muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15842, Karar No: 2014/20180, Tarih: 18.06.2014

Yine dosyada bulunan personel ifade tutanağı formu başlıklı 23.09.2009 tarihli matbu formda, davacı işçiye atfen el yazısı ile aldım parayı ifadesinin yer aldığı, ifade veren kısmında davacıya atfen isim ve imzanın bulunduğu tespit edilmiştir.

Dosyada bulunan 23.09.2009 tarihli fesih yazısından, iş akdinin İş Kanununun 25/II-e maddesi uyarınca feshedildiği anlaşılmıştır.

Davacının doğruluk ve bağlılığa aykırı ve de güven sarsıcı eylemi nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedilmesi karşısında kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15792, Karar No: 2012/21267, Tarih: 10.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/15792 E.  ,  2012/21267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, mahkemece tapulu taşınmaza vaki müdahalenin men'ine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 1.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/979, Karar No: 2014/8146, Tarih: 30.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/979 E.  ,  2014/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/03/2013 tarih ve 2012/18-2013/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'ın ... nezdinde 32. ve 33. sınıflarda 2010/08142 sayı ile “İÇKİ DÜNYASI” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, marka başvurusuna müvekkilinin 556 sayılı KHK’nin 7/1-a, c ve d hükümlerine aykırı olduğu gerekçesiyle yaptığı itirazın reddedildiğini, oysa başvurunun 32 ve 33. sınıftaki mallar “şaraplar, likörler, alkollü içecekler, anasonlu içecekleri” kapsadığını, alkollü içkileri de kapsayan bir marka başvurusunda başvuru konusu markanın münhasıran "içki dünyası" ibaresinden oluşmasının marka hukukunun özü ile bağdaşmayacağını, dava konusu markanın ayırt edici özelliği bulunmadığını ileri sürerek, ...’nun 2011-M-4529 sayılı kararının iptaline ve davalı adına tescil edilmiş bulunan 2010/08142 başvuru numaralı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, "içki dünyası" ibareli başvurunun birbirini tamamlayan iki kelimeden oluşarak ayırt edici nitelik kazandığını, 556 sayılı KHK'nin 5. maddesindeki koşulları sağladığını, bir bütün olarak değerlendirildiğinde cins, çeşit, vasıf ve miktar belirtmediğini, halkı yanıltma özelliğini de taşımadığını, ayırt edici nitelikte bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, "içki dünyası" ibareli başvurunun birbirini tamamlayan iki kelimeden oluşarak ayırt edici nitelik kazandığını, 556 sayılı KHK'nin 5. maddesindeki koşulları sağladığını, bir bütün olarak değerlendirildiğinde cins, çeşit, vasıf ve miktar belirtmediğini, halkı yanıltma özelliğini de taşımadığını, ayırt edici nitelikte bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, içki ve içecekle ilgili mallar yönünden doğrudan tanımlayıcı olan "İçki Dünyası" ibaresinin başvuru kapsamında yer alan bu nitelikteki tüm mallar itibariyle 556 sayılı KHK'nin 7/1-c maddesi anlamında tanımlayıcı olduğu ve kullanımla ayırt edicilik sağlamadığı sürece tesciline olanak bulunmadığı, dosya kapsamındaki deliller değerlendirildiğinde reklam ve tanıtımın sonucunda ilgili sektörde ve tüketici nezdinde işaretin başvuru sahibine bağlandığı, markasal ayırt ediciliğe ulaştığının kabul edilemeyeceği, KHK'nin 7/son hükmü ile tescil engelinin aşılması koşullarının da bulunmadığı, "İçki Dünyası" ibaresinin "alkollü içkilere dair her şey" biçimindeki dar anlamı itibariyle anlaşılacağı kabul edildiği takdirde başvuru kapsamında yer alan 32. sınıftaki "maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar, tonikler, sebze ve meyve suları, bunların konsantre ve özleri; meşrubatlar" yönünden KHK'nin 7/1-f bendi kapsamında yanıltıcı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, ... ... kararının iptaline, 2010/08142 sayılı "İÇKİ DÜNYASI" ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19032, Karar No: 2015/10961, Tarih: 01.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19032 E.  ,  2015/10961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TERME KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/11/2012

NUMARASI : 1989/138-2012/47

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ç. Mahallesi çalışma alanında bulunan 47 ada 29 ve 31 parsel sayılı sırasıyla 123 ve 204 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı nedeni ile Hüseyin ve müşterekleri, 47 ada 30 parsel sayılı 172 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle K.. Ç.., 47 ada 34 parsel sayılı 2431 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle Hüseyin ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı N.. Ç.. tarafından davalılar K.. Ç.. ve F.. A.. aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi ve tescil davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda Fen Bilirkişileri Nuri Ertuğrul ve Cevat tarafından hazırlanan 16.08.2010 havale tarihli raporda (A), (B) ve (C) sembolleri ile gösterilen kısımlara ilişkin davalıların el atmasının önlenmesine, (A ) ve mavi renk ile gösterilen 58,03 metrekarelik kısmın; (B) sembolü ve sarı renk ile gösterilen 45,66 metrekarelik kısmın; (C) sembolü ve yeşil renk ile gösterilen 40,24 metrekarelik kısmın davacıya ait S. İli, T. İlçesi, Ç. Mah. 47 ada, 34 nolu parsele dahil edilmesine ve bu şekilde (tespit gibi Hüseyin l, N.. Ç.., Kemal Çetin, Ali Uzun, Reşat Yavuz , Remzi Yavuz adına) tapuya kayıt ve tesciline, 29 nolu parselin 123,00 metrekare olarak tespit gibi (Hüseyin , M.. K.., F.. A.. adına) tapuya kayıt ve tesciline, 30 nolu parselin 172,00 metrekare olarak tespit gibi (K.. Ç.. adına) tapuya kayıt ve tesciline, 31 nolu parselin ise 204,00 metrekare olarak tespit gibi (Hüseyin , M.. K.., F.. A.. adına) tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalı F.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, verilen kararda gerekçe bulunmamaktadır. Anayasamızın 141, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388. maddeleri ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27 ve 28. maddelerinde verilen kararların gerekçeli olması öngörülmüştür.1086 sayılı Yasa'nın 388 ve 389. maddeleri ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 ve 298. maddeleri kararın gerekçe içermesini zorunlu kılmaktadır. Anılan maddeler uyarınca gerekçe, iki tarafın iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermelidir. Başka bir deyişle gerekçe; hüküm fıkrasında yazılı sonuçlara nasıl varıldığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklanmasıdır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası birbirine sıkı sıkıya bağlı olup uyumlu bulunması zorunludur. Açık duruşmada tefhim olunan hüküm fıkrasında varılan sonucun nedenlerini açıklamayan ifadelerin gerekçe olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Somut olayda; mahkemece belirtilen hususlar göz ardı edilerek davanın hangi gerekçe ile kısmen kabul edildiği konusunda herhangi bir gerekçe belirtilmeden hüküm kurulması isabetsizdir. Bununla birlikte; Mahkemelerce tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uyumlu olması zorunludur. Mahkemece; kısa kararda “Davanın kısmen kabulü ile; Fen Bilirkişileri Nuri Ertuğrul ve Cevat tarafından hazırlanan 16.08.2010 havale tarihli raporda (A), (B) ve (C) sembolleri ile gösterilen kısımlara ilişkin davalıların el atmasının önlenmesine, (A) ve mavi renk ile gösterilen 58,03 metrekarelik kısmın; (B) sembolü ve sarı renk ile gösterilen 45,66 metrelik kısmın; (C) sembolü ve yeşil renk ile gösterilen 40,24 metrekarelik kısmın davacıya ait Samsun İli, Terme İlçesi, Çay Mah., 47 ada, 34 nolu parsele dahil edilmesine, bu şekilde tapuya kayıt ve tesciline” şeklinde hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararda “Fen Bilirkişileri Nuri Ertuğrul ve Cevat tarafından hazırlanan 16.08.2010 havale tarihli raporda (A), (B) ve (C) sembolleri ile gösterilen kısımlara ilişkin davalıların el atmasının önlenmesine, (A) ve mavi renk ile gösterilen 58,03 metrekarelik kısmın; (B) sembolü ve sarı renk ile gösterilen 45,66 metrekarelik kısmın; (C) sembolü ve yeşil renk ile gösterilen 40,24 metrekarelik kısmın davacıya ait S. İli, T. İlçesi, Ç. Mah., 47 ada, 34 nolu parsele dahil edilmesine ve bu şekilde (tespit gibi Hüseyin l, N.. Ç.., Kemal Çetin, Ali Uzun, Reşat Yavuz , Remzi Yavuz adına) tapuya kayıt ve tesciline, 29 nolu parselin 123,00 metrekare olarak tespit gibi (Hüseyin Kılıçal, M.. K.., F.. A.. adına) tapuya kayıt ve tesciline, 30 nolu parselin 172,00 metrekare olarak tespit gibi (K.. Ç.. adına) tapuya kayıt ve tesciline, 31 nolu parselin ise 204,00 metrekare olarak tespit gibi (Hüseyin , M.. K.., F.. A.

. İli, T. İlçesi, Ç. Mah., 47 ada, 34 nolu parsele dahil edilmesine ve bu şekilde (tespit gibi Hüseyin l, N.. Ç.., Kemal Çetin, Ali Uzun, Reşat Yavuz , Remzi Yavuz adına) tapuya kayıt ve tesciline, 29 nolu parselin 123,00 metrekare olarak tespit gibi (Hüseyin Kılıçal, M.. K.., F.. A.. adına) tapuya kayıt ve tesciline, 30 nolu parselin 172,00 metrekare olarak tespit gibi (K.. Ç.. adına) tapuya kayıt ve tesciline, 31 nolu parselin ise 204,00 metrekare olarak tespit gibi (Hüseyin , M.. K.., F.. A.. adına) tapuya kayıt ve tesciline, ” şeklinde hüküm kurulmuş ve bu şekilde kısa kararda hakkında hüküm kurulmayan parseller ile ilgili gerekçeli kararda hüküm kurulmuş, çekişmeli taşınmazların kimler adına tescil edileceği kısa kararda belirtilmediği halde gerekçeli kararda hüküm altına alınmış bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararın gerekçeli karara aykırı olması, mahkemelere olan güveni zedeleyeceği gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesine de aykırılık oluşturmaktadır. Bu durum; 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma nedeni olup temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının temiyiz edene iadesine, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14340, Karar No: 2018/12260, Tarih: 01.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/14340 E.  ,  2018/12260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Zamanaşımının son kesme nedeni olan 30.11.2010 mahkumiyet tarihine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 01/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12847, Karar No: 2014/1851, Tarih: 03.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12847 E.  ,  2014/1851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 51. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2009/252-2013/54

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/03/2013 tarih ve 2009/252-2013/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirke tarafından ... numaralı Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesi ile sigortalanan A.Ateş Gübre İnşaat Taah. Nak. Gıda İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti'ye ait amonyum nitrat cinsi emtianın Ukrayna'dan Türkiye'ye deniz yolu ile nakliyesi davalı tarafından gerçekleştirildiğini, Ukrayna'dan davalı M/V PEARL isimli gemiye yüklenen taşıma konusu emtia 25/07/2008 tarihli konşimento tahtında davalı donatan sorumluluğunda Türkiye ye getirildiğini, tahliye bitiminde yapılan ölçümlerde 102.422 Mton emtianın eksik tahliye edildiğini ve tutanak altına alındığını, fatura ve yapılan tespitler sonucu müvekkilin sigortalısına 15.573,00 USD tutarındaki zararı ödediğini, sigortacı TTK ve poliçe hükümleri ile ibraname içeriği gereğince halefıyet ve temlik esasına göre sigortalısının hakların devraldığını, TTK'nın ilgili maddeleri gereğince davalıya rücu hakkı doğduğunu, davalı şirkete müracaatta bulunulduğunu ancak sonuç alınamadığını, bu nedenle Malta bayraklı M/V PEARL gemisi üzerinde kanuni rehin hakkının tanınmasına, 15.573,00 USD rücuen tazminat alacağının sigortalıya ödeme yapılan 19/09/2008 tarihinden itibaren işleyecek bankaların bir yıl vadeli döviz hesabına uyguladıkları en yüksek döviz faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının gemi işletme müteahhidi olduğunun tespit ve kabul olunduğu davada ihtilafın donatana izafeten işletene yani gemi işletme müteahhidine husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği olduğu, TTK 117 vd. maddelerine göre izafeten husumet ancak aracılıkta bulunduğu ya da müvekkili adına ve hesabına bizzat gerçekleştirdiği sözleşmelerden doğan uyuşmazlıklarda müvekkili namına dava açabilecek yada müvekkiline izafeten davaya muhatap olacak olanın acente olduğu, donatana izafeten işleteni olarak H. Denizcilik Şirketi'ne yöneltilen husumetin işletenin donatanı temsil yetkisinin olmaması karşısında yanlış olduğu gerekçesiyle davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

(1) Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

(2) Ancak, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, donatana izafeten gemi işletme müteahhidine dava açılamaz ise de, davada donatana husumet yöneltilmiş bulunduğundan, mahkemece dava dilekçesinin donatana tebliğ suretiyle donatan aleyhine açılan davaya bakılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11476, Karar No: 2024/2175, Tarih: 26.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11476 E.  ,  2024/2175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/382 Esas, 2023/93 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 4. Tüketici Mahkemesinin 05.03.2021 Tarihli ve 2020/509 Esas, 2021/404 Karar Sayılı Kararı

Davanın kabulüne kararı verilmiş, kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesinin 01.06.2023 tarihli ve 2021/2234 Esas, 2023/1334 Karar sayılı kararı ile "tapu devrinin yapıldığı eldeki dava ile emsal davalarda davanın kabulü ve sözleşmenin geçersizliğinin tespiti ile bedel iadesine karar verilmesi ihtimalinde tapunun iadesinin temini kapsamında iptali ve tescili zorunlu olduğundan; huzurdaki davanın taşınmazın aynına ilişkin olmadığının ileri sürülemeyeceği, kamu düzenine ilişkin kesin yetki hali olan tapunun iptali ve tescili kararının taşınmazın bulunduğu yargılama sahası dışındaki mahkeme tarafından verilmesinin mümkün olmadığı, tapu kayıtlarına göre taşınmazın Yalova İli, yargı çevresine bağlı Termal İlçesi’nde bulunduğunun anlaşıldığı, mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken esasa ilişkin hüküm kurulmasının hatalı olduğu" gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 4. Tüketici Mahkemesinin 04.09.2023 Tarihli ve 2023/631 Esas, 2023/879 Karar Sayılı Kararı

Taşınmaz üzerindeki ayni hakka ilişkin veya ayni hak sahipliğinde değişikliğe yol açabilecek davalar ile taşınmazın zilyetliğine yahut alıkoyma hakkına ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkili olduğu, tapu kayıtlarına göre taşınmazın Yalova İli yargı çevresine bağlı Termal İlçesi’nde bulunduğu, bu haliyle taşınmazın aynına yönelik bir hüküm kurulacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Yalova Tüketici Mahkemesinin 24.10.2023 Tarihli ve 2023/382 Esas, 2023/93 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, davacının davayı İstanbul Anadolu Tüketici Mahkemesinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu, eldeki dosyanın taşınmaz aynına ilişkin olmadığı bu sebeple kesin yetkinin de söz konusu olmayacağı, yetkisizlik kararı veren İstanbul Anadolu 4. Tüketici Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, devremülk sözleşmesinden cayma hakkı kullanıldığından bahisle ödenen bedelin iadesi için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6502 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlık taraflar arasındaki devremülk sözleşmesinin cayma hakkı kullanıldığından bahisle feshi ve verilenin iadesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

2. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, dava tarihi itibariyle yerleşim yeri Kartal/İstanbul olan davacının davayı, 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasına uygun olarak yerleşim yerinin bulunduğu İstanbul Anadolu Mahkemelerinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre uyuşmazlığın, İstanbul Anadolu 4. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 4. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.