muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22591, Karar No: 2015/31459, Tarih: 14.12.2015

O halde, mahkemece; kamu düzeni ile ilgili olan HMK'nun 20. maddesi uyarınca re’sen takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22720, Karar No: 2014/19466, Tarih: 20.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22720 E.  ,  2014/19466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, zoralım

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'... muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden vekalet ücretine ilişkin bendin çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24620, Karar No: 2014/885, Tarih: 20.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24620 E.  ,  2014/885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması.

2-Sanık ... hakkında beraat.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ile sanık ... hakkında beraate ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılan vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Olay günü olan 17.01.2008 günü Nurdağı Jandarma Karakol Komutanlığı tarafından 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tespit ve tescil edilen Gerçin Höyüğünde yapılan kontrolde, Gerçin Höyüğü tepesinin zirvesinde 223 cm derinliğinde ve 4 metre genişliğinde kazılmış kuyunun olduğunun, bu kuyunun tabanında da yine 3,5 metre derinliğinde ve 190 cm çapında bir kazının daha yapılmış olduğunun ve bu kazı yerinin üzerinin branda ile örtülmüş olduğunun, kazı alanı içerisinde 2 adet kürek, 1 adet hilti taş kırma makinesi, 1 adet kazma, 2 adet balyoz, 1 adet manivela, 17 adet burç, 1 adet spiral makinesi ve taşı, 2 adet kontrol kalemi ile kazı alanı içerisine kadar getirilmiş 119 metre uzunluğunda elektrik kablosunun olduğunun görüldüğü, bu elektrik

kablosunun gittiği yerin takip edildiğinde bu kablonun sanık ...'ın ikametine gittiğinin tespit edildiği, sanık ...'ın da suça konu kazıyı kendisinin diğer sanıklar olan ... ve ... ile birlikte krom madeni çıkartmak için kazdıklarını beyan ettiği, sanıklar Yusuf ve Mehmet'in de benzer ifadeler ile suçu ikrar ettikleri, sanıklar her ne kadar olay yerinden krom madeni çıkartmak amacı ile kazı yaptıklarını beyan etmiş iseler de, bu alanda krom madeni çıktığına dair bir tespitin olmadığı ve kazılan yer olan Gerçin Höyüğü tepesinin sit alanı içerisinde kaldığının sanıklar tarafından bilindiği, böylece sanıkların üzerlerine atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu, her ne kadar sanık ... hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, diğer sanıkların kazı eylemine iştirak etmediği ve yardımda bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8251, Karar No: 2008/11116, Tarih: 30.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8251 E.  ,  2008/11116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 82/12. maddesinde borçlunun haline münasip evinin haczolunmayacağı belirlendikten sonra aynı maddede ancak evin kıymeti fazla ise bedelinden haline münasip bir yer alabilecek miktarı borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılır" hükmüne yer verilmiştir. Mahkemece mahallinde keşif yapılarak meskeniyet şikayetine konu taşınmazın keşif tarihi itibariyle değeri ile borçlunun haline  münasip ev alabileceği bedel tespit edildikten sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekir.

Somut olayda meskeniyet şikayetine konu taşınmazın değeri 49.643,30.YTL, borçlunun haline uygun evi alabileceği miktar ise 40.000.YTL olarak belirlendiğine göre Mahkemece  mahcuzun satılarak borçlunun haline münasip ev alması için gerekli olan 40.000.YTL  nin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken  yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/809, Karar No: 2013/4067, Tarih: 29.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/809 E.  ,  2013/4067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILAN-SANIKLAR : ..., ..., ...

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : 1- Sanık ... için, a- 5237 sayılı TCK.nun 81/1,62,63.maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

b- 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 62, 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası.

c- 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 62, 63. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası.

d- 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 62, 63. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası.

2- Sanıklar ... ve ... için ayrı ayrı; 5237 sayılı TCK.nun 25/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Maktul ...'in eşi katılan ... adına sanık ...'ın kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına ilişkin karara yönelik temyiz başvurusunda bulunan Avukat ...'ın baro tarafından görevlendirilmesinden sonra, katılan ... tarafından Av. ... ve arkadaşlarının vekaletname ile vekil tayin edilmiş olması karşısında; Ceza Muhakemesi gereğince, Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 7. maddesinin ç bendi gereğince "kişinin kendisine vekil seçmesi durumunda" baro tarafından görevlendirilen vekilinin görevinin sona ereceği açıkça anlaşılmakla, diğer vekilin atanmasıyla görevi sona ... Avukat ...

.../...

...'ın katılan ... adına hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2) Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme, mağdurlar ..., Murat ve Gürbüz'ü kasten yaralama, sanıklar Murat ve Gürbüz hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten yaralama suçlarının niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, sanıklar Murat ve Gürbüz'ün mağdur ...'a yönelik eylemlerini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdikleri kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, yasal savunma koşullarının varlığına, katılan sıfatı ile sanıklar Murat ve Gürbüz'ün cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ... hakkında mağdurlar ..., Murat ve Gürbüz'ü kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar Murat ve Gürbüz hakkında mağdur ...'a karşı eylemlerinden meşru savunma nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler yönünden yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında mağdurlar ..., Murat ve Gürbüz'ü kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar Murat ve Gürbüz hakkında mağdur ...'a karşı eylemlerinden meşru savunma nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler yönünden yapılan incelemede;

Sanık ...'ın TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen hak yoksunluğunun, kendi alt soyu dışında kalan kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olduğunun gözetilmemesi ayrıca sanıklar Murat ve Gürbüz hakkında eylemlerini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirmeleri nedeniyle, beraat kararı yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

a) Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bentlerin, '"Sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1- c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine,

b ) Sanıklar Murat ve Gürbüz hakkında kurulan hüküm fıkrasının mahsus bölümündeki "sanıkların eylemleri nedeniyle TCK.nun 25/1 maddesi gereğince sanıklara eylemleri nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin çıkartılarak yerine "sanıkların eylemlerini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 25/1 ve CMK.nun 223/2-d

.../...

maddesi uyarınca sanıkların BERAATİNE" ibaresinin konulmasına,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleri ise usul ve yasaya uygun olan sanıklar ..., Murat ve Gürbüz hakkındaki kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

.../...

maddesi uyarınca sanıkların BERAATİNE" ibaresinin konulmasına,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleri ise usul ve yasaya uygun olan sanıklar ..., Murat ve Gürbüz hakkındaki kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde maktul ...'in gece saat: 02.30'a kadar kardeşlerinin işyeri olarak kullandıkları büroda kardeşleri Gürbüz, Sönmez, Zümrüt ve yeğeni Murat ile birlikte alkol aldıkları, daha sonra hep birlikte evlerine gitmek üzere bürodan ayrıldıkları, yol üzerinde eve gitmek üzere ticari bir taksi bulmaya çalıştıkları, tanık Engin'in kullanmakta olduğu ticari taksiye binmek istedikleri ancak fiyat konusunda anlaşamadıkları, tanık Engin'in araçtan indiği bu sırada maktul ..., Gürbüz ve Murat ile tanık Engin'in tartışmaya başladıkları ve aralarında karşılıklı itişmenin başladığı sırada, yoldan geçmekte olan ve yine alkollü olan sanık ...'ın taksi şoförü ile tartışmakta olan maktul ve yakınlarına saldırarak maktul ... ile birlikte mağdurlar ..., Gürbüz ve Murat'ı darp ettiği, karşı tarafında karşılık vermesi üzerine sanık ...'ın ara sokağa girerek kaçmaya başladığı, Murat'ın da sanığın peşinden takibe başladığı, sanığın ayağının takılarak düşmesi üzerine Murat'ın sanığa saldırdığı, bu sırada olay yerine önce maktul ...'in sonra Gürbüz'ün daha sonra ise Sönmez'in geldiği, maktul ile yakınlarının sanık ...'a saldırısı nedeniyle çıkan kavga sırasında sanık ...'ın maktule yumruk ile şiddetli bir şekilde vurması üzerine alkollü olan maktulün kaldırım üzerine düştüğü ve bir daha kalkmadığı, sonradan gelen tanık Engin ve arkadaşları tarafından kavganın sonlandırılarak sanığın olay yerinden uzaklaştırıldığı, maktulün künt kafa travmasına bağlı kemik kırıkları ile karakterli beyin doku harabiyeti ve beyin zarı kanaması sonucu öldüğü olayda;

a) Sanık ...'ın özellikle maktulün kafasını tutarak kaldırıma birden fazla vurduğuna ve öldürme kastı ile hareket ettiğine dair maktulün kardeşi Gürbüz'ün sonradan geliştirdiği beyanları dışında her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı anlaşıldığı, halde; kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Yasanın 87/4. maddesi 1. cümlesi gereğince hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde kasten öldürme suçundan hüküm kurularak sanığa fazla ceza tayini,

b) Her ne kadar olayı sanık ...'ın başlatması nedeniyle ilk haksız hareketin sanıktan geldiği anlaşılmış ise de; olay yerinden kaçan sanığı maktul ve yakınlarının takip ederek toplu saldırıları karşısında, etki tepki dengesi de gözetilerek, sanık ... hakkında TCK.nun 29. madde gereğince asgari oranda

.../...

haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Her ne kadar olayı sanık ...'ın başlatması nedeniyle ilk haksız hareketin sanıktan geldiği anlaşılmış ise de; olay yerinden kaçan sanığı maktul ve yakınlarının takip ederek toplu saldırıları karşısında, etki tepki dengesi de gözetilerek, sanık ... hakkında TCK.nun 29. madde gereğince asgari oranda

.../...

haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

c) TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 321. maddesi gereğince ( BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutuklulukta geçen süreye göre sanığın tahliye isteminin reddine, 29/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

29/05/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Hüsamettin Yuca'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 06/06/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/14469, Karar No: 2018/6894, Tarih: 09.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/14469 E.  ,  2018/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanık hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu önceki davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nm 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19556, Karar No: 2014/18798, Tarih: 21.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/19556 E.  ,  2014/18798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

... ile ... aralarındaki alacak davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair Ankara 9. Aile Hukuk Mahkemesi'nden verilen 17.01.2014 gün ve 1244/74 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.07.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden ... bizzat ve vekili Avukat ... karşı taraftan ... bizzat ve vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Hükmün, temyiz harçları da yatırılarak davalı vekili tarafından temyiz edildiği, davacı vekilinin süresinde verdiği 20.03.2014 tarihli temyize cevap dilekçesinde davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerektiğinin, diğer yandan Mahkeme'nin taleple bağlı olması gerektiği ilkesi gözetilerek henüz talep edilmeyen kısımla ilgili hüküm kuramayacağından hükmün 3 numaralı fıkrasında geçen "fazlaya ilişkin istemin reddine" ibaresinin kaldırılması, reddedilen kısım olan 300.000 TL üzerinden vekalet ücretinin takdiri gerektiğinden hükmün 8 numaralı fıkrasında geçen davalı vekalet ücretinin 23.200 TL olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün onanmasının istendiği ve bu talebin temyiz isteğini içerdiği açıklanarak Dairenin 01.07.2014 tarihli iade yazısı ile davacı vekilinin bu isteğinin açıklattırılması, temyiz isteğinde bulunmadığı takdirde bu hususa ilişkin beyanının alınması, temyiz isteğinde bulunduğunun tesbit edilmesi halinde davacı vekiline temyiz harçlarının usulüne uygun şekilde tamamlattırılması istenmişti.

Mahkeme tarafından davacı vekiline çıkartılan ve temyiz harcının tamamlanması ihtarını içeren muhtıra 11.08.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve tebligat parçası eklenerek dosya temyiz incelemesi için Dairemize iade edilmiştir.

Ancak, eksiklikler Dairenin iade yazısında yazıldığı şekilde yerine getirilmemiş, davacı vekiline çıkartılan muhtarıda yatırılması gereken temyiz harcı ve temyiz başvuru harcının ne miktar olduklarının belirtilmediği, diğer yandan davacı vekilinin temyizle ilgili beyanının alınmadığı görülmektedir. Bu hali ile eksikliğin tam olarak yerine getirildiğinden söz edilemez.

Ancak, eksiklikler Dairenin iade yazısında yazıldığı şekilde yerine getirilmemiş, davacı vekiline çıkartılan muhtarıda yatırılması gereken temyiz harcı ve temyiz başvuru harcının ne miktar olduklarının belirtilmediği, diğer yandan davacı vekilinin temyizle ilgili beyanının alınmadığı görülmektedir. Bu hali ile eksikliğin tam olarak yerine getirildiğinden söz edilemez.

Açıklanan nedenle önceki iade yazımızda da belirtildiği üzere; Mahkemece, davacı vekiline 20.03.2014 tarihli temyize cevap dilekçesinin açıklattırılması, temyiz isteğinde bulunmadığı takdirde bu hususa ilişkin beyanının alınması, bu hali ile dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi, temyiz isteğinde bulunduğunu bildirdiği takdirde davacı vekilinden temyiz harçları alınmadığından HMK'nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 344. (HUMK'nun 434/3.) maddesi gereğince davalı vekiline ilgili harcın yedi gün içinde yatırılması için muhtıra çıkarılması, ilgili muhtırada yatırılması istenen harçların cinsi ve ne miktar olduğunun gösterilmesi, ayrıca verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz harcı ve temyiz başvuru harcının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun da muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen temyiz harçları tamamlanmadığı taktirde mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı'nın kapsamının gözönünde bulundurulması, Yerel Mahkeme Hakimi tarafından hak kaybına meydan verilmemesi açısından eksikliğin tam olarak yerine getirilmesi hususunda gerekli denetimin yapılması, denetim yapılmamasının sorumluluğu gerektirdiğinin bilinmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye İADESİNE, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.