muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/972, Karar No: 2018/13703, Tarih: 04.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/972 E.  ,  2018/13703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mağdur vekilinin temyiz itirazına yönelik yapılan incelemede;

Mağdur çocuğun yasal temsilcisi olan annesi ...’nun şikayetten vazgeçmesi nedeniyle katılma ve kararı temyiz yetkisi bulunmayan mağdur vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanığa ait köpeğin sanığın oğlu ....tarafından zincirli bir şekilde sokakta dolaştırıldığı ve mağdur çocuk ...'ya gösterildiği sırada mağdur çocuğun bacağını ısırması şeklindeki olayda, sanığın bilgisi dışında köpeğin başıboş bırakılmayıp zincirle bağlı olarak gezdirildiği anlaşılmakla sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18948, Karar No: 2010/9179, Tarih: 10.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/18948 E.  ,  2010/9179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK.nun 232/2-c maddesine aykırı olarak, gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması, yerinde eklenmesi, değer azlığı nedeniyle yapılan indirim sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 150/2 maddesi yerine 152/2. maddesi olarak yanlış gösterilmesi, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım yanlışı kabul edildiğinden, eylemin, birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği halde, aynı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (h) bendlerinin yanında (c) bendiyle de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, anılan Yasanın 61. maddesindeki ölçütler değerlendirilerek ... cezanın alt sınırdan hükmolunması nedeniyle, sonuca etkili görülmediğinden, söz konusu Yasanın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Ancak;

Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53/1. maddesinin uygulanmasına” bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6082, Karar No: 2019/1899, Tarih: 11.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6082 E.  ,  2019/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, ...’nda hükümlü iken, 28/06/2008 tarihinde Yozgat Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna sevk edildiği, sevk edilirken kendisine ait emanet eşya deposunda bulunan eşyaların teslim edilemediği, daha sonra Zonguldak M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’na sevk edildiğinde ...’ndaki eşyalarını istediği, bunun üzerine ... görevlilerince katılanın eşyalarının gönderilmesi için sanığın yetkilisi olduğu Sincan Yurtiçi Kargo şirketi ile anlaşılarak "karşı ödemeli adrese teslim" olarak 15/01/2009 tarihinde teslim edildiği, Yurtiçi Kargo Sincan Şubesi’nin Zonguldak M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna bu eşyaları götürdüğünde, katılan hükümlünün kargo ücretini ödeyecek parası olmadığını beyan ederek kargoyu kabul etmediği, bu eşyaların Yurtiçi Kargo Sincan Şubesi tarafından ...’na getirildiği, 16/04/2009 tarihinde ... görevlilerinin sözkonusu kargo ücreti olan 26 TL'yi Yurtiçi Kargo Sincan Şubesine ödeyerek "adrese teslim" olarak eşyaları teslim ettikleri, buna rağmen sanığın yetkilisi olduğu Yurtiçi Kargo Şirketi’nin Sincan Şubesi’nce katılanın eşyaları Zonguldak M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’na götürülmediği, bunu öğrenen ... Müdürlüğü’nün, Yurtiçi Kargo Sincan Şubesine 07/12/2009 tarihli yazı ile eşyaların katılana teslim edilmememe nedeni sorulduğunda, kargo şirketi tarafından herhangi bir yazılı cevap verilmediği gibi eşyaların da Ankara 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iade edilmediği, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunmalarında; katılanın ait eşyalarının bulunduğu koliyi Zonguldak M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna 16/01/2009 tarihinde götürdüklerini ancak mağdurun kargo ücretini ödemediği için kendisine teslim etmeden bu eşyaları geri getirdiklerini, daha sonra Ankara 2 Nolu L Tipi Ceza İnfaz Kurumu görevlilerinin kargo bedelini ödediklerini, ancak işlerinin yoğunluğu nedeniyle söz konusu koliyi 4 ay kadar bir gecikme olduktan sonra, cezaevi görevlilerinin kendilerini telefonla aradıklarında koliyi unuttuklarını anlayıp gecikmeli olarak Zonguldak M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’na götürdüklerini, bu sefer de oradaki cezaevi görevlilerinin çantanın içerisinde traş makinesi olduğunu gerekçe göstererek kargoyu almak istemediklerini, bu nedenle söz konusu kargoyu Ankara Bölge Müdürlüğü’ne götürdüklerini ve Ankara 2 Nolu L Tipi Ceza İnfaz Kurumuna götürerek iade etmediklerini belirtmesi, 30.12.2009 tarihli Yurtiçi Kargo A.Ş tarafından müştekiye gönderilen yazıda kargonun 10.12.2009 tarihinde Zonguldak M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na gönderildiği, ancak kargo içeriğinde traş makinesi bulunduğu belirtilerek teslim alınmadığının belirtilmesi,katılan beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17988, Karar No: 2015/893, Tarih: 21.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/17988 E.  ,  2015/893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı tüketici kredisinden kaynaklanan alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kendisinden dosya masrafı adı altında haksız kesinti yapıldığını, bankaya başvurmasına rağmen kesintilere ilişkin bilgi verilmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile HMK'nın 107. maddesi gereğince davanın belirsiz alacak davası olduğunun kabul edilerek tahsil edilen miktarın tespit edilerek kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kredi sözleşmesinden kaynaklanan ve banka tarafından haksız kesildiği iddia edilen bedelin tespiti ile belirlenecek miktarın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi davanın açılması için hukuki yararının olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, davacı kesilen miktarla hangi kalemlerin iade edileceğini bilmediği için bankaya başvurmasına rağmen tespit edemediğini belirttiğine göre davacının bu şekilde kısmi dava açmasında hukuki yararı olduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece davanın esasına girilerek tarafların delil ve karşı delilleri toplanarak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 21.1.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14466, Karar No: 2018/6898, Tarih: 09.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/14466 E.  ,  2018/6898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 8. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11343, Karar No: 2021/983, Tarih: 01.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11343 E.  ,  2021/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Mahkeme kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinden olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut dosyada bozmadan sonra alınan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de söz konusu bilirkişi raporunun dosya içerisinde yer almadığı görüldüğünden kusur bilirkişi raporunun dosya içerisine alınarak Dairemize gönderilmek üzere dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 01.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5090, Karar No: 2023/7286, Tarih: 28.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/5090 E.  ,  2023/7286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/328 E., 2023/46 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/251 Esas, 2022/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 ... maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2022/1079 Esas, 2022/957 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/6902 Esas, 2022/8585 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile ilgili olarak çelişkili uygulama yapılması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2022/328 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 ... maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi; suç vasfının hatalı belirlendiğine, tasarlama hükümlerinin uygulanması, haksız tahrik hükümlerinin ise uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; haksız tahrik hükümlerinin derecesine, takdîri indirim hükümlerinin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'un eşi olan tanık .....ile sanığın kardeşi olan ... ... ve annesi ...'nın suç tarihinden bir gün önce bir ziyaretten döndükleri sırada sokakta sanığın eşi ... biraz önde olacak şekilde yürüdükleri, esnaf olup aynı semtteki mobilya dükkanını işleten maktulün çocuklarının dondurma istemesi nedeniyle aynı vakitlerde dondurma almak için dükkanından çıktığı, dönüşte sanığın eşi, annesi ve kardeşinin bulunduğu grubun arkasından yaya olarak geldiği sırada sanığın eşi olan ...'in göğsüne dokunarak geçtiği, ...'in bu duruma tepki gösterip bağırdığı, hemen arkasında bulunan kayın validesi ve kaynı ne oldu diye sorduğunda kendisine yönelik bu olayı anlattığı, maktulün bu sırada özür dilediği, sonra iş yerine gittiği, sanığın kardeşi olan tanık ... ...'nin de arkasından

maktulün iş yerine gittiği, neden yengesine dokunduğuna dair sorular sorup bağırıp çağırdığı, maktulün böyle bir şey yapmadığını söyleyerek yine özür dilediği, bu tartışma sürerken sanığın da maktulün iş yerine geldiği, bağırıp çağırdığı, maktule saldırdığı, tokat attığı, çevrede bulunanların müdahale ettikleri, olay yerine polisin geldiği, tarafların şikâyetçi olmamaları üzerine işlem yapılmadığı ve olayın o hali ile sonlandığı, sanık eve gittikten sonra eşinin bu olayı sanığa anlattığı, maktulün daha önceden de kendisine karşı sözlü tacizlerinin bulunduğunu beyan ettiği, maktulün sanığın eşine dokunmuşsa bile bunun yanlışlıkla olduğunu söyleyip özür dilemesine rağmen ikna olmayan sanığın maktulü öldürmeye karar verdiği, ertesi gün suçta kullanılan evinde bulundurduğu tüfeği alarak maktulün iş yerinin yakınına gittiği, sanık geldiğinde maktulün ölçü almaya gitmek için kendi aracına binmiş olduğu, bu sırada sanığın elindeki tüfek ile maktule ateş ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. ... Adli Tıp Grup Başkanlığı ... Morg İhtisas Dairesinin, 28.09.2020 tarih ve 2020/7282/1609 sayılı raporunda; "Maktulün ölümünün av tüfeği saçma tanesi yaralanmasına bağlı kafa kubbe ve kaide kemiklerinde kırık ile birlikte beyin zarları arasına (subaraknoid) kanama ve beyin doku harabiyeti sonucu meydana gelmiş olduğu," belirtilmiştir.

4. Olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, adlî tıp raporları, kriminal raporlar, kolluk tutanakları, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

4. Olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, adlî tıp raporları, kriminal raporlar, kolluk tutanakları, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, sanığın eylemini olaydan bir gün önce maktulün yanından geçtiği sırada eşinin göğsüne doğru dokunmasından kaynaklı haksız tahrikin etkisi altında işlediği, sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2022/328 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.