muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/40279, Karar No: 2017/18048, Tarih: 14.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/40279 E.  ,  2017/18048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, HMK 353/1-b-1. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile ... ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden, kamu tüzel kişiliği bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/09/2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21787, Karar No: 2013/33026, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21787 E.  ,  2013/33026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamında yer alan 25.11.2009 tarihli yakalama tutanağından olay tarihinde sanıkların, semt pazarında görevli polisler tarafından tezgahlara hızlı bir şekilde yanaşarak kısa sürede uzaklaştıklarının görülmesi nedeniyle şüphe üzerine takibe alındıkları, takip esnasında sanıkların mağdurlara ait tezgahlardan hırsızlık yaptıkları, pazardan çıkıp uzaklaşacakları sırada kesintisiz takip sonucu yakalandıkları anlaşılmakla suça konu eşyaları henüz fiili hakimiyetlerine geçirmedikleri değerlendirilmiş olup sanıkların eylemleri teşebbüs aşamasında kaldığı halde tamamlanmış kabul edilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15063, Karar No: 2023/5257, Tarih: 17.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/15063 E.  ,  2023/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/2 E., 2021/1 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, ... ili ... ilçesi Yukarıkaragüney Köyü çalışma alanında bulunan 141 ada 2 parsel ... 6.421,18 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, ölü olduğu belirtilerek ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi Yukarıkaragüney Köyü 141 ada 2 parsel ... taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufundaki yerlerden ve ham toprak vasfında olduğunu ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar duruşmalardaki beyanlarında; davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.07.2014 tarih ve 2012/3 Esas, 2014/36 Karar ... kararı ile, " 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 14üncü maddesinde yazılı koşulların davalı taraf lehine oluştuğu gerekçesiyle, davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 03.07.2014 tarih ve 2012/3 Esas, 2014/36 Karar ... kararı, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 21.11.2018 tarih ve 2017/1770Esas, 2018/6911 Karar ... ilamıyla ".... somut olayda taraf teşkilinin sağlanmadığı, taraf teşkili sağlanmadan davanın esasına girilerek hüküm verilmiş olmasının isabetsiz olduğu" açıklanarak, sair yönler incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... 3402 ... Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen mülk edinme şartlarının davalılar lehine oluştuğu, davalılar adına tespit edilen taşınmazların miktarının yasada belirtilen sınırları geçmediği gerekçesiyle, davanın reddine, çekişmeli 141 ada 2 parselin tespit gibi tesciline" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... 3402 ... Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen mülk edinme şartlarının davalılar lehine oluştuğu, davalılar adına tespit edilen taşınmazların miktarının yasada belirtilen sınırları geçmediği gerekçesiyle, davanın reddine, çekişmeli 141 ada 2 parselin tespit gibi tesciline" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki ham toprak vasıflı yerlerden olduğunu, zilyetlikle kazanma koşullarının davalı taraf yararına gerçekleşmediğini, ilk derece mahkemesi kararınn usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, bu sebeplerle ve re'sen dikkate alınacak diğer nedenlerle hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro sırasında davalılar adına belgesiz zilyetlikten tespit edilen çekişmeli taşınmazın vasfının ne olduğu, kadastro tespit tarihine kadar davalılar yararına taşınmaz üzerinde zilyetlikle edinim koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 14, 17 ve 18 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1. İlk Derece Mahkemesince, davalılar lehine kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Şöyle ki; dava konusu taşınmaz, 2005 yılında yapılan kadastro tespitinde, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden davalıların murisi ... adına tespit edilmiş olup, davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu iddia ederek dava açmıştır.

Şöyle ki; dava konusu taşınmaz, 2005 yılında yapılan kadastro tespitinde, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden davalıların murisi ... adına tespit edilmiş olup, davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu iddia ederek dava açmıştır.

Çekişmeli taşınmaz üzerinde 2014 yılında yapılan keşifler sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve davalı tanığı benzer beyanlarında, taşınmazın evveliyatından beri davalıların murisi ... tarafından kullanıldığını bildirmekle beraber, taşınmaz üzerinde, yaklaşık 20 yıldır (mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına başvurulduğu keşif tarihi olan 2014 yılı dikkate alındığında 1994 yılına tekabül etmektedir) ekip - biçme gibi bir tasarrufta bulunulmadığını ifade etmişler; keşif sonucu düzenlenen zirai bilirkişi kurulu raporunda da, taşınmaz üzerinde 20 yıldan fazla süredir herhangi bir ekim - dikim faaliyeti olmadığı ve üzerinin yabani otlarla kaplı olduğu ve taşınmazın imar sahası dışında bulunduğu belirtilmiştir.

Bu durum karşısında; gerek davacı Hazinenin iddiasını ileri sürüş biçimine, gerekse keşif tarihi itibariyle taşınmazın 20 yılı aşkın süredir kullanılmadığı tespitini içeren zirai bilirkişi kurulu raporuna, bu raporu doğrulayan tanık ifadelerine ve özellikle taşınmazın imar sahası dışında olduğunun saptanmış olmasına göre, bu nitelikteki bir taşınmaz üzerinde ev yapmak ve hayvan otlatmak şeklinde sürdürülen zilyetliğin, ekonomik amaca uygun zilyetlik sayılamayacağı kuşkusuzdur.

Bu tarz bir uyuşmazlığın çözümünde, taşınmazın kullanım süresi ile niteliğinin, imar - ihyaya muhtaç yerlerden ise üzerindeki imar - ihya işlemlerinin tamamlandığı ve ekonomik amaca uygun zilyetliğin başladığı tarihin ve bu zilyetlik terk edilmiş ise terk tarihinin belirlenmesi önem arz etmektedir. Bu hususların belirlenmesinde en önemli delil hava fotoğraflarıdır. Stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülmesi, taşınmazın çekim tarihindeki sınırlarının ve niteliğinin belirlenebilmesi, bu yolla ekilen ya da ekilemeyen alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkündür. Sağlıklı bir değerlendirme yapılabilmesi için hava fotoğraflarının en az üç ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu kapsamda, çekişmeli taşınmazın tespit tarihinden 15 - 20 - 25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğraflarının getirtilerek jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisine, stereoskop aletiyle incelettirilmesi ve belirtilen hususlarda rapor alınması gerekmektedir. Ne var ki İlk Derece Mahkemesince, bu yönde her hangi araştırma ve inceleme yaptırılmaksızın, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmiştir.

. Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle, kadastro tespit tarihi olan 2005 yılından 15 - 20 - 25 yıl öncesine ilişkin üç farklı döneme ait hava fotoğrafları ile taşınmazın 20 yılı aşkın süredir kullanılmadığına ilişkin mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile bu yöndeki ziraatçi bilirkişi kurulu raporu dikkate alınarak, bu beyanların alındığı ve raporun tanzim edildiği keşif tarihi olan 2014 yılından 20 yıl öncesine tekabül eden 1994 yılından geriye doğru 15 - 20 - 25 yıl öncesine ait üç farklı döneme ilişkin hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve tüm tespit bilirkişileri ile üç kişilik ziraat mühendisleri bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotoğrametri mühendisi bilirkişisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı; bu keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın önceki niteliğinin ne olduğu, üzerindeki zilyetliğin hangi tarihte başladığı ve hangi tasarruflarla sürdürüldüğü, ekonomik amaca uygun zilyetliğin belirli süre ile terk edilip edilmediği, terk edilmiş ise hangi tarihte terk edildiği, bu sürenin 20 yıla ulaşıp ulaşmadığı ve tespit tarihine kadar davalılar yararına 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolup dolmadığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak, kadastro tespitine aykırı sonuçlara ulaşılması halinde ise tüm tespit bilirkişileri dinlenilerek giderilmeye çalışılmalı; ziraat mühendisleri bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazın geçmişteki ve şimdiki niteliğinin ve toprak yapısının ne olduğu, üzerinde ne tür bitki örtüsünün bulunduğu, imar - ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar - ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise imar - ihyasının hangi tarihte tamamlandığı, taşınmazın üzerinde sürdürülen zilyetliğin mevcut olup olmadığı ve mevcut ise zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğü hususlarında, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerinden çekilmiş fotoğraflarını da içerir, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden, keşfi takibe ve denetlemeye elverişli krokili rapor düzenlemesi istenilmeli; hava fotoğrafları jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiye tevdi edilerek, stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmak suretiyle, çekişme konusu taşınmazın hava fotoğraflarında gösterilmesi istenilmeli ve taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğu, üzerinde ne tür bitki örtüsünün bulunduğu, imar - ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar - ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise imar - ihyasının hangi tarihte tamamlandığı, taşınmazın üzerinde ekonomik amacına uygun

veya fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiye tevdi edilerek, stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmak suretiyle, çekişme konusu taşınmazın hava fotoğraflarında gösterilmesi istenilmeli ve taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğu, üzerinde ne tür bitki örtüsünün bulunduğu, imar - ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar - ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise imar - ihyasının hangi tarihte tamamlandığı, taşınmazın üzerinde ekonomik amacına uygun olarak sürdürülen zilyetliğin mevcut olup olmadığı ve mevcut ise zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğü, taşınmaz üzerindeki ekonomik amaca uygun zilyetliğin belirli süre ile terk edilip edilmediği, terk edilmiş ise hangi tarihte terk edildiği, bu sürenin 20 yıla ulaşıp ulaşmadığı ve tespit tarihine kadar davalılar yararına 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolup dolmadığı hususlarında rapor düzenlettirilmeli; tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli ve bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir

3. İlk Derece Mahkemesince, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.