muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10692, Karar No: 2018/1167, Tarih: 06.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/10692 E.  ,  2018/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın 15/11/2013 tarihinde cezaevinde olmadığı UYAP kayıtlarından anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında,6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19864, Karar No: 2016/20023, Tarih: 19.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/19864 E.  ,  2016/20023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.02.2014 tarih 2012/268 esas, 2014/64 karar sayılı kararı ile, sigortalısının uğradığı zararı tazmin eden sigorta şirketi tarafından, Türk Ticrat Kanunu’nun 1472. maddesi gereğince rücuan tazminat istemine ilişkin açılan davada kısmen kabul kararı verilmiştir. Anılan karar davalı ... belediye başkanlığının temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 16.10.2014 tarih, .... esas ...... karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Bozma ilamına karşı mahkemece 09.06.2015 tarihinde direnme kararı verilmiştir. Direnme kararının temyizi üzerine, dosya temyiz incelemesi için Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmiş ve anılan dairece 26.10.2015 tarihinde Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmiştir.

Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu 08.12.2015 tarihli kararı ile dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar vermiştir.

Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 04.04.2016 tarihli kararı ile dosyayı yeniden Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na göndermiştir.

Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu 07.06.2016 tarihli kararı ile dosyayı temyiz incelemesi için dairemize göndermiştir.

Hüküm direnmeye ilişkin olduğundan temyizen inceleme görevi Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna aittir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebeple dosyanın görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 19.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26926, Karar No: 2013/4816, Tarih: 12.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/26926 E.  ,  2013/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın, müşteki ....’e yönelik eylemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanığın, müşteki ...’ya yönelik eylemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kardeşi ile tartıştığı sırada, annesinin içeri girmek istediği, bu esnada sanığın kapıyı iteklemesi sonucu müştekinin yaralandığının iddia edilmesi karşısında, sanığın müştekinin yaralanması eyleminde kastının bulunup bulunmadığı, eylemini taksirle gerçekleştirmiş olabileceği hususları tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/60, Karar No: 2007/2116, Tarih: 04.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/60 E.  ,  2007/2116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı, davalılar ve dahili davalılar vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Davada kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca devri gereken bağımsız bölümlerin adına tescili ile inşaat dışı kalan parsellerin 1/2 payının da verilmesi istenilmiştir. Davalılar inşaatta eksikler bulunduğu gibi davacının kendine ait blokda yaptığı fazla bağımsız bölümden pay verilmediğini bildirmiş, davanın reddini savunmuştur. Mahkemenin davanın kısmen kabulüne, eksiklikler bedelinin birlikte ifa kuralı uyarınca ödenmesi kaydıyla bağımsız bölümlerin tesciline, fazla istemin reddine dair kararı taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalılar ve dahili davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında imzalanan 05.11.1992 tarihli sözleşmede inşaatın iki blok halinde yapılacağı, kuzeydeki blokun arsa sahiplerine verileceği, 4 kat inşa edilecek bu blokun her katında 4’erden toplam 16 daire ile bir dükkan ve çatı katı olacağı kararlaştırılmıştır. Yapılan bilirkişi incelemelerinde arsa sahiplerine verilecek bu blokun 3 katlı ve her katta 5'erden 15 daire ile dükkan katının inşa edildiği, çatı katının bulunmadığı saptanmıştır. Belediyenin 04.06.2001 tarihli cevabi yazısında arsa sahiplerine ait blok için yapı kullanma izni verilmediği bildirilmiştir. Bu haliyle blokun projesine ve iskâna uygun olup olmadığı hususları incelenmeden birlikte ifaya karar verildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca depo ettirilen bedelin sadece yapılmayan bir daireye ait olduğu, davalıların blokundaki diğer eksiklikler karşılığının da hesaplanmadığı görülmektedir. Yüklenicinin tescile hak kazanabilmesi için sözleşmeye ve projesine uygun şekilde edimini ifa etmesi zorunludur. Arsa sahiplerine ait B blokun sözleşme ve projesine uygunluğu araştırılmadan, iskân belgesi alabileceği belediyesinden sorulmadan davalıları teminatsız bırakır biçimde tescil isteminin kabulü usül ve yasaya aykırıdır. O halde mahkemece yapılması gereken iş, arsa sahiplerine ait (B) blokun yasal hale gelip gelmeyeceği araştırılıp belediyesinden sorulmalı, projesine ve sözleşmesine göre eksiklerle arsa sahiplerinin uğradığı zararlar saptanmalı, sonucuna göre davacının tescil istemi hakkında bir karar verilmelidir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle hüküm tesisi bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1.)bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalılar ile dahili davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.)bent uyarınca hükmün davalılar ve dahili davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ve dahili davalılara geri verilmesine, 04.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23757, Karar No: 2017/28340, Tarih: 11.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/23757 E.  ,  2017/28340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, davalı ile varılan anlaşma sonucunda kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmesine karar verilmesine rağmen ihbar tazminatının ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı ile aralarında kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmesi konusunda varılan bir anlaşmanın bulunmadığını, davacının iş sözleşmesini ücretsiz izin ve kıdem tazminatı talebi ile kendisinin feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya neticesinde hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık alacak konusu talebin belirsiz alacak davası türünde açılıp açılmadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"1- Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

2- Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

3- Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, ... Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, ... Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur, böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanun'un 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

Somut olayda; davacı taraf dava dilekçesi içeriğinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığına dair bir ifade kullanmadığı gibi, “fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması” ifadesinin kullanılmasından, davanın aslında kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre dava konusu olayda, davanın kısmi dava olarak açıldığı konusunda her hangi bir tereddüt bulunmamasına rağmen, hatalı kabul ile belirsiz alacak davası olarak değerlendirilip yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur. Mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekmektedir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6413, Karar No: 2007/9261, Tarih: 28.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6413 E.  ,  2007/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı ... A.Ş. 09.12.1998 tarihli dilekçesiyle, davalılar ..., ... ve ... ile ... mirasçıları ... ve ... aleyhine, kendileri tarafından (şirketlerinin adı ... ... Müessesesi olduğu dönemde) ... Köyü 798 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırıldığını, şirketlerinin açtığı kamulaştırma bedelinin tenkisi davasının redle sonuçlandığını, bu parselin daha sonra imar uygulamasına konu edildiğini ve bir çok imar parseline gittiğini, ancak davalıların bu güne kadar tapuda ferağ vermeye yanaşmadıklarını, bu nedenle cebri tescil davası açma zorunluluğunun doğduğunu, çekişmeli parselin ve gittiği imar parsellerinin davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile şirketleri adına tapuya tescilini istemiştir. Yargılama sırasında çekişmeli parselin imar uygulamasında ilkin ... Beldesi 204 ada 1 sayılı parsele gittiği belirlendiğinden, dava 204 ada 1 sayılı parselin ... malikleri olan gerçek kişilere bu arada Orman Yönetimine, yine imar planındaki revizyon nedeniyle bu imar parseli de, 264 ada 1, 265 ada 1 ve 266 ada 1 sayılı parsellere gittiğinden bu parsellerin ... malikleri de davaya dahil edilmiştir. Özelleştirme Kurulu kararıyla dava konusu yer davacı şirket tarafından ... Mamülleri A.Ş (TEKEL) devredildiğinden, davacı sıfatıyla bu şirket davayı takip etmiştir. Mahkemece, dava konusu parselin imar düzenlemeleriyle, ... Beldesi 264 ada 1 sayılı parselin tamamının, 265 ada 1 sayılı parselin de 2196/2400 payının davacı şirketin adına tescil edildiği ve davanın konusuz kaldığından söz edilerek davanın REDDİNE karar verilmiş, davacı şirket tarafından hükmün tavzihi istenmiş, talebi aynı sayılı ve 06.09.2005 tarihli karar ile red edilmiş, Hüküm davacı şirket tarafından hem tavzih isteminin reddine ilişkin karar ve hem de asıl karar, davalı Orman Yönetimi tarafından ise asıl karar temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kamulaştırma kararı nedeniyle davalı gerçek kişiler adına olan tapu kayıtlarının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1945 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 1976 yılında yapılıp, 28.03.1978 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon, ... serisi ormanlarının kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması mevcuttur.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1945 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 1976 yılında yapılıp, 28.03.1978 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon, ... serisi ormanlarının kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması mevcuttur.

Yerel Mahkeme tarafından dosya temyiz incelemesi için ilkin dosya Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 24.04.2006 gün ve 2006/3742-4692 sayılı kararıyla dosyayı temyiz incelemesi için Yargıtay 5. Hukuk Dairesine göndermiş, Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 25.05.2006 gün ve 2006/4880-6217 sayılı kararıyla dosyayı temyiz incelemesi için Yargıtay 18. Hukuk Dairesine göndermiş, Yargıtay 18. Hukuk Dairesi tarafından 13.07.2006 gün ve 2006/4842-5970 sayılı kararla, eksik ikmali için dosya Yerel Mahkemeye gönderilmiş, Yerel Mahkeme tarafından eksiklik ikmal edildikten sonra tekrar Yargıtay 5. Hukuk Dairesine gönderilmiş, Bu Daire tarafından 06.12.2006 gün ve 2006/13731-13519 sayılı kararla, dosya temyiz incelemesi için Yargıtay 18. Hukuk Dairesine göndermiş, Yargıtay 18. Hukuk Dairesi 27.3.2007 gün ve 2006/10738-2718 sayılı kararla dosyayı temyiz incelemesi için Yargıtay 1. Hukuk Dairesine göndermiş, ancak Yargıtay 1. hukuk Dairesi ile Yargıtay 18. Hukuk Dairesi arasında görev uyuşmazlığı olduğu halde, bu uyuşmazlığın Başkanlar Kurulu Kararıyla giderilmesi yoluna gidilmemiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi de davada 20. Hukuk Dairesinin görevli olduğuna değinerek temyiz incelemesi için dosyayı Dairemize göndermiştir.

Dava, davacı ... Mamülleri, ... İşletmeleri A.Ş. ile davalılar Orman Yönetimi ve ... ile diğer paydaşları arasındaki tapu iptal ve tescil isteminden kaynaklanmaktadır. Davada Orman Genel Müdürlüğü davalı sıfatıyla yer almaktaysa da, davacı şirket davalı gerçek kişilerin 798 sayılı parseldeki paylarını satın aldıkları halde, tapudaki paylarını devretmeye yanaşmadıkları, imar planı ile davalı gerçek kişilerin bu parseldeki paylarının ... oluşan imar parsellerine yansıtıldığını, bu payların iptali ve adına tescilini istemektedir. 514 sayılı parsel imardan önce Orman Genel Müdürlüğü adına tapuda kayıtlı özel mülk olup, imarda 798 sayılı parsellerle birlikte şuyulandırılarak, dava konusu imar parselleri paylı olarak davacı şirket, davalı gerçek kişiler ve davalı Orman Yönetimi adına paylı olarak tescil edilmiştir. Bir başka deyişle Orman Genel Müdürlüğünün davalı sıfatı, imar uygulamasına giren 514 sayılı özel mülkü niteliğindeki parselden kaynaklanmaktadır. Dava konusu 798 sayılı parsel ve imarda ifraz gördüğü parsellerin Devlet Ormanı sav veya savunması yoktur. 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve 23.01.1992 ile 01.03.2004 ve tarihli Başkanlar Kurulu Kararları uyarınca temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yargıtay 18. Hukuk Dairesi ile Yargıtay 1. Hukuk Dairesi ve Dairemiz arasında anlaşmazlık konusu olmuş ve her üç Daire diğerini görevli sayarak görevsizlik kararı vermiştir. Bu durumda gerekli inceleme yapılıp, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna intikali sağlanmak üzere Yüksek Birinci Başkanlığa gönderilmesine 28.06.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17404, Karar No: 2016/10411, Tarih: 15.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17404 E.  ,  2016/10411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.02.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı ...., dava konusu taşınmazların geldisi olan 324 ada 23, 24, 26 ve 28 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında davalı ... adına tespit edildiğini ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararı ve krokisinin sınırlarında kaldığını, anılan taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulamasıyla da dava konusu 4443 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazların arsa vasfıyla Belediyesi adına tescil edildiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmişlerdir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile; "Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ...adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında .... dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. ....bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda ....adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.