muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14311, Karar No: 2007/1260, Tarih: 01.02.2007

-9-

2006/14311 - 2007/1260

şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek, somut olayda olduğu gibi aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerde 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri de 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesindeki “… her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince çıkartılan 26/Mayıs/1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 31. maddesi ve 25 Haziran 1970 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 26-38. ve 19 Ağustos 1974 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 32/j-51. ve 20 Mayıs 1984 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 22/k-35. ve 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/k-28. ve son olarak 15 Temmuz 2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k-31. maddelerindeki "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında bu tür yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 gün 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 gün 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 gün ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 gün 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

11- Somut olayda, kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazların 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 5653 Sayılı Yasanın 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Yasanın 117. maddesi ile yürürlükten kaldırıldıktan sonra, yürürlükten kaldırılan 5653 Sayılı Yasa ve bu yasa uygulamasını göstermek için çıkarıldığı kabul edilen 17.08.1950 tarihli yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine 5653 Sayılı Yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki komisyonunca dava konusu 2310 sayılı parselin (C) ile gösterilen bölümünün 1957 yılında, aynı taşınmazın (D) ile gösterilen bölümü ve 2328 sayılı parselin tamamı ise 1967 yılında yapılan işlemle Akdeniz Makisi olarak tesbit edilmişse de, 1957 ve 1967 yılındaki makiye ayırma işlemlerine değer verilmeyerek ve 1946 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek yörede 1961 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında orman olarak tapulama tesbiti dışı bırakıldığı, 1977 yılında da Orman Yönetimi tarafından 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı ve 1980 yılında yapılan kadastro sonucu 1345 parsel sayısı ile Hazine adına tesbit edilmişse de, gerçek kişilerin itirazı üzerine Kadastro Mahkemesinin 11.06.1984 gün ve 1984/417-879 sayılı kararı ile bu işlemin ikinci kadastro sayılarak iptal edildiği, 1988 yılında 3402 Sayılı Yasanın 22/2. maddesi ve 2924 Sayılı Yasa gereğince yapılan ek kadastroda orman rejimi dışına çıkartılan yer niteliğiyle yine Hazine adına tesbit edilip, kadastro tesbitinin itirazsız kesinleştiği, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2. ve 2/B madde uygulaması sonucu orman niteliğini kaybetmesi nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402

-10-

2006/14311 - 2007/1260

Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine konu olamayacağı, yörede 1953, 1957ve 1967 yıllarında yapılan makiye ayırma işleminin hiç bir yasal dayanağının bulunmadığı, çekişmeli taşınmazlar 1988 yılında, 2924 sayılı Yasa gereğince yapılan kullanım kadastrosunda 2/B madde alanı olması nedeniyle ... ...’nin zilyetliğinde olduğu belirtilerek Hazine adına tesbit edilip kesinleştiği, 2924 Sayılı Yasanın 4127 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmüne göre “kadastro çalışmaları sırasında, fiili kullanım durumuna göre Hazine adına tesbiti yapılacak bu yerler üzerindeki muhtesat ile tasarruf eden kişilerin isimleri”nin tutanağın beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için, Hukuk Genel Kurulunun 10.11.1999 gün ve 1999/7-903-944 sayılı kararında kabul edildiği gibi, kadastro tesbitinin yapıldığı tarihte “orman köyü nüfusuna kayıtlı olmaları ve yasanın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren geriye doğru en az 5 yıl müddetle o yerde ikamet etmiş bulunmaları gerektiği”, somut olayda; davacı kooperatifin kadastro tesbit tarihinde taşınmaza zilyet olmadığı, tesbit ve tapuya tescil tarihinden çok sonra taşınmazı ...' dan satın aldığı, tüzel kişilik olması nedeniyle orman köyü nüfusuna kayıtlı olamayacağı ve dava konusu taşınmazlar orman köyünde olmayıp, beldenin mahallesinde olması nedeniyle Hukuk Genel Kurulunun 09.06.1999 gün ve 1998/8-487-492 sayılı kararında kabul edildiği gibi, 2924/4127 Sayılı Yasanın 11. maddesinde öngörülen "muhtesat ile tasarruf eden kişilerin isimlerinin" tutanağın beyanlar hanesinde gösterilebilmesi için taşınmazın orman köyü sınırları içinde olması gerektiği, bu hükümlerin beldelerde uygulama olanağı bulunmadığı, kütüğün beyanlar hanesinde gösterilen zilyetlik şerhinin ayni hak olmayıp, kişisel hak niteliğinde bulunduğu, tapu sicilinden ayrı olarak alınıp satılması ve değiştirilmesinin olanaksız olduğu, böyle bir talebin Tapu Sicil Müdürlüğünce yerine getirilemeyeceği, tarafların isteğiyle dahi, Tapu Sicil Müdürlüğünde yapılamayan işlemin mahkemelerden dava yoluyla da istenemeyeceği, aksi taktirde kadastro tesbitinin kesinleşmesinden sonra yapılacak her devir işleminin ayrı bir davayı gerektireceği, yasanın amacının bu olmadığı, esasen beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin Hak sahipleri tesbit komisyonunu bağlamayacağı, 1961 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda orman sınırı içinde olması nedeniyle orman olarak tapulama dışı bırakılan ve 1976 yılında kesinleşen işlemle orman rejimi dışına çıkartılan ve 1988 yılında bu niteliği ile Hazine adına tesbit ve 01.03

.03.1993 tarihinde Hazine adına tescil edildiği anlaşılan taşınmaz hakkında açılan tapu kaydı iptal ve tescil davası ile beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin silinmesi davasının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davacı Kooperatif’in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4860, Karar No: 2023/1529, Tarih: 09.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4860 E.  ,  2023/1529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2015 tarihli ve 2015/ 481 Esas, 2016/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl süre ile ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.09.2020 tarihli ve 2016/241666 sayılı hükmedilen cezanın az olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasu görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz istemi;

Bilinçli taksir koşulları oluştuğuna, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi;

Bilinçli taksir koşulları oluştuğuna, sanığa verilen cezanın az olduğuna ilişkindir.

3. Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Lehe hükümlerin uygulanmadığına, keşif yapılmadan karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Olay günü saat 19.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde, bölünmüş, iki şeritli, asfalt kaplama, kuru, aydınlatması bulunan yolda, gece vakti seyir halindeyken yaya geçidine geldiğinde istikametine göre solundan karşıya geçen yayalar ... ve ...'e aracının sağ ön kısımları ile çarptığı, kaza nedeniyle ...'in öldüğü, katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilemez, 6. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; mahkemece sanığın asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilerek buna göre uygulama yapılmıştır.

2. Katılanlar sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmişlerdir.

2. Katılanlar sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmişlerdir.

3. Katılan ... ... ile yaya geçidinden karşıya geçtiklerini, yolun orta bölüme geldiklerinde, ... istikametinden gelen araçları kontrol ettiklerini, yaklaşık 100-150 metre ileride trafik lambaları olduğunu ve araçların lambalarda beklediğini gördüğünü, yoldan kendilerine doğru gelen herhangi bir ... görmediğini, bunun üzerine yolun karşısına geçmeye başladıklarını, ancak daha sonra ne olduğunu anlamadığını, gözünü hastanede açtığını, olay anında herhangi bir korna ya da fren sesi duymadığını, karşıya geçtikleri sırada kendilerine doğru gelen herhangi bir ... ışığı farketmediğini, eğer ... ışığı olsaydı mutlaka fark edebileceğini ve sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

4. Sanık savunmasında ''Olay günü saat 19:00-19:30 sıralarında hava karanlıktı, sevk ve idaremdeki araçla ... istikametinden Mudanya istikametine doğru seyrediyordum, Güzelyalı lambalarının bulunduğu yere geldiğimde kırmızı ışıkta durdum, durduğumda ben orta şeritteydim, benim kullandığım aracın sağ tarafında motosikletli bir sürücü, sol tarafımda da yani sol şeritte de panelvan bir ... ve yine gerek benim arkamda gerek sağ öndeki motosikletli şahsın arka kısmında ve yine sol şeritte panelvan aracın arka tarafında beklemekte olan araçlar vardı, yeşil ışık yandığın ban geçişe başladım ve sol şeride panelvan aracın önüne geçtim, bu şekilde Mudanya istikametine doğru seyretmeye başladım, süratim yaklaşık 70-72 km civarındaydı, biraz ileride yaya yolu vardı ancak yaya yolunun bulunduğu yerde ağaçların bulunması nedeniyle yol ışıklandırması yeterli değildi bu nedenle ben bu şekilde yoluma devam ederken aynı zamanda arkamdan gelen trafik akışını da dikiz aynasında seyrediyordum, yaya geçidine yaklaştığım sırada dikiz aynasına baktıktan sona önüme baktığımda birden yaya geçidinde yayaları gördüm, görmem aniden olmuştur, mesafe çok yakındı frene bastım, el frenimi çektim hatta aracımın arka tarafı kaydı, yayalara aracımın sağ ön far kısmından çarpmak zorunda kaldım. Ben 15 yıllık şoförüm bugüne kadar herhangi bir kazam olmamıştır bu olaydan dolayı büyük üzgünlük ve pişmanlık duymaktayım, olay günü havada yağış yoktu, zemin kuru ve asfalttı" demiştir.

5. Tanık ... beyanında "Ben olay günü kazanın meydana geldiği yere 15-20 metre mesafede biraz yüksekçe bir yerde yolun karşısında üst tarafda arkadaşımı bekliyordum, hava kararmıştı, trafiğin akışının yapıldığı yolda cadde ışıklandırma lambaları yanıyordu, hava yağışlı değildi bu sırada beyaz bir aracın ... istikametinden gelip Mudanya istikametine giden bir aracın tahminen sürati 60 km civarındaydı birine çarptığını gördüm bulunduğum yerden koşarak olay yerine gittim, gittiğimde yerde iki kişinin yattığını gördüm, ikisi de bayandı bayanlardan biri yaralıydı, diğeri de ölmüştü, benim olayla ilgili görgüm bundan ibarettir," demiştir.

6. Tanık Turan Aras beyanında "Olay günü saat 19-19:30 sıralarında sevk ve idaremdeki halı yıkama işinde kullandığım panelvan marka araçla Güzelyalı istikametinden Mudanya istikametine doğru sol şeritte seyrediyordum, Güzelyalı lambalarında gelip durduktan sonra sanığın kullandığı aracın benim aracımın önünde sol şeritte Mudanya istikametine gittiğini fark ettim benim süratim 55-60 km civarındaydı sanıkta benim önümde 25 metre ileride hemen hemen aynı süratle seyrediyordu, hatırladığım kadarıyla yaya geçidini 10-15 metre kadar geçmiştik ki sanık önümde fren yapınca bende fren yaptım, sanığın arabası durunca bende durdum, baktığımda sanığın kullandığı ... yaya çarpmıştı hemen ambulansı aradım ve akabinde de işimin olması nedeniyle kazayı gördüğümü belirterek kazayı karışan ... sürücü sanığa telefon numaramı vererek oradan ayrıldım, kazayla ilgili görgüm bundan ibarettir." demiştir.

7. Tanık ... beyanında "Olay günü sanığın kullandığı araçla beni Güzelyalı'dan arkadaşı olmam nedeniyle beni aldı, Mudanya istikametine doğru gidiyordu, Güzelyalı Mudanya arısındaki lambalarda durduk daha sonra yeşil yanınca da sanık hareket etti, ben bu sırada ... içerisinde telefonla uğraşıyordum kazanın oluş şeklini keza sanığın süratinin ne kadar olduğunu görmüş değilim, ben olay sırasında ve sonrasında olayın meydana geldiği yerdeki ışıklandırmanın ne derecede olduğunun farkında değilim benim bilgim bundan ibarettir." demiştir.

8. Kazadan hemen sonra Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından olay yerinde yapılan keşif işlemi sonucunda düzenlenen keşif tutanağında; kazanın otobüs durağının hemen önündeki yaya geçidinin tam üzerinde meydana geldiği, yolun asfalt kaplama, iki yönlü ve bölünmüş olduğu, yol çizgilerinin ve yaya geçidi çizgisinin zeminde belirgin bir şekilde mevcut olduğu, yolda aydınlatma direklerinin mevcut olduğu, yaya geçidinin kenarında ayrıca mavi renkli yaya geçidi tabelası bulunduğu, sol şerit üzerinde yaya geçidinden hemen sonra başlayan ve yaklaşık 48 metre uzunluğunda olan fren izi bulunduğu, kaza yapan minibüsün fren izinin bitiminde yol üzerinde bulunduğu belirtilmiştir.

9. Kaza tespit tutanağında, bilirkişi raporunda yapılan inceleme ve hesaplama sonucunda sanığın kaza anında kuru zeminde 85 km/sa hızla seyrettiğinin, yolda yaya geçidi olduğunun ve hız limitinin de 50 km/sa olduğunun, sanığın hız kuralını ihlal etmesi ve yaya geçidi üzerinde yayalara ilk geçiş hakkını vermemesi nedeniyle kusurlu olduğunun, yayaların ise herhangi bir kusurlarının bulunmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

10. Adli Tıp Kurumu raporunda;

9. Kaza tespit tutanağında, bilirkişi raporunda yapılan inceleme ve hesaplama sonucunda sanığın kaza anında kuru zeminde 85 km/sa hızla seyrettiğinin, yolda yaya geçidi olduğunun ve hız limitinin de 50 km/sa olduğunun, sanığın hız kuralını ihlal etmesi ve yaya geçidi üzerinde yayalara ilk geçiş hakkını vermemesi nedeniyle kusurlu olduğunun, yayaların ise herhangi bir kusurlarının bulunmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

10. Adli Tıp Kurumu raporunda;

'' Sanık sürücü ... idaresindeki ... ile seyri sırasında dikkatini yola vermemesi, dikkatsiz ve tedbirsiz şekilde seyretmesi, hızını mahal şartlarına göre ayarlamayıp hareket alanını yeterince kontrol altında bulundurmadığı, olay mahalli yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmaması neticesinde, olay mahallinde işaretlerle belirlenmiş yaya geçidi bulunmasına ve yaya geçidini kullanarak karşıya geçen veya geçmek üzere bulunan yayaların varlığını da göz önünde bulundurarak kontrollü bir şekilde seyrine devam etmesi gerekirken, gerekli dikkat ve özeni göstermemesi neticesinde karşıya geçmek üzere kaplamaya giren yayaları geç fark etmesi ve idaresindeki aracın sağ ön kısımlarıyla mevcut hızıyla çarpması ile sebebiyet verdiği kazada, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışlarından kaynaklı asli kusurludur. 2) Müteveffa yaya ... ve müşteki yaya ... olay mahalli kontrolsüz yaya geçidini kullanarak karşıya geçmek üzere kaplamaya girdikleri, geçişleri süresince kontrollerini sürdürmeleri gerekirken, bu hususlara yeterince özen göstermemeleri neticesinde gelen araca karşı korunma tedbirine başvurmadıkları anlaşılmakla, kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışları nedeniyle her biri kendi ölüm ve yaralanmasında ayrı ayrı alt düzeyde tali kusurludur.'' kanaati bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

A. Tebliğname Yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu kusurlu olarak bir kişinin ölmesine, bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak tebliğnamede bu konuda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz istemi;

Katılanlar vekilinin yüzüne karşı 26.04.2016 tarihinde verilen hükme karşı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık Kanunî süre geçtikten sonra 06.05.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmıştır.

C. Katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden,

B. Katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz istemi;

Katılanlar vekilinin yüzüne karşı 26.04.2016 tarihinde verilen hükme karşı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık Kanunî süre geçtikten sonra 06.05.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmıştır.

C. Katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenle ceza miktarında isabetsiz bulunmadığı, sanığın yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmamasının, hız sınır limiti 50 km/sa olan yolda 85 km/sa hızla seyretmesinin kusur tayininde etkili olduğu, oluşa göre tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde bilinçli taksirli eylem olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenle ceza miktarında isabetsiz bulunmadığı, kazadan hemen sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca ve yargılama aşamasında mahkemece keşif yapıldığı anlaşılarak, hükmolunan ceza miktarı bakımından 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin, ceza miktarı ve katılanların zararının tazmin edilmemiş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmamasında, 5237 sayılı kanunun 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasında uzun süreli hapis cezasının taksirli suçlarda adli para cezasına çevrilebileceği öngörülmüş ise de mahkemece ''Sanığın kişiliği, taksire dayalı kusur durumu dikkate alınarak TCK'nın 50/1. maddesinin sanık lehine uygulanmasına takdiren yer olmadığına'' şeklindeki yasal ve yeterli gerekçe ile uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

E. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz istemi yönünden;