muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3045, Karar No: 2007/4119, Tarih: 29.03.2007

Orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünün bulunmadığı gibi, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü, 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararlarında da kabul edildiği üzere “ kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir." Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olup, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar, her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmündedir.Bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz. Yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davalarında görevi Adliye Mahkemelerine vermiştir (M.Y.- Md. 1025.(933).

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazlar, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçer. Başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki

10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3891, Karar No: 2017/3408, Tarih: 10.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/3891 E.  ,  2017/3408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13023, Karar No: 2016/1027, Tarih: 01.02.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/13023 E.  ,  2016/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/322503

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

NUMARASI : 2006/145 (E) ve 2011/372 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/145 esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilen İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/323 esas sayılı dava dosyası arasında mevcut belgelerden S.. B.. adına düzenlenen sahte kimlikle ...bank Zincirlikuyu Şubesi'nden 05.08.2005 tarihinde kredi alındığı anlaşılmakla, sanıklar M.. Ç.., A.. A.., E.. Ö.., V.. K.., D.. D.., H.. Ç.., H.. D.., S.. K.. hakkında gereğinin mahallinde takdiri, yine birleştirilmesine karar verilen İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/114 esas sayılı dava dosyası nedeniyle sanık S.. K.. hakkında nitelikli dolandırıcılık ve mühürde sahtecilik suçlarından mahkemece herzaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/145 esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilen İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/202 esas sayılı dava dosyası nedeniyle sanıklar M.. Ç.. ve A.. A.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, yine birleştirilmesine karar verilen Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/131 esas sayılı dava dosyası nedeniyle sanıklar M.. Ç.., A.. A.., E.. Ö.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine, şikayetçi ...bank A.Ş vekilinin temyiz isteminin birleştirilmesine karar verilen İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/114 esas sayılı dava dosyası nedeniyle sanık S.. K.. hakkında resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde;

1- Sanıklar M.. Ç.., A.. A.., E.. Ö.. hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/145 esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilen Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/131 esas sayılı dava dosyası nedeniyle TCK.nun 158/1-j- son, 62 madde ve fıkraları uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 604 günün TCK.nun 52/2 madde ve fıkrası uyarınca günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilirken sonuç adli para cezasının 12.080 TL yerine 12.000 TL olarak tayini suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar M.. Ç.., E.. Ö.. ve müdafiileri ile sanık A.. A.. müdafiinin, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık M.. Ç.. hakkında banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

- Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 245/3. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına esas alınan 400 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen 330 günün 4 güne, 5237 sayılı Kanunun 52. maddesi gereği bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile birim gün sayısının çarpılması suretiyle sonuç 6.660 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

3- İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/145 esas sayılı dava dosyası nedeniyle sanık M.. Ç.., birleştirilmesine karar verilen Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/131 esas sayılı dava dosyası nedeniyle sanıklar M.. Ç.., A.. A.. ve E.. Ö.., birleştirilmesine karar verilen İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/202 esas sayılı dava dosyası nedeniyle sanıklar M.. Ç.. ve A.. A.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

3- İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/145 esas sayılı dava dosyası nedeniyle sanık M.. Ç.., birleştirilmesine karar verilen Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/131 esas sayılı dava dosyası nedeniyle sanıklar M.. Ç.., A.. A.. ve E.. Ö.., birleştirilmesine karar verilen İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/202 esas sayılı dava dosyası nedeniyle sanıklar M.. Ç.. ve A.. A.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

a- ...bank'tan kredi tahsis edilmesi amacıyla bankaya başvuruda ibraz olunduğu anlaşılan mağdurlar G.. K.., G.. K.., ..... adlarına düzenlenen sahte nüfus cüzdanları ile ...., .... adına düzenlenen sürücü belgesi asıllarının ele geçirilememesi nedeniyle aldatma kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığı yönünde inceleme yapılamaması karşısında, kredi tahsis edilmesi sırasında imzalanan kredi sözleşmeleri ile bankaya ibraz olunan maaş belgeleri, personel belgeleri, elektrik faturaları v.b diğer sahte özel belgeler nedeniyle sanıkların eylemlerine uyan TCK.nun 207/1 maddesi uyarınca özel belgede sahtecilik suçundan ele geçirilen belge sayısı da gözönünde bulundurularak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine hükmolunması,

b- Hükümden sonra, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek, 24.11.2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki değişikliklerin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Birleştirilmesine karar verilen İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/323 esas sayılı dava dosyası nedeniyle M.. Ç.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

a- Sahte olarak oluşturulmuş nüfus cüzdanı ile bankaya müracaatla kredi kartı sözleşmesi imzalayarak mağdur S.. B.. adına kredi kartı çıkartmak şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle sanık M.. Ç..'ın, TCK.nun 245/2., 43 madde ve fıkraları uyarınca cezalandırılması yerine resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

b- Hükümden sonra, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek, 24.11.2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki değişikliklerin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

5- Sanık S.. K.. hakkında resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Duruşmadan haberdar edilmeyen ....bank A.Ş'nin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi ....bank A.Ş'nin 5271 sayılı CMK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5- Sanık S.. K.. hakkında resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Duruşmadan haberdar edilmeyen ....bank A.Ş'nin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi ....bank A.Ş'nin 5271 sayılı CMK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

- Suçtan zarar görme olasılığı bulunan ...bank A.Ş davadan haberdar edilmeden, iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanmadan yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle CMK 233 ve 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının, sanıklar M.. Ç.., E.. Ö.. ve müdafiileri, sanık A.. A.. müdafii ve şikayetçi ....bank A.Ş vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan S.. K.. hakkında diğer yönleri incelenmeden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde ve fıkraları uyarınca (BOZULMASINA), sanık M.. Ç.. hakkında ''4'' nolu bozma kararı yönünden aleyhe temyiz olmadığından kazanılmış hakları saklı kalmak üzere, 01.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5621, Karar No: 2017/3937, Tarih: 20.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/5621 E.  ,  2017/3937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı vekili, davalı borçlunun müvekkiline ait taşınmazda kiracı olduğunu birikmiş kira bedellerini ödemediğini, borçlu hakkında ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/11747 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, borçlunun ödeme emrini tebliğ aldığını, süresinde itiraz etmediğini ve 30 günlük ödeme süresi içinde borcu ödemediğini, davanın kabulüne davalı borçlunun kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket cevap dilekçesi vermediği gibi duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, davalının süresinde icra dairesine itiraz etmediği ve borcu da ödemediği anlaşıldığından davalı borçlunun takibe konu adresten tahliyesine karar verilmiş, karar davalı şirket yetkilisi sıfatıyla ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından kararı davalı şirket adına temyiz eden “...”ın davalı şirketi temsil ve ilzama yetkili olup olmadığı anlaşılamadığından, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 20.01.2016 ve 17.05.2016 tarihli kararları ile; “hüküm davalı .... Ltd. Şti. adına ... tarafından temyiz edilmiş ise de adı geçen şahsın davalı şirketi temsile yetkili olduğuna ilişkin bir belgeye rastlanmadığı, bu nedenle öncelikle temyiz eden ...'ın davalı şirketi temsile yetkili olup olmadığı hususunun belirlenmesi ve buna ilişkin belgenin evraka eklenmesi, temyiz edenin davalı şirketin temsilcisi olmadığının anlaşılması halinde ise; hükmün davalı şirkete usulüne uygun tebliğ edilmesi ve, temyiz olunduğu takdirde temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesi…” gerekçesiyle dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi üzerine Mahkemece, ... Ticaret Sicil Müdürlüğüne müzekkere yazılarak, ...’ın ... İletişim İnş.Tem.Taş.Elekt.Tic.San. Ltd. Şti.ni temsile yetkili olup olmadığı sorulmuş olup, verilen cevabı yazıda; ...’ın şirketi temsile yetkili olmadığı bildirilmiştir. Mahkemece, geri çevirme kararı gereğince davalı şirketin ticaret sicilinde belirtilen adresine tebligat yapılmış, ancak bu tebligat muhatabın adreste tanınmadığından bahisle iade edilmiştir. Bunun üzerine davalı şirketin ticaret sicil kaydındaki adresine TK’nun 35.maddesi uyarınca tebligat yapılmış, ancak usulüne uygun tebliğe rağmen karar davalı şirket yetkililerince süresi içerisinde temyiz edilmemiştir.

Dosyada, davalı şirket yetkilileri tarafından kararın temyizine ilişkin bir dilekçe verilmediğine, davalı şirketi temsilen hükmü temyiz eden ...’ın yukarıda açıklandığı şekilde davalı şirketi temsil ve ilzama yetkisi bulunmadığının anlaşılmasına göre Tahir Konak imzalı TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4906, Karar No: 2015/14509, Tarih: 28.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4906 E.  ,  2015/14509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2014

NUMARASI : 2014/43-2014/1638

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; aylık 2.000.00.- TL olarak ödenen iştirak nafakasının yetersiz olduğunu ileri sürerek, aylık 5.000.00.- TL ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, iştirak nafakasının aylık 3.500.00.- TL ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesinde; Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1.maddesi hükmü gereğince de; Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nun 331. maddesinde de; Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır. Hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda; küçük Lina'nın 15/06/2011 doğumlu olduğu, taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma davasında verilen kararın 05/11/2012 tarihinde kesinleştiği,anılan davada kararın kesinleştiği tarihten itibaren çocuk için babanın aylık 2.000.00.- TL iştirak nafakası ödemesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında, babanın lokanta işlettiği, 2.500.00.-TL aylık kazancı ve 1.500.00.- TL aylık kira geliri olduğu, aile yanında kira vermeden kaldığı, aracı ve iki evi olduğu; annenin ise, evi ve kira geliri olduğu, babasının evinde kaldığı bilgisi edinilmiştir.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, ortak çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacının da çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde; takdir edilen ve artırılan nafaka miktarı çoktur.

O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, daha uygun bir miktarda nafakanın artırılması gerekirken; taraflar arasındaki dengeyi bozacak miktarda nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, daha uygun bir miktarda nafakanın artırılması gerekirken; taraflar arasındaki dengeyi bozacak miktarda nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.