muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/3988, Karar No: 2024/4716, Tarih: 06.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
 D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No  : 2022/3988
Karar No : 2024/4716                                                              
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Belediye Başkanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	:...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Ankara ili, Kahramankazan Belediye Başkanlığında 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sözleşmeli personel statüsünde mühendis olarak görev yapan davacının, hizmetinin gerektirdiği pozisyona ihtiyaç kalmaması nedeniyle sözleşmesinin yenilenmemesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının işlem tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.  
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davalı idare tarafından davacının sözleşmesinin çalıştığı kadroda personel ihtiyacı bulunmaması nedeniyle yenilenmediği belirtilmiş ise de; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda sözleşmeli personelin kamu görevlisi olarak kabul edildiği, davacının hizmet sözleşmesinin 15. maddesinde sözleşmenin hangi hallerde feshedileceğinin düzenlenmesi ve sözleşmenin feshinin objektif kriterlere bağlanması gerektiği hususları dikkate alındığında, idarede boş bulunan mühendis kadrosunda davacının hizmetine ihtiyaç duyulması üzerine 2016 tarihinden itibaren sözleşme imzalandığı ve en son olarak yeniden hizmetine ihtiyaç duyulduğundan bahisle,  01/01/2020 tarihinden 31/12/2020 tarihine kadar geçerli olmak üzere imzalanan sözleşme ile davacının, davalı idarede göreve başladığı, ancak; dava konusu işlem tesis edilmek suretiyle sözleşmesinin yenilenmeyeceğinin bildirildiği, Mahkemece verilen ara kararlarına cevaben gönderilen savunma ve beyan dilekçeleri ile eki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının hizmetine ihtiyaç kalmadığı ya da kamu yararı ve hizmet gerekleri doğrultusunda görevini gereği gibi yerine getirmediği yolunda hukuken kabul edilebilir nitelikte somut bilgi veya belgelerin bulunmadığının anlaşıldığı, dolayısıyla davacı ile imzalanan sözleşmenin yenilenmemesine ilişkin işlemin haklı bir nedene dayanmadığı ve hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, yoksun kaldığı parasal haklarının sözleşmenin fesih tarihi olan 31/12/2020 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Dava konusu işlemin sözleşmenin feshi değil, yenilenmemesi olduğu, davacının işinin, uzmanlık gerektirecek nitelikte olmadığı ve yaptığı işe dönem dönem gereksinim duyulduğu, sözleşmenin 31/12/2020 tarihinde kendiliğinden sona erdiği, davacının uzmanlığını gerektirecek alanda devam eden ya da sözleşmeli personel çalıştırılması öngörülen süre içinde yapılması planlanan bir projesinin, dolayısıyla sözleşmeli personel çalıştırılmasına gerek olup olmadığı hususları araştırılmaksızın karar verildiği, davacının hizmetinin gerektirdiği pozisyona ihtiyaç kalmadığı ve sözleşmesinin bitiminden sonra yerine personel alınmadığının somut bilgi ve belgelerle ispat edildiği, Mahkeme kararı ile personel istihdamına zorlanılamayacağı, takdir yetkisinin yasalara ve usulüne uygun şekilde kullanıldığı belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ		:...
 DÜŞÜNCESİ				: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Diğer taraftan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı kuralına yer verilmiştir.
Bir idari işlem veya eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda, uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak; idareye başvuru varsa başvuru tarihinin, başvuru yoksa davanın açıldığı tarihin esas alınması gerektiği hususu, Danıştay içtihatlarıyla istikrar kazanmıştır.

Bir idari işlem veya eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda, uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak; idareye başvuru varsa başvuru tarihinin, başvuru yoksa davanın açıldığı tarihin esas alınması gerektiği hususu, Danıştay içtihatlarıyla istikrar kazanmıştır.	
Bu durumda, İdare Mahkemesince, dava konusu işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarına uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak dava tarihi esas alınması gerekirken, "yoksun kaldığı parasal haklarının sözleşmenin fesih tarihi olan 31/12/2020  tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulmasında, hukuka ve Danıştay içtihatlarına uygunluk bulunmamakta ise de; bu yanlışlık 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan; söz konusu kararın, "yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihi olan 22/01/2021 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının sözleşmenin fesih tarihi olan 31/12/2020 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ve özlük haklarının iadesine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının yukarıda belirtilen şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Kullanılmayan ...-TL yürütmeyi durdurma harcının davalı idareye iadesine, 
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine, kesin olarak, 06/11/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3983, Karar No: 2024/4715, Tarih: 06.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
 D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No  : 2022/3983
Karar No : 2024/4715                                                              
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Belediye Başkanlığı - ... 
VEKİLİ	: Av....	  
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Ankara ili, Kahramankazan Belediye Başkanlığında 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sözleşmeli personel statüsünde mimar olarak görev yapan davacının, hizmetinin gerektirdiği pozisyona ihtiyaç kalmaması nedeniyle sözleşmesinin yenilenmemesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının işlem tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.    
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davalı idarece bildirilen olay ve işlemler ile bunları destekler nitelikteki bilgi ve belgenin dosyaya sunulmasına karşılık, davacı tarafça, davalı idarenin "iç mimar" ihtiyacının dönemsel olmadığı, sürekli olduğunu (davalı idarede halen iç mimar istihdamı gerektiğini) ortaya koyan somut içerikte hiçbir bilgi ve belgenin sunulmadığı hususu birlikte değerlendirildiğinde; ilçe belediyesi olan davalı idarede dönemsel iç mimar ihtiyacı esas alınarak mimar kadrosu karşılığında sözleşmeli mimar olarak istihdam edilen davacının hizmetine ihtiyaç kalmadığı kanaatine varıldığı, hizmetine ihtiyaç duyulmayan personelle sözleşme yapma konusunda yargı kararı ile davalı idarenin zorlanamayacağı ve kamu yararı ile hizmet gereklerine uygun olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince; uyuşmazlıkta, davacının 2017 yılından bu yana iç mimar olarak görev yaptığı, davalı idarece, davacının sözleşmesinin çalıştığı kadroda personel ihtiyacı bulunmaması nedeniyle yenilenmediği belirtilmiş ise de, davalı idaredeki toplam beş mimar kadrosundan üçünün dolu ikisinin ise boş olduğu, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda sözleşmeli personelin kamu görevlisi olarak kabul edildiği, 2017 yılından itibaren kamu hizmetini ifa eden davacının bu hizmetin devam edeceği yolunda haklı beklentisinin oluştuğu, yaşam planlamalarının bu beklentiye dayandırılmasına karşın, hizmetine ihtiyaç kalmadığı hususunun somut olarak ortaya konulamadığı, buna ilişkin olarak davalı idarece hukuken kabul edilebilir, somut bilgi ve belgenin dosyaya sunulamadığı gibi, davacı hakkında görev yaptığı süre içinde verilen görevleri yerine getirmediği ya da görevinde başarısız olduğu yönünde bir tespitin de bulunmadığı, ayrıca davacının herhangi bir disiplinsizliği yahut hakkında açılmış bir soruşturmanın bulunmadığı hususları göz önüne alındığında, davacının sözleşmesinin yenilenmemesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline, yoksun kaldığı parasal haklarının hak ediş tarihlerinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Dava konusu işlemin sözleşmenin feshi değil yenilenmemesi olduğu ve haklı bir nedene dayandığı, davacının işinin; gerçekleştirdiği kamu hizmetinde uzmanlık gerektirecek nitelikte olmadığı ve yaptığı işe dönem dönem gereksinim duyulduğu, mimar olarak istihdam edilmiş ise de; iç mimarlık ve çevre tasarımı bölümü mezunu olduğu, çalıştığı dönemde kendi uzmanlığıyla ilgili işler yaptığı, 31/12/2020 tarihi itibarıyla sözleşmesinin kendiliğinden sona erdiği, bu tarih sonrası için davacının uzmanlığını gerektirecek alanda devam eden ya da sözleşmeli personel çalıştırılması öngörülen süre içerisinde yapılması planlanan bir projenin bulunmadığı, davacının katıldığı ihalelere ilişkin muayene ve kabul süreçlerinin tamamlandığı, davacının hizmetinin gerektirdiği pozisyona ihtiyaç kalmadığı ve yerine personel alınmadığı, bunun yanında idarenin yeni dönem için sözleşme imzalamaya zorlanamayacağı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sözleşmeli personel çalıştırma ve bu kapsamda akdedilen sözleşmenin yenilenip yenilenmemesi konusunda takdir yetkisi bulunan idarece tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından Mahkemeye bildirilen işler özelinde istihdam edilmediği, Belediyenin uzmanlık alanıyla ilgili her türlü işi yapabilecek yetkinlik ve yeterlilikte olduğu, sözleşmesinin yenileneceği yönündeki haklı beklentisinin ihlal edildiği, idarenin takdir yetkisinin mutlak ve sınırsız olmayıp, kamu yararı ve hizmet gerekleriyle sınırlı olduğu, aksi durumun keyfiyete sebebiyet verebileceği belirtilerek, temyize konu kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.       
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ		: ...
 DÜŞÜNCESİ							: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Diğer taraftan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı kuralına yer verilmiştir.
Bir idari işlem veya eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda, uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak; idareye başvuru varsa başvuru tarihinin, başvuru yoksa davanın açıldığı tarihin esas alınması gerektiği hususu, Danıştay içtihatlarıyla istikrar kazanmıştır.	
Bu durumda, Bölge İdare Mahkemesince, dava konusu işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarına uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak dava tarihi esas alınması gerekirken, "yoksun kaldığı parasal haklarının hak ediş tarihlerinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine'' şeklinde hüküm kurulmasında, hukuka ve Danıştay içtihatlarına uygunluk bulunmamakta ise de; bu yanlışlık 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan; söz konusu kararın, "yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihi olan 22/02/2021 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,

KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulü, İdare Mahkemesi kararının kaldırılması, dava konusu işlemin iptali, yoksun kaldığı parasal haklarının hak ediş tarihlerinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi yolundaki temyize konu An...kara Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının yukarıda belirtilen şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Kullanılmayan ...-TL yürütmeyi durdurma harcının davalı idareye iadesine, 
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ...İdare Mahkemesine gönderilmesine, kesin olarak, 06/11/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/3196, Karar No: 2024/5664, Tarih: 06.11.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2022/3196
Karar No : 2024/5664
TEMYİZ EDENLER                     : 1-(DAVACI) ...Yapı Malzemeleri 
                                                     Sanayi Ticaret Limited Şirketi
	   VEKİLİ: Av. ...
	2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
	   VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih  ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin  ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına,	2017 ve 2018 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kurumlar vergisi, geçici vergi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, özel usulsüzlük cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı  ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. 
                İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti:  Dava konusu  ödeme emri içeriği vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin 05/05/2019 tarihinde davacının elektronik posta adresine tebliğ edildiği, vadesinde ödenmemesi ve dava açılmaması üzerine usulüne uygun biçimde kesinleşen alacağın tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle dava reddedilmiştir. 
                  Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:
 Vergi Mahkemesi kararının; dava konusu ödeme emrinin, geçici vergi ile vergi ziyaı cezasının, tekerrür nedeniyle artırılan kısmının, tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 4.132,71-TL'yi aşan bölümü dışındaki kamu alacağına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu, sözü edilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.  
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasında yer alan düzenleme uyarınca geçici verginin, cari hesap dönemi geçtiği için mahsup olanağı kalmaması nedeniyle terkin edilmesi gerektiği, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının ancak tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 4.132,71-TL kadar artırılabileceği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu ödeme emrinin, geçici vergi ile vergi ziyaı cezasının, tekerrür sebebiyle artırılan kısmının bu tutarı aşan bölümü yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf istemi kabul edilerek değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra ödeme emrinin sözü edilen kısımları iptal edilmiştir. 
TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI					:
	Davacı tarafından, dava konusu ödeme emri içeriği vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmediği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ	EDENLERİN	İDDİALARI					:
	Davacı tarafından, dava konusu ödeme emri içeriği vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmediği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. 
	Davalı  idare tarafından, dava konusu ödeme emri içeriği geçici vergi ile vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.  
TARAFLARIN SAVUNMALARI           :  Taraflarca savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ: Davacı temyiz istemimin  ödeme emri içeriği  geçici verginin bir katını aşan vergi ziyaı cezalarına isabet kısmı için  kabulü,  tarafların diğer temyiz istemlerinin ise reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: 
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı adına 2017 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve aynı yılın Ekim-Aralık  dönemi için re'sen salınan geçici vergi ile Ekim ila Aralık dönemleri için  re'sen salınan katma değer vergisi ve bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasına ilişkin ihbarnameler usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği halde dava açılmaması üzerine dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği  anlaşılmıştır.  
	İLGİLİ MEVZUAT:
	193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici vergiye ilişkin mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasında; geçici verginin % 10'u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin saptanması halinde eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici vergi tarh edileceği, mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği ancak gecikme faizi ve cezanın  tahsil edileceği kurala bağlanmıştır.
	6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 58. maddesinde, kendisine ödeme emri tebliğ olunanların böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında itirazda bulunabileceği hükmüne yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemlerine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının;  dava konusu  ödeme emrinin, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı dışındaki kamu alacağına  ilişkin hüküm fıkraları aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür.