muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1147, Karar No: 2023/1487, Tarih: 15.03.2023

2. Davalı-müdahil davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; İlk Derece Mahkemesince, yukarıda (IV-B) numaralı paragraftaki gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Meralar, mülkiyeti Hazineye, kullanım hakkı köy yada kasaba halkına ait, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu şekilde kullanılan kamu orta malı niteliğindeki taşınmazlardır. Meraların ve öncesi mera olan taşınmazların, üzerlerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinilmeleri mümkün değildir.

Somut olaya gelince, dosya kapsamında icra edilen 20.11.1961 tarihli keşif sırasında dinlenen 1312, 1315 ve 1314 doğumlu mahalli bilirkişilerin çekişmeli taşınmazların 1941 yılına kadar köy merası olup, hayvan otlatıldığını, bu hususu katiyetle bildiklerini, evveliyatında kimse tarafından ekilip, sürülmediğini, bu tarihten sonra ise köy halkı tarafından açılmaya ve imar ihya edilmeye başlandığını, çekişmeli taşınmazların da bu tarihten sonra tespit malikleri tarafından imar ve ihya edilerek tarla haline getirildiğini, bundan sonra bu kişilerin zilyetliğinde bulunduğunu beyan ettikleri, 04.08.2007 tarihli keşif sırasında 1936 doğumlu komşu köy halkından dinlenen mahalli bilirkişinin taşınmazın kullanımına dair beyanda bulunup, evveliyatı hakkında beyanda bulunmadığı, 1935 doğumlu davacı yan tanığının taşınmazların 1946 yılına kadar boş olduğunu, bu tarihten sonra tespit malikleri tarafından kullanıldığını, 1938 doğumlu davacı yan tanığının taşınmazların tespit malikleri tarafından kullanıldığını ve evveliyatını ise bilmediğini, 1933 ve 1929 doğumlu davalı yan tanıklarının ise taşınmazların bildiklerinden beri tespit maliklerinin zilyetliğinde olduğunu beyan ettikleri, 01.04.2011 tarihinde icra edilen keşif sırasında dinlenen 1943, 1941 ve 1936 doğumlu mahalli bilirkişiler ile 1933 doğumlu komşu köy halkından mahalli bilirkişilerin genel olarak 1941 yılı ve evveliyatını bilmediklerini ve taşınmazların tespit maliklerinin zilyetliğinde olduğunu, komşu köy bilirkişilerinden İbrahim Yaşar'ın ayrıca taşınmazların mera olduğunu bilmediğini, 1936 doğumlu mahalli bilirkişinin ise taşınmazlara evveliyatında köy merası denildiğini duyduğunu beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Şu halde, tespit tarihinin 1952 yılı olup, ihtilafın bu tarih göz önüne alınarak çözümlenmesi gerektiği göz önüne alındığında, 2007 ve 2011 tarihli keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişilerin gerek taşınmazların evveliyatı gerekse de zilyetlik yönündeki beyanlarının soyut nitelikte olduğu, 1961 tarihli keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanlarının ise somut olgulara ve kesin bilgilere dayalı olup, gerek bilirkişilerin yaşları gerekse keşif tarihi göz önüne alındığında bu keşif sırasındaki beyanlara değer verilmesi gerekmekte olup, bu beyanlarının aksinin, bir diğer ifade ile taşınmazların mera niteliğinde olmayıp, zilyetlikle kazanım koşullarının da davalı tespit malikleri yararına gerçekleştiğinin somut olarak ortaya konulamadığı gözetildiğinde, taşınmazların evveliyatının mera olduğunun, zilyetlikle kazanım koşullarının da tespit malikleri yararına gerçekleşmediğinin kabulü gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, davalı-müdahil davacı Hazinenin davasının kabulüne ve çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile kamu orta malı - mera vasfı ile sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Davacı ... mirasçısı ... mirasçıları ... ve ..., davacı ... mirasçısı ... mirasçıları ... ve müşterekleri ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının (V.C.3.1) no.lu bentte yazılı nedenlerle REDDİNE,

2. Davalı-müdahil davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının (V.C.3.2) no.lu bentte yazılı nedenlerle kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7311, Karar No: 2014/9922, Tarih: 27.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/7311 E.  ,  2014/9922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kaynarca Köyü 168 ada 11 parsel sayılı 1165,84 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, tesbitinin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine; çekişmeli parselin tesbit gibi davalı ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11/03/2010 tarih ve 2010/74-3106 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Aynı gün temyiz incelemesi yapılan, Maçka Kadastro Mahkemesinin 2007/557, 2007/535, 2007/558, 2007/660, 2007/406, 2007/532 ve 2007/658 (Dairenin sırasıyla 2010/69, 2010/71, 2010/72, 2010/73, 2010/74, 2019/77 ve 2010/82) esasına kayıtlı dava dosyalarında, gerçek kişiler adına tesbit edilen ve aynı yerde bulunan sırasıyla Kaynarca Köyü 168 ada 26, 21, 27, 21, 11, 18 ve 163 ada 23 sayılı parsellerin gerçek kişiler adına tesbitine Orman Yönetiminin aynı iddia ile dava açtığı, mahkemenin 2007/557, 2007/558, 2007/660, 2007/532 ve 2007/658 sayılı dosyalarında, eski tarihli memleket haritası, amenajman ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceme ve keşif sonucu aynı orman bilirkişeler tarafından düzenlenen uzman bilirkişi kurulu raporlarında, çekişmeli parsellerin memleket haritasında beyaz renkli açık alan olarak nitelendirildiği, orman sembolü bulunmadığı sonuç olarak öncesi ve eylemli durumu itibariyle orman sayılmayan yerlerden olduğu, bildirilmişse de, aynı kurul raporuna eklenen memleket haritası ile aynı dosyalarda harita mühendisi bilirkişinin raporuna eklediği memleket haritası boyama ve semboller yönünden birbirinden çok farklı olduğu halde, bu haritaların hangisinin hangi tarihte çekildiği saptanmamış, bu çelişki yöntemince giderilmediğinden, en eski tarihli memleket haritasının uygulanıp uygulanmadığı ve taşınmazların yerinin bu haritalarda doğru olarak belirlenip belirlenmediği yönünde tereddüt oluşmuştur. Ayrıca, taşınmazdaki ağaçların sayısı, cinsi ve kapalılık durumu tereddüte yol açmayacak şekilde belirlenmemiştir. Bu nedenle, mahkemece yeniden inceleme ve araştırma yapılarak taşınmazın öncesinin ve eylemli halinin orman olup olmadığının araştırılması" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu; davanın reddine dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman tahdidi 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi uyarınca yapılmış çekişmeli taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/11/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9029, Karar No: 2015/10889, Tarih: 11.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9029 E.  ,  2015/10889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/25070

MAHKEMESİ : Elmalı(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/214 (E) ve 2013/379 (K)

SUÇ : Hakaret

SUÇ TARİHİ : 31/05/2013

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık A.. Ç.. hakkında hakaret suçuna ilişkin verilen kararda, öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilmez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sanık A.. Ç..'in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık V.. E.. hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan A.. Ç..'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6893, Karar No: 2023/944, Tarih: 09.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/6893 E.  ,  2023/944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2019/147 Esas, 2020/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye, mahsuba ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2020/2009 Esas, 2020/1935 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303üncü maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, beraat talebine, eksik incelemeye, sübuta, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, meşru müdafaa şartlarınn varlığı’na ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, beraat talebine, eksik incelemeye, sübuta, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, meşru müdafaa şartlarınn varlığı’na ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılanın 2014 yılında boşanmalarına rağmen aynı evde ikamet ettikleri, olay günü katılan, sanık ile müşterek çocukları olan ... ve ...ile birlikte misafirliğe gittikleri, eve döndüklerinde sanığın katılan ve kızları olan ...ve ...'ya hitaben "nereye gidiyorsunuz, neden bana haber vermiyorsunuz, dışarıda orospuluk yapmaya mı gidiyorsunuz, fahişeniz" şeklinde sözler söylediği, ...'nın eşi ...'in araya girdiği, katılanı sanıktan korumak için yatak odasına kilitlediği, katılanın sanıktan kaçmak için balkona çıktığı, balkona çıkan sanığın kesici delici aletle katılanı sol karın, sol kalça ve sol üst kol bölgesinden olmak üzere bıçakladığı, bu sırada tanık ...'in balkona çıkarak sanığa engel olduğu, katılanın ise kaçarak sokağa çıktığı kabul edilmiştir.

2. Sanığın alınan savunmasında katılandan kendisini korumak için bıçağı kullandığını beyan ettiği tespit edilmiştir.

3. İnceleme dışı sanıklar ... ve ...'ın beyanlarının dosyada bulunduğu görülmüştür.

4. Tanık ...., katılan ve mağdur beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmalara ilişkin olarak;

a) Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesince tanzim olunan 26.09.2018 tarihli; "karın solunda, umblikusun 7 cm superolateralinde 1,1x0,1 cm boyutlarında bir ucu dar bir ucu geniş açılı kesi, sol uyluk üst 1/3 lateralde, kalça ile kesişiminde, 1,2x0,2 cm boyutlarında bir ucu dar bir ucu geniş açılı kesi, sol üst kol alt 1/3 lateralde, zemininde 3x3 cm'lik yumuşak doku şişliği bulunan, 1,2 x 0,3 cm'lik kesi"

b) Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adlî Tıp Anabilim Dalınca tanzim olunan 15.11.2018 tarihli;

" karın solunda, sol üst kolda ve sol kalçada toplam 3 adet kesici delici alet yarası meydana geldiği, karındaki yaranın batın boşluğuna nafiz olduğu, midede yaralanma meydana getirdiği, ameliyatla mide onarımının yapıldığı, sol kol ve sol kalçadaki yaralarla ilgili pansuman ile tedavi edildikleri anlaşılmakla, meydana gelen lezyonların; basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu"

Şeklinde görüş bildirilen adlî raporlar dosya arasına alınmıştır..

6. ... Emniyet Müdürlüğünün 26.09.2018 tarihli, Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 28.11.2018 tarihli uzmanlık raporları dava dosyasında bulunmaktadır.

7. Olay Yeri İnceleme Raporu ve Olay Yeri Krokisi dava dosyasında bulunmaktadır.

8. Sanığın nüfus kayıt örneği ve adlî sicil kaydı incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

6. ... Emniyet Müdürlüğünün 26.09.2018 tarihli, Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 28.11.2018 tarihli uzmanlık raporları dava dosyasında bulunmaktadır.

7. Olay Yeri İnceleme Raporu ve Olay Yeri Krokisi dava dosyasında bulunmaktadır.

8. Sanığın nüfus kayıt örneği ve adlî sicil kaydı incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sübuta ve Beraat Talebine Yönelen Temyiz Talebi Yönünden

Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları, olay yeri inceleme raporu, mağdurlar ... ve ...'nın beyanları, tanık ...'in anlatımı, katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak tanzim olunan adlî muayene raporu karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Eksik İncelemeye ve Adil Yargılanma Hakkının İhlal Edildiğine Yönelen Temyiz Talebi Yönünden

Olay günü, katılan ile birlikte mağdurlar ... ve ...'nın eve döndüklerinde sanık ile katılan arasında gerginlik olması üzerine tanık ...'in araya girdiği, katılanın balkona geçtiği sırada sanığın kesici delici aletle balkonda bulunan katılanı üç yerinden yaraladığı, katılanın yaralanmalarına ilişkin olarak tanzim edilen raporlar, olaya ilişkin görgüsü bulunan mağdur ve tanık beyanı karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Meşru Müdafaanın Varlığına Yönelen Temyiz Talebi Yönünden

Her ne kadar sanık ve müdafii, sanığın eylemini kendisini savunmak için gerçekleştirdiğini savunmuşlar ise de, katılanla ile sanığın arasında gerginlik meydana gelmesi üzerine katılanın tanık tarafından başka bir odaya götürülmesi, katılanın balkona çıkmasına rağmen sanığın bıçakla katılana 3 kez vurması, damatları olan tanık tarafından sanığın engellenmesi karşısında sanık lehine meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2020/2009 Esas, 2020/1935 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6468, Karar No: 2012/3206, Tarih: 06.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/6468 E.  ,  2012/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununa aykırı davranmak suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın, 2499 sayılı Kanunun 47/A-2, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 59. maddeleri uyarınca l'er yıl 8'er ay hapis ve 10.708,00'er Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 231/8. maddesine göre 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına dair İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.07.2009 tarihli ve 2006/354 esas, 2009/560 sayılı kararına itirazın reddine ilişkin İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2009 tarihli ve 2009/945 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 02.05.2010 gün ve 28062 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2010 gün ve KYB. 2010-113850 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanıkların ... Menkul Kıymetler Borsasında işlem gören ... Pak Gıda San. ve Tic. A.Ş. hisse senetleri üzerinde yapmış oldukları alım satım işlemleri ile yapay olarak sermaye piyasası araçlarının arz ve talebini etkileyip, aktif bir piyasanın varlığı izlenimini uyandırarak fiyatları aynı seviyede tutmak, artırmak veya azaltmak biçiminde 26.03.2003-10.04.2003 tarihleri arasında işleme dayalı manipülatif faaliyetlerde bulunmak suretiyle 19,3 milyar Türk lirası kar elde ettikleri olayda, menfaatin manipülatif faaliyetler sonucu borsada işlem yapan diğer yatırımcılar zararına gerçekleştiği, mağduru tespit edilemeyen kamu zararının doğduğu, buna bağlı olarak borsa müessesinin yaralandığı, 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu ile korunması gereken değerlerin korunamadığı, 5271 sayılı Kanunun 231/6 maddesinde yer alan objektif unsurun gerçekleşmediği gözetilerek itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesindeki düzenlemeden "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve subjektif koşulların varlığı halinde, CMK.nun 231/5. madde fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı yasanın 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesindeki düzenlemeden "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve subjektif koşulların varlığı halinde, CMK.nun 231/5. madde fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı yasanın 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir.

Bu ilkeler çerçevesinde her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılması gerektiği cihetle, dava konusu olayda isnat edilen fiilin işlenmesi neticesinde mağduru belirlenmiş bir zarar veya kamusal anlamda somut bir zarar söz konusu olmamasına nazaran, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görülmediğinden REDDİNE, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3172, Karar No: 2014/3623, Tarih: 04.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/3172 E.  ,  2014/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.