muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25673, Karar No: 2014/14727, Tarih: 27.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25673 E.  ,  2014/14727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/38297

MAHKEMESİ : İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2011

NUMARASI : 2010/366 (E) ve 2011/756 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın gözaltında geçirdiği sürelerin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezadan mahsubuna karar verilmemişse de infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I-A.. K..'nun transfer merkezinde güvenlik görevlisi olan sanığın dosyası ayrılan ve aynı işyerinde şoför olan diğer sanık Ü..K..ile birlikte geceleyin işyerinde kimse olmadığı zamanlarda sahiplerine gönderilmek üzere bekletilen kolileri açıp içindeki eşyaları almaları şeklinde gerçekleşen eyleminde, gönderilerin sanığa bizzat teslim edilmemiş olması, sanığın sadece işyerinin güvenliğinden sorumlu olması karşısında; gönderilerin ayrı ayrı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olan sanığın eyleminin, mağdur sayısınca 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı yasanın 155/2 maddesi uyarınca güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi

II-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesi uyarınca hapis cezası yanında adli para cezası öngörüldüğü halde, hüküm kurulurken hapis cezasının yanında gün adli para cezasına hükmolunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 27/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27301, Karar No: 2013/21377, Tarih: 07.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/27301 E.  ,  2013/21377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 ve 5607 sayılı yasalara aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin 5. fıkrasının çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10392, Karar No: 2017/7017, Tarih: 19.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/10392 E.  ,  2017/7017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11735, Karar No: 2014/13273, Tarih: 29.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11735 E.  ,  2014/13273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 13.02.2014

No : 2006/139-2014/45

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı taraflar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, 01.07.2002 – 24.08.2005 döneminde davalı işverene ait börek salonunda hizmet akdine tabi olarak geçmesine karşın davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin ve sigortalılık başlangıç tarihinin 14.05.2007 olduğunun tespitine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İddiayı doğrulayan herhangi bir yazılı kanıtın elde edilemediği inceleme konusu davada 6 tanık dinlenmiş olup mahkemece gerekli inceleme ve araştırmanın yapıldığı belirgin bulunmakla; 14.05.1989 doğumlu davacının 14 yaşını doldurunca 17.06.2003 tarihinde ilköğretim okulundan mezun olması, 04.09.2003 günü sağlık muayenesinden geçirilen davacı ve velisi konumundaki babası ile dava dışı farklı işveren A.E..arasında aynı tarihte imzalanarak düzenlenen çıraklık sözleşmesinin

varlığı, buna dayalı olarak Antalya Meslek Eğitim Merkezi Müdürlüğü tarafından hazırlanarak Kuruma verilen ve anılan işverene ait işyerinde çırak olarak 05.09.2003 günü çalışmaya başladığını gösteren imzalı işe giriş bildirgesi, uyuşmazlık konusu dönemde 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamında adına tescilli işyeri bulunmayan davalı işverenin 16.04.2004 tarihinden itibaren vergi kaydının başlaması, M.. Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğü’nün cevap yazıları, bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, taraflar arasında hizmet akdi ilişkisinin 16.04.2004 günü başladığının ve anılan tarihten itibaren zorunlu sigortalılığı gerektiren fiili çalışmanın gerçekleştiğinin kanıtlandığı belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu istemin aynen hüküm altına alınması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre, maddi hesap hatasına dayalı olarak fazla sigortalılık süresinin karara bağlanması da usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalı R.. A..’na geri verilmesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16741, Karar No: 2012/17927, Tarih: 08.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/16741 E.  ,  2012/17927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :66-433

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 24.04.1974 doğumlu olan davacının, davalı işverene ait kaynakçılık işinde işyerinde 01.01.1986-30.09.1987 tarihleri arası dönemde tüm sigorta kollarına tabi şekilde çalıştığının tespiti istemine ilişkin olup, Mahkemece, istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

506 sayılı Yasa’nın 3. maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan ve 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Yasasının 4.maddesinde, bu kanuna tabı bir sanatı o sanat için düzenlenen tarih ve pratik öğrenim programına göre o işyerinde öğrenmek amacıyla bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimseye çırak deneceği; 16.maddesinde ise, işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmağa başlamadan önce velisi veya kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmağa mecbur olduğu; 20. maddesinde, sözleşmenin bir örneğinin Mahalli Çıraklık Eğitim Komitesine, derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu bildirilmiştir. Diğer taraftan bir kişiye çırak denilebilmesi için, o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir.Yani, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen tarihte çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Kişi işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Dosyadaki kayıt ve belgelere göre; davacının, 01.01.1986 işe başlama tarihli işe giriş bildirgesinin davalı işverence süresinde kuruma intikal ettiği; ... Mesleki Eğitim Meslek Müdürlüğünün 14.03.2011 günlü yazısına göre davacının 30.09.1987-30.09.1990 tarihleri arası dönemde kaynakçılık meslek dalında çırak öğrenci statüsünde eğitim gördüğü; davacı ile davalı işveren arasında 24.09.1986 tarihli çıraklık sözleşmesi imzalandığı anlaşılmış olup; dinlenen tanıklar davacının, talebe konu dönemde çırak olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında 24.04.1974 doğumlu olan davacının uyuşmazlığa konu dönemde yaklaşık 12 yaşında olması, davacının 30.09.1987-30.09.1990 tarihleri arası dönemde aynı işyerinde çırak olarak çalıştığına dair sözleşme ve Halk Eğitim Merkez Müdürlüğünün yazıları ile tanık beyanları karşısında; uyuşmazlığa konu olan 01.01.1986-30.09.1987 tarihleri arası dönemdeki çalışmanın tüm sigorta kollarına tabi bir çalışma olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Dolayısıyla aksini öngören mahkeme kabulü hatalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

O halde, davacı ve davalılardan SGK Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19939, Karar No: 2012/5866, Tarih: 01.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/19939 E.  ,  2012/5866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13386, Karar No: 2013/15842, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13386 E.  ,  2013/15842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı davalı vekiline 06.12.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olup, temyiz harcı 30.01.2013 tarihinde yatırılmış, temyiz dilekçesi 03.01.2013 tarihinde Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından muhabere kanalıyla havale edilmiştir. Bu durumda HUMK'nun 432. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1524, Karar No: 2013/2374, Tarih: 12.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1524 E.  ,  2013/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı şirket vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili şirketin 1997 yılında kurulduğunu; akaryakıt satış tesisi kurmak, nakliyat ve taahhüt işleri ile iştigal ettiğini, ... yaptıkları şirketlerin ticaret hayatından çekilmesi nedeniyle gelirin azalması, tahsilatın güçleşmesi ve palet fabrikasına yapılan yatırım nedeniyle borca batık hale geldiklerini; ... Başkanlığı’na ve Vergi Dairelerine olan borçları ödenirse yeni ... alabileceklerini, muhafaza altındaki iki adet TIR ve bir adet ticari aracın kurtarılması halinde onların da faaliyete geçebileceğini, tamamlanamayan palet fabrikasının finansal kiralama yolu ile alınacak makinelerle çalışır hale getirilebilmesi halinde gelir elde edilmesinin mümkün olacağını ve daha önce çalışılan seramik şirketleri ile yeni taşıma sözleşmeleri yapılabilirse borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, şirket ve şirket müdürü hakkında iflasın ertelenmesine ve tedbirlere karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, kayyım ve bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin borca batık durumda bulunduğu ve sunulan iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı sayılamayacağı gerekçesiyle davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı şirket vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı şirket vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken onama harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/164, Karar No: 2016/64, Tarih: 22.01.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/164 E.  ,  2016/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “takibin iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 9.İcra Hukuk Mahkemesince takibin iptaline dair verilen 14.02.2013 gün ve 2012/772 E.-2013/60 K. sayılı kararın incelenmesi davalı alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 06.05.2013 gün ve 2013/8728 E.,2013/17220 K. sayılı ilamı ile;

(...Borçlular hakkında İstanbul 8. İcra Müdürlüğü'nün 2011/343 sayılı takip dosyasında bonoya dayalı kambiyo takibi yapıldığı, borçlular vekilince icra mahkemesine yapılan itiraz ve şikayette, takibe konu bonoların vadesinin gelmediğini, finansal kiralama sözleşmesi usulüne uygun feshedilmediğinden henüz vadesi gelmemiş bonolara dayanılarak icra takibi yapılamayacağını, protesto edilmeyen senetlerden dolayı keşideci haricindeki borçlular aleyhinde kambiyo takibi yapılamayacağını, takibe konu bonoların teminat senedi olduğunu belirterek takibin iptalini talep etmiş, ayrıca alacaklının yıllık % 25,50 oranındaki faiz isteminin fahiş olduğu, borçluların temerrüdü söz konusu olmadığından takipten önceki döneme ilişkin faiz talep edilemeyeceği yönünde itirazlarını dile getirmiştir.

Mahkemece, borçlulardan ... ve ...’nin istemleri süre yönünden reddedilmiş, diğer borçlular yönünden ise, öne sürülen hususların dar yetki ile donatılan icra mahkemesinde tartışma imkan ve kabiliyeti bulunmadığından bahisle istemlerinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Borçlular vekilince kararın temyizi üzerine, Dairemizin 13.02.2012 tarih 2011/17916 E 2012/3324 K sayılı ilamında, borçlulardan ... ve ...’nin temyiz istemlerinin reddine, diğer borçluların temyiz istemlerinin ise, borçlular vekilinin itiraz ve şikayetinde belirttiği hususların icra mahkemesince incelenmesi mümkün bulunduğundan kabulüne karar verilerek, Mahkeme ilamının, ... ve ... dışındaki borçlular yönünden bozulmasına hükmedilmiştir.

Mahkemece, Dairemizin yukarıda anılan, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde kefiller ..., ..., ... ve ...’ye usulüne uygun olarak ödememe protestosu yapılmadığından takibin iptaline karar verilmiştir.

İcra takip dosyasının incelenmesinde, takibe konu bonoların keşidecisinin borçlulardan ... Tic AŞ olduğu, diğer borçluların ise bonolarda avalist olarak yer aldıkları görülmüştür.

Somut olayda, takip dayanağı bonolarda ..., ..., ... ve ... (Kefil) aval veren konumunda olup aynen keşideci gibi borçtan sorumludurlar. Bu nedenle TTK.nun 690. madde göndermesi ile 626. maddesinin somut olayda uygulama yeri yoktur. Mahkemece aksine düşüncelerle ..., ..., ... ve ...’ye anılan madde koşullarında protesto gönderilmediğinden bahisle takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

Somut olayda, takip dayanağı bonolarda ..., ..., ... ve ... (Kefil) aval veren konumunda olup aynen keşideci gibi borçtan sorumludurlar. Bu nedenle TTK.nun 690. madde göndermesi ile 626. maddesinin somut olayda uygulama yeri yoktur. Mahkemece aksine düşüncelerle ..., ..., ... ve ...’ye anılan madde koşullarında protesto gönderilmediğinden bahisle takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan, Mahkemenin tüm borçlular yönünden takibin iptaline karar verdiği görülmüştür. Buna göre, borçlulardan ... ve ...’nin şikayet ve itirazlarının, Mahkemece, süre yönünden reddine karar verilmesine ve bu kararın Dairemizin yukarıda anılan ilamıyla onanarak kesinleşmesine rağmen bu kişiler yönünden karar verilmesi ile temyize konu kararın, keşideci yönünden takibin hangi sebepten dolayı iptal edildiğine yönelik herhangi bir gerekçe içermemesi de doğru görülmemiştir.

O halde, Mahkemece, yukarıda belirilen gerekçeye dayalı olarak, hakkında kesinleşmiş bir karar bulunmayan borçluların, diğer şikayet ve itirazları incelenerek oluşacak sonucu göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDENLER : Davalı alacaklı Ziraat Finansal Kiralama AŞ vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, takibin iptali istemine ilişkindir.

Davacı-borçlular ...A.Ş, ..., ...,... ve ... vekili; davalı alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus yolla takip başlatıldığını, takibe konu edilen bonoların usulüne uygun olarak feshedilmeyen finansal kiralama sözleşmesinin teminatı olarak verildiğini,vadelerinin gelmediğini, protesto edilmeyen senetlerden dolayı keşideci haricindeki borçlular aleyhine kambiyo takibine girişilemeyeceğini, faiz isteminin fahiş olduğunu belirterek takibin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı ...vekili;gerçek kişi davacıların müşterek borçlu olduğunu, finansal kiralama sözleşmesine konu edilen ve şirketin mülkiyetinde bulunan mallar üzerinde 3. kişilerin haciz başlatması ve kiraların zamanında ödenmemesi nedeniyle sözleşmenin feshedilerek muaccel hale gelen tüm kiraların ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren 5 gün içerisinde ödenmesi ve kiralanan malların tesliminin ihbar olunduğunu, kira borçları ödenmediği gibi sözleşme konusu malların da iade ve teslim edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.