muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/487, Karar No: 2024/4343, Tarih: 31.10.2024

Devam eden süreçte ise 18/04/2019 tarihli dava konusu Kurul kararı ile, gayrimenkul ve konut değerleme uzmanlarının meslekî tecrübelerinin Sermaye Piyasası Lisanslama Sicil ve Eğitim Kuruluşu A.Ş. tarafından düzenlenen eğitim programı ile sağlanması uygulamasına 19/04/2019 tarihi itibarıyla son verilmesine karar verilmiştir. 
	Davalı idarece, Kurulca mesleki tecrübenin SPL tarafından ücret karşılığında sunulan 1 haftalık eğitim programına katılarak sağlanmış sayılmasına ilişkin uygulamanın, söz konusu dönemde sektörün hızla büyümesi ve kredili konut satışlarından dolayı değerleme talebindeki hızlı artış nedeniyle getirildiği, gayrimenkul piyasasında, belirlenen tecrübe süresi içinde sahada çok sayıda rapor hazırlayarak, pratikte tecrübe kazanan değerleme uzmanları ile eğitim programı ile mesleki tecrübesini sağlayanlar olmak üzere iki tür gayrimenkul değerleme uzmanı profili oluşmasına yol açıldığı, mesleki tecrübe şartının yurt dışı uygulamalarda ve uluslararası düzenlemelerde de arandığı, değerleme uzmanından lisans belgesine sahip olmasının da ötesinde birtakım özelliklere sahip olmasının beklendiği, ilgili mevzuatta gayrimenkul değerleme uzmanları için 4 yıllık herhangi bir bölümden, konut değerleme uzmanları için de 2 yıllık herhangi bir yüksek öğretim okulundan mezuniyet şartının yeterli görülüp, üniversitelerin mimarlık, inşaat mühendisliği, gayrimenkul ve varlık değerleme, şehir ve bölge planlama gibi uzmanlık gerektiren bölümlerinden mezun olma şartının aranmamasının bu uzmanlık alanındaki mesleki tecrübenin gerekliliğini ve önemini daha da artırdığı, Tebliğ'de açıkça 1 ve 3 yıllık tecrübe şartının varlığı ve eğitim uygulanması nedeniyle oluşan ikili yapının ilgili diğer kurumlar tarafından yorumlanması ve uygulanmasında zaman zaman aksaklıklar meydana geldiği ve karşılaşılan sorunların Kurul'a intikal ettirildiği, düzenlemenin getirildiği 2014 yılından bugüne 3 yıl fiilen çalışarak mesleki tecrübelerini elde edenler hariç, sadece eğitimle tecrübe şartını sağlayanların sayısı 2.385'e ulaştığından düzenlemeyle hedeflenen amacın gerçekleştiği, bu alternatif imkânın daha fazla sürdürülmesi ihtiyacının ortadan kalkması ve haksız rekabet ortamının kaldırılması lüzumu dikkate alınarak söz konusu uygulamadan vazgeçilerek dava konusu işlemin tesis edildiği belirtilmiştir.

6362 sayılı Kanun'un amacı, sermaye piyasasının güvenilir, şeffaf, etkin, istikrarlı, âdil ve rekabetçi bir ortamda işleyişinin ve gelişmesinin sağlanması, yatırımcıların hak ve menfaatlerinin korunması için sermaye piyasasının düzenlenmesi ve denetlenmesi olup, Kurul'un düzenleme alanı özellik arz ettiğinden, Kurul'a görev alanına giren konularda, kanunların gösterdiği sınırlar içerisinde ve kamu yararı çerçevesinde kullanılabilecek, hukukun genel ilkelerine ve yazılı üst hukuk kurallarına uygun olarak yürürlüğe konulacak ikincil düzenlemeler ihdas edebilme yetkisini de barındıran takdir yetkisi tanınmış; anılan Kanun'un 128. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde, halka açık ortaklıklarda görev alacaklar, sermaye piyasası kurumlarının yönetici ve diğer çalışanlarının mesleki eğitimi, mesleki yeterliliği ve mesleki ehliyetlerini gösterir sertifika verilmesine ilişkin esasları belirlemek, bu amaçlarla merkez veya şirket kurmak ve bunların faaliyetlerine ilişkin usul ve esasları belirleme hususunda yetki verilmiştir.
	Gayrimenkul değerleme şirketlerinde,	güven ve itibar önem taşımaktadır. Değerleme uzmanlarının, uzmanlaşma gerektiren bu mesleğin icrasında belirli standartta ve kalitede değerleme raporu hazırlayabilmeleri için teorik bilginin yanı sıra, belirli bir süre profesyonel tecrübeye de sahip olmaları mesleğin güvenirliği açısından önemli bir faktördür. Değerleme uzmanlarının mesleklerini icra ederken gayrimenkulün niteliği, piyasa ve çevre koşullarını analiz ederek uluslararası alanda kabul görmüş değerleme standartları çerçevesinde yazılı olarak raporlayabilecek düzeyde bilgi ve tecrübe sahibi olmaları gerekmektedir. Dolayısıyla, değerleme raporlarının güvenilirliği, belirli standartlara uyum kabiliyeti ve gerçeği düzgün yansıtma düzeyi, değerleme uzmanının mesleki deneyiminin, bilgi ve tecrübesinin yüksek derecede olmasıyla sağlanabilecektir.

Düzenleyici ve denetleyici kurumlar, ilgili bulundukları piyasada düzenleme ve denetleme görevi üstlenmekte olup, bu kurumların temel işlevi, toplumsal ve ekonomik hayatın temel hak ve özgürlükler ile yakından ilişkili alanlarındaki kamusal ve özel kesim etkinliklerini, birtakım kurallar koyarak düzenlemek, konulan kurallara uyulup uyulmadığını izlemek ve denetlemektir. Kamu hizmetlerinin değişen şartlara uyarlanması ve geliştirilmesi ihtiyacı, idarelere, kamu hizmetinin sunumuna ilişkin düzenleyici işlemlerin değiştirilebilmesi ya da yürürlükten kaldırılabilmesi imkânını tanımakta olup, diğer idareler ile karşılaştırıldığında, bağımsız idarî otoritelerin düzenleme yapma ve mevcut düzenlemelerde değişiklik yapma yetkisinin, düzenlemeye tâbi piyasanın dinamik ve teknik yapısı gereği daha kapsamlı olduğu konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Sermaye piyasası ile ilgili olarak kanuna aykırı olmayan düzenlemeler yapma yetkisine sahip olan davalı Kurul'un, ilgili bulunduğu piyasada, 6362 sayılı Kanun'la kendisine tanınan yetkiyi dava konusu İlke Kararını tesis etmek suretiyle kullandığı anlaşılmaktadır.
	Bununla birlikte davacı tarafından, 19/08/2014 tarih ve 2014/24 sayılı İlke Kararı'nın yürürlükte bulunduğu dönem içerisinde 2018'de katıldığı sınav sonucunda 26/04/2019 tarih ve 903394 sayılı gayrimenkul değerleme lisans belgesini almaya hak kazandığı, SPL'ye eğitimlere katılabilmek için müracaatta bulunduğu ancak SPL tarafından kontenjan bulunmadığı ve ileride yapılacak eğitimlere katılabileceği belirtilerek tecrübe eğitimine alınmadığı ve devamında Kurulca dava konusu işlem tesis edilerek tecrübe şartının eğitimle sağlanması uygulamasının birden sonlandırıldığı, Kurulca uygulamaya geçişin bir sürece ve işlem takvimine bağlanmamasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.
	Düzenleyici ve denetleyici kuruluşların düzenleme yapma ve mevcut düzenlemelerde değişiklik yapma yetkisinin, düzenlemeye tabi sektörün dinamik ve teknik yapısı gereği daha kapsamlı olduğu konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Ancak, bu kuruluşların aynı zamanda, düzenleme, denetleme ve kural koyma fonksiyonlarını yerine getirirken, Anayasal bakımdan güçlü bağlarla hukukî zemine dayanarak hareket etmesi, düzenleyici işlem tesis etmek suretiyle tasarrufta bulunma yetkisini mutlak, sınırsız ve keyfiyete yol açacak şekilde kullanmaması, mevcut kurallarda değişiklik yaparken de hukukî güvenlik ve haklı beklenti ilkelerini gözetmesi gerekmektedir. Aksi  halde, idarenin keyfi karar ve uygulamalarına yol açılacağı açıktır.	
	Anayasa'nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti; eylem ve işlemleri hukuka uygun, insan haklarına saygılı, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adil bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa'ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukukî güvenliği sağlayan, hukuk kurallarıyla kendini bağlı sayan ve yargı denetimine açık olan devlettir.

Anayasa'nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti; eylem ve işlemleri hukuka uygun, insan haklarına saygılı, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adil bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa'ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukukî güvenliği sağlayan, hukuk kurallarıyla kendini bağlı sayan ve yargı denetimine açık olan devlettir.
Hukuk devleti ilkesinin belki de en önemli unsurlarından biri,  hukuk güvenliği ilkesine sahip olmasıdır. Başka bir söylemle, "güvenin korunması ilkesi” gereği, ilgilinin hukukî durumunun süreceğine olan güveni dolayısıyla hayal kırıklığına uğratılmaması gerekir. Güvenin korunması, her zaman mevcut hukukî durumun gözetilmesi anlamında olmasa da, her düzenleme değişikliğinde idarenin göz önünde bulundurması gereken bir konudur.
Hukuk devletinin unsurları arasında "Devlete güven" veya hukuk güvenliği olarak adlandırılan ilke ile bu ilkenin uzantısı niteliğindeki "haklı beklentilerin korunması" ilkesi yer almaktadır. ... Haklı beklentilerin korunması ilkesi, bir hukuk kuralı ile doğan hukukî durumların değişmeyeceği yönünde bireylerde oluşan inancın güvence altına alınmasını hedeflemektedir (BÜLBÜL Erdoğan, İdari İşlemlerin Yürürlükten Kaldırılması, Beta Yayınları, İstanbul 2010, s. 42). Bu ilkenin uygulanabilmesi için iki şartın gerçekleşmesi aranmaktadır. Bunlardan ilki, temellendirilmiş bir beklentinin, başka bir anlatımla, bir düzenlemenin sürekli olacağına veya değişmeyeceğine inanmak için yeterli nedenlerin bulunması; ikincisi ise ilgililerin beklentisinin, hukukî durumda önemli ve öngörülemeyen bir değişiklik nedeniyle etkilenmiş olmasıdır. Hukuk güvenliği ilkesi kuralın nasıl yazılıp uygulandığı sorununu etkilerken, haklı beklentilerin korunması ilkesi, onun bireyler tarafından nasıl algılandığı ile ilgilenmektedir (Aktaran, BÜLBÜL, s. 43).
Kanunlara veya ilgili düzenlemelere güvenerek yaşamlarına yön veren, hukukî iş ve işlemlere girişen gerçek veya tüzel kişilerin, bu düzenlemelerin uygulanmasına devam edileceği yolunda oluşan beklentisinin mümkün olduğunca korunması gerekir. Bu şekildeki bir uygulama hukukî güvenlik ilkesinin gereğidir. 
Hukuk güvenliği ve haklı beklentilerin korunması ilkeleri idareyi, özellikle düzenleyici işlemler yaparken, değiştirirken ya da tamamen yürürlükten kaldırırken kişilerin bu düzenlemelerden beklenmedik bir şekilde olumsuz olarak etkilenmelerini önleyici tedbirler almaya iten ilkeler olarak ortaya çıkmaktadır (BÜLBÜL, s. 46).

Hukuk güvenliği ve haklı beklentilerin korunması ilkeleri idareyi, özellikle düzenleyici işlemler yaparken, değiştirirken ya da tamamen yürürlükten kaldırırken kişilerin bu düzenlemelerden beklenmedik bir şekilde olumsuz olarak etkilenmelerini önleyici tedbirler almaya iten ilkeler olarak ortaya çıkmaktadır (BÜLBÜL, s. 46).
Avrupa Birliği Hukukunda kavramın gelişmesine ilişkin ilk örnekler, bireylerin kamu yönetimi politikalarına güvenerek giriştikleri faaliyetlere karşılık, idare tarafından bu politikaların değiştirilmesinden kaynaklanan çıkar çatışmalarının dengelenmesine yönelik ATAD (ABAD) kararları ile ortaya çıkmıştır (Aktaran,OĞURLU Yücel, İdare Hukukunda Kazanılmış Haklara Saygı ve Haklı Beklentiler Sorunu, Seçkin Yayınları, Ankara 2003, s. 270). Hukuk güvenliği ilkesinin türevi olan haklı beklentilerin korunması ilkesinin, zorunlu hâller dışında, yeni düzenlemenin yürürlüğe girmesi sırasında geçiş hükümlerine yer verilmesi şeklinde somutlaştığı kabul edilmektedir. Fransız Danıştayı 2006 yılında bir iç hukuk ilkesi olarak kabul ettiği ve görünüşe göre haklı beklentilerin korunması ilkesi ile birlikte düşündüğü hukuk güvenliği ilkesinin idare için yeni düzenlemelerin yürürlüğe sokulması sırasında gerekli geçiş hükümlerinin konulması zorunluluğu getirdiğine karar vermiştir (BÜLBÜL, s. 43) (Bkz. Conseil d'Etat, Asambleé, 24/03/2006 No:288460, Erişim: https://www.conseil-etat.fr/, Ariane Web Arama Motoru).
Düzenleyici işlemler bakımından baskın bir kamu yararı olmadıkça haklı beklentilerin geçiş düzenlemeleri ile korunması gerekliliği de ayrı bir ölçüt olarak içtihatlarda varlığını sürdürmektedir.
	Bu itibarla, ilgili mevzuata göre değerleme uzmanlığının kazanılmasında mesleki tecrübeye sahip olunması aranılan koşullardan birisi olduğundan, hedeflenen amacın gerçekleşmesi ve değişen ihtiyaçlar ile tespit edilen aksaklıklar dikkate alınarak kendisine verilen görev ve yetki çerçevesinde tesis edilen dava konusu İlke Kararı'nda bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığı; ancak davacının söz konusu tecrübe şartının SPL tarafından verilen eğitimle sağlanacağı yönünde haklı bir beklentisinin bulunduğu, dava konusu ilke kararı ile söz konusu tecrübe şartının eğitimle sağlanması uygulamasının geçiş  düzenlemesi öngörülmeksizin kaldırıldığı anlaşıldığından, 17/07/2014 tarih ve 22/735 sayılı İlke Kararı'nın yürürlükte olduğu dönemde lisans sınavını geçenlerin haklı beklentilerini koruyan bir geçiş hükmüne yer verilmemesi nedeniyle dava konusu İlke Kararı'nda bu yönüyle hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
 
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Kurulun 18/04/2019 tarih ve 23/532 sayılı İlke Kararı'nın İPTALİNE,
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
	3. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya  iadesine,

KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Kurulun 18/04/2019 tarih ve 23/532 sayılı İlke Kararı'nın İPTALİNE,
	2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
	3. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya  iadesine,
	4. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 31/10/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/10134, Karar No: 2024/6029, Tarih: 31.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/10134
Karar	No : 2024/6029                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	:  ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	:  ... Genel Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	:  ... Bölge İdare Mahkemesi  ...İdare Dava Dairesinin   ... tarih ve E: ..., K: ...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
	Dava konusu istem: 19/03/2013 tarih ve 28592 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 11/02/2013 tarih ve 2013/4823 sayılı Bakanlar Kurulu kararı uyarınca, Denizli Acıpayam ve Barza Ovası Arazi Toplulaştırma ve Tarla İçi Geliştirme Hizmetleri Projesi kapsamında, Denizli ili, Tavas ilçesi,  ... mahallesinde yer alan ve davacının maliki olduğu  ...,  ...,  ...,  ...,  ...,  ...,  ...,  ...,  ...,  ... parsel sayılı taşınmazların bulunduğu alanda yapılan arazi toplulaştırmasının anılan parsellere ilişkin kısmının iptali istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:  ... İdare Mahkemesince verilen  ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararda; bilirkişi raporu ile ek bilirkişi raporlarının birlikte değerlendirilmesi neticesinde, dava konusu edilen toplulaştırma işlemi ile davacının maliki olduğu  ...,  ...,  ...,  ...,  ...,  ...,  ...,  ... parsel sayılı taşınmazlarına karşılık  ... ada,  ... parsel sayılı taşınmazın davacı ve eşine tahsis edildiği,  ... parsel sayılı taşınmazın ise küçük olması nedeniyle ve davacının talebi üzerine  ... ada,  ... parsel sayılı taşınmazdan tahsis edildiği,  ... parsel sayılı taşınmazın ise toplulaştırma işlemine dahil edilmediği, davacının ve diğer parsel sahiplerinin uygulamaya giren taşınmazlarından eşit olarak 0,059268 oranında katılım payı kesildiği, yapılan kesinti oranının mevzuata uygun olduğu, davacının önceki parselleri ile toplulaştırma işlemi sonrasına tahsis edilen parsellerin aynı toprak sınıfında yer aldığı, davacıya tahsis edilen parsellerin tarım yapmaya elverişli olduğu, bu taşınmazlarda bulunan taşların ve çalıların toplulaştırma işlemin dahil olan ve karşılıklarında verilen parsellerde de mevcut olduğu, uygulama öncesi parsel malikleri tarafından parsellerinin sınırlarının belirlenmesi amacıyla taşların kullanıldığı, aynı taş öbeklerinin davacının parselinde de olduğu, dava konusu toplulaştırma işleminin anılan parsellere ilişkin kısmının mevzuata, kamu yararına ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı  tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı  tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI     : Hükme esas alınan bilirkişi raporlarının eksik ve hatalı olduğu, bilirkişilerce davalı idarenin verdiği tek taraflı bilgilerle rapor hazırlandığı, kendi tarlasında bulunan taşların toplulaştırma öncesinde malikleri tarafından sınırlarını belirlemek için getirildiği ve taşınabilecek nitelikte olduğu belirtilmiş ise de halk arasında "temel" adı verilen bu taş sınırların çok önceden oluşturulduğu ve elle temizlemesi mümkün olmayan yapılar olduğu, yeni tahsis edilen parsellerdeki bu taşların temizlenmesi için en az 5 bin TL tutacak hafriyat işi yaptırması gerektiği, tahsis edilen parselde 1 metre ve daha derin yollar ve çalı öbekleri olduğu, yapılan tahsis işlemi ile davacının arazisinin yoğun olduğu bölgeden değil, bir parselinin dağa dönük kısmından yer verildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:  Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ	:  ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
Dava konusu toplulaştırma işleminin  ...,  ...,  ...,  ...,  ...,  ...,  ...,  ... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kısmı yönünden; 
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Toplulaştırma işleminin  ... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kısmı yönünden; 
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde ise, temyiz incelemesi sonucunda Danıştay'ın kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı belirtilmektedir.
Dosyanın incelenmesinden, bilirkişi raporunda, Mahkeme ve İdari Dava Dairesi kararında her ne kadar  ... parsel sayılı taşınmazın davacının talebi üzerine  ... ada  ...  parsel sayılı taşınmaza taşındığı belirtilmiş ise de, dosyada ekli tescile esas dağıtım listesinde  ... parsel sayılı taşınmazın ... ada ... parsel sayılı taşınmaza taşındığı görülmüştür.

Dosyanın incelenmesinden, bilirkişi raporunda, Mahkeme ve İdari Dava Dairesi kararında her ne kadar  ... parsel sayılı taşınmazın davacının talebi üzerine  ... ada  ...  parsel sayılı taşınmaza taşındığı belirtilmiş ise de, dosyada ekli tescile esas dağıtım listesinde  ... parsel sayılı taşınmazın ... ada ... parsel sayılı taşınmaza taşındığı görülmüştür.
Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün yanlışlık kapsamında görüldüğünden, İdare Dava Dairesi kararının ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin kısmının 2577 sayılı Kanunun 49/1-(b) maddesi uyarınca, "... parsel sayılı taşınmazın ... ada, ... parsel sayılı taşınmaz olarak tahsis edildiği" şeklinde  düzeltilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Dava konusu edilen ... parsel sayılı taşınmaz yönünden ise; 
Dosyanın incelenmesinden, ... parsel sayılı taşınmazın Arazi Toplulaştırma Projesi kapsamına dahil edilmediği anlaşıldığından bahse konu parsel yönünden herhangi bir toplulaştırma işleminin bulunmadığı, dolayısıyla anılan parsel yönünden olmayan toplulaştırma işleminin esasının da incelenmesine hukuken olanak bulunmadığından davanın incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerekirken davanın reddine ilişkin İdare Dava Dairesi kararında sonucu itibariyle hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.	Temyiz isteminin kısmen kabul, kısmen reddine,
	2.	 İzmir Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kısmının ONANMASINA,
3.	Anılan İdare Dava Dairesi kararının ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin kısmının 2577 sayılı Kanunun 49/1-(b) maddesi uyarınca yukarıda açıklanan şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
4.	Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
5.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan İdare Mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/10742, Karar No: 2024/16782, Tarih: 31.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
BEŞİNCİ DAİRE 
Esas  No : 2024/10742
Karar No : 2024/16782
TEMYİZ EDEN (DAVALILAR)	: 1- ... Bakanlığı / ANKARA
	  2- ... Genel Müdürlüğü / ... 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen Geçici 35. madde uyarınca kamu görevinden çıkarılmasına ilişkin İçişleri Bakanlığının ... tarih ve ... sayılı işleminin iptaline karar verilmesi istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; fişleme listesinde davacının örgüt tarafından yapılan fişlemeye karşılık gelen ve 2015 yılının Mart ayının öncesinde örgütle ilişkisini ifade eden harf kodları "SC"; davacının örgüt tarafından yapılan fişlemeye karşılık gelen ikinci kademe kodları ve 2015 yılının Mart ayının sonrasında örgütle ilişkisini ifade eden "SCD" ve "SCE" kodları olup, davacının örgütle ilgili başka bir kod nitelendirmesi ise bulunmadığı, söz konusu mevcut kodların yukarıda belirtilen anlamları ve davacının terör örgütüyle 2013 yılından sonra herhangi bir ilgisi olduğuna dair somut bir delilin bulunmadığı dikkate alındığında, söz konusu bu kodların tek başına davacının terör örgütüyle irtibatlı ve iltisaklı olduğunu  göstermeyeceği, davacının babasıyla ilgili elde edilen bilgilerin ise davacıyla ilgisini ortaya koyan somut bir tespit ve değerlendirme bulunmadığı, davacının babasına ilişkin bilgilerin, tek başına ve salt yakınlık ilişkisine dayanılarak davacının terör örgütüyle ilgisi yönünden yapılan değerlendirmede dikkate alınmasına olanak bulunmadığı, bu durumda; davacının FETÖ/PDY silâhlı terör örgütüyle irtibatı ve iltisakı olduğu gerekçesiyle kamu görevinden çıkarılması yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idare tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.