muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/5168, Karar No: 2024/4229, Tarih: 22.10.2024

Bu durumda, dayanak 5275 sayılı Kanun hükmünün iptal edilmesi nedeniyle, Yönetmeliğin 72. maddesinin 8. fıkrasında yer alan, “…ile bu maddenin üçüncü fıkrasındaki suçlardan hükümlü olup, başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlüler…” bölümünün, Yönetmeliğin 72. maddesinin 3. fıkrasında yer alan, "…görüşmeler teknik cihazla sesli veya görüntülü olarak kaydedilebilir, hükümlü ile avukatın yaptığı görüşmeleri izlemek amacıyla görevli görüşmede hazır bulundurulabilir, hükümlünün avukatına veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve aralarındaki konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara elkonulabilir…” bölümü yönünden dayanaksız kaldığı sonucuna varılmıştır.
Öte yandan, Yönetmeliğin 72. maddesinin 8. fıkrasında yer alan ve dayanağı 5275 sayılı Kanun'un 59. maddesinin 10. fıkrasının Anayasaya uygun bulunan kısmı ile aynı olduğu görülen diğer düzenlemelerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
F) Vekalet Ücreti Yönünden:
1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesinde, avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade edeceği belirtilmiş; anılan Kanun'un 168. maddesine dayanılarak çıkarılan ve 03/10/2024 tarih ve 32681 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 2. maddesinde, bu Tarife'de  yazılı  avukatlık  ücretinin  kesin  hüküm  elde  edilinceye  kadar  olan  dava, iş  ve işlemlerin ücreti karşılığı olduğu; 3. maddesinde ise, avukatlık ücretinin belirlenmesinde, avukatın emeği, çabası, işin önemi, niteliği ve davanın süresinin göz önünde tutulacağı kuralı getirilmiştir.
	Uyuşmazlıkta; davanın, davacı asiller Diyarbakır Barosu Başkanlığı ile ... tarafından açıldığı, savunma dilekçeleri, yürütmenin durdurulması istemi hakkında verilen karar ve savcı düşüncesinin davacı asillere tebliğ edildiği, dosya bu şekilde tekemmül ettikten sonra davacılardan Diyarbakır Barosu Başkanlığının avukatı sıfatıyla Av. Mehdi Özdemir tarafından 05/08/2022 tarihli dilekçe ile davacı Baronun vekili olduğunu gösteren vekaletnamenin dava dosyasına sunulduğu; ancak adı geçen avukat tarafından bu aşamadan sonra dosyaya herhangi bir  bilgi veya belge sunulmadığı, vekilin dava aşamalarında dosyanın esasını etkileyebilecek, yahut davacı lehine bir hak doğurabilecek olsun ya da olmasın herhangi bir katkısının bulunmadığı görülmüş olup, davaya katkısı bulunmayan avukat lehine anılan Tarife uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
	Nitekim, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu kararları da bu yöndedir. (E:2023/2540, K:2024/1146, T:23/05/2024; E:2024/526, K2024/744, T:01/04/2024; E:2023/1335, K:2024/313, T:19/02/2024; E:2023/1914, K:2023/2600, T:09/11/2023)
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 29/03/2020 tarih ve 31083 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmelik'in;

Nitekim, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu kararları da bu yöndedir. (E:2023/2540, K:2024/1146, T:23/05/2024; E:2024/526, K2024/744, T:01/04/2024; E:2023/1335, K:2024/313, T:19/02/2024; E:2023/1914, K:2023/2600, T:09/11/2023)
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1. 29/03/2020 tarih ve 31083 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmelik'in;
a) 34. maddesinin 2. fıkrasının (a), (c) ve (ç) bentleri yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, oy birliğiyle,
b) 34. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi yönünden DAVANIN REDDİNE, oy çokluğuyla,
c) 72. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi yönünden DAVANIN REDDİNE, oy birliğiyle,
ç) 72. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendi yönünden DAVANIN REDDİNE, oy çokluğuyla,
d)  72. maddesinin  3, 5, 6 ve 9. fıkraları yönünden DAVANIN REDDİNE, oy birliğiyle,
e) 72. maddesinin 8. fıkrasının, “…ile bu maddenin üçüncü fıkrasındaki suçlardan hükümlü olup, başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlüler…” bölümünün, Yönetmeliğin 72. maddesinin 3. fıkrasında yer alan, "…görüşmeler teknik cihazla sesli veya görüntülü olarak kaydedilebilir, hükümlü ile avukatın yaptığı görüşmeleri izlemek amacıyla görevli görüşmede hazır bulundurulabilir, hükümlünün avukatına veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve aralarındaki konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara elkonulabilir…” bölümü yönünden İPTALİNE, oy çokluğuyla,
f) 72. maddesinin 8. fıkrasının, “…ile bu maddenin üçüncü fıkrasındaki suçlardan hükümlü olup, başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlüler…” bölümünün, Yönetmeliğin 72. maddesinin 3. fıkrasında yer alan, "…görüşmeler teknik cihazla sesli veya görüntülü olarak kaydedilebilir, hükümlü ile avukatın yaptığı görüşmeleri izlemek amacıyla görevli görüşmede hazır bulundurulabilir, hükümlünün avukatına veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve aralarındaki konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara elkonulabilir…” bölümü dışında kalan kısımları yönünden DAVANIN REDDİNE, oy birliğiyle,
g) 72. maddesinin 8. fıkrasının, “Bu madde hükümleri 9 uncu maddenin üçüncü fıkrasına göre yüksek güvenlikli ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler … hakkında da uygulanır.” bölümü yönünden DAVANIN REDDİNE, oy birliğiyle,
2.  Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...  TL yargılama giderinin haklılık oranına göre 3/4'ü olan 473,10 TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına, 1/4'ü olan ...  TL'nin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine,

g) 72. maddesinin 8. fıkrasının, “Bu madde hükümleri 9 uncu maddenin üçüncü fıkrasına göre yüksek güvenlikli ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler … hakkında da uygulanır.” bölümü yönünden DAVANIN REDDİNE, oy birliğiyle,
2.  Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...  TL yargılama giderinin haklılık oranına göre 3/4'ü olan 473,10 TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına, 1/4'ü olan ...  TL'nin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...  TL vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalı idarelere verilmesine, davacı ...'ın vekille temsil edilmediği, diğer davacı Diyarbakır Barosu Başkanlığı vekili tarafından ise 05/08/2022 tarihine kayıtlara alınan dilekçe ile vekaletname sunulmasına karşın davaya herhangi bir hukuki yardım ve katkısının bulunmadığı görüldüğünden davacılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacılara iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 22/10/2024 tarihinde karar verildi. 
 
(X)-KARŞI OY :
Anayasa’nın “Özel hayatın gizliliği” başlıklı 20. maddesinin 1. fıkrasında, herkesin özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahip olduğu, özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamayacağı hüküm altına alınmıştır.
Aynı maddenin 2. fıkrasında ise, anılan hakka çeşitli sebeplere bağlı kalınarak sınırlamalar getirilebileceği belirtilerek bu hakkın mutlak olmadığı kabul edilmiştir. Maddede bu sınırlama sebepleri arasında, millî güvenliğin ve kamu düzeninin korunması ile suç işlenmesinin önlenmesi sebepleri de sayılmış, böylece bunlara dayalı olarak söz konusu hakkın sınırlandırılabilmesine izin verilmiştir.
5275 sayılı Kanun'un 59. maddesinin 4. fıkrasında, görüşme sırasında, hükümlünün avukatına veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve aralarındaki konuşmaya ilişkin olarak kendilerinin tuttukları kayıtların incelenemeyeceği, hükümlünün avukatı ile yaptığı görüşmenin dinlenemeyeceği ve kayda alınamayacağı kuralına yer verildikten sonra, maddenin 5. fıkrasında bu kurala istisna getirilerek  Cumhuriyet başsavcılığının istemi ve infaz hâkiminin kararıyla, üç ay süreyle bu hakkın kısıtlanabilmesine imkan tanınmıştır. 
Yine, Kanun'un 86. maddesinin 4. fıkrasında, ceza infaz kurumlarına giren avukatlarca savunmaya ilişkin olduğu yazılı olarak beyan edilen belge ve dosyaların incelemeye tâbi tutulamayacağı açık bir şekilde düzenlenmiş ve bu kurala ilişkin herhangi bir istisnaya da yer verilmemiştir.

Yine, Kanun'un 86. maddesinin 4. fıkrasında, ceza infaz kurumlarına giren avukatlarca savunmaya ilişkin olduğu yazılı olarak beyan edilen belge ve dosyaların incelemeye tâbi tutulamayacağı açık bir şekilde düzenlenmiş ve bu kurala ilişkin herhangi bir istisnaya da yer verilmemiştir.
Bu nedenle, Yönetmeliğin 72. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendinde yer alan, 5237 sayılı Kanun'un 220. maddesinde ve aynı Kanun'un İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümlerinde tanımlanan suçlar ile 12/04/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlardan mahkûm olan hükümlülerin avukatları ile ilişkisinde avukatın savunmaya ilişkin olduğunu beyan ettiği belge ve dosyaların fiziki olarak aranabileceği ve avukatların hükümlü ile kurumda yapmış olduğu görüşme sırasında konuşmaları yansıtan ve bizzat avukat tarafından elle tutulan kayıtlar hakkında da bu bent hükümlerinin uygulanacağı yönündeki düzenlemenin, 5275 sayılı Kanunda yer almayan bir kısıtlamaya yer verildiğinden, normlar hiyerarşisi prensibine ve özel hayatın gizliliği hakkının ancak kanunla kısıtlanılabileceği kuralına aykırılık teşkil ettiği olduğu sonucuna varılmaktadır.
Bu itibarla, Yönetmeliğin 72. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendinin iptali gerektiği oyuyla bu kısım yönünden Daire kararına katılmıyoruz.
 
(XX)-KARŞI OY :
Anayasa’nın "Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı" başlıklı 17. maddesinin 1. fıkrasında, herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu; 2. fıkrasında, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında, kişinin vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı, rızası olmadan bilimsel ve tıbbi deneylere tabi tutulamayacağı, kimseye işkence ve eziyet yapılamayacağı, kimsenin insan haysiyetiyle bağdaşmayan bir cezaya veya muameleye tabi tutulamayacağı; “Özel hayatın gizliliği” başlıklı 20. maddesinin 1. fıkrasında ise, herkesin özel hayatına ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahip olduğu, özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamayacağı; 2. fıkrasında ise, millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlâkın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak, usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; kimsenin üstü, özel kâğıtları ve eşyasının aranamayacağı ve bunlara el konulamayacağı, yetkili merciin kararının yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulacağı, hâkimin, kararını el koymadan itibaren kırksekiz saat içinde açıklayacağı, aksi halde, el koymanın kendiliğinden kalkacağı hüküm altına alınmıştır.

Yine Anayasa’nın "Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması" başlıklı 13. maddesinde, “Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.” denilmiştir.
Buna göre, temel hak ve özgürlüklere getirilecek sınırlamaların öncelikle kanunla öngörülmesi  gerekmektedir. "Kanun ile sınırlama" ölçütü veya "kanunilik ilkesi", Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesinde de bir sınırlama ve güvence ölçütü olarak yer almaktadır.
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Arama" başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasında, kurumlarda, odalar ve eklentilerinde, hükümlülerin üst ve eşyasında habersiz olarak her zaman arama yapılabileceği, her ay bir kez mutlaka arama yapılacağı kuralına yer verilmiştir. 
Dolayısıyla anılan Kanunla, hükümlülerin üst ve eşyasında, olağan (her ay bir kez) veya olağan dışı (habersiz) arama yapılması bakımından, gerek kurum içi gerekse kurum dışı olmak üzere kamu düzeninin sağlanması, suç işlenmesinin önlenmesi, başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması amaçlarıyla, hükümlülerin beden dokunulmazlığı ile özel hayata saygı haklarına yönelik müdahale yetkisi verildiği anlaşılmaktadır.
Bununla birlikte, kanun koyucu tarafından, Anayasanın 20. maddesinin 2. fıkrasına aykırı olarak, arama yapma konusunda karar alma yetkisinin kime ait olduğunun, söz konusu aramanın kapsam ve niteliğinin açık ve net olarak düzenlenmediği, dolayısıyla Anayasa'nın 2. ve 7. maddesi de ihlal edilerek yeterli ve belirli bir çerçeve çizilmediği gibi; yalnızca "üst ve eşya"nın aramasından söz edilmek suretiyle bahse konu "genel arama"dan kapsam ve nitelik bakımından oldukça farklı bulunan ve hükümlünün (veya aynı Kanun'un 116. maddesinin atfıyla tutuklunun) beden dokunulmazlığı ile özel hayatına ağır müdahale içeren "çıplak arama" ve "beden çukurlarında arama" yapılmasına yönelik herhangi bir müdahale yetkisi verilmediği de görülmektedir. 
Bu çerçevede, "çıplak arama"nın, yasamanın asliliği (ilk elliği) prensibine aykırı olarak, ilk elden dava konusu Yönetmeliğin 34. maddesinin 2. fıkrasında düzenlendiği anlaşılmaktadır. Oysa, Anayasanın 7. maddesi, 13. maddesi, 17. maddesi ve 20. maddesi gereğince, özel hayatın gizliliği hakkı ile maddi ve manevi varlığın korunması hakkını doğrudan ilgilendiren bu hususun bizzat kanunla düzenlenmesi gerektiği aşikardır.

Bu çerçevede, "çıplak arama"nın, yasamanın asliliği (ilk elliği) prensibine aykırı olarak, ilk elden dava konusu Yönetmeliğin 34. maddesinin 2. fıkrasında düzenlendiği anlaşılmaktadır. Oysa, Anayasanın 7. maddesi, 13. maddesi, 17. maddesi ve 20. maddesi gereğince, özel hayatın gizliliği hakkı ile maddi ve manevi varlığın korunması hakkını doğrudan ilgilendiren bu hususun bizzat kanunla düzenlenmesi gerektiği aşikardır.
Bu nedenle, Yönetmeliğin 34. maddesinin, çıplak aramaya ilişkin detayları düzenleyen 2. fıkrasının dava konusu (b) bendi yönünden; öncelikle, dayanağı 5275 sayılı Kanun'un 36. maddesinin 1. fıkrasının, yukarıda aktarılan gerekçelerle Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği düşünülmekle birlikte; esasen, 5275 sayılı Kanun'un 36. maddesinin, yalnızca "üst ve eşya" aramasına, yani "genel arama"ya izin verdiği, kapsam ve nitelik bakımından oldukça farklı bulunan ve hükümlünün (veya aynı Kanun'un 116. maddesinin atfıyla tutuklunun) beden dokunulmazlığı ile özel hayatına ağır müdahale içeren "çıplak arama" yapılmasına yönelik herhangi bir yetki vermediği, dolayısıyla "çıplak arama"nın yasal dayanağının bulunmadığı ve dava konusu düzenlemenin bu yönüyle de Anayasa'ya ve normlar hiyerarşisi prensibine aykırılık teşkil ettiği sonucuna varılmaktadır.
Bu itibarla, Yönetmeliğin 34. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinin iptali gerektiği oyuyla bu kısım yönünden Daire kararına katılmıyorum.
(XXX)-KARŞI OY :
	Anayasa’nın "Haberleşme hürriyeti" başlıklı 22. maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, haberleşme hürriyetine  sahip olduğu, haberleşmenin  gizliliğinin esas olduğu hüküm altına alınmış; aynı maddenin 2. fıkrasında ise, anılan hakka çeşitli sebeplere bağlı kalınarak sınırlamalar getirilebileceği belirtilerek bu hakkın mutlak olmadığı kabul edilmiştir. Maddede bu sınırlama sebepleri arasında, millî güvenliğin ve kamu düzeninin korunması ile suç işlenmesinin önlenmesi sebepleri de sayılmış, böylece bunlara dayalı olarak söz konusu hakkın usulüne göre verilmiş hâkim kararıyla ya da gecikmesinde sakınca bulunan hallerde kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emriyle sınırlandırılabilmesine izin verilmiştir.

29/03/2020 tarih ve 31083 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmelik'in 72. maddesinin 8.  fıkrasında yer alan düzenlemeyle, 5237 sayılı Kanun’un 220. maddesi kapsamındaki örgüt suçları ile devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, millî savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçundan hükümlü olup başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlülerin avukatları ile görüşmelerinin teknik cihazla sesli veya görüntülü olarak kaydedilmesine, görüşmeleri izlemek amacıyla görevlinin hazır bulundurulmasına, hükümlülerin avukatına veya avukatın bu kişilere verdiği belge veya belge örneklerine, dosyalar ve aralarındaki konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara el konulabilmesine, görüşmelerin gün ve saatlerinin sınırlandırılmasına izin verilmektedir. 
	Dava konusu düzenlemeyle, 5237 sayılı Kanun’un 220. maddesi kapsamındaki örgüt suçları ile devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, millî savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçundan hükümlü olup başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık olanların avukatlarıyla görüşmesine getirilen kısıtlamaların, Anayasa'nın 22. maddesi  hükmüne uygun olarak, ceza infaz kurumlarının güvenliğinin sağlanması, millî güvenlik, kamu düzeni ve kamu güvenliğine yönelik suçların önlenmesi amacıyla getirildiği anlaşılmaktadır.
	Ayrıca, anılan düzenlemeyle getirilen sınırlamanın, toplumun ve ceza infaz kurumunun güvenliğinin tehlikeye düşürüldüğüne, terör örgütü veya diğer suç örgütlerinin yönlendirildiğine, bu örgütlere emir ve talimat verildiğine veya yorumları ile gizli, açık ya da şifreli mesajlar iletildiğine ilişkin bilgi, bulgu veya belge elde edilmesi hâlinde, Cumhuriyet başsavcılığının istemi, infaz hâkiminin kararıyla ve üç ay süreyle uygulanacağı dikkate alındığında; somut bilgi ve belgelere dayanılarak uygulanması öngörülen kısıtlamaların,  infaz hâkimliği kararına da bağlanılarak idarenin keyfiyetine bırakılmadığı ve uygulama süresinin de üç ay ile sınırlandırıldığı görüldüğünden, anılan düzenlemenin ilgililer bakımından yeterli güvence sağladığı ve ölçülü olduğu da açıktır. 
	Bu nedenle, dava konusu düzenlemede kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.

Bu nedenle, dava konusu düzenlemede kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.
	Bu itibarla, 29/03/2020 tarih ve 31083 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmelik'in 72. maddesinin 8.  fıkrasının, “…ile bu maddenin üçüncü fıkrasındaki suçlardan hükümlü olup, başka bir suçtan dolayı şüpheli veya sanık sıfatıyla avukatıyla görüşen hükümlüler…” bölümünün, Yönetmeliğin 72. maddesinin 3. fıkrasında yer alan, "…görüşmeler teknik cihazla sesli veya görüntülü olarak kaydedilebilir, hükümlü ile avukatın yaptığı görüşmeleri izlemek amacıyla görevli görüşmede hazır bulundurulabilir, hükümlünün avukatına veya avukatın hükümlüye verdiği belge veya belge örnekleri, dosyalar ve aralarındaki konuşmalara ilişkin tuttukları kayıtlara elkonulabilir…” bölümü yönünden de davanın reddi gerektiği oyuyla bu kısım yönünden Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/6078, Karar No: 2024/5837, Tarih: 22.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/6078
Karar	No : 2024/5837                                                                   
TEMYİZ EDEN TARAFLAR	: 1- (DAVACI) ... Gıd San.ve Tic. A. Ş. 	  
VEKİLİ	: Av. ...
			2- (DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: ... tarih ve ... ana takip dosya numaralı ödeme emrinin; 307.074,80-TL'lik kısmının iptali istenilmiştir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu ödeme emrinin dayanağı ecrimisil ihbarnamesine karşı açılan davada; ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, işlemin 172.565,81TL'lik kısmı açısından davanın reddine ve 134.508,99 TL kısmı yönünden ise, iptaline karar verilmiş olması karşısında ödeme emrinin 172.565,81TL kısmında hukuka aykırılık, bu tutarı aşan 134.508,99TL kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin kısmen iptaline, davanın kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TARAFLARIN İDDİALARI	: Davacı tarafından; dava konusu ödeme emrine dayanak teşkil eden ecrimisil ihbarnamesinin hukuka aykırı olduğu, iptali istemiyle açtıkları davanın henüz kanun yolu aşamasında olduğu ve kamu alacağının kesinleşmediği; Davalı idare tarafından ise, dava konusu işlemin, mevzuata ve tesis edildiği tarih itibariyle taraflar arasındaki hukuki duruma uygun olduğu ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMASI : Davacı tarafça temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuş olup, davalı idarece cevap verilmemiştir. 
TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Bölge İdare Mahkemesi kararının, davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, davacı tarafın duruşma istemi yerinde görülmeyerek  işin gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
Davacı tarafın temyiz isteminin incelenmesinden;
Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.