muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7429, Karar No: 2019/8199, Tarih: 27.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7429 E.  ,  2019/8199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Direnme (Mahkumiyet)

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, yüzüne karşı 07/02/2019 tarihinde tefhim edilen hükmü, 22/02/2019 tarihinde CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Yasa'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2)O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

12/04/2018 gün, 2018/44 Esas ve 2018/146 Karar sayılı mahkeme ilamının temyizi üzerine Dairemizce verilen 29/11/2018 tarih, 2018/4880 Esas ve 2018/15352 Karar sayılı bozma ilamı ile; “Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...'in katılan kuruma yönelik hırsızlık eyleminde; 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda, suça sürüklenen çocuk ...'in 02.05.2014 günü Ömer Burak Terzi Özel Eğitim ve Anaokuluna gece saatlerinde girdiği, müdür odasında bulunan çekmecede bulunan zarf içerisindeki 20,00-30,00 TL kadar bozuk parayı alması şeklinde gerçekleşen eyleminde, önceki bozma kararında da açıkça ifade edildiği gibi suça sürüklenen çocuğun cezasından indirim yapılmak sureti ile mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, hatalı ve yetersiz gerekçe ile fazla ceza tayini, nedeniyle bozulmasına karar verildiği, yerel mahkemenin 07/02/2019 tarih, 2019/4 Esas ve 2019/14 Karar sayılı ilamı ile “... Suça sürüklenen çocuğun yaptığı araştırma neticesinde ancak bulabildiği parayı aldığından hakkında TCK'nun 145. madesi de uygulanmamış ve önceki hükümde direnilmesine karar verildiği” gerekçesiyle direnme kararı verilerek dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı ve yine son olarak 27.11.2018 gün, 2017/2-1043 Esas ve 2018/577 Karar sayılı içtihatları dikkate alındığında; dairemizin bozma kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle, Mahkemenin 07/02/2019 günlü direnme kararı yerinde görülmediğinden, dosyanın incelenmek üzere Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 27/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14910, Karar No: 2016/3583, Tarih: 21.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/14910 E.  ,  2016/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine ve kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, karşı yönden gelen ...'ye zorunlu trafik sigortalı aracın önünde seyreden dava dışı aracı aniden sollayıp karşı şeride geçerek kendi şerinde giden müvekkiline ait araçla kafa kafaya çarptığını, çarpmanın etkisiyle müvekkiline ait aracın gelişine göre sağ tarafta park halinde olan dava dışı başka bir araca çarptığını, müvekkiline ait aracı arkadan seyreden davalı ...'ye zorunlu trafik sigortalı aracın duramayarak müvekkiline ait araca arkadan çarptığını ve bu çarpmanın etkisiyle müvekkiline ait aracın tekrar park halindeki dava dışı araca çarptığını, trafik polislerince düzenlenen kaza tespit tutanağında olayın meydana gelişinin ve kusur oranının hatalı tespit edildiğini, tutanakta davalı ...'ye zorunlu trafik sigortalı araçtan hiç bahsedilmediğini, kusurun davalılara zorunlu trafik sigortalı araç sürücülerinde olduğunu, kaza sonucu müvekkilinin aracında meydana gelen 6.000,00 TL hasar bedelinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, araç başına azami 22.500,00 ile kaza başına 45.000,00 TL ile sınırlı sorumlu olduğunu, sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı ve zarar miktarının bilirkişi incelemesiyle hesaplanması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, araç başına 20.000,00 TL ve sigortalısının kusuru oranında sınırlı sorumlu olduğunu, avans faizi talep edilemeyeceğini, davaya konu olayın haksız fiilden ibaret olduğunu, sigortalı aracın

hususi (özel) araç olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davacı tarafından davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 3.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 07.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 21.3.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14492, Karar No: 2009/19109, Tarih: 09.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/14492 E.  ,  2009/19109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm 09.04.2008 tarihli ek ve asıl kararlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı tarafından, tebliğ giderinin yatırılmasına ilişkin muhtıra üzerine 06.02.2007 tarihinde temyiz giderinin yatırıldığı ve dilekçenin ... 1. Aile Mahkemesi kanalıyla gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle temyiz giderleri süresinde yatırıldığı anlaşıldığından 09.04.2008 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verildi.

İşin esasına yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.11.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5948, Karar No: 2012/45469, Tarih: 08.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/5948 E.  ,  2012/45469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/178745

MAHKEMESİ : Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2008

NUMARASI : 2008/137 (E) ve 2008/993 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret, tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan B. Y.. vekili, sanık A.. Ç.. hakkında şikayetçi N. Y..'a yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz etmiş ise de, Şikayetçi Nur tarafından verilmiş bir vekaletname bulunmadığı, katılan Bülent vekili olarak duruşmalara kabulüne karar verildiği ve bu nedenle sıfatı itibariyle sanık A.. Ç.. hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünü temyize yetkisi bulunmadığından temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık M.. Ç.. hakkında şikayetçi N.. E..'a karşı hakaret suçundan dolayı 5271 sayılı CMK.’nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın niteliği itibariyle temyizi mümkün olmayıp itirazı kabil olduğundan, sanığın dilekçesinin itiraz niteliğinde kabul edilerek gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

3- Sanık M.. Ç.. hakkında katılan B. Y..a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sabıkasız olan ve hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesindeki koşulların tartışılması gerekirken, “koşulları oluşmadığından” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5271 Sayılı Kanunun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Mehmet müdafii ve katılan Bülent vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19082, Karar No: 2018/15427, Tarih: 03.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/19082 E.  ,  2018/15427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Soruşturma aşamasında alınan 18/07/2013 tarihli ifadesinde ikamet adresinin “... Mahallesi...Sokak No: 26 A Odunpazarı/(ESKİŞEHİR)” olduğunu beyan eden şikayetçi ...'ün son bilinen adresi olan bu adresi yerine duruşma davetiyesinin ve gerekçeli kararın doğrudan şikayetçinin “.. Mah. .. Cad. No: 39/1 İç Kapı No: 3 Odunpazarı/ ESKİŞEHİR” adresi olan MERNİS adresine tebliğ edildiği, usulsüz tebligat nedeniyle şikayetçiye davaya katılma olanağı sağlanmadığı anlaşıldığından şikayetçi ...'e gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği ile kararı temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve bu konuda ek tebliğname düzenlenerek, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 03/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9373, Karar No: 2016/17254, Tarih: 19.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/9373 E.  ,  2016/17254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 22/03/2013 yerine 22/05/2013 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Sanık hakkında Atlı Mahallesinde bulunan tarımsal sulama kuyusunda abonesiz ve sayaçsız elektrik kullandığına dair 22/03/2013 tarihinde kaçak elektrik kullanım tespit tutanağı düzenlendiği, sanığın savunmalarında; kuyuyu 2013 yılı Mart ayında açıp aynı gün kullanmaya başlamadan önce kuruma abonelik için müracaat ettiğini beyan ettiği, tutanak düzenleyicilerin beyanının alınmadığı, 04/02/2015 tarihli kolluk tutanağı ile 08/05/2015 tarihli keşifte yapılan gözlemlerde, söz konusu tarımsal sulama tesisinin sanık adına aboneliğinin yapılmış ve sayaçlı olduğunun tespit edildiği, aldırılan bilirkişi raporunda; sözleşme tahakkuk tahsilat makbuzunda sanığın 20/04./2013 tarihinde kuruma sözleşme bedelini ödediği ve bu tarihte aboneliğin başlamış olduğunu, bu şekilde sanığın 22/03/2013 tarihli kaçak tutanağından yaklaşık 1 ay sonra abone olduğu, sanığın abonelik tarihinden önce trafoyu kullanarak tarımsal sulama yapmış olduğu takdirde kullanımın kaçak enerji kapsamına girdiğinin belirtildiği ancak bilirkişi raporunda bahsi geçen sözleşme tahakkuk tahsilat makbuzunun dosyada olmadığı anlaşılmakla; sanığın hangi tarihte bu kuyuyu açtığı araştırılıp sanığın abonelik için kuruma hangi tarihte başvurduğu ve aboneliğin hangi tarihte başlatıldığı hususlarının kurumdan sorulmasından sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6607, Karar No: 2014/6502, Tarih: 01.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/6607 E.  ,  2014/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2013

NUMARASI : 2011/13-2013/87

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işe giriş tarihinin 01/10/1977 olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi M.K.tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.10.1977 tarihinden itibaren 90 gün davalı işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Hizmet tespitine ilişkin davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; dava dilekçesinde davalı olarak sadece Kurumun gösterildiği, davacı vekilinin 31.01.2011 tarihli dilekçesi ile, işveren olarak A. . ve B.D. – Ş. Mobilya Fabrikası ünvanlı işyerini davaya dahil ettiği, davacının çalışmalarının geçtiği adi ortaklık şeklindeki işyerinin sahiplerinin ayrı ayrı tespit edilerek davaya dahil edilmediği, 2286 sicil numaralı Şık Mobilya Fabrikası isimli davalı işyerinin 1977 yılı 4. döneme ait bordrolarında davacının 90 gün çalışmasının görüldüğü, bordronun başlığında “çıraklar” ibaresinin olduğu, dava konusu dönemde davacı adına gerek davalı işyerinden gerekse başka işyerinden bildirilmiş çalışmanın olmadığı, bordro tanıklarının davacının dava konusu dönemde çırak olarak çalıştığını beyan ettikleri, davacı tanıklarının ise çıraklıktan bahsetmeksizin davacının çalışmasını doğruladıkları, tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği, davacının çalışmasının niteliğinin netleştirilmediği, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği görülmüştür.

Adi ortaklıkların tüzel kişiliği olmadığından ve adi ortaklık sözleşmesi, yeni bir hukuki varlığa vücut vermediğinden, meydana gelen topluluğun bir bütün olarak medeni hakları kullanma yeteneği yoktur. Ortaklık dava ve taraf ehliyetine sahip olmadığı gibi, ona karşı da, dava açılamaz. Ortaklığı ilgilendiren haklar ve borçlar bakımından bütün ortakların birlikte davacı ve davalı olarak katılmaları gerekir.

Adi ortaklıkların tüzel kişiliği olmadığından ve adi ortaklık sözleşmesi, yeni bir hukuki varlığa vücut vermediğinden, meydana gelen topluluğun bir bütün olarak medeni hakları kullanma yeteneği yoktur. Ortaklık dava ve taraf ehliyetine sahip olmadığı gibi, ona karşı da, dava açılamaz. Ortaklığı ilgilendiren haklar ve borçlar bakımından bütün ortakların birlikte davacı ve davalı olarak katılmaları gerekir.

Bu nedenle davacının çalışmalarının geçtiği Şık Mobilya Fabrikası ünvanlı işyerinin dava konusu dönemdeki tüm ortaklarının tespit edilerek bu adi ortaklığın tüm ortaklarının ayrı ayrı taraf haline getirilmesi gerekirken, bu işlem yapılmadan davaya devam edildiği ve karar verildiği görülmüştür.

Öte yandan, dönem bordrosunun çıraklara ait olduğunun belirtilmesi ve bordro tanıklarının davacının çırak olarak çalıştığını beyan etmelerine karşın bu yönden de gerekli olan araştırma yapılmamıştır.

506 sayılı Yasanın 3. maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Davada tespiti istenen dönemde 05.07.1977 tarihinde yürürlüğe giren 2089 sayılı Çırak, Kalfa ve Ustalık Yasası yürürlüktedir. Belirtilen nedenlerle çıraklık ilişkisi, çıraklık sözleşmesini düzenleyen 2089 sayılı Yasa'daki koşullar dikkate alınarak irdelenmelidir.

Öncelikle bir kimseye çırak denebilmesi için o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir.

Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen devrede çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak, işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Kabule göre de; davacının 01.10.1977 tarihinden itibaren çalıştığını belirterek bu tarihten itibaren tespit talep etmesine ve bordrolarda çırak olarak bu tarihten itibaren çalıştığı belirtilmesine rağmen talep aşılarak ve bordrolardaki sürelere aykırı olarak 1977 yılı Ocak, Şubat ve Mart aylarında asgari ücretle toplam 90 gün çalıştığının tespitine şeklinde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Kabule göre de; davacının 01.10.1977 tarihinden itibaren çalıştığını belirterek bu tarihten itibaren tespit talep etmesine ve bordrolarda çırak olarak bu tarihten itibaren çalıştığı belirtilmesine rağmen talep aşılarak ve bordrolardaki sürelere aykırı olarak 1977 yılı Ocak, Şubat ve Mart aylarında asgari ücretle toplam 90 gün çalıştığının tespitine şeklinde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacının çalışmalarının geçtiği iddia olunan Şık Mobilya Fabrikası ünvanlı işyerinin dava konusu dönemdeki tüm ortaklarının tespit edilerek bu adi ortaklığın tüm ortaklarının ayrı ayrı taraf haline getirilmesi için davacıya önel vermek, bu şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların gösterdiği delilleri toplamak, davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarını ya da işyeri sahiplerini dinlemek, davacının davalı işyerinde yaptığı işin niteliğini tespit etmek, davacı işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyeceğinden davacının çalışmalarının tüm sigorta kollarına tabi olduğunu kabul etmek ve davacının talebini de gözönünde tutarak sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/924, Karar No: 2018/242, Tarih: 18.01.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/924 E.  ,  2018/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ....Mad. Pet. Ür. İnş. Gıda Tur. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalının sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu tır üzerindeki konteynırın davacının içinde bulunduğu aracın üzerine düşmesi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 106.396,62 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile 106.396,62 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... Mad. Pet. Ür. İnş. Gıda Tur. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekili ile davalı ... Mad. Pet. Ür. İnş. Gıda Tur. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde

görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6.731,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Mad. Pet. Ür. İnş. Gıda Tur. Paz. San. Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 4,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 18.1.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.