muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8264, Karar No: 2023/1143, Tarih: 20.03.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemleri; keşif yapılması gerektiğinden bahisle eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğundan fazla ceza tayinine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Kaçar ailesi ile Usluğ ailesinin aynı köyde yaşadıkları, iki aile arasında Usluğ ailesi tarafından kiralanan tarlaya Kaçar ailesinin koyunlarının girmesi nedeniyle anlaşmazlık olduğu, olay günü Usluğ ailesinin çocukları tarafından Kaçar ailesinin tarlaya giren kuzularından birinin bacağının kırıldığı, tarafların bu nedenle tartıştıkları, Kaçar ailesinin ellerinde sopalar ile sanık ...'un bulunduğu tarlaya doğru ilerledikleri, maktul ...'ün de söz konusu grup içinde bulunduğu ve aniden gruptan ayrılarak elinde sopa ile ...'un bulunduğu tarafa doğru koşar adımlarla ilerlediği, bunun üzerine sanık ...'un o an üzerinde bulunan silah ile maktule doğru bir el ateş etmesi, neticesinde maktulün yaralanarak yere yığıldığı, sanık ...'in elinde tabanca ile koşarak olay yerinden uzaklaştığı, bunun üzerine Kaçar ailesinin araziye yakın olan Müslüm Kaçar'ın evinden aldığı silahlarla tarafların karşılıklı olarak ateş etmeye başladıkları anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

3. Olaya ilişkin bilgisi bulunan tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Otopsi raporunda maktulün sol göz altında ateşli silah giriş yarası, kafa arka oksipital bölgede çıkış yarası bulunduğu, yaralanmasının kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti ve beyin kanamasına neden olduğu ve ölümün meydana geldiğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

5. 07.09.2008 tarihli Olay Yeri Keşif Tutanağı, Olay Yeri İnceleme Raporu ve Olay Yeri Basit Krokisi, 24.10.2008 tarihli uzmanlık raporunun dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

6. Sanığın güncel Adli Sicil Kaydının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olayın çıkış sebebi, Usluğ ailesinin kullanımında olan tarlaya giren Kaçar ailesine ait kuzunun bacağı kırılmak suretiyle tarladan çıkarılması olmakla birlikte bu eylemin Usluğ ailesine mensup sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olmadığı, dolayısıyla ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığının kabul edilemeyeceği, sanığın tanık Akif'ten kiraladıkları tarlada hayvanlarını otlatırken, önceki tartışmadan dolayı arkadaki gruptan ayrılarak elinde sopa olduğu hâlde tek başına üzerine doğru gelen maktule tanık beyanlarına göre aralarında yaklaşık 2-3 metre mesafe varken ateş ettiği, böylece maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylem nedeniyle sanık hakkında asgari hadden ceza tayininin oluşa ve dosya kapsamına uygun düşeceği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Eksik İnceleme

IV. GEREKÇE

1. Eksik İnceleme

Sanığın tevil yollu ikrarı, dosyada bulunan uyumlu tanık beyanları, 07.09.2008 tarihli Olay Yeri Keşif Tutanağı ve maktul hakkında tanzim olunan otopsi ve adlî muayene raporları karşısında Mahkemece sübuta yönelik gerekli araştırma ve incelemelerin yapıldığı, dava dosyasının tekemmül ettirildiği ve kararın objektif bulgulara dayandırıldığı belirlendiğinden, inceleme konusu hükümde bu sebebe dayalı bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Meşru Savunma ve Haksız Tahrik

Sanık her ne kadar çobanlık yaptığı sırada maktulün önde bulunduğu kalabalık bir grubun kendisine sopalarla saldırdığını ve kaçmasına izin vermediğini, kendisini korumak için havaya ateş ettiğini beyan etmişse de birbirleriyle uyumlu tanık beyanları ile de sabit olduğu üzere maktulün akrabalarının bulunduğu kalabalık gruptan ayrılarak elinde sopa olduğu hâlde tek başına sanığın üzerine doğru geldiği ve sanıkla aralarında yaklaşık 2-3 metre mesafe varken sanığın üzerinde bulunan tabanca ile maktulün öldürücü bölgesine ateş ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde maktulden kaynaklanan haksız saldırının henüz başlamadığı ve saldırı gerçekleşmiş olsa dahi maktulün elinde sopa, sanığın elinde ise tabanca bulunduğu dikkate alındığında saldırı ile orantılı şekilde savunma yapıldığı kabul edilemeyeceğinden, sanık lehine meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı ve maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan sopayla üzerine yürüme eyleminin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönlerle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Takdiri İndirim

Takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olduğu ve Mahkemece yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2021/688 Esas, 2022/649 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1314, Karar No: 2010/15757, Tarih: 22.09.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/1314 E.  ,  2010/15757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüklerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı yasanın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği bu nedenle anılan kanunun 9. maddesinin uygulanamayacağı gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGTİK.nun 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan itiraz merciince mahallinde değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.9.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3555, Karar No: 2018/5062, Tarih: 02.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3555 E.  ,  2018/5062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... . Tüketici ve ... . Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taraflar arasındaki seyahat/taşıma sözleşmesi kapsamında akdin ayıplı ifası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazminine ilişkindir.

... . Tüketici Mahkemesince, HMK'nın 116. maddesi kapsamında usul ve kanuna uygun yetki itirazı "davacı tüketicinin yerleşim yeri adresinin ... oluşu gözetildiğinde 6502 sayılı Kanunun 73/5. maddesindeki tüketiciye tanınan kendi yerleşim yerinde dava açma hakkı dikkate alındığında ve ... Tüketici Mahkemelerinin yargı alanının HSYK tarafından, ... Asliye Hukuk Mahkemelerinin yargı alanı ile sınırlandırıldığından ve ... ilçe hudutlarının Tüketici Mahkemeleri yönünden ... Tüketici Mahkemelerinin yargı alanında bulunduğundan" dikkate alınarak tüketici kendine tanınan haklar kapsamında yetkili mahkemede dava açmadığından genel hükümler uyarınca yetkili mahkemenin belirlenmesinde hak davalı tarafa geçtiğinden ve davalı taraf 23/12/2014 tarihli son oturumda ... Tüketici Mahkemesinin yetkili olduğunu işaret ettiğinden ( cevap dilekçesinde yetkili olarak ... Tüketici Mahkemelerini işaret etmiş ise de ön inceleme oturumunda ... Tüketici Mahkemelerine gönderilmesini talep ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... . Tüketici Mahkemesince ise 6502 sayılı Kanunun 73/5. maddesi gereğince tüketici davaları tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesine de açılabilir. Davacı tüketicinin mahkemeye bildirmiş olduğu ikametgah adresi .../.... Davalının adresi ise .../..., 6100 sayılı HMK nın 6. maddesinde genel yetki kuralı düzenlenmiştir. Buna göre, genel yetkili mahkeme davalının ikametgahı mahkemesidir. Dava dosyasında ne davacının ne de davalının ikametgah adresleri ... mahkemelerinin yetki ve görev alanı içerisinde kalmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 73. maddesinin beşinci fıkrasında “Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir” denilmekte ise de bu kural 6100 sayılı HMK’nın yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

HSYK Genel Kurulunun 19/03/2014 tarih ve 129 sayılı kararı ile ... Tüketici Mahkemelerinin yargı alanı ... Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresi ile aynı olarak belirlenmiştir. Buna göre; ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ... ve ... ilçelerinin ... Tüketici Mahkemelerinin yetki alanında bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, ... . Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

HSYK Genel Kurulunun 19/03/2014 tarih ve 129 sayılı kararı ile ... Tüketici Mahkemelerinin yargı alanı ... Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresi ile aynı olarak belirlenmiştir. Buna göre; ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ... ve ... ilçelerinin ... Tüketici Mahkemelerinin yetki alanında bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, ... . Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... . Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/07/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/939, Karar No: 2023/442, Tarih: 10.05.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2021/939 E.  ,  2023/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/574 E., 2020/910 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-a-6 maddesi gereğince kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın gerekçede belirtilen eksikliklerin yerine getirilmesi için kararı veren ... 5. Tüketici Mahkemesine gönderilmesine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen ek karar ile; 6100 sayılı Kanun'un 353/1-a-6 maddesi gereğince kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karara karşı davacı vekilinin temyiz isteminde bulunması üzerine karar, Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında davalının acentesi olan ... aracılığıyla bireysel emeklilik sözleşmesi yapıldığını, bireysel emeklilik sözleşme numarası ve başlangıç katkı payı olduğu belirtilerek kararlaştırılan 200.000,00 TL başlangıç katkı payının da 13.11.2013 tarihinde acentenin hesabına yatırıldığını, bir süre sonra davalının internet sitesinde yapılan incelemede bir poliçe tanımlandığının görüldüğü, ancak 200.000,00 TL başlangıç katkı payının poliçede yer almadığının fark edildiğini, müşteri hizmetlerini aradığında poliçenin tekliften reddedildiği bilgisinin alındığını, bu durum karşısında müvekkilinin davalıya bir an önce tüm parasını alarak sistemden çıkmak istediğini bildirdiğini, ancak davalı şirketin poliçeye herhangi bir ödeme yapılmadığı için bir alacaklarının olmadığını beyan ettiğini, oysa davalının doğrudan temsilcisi sıfatına sahip olan acentenin eylemlerinden sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 200.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili ile acentesi ... arasındaki acentelik sözleşmesi gereğince acentenin hiçbir şekilde katılımcılardan hangi ad altında olursa olsun para tahsil edemeyeceğinin düzenlendiğini, acentenin kendi tahsil ettiği paraları müvekkiline aktarmadığını, benzer şikayetlerin gelmesi üzerine müvekkili tarafından ... arasındaki acentelik sözleşmesinin feshedildiğini, yapılan ceza soruşturmaları kapsamında bazı katılımcılarla birlikte ...’in saadet zinciri kurduğunun tespit edildiğini, davacının da bu saadet zinciri kapsamında yüksek komisyon vaadiyle ...’e para gönderdiğini, bu hususun ... tarafından davacıya gönderilen paralardan kolayca tespit edilebileceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2017 tarihli ve 2015/1471 Esas, 2017/794 Karar sayılı kararı ile; taraflar arasında bireysel emeklilik sözleşmesi imzalandığı ve bu kapsamda davacı tarafından bireysel emeklilik katılım payı olarak davalı şirket acentesi hesabına 200.000,00 TL gönderildiği, acentenin eylemlerinden davalı sorumlu olduğundan kendisine husumet yöneltilebileceği, davacı ile ... arasında çıkar ilişkisi olduğu davalı tarafından savunulmuş ise de bu hususun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 200.000,00 TL’nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 31.05.2019 tarihli ve 2018/162 Esas, 2019/761 Karar sayılı kararı ile; her ne kadar mahkemece davacı ile ... arasında çıkar ilişkisi olduğunun davalı tarafından ispatlanamadığı kabul edilmiş ise de dosya kapsamında bulunan davacıya ait hesap hareketlerinde acente ... tarafından davacıya bazı ödemelerin yapıldığının anlaşıldığı, davalının bu yöne ilişkin savunmaları ile dosya kapsamında yer alan diğer katılımcıların ceza ve hukuk dosyalarında yer alan bulgu ve beyanlarının değerlendirilmediği, öte yandan bilirkişi raporunda davacının da kusurlu olduğu belirtilmesine rağmen buna riayet edilmediği, dolayısıyla tüm bu hususların tekrar değerlendirilmek üzere uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına, dosyanın mahal mahkemesine iadesine 6100 sayılı Kanun'un 353/1-a-6 maddesi gereğince kesin olarak karar verilmiştir.

2. Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 03.09.2019 tarihli ek karar ile; verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 353/1-a-6 maddesi gereği kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle temyiz eden davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

2. Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 03.09.2019 tarihli ek karar ile; verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 353/1-a-6 maddesi gereği kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle temyiz eden davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...1-... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 2018/162 E., 2019/761 K. numaralı ve 31/05/2019 tarihli kesin kararına karşı HMK'nın 346/1 maddesi uyarınca davacı vekilinin temyiz talebinin reddi yönündeki ek kararı yerinde görülmemiş bozmayı gerektirmiştir. Zira bölge adliye mahkemesince her ne kadar dosyanın ilk derece mahkemesi kararının delillerin toplanıp değerlendirilmemesi kapsamında olduğu kabulüyle kaldırılarak davanın yeniden görülmek üzere dosyanın kararı veren mahkemeye iadesine kesin olarak karar vermişse de; bu karar HMK. 362. maddesi kapsamında sayılan temyiz edilemeyen kararlardan değildir. Bölge adliye mahkemesinin ek kararının bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2- ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi 2018/162 E., 2019/761 K. numaralı ve 31/05/2019 tarihli kararıyla; ilk derece mahkemesi kararının delillerin toplanıp değerlendirilmemesi kapsamında olduğu kabulüyle kaldırılarak davanın yeniden görülmek üzere dosyanın kararı veren mahkemeye iadesine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir. Şöyle ki; 6100 sayılı HMK’nın 353. maddesinde bölge adliye mahkemelerince duruşma yapılmadan verilecek kararlar sayılmış olup; 353/l-a-6. maddesinde ilk derece mahkemesince, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması halinde, esasa ilişkin inceleme yapılmaksızın kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir. Anılan yasal düzenleme ile bölge adliye mahkemesinin dosyayı ilk derece mahkemesine geri gönderme sebepleri, buna bağlı olarak bu yönde ve kesin nitelikli bir karar verilebilmesinin koşulları sayılmış olup öngörülen sebepler arasında, “delillerin eksik toplanmasına” yahut “inceleme yetersizliğine” yer verilmemiştir. Öte yandan HMK’nın 353/1-a-6 maddesinin, eksik delil toplanması veya delilin eksik incelenmesi halinde ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak dosyanın esas hakkında inceleme yapılmaksızın mahalline iadesini mümkün kıldığı şeklinde yorumlanması halinde, HMK’nın 371/1-ç bendine göre karara etki eden yargılama eksikliğinin bulunduğu durumlarda adli yargı teşkilatı içinde sadece Yargıtay’a tanınan eksik inceleme ve değerlendirmeye dayalı bozma yetkisine eşdeğer bir yetkinin bölge adliye mahkemesine de tanındığı sonucuna varılacaktır ki, herhalde, bu sonuca katılmak mümkün değildir. Diğer bir yandan HMK’nın 353/1-b-3 maddesinde, bölge adliye mahkemelerince, kendilerine intikal eden ilk derece mahkemesi kararları bakımından, duruşma yapılmaksızın giderilebilecek nitelikte yargılama eksikliklerinin saptanması halinde, bu eksikliklerin tamamlanmasını müteakip yeniden esas hakkında karar vermeleri gerektiği öngörülmüş olup mezkur hükmün bölge adliye mahkemelerine “sadece duruşma açılmaksızın tamamlanacak nitelikte bir yargılama eksikliğinin bulunması haline münhasır olarak” eksikliğin ikmali ile yeniden esas hakkında hüküm kurma yetkisi tanındığı, duruşma açılmaksızın tamamlanamayacak eksiklikler bulunduğunu saptaması halinde, işin esasını incelemeksizin bunların ikmali bakımından dava dosyasını behemahal ilk derece mahkemesine geri göndermesi gerektiği biçiminde yorumlanması söz konusu değildir. Aynı Kanunun 356. maddesi hükmü gereğince duruşma açılmasının asıl olduğunun öngörülmüş olması gözetildiğinde, ön incelemede saptanan eksikliklerin duruşma açılarak ikmalinden yahut ön incelemede nazara alınmamakla birlikte duruşma açıldıktan sonra saptanan yargılama eksikliklerinin ikmalinden sonra yeniden esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği izahtan vareste ve kanun sistematiğinin gereğidir. Kaldı ki, HMK’nın 357/3

. Aynı Kanunun 356. maddesi hükmü gereğince duruşma açılmasının asıl olduğunun öngörülmüş olması gözetildiğinde, ön incelemede saptanan eksikliklerin duruşma açılarak ikmalinden yahut ön incelemede nazara alınmamakla birlikte duruşma açıldıktan sonra saptanan yargılama eksikliklerinin ikmalinden sonra yeniden esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği izahtan vareste ve kanun sistematiğinin gereğidir. Kaldı ki, HMK’nın 357/3. maddesi hükmünde de, ilk derece mahkemesinde usulüne uygun olarak gösterildiği hâlde incelenmeden reddedilen delillerin dahi bölge adliye mahkemesince incelenebileceği düzenlenmiştir. Şu halde yukarıda yazılı kanun hükümleri ve yapılan açıklamalar doğrultusunda, eldeki davada ilk derece mahkemesince tarafların gösterdikleri delillerin toplanıp değerlendirilmediğinden bahsedilemeyecek olup, dava dosyasının esası incelenmeksizin ilk derece mahkemesine geri gönderilmesinin kanunda öngörülen gerektirici sebepleri bulunmamaktadır. Bu nedenle, her ne kadar kararın mahiyeti bu şekilde takdim edilmişse de, bölge adliye mahkemesince verilen kararın usuli anlamda bir geri gönderme kararı niteliğinde bulunmadığı açıktır. Hal böyle olunca, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada delillerin toplanması ve değerlendirilmesi hususunda tazminat hesabına etki edecek deliller yönünden eksiklik bulunduğu düşünüldüğünden, HMK’nın anılan hükümleri çerçevesinde duruşma açılıp bilirkişi raporu alınarak eksiklik olarak tespit edilen hususlar giderildikten sonra sonucuna göre yeni bir karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için mahkemesine iadesine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir..."