muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3150, Karar No: 2023/6735, Tarih: 02.11.2023

4. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/86 Esas, 2022/420 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 85 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın eyleminin olası kastla öldürme ya da kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğundan suç vasfına, ilişkidir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine,illiyet bağının olmadığına, ceza miktarına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın kardeşinin, maktul ...'den dükkan kiraladığı, bu olaya ilişkin taraflar arasında çıkan uyuşmazlık üzerine sanık ...'ın olaya dahil olduğu, olay anını gösterir güvenlik kamera kayıtlarının izlendiği, olay sırasında maktulün arkasının dönük olduğu, o sırada tanık Burhan ile maktulün konuştuğu, bu sırada sanığın maktulün arkasından gelerek sanığa hiçbir şey demeden tokat attığı bunun sonucunda maktulün yere düştüğü, anlaşılmıştır.

Sanığın eyleminin hukuki değerlendirilmesi; Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 14.09.2022 tarihli raporunda "kanama, beyin kanamasının lokalizasyonu, özelliği ve ağırlığı dikkate alındığında; kişinin ölüm nedeni olan kafa içi kanama, beyin kanamasının maruz kaldığı darp sonucu meydana gelmiş olabileceği gibi maruz kaldığı travmanın etkisiyle kontrolsüz bir şekilde düşerek başını sert ve künt bir zemine çarpmasıyla da olabileceği, bu iki mekanizma arasında tıbben ayrım yapılamadığı, maruz kaldığı Esas No : 2023/3150

travmanın etkisiyle kontrolsüz bir şekilde düşerek başını sert ve künt bir zemine çarpmasıyla ölüme neden olduğunun tarafınızca kabulü halinde sorulduğu üzere sanık ...'nın eylemi sonucu maktul ...'da meydana gelen yaralanmanın 5237 sayılı TCK'nın 86/1 ya da 86/2 maddesi kapsamında yapılan değerlendirilmesinde;yumuşak doku travmasına neden olan yaralanmasının:a- Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLMADIĞI, b-Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLDUĞU" nun mütalaa edildiği, sanığın maktule karşı eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 85 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "taksirle ölüme neden olma" suçunu oluşturduğu kanaatine varılarak karar verildiği tespit edilmiştir.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, uzmanlık raporları, otopsi, adli tıp raporları, adli sicil kayıtları ve nüfus kayıtları, tutanaklar, kamera görüntüsü dava dosyasında mevcuttur.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, uzmanlık raporları, otopsi, adli tıp raporları, adli sicil kayıtları ve nüfus kayıtları, tutanaklar, kamera görüntüsü dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, kanıtlanan eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olası kastın ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunun unsurlarının oluşmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/86 Esas, 2022/420 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3143, Karar No: 2015/11104, Tarih: 16.09.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/3143 E.  ,  2015/11104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2014

NUMARASI : 2014/498-2014/471

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilince davalıya kumaş satımından doğan cari hesap alacağının tahsili için yapılan ilamsız icra takibinde icra dairesinin yetkisine ve borca vaki itirazın iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki 18.01.2013 tarihli sipariş sözleşmesinin 8. maddesi uyarınca belirlenen yetki şartına göre İstanbul Mahkemeleri ve icra daireleri yetkili olduğundan mahkemenin yetkisiz olduğunu, sipariş verilen kumaşın bir kısmının gönderildiğini, gönderilen kumaşın da ayıplı çıkması sebebiyle 02.01.2014 tarihli reklamasyon faturası düzenlenerek iade edildiğini, müvekkilinin bu nedenle borcu bulunmadığını ileri sürerek davanın reddi ile %20 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere göre; taraflar arasında imzalanan 18.01.2013 tarihli sipariş sözleşmesinin 8. maddesi uyarınca somut olayda İstanbul mahkemelerinin yetkili olduğu, HMK'nın 17. maddesi gözetildiğinde, taraflar tacir olup sadece sözleşme ile belirlenen mahkemeyi yetkili kılmış olduklarından iş bu davada mahkemenin yetkisiz olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, dosya kesinleştiğinde iki haftalık kesin sürede ve talep halinde yetkili ve görevli İstanbul Anadolu Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davacının cari hesap ekstresine dayalı alacağının tahsili için yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın İİK'nın 67. maddesi uyarınca iptali istemine ilişkindir. İtirazın iptali davalarında hem icra dairesinin hem de mahkemenin yetkisine itiraz edilmesi halinde 6100 sayılı HMK'nın 114/2. ve İİK'nın 50/2. maddeleri uyarınca öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itirazın incelenip değerlendirilmesi gerekir. Zira, yetkili icra dairesinde takip yapılması itirazın iptali davasının koşullarından biridir. (bkz. Aynı doğrultuda Yrg. HGK'nun 28.03.2001 tarihli ve 2001/19-267 E.-2001/311 K. sy. kararı) Dava şartı mahkemece re'sen incelenmelidir. Öte yandan, dava şartı kamu düzenine ilişkin olduğundan bu hususta bozma yapılması halinde aleyhe bozma yasağı kararı uygulanmaz. Bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13649, Karar No: 2021/5551, Tarih: 22.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/13649 E.  ,  2021/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7374, Karar No: 2011/12168, Tarih: 12.07.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/7374 E.  ,  2011/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesinin son fıkrası ve 6110 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 2. fıkrası ile 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararı gereğince; bu dava dosyasının Yargıtay 10. Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/5299, Karar No: 2015/11459, Tarih: 18.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/5299 E.  ,  2015/11459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Z.. O.. ile davalılar H.. Ç.. v.d aralarındaki tazminat davasına dair İstanbul 12.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.11.2013 günlü ve 2008/132 E.-2013/544 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 09.12.2014 günlü ve 2014/12572 E.-2014/16131 K.sayılı ilama karşı davalı H.. Ç.. vekili ve davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre davalı H.. Ç..'ın haksız eyleminden, diğer davalıların(kat malikleri) BK.55.mad.(TBK. 66.mad.) uyarınca ishtihdam eden olarak sorumluluğu bulunmamasına, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, davacının mağduriyet durumu ve mahkemece müterafik kusur indirimi yapılmış olmasına göre düzeltme isteğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440.nci maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE ve 248.00'şer TL para cezasının düzeltme isteyenlerden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1270, Karar No: 2022/11494, Tarih: 06.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/1270 E.  ,  2022/11494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde yer alan 22.06.2015 tarihli kolluk tutanağına göre, izlenen kamera kayıtlarında sanığın, katılana ait aracı çizdiğinin tespit edildiği, ancak 28.08.2015 tarihli bilirkişi raporunda ise sanığın suça konu araca yaslanarak birşeyler yaptığı tespit edilmesine rağmen tam olarak seçilemediğinin anlaşılmasına rağmen kolluğun düzenlediği tutanak ile bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmediği; diğer taraftan sanığın elinde bulunan koli ile yürüdüğü esnada, koliyi bir eline alarak neden diğer eli araca paralel bir şekilde hayatın olağan akışına aykırı bir şekilde aracın yanından geçtiğinin irdelenmediği, ayrıca katılanın duruşmadaki beyanında "sanığın zaman zaman evinin önüne park eden kişilere karşı tepki gösterdiğini" ifade ettiği, fakat sanığın bu konuda katılan veyahut diğer komşuları ile husumeti olup olmadığı hususunda mahallinde araştırma yapılmaksızın ve bu hususlarda sanık ve katılanın ayrıntılı beyanları alınmaksızın, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2739, Karar No: 2024/4784, Tarih: 11.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2739 E.  ,  2024/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1448 E., 2022/1321 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/ Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yüksekova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/418 E., 2020/325 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Hakkari ili, Yüksekova ilçesi, ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları neticesinde 114 ada 6 parsel sayılı taşınmazın adına tespitinin yapılması gerekirken Hazine adına tespitinin yapıldığını, taşınmazın taksim sonucunda kendisine kaldığını, kendisi ve mirasbırakanlarının zilyetliklerinin eklemeli olarak nizasız ve fasılasız 80-90 yıldır devam ettiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

Yüksekova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 05.11.2020 tarih 2017/418E., 2020/325K. sayılı kararı ile, zilyetlikle edinme koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; eksik inceleme ile karar verildiğini, 3402 sayılı Kanun gereği tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan bir veya birden fazla taşınmaz malın çekişmesiz ve aralıksız en az 20 yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi yahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedin adına tespit talep edebileceğini, sulu-kuru toprak ayrımının 3083 sayılı Kanun hükmüne göre belirlenebileceğini, Mahkemece bu hususların araştırılmadığını, dava konusu taşınmazların Hazinenin mülkiyetinde bulunup şimdiye kadar Hazine dışında kimsenin zilyet ve tasarrufunda bulunmadığını, Kadastro Kanunu'nun 14. ve 46. maddesinde belirtilen şartların gerçekleşmediğini belirterek kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 30.12.2022 tarih 2021/1448E., 2022/1321K. sayılı kararı ile; davacı yararına zilyetlikle taşınmaz iktisap şartlarının gerçekleştiği, kararda isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 353/(1).b.1 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesindeki beyanları tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 713/2. ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 46/1. ve 14. maddeleri.

3. Değerlendirme

Hakkari ili, Yüksekova ilçesi, ... köyünde yapılan kadastro çalışmalarında dava konusu 114 ada 6 parsel sayılı 7.104,79 m2 miktarlı tarla nitelikli taşınmazın 8.11.1963 tarih 298 sıra nolu tapu kaydı ve 1937 tarih 4 nolu vergi kaydına istinaden, Kadastro Kanunu'nun 7. maddesine göre sınırlandırılması yapılan 113 ada 1, 2, 3 ile 114 ada 3, 4, 5, 6, 7 numaralı parseller Toprak Tevzi Komisyonu'nun 27 belirtme numarası, 5 parsel numarası ile tarla vasfı ile tespit edildiği, Eylül 315 tarih 10 nolu tapu kaydı ve 1937 tarih 4 nolu vergi kaydına değinildiği tapu ve vergi kaydına istinaden 5 parsel ifraz edilerek 49 ve 50 parselin tarla vasfıyla ayrıldığı, kadastro ölçü değerleri ve toprak tevzi paftası çalıştırıldığında 113 ada 1, 2, 3, ile 114 ada 3, 4, 5, 6, 7 parsellerin 50 parsel içinde kaldığı, 50 parselin 8.11.1963 tarihli 298 nolu tapu kaydı ile Hazine adına kayıt edildiği, taşınmazın ... tarafından ev ve tarla olarak kullanıldığı, toprak tevzi paftasından şeklen yararlanıldığı belirtilerek Hazine adına tespit edildiği, tespitin dava açılmadığından 17.12.2013 kesinleştiği, Maliye Hazinesi adına kayıtlı 8.11.1963 tarih 298 yazılmış nolu tapu kaydının Hakkari, Yükseova, ... köyü, ... mevki 69000 m2 miktarlı sulu tarla olduğu, doğusu p. 6 mera, batısı kuru dere ve araba yolu, kuzeyi p.49 ... oğlu ... ve kızı ..., güneyi p. 6 mera olduğu, iktisap sebebinde “8.11.1963 gün ve 440 sayılı iktisaba müsteniden” tescil edildiğinin bildirildiği, geldiği 50 parsel olduğu ve 113 ada 1, 2, 3 ile 114 ada 3, 4, 5, 6 ve 7 parsellere gittiği, Maliye Hazinesi adına 15.10.1937 tarih 4 nolu vergi kaydının ... mevki, sulu tarla, kullanılış tarzı ekin, 48 ar olup doğusu Körebeşe tepesi, batısı best, kuzeyi ... yolu, güneyi tepe olduğu, tablendikatif çetvelinde 5 parsel sayılı taşınmazın Hazine ve ... ve kızı ... adına ... mevki 75.000 m2 tarla olduğu, ifraz ile 49 ve 50 parsele gittiği, 49 parselin ... ve kızı ... adına 6000 m2 tarla, 50 parselin Maliye Hazinesi adına 69000 m2 tarla olduğu, belirtmelik tutanağında ise 27. sırada Hazine adına 1937 tarih 4 nolu vergi kaydının yer aldığı, Eylül 315 tarih 4/42-10 tapu kaydı ilişkilendirildiği ve başka parsellerle birlikte tapu ve vergi kayıtlarının gayri sabit hudutlu olduğu, tatbikinin mümkün olmadığı, bazı parsellere birden fazla kayıt ibraz edildiği belirtilerek Hazine adına belirlendiği, belirtilen 315 tarih 10 sıra nolu tapu kaydının Hakkari, ... ... karyesi, 6 dönüm tarla nitelikli hududu (D:Çolak, B:Çay, K: Hark G:Batlak), edinme sebebi ... ... fevtinden olmakla malik hanesinin oğlu ... ve kızı ... olduğu, geldisi Temmuz 1289 tarih 100-109 sıra olduğu, gittiği kaydın yazmadığı, eksikliğin tamamlanması yoluyla 8.11.1963 gün ve 440 sayılı iktisap ve Temmuz 1289 tarih 100-109 sıra kaydının talep edildiği ancak bulunamadığının bildirildiği, taşınmaza komşu 113 ada 1 parselin ..., 113 ada 2 ve 3 parselin Hazine adına, 114 ada 7 parselin ... ve ... adına, 114 ada 4 (yeni 114 ada 13) parselin ..

... ... fevtinden olmakla malik hanesinin oğlu ... ve kızı ... olduğu, geldisi Temmuz 1289 tarih 100-109 sıra olduğu, gittiği kaydın yazmadığı, eksikliğin tamamlanması yoluyla 8.11.1963 gün ve 440 sayılı iktisap ve Temmuz 1289 tarih 100-109 sıra kaydının talep edildiği ancak bulunamadığının bildirildiği, taşınmaza komşu 113 ada 1 parselin ..., 113 ada 2 ve 3 parselin Hazine adına, 114 ada 7 parselin ... ve ... adına, 114 ada 4 (yeni 114 ada 13) parselin ..., 114 ada 5 (yeni 114 ada 11) parselin ..., 114 ada 3 (yeni 114 ada 9) parselin ... adına, 114 ada 1 parselin ise mera niteliğiyle kayıtlı olduğu, 114 ada 3, 4, 5 ve 7 parsel sayılı taşınmazların davacının akrabaları olduğu anlaşılan (dayısı, babası, kardeşi) kişiler tarafından aynı sebeple açılan davalarda Yüksekova Kadastro Mahkemesi 2013/287 E, 267 E., 269 E., 342 E., 269 E. sayılı dava dosyaları ve 113 ada 1 parsele ilişkin ... tarafından açılan 2013/318 E. sayılı dava dosyasında davanın kabulüne karar verildiği ve deracaattan geçerek kesinleştiği, dava dosyalarının dosya arasında bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazın davacı ve ailesi tarafından 80-90 yılı aşkın süredir kullanıldığını, davacının babasının ve dedesinin dava konusu yeri ekip biçtiğini iddia etmiştir. Ancak Mahkemesince dava konusu taşınmazın davacıya ne şekilde intikal ettiği (satış, bağış vb.) hususu yeterince açıklattırılmamıştır. Diğer taraftan, dava konusu taşınmazın davacının babasından ve dedesinden intikal ettiği iddia edildiği, davacının babası ...’ın halen sağ olduğu, davacının annesi ...’ın 2012 yılında öldüğü taşınmazın intikal ettiği belirtilen ...’ın babası ...’ın ise 10.06.2014 tarihinde öldüğü, davacının babası ve onun murisi adına aynı bölgede belgesiz zilyetlik yoluyla tespit veya tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının eksikliğin tamamlanması suretiyle dosya arasına alındığı, ancak mirabırakan Hamit’in dava dışı mirasçılarına ilişkin senetsiz araştırması yapılmadığı açıktır.

Öte yandan, taşınmazın 1963 yılında yapılan toprak tevzii çalışmaları sonucunda 50 numaralı Toprak Tevzii Komisyonunca Hazine adına tescil edildiği anlaşıldığından, dava konusu taşınmaza ilişkin zilyetlik koşullarının 1963 tarihinden önceye göre tespit edilmesi gerektiği, 10.01.2020 tarihli jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi raporunda 1955 ve 2016 tarihli tek hava fotoğrafı üzerinden yapılan değerlendirmede taşınmazın 1955 yılında sınırlarının sabit olmadığı, sürülü olmadığı, imar ihyanın bu tarihten sonra gerçekleştiğinin bildirildiği, aynı bilirkişiden alınan 07.10.2020 tarihli ek raporda ise 1955 tarihinde komşu parsellerle toprak özelliklerinin benzer olduğu, sürülü olmayıp biçenek olarak ot toplandığının bildirildiği, alınan raporun hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.