muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31719, Karar No: 2016/12106, Tarih: 27.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/31719 E.  ,  2016/12106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın öncelikle muhatabın bilinen en son adresinde tebliğe çıkarılması, ancak 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılmasının gerektiği; somut olayda sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın sorgusu esnasında bildirdiği, bilinen son adresi yerine doğrudan mernis adresine gönderildiğinden, yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, bu nedenle sanığın öğrenme üzerine verdiği 09/10/2013 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 27/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8108, Karar No: 2013/11557, Tarih: 03.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8108 E.  ,  2013/11557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, tacir olan taraflar arasındaki haksız fiilden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7906, Karar No: 2013/10517, Tarih: 21.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/7906 E.  ,  2013/10517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.03.2011 tarih ve 2009/273-2011/74 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.05.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... (Grundig) A.Ş. arasında Bakırköy ve bazı yerleşim alanlarını kapsar şekilde 01.01.1993 tarihli yetkili servis hizmet sözleşmesi imzalandığını, bu ilişkinin devam ettiğini, 2006 yılına gelindiğinde akit davalının, müvekkilini de kapsar şekilde 360 adet servisin diğer davalının servisi olarak faaliyet gösterecekleri yönünde anlaştıklarını bildirdiğini, bu çerçevede her iki davalının isteği üzerine yeni konsepte uygun yapılandıklarını, araç gereç yenilediklerini, harcamalar yaptıklarını, davalı ...Ş'ye de servis hizmeti vermeye başladığını, fatura kestiğini, davalıların daha sonra her servis ile sözleşme imzalanmayacağını bildirdiklerini, davalı ...Ş'nin aralarında müvekkilinin de olduğu bir kısım servis ile ilişkiyi kestiğini, servis hizmetlerine engel olduğunu, gereksiz birleşmelere zorladığını, fahiş bedellerle kendisinden araç gereç almasını istediğini, pahalı şekilde kurslarla eğitim alma zorunluluğu getirdiğini, yıldırma politikası uyguladığını, sözleşmeyi çekilmez hale soktuğunu, daha sonra davalı ... (Grundig) servis ağının diğer davalıya satıldığını öğrendiklerini, maddi ve manevi zararlarına neden olduklarını ileri sürerek, 8.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, Beko (Grundig) A.Ş. adında bir şirket bulunmadığını, önceden Beko El. A.Ş. olan şirketin unvanının sonradan Grundig El. A.Ş. olduğunu, bu şirketle müvekkili Arçelik A.Ş'nin 29.06.2009 tarihinde müvekkili unvanı altında birleştiğini, davada tek davalı bulunduğunu, davacının önceden Grundig El. A.Ş. nezdinde servis hizmeti verirken 2006 yılından sonra servis organizasyonunun müvekkili tarafından devir alınması neticesi yetkili servis sözleşmesinin müvekkili ile devam ettirdiği hususunun doğru

olduğunu, ancak iddia edildiği gibi bir konsept hazırlığı istenmediğini, uzun süreli servis sözleşmesi yapılmasının önerilmediğini, yapılan masraflardan haberdar olunmadığını, daha sonra davacının İncirli yetkili servisine ortak olmak istediğini, talebinin kabul edildiğini, Tolga Tek. Ltd. Şti'ne ortak olduğunu, bu şirketle servis hizmet sözleşmesi devam ederken davacının payını devir ederek ayrıldığını, tüm istemlerin yersiz bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının eski unvanı Beko El. A.Ş. olan Grundig El. A.Ş. ile servis hizmet sözleşmesi imzaladığı, bu şirketin davalı ...Ş. ile 29.06.2009 tarihli genel kurul kararı ile birleştiği, servis sözleşmesini bu davalıyla devam ettirdiği, davacının davalı ...Ş'nin yetkili servisiyken İncirli servisine ortak olduğu ve daha sonra bu ortaklıktan ayrıldığı, öncesinde davacının, dava dışı Bahattin Sönmez ile davalı ...Ş'ye 20.03.2008 tarihi itibariyle dilekçe vererek yetkili servis sözleşmesinin Tolga Teknik Ltd. Şti. ile imzalamasını istediği, davalının da bu şirketle sözleşme imzaladığı, sonradan hisse devri yaptığı, davalı tarafından haksız feshedilen sözleşme bulunmadığı, servis ağının devrinin, birleşme kapsamında olduğu, davacıya pay verilmesinin kararlaştırılmadığı, diğer davalının dava tarihi itibariyle tüzel kişiliğinin kalmadığı gerekçesiyle bu davalı hakkındaki davanın davalı sıfatı bulunmaması nedeniyle, davalı ...Ş. hakkındaki davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...Ş.'ne verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11731, Karar No: 2019/13899, Tarih: 23.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11731 E.  ,  2019/13899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2019 tarihli ve 2018/385 esas, 2019/219 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23/07/2019 gün ve 94660652-105-34-6649-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/08/2019 gün ve 2019/80600 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanık hakkında; şahsi ve sosyal durumu, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak takdiren ceza tayin edildiği belirtilerek, temel ceza olarak suç tarihi itibariyle sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki alt ve üst sınır içerisinde bulunan 3 yıl hapis cezası belirlenmiş ise de; uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinin gösterildiği anlaşılmakla; 18/06/2014 tarihinde kabul edilerek, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile eklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin, 10/11/2011 olan suç tarihi itibari ile yürürlükte olmadığı ve müştekinin ikametine, evin dış kapı kilidini kırmak suretiyle girerek, konuttan hırsızlık yapan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından lehine olan ve eylemlerine uyan anılan Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç tarihi itibariyle yürürlükte olmayan ve ceza miktarı bakımından sanık aleyhine olup 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca uygulama olanağı bulunmayan 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'a eklenen 142/2-h maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hukuka aykırılıkların ciddi boyutlara ulaşması halinde başvurulabilecek olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma, kesin hükmün otoritesinin korunması gereği temyiz incelemesi nedenlerine göre dar kapsamlı olduğundan; hukuka aykırılığın, kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebilmesi, sanığın hukuki durumunu etkilemesi ya da değiştirmesine bağlıdır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hukuka aykırılıkların ciddi boyutlara ulaşması halinde başvurulabilecek olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma, kesin hükmün otoritesinin korunması gereği temyiz incelemesi nedenlerine göre dar kapsamlı olduğundan; hukuka aykırılığın, kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebilmesi, sanığın hukuki durumunu etkilemesi ya da değiştirmesine bağlıdır.

Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, uygulama maddesi olarak suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine, aynı Kanun'un 142/2-h maddesi gösterilmiş ise de; kararda mahkemece lehe kanun değerlendirmesi yapılarak, sanığın şahsi ve sosyal durumu, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak takdiren ceza tayin edildiği belirtilip temel ceza olarak suç tarihi itibariyle sanığın eylemine uyan TCK'nın 142/1-b maddesindeki alt ve üst sınır içerisinde bulunan 3 yıl hapis cezasının belirlendiği; böylece uygulama maddesi olarak sehven TCK'nın 142/2-h maddesinin yazıldığı ve bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla, yazım hataları kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilemeyeceğinden, kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18849, Karar No: 2012/17708, Tarih: 05.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18849 E.  ,  2012/17708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :117-585

Davacı, davalı SGK Başkanlığı tarafından haklarında 6183 sayılı Kanun uyarınca takipler yapıldığını, bu takiplerde gecikme zammına faiz uygulandığını, takip bedellerini ödediklerini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere yersiz ödedikleri gecikme zammı faizi nedeniyle şimdilik 1.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; 5510 sayılı Kanun m.88/19 uyarınca kesin yetkili mahkemenin işlemi yapan İl Müdürlüğü nedeniyle, İstanbul İş Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hüküm; davacı ... ve davalı SGK Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, düzenlenen rapor ile dosya incelendikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

Uyuşmazlık, 506 sayılı Kanun m.80/7 ve 5510 sayılı Kanun m.88/19 hükümlerinde belirtilen kesin yetkili mahkeme kuralının, somut davada uygulanması gerekip gerekmediği hakkındadır.

Mahkemece, davacı ... hakkındaki takiplerin, davalı Kurumun İstanbul İl Müdürlüğü tarafından yapıldığı gerekçesiyle, İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmişse de karar isabetsiz görülmüştür. Zira, gerek 506 sayılı Kanun m.80/7 hükmünde, gerekse 5510 sayılı Kanun m.88/19 hükmünde; 6183 sayılı Kanun uyarınca tahsili gereken kurum alacaklarıyla ilgili uyuşmazlıklarda, yetkili mahkemenin, alacaklı SGK Başkanlığı müdürlüğünün bulunduğu yerdeki iş mahkemesi olduğu kabul edilmiştir. Maddelerde belirtilen özel yetki kuralı, kesin yetki niteliğindedir. Ancak, belirtilen kesin yetki kuralının uygulanabilmesi için; önce 6183 sayılı Kanuna göre takip yapılması, sonra uyuşmazlığın bu kanunun uygulanmasıyla ilgili olması gereklidir. Somut olayda ise davalı Kurum tarafından 6183 sayılı Kanun uyarınca takipler yapılmışsa da davacı tarafından ilgili takip dosyalarına gerekli ödemeler yapılmış ve takipler sonuçlanmıştır. Takip dosyalarına belirtilen ödemeler yapıldıktan sonra, yersiz ödendiği iddia edilen kısmın istirdadı isteğiyle açılan bu davada ise 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından söz edilemez. Bu nedenle yukarıda belirtilen özel yetki kuralının uygulanması söz konusu olamaz. Bu durumda, genel yetki kuralları uygulanacağından, davalı Kurumun ana merkezi olması nedeniyle Ankara Mahkemelerinin de yetkili olduğu kabul edilmelidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, taraf vekillerinin temyiz taleplerinin kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının davacıya iadesine, 05.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28289, Karar No: 2013/21753, Tarih: 13.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28289 E.  ,  2013/21753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekmekte ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 1000.00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kurama verilmesine"kısmı çıkarılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1802, Karar No: 2007/3524, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1802 E.  ,  2007/3524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... Köyü 8425 (eski 3502) parselin 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapunun iptalini ve Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile 8425 parsel nolu taşınmazın tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, merkez ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına, 28.05.1981 tarihinde işe başlanarak; sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir. Daha sonra, 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp, 30.10.1991 tarihinde ilan edilmek suretiyle kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, merkez ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına, 28.05.1981 tarihinde işe başlanarak; sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir. Daha sonra, 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp, 30.10.1991 tarihinde ilan edilmek suretiyle kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Gerçek kişinin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunun Haziran 302 D.134 nolu kayıt olup,cinsinin Evkaftan ... ... vakfından orman ve edinme nedeninin “Mir ... ... ... ... Hazretlerinin ...”, hudutlarının “Tarafları ... sınırı ve ... yeri ve eski ...”, malikinin ... ... ..., miktarının 300 dönüm yüzölçümünde olduğu, ferağ nedeniyle T. Sani 309 D.131 nolu kayıtta aynı miktar ve hudut ile ... ... ... bini ...’a geçtiği, daha sonra malikinin mirasçısız ölmesi üzerine, vakfa ait olduğundan bil-müzayede ihale kılındığı, defter-i hakani emanet-i celilesinden şerefvarid olan 21-eylül-332 ve 6-eylül 332 tarih ve 68 ve 83 numaralı tahrirat-ı aliyyelerinden anlaşılmakla, meclis-i idare-i livanın 6-T.Sani 34 tarihli kararı mucibince senet ita kılındığı edinme sebebiyle, yani, orman yönetiminin taraf olmadığı ve orman yönetimini bağlamayan işlem ile T.Sani 334 tarih 99 nolu kayıtta, hududu “şarken ve garben ve şimalen sahibi senet ... ve tarlaları cenuben eski ... ... Kumla çiftliği arazisi olarak değiştirilip, miktarı 1048 dönüm 44 arşına yükseltilerek, orman vasfında, Bosnalı ... Bey kerimesi ve ... ... Bey’in zevcesi ...(...) Hanıma geçtiği, malikinin 18/11/1931 tarihinde ölmesi üzerine, çocuklarından ... mirası reddettiğinden, aynı hudut ve orman vasfı ile ancak, 96 hektar 3194 metre yüzölçümünde, T.Evvel 935 tarih 105 nolu kayıtta kızı ... ve oğlu ...’a, geçtiği,daha sonra maliklerinin başvurusu üzerine iki eşit kısma ayrılarak orman vasfı ile, 48 hektar 1597 metre yüzölçümündeki bölümünün 28/7/1944 tarih, 244 numaralı kayıtta ... ... ..., yine 48 hektar 1597 metre yüzölçümündeki bölümünün ise, 28/07/1944 tarih

196 nolu kayıt ile ... ... adına kaydedildiği,196 nolu kaydın sahibi ...’nin satışı nedeniyle aynı cins hudut ve miktar ile 11/6/1945 tarih 36 numarada tamamı 240 hisse itibarıyla ... ve arkadaşlarına geçtiği anlaşılmaktadır.

196 nolu kayıt ile ... ... adına kaydedildiği,196 nolu kaydın sahibi ...’nin satışı nedeniyle aynı cins hudut ve miktar ile 11/6/1945 tarih 36 numarada tamamı 240 hisse itibarıyla ... ve arkadaşlarına geçtiği anlaşılmaktadır.

4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi sonucunda tüm ormanlar devletleştirildiğinden, yasa gereği 28/7/1944 tarih 183cilt 244 nolu orman tapusu, 48 hektar 1597 metre miktar orman vasfında istimlak edilerek 11/10/1946 tarih 80 nolu kayıt ile Hazineye geçmiş, ancak daha sonra 5658 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile iadeye tabi ormanlardan olduğu gerekçesiyle, resmi senetle, 17/03/1952 tarih 87 numaralı kayıtta, orman vasfında, aynı miktar ve hudut ile ... ... ... adına iade edilmiştir. 28/07/1944 tarih 196 nolu kayıt ile ... ... adına kaydedilen ve ...’nin satışı nedeniyle aynı cins hudut ve miktar ile 11/6/1945 tarih 36 numarada tamamı 240 hisse itibarıyla ... ve arkadaşlarına geçen orman tapusu hakkında ise 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle devletleştirme ve keza daha sonra 5658 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile ,iade işleminin yapıldığı yolunda herhangi bir kayıt bulunmamaktadır.

... Köyünde 1955 yılında yapılan tapulama çalışması sırasında, 17/03/1952 tarih 77 nolu orman tapusu dayanak alınarak, maliki ... ... ... adına, 11/6/1945 tarih 36 nolu tapu dayanak alınarak ... ve arkadaşları adlarına tapulama parselleri oluşturulmuş, bir kısım parseller daha sonraki tarihlerde yapılan intikaller ile el değiştirmiştir.

Yörede 6 numaralı orman kadastro komisyonunca, ilk kez merkez ilçe sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamalarına ,28.05.1981 tarihinde başlanarak 5658 sayılı yasa uyarınca iade edilen 17/03/1952 tarih 87 numaralı kayıtta, orman vasfında,aynı miktar ve hudut ile ... ... ... adına tapulu taşınmazın bulunduğu alan, Batı ... ... Özel ormanı adı verilerek tapu maliki adına sınırlandırılmış,doğuda bulunan orman vasfındaki taşınmazlar ise 291-292-293-294-295-296-297-298-299-291 nolu orman sınır noktalarını birleştiren hatlar ile Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılmış ve akbinde içinde çekişmeli taşınmazların bulunduğu alanın nitelik yitirdiği saptandığından, 1744 sayılı yasanın 2. maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış, sonuçları 08.03.1982 tarihinde; itirazlı yerlerde ise, itiraz sonuçları 11.11.1985 tarihinde ilan edilmekle kesinleşmiştir.

Tüm bu açıklamalara göre, gerçek kişilerin dayandığı tapu kaydının ilk oluşumunda 300 dönüm yüzölçümünde olmasına karşın, bu tapu kaydının gittisi olan, Mart 1952 tarih 77 nolu, 48 hektar 1597 m2 yüzölçümünde, ... ... ... adına kayıtlı taşınmazın, önce 4785 sayılı yasaya göre istimlak edilip, daha sonra 5658 Sayılı Yasaya göre iade edilen, orman kadastrosu sırasında ise, Batı ... ... Özel Ormanı olarak sınırlandırılan alanın, kök tapu miktarı olan 300 dönümün çok üzerinde olduğu, tapunun ilk tesisinden sonra yapılan intikaller sırasında sınırdaki Devlet ormanları da tapu kaydı kapsamına alınarak yüzölçümünün artırılması işleminin Orman Yönetimini bağlamayacağı, bu nedenle davacı gerçek kişilerin maliki oldukları kadastro parsellerinin dayanağı Haziran 1945 tarih 36 nolu tapu kaydının 4785 Sayılı Yasa gereği devletleştiği ve 5658 Sayılı Yasada yazılı koşullar oluşmadığından iadeye tabi olmaması nedeniyle orman kadastrosu sırasında önce Doğu ... ... VIII Nolu Devlet Ormanı olarak sınırlandırılıp 2. madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve işlemin 08.03.1982, itirazlı yerlerin 11.11.1985 tarihinde ilan edilerek orman kadastro işlemi ile orman rejimi dışına çıkartma işlemlerinin kesinleştiği, orman kadastro işlemlerinin kesinleştiği tarihe göre hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, davacı gerçek kişilerin orman kadastrosunu iptal ettirecek hiçbir yasal dayanaklarının bulunmadığı, yerel mahkemece

bu ilkeler gözönünde bulundurularak Hazinenin davasının kabulüne dair verilen karar usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19936, Karar No: 2012/5867, Tarih: 01.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/19936 E.  ,  2012/5867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.