muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1829, Karar No: 2024/4185, Tarih: 22.10.2024

Anılan Kanun değişikliğinin gerekçesinde, "(...) son dönemlerde elektrik enerjisi üretiminde girdi olan emtiaların fiyatlarındaki beklenmeyen yüksek artışlar nedeniyle elektrik enerjisi üretim maliyetleri, dolayısıyla elektrik enerjisi fiyatları yükselmektedir. Uluslararası piyasalarda Temmuz 2020 tarihinden önce 50 dolar/ton civarında olan kömür fiyatları 5 (beş) katın üzerine çıkarak 290 dolar/ton, 02/03/2022 tarihinde ise bir gün içerisinde %41 oranında artışla 410 dolar/ton mertebelerine ulaşmıştır. Benzer şekilde, Temmuz 2020 tarihinden önce 190 dolar/1.000 metreküp civarında olan doğal gaz fiyatları 02/03/2022 tarihi itibarıyla 1.400 dolar/1.000 metreküp civarına ulaşmıştır. Söz konusu fiyatlardaki yükselişler, öncelikle nihai tüketiciler olmak üzere ülke ekonomisindeki ilgili tüm tarafları maliyet açısından olumsuz etkilemektedir.
	Hidrolik, rüzgar, güneş, jeotermal, yerli kömür, ithal kömür ve doğal gaz gibi birbirinden farklı kaynaklar vasıtasıyla aynı miktarda elektrik enerjisi üretilmesi için katlanılan maliyetler birbirinden oldukça farklılık gösterebilmektedir. Bu maliyet farklılıkları birbirine yakın olduğu dönemlerde piyasada sıkıntı oluşturmazken üretim kaynak maliyetleri arasındaki farklarda yaşanan artışlar serbest piyasa fiyatlarında makulün üstünde artışa neden olmuştur.
	6446 sayılı Kanun'un 17. maddesine eklenmesi önerilen düzenlemeyle, yukarıda belirtilen durumların oluşması halinde bir taraftan tüketicilerin yüksek elektrik fiyatlarına maruz kalmalarının önlenmesi, diğer taraftan ise organize piyasalarda oluşan piyasa fiyatlarının üzerinde maliyetleri olan üretim tesislerinin maliyetlerinin bir kısmı karşılanmak suretiyle söz konusu üretim tesislerinin de üretime devam edebilmelerinin temin edilmesi, böylelikle yeterli elektrik enerjisinin sağlanarak arz güvenliğinin korunması amaçlanmaktadır." açıklamalarına yer verilmiştir.
	Anayasa'ya aykırılık iddiası yönünden;
	Anayasa'nın 13. maddesinde, temel hak ve hürriyetlerin özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasa'nın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabileceği, bu sınırlamanın Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı ifade edilmiştir. Bu kapsamda temel hak ve hürriyetlerin sınırlandırılması mümkün olmakla birlikte sınırlandırma için kanuni bir düzenlemenin bulunması tek başına yeterli değildir. Anayasa Mahkemesinin sıkça vurguladığı gibi temel hakları sınırlayan kanunun şeklen var olması yeterli olmayıp, yasal kuralların keyfiliğe izin vermeyecek şekilde belirli, ulaşılabilir ve öngörülebilir nitelikte düzenlemeleri ifade etmesi ve sınırlamaya yönelik müdahalenin ölçülü ve orantılı olması gerekmektedir.

Anayasa'nın 13. maddesinde "demokratik toplum düzeninin gereklerine aykırı olmama", "ölçülülük ilkesine aykırı olmama" biçiminde iki ayrı ölçüte yer verilmiş olmakla birlikte bu iki ölçüt bir bütünün parçaları olup aralarında sıkı bir ilişki vardır. Temel hak ve özgürlüklere yönelik bir müdahalenin demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun olabilmesi için zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılaması ve "orantılı" olması gerekir.
	Bir hakka getirilen sınırlamanın hukuka uygunluğu, sınırlamanın amacı ile bu amacı gerçekleştirmek üzere başvurulan araç arasındaki ölçülülüğün bulunmasına bağlıdır. (Ferhat Üstündağ, B. No: 2014/15428, 17/7/2018). Dolayısıyla müdahaleyi oluşturan tedbirin zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşıladığının kabul edilebilmesi için amaca ulaşmaya elverişli olması, başvurulabilecek en son çare ve alınabilecek en hafif önlem olarak kendisini göstermesi gerekmektedir. Amaca ulaşmaya yardımcı olmayan veya ulaşılmak istenen amaca nazaran bariz bir biçimde ağır olan bir müdahalenin zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşıladığı söylenemeyecektir.
	Bu bağlamda 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesine 7321 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile eklenen ve yukarıda alıntısına yer verilen 11. fıkrası hükmü ile, piyasanın regülasyonu çerçevesinde istikrarlı, öngörülebilir bir piyasa oluşturma amacına hizmet edilmesi hedeflenmiş ise de, düzenleme ile piyasanın yapısı tamamen bozulmuş ve düşük maliyetli üretim tesislerinin, Anayasa'nın 48. maddesinde ifadesini bulan teşebbüs hürriyetine, "eşitlik ilkesine" aykırı bir şekilde müdahalede bulunulmuştur.
	Bunun yanısıra müdahalenin hukuka uygunluğundan bahsedilebilmesi için sınırlamayla ulaşılmak istenen amaç ile başvurulan sınırlama tedbiri arasında dengesizlik bulunmamalıdır. Diğer bir ifadeyle kamunun menfaatlerini koruma amacı ile bireylerin hak ve menfaatleri arasında adil bir dengenin kurulması gerekmektedir. Bu doğrultuda dengeleme sonucu müdahalede bulunulan hakkın sahibine yani düşük maliyetli elektrik üreticilerine, orantısız bir külfet yüklendiği açık olup, bu haliyle orantılılık ilkesi yönünden de hukuka aykırılık söz konusudur. Dolayısıyla söz konusu yasal düzenleme ile devletin ekonomik alanda alması gereken tedbirler kapsamında devlet özne olmaktan çıkarılmış ve tüm mali yük yerli kaynağa dayalı üreticiye yüklenmiştir. 
	Bu durumda 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 11. fıkra düzenlemesi, özel teşebbüs sahiplerinin bireysel hak ve menfaatleri ile kamunun menfaati arasındaki adil dengeyi ortadan kaldırarak orantısız bir sınırlama getirmiş olması sebebiyle Anayasa'nın 13. maddesine aykırılık teşkil etmektedir.

Bu durumda 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 11. fıkra düzenlemesi, özel teşebbüs sahiplerinin bireysel hak ve menfaatleri ile kamunun menfaati arasındaki adil dengeyi ortadan kaldırarak orantısız bir sınırlama getirmiş olması sebebiyle Anayasa'nın 13. maddesine aykırılık teşkil etmektedir.
	6446 sayılı Kanun çerçevesinde piyasada tüm üreticiler piyasa şartları ve piyasada oluşan fiyatı referans almak anlamında eşit konumda bulunmaktadır. Başka bir deyişle, üretim kaynağı ne olursa olsun tüm piyasa katılımcıları istikrarlı, öngörülebilir olması gereken piyasa koşullarında oluşan fiyat sinyaline göre faaliyetlerini planlamak bakımından eşit şartlar altındadır. Nitekim, hem 6446 sayılı Kanun'da hem de ikincil mevzuatta "eşit taraflar arasında ayırım yapmama ilkesi" genel ilkeler arasında sayılmıştır.
	Ancak,  6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 11. fıkrası ile getirilen düzenlemede yer alan "maliyeti düşük üreticiden karşılanarak arz güvenliğinin ve maliyeti yüksek üretimin desteklenmesi" ibaresi  ile,  yasa önünde aynı şartlarda olan piyasa katılımcılarına farklı muamele uygulanarak, yerli kaynağa dayalı üreticiler adeta cezalandırılmış, Anayasa'nın 10. maddesinde yer alan eşitlik ilkesine aykırı düzenleme yapılmıştır.
	Anayasa'nın 65. maddesinde "Devlet, sosyal ve ekonomik alanlarda Anayasa ile belirlenen görevlerini, bu görevlerin amaçlarına uygun öncelikleri gözeterek mali kaynaklarının yeterliliği ölçüsünde yerine getirir." hükmü yer almaktadır.
	Anılan hüküm kapsamında, sosyal ve ekonomik alanlarda düzenleme görevinin öznesi devlettir. 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 11. fıkrasındaki düzenlemenin amacı yukarıda alıntısına yer verilen Kanun değişikliğinin gerekçesinde de açıklandığı üzere, "Ulusal veya uluslararası piyasalarda elektrik enerjisi üretimine girdi olan emtia fiyatlarının ve/veya kaynak maliyetleri arasındaki farkların makul olmayan artışlarıdır." 
	Bu çerçevede düzenleme yapılması gerekmekte ise burada devlete düşen yükümlülük, bu görevini mali kaynaklarını gözeterek yerine getirmektir. Anayasa'nın 2. maddesi uyarınca sosyal hukuk devleti olmanın doğal sonucu da bunu gerektirir.
	Nitekim, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 7. fıkrasında, " Belirli bölgelere veya belirli amaçlara yönelik olarak tüketicilerin desteklenmesi amacıyla sübvansiyon yapılması gerektiğinde, sübvansiyon fiyatlara müdahale edilmeksizin yapılır. Sübvansiyonun tutarı ile usul ve esasları Cumhurbaşkanı kararı ile belirlenir ve ilgili kurumun bütçesinden ödenir." hükmüne yer verilmek suretiyle bu hususa vurgu yapılarak  sosyal devlet ilkesine uygun düzenleme getirilmiştir.

Nitekim, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 7. fıkrasında, " Belirli bölgelere veya belirli amaçlara yönelik olarak tüketicilerin desteklenmesi amacıyla sübvansiyon yapılması gerektiğinde, sübvansiyon fiyatlara müdahale edilmeksizin yapılır. Sübvansiyonun tutarı ile usul ve esasları Cumhurbaşkanı kararı ile belirlenir ve ilgili kurumun bütçesinden ödenir." hükmüne yer verilmek suretiyle bu hususa vurgu yapılarak  sosyal devlet ilkesine uygun düzenleme getirilmiştir.
	6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 11. fıkra hükmü ile, ekonomik alanda alması gereken tedbirler kapsamında; devlet, özne olmaktan çıkarılmış ve mali yükümlülük doğrudan yerli kaynağa dayalı üreticiye yüklenmiştir. Bu çerçevede, karşı karşıya kalınan yükün doğrudan piyasaya veya piyasa oyuncularına müdahale edilmeksizin, devletin kendi mali kaynakları ölçüsünde başkaca yöntemler getirilerek çözülmesi yerine, oluşan mali yükümlülüğün doğrudan düşük maliyetli üreticiler tarafından sübvanse edilmesini öngören düzenlemenin sosyal devlet ilkesine de aykırı olduğu açıktır.
	Anayasa'nın 167. maddesinin 1. fıkrasında, "Devlet, para, kredi, sermaye, mal ve hizmet piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alır;  piyasalarda fiili veya anlaşma sonucu doğacak tekelleşme ve kartelleşmeyi önler." hükmü yer almaktadır.
	Anılan Anayasa hükmü doğrultusunda devletin görevi, sağlıklı ve düzenli piyasaları oluşturmaktır. Nitekim bu husus, 6446 sayılı Kanun'un 1. maddesinde, "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin yapılmasının sağlanmasıdır." şeklinde ifade edilmiştir.
	Mevcut piyasa koşullarında anılan Kanun'un 17. maddesinin 11. fıkrasında yer alan sebepler doğrultusunda alınması gereken bir tedbir var ise, bunun nasıl düzenleneceği, Anayasa hükümleri ile uyumlu olarak yukarıda izah edildiği üzere aynı Yasanın 17. maddesinin 7. fıkrasıyla düzenlemiştir.
	Bu kapsamda değerlendirildiğinde; devletin asli görevi sağlıklı piyasa yapısını korumak iken; söz konusu Yasa hükmü ile, yüksek maliyetli üreticilerin desteklenmesi amacıyla, en başta "yasa önünde eşitlik" ilkesi göz ardı edilerek, Anayasa'nın 167. maddesinin 1. fıkrasında yer verilen düzenleme ile  yüklenilen görevin aksine, elektrik piyasasının yapısını bozacak şekilde düşük maliyetli üreticilerin kazançlarına ve dolayısıyla piyasada oluşacak fiyatlara müdahalenin öngörülmüş olması da Anayasa'ya aykırıdır.

Sonuç olarak, organize piyasalarda oluşan piyasa fiyatlarının üzerinde maliyetleri olan elektrik üretim tesislerinin maliyetlerinin bir kısmı karşılanmak suretiyle bu üretim tesislerinin de üretime devam edebilmelerinin temin edilmesi amacıyla elektrik üretim maliyeti düşük üreticilerin, yüksek maliyetli üreticilere destekleme bedeli ödemekle yükümlü kılındığı ve bu üreticilerin piyasada elektrik fiyatları nedeniyle oluşan zararlarını karşılamak zorunda kalacağı için sektörde oluşan mali yükümlülüğün doğrudan düşük maliyetli üreticiler tarafından sübvanse edilmesini öngören bu yasal düzenlemenin eşitlik ilkesine aykırı olduğu, ölçülülük ilkesine aykırı uygulamalara sebebiyet verildiği, sözleşme ve teşebbüs özgürlüğü ilkelerinin ihlal edildiği, temel hak ve hürriyetlerin özüne dokunulduğu ve elektrik piyasasına yapılan bu müdahalenin orantısız olduğu sonucuna varıldığından, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesine 7321 sayılı Kanun'un 27. maddesiyle eklenen 11. fıkrasında yer alan, " Bu bedel, üretim maliyeti düşük üreticiden karşılanarak arz güvenliğinin, maliyeti yüksek üretimin ve/veya tüketicilerin desteklenmesi amacıyla kullanılır." kuralının, Anayasa'nın 10, 13, 35, 48 ve 167. maddelerine aykırı olduğu için iptal edilmesi amacıyla Anayasa Mahkemesine başvurulması  gerektiği düşünülmektedir.
	Anayasa’ya aykırılık iddiası ciddi görülmediği takdirde uyuşmazlığın esasının incelenmesine gelince; 
	6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun ''Tarifeler ve tüketicinin desteklenmesi'' başlıklı 17. maddesine, 08/03/2022 tarih ve 31772 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7381 sayılı Kanun'un 27. maddesinin altıncı fıkrasıyla eklenen 11. fıkrada, ulusal veya uluslararası piyasalarda elektrik enerjisi üretiminde girdi olan emtia fiyatlarının ve/veya kaynak maliyetleri arasındaki farkların makul olmayan artışları nedeniyle, arz güvenliğinin ve/veya tüketicilerin korunması amacıyla elektrik enerjisinin üretim maliyetleri dikkate alınarak, her seferinde altı ayı geçmemek üzere, Kurum tarafından kaynak bazında tüketiciyi ve/veya maliyeti yüksek üretimi destekleme bedeli belirlenebileceği; bu bedelin, üretim maliyeti düşük üreticiden karşılanarak arz güvenliğinin, maliyeti yüksek üretimin ve/veya tüketicilerin desteklenmesi amacıyla kullanılacağı; uygulamaya ilişkin usul ve esasların Bakanlığın uygun görüşü alınarak Kurum tarafından belirleneceği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, ulusal veya uluslararası piyasalarda elektrik enerjisi üretimine girdi olan emtia fiyatlarında ve/veya kaynak maliyetlerinde makul olmayan artışlar olması halinde, söz konusu artışların arz güvenliğini olumsuz etkileyeceğinin Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı (Bakanlık) tarafından tespit edilerek Kurum'a bildirildiği ve/veya tüketicileri olumsuz etkileyeceğinin Kurum tarafından tespit edildiği durumlarda Bakanlığın görüşü alınarak Kurul tarafından, Usul ve Esaslar kapsamında, her seferinde altı ayı geçmemek üzere kaynak bazında destekleme bedeli uygulamasına yönelik işlemler tesis edilebilecektir.
	6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin 11. fıkrasında yer alan düzenlemeye dayanılarak hazırlanan Usul ve Esaslar taslağı, Kurumun 15/03/2022 tarih ve 395501 sayılı yazısıyla Bakanlığa gönderilerek Bakanlığın görüşü sorulmuştur.
	Bakanlığın 16/03/2022 tarih ve 111348 sayılı yazısıyla, taslağın uygun bulunduğunun bildirilmesi üzerine, Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar, Kurulun 17/03/2022 tarih ve 10866 sayılı kararıyla kabul edilerek 18/03/2022 tarih ve 31782 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.
	Öte yandan, Bakanlığın 29/03/2022 tarih ve 113324 sayılı yazısıyla, elektrik enerjisi üretimine girdi olan emtia fiyatlarındaki artışın arz güvenliğini olumsuz etkileyeceği, bu kapsamda 01/04/2022 tarihinden itibaren başlamak üzere Usul ve Esaslar'ın 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında işlemlerin tesis edilmesinin uygun olduğunun Kuruma bildirilmesi üzerine, Kurulun 29/03/2022 tarihli, 10888 ve 10889 sayılı kararlarıyla, Usul ve Esaslar kapsamında hesaplanan kaynak bazında azami uzlaştırma fiyatları ile azami uzlaştırma fiyatlarının güncellemesine yönelik formüller belirlenmiştir.
	10914 sayılı Kurul kararıyla, 10889 sayılı Kurul kararıyla belirlenen formüllerde geçen ifadelerin tanımlarında değişiklik yapılmıştır.
	10888 sayılı Kurul kararı uyarınca, kaynak bazında destekleme bedeli uygulamasının süresinin 30/09/2022 tarihinde sona ermesi nedeniyle Kurumun 18/09/2022 tarih ve 525315 sayılı yazısıyla, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığına Usul ve Esaslar'ın uygulanmasına esas koşulların ortadan kalkıp kalkmadığına ilişkin görüşü sorulmuş olup, Bakanlığın 21/09/2022 tarih ve 527838 sayılı yazısında, Usul ve Esaslar'ın uygulanmasına esas koşulların devam ettiğinin değerlendirildiği, Usul ve Esaslar'ın 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında işlem tesis edilmesinde fayda mülahaza edildiği belirtilmiştir.
	Söz konusu görüş yazısı dikkate alınarak, 29/09/2022 tarih ve 11270 sayılı Kurul kararıyla, 01/10/2022  tarihinden  itibaren  6 (altı)  ay  süreyle, kaynak  bazında  destekleme  bedeli uygulanmasına karar verilerek destekleme bedelinin belirlenmesinde kullanılacak olan azami  uzlaştırma fiyatları kaynak tipi dikkate alınmak suretiyle belirlenmiştir.

Söz konusu görüş yazısı dikkate alınarak, 29/09/2022 tarih ve 11270 sayılı Kurul kararıyla, 01/10/2022  tarihinden  itibaren  6 (altı)  ay  süreyle, kaynak  bazında  destekleme  bedeli uygulanmasına karar verilerek destekleme bedelinin belirlenmesinde kullanılacak olan azami  uzlaştırma fiyatları kaynak tipi dikkate alınmak suretiyle belirlenmiştir.
	29/09/2022 tarih ve 11274 sayılı Kurul kararıyla, Usul ve Esaslar kapsamında hesaplanan kaynak bazında azami uzlaştırma fiyatlarının güncellemesine yönelik formüller belirlenmiştir.
	11270 sayılı Kurul kararı uyarınca, kaynak bazında destekleme bedeli uygulamasının süresinin 31/03/2023 tarihinde sona ermesi nedeniyle Kurumun 27/03/2023 tarih ve 657200 sayılı yazısıyla Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığına, Usul ve Esaslar'ın uygulanmasına esas koşulların ortadan kalkıp kalkmadığına ilişkin görüşü sorulmuş olup, Bakanlığın 29/03/2023 tarih ve 180181 sayılı yazısında, uluslararası emtia fiyatlarının son dönemde yaşanan gevşemeye rağmen hala yüksek seyretmesi ve iklim değişikliğinin etkilerinin 2023 yılında daha fazla hissedilmesi gibi hususların elektrik piyasasında belirsizliğe yol açması nedeniyle tüketicilerin bu durumdan olumsuz etkilenebileceğinin değerlendirildiği ve Usul ve Esaslar kapsamında kaynak bazında destekleme bedeli uygulamasının süresinin uzatılmasında fayda mülahaza edildiği belirtilmiştir.
	Bunun üzerine, davaya konu 11769 sayılı  Kurul kararıyla, 01/04/2023 tarihinden itibaren 6 (altı) ay süreyle, tüketiciyi ve/veya maliyeti yüksek üretimi desteklemek amacıyla destekleme bedeli uygulanmasına karar verilerek, destekleme bedelinin uygulanma süresi 6 ay daha uzatılmış ve destekleme bedelinin belirlenmesinde kullanılacak olan azami uzlaştırma fiyatları kaynak tipi dikkate alınmak suretiyle belirlenmiş;	11770 sayılı Kurul kararıyla, Usul ve Esaslar kapsamında hesaplanan kaynak bazında azami uzlaştırma fiyatlarının güncellemesine yönelik formüller tespit edilmiş ve 11771 sayılı Kurul kararıyla, Usul ve Esaslar'ın 8. maddesi kapsamında üretim lisansı sahibi piyasa katılımcılarının ödemekle yükümlü olduğu teminat tutarının 30/09/2023 tarihine kadar %50 oranındaki kısmını sunmalarına karar verilmiştir.

6446 sayılı Kanun'un "Tarifeler ve tüketicilerin desteklenmesi" başlıklı 17. maddesine 7321 sayılı Kanun'un 27. maddesiyle eklenen 11. fıkrada yer alan düzenlemenin "üretim maliyetlerini" kıstas aldığı, ancak Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar'da azami uzlaştırma fiyatı için belirleyici olarak kabul edilen kaynak bazındaki üretim maliyetinin nasıl hesaplanacağına dair bir düzenleme yapılmadığı, bunun yerine Usul ve Esaslar'ın 4. maddesiyle kaynak türleri için elektrik enerjisi üretimindeki maliyetlerin Kurul tarafından belirleneceğinin ifade edildiği, böylece Kurul tarafından üretim maliyetlerinin hesaplanması ve belirlenmesi noktasında Bakanlığın görüşüne başvurulmadığı ve Bakanlığın devre dışı bırakıldığı, oysa düşük maliyetli üreticilerin yüksek maliyetli üreticilere destekleme bedeli ödemesini öngören bir sistem düzenlendiğine ve bunun için temel alınan kıstas "üretim maliyetleri" olduğuna göre, Bakanlık görüşü alınarak çıkarılan Usul ve Esaslar'da kaynak türleri itibarıyla üretim maliyetinin nasıl hesaplanacağının, hangi maliyet bileşenlerinin kullanıldığının objektif, nesnel ve somut olarak düzenlenmesi gerektiği, Usul ve Esaslar'da böyle bir düzenleme yapılmamasının öngörülebilirlik ve hukuki belirlilik ilkelerine aykırı olduğu, tüm piyasa aktörlerinin her bir kaynak türü itibarıyla üretim maliyetinin nasıl hesaplandığını, hangi verilerin kullanıldığını, adil ve eşit bir hesaplama yapılıp yapılmadığını bilmeye hakları bulunduğu ve böyle bir düzenlemenin piyasa açısından şeffaflığı sağlayacağı, kaynak türü itibarıyla nasıl hesaplandığı bilinmeyen üretim maliyetleri üzerinden azami uzlaştırma fiyatı belirleyen ve bu fiyata bağlı olarak destekleme bedeli ödenmesini zorunlu kılan Usul ve Esaslar'ın ve alınan Kurul kararlarının dayanağı olan anılan kanuni düzenlemenin amaçları açısından öngörülebilir olmadığı, hukuki belirsizliklere neden olduğu anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında belirtilen yönden hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
	Açıklanan  nedenlerle, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesine 7321 sayılı Kanun'un 27. maddesiyle eklenen 11. fıkrada yer alan, "Bu bedel, üretim maliyeti düşük üreticiden karşılanarak arz güvenliğinin, maliyeti yüksek üretimin ve/veya tüketicilerin desteklenmesi amacıyla kullanılır." kuralının, Anayasa'nın 10, 13, 35, 48 ve 167. maddelerine aykırı olduğu için iptal edilmesi amacıyla Anayasa Mahkemesine başvurulmasına, Anayasa’ya aykırılık iddiası ciddi bulunmadığı takdirde, yukarıda yer verilen gerekçeler doğrultusunda, 31/03/2023 tarih ve 32149 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 30/03/2023 tarih ve 11769 sayılı Kurul kararının iptaline karar verilmesi gerektiği, düşünülmektedir. 	
TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince duruşma için taraflara önceden bildirilen 22/10/2024 tarihinde, davacı vekili Av. ...'un, davacı yanında müdahil vekili Av. ...'ın, davalı idare vekilleri Av. ..., Av. ... ile davalı idare temsilcisi ...'in ve davalı yanında müdahil vekili Av. ...'un geldikleri, Danıştay Savcısı'nın hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usulüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısı'nın düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip, duruşma tamamlandı. Tetkik Hakimi'nin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: