muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4201, Karar No: 2023/7111, Tarih: 22.11.2023

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.02.2023 tarihli ve 2022/2933 Esas, 2023/404 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz nedenleri, tasarlamaya,

2. Sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, meşru savunma ve haksız tahrike,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Maktulün, sanığın kız kardeşi şikayetçi ... ile evli olduğu, sanığın diğer kız kardeşi ...'nin de maktulün ikametinde kaldığı, sanığın işsiz olup ...'nin maaş kartının kendisine verilmemesi nedeniyle maktul ve ...'e hakaret ve tehditlerde bulunduğu, olay tarihinden 5 ay önce de ...'i darp ettiği, olay günü maktul ile kardeşi ...'un bir yakınlarının cenazesine katılmak üzere sanığın ikamet ettiği yere geldikleri ve sanıkla karşılaştıkları, sanığın tavırlarından rahatsız olmaları üzerine durumu köy muhtarı ...'a anlatarak sanığın kendilerinden uzaklaştırılmasını istedikleri, karşılaşma sonrasında sanığın ikametine giderek av tüfeğini aldığı, sonrasında köy halkı ile mezarlığa giden maktule doğru harekete geçtiği, sanığın kalabalığa doğru elinde av tüfeği ile yürüdüğünün görülmesi üzerine ...'ın sanığa engel olmak için sarıldığı, bu sırada tanık ...'ın sanığın elindeki tüfeği aldığı, sanığın tüfeği ...'dan tekrar alarak bir el havaya ateş etmesi üzerine maktulün de tabancayla sanığı hedef almayacak şekilde ateş ettiği, maktul ve ...'un olay yerinden ayrılmak üzere birkaç adım attıkları sırada maktulün yüzünü sanığa döndüğü, sanığın elinde bulunan tüfek ile maktule doğru nişan alarak ateş ettiği, maktulün başına isabet eden saçma taneleri sonucu öldüğü belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı eylemi kendini korumak için yaptığını beyan etmiştir.

3. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.02.2020 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre, maktulün ateşli silah yaralanmasına bağlı kafatası kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü tespit edilmiştir.

4. Katılan beyanları, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, muhtelif tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Sanık üzerine atılı eylemi kendini korumak için yaptığını beyan etmiştir.

3. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.02.2020 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre, maktulün ateşli silah yaralanmasına bağlı kafatası kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü tespit edilmiştir.

4. Katılan beyanları, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, muhtelif tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği ve dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup, incelemeye konu somut olayda, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşulları bulunmadığı, haksız saldırı sanık tarafından gerçekleştiğinden meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından, Mahkemece "bozma ilamına uyularak" yapılan uygulamalarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.02.2023 tarihli ve 2022/2933 Esas, 2023/404 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1213, Karar No: 2011/16773, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/1213 E.  ,  2011/16773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ... 'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,üçüncü kişiler adına tapulu taşınmazı,kendi hissesi bulunduğu,diğer hissedarların da adına hareket ettiğini söyleyen davalıdan özel parselasyon numarası ile 25.10.1986 tarihinde satın ve teslim aldığını ancak taşınmazını üçüncü kişiler adına tescil edildiğini,bu yüzden aynı taşınmazı tapu maliklerinden yeniden rayiç bedel ödeyerek satın almak zorunda kaldığını bildirerek taşınmazın rayiç değeri ile,tapuyu alırken vakıf şerhi nedeniyle ödemek zorunda kaldığı taviz bedelinin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu taşınmazın dava dışı üçüncü kişiler adına tapulu iken davalı tarafından özel parselasyon numarası ile 25.10.1986 tarihinde davacıya satıldığı,dava dışı üçüncü kişi adına tapulu olması nedeniyle davacının tapu maliklerinden yeniden satın almak zorunda kaldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Tapulu taşınmazın satışına ilişkin sözleşme resmi biçimde yapılmadığından hukuken geçersizdir (TMK. 706, BK.213, Tapu K.26 ve 2011/1213-16733

Noterlik K.60 maddeleri). O nedenle geçerli sözleşmelerde olduğu gibi taraflarına hak ve borç doğurmaz. Bu durumda taraflar verdiklerini haksız iktisap kuralları gereğince geri isteyebilirler.

Tapulu taşınmazın satışına ilişkin sözleşme resmi biçimde yapılmadığından hukuken geçersizdir (TMK. 706, BK.213, Tapu K.26 ve 2011/1213-16733

Noterlik K.60 maddeleri). O nedenle geçerli sözleşmelerde olduğu gibi taraflarına hak ve borç doğurmaz. Bu durumda taraflar verdiklerini haksız iktisap kuralları gereğince geri isteyebilirler.

Bu durumda mahkemece yapılacak ...; davacının ödediği satış bedelinin tapunun verilmesinin imkansız hale geldiğinin anlaşıldığı tarih itibarıyla çeşitli ekonomik etkenler nedeniyle (azalan alım gücünün) (enflasyon, tüketici eşya fiyat endeksi, altın ve döviz kurlarındaki artışlar, memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışlar ,gayrimenkul fiyatlarındaki artış oranları vs.) ortalamaları alınmak suretiyle ulaşacağı alım gücünün hesaplanması gerekir.Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda,davacının ödediği satış bedeli dava tarihi itibarıyla denkleştirilmesi yapılırken, taşınmazın satıldığı 1986 yılı ile dava tarihi olan 2005 yılı verileri ortalaması alınarak hesap yapılmış,aradaki yıllara ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır.Buna göre,1986 yılından dava tarihine kadar geçen süreçteki ekonomik verilerdeki değişkenlik ödenen miktarın denkleştirilmesine yansıtılmamış olup, karara esas alınan bilirkişi raporu,dairemizin yerleşik denkleştirme emsallerine uygun değildir.Bu durumda mahkemece yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak,davacının 1986 tarihinde ödediği bedelin az yukarıda izah edilen ekonomik etkenler 1986 dan 2005 yılına kadar her yıl itibarıyla esas alınarak,dava tarihine kadar getirilerek ulaşacağı değerin bulunup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6423, Karar No: 2020/2328, Tarih: 03.03.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/6423 E.  ,  2020/2328 K.**

**"İçtihat Metni"**

6563 sayılı Elektronik Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’a aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında Adana Ticaret İl Müdürlüğünün 25/01/2018 tarihli ve 428 sayılı kararı ile uygulanan 2.000,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/06/2018 tarihli ve 2018/1751 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 24/09/2018 gün ve 94660652-105-01-12232-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2018 gün ve 2018/79091 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli tarafından Dağ-Kon İletişim İnş. Tem. Taş. Elek. Tic. Ve San. Ltd. Şti. ile yetkili temsilcisi olduğu firma arasında distribütörlük anlaşması bulunduğu ve ürettikleri ürünlerin Türkiye geneli tüm reklam ve satışlarını bu firmanın üstlendiği, idari para cezasına konu olan SMS'lerinde şahsı ya da firması tarafından değil Dağ-Kon İletişim İnş. Tem. Taş. Elek. Tic. Ve San. Ltd. Şti. tarafından gönderildiği belirtilip buna ilişkin her iki firma arasında imzalanan 12/02/2015 tarihli distribütörlük sözleşmesinin dosyaya ibraz edildiği, mezkur sözleşme hükümleri uyarınca reklam faaliyetlerinden doğabilecek her türlü cezai işlemden distribütör firmanın sorumlu olduğu, buna göre kabahat konusu konu olan SMS'lerin kim tarafından gönderildiği araştırılıp bahse konu distribütörlük anlaşmasının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, kabahatlinin başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden;Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21478, Karar No: 2015/2049, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/21478 E.  ,  2015/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/8493, Karar No: 2024/2401, Tarih: 04.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/8493 E.  ,  2024/2401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/418 E., 2021/1402 K.

DAVACILAR : ... (kendi adına asaleten ...,

... ve ... adına velayeten) vekilleri

Avukat ..., Avukat ...

Avukat ...

DAVALILAR : 1. ...

2. ... vekili Avukat ...

MÜTEVEFFA : ...

DAVA TARİHİ : 22.06.2015

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/611 E., 2019/50 K.

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 11.04.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte davacılar vekili Av. Sıla Gül Balin Kaplan geldiler. Davalılar tarafından gelen olmadı. Davacılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra eksiklik nedeni ile geri çevrilen dosya eksik hususlar tamamlanarak tekrar gelmekle işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 04.03.2024 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili olan Nazlı'nın eşi ...'ın davalılardan ...'ın alkollü olarak kullandığı araçta yolcu olarak seyir halinde iken 30/09/2014 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonrasında 14.10.2014 tarihinde vefat ettiğini, kazanın oluşumunda davalı ...'ın tam kusurlu olduğunu, diğer davalı ... şirketinin de trafik sigorta poliçesi nedeniyle teminatlar dahilinde sorumlu olduğunu belirterek öncelikle adli yardım taleplerinin kabulüne, davanın belirsiz alacak davası olduğunun tespitine, 200.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, ayrıca 200.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsili ile talep edilen alacaklara kanuni faiz yürütülmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Adli Tıp Kurumu ve Trafik İhtisas Dairesi tarafından kusur tespitinin yapılmasından sonra müvekkili şirkete sigortalı aracın kusurlu bulunması durumunda; yine aktüer sıfatına sahip bir bilirkişi kanalı ile destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasını, müvekkili şirkete sigortalı aracın kusurlu bulunması durumunda sorumluluğunun azami limit ile sınırlı olması gerektiğini, emniyet kemerinin kullanılmaması durumunda mütefarik kusur indiriminin uygulanmasını, hatır taşımasının varlığı halinde hatır taşıması indiriminin uygulanmasını, tazminat talebinin kabulü halinde %25 oranında müterafik kusur indirimi yapılmasını, müvekkili şirket temerrüde düşmediğinden dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesini, müvekkili şirket dava açılmasına sebebiyet vermediği için yargılama masrafları ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporları denetime elverişli kabul edilerek; davacı tarafın maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... açısından 119.362,63 TL maddi tazminatın davalı ... yönünden kaza tarihinden itibaren (30.09.2014), davalı ...Ş. yönünden dava tarihi olan 09.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ... açısından 19.103,08 TL maddi tazminatın davalı ... yönünden kaza tarihinden itibaren (30.09.2014), davalı ...Ş. yönünden dava tarihi olan 09.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ... açısından 10.642,92 TL maddi tazminatın davalı ... yönünden kaza tarihinden itibaren (30.09.2014), davalı ...Ş. yönünden dava tarihi olan 09.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ... açısından 7.115,00 TL maddi tazminatın davalı ... yönünden kaza tarihinden itibaren (30.09.2014), davalı ...Ş. yönünden dava tarihi olan 09.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı tarafın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacılar Nazlı, Tuğba, Buket ve ... için ayrı ayrı 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren (30.09.2014) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; desteğin gelirinin hatalı belirlendiğini, son işverenin tanık olarak gösterilmesine rağmen dinlenilmediğini, dava konusu kazada müterafik kusur ve hatır taşıması indirimi yapılamayacağını, bu durumun ispatlanmadığını, %40 indirim yapılmasının hatalı olduğunu, manevi tazminatın ise az belirlendiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; manevi tazminatın fahiş belirlendiğini, sosyal ve ekonomik durum araştırması yapılmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; desteğin diğer kazaya karışan kişiler ile alkol alıp eğlenmeye gitmesi karşısında olayda hatır taşımasının bulunduğu, menfaat karşılığı bir taşımanın bulunduğunun da ispatlanamadığı, bu nedenle %20 oranında indirim yapılmasının doğru olduğu, yine 1972 doğumlu olan desteğin yaşı ve hayat tecrübesi gözönünde tutulduğunda 200 promil alkollü bulunan araç sürücüsünün alkollü olduğunu anlayabilecek yaş ve tecrübede olduğu, alkollü sürücünün aracına binen desteğin bu nedenle müterafik kusurlu bulunduğu, müterafik kusur nedeniyle de %20 oranında indirim yapılmasının doğru olduğu gerekçeleriyle; usul ve yasaya uygun olan karara yönelik davacılar vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporundaki ücrete ilişkin hesaplamaların gerçeği yansıtmadığını, ücret tespiti konusundan yerel mahkemenin 09.12.2016 tarihli 5. celsesinde (1) nolu ara kararından, 10.03.2017 tarihli 6. celsede ara karardan rücu edilmesinin hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olduğunu, hatır taşıması indirimi yapılmaması gerektiğini, davalı lehine %40 indirimin fahiş ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, kaza esnasında emniyet kemerinin takılı olmadığına dair dosyada herhangi bir delil bulunmadığını, araç tek kapılı olduğundan (2 kapı mevcut değil) ve müteveffa ... arka koltukta oturduğundan emniyet kemerinin takılmamasının bir etkisi bulunmayacağını, müteveffanın araçtan fırlamadığı ve araç içerisinde emniyet kemerini takmadığına dair hiçbir delil bulunmadığını, yine mütevaffanın araca binerken davalının alkollü olduğunu bilmediğini, %100 kusurla ve 200 promil alkolle kazaya sebebiyet veren davalı ...'ın; kişi başı 10.000,00 TL tazminata mahkum edilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek re'sen gözetilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe