muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6392, Karar No: 2023/183, Tarih: 19.01.2023

2. Sanık savunmasında, dava konusu yeri yıllar öncesinde aldığını, burada aslına uygun olarak tamirat yaptığını, yapmadan önce de projesini sunduğunu, ancak bu projeyi 5 yıl kadar beklettiklerini, etrafta aynı koşullarda benzeri evler olduğunu, bu evlerin hepsinin de değişikler yaptığını, kendisinin de projesine 5 yıl kadar cevap gelmeyince binanın orjinalliğini bozmadan aslına uygun olarak tamirat yaptırdığını beyan etmiştir.

3. Kurul uzmanları 10.01.2013 tarihinde yerinde yapılan inceleme ile; tescilli yapının müştemilat bölümünün, avlu duvarlarının ve üst kotta kalan iki odanın avluya bakan duvarlarının yıkıldığı, taşınmaz yüzeyinde de ... makinesi ile hafriyat çalışması yapıldığı tespit edilmiştir.

4. 01.04.2013 tarihli iddianame ile, tescilli yapının müştemilat bölümünün, avlu duvarlarının ve üst kotta kalan iki odanın avluya bakan duvarlarının yıkıldığı, taşınmaz yüzeyinde de ... makinesi ile hafriyat çalışması yapıldığından bahisle asıl dava açılmıştır.

5. 22.02.2013 tarihli yapı tatil zaptı ile, yapının tek katlı, tobiye betonu dökülmüş, duvarları örülmüş durumda olduğu tespit edilmiştir.

6. Kurul uzmanları tarafından 09.04.2013 tarihinde yerinde yapılan inceleme ile izinsiz olarak yapı yapıldığı tespit edilmiştir.

7. Dava konusu yere ilişkin olarak, sanığın izinsiz inşai faaliyet yaptırdığından ve evin tamamlandığından bahisle 26.06.2013 tarihli iddianame düzenlenmiş, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/356 Esas sayılı dosyasının eldeki dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

8. Mahkemece 30.05.2014 tarihinde mahallinde keşif icra edilmiş, arkeolog bilirkişi raporu ile, dava konusu yerin kentsel sit alanı içerisinde kaldığı ve korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli olduğu tespit edilmiştir. İnşaat bilirkişisi raporunda, 22.02.2013 tarihli yapı tatil zaptında inşaatın henüz bitmediğini, ancak keşif tariihi itibariyle tamamen bitmiş ve oturulabilir halde olduğunu tespit etmiştir.

9. Dosya içerisinde mevcut tapu kaydında, dava konusu 1412 parsel nolu taşınmazın, sanığın ortağı olduğu Natüral Turizm Ticaret Sanayi İhracat ve İthalat LTD ŞTİ adına kayıtlı olduğu, tapu kaydında taşınmazın korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğuna ilişkin şerh bulunduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

9. Dosya içerisinde mevcut tapu kaydında, dava konusu 1412 parsel nolu taşınmazın, sanığın ortağı olduğu Natüral Turizm Ticaret Sanayi İhracat ve İthalat LTD ŞTİ adına kayıtlı olduğu, tapu kaydında taşınmazın korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğuna ilişkin şerh bulunduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın, dava konusu kentsel sit alanı içerisindeki, korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli yapının müştemilat bölümünü, avlu duvarlarını ve üst kotta kalan iki odanın avluya bakan duvarlarını yıktığı, taşınmaz yüzeyinde de ... makinesi ile hafriyat çalışması yaptığı hususlarının kurul uzmanları tarafından 10.01.2013 tarihinde yerinde yapılan inceleme ile tespit edildiği, daha sonra 22.02.2013 tarihli yapı tatil zaptı ile, yapının tek katlı, taliye betonu dökülmüş, duvarları örülmüş durumda olduğunun belirlendiği, kurul uzmanları tarafından 09.04.2013 tarihinde yerinde yapılan inceleme ile de izinsiz olarak yapı yapıldığının tespit edildiği, mahkemece 30.05.2014 tarihinde mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi raporları ile, keşif tariihi itibariyle yapının tamamen bitmiş ve oturulabilir halde olduğunun belirlendiği, sanık hakkında ilk olarak 01.04.2013 tarihinde iddianame düzenlendiği, ilk iddianamede tescilli yapının müştemilat bölümünün, avlu duvarlarının ve üst kotta kalan iki odanın avluya bakan duvarlarının yıkıldığı, taşınmaz yüzeyinde de ... makinesi ile hafriyat çalışması yapıldığı hususlarının dava konusu edildiği, ilk iddianame tarihinden sonra; 09.04.2013 tarihinde yerinde yapılan inceleme ile ise yapı inşaatına başlandığının ve 30.05.2014 tarihli keşif ile de yapının tamamen tamamlandığı ve oturulabilir halde olduğunun belirlendiği ve sanık hakkında sanığın izinsiz inşai faaliyet yaptırdığından ve evin tamamlandığından bahisle 26.06.2013 tarihli ikinci iddianame düzenlenerek ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/356 Esas sayılı dosyasının eldeki dosya ile birleştirilmesine karar verildiği, bu hali ile sanığın hakkında iddianame tanzimi ile hukuki kesinti gerçekleştikten sonra, eylemine devam etmesi nedeniyle iki ayrı suç oluştuğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.TCK’nın 51/1-b. maddesi gereğince, sanık hakkında hapis cezasının ertelenmesi kararı verilebilmesi için; “ Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması” şartının sağlanması gerektiği, somut olayda ise; sanığın eylemine devam ederek, keşif günü itibariyle inşaatı tamamlayarak yapıyı kullanılabilir hale getirdiğinin anlaşıldığı, bu durumda sanığın suç işledikten sonra pişmanlık gösterdiğinin kabul edilemeyeceği ve sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile aksi yönde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2015/237 Esas, 2015/347 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4633, Karar No: 2018/12777, Tarih: 23.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/4633 E.  ,  2018/12777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer omadığına aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı Nif-Tem Temizlik Malz. Tur. İnş. Sağ. Ltd. Şti Nilay Özel Güvenlik Ltd Şti. Ortaklığı'na yükletilmesine, 23/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8921, Karar No: 2015/25871, Tarih: 16.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8921 E.  ,  2015/25871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık A.. O..'ın suça konu silahın..'a ait olduğuna ilişkin savunması ve....'ın soruşturma aşamasındaki beyanlarının savunmayı doğrular mahiyette olması karşısında; .... duruşmaya davet edilerek usulüne uygun bir şekilde beyanı alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken dinlenmesinden vazgeçilerek eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

a- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun kararda gösterilmemesi,

b- Doğrudan hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde Cumhuriyet Savcısı tarafından 5275 sayılı Yasanın 106/3. madde ve fıkrası uyarınca hapse

çevrileceği gözetilmeden, cezanın mahkemece hapse çevrilmesine ve infazına karar verileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9123, Karar No: 2015/23202, Tarih: 08.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/9123 E.  ,  2015/23202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Kardeş olan sanıklar ... ile ... arasında börek tezgahının evin önüne konulmasından dolayı kavga çıktığı, sanıkların karşılıklı olarak birbirlerini darp ettikleri, sanıklar ... ve ...'in de kavgaya dahil olarak ...'i darp ettikleri, uğradıkları darp sonucu ... ve ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, sanık ...'in, evinin balkonundan ...'e ait aracın üzerine mermer parçaları atarak zarar verdiği, sanık ...'in de ...'e ait tezgaha ve evinin kapısına zarar verdiği, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarını işledikleri iddia edilen somut olayda;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:

Hükmolunan cezaların miktar ve türlerine göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanık Metin'in temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... haklarında verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:

Sanıkların amcaları ...'i diğer amcaları ... ile kavga ederken ayırdıklarını savundukları atılı yaralama eylemini kabul etmedikleri, savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yeter derecede delil bulunmadığından bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık Metin'in yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5936, Karar No: 2014/6351, Tarih: 07.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/5936 E.  ,  2014/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4925 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı yasanın yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği bu nedenle anılan kanunun 9.maddesinin uygulanamayacağı gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı CGTİK.nun 101/3.maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan itiraz merciince mahallinde değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6874, Karar No: 2024/2568, Tarih: 17.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6874 E.  ,  2024/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/338 E., 2023/149 K.

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, Görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi red, kısmi onama, kısmi incelenmeksizin iade

Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2017/338 Esas, 2023/149 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, bu tarihten sonra verilen kararların istinaf kanun yoluna tabi olduğu, dava dosyasının ilk kez kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden daha önce Yargıtay incelemesinden geçmediği, Bölge Adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş olması nedeniyle 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesi ile değiştirilen 5320

sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının uygulanma koşullarının bulunmadığı ve inceleme konusu hükümlerin istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden dosyanın mahkemesince yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, istinaf incelemesi sonrasında hükümlerin süresi içerisinde temyiz edilmesi halinde dava dosyası ile birlikte Dairemize gönderilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7231, Karar No: 2011/12155, Tarih: 12.07.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/7231 E.  ,  2011/12155 K.**

**"İçtihat Metni"**

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesinin son fıkrası ve 6110 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 2. fıkrası ile 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararı gereğince; bu dava dosyasının Yargıtay 10. Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/9084, Karar No: 2013/14917, Tarih: 30.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/9084 E.  ,  2013/14917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine dava dışı ... tarafından icra takibi başlatıldığını, takibin daha sonra davalıya temlik edildiğini, takip dayanağı çekteki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekteki imzanın davacıya ait olup olmadığının yargılama sonucu belli olacağını, iyi niyetli alacaklı olduklarını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece imza itirazı üzerine alınan bilirkişi raporuna göre takip konusu çekteki imzanın davacıya ait olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sahtecilik iddiasının herkese karşı ileri sürülebilecek olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava konusu çekin keşidecisi davacı birinci ciranta dava dışı ... Ltd. Şti hamili dava dışı ...'tır.

Davalı, dava dışı ... tarafından yapılan icra takibine konu alacağı temlik alarak alacaklı durumuna geçmiştir. Bu durumda keşideci ile temlik eden ve davalı arasında temel ilişki olmadığından imzanın sahte olduğunu bilmeleri düşünülemez.

Hal böyle olunca icra takibinin kötü niyetli olduğu yönündeki kabul isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/817, Karar No: 2021/1624, Tarih: 22.03.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/817 E.  ,  2021/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.06.2017 gün ve 2016/605 Esas - 2017/253 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 19.11.2020 gün ve 1551-6144 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılar ... ve ... vekillerince istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Daire onama ilamı davalı ... vekiline 30.12.2020 tarihinde tebliğ edilmiş, karar düzeltme dilekçesi ise 15.01.2021 tarihinde verilmiştir.

Bu durumda, 6100 sayılı HMK.'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.'nun 440. maddesi uyarınca yasal karar düzeltme süresinin geçirildiği anlaşıldığından, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin SÜREDEN REDDİNE,

Davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğine gelince;

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'a iadesine, davalı ...'ten HUMK'nun 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 460,00 TL para cezası alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 22.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21693, Karar No: 2013/2950, Tarih: 21.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/21693 E.  ,  2013/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/10/2012 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık suçunu yakınana ait işyerinde gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesi yerine 141/1.maddesi ile uygulama yapılması ve 5237 sayılı Yasanın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu; bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilip yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilerek uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda uygulama koşulları da bulunmadığı halde değer az kabul edilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın 5237 sayılı Yasanın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınan Bursa 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2000/1817 Esas- 2001/2074 karar sayılı ilamı gün hapis cezasına ilişkin kararının yerine getirme tarihinden suç tarihine kadar aynı maddenin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen üç yılın geçtiği sabıka kaydındaki diğer ilamların da yerine getirme tarihleri itibari ile tekerrüre esas olma niteliği bulunmadığının anlaşılması karşısında sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasanın 58/5. maddesi de gözetilmeden anılan maddenin altıncı ve yedinci fıkralarıyla uygulama yapılması,

2-Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

2-Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. ve 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine 53. maddeyle ilgili olarak “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.