muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/630, Karar No: 2024/4025, Tarih: 16.10.2024

İslami Finans Kuruluşları için Muhasebe ve Denetim Kurumu'nun(AAOIFI) temel amaçları, (https://aaoifi.com-objectives adresinde) İslami finans kurumları ve İslami finans işlemleri ve yapıları, Vakıf ve diğer yardımcı kurumlar dahil olmak üzere, Şeriat ilkeleri ve kuralları doğrultusunda muhasebe, denetim, yönetişim, etik ve Şeriat standartlarının geliştirilmesi, savunulması ve duyurulması olarak belirlenmiştir. Bir kurum olarak AAOIFI'nin, Şeriat ilkeleri ve kurallarına sıkı sıkıya bağlı kalarak faaliyet gösterdiği vurgulanmıştır. Misyonu, uluslararası İslami finans uygulamalarının ve finansal raporlamanın Şeriat'a uygun olarak standardizasyonu ve uyumlaştırılması olarak ifade edilmiştir. Hedefleri arasında, İslami finans kuruluşlarının Şeriat denetim kurulları arasındaki kavram ve uygulamalarda-mümkün olduğu ölçüde- uygunluk veya benzerlik sağlanarak, fetvalar ile bu kuruluşların uygulamaları arasında çelişki ve tutarsızlık olmaması, Şeriat standartlarının ve yatırım, finansman ve sigorta için Şeriat kurallarının hazırlanması, yayınlanması ve yorumlanması yoluyla İslami finans kurumlarının ve merkez bankalarının Şeriat denetim kurulları da yer almaktadır. Netice olarak AAOIFI, tamamen İslami Şeriat kuralları ve ilkeleri dahilinde amaç ve hedeflere sahip bir kuruluştur. Bu çerçevede, İslami finans kurum ve kuruluşlarında Şeriat denetim kurulları oluşturulmasını da öngörmektedir. 
Dava konusu Kurul kararlarında, AAOIFI'nin temel amacı olan “Şeriat ilkeleri ve kuralları” yerine “Fıkhî ilke ve kurallar” ifadesi kullanılmış; yine AAOIFI'nin hedeflerinden biri olan İslami finans kurum ve kuruluşlarında “Şeriat kurulları” yerine Faizsiz Finans Kuruluşlarının “danışma komitesi” ifadesi kullanılmıştır. Davalı Kurum, AAOIFI'nin tamamen İslami Şeriat kuralları ve ilkeleri dahilinde belirlediği amaç ve hedeflere uygun olarak çıkardığı standartları temel alarak, faizsiz finans kuruluşlarının bağımsız denetimine ilişkin altı ayrı denetim standardını ve denetçiler için etik kuralları uygulamaya koymuştur. Bununla birlikte Kurum, Faizsiz Finans Kuruluşlarına bünyelerinde oluşturacakları danışma komitesi aracılığıyla Fıkhî ilke ve kuralları belirleme görevi verilmiş, bağımsız denetçileri de görevlerini yerine getirirken danışma komitesi tarafından belirlenen Fıkhî ilke ve kurallara bağlı kalmaktan sorumlu tutmuştur.
Dava konusu kararlardan [01/309] sayılı Kurul kararının, "Faizsiz Finans Kuruluşlarının Bağımsız Denetimini Yürüten Denetçiler İçin Etik Kurallar"a ilişkin olduğu ve içeriğinde muhasebe, İslam dini, Fıkhî ilke ve kurallar arasında ayet ve hadis-i şeriflerle bağlantılar kurularak, etik kuralların amaçları ve yapısının ortaya konulduğu, söz konusu kararla belirlenen etik ilke ve kuralların dini referanslarla açıklanarak, bağımsız denetim ve bağımsız denetçilerle bağlantılar kurulduğu, bağımsız denetçilerin gerekli dini bilgiye sahip olması gerekliliğine vurgu yapılmıştır.

[01/310] sayılı Kurul kararıyla, Faizsiz Finans Denetim Standardı 5 (Finansal Tabloların Denetiminde Bağımsız Denetçinin Hata ve Hileye İlişkin Sorumlulukları);  [01/311] sayılı Kurul kararıyla, Faizsiz Finans Denetim Standardı 4 (Bağımsız Denetçi tarafından Fıkhi İlke ve Kurallara Uygunluğun Test Edilmesi); [01/312] sayılı Kurul kararıyla, Faizsiz Finans Denetim Standardı 1 (Bağımsız Denetimin Amaçları); [01/313] sayılı Kurul kararıyla, Faizsiz Finans Denetim Standardı 2 (Bağımsız Denetçi Raporu); [01/314] sayılı Kurul kararıyla, Faizsiz Finans Denetim Standardı 3 (Bağımsız Denetim Sözleşmesinin Şartları); [01/315] sayılı Kurul kararıyla ise, Faizsiz Finans Denetim Standardı 6 (Fıkhi Denetim - Faizsiz Finans Kuruluşlarının Fıkhî İlke ve Kurallara Uygunluk Sağlamasına Yönelik Güvence Denetimi) başlıklarını taşıyan denetim standartlarının yayımlanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.
Anılan düzenlemelerde, faizsiz finans kuruluşlarının bağımsız denetiminde uyulacak usul ve esasları belirleyen denetim standartları ile bu kuruluşlarda bağımsız denetimi yürütecek olan bağımsız denetçiler için etik kurallar belirlenirken dini referanslara başvurulduğu, söz konusu standartlar kapsamında uyulması gerekli usullerin Fıkhî ilke ve kurallara dayandırıldığı, etik kuralların tamamının dini dayanaklarla belirlendiği ve tanımlandığı görülmektedir. 
Faizsiz finans sistemi, parasal işlemlerle mal ve hizmet hareketlerinin sıkı sıkıya bağlı olduğu her para hareketinin mutlaka bir mal ya da hizmete karşılık geldiği, gelirin de ortaklık esasına göre paylaşıldığı bir sistem olarak ifade edilmektedir. Önceden belirlenmiş sabit faizi yasaklayan ve gerçekleşen gelirden pay almaya izin veren bu sistem kullanılan fonlarla elde edilen ekonomik sonuca, kâra ortaklık esasına dayanmaktadır. 
	Mevzuatta faizsiz finans kuruluşları ile ilgili gerekli yasal düzenlemeler yapılmış olup, bu kapsamda bağımsız denetime tabi olan kuruluşların muhasebe ve finans sistemlerinin denetimine ilişkin yürürlükte bulunan tüm standartların faizsiz finans kuruluşları için de geçerli olduğunda şüphe bulunmamaktadır. Bu noktada, dini inançları nedeniyle faizsiz finans kuruluşlarında yatırımlarını değerlendirmek isteyen vatandaşların, suistimal edilmesini engelleyecek tüm tedbirleri almak Devletin sorumluluğundadır. Faizsiz finans kuruluşlarının olası suistimallerini önlemek için gerekli olan denetim sistemi kurulmuş ve bu hususta mevzuatta gerekli düzenlemeler yapılmış olup, bu sisteme aykırı davranışlarda bulunan faizsiz finans kuruluşlarına uygulanacak yaptırımlar belirlenmiştir. Aynı şekilde, faizsiz finans kuruluşlarının bağımsız denetimini gerçekleştirecek denetçilerin tabi olduğu kurallar da mevzuat ile düzenlenmiş olup, denetçilerin hazırladıkları raporlar davalı idare tarafından ayrıca denetime tabi tutulmakta ve gerektiğinde önceden belirlenmiş idari yaptırımlar uygulanmaktadır.

Hal böyle iken, faizsiz finans kuruluşlarına özgü, ihtiyari de olsa Fıkhî ilke ve kurallara göre denetim standartları belirlemek ve bu standartları benimseyen bağımsız denetim sistemi oluşturmak, dini inançları nedeniyle faizsiz finans kuruluşlarında yatırımlarını değerlendirmek isteyen vatandaşların tercihleri ile açıklanamaz. Zira mevcut laik hukuk sisteminde bu vatandaşların tereddütlerini giderecek yasal tüm tedbirler alınmış durumdadır. Dolayısıyla faizsiz finans kuruluşları için laik hukuk sistemi dışında laik sistemle bağdaşmayan alternatif bir denetim sistemi oluşturmak, Anayasa'ya açıkça aykırı bulunmaktadır.
Şayet faizsiz finans kuruluşlarının varoluş amaçları ve vatandaşlara verdiği faizsiz kazanç güvencesinin denetimi konusunda sorunlar yaşanıyorsa, mevcut muhasebe ve finans denetim standartlarında faizsiz finans kuruluşlarına özgü ilave düzenlemeler yapılabileceği ve onlara özgü standartlar geliştirilebileceği kuşkusuzdur. Ancak böyle bir ihtiyaç var ise, standartlarda laik hukuk sistemine uygun değişiklik yapmak ile yetinilmeyip, Fıkhî ilke ve kurallara göre bağımsız denetim sistemi oluşturmak laik Anayasal sistemin bozulmasına yol açacaktır.
Ayrıca dava konusu düzenlemeler ile getirilen uygulama, dini inançlarını açıklamak zorunda bırakılan bağımsız denetçilerin kendi aralarında inançlı-inançsız şeklinde ayrışmalarına da neden olacaktır. Faizsiz finans kuruluşları, bağımsız denetim sözleşmesi imzalayacakları denetçilerin dini inanç sahibi olup olmadığını, dini inancının kuvvetli ya da zayıf, görece istenilen seviyede olup olmadığı yönünde değerlendirme yapmak zorunda bırakılmaktadır. Dolayısıyla getirilen bu sistemde,  Anayasa'nın 24. maddesine aykırı olarak, tamamen bağımsız denetçilerin dini inançları sorgulanmaktadır.
Bu itibarla, Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurulu'nun dava konusu kararlarının, dini referanslara dayanılarak kural oluşturulmasını engelleyen ve devletin bütün din ve inançlara saygılı ve eşit uzaklıkta olmasını gerektiren "Anayasal Lâiklik İlkesi"ne ve dolayısıyla hukuka aykırı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, 14/12/2019 tarih ve 30978 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurulunun dava konusu kararlarının iptali gerektiği oyu ile çoğunluk kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2020/619, Karar No: 2024/4027, Tarih: 16.10.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2020/619
Karar  No : 2024/4027 
DAVACI	: ...
 
DAVALI	: ... Kurumu 
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU	:
	14/12/2019 tarih ve 30978 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurulu'nun 12/12/2019 tarih ve 75935942-050.01.04-[01/309], [01/310], [01/311], [01/312], [01/313], [01/314], [01/315], [01/316], [01/317] sayılı kararlarının iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI :

DAVACI	: ...
 
DAVALI	: ... Kurumu 
VEKİLİ	: Av. ...
DAVANIN KONUSU	:
	14/12/2019 tarih ve 30978 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurulu'nun 12/12/2019 tarih ve 75935942-050.01.04-[01/309], [01/310], [01/311], [01/312], [01/313], [01/314], [01/315], [01/316], [01/317] sayılı kararlarının iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI :
	İslami Finans Kuruluşları Muhasebe ve Denetim Kuruluşu’nun (AAOIFI) İslami, uluslararası, özerk ve kar amacı gütmeyen bir kuruluş olduğu, ülkemize bu tarz çalışmalar getirilerek İslam adı altında halkın Bankacılık Kanunu’na göre kurulmuş bankalardan uzaklaştırıldığı, AAOIFI’nin 45 İslam ülkesinde uygulandığı belirtilmekle birlikte bunların kaçının gerçek Kuran hükümlerinde göre yönetildiğinin tartışmalı olduğu, bırakınız yapsınlar bırakınız geçsinler anlayışı karşısında Müslümanların kendi paralarının kendi ekonomileri içerisinde kalmalarını sağlamasının siyasi/politik aldatmaca olduğu, BASEL kriterleri uygulandığı sürece denetçinin kim olduğu ve inancının ne olduğunun önemli olmadığı, davalı idarenin her istediği yayınlama ve uygulama yetkisinin olmadığı, yayınlayabileceği standartların mevzuatta belli olduğu, emeğin ücret, girişimcinin kar, toprağın rant, sermayenin ise faiz alacağının iktisap kitaplarının ilk sayfasında yer aldığı, dava konusu işlemlerin ikili hukuk sistemi yarattığı, yayımlanan kuralların İslam kurallarına uymadığı, yapılanın İslam dinini kapitalistleştirme çabası olduğu, Kuran ayetlerinin gelişigüzel kullanılmasının inanç sahiplerini de üzdüğü, Bahreyn merkezli bir derneğin kendi çıkarları kapsamında yapmış olduğu standartların Türkiye’de uygulanmasının yerinde olmadığı, şeriat hükümlerinin uyarlanmaya çalışılmasının laiklik, demokratik, sosyal, hukuk devleti ilkelerini aşındırma, korkutma anlamında kullanıldığı, İslam dininin mezheplerinin her birinin ritüelinin, ahlak anlayışının, yaşam biçiminin farklı olduğu, dava konusu işlemlerin Hanefi mezhebine göre yazıldığı, bu durumun yurttaşlar arasında ayrıma yol açtığı, yapılan düzenlemelerle, bağımsız denetimi gerçekleştirecek kişilerin Müslüman olması yetmemekte, kendilerince belirlenecek usulde Müslüman gibi yaşamayı da zorunlu kıldığı, 18.000 bağımsız denetçi arasından dine göre ayrım yapıldığı, kişinin sahip olduğu inancın bağımsız denetçilik kriteri olarak getirilemeyeceği, Müslüman olmayanların faizsiz finans kuruluşlarında bağımsız denetimde bulunamayacağı, sözleşme ve çalışma hürriyetinin ihlal edildiği, mevzuatta bağımsız denetçiler için ayrı kriterler aranmadığı, davalı idarenin AAOIFI ile işbirliği yapabileceği, ancak standartlarını alıp Türkçe’ye çevirerek Resmi Gazete’de yayımlamayacağı, davalı idare tarafından var olan ilkelerden farklı etik ilkeleri belirlemeyeceği, yapılan işlemin İslam dinine zarar verdiği, kararlarla getirilen ilkelere uymamanın ne gibi bir yaptırıma yol açacağının belirsiz olduğu, dava konusu işlemlerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

DAVALININ SAVUNMASI :
	660 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve 6102 sayılı Kanun ile kendisine verilen yetki uyarınca dava konusu işlemlerin tesis edildiği, dava konusu işlemlerin davacının menfaatini etkilemediği, davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmesi gerektiği ileri sürülmüş; 01/316 ve 01/317 sayılı Kurul kararlarının Uluslararası Finansal Raporlama Standartlarına tam uyum ve Uluslararası Muhasebe Standartları Kurulu’nun düzenlemeleri çerçevesinde gösterge faiz oranlarının tespiti amacıyla çıkarıldığı, diğer Kurul kararlarının ise katılım bankacılığı ve faizsiz finans alanında yayımlanan uluslararası standartların mevzuata kazandırılması amacıyla alındığı, faizsiz finans kuruluşlarının bu amaca uygun hareket edip etmediğinin denetlenmesi, bu alanda yatırım yapanlar için önemli olduğu, faizsiz finans kuruluşlarının Türkiye Finansal Raporlama Standartlarına göre finansal tablolarını oluşturması halinde bazı uyuşmazlıkların çıktığı, bu nedenle İslami Finansal Kuruluşlar Muhasebe ve Denetim Kurulu tarafından hazırlanan Muhasebe, Denetim ve Etik Standartlarının Türkçe’ye çevrilerek mevzuata kazandırıldığı, 2019 ve 2020 Cumhurbaşkanlığı Yıllık Programları’nda da bu hususta görev verildiği, katılım bankalarının denetiminde bağımsız denetçilerin faizsiz finans ilke ve kurallarına göre denetlenmesi gerektiği, bunların içerisinde dini ve fıkhi kuralların bulunduğu, getirilen kuralların Bağımsız Denetim Standartlarına dahil Bağımsız Denetçiler İçin Etik Kurallar’ın tamamlayıcısı nitelikte olduğu, katılım bankalarının Bağımsız Denetim Standartları uyarıca bağımsız denetçiler tarafından denetlenmesinin zorunlu olduğu, bu denetimin yanı sıra katılım bankasının ihtiyari olarak faizsiz finans düzenlemelerine uygun şekilde finansal tablolarının ihtiyari olarak bağımsız tablolarını bağımsız denetime tabi tutmak istediklerinde dava konusu kararların uygulama alanı bulacağı, benzer uygulamalara dünyanın birçok yerinde rastlandığı, 660 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye karşı yapılan itirazın Anayasa Mahkemesi tarafından reddedildiği, dava konusu işlemlerin laiklik ilkesine aykırı olmadığı savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : 
	660 sayılı Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 1. maddesinde, "Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin amacı; uluslararası standartlarla uyumlu Türkiye Muhasebe Standartlarını oluşturmak ve yayımlamak, bağımsız denetimde uygulama birliğini, gerekli güveni ve kaliteyi sağlamak, denetim standartlarını belirlemek, bağımsız denetçi ve bağımsız denetim kuruluşlarını yetkilendirmek ve bunların faaliyetlerini denetlemek ve bağımsız denetim alanında kamu gözetimi yapmak yetkisini haiz Kamu Gözetimi,  Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumunun kuruluş, teşkilat, görev, yetki ve sorumluluklarına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir."; 9. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (c) ve (ı) bendinde, "(1) Kurulun görev ve yetkileri şunlardır:

a) Tabi oldukları kanunlar gereği defter tutmakla yükümlü olanlara ait finansal tabloların; ihtiyaca uygunluğunu, şeffaflığını, güvenilirliğini, anlaşılabilirliğini, karşılaştırılabilirliğini ve tutarlılığını sağlamak amacıyla, uluslararası standartlarla uyumlu Türkiye Muhasebe Standartlarını oluşturmak ve yayımlamak.
	b) Türkiye Muhasebe Standartlarının uygulamasına yönelik ikincil düzenlemeleri yapmak ve gerekli kararları almak, bu konuda kendi alanları itibarıyla düzenleme yetkisi bulunan kurum ve kuruluşların yapacakları düzenlemeler hakkında onay vermek.
	c) Finansal tabloların; işletmelerin finansal durumunu, performansını ve nakit akışlarını Türkiye Muhasebe Standartları doğrultusunda gerçeğe uygun olarak sunumunu, kullanıcıların ihtiyaçlarına uygunluğunu, güvenilirliğini, şeffaflığını, karşılaştırılabilirliğini ve anlaşılabilirliğini sağlamak amacıyla, kamu yararını da gözetmek suretiyle, bilgi sistemleri denetimi dahil, uluslararası standartlarla uyumlu ulusal denetim standartlarını oluşturmak ve yayımlamak.
	(...)
	ı) Görev alanıyla ilgili uluslararası uygulama ve gelişmeleri izlemek, Uluslararası Muhasebe Standartları Kurulu ve Uluslararası Denetim ve Güvence Standartları Kurulu ile muhasebe ve denetim alanında çalışmalar yapan diğer uluslararası kuruluşlarla işbirliği yapmak, lisans ve telif anlaşmaları akdetmek ve gerektiğinde bu kuruluşlara üye olmak." kurallarına yer verilmiştir. 
	6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 88. maddesinde, "(1) 64 ilâ 88 inci madde hükümlerine tabi gerçek ve tüzel kişiler münferit ve konsolide finansal tablolarını düzenlerken, Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu tarafından yayımlanan, Türkiye Muhasebe Standartlarına, kavramsal çerçevede yer alan muhasebe ilkelerine ve bunların ayrılmaz parçası olan yorumlara uymak ve bunları uygulamak zorundadır. 514 ilâ 528 inci maddeler ile bu Kanunun ilgili diğer hükümleri saklıdır.
	(2) Bu düzenlemeler, uygulamada birliği sağlamak ve finansal tablolara milletlerarası pazarlarda geçerlilik kazandırmak amacıyla, uluslararası standartlara uyumlu olacak şekilde, yalnız Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu tarafından belirlenir ve yayımlanır.
	(3) Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu, değişik işletme büyüklükleri, sektörler ve kâr amacı gütmeyen kuruluşlar için özel ve istisnai standartlar koymaya ve farklı düzenlemeler yapmaya yetkilidir. Bu standart ve düzenlemeler, Türkiye Muhasebe Standartlarının cüz’ü addolunur.
	(4) Kanunlarla, belirli alanları düzenlemek ve denetlemek üzere kurulmuş bulunan kurum ve kurullar, Türkiye Muhasebe Standartlarına uygun olmak şartıyla, kendi alanları için geçerli olacak standartlar ile ilgili olarak ayrıntıya ilişkin sınırlı düzenlemeleri yapabilirler.

(4) Kanunlarla, belirli alanları düzenlemek ve denetlemek üzere kurulmuş bulunan kurum ve kurullar, Türkiye Muhasebe Standartlarına uygun olmak şartıyla, kendi alanları için geçerli olacak standartlar ile ilgili olarak ayrıntıya ilişkin sınırlı düzenlemeleri yapabilirler.
	(5) Türkiye Muhasebe Standartlarında hüküm bulunmayan hâllerde, ilgili oldukları alan dikkate alınarak, dördüncü fıkrada belirtilen ayrıntıya ilişkin düzenleme, ilgili düzenlemede de hüküm bulunmadığı takdirde milletlerarası uygulamada genel kabul gören muhasebe ilkeleri uygulanır.
	(6) Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu, belirlediği işletmeler ve kuruluşlar için uygulamada birliği ve sürdürülebilirliğe ilişkin raporlamaların uluslararası alanda geçerliliğini sağlamak amacıyla uluslararası standartlarla uyumlu olacak şekilde Türkiye Sürdürülebilirlik Raporlama Standartlarını belirlemeye ve yayımlamaya yetkilidir. Belirli alanları düzenlemek ve denetlemek üzere kanunla kurulan kurum ve kurullar, Türkiye Sürdürülebilirlik Raporlama Standartlarına uygun olmak şartıyla, kendi alanları için geçerli olacak standartlarla ilgili olarak ayrıntıya ilişkin düzenlemeler yapabilir." kuralına yer verilmiştir. 
	Yürütmenin düzenleme yapma yetkisi, asli yetkili olan kanun koyucudan farklıdır. Yürütme organının işlemleri, ister sübjektif ister düzenleyici işlemler olsun, daima o alanı önceden düzenlemiş olan bir kanuna dayanmak zorundadır. Bu anlamda yürütme organının işlemleri, kanunu izleyen, kanundan kaynaklanan (secundum legem) işlemlerdir. Sadece yasama organı bir konuyu ilkel, yani özerk ve serbest olarak düzenleyebilir. İdareci, kendisini yetkilendiren bir kanun hükmüne dayanmaksızın, bireysel olsun düzenleyici olsun hiçbir işlem yapamayacağı hâlde kanun, yasama organının kendine özgü iktidarına “teşebbüs kudretine” dayanır. Yasama kuvveti, aynı zamanda devredilemez bir kuvvettir. (Ergun Özbudun, Türk Anayasa Hukuku, 22. Baskı, Ankara, Yetkin Yayınları, 2022, s. 213 vd.) Öte yandan, kanuna dayanmaksızın düzenleme yapamayan idarenin kanuna aykırı düzenleme de yapamayacağı açıktır.

660 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile uluslararası standartlarla uyumlu Türkiye Muhasebe Standartlarını oluşturmak ve yayımlamak, bağımsız denetimde uygulama birliğini, gerekli güveni ve kaliteyi sağlamak, denetim standartlarını belirlemek, bağımsız denetçi ve bağımsız denetim kuruluşlarını yetkilendirmek ve bunların faaliyetlerini denetlemek ve bağımsız denetim alanında kamu gözetimi yapmak amacıyla Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu (KGK) kurulmuştur. KGK kurulmadan önce Sermaye Piyasası Kurulu, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu gibi kurumlar tarafından her biri kendi alanındaki şirketlerde uygulanmak üzere bağımsız denetim standartları belirlenmekte ve uygulama farklı bağımsız denetim standartları için farklı raporlar düzenlenmekteydi. Kanun koyucu bu nedenle uygulamada birlik sağlamak amacıyla KGK'yi kurmuş ve bağımsız denetim alanında uygulama birliğine sağlama görevi vermiştir. 
	KGK, 2012 yılında itibaren International Accounting Standards Board (IASB) tarafından oluşturan International Financial Reporting Standarts (IFRS) esas alınarak Türkiye Finansal Raporlama Standartları (TFRS) yayınlayarak uygulamada birliği sağlamıştır. KGK tarafından, IFRS'nin birçok uluslararası finansal muhasebe standardının seçilmesi gelişigüzel bir seçim değildir. Zira 6102 sayılı Kanun'un 88. maddesinin gerekçesinde, "(...) Türkiye Muhasebe Standartları ikinci fıkrada belirtildiği üzere - IFRS ile özdeş olacağı için Tasarı IFRS'nin Türkiye'de uygulanmasını sağlamış olmaktadır. Böylece Türk uygulaması artık hem ayrıntılı hem de gelişme halindeki standartların hakimiyeti altına girerek bu alanda uluslararası toplumla ve piyasalarla bütünleşmiş olmaktadır. İkinci fıkra uyarınca Türkiye Muhasebe Standartlarının IFRS'nin özdeşi olması zorunludur. Bu, kısmen AB'nin 12/07/2002 tarihli Uluslararası Muhasebe Standartlarının Uygulanmasına İlişkin Tüzüğünün gereğidir. Kısmen, çünkü bu Tüzük, Genel Gerekçede de belirtildiği gibi (N. 066), pay senetleri bir üye devletin hukukuna tâbi ve teşkilatlanmış bir piyasada işlem gören anonim şirketlerin 1/01/2005 tarihinden itibaren düzenleyecekleri konsolide yılsonu finansal tabloları hakkındadır. Yani IFRS'ye göre düzenlenmesi gerekli olan sadece sözü edilen şirketlerin konsolide tablolarıdır. Diğer ticaret şirketleriyle, pay senetleri teşkilâtlanmış piyasalarda işlem görmeyen anonim şirketlerin yılsonu finansal tabloları (Solo/münferit şirket tabloları) yani konsolide olmayan tablolara uygulanacak hükümler yönünden üye devletler serbesttir. Üye devletler kendilerine serbesti verilen alanda ister ulusal düzenleme yaparlar, ister orada da IFRS'e uyarlar. Tasarı, ikinci seçeneği kabul etmiştir. Bunun birinci sebebi; uygulanacak standartlar bakımından tam birliği sağlamak, ikincisi ise; küçük ve orta ölçekli işletmeleri (KOBİ'ler) de aynı standartlara tâbi kılmak ve uluslararası piyasalarla tam beraberlik içinde bulunabilmenin koşullarını yaratmaktır." doğrudan IFRS'ye doğrudan atıf yapılmıştır.