muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/237, Karar No: 2024/3470, Tarih: 23.09.2024

Bu süreçte hukukî belirlilik, gerekli şartları taşımadığı hâlde YEKDEM'den faydalananlar bakımından dahi Yönetmeliğin 27. maddesi ile sağlanmış iken, dava konusu işlem ile fazladan yapılan üretime ilişkin ödemenin -YEKDEM kapsamında sağlanan ilave fayda yerine- bir bütün olarak EPİAŞ tarafından tahsil edilmesine karar verilmesi ölçülülük ilkesi ile bağdaşmamaktadır. 
	Bu kapsamda, her ne kadar davacı şirketin lisansına derç edilmiş ve geçici kabulü tamamlanarak işletmeye alınmış kurulu güç ile gerçekleştirebileceği azami üretim miktarını aşmaması gerekmekte ise de, ilgili süreçte fazladan üretimin hukukî sonuçlarına (yapılan ödemelerin geri alınmasına) ilişkin açık bir kural bulunmadığı, YEKDEM kapsamında tüm sürecin ilgili idarelerin bilgisi dahilinde ve yönetiminde işletildiği, sisteme verilerek tüketicilerin kullanımına sunulan elektrik enerjisi nedeniyle yapılan söz konusu ödemelerin açık hataya dayalı olarak yapılmadığı, davacının ilgili süreçte açık bir yasal düzenlemeyi ihlâl etmediği, hilesi, yanıltıcı beyanı veya fiili de tespit edilmediği anlaşıldığından, hukuki belirlilik ve hukuk güvenliği ilkeleri karşısında Kurul'un ... tarih ve ... sayılı dava konusu kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Öte yandan, hukuku aykırı bulunan dava konusu Kurul kararı kapsamında davacı şirket tarafından yapılan ödemelerin, ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacı şirkete iadesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Her ne kadar davacı şirket tarafından, ödeme tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesine göre işleyecek gecikme zammıyla birlikte yapılan ödemelerin iade edilmesine karar verilmesi istenilmiş ise de söz konusu ödemelerin iadesinde yasal faiz oranının dikkate alınacağı yönündeki yerleşik Danıştay içtihatları göz önünde bulundurulduğunda davacı şirketin bu iddiasına itibar edilmemiştir.
Bu itibarla, kısmen dava konusu işlemin iptali ve davanın kabulü, kısmen davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının iptal ve kabule yönelik kısmına ilişkin yapılan istinaf başvurusunun reddine dair temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bu kısmında sonucu itibarıyla hukukî isabetsizlik bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2. ... tarih ve...sayılı Kurul kararının yönünden davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin... tarih ve E:..., K... sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinin hiçbirisi bulunmadığından, anılan Bölge İdare Mahkemesi kararının bu kısmının ONANMASINA, 
3. Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının ... tarih ve ... sayılı Kurul kararının iptali ile davanın kabulüne ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmının ise yukarıda belirtilen GEREKÇEYLE ONANMASINA,
4. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,

3. Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının ... tarih ve ... sayılı Kurul kararının iptali ile davanın kabulüne ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmının ise yukarıda belirtilen GEREKÇEYLE ONANMASINA,
4. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
5. Posta giderleri avansından artan tutarın taraflara iadesine,
6. 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'ne gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/4608, Karar No: 2024/3270, Tarih: 23.09.2024

Danıştay 10. Daire Başkanlığı         2024/4608 E.  ,  2024/3270 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas	No : 2024/4608
Karar	No : 2024/3270
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
 Suriye uyruklu olan davacı ... tarafından, mazeretsiz olarak bildirim yükümlülüğünü üç defa üst üste yerine getirmediğinden bahisle geçici koruma statüsünün iptal edilmesine dair Mardin İl Göç İdaresi Müdürlüğünün 30/04/2024 tarih ve ... sayılı kararının  iptali istemiyle Mardin Valiliğine karşı açılan davada, Rize İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Mardin İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 07/06/2024 tarih ve E:2024/461, K:2024/514 sayılı karar ile Mardin 1. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Rize İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 16/08/2024 tarih ve E:2024/912, K:2024/1119 sayılı karar üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 32. maddesinin 1. fıkrasında, göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla bu Kanunda veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması halinde, yetkili idare mahkemesinin, dava konusu idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi olduğu kurala bağlanmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden; her ne kadar davacı tarafından dava dilekçesinde geçici koruma statüsünün iptal edilmesine ilişkin Mardin Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğünün  30/04/2024 tarih ve ... sayılı işleminin iptalinin istenildiği ifade edilmiş ise de, Mardin 1. İdare Mahkemesince 27/06/2024 tarihinde yapılan ara karara Mardin Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğünce verilen 05/08/2024 tarihli cevapla birlikte dosya içeriğine giren belgelerden davacı hakkında Mardin Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğünce tesis edilmiş bir işlem olmadığı, Suriye uyruklu davacının mazeretsiz olarak bildirim yükümlülüğünü üç defa üst üst yerine getirmemesi nedeniyle geçici koruma statüsünün iptal edilmesini ilişkin 30/04/2024 tarih ve ... sayılı işlemin Rize Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğünce tesis edildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, davanın görüm ve çözümünde, dava konusu geçici koruma statüsünün iptaline karar veren idarenin bulunduğu yerdeki Rize İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmaktadır.
Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde Rize İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dosyanın Rize İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Mardin 1. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 23/09/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/4627, Karar No: 2024/3269, Tarih: 23.09.2024

Danıştay 10. Daire Başkanlığı         2024/4627 E.  ,  2024/3269 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas	No : 2024/4627
Karar	No : 2024/3269
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
Davacı ... vekili Av.... tarafından, müvekkili hakkında verilen pasaport tahdid kararının kaldırılması talebiyle Manisa Valiliği İl Nüfus ve Vatandaşlık Müdürlüğüne yaptığı başvurunun reddine ilişkin 07/06/2024 tarih ve E.... sayılı işlemin iptali istemiyle Manisa Valiliğine karşı açılan davada, Manisa 2. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Ankara İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 24/07/2024 tarih ve E:2024/632, K:2024/632 sayılı karar ile Ankara 3. İdare Mahkemesinin uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Manisa İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 13/08/2024 tarih ve E:2024/1309, K:2024/1233 sayılı kararı üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 32. maddesinin 1. fıkrasında, göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla bu Kanunda veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması halinde, yetkili idare mahkemesinin, dava konusu idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi olduğu kurala bağlanmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden; davacı tarafından, hakkında verilen pasaport tahdidinin kaldırılması talebiyle Manisa Valiliği İl Nüfus ve Vatandaşlık Müdürlüğüne yaptığı başvurunun reddine ilişkin 07/06/2024 tarih ve E.... sayılı işlemin iptali istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 
Bu durumda uyuşmazlığın, Manisa Valiliği İl Nüfus ve Vatandaşlık Müdürlüğüne yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali isteminden kaynaklandığı, yukarıda anılan yetki kuralı uyarınca davanın görüm ve çözümünde iptali istenen işlemi tesis eden Manisa Valiliğinin bulunduğu yer mahkemesi olan Manisa İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde Manisa İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dosyanın Manisa 2. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Ankara 3. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 23/09/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/4564, Karar No: 2024/3268, Tarih: 23.09.2024

Danıştay 10. Daire Başkanlığı         2024/4564 E.  ,  2024/3268 K.


"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas	No : 2024/4564
Karar	No : 2024/3268
YETKİLİ YARGI YERİNİN BELİRLENMESİ KARARI
 Davacı ... vekili Av. ... tarafından, Somali uyruklu müvekkilinin sınır dışı edilmesine ilişkin 14//02/2024 tarihli Balıkesir Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle Balıkesir Valiliğine karşı açılan davada, İstanbul 17. İdare Mahkemesince verilen, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Balıkesir İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 08/07/2024 tarih ve E:2024/8138, K:2024/4848 sayılı karar ile Balıkesir 1. İdare Mahkemesinin uyuşmazlığın görüm ve çözümünde İstanbul İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin 13/08/2024 tarih ve E:2024/768, K:2024/710 sayılı kararı üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin dosya, 2577 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 32. maddesinin 1. fıkrasında, göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla bu Kanunda veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması halinde, yetkili idare mahkemesinin, dava konusu idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi olduğu kurala bağlanmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden; her ne kadar davacı tarafından dava dilekçesinde sınır dışı edilmesine ilişkin Balıkesir Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğünün 14/02/2024 tarihli işleminin iptalinin istenildiği ifade edilmiş ise de, Balıkesir 1. İdare Mahkemesince 30/07/2024 tarihinde yapılan ara karara Balıkesir Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğünce verilen 07/08/2024 tarihli cevapla birlikte dosya içeriğine giren belgelerden davacı hakkında Balıkesir Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğünce tesis edilmiş bir sınır dışı işlemi olmadığı, Somali uyruklu davacının 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nun 54. maddesinin 1. fıkrasının (j) bendi uyarınca İstanbul Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğünün 08/02/2024 tarih ve ... sayılı kararı ile sınır dışı edilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, 2577 sayılı Kanun'un 32. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, davanın görüm ve çözümünde, dava konusu sınır dışı etme kararını tesis eden idarenin bulunduğu yerdeki İstanbul İdare Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmaktadır.
Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde İstanbul İdare Mahkemesinin yetkili olduğuna, dosyanın İstanbul 17. İdare Mahkemesine gönderilmesine, kararın Balıkesir 1. İdare Mahkemesine ve taraflara bildirilmesine, 23/09/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2020/2697, Karar No: 2024/3244, Tarih: 23.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas  No : 2020/2697
Karar No : 2024/3244                                                                                
DAVACI	: ... Barosu Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI	: ... Bakanlığı / ...
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU: 31/12/2019 tarih ve 30995 (4. Mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliği'nin 7. maddesi ile 10. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde yer alan "kabulünün" kelimesinin ve 11. maddesinin 1. fıkrasının iptali istenilmektedir.
DAVACININ_İDDİALARI	: Davacı tarafından, dayanak Kanun hükmünün Anayasaya aykırı olduğu, bu nedenle Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği, davaya konu Yönetmelik'in 7. maddesinin 1. fıkrası açısından;  şüpheli lehine hükümler içeren söz konusu düzenlemenin yaş küçüklüğü, akıl hastalığı veya sağır ve dilsizlik hallerinde uygulanmayacağının düzenlendiği, dezavantajlı durumda olan bu kişiler bakımından istisna getirilmesinin bu kişileri daha fazla dezavantajlı duruma getirdiği, zira bu kişilerin seri muhakeme usulünün lehlerine olması halinde dahi anılan usulden yararlandırılmadığı, söz konusu maddenin eşitlik ilkesine aykırı olduğu; Yönetmelik'in 7. maddesinin 2. fıkrası açısından; suç iştirak hâlinde işlendiği takdirde şüphelilerden birinin bu usulün uygulanmasını kabul etmemesi durumunda bu usulün uygulanamayacağının düzenlendiği, anılan düzenlemenin suç ve cezaların şahsiliği ilkesine aykırı olduğu, seri muhakeme usulünden yararlanmak isteyen bir kişinin başka bir kişinin bu usulü reddetmesi halinde bu haktan yararlanamayacak olmasının, ayrımcılık yasağı, eşitlik, adil yargılanma, suç ve cezaların şahsiliği ilkelerine aykırılık teşkil edeceği; Yönetmelik'in 10. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde yer alan "kabulünün" kelimesi  ve 11. maddesinin 1. fıkrası açısından; şüphelinin seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul etmemesi durumunda müdafiin teklif aşamasında yer almadığı, ancak teklifin kabul edilmesi halinde müdafiin hazır bulunması gerektiğine yönelik düzenleme getirildiği, oysaki şüphelinin müdafiin yardımına ihtiyaç duyduğu aşamanın teklif aşaması olduğu, şüphelinin özgür iradesinden söz edilebilmesi için müdafiin teklif aşaması dahil olmak üzere en başından itibaren sürece dahil edilmesi gerektiğinden mevcut düzenlemenin Anayasanın 36. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesine aykırılık teşkil ettiği belirtilerek dava konusu düzenlemelerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

DAVALININ_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından; usul yönünden, davanın ehliyet yönünden reddi gerektiği; esas yönünden, dava konusu Yönetmeliğin hazırlık aşamasında Yargıtay, Hakimler ve Savcılar Kurulu ile Türkiye Barolar Birliği temsilcilerinden müteşekkil bir Yönetmelik Çalışma Grubu oluşturulduğu, Yönetmelik'in 7. maddesi açısından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinin 11. fıkrasında, suçun iştirak halinde işlenmesi durumunda şüphelilerden birinin bu usulün uygulanmasını kabul etmemesi halinde ve aynı maddenin 12. fıkrasında yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, sağır ve dilsizlik durumlarında seri muhakeme usulünün uygulanmayacağının düzenlendiği, bu haliyle daya konu düzenlemelerin Kanun'un lafzı ve amacına uygun olduğu; Yönetmelik'in 10. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde yer alan "kabulünün" kelimesi ve 11. maddesinin 1. fıkrası açısından; 5271 sayılı Kanun’un 250. maddesinin 3. fıkrasında açık bir şekilde şüphelinin seri muhakeme usulünü müdafii huzurunda kabul etmesi hâlinde bu usulün uygulanacağının düzenlendiği, anılan Kanun’un müdafi zorunluluğunu sadece teklifin kabulü esnasında aradığı, bilgilendirme veya teklif aşamasında müdafinin hazır bulunmasına ilişkin herhangi bir hükmün bulunmadığı belirtilerek dava konusu düzenlemelerin hukuka uygun olduğu savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava; 31/12/2019 tarihli, 30995 (4. Mükerrer) sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01/01/2020 tarihinde yürürlüğe giren Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 7. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 10. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde bulunan "kabulünün" kelimesinin ve 11. maddesinin 1. fıkrasının iptali istemiyle açılmıştır.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 124. maddesine göre; Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzelkişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Seri muhakeme usulü başlıklı 250. maddesinde;
"(1)Soruşturma evresi sonunda aşağıdaki suçlarla ilgili olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde seri muhakeme usulü uygulanır:
…
(3) Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi hâlinde bu usul uygulanır.
… 
(11)Suçun iştirak hâlinde işlenmesi durumunda şüphelilerden birinin bu usulün uygulanmasını kabul etmemesi hâlinde seri muhakeme usulü uygulanmaz.
(12)Seri muhakeme usulü, yaş küçüklüğü ve akıl hastalığı ile sağır ve dilsizlik hâllerinde uygulanmaz.
…
(15) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Adalet Bakanlığı tarafından çıkarılan yönetmelikle belirlenir.” kuralları yer almaktadır.

… 
(11)Suçun iştirak hâlinde işlenmesi durumunda şüphelilerden birinin bu usulün uygulanmasını kabul etmemesi hâlinde seri muhakeme usulü uygulanmaz.
(12)Seri muhakeme usulü, yaş küçüklüğü ve akıl hastalığı ile sağır ve dilsizlik hâllerinde uygulanmaz.
…
(15) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Adalet Bakanlığı tarafından çıkarılan yönetmelikle belirlenir.” kuralları yer almaktadır.
Adalet Bakanlığı tarafından Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliği 31/12/2019 tarihli, 30995 (4. Mükerrer) sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış ve 01/01/2020 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin iptali istenilen Seri muhakeme usulünün uygulanmayacağı hâller başlıklı 7. maddesinde: “1) Suç, seri muhakeme usulü kapsamında olsa bile Türk Ceza Kanununda yer alan; yaş küçüklüğü (madde 31), akıl hastalığı (madde 32) veya sağır ve dilsizlik (madde 33) hâllerinde bu usul uygulanmaz. (2) Seri muhakeme usulü kapsamındaki suçun, iştirak hâlinde işlenmesi durumunda şüphelilerden birinin bu usulün uygulanmasını kabul etmemesi veya birinci fıkra kapsamındaki kişilerle birlikte işlenmesi hâlinde seri muhakeme usulü uygulanmaz.” kuralına yer verilmiştir.
Seri muhakeme usulüne tabi olmakla birlikte Türk Ceza Kanununun İkinci Kısmının (Ceza Sorumluluğunu Kaldıran Veya Azaltan Nedenler) İkinci Bölümünde düzenlenen hallerden olan yaş küçüklüğü (madde 31), akıl hastalığı (madde 32) veya sağır ve dilsizlik (madde 33) kapsamında olanlar ile suçun bu kapsamındaki kişilerle birlikte işlenmesi, ayrıca suçun iştirak halinde işlenmesi durumunda şüphelilerden birinin bu usulün uygulanmasını kabul etmemesi halinde seri muhakeme usulünün uygulanmamasını gösteren 5271 sayılı Kanunun 250. maddesinin 11 ve 12. fıkrasındaki kurallara uygun şekilde yapılan düzenlemede hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Dava dilekçesindeki; dezavantajlı kişilere istisna getirilmesinin eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu; seri muhakeme usulünün iştirak halinde işlenen suçlarda şüphelilerden biri tarafından kabul etmemesi durumunda uygulanamaması suç ve cezaların şahsiliği, eşitlik ve adil yargılanma ilkesi ile ayrımcılık yasağına aykırı olduğu ileri sürülmekte ise de; ceza muhakemesi açısından kanunun idareye tanıdığı uygulamaya ilişkin yetki kapsamında yönetmelikle düzenleme yapılmış olup, söz konusu ilkelerle çelişen bir yönü görülmemiştir.
Yönetmeliğin iptali istenilen 10. maddesindeki “kabulünün” ibaresi ile Müdafiin görevlendirilmesi başlıklı 11. maddesine gelince;
5271 sayılı Kanunun 250. maddesinin 3. fıkrasının ilk kısmı seri muhakeme usulünün uygulanmasının şüpheliye teklif edilmesi, ikinci kısmı ise teklifin kabulünün ancak müdafii huzurunda gerçekleşmesi şartını aramaktadır. Yönetmeliğin 10 ve 11. maddesindeki düzenlemeler kanunun tekrarı, teklifin kabul aşamasında müdafii görevlendirilmesini içerecek nitelikte kurallar getirmekte olup, dayanağı kanuni düzenlemeye aykırı bir yön taşımamaktadır.

5271 sayılı Kanunun 250. maddesinin 3. fıkrasının ilk kısmı seri muhakeme usulünün uygulanmasının şüpheliye teklif edilmesi, ikinci kısmı ise teklifin kabulünün ancak müdafii huzurunda gerçekleşmesi şartını aramaktadır. Yönetmeliğin 10 ve 11. maddesindeki düzenlemeler kanunun tekrarı, teklifin kabul aşamasında müdafii görevlendirilmesini içerecek nitelikte kurallar getirmekte olup, dayanağı kanuni düzenlemeye aykırı bir yön taşımamaktadır.
Dava dilekçesinde; teklif aşamasına yönelik olarak, teklifin reddi ya da kabulü öncesi müdafii yardımına ihtiyaç olduğu, bu evrede yapılacak hukuki yardımın temel hak ve özgürlüklerin korunması açısından gerekli olduğu ileri sürülmekte ise de; kanunda müdafii görevlendirilmesi şartının kabule dönük olarak getirildiği, idari bir kararla bu şart dışındaki halde müdafii görevlendirilmesi kanuni dayanaktan yoksun olacağı gibi hak kaybına yol açacak bir durumda olmadığından bu iddia yerinde görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, davanın reddi gerektiği düşülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesi, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7188 sayılı Kanun'un 23. maddesiyle başlığı ile birlikte değiştirilmiş, "Seri muhakeme usulü" başlığını taşıyan söz konusu Kanun hükmüne dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliği, 31/12/2019 tarih ve 30995 (4. Mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.
01/01/2020 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmelik'teki yukarıda anılan düzenlemelerin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE	:
USUL YÖNÜNDEN:
Davacının dava açma ehliyetinin incelenmesi:
 Davalı idare tarafından, davacı Baronun görülmekte olan davayı açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığı, davanın ehliyet yönünden reddi gerektiği ileri sürülmüştür.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun  2. maddesinde, iptal davalarının, idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılabileceği hükme bağlanmıştır.
1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 76. maddesinde, Baroların, avukatlık mesleğini geliştirmek, meslek mensuplarının birbirleri ve iş sahipleri ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni sağlamak, meslek düzenini, ahlâkını, saygınlığını, hukukun üstünlüğünü, insan haklarını savunmak ve korumak, avukatların ortak ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla tüm çalışmaları yürüten, tüzel kişiliği bulunan, çalışmalarını demokratik ilkelere göre sürdüren kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşları olduğu belirtilmiş; 95. maddesinin 2. fıkrasının 21. bendinde de, hukukun üstünlüğünü ve insan haklarını savunmak, korumak ve bu kavramlara işlerlik kazandırmak, Baro Yönetim Kurulunun başlıca görevleri arasında sayılmıştır.