muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/6553, Karar No: 2024/6212, Tarih: 05.12.2024

Bu sebeple davacı hakkında 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 10/8. maddesinin (e) bendi uyarınca (2019 yılı için) 77.632,00 TL  idari para cezası ile tecziyesine ilişkin ... tarih ve  ... sayılı işlem tesis edilmiştir. 
             İLGİLİ MEVZUAT:
Maden Kanunu'nun 10. maddesinin 7. fıkrasında ''Gerçek dışı veya yanıltıcı beyanda bulunmak suretiyle Kanun hükümlerinin uygulanmasını engelleyen ve/veya haksız surette hak iktisap eden ruhsat sahiplerine 50.000 TL idari para cezası verilir. Bu fıkranın ikinci kez ihlâli halinde bir önceki ceza katlanarak uygulanır. (Değişik cümle:14/2/2019-7164/10 md.) İlk tespit tarihinden itibaren üç yıl içinde madde hükümlerinin üç kez ihlâl edildiğinin tespiti hâlinde ruhsat iptal edilir.'' hükmüne, maddenin 8. fıkrasının (e) bendinde ise, "Ruhsat sahasında yapılan üretim veya satışların beyan edilmemesi haksız yere hak iktisabı sayılır. Haksız yere hak iktisabına imkan veren bu hususlarla ilgili yapılmış beyanlarda gerçek dışı ve yanıltıcı beyanlar olarak kabul edilir." hükmüne yer verilmiştir.
	Dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan 21/09/2017 tarih ve 30187 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Maden Yönetmeliğinin "İdari para cezaları" başlıklı 93. maddesinin 2. fıkrasında "İdari para cezaları ile ilgili bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümleri uygulanır." düzenlemesine yer verilmiş, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 5. maddesinde; "26.9.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun zaman bakımından uygulamaya ilişkin hükümleri kabahatler bakımından da uygulanır. Ancak, kabahatler karşılığında öngörülen idarî yaptırımlara ilişkin kararların yerine getirilmesi bakımından derhal uygulama kuralı geçerlidir. Kabahat, failin icraî veya ihmali davranışı gerçekleştirdiği zaman işlenmiş sayılır. Neticenin oluştuğu zaman, bu bakımdan dikkate alınmaz." kuralı yer almaktadır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
	3213 sayılı Kanun'un fiiilin icrai davranışı ile gerçekleştiği tarihte  yürürlükte olan hali ile 10. maddesinin 7. fıkrasında "gerçek dışı veya yanıltıcı beyanda bulunmak suretiyle Kanun hükümlerinin uygulanmasını engelleyen ve/veya haksız surette hak iktisap edilmesi" olduğu anlaşılmaktadır. Aktarılan bu kanunî tanım uyarınca, gerçek dışı veya yanıltıcı beyanda bulunmak suretiyle haksız surette hak iktisap edilmesi halinde ihlâl ortaya çıkacaktır.
	Dosyada yer alan 2015 yılı işletme faaliyet formları ile ilgili yılların satış bilgi formlarının incelenmesinden,Davalı idare tarafından maden sahasında 20.02.2016-22.02.2016 tarihinde yapılan inceleme neticesinde, 2015 yılı üretim ve sevkiyat miktarının 55.340,66 ton olarak beyan edildiği, ancak 2015 yılına ait sevk fişlerinden 46.565,42 ton madenin sevk edildiği, sevk edilen 8.775,24 ton madenin sevk fişi ile kayıt altına alınmadığı sabittir.

Dosyada yer alan 2015 yılı işletme faaliyet formları ile ilgili yılların satış bilgi formlarının incelenmesinden,Davalı idare tarafından maden sahasında 20.02.2016-22.02.2016 tarihinde yapılan inceleme neticesinde, 2015 yılı üretim ve sevkiyat miktarının 55.340,66 ton olarak beyan edildiği, ancak 2015 yılına ait sevk fişlerinden 46.565,42 ton madenin sevk edildiği, sevk edilen 8.775,24 ton madenin sevk fişi ile kayıt altına alınmadığı sabittir.
	Uyuşmazlıkta, cezalandırmaya esas alınan fiilin sübuta erdiğin açıktır. Ancak, cezaya esas fiilin hangi tarihte gerçekleştiğinin tespiti uygulanacak idari para cezası miktarı açısından önem taşımaktadır. 
Somut olayda  2016 yılında mahallinde denetim yapılmıştır. Davacı tarafından 2015 yılı işletme ve satış bilgi formları ise, 2016 yılının nisan ayında idareye sunulmuştur. 
 3213 sayılı Maden Kanunu'na aykırılık teşkil eden eylemi nedeniyle davacıya, işlenen fiilin gerçekleştiği tarihe göre (2015 yılı işletme ve satış bilgi formlarının 2016 yılı nisan ayında idareye sunulması ile gerçekleşen eylemin 2016 yılına tekabül ettiği)  2016 yılında geçerli olan idari para cezası tutarı verilmesi gerekirken, dava konusu işlem tarihi olan 2019 yılı için yeniden değerleme oranında güncellenen değerler üzerinden idari para cezasının verildiği anlaşılmaktadır.
Bu itibarla  sonucu itibariyle yerinde bulunan temyize konu kararın gerekçesi değiştirilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır. 
 
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle,
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA, 
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama  kararının taraflara  tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın  İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 05/12/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/10830, Karar No: 2024/7322, Tarih: 05.12.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 ALTINCI DAİRE  
Esas  No : 2021/10830
Karar No : 2024/7322   
TEMYİZ EDENLER 	: I (DAVACI)  ...
VEKİLİ	: Av. ...
                                                       II (DAVALILAR) 1- ... Belediye Başkanlığı/...	  
VEKİLİ	: Av. ...
                                                        2- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ...
	  ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
KARŞI TARAF                             : I (DAVALILAR) 1- ... Belediye   Başkanlığı/...	 
                                                        2- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı	   
                                                        II (DAVACI)  ...	  
İSTEMİN	KONUSU	                  :  Uygulama imar planında dava konusu parsele verilen park alanı kullanım kararı yönünden davanın reddine, nazım imar planının ve uygulama imar planının diğer kısımları ile parselasyon işleminin ise iptallerine dair Mahkeme kararının redde ilişkin kısmına karşı davacı tarafından, iptale yönelik bölümüne karşı davalı idarelerce yapılan istinaf başvurularının reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: İstanbul ili, Pendik ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... sayılı parseli kapsayan alanda Pendik Belediye Encümeninin ... tarihli, ...ayılı kararı ile kabul edilen parselasyonun ve dayanağı 16/05/2008 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli Pendik Merkez Revizyon Uygulama İmar Planı ile İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarihli, ... sayılı kararıyla uygun bulunan 1/5000 ölçekli Pendik İlçesi D-100 Karayolu ile Sahil Arasında Kalan Kısma Ait Nazım İmar Planı'nın iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; dosyanın ve yerinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporun birlikte değerlendirilmesinden, uyuşmazlığa konu parselin bulunduğu alanın 15/06/2009 onay tarihli 1/100.000 ölçekli İstanbul İl Çevre Düzeni Planı'nda jeolojik açıdan yerleşime sakıncalı alan sınırları içerisinde kentsel ve bölgesel yeşil ve spor alanı fonksiyonunda kaldığı, dava konusu nazım imar planında "günübirlik tesis alanı" kullanımına ve uygulama imar planında büyük çoğunluğu "ön bahçe mesafesi 8 metre, yan bahçe mesafesi 3 metre, Taks: 0.10 - 0.15, Kaks:0.30, Ayrık Nizam 2 - 3 kat yapılaşma şartlarında turistik amaçlı tesisler alanı"  kısmen de "park alanı" fonksiyona ayrıldığı, parselin planlar üzerinde yer alan kıyı kenar çizgisine göre kara yönünde ilk 50 metrelik alan içerisinde kalan kısmının gezinti alanları, dinlenme ve yönetmelikte tanımlanan rekreaktif alanlar ve yaya yolları olarak düzenlenmesi gerektiğinden bu kısma ilişkin olarak belirlenen park alanı dışındaki kullanım kararlarının 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve bu kanunun uygulama yönetmeliğine aykırılık oluşturduğu, parselin park alanında kalan kısmının ise, uygun olduğu, parselasyon yönünden ise; davacının dava konusu parselasyondan önce tapuda cinsi kargir ev olan bodrum kat + zemin kat + 2 normal kattan oluşan, mesken niteliğindeki betonarme binası yönünden müstakil mülkiyet halindeki sahiplik durumunun, parselasyon işleminde korunması mümkün iken korunmayarak Hazine ile hisseli olacak şekilde dağıtım yapılmasında parselasyon ilke ve esasları ile mevzuata uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, uygulama imar planında dava konusu parsele verilen park alanı kullanım kararı yönünden davanın reddine, nazım imar planı ile uygulama imar planının diğer kısımlarının ve parselasyon işleminin ise iptallerine karar verilmiştir.
Bölge  Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkeme kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : 
 Davacı tarafından; temyize konu kararın redde ilişkin kısmının usul ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
Davalı idareler tarafından; temyize konu kararın iptale ilişkin bölümünün usul ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
SAVUNMALARIN	ÖZETİ	:
 Davacı tarafından; davanın iptale ilişkin kısmı usul ve kanuna uygun olduğundan, davalı idarelerin temyiz isteminin reddi ile kararın iptale ilişkin kısmının onanması gerektiği savunulmaktadır.
Davalı idareler tarafından; savunma verilmemiştir.

Davalı idareler tarafından; temyize konu kararın iptale ilişkin bölümünün usul ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. 
SAVUNMALARIN	ÖZETİ	:
 Davacı tarafından; davanın iptale ilişkin kısmı usul ve kanuna uygun olduğundan, davalı idarelerin temyiz isteminin reddi ile kararın iptale ilişkin kısmının onanması gerektiği savunulmaktadır.
Davalı idareler tarafından; savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HAKİMİ	...'IN	DÜŞÜNCESİ	   : Temyiz isteminin kabulü ile usul ve yasaya uygunluk bulunmayan Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.        
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
Dosya kapsamında bulunan bilgi-belgeler ile Mahkeme kararına esas alınan bilirkişi raporunda yer verilen tespit ve değerlendirmelerden; dava konusu İstanbul ili, Pendik ilçesi, ... Mahallesi, ...ada, ... sayılı parselin Marmara Denizi'ne ait sahil dolgu alanı ile bitişik konumdaki sahil şeridinde yer aldığı, uyuşmazlığa konu parselin bulunduğu alanın 15/06/2009 onay tarihli 1/100.000 ölçekli İstanbul İl Çevre Düzeni Planı'nda jeolojik açıdan yerleşime sakıncalı alan sınırları içerisinde kentsel ve bölgesel yeşil ve spor alanı fonksiyonunda tanımlandığı, 16/05/2008 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli Pendik Merkez Revizyon Uygulama İmar Planı'nda parsele yönelik olarak "ön bahçe mesafesi 8 metre, yan bahçe mesafesi 3 metre, Taks: 0.10 - 0.15, Kaks:0.30, Ayrık Nizam 2 - 3 kat yapılaşma şartlarında turistik amaçlı tesisler alanı" kısmen de "park alanı" kullanım kararlarının belirlendiği, İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisinin ... tarihli, ... sayılı kararıyla uygun bulunan 1/5000 ölçekli Pendik İlçesi D-100 Karayolu ile Sahil Arasında Kalan Kısma Ait Nazım İmar Planı'nında parselin "günübirlik tesis alanı" kullanımına ayrıldığı, alana yönelik olarak yapılan parselasyonun Pendik Belediye Encümeninin ... tarihli, ... sayılı kararıyla kabul edilmesi üzerine, davacı tarafından; uyuşmazlık konusu parselin bulunduğu imar adasındaki tüm parsellerin 12/01/1976 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli uygulama imar planına uygun şekilde yapılaştığı, bu kapsamda konut olarak yapılaşan parselin Kıyı Kanunu ve uygulama yönetmeliği uyarınca kazanılmış hakları dikkate alınarak yeni plan kararlarının üretilmesinin gerektiği, ileri sürülerek, 17/03/2017 tarihli nazım imar planının, 16/05/2008 tasdik tarihli 1/1000 ölçekli uygulama imar planının ve bu plana dayalı olarak yapılan 02/08/2018 tarihli parselasyonun iptali istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
İLGİLİ MEVZUAT:  
1982 Anayasası'nda da 1961 Anayasasındaki gibi kıyılar, 'Tabii kaynaklar ve servetler' olarak kabul edilmiş; ayrıca kıyıların ülkemiz açısından giderek artan ekonomik ve sosyal değerleri gözönünde bulundurularak bu konuda özel düzenlemeye gidilmiştir.

İLGİLİ MEVZUAT:  
1982 Anayasası'nda da 1961 Anayasasındaki gibi kıyılar, 'Tabii kaynaklar ve servetler' olarak kabul edilmiş; ayrıca kıyıların ülkemiz açısından giderek artan ekonomik ve sosyal değerleri gözönünde bulundurularak bu konuda özel düzenlemeye gidilmiştir.
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın, "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesinde: "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkân ve şartları kanunla düzenlenir." kuralı yer almıştır.
Kıyı konusunda, 6785 sayılı İmar Yasası'nın Ek 7. ve Ek 8. maddelerine göre çıkarılan yönetmelik ile herkesin kıyılardan mutlak bir eşitlik ve serbestlikle yararlanmasını sağlamak, kıyıların doğal yapısının değiştirilmesini önlemek ve atıklarla kirletilmesini engellemek için kurallar getirilmiş ise de; anılan yönetmelik 6785 sayılı İmar Yasası ile birlikte yürürlükten kalkmış olup kıyılar yönünden 1982 Anayasası döneminde yapılan ilk düzenleme 01/12/1984 tarihinde yürürlüğe giren 3086 sayılı Kıyı Kanunu ve buna dayanılarak çıkarılan ve 18/05/1985 günlü, 18758 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 3086 sayılı Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliktir.
3086 sayılı Yasa'nın tümü Anayasa Mahkemesinin 25/02/1986 günlü, 1985/1, K:1986/4 sayılı kararı ile iptal edilmiş; iptal kararının Resmî Gazetede yayımlandığı 10/07/1986 tarihini izleyen altı ay sonra ise 3086 sayılı Yasa yürürlükten kalkmıştır.
3086 sayılı Yasa'nın yerini, 17 Nisan 1990 günü yayımlanarak yürürlüğe giren 3621 sayılı Kıyı Kanunu almış ve Anayasanın kıyıya ilişkin kuralları Anayasa Mahkemesi kararının gerekçeleri de dikkate alınarak yaşama geçirilmiştir.
3621 sayılı Yasa'nın 4. maddesinde: "Sahil Şeridi: Kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde;
a) Uygulama imar plânı yapılacak alanlarda yatay olarak en az 20 metre genişliğindeki alanı,
b) Uygulama imar planı bulunmayan belediye ve mücavir alan sınırları içinde veya dışındaki yerleşik alanlarda, çevre düzeni ve/veya nazım imar planı bulunsun veya bulunmasın, yatay olarak en az 50 metre genişliğindeki alanı,
c) Belediye ve mücavir alan sınırları içinde ve dışındaki iskân dışı alanlarda çevre düzeni ve/veya nazım imar planı bulunsun veya bulunmasın yatay olarak en az 100 metre genişliğindeki alanı" tanımına yer verilmiştir.
Anayasanın Mahkemesinin 18/09/1991 günlü, E:1990/23, K:1991/29 sayılı kararı ile bu tanımlardan 4. maddenin 1. fıkrasının a) bendindeki tanım iptal edilmiştir.
İptal kararından sonra yasa koyucu tarafından 4. maddenin sahil şeridine ilişkin kuralları 3830 sayılı Yasa ile yeniden düzenlenmiştir. Bu düzenleme ile: "Sahil şeridi kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde yatay olarak en az 100 metre genişliğindeki alan" olarak tanımlanmıştır.

Anayasanın Mahkemesinin 18/09/1991 günlü, E:1990/23, K:1991/29 sayılı kararı ile bu tanımlardan 4. maddenin 1. fıkrasının a) bendindeki tanım iptal edilmiştir.
İptal kararından sonra yasa koyucu tarafından 4. maddenin sahil şeridine ilişkin kuralları 3830 sayılı Yasa ile yeniden düzenlenmiştir. Bu düzenleme ile: "Sahil şeridi kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde yatay olarak en az 100 metre genişliğindeki alan" olarak tanımlanmıştır.
Anayasa Mahkemesince Anayasaya aykırı görülmeyen 3086 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin 2. ve 3. fıkraları ve 1. fıkrasında yer alan '...bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önceki mevzuata ve imar planına uygun olarak yapılan yapılar hakkında bu Kanun hükümleri uygulanmaz' biçimindeki kuralın yerini, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile getirilen Geçici Maddedeki "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce mevzuat hükümlerine uygun olarak onanmış ve kısmen veya tamamen yapılaşmış 1/1000 ölçekli uygulama imar planlarının sahil şeritleri ile ilgili hükümleri geçerlidir. Ancak, 8 inci maddenin ikinci fıkra hükümleri saklıdır." kuralı almıştır.
11 Temmuz 1992 tarihinde yürürlüğe giren 3830 sayılı Kıyı Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun Geçici Maddesiyle de; kısmen veya tamamen yapılaşmamış alanlarla ilgili imar planı revizyonlarının bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde tamamlanması öngörülmüştür.
Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik 03/08/1990 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Yönetmeliğin 4. maddesinde kısmi yapılaşma tanımlanmıştır.
Buna göre: "Kısmi Yapılaşma: 17 Nisan 1990 tarihinden önce onaylanmış uygulama imar planlarındaki imar adalarında yer alan parseller ile üzerine birden fazla yapı yapılması mümkün olan parsellerin yüzde ellisinden fazlasında yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan imar plânı ve mevzuata uygun olarak tamamlanmış yapılarla, ruhsat alınarak en az su basman seviyesine kadar inşaatı tamamlanmış yapıların bulunması durumudur."
Anılan Yönetmelikteki kısmi yapılaşma tanımında, 30/03/1994 günlü, 21890 sayılı Resmi Gazete yayımlanan Yönetmelikle değişikliğe gidilmiştir. Bu değişikliğe göre:
"Kısmi Yapılaşma: a) Belediye ve mücavir alan sınırları içinde ve dışında; 11 Temmuz 1992 tarihinden önce belirli bir kullanım amacına dayalı olarak onaylanmış 1/1000 ölçekli mevzii imar planlarının, kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde 100 metrelik kesim içerisindeki imar adalarında; üzerinde yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan plan ve mevzuata uygun olarak tamamlanmış yapılar ile ruhsat alınarak en az subasman seviyesinde inşaatı tamamlanmış yapıların bulunduğu parsellerin sayısının veya kullanılan toplam taban alanının imar adasındaki toplam parsel sayısının veya toplam taban alanının yüzde ellisinden fazla olması durumudur.
Üzerinde birden fazla yapı yapılması mümkün olan parseller, en az subasman seviyesinde inşaatı tamamlanmış olmak kaydı ile taban alanı veya yapı sayısı itibariyle bu kapsamda değerlendirilir.

Üzerinde birden fazla yapı yapılması mümkün olan parseller, en az subasman seviyesinde inşaatı tamamlanmış olmak kaydı ile taban alanı veya yapı sayısı itibariyle bu kapsamda değerlendirilir.
b) Kentsel ve kırsal yerleşmelerde; meskun ve gelişme alanlarını kapsamak yerleşmenin mevcut ve projeksiyon nüfusuna dayalı gerekli tüm kullanım ve fonksiyonları içermek üzere hazırlanmış ve 11 Temmuz 1992 tarihinden önce onaylanmış uygulama imar planlarının kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde 100 metrelik bandı içerisinde kalan kesiminde yer alan imar adalarının sayısının yüzde ellisinden fazlasında, (a) bendindeki tanıma uygun yapılaşma olması durumudur. Aksi halde (a) bendi hükümleri geçerlidir.
c) (Değişik:RG-24/10/2020-31284) 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanununa tabi alanlarda; bu Kanun kapsamında 11 Temmuz 1992 tarihinden önce onaylanmış turizm amaçlı uygulama imar planlarının, kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde 100 metrelik bandı içerisinde kalan kesimindeki imar adalarının yüzde ellisinden fazlasında, (a) bendindeki tanıma uygun yapılaşma olması durumudur. Aksi halde (a) bendi hükümleri geçerlidir.
d) (Değişik:RG-24/10/2020-31284) 2634 sayılı Turizm Teşvik Kanununa tabi alanlarda; turizm dışı kullanımlara yönelik olarak hazırlanmış ve 11 Temmuz 1992 tarihinden önce onaylanmış uygulama imar planlarının ilgi ve kapsamına göre (a) veya (b) bentlerindeki tanımlara uygun yapılaşmış olması durumudur." kuralına yer verilmiştir. 
  3194 sayılı İmar Yasasının işlem tarihinde yürürlükteki şekliyle 5. maddesinde; nazım imar planı; varsa bölge veya çevre düzeni planlarına uygun olarak halihazır haritalar üzerine, yine varsa kadastral durumu işlenmiş olarak çizilen ve arazi parçalarının; genel kullanış biçimlerini, başlıca bölge tiplerini, bölgelerin gelecekteki nüfus yoğunluklarını, gerektiğinde yapı yoğunluğunu, çeşitli yerleşme alanlarının gelişme yön ve büyüklükleri ile ilkelerini, ulaşım sistemlerini ve problemlerinin çözümü gibi hususları göstermek ve uygulama imar planlarının hazırlanmasına esas olmak üzere düzenlenen, detaylı bir raporla açıklanan ve raporuyla beraber bütün olan plan, uygulama imar planı ise; tasdikli halihazır haritalar üzerine varsa kadastral durumu işlenmiş olarak nazım imar planı esaslarına göre çizilen ve çeşitli bölgelerin yapı adalarını, bunların yoğunluk ve düzenini, yolları ve uygulama için gerekli imar uygulama programlarına esas olacak uygulama etaplarını ve diğer bilgileri ayrıntıları ile gösteren plan, olarak tanımlanmış, 8. maddesinde, planların hazırlanması ve yürürlüğe konulmasıyla ilgili hükümlere  yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Uyuşmazlığın parselasyona ilişkin kısmı yönünden;
Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairelerince verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.