muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/291, Karar No: 2025/105, Tarih: 26.02.2025

Vergilendirme dönemleri kapandıktan sonra gerçekleşen bir olay nedeniyle vergi tarh edilmesine ve vergi ziyaı cezasının kesilmesine sebebiyet verilmesi, vergilendirme döneminde ortak olan kişilerin sorumluluğu bakımından özellik arz etmektedir. Bu tür durumlarda re'sen vergi tarhını ve vergi ziyaı cezasını doğuran olay, ortaklık bağının bulunmadığı bir tarihte meydana geldiği için vergilendirme döneminde ortak sıfatını haiz olan kişilerin bu kamu alacağından sorumlu tutulabilmesi mümkün değildir.
Diğer taraftan ortağın sorumluluğunu ortadan kaldıran hallerden biri de üçüncü kişinin ağır kusurudur. Bu durum sorumluluğun unsurlarından biri olan illiyet bağını keser. Limited şirket ortaklarının, şirketin kamu borcundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için, kamu alacağı ile re'sen tarh nedeni ve vergi ziyaı cezasının kesilmesini gerektiren eylemlerin arasındaki bağlantı, ortak olduğu vergilendirme döneminde gerçekleşmelidir. Vergilendirme dönemindeki vergisel işlemlerinden bağımsız sonradan ortaya çıkan eylemleri gerçekleştiren kişi, ortak ile şirket arasındaki hukuki bağ ortadan kalktığı için, sorumluluk bakımından üçüncü kişidir. Üçüncü kişinin eyleminden kaynaklanan ve ağır hukuki sonuçlar doğuran kusur, ortağın kamu alacağından sorumluluğu için aranan illiyet bağını kesecektir. 
Uyuşmazlığın çözümü, ölçülülük ilkesi bağlamında üçüncü kişinin kusurunun ağır bir kusur niteliğinde olup olmadığının, sorumluluğa etkisinin ne derece etkili olduğunun ve vergi alacağının doğumuna neden olan re'sen tarh nedeni gözetilmeden kusursuz sorumluluk esası uyarınca ödeme emri düzenlenmesinin ölçülü olup olmadığının değerlendirilmesini gerekli kılmaktadır.
Ölçülülük ilkesi elverişlilik, gereklilik ve orantılılık olmak üzere üç alt ilkeden oluşmaktadır. Elverişlilik öngörülen müdahalenin ulaşılmak istenen amacı gerçekleştirmeye elverişli olmasını, gereklilik ulaşılmak istenen amaç bakımından müdahalenin zorunlu olmasını yani aynı amaca daha hafif bir müdahale ile ulaşılmasının mümkün olmamasını, orantılılık ise bireyin hakkına yapılan müdahale ile ulaşılmak istenen amaç arasında makul bir dengenin gözetilmesi gerekliliğini ifade etmektedir (AYM, E.2011/111, K.2012/56, 11/4/2012; E.2014/176, K.2015/53, 27/5/2015; E.2016/13, K.2016/127, 22/6/2016, § 18; Mehmet Akdoğan ve diğerleri, B. No: 2013/817, 19/12/2013, § 38).
Uyuşmazlıkta şirket ortağı olan davacının mülkiyet hakkına müdahale kamu alacağının tahsili amacına dayanmakta ve bu amaç kamu yararı içermektedir. Bu amaca ulaşmak için ortağın mülkiyet hakkına müdahale edilmesi elverişli ve daha az kısıtlama içeren bir tedbir bulunmaması nedeniyle gereklidir.

Uyuşmazlıkta şirket ortağı olan davacının mülkiyet hakkına müdahale kamu alacağının tahsili amacına dayanmakta ve bu amaç kamu yararı içermektedir. Bu amaca ulaşmak için ortağın mülkiyet hakkına müdahale edilmesi elverişli ve daha az kısıtlama içeren bir tedbir bulunmaması nedeniyle gereklidir.
Bununla birlikte, yasal defter ve belgelerin vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlara ibraz edilmemesi suretiyle gerçekleşen re'sen tarh nedeninin ve vergi ziyaı cezasının kesilmesini gerektiren eylemin ortaklığın sona ermesinden sonra ortaya çıkması, ortağın bu durumu öngörmesi ve engelleme olanağının bulunmaması ve re'sen tarh nedeni ile hisse sahibi olma gereği arasında bağlantı olmaması gibi hususlar, kamu alacağının tahsili doğrultusunda ulaşılmak istenen amaç karşısında mülkiyet hakkına yapılan müdahaleyi ölçüsüz kılmaktadır. 
Zira limited şirket ortağının kamu alacağından doğrudan doğruya sorumluluğu kâr beklentisiyle şirkette sermaye sahibi olmasından kaynaklanmaktadır. Defter ve belge ibraz etmeme nedeniyle indirimlerin reddedilmesi, indirim için öngörülen belgelendirme ve defterlere kaydedilme koşulunun gerçekleştiğinin şirket tarafından ispat edilememesine dayanmaktadır. Dolayısıyla bu durumun kâr beklentisiyle arasında bir ilgi de kurulamamaktadır. 
Ayrıca, davacının sorumluluğu üçüncü kişinin işlediği eylem nedeniyle ortaya çıkmıştır. Defter ve belgeleri ibraz etmeyen şirketin kanuni temsilcisi, davacının sorumluluğu bakımından üçüncü kişidir. Ayrıca bu eylem katma değer vergisi indirimlerinin tümünün reddedilmesine ve üç kat vergi ziyaı cezasının kesilmesine sebebiyet verdiğinden vergisel yönü itibarıyla ağır hukuki sonuçları bulunmaktadır. Bu nedenle üçüncü kişinin bu kusuru, ortağın kamu alacağından sorumluluğu için aranan illiyet bağını de kesecek niteliktedir.
Açıklanan nedenlerle ısrar kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz isteminin bu gerekçeyle reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
MADDİ OLAY : 
Dava dosyasında yer alan bilgi ve belgelere göre maddi olay şu şekildedir:
i.	Davacı, asıl borçlu ... Klima Isıtma Soğutma Doğalgaz İnşaat Hayvancılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinde kurulduğu 18/01/2012 tarihi itibarıyla şirket ortağı sıfatını haiz olup şirketteki hisselerini ilgili noterce ... tarih ve ... sayı ile tasdikli hisse devri sözleşmesi ile devrederek ortaklıktan ayrılmıştır. 
	ii. Davacı, 26/06/2012 tarihinde devrettiği şirketteki hisseleri, ilgili noterce ... tarih ve ... sayı ile tasdikli hisse devir sözleşmesi ile yeniden iktisap etmiştir. 
	iii. Davacı, ilgili noterce ... tarih ve ... sayılı ile tasdikli hisse devir sözleşmesi ile şirketteki hisselerini devretmiş ve ortaklıktan ayrılmıştır.

ii. Davacı, 26/06/2012 tarihinde devrettiği şirketteki hisseleri, ilgili noterce ... tarih ve ... sayı ile tasdikli hisse devir sözleşmesi ile yeniden iktisap etmiştir. 
	iii. Davacı, ilgili noterce ... tarih ve ... sayılı ile tasdikli hisse devir sözleşmesi ile şirketteki hisselerini devretmiş ve ortaklıktan ayrılmıştır.
iv. Asıl borçlu şirketin 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin hesap ve işlemlerinin incelenmesinin istenmesi üzerine, şirketin anılan yıllara ait yasal defter ve belgelerinin, davacının ortaklık sıfatının sona ermesinden sonra, 27/06/2016 tarihli defter ve belge isteme yazısına istinaden incelemeye ibraz edilmesi istenmiş, bahsi geçen yazı 28/06/2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Ancak ibraz için tanınan on beş günlük süre dolmasına rağmen şirket tarafından defter ve belgeler incelemeye ibraz edilmemiştir.
Bunun üzerine şirket adına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinin ikinci fıkrasının (3) numaralı bendi uyarınca 2012 ve 2013 yıllarına ait muhtelif vergilendirme dönemlerine ilişkin katma değer vergileri tarh edilmiş ve bu vergilerin üç katı tutarında vergi ziyaı cezaları kesilmiştir.
Anılan vergi ve cezalar için şirket adına düzenlenen ihbarnameler ile ödeme emrinin tebliğini müteakip dava açılmaması ve vadesinde ödeme yapılmaması üzerine 2012 yılının Ekim ila Aralık, 2013 yılının Ocak ve Şubat dönemlerine ilişkin vergi, ceza ve gecikme faizi şirketten tahsil edilemediğinden bu alacakların tahsili için davacı adına şirket ortağı sıfatıyla ödeme emri düzenlenerek tebliğ edilmiştir.
İLGİLİ MEVZUAT:
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 35. maddesinin 5766 sayılı Kanun ile değişik hali şu şekildedir:
"Limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar.
(Ek fıkra: 4/6/2008-5766/3 md.) Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.
(Ek fıkra: 4/6/2008-5766/3 md.) Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur."
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinin ikinci fıkrasının (3) numaralı bendinde, bu Kanun'a göre tutulması mecburi olan defterlerin hepsi veya bir kısmının tutulmamış veya tasdik ettirilmemiş olması veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlara herhangi bir sebeple ibraz edilmemesi re'sen tarh nedeni olarak sayılmış; 256. maddesinde de, mükelleflerin muhafaza etmek zorunda oldukları defter ve belgeleri muhafaza süresi içinde yetkili makam ve memurların istemeleri üzerine ibraz ve inceleme için arz etmeleri gerektiği düzenlenmiştir.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) bendinde, mükelleflerin yaptıkları vergiye tabi işlemleri üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanun'da aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini indirebilecekleri belirtilmiştir. Anılan Kanun'un 34. maddesinin (1) numaralı fıkrasında da, yurt içinden sağlanan veya ithal olunan mal ve hizmetlere ait katma değer vergisinin, alış faturası veya benzeri vesikalar ve gümrük makbuzu üzerinde ayrıca gösterilmek ve bu vesikalar yasal defterlere kaydedilmek koşuluyla indirilebileceği kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 34. maddesinin (1) numaralı fıkrasında belirtilen şartların yerine getirilmesi ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasından doğan katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin yüklenilen katma değer vergisini indirmeleri mümkündür.
Defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesi halinde ise katma değer vergisi indirimlerinin kabul edilmemesinin sebebi, defter ve belgelerini muhafaza ve ibrazla yükümlü olan mükellefin, yüklendiği katma değer vergisinin, teslim ve hizmetleri dolayısıyla doğan katma değer vergisinden indirilebilmesi için zorunlu olan, "katma değer vergisinin alış faturası veya benzeri vesikalar ve gümrük makbuzu üzerinde ayrıca gösterilmesi" ve "vesikaların kanuni defterlere kaydedilmesi" şartlarının gerçekleştiğini ispat edememesidir.
Uyuşmazlıkta, asıl borçlu şirket hakkında davacının ortak sıfatını haiz olduğu dönemlerle ilgili olarak davacının ortaklık sıfatının sona ermesinden sonra vergi incelemesi başlatılmış, inceleme kapsamında istenen yasal defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle dava konusu ödeme emri içeriği vergiler tarh edilmiş ve cezalar kesilmiştir.
Dava konusu ödeme emri içeriği vergi alacakları, davacının şirket ortağı olduğu dönemde indirim konusu yapılan katma değer vergilerinin gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmaması nedeniyle yine bu dönemde ortaya çıkan bir re'sen tarh nedeninden değil, ortak olduğu dönemde indirim konusu yapılmakla birlikte söz konusu katma değer vergilerinin indirimi için aranan şartların gerçekleştiği hususunun davacının hisselerini devrettikten sonra ispat edilememesi nedeniyle gerçekleşen re'sen tarh nedeninden kaynaklanmaktadır.

Limited şirket ortaklarını, şirketten tahsiline olanak bulunmayan kamu alacaklarının ödenmesinden doğrudan doğruya ve payları oranında sorumlu tutan 6183 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca kural olarak, tahsili gereken kamu alacağını yaratan vergilendirmenin ait olduğu dönemde şirketin paylarına sahip ortaklar, ortaklık sıfatının sürdüğü dönemlere ilişkin ortaklık sıfatından doğan ve bu dönemlere dair yapılacak bir inceleme sonrası tarh edilen vergi ve kesilecek cezalardan sorumlu tutulabilecektir.
Ancak, limited şirket ortağının takibi aşamasında düzenlenen dava konusu ödeme emirleri açısından yapılacak hukuka uygunluk denetiminde vergi alacağının doğduğu dönemin yanında bu alacağın doğumuna neden olan re'sen tarh nedeninin hangi tarihte gerçekleştiği hususunun da dikkate alınması gerekmektedir.
Sadece ortaklık sıfatının devam ettiği dönemlerde şirket işlemleri hakkındaki her türlü bilgiye erişme imkanı olan ortakların, paylarını devrettikten, başka bir ifadeyle şirketle bağlarının ortadan kalkmasından sonra, ortaklıkları döneminde gerçekleşmeyen defter ve belge ibraz etmeme fiili sonucunda ortaya çıkan kamu alacağından, salt vergilendirme dönemlerinde payları bulunduğundan bahisle sorumlu tutulmaları mümkün değildir.
Bu durumda, ortaklık sıfatının sona ermesinden sonra gerçekleşen defter ve belge ibraz etmeme fiili nedeniyle re'sen tarh edilen vergi ve kesilen cezalardan sorumluluğu bulunmayan davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali yolundaki ısrar kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararına yönelik temyiz isteminin REDDİNE,
2- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 
26/02/2025 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dokuzuncu Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/1473, Karar No: 2025/86, Tarih: 26.02.2025

"İçtihat Metni"
                       T.C.
	D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas	No : 2023/1473
Karar	No : 2025/86
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı - ...
		(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN	KONUSU	:	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:  Dava konusu istem: Davacı adına, ... Müteahhitlik Planlama İnşaat Mühendislik Enerji Madencilik ve Taşımacılık Anonim Şirketinin ödenmeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen .. tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
... Müteahhitlik Planlama İnşaat Mühendislik Enerji Madencilik ve Taşımacılık Anonim Şirketinin ödenmemiş vergi borçlarının tahsiline ilişkin mal varlığı araştırması yapılmış ve adı geçen şirkete ait yirmi beş adet motorlu taşıt ve bir adet gayrimenkul üzerine haciz şerhi işlenmiştir. Hacizli mallar üzerinde başka haciz, rehin ve ipotek şerhlerinin de bulunması sebebiyle vergi alacağının asıl borçlu şirketten tahsil edilme imkanının bulunmadığından bahisle davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla dava konusu ödeme emri düzenlenmiştir.
Davacının ilgili dönemlerde asıl borçlu şirketin kanuni temsilcisi olduğu tespit edilmişse de asıl borçlu şirket adına haczedilen malların satış işlemlerinin gerçekleştirilmediği anlaşılmıştır.
     Kanuni temsilcilerin şirketin vergi borçlarından sorumlu tutulabilmeleri, kamu alacağının şirket tüzel kişiliğinden tahsil olanağının kalmadığının saptanması halinde mümkündür. Bunun için de öncelikle asıl borçlu şirketin usulüne uygun takip edilmesi ve takibin sonuçsuz kalması gerekmektedir.
     Olayda, asıl borçlu şirket adına haczedilen malların satışından elde edilecek hasılattan pay almada önceliği olan vergi borçlarının karşılanıp karşılamayacağı üzerinde haciz, rehin ve ipotek bulunan malların satışından sonra anlaşılacaktır. Bu nedenle asıl borçlu şirket hakkında cebri tahsil yolları tüketilmeden ve amme alacaklarının asıl borçlu şirketten tahsil imkanının bulunmadığı saptanmadan davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Mahkeme bu gerekçeyle davanın kabulüne karar vermiştir. 
Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu edilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 21/09/2022 tarih ve E:2020/2519, K:2022/4960 sayılı kararı:

Mahkeme bu gerekçeyle davanın kabulüne karar vermiştir. 
Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu edilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemini reddetmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 21/09/2022 tarih ve E:2020/2519, K:2022/4960 sayılı kararı:
6183 sayılı Kanun'da yer alan düzenlemelerin birlikte değerlendirilmesinden şirket borçlarından dolayı kanuni temsilcilere başvurulabilmesi için öncelikle şirket adına vergi borcunun kesinleştirilmesi ve usulüne uygun olarak tüm takip yollarının tüketilmesine karşın borcun şirketin mal varlığından kısmen ya da tamamen tahsil edilemeyeceği veya edilemeyeceğinin anlaşılması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.
Olayda, asıl borçlu şirket adına kayıtlı araçların tamamının hacizli olduğu, tarla cinsi taşınmaz üzerinde rehin olduğu ve şirketin başkaca mal varlığı olmadığı anlaşılmaktadır. Bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde şirketin borçlarını ödeyecek mal varlığının bulunmadığı sonucuna varıldığından asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağı için davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
 Bu nedenle şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği ve benzeri diğer hususlar incelenerek bir karar verilmesi gerektiğinden mahkeme kararına yöneltilen istinaf isteminin reddine dair kararda hukuki isabet görülmemiştir.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu ödeme emrinin hukuka uygun olduğu belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: 	Olayda, asıl borçlu şirket adına haczedilen mal varlığının niteliği, dava konusu ödeme emri ile tahsili talep edilen borç tutarı ve asıl borçlu şirketin borç sorgulama tarihi itibarıyla vadesi geçmiş toplam borç tutarı dikkate alındığında amme alacağının asıl borçlu şirketten tahsilinin olanaksız olduğundan söz edilemeyecektir. 
	Bu itibarla takip edilen kamu alacaklarının asıl borçlu şirkete ait mal varlığından tahsil olanaksızlığı somut olarak ortaya konulamadığından davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır. Bu nedenle ısrar kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmadığı düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY :

TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY :
	Dava konusu ödeme emri düzenlenmeden önce asıl amme borçlusu şirket hakkında cebren tahsil ve takip yollarına başvurulmuştur. Şirket hakkında yapılan mal varlığı araştırmasında şirket adına kayıtlı yirmi beş adet taşıt ile İzmir ili, Aliağa ilçesinde bulunan bir adet tarla cinsi taşınmaz bulunduğu tespit edilmiş ve değinilen taşıtlar ve taşınmaz ile  şirketin banka hesaplarına haciz konulmuştur. Ancak banka hesaplarında hacze konu olabilecek herhangi bir tutara rastlanmamış ve haczedilen taşınır ve taşınmaz mallar üzerinde başka haciz ve rehinler bulunduğu idarece belirtilmiştir. Şirket adına haczedilen mal varlığının satışı gerçekleştirilmeden önce davacı adına amme alacağının asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceğinin anlaşıldığından bahisle kanuni temsilci sıfatıyla ödeme emri düzenlenmiştir.
	Davalı tarafından dosyaya sunulan motorlu taşıtlar sorgulamasına göre şirket adına kayıtlı taşıtların marka, model ve cinsine ilişkin bilgiler şu şekildedir: ... marka 2013 model ve 2007 model, ... marka 2009 model çift kabinli pickuplar; ... marka 2012 model midibüs, ... marka 2011 model lastik tekerlekli traktör, ... marka 2006 model minibüs, ... marka 2004 model, ... marka 2010 model (iki adet), ... marka 2005 model ve 2006 model kamyonlar; ... marka 2011 model, ... marka 2010 model otomobil; ... marka 2011 model arazi motosikleti (iki adet), ... marka 2010 model (üç adet), 2011 model (dört adet)  panelvanlar; ... marka 2008 ve 2011 model kamyonetler. 
	Dava konusu ödeme emri ile tahsili talep edilen borç 413.229,34 TL olup dosyaya davalı tarafından sunulan 30/11/2018 tarihli borç sorgulamasına göre sorgulama tarihi itibarıyla asıl borçlu şirketin vadesi geçmiş borç tutarı toplam 610.858,84 TL'dir.
 
İLGİLİ MEVZUAT :
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Kanuni Temsilcilerin Ödevi" başlıklı 10. maddesinin birinci fıkrasında, tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara düşen ödevlerin kanuni temsilcileri, tüzel kişiliği olmayan teşekkülleri idare edenler ve varsa bunların temsilcileri tarafından yerine getirileceği belirtilmiş; ikinci fıkrasında yukarıda yazılı olanların bu ödevleri yerine getirmemeleri yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen ve kısmen alınamayan vergi ve buna bağlı alacakların kanuni ödevleri yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı kurala bağlanmıştır.