muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22106, Karar No: 2013/13811, Tarih: 18.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/22106 E.  ,  2013/13811 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının 506 Sayılı Kanun'nun 26. maddesi uyarınca rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

506 sayılı Kanunun 26. maddesinde düzenlenmiş bulunan rücu davaları, sigortalının alacağından bağımsız, kanundan doğan basit rücu hakkına dayalı olup; anılan Yasal düzenleme çerçevesinde kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. İşverenin tamamen kusursuz kabul edilebilmesi için ise, anılan madde gereğince, işyerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri alması, uygun çalışma ortamı hazırlaması, araçları noksansız bulundurması, işçileri etkin bir biçimde denetlemesi, gözetlemesi, bütün yükümlülüklerini özenle yerine getirmesi, sigortalının da üzerine düşen bütün yükümlülükleri yerine getirmemesi gerekir.

Somut olayda, davalı şirketin doğalgaz boruları için kazı yapan kepçenin su borularını patlatması üzerine sigortalının plastik kaynak makinesi ile su borusunu tamire başladığı, kaynak makinesindeki bantla sarılı bölgeye su temas etmesi nedeniyle elektrik akımına kapılarak vefat ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, iki elektrik mühendisi, bir inşaat mühendisinden oluşan bilirkişi kurulundan alınan raporda, sigortalının serbest çalışması nedeniyle gerekli güvenlik önlemlerini almak

./..

-2-

durumunda olduğu, olayın meydana gelmesinde sigortalının %100 kusurlu bulunduğu belirtilmiş, Mahkemece de, bu bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davalıya atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu olaya uygun olmayıp bilirkişiler de iş kazasının meydana geldiği alanında uzman değildir.

Hal böyle olunca, Kurumun açtığı iş bu rücu davasında, hükme esas alınan üç kişilik bilirkişi heyetinin raporunda işveren kusurunun yeterince araştırılıp, değerlendirilmemesi yönüyle, olayla örtüşür bir kusur raporu bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, Kurumun açtığı iş bu rücu davasında, hükme esas alınan üç kişilik bilirkişi heyetinin raporunda işveren kusurunun yeterince araştırılıp, değerlendirilmemesi yönüyle, olayla örtüşür bir kusur raporu bulunmamaktadır.

Mahkemece; davaya konu sigorta olayının meydana geldiği iş kolunda, iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişiden, 506 sayılı Kanun’un 26, 4857 sayılı Kanun’un 77, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü’nün 2 ve devamı maddelerine uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınarak, ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin yeniden, gerçeğe uygun olarak tespiti gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.........
Yargıtay — Esas No: 2011/14581, Karar No: 2012/21216, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14581 E.  ,  2012/21216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.05.2011 tarih ve 2008/148-2011/93 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, DOKTORLAR isimli dizi filmin özgün müziklerinin müvekkilleri tarafından bestelendiğini, davalılardan Medrama Filmcilik ile bu dizinin yayınlandığı her bölüm için brüt 2.168,67 TL ödemek üzere anlaşıldığını, bu dizinin diğer davalının televizyon kanalında yayınlandığını, ancak eserlerin devri konusunda bir sözleşme yapılmadığını, davalı ... Filmciliğin herhangi bir sebep göstermeksizin aralarındaki sözleşmeyi ihtarname ile haksız olarak feshettiğini, müvekkilinin 26 bölüm için ücretini aldığını, ancak davalının sözleşmenin feshinden sonra müvekkilinin müziklerini kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek, şimdilik 5.000 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmelerin birden fazla sayfa tutması halinde her sayfanın taraflarca imzalanması zorunluluğu söz konusu olduğundan, bu sayfalarda yer alan sözleşme hükümlerinin hukuken geçersiz olduğu ancak sözleşmenin geçerli olduğu varsayımında da çelişkili hükümlerin varlığı nedeniyle her hükmün tek başına değil tüm hükümler dikkate alınarak yorumlanmasının gerektiği, sözleşmenin kendi içinde çelişkili olduğu, fesihle artık söz konusu müziğin yeni dizilerde kullanım hakkını kaybettiğinden sadece bedeli ödenen eski dizilerin yeniden yayınının mümkün olduğu, davalının dizileri tamamlamadan sözleşmeyi keyfi olarak fesih etmesi nedeniyle fesih sonrası dizi bedellerini ödemekle yükümlü ise de; uyuşmazlığın sözleşmeden kaynaklanması ve dizinin yayınlandığı

Show TV kanalı sahibi davalı AKS Televizyon Reklam Şirketi'nin diziyi davacı ... diğer davalı arasındaki sözleşme hükümlerine uygun yayınlaması ve uyuşmazlığın yayınlanan dizi bedellerinden kaynaklanması nedeniyle bu davalıya husumet düşmediği, davacı vekilinin sunulan faturalara göre her dizi için 1.800 TL'yi kabul ettiği gerekçesiyle, .... hakkındaki davanın husumetten reddine, 5.000 TL maddi tazminatın davalı ...Ş'den alınarak davacılara verilmesine, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1815, Karar No: 2021/406, Tarih: 20.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1815 E.  ,  2021/406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/02/2018 tarihli ve 2018/20995 soruşturma, 2018/31058 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/11/2019 tarihli ve 2019/6819 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin sevk ve idaresindeki 34 US 1376 plakalı motosiklet ile şüphelinin sevk ve idaresindeki ... plakalı çekicinin çarpışması sonucu müştekinin yaralandığından bahisle yapılan soruşturmada şikayet yokluğundan şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89. maddesinin 5. fıkrasındaki "Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” hükmüne göre, somut olayda meydana gelen olay nedeniyle tedavisine hâlen devam edilen müştekinin yaralanması bakımından kesin doktor raporu aldırılıp yaralanmanın 5237 sayılı Kanunun 89. maddesinin 2 ve 3. fıkralarında sayılan nitelikli yaralanma hâllerine uyup uymadığı belirlendikten sonra şüphelinin hukukî durumunun değerlendirilmesi yapılarak, kesin rapora göre yaralanmanın 89/1. madde kapsamında kalması halinde şikâyet yokluğu nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilebileceği, zira yaralanmanın aynı maddenin 2 veya 3. fıkralarına göre nitelikli olması hâlinde soruşturmanın şikâyete bağlı olup olmadığının belirlenmesi için olayda bilinçli taksir bulunup bulunmadığının araştırılması gerekeceği gözetilmeden, belirtilen nedenlerle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10/06/2020 gün ve 94660652-105-34-3266-2020 -Kyb sayılı yazılı istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/06/2020 gün ve 2020/1815 sayılı ihbarnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

11.01.2018 günü saat 12:30 sıralarında azami hız sınırı 30 km/sa olan meskun mahalde çift şeritli çift yönlü kuru asfalt yolda, sanığın idaresindeki tırı ile sola viraj bulunan yola hızını azaltmadan kendi şeridi üzerinde girerek seyir halindeyken karşı yönden motosikletiyle gelen mağdurun motosikletinin direksiyon hakimiyetini kaybederek savrulup sanığın idaresindeki tırın sol yan kısmına çarpması sonucu mağdurun yaralanmasına neden olduğu olayda, bilinçli taksirin koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmakla,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, mercii İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 18.11.2019 tarihli ve 2019/6819 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8953, Karar No: 2012/3075, Tarih: 23.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8953 E.  ,  2012/3075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, işkazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğanılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum'un sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı, ya da, hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, artık ilk peşin değerli gelirlerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerektiği gibi,diğer taraftan kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması, şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, bu durumda artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine imkan bulunmamaktadır.

İnceleme konusu dava yönünden; Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı ile ortaya çıkan bu maddi ve hukuki olgulara göre, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve fiili ödemelerin 340,86 TL olduğu, açıklanan ilkeler doğrultusunda 2003/459 Esas sayılı davada %1,63'lük bölümünün ilk rücu davasında hüküm altına alındığı, işbu davada ise ancak bakiye %58,37 kusur farkını oluşturan 198,96 TL'ye hükmedilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Anılan aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; açıldığı tarihteki mevzuat ve içtihatlara uygun olan davada, anılan iptal hükmünden kaynaklanan red nedeniyle, tarafların sorumluluğu bulunmadığı için davacı Kurum’un davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip anılan sebeple reddedilen kısım nedeniyle vekalet ücretiyle sorumluluğuna hükmedilmesi olanağının da bulunmadığı yönü gözetilerek karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Hüküm fıkrası tamamen silinerek yerine

1- Davanın kısmen kabulü ile, 198,96 TL gelirin onay ve fiili ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

2- AAÜT'e göre 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

3-Red nedeniyle davalı tarafa vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

4- 1.181,80 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

5- 17,15 maktu harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak Hazineye irad kaydına sözlerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15856, Karar No: 2014/12635, Tarih: 19.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15856 E.  ,  2014/12635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılığa konu eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla satmak

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.20014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15392, Karar No: 2014/66, Tarih: 13.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15392 E.  ,  2014/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ....Bakanlığı ve Maliye Hazinesi aralarındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili davasına dair .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.11.2012 günlü ve 2012/32-2012/453 sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında Dairece verilen 29.04.2013 günlü ve 2013/4618-2013/7088 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda, davacının mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamanın, dava konusu taşınmazın, genel ve düzenleyici bir işlem olan arkeolejik SİT alanı olarak belirlenmesinden ve öngörülen kamulaştırma işlemlerinin zamanında yapılmamasından kaynaklandığının kabulü ile idari işlem ve eylemden doğan zarara ilişkin davanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununu hükümleri uyarınca idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddi yerine davacının taşınmazı satın alırken tapu kaydında 1. derecede arkeolojik sit alanı içinde kalmaktadır." şerhinin bulunduğu bu durumu bilerek satın aldığı malik olmasından sonra taşınmazın mülkiyetine yönelik herhangi bir kısıtlama veya müdahalenin olmadığı belirtilerek davanın esastan reddi doğru değil ise de; sonucu itibariyle doğru olan ret kararının yukarıdaki gerekçeyle gerekçesinin değiştirilmesi gerektiği ve mahkemece karar verildikten sonra 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkraları ile "bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir" ve "... bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." şeklinde düzenleme getirildiği gözetilerek hükmün bu nedenle de düzeltilerek onanması gerektiği bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairenin 29.04.2012 gün ve 2013/4618 Esas-2013/7088 karar sayılı salt fazla yatırılan harcın iadesi yönünden yapılan düzeltilerek onama kararına yukarıda belirtilen hususlarında eklenmesi için kaldırılmasına karar verilip dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacının mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamanın, dava konusu taşınmazın genel ve düzenleyici bir işlem olan arkeolojik SİT alanı olarak belirlenmesinden ve öngörülen kamulaştırma işlemlerinin zamanında yapılmamasından kaynaklandığının kabulü ile idari işlem ve eylemden doğan zarara ilişkin davanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu hükümleri uyarınca idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddi yerine davacının taşınmazı satın alırken tapu kaydında "1. derecede arkeolojik SİT alanı içinde kalmaktadır." şerhinin bulunduğu, bu durumu bilerek satın aldığı, malik olmasından sonra taşınmazın mülkiyetine yönelik herhangi bir kısıtlama veya müdahalenin olmadığı belirtilerek davanın esastan reddi ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. ve 13. fıkraları ile "bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir." ve "... bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." şeklinde yapılan yasal düzenleme gereğince maktu vekalet ücreti yerine nispi vekalet ücreti takdir edilmesi ve mahkemece dava reddedildiğine göre yargılama sırasında davacı tarafından yatırılan 222,75 TL harçtan alınması gereken 21,15 TL ret harcının mahsubu ile bakiye 201,60 TL harcın iadesine karar verilmesi gerekirken bu hususta karar verilmemesi doğru değil ise de, bu yanılgıların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, yukarıda açıklanan gerekçe gibi mahkeme kararının gerekçe kısmının düzeltilmesine ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin sonuna "davacı tarafından fazla yatırılan 201,60 TL harcın talep halinde davacıya iadesine" ifadesinin yazılması ve 3 numaralı bentte yer alan "1.800,00" rakam yerine "1200" rakamının yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.