muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/4358, Karar No: 2024/4294, Tarih: 24.10.2024

Buna göre, cankurtarma faaliyetinin hem bir meslek hem de davacı federasyona bağlı bir spor dalı olduğu hususlarında taraflar arasında herhangi bir ihtilaf bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, esas itibarıyla, cankurtarma faaliyetinin her yön ve türüyle, tamamen bir spor dalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Yani, cankurtarma faaliyetini yürütenlerden "sporcu cankurtaran"ların sporcu meslek mensubu; "bronz", "gümüş", "altın" cankurtaranların ise spor faaliyeti dışındaki meslek mensubu olarak ikili ayrıma tabi tutulup tutulamayacağı, bir başka ifadeyle "bronz", "gümüş", "altın" cankurtaranlığın davacı federasyona bağlı spor dalına tabi sportif bir faaliyet mi yoksa federasyonun yetkisi dışında kalan spor dışı bir mesleki faaliyet mi olduğu, buna bağlı olarak "bronz", "gümüş", "altın" cankurtaranların meslek standartlarının düzenlenmesi konusunda davacı federasyonun mu yoksa davalı Kurumun mu yetkili olduğu hususları, taraflar arasındaki uyuşmazlığın temelini oluşturmaktadır.
Temel uyuşmazlık ve hukuka aykırılık iddiası "yetki" olmakla birlikte, davacı tarafından, dava konusu düzenlemelerin şekil, konu ve amaç unsurları yönünden de hukuka aykırı olduğu ileri sürüldüğünden, düzenlemelerin hukuka uygunluk denetimi, sırasıyla, yetki,  şekil, konu ve amaç unsurları yönünden yapılmıştır.
a) Dava konusu düzenlemenin yetki unsuru yönünden incelenmesi:
Yukarıda aktarılan 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 237. maddesinin 1. fıkrasıyla, teknik ve mesleki alanlarda ulusal yeterliliklerin esaslarını belirlemek ve ulusal yeterlilik sistemini kurmak amacıyla davalı Kurum teşkil edilmiş; aynı Kararname'nin 240. maddesi 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca ise standartları belirlenecek meslekleri belirlemek ve bu standartları hazırlayacak kurum ve kuruluşları tespit etmek; ulusal meslek standartlarını temel alarak teknik ve mesleki alanlarda ulusal yeterliliklerin esaslarını belirlemek ve faaliyet alanına giren sair her türlü çalışmayı yapmak, davalı Kurumun görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.
Her ne kadar taraflar arasında bu konuda ihtilaf bulunmamakta ise de, öncelikle, cankurtaranlığın bir meslek ve spor dalı olup olmadığının ortaya konulmasında fayda bulunmaktadır. 
Buna göre, Türk Dil Kurumu sözlüğünde meslek, "belli bir eğitim ile kazanılan, sistemli bilgi ve becerilere dayalı, insanlara yararlı mal üretmek, hizmet vermek ve karşılığında para kazanmak için yapılan, kuralları belirlenmiş iş" şeklinde tanımlanmış olup; bu tanıma göre, cankurtaranlık faaliyetinin, belli bir eğitimin yanında teknik becerileri gerektirdiği, insanlara yararlı hizmet sunulduğu, karşılığında para kazanıldığı ve iş veren ile işçi arasında yapılan bir iş akdiyle gerçekleştirildiği dikkate alındığında, tipik bir meslek olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan, cankurtaranlık faaliyetinin mesleki yönü dışında, Türkiye Sualtı Sporları Federasyonu Ana Statüsünün yukarıda aktarılan maddeleri uyarınca bir spor dalı ve halihazırda yürürlükte olan Türkiye Sualtı Sporları Federasyonu Cankurtarma Yönetmeliği'nin 4. ve 12. maddelerinde belirtilen şekliyle bir sportif faaliyet niteliği de bulunmaktadır. Nitekim, anılan maddelerde mesleki olan ve olmayan cankurtaranlık faaliyeti net bir şekilde birbirinden ayrılmış, sportif faaliyeti gerçekleştirenlere "sporcu cankurtaran" adıyla ayrı bir statü verilmiş ve bunlar cankurtaranlık mesleğinden farklı şekilde, cankurtarma spor karşılaşmalarına katılan lisanslı sporcular olarak düzenlenmiştir.
Bu kapsamda, dava konusu meslek standartlarında düzenlenen cankurtaranlığın içeriğine bakılacak olursa, her üç seviyede de meslek tanımı olarak can kurtarmaya yönelik bir hizmet sunumundan bahsedildiği, böylelikle dava konusu meslek standartlarının, sporcu cankurtaranlar ile ilgili herhangi bir düzenleme ihtiva etmediği, düzenlemenin meslek olarak cankurtaranlığa ilişkin standartları belirlediği görülmektedir.
Ayrıca bir mesleğin, aynı zamanda 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 189. maddesinin 1. fıkrasının (j) bendinin verdiği yetkiyle Gençlik ve Spor Bakanlığınca "spor dalı" olarak belirlenmiş olmasının, yukarıdaki meslek tanımında yer alan unsurları sağladığı sürece  meslek olma vasfını ortadan kaldırmayacağı da açıktır.
Bu durumda, bir meslek olduğu anlaşılan cankurtaranlığın, dava konusu düzenleme ile meslek standartlarının belirlendiği, yukarıda anılan 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi hükümleri kapsamında davalı Kurumun, hem standartları belirlenecek meslekleri hem de bu standartlar ve bunlarla bağlantılı yeterlilikleri belirlemek noktasında genel düzenleme yetkisinin bulunduğu, bu genel yetkinin istisnasının ise anılan Kararname'nin 237. maddesinin 2. fıkrasında düzenlendiği, ancak cankurtaranlık mesleğinin anılan düzenlemede sayılan istisna mesleklerden olmadığı, ayrıca belirli düzeyde bir eğitim şartını gerektirmediği gibi giriş şartlarına ilişkin herhangi bir kanuni düzenlemenin de bulunmadığı görüldüğünden, davalı Kurumun sahip olduğu genel düzenleme yetkisi uyarınca cankurtaranlık mesleğinin standartlarını belirlemek konusunda yetkili olduğu ve dava konusu düzenlemede yetki unsuru yönünden herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Öte yandan, her ne kadar davacı Federasyon tarafından, 3289 sayılı Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanunu'nun (dava konusu düzenlemenin yapıldığı tarihte yürürlükte olan) 18. maddesinde, spor dallarının birer federasyona bağlanacağı ve profesyonal dalların Bakanlıkça tespit edileceğinin, Ek 9. maddesinin 1. fıkrasında, spor dalları ile ilgili faaliyetleri ulusal ve uluslararası kurallara göre yürütmekle ve gelişmesini sağlamakla görevli ve yetkili bağımsız spor federasyonlarının kurulacağının, aynı maddenin 17. fıkrasında ise, federasyonların, Bakanlık ile uluslararası federasyonların belirlediği eğitim kriterlerine uygun olarak işbirliği içerisinde spor elemanlarını yetiştireceğinin hüküm altına alındığı ifade edilerek, cankurtaranlık alanın Bakanlık tarafından spor dalı olarak belirlendiği ve bu dalın Federasyonlarına bağlandığı, böylelikle bu alanda düzenleme yapma yetkilerinin sadece kendilerinde olduğu ileri sürülmüş ise de, meslek olarak cankurtaranlığı da içine alacak şekilde geniş anlamda cankurtaranlığın, aynı zamanda Bakanlık tarafından bir spor dalı olarak belirlenmiş olmasının mesleki cankurtaranlığın yukarıda açıklandığı üzere tipik bir meslek olduğu gerçeğini ortadan kaldırmayacağı, dolayısıyla hem bir meslek hem de bir spor dalı olarak koordineli çalışmalar yapılmak suretiyle bu alanın düzenlenmesi gerektiği, nitekim 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinde de buna uygun olarak çalışma gruplarının ve akabinde sektör komitelerinin oluşturulmasıyla mesleki standartların belirleneceği yönünde hükümlere yer verildiği görüldüğünden, bu iddiaya itibar edilmemiştir.
Kaldı ki, dava konusu düzenleme yapıldıktan sonra, 3289 sayılı Kanun'un anılan 18. maddesi ile Ek 9. maddesinin 1. ve 17. fıkrasının, 26/4/2022 tarih ve 31821 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7405 sayılı Spor Kulüpleri ve Spor Federasyonları Kanunu ile ilga edildiği, 7405 sayılı Kanun'un "Spor elemanlarının belgelendirilmesi" başlıklı 44. maddesinin 1. fıkrasında, spor elemanlarının mesleki standartlarının ve ulusal teknik ve mesleki yeterliliklerinin esaslarının Mesleki Yeterlilik Kurumu ile iş birliği yapılarak, münhasıran Bakanlık tarafından yapılacağının düzenlendiği de görülmektedir.
b) Dava konusu düzenlemenin şekil unsuru yönünden incelenmesi:

b) Dava konusu düzenlemenin şekil unsuru yönünden incelenmesi:
Yukarıda aktarılan 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 240. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, mesleki standartları hazırlayacak kurum ve kuruluşları tespit etmenin Mesleki Yeterlilik Kurumunun (Kurum) yetkisinde olduğu; 252. maddesinin 1. fıkrasında, Kurum'un bu standartların hazırlanması için çalışma grupları oluşturacağı; 251. maddesinin 1. fıkrasında, çalışma gruplarınca hazırlanan meslek standartlarının ulusal meslek standardı olarak kabul edilebilmesi için gerekli incelemeyi yaparak Yönetim Kurulunun onayına sunmak üzere Kurum tarafından sektör komitelerinin kurulacağı hususlarının düzenlendiği; halihazırda yürürlükte olan Ulusal Meslek Standartlarının ve Ulusal Yeterliliklerin Hazırlanması Hakkında Yönetmeliğin 10. maddesinde de, meslek standardının çalışma grubunca hazırlanacağının, hazırlanan standartların inceleme ve değerlendirmesinin yapılması için sektör komitesine gönderileceğinin, sektör komitesi tarafından olumlu görüş verilmesi halinde bu standartların Yönetim Kuruluna sunulacağının, Yönetim Kurulunun kendisine sunulan standartları usulen inceleyeceğinin ve onaylaması halinde Resmi Gazete'de yayımlayacağının, meslek standartlarının Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle ulusal meslek standardı haline geleceğinin hüküm altına alındığı görülmüştür.
Uyuşmazlıkta, cankurtaranlık mesleği ile ilgili standartların hazırlanması için Su Altı ve Su Üstü Arama Kurtarma Federasyonu tarafından 04/04/2018 tarihinde yapılan başvuru üzerine, davalı Kurum tarafından 09/04/2018 tarihli yazı ile 26/04/2018 tarihinde gerçekleştirilecek toplantıya cankurtaranlık mesleği ile ilgili olan kurumların davet edildiği, 26/04/2018 tarihinde yapılan toplantıda standartların hazırlanması için çalışma grubu oluşturulması kararı alındığı, bu karar gereği 31/10/2018 tarihinde oluşturulan çalışma grubunca dört kez (05/12/2018, 06/12/2018, 04/04/2019, 05/04/2019) toplantı yapıldığı, bu toplantılarda hazırlanan meslek standardı taslağının, sektör komitesinde görüşülmesinden önce 18/04/2019 tarihinde cankurtaranlık alanına ilişkin faaliyet gösteren 43 kurum ve kuruluşun görüşlerine sunulduğu, bunun üzerine Bakanlık tarafından yapılan itirazlara binaen 08/07/2019 tarihinde tekrar bir çalışma grubu toplantısı yapıldığı ve hazırlanan meslek standardı taslağının 05/08/2019 tarihinde ilgili kurum ve kuruluşların görüşlerine sunulduğu, nihai olarak 13/12/2019 tarihinde yapılan Spor ve Rekreasyon Komitesi (sektör komitesi) toplantısında ilgili standartların Yönetim Kurulu onayına sunulmasına oy çokluğu ile karar verildiği ve Yönetim Kurulu tarafından onaylanan meslek standartlarının 15/03/2020 tarih ve 31069 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe girerek meslek standardı niteliğini kazandığı görülmüştür.

Bu durumda, ilgili mevzuatta anılan usullere uygun şekilde, ilgili uzmanların katılımıyla çalışma grubunun oluşturulması, oluşturulan çalışma grubu tarafından yapılan toplantılar sonrası hazırlanan meslek standardı taslağının, sektör komitesince incelenerek uygun bulunması ve Mesleki Yeterlilik Kurumu Yönetim Kurulu tarafından onaylanarak Resmi Gazete'de yayımlanması aşamalarının takip edilmesi suretiyle tesis edilen dava konusu düzenlemede, anılan çalışma grubu toplantılarının ve sektör komitesi toplantısının usulüne uygun olarak tutanaklara bağlanıp ilgililerce imza altına alındığı da dikkate alındığında, şekil unsuru yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Öte yandan, her ne kadar davacı Federasyon tarafından, meslek standartlarının hazırlanması sürecinin en başından itibaren kendilerine bildirim dahi yapılmadığı ifade edilmiş ise de, davalı Kurum tarafından 09/04/2018 tarihli yazı ile 26/04/2018 tarihinde gerçekleştirilecek toplantıya katılım sağlanabilmesi için Gençlik ve Spor Bakanlığı (Bakanlık) ve spor dalı olarak cankurtaranlığın bağlı bulunduğu davacı Federasyon'un da davet edildiği, ancak 26/04/2018 tarihli toplantıda davacı Federasyon'un da dahil olduğu katılımcılar tarafından, kendi temsilcilerinin de içinde yer aldığı bir çalışma grubu oluşturulması kararı alınmasına ve  02/05/2018 tarihli yazı ile davalı Kurum tarafından davacı Federasyonun çalışma grubuna katılacak temsilcilerini bildirmesinin istenilmesine rağmen, davacı Federasyon tarafından herhangi bir bildirim yapılmadığı gibi dört kez yapılan çalışma grubu toplantılarına temsilci gönderilmediği dikkate alındığında, davalı Kurum tarafından sürecin en başından itibaren davacı Federasyon'a gerekli bildirimlerin yapıldığı, ancak davacı Federasyon'un katılım sağlamadığı, yalnızca Bakanlık tarafından yapılan itirazlara binaen 08/07/2019 tarihinde gerçekleştirilen çalışma grubu toplantısında davacı Federasyonun temsilcisinin yer aldığı görüldüğünden, bu iddiaya itibar edilmemiştir. 
c) Dava konusu düzenlemenin konu unsuru yönünden incelenmesi:
 Bir idari işlemin konu unsuru ise, o işlemin hukuk aleminde yaptığı etki ve doğurduğu hukuki sonuç veya hüküm olarak ifade edilmektedir. İşlemin konusu, onun içeriğidir. İşlemin konusunun hukuka ve genel ahlaka aykırı olmaması, ayrıca imkansız bulunmaması gerekir.
  Dava konusu işlemin konusunun, cankurtaranlık meslek standartlarının belirlenmesi olduğu, bu kapsamda dava konusu işlemin hangi standartlar dahilinde bu mesleğin yapılabileceğini teknik detaylarıyla birlikte düzenleyen hükümler ihtiva eden bir düzenleyici işlem niteliğinde olduğu, bunun yanında hukuka ve genel ahlaka aykırı hükümler içermediği, ayrıca imkansız bulunmadığı görüldüğünden, bu hâliyle dava konusu düzenlemenin konu unsuru yönünden de hukuka uygun bulunduğu anlaşılmıştır.
ç) Dava konusu düzenlemenin amaç unsuru yönünden incelenmesi:

ç) Dava konusu düzenlemenin amaç unsuru yönünden incelenmesi:
İdare tarafından tesis edilecek gerek birel gerekse düzenleyici her türlü işlemin amacı kamu yararı olup, bu amaç dışında ve bu amaca aykırı olacak şekilde maddi ya da manevi yönden kamuyu zarara uğratmak amacıyla veya kişisel çıkarlar amacıyla tesis edilmiş olan işlemler, yetki saptırması nedeniyle yokluk ile maluldur. 
Dosyanın incelenmesinden, davacı Federasyon tarafından, dava konusu düzenlemenin asıl amacının yetki saptırması yaparak federasyonun kamu faaliyetini engellemek olduğunun ve bu açıdan sporcuların, cankurtaranların, kulüplerin, turistlerin ve tüm vatandaşların mağdur olacağının ileri sürüldüğü görülmektedir.
Bununla birlikte, davalı Kurumun ilgili mevzuat uyarınca kendisine verilmiş olan yetkiyi kullanmak suretiyle belirlediği cankurtaranlık meslek standartlarının, davacı Federasyonun kamu faaliyetini engellemek amacıyla düzenlendiğini ortaya koyacak, soyut iddia dışında herhangi bir bilgi ve belge ya da bu kapsamda kamunun uğramış olduğu bir zarara ilişkin somut bir iddia olmadığından, davacı Federasyonun dava konusu düzenlemede yetki saptırması olduğu yönündeki iddiasına itibar edilmemiş ve düzenlemede bu yönüyle de bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 24/10/2024 tarihinde oy birliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/5477, Karar No: 2024/4292, Tarih: 24.10.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2024/5477
Karar	No : 2024/4292                                                                 
KARARIN DÜZELTİLMESİNİ             
İSTEYEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARARIN DÜZELTİLMESİNİ             
İSTEYEN                                             
(DAVALI YANINDA MÜDAHİL)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN_ÖZETİ	: ...İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının onanmasına dair Danıştay Onuncu Dairesince verilen 20/02/2024 tarih ve E:2022/5350, K:2024/268 sayılı kararın, davalı idare ve müdahil tarafından aleyhlerine olan kısımlarının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi uyarınca düzeltilmesine karar verilmesi istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ 	:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 15/12/2010 tarihinde Ağrı Devlet Hastanesinde yapılan ameliyat esnasında karnında sargı bezinin unutulması ve belden fazladan iki tane eklem alınmasında idarenin hizmet kusurunun bulunduğu iddiasıyla 20.000,00 TL maddi tazminat ve 50.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplamda 70.000,00 TL tazminatın 15/12/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile kısmen reddi yolunda verilen ilk kararın kabule ilişkin kısmının Danıştay Onuncu Dairesince bozulması üzerine bozmaya uyularak 2012 yılında Gülhane Askeri Tıp Akademisinde davacının lomber bölgesinden çıkarılan cerrahi spançın, 2010 yılında Ağrı Devlet Hastanesinde yapılan bel fıtığı ameliyatında unutulduğunun tespit edilmesi karşısında, ameliyat bölgesinin kapatılmadan önce kullanılan malzemelerin sayımının düzgün yapmayan ameliyat hemşirelerinin uygulamalarının tıp kurallarına uygun olmadığı ve ameliyat yapmaya yetkili cerrahın ise ameliyat sahasını kapatmadan önce yeterli kontrolü yapmaması nedeniyle hatalı olduğu dolayısıyla personelinin hatalı eylemi nedeniyle ortaya çıkan ağır hizmet kusurundan idarenin sorumlu olduğu gerekçesiyle 45.000,00 TL manevi tazminat isteminin kabulüne, kalan kısmının reddine karar verilmiştir.
Daire kararının özeti: Davalı idarenin ve müdahilin temyiz başvuruları üzerine Danıştay Onuncu Dairesince, temyize konu karar hukuk ve usule uygun bulunmuş ve kararın onanmasına karar verilmiştir.
KARAR_DÜZELTME	
TALEP_EDENİN_İDDİALARI	: Davalı idare ve müdahil tarafından, söz konusu tıbbi uygulamalarda hizmet kusuru bulunmadığı, bu durumun Adli Tıp Kurumunca hazırlanan raporla tespit edildiği, kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek Danıştay Onuncu Dairesince verilen kararın aleyhlerine olan kısımlarının düzeltilmesi istenilmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...

KARAR_DÜZELTME	
TALEP_EDENİN_İDDİALARI	: Davalı idare ve müdahil tarafından, söz konusu tıbbi uygulamalarda hizmet kusuru bulunmadığı, bu durumun Adli Tıp Kurumunca hazırlanan raporla tespit edildiği, kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek Danıştay Onuncu Dairesince verilen kararın aleyhlerine olan kısımlarının düzeltilmesi istenilmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	:	Karar düzeltme istemlerinin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: 
Kararın düzeltilmesi dilekçelerinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Danıştay Onuncu Dairesinin 20/02/2024 tarih ve E:2022/5350, K:2024/268 sayılı kararı kaldırılarak davalı idarenin ve müdahilin temyiz istemleri yeniden incelendi:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
 
	İLGİLİ MEVZUAT: 
	2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un "Tek Hâkimle Çözümlenecek Davalar" başlıklı 7. maddesinin 1. fıkrasında, konusu belli parayı içeren idari işlemlere karşı açılan iptal davaları ile tam yargı davalarının idare mahkemesi hâkimlerinden biri tarafından çözümleneceği kurala bağlanmış; Ek 1. maddesinde ise, bu Kanun'un tek hâkimle çözümlenecek davalara ilişkin 7. maddesindeki parasal sınırların; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı ve geçici 18. maddesinde, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere uygulanan parasal sınırların artışının, artışın yürürlüğe girdiği tarihten önce idare ve vergi mahkemelerince nihai olarak karara bağlanmış davalar ile Danıştayın bozma kararı üzerine kararı bozulan mahkemece yeniden bakılan davalarda uygulanmayacağı düzenlenmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Aktarılan kurallardan, konusu belli bir miktarda paraya ilişkin olan iptal veya tam yargı davalarının idare ve vergi mahkemelerince karar verildiği tarih itibarıyla o yıl için belirlenen parasal sınırı aşmaması hâlinde tek hâkim tarafından çözümleneceği ve Danıştayın bozma kararı üzerine kararı bozulan mahkemelerce yeniden bakılan davalarda bu kuralın uygulanmayacağı anlaşılmaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Aktarılan kurallardan, konusu belli bir miktarda paraya ilişkin olan iptal veya tam yargı davalarının idare ve vergi mahkemelerince karar verildiği tarih itibarıyla o yıl için belirlenen parasal sınırı aşmaması hâlinde tek hâkim tarafından çözümleneceği ve Danıştayın bozma kararı üzerine kararı bozulan mahkemelerce yeniden bakılan davalarda bu kuralın uygulanmayacağı anlaşılmaktadır.
	Dosyanın incelenmesinden, 20.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 70.000,00 TL tazminatın 15/12/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada, uyuşmazlığa konu miktarın, yeniden değerleme oranıyla 2015 yılı için belirlenen 30.000,00 TL tutarındaki tek hakim parasal üst sınırını geçmesi nedeniyle İdare Mahkemesince heyet halinde karar verildiği, kararın davalı idare ve müdahil tarafından temyiz edildiği, Dairemizin bozma kararı sonrasında ise uyuşmazlığa konu miktarın 2022 yılı için belirlenen 77.000,00 TL tutarındaki tek hakim parasal sınırının altında kalması üzerine temyize konu kararın tek hakim tarafından verildiği ve anılan karar hakkında davalı idare ve müdahil tarafından temyiz isteminde bulunulduğu görülmektedir.  
	Danıştayın bozma kararı üzerine, kararı bozulan mahkemece yeniden bakılan davalarda tek hakim sınırının uygulanmayacağı dikkate alındığında, Mahkeme kararının heyet tarafından verilmesi üzerine, kararın bozulmasından sonra verilecek kararın da heyet halinde verilmesi gerektiği açık olup; anılan kararın tek hakim tarafından verilmesinde usûl kurallarına uygunluk bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin ve müdahilin temyiz istemlerinin KABULÜNE,
2. ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyize konu kabule ilişkin kısmının BOZULMASINA,
3. Müdahil tarafından fazladan yatırılan ...TL karar harcının istemi halinde iadesine,
4. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine, 24/10/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.