğini, uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, asgari ücret üzerinden hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, davacının hemen hemen tüm bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, senelik izin kullanmadığını, asgari ücretlerin ödenmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, bayram ve genel tatil ücreti alacağı, ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının asgari ücret ve sefer primi karşılığı çalıştığını, iş akdinin davacının istifa nedeniyle sona erdiğini buna rağmen kıdem tazminatı ödendiğini, resmi ve dini bayram tatillerinde çalışmadığını, izin alacağının bulunmadığını, zamanaşımı itirazları olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 9.Hukuk Dairesi'nin 2016/1751 esas, 2019/19842 karar sayılı ilamı ile ;"....

Somut uyuşmazlık bu açıklama doğrultusunda değerlendirildiğinde;

Mahkemenin hüküm fıkrasındaki "fazlaya yönelik istemin reddine" şeklindeki hükmü, kabul edilenlerin fazlasının reddini karşılamakta olup, talep edilen ihbar tazminatı, genel tatil ve ücret alacağına ilişkin red hükmünü içermemektedir. Mahkemenin bu şekilde hüküm kurması Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2 maddesine aykırıdır.

Ayrıca Mahkemece genel tatil ve ücret alacağının reddine ilişkin bir gerekçe oluşturulmamış "davacının çalıştığı döneme ait ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunmadığı" şeklindeki soyut gerekçeye yer verilmiştir.

Esas açısından yapılan incelemede davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden belirtmeksizin feshedildiği, feshi gölgelemeye yönelik olarak istifa dilekçesi yönelttikleri anlaşılmakla ihbar tazminatının kabulü gereklidir.

Davacı işçi, uluslararası tır şoförü olup resmi kayıtlara göre seferlerde olduğu sürede genel tatillerde çalıştığı anlaşılmış ancak genel tatillerin işveren tarafından ödendiği ispat edilememiştir. Bu nedenle davacının bu talebi rapor değerlendirilerek hüküm altına alınmalıdır.

Ödenmeyen ücret alacağına ilişkin izahat açısından da Mahkemece gerekçesi açıklanarak olumlu olumsuz bir karar verilmeli genel olarak gerekçe-hüküm çelişkisi yaratılmamalıdır." gerekçesiyle bozulmuştur.Mahkemece bozma ile ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.