muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17893, Karar No: 2014/26945, Tarih: 11.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17893 E.  ,  2014/26945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2011/291-2013/927

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.1.1996-27.1.2011 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde tır şoförü olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen 506 sayılı Yasa'ya tabi hizmet akdine dayalı çalışmalarının 2.000,00. TL olan gerçek ücret üzerinden tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının B. Uluslararası Nakliyat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd Şti işyerinde 1996 yılında sigortaya bildirilmeyen 25 gün, 1997 yılında 56 gün, 2004 yılında 11 gün, 2006 yılında 1 gün, 2009 yılında 40 gün, 2010 yılında 7 gün olmak üzere toplam 140 gün, davalı S. Uluslararası Nakliyat Tekstil Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Ticaret Ltd Şti işyerinde 1998 yılında 73 gün, 1999 yılında 104 gün, 2000 yılında 168 gün, 2001 yılında 55 gün, 2002 yılında 145 gün, 2005 yılında 2 gün olmak üzere toplam 547 gün sigortaya bildirilmeyen sürelerde sigortalı sayılacak şekilde çalıştığının tespitine, gerçek ücretle çalışma tespitine ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir.

Dava 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, dinlenen bordro tanıklarının beyanından davacının tır şoförü olarak yurtdışına malzeme götürüp getirdiği anlaşılmaktadır. Davacının davalılara ait araçlarla yurtdışına giriş çıkışlarına ait kayıtların getirildiği ancak belirtilen bir kısım araçların davalılara ait olup olmadığı araştırılmaksızın alınan denetime elverişsiz bilirkişi raporu ile sonuca gidildiği ve dosya içindeki bilgi ve belgelere göre nitelikli ve tecrübeli bir işçinin, yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret ile çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğu hususları gözardı edilerek sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, davacının yurtdışına çıktığı araçların tamamının kime ait oluduğu tespit edilerek, nizalı dönemin tamamında davalılar yanında kesintisiz çalışıp çalışmadığı hususları net olarak ortaya konulduktan sonra, davacının yaptığı işin niteliği dikkate alınarak, işverenin yaptığı bildirimler ile çalışan işçilerin niteliklerini de karşılaştırarak, işverenin çalıştırdığı işçilerin kıdem ve pozisyonuna göre gerçek ücreti üzerinden bildirilip bildirilmediği üzerinde durmak, davacının asgari ücret ile çalışması olağan olmayan nitelikli bir işçi olup olmadığını, nitelikli bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığını tam olarak belirlemek, asgari ücretle çalışmasının olağan olmadığı belirlendiği takdirde, işverenin aynı pozisyondaki işçilere ödediği ücretlerin gerçeğe uygun olup olmadığını değerlendirmek, bu bildirimlerin gerçeğe uygun olduğunun belirlenmesi halinde, bu ücretleri esas almak, aksi takdirde benzer işi yapan işyerlerinden, gerektiğinde ilgili meslek odasından ve Türkiye İstatistik Enstitüsü'nden emsal ücret araştırması yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O hâlde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ve davalılardan B.. Ş.., S.. Ş..'ye iadesine

11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5007, Karar No: 2012/10750, Tarih: 19.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/5007 E.  ,  2012/10750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 20.000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davacının ½ hissedar bulunduğu arsanın davalılar tarafından bina yapılmak suretiyle işgal edildiğini, önceki dönem ecrimisil davalarının sonuçlandığını ve derecattan geçerek kesinleştiğini, bu seferde davalıların işgallerinin tüm arsa üzerinde devam ettiği ileri sürülerek, fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak dava tarihi olan 15.12.2007 gününden 22.03.2004 gününe kadar geçen süre için 20.000 TL ecrimisilin davalılardan tahsili istenilmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi heyeti raporu doğrultusunda binanın kapladığı alan olan 192,62 m2 ve arsa içerisine davalı tarafından tratuvar ve duvar çekilip çiçeklik yapılan alan olan 128.50 m2'lik toplam 320.12 m2'lik alanın işgal edilmesi nedeniyle davanın kısmen kabulü ile 12.303 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm, davacı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, ecrimisil kötüniyetli şagilin ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam kâr mahrumiyetidir.Kira esasına göre ecrimisil belirlenmesinde dava konusu taşınmazın niteliğine uygun (somut olayda arsa) emsal kira sözleşmelerinin ibrazı için taraflara süre verilmeli ve emsal sözleşmeler dosyaya celbedilmeli, keşif esnasında bilirkişilerce re'sen emsal araştırması yapılıp, rayiç belirlenip ve somut veriler toplanmalı bu dahi mümkün olmadığı taktirde haksız fiillerde olduğu gibi BK.nun 42/2. maddesi gereğince, hakim ecrimisil bedelini piyasa koşullarına göre takdir etmeli, davalı taşınmazı bizzat kullanmasının objektif değerini ödemeyi mahkum etmelidir. Takdir hakkını kullanırken son alınan bilirkişi raporunu da gözetmelidir.Somut olayda; önceki kesinleşen dosyada işgal edilen bina alanının 192.62 m2'lik kısmı için 2004 yılı için aylık 409 TL ecrimsil belirlenmiştir. Hükmü esas alınan bilirkişi raporunda ise, işgal edilen bina yeri (192.62 m2) ve tratuvar ve duvar çekilen ve çiçeklik yapılan yerler (128.50 m2) toplamı 320.12 m2'lik yer için 2004 yılı için aylık 500,00 TL ecrimisil belirlenmiştir. Sonradan işgal edilen 128.50 m2 'lik ve toplam (320.12 m2'lik) alan için emsal araştırması yapılmamış, rayiç belirlenmemiş, bilirkişilerce resen emsal araştırılmamış, rapor soyut ve genel ifadeleri yansıtmakta olup, hükme esas alınması doğru görülmemiş, mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuştur.Mahkemece; yukarıda bahsedilen ilkeler çerçevesinde deliller tam olarak toplanıp sonucuna göre karar verilmelidir. Bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1179, Karar No: 2022/9341, Tarih: 05.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/1179 E.  ,  2022/9341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ...'ın yokluğunda verilen kararın bildirdiği en son adresi olan ... Mahallesi, ... Sokak, No:18 Meram/... adresine Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği, bunun mümkün olmaması durumunda ise aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; temyiz idaresinin belirlenmesi bakımından gerekçeli kararın katılana yöntemince tebliğ olunması gerektiği,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz davası isteği hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın katılan ...'a gerekçeli kararın tebliğ işlemleri gerçekleştirildikten sonra ve temyiz dilekçesi verildiği takdirde ek tebliğname düzenlenerek Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 05/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21626, Karar No: 2017/10574, Tarih: 15.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/21626 E.  ,  2017/10574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının 12.09.2008-30.03.2014 tarihleri arasında ...n İl Özel İdaresi bünyesinde aşçı olarak çalıştığını, temizlik ihalesini alan taşaron firmada işe alınmasına rağmen il özel idaresinin asli işi olan aşçılık görevini il özel idaresi şefliğinden talimat alarak yaptığını, davacının asıl işverenin işçisi olduğunu, kamu işçileri için farklı uygulamaya gidilemeyeceğini, il özel idaresi kapatılınca iş akdine son verildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ilave tediye ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı belediye vekili özetle; davacının müvekkili belediye çalışanı olmadığını, yüklenici firmanın sigortalı çalışanı olduğunu, 6360 sayılı yasa ile İl Özel İdarelerinin tüzel kişiliğinin kaldırıldığını, ... İl Özel İdaresinin hizmet alım sözleşmelerinin belediye ye devredilmediğini, husumet ve zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; verilen karar; Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 02.03.2016 tarih 2016/7041 esas 2016/5322 karar sayılı kararıyla özetle ve sonuç olarak;

"Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının alt işveren işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Asıl işverenin, işçinin ödenmeyen hak ve alacaklarından alt işverenle birlikte sorumluluğu kanun gereği olmakla birlikte davacıyı çalıştıranın alt işverenler olduğu tartışmasızdır. Bu sebeple davacı hakkındaki bilgi ve belgeler onu çalıştıran alt işverenlerden getirtilmeden doğru bir sonuca varılması mümkün değildir. Dava konusu uyuşmazlıkta, davalı Belediye cevap dilekçesi ile davacının çalıştığı alt işverenlerden işyeri kayıtlarının getirtilmesini talep etmiştir. Ancak bu konuda herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, davacının çalışmasının geçtiği alt işverenlerden davacının işyeri kayıtlarını getirterek bir sonuca varmaktır. Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda, öncelikle davacının muvazaa tespiti yapılan dönemde muvazaa tespitinde adı geçen ... Tem. Ltd. Şirketi'nde çalışması bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle muvazaanın varlığının kabulü ile davacının ilave tediye alacağının hesaplattırılarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya bu yönde devam edilmiş, yeniden bilirkişi raporu alınmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Hüküm altına alınan ilave tediye ücretinin kısmi olarak istenen miktarı dışlandığında kalan kısmında ıslah tarihine göre geriye beş yıllık süre dikkate alındığında bu süre dışında kalan miktarların zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davalı tarafından süresinde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı def'i dikkate alınmadan ilave tediye ücretinin hüküm altına alınması hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1962, Karar No: 2021/10477, Tarih: 30.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1962 E.  ,  2021/10477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5547, Karar No: 2018/13066, Tarih: 18.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/5547 E.  ,  2018/13066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE İSTEMLİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16431, Karar No: 2007/764, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16431 E.  ,  2007/764 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 28.06.2005 tarihli dava dilekçesiyle Kütükçü Köyü (Mahallesi) 8317 ada 4 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu kesinleşen işlemle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalı gerçek kişi adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Çekişmeli parselin geldisi olan 312650 m2 yüzölçümlü Kütükçü Köyü 199 sayılı parsel, arazi kadastrosunda Kasım 1958 tarih ve 48 sıra numaralı tapu kaydı esas alınarak Muratpaşa vakfı adına tesbiti itirazsız kesinleşmiş, 1971 yılında satışlar ile bir çok gerçek kişiye, bu arada bir kısım payı davalıya geçmiş, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu ifraz edilerek 8317 ada 4 parsel sayılı 300 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 01.04.1997 tarihinde arsa niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tapuya tescil edilmiştir.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı sonucu ortaya çıkar.

2- 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...”şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.