muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/55028, Karar No: 2011/34863, Tarih: 28.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/55028 E.  ,  2011/34863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/79118

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2007

NUMARASI : 2007/1578

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık Ö’in, 04.01.2006 ve 18.01.2006 tarihleri arasında birçok kez cep telefonu ile aralarında boşanma davası devam eden katılana mesaj göndermek suretiyle hakaret ettiği Kadıköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin bilirkişi raporu ve sanığın açık kabulü ile anlaşılması karşısında, öncelikle sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasında; “mesajları ben gönderdim, ancak daha önce müştekinin bana göndermiş olduğu hakaret içeren mesajlarına karşılık olarak göndermiştim” şeklindeki savunması araştırıldıktan sonra, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.’nun 129/3. Maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, “boşanmayı gerektiren olaylarda katılan H.’un ağır kusurlu olduğu ve bu nedenle davacı Ö. lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesine” ilişkin Kadıköy 2. Aile Mahkemesinin 13.12.2006 tarihli kararına dayanarak, tarafların boşanmalarında katılan Haluk ağır kusurlu olduğundan sanık Ö.’in işlediği hakaret fiilinin haksızlık içeriğinin az olduğu şeklinde hatalı gerekçeye dayanarak sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9468, Karar No: 2020/21326, Tarih: 23.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/9468 E.  ,  2020/21326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020 ,2020/16,2020/33; R.G 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 -(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1 maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnamedeki isteme kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15069, Karar No: 2016/2951, Tarih: 16.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15069 E.  ,  2016/2951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, hak yoksunluğu, mükerrirlere özgü infaz rejimi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın,... istasyonunda kalabalık içerisinde vatandaşlar tarafından hırsızlık yaptığı şüphesiyle görevlilere teslim edildiği, bu esnada görevli emniyet ekibinin resmi aracının arka camına kafa atmak suretiyle aracın camını kırdığı anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11201, Karar No: 2014/1707, Tarih: 17.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11201 E.  ,  2014/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh salığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8709, Karar No: 2023/681, Tarih: 27.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8709 E.  ,  2023/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2021/326 Esas, 2022/78 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine karar verilmiştir.

b) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/1647 Esas, 2022/1426 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin ve Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası gereği meşru savunma kapsamında kaldığına,

2. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü akşam saatlerinde sanıklar ile maktulün buluşarak olay yerinde birlikte alkol aldıkları, bir süre sonra sanık ...'ın maktul ile borç meselesine ilişkin tartışmaya başladığı, sanık ...'ın maktule "senin a.... koyarım, senin kafanı gözünü kırarım" dediği, bunun üzerine maktulün çakı bıçağı çıkardığı, sanık ...'ın da evden dışarı çıkarak aracından palayı alıp eve döndüğü, sanık ...'ın

maktule "o bıçağı sok yerine, senin a.... koyacağım, seni öldüreceğim" dediği, maktulün sanık ...'ın elindeki palayı görünce elinde bulunan çakıyı yere attığı ve salondan kaçarak bitişikteki küçük odaya saklandığı, sanık ...'ın sanık ...'tan sopa gibi bir şey istediği, sanık ...'ın dışarıdan bulduğu sopayı getirdiği ancak sanık ...'ın beğenmemesi nedeniyle sanık ...'ın sanık ...'a evin dam kısmında bulunan baltayı getirip verdiği, sanık ...'ın baltayı alarak sanık ...'a "kapıyı kapat dediği", sanık ...'ın kapıyı kapatıp evin dışında beklemeye başladığı, sanık ...'ın küçük odada sıkıştırdığı maktule elindeki baltanın künt tarafı ile vurmaya başladığı ve maktulün "ahhh yapma, vurma" diye bağırmasına rağmen devamla başına, boynuna ve göğsüne birden fazla kez vurarak maktulü öldürdüğü anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın sanık ... ile maktul arasında çıkan kavgada sanık ...'ın maktule seni öldüreceğim dediğini bilerek sanık ...'a maktulü öldürmede kullandığı baltayı temin etmek suretiyle üzerine atılı kasten öldürmeye yardım etme suçunu işlediği sabit kabul edilmiştir.

2. 15.06.2021 tarihli ... Morg İhtisas Dairesinin otopsi raporunda "kişinin ölümünün künt boyun ve kafa travmasına bağlı (nacağın künt kısmı ile oluşturulması mümkün) kafatası kubbe, kaide, kaburga ve yüz kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve kontüzyonu ile boyuna uygulanmış travma sonucu meydana gelmiş olduğunun," belirtildiği anlaşılmıştır.

3. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında tanzim olunan 22.12.2021 tarihli Adlî Tıp 4. İhtisas Kurulu raporunun dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Sanık ... hakkında Gönen Devlet Hastahanesinin 21.03.2021 tarihli Genel Adlî Muayyene Raporunda "darp ve cebir izi bulunmadığı" belirtilmiştir.

5. Sanık ... aşamalardaki beyanlarında üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

6. Sanık ... 26.03.2021 tarihli kolluk ifade tutanağında ve savcılık sorgulama tutanağında üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

7. Olay yerinde yapılan incelemeye istinaden tanzim edilen 22.03.2021 tarihli olay yeri inceleme raporu ve Jandarma Kriminal Amirliğinin 30.06.2021 tarihli uzmanlık raporunun dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Sanık ... aşamalardaki beyanlarında üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

6. Sanık ... 26.03.2021 tarihli kolluk ifade tutanağında ve savcılık sorgulama tutanağında üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

7. Olay yerinde yapılan incelemeye istinaden tanzim edilen 22.03.2021 tarihli olay yeri inceleme raporu ve Jandarma Kriminal Amirliğinin 30.06.2021 tarihli uzmanlık raporunun dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

8. Sanıkların UYAP sisteminden alınan güncel Adlî Sicil Kaydının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Meşru Müdafaa Yönünden

Sanık ...'ın beyanları ile de sabit olduğu üzere olay günü maktulün sanık ... ile tartışmasından ve sanığın kendisine küfretmesinden sonra çakı bıçağı çıkardığı ancak sanık ...'a karşı bir hamle yapmadığı zira dosyada bulunan sanık ... hakkında alınan raporda herhangi bir bıçak darbesinden bahsedilmediği, sanık da darp ve cebir izinin bulunmadığının belirtildiği, sanık ...'ın eline pala isimli bıçağı almasından sonra maktulün salondan küçük odaya kaçarak saklandığı, sanık ...'ın saklanmakta olan maktulün bulunduğu odaya elinde balta ile giderek birden çok kez vurarak öldürdüğü hususları dikkate alındığında meşru savunmanın unsurlarını teşkil eden saldırı ve savunmaya ilişkin koşulların somut olayda gerçekleşmediği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrik Yönünden

Sanık ...'ın maktulden borcunu istediği ancak maktulün ödeyemeyeceğini söylemesi üzerine sanık ...'ın maktule "senin a.... koyarım, senin kafanı gözünü kırarım" diyerek hakaret ettiği, taraflar arasında gelişen olayda maktul tarafından sanığa yöneltilmiş, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında haksız tahrik teşkil edebilecek herhangi bir söz ya da davranışın bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde haksız tahrik indirimi uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Takdiri İndirim Hükümleri Yönünden

Sanığın olaydan sonra kaçtığı ve mükerrir olduğu, gerek geçmişi gerek cezanın caydırıcılığı yönünden sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri karşısında, dava dosyası kapsamı ve somut olayın özellikleri dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereği takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sübut Yönünden

3. Takdiri İndirim Hükümleri Yönünden

Sanığın olaydan sonra kaçtığı ve mükerrir olduğu, gerek geçmişi gerek cezanın caydırıcılığı yönünden sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri karşısında, dava dosyası kapsamı ve somut olayın özellikleri dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereği takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sübut Yönünden

Sanığın 26.03.2021 tarihli kolluk ifade tutanağında ve savcılık sorgulama tutanağında üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar ettiği, Mahkeme aşamasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemişse de soruşturma aşamasında vermiş olduğu beyanları kendisine okunduğunda o ifadelerinin doğru olduğunu beyan ettiği, dosyada bulunan delillerin de sanığın beyanı ile uyumlu olduğu, sanığın akıl sağlığı konusunda alınan rapor da dikkate alındığında beyanlarına itibar edilebileceği hususları dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu anlaşıldığından sanığın cezalandırılmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/1647 Esas, 2022/1426 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bandırma Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1756, Karar No: 2024/3801, Tarih: 23.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1756 E.  ,  2024/3801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1323 E., 2021/107 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 28.12.2023 tarihli ve 2022/11143 Esas, 2023/8567 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.02.2024 tarihli ve KD-2021/35470 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanıkların katılana karşı eylemlerinde öldürme kastı ile hareket ettikleri, bu nedenle suç vasfının kasten yaralama olmayıp kasten öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle onama ilamının kaldırılmasına ve katılan vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükümlerin suç vasfı yönünden bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık ... ile katılanın daha önce aynı yerde çalıştıkları ve sanık ...'in katılandan alacağı olduğu, sanık ... olay günü katılanın evinin önüne giderek telefonla katılanı çağırdığı, katılan ile sanık ...'in konuştukları sırada sanık ...'in oğlu sanık ...'in gelerek katılanı batın bölgesinden ve sol ön aksiller hattan bıçakladığı, sanık ...'in de beden yoluyla katılana vurduğu, katılanın batın bölgesindeki yaralanmasının yaşamsal tehlikeye neden olduğu, sol ön aksiller bölgedeki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu ve katılanda başkaca yaralanmanın tespit edilmediği olayda, taraflar arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması, ciddi engel durum bulunmadığı halde sanıkların eylemlerine devam etmemesi ve katılandaki iki bıçak darbesinden birinin yaşamsal tehlikeye neden olması hususları dikkate alındığında sanıkların kastının yaralamaya yönelik olduğu düşüncesiyle Dairemizce verilen temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına ilişkin kararının usul ve kanuna uygun olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 28.12.2023 tarihli ve 2022/11143 Esas, 2023/8567 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 28.12.2023 tarihli ve 2022/11143 Esas, 2023/8567 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine dair Dairemiz sayın çoğunluğunun görüşüne sanıkların eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu görüşünde olduğumdan katılmıyorum.

Kişinin eyleminin, bir suçu oluşturup oluşturmadığının, oluşturuyorsa da hangi suçu oluşturduğunun saptanması için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların hep birlikte dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin uyumlu içtihatlarına göre, gerçekleştirilen eylemin kasten öldürmeye teşebbüs veya kasten yaralama olarak vasıflandırılırken,

1- Fail ile mağdur arasında olay öncesine dayalı, ciddi öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunup bulunmadığı,

2- Failin olayda kullandığı aracın(aletin) öldürmeye elverişli olup olmadığı,

3- Mağdurdaki darbe sayısı ve şiddeti,

4- Darbelerin vurulduğu bölgelerin hayati bakımdan önemi,

5- Failin davranışlarına kendiliğinden mi, yoksa mani bir halin varlığı ile mi son verdiği,

6- Failin suç aletini kullanış biçimi,

7- Olay öncesi, esnası ve sonrasında failin mağdura yönelik davranışları ve sarfettiği sözler gözetilmeli, tüm bu kıstaslar değerlendirilerek «sanığın kastı» ortaya çıkarılmalıdır.

Yargıtayın yerleşmiş uygulamasına göre; eylemin nedeni, sanığın olay yerine hazırlıklı gelmesi, fiilin iradiliği, suçta kullanılan vasıtanın cinsi, nitelik ve şiddeti, yaranın meydana geldiği yer, eyleme maruz kalan organların hayati öneme haiz olması, olayın seyri ölümü "beklenir sonuç" haline getirmişse failin öldürme kastıyla hareket ettiğini kabul etmek gerekir.