muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6577, Karar No: 2019/4291, Tarih: 20.06.2019

.........

halen......ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek 1 orman mühendisi, 1 fen ve bir ziraat mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, taşınmazların kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (......) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumları orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dosyaya konulması, yine mahkemece yapılacak keşifte, kişilerin tutunduğu tapu kayıtlarının ilk oluşturulduğu sınır ve yüzölçümü esas alınarak, yerel bilirkişiler ve fen ehli aracılığı ile çevre parsellerin dayanakları ile denetlenerek yöntemince uygulatılmalı, dayanak tapu kayıtlarının kapsamı belirlenmeli, kayıtların kapsadığı taşınmazları gösterir fenni bilirkişileri tarafından düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, kayıt malikleri ile bu kayıtlara dayanan kişiler arasında akdi veya irsi irtibat bulunup bulunmadığı araştırılmalı; 1963/741-1964/281 E. K sayılı kararına konu devletleştirme tapusundan çıkartılmasına karar verilen 147 hektarlık alanın sınırları düzenlecek olan krokide gösterilerek, dava konusu taşınmaların bu alanda kalıp kalmadığı, kişilerin tutunduğu tapu kaydının miktarından fazlasıyla kişiler adına tespit görüp görmediği, varsa miktarından fazla tespit gören yerlerin devletleştirme tapusu kapsamında kalıp kalmadığı, taraflarca tutunulan dava dosyalarının ve özellikle 1963/741-1964/281 E. K sayılı dosyasının taraflar yönünde kesin hüküm niteliğinde bulunup bulunmadığının ve tapu kayıtlarının 4785 ve 5658 sayılı kanunlar kapsamında hukuki değerini yitirip yitirmediğinin de tartışılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine ile davalı ve tapu maliki .....'ün tereke temsilcisi ...'ün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 20/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8613, Karar No: 2013/10693, Tarih: 20.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8613 E.  ,  2013/10693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Dava, boşanma davasının kesinleşmesinden sonuca açılan eşya alacağı istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10517, Karar No: 2013/14009, Tarih: 07.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/10517 E.  ,  2013/14009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi( Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tescile karar verilmezse alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... dışındaki davalılar yönünden reddine ...'a yönelik ikinci kademedeki tazminat isteminin kabulüne dair verilen 23.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacının tapu iptali ve tescil talebine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı yüklenici ...'a yönelik açılan dava tefrik edilmiş arsa sahiplerine yönelik açılan davanın reddine karar verilmiştir. Davacının temyizi üzerine Dairemizin 14.02.2011 tarihli 2011/5 esas 2011/1610 karar sayılı ilamı ile yüklenici ile arsa maliki arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunması sebebiyle tefrik kararının hatalı olduğu ayrıca davacıya temlik edilen hakkın konusu olan yerin fiilen hangi parselde kaldığının belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak gerekli araştırmalar yapılmış, davalı ...'a yönelik olarak açılan davanın bedel yönünden kabulüne, arsa maliklerine yönelik açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile davalı ... vekili, temyiz etmiştir.

Dairemizin 14.02.2011 tarihli bozma ilamında, tefrik edilen ... hakkındaki davanın bu dosya ile birleştirilmesine işaretle hüküm bozulmuştur. Ancak tefrik edilen dava hakkında 15.04.2010 tarihinde davanın bedel yönünden kabulüne karar verilmiş, bu karar kesinleşmemiş ve bu dosya ile de birleştirilmemiştir. Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen usulüne uygun birleştirme kararı verilmeden yeniden yüklenici ile ilgili ve aynı taleple davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; dava konusu olmayan bir taşınmaz hakkında hapis hakkı tanınmasına karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14035, Karar No: 2016/11288, Tarih: 28.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/14035 E.  ,  2016/11288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacının açtığı tapu iptali ve tescil ile kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminat davaları mahkemece birleştirilerek görülmüş olup, tapu iptali ve tescil davasının reddine, kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan davasının kabulüne karar verilmiş, kurulan hüküm sadece davalı Şırnak İl Özel İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiş ve böylece tapu iptali ve tescil davasına ilişkin hüküm kesinleşmiştir. Dosya kapsamına, iddia ve savunmaya, mahkemece kabul edilen hukukî niteliğe göre hükmün temyiz incelemesine tabi kısmı kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 5. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 1/7/2016 kabul tarihli ve 6723 sayılı Kanunun 21. maddesiyle değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın görevli Yargıtay 5. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 28/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2107, Karar No: 2013/7976, Tarih: 15.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2107 E.  ,  2013/7976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, iftira

HÜKÜM : TCK.nun 204/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, hak yoksunluğu, cezanın mükerrirlere özgü rejime göre infazı, TCK.nun 267/7, 43/1, 53/1, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 16 ay 15 gün hapis, hak yoksunluğu, cezanın mükerrirlere özgü rejime göre infazı

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 28.12.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2005, Karar No: 2015/1969, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2005 E.  ,  2015/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/20682, Karar No: 2012/29081, Tarih: 04.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/20682 E.  ,  2012/29081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (kadın) tarafından; tazminat ve nafaka miktarları yönünden, davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayetler yönünden, temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.12.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ...... vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı ... ... vekil Av.... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz isteklerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900 TL. vekalet ücretinin ...'ten alınıp ...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.12.2012(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/13073, Karar No: 2015/15177, Tarih: 10.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/13073 E.  ,  2015/15177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdur, 04/08/2011 tarihli oturumda suça konu cüzdanın içindeki belgeler ile kendisine teslim edildiğini, ancak paranın alındığını beyan ettikten sonra aynı oturumda tekrar sorulması üzerine, zararının karşılandığını ve bu nedenle bir zararının kalmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, mağdurdan tüm zararının giderilip giderilmediği sorularak bu husus kesin olarak belirlendikten sonra, kısmi iadenin tespiti halinde kısmi iade nedeniyle mağdurdan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168/2-4. maddesinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak anılan maddenin uygulanma koşulları araştırılıp sonucuna göre etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12470, Karar No: 2013/11795, Tarih: 09.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12470 E.  ,  2013/11795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, özel Yasa niteliğindeki 2022 sayılı kanundan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/307, Karar No: 2022/10816, Tarih: 31.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/307 E.  ,  2022/10816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’ın yokluğunda verilen kararın, katılanın kovuşturma aşamasındaki beyanında bildirdiği son bilinen adresi ve aynı zamanda MERNİS adresi olan “...., Mahallesi ....., Sokak no:....,...../Sakarya ” adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın tebliğ yapılması gerektiği gözetilmeden, bahse konu adrese doğrudan MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında; gerekçeli kararın katılana usulüne uygun olarak (son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 31/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5329, Karar No: 2015/851, Tarih: 12.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5329 E.  ,  2015/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki üyeliğin tespiti davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabülen yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı temsilcilerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı kooperatif üyesi olan müvekkillerinin 22.09.2011 tarihli yönetim kurulu kararıyla üyelikten çıkarıldıklarını, çıkarma kararına karşı genel kurul nezdinde itirazda bulunduklarını, ihraç kararı kesinleşene kadar kooperatif üyelikleri devam ettiği halde davalının müvekkillerini üyelik haklarından yararlandırmadığını ileri sürerek, müvekkillerinin davalı kooperatif üyesi olduklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcileri, ihraç kararlarının genel kurulca onaylanarak kesinleştiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine, Dairemiz'in 22.10.2013 tarih 5410 E, 6427 K. sayılı bozma ilamı ile, kooperatif anasözleşmesinin 10. maddesine göre taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak, kooperatifin amacına uygun motorlu araç sahibi olmak ve aynı amaçlı başka bir motorlu taşıyıcılar kooperatifine ortak olmamanın ortaklık şartları olarak sayıldığı, bu çerçevede, davacıların resmi güzergahlarında fiilen taşıyıcılık yapmamaları nedenine dayalı olarak ihraçlarına karar verilebilmesi için, resmi güzergahlarında fiilen taşıyıcılık yapmaları hususunda davacılara ihtarname gönderilerek temerrüde düşürülmelerinin gerekli olduğu, ihraç kararından önce davalı kooperatifçe bu hususta ihtarname gönderildiği ve davacıların temerrüde düşürüldükleri hususunun ileri sürülüp kanıtlanamadığı, davacıların, üyeliğinin tespiti taleplerinin aynı zamanda ihraç kararının da doğru olmadığının tespiti ve iptal talebini de içerdiği gerekçesiyle davanın kabulü yerine reddine karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı yanın davacıları resmi güzergahlarda fiilen taşıyıcılık yapmaları konusunda gerek bozma öncesi yapılan yargılamada gerekse Yargıtay bozma ilamından sonra yapılan yargılamada tanınan süre zarfında ihtarname ile temerrüde düşürülmedikleri gibi bu hususun dosya münderecatında iddia da edilmediği gerekçesiyle, davacılar hakkındaki ihraç işleminin iptali ile davacıların kooperatif üyeliklerinin tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temsilcileri temyiz etmiştir.

Gerekçeli karar başlığında, 24.09.2012 olan dava tarihinin, 10.01.2014 olarak yazılmış olması, HMK'nın 304. maddesi uyarınca, tarafların başvurusu üzerine veya re'sen düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Kararı, davalı temsilcileri temyiz etmiştir.

Gerekçeli karar başlığında, 24.09.2012 olan dava tarihinin, 10.01.2014 olarak yazılmış olması, HMK'nın 304. maddesi uyarınca, tarafların başvurusu üzerine veya re'sen düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı temsilcilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı temsilcilerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6054, Karar No: 2019/13294, Tarih: 16.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/6054 E.  ,  2019/13294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19891, Karar No: 2015/9128, Tarih: 01.06.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19891 E.  ,  2015/9128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasasının 11. maddesi uyarınca; bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre, arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlar dikkate alınarak olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir.

Dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 20.11.2012 günlü yazısında dava konusu taşınmazın 1/1000 lik uygulama imar planı dışında, 1/5000 lik imar planında bir kısmının karayolları yol kenar koruma kuşağında, bir kısmının yolda ve bir kısmının orta yoğunlukta konut alanı olarak tanımlanan alanda kaldığı, taşınmazın alt yapı ve ulaşım hizmetlerinden yararlanmadığı ve meskûn alanda bulunmadığı bildirilmiştir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtayca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmazın, 1/5000' lik imar planında bir kısmının karayolları yol kenar koruma kuşağında, bir kısmının yolda ve bir kısmının orta yoğunlukta konut alanı olarak tanımlanan alanda kalması, taşınmazın alt yapı ve ulaşım hizmetlerinden yararlanmaması ve etrafının meskun olmaması nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6323, Karar No: 2020/569, Tarih: 10.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/6323 E.  ,  2020/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı/karşı davalı gerçek kişi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi vekili 27/05/2013 tarihli dava dilekçesi ile; davacı adına kayıtlı olan ... köyü 111 ada 8 parsel sayılı 8.377,01 m², 112 ada 29 parsel sayılı 9.683,78 m² yüzölçümlü taşınmazların, orman olmadıkları halde; 2013 yılında yapılan orman kadastro çalışması sonucunda 29 sayılı parselin kısmen orman sınırı içine alındığını, 8 sayılı parselin kısmen 2/B kapsamında orman sınırları dışına çıkartıldığını belirterek, orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasının iptaline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Davalı-karşı davacı ... Yönetimi vekili, 29 sayılı parselin kısmen öncesinin orman olduğunu, bu kısmın eylemli durumunun orman olduğunu ve kesinleşen orman sınırı içinde kaldığı iddiasıyla, bu parsel yönünden kısmen tapu kaydının iptaline, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ve davalının müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece Orman Yönetiminin tescil talebi ile müdahalenin önlenmesi talebinin eldeki dosyadan tefrikine karar verildikten sonra yapılan yargılama sonucu davacı gerçek kişinin orman kadastrosuna itiraz davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı/karşı davalı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1948 yılında yapılıp 23/02/1949 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu, 30.04.2013 tarihinde ilan edilip kesinleşen, 3116 tahditinin aplikasyonu, sınırlama dışı kalmış ormanların kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması, 1957 yılında yapılan arazi kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazlardan 112 ada 29 parsel sayılı taşınmazın (B) harfiyle işaretli kısmının 1948 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2013 yılında yapılan orman kadastrosu ve aplikasyon çalışmasında da durumun değişmediği, 111 ada 8 parsel sayılı taşınmazın (B) harfiyle gösterilen bölümünün 1948 tarihli 3116 sayılı Kanuna göre orman tahditi içindeyken 2013 yılında yapılan 2/B madde uygulamasında orman sınırları dışına çıkarıldığı, her iki taşınmazın (A) harfileriyle işaretli bölümlerinin baştan beri tahdit dışında kaldığı ve taşınmazlar ile ilgili yeni bir orman sınırı içine alma işleminin bulunmadığı, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanunun 2/B madde Uygulaması Hakkında

Yönetmeliğin 44. ve 25523 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işleminin de davacıya yeni dava hakkı vermeyeceği, ilk orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.