muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9177, Karar No: 2016/5472, Tarih: 31.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9177 E.  ,  2016/5472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 2008 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesi uyarınca; bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre, arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlar dikkate alınarak olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin tespiti gerekir.

Dosyaya getirtilen ... nın 02.08.2013 ve 14.03.2014 günlü yazılarında , dava konusu taşınmazın ... sınırları içinde kalan orman köyü olduğu, belediye hizmetlerinden yararlandığı ve etrafının gayrimeskûn olduğu bildirilmiştir.

Yargıtayca da kısmen benimsenen Bakanlar Kurulunun 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca; imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında bulunması gerekir. Dava konusu taşınmazın, orman köyü olup tarımsal niteliği korunacak bölgede yer alması nedeniyle arsa niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken, arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel tespiti,

2-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğinden, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken faizin bitiş tarihi gösterilmeyerek bu konuda hataya düşülmüş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13907, Karar No: 2013/12585, Tarih: 20.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13907 E.  ,  2013/12585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Elbistan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin "... Mahallesi ... Sokak No:12 ...-Merkez" adresi olduğu, hükümlünün mahkumiyetine esas mahkumiyet ilamı ve vasi istem dilekçesi ve hükümlünün kendi beyanı ile anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Mersin Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12901, Karar No: 2010/16655, Tarih: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12901 E.  ,  2010/16655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacı lehine tesis edilen ipotek karşılıklarının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden ise kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... ve ... vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacı lehine tesis edilen ipotek karşılıklarının arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalılardan ... ile ... ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.Alınan raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak üstün ve eksik yönleri ile oranları belirtilmek suretiyle değer biçilmesinde ve ipotek bedellerinin arttırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ...'ten peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, davalı ...'dan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/730, Karar No: 2006/3087, Tarih: 13.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/730 E.  ,  2006/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı vekili tarafından duruşma istenmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve davalı vekilinin duruşma istemi pul yokluğu nedeniyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Yerinde yapılan inceleme sonucu dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin tespiti yöntem olarak doğru ise de, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenlemiş olup bu madde hükmüne göre arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin saptanması, taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin bilirkişi raporunda belirtilmek suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre de, anılan yasa maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan ve bilirkişilerce taşınmazın sulu ya da kuru olmasına göre münavebeye alınacak ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması suretiyle değerlendirme yılı itibariyle getireceği net gelirin saptanıp buna kapitalizasyon faizi oranının uygulanarak bedelinin belirlenmesi, bu değeri etkileyebilecek objektif unsurlar varsa bunlarda ayrıca belirtilmek ve dikkate alınmak suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değeri tespit edilmelidir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi olduğu saptandığına göre bu niteliğine göre münavebeye alınacak ürünlerin Gördes İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilecek olan 2004 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının esas alınıp getireceği net gelirin bulunması, buna %6 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması, taşınmazın bulunan bu değerini etkileyecek nitelikte objektif unsurlar sözkonusu ise bilirkişi kurulunca bu unsurların neler olduğu ve değeri ne oranda etkilediği de açıkça belirtilerek denetime elverişli gerekçeli bir değerlendirme raporunun düzenlenmesi sonucu taşınmaz malın bedelinin tespiti gerekirken, salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü (lokal) verilere göre değer belirleyen bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi hükmü uyarınca mahkemece verilen nihai kararda taşınmaz malın idare adına tesciline ve kamulaştırma bedelinin hak sahibine ödenmesine karar verilmesi gerekirken, salt taşınmazın idare adına tesciline ve bedelin tespitine denilmekle yetinilip kamulaştırma bedelinin hak sahibine ödenmesi yolunda karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece değinilen yasa maddesi ile Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gözönünde tutularak bilirkişi kurulundan yukarıda değinilen hususlara uygun biçimde ek rapor alınmalı, gerektiğinde yerinde yeniden inceleme yapılması suretiyle dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmeli ve oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9725, Karar No: 2015/41048, Tarih: 03.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/9725 E.  ,  2015/41048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/56663

MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/248 (E) ve 2012/459 (K)

SUÇ : Yağma, Cinsel saldırı, kavgada korkutmak maksatı ile silah atma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, saldırgan sarhoşluk

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hükümlü hakkında saldırgan sarhoşluk suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümlü hakkında sarhoşluk fiiliyle ilgili olarak, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca verilen “50 TL idari para cezasına” ilişkin karara karşı, aynı Yasanın 29/5. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından ve 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca hükümlü Y.. K.. savunmanı yönünden yasa yolu ile merciinde yanılma haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

2-Hükümlü hakkında mağdur H.. E.. ile diğer mağdurlar A.. A.. A.. Ç.., C.. Ç.., M.. F.. Ç.. ve S.. Ç..' a yönelik yağma, mağdur C.. Ç..' a yönelik cinsel saldırı ve kavgada korkutmak maksatı ile silah atma suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, hükümlü Y.. K.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Hükümlü hakkında 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın ikinci maddesine eklenen fıkra hükmü gereği her aşamada bir Türk Lirasının küsurunun atılması gerektiği düşünülmeden fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Y.. K.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “3 kuruş adli para cezası” ibaresinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5876, Karar No: 2014/7979, Tarih: 29.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5876 E.  ,  2014/7979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖRELE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2014/7-2014/7 D.İŞ

Görele Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/01/2014 tarih ve 2014/7-2014/7 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bono nedeniyle Ç.. Ç..'den alacaklı olduğunu, senedin vadesi geçmiş olmasına rağmen borcun ödenmediğini, borçlunun şu an için alacaklarını karşılamaya yetecek miktarda malı ve alacağı bulunduğunu, ancak yaptıkları tespitlerde, borçlu tarafın bu malları kaçırma hazırlığı içerisinde bulunduğunu ileri sürerek, borçlunun borcuna yetecek miktarda mallarının üzerine ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; kambiyo senedinden kaynaklanan alacağa dayalı ihtiyati haciz isteminde yetkili mahkemenin, akdin ifa yeri olarak kabulü gereken ödeme yeri ve genel yetki kuralı uyarınca borçlunun ikametgahının bulunduğu yerin bağlı olduğu mahkeme olduğu, İİK'nın 258/son maddesinin yollaması ile ihtiyati haciz taleplerinde HMK'nın genel yetki kurallarının geçerli olup borçlu olan karşı tarafın adresinin Ankara ili olduğunun anlaşıldığı, İİK'nın 50. maddesi 1. fıkrasındaki akdin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu hususu konusunda, bonoda tanzim yerinin bulunmadığı, TTK uyarınca tanzim yerinin bonoda belirtilmemesi halinde düzenleyenin adının yanındaki adli yerleşim yerinin tanzim yeri olarak kabul edilebileceği, bu hususun ve 6100 sayılı HMK'nın genel yetki kuralları da dikkate alındığında tanzim yeri olarak mahkemenin yetkili olmadığı, Ankara mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle, davanın yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

İstek, ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkin olup, ihtiyati haciz isteyen vekili vadesi geldiği halde ödenmeyen bono nedeniyle ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiş, mahkemece yetkisizlik nedeniyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir. İcra ve İflas Kanunu'nun 265/1. maddesi gereğince, borçlu kendisi dinlenilmeden verilen ihtiyati haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı itiraz edebilir. Bu nedenle, borçlunun itirazı olmadan mahkemenin kendiliğinden yetkili olup olmadığını incelemesi doğru olmamış, kararın açıklanan bu gerekçe itibariyle ihtiyati haciz isteyen alacaklı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın ihtiyati haciz isteyen yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16107, Karar No: 2014/41403, Tarih: 11.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16107 E.  ,  2014/41403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/103924

MAHKEMESİ : Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2011/453 (E) ve 2012/603 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verilirken, CMK'nin 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken denetim süresi içinde yeni bir suç işleyen sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesi aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

1)Müştekinin soruşturma ve mahkeme aşamasında değişmeyen şekilde sanığın kendisine taş ile vurduğunu ifade etmesi ve adli raporu karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2)Müşteki ve sanığın aynı yerde börek satma konusunda aralarında anlaşmazlık olduğu ve olay günü de bu sebeple tartıştıkları, karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıkları ve sanık hakkında düzenlenen adli rapor dikkate alınarak tüm dosya kapsamı ile ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenememesi karşısında, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

3)Sanık hakkında ertelenen cezanın uzun süreli hapis olması nedeniyle, 5237 sayılıı TCK'nin 53/3 maddesi uyarınca 53/1 maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden  5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, 1412 sayılı CMUK'un  326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/12/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1125, Karar No: 2019/3293, Tarih: 25.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/1125 E.  ,  2019/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından; asıl davanın kabulü ve karşı davanın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava; taraflarca açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda kadının davasının reddi ile erkek tarafından açılan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk yararına 200,00 TL tedbir ve 200,00 TL iştirak nafakasına, yine davacı-karşı davalı erkek lehine 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 28.03.2017 tarihli bu karar kadın tarafından; asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi yönünden istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı-karşı davacı kadının kusur belirlemesine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile bu konuda yeniden eda hükmü oluşturulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, bölge adliye mahkemesince tarafların sair istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği halde reddedilen istinaf talepleri hakkında ret kararı ile yetinilecek yerde "asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, velayet, kişisel ilişki, tedbir ve iştirak nafakası, maddi tazminat, manevi tazminat asıl davada ve karşı davada ilk derece mahkemesi aşamasında yapılan yargılama giderleri ve vekalet ücreti" hakkında yeniden hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 25.03.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/24716, Karar No: 2019/36371, Tarih: 23.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/24716 E.  ,  2019/36371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1.Olay tarihinde ...Kargo firmasına ait araçta usulüne uygun olarak yapılan aramada, sanığa ait 2.250 adet güneş gözlüğü ele geçirildiği, sanığın aşamalarda suçlamayı reddederek, suça konu gözlükleri ...isimli bir firmadan aldığını, davaya konu eşyaya ilişkin faturanın bulunduğunu savunarak fatura ibraz etmesi karşısında, bilirkişi beyanına göre, yabancı menşeili olduğu tespit edilen dava konusu eşyalara ilişkin dosyaya ibraz edilen fatura ile ilgili olarak düzenleyici firma olan...İçecek Mefruşat Madencilik Hurdacılık Petrol Gıda Turizm Tic. San. Ltd. Şti. yetkilisinin beyanlarının alınması, faturaların firma defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, ilgili gümrük idaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.