muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/256, Karar No: 2022/1303, Tarih: 18.10.2022

28. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-a maddesinde altı bent hâlinde sayılmış olan usule ilişkin hukuka aykırılık durumlarında, ilk derece mahkemesine ait kararın esası incelenmeden kaldırılmasına ve dosyanın geri gönderilmesine, (b) bendinde “başvurunun esastan reddine” “düzelterek yeniden esas hakkında karar” ve “yeniden esas hakkında karar” şeklinde hüküm kurulacağı belirtilmiştir.

29. Bu kapsamda HMK’nın 353/1-a maddesinin 1-6 bentleri arasında sayılan usule ilişkin hukuka aykırılıklar tespit edildiğinde, ilk derece mahkemesine ait kararın esası incelenmeden kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine kesin olarak karar verilecektir. HMK’nın 353/1-a maddesinde belirtilen durumlarda istinaf mahkemesi kararı esas yönünden inceleyemez (Kurtoğlu, 187-188). Bu nedenle madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere HMK’nın 353/1-a maddesinde altı bent hâlinde sayılan hâllerde istinaf mahkemesinin esası incelemeden verdiği ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve dosyanın ilgili ilk derece mahkemesine gönderilmesi kararları kesin olduğundan temyiz edilemez.

30. Öte yandan 7251 sayılı Kanun ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesine eklenen (g) bendine göre “353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar” hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça hüküm altına alınmış olup madde gerekçesinde de; 353. maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına giren durumlarda bölge adliye mahkemesinin duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği, fıkraya eklenen yeni (g) bendiyle, 353. madde hükmü ile uyum sağlanarak Kanunun bütünlüğünün korunması amaçlandığı ifade edilerek 353. maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararların kesin nitelikte olduğu vurgulanmıştır.

31. Hâl böyle olunca bölge adliye mahkemelerinin HMK’nın 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına giren kararlarının kesin nitelikte olduğu cihetle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen direnme kararı yerindedir.

32. O hâlde, usul ve yasaya uygun direnme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davacılar ... ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18.10.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1401, Karar No: 2014/5429, Tarih: 25.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1401 E.  ,  2014/5429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2013

NUMARASI : 2012/879-2013/1416

Dava dilekçesinde, davalıya ait bağımsız bölümdeki faaliyetin verdiği rahatsızlık nedeniyle tahliyesini olmadığı takdirde işletme ve imalat faaliyetinin durdurularak müdahalenin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacılar vekili Av.D.. K.. Ö.. ve davalı vekili Av.B.. G.. geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu anataşınmazın 1 ve 2 numaralı dükkan nitelikli bağımsız bölümlerinde davalının pasta, börek ve unlu mamüller üretimi ve satışı yaptığını, sabah erken saatlerde başlayan imalat nedeniyle oluşan gürültü ve dükkanın yan tarafındaki bacadan çıkan koku ve dumandan bina sakinlerinin rahatsız olduğunu ileri sürerek davalının bu yerden tahliyesini, olmadığı takdirde işletme ve imalat faaliyetinin durdurulmasını istemiş; mahkemece, gürültünün yasal sınırlarda kaldığı, kötü koku ve dumanın ise alınacak önlemlerle giderilmesinin mümkün olduğu belirtilerek tahliye ve işletme faaliyetlerinin durdurulması talebinin reddine, kötü koku ve dumanın anayapının batı-kuzey cephesine montajı yapılacak galvanizli borulardan oluşan havalandırma sistemi ile çatı üst katının üzerine çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ile alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-İlk bilirkişi raporunda, iş yerinde oluşan kötü koku, is ve dumanın tahliyesinin anayapının kuzey cephesinde yapılmış olan havalandırma tertibatı ile zemin kat seviyesinde kat sakinlerinin yatak odası tarafından yukarı tarafa doğru bırakıldığı ve bu durumun Kat Mülkiyeti Kanunu ve insan sağlığına aykırı olduğu; ikinci bilirkişi raporunda ise daha sonradan davalı tarafından kullanılan fırınlara filtre takıldığı ancak kötü koku ve dumanın halen devam ettiği ve bunun giderilmesi için anayapının batı-kuzey cephesine galvanizli borulardan çatı üst katının üzerine çıkacak şekilde havalandırma sistemi kurulması gerektiği, gürültünün ise mevzuatta gösterilen sınır değeri aşmadığı belirtilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 18. maddesinde, kat maliklerinin, gerek bağımsız bölümlerini gerekse eklenti ve ortak yerlerini kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirlerini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememekle karşılıklı olarak yükümlü oldukları; 19. maddesinde ise kat maliklerinin 4/5'inin yazılı razısı olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişiklik yapılamayacağı hükme bağlandığından, davalının iş yerlerinde sürdürdüğü faaliyet ile ilgili izin (ruhsat) almış olması da bu durumu değiştirmez. Bu nedenle ikinci keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, önerilen havalandırma tertibatının onaylı mimari projeye aykırı olup mahkemece de anayapının projesi dışına çıkılarak batı-kuzey cephesine havalandırma sistemi yerleştirilmesi ancak kat maliklerinin 4/5'inin verecekleri bir kararla mümkün olabileceğinden; kat maliklerince verilmeyen bir iznin hakim tarafından verilmesi ve projeye aykırı bir değişikliğin hakim kararıyla yaptırılmasının mümkün olmadığı dikkate alınmadan anayapının batı-kuzey cephesine havalandırma sistemi kurulup çatı üst katına çıkarılmasına karar verilmesi,

2-Dava konusu bağımsız bölümlerde ve anayapıda davalı tarafından meydana getirildiği iddia olunan gürültü, ses, koku, duman ve aşırı sıcağın mevcut olup olmadığı, mevcut ise bunların ne gibi önlemlerle giderilebileceği, yeniden uzman bir bilirkişi kurulu oluşturmak suretiyle ayrıntılı olarak tespit ettirilerek bu önlemlerle rahatsızlık verici durumların giderilmemesi halinde dava konusu faaliyetin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, teknik incelemeye dayanmayan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulü,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı ve davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/38024, Karar No: 2015/34076, Tarih: 17.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/38024 E.  ,  2015/34076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/306678

MAHKEMESİ : Malkara Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2011/166 (E) ve 2012/426 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık E.. K.. hakkında basit tehdit suçundan verilen hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle,

Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

2-Sanık M.. Ç.. hakkında tehdit ve hakaret, sanık H.. Ç.. hakkında yaralama ve sanık O.. Ç.. hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar E.. K.. ve R.. K..'ün temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/750, Karar No: 2010/12911, Tarih: 20.09.2010

**7. Ceza Dairesi         2010/750 E.  ,  2010/12911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle davanın CMK 223/8.maddesi gereğince düşürülmesine, kaçak olduğu anlaşılan dava konusu hayvanların satışından elde edilen gelirin gümrük idaresi lehine irad kaydına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hüküm, tebliğnamenin düzenlenmesinden sonra 23.08.2010 havale tarihli dilekçe ile sanık ... tarafından da, temyiz edildiğinden, bu temyize ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7962, Karar No: 2022/8555, Tarih: 01.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7962 E.  ,  2022/8555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Erzin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23.06.2020 tarih ve 2020/54 E. - 2020/121 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı ... arasında taşınmaz satım sözleşmesi yapıldığını, sözleşme gereği davalıya lehtar hanesi açık olarak 27.500.-TL bedelli bono verildiğini, davalının taşınmazı teslim etmediğini, bononun davacıyla arasında hiç bir ilişki olmayan davalı ... tarafından kambiyo takibine konu edildiğini, davacının davalılara borçlu olmadığını, sözleşmenin yerine getirilmemesi nedeniyle cezai şart alacağının olduğunu ileri sürerek, 30.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini, takip nedeniyle davacıdan talep edilen 38.994,50 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin yerleşim yerinin Mersin olduğunu, mahkemenin yetkisiz olduğunu, davacının takibe konulan belgenin bono olmadığını, teminat olduğunu veya diğer itirazlarını yazılı belge ile ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu taleplerin sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak ve sözleşmede belirlenen cezai şart alacağına ilişkin olduğu, sebepsiz zenginleşme nedeniyle açılacak davalarda HMK md.6 uyarınca genel yetki kuralı geçerli olup, davalıların davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu, cezai şart alacağı talebinde ise HMK md.10'a göre TBK md.89 uyarınca alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu, davalıların davanın açıldığı tarihteki yerleşim yerindeki mahkeme olan Mersin mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, sözleşmede "Erzin" mahkeme ve icra dairelerinin yetkili olacağına ilişkin düzeltmenin davalı ... tarafından onanmamış olması nedeniyle yetki şartının geçersiz bulunmasına, bu halde yetki yönünden seçimlik hakkın davalıya geçmesi ve davalınında süresinde Mersin Mahkemelerinin yetkili olduğunu bildirmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7403, Karar No: 2011/8461, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7403 E.  ,  2011/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1.Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, 02.12.2009 ve 25.06 2010 günlü zabıta adres araştırma yazıları ile adrese dayalı nüfus kaydında gösterilen adrese göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin ... Mahallesi, ... Sokak, No:12, ..., ... adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18605, Karar No: 2010/566, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18605 E.  ,  2010/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.12.2009 gün 2009/1875-2146 sayılı bozma kararında özetle: " Tüm dosya kapsamına ve uzman orman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen rapora göre, çekişmeli taşınmazın 1976 yılında seri bazda yapılan orman tahdidinde orman sınırları dışında bulunduğu, eğiminin % 35, üzerinin meşe, gürgen cinsi orman ağaçlarıyla kaplı, toprağının orman toprağı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

Taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosunun 1974 yılında herhangi bir köy yada belde sınırı esas alınmadan seri bazda yapıldığı ve köyün tamamını kapsamadığı anlaşılmaktadır. Orman kadastrosunun ilanının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değiştirilen 12/3 maddesine dayanılarak çıkartılan ve 19 Ağustos 1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Sınırlama Dışı Kalan Ormanlar İçin Yapılacak İşlemler" başlıklı 128. maddesinin (b) fıkrasında “sınırlaması yapılan devlet ormanının dış ve iç sınırlarına bitişik olmayan Devlet Ormanları hakkında orman kadastro komisyonunca herhangi bir karar verilmiş olmayacağından ve bu gibi Devlet Ormanlarının orman kadastrosu yapılmış sayılmayacağından ıttıla hasıl oldukta hemen orman kadastrosunun yapılması merkezce sağlanır. Bu gibi ormanlarda orman kadastrosu yapılıncaya kadar ilgili kanun hükümlerine göre işlem yapılır” hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda; yörede seri usulde yapılan orman kadastrosunda, Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan yerlerin dışında kalan taşınmazların orman kadastro komisyonlarınca incelemesi yapılamadığı ve niteliği belirlenmediğinden o yerde orman kadastrosunun yapılmış sayılmayacağı, bir başka anlatımla, o orman serisi dışında kalan yerlerde bir orman sınırlandırılmasının varlığından söz edilemeyeceğinden, bu nitelikteki taşınmazların orman olup olmadıkları ve hukuki durumlarının eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının uygulanması, üzerindeki bitki örtüsü, toprak yapısı, eğimi ve çevresinin incelenmesi sonucu belirlenmesi gerekeceği gibi, 4999 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1 ve Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/h maddesi gereğince herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların Devlet Ormanı olarak sınırlandırılacağı, aynı yönetmeliğin 26. Maddesinin 2. paragrafı gereğince bu tür yerlerin sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı gözetilerek eylemli nitelikte orman olduğu anlaşılan taşınmaza yönelik davacı ... Yönetiminin davasının kabulü ile taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu ... Köyü 161 ada 16 sayılı parselin orman niteliğ ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

-2-

2009/18605-2010/566

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1744 Sayılı Yasaya göre 24.10.1979 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 25.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9748, Karar No: 2013/12315, Tarih: 02.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/9748 E.  ,  2013/12315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Katılan ... ile diğer katılan ... arasında, oturdukları apartmanın asansör kapısının açık bırakılması nedeniyle tartışma çıktığı, tartışmaya ...'ın oğlu olan sanık ...'nin de katıldığı ve katılan ...'ye "mal, defol git, geri zekalı" diyerek hakaret ettiği, bunun üzerine ...'nin eve gidip durumu babası olan sanık ...'na anlattığı, sanık ...'un da de katılan ... ile ...'ın birlikte oturdukları evin kapısına tekme atarak kapıya zarar verdiği, ayrıca katılan ...'a hitaben "orospu kadın" dediği olayda, mala zarar verme ve hakaret suçlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/815, Karar No: 2007/2838, Tarih: 07.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/815 E.  ,  2007/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Durhasan Köyü 3476 parselin 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince orman sınırı dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapunun iptalini ve Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile 3476 parselin tapusunun iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1956 yılında kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, merkez ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına, 28.05.1981 tarihinde işe başlanarak; sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir. Daha sonra, 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp, 30.10.1991 tarihinde ilan edilmek suretiyle kesinleşen 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.