muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/794, Karar No: 2024/899, Tarih: 02.10.2024

v. Organizasyonun imalat ve ticaret kanadında uygulanan birim fiyat politikası ile vergilerin mal maliyetlerine yüklenerek vergi kaçakçılığı yapıldığı, organizasyondaki bir kısım firmanın yüksek vergi borçları ile borçlandırıldığı, bunların ödenmediği, bazı firmaların ise bu borçlu firmalar vasıtasıyla düşük ödenecek vergiler tahakkuk ettirerek bunları ödediği belirlenmiştir.
vi. Organizasyondaki işleme konu ticari malların kökeni ithal mallar olup bu ithal mallara yaklaşık %55 ya da %59 oranlarında yüksek özel tüketim vergisine tabi mal katılması suretiyle imal edilen madeni yağların (ya da bu madeni yağların tekrar bir imalat sürecine dahil edilmesi sonucunda imal edilen madeni yağların) doğrudan madeni yağ olarak ya da vergiden ari hidrolik transmisyon yağı ya da antikor gibi maddelere dönüştürülerek çok minimum özel tüketim vergisi ödemesi ile piyasaya sürülmesi için gerekli olan formülün, tek aşamalı ya da birden fazla aşamalı imalat olduğu, organizasyonda iki aşamalı imalatla, ithal edilen malların imalatçılarca nasıl vergiden ari hale getirildiğinin görüldüğü, ikinci imalatçı firmanın imal ettiği söz konusu madeni yağlar, alıcı firmalarca madeni yağa dönüştürülmüş olsa dahi yine indirim mekanizmasının kullanılması suretiyle sadece katkı maddelerine isabet eden vergilerin beyan edildiği tespit edilmiştir.
vii. İlk imalatçılarının madeni yağ imalat formüllerinde %55 oranında yüksek özel tüketim vergisine tabi mal kullanmaları ve bu şekilde indirilecek özel tüketim vergisini yükseltmeleri nedeniyle kaynaktaki baz yağlara ait vergilerin ödenmemiş olduğu, aradaki firmaların ödeyecekleri vergilerin sadece imalatta kullanılan katkı maddelerine isabet eden yaklaşık %1 civarında bir tutar olduğu, firmaların bu malı madeni yağ olarak satmaları halinde, mallara ait ödenmemiş özel tüketim vergilerinin kurumlar vergisi matrahının tespitinde maliyet olarak dikkate alındığı ve bu verginin de aşındırıldığı belirlenmiştir.
viii. Döngü içerisinde nihai olarak özel tüketim vergisine tabi ya da özel tüketim vergisi ödenmiş malların piyasaya sürülmediği, organizasyondaki firmalar vasıtasıyla tekrar yeni bir imalat sürecine dahil edildiği, ithal mallarla (madeni yağ/baz yağlarla) üretilen malların neredeyse tamamı özel tüketim vergisinden ari mallara dönüştürülünceye ya da özel tüketim vergisi imalat zincirinde cüzi tutarlara çekilinceye kadar farklı firmalar nezdinde imalata dahil edildiği, bu malların özel tüketim vergisinden ari mala dönüştürülmesinden sonra piyasaya fatura edildiği, bu şekilde organizasyondaki firmaların vergi yüklerinin kayden de ortadan kaldırıldığı saptanmıştır.

ix. ... Otomotiv Petrol Üretim Kimya Gıda Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi nezdinde yürütülen incelemelerde, bu firmanın ticari mallarını ağırlıklı olarak ... Otomotiv Gıda İnşaat Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ... Kimyevi Maddeler Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ... Petrokimya Otomotiv Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve ... Enerji Petrol Ürünleri Kimya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi firmalarından temin ederek...'e sattığı, ... Petrokimya Otomotiv Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin...'in kurduğu bir firma olup daha sonra...a satıldığı, ... Enerji Petrol Ürünleri Kimya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin...'e ait olduğu,  ... Otomotiv Gıda İnşaat Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ...'e ait olup bu kişinin ... ile akrabalığının olduğu, ... Kimyevi Maddeler Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin de organizasyon şemasında yer alan bir firma olduğu tespit ve değerlendirmelerine yer verilmiştir.
Olayda, söz konusu vergi tekniği raporu ile öneri ve görüş raporunun birlikte değerlendirilmesinden, davacının madeni yağı daha yüksek tutarda vergiye tabi (motorin) olarak sattığı ya da işlemden geçirmek suretiyle niteliğini değiştirdiği ve yeni bir mal olarak sattığı yolunda gerek olay anında gerekse alım satıma taraf kişiler nezdinde idarece yapılmış somut bir tespitin bulunmadığı anlaşılmıştır. Yeterli karşıt inceleme yapılmaksızın düzenlenen Ba-Bs formlarından yola çıkılarak firmaların faaliyet kodları esas alınmak suretiyle eksik incelemeye dayalı olarak tarhiyat önerildiği, öte yandan davacının tamamen akaryakıt olarak kullanılmak üzere madeni yağ satışı gerçekleştirdiği kabulünün varsayıma dayalı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Mahkeme bu gerekçeyle vergi ve cezayı kaldırmıştır.
Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu edilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Yedinci Dairesinin 19/10/2022 tarih ve E:2022/1807, K:2022/3950 sayılı kararı:
 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun ilgili maddelerinin birlikte değerlendirilmesinden, anılan Kanun'a ekli (I) sayılı listedeki malları düşük tutarlı vergiye tabi bir mal olarak kullanmak amacıyla satın alan mükelleflerin tarhiyata muhatap alınabilmesinin, satın alınan bu malları daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullanmaları veya satmaları koşuluna bağladığı anlaşılmaktadır. Re'sen vergi tarhı yoluna gidilirken, uyuşmazlık konusuyla ilgili gerekli inceleme ve araştırmanın idarenin yetkili ve görevli birimlerince yapılması ve matraha ilişkin verilerin varsayım ve kanaat yoluyla değil, somut bilgi ve belgelerle ortaya konulması gerektiği tartışmasızdır.

Vergi usul hukukunda öngörülen delil sistemi ile ispat külfeti yerine getirilmekte ve bu suretle vergi güvenliği ile vergi adaletinin sağlanması amaçlanmaktadır. Buna göre, vergiye tabi olayların tespitinde bu olaylara ilişkin her türlü delilin serbestçe kullanılmasına olanak sağlanırken, vergilendirmede vergiyi doğuran olayın ve bu olaya ilişkin işlemlerin gerçek mahiyetinin esas alınacağı kabul edilmektedir. Dolayısıyla vergi uygulamalarında olayın gösterildiği şekilde değil, gerçek yönüyle ele alınması ve buna göre işlem yapılması gerektiği izahtan varestedir.
Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, 2015, 2016, 2017 yıllarında mal sattığı mükelleflerden, bir kısmının madeni yağ ticareti ile uğraştığı tespit edilmiş ve anılan raporda, davacıdan mal alan mükelleflerden ..., ..., ..., ... ifadelerinde, madeni yağların bir kısmını araçların bakımında bir kısmını ise yakıt ihtiyaçlarını karşılamak için aldıklarını beyan etmeleri üzerine, davacı tarafından faaliyet konusu yük/yolcu taşımacılığı olan mükelleflere satılan madeni yağların motorine ikame yakıt olarak satıldığının kabulü suretiyle tarhiyat önerildiği saptanmıştır. 
Davacıdan madeni yağ alımı yapan faaliyet konusu yük/yolcu taşımacılığı olan mükelleflerin sadece bir kısmının ifadelerine başvurulmuş olup ifadelerine başvurulan kişilerin beyanlarına göre davacıdan aldıkları madeni yağı motorine ikame olarak araçlarında kullandıkları sabittir. Bu durumda davacıdan madeni yağ alan alıcılardan ifadesine başvurulanların motorine göre daha düşük özel tüketim vergisine tabi madeni yağı, motorine ikame olarak araçlarında kullandıkları hususu sabit olduğundan ve dava konusu cezalı tarhiyatın ifadesine başvurulan alıcılara tekabül eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığından, mahkeme kararının tarhiyatın bu kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerekmektedir.
Öte yandan, vergi ziyaı cezalı tarhiyatın, davacının madeni yağ sattığı fakat ifadesine başvurulmayan alıcılara isabet eden kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası Dairemizce de uygun görülmüş olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.
Daire bu gerekçeyle Vergi Dava Dairesi kararını kısmen onamış, kısmen bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kısmen bozmaya uyma ve kısmen ısrar kararı:
Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, 2015 yılında mal sattığı mükelleflerden, bir kısmının madeni yağ ticareti ile uğraştığı tespit edilmiş ve anılan raporda, davacıdan mal alan mükelleflerden..., ...,..., ... ifadelerinde, madeni yağların bir kısmını araçların bakımında bir kısmını ise yakıt ihtiyaçlarını karşılamak için aldıklarını beyan etmeleri üzerine, davacı tarafından faaliyet konusu yük/yolcu taşımacılığı olan mükelleflere satılan madeni yağların motorine ikame yakıt olarak satıldığının kabulü suretiyle tarhiyat önerildiği saptanmıştır.

Raporda ifadesine başvurulan ...'nin "madeni yağları motorine karıştırarak mazot ihtiyacını karşılamak için gerçekten aldığı ve kullandığı"nı, ...'in "madeni yağları motorine karıştırarak mazot ihtiyacını karşılamak için gerçekten aldığı ve kullandığı, madeni yağları araçların bakımında da kullandığı"nı, ...'ün ise "madeni yağları motorine karıştırarak mazot ihtiyacını karşılamak için gerçekten aldığı ve kullandığı, madeni yağların %20-%30 arasındaki kısmını araç bakım ve onarımında kullandığı"nı beyan ve ifade ettikleri görüldüğünden her bir mükellef yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapılması gerekmektedir.
	Davacıdan 2015 takvim yılında madeni yağ alımı yapan faaliyet konusu yük/yolcu taşımacılığı v.b. olan mükelleflerden ...'nin beyanına göre davacıdan aldığı madeni yağın tamamını motorine ikame olarak araçlarında kullandığı beyanı ile sabittir. ...'ün ise madeni yağların %20-%30 arasındaki kısmını araç bakım ve onarımında kullandığı yönündeki beyanı esas alınarak ve araç bakım ve onarımında kullanılan kısmın ortalama %25 olarak kabulü ile bu kısmı aşan ve mükellefin beyanı ile %75'lik kısmın motorin olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Davacıdan madeni yağ alan bu iki mükellefin motorine göre daha düşük özel tüketim vergisine tabi madeni yağı motorine ikame olarak araçlarında kullandıkları hususunun sabit olduğu sonuç ve kanaatine varılmakla, dava konusu cezalı tarhiyatın...'ye tekabül eden alışlarının tamamı ile ...'e tekabül eden %75'lik kısmında hukuka aykırılık bulunmadığından, mahkeme kararının söz konusu kısmı yönünden hukuka uygunluk, davanın kabulü yolundaki hüküm fıkrasında ise yasal isabet görülmemiştir.
	... tarafından satın alınan %25 oranındaki madeni yağa tekabül eden kısmın aksi yönünde davalı idare tarafından herhangi bir bilgi ve belge sunulmadığı, dolayısıyla bu kısmın motorin olarak kullanılmadığının sabit olduğu,...'in alışları yönünden ise, incelemeyi yapan vergi müfettişince bu mükellefin satın aldığı madeni yağları hangi oran, tutar ve miktarlarda motorin olarak kullandığının kesin ve somut olarak tespit edilmediği, bakım ve onarımda kullanılan kısmın ayrıştırılmadığı anlaşıldığından, bu kısımlar yönünden tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezası yönünden davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine dair kararında ısrar edilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Vergi Dava Dairesi, bu gerekçeyle tarhiyatın ifadesine başvurulan mükelleflerden ...'e satışı yapılan %25 oranındaki madeni yağa tekabül eden kısmı ile...'e tekabül eden kısmın tamamı yönünden davanın kabulü yolundaki hüküm fıkrasına yönelik davalı istinaf başvurusunun reddine dair kararında ısrar etmiş, ...'ye tekabül eden alışların tamamı ile...'e satışı yapılan %75 oranındaki madeni yağa tekabül eden kısmı yönünden bozma kararına uyarak davalı idarenin istinaf başvurusunun bu kısım yönünden kabulüne, bu kısma ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına ve davanın bu yönden reddine karar vermiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, satış yaptığı mükelleflerin bir kısmının yolcu ve yük taşımacılığı faaliyetinin bulunduğu,  bu mükelleflere yüksek miktarda ve devamlılık arz edecek şekilde satış yapılması ve satılan madeni  yağların miktarının yağlama amacıyla kullanılacak miktarın üzerinde olduğu tespit edildiğinden, madeni yağların yakıt olarak kullanıldığının kabulü suretiyle yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın ısrara ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ısrara ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
02/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile kararın ısrara ilişkin hüküm fıkrasının Danıştay Yedinci Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/1733, Karar No: 2024/4512, Tarih: 02.10.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2024/1733
Karar	No : 2024/4512                                                                       
KARŞILIKLI TEMYİZ EDENLER	
1- (DAVALI)	: ... Genel Müdürlüğü		 
VEKİLİ	: Av. ...
 
2- (DAVACI)	: ...
İSTEMİN KONUSU 	: ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçelerinde yazılı nedenlerle, davacı tarafından vekâlet ücreti yönünden, davalı idare tarafından esas yönünden, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istemlerinden ibarettir.
YARGILAMA SÜRECİ       	:
Dava Konusu İstem:  Dava, komiser olarak görev yapan davacı tarafından; 2015 yılı terfi döneminde bir üst rütbeye terfi ettirilmemesine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Merkez Değerlendirme Kurulunun 2015/2 sayılı kararının iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı özlük haklarının iadesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır. 
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Danıştay İkinci Dairesinin 13/04/2023 günlü, E:2022/4055, K:2023/2091 sayılı kararı ile Mahkeme kararının dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmının açılamalı onanması, yoksun kalınan özlük haklarının iadesi istemi yönünden davanın kabulüne ilişkin kısmının ise bozulması üzerine, bozma kararına uyulmak suretiyle yoksun kalınan özlük haklarının iadesi istemi yönünden yeniden yapılan inceleme sonrasında  ... İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararla;  Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 15/06/2022 günlü, E:2021/2270, K:2022/2177 sayılı kararı ile 2015 yılı rütbe terfi sözlü sınavlarının dayanağını oluşturan ilgili mevzuat hükümleri ile bu mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılan rütbe terfi sözlü sınavlarının tamamının iptaline karar verildiği, anılan düzenlemeler ve sözlü sınavlar esas alınarak tesis edilen terfi işlemlerinin de hukuki temelinin ortadan kalktığı ve hukuka aykırı hale geldiği gerekçesiyle bozma kararı verildiği, bu kararda belirtilen gerekçe doğrultusunda Danıştay 2. Dairesince çeşitli rütbelere yönelik terfi işlemlerinin iptaline karar verildiği, davacı hakkında da yeniden bir değerlendirme yapılacağı; bu aşamada davacının özlük haklarının iadesi istemi hakkında karar verilmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle özlük haklarının iadesi istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesince belirlenen 10.500,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	:

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	: 
Davalı idare tarafından, Emniyet teşkilatında rütbe terfi işlemlerinin, 3201 sayılı Kanun'un 55. maddesi, Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışmalarına İlişkin Yönetmelik ile emsal yargı kararları uyarınca tesis edildiği; kadro durumu da dikkate alınarak liyakatli personelin terfi etmesinin amaçlandığı, terfi durumu Değerlendirme Kurulunda görüşülen davacı hakkında yasa ve mevzuata uygun olarak “terfi etmez” kararı verildiği ileri sürülmektedir.
Davacı tarafından, aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu belirtilerek, temyize konu kararın vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine yönelik kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN CEVAPLARI	:
Davalı idare tarafından cevap verilmemiştir.
Davacı tarafından cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	:  ...
DÜŞÜNCESİ	:  Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği görülerek davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	: 
I- Davalı idarenin temyiz isteminin incelenmesi:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinde; Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği, 49. maddesinin 5. fıkrasında ise; kararların kısmen onanması ve kısmen bozulması hallerinde kesinleşen kısmın Danıştay kararında belirtileceği kurala bağlanmış olup, temyiz yoluna, aleyhine karar verilen taraflarca başvurulabileceği açıktır.
İdari işlemler hakkında iptal davası açılabilmesi için öncelikle idari işlemin ilgilinin hukuki menfaatini ihlal etmesi koşulunun varlığı arandığı gibi, kanun yoluna başvurmada da hukuki yarar bulunması gerekmektedir. Başka bir deyişle, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulması veya değiştirilmesinde korunmaya değer hukuki menfaatinin bulunması şarttır.

İdari işlemler hakkında iptal davası açılabilmesi için öncelikle idari işlemin ilgilinin hukuki menfaatini ihlal etmesi koşulunun varlığı arandığı gibi, kanun yoluna başvurmada da hukuki yarar bulunması gerekmektedir. Başka bir deyişle, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulması veya değiştirilmesinde korunmaya değer hukuki menfaatinin bulunması şarttır.   
Dava dosyasının incelenmesi sonucunda, temyizen incelenmekte olana davanın, komiser olarak görev yapan davacı tarafından; 2015 yılı terfi döneminde bir üst rütbeye terfi ettirilmemesine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Merkez Değerlendirme Kurulunun 2015/2 sayılı kararının iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı özlük haklarının iadesine karar verilmesi istemiyle açıldığı; ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:...sayılı kararıyla davanın reddine karar verildiği, söz konusu kararın Danıştay Beşinci Dairesinin 10/12/2018 günlü, E:2016/41037, K:2018/18086 sayılı kararı ile bozulduğu; anılan bozma kararında belirtilen hususlar araştırılmak suretiyle davanın reddi yolunda ... İdare Mahkemesince verilen 18/11/2020 günlü, E:2020/749, K:2020/828 sayılı kararın, Dairemizin 28/12/2021 günlü, E:2021/15041, K:2021/5271 sayılı kararıyla bozulduğu, davalı idarenin karar düzeltme isteminin ise Dairemizin 07/06/2022 günlü, E:2022/2065, K:2022/3373 sayılı kararıyla açıklama eklenmek suretiyle reddedildiği; ... İdare Mahkemesince verilen...günlü, E:..., K:... sayılı kararla dava konusu işlemin iptali ile özlük haklarının iadesi yönünden davanın kabulüne karar verildiği, Danıştay İkinci Dairesince verilen 13/04/2023 günlü, E:2022/4055, K:2023/2091 sayılı kararla dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmının gerekçeli onandığı, davacının özlük haklarının iadesine ilişkin kısmının ise bozulduğu; Danıştay İkinci Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararla davacının özlük haklarının iadesi istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali ile davacının yoksun kaldığı özlük haklarının iadesi yolunda verilen kararın; dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmının Danıştay İkinci Dairesince verilen 13/04/2023 günlü, E:2022/4055, K:2023/2091 sayılı kararla gerekçeli onandığı ve bu kısmın kesinleştiği, davacının yoksun kaldığı özlük haklarının iadesine  ilişkin kısmının ise  bozulduğu; İdare Mahkemesince bozma kararına uyularak davacının  özlük hak istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği görülmektedir.
Davalı idare tarafından dosyaya sunulan temyiz dilekçesinde ise; İdare Mahkemesi kararının onanarak kesinleşen dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmına yönelik hukuka aykırılık iddialarına yer verilerek anılan kısmın bozulması istenilmektedir.

Davalı idare tarafından dosyaya sunulan temyiz dilekçesinde ise; İdare Mahkemesi kararının onanarak kesinleşen dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmına yönelik hukuka aykırılık iddialarına yer verilerek anılan kısmın bozulması istenilmektedir.
Bu durumda; İdare Mahkemesi kararının hakkında hüküm kurulmayan ve kesinleşen kısmına yönelik iddialarla yapılan temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
II- Davacının temyiz isteminin incelenmesi:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır. 
Anılan Kanun maddesinin gerekçesinde ise; temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı; uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği, bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun ''Kararlarda bulunacak hususlar'' başlığını taşıyan 24. maddesinin (f) bendinde; kararlarda, yargılama giderleri ve hangi tarafa yükletildiğinin belirtileceği, 31. maddesinin göndermede bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinde de; davaya göre Kanun uyarınca takdir olunacak vekalet ücretlerinin yargılama giderlerinden olduğu, 326. maddesinin birinci fıkrasında; kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği, 330. maddesinde; davayı kaybeden taraf aleyhine vekalet ücretine hükmedileceği, 331. maddesinin 1. fıkrasında ise; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerine hükmedileceği kuralına yer verilmiştir.
Bilindiği üzere, yargılama sonucu bir tarafa yargılama giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o tarafın, dava açmak ya da dava açılmasına sebebiyet vermek suretiyle karşı tarafın yargılama masrafı yapmasına neden olmasıdır.