muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15934, Karar No: 2007/1229, Tarih: 01.02.2007

3116 Sayılı Yasanın 7. maddesi, orman kadastro komisyonlarının yaptığı orman kadastro işlemlerinin, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi,orman kadastrosu ve orman rejimi dışına çıkarma (2/B) işlemleri sonuçlarının ilan edileceğini ve itiraz süresi içinde itiraz edilmez ve dava açılmazsa işlemlerin kesinleşeceğini bildirilmekte ve yine bu yasalar ile bu konuda çıkartılan yönetmeliklerde ilanın süresi ve nerelerde nasıl yapılacağı, ilamdan sonra kimler tarafından nasıl itiraz edileceği, itirazın nasıl inceleneceği ve davanın kimler tarafından hangi mahkemede açılacağı konuları ayrıntılarıyla gösterildiği gibi 2613, 5602, 766 ve 3402 Sayılı Kadastro Yasaları ve bu yasalar gereği çıkartılan yönetmeliklerde de bu konularda açıklayıcı ve emredici hükümler bulunduğu halde, gerek 08.09.1956 tarihinden önce ve gerekse bu tarihten sonra yapılan makiye ayırma çalışmalarının hiçbiri ilan edilmemiş olduğu gibi yasa, yönetmelik ve talimatnamede, yapılan çalışmanın yerindeliğinin, hangi makam tarafından incelenip denetleneceği ve onanacağı konularında da hiçbir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durum, makiye ayırma çalışmalarının Orman İdaresinin bir iç işi olduğu, yapılan işlemin her zaman iptal edilebileceği, ya da yeniden yapılacak bir orman kadastro çalışmasında makiye ayrılan yerlerin orman kadastro sınırı içine alınabileceği, yine kesinleşen orman kadastro sınırı içinde bulunan taşınmaz hakkında yapılan makiye ayırma işleminin orman sınırı ve orman rejimi dışına çıkartma işlemi olmadığı, (20. Hukuk Dairesinin konularla ilgili kararları ve 16. Hukuk Dairesinin 08.10.1996 gün 1996/3416-4415 Sayılı kararı) makiye ayrılmakla birlikte o taşınmazın hukuken orman olmaya ve kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmelidir. Çünkü, "orman niteliğini kaybetme nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma" kavramı 1961 Anayasasının 131. Maddesinin, 1970 yılında 1255 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra hukukumuzda yer almış ve Anayasanın bu maddesinin değiştirilmesinden sonra 6831 Sayılı Yasanın 2. Maddesi değiştirilerek “bilim ve ... bakımından orman niteliğini yitirme” nedeniyle orman rejimi dışına çıkartma işlemi orman kadastro komisyonları tarafından yapılmaya başlanılmış ve kesinleşen orman sınırları içinde iken makiye ayrılan yerler kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek, somut olayda olduğu gibi orman rejimi dışına çıkartılmıştır. Orman Yönetiminin uygulamalarına paralel olan 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili tüm kararlarında ve 1. Hukuk Dairesinin 19/07/2001 gün 8253/9337 Sayılı kararında, orman sınırı içinde olan ancak makilik niteliğini taşımadığı halde makiye ayrılan yer hakkında yapılan makiye ayırma işleminin geçersiz olduğu, o yerin orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

10- Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D. Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949, 7. Hukuk Dairesinin 13.12.2004 gün 2004/4196-4556 ve 17. Hukuk Dairesinin 24.01.2005 gün 2004/13872-165 ve 25.01.2005 gün 2004/13823-163 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir. Orman Yönetimi de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp

-9- 2006/15934-2007/1229

-9- 2006/15934-2007/1229

yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek, somut olayda olduğu gibi aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerde 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri de 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesindeki “… her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince çıkartılan 26/Mayıs/1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 31. maddesi ve 25 Haziran 1970 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 26-38. ve 19 Ağustos 1974 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 32/j-51. ve 20 Mayıs 1984 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 22/k-35. ve 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/k-28. ve son olarak 15 Temmuz 2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k-31. maddelerindeki "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında bu tür yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 gün 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 gün 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 gün ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 gün 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

11- Somut olayda, kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 5653 Sayılı Yasanın 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Yasanın 117. maddesi ile yürürlükten kaldırıldıktan sonra, yürürlükten kaldırılan 5653 Sayılı Yasa ve bu yasa uygulamasını göstermek için çıkarıldığı kabul edilen 17.08.1950 tarihli yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine 5653 Sayılı Yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki komisyonunca 1957 yılında yapılan işlemle Akdeniz Makisi olarak tesbit edilmişse de, 1977 yılında Orman Yönetimi tarafından 1957 yılındaki makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1946 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı ve 1980 yılında yapılan kadastro sonucu 1345 parsel sayısı ile Hazine adına tesbit edilmişse de, gerçek kişilerin itirazı üzerine Kadastro Mahkemesinin 11.06.1984 gün ve 1984/417-879 sayılı kararı ile bu işlemin ikinci kadastro sayılarak iptal edildiği, 1988 yılında 3402 Sayılı Yasanın 22/2. maddesi ve 2924 Sayılı Yasa gereğince yapılan ek kadastroda orman rejimi dışına çıkartılan yer niteliğiyle yine Hazine adına tesbit edilip, kadastro tesbitinin itirazsız kesinleştiği, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2. ve 2/B madde uygulaması sonucu orman niteliğini kaybetmesi nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine konu olamayacağı, yörede 1953, 1957ve 1967 yıllarında yapılan makiye ayırma işleminin hiç bir yasal dayanağının bulunmadığı, çekişmeli taşınmaz 1988 yılında, 2924 sayılı

-10-

2006/15934-2007/1229

-10-

2006/15934-2007/1229

Yasa gereğince yapılan kullanım kadastrosunda 2/B madde alanı olması nedeniyle ortak muris ... ...’in zilyetliğinde olduğunun belirtilerek Hazine adına tesbit edilip kesinleştiği, 2924 Sayılı Yasanın 4127 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmüne göre “kadastro çalışmaları sırasında, fiili kullanım durumuna göre Hazine adına tesbiti yapılacak bu yerler üzerindeki muhtesat ile tasarruf eden kişilerin isimleri”nin tutanağın beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için, Hukuk Genel Kurulunun 10.11.1999 gün ve 1999/7-903-944 sayılı kararında kabul edildiği gibi, kadastro tesbitinin yapıldığı tarihte “orman köyü nüfusuna kayıtlı olmaları ve yasanın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren geriye doğru en az 5 yıl müddetle o yerde ikamet etmiş bulunmaları gerektiği”, somut olayda; dava konusu taşınmaz orman köyünde olmayıp, beldenin mahallesinde olması nedeniyle Hukuk Genel Kurulunun 09.06.1999 gün ve 1998/8-487-492 sayılı kararında kabul edildiği gibi, 2924/4127 Sayılı Yasanın 11. maddesinde öngörülen "muhtesat ile tasarruf eden kişilerin isimlerinin" tutanağın beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için taşınmazın orman köyü sınırları içinde olması gerektiği, bu hükümlerin beldelerde uygulama olanağı bulunmadığı, kütüğün beyanlar hanesinde gösterilen zilyetlik şerhinin ayni hak olmayıp, kişisel hak niteliğinde bulunduğu, tapu sicilinden ayrı olarak alınıp satılması ve değiştirilmesinin olanaksız olduğu, böyle bir talebin Tapu Sicil Müdürlüğünce yerine getirilemeyeceği, tarafların isteğiyle dahi, Tapu Sicil Müdürlüğünde yapılamayan işlemin mahkemelerden dava yoluyla da istenemeyeceği, aksi taktirde kadastro tesbitinin kesinleşmesinden sonra yapılacak her devir işleminin ayrı bir davayı gerektireceği, yasanın amacının bu olmadığı, esasen beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin Hak sahipleri tesbit komisyonunu bağlamayacağı, 1961 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda orman sınırı içinde olması nedeniyle orman olarak tapulama dışı bırakılan ve 1976 yılında kesinleşen işlemle orman rejimi dışına çıkartılan ve 1988 yılında bu niteliği ile Hazine adına tesbit ve 01.03.1993 tarihinde Hazine adına tescil edildiği anlaşılan taşınmaz hakkında açılan tapu kaydı iptal ve tescil davası ile beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin silinmesi davasının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davacı gerçek kişilerin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının temyiz eden gerçek kişiler üzerinde bırakılmasına, 01/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7012, Karar No: 2012/12583, Tarih: 17.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/7012 E.  ,  2012/12583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin iptaline ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 17/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6603, Karar No: 2015/8492, Tarih: 08.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/6603 E.  ,  2015/8492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/01/2012

NUMARASI : 2011/483-2012/6

Taraflar arasındaki davadan dolayı Antalya 7. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 31.01.2012 tarihli ve 22011/483 esas, 2012/6 karar sayılı hükmün temyiz isteğinin reddine ilişkin olan 12.01.2015 günlü ve 22300-96 sayılı kararın düzeltilmesi fer'i müdahil vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğiyle açılmış; davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın fer'i müdahil vekili tarafından temyizi üzerine, fer'i müdahilin hükmü tek başına temyiz yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteği Dairemizin 12.01.2015 tarihli, 22300-96 sayılı kararı ile reddedilmiş; fer'i müdahil bu kez, Dairemizin ret kararının düzeltilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 69/1. maddesinde; feri müdahilin de yer aldığı bir davada, hükmün ancak taraflar hakkında verileceği düzenlemesine yer verilmiş olup, davanın tarafı olmayan fer'i müdahilin hükmü tek başına temyiz yetkisi bulunmadığından, ayrıca 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 440. maddesinde gösterilen hallerden hiçbirine uymayan fer'i müdahilin karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8171, Karar No: 2023/3172, Tarih: 05.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/8171 E.  ,  2023/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

ASLİ MÜDAHİL : ... vekili Avukat ...

KARAR : Davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kalkandere Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, asli müdahilin davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile asıl davanın ve asli müdahilin davasının reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı asil dava dilekçesinde, mülkiyeti ve zilyetliği babası ... ...'ya ait olan ... ili, ... ilçesi, ... köyü ... mahallesi 150 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında Hazine adına tespit ve tescil gördüğünü ileri sürerek, 150 ada 4 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapu kaydının iptali ile muris ... ... adına tapuya tescil edilmesini talep etmiştir.

2. Asli müdahil vekili dilekçesinde, dava konusu taşınmazın köy merası olduğunu, köylülerin taşınmaz üzerinde hayvan otlattığını ileri sürerek, taşınmazın köy tüzel kişiliği adına tescil edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olmadığı bu nedenle Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden kabul edilemeyeceği, davacının dava konusu taşınmazın babası ... tarafından satın alındığını ispatlayamadığını, çayır vasfında olan taşınmazın köylüler tarafından hayvan otlatmak için kullanıldığı gerekçesiyle, asıl davanın reddine, asli müdahilin davasının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazın davacının babası tarafından ... ...'den satın alındığına dair 19.06.1968 tarihli noter senedi bulunduğunu, bu senetten ve ... ...'nin oğlu ...'nin keşif sırasında alınan beyanından da satış işleminin ispatlandığını, asli müdahil lehine hükmedilen vekalet ücretine karşı davacı tarafın sorumlu tutulmasının da hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, kadastro çalışmaları sırasında tüm araştırmalara rağmen muhtar ve bilirkişilerce dava konusu taşınmazın kime ait olduğunun tespit edilememesi üzerine Hazine adına tespit edildiğini, asli müdahil ya da davacının iddia ettiği uzun süreli zilyetlik mevcut olsaydı bu hususun kadastro tutanaklarında yer alacağını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın köylünün ortak kullanımında olan köy boşluğu niteliğinde olduğu, Kadastro Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmazların Hazine adına tescil edilmesi gerektiği, köy tüzel kişiliğinin dava konusu taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile asıl davanın ve asli müdahilin davasının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve asli müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazın davacının babası tarafından 1968 yılında satın alındığının noter senedinden açıkça anlaşıldığını, köy tüzel kişiliğinin asli müdahil olduğu bir davada köy tüzel kişiliğini temsil eden kişilerin beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini, köy tüzel kişiliğini temsil eden ...'nun daha önce dava konusu taşınmazın dedesi ... ...'ya ait olduğuna dair dava açtığını, bu davanın dava konusu taşınmazın davacının murisine ait olduğunu kabul ettiğini gösterdiğini, kadastro çalışmaları sırasında kime ait olduğunun tespit edilememesi nedeniyle Hazine adına tespit yapıldığını, bu çalışmalara köy muhtarı ve köy halkının katıldığını, köy tüzel kişiliğine ait olsaydı bu hususun kadastro çalışmaları sırasında tespit edileceğini, yaşları itibariyle taşınmazın geçmişini bilebilecek durumda olmayan mahalli bilirkişilerin beyanlarına itibar edilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Asli müdahil vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava konusu taşınmazın yalnızca köylü tarafından hayvan otlatmak veya otunu biçmek amaçlı kullanılan bir yer olmayıp, üçüncü kişilere kiraya verilerek elde edilen gelirle köyün müşterek ihtiyaçlarının giderildiği, köy tüzel kişiliğinin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu bu nedenle köy tüzel kişiliği adına tescil edilmesi gerektiğini ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun;

1. "Tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti:" başlıklı 14. maddesinde, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

2. "Kamu malları:" başlıklı 16. maddesinde; "Kamunun ortak kullanılmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlerden:

A) Kamu hizmetinde kullanılan, bütçelerinden ayrılan ödenek veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler, (Hükümet, belediye, karakol, okul binaları, köy odası, hastane veya diğer sağlık tesisleri, kütüphane, kitaplık, namazgah, cami genel mezarlık, çeşme, kuyular, yunak ile kapanmış olan yollar, meydanlar, pazar yerleri, parklar ve bahçeler ve boşluklar ve benzeri hizmet malları) kayıt, belge veya özel kanunlarına veya Cumhurbaşkanlığı kararnamelerine göre Hazine, kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye köy veya mahalli idare birlikleri tüzelkişiliği, adlarına tespit olunur.

B) Mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edildiği veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle veya bilirkişi veya tanık beyanı ile ispat edilen orta malı taşınmaz mallar sınırlandırılır, parsel numarası verilerek yüzölçümü hesaplanır ve bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılır.

Bu sınırlandırma tescil mahiyetinde olmadığı gibi bu suretle belirlenen taşınmaz mallar, özel kanunlarında yazılı hükümler saklı kalmak kaydıyla özel mülkiyete konu teşkil etmezler.

Yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir.

C) Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır.

D) Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ormanlar, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde, özel kanunları hükümlerine tabidir.

Yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir.

C) Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır.

D) Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ormanlar, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde, özel kanunları hükümlerine tabidir.

3. "Hazine adına tespit:" başlıklı 18. maddesinde, "Yukarıdaki maddelerin hükümleri dışında kalan ve tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur.

Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez." düzenlemeleri mevcuttur.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve asli müdahil vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden taraflara ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2023 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.