muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/21, Karar No: 2024/1134, Tarih: 04.12.2024

vii. Davacı şirketin kanuni temsilcisinin beyanlarına göre, Mayıs 2010 - Haziran 2015 tarihleri arasındaki ithal motorin stokunun 2.297.678 lt olarak değişmeden durmasının, değer olarak oldukça yüksek bir tutar oluşturan bu akaryakıtın beş yılı aşkın bir süre stok olarak bulundurmanın iktisadi ve ticari icaplara aykırı olduğu, şirketin kayıtlarına ve alınan ifadelere göre 31/12/2009-30/04/2010 tarihleri arasında şirketin stoklarında olması gereken 3.134.199 lt ithal motorinden, 2010 yılı Mayıs ayının ikinci dönemi için verilen özel tüketim vergisi beyannamesinde teslim edildiği beyan edilen 836.521 lt motorin düşüldüğünde kalan (3.134.199 - 836.521=) 2.297.678 lt ithal motorinin en geç, inceleme dönemi içinde boş olarak verilmeyen son özel tüketim vergisi beyannamesinin dönemi olan 2010 yılı Mayıs ayı sonu itibariyle gerçekte belgesiz, kayıt ve beyan dışı satıldığı, bu tarihten sonra mükellefin stoklarında yer almadığı tespit edilmiştir.
	viii. Kayıt dışı satılan ithal motorinin katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi hariç satış tutarlarının tespitinde, EPDK tarafından 2010 yılı için hazırlanmış Petrol Piyasası Sektör Raporu'ndan yararlanıldığı, anılan rapordaki verilerden, motorin emtiasında 2010 yılı Mayıs ayı dönemindeki en düşük katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi hariç litre dağıtıcı satış fiyatının 1,05 TL olduğunun belirlendiği ve bu fiyatın baz alındığı, nihayeten 2010 yılı Mayıs ayı döneminde kayıt dışı satıldığı iddia edilen 2.297.678 lt ithal motorinin katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi hariç satış tutarının (2.297.678 x 1,05 =) 2.412.561,90 TL olarak belirlendiği saptanmıştır.
Olayda, yukarıda belirtilen hesaplama yapılırken akaryakıt alım-satımının özelliğinden kaynaklanan kesafet ve fire oranlarının inceleme ve matrahın belirlenmesi esnasında dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır. Davacı şirketin depolarında mevcut bulunan ve en geç 2010 yılı Mayıs ayı döneminde satıldığı iddia edilen 2.297.678 lt ithal motorinin satımı esnasında kesafet ve fire oranları dikkate alınmak suretiyle işlem tanzim edilmesi gerekirken satım esnasında hiçbir eksilme olmayacağı ve 2.297.678 lt ithal motorinin tümden satıldığının kabulü suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Mahkeme bu gerekçeyle cezalı tarhiyatı kaldırmıştır.
Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Davacı hakkında düzenlenen ... tarihli ve ... sayılı Vergi İnceleme Raporu'na dayanak alınan ... tarihli ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda şu tespitlere yer verilmiştir:
i. Davacı şirketin belgesiz, kayıt ve beyan dışı sattığı ileri sürülen ithal motorin miktarının 2.297.678 lt olduğu saptanmıştır.

Mahkeme bu gerekçeyle cezalı tarhiyatı kaldırmıştır.
Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Davacı hakkında düzenlenen ... tarihli ve ... sayılı Vergi İnceleme Raporu'na dayanak alınan ... tarihli ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda şu tespitlere yer verilmiştir:
i. Davacı şirketin belgesiz, kayıt ve beyan dışı sattığı ileri sürülen ithal motorin miktarının 2.297.678 lt olduğu saptanmıştır.
ii. Söz konusu motorinin katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi hariç satış tutarı (2.297.678X1,05=) 2.412.561,90 TL olarak belirlenmiş, 31/12/2010 tarihli gelir tablosu yeniden düzenlenirken bu tutarın "Net Satışlar" tutarına eklenmesi, anılan satış tutarına isabet eden maliyet tutarının ise %15 kar oranına göre (2.412.561,90X%15=) 2.097.879,91 TL olarak hesaplanarak "Satışların Maliyeti"ne eklenmesi suretiyle fark kurumlar vergisi ile geçici verginin hesaplanması gerektiği tespit edilmiştir.
iii. Ayrıca motorin ithalinin özel tüketim vergisine tabi olmadığı, ancak ithal edilen motorinin ithalatçılar tarafından yurt içinde tesliminde bir defaya mahsus olmak üzere özel tüketim vergisi hesaplanması gerektiği belirtildikten sonra,  4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (A) cetveline göre, Mayıs ayının ikinci döneminde, motorin üzerinden litre bazında 1,2345 TL maktu özel tüketim vergisi hesaplanması gerektiğinden, beyan dışı satıldığı belirtilen motorin için (2.297.678X1,2345=)2.836.483,49 TL özel tüketim vergisinin mükellef adına tarh edilmesi önerilmiştir.
Bu  raporlarda, 2010 yılının Mayıs döneminde kayıt ve beyan dışı satıldığı belirtilen 2.297.678 lt ithal motorin sebebiyle yükümlü şirketin anılan dönem katma değer vergisi matrahına, söz konusu ithal motorin üzerinden yukarıda açıklandığı şekilde inceleme elemanınca hesaplanan 2.412.561,90 TL satış tutarı ile yine inceleme elemanınca fark olarak hesaplanan 2.836.483,49 TL özel tüketim vergisinin toplamı olan (2.412.561,90 + 2.836.483,49=) 5.249.045,39 TL'nin eklenmesi gerektiği belirtilerek cezalı tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.
 Bu nedenle davaya konu cezalı katma değer vergisi hakkında verilecek kararın sonucunun, matrahı yönünden bağlı olduğu ve aynı nedenlerden dolayı davacı adına tarh edildikten sonra dava konusu edildiği anlaşılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile özel tüketim vergisi hakkında verilecek kararların sonucuna bağlı olduğu anlaşılmaktadır.
Mahkeme kararının, cezalı tarhiyatın kurumlar vergisinden kaynaklanan  2.412.561,90 TL  fark matraha isabet eden kısmı yönünden davanın kabulüne dair hüküm fıkrasına yönelik istinaf istemi yönünden yapılan inceleme:

Mahkeme kararının, cezalı tarhiyatın kurumlar vergisinden kaynaklanan  2.412.561,90 TL  fark matraha isabet eden kısmı yönünden davanın kabulüne dair hüküm fıkrasına yönelik istinaf istemi yönünden yapılan inceleme:
Beyan dışı bırakıldığı tespit edilen 2.412.561,90 TL satış tutarı dikkate alınarak yapılan hesaplamalar sonucu 2010 yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisini kaldıran  ... Vergi Mahkemesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararına karşı davalı idarece yapılan istinaf başvurusunun, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile reddedildiği, söz konusu kararın kesin olduğu görülmüştür. Bu nedenle anılan tutara isabet eden katma değer vergisi ve vergi ziyaı cezasını kaldıran vergi mahkemesi kararının belirtilen kısmına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddi gerekmektedir.
Mahkeme kararının, cezalı tarhiyatın özel tüketim vergisinden kaynaklanan  2.836.483,49 TL  fark matraha isabet eden kısmı yönünden davanın kabulüne dair hüküm fıkrasına yönelik istinaf istemi yönünden yapılan inceleme:
Uyuşmazlığa konu katma değer vergisinin bir diğer matrah kalemi olan 2.836.483,49 TL dikkate alınarak Mayıs 2010 dönemi için tarh edilen özel tüketim vergisinin kaldırılmasına dair vergi mahkemesi kararına yapılan istinaf başvurusu ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile kabul edilmiş ve mahkeme kararı kaldırıldıktan sonra dava reddedilmiştir. Bu nedenle cezalı tarhiyatın anılan tutara isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığından, istinafa konu kararın belirtilen hüküm fıkrasında hukuka uygunluk bulunmadığı  sonucuna ulaşılmıştır.
Karar sonucu:
Vergi Dava Dairesi, bu gerekçeyle davalı idarenin istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen de kabulü suretiyle Mahkeme kararının cezalı tarhiyatın özel tüketim vergisinden kaynaklanan  2.836.483,49 TL  fark matraha isabet eden kısmı yönünden davanın kabulüne dair hüküm fıkrası kaldırılarak davanın kısmen reddine karar vermiştir.
Tarafların temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 22/12/2022 tarih ve E:2019/2901, K:2022/8971 sayılı kararı:
	Davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar, temyize konu kararın, beyan dışı bırakıldığı tespit edilen 2.412.561,90 TL dikkate alınarak yapılan hesaplamalar sonucu yapılan dava konusu cezalı tarhiyatın matrahı yönünden bağlı olduğu 2010 yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar, temyize konu kararın, beyan dışı bırakıldığı tespit edilen 2.412.561,90 TL dikkate alınarak yapılan hesaplamalar sonucu yapılan dava konusu cezalı tarhiyatın matrahı yönünden bağlı olduğu 2010 yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
 Temyize konu kararda atıf yapılan beyan dışı bırakıldığı tespit edilen dava konusu cezalı tarhiyatın bir diğer matrah kalemini oluşturan 2.836.483,49 TL özel tüketim vergisine karşı açılan davada, ... Vergi Mahkemesinin ... tarih E:..., K:... sayılı davanın kabulüne ilişkin kararına yöneltilen istinaf isteminin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin  31/10/2018 tarih ve E:2017/1766, K:2018/2156 sayılı kararı ile kabul edilerek mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Anılan karar Danıştay Yedinci Dairesinin 14/11/2022 tarih ve E:2019/1097, K:2022/4462 sayılı kararı ile bozulduğundan Vergi Dava Dairesince söz konusu karar dikkate alınarak yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
Daire bu gerekçeyle davalının temyiz istemini reddetmiş, davacının temyiz isteminin kabulü suretiyle temyize konu kararın, cezalı tarhiyatın özel tüketim vergisinden  kaynaklanan  matrah kalemini oluşturan 2.836.483,49 TL'lik kısmına isabet eden hüküm fıkrasını bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesinin ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi, ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı ısrar kararını gerekçe göstermek suretiyle bozulan hüküm fıkrası yönünden ısrar kararı vermiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:  Dava konusu cezalı tarhiyatın dayanağı vergi tekniği raporunun tebliğ edilmemesinin esaslı şekil hatası oluşturduğu ve savunma haklarını kısıtladığı ileri sürülmektedir. Ayrıca, stokların mevcut olup olmadığına dair şirket adresinde inceleme yapılmadığı belirtilmektedir. Öte yandan, ithal motorinin birim satış fiyatlarının ve kâr marjının yüksek belirlendiği, fire oranlarının hesaplanmadığı, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca ulusal petrol stokunun şirket depolarında bulundurulmasının zorunlu olduğu belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ: Israr edilen hüküm fıkrasına konu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının  matrahı yönünden bağlı olduğu özel tüketim vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada, davanın reddi yolundaki  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı Vergi Dava Daireleri Kurulunun ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla onandığından temyize konu ısrar kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA

TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin matrahı yönünden bağlı olduğu vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerinin kaldırılmasına ilişkin karara yöneltilen istinaf isteminin kabulü ve davanın reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun  04/12/2024 tarih ve E:2023/826, K:2024/1133 sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.
	Bu durumda, vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi yönünden davanın reddi yolunda verilen karar kesinleştiğinden, ısrar kararında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davacının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesinin ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-	Davacıdan hüküm altına alınan tutar üzerinden Vergi Dava Dairesince karara bağlanan nispi harç ile daha önce yatırılan ... TL tutarındaki temyiz karar harcı mahsup edilmek suretiyle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri ve Kanun'a ek (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4-	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
04/12/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Davacı adına yapılan cezalı tarhiyatların dayanağı olan ve vergi inceleme raporunda atıf yapılan vergi tekniği raporunun davacıya tebliğ edilmemesi, davacının savunma hakkını kısıtlayarak vergilendirme işleminin esasını etkileyecek nitelikte bir şekil noksanlığı oluşturduğundan dava konusu işlemin iptali yolunda karar verilmek üzere, temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/149, Karar No: 2024/1137, Tarih: 04.12.2024

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2023/149
Karar	No : 2024/1137
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı - ...
           (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Emlak Turizm
           Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi
 
İSTEMİN	KONUSU	:	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Dava konusu istem: İkâmet amaçlı binaların inşası faaliyetinde bulunan davacı adına, sattığı taşınmazlar için düşük tutarlı faturalar düzenlemek suretiyle bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yönünde düzenlenen vergi inceleme raporları uyarınca re'sen tarh edilen 2011 yılına ait kurumlar vergisi, aynı yılın Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergiler, sözü edilen vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları, 2012 yılının Nisan dönemine ait gelir (stopaj) vergisi, bu verginin bir katı tutarında kesilen ve tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan vergi ziyaı cezası, 2011 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrası ve mükerrer 355. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı: 
Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda şu tespitlere yer verilmiştir:
i. İkamet amaçlı binaların inşası faaliyetiyle iştigal eden davacı, 2011 yılında kendi nam ve hesabına sattığı gayrimenkullerin tapu senedinde beyan edilen bedellerini katma değer vergisi dahil bedel olarak kabul edip bu bedellerden iç yüzde yöntemiyle katma değer vergisini ayrıştırmıştır. Ayrıştırılan bu bedelleri düzenlediği faturalarda satış bedeli olarak göstermiş ve bu bedellere katma değer vergisini eklemek suretiyle tapuda beyan edilen satış bedelleri elde edilmiştir. 
ii. Oysa ki taşınmazların tapu senedinde beyan edilen bedelleri katma değer vergisi hariç bedellerdir. Davacı tapu senedinde beyan edilen satış bedellerinden daha düşük tutarlı faturalar düzenlemek suretiyle bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bırakmıştır.
i. Cezalı tarhiyatlar yönünden yapılan inceleme:
İhtilaf, davacının uyuşmazlık konusu yılda sattığı gayrimenkullerin tapu senedinde beyan edilen bedellerinin katma değer vergisi dahil bedel olarak kabul edilip edilmeyeceği, bu suretle de kayıt dışı kazanç elde edilip edilmediğine ilişkindir.

i. Cezalı tarhiyatlar yönünden yapılan inceleme:
İhtilaf, davacının uyuşmazlık konusu yılda sattığı gayrimenkullerin tapu senedinde beyan edilen bedellerinin katma değer vergisi dahil bedel olarak kabul edilip edilmeyeceği, bu suretle de kayıt dışı kazanç elde edilip edilmediğine ilişkindir.
Olayda, davacının sattığı gayrimenkullerin tapu senedinde beyan edilen bedellerinin katma değer vergisi hariç bedel olduğu, dolayısıyla davacı şirketin taşınmazların satışı üzerine düzenlediği faturalarda gösterilen satış bedelleri ile gerçek olduğu ileri sürülen satış bedelleri arasındaki fark kadar hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle tarhiyat yapılmıştır. Ancak taşınmazların tapuda beyan edilen satış bedellerinin katma değer vergisi hariç bedeller olduğunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesi bağlamında somut tespit ve inandırıcı deliller ile kanıtlanamadığı, varsayıma dayalı olarak böyle bir değerlendirme yapıldığı görülmüştür. Bu durumda, kayıt dışı elde edilen ve kurum ortaklarına dağıtılan bir kurum kazancından bahsedilemeyeceğinden, dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
ii. Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden yapılan inceleme:
Olayda, davacı tarafından satışı yapılan taşınmazların gerçekte olması gereken satış bedelleri ile beyan edilen satış bedelleri arasındaki farka isabet eden kısım için belge düzenlenmediğinden bahisle bu fark bedellere katma değer vergisi ilave edilmek suretiyle bulunan tutarların %10'u oranında Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmiştir.
Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için gerekli olan fatura düzenlenmesi ve alınmasını gerektiren koşulların oluştuğunu saptayan somut ve hukuken geçerli bir tespitin bulunmaması nedeniyle dava konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmemiştir.
iii. Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden yapılan inceleme:
Davacı adına, ödeme ve tahsilatlarını banka, benzeri finans kurumları ile posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik etmediğinden bahisle Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmiştir. 
Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 257. maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendinde, Maliye Bakanlığına, mükelleflere muameleleri ile ilgili tahsilat ve ödemelerini banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik etmeleri zorunluluğu getirme ve zorunluluğun kapsamını ve uygulamaya ilişkin usul ve esaslarını belirleme yetkisi verilmiştir.

Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 257. maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendinde, Maliye Bakanlığına, mükelleflere muameleleri ile ilgili tahsilat ve ödemelerini banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik etmeleri zorunluluğu getirme ve zorunluluğun kapsamını ve uygulamaya ilişkin usul ve esaslarını belirleme yetkisi verilmiştir.
Vergi Usul Kanunu genel tebliğleri ile konuya ilişkin düzenlemeler yapılmış olup 323 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin "4. Tevsik Zorunluluğu Olmayan Ödeme ve Tahsilatlar" başlıklı kısmında, tapu idarelerinde yapılan işlemlere konu ödeme ve tahsilatların Tebliğ'de belirtilen kurumlar aracı kılınarak yapılmasının zorunlu bulunmadığı düzenlenmiştir.
Anılan Tebliğ hükmü uyarınca tapu işlemlerine ilişkin ödeme ve tahsilatların banka aracılığıyla yapılma zorunluluğu bulunmamaktadır. Davacının faaliyet konusunun gayimenkul inşaası ve satışı olduğu göz önüne alındığında bahse konu ödeme ve tahsilatların tapu dışında yapılan işlemlere ilişkin olduğu yönünde herhangi bir inceleme ya da tespit bulunmadığından, sözü edilen özel usulüzlük cezasında yasal isabet görülmemiştir.
Karar sonucu:
Mahkeme bu gerekçeyle cezalı tarhiyatları ve özel usulsüzlük cezalarını kaldırmıştır. 
Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir. 
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 16/03/2022 tarih ve E:2018/6509, K:2022/1613 sayılı kararı:
Davacının ticari organizasyon dahilinde gayrimenkul inşaatı ve alım satımında bulunduğu, 2011 yılında bitirdiği ve satışını gerçekleştirdiği dairelere ilişkin düzenlediği faturaları olması gerekenden daha düşük tutarlı olarak düzenlediği ve olması gereken hasılattan daha düşük hasılat beyan ederek kurumlar vergisi yönünden vergi kaybına sebep olduğu tespit edilmiştir. Beyan etmediği 355.635,38 TL hasılat üzerinden hesaplanan kurumlar vergisinin davacının 2011 takvim yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde beyan edilen tutara eklenerek tarhiyat yapılmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından aksi yöndeki temyize konu kararda hukuka uygunluk görülmemiştir.
Öte yandan, yeniden verilecek kararda, geçici vergi, gelir (stopaj) vergisi ve özel usulsüzlük cezaları bakımından da yeniden bir değerlendirme yapılacağı tabiidir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı: 
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI:  Cevap verilmemiştir.

Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı: 
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI:  Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
04/12/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.