muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/2961, Karar No: 2024/5054, Tarih: 26.11.2024

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ       	: Temyiz isteminin kısmen kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY: 
	Kastamonu İl Emniyet Müdürlüğünce HEK/hurda durumunda bulunan 19 (on dokuz) adet taşıt ve ihtiyaç fazlası demirbaş malzemeler ile hurda durumunda bulunan malzemelerin 11/09/2024 tarihinde 4645 sayılı Kanun ve bu kanunun uygulanmasına ilişkin ikincil düzenlemeler uyarınca mübadele usulü ile ihale edilmesine ilişkin ilan üzerine davacı tarafından 21/08/2024 tarihinde davalı idareye başvuruda bulunularak anılan ihalenin iptali ile ihaleye konu malzemelerin hurda alım fiyatları üzerinden Kurumlarına satışı talep edilmiştir.
	Davacının başvurusu, ihaleye konu malzemelere yönelik olarak 4645 sayılı Kanun ve bu kanunun uygulanmasına ilişkin ikincil düzenlemeler uyarınca işlem yapıldığından bahisle ... tarih ve ... sayılı davalı idare işlemiyle reddedilmiştir.
	Bunun üzerine ... tarih ve ... sayılı işlem ile 11/09/2024 tarihinde gerçekleştirilecek ihalenin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
	Öte yandan, 11/09/2024 tarihinde gerçekleştirilen ihaleye teklif vermek için gelen istekli olmaması nedeniyle ... tarih ve ... ihale komisyonu kararıyla dava konusu ihalenin iptaline karar verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	1. Temyize konu Mahkeme kararının, dava konusu ihalenin iptali istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik kısmında hukuki isabetsizlik bulunmamaktadır.
	2. Temyize konu Mahkeme kararının, ihale konusu malzemelerin davacı idareye satışına yönelik başvurunun reddine ilişkin işlem yönünden konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı yolundaki kısma gelince;
	Dosya incelendiğinde, davacı tarafından 21/08/2024 tarihinde davalı idareye başvurularak, 19 adet taşıt ve ihtiyaç fazlası olarak belirlenen demirbaş malzemeleri ile hurda durumunda bulunan malzemelerin mübadele yoluyla satışına ilişkin 11/09/2024 tarihli ihalenin iptali ile ihaleye konu malzemelerin Kurumlarına devrinin sağlanmasının talep edildiği, anılan başvurunun ihaleye konu malzemelere yönelik olarak 4645 sayılı Kanun ve bu kanunun uygulanmasına ilişkin ikincil düzenlemeler uyarınca işlem yapıldığından bahisle davalı idare tarafından reddedildiği, bunun üzerine 11/09/2024 tarihli dava dilekçesi ile 11/09/2024 tarihli ihalenin yanı sıra başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin de iptalinin talep edildiği anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 20/A maddesinde öngörülen özel yargılama usulünde genel kural, temyiz incelemesine konu olan kararda hukuki isabet görülmediğinin temyiz mercii tarafından tespit edilmesi hâlinde, dosyanın kararı veren mahkeme veya daireye geri gönderilmesi yerine, uyuşmazlığın esasının bizzat çözümlenerek karara bağlanması olup, bozma ile birlikte dosyanın geri gönderilmesi sadece ilk inceleme üzerine verilen kararlarla sınırlı tutulmuştur.
	Bununla birlikte, 2577 sayılı Kanunun 20/A maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer alan "Verilen nihai kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünde geçen "nihai kararlar”dan anlaşılması gereken, davaya konu edilen işlemlerin ilk derece yargı yeri olarak hukuka uygunluk denetiminin yapılması ve bu konularda verilmiş nihai bir kararın varlığı olduğundan, ilk derece yargı yerince davanın konusunun yanlış nitelendirilerek uyuşmazlık ile ilgili hukuka uygunluk denetimi yapılmadığı ve hüküm kurulmadığı durumlarda, ilk derecede uyuşmazlıkla ilgili verilmiş nihai bir karardan söz edilmesi mümkün olmayıp temyiz aşamasında Danıştayca, ilk derece mahkemesi tarafından hüküm kurulmayan işlemle ilgili olarak uyuşmazlığın esası incelenerek hüküm kurulması hâlinde Kanunun öngördüğü iki aşamalı yargısal denetimin gerçekleşmeyeceği açıktır.
	2577 sayılı Kanunun 20/A maddesinde, ilk derece mahkemelerince, uyuşmazlığa konu edilen işlemlerin hukuka uygunluk denetiminin yapılmamış olması hâlinde, üst derece mahkemesince ne yönde bir karar verileceği hususunda açık bir kural öngörülmemiş ise de bu konunun kanun koyucu tarafından önceden öngörülmesinin mümkün olmaması ve hukuka uygun olanın, uyuşmazlığın tüm boyutuyla ele alınıp, bu çerçevede bir hüküm kurulması olduğundan, bu istisnai durumun ayrıca yasal metinlerde düzenlenmesine gerek bulunmamaktadır.
	Sonuç olarak, dava konusu uyuşmazlığın 2577 sayılı Kanunun 20/A maddesi kapsamında ivedi yargılama usûlüne tabi "ilk derece" ve "temyiz" olmak üzere iki aşamalı olarak incelenmek zorunda olunması nedeniyle, ilk derece mahkemesince uyuşmazlıkla ilgili hüküm kurulmayan bir konuda, temyiz mercii tarafından dava konusu işlemin esasına ilişkin doğrudan yargılama yapılarak bir hüküm kurulmaması gerekir.

Sonuç olarak, dava konusu uyuşmazlığın 2577 sayılı Kanunun 20/A maddesi kapsamında ivedi yargılama usûlüne tabi "ilk derece" ve "temyiz" olmak üzere iki aşamalı olarak incelenmek zorunda olunması nedeniyle, ilk derece mahkemesince uyuşmazlıkla ilgili hüküm kurulmayan bir konuda, temyiz mercii tarafından dava konusu işlemin esasına ilişkin doğrudan yargılama yapılarak bir hüküm kurulmaması gerekir.
	Bu durumda, her ne kadar Mahkeme tarafından, dava konusu ihalenin ... tarih ve ...  sayılı ihale komisyonu kararıyla iptal edilmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, bakılan davada davanın konusunun sadece 11/09/2024 tarihli ihalenin iptaline yönelik olmadığı, aynı zamanda ihale konusu malzemelerin Kuruma devredilmesine yönelik başvurunun reddine ilişkin işlemin de iptalinin istenildiği, bu kısma ilişkin davanın konusunun kalmadığının kabul edilemeyeceği dikkate alındığında, Mahkeme tarafından davanın bu kısmı hakkında inceleme yapılıp hüküm kurulması gerekirken, davanın konusu kalmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde hukuki isabet bulunmamaktadır.
	Mahkemece, dava konusu işlemin, ihaleye konu malzemelerin davacı şirkete devrinin reddine ilişkin kısmı hakkında hukuka uygunluk denetimi yapılmadığı anlaşıldığından, iki aşamalı olması gereken yargısal denetimin ilk aşaması olan ilk derece yargısal denetiminin gerçekleştirilmesi için bu kısım hakkında bir hüküm kurulmak üzere dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.
	Bu itibarla, karar verilmesine yer olmadığı yolundaki temyize konu Mahkeme kararının bu kısmında usul hükümlerine uygunluk bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kısmen reddine,
	2. ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının davacının, ihalenin iptali talebine yönelik olarak karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kısmında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan Mahkeme kararının bu kısmının ONANMASINA,
	3. Davacının temyiz isteminin kısmen kabulüne;
	4. Temyize konu Mahkeme kararında, ihale konusu malzemelerin davacı şirkete devri talebinin reddine yönelik işlem yönünden hüküm kurulmadığından, anılan kararın bu kısmının 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
	5. Kullanılmayan ....-TL yürütmeyi durdurma harcının istemi halinde davacıya iadesine,
	6. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
	7. 2577 sayılı Kanun'un 20/A maddesinin ikinci fıkrasının (i) bendi uyarınca kesin olarak (karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere), 26/11/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/1446, Karar No: 2024/5385, Tarih: 26.11.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/1446
Karar	No : 2024/5385                                                                                
DAVACI	: ... Odası (... Şubesi)
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... / ANKARA  
VEKİLİ	: Hukuk ve Mevzuat Eski Genel Müdürü ...
 
DAVANIN_KONUSU	: 22/10/2019 tarih ve 30926 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın milli park olarak belirlenmesi hakkındaki 30/10/1986 tarih ve 86/11135 sayılı Bakanlar Kurulu kararının yürürlükten kaldırılmasına ilişkin 21/10/2019 tarih ve 1673 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının iptali istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI 	: Nevşehir ilinin TMMOB Mimarlar Odası Ankara Şubesinin görev ve yetki alanı içinde yer aldığı, ayrıca şehir planları ve uygulamalarının, planlama esaslarına, şehircilik ilkelerine ve kamu yararına uygun yapılmasını denetlemek, bu konudaki eksiklikleri, yanlışlıkları ortadan kaldırmak için çalışmakla yükümlü oldukları, Göreme Tarihi Alanları ve Kapadokya’nın, UNESCO tarafından 1985 yılında Dünya Miras Listesine alındığı, anılan alanın 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu'nun 1983 yılında yürürlüğe girmesinin ardından milli park ilan edildiği, Kanun'un 3. maddesinde Tarım ve Orman Bakanlığınca (mülga Orman ve Su İşleri Bakanlığı) milli park karakterine sahip olduğu tespit edilen alanların Cumhurbaşkanı Kararı ile milli park olarak belirleneceğinin hüküm altına alındığı, milli park statüsünün kaldırılmasına ilişkin bir yetkiden bahsedilmediği, dava konusu işlemin dayanağı olmadığından yetkisizlik nedeniyle iptali gerektiği, dava konusu işleme konu alanın 06/01/2005 tarih ve 25692 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Nevşehir Kapadokya Kültür ve Turizm Gelişim Bölgesi ilan edilen alan içerisinde de bulunduğu,  7174 sayılı Kapadokya Alanı Hakkında Kanun'un 01/06/2019 tarih ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlandığı, dava konusu işlem ile milli park statüsünden çıkarılan Göreme Vadisi ve çevresinin de anılan Kanun ile sınırları belirlenen Kapadokya Alanı içerisinde yer aldığı, UNESCO ile hiçbir bağlantı kurmayan, tüm yetkiyi Kapadokya Alan Başkanlığına devreden, tabiat varlıklarını ve kültür varlıklarını koruma kurullarını, belediyeleri etkisiz ve yetkisiz bırakan anılan Kanun'un sistematiği bir hayli sorunlu görünürken dava konusu işlem ile Göreme Vadisi ve çevresinin milli park statüsünün kaldırılması kararı verilmesinin tartışmalı olduğu, Milli Parklar Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca milli park ilan edilen alanların, 1986 yılından beri katı kurallarla korunduğu, dava konusu işlemin hangi hukuksal, bilimsel ve hangi koruma amacına yönelik bir gerekçe ile tesis edildiğinin anlaşılırlıktan uzak olduğu, milli parklarda yapılaşma yasakken dava konusu kararla bunun önünün açılmış olduğu, Anayasa'nın 63. maddesinin kültür ve tabiat varlıklarını korumayı Devlete bir görev olarak yüklediği, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 10. maddesinde de, kültür ve tabiat varlıklarını korumak için gerekli önlemleri almanın Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın sorumluluğu olduğunun belirtildiği, milli park statüsü kaldırıldığı için alanın tahribata açık hale geldiği ve bu durumun taraf olunan uluslararası sözleşmelere aykırı olduğu, 1972 Paris Dünya Kültür ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşme ile doğal miras niteliğindeki varlıkların evrensel olduğu kabul edilerek, sözleşmeci ülkelere muhafaza ve gelecek kuşaklara aktarılması görevi yüklendiği, 2000 yılında imzalanan Avrupa Peyzaj Sözleşmesinde de korumayı zorunlu kılacak taahhütler bulunduğu ileri sürülmektedir.

DAVALININ SAVUNMASI	: Kapadokya alanında halihazırda arkeolojik, kentsel ve doğal sit alanları, kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgesi, milli park özel çevre koruma bölgesi gibi birçok farklı koruma statüsü ve bu koruma statülerine ilişkin farklı mercilere tanınmış idari yetkiler bulunduğu, bu durumun yetki karmaşasına ve bölge halkı ve yatırımcı için uzun ve ağır bürokratik süreçlerin yaşanmasına sebep olduğu, bütüncül bir planlama gerçekleştirilmediği, kaçak yapılaşmanın arttığı ve eşsiz mirasın hak ettiği korumaya kavuşamadığı, yetki karmaşasına son vermek ve etkin çözümler üretmek gerektiğinden yerel yönetimler ve diğer kurumlarla koordinasyonun sağlanması ihtiyacı hasıl olduğu, belirtilen sebeplerle 7174 sayılı Kapadokya Alanı Hakkında Kanun'un 01/06/2019 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe girdiği, alanın korunmasına yönelik Kapadokya Alan Başkanlığının kurulması amacıyla da 38 sayılı Kapadokya Alan Başkanlığı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin Kanunla aynı tarihte yürürlüğe konulduğu, 7174 sayılı Kanun ile öngörülen yetki ve görevlerin bütüncül planlama anlayışıyla yürütülebilmesini teminen dava konusu işlemin tesis edildiği, Göreme Vadisinin milli park statüsünün kaldırıldığı, ancak 9600 hektarlık milli park alanının aynı statüde korunacağı, söz konusu alanı da içerisine alan yaklaşık 83000 hektarlık alanda da yapılacak her türlü yapı ve tesisin 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ve ilgili diğer mevzuat hükümleri doğrultusunda koruma ilke ve esaslarına bağlı olarak denetlenmesinin 7174 sayılı Kanun ile sağlanacağı, yetki ve usulde paralellik ilkesinin gereği dava konusu işlemi tesis etme yetkileri olduğu, Uluslararası Sözleşmelere aykırı bir hal olmadığı, dava konusu düzenleme ile daha etkin ve verimli bir korumaya gidileceği, koruma biriminin ya da isminin değişmiş olmasının koruma yönünden bir etkisinin olmadığı, alanın statüsü ile koruma yükümlülüğünün ilgisi bulunmadığı, 1972 Dünya Kültürel ve Doğal Mirasın Korunması Sözleşmesinde yükümlülükleri yerine getirmek adına üye ülkelere takdir yetkisi tanındığı, hangi yöntem ile korunacağının takdirlerinde olduğu, 7174 sayılı Kanun ile Avrupa Peyzaj Sözleşmesinin amacının örtüştüğü savunmalarında bulunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava, 22/10/2019 tarih ve 30926 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın milli park olarak belirlenmesi hakkındaki 30/10/1986 tarih ve 86/11135 sayılı Bakanlar Kurulu kararının yürürlükten kaldırılmasına ilişkin 21/10/2019 tarih ve 1673 sayılı Cumhurbaşkanı kararının iptali istemiyle açılmıştır. 
2873 sayılı Milli Parklar Kanunu'nun, "Milli park, tabiat parkı, tabiat anıtı ve tabiatı koruma alanlarının belirlenmesi" başlıklı 3. maddesinde; "Orman ve Su İşleri Bakanlığınca millî park karakterine sahip olduğu tespit edilen alanlar, Cumhurbaşkanı kararı ile millî park olarak belirlenir.

2873 sayılı Milli Parklar Kanunu'nun, "Milli park, tabiat parkı, tabiat anıtı ve tabiatı koruma alanlarının belirlenmesi" başlıklı 3. maddesinde; "Orman ve Su İşleri Bakanlığınca millî park karakterine sahip olduğu tespit edilen alanlar, Cumhurbaşkanı kararı ile millî park olarak belirlenir. 
Orman ve orman rejimine tabi yerlerde tabiat parkı, tabiat anıtı ve tabiatı koruma alanları Orman ve Su İşleri Bakanının onayı ile belirlenir.
Orman ve orman rejimi dışında kalan yerlerde tabiat parkı, tabiat anıtı ve tabiatı koruma alanı belirlenmesine veya Orman ve Su İşleri Bakanlığınca belirlenmiş olanların işlemlerinin tamamlanması için gerekli yerlerin orman rejimine alınmasına Cumhurbaşkanınca karar verilir ve bu alanlar Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca tescil edilir." hükmü yer almıştır.
2873 sayılı Kanunda, Milli park; bilimsel ve estetik bakımından, milli ve milletlerarası ender bulunan tabii ve kültürel kaynak değerleri ile koruma, dinlenme ve turizm alanlarına sahip tabiat parçaları, olarak tanımlanmıştır. 
1983 yılında bu Yasanın yürürlüğe girmesinin akabinde 30/10/1986 tarihinde bu alan 1986/11135 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile milli park ilan edilmiştir. 
2873 sayılı Kanunun 14. maddesinde; "Bu Kanun kapsamına giren yerlerde; a) Tabii ve ekolojik denge ve tabii ekosistem değeri bozulamaz, b) Yaban hayatı tahrip edilemez, c) Bu sahaların özelliklerinin kaybolmasına veya değiştirilmesine sebep olan veya olabilecek her türlü müdahaleler ile toprak, su ve hava kirlenmesi ve benzeri çevre sorunları yaratacak iş ve işlemler yapılamaz, d) Tabii dengeyi bozacak her türlü orman ürünleri üretimi, avlanma ve otlatma yapılamaz, e) Onaylanmış planlarda belirtilen yapı ve tesisler ve Genelkurmay Başkanlığınca ihtiyaç duyulacak savunma sistemi için gerekli tesisler dışında kamu yararı açısından vazgeçilmez ve kesin bir zorunluluk bulunmadıkça her ne suretle olursa olsun hiçbir yapı ve tesis kurulamaz ve işletilemez veya bu alanlarda var olan yerleşim sahaları dışında iskan yapılamaz." hükmüne yer verilmiştir. 
01/06/2019 tarih ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kapodakya Alanı Hakkında 7174 sayılı Kanunla Kapodakya Alanı; EK-1’de yer alan Harita ve Koordinat Listesinde sınırları belirtilen ve bu Kanun kapsamında İdarenin yetkili ve görevli olduğu alanı, ifade edeceği belirtilmiş ve Ek-1 de A, B, C ve D olarak isimlendirilen alanların sınırları koordinatları ile belirlenmiştir. 
7174 sayılı Kanunun amacı; Kapadokya Alanının tarihî ve kültürel değerleri ile jeolojik/jeomorfolojik dokusunun ve doğal kaynak değerlerinin korunması, yaşatılması, geliştirilmesi, tanıtılması, gelecek kuşaklara aktarılması, planlanması, yönetilmesi ve denetlenmesine ilişkin hususları düzenlemek olarak saptanmıştır.

7174 sayılı Kanunun amacı; Kapadokya Alanının tarihî ve kültürel değerleri ile jeolojik/jeomorfolojik dokusunun ve doğal kaynak değerlerinin korunması, yaşatılması, geliştirilmesi, tanıtılması, gelecek kuşaklara aktarılması, planlanması, yönetilmesi ve denetlenmesine ilişkin hususları düzenlemek olarak saptanmıştır. 
Anılan Kanunun genel esasları başlıklı 3. maddesi ile; (1) Kapadokya Alanında geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma şartları ile meri planlara ve Komisyon kararlarına aykırı uygulama yapılamayacağı, bu alanda her türlü aykırı uygulamanın giderilmesini sağlamak, gerektiğinde aykırı uygulamaya konu yapı ve tesisleri yıkmak veya yıktırmanın İdarenin yetkisinde olduğu, (2) Kapadokya Alanında bulunan Hazine ile kamu kurum ve kuruluşlarının özel mülkiyetindeki taşınmazların satışı, trampası, arsa veya kat karşılığı inşaat yaptırılması, kiraya verilmesi, ön izin verilmesi ve üzerlerinde irtifak hakkı kurulması, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin kiraya verilmesi, ön izin ve kullanma izni gibi işlemlerin, İdarenin uygun görüşü alınarak yapılacağı, ancak, Vakıflar Genel Müdürlüğünün idaresi ve denetiminde bulunan mazbut vakıflar ile temsilen yönetilen mülhak vakıflara ait taşınmazlar hakkında bu fıkra hükümlerinin uygulanmayacağı, (3) Bu Kanunda hüküm bulunmayan hâllerde 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu, 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu ile ilgili diğer mevzuat hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. 
Aynı Kanunun 4. maddesinde de; Kapadokya Alanında yapılacak uygulamaların, meri planlar ile geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma şartlarına göre yürütüleceği, (2) Kapadokya Alanının bütününe ilişkin üst ölçekli planın İdarece hazırlanacağı ya da hazırlatılacağı, bu planın, Komisyonun uygun görüşü ve Bakan onayı ile yürürlüğe gireceği, üst ölçekli planlara uygun olarak hazırlanan ya da hazırlatılan nazım ve uygulama imar planlarının ise, Komisyonun uygun görüşü ve İdarenin onayı ile yürürlüğe gireceği, (3) Kapadokya Alanında diğer kamu kurum ve kuruluşlarına ilgili mevzuatla verilen plan yapma, yaptırma, onama ve resen onama yetkisinin bu maddede belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde yürütüleceği, (4) Kapadokya Alanında bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra ilgili diğer idarelerce yeni plan onaylanamayacağı, (5) Kapadokya Alan planı yapımı ve yürürlüğüne ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılan yönetmelik ile belirleneceği hükmü getirilmiştir.

2873 sayılı Milli Parklar Kanununda, milli park karakterine sahip olduğu tespit edilen alanların, milli park olarak ilanı Cumhurbaşkanı kararı ile gerçekleşmektedir. Bu hükümde milli park ilanı için iki unsur bulunmaktadır. Birincisi bir alanın milli park olarak kabul edilebilmesi için bir tespit ki bu tespitin aranılan özellikleri ortaya koyan teknik, bilimsel bir inceleme ve değerlendirmeyi içermesi, ikinci unsur ise Cumhurbaşkanın kararıdır. Cumhurbaşkanı kararı ile gerçekleşen ilanın yine Cumhurbaşkanı kararı ile de kaldırılabilmesi kuşkusuz olmakla birlikte, yani milli park olarak ilan edilen bir alanın bu kapsamdan çıkarılması için de çıkarılmayı gerekli kılan, hukuki gerekçeyi oluşturacak olan bilimsel ya da teknik olarak gerekliliği ortaya koyan bir tespitin bulunması gereği kuşkusuzdur. 
Tesis edilen idari işlemlerin, hukuki bir gerekçeye dayalı olması, söz konusu işlemlerin yargılama sürecinde de hukuka uygunluğunun değerlendirilmesi açısından hukuk devleti olmanın gereğidir.
Kapodakya Alanını düzenleyen, sonradan hazırlanmış olan 7174 sayılı Kanun özel bir kanun olmakla, alanın tabi olacağı hukuki ve idari alt yapıyı oluşturmuş bulunmaktadır. Yasanın genel gerekçesinde; Kapodakya alanının eşsiz kültürel ve doğal güzellikleri bir arada barındıran, tarihi süreç içerisinde insanlığın gelişimine tanıklık eden ve ülke turizmine katkı sağlayan en önemli milli hazinelerimizden olduğu, kaçak yapılaşmanın gün geçtikçe arttığı, bu eşsiz kültürel mirasımızı hak ettiği şekilde korumak ve turizm açısından hedeflenen başarıya ulaşmanın sağlanmasına yönelik, Kapodakyanın tarihi, kültürel ve doğal dokusununun birlikte korunması, yaşatılması, geliştirilmesi, tanıtılması, gelecek kuşuklara aktarılması ve turizm potansiyelinin geliştirilmesinin Yasakoyucunun hedefleri olduğu,(...) bu konuda yaşanan yetki karmaşasını ortadan kaldırmak, alanın ihtiyaçlarına kısa sürede etkin çözümler üretebilmek, gerektiğinde yerel yönetimler ve diğer kurumlarla koordinasyon sağlamak için Kapadokya Alanının belirlenmesi ve bu alanda yürütülecek iş ve işlemlerin düzenlenmesinin amaçlandığı vurgulanmıştır.