muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7926, Karar No: 2016/3438, Tarih: 29.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7926 E.  ,  2016/3438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/02/2015 tarih ve 2014/879-2015/90 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi birleşen Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/935 Esas sayılı davasında davacı/asıl ve birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi Esas sayılı davasında davalı ... ve asıl davada davalı ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29.03.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl davada davacı ... vekili Av. ..., birleşen davada davacı bir davada davalı ...vekili Av. ... asıl davada davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı ...vekili, müvekkiline nakliyat emtia poliçesi ile sigortalı profillerin İstanbul/İngiltere arası taşınması işinin davalılar tarafından üstlenildiğini, araç sürücüsünün varış yerinde tırı güvenli olmayan yere park ettiğini, sabah saatlerinde aracın arkasında sorun olduğundan bahisle bir kişinin cama vurduğunu, sürücünün arka tarafa gittiği sırada diğer kişinin tır kabinine kabine girerek aracı çaldığını, taşıyıcıların gerekli özeni göstermediğini ileri sürerek, 176.047,20 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi 2008/524 Esas sayılı davada davacı/birleşen Sulh Hukuk Mahkemesi 2008/935 Esas sayılı davada davalı ... vekili, müvekkilinin tekstil alanında faaliyet gösterdiğini, tekstil emtialarının İstanbul/İngiltere arası taşınması için davalı ...'ye teslim edildiğini, varma yerinde aracın içindeki mallarla birlikte çalındığını, davalının CMR hükümlerine göre zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 6.138 GBP tutarın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise taşıyıcının sorumluluğunu tam olarak yerine getirmediğini, emtiaların çalınarak zayi edildiğini, navlun bedelinden sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen Sulh Hukuk Mahkemesi 2008/935 Esas sayılı davada davacı/asıl ve birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi 2008/524 esas sayılı davada davalı ... vekili, davalı ...'ye ait malların İstanbul/İngiltere arası taşındığını, navlun faturasının ödenmediğini, yapılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiş, asıl ve birleşen diğer davada ise olayın taşıyıcının önlemesi mümkün olmayan sebepten kaynaklandığını, CMR 23. maddeye göre sınırlı sorumlu olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı ... vekili, müvekkilinin fiili taşımayı gerçekleştirdiğini, sürücünün varma yerine gittiğini, işyerinin kapalı olması nedeniyle deponun yakınındaki yolda sıraya girdiğini, sabah 07.00'de bir kişinin cama vurarak aracın arkasını gösterdiğini, sürücünün kontak anahtarını yanına alarak aşağıya indiğini, diğer kişinin kendisini iterek yere düşürdüğünü, elinden düşen anahtarı aldığını, hırsızın araca girerek tırı çalıştırdığını, zararın taşıyıcının önlemeyeceği sebepten kaynaklandığını, CMR 17/2. maddeye göre sorumlulukları bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sürücünün aracı güvenlik önlemi bulunmayan yola park ettiği, araç içerisinde uyurken sabah saatlerinde bir kişinin aracın camına vurduğu, sürücünün dikkatini arka tarafa çektiği, diğer kişinin araca girerek emtialarla birlikte kamyonu götürdüğü, uluslararası taşıma olmasına rağmen tek sürücü ile hareket edildiği, sürücünün ağır kusurlu olduğu, gerekli dikkat ve özenin gösterilmediği, taşıyıcıların zarardan sorumlu bulunduğu, birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi 2008/524 Esas sayılı davada, davacı ....'nin tekstil emtiasının çalınma nedeniyle tam zayi olduğu, davalı ...'nin zarardan sorumlu bulunduğu, birleşen Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/935 Esas sayılı davasında, taşıyıcının emtiayı alacısına teslim etmediği, CMR 23/4. maddeye göre navlun bedelini isteyemeyeceği gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne, 176.047,20 TL'nin davalı ... ve ....'den müştereken ve müteselsilen tahsiline, birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi 2008/524 Esas sayılı davanın kabulüne, 6.138 GBP tazminatın yasıl faiziyle birlikte davalı ...'den tahsiline, birleşen Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/935 Esas sayılı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/935 Esas sayılı davasında davacı/asıl ve birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi Esas sayılı davasında davalı ... ve asıl davada davalı .... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, Birleşen Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/935 esas sayılı davada davacı/asıl ve birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/524 Esas sayılı davasında davalı ... vekilinin, birleşen Sulh Hukuk Mahkemesinin davasına yönelik tüm, asıl davaya yönelik aşağıdaki (2), birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/524 Esas sayılı davasına yönelik aşağıdaki (3) numaralı bendin dışındaki sair; asıl davada davalı ... vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Asıl dava, nakliyat emtia poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkin olup, işbu dava ... tarafından, üst taşıyıcı .... ile alt taşıyıcı ... aleyhine açılmış, birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/524 Esas sayılı davasında ise aynı taşımaya yönelik olarak davacı ...'nin ürünlerinin de zayi olması nedeniyle davalı ...'ye husumet yöneltilmiştir. Dava konusu taşıma ilişkisi İstanbul/İngiltere arası gerçekleşmiş olup, somut olaya CMR konvansiyonu uygulanacaktır. CMR Konvansiyonu'nun 23/3. maddesi ile taşıyıcının ödeyeceği tazminat miktarı sınırlanmış ve sorumluluk miktarının tespitinde de hasara uğrayan emtianın eksik brüt ağırlığı kıstas alınmıştır. Brüt ağırlığın hesabında ise eşyanın ziyaa uğrayan, yani eksilen kısmı temel ölçüttür. Şayet taşınan eşyanın tamamı ziyaa uğramışsa tamamının, kısmen ziyaa uğramışsa ziyaa uğrayan kısmının ağırlığına göre taşıyıcının sorumlu olduğu miktar belirlenmelidir. (Doç.Dr. Hakan KARAN, CMR Şerhi, 2011,sayfa 585). 29. madde hükmünde de, "hasar taşımacının kendi kötü hareketinden veya davaya bakan mahkemenin kararı ile isteyerek kötü harekete eşdeğer sayılan kusurdan ileri gelmiş ise, taşımacı, sorumluluğunu kaldıran veya sınırlayan yahutta kanıt yükünün karşı tarafa yükleyen bu maddenin hükümlerinden faydalanamaz" denilmek suretiyle taşımacının sınırsız sorumluluk halleri istisnai olarak sayılmıştır.

Somut olayda, sürücünün 24.00 sıralarında İngiltere'deki alıcının deposuna geldiği, işyerinin kapalı olması nedeniyle aracını sıra bekleyen tırların arkasına çektiği, sabah bir kişinin aracın camına vurarak sürücüye arka tarafı gösterdiği, anahtarı alarak araçtan çıkan sürücüyü olay yerindeki ikinci şahsın iterek yere düşürdüğü, bu sırada anahtarın elinden çıktığı, anahtarı alan şahsın araç içine girerek çalıştırdığı, olayı engellemeye çalışan sürücünün araçtan düşerek yaralandığı, içindeki emtialarla birlikte aracın zayi olduğu anlaşılmakta olup, dava konusu olayın oluş şekli itibariyle, hasarın taşıyıcının kendi kötü hareketinden veya kötü harekete eşdeğer sayılan kusurdan meydana geldiği kabul edilemez.

Bu itibarla, mahkemece taşıyıcının asıl ve birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/524 Esas sayılı davasında CMR Konvansiyonu'nun 23. maddesine göre sınırlı sorumlu olduğu kabul edilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3- Öte yandan, Birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/524 Esas sayılı davasında davacı taraf, 6.138 GBP tutarın yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, mahkemece anılan miktarın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Oysa, CMR Konvansiyonu'nun 27/1. maddesine göre, hak sahibi ödenecek tazminat için faiz isteyebilir, faiz yılda % 5 üzerinden hesap edilir hükmünü haizdir. Bu durumda, mahkemece davacının talebi de nazara alınarak yılda % 5 faizi aşmamak üzere yasal faize hükmetmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: 1-Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Birleşen Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/935 Esas sayılı davada davacı/asıl ve birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/524 Esas sayılı davasında davalı ... vekilinin, birleşen Sulh Hukuk Mahkemesi davasına yönelik tüm, asıl ve birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi davasına yönelik sair; asıl davada davalı ... vekilinin asıl davaya yönelik sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi davasında davalı ... ile asıl davada davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile asıl ve birleşen davaya yönelik hükmün davalı ... ve ... yararına; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/524 Esas sayılı davada davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile anılan davaya yönelik hükmün .... yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı ...'den alınıp davalı ...'ye verilmesine yine takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...'den alınıp davacı ...ye verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 29/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7546, Karar No: 2022/12205, Tarih: 19.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7546 E.  ,  2022/12205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada Mardin 1.Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) ile Midyat 1. Asliye Hukuk(İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yersiz ödendiği gerekçesi ile ölüm aylıklarının davalıdan faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mardin 1.Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla ) Mahkemesince, davanın redddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 21.05.2019 tarihli ve 2018/3937 E., 2019/4580 K. sayılı kararıyla” mahkemenin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mardin l.Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, davacının murisinin hizmetlerinin iptal edilmesi nedeniyle kendisine yersiz ödenen aylıkların iadesinin istendiği, iptal işlemine konu tespitin Diyarbakır Bölge Müdürlüğü tarafından yapıldığı, iptal işlemini yapan birimin Ankara ... Sosyal Sigortalar Genel Müdürlüğü Sigortalı Emeklilik İşlemleri Daire Başkanlığı olduğu, murisin iptal edilen çalışmalarının ve davalının yerleşim yeri adresinin Midyat ilçesinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Midyat 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, yetkinin kesin olmadığı hallerde mahkemece yetki hususu kendiliğinden gözetilemeyeceğinden yetkisizlik kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 6. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibarıyla yetkili olarak iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, "İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir. Bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri geçersizdir."

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yetki kurallarına uygun olup, buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemeleri de yetkili kılınmıştır. Türk Medeni Kanunu'nun 19/1. maddesi uyarınca gerçek kişi yönünden ‘‘Yerleşim yeri", "Bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgah sayılması gerekir.

HMK’nın 14/l.maddesi uyarınca "Bir şubenin İşlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir."

HMK’nın 14/l.maddesi uyarınca "Bir şubenin İşlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir."

Diğer yandan Türk Medeni Kanunu'nun 51. maddesi uyarınca “Tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir." İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese dahi hakim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re’sen yetkisizlik kararı verebilir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.04.2008 gün ve 2008/10-329 Esas - 2008/334 Karar numaralı ilamında da "Davaya konu uyuşmazlık tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yerinin, yani merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir. “Kurum adına işlem yapmaya yetkili bulunmak” şubenin tanımından ortaya çıkan bir sonuç olup, şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasında tek başına yeterli değildir. Şubenin bulunduğu yer yetkisi, o şubenin yapmış olduğu işlemlerden, davacıya ait işlemlerin yürütülmesinden doğan uyuşmazlıklarda geçerli bulunmaktadır." görüşü benimsenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, usulüne aykırı olarak 24/10/2008 ile 23/11/2012 tarihleri arasında davalıya toplam 35.053,00 TL yersiz ödeme yapıldığı, davacı kurumun yersiz ödenen miktar kadar alacağı doğduğu belirtilerek davacı kurumun 35.053,00 TL alacağının davalıdan tahsiline, ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; davaya konu işleminin Mardin Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından yapılması nedeniyle, bu merkezin bulunduğu yer iş mahkemesi olan Mardin İş Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Mardin l.Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Mardin 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9427, Karar No: 2011/396, Tarih: 20.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9427 E.  ,  2011/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14141, Karar No: 2006/18396, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14141 E.  ,  2006/18396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 24.06.2005 tarihli dava dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 8324 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu kesinleşen işlemle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiş, davayı ... yönetimine ihbar etmiş, ... Yönetimi davanın reddine karar verilmesini isteyerek davalı yanında yer almıştır. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalı gerçek kişi adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 299 m2 yüzölçümünde tapuda davalı adına kayıtlı olan çekişmeli parsel arazi kadastrosunda ... 1958 tarih 48 sıra numaralı tapu kaydı revizyon gösterilerek ... ... Vakfı adına tesbit ve itirazsız kesinleşerek tescil edilen, 312.650 m2 yüzölçümündeki 199 sayılı kadastro parselin ifrazı sonucu oluşturulmuş ve fiilen 199 sayılı kadastro parseli içinde kalmaktadır.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle ... tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan ... tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihad birleştirme kararının konusu olmadığı, sonucu ortaya çıkar.

-2-

2006/14141-18396

2) 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi “Devlet Ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak; diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzumlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır...”şeklinde olup, komisyonların nasıl ve kimlerin katılımı ile kurulacağını gösterdiği halde, Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin "Amaç" başlıklı 1. maddesi “5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa ... sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır." şeklindedir.