muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/16850, Karar No: 2007/2163, Tarih: 22.02.2007

... de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerde 2/B

-5-

2006/16850-2007/2163

madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 1744 sayılı yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince çeşitli tarihlerde çıkarılan yönetmelik hükümlerine göre "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da, yönetimin bu uygulamaları doğru bulunmuştur.

Çekişmeli parsel 1989 yılında yapılan ve 1991 yılında kesinleşen arazi kadastrosunda vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı gerçek kişiler murisi adına tesbit edilmiş, ... Yönetimince açılan kadastro tesbitine itiraz davası vazgeçme nedeniyle, Kadastro Mahkemesinin 20.01.1992 gün ve 1991/693-1052 sayılı kararı ile red edilerek kadastro tesbiti kesinleşmiş, taşınmaz ... oğlu ... ... adına Aile Mezarlığı olarak tapuya tescil edilmiş, Hazine tarafından ... köyü 986 sayılı çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiasıyla, ... oğlu ... ... aleyhine açılan tapu iptal tescil davası, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.12.1997 gün ve 1995/643-1416 sayılı kararı ile red edilmiş, karar ilkin Hazine tarafından temyiz edilmiş, daha sonra yanlış kişiye dava açıldığından, 986 sayılı parselin gerçek maliki ... oğlu ... ... aleyhine ... dava açacaklarından söz edilerek temyizden vazgeçilmiş, karar henüz ... oğlu ... ...’a tebliğ edilmemiştir. ... Asliye 3 Hukuk Mahkemesinin sözü edilen kararındaki davalı ile somut olaydaki, 986 sayılı parselin maliki 1998 yılında ölen ... oğlu ... ...ın mirasçıları arasında halefiyet ilişkisi olmadığından, somut olay için kesin hüküm oluşturacağından söz edilemez.

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla, dava konusu taşınmazın 1942 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki tefrik komisyonunca, Akdeniz makisi olarak tesbit edildiği, 1976 yılında 7 Numaralı Orman Kadastro Komisyonuna bağlı 4 numaralı ekip tarafından, 1942 orman tahditinin, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Başkanın Hakem sıfatıyla verdiği 19.12.1947 gün 208 sayılı karar ile iptal edildiği kabul edilerek yeniden yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içinde bırakıldığı, 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulamasıyla P.II poligon olarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkardığı, yapılan itirazlar üzerine, 7 Numaralı Orman Kadastro Komisyonunca, çekişmeli taşınmazın da içinde bulunduğu P.II numaralı poligonun orman niteliğini taşımadığından 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesine göre orman sınırları dışında bırakılmasına karar verdiği, bu çalışmanın da 1977 yılında kesinleştiği, 1988 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında taşınmazın durumunda bir değişiklik olmadığı saptanmıştır.

1942 tahditi, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Başkanının hakem sıfatıyla verdiği 19.12.1947 tarih, 208 sayılı kararla, sadece ... İdaresinin dayandığı ... Vakfına ait tapulu taşınmazlar yönünden iptal edilmiş olup, vakıf tapusu kapsamı dışında kalan tahditi halen hukuki değerini korumaktadır. Çekişmeli parselin orman olarak sınırlandırılmasına ilişkin 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunun, 7 numaralı orman kadastro komisyonunca yasal olmayan nedenlerle yok sayılıp, taşınmazın orman sınırları dışında bırakılmasına ilişkin orman kadastro işleminin hiçbir yasal dayanağı olmayıp, bu işleme de değer verilemez. O halde, çekişmeli taşınmazın 1942 orman kadastrosu ile orman olarak sınırlandırıldığı ve halen

-6-

2006/16850-2007/2163

orman sınırları içinde olduğu kabul edilmelidir. Kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeki taşınmazlar için kadastro yoluyla oluşan tapu kaydına hukuken değer verilemez.

H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4000, Karar No: 2012/26257, Tarih: 05.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4000 E.  ,  2012/26257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılanlar ... ve ... vekili olarak dosya içerisine vekaletname sunan katılanlar vekili Av. ...'un vekaletnamede adresi “ ...- Bakırköy” olarak, İstanbul Barosu Levhasınin internet üzerinden yapılan sorgusunda ise “Osmaniye Mah. İncirli yolu Sokağı Gönül Apt. no 11 kat 4/15” olarak görülmekle birlikte, bu adreslerin dışında yer alan dosya içerisinde katılanlar tarafından bildirildiğine rastlanılmayan farklı bir adrese 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebligatın geçerli olmadığı anlaşılmakla, gerekçeli kararın katılanlar vekiline usulune uygun olarak tebliğ edilerek verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve katılanlar vekilinin temyiz istemine ilişkin ek tebliğname düzenlenmesinin temini için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20141, Karar No: 2013/12743, Tarih: 08.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/20141 E.  ,  2013/12743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1,62/1,50/1-a,52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulaştırma Bakanlığı Demiryolları, Limanlar ve Hava Meydanları İnşaatı Genel Müdürlüğü bünyesinde, yap- işlet- devret modeliyle müteahhit İlke İnşaat Ltd. Şirketi'ne yaptırılmakta olan ve sanık inşaat mühendisi ... 'ın şantiye şefi olarak görev yaptığı Didim Yat Limanı Sosyal Tesisleri inşaatında kalıp işçisi olarak çalışan ölenin, olay günü akşam mesai sonrası tam tesbit edilemeyen bir saatte, inşaatın merdiven boşluğu bölümünde bulunan kalıpları sökmek istediği sırada dengesini kaybederek 8 mt yükseklikten bodrum kat merdiven boşluğuna zemine düşerek künt kafa travmasına bağlı subdural ve subaraknoidal beyin kanaması sonucu ölmesi ve ertesi sabah işçilerce bulunması şeklinde gerçekleşen olayda, dosya arasındaki mahkemece hükme esas alınan ve oluşa uygun bilirkişi raporlarına göre asli kusurlu olan sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik incelemeyle ve sanığın savunma hakkı kısıtlanarak ceza verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya arasındaki sanık müdafiince sunulan, ölenin kardeşleri, eşi ve çocuklarının, ölenin SGK/Bağkur prim borcu olarak 30.000 TL ödenmesi ve ölenin yakınlarına Aksaray/Ortaköy'de 1 ev alınıp, tapuya kaydedilmesi karşılığında, sanıklar ve SGK'dan olayla ilgili hiçbir talepleri olmadığına dair beyanlarını içeren 5 ve 6 Mart 2009 tarihli sözleşme başlıklı 21/5/2009 havale tarihli belgelerden, ölenin mirasçılarının zararlarının sanıklarca karşılandığının anlaşılması ve ölenin oğlu olan müşteki ...'in 21/5/2009 tarihli oturumdaki, sanıklardan şikayetçi olmadığına ve davaya katılmak

istemediğine dair beyanının da bu durumu teyid eder nitelikte olduğu, ölenin diğer yakınlarının da sanıklardan şikayetçi olduklarına dair herhangi bir beyanlarının bulunmaması karşısında, sabıkasız olan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, “ölenin yaşam hakkının tazmini mümkün olmadığından hükmün açıklanmasının bırakılmasına karar verilemeyeceği” şeklindeki yetersiz gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup,sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/05/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1433, Karar No: 2007/6098, Tarih: 10.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1433 E.  ,  2007/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi, Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.02.2006 gün ve 2006/136-1688 sayılı bozma kararında özetle; "Bozma kararına uyulduğu ve bozma kararında detaylı olarak yer söz edilmesine rağmen, hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın orman kadastro sınır hattına irtibatlı krokisinin çizilmediği, taşınmazın memleket haritasında işaretlendiği yerde orman sembolü bulunduğu, yine taşınmazın kuzey batısında bir bölümü memleket haritasında yeşil alanda işaretlendiği halde, bu bölümün orman sayılan yerlerden olup olmadığının araştırılmadığı, imar ihya ve zilyetlik olgusu üzerinde durulmadığı, bu nedenlerle, mahkemece, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç uzman orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarının, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın ve çevresinin öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi, 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumunun saptanması, ... yapısı, çevresi, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsü, ağaç cinsi ve sayısı, kapalılık oranı, hakim bitki örtüsünün detaylı şekilde incelenmesi;taşınmazın eğiminin münhaniler ve eğim ölçer aletler yardımıyla bilimsel yöntemler ile belirlenmesi, çekişmeli taşınmazın orman sınır hattına ve memleket haritasına göre konumu saptanarak, taşınmazın orman sınır hattı ve memleket haritası ile irtibatını duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösteren, kroki düzenlettirilmesi, orman bütünlüğünü bozan orman içi açıklığı veya boşluğu olup olmadığı hususunda bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması; taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının varlığının araştırılması, ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, imar ihya edilip edilmediğinin, edildi ise tarihinin, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığının belirlenip, bu yolda rapor alınması, varsa, zilyetlik tanıklarının taşınmaz başında dinlenmesi, imar ihyanın tarihi sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınması, tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu ...Köyü 109 ada 5 sayılı parselin tesbitinin iptali ve ... bilirkişi ...... düzenlediği 09.10.2006 tarihli raporunda (A) ile gösterilen 570.38 m2 ve (C ) ile gösterilen 2032.27 m2 yüzölçümündeki bölümlerin orman niteliğiyle Hazine, (B) ile gösterilen 4812.50 m2 bölümün tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi, Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmış, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye ve Orman Yönetimine ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 10/05/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/595, Karar No: 2017/5662, Tarih: 23.02.2017

**4. Ceza Dairesi         2017/595 E.  ,  2017/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1 ve 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bakıköy 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/10/2009 tarihli ve 2008/280 esas, 2009/828 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26.12.2016 gün ve 94660652-105-34-13044-2016-Kyb sayılı yazılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/01/2017 günlü ve 2016/402507 sayılı tebliğnamesiyle bozma düşüncesiyle daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede,

Dosya kapsamına göre, evvelce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Olay

Sanık hakkında TCK'nın 106/1-1, 62. maddelerine göre verilen 25 gün hapis cezasının, sanığın, önceden hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayıp tayin olunan cezanın da kısa süreli hapis olması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle kararın kanun yararına bozulması istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

2-Hukuksal Değerlendirme

Dosya kapsamı ve kanun yararına bozma istemi incelenerek birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında TCK'nın 106/1-1, 62. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası tayin edildiği, sanığın suç tarihi itibariyle hapis cezasıyla mahkumiyeti bulunmadığı

2-Hukuksal Değerlendirme

Dosya kapsamı ve kanun yararına bozma istemi incelenerek birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında TCK'nın 106/1-1, 62. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası tayin edildiği, sanığın suç tarihi itibariyle hapis cezasıyla mahkumiyeti bulunmadığı

ve TCK'nın 50/3. maddesi gereğince “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” düzenlemesi karşısında sanığa tayin olunan kısa süreli 25 gün hapis cezasının 50/1 maddede yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi zorunlu olduğu halde buna uyulmayarak verilen kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğu anlaşılmaktadır.

3-Sonuç ve Karar

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Bakırköy (kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/10/2009 tarihli ve 2008/280 esas, 2009/828 karar sayı ile verilip kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, sanığın cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi halinde erteleme ve tekerrür hükümlerinin uygulanması mümkün değilse de, cezanın şahsileştirilerek hükümde yer alan TCK'nın 53/1. maddesi ile 58. maddelerinin yeniden değerlendirilmesi gerekeceğinden, sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde yerine getirilmesine, 23.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10480, Karar No: 2014/19340, Tarih: 09.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10480 E.  ,  2014/19340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 42. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/05/2012 gün ve 2011/43-2012/116 sayılı kararı bozan Daire’nin 27/03/2014 gün ve 2012/16357-2014/5938 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı ... vekili, müvekkilinin davalı şirketin kuruluşundan beri hissedarı ve yönetim kurulu üyesi olup, uzun yıllardır bilfiil çalışarak şirketin bugünkü durumuna gelmesine katkıda bulunduğunu, gerek müvekkilinin gerekse ailesinin şirket ihtiyaçlarının karşılanması ve şirketin taahhütlerinin yerine getirilmesi için çeşitli tarihlerde davalı şirkete nakit paralar vererek ödemeler yaptığını, bu paraların şirketin çeşitli ödemelerinde kullanıldığını, ayrıca bu hususların şirket kayıtlarına da intikal ettiğini, müvekkilinin ve ailesinin şirket yönetiminde yer aldığı dönemde zaman içinde geri ödenen bu paraların son dönemlerde iade edilmemeye başlandığını, şirketin diğer ortakları tarafından da kanunsuz ve yok hükmündeki kimi işlemlerle müvekkili ve ailesinin şirketten uzaklaştırılması üzerine bu paraların hiç ödenmez hale geldiğini, müvekkilinin şirket ihtiyaçlarının karşılanması için verdiği paralardan dolayı davalı şirketten alacaklı olduğunu ileri sürerek, yargılama sırasında yapılan ıslah ile davacı ... için 552.500,00 TL'nin davalıdan faiziyle tahsilini istemiş; birleşen dava davacıları ..., ... ve ... vekili tarafından aynı maddi vakıalara dayalı olarak müvekkillerinin davalı şirketten alacaklı oldukları iddiasıyla açılan birleşen davalarda ise yargılama sırasında yapılan ıslah ile davacı ... için 494.202,84 TL'nin, davacılar ... ve ... için ise ayrı ayrı 525.320,39'er TL'nin davalıdan faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce asıl davacı ... yararına bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve mahkemece bozmaya uyulması halinde ... 40. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/128 Esas sayılı dosyasındaki taraf beyanlarının gözönüne alınmak suretiyle davalı şirketi bağlayıcı bir kabulün olup olmadığının değerlendirilecek olmasına göre, HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen tüm karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve mahkemece bozmaya uyulması halinde ... 40. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/128 Esas sayılı dosyasındaki taraf beyanlarının gözönüne alınmak suretiyle davalı şirketi bağlayıcı bir kabulün olup olmadığının değerlendirilecek olmasına göre, HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen tüm karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.