muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8955, Karar No: 2016/4472, Tarih: 17.05.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/8955 E.  ,  2016/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ihraç etme

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sürücülüğünü yaptığı tır ile ...Mahallesi... Caddesi No:... adresinde faaliyet sürdüren ... Tic. Ltd. Şti. isimli Şirket tarafından ...Co. Kg. isimli şirkete gönderilen aliminyumu taşımak üzere yola çıktığı, ... ülkelerini geçtikten sonra ... Sınır Kapısında ... yetkili makamlarınca yapılan kontrol sırasında sürücü koltuğunun arkasındaki bölümde bulunan kişisel eşyasının da bulunduğu çanta içerisinde 14986 gr. eroinin ele geçirildiği, hakkında ... ülkesinde başlatılan soruşturma ve yargılama sırasında suça konu eroinin bulunduğu çantayı ... sınırları içinde ... yolundan sonra ... gümrük geçidinin yakınlarında bulunan bir otoparkta yanına gelen 50-55 yaşlarında birinin kendisine ...'ya götürmesi için verdiğini ifade ettiği olayda sanığın uyuşturucu maddenin ...'den ihraç edildiğine ilişkin delil bulunmadığı aşamada, kendi beyanı ile uyuşturucu madde ihraç etme suçunun ortaya çıkmasına

yardım ve hizmet ettiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 192. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden "uyuşturucuyu kendisine veren şahısların, suç ortaklarının yakalanmasına yönelik herhangi bir yardımının olmadığı" şeklindeki gerekçeyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen temyize tabi olan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6930, Karar No: 2015/950, Tarih: 21.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/6930 E.  ,  2015/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Sanığın, ... Nak. Tur. Ür. Şirketi yetkilisi olduğu, 1 adet Makinsan marka 2007 model yarı römork cinsi ... plakalı aracı katılan şirketten ... 3. Noterliğinin 5802 yevmiye nolu 07.09.2006 tarihli finansal kiralama sözleşmesi ile kiralayarak teslim aldığı, halde edimini yerine getirmemesi üzerine, katılan firmanın ... Noterliğinin, 28.05.2008 tarih ve 16085 yevmiye nolu ihtarı ile ..kiradan vazgeçme ve malın iadesinin istendiği, sanığın ihtara rağmen kira bedelini ödemediği, malı iade etmemesi üzerine, katılan firma tarafından...Asliye Ticaret Mahkemesinin 16.10.2008 tarih ve 2008/1623 d.iş 2008/1636 sayılı kararı ile finansal kiralama konusu mal üzerine tedbir konulduğu, sanığın yine de malları iade etmediği, aracın bulunamadığı,ihtiyati tedbir kararının infaz edilemediği, aracın bulunması için emniyete yazı yazılmış olduğu, sanığın 2009 yılında da müdürlüğünü yaptığı firmanın iflasının ertelenmesi talebiyle mahkemeye başvurduğu ve... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/18 E. 2009/282 K. sayılı kararı ile

iflasın bir yıl ertelenmesine karar verildiği, söz konusu şirketle ilgili bütün tedbirleri geçici olarak 14/08/2009 tarihinden itibaren kaldırdıkları, anlaşılan olayda;

Sözleşme ve ... Kiralama Kanununun 4. ve 13. maddelerine göre, aracın sözleşme süresince şikayetçi şirketin mülkiyetinde olup, sanığa her türlü menfaati sağlamak üzere sadece zilyetliği devredildiği, kiralayanın haklı fesih hali dahil sözleşmenin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, sanığın, aracı sözleşme ve Kanunun 24. maddesi uyarınca derhal iade etmesi gerekirken bu yükümlülüğe uymaması karşısında sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlendiği halde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün” , “25 gün” ve “500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla“ 5 gün” , “ 4 gün” ve “ 80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13471, Karar No: 2021/14101, Tarih: 14.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/13471 E.  ,  2021/14101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturma aşamasında tutulan 01.04.2015 tarihli CD izleme tutanağında, görüntülerin üç bölümden oluştuğunun, ilk ikisinde erkek bir şahsın kamera kadrajından geçtiğinin, üçüncü görüntüde ise bir şahsın yürüyerek gittiği esnada birden durarak bir yere girdiğinin, ancak kamera açısının ters olması nedeniyle yüz kısmının gözükmediğinin belirtilmesi ve sanığın tüm aşamalarda atılı suçu işlemediğini beyan etmesi karşısında; sanığın bilirkişi marifeti ile çekilen fotoğraflarının, kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD üzerinde, olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile sanığın fotoğrafları arasında karşılaştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek, görüntülerdeki şahsın sanık olup olmadığı ve katılanın iş yerine girip girmediği kesin olarak tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20880, Karar No: 2017/1741, Tarih: 06.04.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/20880 E.  ,  2017/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortakları olan davalının, şirket tarafından inşaa edilen binadaki şirkete ait 6 daireden 5'ini kendi üzerine, birini ise sahibi olduğu .. San. Tic. Ltd. Şti. üzerine tescil ettirdiğini, ancak davalının ortaklık payını ödemediği gibi haksız yere devraldığı tapuları da iade etmekten kaçındığını ileri sürerek, davalı adına kayıtlı olan 17 parsel 1, 3, 7, 8, ve 1 parsel 3, 10, 11 nolu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptaliyle adına tescilini, olmadığı takdirde rayiç bedellerinin tahsilini istemiştir.

Davalı, taşınmazları şirketin yetkili müdürü ...'ten satın aldığını ve buna ilişkin olarak şirket hesabına ödemeler yaptığını, kalan kısmını da tapu teslimi sırasında nakden ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7275, Karar No: 2014/11324, Tarih: 26.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7275 E.  ,  2014/11324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elbistan İş Mahkemesi

Tarihi : 04/03/2014

Numarası : 2013/677-2014/202

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerindeki çalışmasının işverenin haksız feshi nedeniyle son bulduğundan bahisle ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdini kendisi ile imzalamadığını, taşeron işçisi olduğunu, alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin davalı alt işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın belirsiz alacak davası mı kısmi dava mı olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

HMK'nun 107.maddesinde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklının hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabileceği, karşı tarafın verdiği bilgi veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda, davacının iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği, ayrıca kısmi eda davasının açılabildiği hallerde, tespit davası da açılabileceği ve bu durumda hukuki yararın var olduğunun kabul edileceği, 109.maddesinde ise talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı, kısmi dava açılması halinde dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hali dışında talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği bildirilmiştir.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidinin de açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarının tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Görüldüğü gibi her iki dava çeşidinin de açılabilirlik şartı alacağın konusunun miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olmamasıdır. Her iki dava çeşidinde de (alacak miktarının tespiti davası dışında) dava açan alacağın asgari bir miktar ve değerini belirterek talepte bulunmaktadır.

Dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesi istiyorsa onu açık şekilde yazar. Tespit davalarında davacı bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine karar verilmesini ister, kısmi davada davacının dava dilekçesinde kısmi dava açtığını açıkça bildirmesi gerekir, belirsiz alacak davasında ise alacağın miktarının belirlenmesi açıkça talep edilmelidir.

Talep sonucu açık değilse mahkeme talep sonucunu açıklattırmalıdır. Bundan başka, talep sonucunun açık olmaması halinde, onu dava dilekçesinin diğer bölümlerinde yazılanların ışığında bir yoruma tabi tutarak davacının açtığı davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğunu belirlemek hakimin ödevidir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacı vekili davanın belirsiz alacak davası olduğunu açıklamadığı gibi talep ettiği alacakların miktarını da belirlenmesini de talep etmemiştir. Dava dilekçesinin içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmakta olup sonradan ıslah dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olduğunun bildirilmiş olması sonuca etkili değildir.

Mahkemece, davanın belirsiz alacak davası olduğu kabulü ile ıslah edilen miktarlar yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi bu yönü ile hatalıdır.

3- Davacı vekilinin dava dilekçesinde bildirdiği işe giriş tarihi ile, işe giriş bildirgesindeki tarih birbirini tutmamaktadır. Dinlenen davacı tanıkları da, davacıdan sonra işe giren kişilerdir. Bu nedenle tanıklıkları da ancak, kendilerinin işe girdiği tarihten sonrası için anlam taşır. Davacı tanıklarının görgüye ve doğrudan bilgiye dayalı olmayan,işe giriş tarihlerinden önceki davacının çalışma süresine dair beyanları kabul edilerek hesaplama yapılması hatalıdır. Davacının tanıklarının işe giriş tarihlerinden sonrası için çalışmasını ispat etmiş olduğu, öncesini ispat edemediğini kabulle bu tarihten sonrası için hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenidir.

5-Davacı dava dilekçesinde aylık net 1.400,00 TL ücretle çalıştığını bildirmiş, bilirkişi raporunda davacının aylık net 1.400,00 TL, brüt 1.958,29 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmış, mahkeme kararının gerekçesinde davacının aylık net 1.200,00 TL, brüt 1.678,53 TL ücretle çalıştığı bildirildiği halde aylık net 1.400,00 TL, brüt 1.958,29 TL ücret üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiştir. Mahkeme kararının gerekçesi ile hüküm fıkrası davacının ücreti konusunda birbiri ile çelişmekte ve karışıklığa sebep olmaktadır.

6-Davacı vekili, dava dilekçesinde ücret alacağı talep ederken davalı işverenin ücretini de kısmen ödemediğini bildirip, bu süreler yönünden ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Ancak bilirkişi, dosyaya sunulmuş ödeme belgeleri bulunmadığından bahisle, tüm dönem yönünden ücret alacağı hesabı yapmıştır. Mahkemece, davacının ücret ödemelerine dair banka hesap ekstresi ile, üst işveren tarafından talebi üzerine yapılmış bir ödeme varsa, bu ödemeler tespit edilip bakiye ücret alacağının olup olmadığı belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmiş olması bozma nedenidir.

7-Davacı vekili dava dilekçesinde fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarını ayrı ayrı hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının fazla mesai alacağının hesabında davacının haftanın 7 günü çalıştığı kabul edilmiş, davacının Pazar günü yaptığı çalışmalarının tamamı fazla mesai hesabında dikkate alınmış, ayrıca davacının hafta tatili ücreti hesaplanırken davacının çalıştığı kabul edilen hafta tatilleri için ayrıca mükerrer olacak şekilde hesaplama yapılmıştır. Davacının hafta tatili alacağını ayrı bir alacak olarak talep etmesi nedeniyle, davacının hafta tatili alacakları günlük 1 yevmiye hesabı ile ayrı hesaplanmalı, davacının fazla mesai alacakları ise davacının haftanın 6 günündeki çalışmaları dikkate alınarak belirlenmeli, davacının hafta tatili çalışmalarında 7,5 saati aşan çalışmaları varsa 7,5 saati aşan kısımları fazla mesai hesabına dahil edilmeli ve 1,5 yevmiye üzerinden hesaplamalıdır. Davacının yaptığı hafta tatili çalışmalarının tamamının fazla mesai alacağı içine dahil edilerek mükerrer hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6897, Karar No: 2019/6926, Tarih: 18.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6897 E.  ,  2019/6926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

Davacı, basım işyerinde baskı montaj elemanı ve dilme makinesi operatörü olarak çalıştığı 03.07.1995 ile 30.11.2012 tarihleri arası dönemi için yararlanması gereken itibari hizmet süresinin tespiti ile salt sigortalılık süresine eklenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,18/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18132, Karar No: 2014/10198, Tarih: 27.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18132 E.  ,  2014/10198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi gereğince; hüküm fıkrasından, Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21439, Karar No: 2011/19642, Tarih: 05.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/21439 E.  ,  2011/19642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkin olup, mahkemece de bu şekilde nitelendirilmiştir. Davanın açıklanan bu niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay 1.Hukuk Dairesine aittir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1914, Karar No: 2015/1949, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1914 E.  ,  2015/1949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/9330, Karar No: 2020/138, Tarih: 07.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/9330 E.  ,  2020/138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasındaki anlatımına göre; olay günü sanığın, evine temizlik için geldiğinde elindeki spreyi yüzüne sıkması üzerine uykuya daldığını ve uyandığında çeşitli eşyalarının alınmış olduğunun görüldüğünü beyan etmesi karşısında; eyleminin sübutu halinde 5237 sayılı TCK’nın 148/1. maddesine uyan yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden görevsizlik kararı yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine 07/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10061, Karar No: 2019/12576, Tarih: 19.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/10061 E.  ,  2019/12576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.