muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8543, Karar No: 2017/1033, Tarih: 14.02.2017

Hükmü, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle yüklenicinin temlikine dayalı olarak açılan 12167 Ada 1 parsel sayılı taşınmazda A blok 16 mesken cinsli bağımsız bölümün tapu kayıtlarının iptali ile davacı ... adına tescili isteğine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/525 Esas, 2014/91 Karar sayılı ve temyiz edilmeden 09.09.2014 tarihinde kesinleşen hükümde davacı arsa sahibi ... lehine eksik ve ayıplı iş bedeli olarak 55.456,48 TL tazminata, yine kira kaybı nedeni ile 49.416,65 TL tazminata faizi ile birlikte hükmedilmiştir. Aynı hükümde müstakbel mirasçılar olarak müdahiller lehine kira tazminatına hükmedilmiş ise de arsa sahibi ... dışındaki lehlerine kira tazminatı verilen bu kişilere ... tarafından tapu kayıtlarında bağımsız bölümlerin devrinin yapılıp yapılmadığı, tapuda müdahillere devir yapılmış ise davacı tüketicinin bu kişilerin kira tazminatından sorumlu olup olmadığı değerlendirilerek; yine davalı yüklenici tarafından ... 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/1022 Esas sayılı dosyasında açılmış bulunan fazla hacizlerin kaldırılmasına dair dosya incelenerek, davacı tüketicinin sorumlu olacağı noksan işler bedeli ve kira bedeli tespit edilerek ve tahsilde tekerrür olmayacak şekilde arsa sahiplerine ödenmek üzere davacıya depo ettirilmeli, neticesine göre Borçlar Kanununun 97. maddesi de gözetilerek bir karar verilmedir.

Noksan inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile davacı ... hakkında kurulan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29158, Karar No: 2018/2101, Tarih: 28.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/29158 E.  ,  2018/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde örnek (10) numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda yetkiye itiraz ettiği; mahkemece, takibin ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen ihtiyati haciz kararına istinaden başlatıldığı, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin yargı çevresindeki icra dairelerinin de yetkili olacağı gerekçesiyle yetki itirazının reddine karar verildiği görülmektedir.

HGK'nun 15.01.2014 tarih ve 2013/12-476 esas 2014/5 karar sayılı kararında, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinde takip yapılabileceğine ilişkin İİK'nun 50. maddesi yollaması ile kıyasen uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nun 12. maddesinin, 6100 sayılı HMK'da karşılığı olan bir düzenleme bulunmadığı ve bu nedenle, ihtiyati haciz kararının uygulanmasından sonra bu kararı veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, salt o yer mahkemesince ihtiyati haciz kararı verilmesi nedeniyle yetkili hale gelmeyeceğinin kabul edilmesi üzerine, Dairemizce, anılan karar doğrultusunda içtihat değişikliğine gidilerek, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, icra takibi için yetkili olamayacağı sonucuna varılmıştır.

Çeke dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK 6. md.), muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK 10. md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir. Somut olayda takip dayanağı çekte keşide yeri, muhatap bankanın bulunduğu yer ve davacı borçlunun yerleşim yerinin Kayseri olduğu, takipte başka borçlunun da olmadığı anlaşıldığından davacı borçlunun ikamet adresi olan Kayseri İcra Dairelerinin takipte yetkili olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, borçlunun yetki itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9996, Karar No: 2017/8837, Tarih: 14.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/9996 E.  ,  2017/8837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezanın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının, taksitlendirilmesine karar verilirken, TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksit sayısının, 4'ten az olamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde 2 taksit halinde ödenmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. paragrafında yer alan "2" ibaresinin çıkartılarak yerine "4" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5228, Karar No: 2024/22628, Tarih: 19.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/5228 E.  ,  2024/22628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Arama işleminin hukuka aykırı olduğuna,

2. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

3. Yeterli delil bulunmadığına,

4. Eksik inceleme yapıldığına,

5. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, Arama kararı ve işleminde bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi

gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/430, Karar No: 2019/523, Tarih: 04.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/430 E.  ,  2019/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, 16.11.1988 tarihinden itibaren sigortalılığının tescili ve 30 günlük SSK priminin asgari ücret üzerinden tahsil ve tesciline karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının sigorta başlangıç tarihinin 16/11/1988 tarihi olduğunun ve bu tarihten itibaren 30 gün davalı işverene ait işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin 14/11/2013 tarih, 2012/15917 Esas ve 2013/20716 Karar sayılı Bozma İlamı üzerine davanın reddine karar verilmiştir.Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 16/12/1988 tarihinde Kuruma verilen işe giriş bildirgesi ile davacının 16/11/1988 tarihinde davalı işverene ait kahvehane işyerinde çalışmaya başladığının Kuruma bildirildiği, davacının izleyen yıllarda da sigortalı çalışmalarının devam ettiği, pasta-börek satışı nedeniyle vergi mükellefiyetinin bulunduğu ve bu çalışmalarından dolayı 1479 sayılı Yasa kapsamında Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğu anlaşılmaktadır.Somut olayda, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında Esnaf Bağ-Kur sigortalılığına dayanak oluşturan vergi mükellefiyetinin pasta-börek satışı iş dolayısıyla olduğu ve bu işin davacının davalı işyerinde yaptığı işle benzer mahiyette bulunduğu, davalı işyerinden verilen işe giriş bildirgesinin 16/12/1988 tarihinde Yasada belirlenen bir aylık süre içerisinde verildiği, davalı işverenin de davacının çalışmalarının yaklaşık 1 ay kadar sürdüğünü belirttiği anlaşıldığından davacının bildirgenin Kuruma verildiği 16/12/1988 tarihine kadar davalı işyerinde geçen çalışmalarının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30486, Karar No: 2018/12533, Tarih: 05.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2014/30486 E.  ,  2018/12533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ...., .... hakkında beraat; Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ün yetkili müdürü olduğu, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın ortağı olduğu .... Tic. Aş.'nin Hazine müsteşarlığı tarafından 14.04.2004 tarih ve 75060 sayılı Yatırım Teşvik Belgesi kapsamında 19 adet gümrük beyannamesi ile toplam 24 ünite makine ve teçhizat ithal ettiği; 29/03/2007'de sona eren teşvik belgesi süresi sonunda Hazine müsteşarlığı'na süresinde bir başvuru yapılmaması üzerine yapılan araştırma sonucunda, dava konusu makinelerin 11 ünitesinin piyasadaki başka firmalarda olduğunun tespit edildiği, 13 ünitenin ise nerede olduğunun tespit edilemediği olayda, anılan şirket adresinde yapılan kontrolde bu firma yerine sanık ...'in yeğeni olan ...'in sahibi ve yetkilisi olduğu.... Makine imalat Şti adlı firmanın bulunduğu ve anılan firmada yapılan kontrolde 11 adet makinenin bu firmada ele geçtiği, sanık ...'in beyanında .... Tic. A.ş adlı firmasının ... 'in anne ve babası olan aynı zamanda ... 'in de kardeşi sanıklar .... ve ....'in yetkilisi olduğu Almanya 'da faaliyet gösteren Expo adlı şirkete olan borcunu ödeyemediğinden.... adlı şirket aleyhine icra takibi yapıldığı ve ele geçen makineleri de icra kanalıyla ihale usulü aldığını savunduğu olayda sanıklar hakkında teşvik belgesi kapsamında vergi muafiyeti gibi kolaylıklardan faydalanmak suretiyle ithal edilen makine ve ünitelerin muvazaalı işlemler ile teşvik belgesinde beyan edilen amaç dışında satmak ya da devretmek suretiyle atılı suçu işlediklerinden bahisle kamu davası açılmıştır.

Somut olayda her bir sanığın hukuki durumunun tespiti açısından, dosya içerisindeki mevcut suça ilişkin icra dosyasının onaylı örneği temin edilerek sanıkların savunmalarında geçen .... Tic.Aş. Adlı şirketin .... İmalat Tic.Şti ve Expo adlı şirket ile alacak-borç ilişkisi araştırılıp,Expo Adlı şirketin savunmalarda geçtiği gibi .... adlı şirketten alacağına konu senet v.s. tespit edilip dosya arasına getirtilerek aralarında muvazaalı bir alacak borç ilişkisi olup olmadığı tespit edildikten sonra, teşvik belgesi kapsamında getirtilen makinelerden kaç tanesinin icra kanalıyla satışının yapıldığı da denetime olanak verecek şekilde tespit edilip, sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin, sanık ...'nin, sanık ... müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7021, Karar No: 2019/17353, Tarih: 26.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/7021 E.  ,  2019/17353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunu, davalının kendi işçilerine sağladığı mali haklardan müvekkilinin de yararlanması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin gerçek işverenin baştan itibaren davalı olduğunun tespitiyle, fark ücret alacağı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının ücretinin tespiti için davacıyla benzer veya aynı işi yapan ve fakat toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan emsal işçisinin olup olmadığının sorulması, emsal dosyalarda aylık ücret miktarı kabulüne nasıl ulaşıldığı hususunun incelenmesi, somut dosya yönünden ücret tespitine esas 73,22 TL katsayısı ile ücrete nasıl ulaşıldığının açıklığa kavuşturulması ve davalı tarafından 2003 yılından sonra hem şoför alımı yapılmadığının hem de 2003 yılından sonra alınan şoförler için ücretin bildirildiği dikkate alındığında bu çelişkinin davalıdan sorularak giderilmesi ile davacının ücretinin denetime elverişli şekilde belirlenmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, emsal dosyalarda kabul edilen ücrete nasıl ulaşıldığı belirlenmiş, ancak davacı vekilinin de talebi üzerine Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yüksek Fen Kurulu Başkanlığı tarafından bildirilen işçilik rayiç listesindeki günlük ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesi ve fiilen aldığı ücret üzerinden varsa ödenmeyen işçilik alacaklarının hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespiti ile dava konusu alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda; Mahkemece davacının işvereninin en başından itibaren davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü olduğunun tespitine karar verilmesi dosya kapsamı ve bozma ilamına uygundur. Davalı işveren işyerinde davacıya emsal olabilecek sendikasız ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan bir işçi bulunmadığına göre; davacının fark ücret alacağı ile tespit edilen ücret farkından kaynaklı alacak taleplerinin reddedilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davacı baştan itibaren Elektrik Üretim A.Ş. işçisi kabul edildiğine göre; bozma ilamında da belirtildiği üzere fiilen aldığı ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Bu yön gözetilmeden ilave tediye alacağının da reddine karar verilmesi hatalı olup yeniden bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13128, Karar No: 2013/14510, Tarih: 28.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/13128 E.  ,  2013/14510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 2 .Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; süresi içerisinde tazminatların miktarı ile tedbir nafakasının süresi yönünden, temyiz süresi geçtikten sonra ise yoksulluk nafakası yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatlar ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.05.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı M... K... vekili Av. Y... G... ve karşı taraf temyiz eden davacı B... K... ile vekillerinden Av. İ... Ö... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın 27.04.2012 tarihli temyiz dilekçesi ile tazminatların miktarı ve tedbir nafakasının süresi yönünden hükmü süresinde temyiz etmiş, temyiz süresi geçtikten sonra ise 08.05.2013 ve 14.05.2013 tarihli ek dilekçeler ile hükmü yoksulluk nafakasına yönelik olarak da temyiz etmiş ise de; yoksulluk nafakasına yönelik temyizin süresinde bulunmadığından reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Tarafların temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, davacı kadının yoksulluk nafakasına yönelik temyizinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, duruşma için takdir olunan 990 TL. vekalet ücretinin duruşmalı temyiz eden davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın Berrin'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının Mustafa'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.05.2013(Salı)