muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/2640, Karar No: 2024/5320, Tarih: 02.10.2024

Halihazırda yürürlükte bulunan 1 Sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararname'sinin 109. maddesinde, mülga 644 sayılı KHK'nın 13/A maddesindeki düzenlemeye aynen yer verilmiştir.
Anılan hükümler uyarınca çıkarılan ve 19/07/2012 tarih ve 28358 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Korunan Alanların Tespit, Tescil ve Onayına İlişkin Usul ve Esaslara Dair Yönetmelikle doğal sit alanlarının tespit ve tesciline ilişkin yeni kriterler belirlenmiş, bu alanlar kesin korunacak hassas alanlar, nitelikli doğal koruma alanları ve sürdürülebilir koruma ve kontrollü kullanım alanları olarak üç kategoriye ayrılmış ve bu alanlara ilişkin tanımlamalar ile bu alanların ayırt edici özelliklerine yer verilmiştir.
Yönetmeliğin "Korunan alanlara ilişkin genel ilkeler başlıklı" 5. maddesinin 1. fıkrasının (o) bendinde, "Korunması gerekli tabiat varlıkları ve bunlara ait koruma alanları ile doğal sit alanlarında gerçekleştirilecek iş ve işlemler Merkez Komisyonu tarafından belirlenecek ilke kararları çerçevesinde Bölge Komisyonlarınca alınacak kararlar doğrultusunda yürütülür." düzenlemesine yer verilmiştir.
Aynı Yönetmeliğin "Nitelikli doğal koruma alanlarının ayırt edici özellikleri" başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasında; "Doğal yapısı değişmemiş veya az değişmiş, modern yaşam ve önemli ölçüde insan faaliyetleri tarafından etkilenmemiş, doğal süreçlerin hakim olduğu, koruma amaçlarına uygun olarak yörede yaşayanların alanın mevcut kaynaklarını kullanmasını sağlayarak doğal hayata dayalı geleneksel yaşam şekillerinin korunduğu kara, su, deniz alanlarıdır." düzenlemesine, 3. fıkrasında; "Bu alanlar aşağıdaki kriterlerden bir veya bir kaçını içerir. a) Doğal karakterini korumuş, büyük memeliler dahil besin zinciri içerisinde av-avcı ilişkisini muhafaza eden, yerli bitki ve hayvan topluluklarını bulunduran, özgün ekosistem yapısına sahiptir. b) Modern yaşam ve önemli insan faaliyetleri tarafından etkilenmemiş, kırsal yaşam özellikleri taşır. c) Doğal alanların ekolojik bütünlüğünü sağlar. ç) Aşırı derecede ve uygunsuz insan kullanımı ve mevcudiyetinden uzaktır. d) Yaban hayvanlarının barınma, beslenme ve üreme gibi hayati ihtiyaçlarını temin edebileceği uygun yaşama şartlarını sağlar. e) Biyolojik çeşitliliği, ekolojik süreçleri, ekosistem hizmetlerini, ekolojik barınakları muhafaza eder ve iklim değişikliklerine tampon sağlar. f) Korunacak hedef tür veya türlerin yıl içerisinde dönemlerine bağlı yaptıkları göç ve yayılma alanlarını ve göç yollarını ihtiva eder. g) Peyzaj değeri yüksektir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Öte yandan, 2863 sayılı Kanun'un 51. maddesinin 2. fıkrasında, "korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının korunması ve restorasyonuyla ilgili işlerde uygulanacak ilkeleri belirlemek" görev ve yetkisinin Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kuruluna ait olduğu, aynı Kanun'un 57. maddesinin 1. fıkrasında ise, "Koruma bölge kurulları, Koruma Yüksek Kurulunun ilke kararları çerçevesinde korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarına ilişkin uygulamaya yönelik kararlar almak" görev ve yetkisinin koruma bölge kurullarına ait olduğu hükme bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
             Temyize konu Daire kararının dava konusu Yönetmeliğin 5. maddesindeki "tıbbi ve aromatik bitki uygulamaları" ibaresine ilişkin kısmı yönünden yapılan inceleme:
Dosyanın incelenmesinden; dava dilekçesinde, dava konusu Yönetmeliğin 5. maddesindeki "tıbbi ve aromatik bitki uygulamaları" ibaresinin iptali istenmediği halde, yargılamanın önceki aşamasında talep aşılarak, söz konusu ifadenin de iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda; yukarıda belirtilen açıklamalar çerçevesinde, bozmaya ilişkin ''tıbbi ve aromatik bitki uygulamaları" ibaresi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
KARAR SONUCU 	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.Dava konusu Yönetmeliğin 5. maddesindeki "tıbbi ve aromatik bitki uygulamaları" ibaresi yönünden, dava hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
	2.Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
	3.Yargılamanın önceki aşamalarında kesinleşen kısmen iptal ve kısmen ret kararı için taraflara karşılıklı olarak vekalet ücretine hükmedildiğinden, tekrar vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, 
4.Varsa posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra taraflara  iadesine,
		5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen otuz (30) gün içinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere, 02/10/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/2339, Karar No: 2024/3662, Tarih: 02.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2020/2339
Karar	No : 2024/3662                                                                                
DAVACI	: … Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş. 		  
VEKİLİ	: Av. …
DAVALI	: … Bakanlığı / ANKARA
VEKİLLERİ	: Huk. Müş. Av. …
	 	Huk. Müş. …
DAVANIN_KONUSU	:	Sağlık Bakanlığı Acil Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünce hazırlanan "Özel Ambulansların İl Dışı Görevlendirilmesi" konulu … tarih ve … sayılı genel yazının iptali istenilmektedir.
DAVACININ_İDDİALARI 	: Davacı tarafından, 07/12/2006 tarihli ve 26369 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ambulanslar ve Acil Sağlık Araçları İle Ambulans Hizmetleri Yönetmeliği kapsamında Antalya ilinde özel ambulans sağlık hizmeti yürüttükleri ve  Yönetmeliğe göre özel ambulansların sadece uygunluk belgesi aldıkları il sınırları içinde görev yapmak zorunda oldukları, il sınırları dışında ticari amaçlı eylem ve faaliyetler gerçekleştiremeyecekleri, organizasyonlarda yer alamayacakları, dava konusu düzenlemenin Yönetmeliğin 31. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendine açıkça aykırı olduğu, düzenleme sebebiyle şehir dışında kayıtlı ambulans firmalarının, Antalya’da yapılan organizasyonlarda görev aldığı, bu durumun ticari yaşantılarını olumsuz etkilediği, haksız rekabete neden olduğu, turizm bölgesi olan Antalya’nın diğer illerde kayıtlı özel ambulas firmaları için cezbedici olduğu, işlemin bu haliyle uygulanmaya devam etmesi halinde ticari anlamda zarar görecekleri iddia edilerek anılan düzenlemenin iptali istenilmektedir.
DAVALININ_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, dava konusu Genel Yazı ile, 07/12/2006 tarihli ve 26369 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ambulanslar ve Acil Sağlık Araçları İle Ambulans Hizmetleri Yönetmeliği’nin 31. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendinde yer alan düzenlemenin uygulanmasına yönelik olarak 81 il valiliğine talimat verildiği, anılan Yönetmelik hükmünün nasıl uygulanacağını gösteren işlemde hukuka ve dayanağı üst hukuk normuna aykırılık bulunmadığı belirtilerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: …
DÜŞÜNCESİ	:	Dava konusu düzenlemenin iptali gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: …
DÜŞÜNCESİ	: Dava; Sağlık Bakanlığının 26/12/2019 tarih ve 8986 sayılı "Özel Ambulansların İl Dışı Görevlendirilmesi" konulu genel yazısının iptali istemiyle açılmıştır.
 Anayasa'nın 123. maddesinde; "İdare, kuruluş ve görevleriyle bir bütündür ve kanunla düzenlenir" hükmüne, 124. maddesinde ise; "Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler." kuralına yer verilmiştir.

Anayasa'nın 123. maddesinde; "İdare, kuruluş ve görevleriyle bir bütündür ve kanunla düzenlenir" hükmüne, 124. maddesinde ise; "Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler." kuralına yer verilmiştir.
Öte yandan, 3359 sayılı "Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu"nun "Yönetmelikler" başlıklı 9. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde; "Bütün kamu ve özel sağlık kuruluşlarının tesis, hizmet, personel, kıstaslarını belirlemeye, sağlık kurum ve kuruluşlarını sınıflandırmaya ve sınıflarının değiştirilmesine, sağlık kuruluşlarının amaca uygun olarak teşkilatlanmalarına, sağlık hizmet zinciri oluşturulmasına, hizmet içi eğitim usul ve esasları ile sağlık kurum ve kuruluşlarının koordineli çalışma ve hizmet standartlarının tespiti ve denetimi ile bu Kanunla ilgili diğer hususlar Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle tespit edilir." hükmü, 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Düzenleme görev ve yetkisi" başlıklı 508. maddesinde; "Bakanlık görev, yetki ve sorumluluk alanına giren konularda idari düzenlemeler yapabilir." kuralına yer verilmiştir.
Bu hükümlerden hareketle ulaşılan ve idari işlemin en temel unsuru olan "yetki" kavramı; Anayasa ve yasalarla idareye tanınmış karar alma ve uygulama gücünü ifade etmektedir.
 Belirtilen karar alma ve uygulama yetkisi; bireysel işlem tesisi için kullanılabileceği gibi, Anayasa'nın 2. maddesinde yer verilen, hukuk devleti vasfının gereği olarak; hukuki belirlilik ve güvenlik ilkelerini hayata geçirebilmek ve aynı zamanda idarenin düzeni, bütünlüğü, istikrarı ve sürekliliğini sağlamak amacıyla kural (düzenleyici) işlemler tesis etmek amacıyla da kullanılabilir.
Bununla birlikte, yetkilendirmenin doğası gereği, Anayasa ve yasalarla tanınmış yetkisini kural işlemler tesis etmek için kullanan idarelerce tesis edilen, tüzük, yönetmelik, tebliğ, genelge gibi genel düzenleyici işlemlerde, üst hukuk kurallarına aykırı ya da üst normları daraltıcı, kısıtlayıcı hükümlere yer verilmemesi gerekmektedir. Bir başka ifadeyle idarelerce düzenleyici işlem tesis edilirken normlar hiyerarşisi ilkesine uyulması zorunludur.

Bununla birlikte, yetkilendirmenin doğası gereği, Anayasa ve yasalarla tanınmış yetkisini kural işlemler tesis etmek için kullanan idarelerce tesis edilen, tüzük, yönetmelik, tebliğ, genelge gibi genel düzenleyici işlemlerde, üst hukuk kurallarına aykırı ya da üst normları daraltıcı, kısıtlayıcı hükümlere yer verilmemesi gerekmektedir. Bir başka ifadeyle idarelerce düzenleyici işlem tesis edilirken normlar hiyerarşisi ilkesine uyulması zorunludur.
Nitekim 3359 sayılı Kanun'un anılan hükmü ile, bütün kamu ve özel sağlık kuruluşlarının tesis, hizmet, personel kıstaslarını yönetmelikle belirlemeye yetkili kılınan davalı idare tarafından, ambulans hizmetleri ve ambulans servislerinin kuruluş, işleyiş ve denetlenmesine ilişkin usul ve esaslar ile ambulans, acil sağlık aracı ve hasta nakil araçlarının tıbbi ve teknik donanım özelliklerini düzenlemek amacı ile 07/12/2006 tarih ve 26369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Ambulanslar ve Acil Sağlık Araçları ile Ambulans Hizmetleri Yönetmeliği" yürürlüğe konulmuş olup, bu Yönetmeliğin "Yasaklar" başlıklı 31. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendinde ise; "Özel ambulans servisine ait ambulanslar (hava ve deniz ambulansları hariç) uygunluk belgesi aldıkları il sınırları içinde görev yapmak ve konuşlanmak zorundadırlar. İl sınırları dışına il dışı sevkleri ve il dışından bulunduğu ile hasta nakletmek amacı ile çıkabilirler. Sevk işlemini gerçekleştiren ambulanslar, personelin dinlenmesi, hastanın sevk edildiği sağlık kuruluşuna yerleştirilmesi, teknik nedenler (akaryakıt dolumu, arıza, onarım ve benzeri) haricinde il dışında uzun süreli bekleme yapamaz ve ambulans hizmeti veremezler. Ancak birden fazla ilde ruhsatlı özel ambulans servisi bulunan kuruluşlar, bu iller ve servisleri arasında o illerdeki müdürlüklere bilgi vermek koşulu ile çağrı yönlendirme, ambulans, acil sağlık aracı ve personel değişimi yapabilirler." hükmüne yer verilmiştir.
Dava konusu genel yazı incelendiğinde ise; özel ambulans servisine ait ambulanslar ile, il dışında yapılacak organizasyon veya programlar kapsamında, sağlık tedbiri amacıyla personeli ile birlikte ambulans hizmeti verilebilmesine, organizasyonun veya faaliyetin hangi ilde hangi kurum/kuruluş ile hangi tarihler arasında gerçekleştirileceğinin ve görev yapacak ambulansın plakası ile personel bilgilerinin, sunulacak ambulans hizmeti için yapılan sözleşmenin onaylı bir örneği ile birlikte faaliyet tarihinden önce bildirilmesi halinde, İl Sağlık Müdürlüklerince izin verilebileceğinin duyurulduğu görülmüştür.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri ve açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu genel yazı ile, ambulans hizmetleri konusunda en temel düzenleme olan Ambulanslar ve Acil Sağlık Araçları ile Ambulans Hizmetleri Yönetmeliği'nin 31. maddesinde yer alan kuralı aşar nitelikte, özel ambulans servislerinin bir organizasyon veya program kapsamında il dışında görev yapmalarına ilişkin yeni bir kural getirildiği, tüm özel ambulans servislerini yakından ilgilendirdiği açık olan söz konusu düzenlemenin ise 3011 sayılı Yasa uyarınca ancak Resmi Gazete'de yayımlanacak yönetmelikle yapılabileceği anlaşılmıştır.
Bu itibarla, özel ambulans servislerine ait ambulansların sağlık tedbiri amacıyla personeli ile birlikte bir organizasyon veya program kapsamında il dışında görev yapmasına izin verilmesine ilişkin, dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi gerektiği, düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY :
	Sağlık Bakanlığı Acil Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü tarafından hazırlanarak 81 İl Valiliğine (İl Sağlık Müdürlüğü) dağıtımı yapılan 26/12/2019 tarih, 8986 sayı ve "Özel Ambulansların İl Dışı Görevlendirilmesi" konulu genel yazıda; özel ambulans servisine ait ambulanslar ile il dışında yapılacak organizasyon veya programlar kapsamında, sağlık tedbiri amacıyla personeli ile birlikte ambulans hizmeti verilebilmesine, organizasyonun veya faaliyetin hangi ilde hangi kurum/kuruluş ile hangi tarihler arasında gerçekleştirileceğinin ve görev yapacak ambulansın plakası ile personel bilgilerinin, sunulacak ambulans hizmeti için yapılan sözleşmenin onaylı bir örneği ile birlikte faaliyet tarihinden önce bildirilmesi halinde İl Sağlık Müdürlüklerince izin verilebileceğinin duyurulması üzerine bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:	
	Anayasa'nın 124. maddesinde; "Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler.
	Hangi yönetmeliklerin Resmi Gazete'de yayımlanacağı kanunda belirtilir."  hükmü,
	3011 sayılı Resmi Gazete'de Yayımlanacak Olan Yönetmelikler Hakkında Kanun'un 1. maddesinin 1. fıkrasında; "Cumhurbaşkanlığı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin; a) İşbirliğine, yetki ve görev alanlarına ait hükümleri düzenleyen, b) Kamu personeline ait genel hükümleri kapsayan, c) Kamuyu ilgilendiren, yönetmelikler Resmi Gazete'de yayımlanır." hükmü,

Hangi yönetmeliklerin Resmi Gazete'de yayımlanacağı kanunda belirtilir."  hükmü,
	3011 sayılı Resmi Gazete'de Yayımlanacak Olan Yönetmelikler Hakkında Kanun'un 1. maddesinin 1. fıkrasında; "Cumhurbaşkanlığı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişilerinin; a) İşbirliğine, yetki ve görev alanlarına ait hükümleri düzenleyen, b) Kamu personeline ait genel hükümleri kapsayan, c) Kamuyu ilgilendiren, yönetmelikler Resmi Gazete'de yayımlanır." hükmü, 
	3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun "Yönetmelikler" başlıklı 9. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde; "Bütün kamu ve özel sağlık kuruluşlarının tesis, hizmet, personel, kıstaslarını belirlemeye, sağlık kurum ve kuruluşlarını sınıflandırmaya ve sınıflarının değiştirilmesine, sağlık kuruluşlarının amaca uygun olarak teşkilatlanmalarına, sağlık hizmet zinciri oluşturulmasına, hizmet içi eğitim usul ve esasları ile sağlık kurum ve kuruluşlarının koordineli çalışma ve hizmet standartlarının tespiti ve denetimi ile bu Kanunla ilgili diğer hususlar Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle tespit edilir." hükmü,
	1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin "Düzenleme görev ve yetkisi" başlıklı 508. maddesinde; "Bakanlık görev, yetki ve sorumluluk alanına giren konularda idari düzenlemeler yapabilir." kuralı, 
	07/12/2006 tarih ve 26369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ambulanslar ve Acil Sağlık Araçları ile Ambulans Hizmetleri Yönetmeliği'nin "Yasaklar" başlıklı 31. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendinde; -dava konusu işlem tarihinde yürürlükte olan haliyle- "Özel ambulans servisine ait ambulanslar (hava ve deniz ambulansları hariç) uygunluk belgesi aldıkları il sınırları içinde görev yapmak ve konuşlanmak zorundadırlar. İl sınırları dışına il dışı sevkleri ve il dışından bulunduğu ile hasta nakletmek amacı ile çıkabilirler. Sevk işlemini gerçekleştiren ambulanslar, personelin dinlenmesi, hastanın sevk edildiği sağlık kuruluşuna yerleştirilmesi, teknik nedenler (akaryakıt dolumu, arıza, onarım ve benzeri) haricinde il dışında uzun süreli bekleme yapamaz ve ambulans hizmeti veremezler. Ancak birden fazla ilde ruhsatlı özel ambulans servisi bulunan kuruluşlar, bu iller ve servisleri arasında o illerdeki müdürlüklere bilgi vermek koşulu ile çağrı yönlendirme, ambulans, acil sağlık aracı ve personel değişimi yapabilirler."  kuralı düzenlenmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Anayasa'nın 124. maddesinde, kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabileceği düzenlenmiştir. Bu düzenleme, idarenin özerk ve türev düzenleme yetkisinin anayasal dayanağını oluşturmaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Anayasa'nın 124. maddesinde, kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabileceği düzenlenmiştir. Bu düzenleme, idarenin özerk ve türev düzenleme yetkisinin anayasal dayanağını oluşturmaktadır.
	İdarenin düzenleme yetkisinin aslında ikincil, türev nitelikte olduğu hususunda bir duraksama bulunmamaktadır. Anayasa'ya göre, idarenin düzenleme yetkisinin kanunlar çerçevesinde ve kanunlara uygun olarak kullanılması gerekmektedir. Kanunun öngördüğü düzenleme yetkisinin yine kanunda belirtildiği gibi kullanılması, kanun hükmü, bir konunun yönetmelikle düzenlenmesini öngörüyorsa, düzenlemenin yönetmelikle yapılması zorunludur.
	Ayrıca, normlar hiyerarşisi olarak bilinen temel hukuk ilkesine göre, normlar arasında altlık ve üstlük ilişkisi söz konusu olmakta ve her norm geçerliliğini bir üst hukuk kuralından almaktadır. Başka bir anlatımla normlar hiyerarşisi, her türlü normun hiyerarşik olarak bir sıra dahilinde sıralanması ve birbirine bağlı olması anlamına gelmekte olup; bunun doğal sonucu olarak, hiyerarşik sıralamada daha altta yer alan normun, kendisinden üstte bulunan norma aykırı hükümler içeremeyeceği, bir başka deyişle alt norm niteliğindeki düzenleyici işlemlerin, bir hakkın kullanımını üst normda öngörülmeyen bir şekilde daraltarak kısıtlayamayacağı ya da üst normun sınırlarını aşar nitelikte yeni bir düzenleme  getiremeyeceği; dolayısıyla, düzenleyici bir işlemin kendinden önce gelen kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı düzenlemeler içeremeyeceği kabul edilmektedir.
	 3359 sayılı Kanun ile, bütün kamu ve özel sağlık kuruluşlarının tesis, hizmet, personel kıstaslarını yönetmelikle belirlemeye yetkili kılınan davalı idare tarafından, ambulans hizmetleri ve ambulans servislerinin kuruluş, işleyiş ve denetlenmesine ilişkin usul ve esaslar ile ambulans, acil sağlık aracı ve hasta nakil araçlarının tıbbi ve teknik donanım özelliklerini düzenlemek amacı ile hazırlanan Ambulanslar ve Acil Sağlık Araçları ile Ambulans Hizmetleri Yönetmeliği, 07/12/2006 tarih ve 26369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe konulmuştur.

Anılan Yönetmeliğin "Yasaklar" başlıklı 31. maddesinde; özel ambulans servisine ait ambulansların (hava ve deniz ambulansları hariç) uygunluk belgesi aldıkları il sınırları içinde görev yapmak ve konuşlanmak zorunda oldukları, il sınırları dışına yalnızca, il dışı sevkleri ve il dışından bulunduğu ile hasta nakletmek amacı ile çıkabilecekleri, sevk işlemini gerçekleştiren ambulansların ise, personelin dinlenmesi, hastanın sevk edildiği sağlık kuruluşuna yerleştirilmesi, teknik nedenler (akaryakıt dolumu, arıza, onarım ve benzeri) haricinde il dışında uzun süreli bekleme yapamayacakları ve il dışında ambulans hizmeti veremeyecekleri, ancak birden fazla ilde ruhsatlı özel ambulans servisi bulunan kuruluşların, bu iller ve servisleri arasında o illerdeki müdürlüklere bilgi vermek koşulu ile çağrı yönlendirme, ambulans, acil sağlık aracı ve personel değişimi yapabilecekleri kuralı düzenlenmiştir.
	Dava konusu genel yazı incelendiğinde ise; özel ambulans servisine ait ambulanslar ile, il dışında yapılacak organizasyon veya programlar kapsamında, sağlık tedbiri amacıyla personeli ile birlikte ambulans hizmeti verilebilmesine, organizasyonun veya faaliyetin hangi ilde hangi kurum/kuruluş ile hangi tarihler arasında gerçekleştirileceğinin ve görev yapacak ambulansın plakası ile personel bilgilerinin, sunulacak ambulans hizmeti için yapılan sözleşmenin onaylı bir örneği ile birlikte faaliyet tarihinden önce bildirilmesi halinde, İl Sağlık Müdürlüklerince izin verilebileceğinin duyurulduğu görülmüştür.
	Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri ve açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu genel yazı ile, ambulans hizmetleri konusunda en temel düzenleme olan Ambulanslar ve Acil Sağlık Araçları ile Ambulans Hizmetleri Yönetmeliği'nin 31. maddesinde yer alan kuralı aşar nitelikte, özel ambulans servislerinin bir organizasyon veya program kapsamında il dışında görev yapmalarına ilişkin yeni bir kural getirildiği, tüm özel ambulans servislerini yakından ilgilendirdiği açık olan söz konusu düzenlemenin ise ancak yönetmelikle yapılabileceği anlaşılmıştır.
	Bu itibarla, özel ambulans servislerine ait ambulansların sağlık tedbiri amacıyla personeli ile birlikte bir organizasyon veya program kapsamında il dışında görev yapmasına izin verilmesine ilişkin, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. "Özel Ambulansların İl Dışı Görevlendirilmesi" konulu 26/12/2019 tarih ve 8986 sayılı genel yazının İPTALİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam … TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca … TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,

Açıklanan nedenlerle;
1. "Özel Ambulansların İl Dışı Görevlendirilmesi" konulu 26/12/2019 tarih ve 8986 sayılı genel yazının İPTALİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam … TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca … TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz gün) içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 02/10/2024 tarihinde oy birliğiyle  karar verildi.