muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/7156, Karar No: 2024/7812, Tarih: 27.12.2024

652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13. maddesinde; "(Değişik: 2/7/2018-KHK-703/22 md.)(2) 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen izin veya ruhsatlara ilişkin hükümler, öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlar hakkında uygulanmaz. Öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlara iş yeri açma ve çalışma ruhsatı ortaokul ve ortaöğrenim düzeyinde Millî Eğitim Bakanlığınca, yükseköğrenim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığınca verilir. Bakanlıklar bu yetkilerini valiliklere devredebilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir." hükmü bulunmaktadır.
 5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanun ve 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak hazırlanan dava konusu Ortaokul ve Ortaöğretim Kurumları Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin 24. maddesinde; "1) Öğrenciler, kendi okul seviyesi ve cinsiyetleriyle uygun olmak üzere, kurum yönetimince belirlenen şartları kabul etmek ve durumlarını belgelendirmek kaydıyla aşağıdaki durumlarda öğrenci yurtlarında veya pansiyonlarında geçici barındırılabilir: a) Ortaöğretim kurumlarının giriş sınavlarına veya ortaöğretime devam ederken yükseköğretim kurumlarının giriş sınavlarına katılacak öğrenciler ile ortaöğretim kurumlarına kayıtlarını yaptıracak öğrenciler. b) Açık öğretim imam hatip lisesi veya mesleki açık öğretim lisesinde yüz yüze eğitimi gerektiren derslere katılmak için kurumda barınma ihtiyacı duyan öğrenciler...." düzenlemesi yer almaktadır.
Dava konusu Yönetmeliğin yürürlük tarihinde yürürlükte bulunan (Mülga) Milli Eğitim Bakanlığı Açık Öğretim Lisesi Yönetmeliğinin 4. maddesinde "Uzaktan Öğretim" bilişim teknolojileri kullanılarak belirli bir mekandan bağımsız olarak yapılan öğretim olarak tanımlanmakta olup; 6. maddesinde lise’nin ilkeleri şunlardır:
a) 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanununun 26 ncı ve 27 nci maddeleri uyarınca, ilköğretimini tamamlamış her öğrenciye ilgi, istek ve yeteneklerine uygun orta öğretim imkanlarından yararlanma hakkı verilir.
b) Programların uygulanmasında özellikle gelişmiş kitle iletişim araçlarından etkin bir biçimde yararlanılır.
c) Program ve materyaller; bilişim teknolojileri, doküman ve bunlarla ilgili diğer araçlarla desteklenir.
d) Eğitim öğretim çalışmalarında dönem bütünlüğü esastır.
e) Ölçme ve değerlendirme, ders geçme ve kredi esaslarına göre yapılır.
f) Öğrencilere, programlarda belirtilen bilgi ve becerilerin kazandırılması hedeflenir.

b) Programların uygulanmasında özellikle gelişmiş kitle iletişim araçlarından etkin bir biçimde yararlanılır.
c) Program ve materyaller; bilişim teknolojileri, doküman ve bunlarla ilgili diğer araçlarla desteklenir.
d) Eğitim öğretim çalışmalarında dönem bütünlüğü esastır.
e) Ölçme ve değerlendirme, ders geçme ve kredi esaslarına göre yapılır.
f) Öğrencilere, programlarda belirtilen bilgi ve becerilerin kazandırılması hedeflenir.
g) Her öğrencinin bir dönemde sınava girebileceği en fazla ders/kredi sayısı, dönemlere göre haftalık ders dağıtım çizelgelerinde belirtilir.
h) Öğrencilerin istemesi ve fiziki mekanın sağlanması durumunda, bazı derslerin kurs niteliğinde yüz yüze öğretiminin yapılması sağlanır.
ı) Derslerin sınavları merkezi sistemle yapılır.
i) Öğrenci kayıtlarında yaş sınırı yoktur, öğrenim süresi sınırsızdır.
j) Lise’de, örgün genel orta öğretim programları uygulanır. 7. maddesinde " Lise, uzaktan öğretim teknolojileri kullanarak öğretim veren ve bu hizmeti merkezi sistemle yürüten bir kurumdur. Lise’deki görevliler; müdür, müdür başyardımcısı, müdür yardımcısı, öğretmen ve diğer personelden oluşur." hükmüne yer verilmiştir.
Dava konusu Yönetmeliğin yürürlük tarihinde yürürlükte bulunan (Mülga) Milli Eğitim Bakanlığı Mesleki Açık Öğretim Lisesi Yönetmeliğinin 4. maddesinde "Okul" Mesleki Açık Öğretim Lisesi öğrencilerine yüz yüze eğitim veren İmam Hatip Liseleri ile Mesleki ve Teknik orta öğretim okul/kurumları; "Yüz Yüze Eğitim" ise İmam hatip liseleri ile mesleki ve teknik orta öğretim okul/kurumlarında öğrencilere dersane ve atölyelerde yaptırılan eğitim olarak tanımlanmış olup; 30. maddesinde "Yüz yüze eğitimle alınması gereken alan/dal dersleri en az sekiz kişilik grup oluştuğunda, milli eğitim müdürlüklerince il veya ilçelerde belirlenen okul/kurumlarda verilir. Eğitime başlandıktan sonra öğrenci sayısındaki azalma eğitim-öğretimin devamına engel teşkil etmez. Milli eğitim müdürlükleri, öğrenci sayısındaki azalmaya bağlı olarak gerektiğinde farklı eğitim kurumlarındaki grupları birleştirerek eğitimin devam etmesi konusundaki mülki amirlere teklifte bulunabilirler.", 32. maddesinde "Öğrencilerin yüz yüze eğitime devam etmeleri zorunludur. Bir dersteki özürlü ve/veya özürsüz devamsızlığı o dersin dönem içindeki toplam ders saatinin 1/4'ünden fazla olanlar, dönem puanları ne olursa olsun o dersten başarısız sayılır.", 47. maddesinde "Yüz yüze eğitimi başarı ile tamamlayan öğrencilere okul müdürlüğü tarafından Mesleki Eğitimi Tamamlama Belgesi ve Başarı Durum Belgesi düzenlenir", 48. maddesinde "Yeni kayıt olan ve kayıt yenileyen tüm öğrenciler, dönemlerine uygun olarak ortak, bazı alan ve seçmeli derslerden belirlenen tarihlerde sınavlara girerler. Sınavlar, Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslara göre yapılır, yüz yüze eğitimle verilen alan derslerin sınavları ise eğitimin verildiği okul/kurum müdürlüğünce yapılır.", 55. maddesinde "Yüz yüze eğitim yapılan okul/kurum müdürlüklerinin görevleri şunlardır;

a) Okulun imkanlarını ve çevrenin ihtiyaçlarını dikkate alarak, yüz yüze eğitim yapabileceği bölüm ve kontenjanları milli eğitim müdürlüklerine bildirmek.
b) Açık öğretim bürolarından gönderilen liste ve çizelgelere göre yüz yüze eğitimde okutulacak meslek derslerini belirlemek.
c) Yüz yüze eğitim gören öğrencilerle ilgili ders geçme defteri, devam - devamsızlık defteri ile benzeri defter ve çizelgeleri tutmak.
d) Dönem sonunda öğrencilerin yüz yüze eğitime ait başarı durumlarını gösteren listeleri okulunda ilan etmek.
e) Yüz yüze eğitimi tamamlayan öğrencilere Mesleki Eğitimi Tamamlama Belgesi ve Başarı Durum Belgesi düzenleyerek ders geçme defterinin bir örneği ile birlikte açık öğretim bürolarına göndermek.
f) Herhangi bir nedenle yüz yüze eğitimle ilişiği kesilen öğrencileri, açık öğretim bürolarına bildirmek.
g) Nakil veya tasdikname isteğinde bulunan öğrencilerden; yüz yüze eğitime devam edenlere Başarı Durum Belgesi, devam etmeyenlere ise yüz yüze eğitime devam etmediğine dair yazı düzenlemek." hükmüne yer verilmiştir.
22/10/2024 tarihli ve 32700 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Milli Eğitim Bakanlığı Açık Öğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 4. maddesinde  "Açık Öğretim İmam Hatip Lisesi" yüz yüze eğitim ile birlikte uzaktan öğretim yöntem ve tekniklerini kullanarak ortaöğretim düzeyinde Anadolu İmam Hatip Lisesi programı uygulayan okul;  "Açık öğretim kurumları" Açık Öğretim Ortaokulu, Açık Öğretim Lisesi, Mesleki Açık Öğretim Lisesi, Açık Öğretim İmam Hatip Lisesi ve Mesleki ve Teknik Açık Öğretim Okulu, "Açık öğretim liseleri"  Açık Öğretim Lisesi, Mesleki Açık Öğretim Lisesi ve Açık Öğretim İmam Hatip Lisesi,  "Açık Öğretim Lisesi" ise uzaktan öğretim yöntem ve tekniklerini kullanarak ortaöğretim düzeyinde Anadolu lisesi programı uygulayan okul olarak tanımlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
 Anayasamızın 124. maddesi uyarınca Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren Kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelik çıkarabilecekleri hükme bağlanmıştır. Anayasamızın ilgili hükmü ve normlar hiyerarşisi bağlamında, bir yasa hükmüne dayalı olarak hazırlanan yönetmelikler ile yasa hükümlerine açıklık getirilmesi ve yasa hükümlerinin  uygulamaya geçirilmesi  amaçlanmakta olup kanun koyucu tarafından idareye tanınan düzenleme yetkisinin başta kamu yararı olmak üzere hizmet gerekleri, hukuk devleti, hukuk güvenliği ve kazanılmış haklara riayet ilkelerine uygun olarak kullanılması gerekmektedir.
İdarelerin işlem tesis ederken kendilerine Anayasa ve yasalarla çizilen çerçeve içinde takdir hakkına sahip oldukları açıktır. Ancak bu takdir hakkı, serbestçe kullanılanabilecek  bir keyfiyeti ifade etmeyip, kamu yararı ve hizmet gerekleri açısından hukuka uygun olarak temellendirilmiş olgularla desteklenmelidir.

İdarelerin işlem tesis ederken kendilerine Anayasa ve yasalarla çizilen çerçeve içinde takdir hakkına sahip oldukları açıktır. Ancak bu takdir hakkı, serbestçe kullanılanabilecek  bir keyfiyeti ifade etmeyip, kamu yararı ve hizmet gerekleri açısından hukuka uygun olarak temellendirilmiş olgularla desteklenmelidir. 
Kamu yararı kavramı, tüm devlet organlarının işlem ve eylemlerinin genel nitelikteki amacını ve aynı zamanda nedenini oluşturmakta, çeşitli hak ve özgürlükler açısından bir sınırlama nedeni niteliği de taşımakta olup bu kavram genel bir ifadeyle bireysel, özel çıkarlardan ayrı ve bunlara üstün olan toplumsal yararı ifade etmektedir.
	Ayrıca, normlar hiyerarşisi olarak bilinen temel hukuk ilkesine göre, normlar arasında altlık ve üstlük ilişkisi söz konusu olmakta ve her norm geçerliliğini bir üst hukuk normundan almaktadır.
	Başka bir anlatımla normlar hiyerarşisi, her türlü normun hiyerarşik olarak bir sıra dahilinde sıralanması ve birbirine bağlı olması anlamına gelmekte olup; bunun doğal sonucu olarak, hiyerarşik sıralamada daha altta yer alan normun, kendisinden üstte bulunan norma aykırı hükümler içeremeyeceği, bir başka deyişle alt norm niteliğindeki düzenleyici işlemlerin, bir hakkın kullanımını üst normda öngörülmeyen bir şekilde daraltamayacağı veya kısıtlayamayacağı; dolayısıyla, düzenleyici bir işlemin kendinden önce gelen kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı düzenlemeler getiremeyeceği kabul edilmektedir. 
		Dava konusu Yönetmeliğin 24. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan; "imam-hatip lisesi veya mesleki açık öğretim... yüz yüze eğitimi gerektiren derslere katılmak için kurumda" ibarelerinin incelenmesi;
	5661 sayılı Kanun'un yukarıda metnine yer verilen Ek 1. maddesinde; öğrenim düzeyine göre barınma hizmeti verilecek öğrencilerin niteliklerinin, ilgili Bakanlık tarafından yönetmelik ile belirleneceği hükmüne yer verilmiştir.
	Dava konusu Yönetmelik hükmü ile; açık öğretim imam hatip lisesi veya mesleki açık öğretim lisesinde yüz yüze eğitimi gerektiren derslere katılmak için barınma ihtiyacı duyan öğrencilerin öğrenci yurtlarında ve pansiyonlarında geçici olarak barınabileceği öngörülmektedir.
	Dava konusu kuralın, Yönetmeliğin dayanağı olan 5661 sayılı Kanunun verdiği yetki uyarınca  özel öğretim kurumlarında barınma hizmeti verilecek öğrencilerin niteliklerine ilişkin bir düzenleme içerdiği, bu anlamda üst hukuk normuna uygun olduğu anlaşılmaktadır.
	Davacı tarafından; anılan hüküm nedeniyle açık öğretim lisesine devam eden öğrencilerin bu kurumlarda barınma imkanının ortadan kalktığı ve bu durumun Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği ileri sürülmüştür.

Dava konusu kuralın, Yönetmeliğin dayanağı olan 5661 sayılı Kanunun verdiği yetki uyarınca  özel öğretim kurumlarında barınma hizmeti verilecek öğrencilerin niteliklerine ilişkin bir düzenleme içerdiği, bu anlamda üst hukuk normuna uygun olduğu anlaşılmaktadır.
	Davacı tarafından; anılan hüküm nedeniyle açık öğretim lisesine devam eden öğrencilerin bu kurumlarda barınma imkanının ortadan kalktığı ve bu durumun Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği ileri sürülmüştür.
	Anayasa Mahkemesi kararlarında da belirtildiği üzere; Anayasa'da yer alan eşitlik ilkesi eylemli değil, hukuksal eşitliği ifade ettiğinden aynı hukuki durumda olanların aynı, farklı hukuki durumda olanların farklı kurallara bağlı tutulması eşitlik ilkesini ihlal etmeyecek olup; Mahkemelerce yapılan yargılamalarda eşitlik ilkesinin "kamu yararı" çerçevesinde dikkate alınması gerekmektedir.
	Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesi neticesinde;  Milli Eğitim Bakanlığına bağlı açık öğretim kurumları arasında açık öğretim lisesi, mesleki açık öğretim lisesi ve açık öğretim imam hatip lisesinin yer aldığı, açık öğretim liselerinde uzaktan öğretim yöntem ve teknikleri kullanılmakta iken açık öğretim imam hatip liseleri ile mesleki ve teknik liselerde öğrencilere uzaktan eğitimin yanında dersane ve atölyelerde yüz yüze eğitim de verildiği  anlaşılmaktadır.
	Dolayısıyla açık öğretim lisesi öğrencileri ile açık öğretim imam hatip lisesi ve mesleki ve teknik açık öğretim lisesi öğrencileri arasında aldıkları eğitimin yüz yüze veya uzaktan olması bakımından farklılık bulunduğu anlaşılmış olup; dava konusu Yönetmelik hükümleri nedeniyle  aynı hukuki durumda olmayan açık öğretim lisesi öğrencilerine  öğrenci yurt ve pansiyonlarında geçici barınma hizmeti verilmemesinde eşitlik ilkesine aykırılık görülmemiştir.
	Diğer yandan; özel barınma hizmeti verilen kurumların belli bir kontenjan dahilinde çalıştığı ve barınma hizmetine ihtiyaç duyan öğrencilerin sayısının çokluğu dikkate alındığında; açık öğretim imam hatip lisesi veya mesleki açık öğretim lisesinde yüz yüze eğitim gerektiren derslere katılmak için kurumda barınma ihtiyacı duyan öğrencilere bu kurumlarda geçici barınma imkanı veren  dava konusu Yönetmelik hükmünde kamu yararı ve hizmet gereklerine de aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca  ... TL  vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 
27/12/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/8079, Karar No: 2024/7820, Tarih: 27.12.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/8079
Karar  No : 2024/7820  
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVALI): ... Bakanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACILAR) : 1-...2- ... ... 6- ...
VEKİLLERİ	 : Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ...  Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacılar tarafından, davacılardan ... İli, ... İlçesi, ... Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi öğrencisi olan ...'in 09/12/2015 tarihinde saat 11:00 civarında ... adlı bir öğrenciyi öptüğü iddiasına yönelik olarak müdür odasına çağrılması sonrasında müdür... ile öğretmen ... tarafından hakaretlere, psikolojik baskıya ve şiddete maruz kaldığı, bunun üzerine müdür odasının karşısında bulunan balkondan atlayarak intihar girişiminde bulunduğu ve %93 oranında engelli hale geldiğinden bahisle, olayın meydana gelmesinde idarenin hizmet kusurunun bulunduğu ileri sürülerek, ... açısından; sürekli iş göremezlik zararına karşılık 8.000,00-TL (ıslah sonrası 1.410.501,96-TL) ve bakıcı giderine karşılık 2.000,00-TL (ıslah sonrası 109.570,89.-TL) olmak üzere toplam 10.000,00-TL maddi tazminat ile 150.000,00-TL manevi tazminatın, baba ... ve anne ... açısından; her biri için ayrı ayrı olacak şekilde bakıcı giderine karşılık 10.000,00-TL, destekten yoksun kalma zararına karşılık 10.000,00-TL olmak üzere toplam 20.000,00-TL maddi tazminat ile 50.000,00.-TL manevi tazminatın, kardeşler ..., ... ve ... açısından ise her biri için ayrı ayrı olacak şekilde 20.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ...  İdare Mahkemesince verilen ...... tarih ve E:... K:...sayılı kararda; okul müdürü olarak görev yapmakta olan ve aynı zamanda bir öğretmen olan ... ile öğretmen ...'ın müdür odasında gerçekleştirilen ve birden fazla kişinin müdahil olduğu ve oldukça hassas olan duruma çözüm bulmak için konunun uzmanı olan rehber öğretmen aracılığı görüşmeleri yapması gerekirken yapmadıkları, rehber öğretmen aracılığıyla çözüme ulaşılamaması halinde öğrenci  velisiyle  ilişki  kurup  birlikte  sorunun çözüm yollarını araştırılması gerekirken bu noktada gereken hassasiyetin gösterilmediği, davalı idarece yapılan soruşturma raporunda da okul yönetimi ve öğretmenlerince olayı anlamaya yönelik bir yaklaşım sergilenmediği, okul müdürü ... ile öğretmen...'ın  olayın meydana gelmesinde sorumluluklarının bulunduğu kabul edilerek, gerek disiplin yönünden gerekse de idari yönden tekliflerin getirildiği, haliyle dava konusu tazminat istemine dayanak olan olayın meydana gelmesinde davalı idareye bağlı memurların kusurunun bulunduğu anlaşıldığından, Anayasanın 129. maddesi gereği olaydan kaynaklı zararların da hizmet kusuru bulunan davalı idarece karşılanması gerektiği gerekçesiyle, maddi tazminat miktarının belirlenmesi amacıyla Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde, ...'in sürekli iş göremezlik tazminatı alacağının 1.410.501,96.-TL, bakım gideri alacağının ise 2020 yılı dahil toplam 109.570,89.-TL olduğunun tespit edildiği, anne ... ile baba ...'in destekten yoksun kalma ve bakım gideri tazminat alacağının bulunmadığının tespit edildiği, dolayısıyla, 1.410.501,96.-TL sürekli iş göremezlik tazminatının, 8.000,00-TL'lik kısmının 05/03/2019, 1.402.501,96-TL'lik kısmının ise, 23/03/2020 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden alınarak davacı ...'e ödenmesine, 109.570,89.-TL bakım gideri alacağının 2.000,00-TL'lik kısmının  05/03/2019, 107.570,89.-TL'lik kısmının ise 23/03/2020 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden alınarak davacı ...'e ödenmesine, işbu mahkeme kararının verildiği tarihten sonraki dönem için (2021 ve devamı) yapılacak olan bakıcı giderinin, davalı idarece re'sen ağır engelli kişinin yaşadığı tespit edilmek ve ilgili yıldaki brüt asgari ücret üzerinden hesaplanmak suretiyle her takvim yılının başında peşin olarak davalı idare tarafından davacıya ödenmesine, diğer maddi tazminat taleplerinin reddine, davacılardan ...  için 100.000,00.-TL, anne ... ile baba ... için ayrı ayrı 40.000,00-TL olmak üzere 80.000,00-TL, her biri kardeş için ayrı ayrı 10.000,00.-TL olmak üzere 30.000,00-TL, toplam 210.000,00.-TL manevi tazminatın 05/03/2020 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalı idarelerden alınarak davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat istemlerinin ise  reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI  : Davalı idare tarafından, olaya dahil olan öğretmenler hakkında intihara teşvik suçundan yürütülen soruşturma neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, idarece düzenlenen ilk soruşturma raporunda da öğretmenlerin kusuru bulunmadığının tespit edildiği, mahkemece psikoloji ve eğitim yönetimi alanında uzman bilirkişilere bilirkişi raporu hazırlatılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme yapıldığı, idarenin kusurunun bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Yine, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde "temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştay'ın kararı düzelterek onayacağı" hükme bağlanmıştır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 332/1 maddesinde; yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği hüküm altına alınmıştır. Yargılama giderlerine hükmedilmesi kamu düzeninden olduğu ve re'sen incelenmesi gerekeceğinden, bu kapsamda yapılan değerlendirmelerin aleyhe bozma yasağı kapsamı dışında olduğunun kabulü gerekmektedir.
İstinaf isteminin reddine karar verilen İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında haklılık oranına göre hesaplanan harç miktarı ile yargılama giderlerinin davalı idareye yükletilen kısmının davalı idarenin genel bütçeli idarelerden olması sebebiyle  tahsiline yer olmadığına dair karar verilmişse de, davalı idarenin harçtan muaf olmasının davacı olduğu davalarda söz konusu olduğu, oysa davalı olduğu davalarda haksız taraf olduğu durumlarda Mahkeme kararı sonrası yargılama giderlerinin davalı idarece ödenmesi gerektiği tartışmasızdır.
 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 2 nci maddesinde, yargı işlemlerinden bu Kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanların yargı harçlarına tâbi bulunduğu; 11 inci maddesinde, genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca konu olan işlemin yapılmasını isteyen kişilerin ödemekle mükellef olduğu düzenlemesine yer verilmiştir.