muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1450, Karar No: 2013/5604, Tarih: 20.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1450 E.  ,  2013/5604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen akdin feshi ve tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 07.....2012 gün ve 5302 esas, 7229 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı yüklenici vekili, davalılarla müvekkili arasında ....07.1998 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, buna göre dava konusu taşınmaza her katta ... daireli, ... katlı ... daireli bina yapılacağını ve paylaşımın %70-... oranına göre düzenleneceğini, inşaatın betonarme temeli atıldıktan sonra depremler sebebiyle durduğunu, sonrasında da ... kat yerine ... kata izin verilebildiğini, bu durumda davacının inşaata devam etmesinin hukuken ve fiilen imkasız hale geldiğini ileri sürerek, akdin feshini ve yapılan işler bedeli olan 32.279,00 TL'nin 05.....2001 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili cevabında, sözleşmenin ifasının imkansız hale gelmesinde müvekkillerinin kusurlarının olmadığını, belediyece imar şartlarının değiştirildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece verilen ilk kararda, davacı arsa sahiplerinin sözleşme şartlarının yeni duruma uyarlanması için açılan davanın da derdest olduğunun anlaşıldığını, ancak bu davanın sonucunun beklenmesinin eldeki bu davayı uzatacağını, öte yandan yapılan işin arsa sahiplerinin işine de yaramayacağı için davalıları sebepsiz zenginleştirmediği belirtilmiş ve dava reddedilmiştir. Bu kararın davacı yüklenici tarafından temyizi üzerine, .... Hukuk Dairesi'nin ....05.2007 tarihli ilamında, davalı arsa sahiplerinin sözleşmenin yeni şartlara uyarlanması için açtıkları davanın işbu dava ile irtibatlı olduğu belirtilerek her iki davanın birleştirilmesi gerektiği yönünden karar bozulmuştur. Bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında her iki davanın birleştirilmesine rağmen bilâhare davacı arsa sahiplerinin birleşen davadan feragat ettikleri anlaşılmıştır. Mahkemece verilen ikinci kararda ise, asıl dava yönünden, tarafların kusuru olmaksızın akdin ifasının mümkün olmadığı, BK'nın 370. maddesi uyarınca davacının ancak yapmış olduğu masrafları talep edebileceği ve akdin feshi şartlarının oluştuğu belirtilerek, akdin feshine ve 1999 yılı rayiçleriyle hesaplanan ....432,69 TL tazminatın davadan itibaren yasal faiziyle davalılardan tahsiline, fazla taleplerin ve birleşen davanın feragat sebebiyle reddine dair verilen kararı taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 07.....2012 tarih ve 5302 esas ve 7229 karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6919, Karar No: 2021/4497, Tarih: 04.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/6919 E.  ,  2021/4497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın miktarı itibari ile sanık müdafiinin duruşma talebinin, 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede,

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya içeriğinden sanığın, 20/02/2015 tarihinde saat 13.11’de Pınarbaşı Mahallesi, ... Sokak, No: 49 adresinde bulunan ve müştekisi ... ... olan Adessa adlı iş yerinden 15 adet diş macunu çaldığı, aynı gün saat 16.30’da ... Mahallesi, Kızlarpınarı Caddesi, No:15 adresinde bulunan ve müştekisi ... olan Adessa adlı iş yerinin başka bir şubesinden 3 adet kahve kavanozunu çalmak isterken kasada yakalandığı, kimlik fotokopisini bırakarak ürün alarmına verdiği 60 TL’lik zararı ödemek için geri geleceğini söyleyerek ayrıldığı, aynı gün saat 18.04’de, müştekisi ... ... olan ilk şubeye giderek 45 adet diş macununu çalarak ayrıldığının anlaşılması karşısında, sanığın aynı gün içerisinde Pınarbaşı Mahallesi, ... Sokak, No: 49’da bulunan şubeden gerçekleştirdiği hırsızlık olaylarının 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suç oluşturacağı, ancak sanığın aynı il merkezinde farklı adreslerde bulunan şubelerden gerçekleştirdiği hırsızlık olaylarının, hırsızlık yapılan her bir şube için farklı suç oluşturacağı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kalan suç için hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilerek, her iki şube için zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

Kabule göre de;

2-Sanığın çaldığı diş macunlarının bedelinin sanığın ablası tarafından 10/03/2015 tarihinde ödendiği, her iki müştekinin de zararlarının bulunmadığını beyan ettiklerinin anlaşılmış olması karşısında, iddianamenin kabulü tarihinin 12/03/2015 olduğu da nazara alındığında etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiği gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca ½ oranında indirim yapılması,

3-TCK’nın 142/2-h, 43 ve 168/2. maddeleri uyarınca bulunan 3 yıl 1 ay 15 günlük hapis cezasından, TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 2 yıl 7 ay 7 gün yerine, 2 yıl 6 ay 8 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 04/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11299, Karar No: 2013/8946, Tarih: 29.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11299 E.  ,  2013/8946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 203/1, 62/1, 51/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasının ertelenmesine

1-Sanığın iş yerinin ruhsatsız olmasından dolayı mühürlendikten sonra yapılan kontrolde kapıdaki mührün bozulduğunun iddia olunması, sanığın, işyerinin eşi olan ...'a ait olduğu ve işyeri ile bir ilgisinin bulunmadığını ve mührü bozmadığını savunması, 28.06.2008 günlü mühür fekki tutanağında "kapıdaki mührün fek edildiğinin, işyerinin içinin tamamen boş olduğu ve kapılarının kilitli olduğunun" tespit edilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için tutanak düzenleyicilerin tanık sıfatıyla dinlenerek sanığın tutanak tarihinde işyerinde faaliyetine devam edip etmediği hususu araştırılarak, sanığın eşi olan ...'ın da celbi ile tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, yasaya aykırı,

2-Kabule göre de; sanığa verilen cezanın, suçu işledikten sonra yargılama sürecindeki davranışları göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesi uygulanarak ertelendiği halde; sabıkasız sanık hakkında sonuçları itibariyle daha lehe olduğundan öncelikle değerlendirilmesi gereken 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanması konusunda bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8624, Karar No: 2019/12197, Tarih: 03.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8624 E.  ,  2019/12197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1, 116/2 ve 31/3 maddelerindeki hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4 maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suçun işlendiği 11/04/2011 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10127, Karar No: 2014/3079, Tarih: 26.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10127 E.  ,  2014/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs. konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin sanık hakkında uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2013/21168, Karar No: 2014/11601, Tarih: 11.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21168 E.  ,  2014/11601 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ıslah ettiği dava dilekçesinde, 410 ada 7 parsel sayılı taşınmazda davalı ile birlikte müşterek malik olduklarını, dava konusu taşınmazın tamamını davalı tarafından yıllardır kullanıldığını, kendilerinin kullanımına izin vermediğini ileri sürüp, ecrimisil istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davanın belirsiz alacak davası olduğu ve bu itibarla ıslah tarihi itibariyle de zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilerek karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.102.79.-TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.06.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY-

Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'ndan farklı olarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda dava çeşitleri 105. ila 113. maddelerinde düzenlenmiş, eda davası (m. 105), tespit davası (m.106) ile belirsiz alacak ve tespit davası (m.107), inşai dava (m.108), kısmi dava (m.109) ayrı ayrı maddelerde gösterilerek farklılıkları belirtilmiştir.

./..

-2-

Belirsiz alacak davası özellikle, zararın baştan belirlenemediği, ancak bir incelemeden sonra tam olarak tespiti mümkün olan tazminat istemlerinde söz konusu olabilir. Belirsiz alacak davası açılması halinde alacaklı tüm miktarı belirtmese dahi, davanın başında hukuki ilişkiyi somut olarak belirtmek ve tespit edebildiği ölçüde asgari miktarı göstermesi gerekir (m. 107).

Kısmi dava da, 6100 sayılı HMK’nin 109. maddesinde tanımlanmıştır. Maddenin birinci fıkrasına göre “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir”. İkinci fıkrasına göre ise “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz”. Bu çerçevede doktrinde de talep konusu taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirlenebilir ise kısmi dava açılamayacağı açıkça belirtilmiştir (...).

Diğer taraftan Kanunun 119. maddesinde, dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar sayılmış ve açık bir şekilde talep sonucunun da bulunacağı belirtilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasında ise talep sonucunun açık olmaması halinde hakimin davacıya talebini açıkça belirlemesi için bir haftalık süre vermesi gerektiği düzenlenmiştir.

Diğer taraftan Kanunun 119. maddesinde, dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar sayılmış ve açık bir şekilde talep sonucunun da bulunacağı belirtilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasında ise talep sonucunun açık olmaması halinde hakimin davacıya talebini açıkça belirlemesi için bir haftalık süre vermesi gerektiği düzenlenmiştir.

Mahkeme kararında da belirtildiği üzere, alacağın belirli veya belirlenebilir olduğu durumlarda belirsiz alacak davası açılamaz ve belirsiz alacak davasının sağladığı usûlî imkânlardan yararlanılamaz. Belirsiz alacak davası, ancak davacının davanın açıldığı tarihte alacağın miktar yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyemediği, bunu kendisinden beklemenin mümkün olmadığı ya da imkânsız olduğu durumlarda söz konusu olacaktır (HMK m. 107/1). Bu durumlarda dahi, hukukî ilişkinin ve belirlenebilen asgarî miktarın ya da değerin gösterilmesi zorunludur (...).

6100 sayılı HMK ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkânı tanınarak belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukukî yarar bulunmadan kısmî dava açma imkânı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır. Bir yandan, HMK m. 109’da, haktan açıkça feragat edilebileceği şeklindeki temel maddî hukuk ilkesinden hareketle, kısmî dava açılırken fazlaya ilişkin hakları saklı tutma şeklindeki uygulamaya son verilmesi, bu veya buna benzer bir ibare kullanılmadığında haktan feragat edilmiş sayılacağı yönündeki uygulamanın önüne geçilmesi amaçlanmış; ancak, diğer yandan da hukukî yararı olmadan kısmî dava açılması engellenmek istenmiştir. Böylece uygulamada bazen başvurulduğu üzere kısmî davanın amacı dışında kullanılmasının önüne geçecek düzenleme yapılmıştır (HMK m. 109’un Hükümet Gerekçesi).

Zaman zaman, HMK ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmî davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmî dava açılması mümkündür. Fakat HMK, kısmî dava açmak bakımından daha ciddî değerlendirme yapılmasını gerektiren bir düzenleme getirmiştir.

../...

-3-

Zaman zaman, HMK ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmî davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmî dava açılması mümkündür. Fakat HMK, kısmî dava açmak bakımından daha ciddî değerlendirme yapılmasını gerektiren bir düzenleme getirmiştir.

../...

-3-

Belirsiz alacak davası ile kısmî dava birlikte değerlendirildiğinde, eğer alacak belirli veya belirlenebilir nitelikte ise tam veya kısmî şekilde belirsiz alacak davası açarak, bu davanın sağladığı imkânlardan yararlanmak mümkün değildir. Ancak, Kanunun kısmî dava açma imkânını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukukî yarar bulunduğunda kısmî dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkândan söz edilebilir ki, o zaman da kısmî davaya ilişkin HMK m. 109’daki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkânlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, HMK m. 109’da kısmî davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmî dava açılabilecektir. Buradaki temel ölçü, kısmî dava açmakta hukukî yararın bulunması ve Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere, kısmî dava açma hakkının dürüstlük kuralına aykırı şekilde kötüye kullanılmamasıdır. Şüphesiz ki, HMK’nin kabulünden sonra, gerek 29. maddenin açık hükmü gerekse 109. maddenin 2. fıkrasındaki düzenleme gereği, kısmî dava açılması halinde hukukî yararın, özellikle dürüstlük kuralı çerçevesinde daha sıkı gözetilmesi gerekli ve zorunludur.

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı anlaşılıyor, ancak alacak gerçekte belirli bir alacaksa, davacıya herhangi bir süre verilmeden hukukî yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü alacak belirli iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukukî yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira burada talep açıktır, bu sebeple HMK’nin m. 119/1-ğ fıkrasının uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukukî yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukukî yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukukî yarar değildir. Çünkü dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukukî yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukukî yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukukî yararın sağlanması için davacıya ek imkân sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkân yoktur, böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır (...).

Bunun yanında, şayet açılan davada asgarî bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa kısmî dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda HMK’nin m. 119/1-ğ fıkrasının aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, yani talep muğlaksa, m. 119/2 gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmî dava mı olduğu belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukukî yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, davanın sonuçlarına göre, talep kısmî davanın şartlarını taşıyorsa da kısmî davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir.

.../....

-4-