muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12878, Karar No: 2019/574, Tarih: 11.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/12878 E.  ,  2019/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar Radyo Kanal ... RD TV Yay. Tic. ve San. AŞ ve ...

aleyhine 19/09/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 26/05/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21871, Karar No: 2015/22438, Tarih: 17.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21871 E.  ,  2015/22438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

17.06.2012 tarihinde davalı ...’in kullandığı araç ile yol kenarında bulunan...’a çarpması sonucu sigortalının vefat etmesi nedeniyle hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile ödene cenaze giderinin tahsili için işbu dava açılmış, mahkemece, kesinleşen ceza mahkemesi hükmünde davalı ... hakkında taksirle ölüme sebebiyet vermekten ceza verilmesi, ... Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığınca davalı ...’in asli kusurlu bulunması, 5510 sayılı Yasa'nın 39. maddesinin kasta ilişkin olması olayda ise taksirin bulunması ve yine olayın trafik iş kazası olmaması nedeniyle peşin sermaye değerli gelir istemine yönelik talebin reddine, cenaze gideri yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, sigortalı...’ın yol kenarında limon satarken, davalı ...’in kullandığı ve Davalı ... adına kayıtlı gözüken aracın yoldan çıkarak çarpması sonucu vefat ettiği, aracın davalı şirket tarafından trafik sigortası yapıldığı anlaşılmış olup, mahkemece olayın trafik iş kazası olmadığı ve 5510 sayılı Yasa'nın 39. maddesi gereği kasıtta bulunmadığından hareketle karar verilmiş ise de, verilen hüküm eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Bağ-Kur sigortalılarına yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle meydana gelen Kurum zararının rücû hakkının yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanunun 63. maddesine göre; “Üçüncü bir kimsenin suç sayılır hareketi ile bu Kanunda sayılan yardımların yapılmasını gerektiren bir halin doğmasında, Kurum, sigortalı veya hak sahiplerine gerekli bütün yardımları yapar. Ancak, Kurum, yapılan bu yardımların ilk peşin değeri için üçüncü kişilere, istihdam edenlere, (...) ve diğer sorumlulara rücû

Bağ-Kur sigortalılarına yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle meydana gelen Kurum zararının rücû hakkının yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanunun 63. maddesine göre; “Üçüncü bir kimsenin suç sayılır hareketi ile bu Kanunda sayılan yardımların yapılmasını gerektiren bir halin doğmasında, Kurum, sigortalı veya hak sahiplerine gerekli bütün yardımları yapar. Ancak, Kurum, yapılan bu yardımların ilk peşin değeri için üçüncü kişilere, istihdam edenlere, (...) ve diğer sorumlulara rücû

eder...” düzenlemesiyle, üçüncü kişinin sorumluluğu yoluna gidilebilmesi için, “suç sayılır hareketi” ile yardımların yapılmasına neden olma koşulu öngörülmüştür. “Rücû edilebilmesi için üçüncü kişinin suç sayılır hareketinin, 1479 sayılı Kanunda yazılı yardımların yapılmasını gerektirecek nitelikte olması gerekmektedir... Kurum'un yapmış olduğu yardımları sorumlulara rücu edebilmesini sağlayan üçüncü kişinin suç sayılır hareketi, Türk Ceza Kanunu kapsamında değerlendirilmelidir. Dolayısıyla bu kavramın içine hem cürüm hem de kabahat suçları girmektedir...”(..., Bağ-Kur Sigorta Yardımları, ..., ... 1996, s.197) “Bu yön, zararla üçüncü kişinin eylemi arasında uygun neden-sonuç bağlantısının varlığını zorunlu kılmaktadır. Eğer böyle bir bağlantı yoksa, üçüncü kişinin yardımlardan sorumlu tutulması düşünülemez. Madde hükmünün öngördüğü “suç”la çerçevelenmiş sınırlı bir sorumluluk bulunduğu ortadadır.”(M.... Kanunu ..., .. Matbaası, ... 1979, s.263)

1479 sayılı Kanunu'nun (83, 84, geçici 10 ve ek geçici 6. maddesi hariç olmak üzere) 63. ve diğer maddeleri 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış, uzun vadeli sigorta kolları bakımından üçüncü kişinin sorumluluğuna ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 39. maddesi ile; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edilir...” şeklinde düzenlenme yapılmıştır.

5510 sayılı Kanunun 39. maddesi, 1479 sayılı Kanunun 63. maddesiyle karşılaştırıldığında; "suç sayılır hareket" yerine "kast"; "ilk peşin değer" yerine "ilk peşin sermaye değerininin yarısı" ölçütü getirilerek 1479 sayılı Kanuna oranla daha dar kapsamlı bir içerik oluşturmuş olup, bu düzenlemenin amacı; "kasti" hareketiyle sigortalı veya sigortalının ölümü hâlinde haksahiplerine aylık bağlanmasına neden olan üçüncü kişiye kısmen de olsa medeni ceza vermek ve Kuruma gelir sağlamaktır. (Resul Aslanköylü, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu Şerhi Bağ-Kur Kanunu ile Karşılaştırmalı, s.951)

Öte yandan, 5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesi hükmüne göre; İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.

5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde iş kazası "... sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle, ... meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olay" olarak tanımlanmıştır.

5510 sayılı Kanunun 39. maddesi hükmüne göre; Kurum'un rücû hakkı, üçüncü kişinin sadece kasıtlı fiili haline özgülenmiştir. Yasa'nın açık ve buyurucu hükmüne göre; üçüncü kişi, kasta dayanmayan fiili sonucunda sigortalının malül kalmasına veya ölümüne neden olmuş ise, sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan aylıkların ilk peşin değerinin yarısından sorumlu tutulması mümkün değildir. Aynı kanunun 21/4. maddesi hükmüne göre ise, üçüncü kişinin kusurunun olması Kurum'un rücû hakkının oluşması için yeterlidir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olayda; ölen sigortalı hak sahiplerine ölüm aylığı mı yoksa ölüm geliri mi bağlandığı Kurum'dan sorularak tespit edilmeli, ölüm aylığı bağlandığının belirlenmesi halinde, Kurum'un rücû hakkının varolması için şart olan kast unsurunun davaya konu trafik kazasında olmadığı belirgin olduğundan verilen karar yerinde olacaktır.Ancak, sigortalının hak sahiplerine iş kazası geliri bağlanmış ise; işkazası olup olmadığı konusunun kuşku ve duraksamaya yer kalmayacak şekilde aydınlatılmadığı anlaşılmakta olup, bu yönde tespit cihetine gidilmeli, gerekirse HMK'nın 165. maddesindeki "Bir davanın incelenmesi ve sonuçlandırılması başka bir davanın veya idari makamın çözümüne bağlı ise mahkeme, ilgili tarafa görevli mahkemeye veya idari makama başvurması için uygun bir süre verir. Bu süre içinde görevli mahkemeye idari makama başvurulmadığı takdirde, ilgili taraf bu husustaki iddiasından vazgeçmiş sayılarak esas hakkında karar verilir." hükmü gözetilerek hak alanlarını ilgilendirdiğinden sigortalının haksahipleri ve ... aleyhine eldeki davaya konu sigortalı ölümünün işkazası sonucu olmadığının tespitine ilişkin dava açması için davalıya uygun bir süre verilerek, bunun sonucuna göre değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 17.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/2232, Karar No: 2021/2644, Tarih: 04.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2232 E.  ,  2021/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki hizmet tespiti istemine konu davayla ilgili, İstanbul 15. İş Mahkemesi’nin 2012/621 Esas sayılı dava dosyasının (varsa Yargıtay safhası ve sonrasında yapılan yargılamaya dair ekleriyle birlikte) onaylı bir suretinin celbiyle, mevcut dava dosyası içerisine eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7342, Karar No: 2016/7796, Tarih: 03.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/7342 E.  ,  2016/7796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacıların murisi, Avni Tüylü'nün maliki bulunduğu ... tapuya kayıtlı 201/2002 arsa paylı 1 nolu dükkan ile ..... tapuya kayıtlı 40/450 arsa paylı 7. Daire ve davacılardan ...'ye ait ...kayıtlı 2/37 arsa paylı 1 numaralı dairenin üzerinde konulan haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 03/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8280, Karar No: 2016/8862, Tarih: 17.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/8280 E.  ,  2016/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının 14/10/2014 tarihli ve 2014/2620 soruşturma, 2014/165 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez evrakın suç yeri itibariyle Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 12/01/2015 tarihli ve 2014/138913 soruşturma, 2015/435 sayılı yetkisizlik kararı ile ortaya çıkan yetki uyuşmazlığı üzerine, Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına ve Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olarak belirlenmesine dair mercii Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/01/2015 tarihli ve 2015/384 değişik iş sayılı kararını müteakip dosyanın sehven Bergama Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine, şüpheliler ..., Mehmet Emin Üstündağ ve Cihan Çelik haklarında suç yeri itibarıyla evrakın Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının 26/05/2015 tarihli ve 2015/494 soruşturma, 2015/78 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez evrakın suç yeri itibariyle Bergama Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 10/06/2015 tarihli ve 2015/14262 soruşturma, 2015/1333 sayılı yetkisizlik kararı ile ortaya çıkan yetki uyuşmazlığı üzerine, Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına ve Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olarak belirlenmesine dair mercii Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/07/2015 tarihli ve 2015/2082 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26.01.2016 gün ve 2368/8037 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/02/2016 gün ve 2016/44379 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

A-Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/01/2015 tarihli ve 2015/384 değişik iş sayılı kararına yönelik incelemede;

1-Dosya kapsamına göre, müştekinin şüpheli ...’un Garanti Bankası Şanlıurfa Şubesinde bulunan hesabına yatırdığı paranın aynı bankanın İstanbul/Taksim Şubesinden çekilmiş olması karşısında Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 02/11/2015 tarihli ve 2015/14201 esas, 2015/30583 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere dolandırıcılık suçunda iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeden yazılı şekilde Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olarak belirlenmesine karar verilmesinde,

2-Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği halde hüküm fıkrasının devamında Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu belirtilerek çelişkiye neden olunmasında,

2-Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği halde hüküm fıkrasının devamında Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu belirtilerek çelişkiye neden olunmasında,

B- Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/07/2015 tarihli ve 2015/2082 değişik iş sayılı kararına yönelik incelemede;

Dosya kapsamına göre, soruşturma safahatında daha önce Bergama ve İstanbul Cumhuriyet Başsavcılıklarınca verilen yetkisizlik kararları üzerine mercii karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi yerine uyuşmazlığın esastan incelenerek yazılı şekilde karar Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/01/2015 tarihli ve 2015/384 değişik iş sayılı kararı ile yetkili savcılık kesin olarak belirlendiği cihetle, daha sonra Bergama ve Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılıkları tarafından verilen yetkisizlik kararlarının hukuken geçersiz ve yok hükmünde oldukları gözetilerek yetki uyuşmazlığı hakkında verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin yargı yerinin belirlenmesine ilişkin 22/01/2015 tarihli 2015/384 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 161/7. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması karşısında; anılan kararı müteakip Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin aynı hususta verdiği 29/07/2015 tarih, 2015/2082 D.İş sayılı kararının yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçlarında suç yerinin, haksız menfaatin fiilen elde edildiği yer olduğu, somut olayda ise hileli hareketlerle iradesi fesada uğratılan şikayetçi tarafından yatırılan paranın şüpheli kişi ya da kişiler tarafından İstanbul İlinde bulunan bir bankamatikten çekildiği anlaşılmakla, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olması ve mahkemece Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına rağmen dosyanın yetkili Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması karşısında; kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmüş olup Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarih, 2015/384 D.İş. sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7753, Karar No: 2011/8428, Tarih: 16.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/7753 E.  ,  2011/8428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Yatağan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.02.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava şiddetli geçimsizlik nedenine dayalı boşanma istemine ilişkindir. (TMK. md. 166/1) Toplanan delillerden başka bir kadınla yaşayan davacı koca tamamen kusurludur. Davalı kadının açtığı boşanma davasından sonra mahkemenin de kabulünde olduğu üzere taraflar bir araya gelerek evlilik birliği devam etmiştir. Bu davadan sonra kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir maddi bir hadisenin varlığı da kanıtlanmamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.05.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/29247, Karar No: 2016/2179, Tarih: 27.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/29247 E.  ,  2016/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin tahsili talebini içerir belirsiz alacak davası açmıştır.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık davanın niteliği ve belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.