muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/3808, Karar No: 2025/1649, Tarih: 24.03.2025

Devam eden yargılamada ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmesi üzerine Vakfıkebir Belediye Başkanlığı tarafından ... tarih ve ... sayılı işlem ile verilen yapı ruhsatının iptaline karar verilmiştir.
	... tarihli yapı tatil zaptı ile; ... ada, ... sayılı parseldeki inşaatta yapılan incelemede; 1, 2, 3. bodrum katları, zemin katı, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8. normal katların taban tabliyelerinin döküldüğü, 1, 2, 3. bodrum katları, zemin katı ile 1, 2 ve 3. normal katların tuğlalarının örüldüğü, 8. normal katın beton döküldükten sonra kalıbının sökülmediği tespit edilmiş ve yapı ikinci kez mühürlenmiştir.
	Davacı tarafından, anılan karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile  İdare Mahkemesince verilen davanın reddi yönündeki karar kaldırılarak dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiş ve bu karar taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.
	Bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.
 
	İLGİLİ MEVZUAT ve HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Daireleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.      
	Temyize konu İdari Dava Dairesi kararının, ticari kazanç kaybı ve kira kaybının tazmini istemine ilişkin kısmında 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmamaktadır. 
	Kararın; inşaat maliyet farkının tazmini istemine ilişkin kısmına gelince;
	Anayasanın 125. maddesinde; idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu belirtildikten sonra, son fıkrasında; idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmış, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde ise; idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.
Genel anlamı ile tam yargı davaları, idarenin faaliyetlerinden ötürü, hakları zarara uğrayanlar tarafından idare aleyhine açılan tazminat davalarıdır. Bu tür davalarda mahkeme, hem olayın maddi yönünü, yani zararı doğuran işlem veya eylemleri, hem de bundan çıkabilecek hukuki sonuçları tespit edecektir.
İdare kural olarak, yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar, idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.

İdare kural olarak, yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar, idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.
Tam yargı davalarında, öncelikle zarara yol açtığı öne sürülen idari işlem veya eylemin hukuka uygunluğunun denetlenmesi esas alındığından, olayın oluşumu ve zararın niteliği irdelenip, idarenin hizmet kusuru olup olmadığının araştırılması, tazminata hükmedilirken de her halde sorumluluk sebebinin açıkça belirtilmesi gerekmektedir.
Anayasanın 125. madesinin son fıkrasına göre, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararları ödemekle yükümlü olduğu belirtilerek, idarenin hukuki sorumluluğunun kaynağı ve çerçevesi çizilmiştir.
İdare hukukunda, idarenin hukuki sorumluğunun kabul edilebilmesi için, kusursuz sorumluluk halleri dışında, idarenin yürütmekle yükümlü olduğu hizmetin kusurlu şekilde işletilmiş olması gerekmektedir. Hizmet kusuru ise, iradi bir işlem veya eylemden doğabileceği gibi, idarenin eksik işlemesinden, dikkatsizliğinden, tedbirsizliğinden, ihmalinden, yasal görevlerin beklendiği ya da gerektiği gibi yerine getirilmemiş olmasından kaynaklanabilir.

İdare hukukunda, idarenin hukuki sorumluğunun kabul edilebilmesi için, kusursuz sorumluluk halleri dışında, idarenin yürütmekle yükümlü olduğu hizmetin kusurlu şekilde işletilmiş olması gerekmektedir. Hizmet kusuru ise, iradi bir işlem veya eylemden doğabileceği gibi, idarenin eksik işlemesinden, dikkatsizliğinden, tedbirsizliğinden, ihmalinden, yasal görevlerin beklendiği ya da gerektiği gibi yerine getirilmemiş olmasından kaynaklanabilir.
Uyuşmazlıkta; Vakfıkebir Belediye Meclisi'nin ... tarih ve ... sayılı kararıyla kabul edilen 1/1000 ölçekli uygulama imar planı değişikliği ile parsel bazında değişiklik yapılarak uyuşmazlığa konu 113 ada, 63 sayılı parselin A-4 olan yapılaşma koşulunun BL-14 olarak değiştirildiği, Vakfıkebir Belediye Başkanlığı tarafından, söz konusu taşınmaza ilişkin ilk olarak ... tarih ve ... sayılı ve daha sonra ... tarih ve ... sayılı yapı ruhsatlarının düzenlendiği, Trabzon Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararı ile, uygulama imar planı değişikliğine ilişkin Vakfıkebir Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararının iptal edilmesine karar verildiği, bu karar üzerine, ... tarih ve ... sayılı Vakfıkebir Belediye Encümeni kararıyla davacıya verilen anılan yapı ruhsatlarının iptal edildiği, Trabzon ili, Vakfıkebir ilçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parsel numaralı taşınmazın A-4 yapılaşma koşullarının Bl-14 nizam yapılaşma olarak değişikliğini öngören plan değişikliği teklifi üzerine Vakfıkebir Belediye Meclisi'nin ... tarih ve ... sayılı kararıyla kabul edilen plan kararının, iptal edilmesine ilişkin Trabzon Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararının ve bu karar doğrultusunda yapı ruhsatının iptaline ilişkin Vakfıkebir Belediyesinin ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılan davada ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmesi üzerine Vakfıkebir Belediye Başkanlığı tarafından ... tarih ve ... sayılı işlem ile yapı ruhsatının iptaline karar verildiği, 14/07/2017 tarihli yapı tatil zaptı ile yapının ikinci kez mühürlendiği, davacı tarafından, anılan karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile  İdare Mahkemesince verilen davanın reddi yönündeki karar kaldırılarak dava konusu işlemlerin iptaline karar verildiği, anılan süreçte inşaatın 01/12/2016-06/06/2017 ve 14/07/2017-23/02/2018 tarihleri arasında mühürlü kaldığı dolayısıyla, somut olayda hizmet kusurunun bulunduğu sonucuna varılmıştır. İdarenin hukuka aykırı işlemi ile nedensellik bağı kurulabilen gerçek maddi zararın tazmini gerektiği kuşkusuzdur.

Hizmet kusuruna dayalı maddi tazminat istemlerinde, tazmin edilecek zararın, mal varlığında gerçek, kanıtlanabilir bir azalma veya artma olanağından yoksun kalma  niteliğinde somut olarak ortaya konulabilmesi gerekmektedir. İdare  yönünden  tazmin  borcunun doğabilmesi için, sadece zararın  varlığı  yeterli  olmayıp,  bu  zararın  kesin olarak  ortaya çıkmış, kesin ve belirlenebilir nitelikte, yani gerçek zarar olması gerekir. Tazminat davaları ile, uğranılan gerçek zararın giderilmesi amaçlanmaktadır. Belli şartların gerçekleşmesi durumunda ileride elde edilmesi muhtemel gelirlerin gerçek ve kesinleşmiş olarak ortaya çıkan zarar olarak kabulü mümkün değildir.	
Gerçek maddi zararın tazmininin gerektiği hususu dikkate alındığında, davalı idarenin hizmet kusuruna dayalı mali sorumluluğuna hükmedilebilmesi için gerekli olan diğer koşullardan olan davacıların zararının gerçekleşip gerçekleşmediğinin ortaya konulması gerekmektedir. Uyuşmazlığa konu taşınmazda inşaat maliyet farkından kaynaklanan zararın gerçek zarar olduğu hususunda duraksama bulunmamaktadır. Dolayısıyla, uyuşmazlıkta taşınmazda inşaat maliyet farkından kaynaklanan bir zararın bulunup bulunmadığının yani davacıya ödenmesi gereken gerçek bir zarar miktarının oluşup oluşmadığı  tespit edilmesi gerekmektedir. 
Ülkemizde süregelen enflasyonun bulunduğu, paranın satın alma değerinin enflasyon nedeniyle azaldığı hususu yaşanan bir gerçekliktir. Enflasyonist ortamda bireyin parasının değerini sabit tutmak için bir çaba ve girişimlerde bulunması, örneğin mevduat faizinde, altın döviz yatırımlarında değerlendirmesi hususunun, hayatın olağan akışına uygun düşen bir karine olarak kabul edilmesi zorunludur. Enflasyonist ortamda yaşayan makul bir  insanın parasını atıl biçimde elde tutmayacağı, gelir getirici bir yatırıma dönüştüreceği, insan yapısının ve menfaatlerini koruma içgüdüsünün de doğal bir sonucudur. Enflasyonist ekonominin olumsuz etki ve sonuçlarının herkes tarafından kolaylıkla öngörülebileceği ve bilinebileceği hususu da açıktır. Davacının, inşaatın yapımı için ayırdığı sermayeyi yatırım araçlarında değerlendirilmesi hayatın olağan akışı gereği olduğu gibi, şirket olan davacı için basiretli tacir olmanın da gereği olduğu ve davacı şirket tarafından inşaatın yapımı için ayrılan paranın enflasyondan korunmak amacıyla yatırım araçlarında değerlendirilmesi gerektiği de açıktır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 02/10/2024 tarih ve E:2023/7-1069, K:2024/496 sayılı kararında; “27. Bilindiği gibi ülkemizde yaşanan enflasyon uzun yıllar boyu yüksek oranlarda seyretmiş ve paramızın değeri (alım gücü) de bununla ters orantılı olarak devamlı düşmüştür. Belli bir miktar paranın verildiği tarihteki alım gücü ile aynı miktar paranın aradan geçen zamana bağlı olarak iade günündeki alım gücünün farklı ve çok daha az olduğu bir gerçektir. Hâl böyle olunca alıcının akit tarihinde verdiği paranın aynı miktarda iadesine karar verilmesi, gerçek hayatta büyük sarsıntılara, tutarsızlıklara, adalete karşı var olması gereken güvenin sarsılmasına neden olması, kamu vicdanında haklı eleştiri konusu yapılması üzerine daha adil çözüme ulaşabilmek için yargısal içtihatlarla denkleştici adalet prensibine göre iade ilkesi benimsenmiştir.
28. Geçerli bir sebebe dayanmaksızın bir kişinin mal varlığından diğerinin mal varlığına geçen değerlerin eksiksiz iadesi denkleştirici adalet düşüncesine dayanır. Denkleştirici adalet ilkesi ise, haklı bir sebep olmaksızın başkasının mal varlığından istifade ederek kendi mal varlığını artıran kişinin elde ettiği bu kazanımı geri verme zorunda olduğunu ve gerçek bir eski hâle getirme yükümlülüğü bulunduğunu ifade eder.
29. Denkleştirici adalet ilkesi gereğince güncelleme yapılırken, güncellemeye esas alınan somut veriler tek tek uygulanarak ödeme tarihinden ifanın imkânsız hâle geldiği tarihteki veya akdin ifa edilemeyeceğinin öğrenildiği tarihte  ulaştığı alım gücü, çeşitli ekonomik etkenlerin ( enflasyon, tüketici eşya fiyat endeksi, altın ve döviz kurlarındaki artış, maaş artışları vs. gibi ) ortalamaları alınarak belirlenmesi ve hüküm altına alınması gerekmektedir.” değerlendirmelerine yer verilmek suretiyle parasal miktarın denkleştirici adalet ilkesi gereğince güncellenmesi gerektiği vurgulanmıştır. Yargıtayın istikrar kazanmış yerleşik uygulamasına göre; bu güncelleme yapılırken, enflasyon, ÜFE-TÜFE artış oranları, faiz, altın ve döviz kurlarındaki artışlar, memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışlar ve benzeri ekonomik göstergeler  tek tek uygulanarak paranın ulaştığı değer her bir dönem için hesaplanmakta, akabinde bunların ortalaması alınmaktadır.
	Uyuşmazlıkta; mühürleme sebebiyle 01/12/2016-06/06/2017 ve 14/07/2017-23/02/2018 tarihleri tarihleri arasındaki dönem için inşaatın gecikmesinden dolayı inşaat maliyetlerindeki artıştan doğan gerçek zararın bulunup bulunmadığının, yani, davacıya ödenmesi gereken bir zarar miktarının oluşup oluşmadığı hususunun ortaya konulması gerekmektedir.

Mühürleme sebebiyle inşaatın gecikmesinden dolayı inşaat maliyetlerindeki artıştan doğan gerçek zararın bulunup bulunmadığı hususunun; öncelikle inşaat mühürlenmeseydi yapının normal sürecinde kaç ayda tamamlanacağının belirlenerek, inşaatın durduğu tarih itibarıyla inşaatın kalan tamamlanma oranının belirlenerek, bu kalan tamamlanma oranının inşaat hiç durdurulmamış gibi Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından yayımlanan Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri hakkındaki tebliğler doğrultusunda yıllara göre yapı maliyet bedelinin belirlenmesi, yapının inşaatının yeniden başladığı tarihin üzerine inşaatın kalan tamamlanma süresinin eklenmesi suretiyle belirlenecek tarihe göre Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından yayımlanan Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri hakkındaki tebliğler doğrultusunda yıllara göre yapı maliyet bedelinin tespit edilmesi, akabinde inşaat hiç durdurulmamış gibi 01/12/2016 (ayrıca inşaatın durdurulduğu 14/07/2017) tarihi itibarıyla inşaatın kalan tamamlanma oranına göre belirlenen inşaat maliyet bedelinin, inşaata yeniden  başlanılan tarihin üzerine inşaatın kalan tamamlanma süresinin eklenmesi suretiyle belirlenecek tarihteki güncel değerinin belirlenmesi gerekmektedir. Bu şekilde güncellemenin, yapı inşaat bedelinin banka mevduat faizi, altın ve döviz fiyatlarına göre yapılarak ortalamasının esas alınması suretiyle yapılmasının uygun olacağı sonucuna varılmaktadır. Belirtilen yöntemle belirlenen iki inşaat maliyet bedelinin karşılaştırılarak davacının gerçek zararının bulunması halinde aradaki farkın davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekmektedir. Konuyu varsayımsal bir örnekle anlatmak gerekirse; 01/06/2012 tarihinde inşaatına başlanılan, 01/06/2015 tarihinde % 60 oranında tamamlanan ve mühürlenerek inşaatı durdurdurulan 60 ayda tamamlanabileceği öngörülen yapıda, inşaatın 01/06/2017 tarihinde tekrar başlaması halinde,  inşaat maliyetlerindeki artıştan doğan gerçek zararın, öncelikle inşaat hiç durdurulmasaydı 01/06/2017 tarihinde inşaat tamamlanabileceğinden, Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri hakkındaki tebliğler doğrultusunda belirlenen kalan %40'lık yapı inşaat maliyetinin 2015 yılı için 50.000 TL, 2016 yılı 125.000 TL, 2017 yılı için 75.000 TL olmak üzere toplam 250.000 TL olduğu, mühürleme sebebiyle inşaat 2 yıl süreyle durdurulduğundan bu duruma göre 01/06/2019 tarihinde tamamlanabileceğinden, 2017 yılı için 75.000 TL, 2018 yılı için 180.000 TL, 2019 yılı için 110.000 TL olmak üzere toplam 365.000 TL olduğu, 250.000 TL'nin banka mevduat faizleri, altın ve döviz fiyatlarının ortalaması alınmak suretiyle  01/06/2019 tarihindeki güncel değerinin 300.000 TL olduğu varsayıldığında davacının inşaat maliyetlerindeki artıştan doğan gerçek zararı 65.000 TL olarak tespit edilecektir.

Bu durumda; mühürleme sebebiyle inşaatın gecikmesinden dolayı inşaat maliyetlerindeki artıştan doğan gerçek zararın bulunup bulunmadığı ile şayet varsa oluşan  gerçek zararın miktarının tespiti amacıyla yukarıda ayrıntılı olarak anlatıldığı şekilde Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından yayımlanan Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri hakkındaki tebliğler doğrultusunda hesaplanacak inşaat maliyetlerinin karşılaştırılması suretiyle gerçek zararın  oluşup  oluşmadığı, oluşmuş ise gerçek zararın miktarının yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenmesi suretiyle karar verilmesi gerektiğinden; temyize konu İdari Dava Dairesi kararının anılan kısmında isabet görülmemiştir.
	Öte yandan; temyize konu kararda davalı idarelerin kusur oranlarının belirlenmesine yönelik olarak hiçbir değerlendirme yapılmadığı, şayet davacının inşaat maliyet farkından kaynaklanan gerçek zararının oluştuğu sonucuna varılması halinde ise; zarara birden fazla idarenin eylem ve işlemleriyle sebebiyet vermiş olmaları durumunda kusur oranlaması yapılmak suretiyle, zararın tazmininin kusurlu olunan oran nispetinde olmak üzere, sorumlu idarelerden ayrı ayrı tahsil edilmesinin, sorumluluk ve tazminat hukukunun en temel prensiplerinden olduğu, ayrıca davalı idarelerin hizmet kusurlarının ne olduğu ortaya konulmadan, doğan zararın tamamından birlikte sorumlu tutulamayacakları dikkate alındığında, davalı idarelerin tazminat istemine konu zararın oluşmasındaki kusurlarının belirlenerek tazminat miktarının kusur oranları nispetinde davalı idarelere ayrı ayrı yükletilmesi gerekmektedir.
	Diğer taraftan; temyize konu İdari Dava Dairesi kararı ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 48.639,00-TL vekalet ücretinin davalı idareler tarafından davacıya ödenmesine, reddedilen tutar üzerinden hesaplanan 50.460,00 TL vekalet ücretinin davacı tarafından davalı idarelere ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla birlikte; 02/01/2020 tarih ve 30996 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 3. fıkrasında, "Maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez." hükmüne aykırı şekilde davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı olduğu görüldüğünden, bozma üzerine verilecek kararda anılan hükmün gözetileceği de tabiidir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanunun 49. maddesine uygun bulunan davalı idarelerin temyiz istemlerinin kabulüne, davacının temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen ise reddine,

KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanunun 49. maddesine uygun bulunan davalı idarelerin temyiz istemlerinin kabulüne, davacının temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen ise reddine,
2. Yukarıda özetlenen gerekçeyle davanın reddine ilişkin Mahkeme kararına yönelik olarak yapılan davacının istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının tazminat isteminin kısmen kabulü ile ... TL maddi tazminatın davanın açıldığı 23/02/2018 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalı idarelerce davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin tazminat isteminin reddine dair temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, ticari kazanç kaybı ve kira kaybının tazmini istemine ilişkin kısmının ONANMASINA,
3. Kararın, inşaat maliyet farkının tazmini istemine ilişkin kısmının BOZULMASINA,
4. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Bölge İdare Mahkemesi  ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 24/03/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/9180, Karar No: 2025/1645, Tarih: 24.03.2025

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2022/9180
Karar No : 2025/1645                                                                    
TEMYİZ EDEN (DAVACI)            : ...  
VEKİLLERİ	: Av. ..., Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Belediye Başkanlığı - ...
VEKİLLERİ	: Av. ..., Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.          
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Antalya ili, Alanya ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde ruhsata ve projesine aykırı yapı yapıldığının tespit edildiğinden bahisle, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca aykırılıkların ruhsata bağlanabilmesi için bir ay süre verilmesine, verilen süre içerisinde ruhsat ve eklerine uygun hale getirilmemesi halinde aykırılıkların yıktırılmasına ve aynı Kanunun 42. maddesinin 2. fıkrasının (a) ve (ç) bentleri uyarınca toplam 1.267.313,11-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve …. sayılı Alanya Belediye Encümeni kararının, bu kararın dayanağı 16/06/2021 tarihli yapı tatil tutanağının, … tarih ve …. sayılı tahakkuk fişinin ve anılan işlemlerin bildirilmesine dair 07/07/2021 tarihli tebliğ işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ...  tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; Mahkemelerinin E:... sayılı dosyasında mahallinde yaptırılan keşif  ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda özetle; uyuşmazlığa konu yapıya ilişkin projede kat planları yerleştirilirken sırasıyla bodrum kat, zemin kat, galeri katı (1. kat), 3. kat (çatı), 2. kat, çatı planı olarak yerleştirildiği, 3. kata ait kat planının plan paftaları arasında en sonda yer alması gerekirken araya yerleştirilmesi nedeniyle, 2. kat planının son kat planı gibi algılandığı, yapı tatil tutanağında çatı katı olarak geçen katın mimari projede 3. kat olduğunun anlaşıldığı, bu pafta karışıklığı nedeniyle idarenin son katın yerindeki durumunu kontrol ederken 2. kat planı üzerinden ölçüm yapıldığının fark edildiği, ... ada ... sayılı parsel üzerindeki ters U formlu tesisin zemin katında merkezde yer alan lokanta, yedek lokanta ve alakart lokanta arasında yer alan demir taşıyıcılı ahşap yonga levhadan duvarların yerinde mevcut olduğunun, pastahane olarak belirtilen alanın duvarlarının yerinde mevcut olduğunun görüldüğü, duvar/zemin kaplaması, tavan bitişleri ve kapısından bu duvarın yeni uygulanmadığı, projesindeki hali ile ilk yapıldığından bu yana mevcut olduğunun düşünüldüğü, tek bağımsız bölümden oluşan yapıda, fonksiyonda herhangi bir değişiklik ya da alanda herhangi bir kazanım/artış sağlamayan bu değişikliklerin imara aykırı alan olarak değerlendirilmemesi gerektiği, yapı tatil tutanağında çatı katı olarak yer alan (mimari projesine göre 3. katta olup galeri katından sonra gelen plan paftasına bakılmalıdır.) binanın doğu yönünde mimari projeye göre 10 oda ve 1 depo odasının yerinde bulunduğu, (22-25) ile (V-S) aksları arasına isabet eden köşede yerinde ve projesinde çatı bulunduğu, (P-Ma) aksları arasında doğu yönde projesinde çatı bulunduğu, yerinde ise (P-N) aksları arasındaki bölümün yine çatı olduğu, depo önüne isabet eden (N-Ma) aksları arasındaki alanın ise teras olarak uygulandığı, taşıyıcı sistemi etkileyen bir değişiklik olmadığı, projeye aykırı alan olarak akslar arasındaki alanının hesaplanması gerektiği kanaatine varılarak bu alanın 22,45 m² olarak hesaplandığı, yapı tatil tutanağında vaziyet planında projede olmayan 2 adet mini clup ve anfi tiyatro olarak bahsedilen yerlerin belediye encümen kararındaki 3194 sayılı İmar Kanununun 32