muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/284, Karar No: 2024/2605, Tarih: 31.10.2024

Uyuşmazlık konusu maddede, ticari amaçlı olarak dışa dönük biçimde kullanılması planlanan otopark alanlarında yapılacak uygulamanın, Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca kat maliklerinin muvafakati ve UKOME veya trafik/ulaşım komisyonu görüşü alınarak yapılacağı belirtildiğinden binanın kendi ihtiyacı sağlandıktan sonra, taşınmaz üzerinde hak sahibi konumunda olan kat maliklerinin talebi doğrultusunda ve bölgede alınmış olan ulaşım ana kararlarına uygun olacak şekilde ticari otopark yapılmasına imkan sağlandığı görüldüğünden
Otopark Yönetmeliği'nin 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde hukuka aykırılık bulunmadığı, 
Yönetmeliğin Geçici 3. maddesinin 2. fıkrası yönünden;
Otopark Yönetmeliği'nin “İşlemleri devam eden yapılar” başlıklı geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında; “Kamu kurum ve kuruluşlarınca bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce ihale kararı veya ihale tarihi alınmış veya ihalesi yapılmış olan ancak ruhsat düzenlenmemiş yapıların ruhsat işlemleri ihaleyi yürüten kurum ve kuruluşların talebi halinde bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce yürürlükte olan Yönetmeliğe göre sonuçlandırılır.” hükmüne yer verildiği, 
Hukukun üstünlüğünün egemen olduğu bir devlette hukuk güvenliğinin sağlanmasının, hukuk devleti ilkesinin zorunlu koşullarından olduğu, yapılan düzenlemelerde hukuki güvenliğin; istikrar, belirlilik ve öngörülebilirlik hususları göz önünde bulundurularak sağlandığı, bu kapsamda, Devletin, hukuk kurallarını açık ve belirgin biçimde hazırlamak, yürürlüğe koymak ve bunları uygulamakla yükümlü olduğu,
Hukukun sürekli bir gelişim ve değişim içerisinde olduğu göz önünde bulundurulduğunda, gelişen koşullara ayak uydurmak zorunda olan yasal metinlerin Kanunkoyucu ya da yetkili idare tarafından, Anayasa'ya ve kanunlara uygun olacak şekilde, değiştirilmesi gerektiği,
Anayasa'nın 124. maddesi uyarınca, idarelerin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, her zaman yönetmelik, tebliğ, genelge çıkarabilme ve bu düzenlemelerle, değişen koşulları dikkate alarak, daha önceki düzenlemeler ile doğmuş bulunan objektif hukuki durumları, ileriye yönelik olarak yürürlükten kaldırma yetkisine sahip olduğu, ancak, idarelerin, bu konudaki yetkilerini kullanırken önceki düzenlemeler kapsamında kişilerin kazanılmış haklarını ve haklı beklentilerini korumak zorunda olduğu,
Haklı beklentinin, yönetimin bir düzenleyici işlemine, bir taahhüdüne veya uzun süren bir uygulamasına güvenerek, bireylerin çıkarlarına ya da lehlerine olan bir sonuca ulaşabileceklerini ümit etmeleri olduğu,

Haklı beklentinin, yönetimin bir düzenleyici işlemine, bir taahhüdüne veya uzun süren bir uygulamasına güvenerek, bireylerin çıkarlarına ya da lehlerine olan bir sonuca ulaşabileceklerini ümit etmeleri olduğu,
Davalı idarenin, imar politikaları, şehircilik ilkeleri ve planlama esaslarını gözeterek imar mevzuatına uygun olacak şekilde dava konusu Yönetmelik'ten önce yürürlükte bulunan Otopark Yönetmeliği'nin yerine yeni bir yönetmelik getirmekte yetkili olduğunda kuşku bulunmadığı, ancak, idarenin, bu değişiklikleri yaparken ilgililerin haklarını ihlal etmeksizin haklı beklentileri koruyucu düzenlemeler yapmakla yükümlü olduğu,
Bu kapsamda, bir alanda yürürlükte olan mevzuat değiştirilirken yahut hiç düzenleme yapılmamış bir alanda ilk kez düzenleme yapılırken yürürlüğe girecek hükümlerin hangi tarihten itibaren uygulanmaya başlanacağının belirlenmesi için geçici hükümler getirilmesinin mümkün olduğu,
Geçici maddelerin, düzenleme yapılmak istenilen alanda, yetkili idari merci tarafından hazırlanan yeni mevzuat metni içerisinde yer alan ve yeni getirilen düzenleme uygulanmaya başlayıncaya veya yürürlüğe girinceye kadar geçecek süre içinde yapılacak işlem ve düzenlemeler ya da uyulacak ilke ve kurallar ile daha önceki düzenlemelerden doğan hakların korunmasına ilişkin hususları barındıran düzenlemeler olduğu,
Yürürlüğe girecek mevzuat bakımından geçici maddeler getirilmesinin, düzenleme yapılan alanda hukuki eylem ve işlemlerle muhattap olan şahıslar bakımından hukuki öngörülebilirlik ilkesinin gerçekleştirilebilmesi, diğer bir deyişle, hukuk devleti ilkesinin gereği gibi yerine getirilmesi bakımından önem arz ettiği,
 22/02/2018 tarih ve 30340 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 07/09/2018 tarih ve 30528 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik değişikliği ile yürürlüğü 15/09/2018 tarihine ertelenen uyuşmazlık konusu Otopark Yönetmeliği'nden önce yürürlükte bulunan 01/07/1993 tarihli Otopark Yönetmeliği'nin hükümlerinin hangi tarihe kadar uygulanmaya devam edilebileceğinin, uyuşmazlık konusu Otopark Yönetmeliği'nin geçici maddeleri aracılığıyla açıklığa kavuşturulduğu,

22/02/2018 tarih ve 30340 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 07/09/2018 tarih ve 30528 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik değişikliği ile yürürlüğü 15/09/2018 tarihine ertelenen uyuşmazlık konusu Otopark Yönetmeliği'nden önce yürürlükte bulunan 01/07/1993 tarihli Otopark Yönetmeliği'nin hükümlerinin hangi tarihe kadar uygulanmaya devam edilebileceğinin, uyuşmazlık konusu Otopark Yönetmeliği'nin geçici maddeleri aracılığıyla açıklığa kavuşturulduğu,
İşlemleri devam eden yapılar bakımından düzenlemeler getiren dava konusu geçici 3. maddenin 2. fıkrasında; uyuşmazlık konusu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce ihale kararı veya ihale tarihi alınan ya da ihalesi yapılmış ancak henüz yapı ruhsatı düzenlenmemiş otopark projeleri bakımından, ihaleyi yürüten ilgili kurum ve kuruluşlarca talepte bulunulması halinde yapı ruhsatına ilişkin işlemlerin dava konusu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce uygulanmakta olan Yönetmelik hükümleri uyarınca sonuçlandırılacağı düzenlemesine yer verildiği, böylelikle, dava konusu geçiş hükmü ile; idarelerce yapı ruhsatına uygun olarak başlatılmış olan ihale süreçlerinin tekrarlanmasının bir zorunluluk olmaktan çıkarıldığı, idarenin talebi halinde, geçiş dönemine özgü olmak kaydıyla, önceki Yönetmelik hükümleri uygulanarak kamusal faaliyetlerin sekteye uğratılmasının önüne geçildiği, kamusal yararı sağlamak adına öngörülmüş olan Otopark Yönetmeliği'nin geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacılar tarafından, kentlerin her an büyümekte olan trafik ve otopark sorununun dava konusu Yönetmelik'te olduğu gibi parsel bazında noktasal, genel otopark kararları verilerek çözülmesinin mümkün olmadığı, Yönetmelik ile getirilen ada içi otopark tanımının mülkiyet problemlerine neden olacağı, yeşil alan ve sosyal yaşam alanı olabilen arka bahçelerin ada içi otoparkına dönüştürülerek ortadan kaldırılmasının insanların yaşam kalitesini ve sağlığını olumsuz etkileyeceği, ortak otopark uygulamasının Kat Mülkiyeti Kanunu'na aykırı olduğu, Yönetmeliğin 3. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinde ve 6. maddesinin 4. fıkrasında yer alan hükümler ile kamusal alanların altının otoparka dönüştürüldüğü, kamusal alanların altında otopark yapılmasına ve bu otoparkların 3. şahıslar tarafından işletilmesine olanak veren anılan düzenlemelerin hem halk sağlığı ve güvenliği hem de kamusal fonksiyonların korunması açısından çok ciddi sorunlara sebep olacağı, kamusal alanların rant alanı olarak tanımlanması suretiyle yok edilmesi riskinin doğacağı, kentin nefes almasını sağlayan park ve meydanların altında otopark yapılması durumunda üzerindeki mevcut ağaç dokusunun korunmasının mümkün olmayacağı, bu alanlarda otopark yapılması halinde araçların şehir merkezine daha çok yönlenmesi nedeniyle yeni ulaşım sorunlarının doğacağı, dava konusu Yönetmelik'te, konut alanlarında ticari amaçlı otopark yapılmasına ilişkin getirilen hükmün araç sirkülasyonu ve egzoz gazı salınımı nedeniyle binada yaşayanların sağlık ve güvenlikleri üzerinde olumsuz etkiler oluşturacağı, Yönetmeliğin geçici 3. maddesinin 2. fıkrasının, Yönetmeliğin bazı maddeleriyle yapılan iyileştirmelerin kamu yapılarında uzunca bir süre uygulanmaması sonucunu doğuracağı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI :  Davalı idare tarafından, Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Otopark Yönetmeliği'nin, dava konusu 3. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendi yönünden;
Dava konusu Yönetmelik hükmü ile düzenlenen ortak otopark uygulamasının, binaya ait yapı ruhsatının eki mimari projenin bir parçası olan vaziyet planında değişiklik gerektireceği ve tapuda beyanlar hanesine “ortak otopark alanı vardır” şeklinde şerh düşülmesinin, mülkiyet hakkını doğrudan etkilediği dikkate alındığında, 634 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile öngörülen "önemli işler" kapsamında değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır.

Dava konusu Yönetmelik hükmü ile düzenlenen ortak otopark uygulamasının, binaya ait yapı ruhsatının eki mimari projenin bir parçası olan vaziyet planında değişiklik gerektireceği ve tapuda beyanlar hanesine “ortak otopark alanı vardır” şeklinde şerh düşülmesinin, mülkiyet hakkını doğrudan etkilediği dikkate alındığında, 634 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile öngörülen "önemli işler" kapsamında değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır.
Bu itibarla, 634 sayılı Kanun'un önemli işler kapsamında olan ortak otopark uygulaması, anılan Kanun uyarınca bütün kat maliklerinin oybirliğiyle verecekleri karar üzerine yapılabileceğinden, söz konusu uygulama, faydalı iş olarak kabul edilerek, kat maliklerinin beşte dördünün yazılı muvafakatinin alınmasının yeterli görülmesine ilişkin Daire kararında isabet bulunmamaktadır.
Otopark Yönetmeliği'nin 3. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinin  "yeşil saha, parklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına ait veya tahsisli taşınmazların bahçelerinin" ibareleri ile 6. maddesinin 4. fıkrasının "yeşil saha ve parklar ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarınca uygun görülen, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı eğitim tesis alanları hariç, bu kuruluşlara ait veya tahsisli taşınmazların bahçeleri" ibareleri yönünden;
 Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin yeşil saha, parklar ile resmi binaları tanımlayan hükümlerinde, bu kullanımların tamamen tabii veya tesviye edilmiş zemin altında kalan kısımlarında yeraltı otoparkı yapılabileceğine ilişkin herhangi bir düzenleme yer almamıştır.
Oysa Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ddd) bendinde; meydan tanımı yapılırken, bu kullanımın altının otopark olarak kullanılabileceği düzenlenmiş iken, anılan Yönetmelik'te, yeşil saha, parklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına ait veya tahsisli taşınmazların bahçelerinin altında kalan kısımlarında, bu haliyle otopark yapılabilmesinin mümkün olmadığı görülmektedir.
Bu durumda, genel düzenleme niteliğindeki Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği ile tanımlanan kullanımları aşacak nitelikte, yeşil saha, parklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına ait veya tahsisli taşınmazların bahçelerinin altında otopark kullanımı öngören, dava konusu Yönetmelik hükümlerinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Dava konusu Yönetmeliğin 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi yönünden;

Bu durumda, genel düzenleme niteliğindeki Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği ile tanımlanan kullanımları aşacak nitelikte, yeşil saha, parklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına ait veya tahsisli taşınmazların bahçelerinin altında otopark kullanımı öngören, dava konusu Yönetmelik hükümlerinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Dava konusu Yönetmeliğin 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi yönünden;
Yönetmeliğin 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde "Ticaret alanları, ticaretin yapılabildiği karma kullanımlar ile ticaretin yapılabildiği konut alanlarında, binanın ihtiyacı olan otoparkını parsel veya bina bünyesinde karşılamak, otopark dışında hiçbir kullanım getirmemek, bahçe mesafelerini korumak şartıyla bağımsız bölüm olarak bodrum katlarında ve girişi zemin kattan da olabilen ticari amaçlı otoparklar yapılabilir. Ticari amaçlı dışa dönük olarak kullanılanotoparklarda 634 sayılı Kanun uyarınca parsel maliklerinin muvafakati ve UKOME ya da trafik/ulaşım komisyonu görüşü alınarak uygulama yapılır. Buotoparkların, giriş ve çıkışlarının binanın kullanımına ait otoparklardanayrı düzenlenmesi, tavan döşemelerinde ve diğer bağımsız bölümlere bitişikduvarlarında ilgili mevzuatına göre ses, ısı ve su yalıtımı yapılması, dışabakan cephelerinin bina estetiğiyle uyumlu olması zorunludur." hükmüne yer verilmiştir.
Genel düzenleme niteliğinde olan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 19. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde; "Konut alanı: Bu alanda;  ilgili idare meclisince yol boyu ticaret olarak teşekkül ettiği karar altına alınan konut alanlarında bulunan parsellerin; zemin kat ve yol seviyesinde veya açığa çıkan bodrum katlarının yoldan cephe alan mekânlarında ya da binanın birinci katında veya bodrum katlarında zemin katta yer alan mekanla içten bağlantılı olan ve binanın ortak merdivenleri ile ilişkilendirilmeyen, getirilecek kullanıma ilişkin otopark ihtiyacını karşılamak kaydıyla, gürültü ve kirlilik oluşturmayan ve imalâthane niteliğinde olmayan, gayrisıhhi özellik taşımayan, halkın günlük ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik dükkân, kuaför, terzi, eczane, Sağlık Bakanlığınca aranan şartlar sağlanmak kaydıyla günübirlik sağlık hizmeti sunulan sağlık kabini, muayenehane ve lokanta, pastane gibi konut dışı hizmetler verilebilir." hükmü yer almıştır.
Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin yukarıda yer verilen maddesinde, konut alanlarında ne tür kullanımların yer alabileceği düzenlenmiş olup, bu kullanımların içerisinde ticari otoparklara yer verilmemiştir.
Bu itibarla, genel düzenleme olan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'ni aşacak nitelikte, bu Yönetmelik'te konut alanları içerisinde yer almayan ticari otopark kullanıma, Otopark Yönetmeliği'nin dava konusu maddesinde yer verilmesinde hukuka uyarlık görülmemiştir.

Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin yukarıda yer verilen maddesinde, konut alanlarında ne tür kullanımların yer alabileceği düzenlenmiş olup, bu kullanımların içerisinde ticari otoparklara yer verilmemiştir.
Bu itibarla, genel düzenleme olan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'ni aşacak nitelikte, bu Yönetmelik'te konut alanları içerisinde yer almayan ticari otopark kullanıma, Otopark Yönetmeliği'nin dava konusu maddesinde yer verilmesinde hukuka uyarlık görülmemiştir. 
Açıklanan nedenlerle, temyize konu kararın Otopark Yönetmeliği'nin, dava konusu 3. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendi, 3. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinin  "yeşil saha, parklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına ait veya tahsisli taşınmazların bahçelerinin" ibareleri ile 6. maddesinin 4. fıkrasının "yeşil saha ve parklar ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarınca uygun görülen, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı eğitim tesis alanları hariç, bu kuruluşlara ait veya tahsisli taşınmazların bahçeleri" ibareleri ile 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine yönelik kısımlarının bozulmasına, diğer kısımlarının ise onanmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra  gereği görüşüldü:
Üyeler ... ve ...in davacıların dava konusu Yönetmeliğin iptalini istemede dava açma ehliyeti bulunmadığı yönündeki usule ilişkin oylarına karşılık, davacı Oda'ların dava açma ehliyetinin bulunduğuna oyçokluğu ile karar verilerek işin esasına geçildi.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
	"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
	Dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi yukarıda açıklanan Danıştay Altıncı Dairesi kararının, 22/02/2018 tarih ve 30340 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Otopark Yönetmeliği'nin; 3. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin "gerektiğinde binaların arka bahçeleri de kullanılarak" ibaresine, 3. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinin "Yol, meydan" ibaresine, 6. maddesinin 4. fıkrasının "yeşil saha ve parklar ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarınca uygun görülen, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı eğitim tesis alanları hariç, bu kuruluşlara ait veya tahsisli taşınmazların bahçeleri" ibareleri dışında kalan kısımlarına, 4. maddesinin 1. fıkrasının (ö) bendine, 5. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine, 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine ve Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasına ilişkin kısmı, aynı gerekçe ile Kurulumuzca da uygun bulunmuş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın anılan kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

22/02/2018 tarih ve 30340 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Otopark Yönetmeliği'nin; 3. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinin  "yeşil saha, parklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına ait veya tahsisli taşınmazların bahçelerinin" ibareleri ile 6. maddesinin 4. fıkrasının "yeşil saha ve parklar ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarınca uygun görülen, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı eğitim tesis alanları hariç, bu kuruluşlara ait veya tahsisli taşınmazların bahçeleri" ibareleri yönünden;
 Otopark Yönetmeliği'nin dava konusu 3. maddesinin 1. fıkrasının (k) bendinde; "yeraltı otoparkı";  "Yol, meydan, yeşil saha, parklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına ait veya tahsisli taşınmazların bahçelerinin, tamamen tabii zemin veya tesviye zeminin altında kalmak üzere, uygulama imar planı kararı ile belirlenmek ve mevcut ağaç dokusu ve zemin yapısı dikkate alınarak, ağaçlandırma ve bitkilendirme için yeterli derinlikte toprak örtüsü bırakılmak, mevcut dokuya zarar vermemek ve ilgili standartları sağlamak şartı ile yapılan kapalı otoparklar” şeklinde tanımlanmıştır.
Yukarıda yer verilen düzenlemenin uygulanmasına ilişkin olarak da Yönetmeliğin 6. maddesinin 4. fıkrasında; “Ana arter yollarda cadde altı, imar mevzuatının izin verdiği meydan, yeşil saha ve parklar ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarınca uygun görülen, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı eğitim tesis alanları hariç, bu kuruluşlara ait veya tahsisli taşınmazların bahçelerinde; tamamen tabii veya tesviye edilmiş zemin altında kalan kısımlarda, otopark giriş ve çıkışlarında can ve mal güvenliğinin sağlanması, giriş ve çıkışların bu alanların giriş ve çıkışlarından ayrı olması ve kullanımını etkilememesi koşullarıyla, mevcut ağaç dokusu dikkate alınarak; korunması gerekli ağaçlara hiçbir şekilde zarar verilmemesi, ağaçlandırma ve bitkilendirme için yeterli derinlikte toprak örtüsü bırakılması ve standartların sağlanması kaydıyla bölge ve genel otopark yapılabilir. Yer altı otoparkları, her durumda trafik tedbirleri alınarak ve yerel trafik etütleri yaptırılmak kaydıyla; trafik yükü hesaplanarak planlanır ve projelendirilir. Bu tür otoparkların yapımı için kurumlar arası (idare ve ilgili kurum) mutabakat ve konuyla ilgili UKOME ya da trafik/ulaşım komisyonu kararı alınması gerekir.” hükmüne yer verilmiştir.
 Dairece, anılan iki madde birbiri ile ilişkili olduğundan, birlikte değerlendirilerek hüküm kurulmuş, aynı yaklaşım Kurulumuzca da benimsenmiştir.
3194 sayılı İmar Kanunu'nun "Otoparklar" başlıklı 37. maddesinde;
"İmar planlarının tanziminde planlanan beldenin ve bölgenin şartları ile müstakbel ihtiyaçlar gözönünde tutularak lüzumlu otopark yerleri ayrılır.
Otopark ihtiyacı bulunan bina ve tesislere lüzumlu otopark yeri tefrik edilmedikçe yapı izni, otopark tesis edilmedikçe de kullanma izni verilmez.

3194 sayılı İmar Kanunu'nun "Otoparklar" başlıklı 37. maddesinde;
"İmar planlarının tanziminde planlanan beldenin ve bölgenin şartları ile müstakbel ihtiyaçlar gözönünde tutularak lüzumlu otopark yerleri ayrılır.
Otopark ihtiyacı bulunan bina ve tesislere lüzumlu otopark yeri tefrik edilmedikçe yapı izni, otopark tesis edilmedikçe de kullanma izni verilmez.
Kullanma izni alındıktan sonra otopark yeri, plana ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak başka maksatlara tahsis edilemez. Bu fıkra hükmüne aykırı hareket edildiği takdirde ilgili idarece yapılacak tebligat üzerine en geç üç ay içerisinde bu aykırılık giderilir. Mülk sahibi tebligata rağmen müddeti içerisinde gerekli düzeltmeyi yapmaz ise, belediye encümeni veya il idare kurulu kararı ile bu hizmet ilgili idarece yapılır ve masrafı mal sahibinden tahsil edilir.
(Ek fıkra:4/7/2019-7181/11 md.) Yapılaşmamış parseller, parsel maliklerinin muvafakati, araç giriş ve çıkışlarının trafiği aksatmaması ve ilgili idaresinden izin alınmak kaydıyla, zemini geçirimli malzeme ile kaplanarak ve gerekli işaretlemeler yapılarak, yapı kapsamına girmeyecek şekilde açık otopark olarak işletilebilir." hükmüne,
Aynı Kanun'un "Yönetmelik" başlıklı 44. maddesinin III. fıkrasında ise; "Otopark ayrılması gereken bina ve tesisler ile diğer hususlar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte tespit edilir. Otopark yapılmasını gerektiren bina ve tesislerin neler olduğu, otopark ihtiyacının miktar, ölçü ve diğer şartları ile bu ihtiyacın nasıl tespit olunup giderileceği ise, bu yönetmelikte belirtilir." hükmüne yer verilmiştir.
Otopark Yönetmeliği'nin "Dayanak" başlıklı 2. maddesinde; "Bu Yönetmelik, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununun 37 nci ve 44 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır." kuralı yer almıştır.
İmar Kanunu uyarınca çıkarılan ve 03/07/2017 tarih ve 301131 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 1. maddesinde; bu Yönetmeliğin amacının; plan, fen, sağlık ve sürdürülebilir çevre şartlarına uygun yapı ve yapılaşma ile projelendirmeye ve denetime ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu belirtilmiş; 2. maddesinde ise, Yönetmeliğin kapsamının uygulama imar planı bulunan alanlar olduğu kurala bağlanmıştır.
Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 69. maddesinin 2. fıkrasında, "Bu Yönetmeliğin birinci, ikinci, altıncı, yedinci, sekizinci, dokuzuncu bölümleri, geçici maddeleri ile 19 uncu ve 20 nci maddelerinde yer alan hükümler, planlarla ve ilgili idarelerce çıkarılacak yönetmeliklerle değiştirilemez ve planlarda bu hükümlere aykırı olarak getirilecek hükümler uygulanamaz." hükmüne yer verilmiştir.
Öte yandan, Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 69. maddesinin 2. fıkrasında sayılan maddelerin dışındaki hükümler yönünden, planlar ve idarelerce çıkarılan Yönetmelikler ile Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nden farklı hususlar düzenlenebilmesi mümkündür.