muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/4074, Karar No: 2024/6728, Tarih: 12.12.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/4074
Karar  No : 2024/6728  
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVACI)	: ...  Madencilik İthalat İhracat Turizm
	  Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Genel Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Sivas ili, Gemerek ilçesi dahilindeki S:... sayılı maden işletme ruhsatı sahibi olan davacı şirkete 3213 sayılı Maden Kanunu'nun Geçici 21. maddesinin 2. fıkrası ve 12. maddesinin 4. fıkrası gereğince toplam 168.278,20-TL idari para cezası verilmesine dair ... tarih ve E:... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda;  Sivas ili, Gemerek ilçesi dahilinde ve davacı şirket uhdesinde bulunan S:... sayılı IV. Grup maden işletme ruhsat sahasında mahallinde yapılan denetimler sonucunda hazırlanan raporlardan davacı şirketin 3213 sayılı Kanunun 10. maddesinin 8. fıkrası ilgili alt bentleri gereklerine aykırı davrandığının sabit olduğu ve aksi bir durumun davacı tarafından ortaya konulamadığı anlaşıldığından, davacı şirket hakkında 3213 sayılı Maden Kanunu'nun Geçici 21. maddesinin 2. fıkrası ve 12. maddesinin 4. fıkrası gereğince  idari para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı sonuç ve kanaatine varıldığı ve  davacı şirket tarafından sorumluluğun rödövansçı şirkete ait olduğu iddia edilmiş ise de, ilgili ruhsatın davacı şirkete ait olduğu ve rödövans sözleşmesi imzalanmış olmasının 3213 sayılı Maden Kanunu'nun  Ek 7. maddesi gereğince ruhsat sahibinin Maden Kanunundan doğan sorumluluklarını ortadan kaldırmayacağı bu nedenle davacının bu yöndeki iddiasına itibar edilmeyerek,  davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, 10.07.2015 tarihli rödovans sözleşmesiyle  maden sahasının işletmesininin ... Madencilik İthalat İhracat San ve Tic. Ltd.Şti’ne devredildiği, sözleşmeye konu alanlarda yapılacak madencilik faaliyetinden doğacak İş Yasası, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili idari, mali ve hukuki sorumlulukların rödovansçıya ait olduğu, bu tarihten sonra davacı şirketin maden ocağı ile bağlantısının kalmadığı, maden ocağında alınması gereken tüm iş güvenliği tedbirlerini diğer Yasalardan kaynaklı işlevleri yerine getirme, tüm sorumluluk ve yükümlülüklerin rödövansçıya geçtiği, resmi işlemlerin muhatabının da ... Madencilik İthalat İhracat San ve Tic. Ltd.Şti'nin olduğu, teftiş tarihinde sahanın rödövansçıya geçmesi halinde idari para cezasının rödövansçıya ait olması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :	
	MADDİ OLAY : 
	Sivas ili, Gemerek ilçesi dahilinde davacı adına S:... sayılı IV. Grup maden işletme ruhsatı düzenlenmiştir. Davalı idare tarafından maden ruhsat sahasının 04.02.2015 tarihinde mahallinde tetkik edildiği, yapılan tetkik sonucunda teknik heyet tarafından hazırlanan raporda "2014 yılında 46,40 ton üretim yapıldığını, bu miktar da dikkate alınarak, bacalardaki üretimin imalat haritalarında gösterilmediği" ; heyet üyelerinin 03.02.2016 tarihli ek görüşünde ise " 21,40 ton kömür üretiminin beyan edilmediği" tespit edilmiştir. 
Davalı idare tarafından davacı şirket hakkında Maden Kanunu'nun geçici 21. maddesinin ikinci fıkrası gereğince 56.000,00 TL ve 112.000,00 TL ile aynı Kanunun 12. maddesinin 4. fıkrası gereğince 278,20 TL olmak üzere toplam 168.278,20-TL idari para cezası uygulanmıştır. Bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:

Davalı idare tarafından davacı şirket hakkında Maden Kanunu'nun geçici 21. maddesinin ikinci fıkrası gereğince 56.000,00 TL ve 112.000,00 TL ile aynı Kanunun 12. maddesinin 4. fıkrası gereğince 278,20 TL olmak üzere toplam 168.278,20-TL idari para cezası uygulanmıştır. Bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	3213 Sayılı Maden Kanunu'nun "Beyan usulü" başlıklı 10. maddesinde, "Madencilik faaliyetlerinin bu Kanun hükümlerine göre devamı süresince teknik ve mali konularda yapılan beyanlar ile yetkili kişilerce tanzim edilen raporlar doğru kabul edilir. (...) "Gerçek dışı veya yanıltıcı beyanda bulunmak suretiyle Kanun hükümlerinin uygulanmasını engelleyen ve haksız surette hak iktisap eden ruhsat sahiplerine 50.000 TL idari para cezası verilir. Bu fıkranın ikinci kez ihlâli halinde bir önceki ceza katlanarak uygulanır. Üç yıl içinde madde hükümlerinin üç kez ihlâl edilmesi halinde ruhsat iptal edilir. (...) Bu Kanuna göre; (...) e) Ruhsat sahasında yapılan üretim veya satışların beyan edilmemesi haksız yere hak iktisabı sayılır. Haksız yere hak iktisabına imkan veren bu hususlarla ilgili yapılmış beyanlar da gerçek dışı ve yanıltıcı beyanlar olarak kabul edilir." hükmüne,13.  maddesinin   2. fıkrasında;  "....bu   kanun    gereğince uygulanan idari para cezaları her yıl 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranı nispetinde artırılır...." kuralına yer verilmiştir. ; 12. maddesi 4. fıkrasında;  (dava konusu işlem tarihi itibariyle yürürlükte olan hali ile) "Üretilen madenin sevk fişi ile sevkiyatı zorunludur. ... Denetim ve inceleme sonucunda, yaptığı üretim ve sevkiyatı bildirmediği tespit edilen ruhsat sahiplerine, ödenmesi gereken Devlet hakkına ilaveten bildirilmeyen miktar için hesaplanacak Devlet hakkının beş katı tutarında idarî para cezası verilir." 9. fıkrasında; "Genel Müdürlük veya ilgili kamu kurum ve kuruluşları tarafından uygulanacak idari para cezasının hesaplanmasında esas alınacak ocak başı satış fiyatı, bir önceki yıl geçerli olan ocak başı satış fiyatının, ilgili yıla ilişkin olarak 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranında artırılması sureti ile hesaplanır.
" hükmü bulunmaktadır.
	 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 04/02/2015 tarihinde 6592 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile eklenen geçici 21. maddesinde ise; "Mevcut ruhsatların ruhsat bedeli yatırma yükümlülüğü 1/1/2016 tarihinde başlar. Ruhsat bedelinin süresinde yatırılmaması hâlinde 13 üncü madde hükümleri uygulanır. Ruhsat bedelleri yatırılan ruhsatların, ruhsat teminatları iade edilir. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte teminat iradı yapılması gerekmesine rağmen yapılamayan veya teminat irat işlemleri başlatılıp sonuçlandırılamayan işlemler için bu Kanuna göre uygulanmamış teminat iradı kadar idari para cezası uygulanır. Teminat iradı işlemleri nedeniyle iptal durumuna gelmesine rağmen iptal edilmeyen ruhsatların iptal işlemleri sonuçlandırılır." düzenlemesine yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Dava konusu işlemin 3213 sayılı Maden Kanununun 12. maddesinin 4. fıkrası  uyarınca  ceza verilmesine ilişkin kısmının incelenmesi:
	3213 sayılı Kanunun 12. maddesinin 4. fıkrasında, denetim ve inceleme sonucunda yaptığı üretim ve sevkiyatı bildirmediği tespit edilenlere idari para cezası verileceği düzenlenmiş olup, dava konusu olayda, davacı şirket tarafından 2014 yılında üretinen 21,40 ton kömür üretiminin beyan edilmediği tespit edilmiştir. 
Anayasa'nın ''Suç ve Cezalara İlişkin Esaslar'' başlıklı 38. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz; kimseye suçu işlediği zaman kanunda suç için konulmuş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez.'' hükmü dikkate alındığında, somut olayda eylemin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerinin uygulanması gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.
Maden Kanununda  idari para cezasının hesaplanmasında esas alınacak ocak başı satış fiyatının fiilin işlendiği tarihten bir yıl önceki geçerli olan ocak başı satış fiyatının, ilgili yıla ilişkin yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle idari para cezasının uygulanacağına yer verildiği, bu durumda, davacı tarafından 2014 yılında üretilen ve beyan edilmeyen kömür madeni için 2015 yılında yer verilen ocak başı satış fiyatı üzerineden yeniden değerleme oranı dikkate alınarak hesaplama yapılmak suretiyle işlem yapılması gerekirken, 2017 yılına ilişkin hesaplama yapılmak suretiyle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Dava konusu işlemin 3213 sayılı Maden Kanununun Geçici 21. maddesinin 2.fıkrası  uyarınca   ceza verilmesine  ilişkin kısmının incelenmesi:
	Davalı idare tarafından gerçekleştirilen davacı şirket tarafından 2014 yılında üretinen 21,40 ton kömür üretiminin beyan edilmediği tespit edildiğinden bahisle Maden Kanunun 10. maddesi hükümlerinin ihlal edildiğinden hareketle, geçici 21 madde hükümleri gereğince ruhsat teminatı tutarında idari para cezası uygunlamıştır. 
	Ancak 04/02/2015 tarihinde 6592 sayılı Kanun'la 3213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 21. maddenin 2. fıkrasında, maddenin yürürlüğe girdiği tarihte teminat iradı yapılması gerekmesine rağmen yapılamayan veya teminat irat işlemleri başlatılıp sonuçlandırılamayan işlemler için Kanun'a göre uygulanmamış teminat iradı kadar idari para cezası uygulanacağının belirtildiği, davacının 2014 yılında maden üretimi gerçekleştirdiği, ve sonraki yıl içinde beyan edilmesi gerektiği bu nedenle geçici madde hükmünün dava konusu işlem tesis edilirken uygulanamayacağı tesis edilen dava konusu işlemde bu yönüyle hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. 
Bu itibarla, davanın reddi  yönündeki Sivas İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge  Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, davanın reddi  yönündeki Sivas İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge  Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 12/12/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/2438, Karar No: 2024/6784, Tarih: 12.12.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2022/2438
Karar  No : 2024/6784  
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVALI): ... Valiliği	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına kayıtlı ... plakalı aracın belediyeden izin belgesi almaksızın servis taşımacılığı yaptığından bahisle, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun Ek 2/3-(a) maddesi uyarınca söz konusu aracın 60 gün süre ile trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
                 İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; D-2 yetki belgesi düzenlenmiş ... plakalı araç içerisinde yolcu konumunda bulunan kişilerin Yalova İli'nden alınarak Çimtaş-Gemlik'e getirildiği, söz konusu aracın 07/10/2020 tarihinde Gemlik Serbest Bölgede yapılan denetim sırasında görevli polis memurlarınca durdurulduğu ve ilgili belediyeden çalışma izni/ruhsatı alınmaksızın belediye sınırları dahilinde yolcu taşımacılığı yapıldığının tespit edilmesi üzerine dava konusu işlemin tesis edildiği; 2918 sayılı Kanunun Ek-2/3. maddesi kapsamında bir aracın trafikten yasaklanabilmesi için, aracın aynı belediye sınırları dahilinde ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığının tespit edilmiş olması gerektiği, farklı belediyeler arasında yapılan yolcu taşımacılığının ise anılan madde kapsamında değerlendirilmesi olanağının bulunmadığı; bu durumda, denetim tarihinde, içerisinde yolcu konumunda bulunan kişilerin, ... plakalı araç ile Yalova İli'nden alınarak, D-2 yetki belgesinin sağladığı yetki dahilinde Çimtaş-Gemlik'e getirildiği görülmekle, şehirler arası ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığı anlaşıldığından, söz konusu aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun Ek 2/3-(a) maddesi uyarınca 60 gün süre ile trafikten men edilmesine yönelik olarak tesis edilen işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	Bölge İdare Mahkemesi'nce; davacıya ait araçla servis taşımacılığı yapılan Bursa ili için Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından ilan edilen (Dairenin 04.11.2021 günlü ara kararına istinaden dosyaya sunulan diğer bilgi ve belgeler de dikkate alınmak suretiyle) Bursa Büyükşehir Belediyesi Taksi - Dolmuş – Minibüs- Servis Araçları ve Özel Toplu Taşıma Araçları Yönetmeliği incelendiğinde; başka illerden Bursa iline yolucu taşıyan servis araçlarının şehir içine yolcu bırakıp geri alabilmesi için belediyeden çalışma ruhsatı / izni alması gerektiğine ilişkin herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği, anılan yönetmelik ile sadece il içinde yolcu taşıyan toplu taşıma ve servis araçları hakkında düzenleme yapıldığının görüldüğü, dolayısıyla; başka illerden Bursa iline servis taşımacılığı yapacak olan araçların belediyeden çalışma izni alma zorunluğuna ilişkin olarak kural konulup ilgililere duyurulmadan D-2 yetki belgesi ile başka bir ilden Bursa iline taşımacılık yapan servis araçların belediyeden izin almaması sebebiyle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 7148 sayılı Yasanın 26. maddesi ile değişik Ek 2. maddesinin 3. fıkrası uyarınca yaptırıma tabi tutulmasının olanaksız olduğu belirtilerek davalının istinaf başvurusunun bu gerekçeyle reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI         : Davalı idare tarafından, usul yönünden husumetin Gemlik Kaymakamlığı'na yöneltilmesi gerektiği, esas yönünden ise, aracın şehir içerisinde izleyeceği güzergahı gösteren ilgili belediyeden alınmış izin belgesinin ve Ulaştırma Bölge Müdürlüklerince görülmüştür şerhini taşıyan özel izin belgesinin olmadığı, denetim sırasında düzenlenen tutanağın sürücü tarafından itiraz edilmeksizin imzalandığı, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     :  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile sonucu itibarıyla hukuka uygun Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
	İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY : 
07.10.2020 tarihinde yapılan denetimde,  ... plakalı araç ile belediyeden izin belgesi almaksızın servis taşımacılığı yapıldığından bahisle, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun Ek 2/3-(a) maddesi uyarınca söz konusu aracın 60 gün süre ile trafikten men edilmesine ilişkin dava konusu işlem tesis edilmiştir.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	26/10/2018 tarih ve 7148 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 2918 sayılı Kanun'un Ek 2. maddesi değiştirilerek, "Araçlarını motorlu araç tescil belgesinde gösterilen maksadın dışında kullananlar ile sürülmesine izin veren araç sahiplerine 1.002 Türk lirası idari para cezası uygulanır.
	Ayrıca, araç on beş gün süre ile trafikten men edilir.

İLGİLİ MEVZUAT:
	26/10/2018 tarih ve 7148 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 2918 sayılı Kanun'un Ek 2. maddesi değiştirilerek, "Araçlarını motorlu araç tescil belgesinde gösterilen maksadın dışında kullananlar ile sürülmesine izin veren araç sahiplerine 1.002 Türk lirası idari para cezası uygulanır.
	Ayrıca, araç on beş gün süre ile trafikten men edilir.
	10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu kapsamında ilgili belediyeden;
	a) Çalışma izni/ruhsatı almadan,
	b) Alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında,
	c) Alınan izin/ruhsatta belirtilen çalışma bölgesi/güzergâh dışında
belediye sınırları dâhilinde yolcu taşımak yasaktır. Bu fıkranın (a) bendine uymayanlara 5.010 Türk lirası, (b) bendine uymayanlara 2.018 Türk lirası,  (c) bendine uymayanlara 1.002  Türk lirası idari para cezası verilir. Fiilin işlendiği tarihten itibaren geriye doğru bir yıl içinde tekerrürü hâlinde, bu fıkrada yer alan idari para cezaları iki kat olarak uygulanır. 
	İşleteni veya sahibi, sürücüsünün kendisi olup olmadığına bakılmaksızın aracın bu maddenin üçüncü fıkrasına aykırı olarak kullanılmaması hususunda gerekli tedbirleri almak ve denetimini yapmakla yükümlüdür. Araç, bu maddenin üçüncü fıkrasının;
	a) (a) bendinin ihlali hâlinde altmış gün,
	b) (b) bendinin ihlali hâlinde otuz gün,
	c) (c) bendinin ihlali hâlinde ise on beş gün
süreyle trafikten men edilir.  
	İlgili belediye tarafından tahdit veya tahsis kapsamına alınmış ve bu kapsamda verilmiş çalışma izninin/ruhsatının süresi bittiği hâlde, belediye sınırları dâhilinde yolcu taşıyan kişiye 1.002 Türk lirası idari para cezası uygulanır ve eksikliği giderilinceye kadar araç trafikten men edilir.
	Ayırıcı işareti bulunmayan üçüncü fıkra kapsamındaki araçlardan taşımacılık hizmeti alanlara da 334 Türk lirası idari para cezası uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.
	4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 5. maddesinin birinci fıkrasında; "Taşımacılık, acentelik ve taşıma işleri komisyonculuğu ile nakliyat ambarı ve kargo işletmeciliği yapılabilmesi için Bakanlıktan yetki belgesi alınması zorunludur." hükmü,  "İdari Para Cezaları" başlıklı 26. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; "Bu Kanunun; a) 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetki belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlara bin Türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez." hükmü yer almaktadır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Olayda, denetime konu faaliyet belediye sınırlarını aşan şehirler arası ticari yolcu taşımacılığı olduğundan 2918 sayılı Kanunun Ek 2. maddesine istinaden tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	Olayda, denetime konu faaliyet belediye sınırlarını aşan şehirler arası ticari yolcu taşımacılığı olduğundan 2918 sayılı Kanunun Ek 2. maddesine istinaden tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
	Bununla birlikte gerçekleştirilen faaliyet 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe konulan ilgili mevzuatı kapsamında kaldığından, anılan mevzuata aykırılık bulunması halinde yetkili merciiler tarafından işlem tesis edilebileceği de açıktır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. Bursa Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen açıklamayla ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 12/12/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1983, Karar No: 2024/7460, Tarih: 12.12.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/1983
   Karar	No : 2024/7460
TEMYİZ EDENLER	: 1-(DAVALI)  ... Defterdarlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
 
  2-(DAVACI) ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge  İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...  tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:  Davacı adına, ... Akaryakıt Petrol Ürün. Nak. Gıda. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.'nin sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğinden  bahisle, takdir komisyonu kararları uyarınca, 2015 yılı kurumlar vergisi ve 2015 yılının tüm dönemleri geçici vergilerine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının fiiline iştirak ettiği ileri sürülen ... Akaryakıt Petrol Ürün. Nak. Gıda. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.  adına  yapılan vergi ziyaı cezalı  tarhiyatların  anılan şirkete,  davacı adına aynı dönemler için iştirak nedeniyle kesilen dava konusu vergi ziyaı cezalarının tebliğ tarihi olan 25/08/2021 tarihinde tebliğ edildiği anlaşıldığından, anılan şirketin sahte belge düzenlendiği ve bu şekilde elde edilen komisyon gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakılmak suretiyle vergi kaybına yol açıldığı hususu sübuta ermeden, söz konusu sahte belge düzenleme eylemine iştirak ettiğinden bahisle davacı adına kesilen dava konusu vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık  bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezaların kaldırılmasına karar verilmiştir.