muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/2669, Karar No: 2024/3716, Tarih: 12.06.2024

DANIŞTAY SAVCISI             : ...
DÜŞÜNCESİ                          :  Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin 113. maddesinin 1. 2., 5., ve 6. fıkralarının; Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Tebliğ'in 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi, 6.  maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ile 8. ve 9. maddelerinin; Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları ile Eğitim ve Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Yönerge'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi,  6. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (f) bendi ile 9. ve 10. maddelerinin ve Yönerge ekindeki Tip Sözleşmelerin; Odaların ve Birlik'in düzenlediği Tip Sözleşmelerin ve özel sektörde çalışacak veteriner hekimin maaşına yönelik Asgari Ücret Tarifesinin; Hatay Veteriner Hekimleri Odası'nın ... tarih ve ... sayılı,  "2020 Oda Sözleşmeleri ve Çalışma Belgesi" konulu kararının, iptali istenilmektedir.
Dava konusu Yönetmeliğin 113. maddesinin 2. fıkrasının incelenmesi:
Dava konusu Yönetmeliğin 113. maddesinin 2. fıkrasında; "Kamu dışındaki işyerlerinde çalışan veteriner hekimlerin meslek icrası ile çalıştıkları kurumun verdiği hizmetlerde, Birlikçe belirlenen asgari ücret tarifesine uyulmasından veteriner hekim sorumludur." düzenlemesine yer verilmiştir.
Anılan düzenlemenin iptali istemiyle Danıştay Sekizinci Dairesinde açılan davada, 17/01/2017 tarih ve E:2013/11520, K:2017/34 sayılı kararıyla "veteriner hekimlerin, muayenehane, poliklinik veya hastane açarak ya da davacı gibi damızlık sığır yetiştiricileri birliklerinde çalışarak da mesleklerini icra edebileceği; dava konusu yönetmelik maddesi uyarınca, birliklerde çalışan veteriner hekimlerin Veteriner Hekimleri Birliği tarafından hazırlanan mesleki hizmetler karşılığı ödenecek asgari ücret tarifesine uyulmamasından sorumlu tutulduklarının anlaşıldığı, 5996 sayılı Kanun uyarınca kurulan birliklerde, birlik karar organınca alınan kararlarda birliğin ilgili organlarının sorumluluğunun aranması ve hukuka aykırı işlemleri dolayısıyla gerekli yasal yollara başvurulması gerekirken; anılan yönetmelik maddesi ile sigortalı olarak çalıştığı birliğin aldığı kararlara uymakla yükümlü olan davacı hakkında işlem tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğu; bu yönleriyle dava konusu yönetmelik maddesinde eksik düzenlemenin bulunduğu gerekçesi ile Yönetmeliğin 113. maddesinin 2. fıkrasının iptaline karar verildiği, kararın Türk Veteriner Hekimleri Birliği tarafından temyiz edilmesi üzerine İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 08/05/2019 tarih ve E:2017/1507, K:2019/2177 sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda; anılan iptal kararıyla dava konusu düzenleme hukuk aleminde ortadan kalktığından, davanın bu kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu durumda; anılan iptal kararıyla dava konusu düzenleme hukuk aleminde ortadan kalktığından, davanın bu kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.
Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları ile Eğitim ve Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Yönerge'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi, 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (f) bendi ile 9. ve 10. maddelerinin ve Yönerge ekindeki Tip Sözleşmelerin incelenmesi:
Danıştay Sekizinci Dairesinin 24/09/2020 tarihli ara kararı ile, Türkiye Veteriner Hekimleri Birliği'nin internet sitesinde, iptali istenilen Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları ile Eğitim ve Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Yönerge'sinin mülga olduğu belirtildiğinden, söz konusu Yönergenin yürürlükte olup olmadığının sorulmasına, Yönerge yürürlükte ise ekindeki 14 tane Tip Sözleşmenin dava dosyasına sunulmasının istenilmesine karar verilmesi üzerine gönderilen bilgi ve belgelerde, Yönergenin ve Yönerge eklerinin yürürlükte olmadığı belirtildiğinden, yürürlükte olmayan Yönerge hakkında karar verilmesine olanak bulunmamaktadır.
Bu durumda, dava konusu Yönerge ve Yönerge ekindeki Tip Sözleşmeler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmektedir.
Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları, kanunla düzenlenen mesleklerce sunulan kamu hizmetlerinin standartlarını korumak, mesleğe mensup olanların ortak çıkarlarını kollamak ve aralarındaki dayanışmayı güçlendirmek için kurulan Anayasal kuruluşlardır.
Bu nedenle Anayasa'nın "Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları" başlıklı 135. maddesinde; kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşlarının, belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlakını korumak maksadı ile kanunla kurulan ve organları kendi üyeleri tarafından kanunda gösterilen usullere göre yargı gözetimi altında, gizli oyla seçilen kamu tüzelkişilikleri olduğu hükmüne yer verilmiştir.
Öte yandan, Anayasa'nın işlem tarihinde yürürlükte bulunan "Yönetmelikler" başlıklı 124. maddesinde; başbakanlık, bakanlıklar ve kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla yönetmelikler çıkarabileceği öngörülmüştür.
Bu bağlamda, kamu kurumu niteliğindeki meslek odalarının ve bunların üst kuruluşlarının; gerek   üyelerinin   gerekse  de  soyut  olarak  mesleğin  onurunu   ve  meslekî   disiplini  korumak, 
mesleğin gelişimini sağlamak, mesleğin icrasında uyulacak ilke ve kuralları saptamak hususlarında görev ve yetki sahibi olduğu tartışmasızdır.

Bu bağlamda, kamu kurumu niteliğindeki meslek odalarının ve bunların üst kuruluşlarının; gerek   üyelerinin   gerekse  de  soyut  olarak  mesleğin  onurunu   ve  meslekî   disiplini  korumak, 
mesleğin gelişimini sağlamak, mesleğin icrasında uyulacak ilke ve kuralları saptamak hususlarında görev ve yetki sahibi olduğu tartışmasızdır. 
Nitekim, 6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği İle Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanun'un 14. maddesinde, Türk Veteriner Hekimleri Birliğinin, veteriner hekimler arasında mesleki deontolojiyi ve dayanışmayı korumak, veteriner hekimliğin kamu ve kişi yararına uygulanıp geliştirilmesini sağlamak ve meslek mensuplarının hak veya yararlarını korumak amacı ile kurulmuş, tüzelkişiliğe sahip kamu kurumu niteliğinde mesleki bir kuruluş olduğu; 15. maddesinin (b) bendinde, Birliğin, azalarının maddi ve manevi hak ve menfaatlerini, hak ve memleket menfaatleriyle telif eder mahiyette korumakla mükellef olduğu hüküm altına alınmıştır. 
Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin "Kamu Dışında İstihdam ve Serbest Çalışma" başlıklı dava konusu 113/1 maddesinde, "Kamu dışında çalışacak veteriner hekimler, işverenle aralarında düzenledikleri sözleşmeyi bağlı bulundukları odaya onaylatmak zorundadırlar. Oda yönetimleri veteriner hekimlerin ücret, sosyal haklar ve çalışma şartlarıyla ilgili hükümleri asgari şartları içermesi kaydıyla onaylar." düzenlemesine, 5. fıkrasında ise; "Oda yönetim kurulları, sözleşme hükümlerinin asgari çalışma şartlarını içermesi hâlinde onbeş gün içinde onaylar. Asgari çalışma şartlarını içermeyen sözleşmeler gerekçeleri belirtilmek suretiyle yeniden düzenlenmek üzere aynı süre içinde iade edilir." düzenlemesine yer verilmiştir.
Kamu Dışında Görev Alan Veteriner Hekimlerin Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Tebliğ'in dava konusu edilen hükümlerinde de Yönetmelik hükümlerine paralel düzenlemeler getirilmiş, dosyada mevcut Asgari Ücret Tarifesi'nde de, Türk Veteriner Hekimleri Birliği Büyük Kongresinde alınan karar doğrultusunda Anayasa'nın eşit işe eşit ücret ilkesi çerçevesinde, devlet memurluğuna yeni başlayan veteriner hekimin ücretinin baz alındığı görülmüştür.
Yukarıda yer verilen Anayasa'nın 135. maddesi ile 6343 sayılı Kanunun 14. ve 15. maddeleri hükümlerinin incelenmesinden, Türk Veteriner Hekimleri Birliği'nin veteriner hekimliğinin, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlayarak meslek mensuplarının hak veya yararlarını korumak ve üyelerinin maddi ve manevi çıkarlarını gözetmek amacıyla kurulduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer verilen Anayasa'nın 135. maddesi ile 6343 sayılı Kanunun 14. ve 15. maddeleri hükümlerinin incelenmesinden, Türk Veteriner Hekimleri Birliği'nin veteriner hekimliğinin, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlayarak meslek mensuplarının hak veya yararlarını korumak ve üyelerinin maddi ve manevi çıkarlarını gözetmek amacıyla kurulduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda, Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin, kamu dışında çalışacak veteriner hekimlerin işverenle aralarında düzenledikleri sözleşmenin bağlı bulundukları odaya onaylatılmasını ve oda tarafından da söz konusu sözleşmenin ücret, sosyal haklar ve çalışma şartlarıyla ilgili hükümlerinin asgari şartları içermesi kaydıyla onaylanmasını öngören dava konusu 113/1 maddesi ile oda yönetim kurullarının, asgari çalışma şartlarını içermeyen sözleşmeleri gerekçeleri belirtilmek suretiyle yeniden düzenlenmek üzere  iade edeceğini düzenleyen 113/5 maddesinin ve bu düzenlemelere paralel hükümler getiren  dava konusu Tebliğ, Tip Sözleşmeler ve Asgari Ücret Tarifesi'nin ve anılan hükümler dayanak alınarak tesis edilen dava konusu uygulama işleminin, Türk Veteriner Hekimleri Birliğinin, Anayasa'nın 135. maddesi ile 6343 sayılı Kanunun 14. ve 15. maddelerinde belirtilen kuruluş amaçlarının gerçekleştirilmesine yönelik düzenleme niteliğinde olması nedeniyle hukuka aykırılık taşımadığı sonucuna ulaşıldığından hakkında karar verilmesine yer olmadığı düşünülen kısımlar haricindeki diğer tüm dava konusu düzenlemeler hakkında davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
		Karar veren  Danıştay Sekizinci Dairesince duruşma için taraflara önceden bildirilen  12.06.2024 tarihinde, davacı vekili Av. ...'nın, davalı Türk Veteriner Hekimleri Birliği vekili Av....'ın geldiği, davalı Hatay Veteriner Hekimler Odasını temsilen gelen olmadığı, Danıştay Savcısının hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usulüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısının düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip, duruşma tamamlandı. Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
	MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
Davacı tarafından, Hatay Veteriner Hekimleri Odasına kayıtlı veteriner hekim ile yaptığı sözleşmeyi revize ettiğini belirterek çalışma izin belgesi verilmesi istemiyle Hatay Veteriner Hekimleri Odasına yaptığı 21/01/2020 tarihli başvurusunun, sözleşmenin onaylanmasının 6343 sayılı Kanun, ilgili yönetmelik ve mevzuat gereği mümkün olmadığı gerekçesi ile Hatay Veteriner Hekimleri Odası'nın ... tarih ve 200-2020/20 sayılı yazısı ile reddedilmesi üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
	İNCELEME VE GEREKÇE:
	USUL YÖNÜNDEN:

İNCELEME VE GEREKÇE:
	USUL YÖNÜNDEN:
	Davacı, mevzuat gereği veteriner hekim çalışmaya zorunlu bir şirket olduğundan, davalı idarelerin davanın ehliyet yönünden reddedilmesi gerektiğine ilişkin iddia ve Türk Veteriner Hekimleri Birliği tarafından işlem tesis edilirken uygulandığı değerlendirilen düzenleyici işlemlerin dışındaki düzenleyici işlemlere de dava açıldığı belirtilmekte ise de, dava konusu işlemde 6343 sayılı Kanun, dava konusu Yönetmelik ve Yönerge düzenlemelerinden bahsedilmek suretiyle istemin reddedildiği, dava konusu işlemlerin 6343 sayılı Kanun ve Yönetmelik düzenlemelerinin uygulanması amacıyla yürürlüğe konulan düzenlemeler olduğu, bu suretle dava konusu işlemlerin dayanağı olan düzenlemelerin iptalinin istenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından bu iddia yerinde görülmemiştir. Ayrıca, aynı davanın, daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması olarak ifade edilen derdestlik itirazı yönünden ise, davacı tarafından hakkında tesis edilen bireysel işlem üzerine iş bu davanın açıldığı anlaşıldığından bu iddiaya da itibar edilmemiştir.
ESAS YÖNÜNDEN: 
  İlgili Mevzuat:  
Anayasanın "Yönetmelikler" başlıklı 124. maddesinde; Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla yönetmelikler çıkarabileceği, "Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları" başlıklı 135. maddesinde de; kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşlarının, belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlakını korumak maksadı ile kanunla kurulan ve organları kendi üyeleri tarafından kanunda gösterilen usullere göre yargı gözetimi altında, gizli oyla seçilen kamu tüzel kişilikleri olduğu, hükmüne yer verilmiştir.   
Anayasanın "Ücrette adalet sağlanması" başlıklı 55. maddesinde ise; Ücret emeğin karşılığıdır. Devlet, çalışanların yaptıkları işe uygun adaletli bir ücret elde etmeleri ve diğer sosyal yardımlardan yararlanmaları için gerekli tedbirleri alır.
.." düzenlemesine yer verilmiştir.
4857 sayılı İş Kanunu'nun "Asgari ücret" başlıklı 39. maddesinde; "İş sözleşmesi ile çalışan ve bu Kanunun kapsamında olan veya olmayan her türlü işçinin ekonomik ve sosyal durumlarının düzenlenmesi için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca Asgari Ücret Tespit Komisyonu aracılığı ile ücretlerin asgari sınırları en geç iki yılda bir belirlenir.
(Mülga ikinci fıkra: 2/7/2018-KHK/700/145 md.)
Komisyon kararları kesindir. Kararlar Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girer.

4857 sayılı İş Kanunu'nun "Asgari ücret" başlıklı 39. maddesinde; "İş sözleşmesi ile çalışan ve bu Kanunun kapsamında olan veya olmayan her türlü işçinin ekonomik ve sosyal durumlarının düzenlenmesi için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca Asgari Ücret Tespit Komisyonu aracılığı ile ücretlerin asgari sınırları en geç iki yılda bir belirlenir.
(Mülga ikinci fıkra: 2/7/2018-KHK/700/145 md.)
Komisyon kararları kesindir. Kararlar Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girer.
Komisyonun toplanma ve çalışma şekli, asgari ücretlerin tespiti sırasında uygulanacak esaslar ile başkan, üye ve raportörlere verilecek huzur hakları Maliye Bakanlığı ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının birlikte hazırlayacakları yönetmelikte belirtilir.
Asgari Ücret Tespit Komisyonunun sekretarya hizmetleri, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından yerine getirilir." düzenlemesine, İş Kanununun 39 uncu maddesine dayanılarak hazırlanan 01.08.2004 tarih ve 25540 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanan Asgari Ücret Yönetmeliğinin İkinci Bölümünde Ücretin Belirlenmesine İlişkin İlke ve Esaslara yer verilmiş, Üçüncü Bölümünde ise, Komisyonun Kuruluşu, Görev, Yetki ve Sorumluluğuna ilişkin düzenlemelere yer verilmiştir. "Komisyonun Kuruluşu ve Toplantı Esasları" başlıklı 8. maddesinde; "Komisyon; Bakanlığın tespit edeceği üyelerden birinin başkanlığında;
a) Bakanlık Çalışma Genel Müdürü veya yardımcısı,
b) Bakanlık İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürü veya yardımcısı,
c) Devlet İstatistik Enstitüsü Ekonomik İstatistikler Dairesi Başkanı veya yardımcısı, (İşgücü, Hizmetler, Fiyat İstatistikleri ve İndeksler Dairesi Başkanlığı)
d) Hazine Müsteşarlığı temsilcisi,
e) Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığından konu ile ilgili dairenin başkanı veya yetki vereceği bir görevli,
f) Bünyesinde en çok işçiyi bulunduran en üst işçi kuruluşunun değişik işkolları için seçeceği beş temsilci,
g) Bünyesinde en çok işvereni bulunduran işveren kuruluşunun değişik işkolları için seçeceği beş temsilciden,
kurulur.
Komisyon, Bakanlığın çağrısı üzerine toplanır ve Bakanlıkça hazırlanan gündeme göre çalışır.
Komisyon, en az on üyenin katılımı ile toplanır ve oylarının çoğunluğu ile karar verir. Karara katılmayan üye, isterse katılmama gerekçesini belirtir. Oyların eşitliği halinde, Başkanın bulunduğu taraf çoğunluğu sağlamış sayılır. Komisyonun her toplantıda aldığı kararlar karar defterine yazılır ve başkan ve üyelerce imzalanır.
Komisyonun ücretin belirlenmesine ilişkin kararı kesindir. Bu kararın, toplanan bilgi ve belgelere göre hazırlanacak bir gerekçeye dayandırılması zorunludur." düzenlemesine yer verilmiştir.

Komisyonun ücretin belirlenmesine ilişkin kararı kesindir. Bu kararın, toplanan bilgi ve belgelere göre hazırlanacak bir gerekçeye dayandırılması zorunludur." düzenlemesine yer verilmiştir.
6343 sayılı Türk Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Odaların Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanunun 4. maddesinde; "Hakiki şahıslar veya hususi hukuk hükmi şahısları tarafından istihdam edilen (Veteriner hekim)ler de bu kanun hükümlerine tabidir." hükmüne yer verilmiş, 14. maddesinde; Türk Veteriner Hekimleri Birliğinin, veteriner hekimler arasında mesleki deontolojiyi ve dayanışmayı korumak, veteriner hekimliğin kamu ve kişi yararına uygulanıp geliştirilmesini sağlamak ve meslek mensuplarının hak veya yararlarını korumak amacı ile kurulmuş, tüzelkişiliğe sahip kamu kurumu niteliğinde mesleki bir kuruluş olduğu, 15. maddesinde; Birliğin Azalarının maddi ve manevi hak ve menfaatlerini, hak ve memleket menfaatleriyle telif eder mahiyette korumakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.
Anılan Kanunun 33. maddesinde; “İdare heyetinin bundan başka vazife ve salahiyetleri aşağıda yazılı olduğu şekilde tesbit olunmuştur:...  c) Bölgelerin hususiyetlerine göre ve hastalığın nevilerine nazaran asgari tedavi ücreti tarifesi hazırlamak ve merkez konseyine tasdik ettirmek” düzenlemesine yer verilmiştir.
Türk Veteriner Hekimleri Birliğinin örgütlenmesine, hizmetlerinin yürütülmesine ve veteriner hekimlerin uyması gereken kurallara ilişkin usul ve esasları düzenlemek amacıyla 13.09.2006 tarih ve 26288 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin "Ücretlerin alınmasında uyulacak kurallar" başlıklı 95. maddesinde ise; "(1) Veteriner hekimler hasta sahiplerinden alacakları ücret konusunda aşağıdaki kurallara uymak zorundadır.
a) Veteriner hekimler, bağlı oldukları oda tarafından hazırlanan ve Merkez Konseyi tarafından onaylanan, muayene tetkik ve tedavi ücretleri ile iş sözleşmeleri için belirlenen asgari ücretlere uymak zorundadır. Veteriner hekimlerin gerekli gördükleri durumlarda hasta sahibinden muayene ve uygulayacağı tedavi için ücret almamaya hakları vardır. Ücret alınırsa, alınan ücret asgari ücretin altında olamaz.
b) Özel hayvan hastaneleri, poliklinikler, laboratuvar ve benzeri kuruluşlarda çalışan veteriner hekimler, odaların saptadığı, Merkez Konseyinin onayladığı asgari ücretin altında bir ücretle çalışamazlar.
c) Ücretin tespitinde veya ödenmesinde üçüncü şahısların aracılığı kabul edilmez.
ç) Hasta hayvanın sahibine önceden bildirilmeyen veya onun onayı alınmadan çağrılan yardımcı veteriner hekim için ayrıca ücret istenemez." düzenlemesine yer verilmiştir.
Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin 113. maddesinin 1., 5. ve 6. fıkralarının iptali isteminin incelenmesi:

c) Ücretin tespitinde veya ödenmesinde üçüncü şahısların aracılığı kabul edilmez.
ç) Hasta hayvanın sahibine önceden bildirilmeyen veya onun onayı alınmadan çağrılan yardımcı veteriner hekim için ayrıca ücret istenemez." düzenlemesine yer verilmiştir.
Türk Veteriner Hekimleri Birliği Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Uygulama Yönetmeliği'nin 113. maddesinin 1., 5. ve 6. fıkralarının iptali isteminin incelenmesi:
Dava konusu Yönetmeliğin "Kamu Dışında İstihdam ve Serbest Çalışma" başlıklı 113. maddesinin 1. fıkrasında; "Kamu dışında çalışacak veteriner hekimler, işverenle aralarında düzenledikleri sözleşmeyi bağlı bulundukları odaya onaylatmak zorundadırlar. Oda yönetimleri veteriner hekimlerin ücret, sosyal haklar ve çalışma şartlarıyla ilgili hükümleri asgari şartları içermesi kaydıyla onaylar." düzenlemesine, 5. fıkrasında; "Oda yönetim kurulları, sözleşme hükümlerinin asgari çalışma şartlarını içermesi hâlinde onbeş gün içinde onaylar. Asgari çalışma şartlarını içermeyen sözleşmeler gerekçeleri belirtilmek suretiyle yeniden düzenlenmek üzere aynı süre içinde iade edilir." düzenlemesine, 6. fıkrasında; "Sözleşmeleri yapılan veya yenilenen veteriner hekimler ile serbest çalışacak veteriner hekimlere, iş yerine asılmak üzere Merkez Konseyi tarafından sıra numarası verilerek düzenlenmiş, düzenlenme yılı için geçerli, fotoğraflı Veteriner Hekim Çalışma Belgesi, oda tarafından verilir. Veteriner hekim çalışma belgeleri ilk düzenlenme tarihine bakılmaksızın her yıl Ocak ayında yenilenir." düzenlemesine yer verilmiştir.  
Davalı Türk Veteriner Hekimler Birliği tarafından, dava konusu Yönetmeliğin 113. maddesinin 1. fıkrası yönünden daha önce Danıştay Sekizinci Dairesi'nin E:2014/11510, K:2018/4493 sayılı kararı ile davanın bu kısmı yönünden reddine karar verildiği ve temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmekte ise de, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 303. maddesinin 1. fıkrasında, "Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir."  kuralına  yer verilmiş olup, Dairemizin 2014/11510 esasına kayıtlı dosyasının davacısı farklı olduğundan maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmediği anlaşıldığından, düzenlemenin esas incelemesine geçilmiştir.