muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2255, Karar No: 2007/4056, Tarih: 29.03.2007

kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 Sayılı Yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) orman rejimi dışına çıkarma işleminin iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine hakem kararına ve makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın, 1947 yılında kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra, 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği belirlenmiştir. Çekişmeli imar parselinin içinde bulunduğu, genel arazi kadastrosunda orman olarak tapulama dışı bırakılan, taşınmaz bu niteliği göz önünde bulundurulmadan, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu ifraz ve parselasyon ile ... Belediyesi adına tapuya tescil edilmişse de, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulamasının yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünü yoktur. Aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. maddesindeki ... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararında kabul edildiği üzere "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler, özel yasalarına tabidir. H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmündedir. Bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz

. H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmündedir. Bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz. Yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine vermiştir. (M.Y.- Md. 1025.(933)). Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçer. Başka bir anlatımla, Orman Bakanlığı’na tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerlerden olması nedeniyle, aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında, orman rejimi dışına çıkarma işlemi Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar

verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22909, Karar No: 2013/587, Tarih: 17.01.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/22909 E.  ,  2013/587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH ... MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, dava konusu ineğin haksız olarak davalının elinde bulunduğu sırada uğranılan zararın tazminine ilişkin olup; mahkemece davanın haksız fiil olarak nitelendirilmesine göre inceleme görevi ... ....... Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın ... Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın ... Birinci Başkanlığına gönderilmesine, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9751, Karar No: 2015/517, Tarih: 19.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/9751 E.  ,  2015/517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2013/486-2014/165

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01/06/1982 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sigortalılık başlangıcının 01/06/1982 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 01/01/1984 tarihi olarak tespitine karar verilmiş ise de, bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup, usul ve yasaya aykırıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, doğum tarihi 01/01/1966 olan davacının, sigortalılığının başladığını iddia ettiği 01/06/1982 tarihi itibari ile 16 yaşında olduğu, davalıya ait işyerinde 01/06/1982 tarihinde çalışmaya başladığına ilişkin işe giriş bildirgesinin, işverence davalı kuruma 25/06/1982 tarihinde ibraz edildiği, davacıya ait SGK hizmet cetveli incelendiğinde, ilk sigorta prim ödemesinin 10/05/1997 tarihinde başka bir işveren tarafından yapıldığı, öncesinde sigorta prim ödemesinin bulunmadığı anlaşılmış, davalı işverenin, davacının tespitini talep ettiği tarih itibari ile 1982 yılı 2. dönemi ila 1985 yılı 3. dönemi (dahil) arasında sigorta prim bordrosu düzenlemediği, işverene ait söz konusu işyerinin, 506 sayılı Yasa kapsamına 01/08/1980 tarihinde alındığı, 20/07/1991 tarihinde ise çıkarıldığı tespit edilmiş, mahkemesince, işe giriş bildirgesinde yer alan ...." ve "....." adresleri itibari ile kolluk vasıtasıyla, SGK, Belediye Başkanlığı ve Vergi Dairesi kayıtlarından komşu işyeri araştırması yaptırılmadığı anlaşılmıştır. Mahkeme huzurunda dinlenen ve davalı işveren nezdinde 01/05/1981-30/06/1981 tarihleri arasında sigorta prim ödemesi bulunan tanık Mehrali Dilek beyanında; davalı işyerinde yönetici olarak 6 yıl çalıştığını, işe giriş- işten çıkış tarihlerini hatırlamadığını, davacının 1982 yılı içinde işe girip iki yıl kadar çalıştığını, kendisinin davacıdan sonra işten ayrıldığını bildirmiş olup, diğer davacı tanığı .... ise 1981 yılında davalı işyerinde saha çavuşu olarak görev yaptığını, davacıyı bu işyerine kendisinin götürdüğünü, davacının, 1982 yılı yaz aylarında işe girdiğini, 3 yıl boyunca çalıştığını beyan etmiştir, davacı tanığı Temel'in, davalı işyerinde 01/05/1981, 01/05/1983, 01/05/1988, 20/07/1990 tarihlerinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgelerinin kuruma ibraz edildiği, 20/07/1990-31/08/1990 tarihleri arasında ise davalı işveren tarafından sigorta primlerinin ödendiği tespit edilmiştir.

Bu davada çözümlenmesi gereken hukuki sorun, davacının, sigortalılık başlangıcının tespitini talep ettiği tarih itibari ile 16 yaşında olduğu da dikkate alındığında; işveren ile arasındaki ilişkinin çıraklık ilişkisinden mi, yoksa üretime yönelik hizmet akti ilişkisinden mi kaynaklandığı hususu ile fiili çalışma olgusunun ispatı noktasında toplanmaktadır.

Çıraklık Kanunu'na göre kurulan çıraklık okullarında okuyanlar çırak sayılmaktadır. Taraflar arasındaki ilişkinin niteliğini belirlemede, bir başka ifade ile davacının dava konusu dönemde çırak olup olmadığına karar verirken çıraklık sözleşmesi hükümlerine göre değil, çalışma ilişkisine bakarak bir sonuca varmalıdır. Gerçekten Çıraklık Sözleşmesinde akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma değil, bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyor ise bu durumda, çıraklık ilişkisinden söz edilemez. Zira burada gerçekleşen; işçinin emeğiyle işyeri ve işverene katkıda bulunmasıdır ki bu da ancak bir hizmet ilişkisi ile söz konusu olur. Kişi Kurumca çırak olarak bildirilmiş ise, çırak olmadığını ispat külfeti kişiye düşer. Taraflar arasındaki ilişkinin hukuki niteliği tespit edilirken, işyerinde çırak olarak çalışmakta olan kişinin, 19 yaşından gün almaya başladığı tarihten itibaren çalışmasına çırak olarak mı yoksa diğer kadrolu işçiler gibi üretime yönelik mi devam ettiğinin tespiti yönünden de “çalışma ilişkisine ve biçimine” bakmak gerekmektedir.

506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunlara destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp, ilgili SGK İl Müdürlüğünden, Belediye Başkanlığından, ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden, ayrıca zabıta vasıtasıyla ("....." ve ".... )adresleri itibari ile davalı işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde bildirge tarihinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri dönem bordro tanıklarını; yoksa işyeri sahiplerini tespit etmek; çalışmanın niteliği, alınan ücret hususları ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak; davacı işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyeceğinden davacının çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabi olduğunu kabul etmek, davacının mukayeseye uygun imzaları ve işe giriş bildirgesinin aslı temin edilerek, uzman bilirkişi marifeti ile imza incelemesi yaptırmak ve davacının sigortalılık başlangıcının 18 yaşını doldurduğu tarihte başlayacağı hususu da dikkate alınarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/825, Karar No: 2024/342, Tarih: 11.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/825 E.  ,  2024/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/537 E., 2021/1471 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ: 1. Sanık ... yönünden temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

2. Sanık ... yönünden bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle

değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.09.2020 tarihli ve 2020/390 Esas, 2020/258 Karar sayılı kararı ile Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/301 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/301 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/301 Esas, 2021/59 Karar sayılı kararı ile

a. Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a), (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci, dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin birinci, dördüncü fıkraları, 55 inci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunlukları hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

b. Suça sürüklenen çocuk ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a), (b) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci, dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin birinci, dördüncü fıkraları, 55 inci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunlukları hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2021/537 Esas, 2021/1471 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; sanık ... hakkında sosyal inceleme raporu alınmaması ve gerekçesinin de tartışılmaması nedeniyle hükmün bozulması, sanık ... hakkında hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik İlk Derece Mahkemesince gerekçe gösterilmediğine,

4. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

5. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

6. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

7. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

8. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

9. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

10. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

5. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

6. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

7. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

8. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

9. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

10. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk kuvvetlerinin yapmış olduğu uyuşturucuyla mücadele çalışmalar neticesinde, olay günü, sanık ve SSÇ'nin olay yeri olan İbni Sina İlkokulu'nun karşısında bulunan boş arazide birlikte oturdukları sırada tanık ...'nin, sanık ...'ı uyuşturucu bonzai maddesi almak için aradığı, akabinde sanığın, tanığa bulundukları yeri tarif ettiği, bir süre sonra tanığın aracı ile sanık ve SSÇ'nin bulunduğu boş araziye geldiği, akabinde sanık ve SSÇ'nin tanığın aracına bindikleri, burada sanığın, tanık gelmeden önce SSÇ'ye verdiği uyuşturucu bonzai maddesini SSÇ'den alarak tanığa verdiği, karşılığında tanığın da sanığa 400,00 TL verdiği, daha sonra sanık ve SSÇ'nin araçtan indikleri, tanığın da aracı ile olay yerinden ayrıldığı sırada kolluk görevlilerince olaya müdahale edilerek tanığın aracının durdurulduğu, sanık ve SSÇ'nin bulunduğu boş arazi içerisinde ve şahısların otların arasına sakladıkları görülen bir parça halinde sigara paketi içerisinde şeffaf poşete sarılı vaziyette daralı ağırlığı 19 gram gelen sentetik kannabinoid türü uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, akabinde gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet savcısınca verilen yazılı arama emrine istinaden yapılan aramalar neticesinde, tanık ... D'in yapılan üst araması sırasında kendi rızasıyla, daralı ağırlığı 3 gram gelen sentetik kannabinoid türü maddeyi teslim ettiği, SSÇ Mehmet Reşat'ın yapılan üst aramasında çakmaklık cebinde bir parça halinde sigara jelatinine sarılı vaziyette daralı ağırlı 0,50 gram gelen sentetik kannabinoid türü maddenin ele geçirildiği olayda, maddelerin niteliği, olay tutanakları, uzmanlık raporu, tanık ...'nin soruşturma ifadesi ve teşhis işlemi, tutanak mümzi beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı değerlendirilerek sanıkların uyuşturucu madde ticareti yaptığı değerlendirilmiştir gerekçesi ile sanıkların mahkûmiyetine, karar verildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sırasında on sekiz yaşını doldurmamış sanık Batuhan hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sırasında on sekiz yaşını doldurmamış sanık Batuhan hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma

Kanunu'nun 35 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı maddenin üçüncü fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması, temyiz inceleme tarihi itibarıyla sanığın on sekiz yaşını doldurması nedeniyle telafisi mümkün olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde eleştiri dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına İlişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca her ne kadar kullanıcı şahsa satış araç içerisinde gerçekleşmiş ise de; satışa arz için bulundurulan uyuşturucu maddelerin camiye 200 metre mesafede bulunduğundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasının hukuka uygun olduğu anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza