muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3152, Karar No: 2019/518, Tarih: 19.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3152 E.  ,  2019/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı yüklenici ile müvekkili arasında düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve bu sözleşmeye ek adi yazılı protokol imzalandığını, ek protokol uyarınca müvekkili tarafından yükleniciye fazladan 34.000TL ödeneceğinin kararlaştırıldığını ancak bu protokolün geçersiz olduğunu öne sürerek protokol uyarınca ödemiş oldukları 27.000TL’nin tahsili amacıyla ... takibi yaptıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini öne sürerek davalının haksız itirazının iptali ile alacağın %20’si oranında ... inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendilerine ödeme yapmadığını öne sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, düzenleme şeklinde yapılan ilk sözleşme uyarınca taraflar arasında fiyat farkı talep edilmeyeceğinin kararlaştırıldığından bahisle ödenen paranın davacıya iadesi gerektiğinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararlar HUMK'nın 297. maddesine uygun yazılmalıdır. Gerekçeli kararda dava dilekçesinin anlatıldığı bölümün dava ile bir ilgisi olmadığı anlaşılmaktadır. Kararın HUMK'nın 297. maddesinde yazılı ''tereddüte yer verilmeyecek şekilde olması'' amir hükmüne aykırı olduğundan re'sen bozulması gerekmiştir.

Kabule göre; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi resmi şekilde yapılmak zorundadır. Ek sözleşmelerde aynı şekilde yapılması halinde geçerlidir. Ancak sözleşmenin ifa edilmiş olması veya geri dönülemeyecek seviyede ifanın tamamlanmış olması halinde sözleşmenin geçersizliğinden bahsedilmesi MK'nın 2. maddesine aykırıdır. Somut olayda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde belirlenen yüklenici edimleri arsa sahibince kabul edilmiş, davacı da bunun karşılığında geçersizliği iddia edilen sözleşme uyarınca ödemeler yapılmıştır. Artık davacı tarafından ödemediği bedelin sözleşmenin şekli uygun yapılmadığından iadesinin talebi de MK'nın 2. maddesine aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/43833, Karar No: 2013/5628, Tarih: 14.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/43833 E.  ,  2013/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi ile ilgili olarak yapılan değerlendirmede; ''sanık ve vekili tarafından suçun kabul edilmemesi'' şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, hükmün açıklanmasının yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanığın aşamalarda şikayeti devam eden katılanın zararını karşılama hususunda bir girişiminin olmaması ve katılanın zararının giderildiğine dair dosyada bilgi-belge bulunmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi şartlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, tebliğnamenin belirtilen husustaki "bozma" istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Haksız tahrik nedeniyle 1/4 ten, 3/4'e kadar ceza indirimi öngören 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, katılandan kaynaklanan ve hakaretten oluşan haksız tahrikin ulaştığı boyut dikkate alınarak, asgari oranda bir ceza indirimi yerine, daha vahim olaylarda uygulama olanağı bulunan 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 14/02/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8240, Karar No: 2014/11683, Tarih: 12.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8240 E.  ,  2014/11683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adresinin “Amasya” olduğu belirtilmişse de bu adresin ceza infaz kurumuna ait olduğu, hükümlünün mahkumiyetine esas mahkeme ilamı ve kısıtlı adayının kendi beyanına göre cezaevine girmeden önceki adresinin “... Mahallesi ... Sokak No:24/11 ... -...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.09.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1896, Karar No: 2018/3646, Tarih: 21.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/1896 E.  ,  2018/3646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağı ve ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, ayrıca her ne kadar kayıtlarda veri hazırlama elemanı olarak çalışıyor gibi gösterilseler de davalı işyerinde diş hekimi asistanlığı, sterilizasyon işlemleri, hasta hikayesini almak, diş tedavisinde kullanılan malzemelerini hazırlamak gibi asıl işverenin yapması gereken işleri de yaptığını bu nedenle asıl işveren ile alt işverenin yapmış olduğu sözleşmenin muvazaalı olduğunu, başlangıçtan beri asıl işveren işçisi olarak kabul edilmeleri gerektiğini iddia ederek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı ve ilave tediye ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararı Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dava tarihinin 19.06.2014 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 05.01.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ilave tediye ve ücret farkı alacakları ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4554, Karar No: 2013/5473, Tarih: 15.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4554 E.  ,  2013/5473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı alacaklının açtığı davanın açılmamış sayılmasına, 3.kişinin açtığı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı borçlu ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (karşı davalı alacaklı) vekili, Yalova 1. İcra Müdürlüğü’nün 2011/134 sayılı Takip dosyasında yapılan 08.02.2011 günlü hacze konu menkullerin takip borçlularına ait olduğunu, üçüncü kişinin istihkak iddiasının yerinde olmadığını belirterek davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmesini istemiş, üçüncü kişi de istihkak iddiasının kabulü istemi ile aynı Mahkeme’de dava açmış, aradaki bağlantı nedeni ile iki dava dosyasının birleştirilmesine karar verilerek yargılamaya 2011/80 Esas sayılı dosya üzerinden devam edilmiştir.

Davalı (karşı davalı üçüncü kişi) vekili, belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlular), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu haczin takip borçlularının mal beyanı dilekçesinde gösterdiği yerde yapıldığı, takip borçlularının üçüncü kişi ile imzaladıkları 07.04.2010 tarihli sözleşme ile üçüncü kişi adına çay paketleme makinesinin yapımını üstlendikleri, 15.06.2010’da teslim gerçekleşmezse davaya konu ... marka kaynak makinesi dışındaki diğer mahcuzların üçüncü kişiye devredileceğinin kararlaştırıldığı, sözleşmenin geçerli olduğu ve çay paketleme makinesinin bitirilmediğinin keşif ve bilirkişi incelemeleri ile tespit edildiği, buna göre kaynak makinesi dışındaki diğer mahcuzların mülkiyetinin hacizden önce üçüncü kişiye geçtiğinin kabulü gerektiği, borçlular ve alacaklı

arasındaki yakın akrabalık bağı ve diğer delillere göre takibin danışıklı olarak yapıldığı, alacaklının açtığı davayı takip etmediği, haczin kötü niyetli olarak yaptırıldığı, İİK’nin 97/15. maddesinde tazminata ilişkin aranan yasal koşulların gerçekleştiği“ gerekçesi ile alacaklının açtığı davanın açılmamış sayılmasına, üçüncü kişinin açtığı davanın kısmen kabulü ile üçüncü kişi yararına tazminata karar verilmiş; hüküm, davalı borçlu ... tarafından temyiz edilmiştir. mahkemece eksik yatan posta masrafının tamamlanması konusunda temyiz edene muhtıra tebliğ edilmiş, verilen 7 günlük süre içinde yatırılmadığı gerekçesi ile 04.08.2011 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ne var ki 13.06.2011 tarihli muhtırada dökümü yapılan masrafın Mahkeme Veznesi’ne yatırılması gerektiği açıkça belirtilmemiştir. Bu durumda usule uygun düzenlenmeyen muhtıra nedeni ile 13.06.2011 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesi sonucunda;

Ne var ki 13.06.2011 tarihli muhtırada dökümü yapılan masrafın Mahkeme Veznesi’ne yatırılması gerektiği açıkça belirtilmemiştir. Bu durumda usule uygun düzenlenmeyen muhtıra nedeni ile 13.06.2011 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesi sonucunda;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı borçlu ...’ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.033,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı borçlu ...'tan alınmasına 15.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Davalı-borçlu ...:

2.049,30 TL.0.H

18,40 TL.P.H.

2.030,90 TL.Kalan
Yargıtay — Esas No: 2007/822, Karar No: 2007/1993, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/822 E.  ,  2007/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10.7.2006 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 7.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava dilekçesinde ve 10.10.2006 günlü celsedeki vekillerinin beyanına göre, çekişme konusu 101 ada 5 parsel sayılı taşınmazda mirasbırakanları ...'a ait pay üzerinde bulunan "... Bey Vakfından" şerhinin silinmesini istemişlerdir.

Mahkeme davanın kabulüne karar vermiş, hükmü davalı ... İdaresi vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisinde 101 ada 5 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydı bulunmadığından öncelikle bu kaydın getirilerek dosyasına konulması gerekir.

Davanın yukarıda açıklanan ileri sürülme biçimine göre muris ...'ın taşınmazda paylı malik olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacılar miras bırakan ... adına kayıtlı hissede elbirliği halinde maliktir. Ne var ki, ...'ın veraset ilamı dosyaya konulmamıştır. İş bu dosya içerisinde mevcut 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/103 esas sayılı dosyasında yer alan davacıların babası ... ...'a ait veraset belgesine göre ... ve ...'ın davacılar dışında ... isimli bir çocuğunun daha bulunduğu anlaşılmaktadır. Adı geçen bu mirasçı davada yer almadığı gibi ...'nin veraset belgesi olmadığından bunun dışında başka mirasçısı bulunup bulunmadığı da görülememektedir.

Elbirliği halinde mülkiyette (somut olayda olduğu gibi) mirasçılar arasında ortaklık bağı vardır. Bu kişiler mirasçı sıfatı ile bir mala veya hakka birlikte malik olmak durumundadır. Medeni Kanunun 701-703 maddeleri uyarınca bu tür mülkiyetin "ortaklığın" tüzel kişiliği bulunmadığından ortaklardan herbirinin eşya üzerinde doğrudan bir hakkı da yoktur. Bu anlatımın doğal sonucu olarak da mülkiyet bütünüyle ortakların tümüne aittir. Elbirliği mülkiyetinde malikler mülkiyet payını ayırmadığından eşya üzerinde paydaş değil, ortaktır. Yine bu tür mülkiyette işin özelliği gereği ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Şayet davalı olacaklarsa davanın ortakların tümü aleyhine açılması gerekir. Medeni Kanunumuzda bir ortağın tek başına dava açabileceği ne var ki, açtığı bu davanın devam edebilmesi için öteki ortakların açılan davaya olur vermeleri ya da davanın miras şirketine, atanacak temsilci aracılığı ile sürdürülebileceği kural olarak benimsendiğinden ve dava ehliyetinin varlığı mahkemece resen araştırılması gereken hususlar arasında bulunduğundan, miras bırakana ait veraset belgesi temin edilmeden ve davaya katılmayan ortakların olurları alınmaksızın veya Medeni Kanunun 640.maddesi uyarınca miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülebileceğinin gözardı edilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Diğer yandan, H.U.M.K.nun 388 ve 389.maddeleri uyarınca, hüküm fıkrasında mahkemenin neye karar verdiği açıkça yazılmalıdır. Hüküm fıkrası çok açık ve infazı mümkün olmalıdır. Somut olayda, çekişmeli taşınmazda sadece mirasbırakan ...'ın payından vakıf şerhinin silinmesi istendiği halde, sözü edilen maddelere aykırı şekilde infazda tereddüte ve karışıklığa neden olacak biçimde yazılı olduğu gibi hüküm kurulması da doğru olmadığından bu yönde bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 1.3.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30396, Karar No: 2013/6289, Tarih: 28.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/30396 E.  ,  2013/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

Alacaklı vekili tarafından borçlular hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte borçlu, çekin keşide yerinin İzmir olup, İzmir İcra Dairesi'nin yetkili olduğunu ileri sürerek yetkiye ve ardından senette tahrifat-sahtecilik olduğunu ileri sürerek borca itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Takip dayanağı çekte keşide yeri ve muhatap bankanın bulunduğu yer İzmir olup, borçluya ödeme emri 19.06.2009 tarihinde İzmir adresinde tebliğ edilmiştir. Çeke dayalı takip, borçluların ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HUMK. 9.md., HMK.7/2.), muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından, buradaki icra dairesinde ve ayrıca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

Öte yandan, İİK.nun 50.maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken (takip ve tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan) HUMK.nun 9/2.maddesinin 1.cümlesine göre, borçlu birden fazla ise bunlardan birinin ikametgahında takip yapılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm yalnız borçlulardan birinin ikametgahındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir. Borçlulardan biri için özel yetkili bir icra dairesinde takip yapılması halinde H.U.M.K.nun 9/2.maddesinin 1.cümlesi hükmü uygulanmaz.

Somut olayda takip dayanağı çeklerde keşide yeri, borçlu ikametgahı "İzmir" olup diğer borçlulardan ,. Ltd. Şti'ne ve ..... Ltd. Şti'ne tebligat yapılamadığından ve ......Ltd Şti'ne de şikayet tarihinden sonra 24.06.2012 tarihinde tebligat yapılmış olduğundan Ankara İcra Dairelerinin yetkisinin kesinleştiğinden  söz edilemez.

O halde, öncelikle, borçlunun yetki itirazının kabulü ile icra dosyasının borçlu açısından tefriki ile yetkili İzmir İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, borçlunun borca ilişkin itirazlarının incelenerek yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.