muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2803, Karar No: 2024/7050, Tarih: 02.12.2024

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazların ve dolayısıyla orman içi açıklıkların tarım, inşaat ve hayvancılık için kullanılamayacağı, bu tür yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı, ayrıca buralardan yararlanabilmek için zorunlu olarak ormanların da kullanılacak olması ve bu nedenle açma, genişletme, yangın oluşması gibi risklerin doğacağı ve orman bütünlüğünün bozulacağı, ayrıca Yargıtay uygulamaları doğrultusunda oluşan kesin içtihatlara göre bu tür taşınmazların önceden orman olma zorunluluğunun da bulunmaması ve tekrarla hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıkların zilyetlikle kazanılamayacağı, ayrıca bozulmasına karar verilen hükümde davanın reddine karar verilen kısımların her ne kadar onanmasına karar verilmiş ise de, hükümde bu taşınmazlar için tespit gibi tesciline şeklinde infazı kabil bir hüküm oluşturulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine, Tunceli ili ... ilçesi ... köyü, 127 ada 1 sayılı orman parselinin davalı ... adına tapuya tespit gibi tesciline, Tunceli ili ... ilçesi ... köyü, 127 ada 4 sayılı parselin davalı ... adına tapuya tespit gibi tesciline, birleşen 2013/28 Esas ve 2012/52 Esas sayılı dosyalarda dava konusu edilen Tunceli ili ... ilçesi ... köyü 127 ada 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 parsel sayılı taşınmazların davalı ... adına tapuya tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

Davacı ..., orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun, ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın ekip biçmeye uygun olduğunun belirtildiğini, orman bütünlüğünü bozacak bir hususun bulunmadığını, aksi halde bölgede özel mülkiyete konu arazi kalmayacağını, bu durumun da köylerin ortadan kalkmasına neden olacağını, taşınmaz ile ilgili vergi kayıtlarının uygulanması gerektiğini ileri sürerek, kararı temyiz etmiştir.

Davacı ..., dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının sahte ya da hatalı olduğuna dair hiçbir itiraz bulunmadığını, kadastro sırasında kendilerine ait arazilerin orman arazisi olarak tespit edildiğini ancak yerine başka bir yerde tarla verilmediğini, mülkiyet hakkının ihlal edildiğini, terör nedeniyle 1990 yılından itibaren köyü terk etmek durumunda kaldıklarını, bu nedenle tarlalarını ekip biçemediklerini, üzerinde yabani ot ve çalıların bittiğini, bilirkişi raporunda arazinin orman alanı olmadığının belirtildiğini ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 1 inci maddesi uyarınca kadastro hakimi infazı kabil ve doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür. Somut olayda, davacılar tarafından Tunceli ili, ... ilçesi ... köyü 127 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine itiraz edilerek, eldeki davanın açıldığı, dosya kapsamında alınan 30.06.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda davacıların dava konusu ettikleri taşınmaz sınırlarını zeminde tarif etmeleri sonucunda dava konusu taşınmazların rapor ekinde ibraz olunan krokide 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11 numaralı taşınmazlar olarak gösterildiği, 1, 2, 5, 6, 8, 10 ve 4 sayılı parsel olarak işaretlenen alanın 1711,34 m2 lik kısmının 127 ada 1 parsel sayılı orman vasfıyla Hazine adına tespit edilen taşınmaz içinde kaldığı, 3 sayılı parsel olarak işaretlenen alanın 127 ada 40 parsel, 4 sayılı parsel olarak işaretlenen alanın 1286,97 m2 lik kısmının 127 ada 41 parsel, 7 sayılı parsel olarak işaretlenen alanın 127 ada 37 parsel, 9 sayılı parsel olarak işaretlenen alanın 127 ada 45 parsel, 11 sayılı parsel olarak işaretlenen alanın 127 ada 31 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığının belirtildiği anlaşılmıştır. Buna göre, Mahkemece davanın reddine karar verilmesi neticesinde davacılar tarafından tespitine itiraz olunan 127 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapuya tespit gibi tesciline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, dava konusu edilmeyen 127 ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazlar hakkında da hüküm tesis edilerek davalı ... adına tapuya tespit gibi tesciline karar verilmesi isabetsiz olup, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmekte ise de, iş bu yanlışlığın düzeltilmesinin yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığı anlaşıldığından, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacıların sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Davacıların temyiz itirazlarının, yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1-B bendi ile 2 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine ve hükmün, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7 inci fıkrası gereğince bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacıların temyiz itirazlarının, yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1-B bendi ile 2 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine ve hükmün, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7 inci fıkrası gereğince bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8130, Karar No: 2017/3711, Tarih: 13.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/8130 E.  ,  2017/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2000/6663, Karar No: 2000/8455, Tarih: 09.10.2000

6. Hukuk Dairesi 2000/6663 E., 2000/8455 K.

**6. Hukuk Dairesi 2000/6663 E., 2000/8455 K.**

**- HUSUMET

- İHTİYAÇ NEDENİYLE TAHLİYE

- KİRACININ ÖLÜMÜ**- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 581 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 630 ]

- 6570 S. GAYRİMENKUL KİRALARI HAKKINDA KANUN [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, boşaltılması istenen mesken nitelikli kiralananın davalılardan Gülüm'ün babası ve Hande'nin eşi Tevfik tarafından 01/04/1995 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile müvekkilinden kiralandığını, kiracı Tevfik'in ölümü ile kira ilişkisinin davalılarla devam ettiğini, davacının konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir.

Davalı vekili, kiracı Tevfik'in öldüğünü, husumetin yanlış yöneltildiğini, veraset belgesi ibrazı için önel verilmesini istemiş, mahkemece bu önel kendisine verilmiş, bundan sonraki oturumlara davalı vekili gelmemiştir.

Yerel mahkeme davanın kabulüne karar vermiş, hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

Tahliye davaları kiracı aleyhine, dava açılmadan önce kiracı ölmüşse, ona halef olan mirasçıları aleyhine açılır.

Olayımızda veraset belgesi sunulmamasına rağmen kiracının öldüğü davacı ve davalı tarafça kabul edilmekte olup, çekişmesizdir. Çekişmeli olan husus ve bu davada halledilmesi gereken konu ölen kiracının mirasçılarının tümü aleyhine mi yoksa kiralananda bilfiil oturan kişiler aleyhine mi davanın açılacağıdır.

Miras bırakanın ölümü ile hak ve borçları halefiyet suretiyle mirasçılarına geçer. Kişisel hak doğuran kira sözleşmesinden doğan borçlarda ölenin terekesine dahil olup, mirasçılarına iştirak halinde intikal eder. İşte böyle bir durumda bütün mirasçılar aleyhine dava açılması, yahut bir kısım aleyhine dava açılmışsa diğerlerinin davaya katılmaları zorunluluğu vardır. Çünkü kiralanandan çıkma borcu, bölünmez borçlardandır. Bu nedenle tümüne karşı davanın devam etmesi gerekir. Bu mecburi dava arkadaşlığının da tabii bir sonucudur.

6570 sayılı Yasanın 13. maddesine göre meskende kiracı iken ölen kimse ile birlikte oturanların kiracılıkları kabul edilmekle, tahliye davasının yalnızca bunlar aleyhine açılması gereğini yasa koyucu özel bir yasa ile kabul etmiştir denilebilirse de bu madde sadece öten kimse ile birlikte oturanlar aleyhine fuzuli işgal nedeniyle hemen dava açılamayacağını düzenlemektedir. Yoksa somut olayda olduğu gibi miras bırakanın ölümünden sonra bir süre kiralananda oturan kişiler varsa tüm mirasçıların aleyhine ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açılamayacağını göstermemektedir.

Açıklanan ve dosya içeriğinden anlaşılan durum karşısında, kiracının veraset belgesi celbedilerek, mirasçılarının da davaya katılmaları veya Medeni Kanunun 630. ve 581. maddeleri gereğince terekeye bir mümessil tayin ettirilerek onun huzuru ile davaya bakılması gerekirken bundan zühul ile davalılar hasım gösterilip yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle yerel mahkeme hükmü bozulmalıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09/10/2000 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17439, Karar No: 2014/7592, Tarih: 19.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17439 E.  ,  2014/7592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/143293

MAHKEMESİ : Ergani Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2012

NUMARASI : 2010/203 (E) ve 2012/86 (K)

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık Ö.. Ç.. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık Ö.. Ç..'ın atılı suçu kabul etmemesi karşısında, suça konu paranın sanık tarafından kabul edilerek alındığına ilişkin diğer sanığın kolluktaki 25/06/2010 tarihli tutanakla tespit edilen sonradan doğrulamadığı soyut beyanı dışında mahkumiyetine yeterli kanıt bulunmadığı gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle atılı suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık Ömer hakkında, TCK.nun 50/4. maddesine aykırı olarak aynı Kanunun 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

II- Sanık B.. Ç.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın ifadesinde paranın 23/06/2010 tarihinde çalındığını belirtmesi, sanığın parayı ve aküleri çaldığını kabul etmemekle beraber, çaldığını kabul ettiği dört adet otomobil lastiğinden iki tanesini şikayet tarihinden bir gün önce, diğer ikisini de iki veya üç gün önce işyerinden aldığını ikrar etmesi karşısında, sanığın aynı kast altında çalıştığı işyerinden lastik, akü ve para çalarak hırsızlık suçunu işlediği, TCK.nun 142/1-b, 43/1 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık B.. Ç..'ın lastik ve aküler ile parayı ayrı ayrı kast altında çaldığına ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilmeden, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilerek fazla cezaya hükmolunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2970, Karar No: 2010/5715, Tarih: 05.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/2970 E.  ,  2010/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık (değişen suç vasfı nedeniyle 4926 ve 4733 sayılı yasalara aykırılık)

HÜKÜM : Beraat

Didim Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2006 gün ve 558/214 sayılı görevsizlik kararının dayanağını oluşturan Didim Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2005 tarih ve 3176/432 sayılı iddianamesinde, sanığa yüklenen, Nur Market isimli işyerinde kaçak tütün ve sigara bulundurmaktan ibaret "4926 sayılı Yasaya Muhalefet" suçundan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı adına vekilinin vaki istemi üzerine, anılan suçtan açılan kamu davasına katılma talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde reddine karar verilmek suretiyle iddia hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, şikayetçi Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6555, Karar No: 2008/10123, Tarih: 13.10.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/6555 E.  ,  2008/10123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları ... ... mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla 6 parça taşınmazının intifa hakkını üzerinde bırakıp, çıplak mülkiyetini satış suretiyle davalılara temlik ettiğini, temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapuların iptal ve miras payları oranında mirasçılar adına tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılardan ..., davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davayı kabul ettiklerini belirtmişlerdir.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, "davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı,ancak keşfen belirlenen fakat yargılama sürecinde harcı ikmal edilmeyen değer üzerinden fazla vekalet ücreti tayin edilmiş olmasının doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulmuş, hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ... ... raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalılardan ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 350,50 .-YTL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan ...'ten alınmasına, 13.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1862, Karar No: 2012/5814, Tarih: 06.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1862 E.  ,  2012/5814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık; ticari kira sözleşmesinden kaynaklanan alacakla ilgili itirazın iptaline ilişkindir.Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 6.Hukuk Dairesinindir.Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1920, Karar No: 2015/1955, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1920 E.  ,  2015/1955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/15203, Karar No: 2016/1281, Tarih: 26.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/15203 E.  ,  2016/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/393192

MAHKEMESİ : Yalova Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2011/68 (E) ve 2014/273 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ile birlikte yemek yedikten ve katılan uyuduktan sonra iş yerine ait anahtarı alıp, bu anahtar ile işyerine girerek 500 TL para, şarj makinesi ve kulaklığıda çaldığının anlaşılması karşısında; eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden anılan yasanın 142/1-b maddesi uyarınca uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık İ.. D.. müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28203, Karar No: 2022/1157, Tarih: 14.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/28203 E.  ,  2022/1157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı. kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6339, Karar No: 2016/14605, Tarih: 10.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/6339 E.  ,  2016/14605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı.... vek. Av. ... ile davalı ...Temizlik ve... vek. Av. ... Fer'i müdahil .... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ...(Kapatılan) 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 04/09/2014 gün ve 2012/637 E. - 2014/239 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 01/01/2015 gün ve 2015/182 E. - 2015/11730 K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 261.00.-TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12758, Karar No: 2013/24994, Tarih: 11.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/12758 E.  ,  2013/24994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Üsküdar 5. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın, İstanbul 3 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinde 27.08.2003 günlü oturumda alınan ifadesinde, sanığın yanında bulunan ve tanıyamayacağı iki kişi ile yolda yürüdüğü esnada araçla yanına yaklaştıklarını, elinden çantasını almaya çalışıp çektiğini, vermeyip direndiğini, bir süre süreklendiğini, tekerin altında kalacağı endişesiyle çantayı bırakmak zorunda kaldığını belirtmesi karşısında; sübutu halinde sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA,5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.