muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/5424, Karar No: 2024/4585, Tarih: 11.11.2024

İLGİLİ MEVZUAT:
17/07/2004 tarihinde kabul edilip, 27/07/2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun'un 1. maddesinde, ''Bu Kanunun amacı, terör eylemleri veya terörle mücadele kapsamında yürütülen faaliyetler nedeniyle maddî zarara uğrayan kişilerin, bu zararlarının karşılanmasına ilişkin esas ve usulleri belirlemektir.''; 2. maddesinin 1. fıkrasında, ''Bu Kanun, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 1 inci, 3 üncü ve 4 üncü maddeleri kapsamına giren eylemler veya terörle mücadele kapsamında yürütülen faaliyetler nedeniyle zarar gören gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişilerinin maddî zararlarının sulhen karşılanması hakkındaki esas ve usullere ilişkin hükümleri kapsar.''; 6. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında, ''Zarar gören veya mirasçılarının veya yetkili temsilcilerinin zarar konusu olayın öğrenilmesinden itibaren altmış gün içinde, her hâlde olayın meydana gelmesinden itibaren bir yıl içinde zararın gerçekleştiği veya zarar konusu olayın meydana geldiği il valiliğine başvurmaları hâlinde gerekli işlemlere başlanır. Bu sürelerden sonra yapılacak başvurular kabul edilmez. Bu Kanun kapsamındaki yaralanma ve engelli hâle gelme durumlarında, yaralının hastaneye kabulünden hastaneden çıkışına kadar geçen süre, başvuru süresinin hesaplanmasında dikkate alınmaz. İlgili valilik dışında diğer valilikler, kaymakamlıklar, Türkiye Cumhuriyeti dış temsilcilikleri, diğer bakanlıklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına yapılan başvurular ilgili valiliğe gönderilir.''; 7. maddesinde, ''Bu Kanun hükümlerine göre sulh yoluyla karşılanabilecek zararlar şunlardır: a) Hayvanlara, ağaçlara, ürünlere ve diğer taşınır ve taşınmazlara verilen her türlü zararlar, b) Yaralanma, engelli hâle gelme ve ölüm hâllerinde uğranılan zararlar ile tedavi ve cenaze giderleri, c) Terörle mücadele kapsamında yürütülen faaliyetler nedeniyle kişilerin mal varlıklarına ulaşamamalarından kaynaklanan maddî zararlar'';  Geçici 1. maddesinde, ''Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde ilgili valilik ve kaymakamlıklara başvurmaları hâlinde, 19.7.1987 tarihi ile bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih arasında işlenen 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 1 inci, 3 üncü ve 4 üncü maddeleri kapsamına giren eylemler veya anılan tarihler arasında terörle mücadele kapsamında yürütülen faaliyetler nedeniyle zarar gören gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişilerinin maddî zararları hakkında da bu Kanun hükümleri uygulanır.'' hükümleri düzenlenmiştir.

Öte yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "Hak ehliyeti" başlıklı 8. maddesinde, "(1) Her insanın hak ehliyeti vardır. (2) Buna göre bütün insanlar, hukuk düzeninin sınırları içinde, haklara ve borçlara ehil olmada eşittirler." hükmüne; "Fiil ehliyeti" başlıklı 9. maddesinde; "Fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir." hükmüne; "Doğum ve ölüm" başlıklı 28. maddesinde, "(1) Kişilik, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlar ve ölümle sona erer. (2) Çocuk hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla, ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde eder." hükmüne yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Dava dosyasına sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; ... İdare Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında mevcut Siirt Valiliği İl Jandarma Komutanlığınca düzenlenen 30/10/2023 tarihli tutanaklarda, Siirt ili, Pervari ilçesi ... köyü, ... mezrasında 2008-2018 yılları arasında toplam on adet terör olayı meydana geldiği, Pervari İlçe Jandarma Komutanlığı ve Doğan Jandarma Karakol Komutanlığı arşiv kayıtlarında yapılan incelemede mezranın 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2017 ve 2018 yıllarında geçici askeri bölge veya özel güvenlik bölgesi ilan edilip edilmediğine dair herhangi bir belge bulunamadığı, ancak Pervari ilçesi ... köyü kırsal alanlarının 25 Eylül 2016-09 Ekim 2016, 10-24 Ekim 2016, 25 Ekim 2016- 08 Kasım 2016, 09 - 23 Kasım 2016, 24 Kasım 2016-08 Aralık 2016, 10-24 Aralık 2016 tarihlerinde özel güvenlik bölgesi ilan edildiğinin tespit edildiği, her ne kadar 2016 yılı içerisinde Pervari ilçesi ... köyü kırsal alanları kısa süreli olarak özel güvenlik bölgesi ilan edilmişse de bu ilanın bölgenin boşaltılması, tarım ve hayvancılık faaliyetlerinin sonlandırılmasına yönelik olmayıp bölgedeki terör eylemlerinin engellenmesine yönelik olarak icra edilen operasyonların daha sağlıklı yapılabilmesi için alındığı, özel güvenlik bölgesi ilan edilen yerlerde ve belirtilen tarihler arasında vatandaşların kontrollü bir şekilde tarım ve hayvancılık yapmalarına müsaade edildiği, ayrıca söz konusu Çemekare bölgesinde kadastro işlemlerinin yeni başladığı ve henüz tapulu arazisi olan vatandaşın bulunmadığı, 2008-2018 yılları arasında Pervari ilçesi ... köyü ... mezrası bölgesinde vatandaşların göçerlik, hayvancılık ve tarım faaliyetlerine devam ettiğinin yapılan araştırmalardan anlaşıldığı tespitlerine yer verildiği, yine 12/11/2021 tarihli jandarma tutanağında Çemekare mezrasında 2018 yılından itibaren tutanağın düzenlendiği tarihe kadar toplam 37 terör olayının gerçekleştiğinin belirtildiği görülmektedir.
	Bu durumda, Siirt İl Jandarma Komutanlığı tarafından yapılan tespitler karşısında, dava konusu yerin terör olayları nedeniyle boşaltılan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Siirt İl Jandarma Komutanlığı tarafından yapılan tespitler karşısında, dava konusu yerin terör olayları nedeniyle boşaltılan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.
	Diğer taraftan,  Siirt Valiliği Terör Zararları Tespit Komisyonu Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işlemi ile komisyonlarınca, 2011 yılında ... köyü, ... mezrasının mera alanı olduğu bu nedenle söz konusu alanın mal varlığına ulaşamamaktan kaynaklı tazminat talebine konu edilemeyeceği gerekçesiyle verdikleri başvuruların reddine ilişkin kararlara karşı başvurucular tarafından açılan davalarda Mahkemelerce ret kararı verildiği ve bu ret kararlarının Danıştay incelemesinden de geçerek kesinleştiği, ancak ... İdare Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında mahkemenin mezranın bir kısmının mera alanı olduğu, başvurucunun mal varlığının mera alanı içinde mi yoksa dışında mı olduğunun idarece araştırılarak yeniden bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle komisyonun başvurunun reddine ilişkin kararını iptal ettiği, iptal kararının gereği olarak Çemekare mezrasının terör olayları nedeniyle boşaltılıp boşaltılmadığı, boşaltıldıysa hangi yıllarda boşaltıldığının tespit edilmesi, mera alanının Çemekare mevkiinin tamamını kapsayıp kapsamadığı ve varsa ne kadarını kapsadığının netleştirilmesi,  buna göre iptal kararı verilen dosya haricinde Çemekare mevkii ile ilgili işlem yapılmayı bekleyen başvurularda yeniden karar alınmasına karar verildiği; bunun üzerine, Siirt Valiliği Zarar Tespit Komisyonunun ... tarih ve ... sayılı yazısıyla, Siirt  ili, Pervari ilçesi, ... köyü, ... mezrasında kadastro görmeyen alanın dönüm cinsinden ne kadar olduğu hususunun il kadastro müdürlüğünden sorulduğu, Siirt Valiliği Kadastro Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı cevabi yazısında, Siirt ili, Pervari ilçesi, ... köyü, ... mezrasında kadastro görmeyen 102 bin dönüm arazi bulunduğunun belirtildiği, yine anılan Kurumun ... tarih ve ... sayılı yazısında da, bölgede mera haricinde tarıma elverişli 12 bin dönüm arazinin bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Dava dosyasına sunulan bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesi neticesinde; dava konusu mevkinin bütün halinde mera alanı olmadığı, mevkide özel mülkiyete elverişli mal varlığı değerleri bulunmasının ihtimal dahilinde olduğu, aynı zamanda anılan mevkiide kadastro çalışmalarının devam ettiği anlaşıldığından, Bölge İdare Mahkemesince; davacının anılan mezrada taşınmazlarının bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise Çemekare mevkiinde mera olarak tespit edilen alan içerisinde mi yoksa, özel mülkiyete tabi olan alan içerisinde mi olduğu, kalıcı yapılarının (ev, ahır, kümes vs.) bulunup bulunmadığı ve yine davacının mera olarak tespit edilen alan dışında taşınmazı bulunuyor ise göçebe olup olmadığı, göçebe durumu var ise yılın hangi mevsiminde orada bulundukları, zilyetliğe dayalı tarımsal faaliyet ile uğraşıp uğraşmadıkları, ne kadar süreyle mal varlığından yararlanmadığı hususunun gerekirse mahallinde keşif ve bilirkişi marifetiyle inceleme ve araştırma yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, temyize konu karar ile Çemekare denilen yerin ikamet edilen bir yerleşim yeri değil, küçükbaş hayvan yetiştirenlerin yaz aylarında hayvan otlattıkları ortak bir alan olduğu, mülkiyete ya da zilyetliğe konu olabilecek bir yer olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde hukuki isabet bulunmamaktadır.
	Öte yandan, Bölge İdare Mahkemesince davacının doğum tarihi ve ikamet ettiği yerden hareketle uyuşmazlık konusu mezrada mal varlığının bulunamayacağına ilişkin değerlendirmeler yapılmışsa da, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'na göre her insanın hak ehliyetinin bulunduğu, sağ doğmak koşuluyla anne rahmine düştüğü andan başlayarak hak ehliyetinin elde edildiği, mal varlığına sahip olmak için de hak ehliyetine sahip olmanın yeterli olduğu dikkate alındığında temyize konu kararda bu yönüyle de hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararının  BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 11/11/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/2825, Karar No: 2024/4580, Tarih: 11.11.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
  YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2022/2825
Karar	No : 2024/4580      
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına 
		... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ		      : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)            :... Otomotiv Gıda Dağıtım Ticaret 		        Pazarlama Limited Şirketi
VEKİLİ		      : Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem:  Davacı adına tescilli ...-..., ...-...  tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyanın  beyan edilenden farklı pozisyonda yer aldığı ve gözetim uygulamasına tabi olmasına rağmen gözetim belgesi ibraz edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın  reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
            İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen, eşyanın ithalinin lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi olduğu halde uygunluk ve yeterliliğe tabi değilmiş veya belge alınmış gibi beyanda bulunma şeklindeki cezayı gerektiren fiillerin davacı şirket yönünden somut olayda gerçekleşmediği ve davalı idare tarafından bu yönde herhangi bir tespitin yapılmadığı anlaşıldığından, davacı şirketin anılan maddede belirtilen fiilleri işlediği yolunda somut ve hukuken bağlayıcı tespit olmaksızın alınan ceza kararına vaki itirazın reddine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. 
            Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI   : Gözetim uygulamasına tabi eşya için ibrazı zorunlu olan gözetim belgesi ibraz edilmediğinden tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.  
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY	:

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY	:
	Davacı adına tescilli ...-..., ...-...  tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyanın  beyan edilenden farklı pozisyonda yer aldığı ve gözetim uygulamasına tabi olmasına rağmen gözetim belgesi ibraz edilmediğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın  reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
	İLGİLİ MEVZUAT  :
	İthalatta uygulanacak gözetim ve korunma önlemleri, Türk Mevzuatında, 29/01/1995 tarih ve 22186 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 26/01/1995 tarih ve 4067 sayılı Kanun'la onaylanması uygun bulunan ve 25/02/1995 tarih ve 22213 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 03/02/1995 tarih ve 1995/6525 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla onaylanan Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşması'nın ekinde yer alan ve bu Anlaşmanın ayrılmaz parçasını teşkil eden Korunma Tedbirleri Anlaşması ile yerini almıştır. 
	4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin olay tarihinde yürürlükte bulunan şeklinde; ithali lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olduğu halde uygunluk ve yeterlik belgesine tabi değilmiş veya belge alınmış gibi beyan edildiğinin tespit edilmesi halinde, eşyanın gümrük vergilerinin yanı sıra, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verileceği hükme bağlanmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:
	Gözetim uygulamasında, yerli üreticilerin talebi üzerine veya re'sen, belli bir malın ithalatının, o malın yerli üreticileri ve ülke ekonomisi üzerinde olumsuz sonuçlar yaratıp yaratmadığının tespit edilmesi amacıyla incelemeye başlanılarak, inceleme sonucunda gözetim uygulaması öngörülebilmektedir. Gözetim uygulaması başlatılması durumunda, herhangi bir korunma tedbirinden söz edilemez. Yani bu aşamada, o malın  ithalatında herhangi bir kısıtlama, vergi oranında artış, eşik kıymet belirlenmesi veya ek mali yükümlülük uygulaması söz konusu olmamaktadır.

Uyuşmazlıkta, her ne kadar söz konusu beyannameler muhteviyatı eşyalar için gözetim belgesi ibraz edilmediğinden bahisle para cezası kararı alınmış ise de; Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine göre para cezası kararı alınabilmesi için, eşyanın ithalinin, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olmasına rağmen bunlar olmadan gerçekleştirilmiş olması ya da belge varmış gibi beyan edilmiş olması gerekmektedir. Dolayısıyla para cezası kararının dayanağını, anılan maddede aranılan belgelerin sunulmaması ya da sunulmuş gibi beyan edilmesi oluşturduğundan, öncelikle, gözetim belgesinin anılan maddede sayılan belgelerden olup olmadığının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.
İlgili belgelerin tanımı herhangi bir mevzuatta açıklanmasa da, gözetim belgesi, bir malın ithalatında, yerli üreticilerin zarar görmesine sebebiyet verebilecek miktarda artış olup olmadığının belirlenebilmesi için o malın ithal seyrinin izlenmesi amacıyla düzenlenen bir belgedir. Gözetim belgesinin ibrazı zorunluluğu ise, o malın, belli bir değerin altında kıymetle ithal edilmek istenmesi durumuna münhasır olmaktadır. Bu bağlamda, ithali serbest olan eşyanın ithalat seyrinin izlenmesi ve koruma tedbirlerinin uygulanmasına gerek olup olmadığının belirlenmesi amacıyla getirilen, ancak, 4458 sayılı Kanun'un 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde sayılanlar dışında kalan gözetim belgesinin ibraz edilmemesi, anılan madde uyarınca ceza kesilmesini gerektiren neden olarak kabul edilemez.  
Bu durumda, gözetim belgesinin, mezkur Kanun'un 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde düzenlenen, eşyanın ithalinin, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesi kapsamında sayılan belgelerden olmadığı sonucuna varıldığından, anılan belgenin ibraz edilmediğinden bahisle Kanun'un sözü edilen maddesi uyarınca  tesis edilen işlemde hukuka uyarlık, temyize konu vergi dava dairesi kararında ise sonucu itibarıyla isabetsizlik bulunmamaktadır.	
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle; 
1. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 11/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2019/2844, Karar No: 2024/4645, Tarih: 11.11.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2019/2844
Karar  No : 2024/4645 
DAVACI	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
 
DAVALI	: ... Kurumu 
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU	: 
1. Elektrik Piyasası Bağlantı ve Sistem Kullanım Yönetmeliği'nin 3. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin, 10/B maddesinin, 37. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Kullanıcı mülkiyetindeki elektrik tesislerinden aşağıdaki şartları taşıyanlar" ibaresi ile aynı fıkranın (b), (c) ve (ç) bentlerinin, 37. maddesinin 4. fıkrasının,
2. 30/12/2017 tarih ve 30286 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Kullanıcı Mülkiyetindeki Elektrik Tesislerinin Elektrik Dağıtım Şirketlerince Devralınmasına Dair Usul ve Esaslar"ın,
3. 13/12/2018 tarih ve 30624 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Hat Katılım Bedelinin Belirlenmesine Dair Usul ve Esaslar"ın iptali istenilmektedir.
 
DAVACININ İDDİALARI :
	Elektrik Piyasası Bağlantı ve Sistem Kullanım Yönetmeliği'nin 37. maddesinin iptali istenilen düzenlemeleri yönünden; elektrik abonelerinin dağıtım sistemi varlığı sahibi olabilmesine imkan tanıyan düzenlemenin mevcut olmadığı, elektrik dağıtım tesisi kurmanın bir dağıtım faaliyeti olduğu ve bunun içinde dağıtım lisansı sahibi olunmasının gerektiği,  elektrik dağıtım tesislerinin kullanıcı mülkiyetinde bulunması mümkün olmadığından kullanıcı mülkiyetindeki dağıtım tesislerinin elektrik dağıtım şirketlerince devralınmasının yönünde düzenleme yapılmasının da olanaklı olmadığı, 
	Elektrik Piyasası Bağlantı ve Sistem Kullanım Yönetmeliği'nin 3. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile 10/B maddesi yönünden; dağıtım şirketlerinin dağıtım için yükümlendirildiği son noktanın tüketicinin mülkiyet sınırı olduğu, tüketicilerin mülkiyet sınırlarına dayanmayan ve hatta içerisine kadar ulaşmayan elektrik dağıtım tesisi veya uzantısı dağıtım şebekesi tanımının yapılmayacağı, tüketicilerin iç tesisatını ya da tüketim tesislerini dağıtım şebekesine bağlamak için gerekli olan hattın tüketicinin mülkiyet sınırı içerisinde kalan hat olduğu, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na göre dağıtım sistemi ve dağıtım sisteminin bir özel bölümü demek olan dağıtım şebekesinin tüketici mülkiyet sınırına kadar lisanslı dağıtım yetkisi sahiplerince tesis edilmesi gerektiği, 
	Kullanıcı Mülkiyetindeki Elektrik Tesislerinin Elektrik Dağıtım Şirketlerince Devralınmasına Dair Usul ve Esaslar yönünden; usul ve esaslarda tanımlanan kullanıcı mülkiyetindeki tesisin kamu mülkiyetine alınması olgusunun kamulaştırma niteliğinde olduğu, kamulaştırmanın koşullarının ise Kanunda belirlendiği, hal böyle iken; Usul ve Esaslar’ın 5. maddesinin 5. fıkrasında yer alan "bağlantı talebinde bulunan yeni kullanıcının bağlantı işlemleri, devir işlemlerinin başlaması ile birlikte ilgili elektrik tesislerinin devrinin tamamlanması beklenmeksizin gerçekleştirilir.” şeklindeki düzenlemenin hukuka aykırı olduğu,

Hat Katılım Bedelinin Belirlenmesine Dair Usul ve Esaslar  yönünden; maliki rızası olmadan ve kanuni dayanaktan yoksun bir yöntem izleyerek kendi mülkiyetindeki dağıtım tesisinin paylı mülkiyet maliki haline dönüştürmenin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI :
	Öncelikle, usule ilişkin olarak, davanın süresinde açılmadığının tespiti halinde süre aşımı yönünden reddi gerektiği ileri sürülmüştür.
Esasa ilişkin olarak ise,
Elektrik Piyasası Bağlantı ve Sistem Kullanım Yönetmeliği'nin 37. maddesinin iptali istenilen düzenlemeleri yönünden; elektrik nakli yapılan hatların tamamının dağıtım tesisi niteliğinde olmadığı, elektrik nakil hatlarından bir kısmının kişilerin mülkiyetinde bulunabildiği, ayrıca kullanıcının mülkiyetinde olmasına rağmen, bakım ve işletme sorumluluğu ilgili dağıtım şirketine bırakılmış olan dağıtım tesisi niteliğinde hatlarında mevcut olduğu,
	Elektrik Piyasası Bağlantı ve Sistem Kullanım Yönetmeliği'nin 3. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile 10/B maddesi yönünden; dağıtım tesislerinin kurma yükümlülüğünün kullanıcılara yükletildiğine ilişkin iddiaların da gerçeği yansıtmadığı, 6446 sayılı Kanun'da 6719 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrasında bağlantı hattının kullanıcılar tarafından yapılması veya bağlantı bedelinin ödenmesini müteakip dağıtım şirketi tarafından bağlantı hattının tesis edilmesinin sağlandığı, bağlantı hatları tesis edilirken arazi sınırı içerisinde yerine göre kilometrelerce bağlantı hattı yapılması gerektiği, arazi sınırı içerisindeki bu bağlantı hatlarının yapım sorumluluğunun elektrik dağıtım şirketlerine verilmesi halinde elektrik dağıtım şirketleri tarafından yapılacak bu yatırımların tarife hesaplamalarında dikkate alınarak yaklaşık 40 milyon aboneye yansıtılmasının gerekebileceği, herhangi bir kullanıcının enerji talebinin karşılanması amacıyla çekilmesi gereken bağlantı hattının mali yükümlülüğünün bütün dağıtım sistemi kullanıcılarına yansıtılmasını önlemesinin amaçlandığı,