muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/2126, Karar No: 2024/5914, Tarih: 15.11.2024

Dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler ile davalı idarenin savunma, istinaf ve temyiz dilekçeleri birlikte değerlendirildiğinde dava konusu edilen ödeme emirlerinin davacı adına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca kanuni temsilci sıfatıyla düzenlendiği ve Vergi Dava Dairesi kararında belirtildiğinin aksine ödeme emirlerinde yasal dayanağa yer verildiği anlaşıldığından, aksi yöndeki yargıyla... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ... tarih ve ...,  ... tarih ve ... ile... tarih ve ... takip numaralı ödeme emri dışında kalan 2011 yılına ilişkin diğer kısımları ve ... ila ... takip numaralı ödeme emirleri içeriği alacağın 2011 yılına ilişkin kısmının iptaline dair Vergi Dava Dairesi kararının, ödeme emirlerinin söz konusu kısımlarının hukuka uygunluk denetiminin diğer hususlar yönünden araştırılması suretiyle yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY :
Davacı adına, Tasfiye Halinde ... Makine Yedek Parça İmalat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınamayan muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ödeme emirlerinin 2011 yılına ait kısımlarının iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır.
Dava konusu ödeme emirlerinde, kanuni temsilci ibaresine yer verildiği, davacının TC kimlik numarasının yazıldığı ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinin yasal dayanak olarak alındığı görülmüştür.
İLGİLİ MEVZUAT:
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 55. maddesinin 2. fıkrasında, ''Ödeme emrinde borcun asıl ve ferilerinin mahiyet ve miktarları, nereye ödeneceği, müddetinde ödemediği veya mal bildiriminde bulunmadığı takdirde borcun cebren tahsil ve borçlunun mal bildiriminde bulununcaya kadar üç ayı geçmemek üzere hapis ile tazyik olunacağı, gerçeğe aykırı bildirimde bulunduğu takdirde hapis ile cezalandırılacağı kayıtlı bulunur. Ayrıca, borçlunun 114 üncü maddedeki vazifeleri ve bu vazifeleri yerine getirmediği takdirde hakkında tatbik edilecek olan ceza bu ödeme emrinde kendisine bildirilir.'' düzenlemesine yer verilmiştir. 
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinde, tüzel kişilerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara düşen ödevlerin kanuni temsilcilerince yerine getirileceği, temsilcilerin bu ödevleri yerine getirmemeleri yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınamayan vergi ve buna bağlı alacakların, kanuni ödevleri yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinde, tüzel kişilerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara düşen ödevlerin kanuni temsilcilerince yerine getirileceği, temsilcilerin bu ödevleri yerine getirmemeleri yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınamayan vergi ve buna bağlı alacakların, kanuni ödevleri yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler ile davalı idarenin savunma, istinaf ve temyiz dilekçeleri birlikte değerlendirildiğinde dava konusu edilen ödeme emirlerinin davacı adına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca kanuni temsilci sıfatıyla düzenlendiği ve Vergi Dava Dairesi kararında belirtildiğinin aksine ödeme emirlerinde yasal dayanağa yer verildiği anlaşıldığından, Vergi Dava Dairesince, aksi yöndeki yargıyla ödeme emirlerinin şekil şartlarını yerine getirmediğinden bahisle iptal edilmesi hukuka uygun düşmemiştir.
Kanuni temsilcilerin, şirket borcundan dolayı takip edilebilmesi için öncelikle usulüne uygun olarak asıl borçlu şirket hakkında kesinleşmiş bir vergi borcunun bulunması ve usulüne uygun tüm takip yollarının tüketilmesine karşın, borcun tüzel kişiliğin (şirketin) varlığından tamamen veya kısmen alınamadığının açıkça ortaya konulması icap eder. 
Dava konusu ... takip numaralı ödeme emrinin içeriğinde yer alan ve dayanağı asıl borçlu şirket adına düzenlenen ... tarih ve ..., ...tarih ve ... ile ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emirlerine karşılık gelen kamu alacağı haricinde kalan kısmı ile ..., ... ve ... takip numaralı ödeme emirlerinin 2011 yılına ilişkin kısımları için şirket adına düzenlenen bir kısım ödeme emirlerinin tebliğine ilişkin dosyaya evrak sunulmadığı, tebliğ alındıları sunulan ödeme emirlerinin ise 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesine uygun olarak düzenlenmediği, bir kısım kamu alacağının ise mükerrer olarak takibe konu edildiği anlaşıldığından, ... takip numaralı ödeme emrinin içeriğinde yer alan ve dayanağı asıl borçlu şirket adına düzenlenen ... tarih ve ..., ... tarih ve ... ile... tarih ve ... takip numaralı ödeme emirlerine karşılık gelen kamu alacağı haricinde kalan kısmı ile ..., ... ve ... takip numaralı ödeme emirlerinin 2011 yılına ilişkin kısımları için davacının kanuni temsilci sıfatıyla takibinde hukuka uyarlık bulunmadığından, yazılı gerekçeyle ödeme emirlerinin belirtilen kısımlarının iptaline ilişkin Vergi Dava Dairesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir. 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/4929, Karar No: 2024/5944, Tarih: 15.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/4929
Karar No : 2024/5944
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... İnşaat Malzemeleri ve Metal Sanayi Ticaret Limited Şirketi
	 ...
İSTEMİN	KONUSU		:...Vergi Mahkemesinin ...tarih  ve E:..., K:...sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin  ... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle değinilen faturalara dayalı indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2021 yılının Şubat, Mart, Temmuz, Ekim ve Kasım dönemleri için re'sen salınan  katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatta ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının 2016 ila 2020 yıllarına ilişkin olarak 7326 Sayılı Kanun kapsamında matrah artırımı talebinde bulunduğu ancak talebinin, hakkında kısmen sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporu bulunduğundan bahisle reddedildiği, söz konusu vergi tekniği raporuna istinaden yapılan tarhiyatın ise ...Vergi Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K...sayılı kararı ile davacının komisyon karşılığı fatura düzenlemediği sonucuna varılarak kaldırıldığı, bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun da Dairelerinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedildiği, bu durumda davacının 7326 Sayılı Kanun'un matrah artırımına ilişkin hükümlerinden yararlanabileceği mahkeme kararıyla sabit olup katma değer vergisi açısından matrah artırımı başvurusu bulunduğundan, matrah artırımı hükümlerini ihlal ettiğine dair bir tespit yapılmaksızın adına yapılan dava konusu tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kaldırıldıktan sonra vergi ve cezalar kaldırılmıştır.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI			: İdarelerince yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, vekille temsil edilmeyen davacı lehine vekalet ücreti verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY :

DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle değinilen faturalara dayalı indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2021 yılının Şubat, Mart, Temmuz, Ekim ve Kasım dönemleri için re'sen salınan  katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
	Davacının davanın hiçbir aşamasında vekil ile temsil edilmediği ancak Bölge İdare Mahkemesi kararında lehine  avukatlık ücretine hükmedildiği görülmektedir.
 
İLGİLİ MEVZUAT:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 24. maddesinin (f) bendinde, kararlarda yargılama giderleri ve hangi tarafa yükletildiğinin belirtileceği; 31. maddesinde, yargılama giderleri hususunda Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmış olup anılan madde ile atıfta bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yargılama giderlerinin kapsamı" başlıklı 323. maddesinin (ğ) bendinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmış; 326. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği; 332. maddesinde de yargılama giderlerine mahkemece re'sen hükmedileceği belirtilmiştir.
	2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde temyiz incelemesi sonunda Danıştayın kararı hukuka uygun bulursa onayacağı, (b) bendinde ise kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı kurala bağlanmıştır.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:	
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Temyize konu kararın vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasına gelince;
Davanın hiçbir aşamasında vekille temsil edilmeyen davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun vekille takip edilen davalarda vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği yönündeki düzenlemelerine uygun düşmemiştir.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Temyize konu kararın vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasına gelince;
Davanın hiçbir aşamasında vekille temsil edilmeyen davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun vekille takip edilen davalarda vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği yönündeki düzenlemelerine uygun düşmemiştir.
Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının hüküm fıkrasında yer alan "... Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen 20,900,00-TL vekalet ücretinin davalı tarafından davacıya ödenmesine ..." ibaresinin çıkarılması suretiyle kararın vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrası yönünden düzeltilerek onanması gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
            1. Temyiz isteminin reddine,
2. Vergi Dava Dairesi kararının, yukarıda belirtildiği şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2024 tarihinde  oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/3522, Karar No: 2024/5943, Tarih: 15.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/3522
Karar No : 2024/5943
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Anonim Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)            : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ...     Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ                 :
Dava konusu istem: Davacının 2013 hesap döneminde kiralanmayan veya işletme aktifine kayıtlı olmayan taşıtlara ait akaryakıt giderlerinin dönem kazancının tespitinde gider olarak dikkate aldığı yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2013 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının "Akaryakıt Giderleri" hesabının, banka şubesindeki müşteri ilişkileri yöneticilerine ait özel araçlara ilişkin yakıt giderlerinden oluştuğu, 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 40. maddesinde, safi kazancın tespit edilmesi için, kiralama yoluyla edinilen veya işletmeye dahil olan ve işte kullanılan taşıtların giderlerinin indiriminin kabul edileceği, dava konusu tarhiyatların dayanağı akaryakıt giderlerinin ise, şirket aktifine kayıtlı olmayan veya kiralamayan araçlardan kaynaklandığı hususunun tartışmazsız olduğu, araçların şirket işlerinde kullanıldığı kabul edilse bile ilgili araçlar için yapılan ödemelerin giderleştirilmesinin hukuken mümkün olmadığı ayrıca 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 228. maddesi uyarınca da personelin mülkiyetinde olan araçların banka işlerinde kullanılması örf ve teamüle uygun olmadığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gibi 2010 yılına ait olup 2012 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI     :  Araç yetersizliği nedeniyle müşteri ilişkileri yöneticilerine ait araçların, eğitim, toplantı, müşteri ziyareti ve benzeri nedenlerle şube müdürünün onayı ile ilgili personelce kullanıldığı ve banka yönetiminin belirlediği limitlere göre akaryakıt harcamalarının ödemesinin yapıldığı ve şirket hesaplarında akaryakıt harcamaları olarak giderleştirildiği, işlemin ticari ve ekonomik icaplara uygun olduğu, aksi durumda daha pahalı olan taksi tutulması yoluyla bu faaliyetlerin gerçekleştirilmesi gerektiği, bahsi geçen giderlerin faaliyetin devamı için yapıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Ticari kazancın elde edilmesinde gider olarak dikkate alınabilecek akaryakıt harcamalarının, şirketin aktifinde kayıtlı olan yahut kiralanmak suretiyle tahsis edilen araçlara ilişkin olabileceği, araçların banka faaliyetleri dışında kullanılmadığına ilişkin somut bir delil öne sürülemediği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY	TETKİK HÂKİMİ	...'İN	DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde  görülmeyerek işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	Davacı adına, kiralanmayan veya işletme aktifine kayıtlı olmayan taşıtlara ait akaryakıt giderlerinin dönem kazancının tespitinde gider olarak dikkate alındığı yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak dava konusu kurumlar vergisinin salındığı ve tekerrür hükümleri gereğince artılarak bir kat vergi ziyaı cezası kesildiği anlaşılmıştır.	
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin,	7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle değişen ve 26/10/2021 tarihinde yürürlüğe giren 1. fıkrasında, vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, vergi ziyaı cezasında cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren beşinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar, usulsüzlükte cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren ikinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezası yüzde elli, usulsüzlük cezası yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı, artırım tutarının kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamayacağı, 2. fıkrasında birinci fıkrada yer alan beş ve iki yıllık sürelerin hesabında, artırıma esas alınan cezaların kesinleşme tarihinin dikkate alınacağı hüküm altına alınmıştır.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının, bir kat vergi ziyaı cezalı  kurumlar vergisine ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının, bir kat vergi ziyaı cezalı  kurumlar vergisine ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
Uyuşmazlıkta, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmı yönünden dava reddedilmişse de ceza hukukunun genel ilkelerinden olan lehe kanun ilkesi gereğince faile ceza öngören bir kanunda sonradan yapılan bir değişiklikle, eski cezaya nazaran daha hafif bir ceza kesilmesi öngörülmüşse faile daha hafif olan ceza uygulanacağından, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle; tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen düzenleme dikkate alınarak yeniden karar verilmek üzere Vergi Dava Dairesi kararının değinilen hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir. 
KARAR SONUCU :
           Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın; vergi ziyaı cezasının, tekerrüre isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
5. Davacıdan, 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 15/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/4934, Karar No: 2024/5948, Tarih: 15.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2024/4934
Karar No : 2024/5948
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... İnşaat Malzemeleri ve Metal Sanayi Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN	KONUSU	: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle değinilen faturalara dayalı indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2020 yılının Ocak, Şubat, Ekim, Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen salınan  katma değer vergisi ile Ocak dönemi için üç kat, diğer dönemler için ise tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatta ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının 2016 ila 2020 yıllarına ilişkin olarak 7326 Sayılı Kanun kapsamında matrah artırımı talebinde bulunduğu ancak talebinin, hakkında kısmen sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporu bulunduğundan bahisle reddedildiği, söz konusu vergi tekniği raporuna istinaden yapılan tarhiyatın ise ... Vergi Mahkemesi'nin  ... tarih ve E:..., K: ... sayılı kararı ile davacının komisyon karşılığı fatura düzenlemediği sonucuna varılarak kaldırıldığı, bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun da Dairelerinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedildiği, bu durumda davacının 7326 Sayılı Kanun'un matrah artırımına ilişkin hükümlerinden yararlanabileceği mahkeme kararıyla sabit olup katma değer vergisi açısından matrah artırımı başvurusu bulunduğundan, matrah artırımı hükümlerini ihlal ettiğine dair bir tespit yapılmaksızın adına yapılan dava konusu tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kaldırıldıktan sonra vergi ve cezalar kaldırılmıştır.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI	: İdarelerince yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, vekille temsil edilmeyen davacı lehine vekalet ücreti verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
MADDİ OLAY :