muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6784, Karar No: 2016/7198, Tarih: 28.03.2016

Yıl içinde düzenli ve belirli periyotlarla ödenen parasal haklar bakımından ise, kıdem tazminatının son ücrete göre hesaplanması gerekir. Gerçekten işçinin son ücreti üzerinden kıdem tazminatı hesaplandığına ve yıl içinde artmış olan ücretlerin ortalaması alınmadığına göre, ücretin ekleri bakımından da benzer bir çözüm aranmalıdır. Örneğin işçinin yıl içinde aldığı üç ikramiyenin eski ücretten olması sebebiyle daha az olması ve fakat son ikramiyenin işçinin son ücreti üzerinden ödenmesi halinde tazminata esas ücretin tespitinde dikkate alınması gereken ikramiye de bu son ikramiye olmalıdır. Hesaplamanın, son dilim ikramiyenin ait olduğu dönemdeki gün sayısına bölünerek yapılması hakkaniyete de uygundur. Daha somut bir ifadeyle, yılda dört ikramiye ödemesinin olması durumunda her bir ikramiye 3 aylık bir dönem için uygulanmaktadır. İşçinin artmış olan ikramiyesinin ait olduğu doksan güne bölünmesi suretiyle, bir güne düşen ikramiye tutarının bulunması, kıdem tazminatının son ücretten hesaplanacağı şeklinde yasal kural ile daha uyumlu olacaktır. Aynı uygulamayı yol ve yemek yardımı gibi ödemeler için de yapmak olanaklıdır. İşçiye aylık olarak yapıldığı varsayılan bu gibi ödemelerin son ay için ödenen kısmının fiilen çalışılan gün sayısına bölünmesi suretiyle bir güne düşen tutar tespit edilmelidir. Buna göre periyodik olarak ödenen ve yıl içinde artmış olan parasal haklar yönünden son dönem ödemesinin ait olduğu dilim günlerine bölünmesi ile tazminata esas ücrete yansıtılacak tutar daha doğru biçimde belirlenebilecektir. Dairemizin kararları da bu yöndedir

Somut olayda, davacının giydirilmiş ücretinin tespitinde son bir yıl içinde kendisine ödenen ikramiye ve .... tarafından projeler kapsamında ödenen ve süreklilik arz etmeyen ödemeler de hesaplamaya dahil edilmiştir. Ancak devamlılık arz etmeyen bu tür ödemelerin giydirilmiş ücret hesabında dikkate alınması mümkün değildir. Bu nedenle kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücreti, davacının da maaşına yansıtılmayacağını kabul ettiği ve devamlılık arz etmeyen primler dahil edilmeden belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde süreklilik arz etmeyen primleri de dahil ederek tespit eden rapora itibarla hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6467, Karar No: 2014/9765, Tarih: 26.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/6467 E.  ,  2014/9765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Simav Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2013

NUMARASI : 2013/413-2013/531

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan Y.. Ç.. arasında yapılan Ticari Kredi Sözleşmesini diğer davalı Ç. Turizm Tic. Ltd. Şti.'nin müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladığını, kredi alacağının tahsili için yapılan icra takibine, davalıların haksız itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalıların Simav 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/801 Esas sayılı takip dosyasında 23.341,54 TL'lik kısmına yaptıkları itirazın iptaline takibin iş bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin kısmın reddine (alacak çeşit ve miktarlarının bilirkişi M. K.'nun 13.05.2010 tarihli raporundaki şekli ile kabulü ile) alacağın %40 olan (5.323,86 TL) icra inkar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiş, Dairemiz 30.01.2013 tarihli bozma kararında; davalı Y.. Ç.. yönünden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerektiği, davalı Ç. Turizm Tic. Ltd. Şti. yönünden ise, mahkeme kararının hüküm kısmında “alacak çeşit ve miktarının, bilirkişi Muzaffer Karamıkoğlu'nun 13.05.2010 tarihli raporundaki şekliyle kabulü ile” denilmek suretiyle bilirkişi raporuna atıf yapılması infazda tereddüt yaratacak önemli usul hatası olup bozmayı gerektirdiği belirtilmiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma kararına uyulmuş ve davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile davalıların Simav 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/801 Esas sayılı takip dosyasında 23.341,54 liralık kısmına yaptıkları itirazın iptaline takibin bu miktar üzerinden kaldığı yerden devamına, asıl alacağın %40'ı olan 5.323,86 lira icra inkar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma kararına uyulmuş ve davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile davalıların Simav 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/801 Esas sayılı takip dosyasında 23.341,54 liralık kısmına yaptıkları itirazın iptaline takibin bu miktar üzerinden kaldığı yerden devamına, asıl alacağın %40'ı olan 5.323,86 lira icra inkar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece Dairemizin 30.01.2013 tarih 2012/17189 E. - 2013/1831 K. sayılı bozma kararına uyulduğu halde bozmaya uygun hüküm tesis edilmemiştir. Simav 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/801 E. sayılı takip dosyasında borçlu Y.. Ç..'ın sorumlu olduğu miktar ile diğer borçlu Ç. Turizm Tic. Ltd. Şti.'nin sorumlu olduğu miktar ayrı kalemler halinde gösterilmiş, adı geçen bu borçluların sorumluluk miktarları asıl alacak faiz ve fer'ileri ile birlikte toplam istenilen miktar yönünden farklılık arz etmektedir. Hal böyle olunca, hükmedilen 23.341,54 TL'nin ne kadarı asıl alacak ne kadarı faiz ve fer'ileri olduğu anlaşılamamaktadır. Uyulan bozma kararının gerekleri yerine getirilmediğinden hükmün ikinci kez bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19059, Karar No: 2018/13014, Tarih: 17.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/19059 E.  ,  2018/13014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ... müdafi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ...'in, katılan ...'e eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ...'in, katılan ...'e yönelik kasten yaralama eylemi ile sanık ...'in, katılanlar ... ve ...'e yönelik eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Sanık ...'e isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son maddelerinde öngörülen suçun cezasının alt sınırının beş yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının talimat yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,

b) Sanık ...'in, katılan ...'e yönelik eylemi sonucu, katılanın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın sadece en ağır cezayı gerektiren TCK'nin 87/1-d-son maddesinden sorumlu tutulabileceği, cezada ayrıca TCK'nin 87/3 maddesi uyarınca arttırım yapılamayacağı gözetilmeden, hükümde TCK'nin 87/3. maddesine göre arttırım yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

c) Katılan ...'in yaralanmasına ilişkin Adaklı Aile Sağlığı Merkezi'nce düzenlenen 13.05.2014 tarih, 220 sayılı geçici raporda "Hastanın bilincinin konfüze olduğu, sorulanlara net cevap vermediği, bulantı ve kusmasının olduğu, baş- boyun bölgesinde künt tramva sonucu olduğu anlaşılan yaklaşık 1x1 cm boyutlarında yaralanma ve sol el bileğinde hassasiyet bulunduğu, hastanın hayati tehlikesinin olduğunun" belirtildiği, Bingöl Devlet Hastanesi, beyin cerrahi uzmanınca düzenlenen 39519946-641-99/3329 sayılı kati raporda ise, geçici rapordaki hangi bulgunun hayati tehlikeye neden olduğu belirtilmeden, yaralama fiilinin kişinin yaşamını tehlikeye sokan duruma neden olduğunun belirtilmiş olması karşısında, katılanın yaralanmasına ilişkin varsa tedavi evrakları ve raporlarının Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, yaralanmanın hayati tehlikeye neden olup olmadığı hususunda yeniden rapor aldırıldıktan sonra, sanıkların hukuki durumlarının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmeden, yetersiz raporun hükme esas alınması

d) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme kısmen uygun BOZULMASINA, 17.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27156, Karar No: 2012/10867, Tarih: 23.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/27156 E.  ,  2012/10867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüklerinin bulunması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas, 2008/43 sayılı kararında da belirtildiği gibi, 5237 sayılı TCY'nın 145/1. maddesinin koşulları bulunmadığı halde mahkemece uygulanması ile yapılan hatadan, sanığın ikinci kez yararlandırılamayacağı ve bu sebeple bozma nedeni yapılamayacağından, sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesinin uygulanması sırasında, 3/4 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu, 3 ay hapis cezası yerine 4 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Ancak,

Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/05/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4503, Karar No: 2025/585, Tarih: 03.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2022/4503 E.  ,  2025/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/349 E., 2021/1636 K.

KARAR : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle davanın her iki istem yönünden reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/301 E., 2020/488 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... İdaresinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın her iki istem yönünden de reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma istemi değerden reddedilmiş, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Antalya ili Alanya ilçesi Türkler Merkez Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesine göre yapılan kadastro sonucunda; 249 ada 23 parsel sayılı taşınmaz 706 m2 yüz ölçümüyle, senetsizden, tarla niteliğiyle, Hazine adına tespit edilmiş ve askı ilan süresi içerisinde itiraz edilmeksizin 15.08.2013’te kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Antalya ili Alanya ilçesi Türkler Merkez Mahallesi Ağlakuyu Mevkiinde bulunan doğusu ... adına tapulu ev ve arazi, batısı ... 'a ait tarla, kuzeyi ... 'a ait tarla, güneyi ise Bilaller köyü yolu olarak kullanılan yer ile çevrili yaklaşık 1.000 m² yüzölçümlü taşınmazın 10/08/1989 tarihli sözleşme senediyle ... ...'den satın alındığı, satın aldığı kişilerle birlikte zilyetliklerinin 60 yılı ve davacının zilyetliğinin de 20 yılı aştığı, ancak 2013 yılında yapılan kadastro çalışmalarında müvekkili tarafından kimlik ibraz edilmediği gerekçesiyle taşınmazın büyük bölümünün Hazine adına tespit edildiği iddiasıyla, dava konusu taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2016/520 Esas, 2018/393 Karar sayılı kararıyla; davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine, Hazine adına açılan davanın kısmen kabul kısmen reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine, Antalya ili Alanya ilçesi Türkler Köyü, 249 ada 23 parsel sayılı taşınmazın davalı Maliye Hazinesi adına bulunan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; karar davacı vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesinin 30.05.2019 tarihli ve 2019/218 Esas, 2019/348 Karar sayılı kararıyla ilan yapılmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş, kaldırma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince; "...dava konusu taşınmaz üzerinde aralıksız ve çekişmesiz tarım faaliyetinde bulunduğu, orman bilirkişileri, zirai bilirkişi bilirkişisinin raporlarında dava konusu taşınmazın tarım arazisi vasfında olduğu, devletin hüküm ve tasarrufu altında olmayan yerlerden olduğu belirtildiğinden, zilyetlikle mülk edinme koşulları taşınmaz mal zilyedi lehine oluşmuş olup, dava konusu taşınmaza sınır taşınmazların da olağanüstü zamanaşımı yoluyla tescil edilmesi, hukuki öngörülebilirlik ve hukuki istikrar ilkeleri de nazara alınarak taşınmaz malın zilyet adına tescili yönünde karar verilmiş ise de fen bilirkişinin raporunda "B" harfi ile gösterilen kısım üzerinde davacının ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunmaması, taşınmazın yol olarak kullanıyor olduğu..." gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine, Hazine adına açılan davanın kısmen kabul kısmen reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine, Antalya ili Alanya ilçesi Türkler köyü 249 ada 23 parsel sayılı taşınmazın davalı Maliye Hazinesi adına bulunan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekilince hüküm istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince; "..

... adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekilince hüküm istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince; "...bilirkişi kurulu raporuna göre 1957 tarihli hava fotoğrafında yeşil fonda kaldığı ve kullanılmadığı, % 60 kapalılıkta süpürge çalısı ve yabani otlarla kaplı kullanılmayan hali arazi olduğu, 1986 tarihli hava fotoğrafında bir bütün halinde beyaz fonda açık alanda bulunduğu ve üzerinde çalı temizleme işlemiyle imar ihya çalışmasının tam anlamıyla sonuçlanmadığı, hava fotoğarfları ve memleket haritalarıyla bitki örtüsü ve toprak yapısına göre dava tarihi olan 2016 yılından geriye doğru 8-10 yıldır kullanıldığı ve üzerinde 8-10 yaşlarında teraslama ve meyve ağaçları bulunduğu belirlenmiş olup, davacının arazi tesis kadastrosu tespit tarihi olan 2013 yılından geriye doğru 20 yıllık zilyetlik süresini tamamlamadığı ve dolayısıyla zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına gerçekleşmediği açık olduğundan, dava ve istinaf konusu bu bölüm yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği halde ilk derece mahkemesince davacının arazi tesis kadastrosu kesinleştikten imar planına alındığı tarihe kadar 20 yılı aşkın süredir kullanımın olması gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olduğu..." gerekçesiyle davalı ... İdaresinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına; davanın her iki istem yönünden de reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan inceleme neticesinde; temyize konu 249 ada 23 parsel yönünden imar-ihya-zilyetlik koşulunun sağlanıp sağlanmadığı hususunda kadastro tespit tarihi olan 2013 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafı (geoportal sorgusunda ayrıca 1988 ve 2005 yılı hava fotoğrafları mevcut) çakıştırmasının yapılmadığı, usule uygun çakıştırma yapılarak tereddüte mahal vermeyecek şekilde taşınmazın konumunun gösterilmediği, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde imar planının ilk kesinleşme tarihinin ne zaman olduğunun araştırılarak buna ilişkin evrakın dosya arasına getirtilmediği anlaşılmıştır.

O halde İlk Derece Mahkemesince kadastro tespiti tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait (1986, 1988 ve 2005 tarihlerine ait) stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı, ayrıca dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde imar planının ilk kesinleşme tarihinin ne zaman olduğunun araştırılarak buna ilişkin evrakın dosya arasına getirtilerek bundan sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 1 orman mühendisi, 1 jeodezi ve fotogrametri mühendisi, 1 ziraat mühendisi bilirkişi kurulu ve teknik bilirkişinin katılımıyla taşınmazların bulunduğu bölgenin coğrafi konumu da dikkate alınmak sureti ile yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik olarak ve temin edilebilecek en eski tarihli uydu fotoğrafları üzerinde de inceleme yaptırılarak, çekişme konusu taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, arazinin ekonomik amaca uygun olarak kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu, imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, kullanıma ara verilip verilmediği hususlarında rapor düzenlettirilmeli; ziraatçi bilirkişi kuruluna, çekişmeli taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığını, ekonomik amaca uygun zilyetlik varsa hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğünü, çekişmeli taşınmazın niteliğini, kullanım durumunu ve zilyetlik süresini kesin olarak belirleyen, komşu parsellerle aralarında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi içerir, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, çelişkileri giderir, ayrıntılı ve gerekçeli rapor düzenlettirilmeli; fen bilirkişisinden, keşfi takibe imkan verir kroki ve rapor alınmalı; bu şekilde zilyetlikle kazanma şartlarının oluşup oluşmadığı kesin olarak belirlenmeli, zilyetlikle kazanım koşullarının varlığı halinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 üncü maddesi uyarınca yöntemine uygun şekilde belgesiz araştırması yapılmalı ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;