muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/13631, Karar No: 2006/16588, Tarih: 30.11.2006

C- Orman sınırının düzeltilmesi sonucu orman sınırı dışında bırakılan arazi orman sınırları içine alınması tarihinden önce tapuya kayıtlı olmalı ve bu tapu kaydı 4785 Sayılı Yasa karşısında geçerli bulunmalı ve Devletleştirme bedeli ödenmemiş olmalı ve bu tapu kaydı yüzölçümüyle o taşınmazı kapsamalıdır.

Yukarıda yazılı tüm koşulları bir arada taşımayan arazinin orman sınırı içinde iken, mülkiyeti orman niteliğiyle Hazineye ait olduğu gibi, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince orman sınırı dışına çıkartıldıktan sonra da Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi amacıyla yine mülkiyeti Hazineye ait olmaya devam edecektir. Yani Hazine adına orman sınırı dışına çıkartılacaktır.

2896 ve 3302 Sayılı Yasaların uygulaması sonucu, öncesi tapulu ya da tapusuz arazilerin Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılacağı açıkça yazılı olduğu halde, 1744 Sayılı Yasada “öncesi tapusuz olan araziler ile sınırlaması itirazlı olarak kesinleşen tapulu arazilerin ya da devletleştirilmiş veya 3116 Sayılı Yasanın muvakkat 1. maddesi gereğince kamulaştırılmış ormanların Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılacağının yasada açıkça yazılı olmaması, bu yerin Hazine adına çıkartılmış olmadığı” şeklindeki bir yorum tarzı yasanın ruhuna ve lafzına uygun olamaz.

Uygulamada da orman kadastro komisyonlarının 1744 Sayılı Yasanın 2. ve 2896 ve 3302 Sayılı Yasaların 2/B maddesi gereğince düzenlenen uygulama tutanaklarında orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin tümünün Hazine adına çıkartıldığı açıkça yazılarak Hazine adına tespit tutanakları düzenlenmektedir.

31.07.1993 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan "Orman Köylülerinin Kalkındırılmalarının Desteklenmesi Hakkında Yönetmelik"in 25. maddesinin (g) bendinde de hiç bir ayırım yapılmadan 1744, 2896 ve 3302 Sayılı Yasaların uygulanması sonucu orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin Hazine adına çıkartıldığı hükmü vardır. 2896 ve 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre orman rejimi dışına çıkartılan Devlet Ormanın öncesi kişilere ait tapulu yer bile olsa 1744 Sayılı Yasanın aksine Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılmaktadır.

1744 Sayılı Yasa ile 2986-3302 Sayılı Yasalar arasındaki fark sadece orman sınırlaması itirazsız kesinleşen tapulu araziler bakımındandır.

1744 Sayılı Yasa ile 2986-3302 Sayılı Yasalar arasındaki fark sadece orman sınırlaması itirazsız kesinleşen tapulu araziler bakımındandır.

I- Tapulu Devlet Ormanın bir bölümünün 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. ya da 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B maddesi uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılması halinde, o yer yine Hazinenin tapulu taşınmazı olmaya devam eder. Bu konu, 22.03.1996 ... ve 1993/5-1 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı gerekçesinin 19. paragrafında aynen şu cümlelerle ifade edilmiştir. (... komisyonlarının görevi orman sayılmayan makilik alanları belirlemekten ibarettir. Orman sayılmayan makiliklerin tesbiti ... orman tanımına göre tapu sicilinde düzeltme yapılması niteliğindedir. Bu düzeltme sonucu “orman niteliği ile Hazine adına tescil”edilen taşınmaz orman sayılmayan makilik alan olarak tesbit edilmekle, “özel mülk olarak Hazine adına tapuya tescil” edilecek, taşınmazın sadece tapudaki niteliği değişecektir.

Böylece tesbit işlemi ile Hazine adına tapulu olan TAŞINMAZ TAPUSUZ HALE DÖNÜŞMEYECEKTİR.)

Görüldüğü gibi, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içindeki makilik alanın ya da orman rejimi dışına çıkartılan yerin ormandan ayrılması o yeri tapusuz hale getirmeyip, sadece niteliğini değiştirdiğinden makilik cinsi ile ya da orman rejimi dışına çıkartılan yer niteliğiyle tapulu olma halini sürdüreceğinden, 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. ve 2896 - 3302 Sayılı Yasalar ile değişik 2/B maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler orman niteliği değişmiş olarak Hazine adına tapulu olmaya devam edeceğinden, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine konu olamayacaktır. Çünkü makiye ayrılmakla ya da orman rejimi dışına çıkarmakla, o yere ait orman tapu kaydının iptal edileceği ya da iptal edilmiş sayılacağı konusunda yasalarda hiç bir hüküm bulunmamaktadır.

İ- Kesinleşen orman kadastrosu sonucu orman olduğu saptanan arazi, Yasanın emredici hükmüne rağmen, görevli memurların ihmali ya da başka herhangi bir nedenle tapuya tescil edilmemiş olsa bile; orman kadastrosunun kesinleşmesi ile taşınmaz kamu malı olur ve orman niteliğiyle mülkiyet ... Hazineye geçer. Kesinleşen orman kadastrosunun sonradan tapuya tescil edilmesi mülkiyet hakkının doğumu için gerekli değildir. Orman kadastrosunun kesinleşmesiyle kamu malı nitelikli mülkiyet ... doğmuştur. Tescil işlemi, kurucu değil açıklayıcı nitelikte olduğundan durum yine değişmez, o yer tapulu sayılır. Medeni Yasanın 999. (E.M.Y. md. 912) maddesi “özel mülkiyete tabi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir ayni hakkın kurulması sözkonusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz” şeklindedir.

J- 3402 Sayılı Yasanın 17/1. maddesi gereğince "Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen arazi" imar-ihya ve zilyetlikle kazanılabilir.

J- 3402 Sayılı Yasanın 17/1. maddesi gereğince "Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen arazi" imar-ihya ve zilyetlikle kazanılabilir.

Yine, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18/2 maddesi aynen “... malları, hizmet malları, ormanlar devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile Kanunlar uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez” şeklindedir.

Yasalarımızda, hangi malların yasalar uyarınca Hazineye kalacağı birer birer sayılmamıştır. Yorum ve içtihatlar özellikle H.G.K.nun 05.09.1984 ... ve 1982/8-97/514 sayılı kararında yasalar uyarınca devlete kalan taşınmazların neler olabileceği açıklandıktan sonra, Medeni Yasanın 501 (E.448) maddesi gereğince mirasçı bırakmadan ölen kişilerin taşınmazlarının da, bu madde gereği Hazineye kalacağından zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilmiştir. Sözü edilen kararda, devletin özel mülkiyetinde sayılabilecek taşınmazların çoğunlukla Hazine adına tapuda kayıtlı olduğu, ancak sahipsiz oldukları için Hazineye ait

bulunan veya özel yasalar hükümleri uyarınca devlete kalmış olduğu halde, tescilleri yapılmamış taşınmazların bulunduğu, bu tür yerlerin devlete geçişinin yasa hükmünün gereği olduğu, yasa koyucunun bu fıkrayı yürürlüğe koymasındaki amacın, Hazineye ait taşınmazlara Hazinenin sahip çıkmasını sağlamak ve Hazine elinde rezerv ... bulundurmak olduğu açıklanmıştır. Yukarıda belirtildiği gibi Hukuk Genel Kurulunun 13.02.2002 ... ve 2002/16-48-91 sayılı kararı ile 8. Hukuk Dairesinin Nisan 2006 tarihinden sonra verdiği kararlarda da nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin 3402 Sayılı Yasanın 18/2. maddesinde belirtilen "yasalar uyarınca Devlete kalan taşınmaz" olduğu kabul edilmiştir. 2924 Sayılı Yasının 3.maddesindeki “Bu yerler bu yasanın hükümleri uygulanmak kaydıyla Orman Bakanlığı emrine geçer.” hükmü gereğince, bu özel yasa uyarınca orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazlar Anayasanın 170. maddesindeki kamu hizmetinin yerine getirilmesi amacıyla Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılır. Bu nedenle, 3402 Sayılı Yasanın 17/1 ve 18/2. maddeleri gereğince imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılamaz.

K- Hangi yönden bakılırsa bakılsın, Anayasa ve yasalar orman rejimi dışına çıkartılan yerleri diğer ... alanına dönüştürülecek Devlete ait hali yerlerden farklı olarak düşünmüş ve bu konuda Anayasada ve yasalarda farklı yasal düzenlemeler getirmiştir. 3116 Sayılı Yasanın 13. ve 6831 Sayılı Yasanın 11/4. maddesi kesinleşen orman kadastrosunun hiçbir resmi harç alınmadan tapuya tescil edilmesini, yine orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazın 2924 Sayılı Yasanın 3/1. maddesi gereğince tapuya tescil edilmesini emretmiştir. Yasaların açık hükmüne karşın ilgili devlet memurlarının şu veya bu nedenle görevlerini savsaklayarak tapuya tescilini sağlamamış olmaları M.Y. 999 ( E. 912) ve 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/4 maddesi gereğince sonuca etkili olamaz. Kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan yer tapulu sayılır. Orman rejimi dışına çıkartılsa bile, tapulu olmaya devam eder. Tapuda kayıtlı bir yer de zilyetlikle kazanılamaz. Bir an için aksi düşünülse bile Anayasanın 170. maddesi ve yukarıda yazılı Anayasa Mahkemesi kararları ve 2924 Sayılı Yasanın 2, 3 ve 3402 Sayılı Yasanın 17/1 ve 18/2. maddeleri gereğince zilyetlik yoluyla kazanılamaz.

Anayasa Mahkemesinin, orman rejimi dışına çıkartılan yerlere ait çok eski tarihli tapu kayıtlarına ve Devletin yüksek iradesi ile 50-60 yıl önce iskan yoluyla verdiği tapu kayıtlarına ve bu yerlerdeki zilyetliğe, değer verilmesine ilişkin 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesindeki ilgili hükümleri, keza, orman rejimi dışına çıkartılan alanlarda 2924 Sayılı Yasa hükümleri uygulanmayarak bu yerlerin Devlet tarafından orman köylüsü olup olmadığına bakılmaksızın satışına olanak tanıyan 4706 Sayılı Yasanın 3. maddesini Anayasaya aykırı bularak, bu konudaki yasal düzenlemeleri iptal ettiği, Devletin 4753 Sayılı Yasa hükümlerine göre bedelini alarak 40-50 yıl önce ... tevzi yoluyla topraksız çiftçilere dağıtılarak tapusunu verdiği yerlerin orman rejimi dışına çıkartılması halinde, bu tapu kayıtlarına değer verilmesini öngören 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 45. maddesindeki hükmü 22.02.2005 ... 5304 Sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırmış olduğu gözönünde bulundurulduğunda, hangi yasa döneminde olursa olsun orman rejimi dışına çıkartılan yerler tapuda kayıtlı olsun olmasın zilyetlikle kazanılmaz.

III- Bir an için makiye ayırma işlemine değer verilse ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi hükmüne göre orman rejimi dışına çıkarılan taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilebileceği kabul edilse dahi, makiye ayırma işleminin yapıldığı 1957 yılından, çekişmeli taşınmazın arazi kadastrosunda orman olarak tapulama dışı bırakıldığı 1961 yılına, bu tarihten Hazine adına tesbit edildiği 1980 yılına, bu tarihten gerçek kişilerin açtığı dava sonucu tekrar tapulama dışı bırakıldığı 1984 yılına, bu tarihten sonra da yine, Hazine adına tesbitinin yapıldığı 1988 yılına kadar, kesintisiz ve nizasız 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin hiçbir zaman dolmamıştır.

Açıklanan hususlar gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11535, Karar No: 2018/2109, Tarih: 01.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/11535 E.  ,  2018/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü ihbar üzerine kolluk görevlilerinin olay yerine gittiğinde katılan kuruma ait yanık vaziyette telefon kabloları buldukları, sanıkların olay yerinden kaçtığı, olay yerinde yapılan incelemede suça konu kabloların nereden kesildiğine ilişkin bir tespitin yapılmadığı, katılan kurum görevlisinin ifadesinde olaydan bir gün önce telefonların çalışmadığına yönelik bir ihbar geldiğini, konuyu araştırdıklarında Tepedan köyünde 100 metre ve 200 metre uzunluğunda kablo çalındığını tespit ettiklerini belirtmesi karşısında sanıkların hırsızlık eylemlerinin tamamlandığına ilişkin mahkemenin delilleri kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığı, temyiz dışı sanık ...’in katılan kurumun zararını kısmen karşıladığı, katılan kurumun kısmi iadeye rızasının bulunmadığı anlaşılmakla, kısmi iade halinde suçtan zarar gören kişinin TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca rıza göstermesi koşuluyla, etkin pişmanlık hükümlerinden kısmi iadede bulunan failin yararlanabileceği gözetildiğinde tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Temel cezanın en alt düzeyde belirlenmesine rağmen suçun gece işlenmesinden dolayı 143/1. maddesinin uygulanması sırasında gerekçe gösterilmeden cezadan (1/3) olarak en üst oranda artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8767, Karar No: 2014/11926, Tarih: 28.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8767 E.  ,  2014/11926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/181-2012/1795

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.04.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi G.. G.. ve L.. Ç.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, paydaş A.. Ç.. mirasçıları G.. D.. ve L.. Ç.. temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazda paydaş A.. Ç..'in yargılama aşamasında, 12.12.2012 tarihinde vefat ettiği dosyada mevcut nüfus kaydından ve veraset ilamından anlaşılmaktadır. Bu nedenle hüküm tarihinden önce vefat eden paydaşın mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken mahkemece taraf teşkili tam olarak sağlanmadan, davanın esasının karara bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16892, Karar No: 2015/11775, Tarih: 10.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16892 E.  ,  2015/11775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2008/129-2014/140

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2014 tarih ve 2008/129-2014/140 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/11/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. N.. Ö.. ile davalı vekili Av. Ş.. D.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının imzalamış olduğu lisans ve bakım sözleşmesi ile ANKATOP yazılımına ilişkin lisans hakkını müvekkiline verdiğini, aynı zamanda yazılıma ilişkin kaynak kodlarını müvekkiline teslimi ile bakım hizmeti verme borcu altına girdiğini, ancak davalının programın kaynak kodlarını bugüne kadar müvekkiline teslim etmediğini ileri sürerek kaynak kodlarının müvekkiline teslim edilmesini, yerine getirilmemesi durumunda sözleşmeye aykırı davranmış olan davalıdan 20.079 Euro cezai şart bedelinin, dava tarihinden itibaren işlemeye başlayarak Devlet Bankalarının Euro cinsi mevduat ile açılmış olan bir yıl vadeli mevduat hesabına uygulamış olduğu en yüksek faiz oranı ile beraber tahsiline hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin 19. maddesi uyarınca kaynak kodlarının tesliminin mümkün olmadığını, sözleşme ile bu yönde bir yükümlülük bulunmadığını, cezai şart ödeme açısından koşulların oluşmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin 19. maddesi uyarınca kaynak kodlarının tesliminin mümkün olmadığını, sözleşme ile bu yönde bir yükümlülük bulunmadığını, cezai şart ödeme açısından koşulların oluşmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya dayanak olan lisans sözleşmesinin münhasır nitelikte olmadığı vurgulanarak süresiz ve basit ruhsat şeklinde düzenlendiği, sözleşmenin 19. maddesinde de kaynak kodu formundaki yazılım ve geliştirilmiş versiyonlarının mali hak bedeli karşılığında davacıya verildiği belirtilerek, bu ürünler ve ona bağlı kaynak kodu, materyaller ile ilgili fikri ve sınai hakların davalıda olduğunun kabul ve taahhüt edildiği açıkça belirtildiğinden, kaynak kodlarının davacıya teslimine yönelik talebi yerinde olmadığı, ayrıca davada kaynak kodlarının teslim edilmemesi halinde sözleşmeye aykırı davranıldığı belirtilerek cezai şart talep edilmiş ise de, kaynak kodunun teslim edilmemesinin sözleşmeye aykırılık oluşturmadığı, her ne kadar sözleşmenin 11. maddesinde belirtilen bakım ve teknik destekle ilgili süre henüz dava açıldığı tarihte dolmamış ise de, bu maddenin son bendinde belirtildiği üzere, sözleşme yürürlüğe girdikten sonra Turkcell'in talebi doğrultusunda bakım hizmetinin sağlanacağı belirtilmiş olup, 2 yılı aşan süreden sonra bakım ve teknik desteğin 6. maddede belirtilen fiyatlar karşılığında verileceği kabul edildiğinden, somut olayda da davacı davalıdan teknik bakım desteği talebinde bulunduğu halde davalının bunu yerine getirmediğine dair delilde sunmadığından sözleşmenin davalı tarafından ihlalinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5583, Karar No: 2011/3458, Tarih: 17.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5583 E.  ,  2011/3458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın TTK'nun 25/3.ve 4.maddeleri uyarınca hak düşürücü süre yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin gazete ve matbaa işleri ile uğraştığını ve davalı ile baskı makinesi alımı hususunda anlaşmaya vardıklarını, ancak davalının makine hakkında müvekkiline yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdiği, makinenin özelliklerinin gizlendiği ve gerekli eğitim verilmeden müvekkilinin istediği özellikleri taşımayan makineyi satın almak zorunda kaldığını ve bedelin tamamen ödendiğini,malın taahhüt edilen süreden (2) ay gecikme ile müvekkiline teslim edildiğini, ancak makinenin verimli çalışmadığını, baskı süresinin çok uzun zaman aldığını, ayrıca renkli film çıktılarının hatalı olduğunu renklerin çakıştığını, durumun davalıya bildirilerek malın geri alınmasının istendiğini, yapılan yazılı ve sözlü başvurulara rağmen bundan sonuç alınamadığının davalıya 18.12.208 tarihinde ihtarname keşide edildiğini, davalının karşı ihtar ile müvekkilinin taleplerini reddettiğini, bunun üzerine dava açma zarureti doğduğunu belirterek malın davalıya iadesi ile ödenen bedelin faizi ile istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya bakma yetkisinin müvekkilinin ikametgahı mahkemesi olan Bakırköy’e ait olduğunu, ayrıca davacının dava konusu ürünü üretici firma olan yabancı merkezli ....’den satın aldığını, müvekkilinin adı geçen firmanın Türkiye temsilcisi de olmayıp sadece, ondan mal ithal ettiğini, davadışı yabancı firma ithalat prosedürünü aşmak için müvekkili firmanın elinde hazır bulunan makinenin davacıya teslimini istemesi üzerine de müvekkilinin teslimatı yaptığını, davacının süresi içinde TTK’nun 25/3.maddesi uyarınca ihbarda bulunmadığını, davacının malı 19.08.2008 tarihinde satın alıp ihbar tarihinin ise 19.12.2008 olduğunu öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında baskı makinesi alımı hususunda ticari ilişki olduğu ve malın 1908.2008 tarihinde davacı alıcıya teslim edildiği davacının TTK’nun 25/4.maddesi uyarınca gerekli inceleme ve muayeneyi yaptırıp açık ayıplar için (2) gün gizli ayıplar için ise (8) gün içinde ayıp ihbarında bulunması gerekirken, 02.09.2008 tarihinde mektuplar 18.12.2008 tarihinde ise noter ihtarı ile ayıp ihbarında bulunduğu, ihbarın süresi içinde olmaması nedeni ile hak düşürücü süre geçtiği için davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık satıma konu baskı makinesinin ayıplı olup olmadığı ve süresinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarından kaynaklanmaktadır. Davacı şirket yetkilisi tarafından davalı tarafa 02.09.2008 tarihli bir şikayet mektubu yazıldığı, davalı tarafından da 03.09.2008 tarihinde davacı tarafa e-mail ve aynı içerikli faks çekildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece bu e-mail ve faks metni üzerinde durulup, değerlendirilme yapılarak tüm deliller birlikte değerlendirilip uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.