muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9127, Karar No: 2023/3352, Tarih: 30.05.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davada konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınmadan karar verildiğini, davalı yanın yasal ve mer'i prosedüre uymadığını, mülga olan hükümlere sanki yürürlükte imiş gibi hareket edilerek hazırlanan mali müşavir raporuna itimat edilerek şirket bölünmesinin gerçekleştiğini, bu durumda bölünme kararının yok hükmünde olduğu gözetilmeksizin ilk derece mahkemesince davanın reddedildiğini, 6102 sayılı Kanun'un 174 üncü ve 175 inci maddeleri gereği alacaklıların alacağını teminat altına alma yükümlüğünün bölünmeye giden şirketler tarafından bu hükme uyulup uyulmadığının denetlenmesi görevinin Ankara Ticaret Odası'na verildiğini, anılan kurumun bu koşul yerine getirilmeden kısmi bölünmeye izin vererek müvekkilinin mali zarara uğramasına yol açtığını, 6102 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesi gereği kısmi bölünmeye ilişkin Ankara Ticaret Odası tarafından yedişer gün aralıklarla 3 defa yapılacak ilanla ve sermaye şirketlerinde ayrıca internet sitesine de konulacak ilanla alacaklarını bildirmeye ve teminat verilmesi için istemde bulunmaya çağrılacağına ilişkin hüküm gereği müvekkili şirketin ihtarlarla yedişer günlük ilandan sonra alacağını istediğini ancak müvekkiline ödeme yapılmadığı gibi alacaklarının teminat altına da alınmadığını, Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğünün ilanları yapmasına rağmen ayrıca internet sitesine de konulacak ilanla hükmünü görmezden gelerek yasal prosedüre uymadan ilan yaparak borçlu şirketlerin bölünme işlemini gerçekleştirerek hukuka aykırılığa iştirak ettiklerini, sözleşme imzalandığında ticaret sicil kayıtları ve alacağın muaccel hale gelmesinden sonraki ticaret sicil kayıtları arasındaki farkın bilirkişi tarafından incelenmesi ile haklı olduklarının anlaşılacağını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şirketlerin tam veya kısmi bölünebilirlikleri 6102 sayılı Kanun'un 159-174 üncü maddelerinde düzenlenmekle aynı Kanun'un 192 nci maddesinde ise 134 ila 190 ıncı maddelerin ihlali halinde, bölünme kararına olumlu oy vermemiş ve bunu tutanağa geçirmiş bulunan bölünmeye katılan şirketlerin ortaklarının; bu kararın Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde ilanından itibaren iki ay içinde iptal davası açabilecekleri hükmüne yer verildiği, somut olayda, davalı anonim şirketten alacaklı olduğu iddiasıyla davalı şirketin kısmi bölünme işlemine itiraz istemiyle işbu dava açılmış olup davalı anonim şirketten alacaklı olduğunu iddia eden davacının 6102 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin açık hükmü karşısında işbu davayı açmakta aktif husumeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin ilk derece mahkemesince işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın aktif husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvuru sebeplerine ek olarak, hakkı muhlel olan tarafın davaya açmakta hukuki yararı olduğunu, dava açmaktan başka hukuki seçeneğinin olmamasına rağmen aktif husumet yokluğundan davanın reddine verilmesinin yerinde olmadığını, 6102 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesindeki düzenleme karşısında istinaf mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alacaklı olan davacıdan mal kaçırmak amacıyla gerçekleştirdiği iddiasıyla davalı şirketin kısmi bölünme işlemine itiraz talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 192 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/723, Karar No: 2010/3054, Tarih: 02.04.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/723 E.  ,  2010/3054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, 03.12.2009 ve 13.01.2010 günlü nüfus müdürlüğü yazısı ile hükümlünün vasi olarak oğlu ...i istediği tarihsiz yazısından, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin ... Mahallesi, ... Sokak, No:... .../... adresi olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/784, Karar No: 2016/9092, Tarih: 30.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/784 E.  ,  2016/9092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85/1, 62/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.10.2012 tarihli ve 2011/40 esas, 2012/347 sayılı kararının Dairemizin 23.06.2014 tarihli ve 2013/21891 esas, 2014/15399 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesine müteakip sanık müdafi tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.04.2015 tarihli ve 2011/40 -2012/347 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair .... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20.05.2015 tarihli ve 2015/705 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, yargılama sırasında alınan ve sanığın tam kusurlu olduğunu belirten, mahkumiyet hükmüne esas teşkil eden rapordaki seyir hızına ilişkin hesaplamaların hatalı olduğuna dair ... Ulaştırma ve Ulaşım Araçları Uygulama Araştırma Merkezince 20.10.2014 tarihli ve 44 sayılı raporun tanzim edilmesi sebebiyle sanığın kusur durumunun yeniden tespitinin gerekmesi karşısında, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 27.11.2015 gün ve 94660652-105-34-7590-2015-24553/78002 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2015 gün ve 2015/396262 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün, 2008/5-19, 2008/31 sayılı kararında vurgulandığı üzere; kanun yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke genelinde uygulama birliğine ulaşılmasını sağlama amacını taşıyan olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olup, gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerek olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır. Kanun yararına bozma yoluna temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir. Nitekim, 14.11.1977 gün, 1977/3-2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da, hüküm ve kararlardaki her türlü hukuka aykırılığın, kanun yararına bozma konusu yapılamayacağı kabul edilmiş olup, sanık müdafinin yargılamanın yenilenmesi talebinde ileri sürdüğü nedenlerin temyiz incelemesi sırasında değerlendirilip temyiz itirazlarının reddine karar verildiğinden, İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü Ulaştırma Birimi öğretim elemanlarından oluşan 20.10.2014 tarihli 3 kişilik bilirkişi heyet raporunun içeriğinin, temyiz aşamasında değerlendirilen itiraz konusuna ilişkin olduğu ve raporda yeni delil niteliği taşıyan bir bulguya rastlanılmadığından yeni delil kapsamında değerlendirilemeyeceği ve salt bu nedenle yargılamanın yenilenmesine karar verilemeyeceği anlaşılmakla,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2015 tarihli ve 2015/705 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19413, Karar No: 2012/21288, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19413 E.  ,  2012/21288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yakınanın suç tarihinde saat 01:00 sarılarında aracını kilitlemeden geçici park ettiği, kısa süre sonra geri döndüğünde ise sanığı araç içerisinde hırsızlık yapmaya çalıştığı sırada yakaladığı, bu esnada sanığın yakınanı silahla tehdit edip vurduğu ayrıca tenha yere çekmeye çalıştığının iddia edilmesi karşısında, sanığın tarif edilen eyleminin kanıtlanması durumunda yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden görevsizlik kararı yerine duruşmaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18875, Karar No: 2015/6884, Tarih: 27.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18875 E.  ,  2015/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davanamede derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespitine, karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece talebin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı derneğe ait tüzük, 2007 yılı ve sonrasına ait yönetim kurulu karar defteri ile 2007 yılı ve sonrasında yapılan genel kurul toplantı tutanakları, çağrı belgeleri, üye kayıt defteri ile hazırun listelerinin davalı dernekten istenerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5321, Karar No: 2017/4833, Tarih: 28.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5321 E.  ,  2017/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 04/03/2016 tarih ve 2015/775-2016/141 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26.09.2017 günü hazır bulunan davacılar vekilleri Av. ... ile Av. ..., davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; davacı ...’in yetkili hamili bulunduğu 05/07/2008 keşide tarihli, 15/10/2008 vade tarihli, 450.000,00 Euro bedelli, keşidecisi ..., lehdarı olan senedin tahsili için takip başlatıldığını, ancak davalının imza itirazında bulunduğunu, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonunda senetteki imzalarda ...'nin imzası ile benzerlikler yanında farklılıkların da bulunduğunun belirlenmesi üzerine takibin durmasına karar verildiğini, davalının şikayeti sonucunda açılan soruşturma dosyasında alınan adli tıp raporuna göre ve müvekkilince özel olarak talep edilen bilirkişi raporuna göre senetteki imzanın davalının eli ürünü olduğunun tespit edildiğini, davacı ...'in alacağının 162.500,00 Euro’sunu diğer davacı ...'a temlik ettiğini ileri sürerek müvekkillerinin senet nedeniyle alacaklı oldukları 450.000,00 Euro'nun davalıdan tahsilini ve %40'tan az olmamak üzere tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili ile davacılar arasında herhangi bir iş ilişkisi olmadığını, davacıları tanımadığını, davacıların bu senedin veriliş nedenine dair de bir açıklama yapmadıklarını, müvekkilinin adının kullanıldığı sahte imzaya dayalı birçok icra takibi olduğunu, dava konusu senetteki imzanın davalıya ait olup olmadığını bilmediklerini ancak davalıya ait olsa bile hile ile alınmış olabileceğini, davalının davacılara borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; alınan bilirkişi raporlarından dava konusu bonodaki imzanın davalıya ait olduğunun anlaşıldığı, davalı tarafça senedin verilişine ilişkin herhangi bir hile olgusunun ileri sürülüp ispatlanamadığı, davacı tarafın muvafakat etmemesi nedeniyle bozma ilamından sonra savunmanın ıslah yolu ile değiştirilmesinin mümkün olmadığı, senette hem yazı hem de rakamla 450.000,00 Euro

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; alınan bilirkişi raporlarından dava konusu bonodaki imzanın davalıya ait olduğunun anlaşıldığı, davalı tarafça senedin verilişine ilişkin herhangi bir hile olgusunun ileri sürülüp ispatlanamadığı, davacı tarafın muvafakat etmemesi nedeniyle bozma ilamından sonra savunmanın ıslah yolu ile değiştirilmesinin mümkün olmadığı, senette hem yazı hem de rakamla 450.000,00 Euro

yazılı olduğu, çelişki halinde yazı ile belirtilen rakamın geçerli bulunduğu, boş olup sonradan anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasının da yazılı delil ile ispatı gerektiği, herhangi bir sahtecilik veya tahrifat iddiasının ispatlanamadığı, kambiyo senetlerinin sebepten mücerret olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 450.000,00 Euro'nun 15/10/2008'den itibaren işleyecek devlet bankalarınca Euro cinsi mevduata uygulanan en yüksek oranda yıllık faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, şartları oluşmayan tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 53.507,49 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23123, Karar No: 2021/5589, Tarih: 23.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/23123 E.  ,  2021/5589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1518, Karar No: 2018/16401, Tarih: 01.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1518 E.  ,  2018/16401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı da gözetilerek TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesinde yer alan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında hükmolunan erteli 1 yıl 3 ay hapis cezasının denetim süresinin en az "1 yıl 3 ay" olacağı gözetilmeden, 1 yıl süre ile denetim altına alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde TCK'nin 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan "1 yıl" ibaresi çıkartılarak yerine "1 yıl 3 ay" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15000, Karar No: 2007/808, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15000 E.  ,  2007/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 27/06/2005 tarihli dilekçesiyle, Kütükçü Mahallesi Köyü 8317 ada 19 sayılı parselin 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1988 yılında yapılan ve kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde olduğu göz önünde bulundurulmadan 1970 yılında yapılan genel kadastro sırasında 199 sayılı parselin tapuya tescil edilip daha sonra ifraz edilerek dava konusu parselin davalı adına tapu kaydı oluşturulduğunun, hukuki dayanaktan yoksun ve yolsuz tescil niteliğindeki davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, Hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşen 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması (bu uygulama idare mahkemesince iptal edilmiştir.) ve 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilen ve dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 516 m2 yüzölçümünde tapuda davalılar adına kayıtlı olan çekişmeli parsel arazi kadastrosunda Kasım 1958 tarih 48 sıra numaralı tapu kaydı revizyon gösterilerek Murat Paşa Vakfı adına tesbit ve itirazsız kesinleşerek tescil edilen, 312.650 m2 yüzölçümündeki 199 sayılı kadastro parselin ifrazı sonucu oluşturulmuştur.

Davalı taraf, taşınmazların makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz ettiğinden, davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.