muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4156, Karar No: 2019/62, Tarih: 14.01.2019

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece, 21/01/2014 tarihli celsede Hazinenin davaya dahil edilmesi için davacı tarafa süre verildiği, verilen süre içerisinde Hazinenin dahili davalı sıfatıyla davaya dahil edilmesine rağmen ... aleyhine yargılama gideri, harç ve vekâlet ücreti hükmedildiği bu sefer yapılan inceleme ile anlaşıldığından, Dairemizin önceki onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin yargılama gideri, harç ve vekâlet ücretine yönelik yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 25/09/2017 gün ve 2016/558-2017/6794 E.K. onama kararı kaldırılarak, yerine davacı köy tüzel kişiliği, asli müdahil gerçek kişiler ile tespit malikinin mirasçıları olan davalı gerçek kişiler arasında görülmekte olan kadastro tespitine itiraz davasında, mahkemece 21/01/2014 tarihli celsede Hazinenin davaya dahil edilmesi için davacı tarafa süre verildiği, verilen süre içerisinde Hazinenin dahili davalı sıfatıyla davaya dahil edildiği, ancak çekişmeli taşınmazın tespit malikinin davalı gerçek kişiler olması Hazinenin davada pasif husumet ehliyeti yani davalı sıfatı bulunmadığı gibi davada yasal hasım konumunda da olmadığı, ... tarafından davaya 6100 sayılı HMK'nın 65. maddesi uyarınca müdahil davacı sıfatıyla harçlı katılımı da bulunmadığı, bu sebeple davada taraf olmayan Hazinenin kararı temyiz etme hakkı da bulunmadığı anlaşıldığı ancak mahkemece Hazinenin yargılama gideri, harç ve vekâlet ücreti vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru değil ise de, belirtilen bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün .... bendinde yer alan "müteselsilen davalılardan" ibaresi ile 5., 6. ve 7. bendinde yer alan "davalılardan" ibaresi çıkartılarak yerlerine “... dışındaki davalılardan” sözlerinin yazılmasına, hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1615, Karar No: 2012/17604, Tarih: 17.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/1615 E.  ,  2012/17604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, gayri resmi birlikte yaşadığı...'ten olan çocuğunu, resmi nikahlı eşi katılan ... Yağcı ile olan müşterek evliliklerinden olma gibi 18.09.2006 tarihli Mernis Doğum tutanağını düzenleyerek nüfusa kayıt ettirdiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, sanığın beyanı üzerine nüfus memuru tarafından mernis tutanağının düzenlenip nüfus kütüğüne kayıt edilmesi eyleminde zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, eylemin zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendinden TCK'nun 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkartılarak sonuç hapis cezasının 2 yıla indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 17.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6831, Karar No: 2020/2330, Tarih: 03.03.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/6831 E.  ,  2020/2330 K.**

**"İçtihat Metni"**

6563 sayılı Elektronik Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’a aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında Adana Ticaret İl Müdürlüğünün 25/01/2018 tarihli ve 418 sayılı kararı ile uygulanan 2.000,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Adana 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/05/2018 tarihli ve 2018/1741 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 09/10/2018 gün ve 94660652-105-01-11077-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/10/2018 gün ve 2018/82689 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli tarafından... İletişim İnş. Tem. Taş. Elek. Tic. Ve San. Ltd. Şti. ile yetkili temsilcisi olduğu firma arasında distribütörlük anlaşması bulunduğu ve ürettikleri ürünlerin Türkiye geneli tüm reklam ve satışlarını bu firmanın üstlendiği, idari para cezasına konu olan SMS'lerinde şahsı ya da firması tarafından değil Dağ-Kon İletişim İnş. Tem. Taş. Elek. Tic. Ve San. Ltd. Şti. tarafından gönderildiği belirtilip buna ilişkin her iki firma arasında imzalanan 12/02/2015 tarihli distribütörlük sözleşmesinin dosyaya ibraz edildiği, mezkur sözleşme hükümleri uyarınca reklam faaliyetlerinden doğabilecek her türlü cezai işlemden distribütör firmanın sorumlu olduğu, buna göre kabahat konusu konu olan SMS'lerin kim tarafından gönderildiği araştırılıp bahse konu distribütörlük anlaşmasının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, kabahatlinin başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11371, Karar No: 2018/10637, Tarih: 19.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/11371 E.  ,  2018/10637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın aynı zamanda mernis adresi de olan sorgusu esnasında bildirdiği adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat yapılmadan, doğrudan mernis adresi de olan bu adrese 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliğ usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağından, sanık müdafiinin 02.09.2014 havale tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, temel cezayı teşdit gerekçesi ile cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6933, Karar No: 2011/5887, Tarih: 11.05.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/6933 E.  ,  2011/5887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itabariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu sigara makinesi ve jetonların TCK.nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine, 11.5.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25459, Karar No: 2015/2150, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25459 E.  ,  2015/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/15684, Karar No: 2016/679, Tarih: 11.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/15684 E.  ,  2016/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/311875

Mahkemesi : ŞANLIURFA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 27.05.2015- 2015/117 esas ve 2015/188 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay tutanağı içeriği ve dinlenen tutanak düzenleyici beyanı ve tüm dosya kapsamından;... isimli bir şahıs hakkında uyuşturucu madde satışı yaptığı bilgisinin alınması üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerince olay yerinde iki şahsın birbirlerine bir şeyler verdiğinin görüldüğü, yanlarına gidilmesi üzerine kaçmaya başladıkları ve yalnızca sanığın yakalandığı, yakalandığında sanığın pantolon fermuarının açık olduğunun görüldüğü ve iç çamaşırı içine gizlenmiş 7 ayrı pakette satışa hazır vaziyette net 550 miligram eroini kaçmaya çalışırken uyuşturucu satıcısından alarak gizlediğine dair savunmasının yerinde olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma içeren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Kararın gerekçe kısmında “sanığın suçtan sonra ve yargılama aşamasındaki tutum ve davranışları ile geçmişi göz önüne alınarak TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması gerektiği kanaati” belirtilmiş ve hükümde TCK’nın 62. maddesinin uygulanması cihetine gidilmiş ise de karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14769, Karar No: 2023/331, Tarih: 26.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/14769 E.  ,  2023/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/466 E., 2021/1302 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; davacı ile vakıf kurucusu ... arasındaki nesep bağının nüfus kayıtları ile sabit olduğunu, Vakfın vakfiyesi uyarınca galle fazlası şartı da bulunduğunu ileri sürerek davacının ... Camii Vakfı'nın galle fazlası almaya hak kazanan vakıf evladı olduğun tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; ... 'da kurulu "... Camisi Vakfı" olarak da bilinen Demircilik Vakfı'nın herhangi bir yerde kayıtlı vakifyesinin bulunmadığını, bu sebeple hayır şartlarının belirsiz olduğunu, mütevellisi ya da kaymakamının bulunmadığını, öteden beri emaneten yönetildiğini, vakfiyesinin olmaması nedeniyle gelir fazlasının nelere yahut kimlere şart kılındığının bilinmediğini, davacının evladiyet iddiasının temelsiz olduğunu, davacının iddiasını kanıtlamasını, davayı kanıtlayamaması halinde davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki bilgi ve belgelerin bir bütün olarak değerlendirilmesi neticesinde; vakfın vakfiyesi olmadığı, dolayısı ile davacının vakfın gelir fazlasından yararlanmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermek gerektiği, her kadar davacı vekilinin 15.07.2018 tarihli dilekçesinde "Mahkemenin aksi kanaatte olması halinde davacının dava konusu Vakfın vakıf evladı olduğunun kabul edilmesini" talep etmiş ise de dava dilekçesindeki talebin "galle fazlası almaya hak kazanan vakfı evladı olduğuna" karar verilmesi talebi olduğu, davaya dair ıslahın da olmadığı belirtilerek dava dilekçesindeki talepten farklı nitelikteki söz konusu talep hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeyerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; dava konusu vakfın vakfiyesi bulunamasa da davacının vakıf kurucusu ile soybağının sabit olduğunu, bu kapsamda davacının vakıf evladı olduğunun kabulünün gerektiğini, bu hususun Yargıtay kararları ile de kabul edildiğini ileri sürerek davanın reddine dair mahkeme kararının ortadan kaldırılarak davacının dava konusu Vakfın "galleye müstehak vakıf evladı" olduğunun tespiti, aksi kanaat oluşur ise davacının dava konusu Vakfın "vakıf evladı" olduğunun kabul edilmesine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu Vakfın, hayır vakfı olduğu ve vakfiyesinin ve akarının bulunmadığı, dolayısıyla galleye müstehik vakıf evladı olduğunun tespiti talebi bakımından dava şartının bulunmadığı saptanarak talebin reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak davacının galle fazlası bakımından talebin reddinde isabetsizlik bulunmamakla birlikte "çoğun içinde az da vardır" kuralı gereği, "galle fazlasına müstehik vakıf evladı olduğunun" tespitine ilişkin talebin aynı zamanda "vakıf evladı olduğunun tespiti" talebini de kapsadığı gözetilerek dosya kapsamına göre ... ili, ...'da yer alan dava konusu Vakfın kurucusu olduğu sabit olan ... ile aralarında soy bağı ilişkisi olduğu sabit olduğundan davacının "vakıf evladı" olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş olmasının isabetli olmadığı gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun -açıklanan nedenden ötürü- kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına ve davanın esası hakkında; davacının ... Camii Vakfı'nın (Demircilik Camii Vakfı) galle fazlasından yararlanmaya müstehik vakıf evladı olduğuna ilişkin isteminin reddine, ... Camii Vakfı'nın (Demircilik Camii Vakfı) vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kısmen reddi sonucu davalı lehine vekalet ücreti takdirinin hatalı olduğu ileri sürülerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kısmen bozularak davalarının tamamen kabulü ve vekalet ücreti yönünden bozulmasını istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kısmen reddi sonucu davalı lehine vekalet ücreti takdirinin hatalı olduğu ileri sürülerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kısmen bozularak davalarının tamamen kabulü ve vekalet ücreti yönünden bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Vakfın hayri vakıf olduğunu, vakfiyesi ve akarının olmadığını, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen evladiyet kararının davacının talebi ile örtüşmediğini, vakfiyesi olmayan bir vakıfta ne evlat ne de galle fazlası alması mümkün olmadığından davanın reddi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vakfın gelir fazlasından faydalanma amacına yönelik galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun (5737 sayılı Kanun) 3, 6, 7 ve 75 inci maddeleri, Vakıflar Yönetmeliğinin 23, 28, 53 ve 55 inci maddeleri, 24.02.1943 tarihli ve 1942/27 Esas, 1943/11 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1.Dava konusu edilen vakfın vakfiyesinin olmaması nedeni ile vakfın "hayri" veya "zürri" vakıf olup olmadığı, eğer zürri vakıf ise de galle fazlasının evlada şart kılınıp kılınmadığı, evlada şart kılınmış ise kız-erkek evlat, batın şartı gibi koşulların olup olmadığı tespit edilemediğinden davacının galle fazlasın müstehak vakıf evladı olduğu yönündeki isteminin reddi ile davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı lehine reddedilen kısım yönü itibari ile vekalet ücreti takdir edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına, 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olduğundan davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun (5737 Sayılı Kanun) 3 üncü maddesinde, Mülhak Vakıf Mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin (743 Sayılı Kanun) yürürlük tarihinden önce kurulan, yönetimi vakfedenlerin soyundan gelenlere şart edilen ve bu kişiler tarafından; mazbut vakıf ise bu Kanun uyarınca Genel Müdürlükçe yönetilecek ve temsil edilecek vakıflar ile mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin (743 Sayılı Kanun) yürürlük tarihinden önce kurulan ve 2762 sayılı Vakıflar Kanunu (2762 Sayılı Kanun) gereğince Vakıflar Genel Müdürlüğünce yönetilen vakıflar olarak tanımlandıktan sonra, aynı Kanun'un 6 ncı ve 7 nci maddelerinde ise mazbut vakıfların ... tarafından yönetilip temsil edileceği, Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce mazbut vakıflar arasına alınan vakıflarla, bu Kanuna göre mazbut vakıflar arasına alınan vakıflara bir daha yönetici seçimi ve ataması yapılamayacağı hükme bağlanmıştır.

Vakıflar Kanunu ve Vakıflar Yönetmeliğine göre, galle fazlası evlada şart kılınan mazbut ve mülhak vakıflarda vakfedenin soyundan gelen ve bu nedenle vakfın gelirinden (gallesinden) yararlanma hakkına sahip olan kişiler için öncelikle dava açılması ve bu haklarının dava ile tespit edilmesi aranmıştır. Uygulamada bu dava, vakıflarda evladiye davaları, vakıf evladı ya da galleye müstehak evlat olduğunun tespiti davası şeklinde isimlendirilmiştir. Belirtmek gerekir ki vakıf evladı kavramı daha çok, vakfedenin çocukları ya da alt soyundan gelenler için kullanılan bir kavram olup, vakfedenin akrabaları ya da vakıftan yararlanan ismi ile belirtilmiş kişileri kapsamamaktadır.

Vakfın geliri üzerinde hak sahibi olduğuna ilişkin davayı, Vakfiye uyarınca galleden yararlanma hakkı olan, yani vakfeden ile soy bağı olan ya da soy bağı olmasa bile galleden kendisine pay özgülenen diğer kişiler açabilir.

Galle fazlası evlada şart kılınan Vakıflarda, galle fazlasının alınabilmesi için açılan davada öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması, sonra da Vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir. Yani bu tür davalarda incelenecek ilk husus; davacı ile vakfeden arasında iddia edildiği üzere kan bağı yolu ile soybağı mevcut olup olmadığı, eğer soybağı kurulabiliyorsa ikinci aşamada Vakfiyelerde galle fazlası için öngörülen şartların somut olayda davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması olacaktır.