muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/871, Karar No: 2011/2408, Tarih: 17.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/871 E.  ,  2011/2408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (alacaklı) vekili, Konya 8. İcra Müdürlüğü’nün 2007/8308 Esas sayılı dosyasında 14.04.2009 günlü haczin uygulandığı iş yerinin ödeme emrinin de tebliğ edildiği takip borçlularına ait adres olduğunu, aynı dosyadan iki kez hacze gidildiğini ve davacı şirketin borçlu Seymak Otomotiv Ltd. Şti.’nin eski çalışanları ve akrabaları tarafından kurulmuş paravan şirket olduğunu, zaten üretilen dorseler üzerine ...markasının vurulduğunu, mahcuzların davalı borçluya ait olduğunu, örtülü iş yeri devri yapıldığını, ancak İİK’nun 44. madde gereklerinin de yerine getirilmediğini, bu nedenle BK’nun 179. maddesi gereğince devralanın da işletmenin borçlarından sorumlu olduğunu belirterek davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (üçüncü kişi) vekili, üçüncü kişi ve borçlu şirketler arasında ticari ilişki olduğunu, borçlu ...Ltd. Şti.nden dorselerin ham ve yarı mamul olarak alındığı için üzerlerinde ...markasının yazdığını, arada organik bağ bulunmadığını belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “hacizde borçlu şirket yetkililerinin hazır olmadığı, üçüncü kişi ve borçlu şirketler arasında organik bağ bulunmadığı, mahcuzların davacı tarafından SGK’nın taraf olduğu ihalede satın alındığı“ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesi uyarınca açtığı “istihkak iddiasının reddi” davasıdır.

Dava konusu haciz, borçlu ...Otomotiv Ltd. Şti.nin takip adresinde uygulanmış olup, bu hacizden önce aynı yerde 14.11.2007 ve 03.04.2008 tarihlerinde iki kez borçlu şirketin yetkilisi huzurunda haciz yapılmıştır. Bu durumda İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğunun kabulü gerekir. Dava konusu hacizle ilgili, İcra Müdürlüğü tarafından yanlışlıkla İİK’nun 99. maddesinin uygulanması ispat yükünün yer değiştirmesi sonucunu doğurmayacaktır. Bu durumda ispat yükü altında olan üçüncü kişinin karinenin aksini her türlü kanıtlaması mümkündür.

Davacı üçüncü kişi, hacze konu bükme makinesini borçlu hakkında yürütülen bir başka takip dosyasında kesinleşen ihalede 30.06.2008’de satın aldığını belirtmiştir. Aynı ihalede borçluya ait toplam 40.000,00.-TL üzerinde hacizli malı pazarlık sureti ile 23.316,00.-TL’sına satın aldığı anlaşılmaktadır. Öte yandan, sunulan faturalardan da 27.08.2008 tarihi itibarı ile borçludan toplam 49.560,00.-TL değerinde mal satın aldığı görülmektedir.

Davacının, aynı alanda faaliyet göstermeleri nedeni ile içinde bulunduğu mali durumu ve haciz tehdidi ile karşı karşıya olduğunu bilebilecek durumda olduğu halde; borçlunun ticari emtiasının önemli bir bölümünü devralması genel yaşam deneyi kuralları ile bağdaşmamaktadır.

Diğer yandan İİK’nun 280/3. maddesi hükmü gereğince de ticari emtiasının önemli bir bölümünü borcun doğumundan ve takip tarihinden sonra devreden borçlunun, alacaklısına zarar verme kastı ile hareket ettiğinin ve devralan üçüncü kişinin de bu durumu bildiğinin kabulü gerekir. Davacı, bu yöndeki yasal karinenin aksini ise iddia ve ispat edememiştir.

Tüm bu maddi ve hukuki olgular karşısında üçüncü kişi ve borçlu ...Otomotiv Ltd. Şti. arasında alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik örtülü iş yeri devri yapıldığının kabulü

ile davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 17.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6256, Karar No: 2016/22165, Tarih: 13.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/6256 E.  ,  2016/22165 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

Y A R G I T A Y İ L A M I

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalı T.C. S.. B..nın asıl işveren olduğu temizlik işçisi olarak 01/02/2011- 01/04/2013 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, mesaiden kaynaklanan haklarını alamadığını, Mart ayı ücretinin ödenmediğini, yıllık ücretli izin haklarından 4 gün yararlanabildiğini bu nedenle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kurum olarak temizlik hizmeti sunan firmalarla 4734 sayılı Kamu ihale Kanunu ile 4735 sayılı Kamu ihale sözleşmesi kanuna göre hizmet satın aldığını, davacının son olarak ""ye bağlı olarak çalıştığını, ücret vs. Ödemelerin bu şirketler tarafından yapıldığını, kurum olarak iş sahibi ihale makamı olduklarını ve asıl işveren sıfatı taşımadıklarını savunarak,davanın husumetten reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;davacının 1.2.2011-1.4.2013 tarihleri arasında taşeron işçisi olarak çalıştığı, çalıştığı serviste görevini gereği gibi yerine getirmediği gerekçesiyle 14.3.2013-15.3.2013 ve 29.3.2013 tarihlerinde hakkında tutanaklar tutulduğu, 29.3.2013 tarihli tutanakta davacının ayrıca görevli servis hemşiresine hakaret ettiği ve tehditte bulunduğunun belirlendiği, SGK kayıtlarına göre 1.4.2013 tarihinde 04 koduyla haklı neden bildirilmeksizin işveren tarafından işten çıkarıldığı, 3.4.2013 tarihli tutanağa göre ise davacının verilen görevleri yapmadığından ve daha önce uyarılmasına rağmen hareketlerini devam ettirmesi nedeniyle 1.4.2013 tarihinde iş akdinin İş Kanunun 25/2.maddesi gereğince feshedildiğinin belirtildiği, davacı her ne kadar fazla mesai yaptırılması ve ücretlerinin zamanında ödenmemesi nedeniyle iş akdini kendisi feshettiğini belirtmiş ise de, bu iddiasını ispatlayamadığı gibi işveren tarafından yapılan feshin ise haklı nedene dayanması nedeniyle davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığı, tanık beyanlarına ve bilirkişi raporuna göre fazla mesai yaptığı iddiasını da ispatlayamadığı, ücret ve yıllık izin talebi yönünden ise ispat yükü üzerinde olan davalı işveren tarafından son ay ücretinin ödendiği ve yıllık iznin kullandırıldığı ispatlanamadığından bu talepler yönünden davanın kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği ve feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı iş sözleşmesini 01.04.2013 tarihinde iş şartlarının değiştirilmesi ve fazla mesai ücretinin ödenmemesi üzerine haklı nedenle feshettiğini iddia etmiş,davalı asıl işveren ise öncelikle davanın husumet yönünden reddini ve davacının iş sözleşmesinin verilen görevleri yapmaması nedeniyle haklı nedenle alt işveren tarafından 03.04.2014 tarihinde feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının fazla mesai ücreti alacağı olduğunu ve buna bağlı olarak haklı fesih iddiasını kanıtlayamadığı gibi işveren feshinin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebi reddedilmiştir.

Öncellikle 01.04.2013 tarihinde davacı tarafından iş sözleşmesi sona erdirildikten sonra 03.04.2013 tarihli işveren feshinin sonuca etkisi yoktur. Kaldı ki davalı işveren SGK işten ayrılma bildirgesinde 01.04.2013 tarihi itibariyle “04” işverenin haksız feshi kodunu bildirmekle kendi savunması ile çelişmiştir.

Diğer taraftan mahkemece dinlenen tanık beyanlarından davacının temizlik hizmeti dışında diğer işlerde çalıştırıldığı bunun davacının iş şartlarında esaslı değişiklik olduğu ve bu durumun 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 24/2-f maddesi uyarınca davacı işçiye haklı nedenle fesih hakkı verdiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken yetersiz gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20648, Karar No: 2010/2617, Tarih: 09.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/20648 E.  ,  2010/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kira gelirinin bilfiil kamu hizmetinde kullanıldığına ilişkin bir açıklamanın da bulunmamış olmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 09/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7016, Karar No: 2019/17348, Tarih: 26.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/7016 E.  ,  2019/17348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, fark ücret alacağı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının ücretinin tespiti için davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığının sorulması, emsal dosyalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmesi, somut dosya yönünden ücret tespitine esas 73,22 TL katsayısı ile ücrete nasıl ulaşıldığının açıklığa kavuşturulması ve davalı tarafından 2003 yılından sonra hem şoför alımı yapılmadığının hem de 2003 yılından sonra alınan şoförler için ücretin bildirildiği dikkate alındığında bu çelişkinin davalıdan sorularak giderilmesi ile davacının ücretinin denetime elverişli şekilde belirlenmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, emsal dosyalarda kabul edilen ücrete nasıl ulaşıldığı belirlenmiş, ancak davacı vekilinin de talebi üzerine Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yüksek Fen Kurulu Başkanlığı tarafından bildirilen işçilik rayiç listesindeki günlük ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesi ve fiilen aldığı ücret üzerinden varsa ödenmeyen işçilik alacaklarının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda; Mahkemece davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespitine karar verilmesi dosya kapsamı ve bozma ilamına uygundur. Davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davacı baştan itibaren Elektrik Üretim A.Ş. işçisi kabul edildiğine göre; bozma ilamında da belirtildiği üzere fiilen aldığı ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Bu yön gözetilmeden ilave tediye alacağının da reddine karar verilmesi hatalı olup yeniden bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2975, Karar No: 2018/3569, Tarih: 02.04.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/2975 E.  ,  2018/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Kanuna muhalefet, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ..., hakkında beraat; sanıklar ..., ... ve ... hakkında kaçakçılık suçundan hükümlülük, Resmi evrakta sahtecilik suçundan HAGB'na

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanıklar ... ile ...'ın evrakta sahtecilik suçu yönünden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyizlerine göre yapılan incelemecede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK.nun 5560 sayılı Kanun ile değişik 231/12. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, dilekçenin gereği mahallinde itiraz merciince incelenerek yerine getirildiğinden dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

II- Katılan ... Müdürlüğü vekilinin sanıklar ..., ve ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre suç için asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanıkların savunmalarının alındığı tarihten itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla katılan ... Müdürlüğü vekilinin sanıklara yönelik temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanıklar ..., müdafii ile katılan ... Müdürlüğü vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde:

A) UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'ın hükümden önce 22.12.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunduğu halde yazılı şekilde karar verilmesi,

B) 02.11.2007 tarih ve 10-45/07 sayılı soruşturma raporundaki anlatım ve nitelendirmelere göre;

A) UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'ın hükümden önce 22.12.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunduğu halde yazılı şekilde karar verilmesi,

B) 02.11.2007 tarih ve 10-45/07 sayılı soruşturma raporundaki anlatım ve nitelendirmelere göre;

05.12.2007 tarihli iddianame ile sanıklardan ...'in yöneticisi olduğu Koçyiğitler Dış ... Ltd. Şti. tarafından düzlenen 23.06.2006 tarih ve 105730 numaralı fatura muhteviyatı 1438 kap eşyanın ... numaralı Tır Karnesi kapsamında İran'daki ... firmasına gönderilmek üzere 29.06.2006 tarihli beyanname ile tescili yapılarak transit rejimi çerçevesinde Gürbulak ... Müdürlüğü'ne sevk edilen eşyanın, sanık ...'ın firmasına ait ...plakalı nakil aracı ile Gebze'ye kadar getirilip, şirkette şoför olarak çalışan sanık ...'ya teslim edildiği ve sahte belge kullanılmak suretiyle Tır Karnesi muhteviyatı eşyanın yurt dışındaki alıcı firmaya götürülmeyerek serbest dolaşıma sokulduğu iddiası ile; sanıklar ..., ve ... hakkında toplu kaçakçılık suçundan,

Yine 22.09.2008 tarihli iddianame ile, dava konusu olan ..., seri numaralı Tır Karneleri muhteviyatı eşyaların göndericisi ... firması tarafından, İran'daki farklı firmalara gönderilmek üzere Cilvegözü ... Müdürlüğü'nde 05.07.2006, 05.08.2006 ve 22.09.2006 tarihli beyannamelerle giriş tescilleri yapılarak, sanık ...'ın firmasına ait ... plakalı ve ... plakalı nakil araçları ile sanık ...'nın sevk ve idaresinde Gürbulak ... Müdürlüğü'ne sevk edilen eşyaların yurt dışı edilmesi gerekirken, yurt içinde serbest dolaşıma sokulduğu iddiası ile, sanıklar ..., ve ... hakkında toplu kaçakçılık suçundan kamu davalarının açılması karşısında;

1-22.09.2008 tarihli iddianame ile, 05.07.2006, 05.08.2006, 22.09.2006 tarihli beyannamelerle birlikte mükerrer olarak 29.06.2006 tarihli beyanname nedeniyle de yeniden bu eylemlerden sanık ... hakkında kamu davası açıldığı, ancak 05.07.2006, 05.08.2006, 22.09.2006 tarihli beyannamelerle bir ilgisinin bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, bu beyannamelerdeki miktarlarda esas alınarak, hatalı önödeme önerisine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-29.06.2006 tarihli beyanname muhteviyatı eşya yönünden eylemin toplu kaçakçılık suçu kapsamında kaldığı nazara alınıp, 4926 sayılı Yasanın 34. ve 28/son maddeleri uyarınca, dava konusu eşyanın bilirkişi tarafından hesaplanan gümrüklenmiş değeri olan 86.875,00 TL'nin 4,5 misli olan 390.937,50 TL üzerinden önödeme önerisinde bulunulması ve sonucuna göre sanık ...'in hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden, müteselsilen sorumlu olduğu hususunu da içermeyen hatalı önödeme önerisine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-İsnat edilen iki ayrı iddianamedeki eylemlerin toplu kaçakçılık suçu kapsamında kalması nedeniyle, sanıklar ... ile ...'nın müteselsilen sorumlu oldukları nazara alınarak 4926 sayılı Yasanın 34. ve 28/son maddeleri uyarınca, dava konusu eşyanın toplam gümrüklenmiş değeri olan 420.526,00 TL'nin 4,5 misli olan 1.892.367,00 TL üzerinden önödeme önerisinde bulunulması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden, müteselsilen sorumlu olduğu hususunu da içermeyen hatalı önödeme önerisine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Engel hali bulunmayan sanık ...'nın, talimat ekinde KEMT varakasının olmadığı nazara alınarak kamu zararından haberdar olmadığı anlaşılmakla; sanığa, dava konusu eşyaların bilirkişi tarafından belirlenen CİF değer üzerinden ...'nce hesaplanan "eşyanın ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı" olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

5-Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak ve infazda karışıklığa neden olacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde, sanıklar hakkında ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasına karar verilmesi,

6-Kaçak eşya naklinde kullanılan ... plakalı nakil aracının sanık ...'ın ortağı ve yetkilisi bulunduğu ... Genel Taşımacılık LT. Şti.'ne ait olduğu, suça konu eşyanın miktar ve hacim bakımından, taşındığı nakil aracının tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturup oluşturmadığı ve aracın kasko, piyasa değeri ile dava konusu eşyanın değerine göre 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesinde yer alan hakkaniyet ölçüsünün değerlendirilip tartışılarak, sonucuna göre nakil aracının müsaderesi ya da iadesi yönünde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

7-Sonuç tazmini para cezası üzerinden hesaplanan 134.653,69 TL nispi harç yerine 163.379,00 TL nispi harca hükmedilmesi,

8-Nispi vekalet ücretinin 83.633,00 TL olması gerektiği gözetilmeden, 84.876,00 TL olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... ile ... müdafii ve katılan ... Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2018 günü oybirliği ile karar verildi.