muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/221, Karar No: 2009/20, Tarih: 10.02.2009

b- Belirli bir suç işleme kastı bulunmalıdır.

c- Suç işleme kararı icraya başlanılmalıdır.

d- Engel nedenlerle sonuca ulaşılamamalıdır.

Seçimlik hareketli bir suç olarak düzenlenen göçmen kaçakçılığı suçu, yasa maddesinde öngörülen; göçmenin yasal olmayan yollardan, “

“ülkeye sokulması”

”, “

“ülkede kalmasına imkân sağlanması”

” ya da “

“yurt dışına çıkartılmasına imkân sağlanması”

” suretiyle işlenebilmektedir. Bu seçimlik hareketlerden, “

“yurt dışına çıkmaya imkân sağlama”

” bakımından netice, ülke karasuları, hava sahası veya kara sınırlarının dışına çıkılmasıyla gerçekleşmektedir. Bu koşullar gerçekleşmedikçe, eylemin kalkışma aşamasında kaldığını kabul etmek zorunludur.

Öte yandan, Anayasanın 90/son maddesi uyarınca onaylanmakla iç hukuk mevzuatı haline giren, “

“Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Protokol”

”ün 6. maddesi 2/a bendindeki, “

“Her taraf devlet…

… kendi hukuk sisteminin temel kavramlarına bağlı kalmak kaydıyla göçmen kaçakçılığına teşebbüsü suç haline getirmek için gerekli yasal ve diğer önlemleri alır”

” biçimindeki hüküm, kalkışma halini tamamlanmış suç gibi cezalandırmayı gerektiren zorlayıcı bir düzenleme değildir. Protokolde yazılı bulunan “

“taraf devletin kendi hukuk sisteminin temel kavramlarına bağlılık”

” kuralı göz önüne alındığında, göçmen kaçakçılığı suçu açısından, suçun tamamlanmış haline göre, kalkışmayı belirli bir oranda indirimle ceza yaptırımına bağlayan Türk Ceza Mevzuatının protokole aykırı bir düzenlemeyi öngörmediği açıktır.

Somut olayda, göçmenler Türk kara sınırları içerisinde bulunan İpsala Gümrük Sahası içinde ve sınır dışına çıkmadan yakalandıklarına göre göçmen kaçakçılığı suçu kalkışma aşamasında kalmıştır. Bu itibarla olayda suçun tamamlandığını kabul ederek kalkışmaya ilişkin hükmü uygulamayan Yerel Mahkeme kararında ve bu kararı onayan Özel Daire çoğunluk görüşünde isabet bulunmamakta olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına ve Yerel Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Kurul Üyesi, “

“olayda göçmenleri maddi menfaat karşılığı İstanbul’dan kullanmış olduğu tır ile alıp İpsala Gümrük Sahası içine kadar getirerek yurt dışına çıkmalarına imkân sağlayan sanığın eyleminde, göçmen kaçakçılığı suçunun tamamlandığı”

” düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.09.2007 gün ve 7189–

–6020 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2007 gün ve 378–

–37 sayılı hükmünün BOZULMASINA,

4-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2009 günü yapılan müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5848, Karar No: 2020/5999, Tarih: 08.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5848 E.  ,  2020/5999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, taraflara muris babalarından intikal eden ev, depo ve zeytinlik niteliğindeki 319 ada 4 parsel sayılı taşınmazın murisin ölüm tarihinden bu yana davalı tarafından kullanıldığını öne sürerek elatmanın önlenmesine, her bir davacı için dava tarihinden geriye yönelik olarak 6.500'er TL, ihtarnamenin tebliğ tarihinden sonrası için ise aylık 150'şer TL ecrimisilin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın muris babasına ait olup doğduğu günden beri söz konusu evde oturmakta olduğunu, oturduğu evin harabe durumunda olması nedeniyle tüm mirasçıların rızasını almak suretiyle 60.000,00 TL üzerinde harcama yaptığını, kendisinin bu kadar masraf yapıp, emek sarf ettikten sonra davacıların kendisine karşı dava açtıklarını, taşınmaz üzerinde bulunan deponun murisin ölümünden sonra kendisi tarafından kiraya verildiğini, taşınmaz üzerinde yer alan zeytin ağaçlarının ise kendisi tarafından yetiştirildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın murisin vefatından bu yana davalının kullanımında olduğu, taşınmaz üzerinde yer alan zeytin ağaçların davalı tarafından ekildiği ve bakımının yapıldığı, davalının taşınmaz üzerinde yer alan eve davacıların rızasını alarak iyileştirmeler yaptığı, dava konusu taşınmazın davacıların zımni muvafakatiyle davalı kullanımına bırakıldığı, davacıların talebinin TMK’nin 2. maddesi ile bağdaşmayacağı, aksinin kabulü halinde dahi intifadan men koşulunun gerçekleşmediği, gönderilen ihtarnamenin tebliğinden itibaren 1 aylık kira alacağının işlemediği, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

1. Davacılar vekilinin elatmanın önlenmesi talebine ilişkin temyiz itirazları yönünden,

Davalı tarafın ortak taşınmazın tümünü kullanmak sureti ile davacı paydaşların yararlanmasına engel olduğu ileri sürülmek suretiyle eldeki dava açılmış, ancak dava dilekçesinde isteklerden sadece ecrimisil yönünden dava değeri 26.000,00 TL gösterildiği halde el atılan taşınmaz bakımından bir değer gösterilmemiştir.

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

1. Davacılar vekilinin elatmanın önlenmesi talebine ilişkin temyiz itirazları yönünden,

Davalı tarafın ortak taşınmazın tümünü kullanmak sureti ile davacı paydaşların yararlanmasına engel olduğu ileri sürülmek suretiyle eldeki dava açılmış, ancak dava dilekçesinde isteklerden sadece ecrimisil yönünden dava değeri 26.000,00 TL gösterildiği halde el atılan taşınmaz bakımından bir değer gösterilmemiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, gerek 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi, gerekse 1953 tarih 10/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istekli davalarda dava değerinin her isteğe ilişkin dava değerinin toplamından ibaret olacağı öngörülmüştür. Ayrıca davaya devam edilebilmesi, belirlenen değer üzerinden harcın ikmaline bağlıdır. Harcın ikmal edilmemesinin müeyyidesi ise yine Harçlar Kanunu'nun 30 ve 32.maddesinde duraksamaya yer bırakmaksızın belirlenmiştir. Bu nedenle, Mahkemece dava dilekçesinde ecrimisil olarak gösterilen değerle bağlı kalınarak, diğer istek el atmanın önlenmesi bakımından bilirkişi raporunda belirlenen değer üzerinden usulüne göre harç ikmal edilmeden neticeye gidilmiş olması doğru değildir.

Bundan ayrı olarak; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı veya kullanabileceği bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir.

Bilindiği üzere 4721 s. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş ya da fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya ortaklığın satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, "ahde vefa" kuralının yanında TMK'nin 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pek çok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planının olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, TMK'nin müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olaya gelince; dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazda tarafların paydaş oldukları, dava konusu taşınmazın tamamının davalının kullanımında olduğu, paydaşlar arasında geçerli bir taksim ve ya öteden beri devam eden bir fiili kullanma biçimi bulunmadığı, davacıların kullandığı ya da kullanabilecekleri uygun bir yer bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken, Mahkemece, eksik harç ikmal olunduktan sonra davacıların payı gözetilerek davalının davacıların payına vaki elatmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması yerinde değildir.

2. Davacılar vekilinin ecrimisil talebine ilişkin temyiz itirazları yönünden,

Hal böyle iken, Mahkemece, eksik harç ikmal olunduktan sonra davacıların payı gözetilerek davalının davacıların payına vaki elatmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması yerinde değildir.

2. Davacılar vekilinin ecrimisil talebine ilişkin temyiz itirazları yönünden,

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 319 ada 4 parsel sayılı taşınmazın taraflara muris babalarından intikal ettiği, taşınmaz üzerinde yer alan evde davalının oturduğu, deponun ise davalı tarafça kiraya verildiği, zeytin ağaçlarının ise davalı tarafından yetiştirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olaya gelince; dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 319 ada 4 parsel sayılı taşınmazın taraflara muris babalarından intikal ettiği, taşınmaz üzerinde yer alan evde davalının oturduğu, deponun ise davalı tarafça kiraya verildiği, zeytin ağaçlarının ise davalı tarafından yetiştirildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda izah edildiği üzere, davalı tarafından taşınmaz üzerinde yer alan deponun murisin ölüm tarihinden bu yana kiraya verilmek sureti ile kullanıldığı, bu bölüm için murisin ölüm tarihinden itibaren ecrimisil istenebileceği, davalının kullanımında olan ev ve sair kısımlar için ise davacı paydaşların ecrimisil talep edebilmesinin diğer paydaş davalıyı intifadan men etmesi şartına bağlı olduğu, davacılar tarafından, davalıya Akhisar 1. Noterliğinin 03.11.2015 tarihli ve 11232 yevmiye nolu ihtarnamesi keşide edilerek kullanım ve kira bedellerinden davacıların hissesine isabet eden kısmının ödenmesinin talep edildiği, bu ihtarnamenin tebliğ edildiği tarih itibarıyla intifadan men koşulunun gerçekleşmiş olduğunun kabulü gerektiği, ihtarnamenin tebliğ edildiği tarihten itibaren dava tarihi olan 30.11.2015 tarihine kadar davacıların hissesi oranında ecrimisil bedeli belirlenmesi (muristen kaldığı şekli ile, davalının dikip yetiştirdiği zeytin ağaçları nazara alınmaksızın) gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7594, Karar No: 2010/3527, Tarih: 12.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/7594 E.  ,  2010/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmekten sanıklar ... ile ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: ...'in hükümlülüğüne, Sayit'in beraatine ilişkin (KARTAL) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/04/2009 gün ve 247/130 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık hakkında duruşmalı, müdahilin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın adam öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK’nun 25 ve 27/2.maddelerinin şartlarının oluştuğuna, müdahil vekilinin usule ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ;

Oluşa ve dosya içeriğine göre;

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ;

Oluşa ve dosya içeriğine göre;

Olay akşamı sanık ...’in, yeğeni sanık ... ve tanıklar...,...,..., ve ... ile birlikte barda alkol alıp, saat 3.00 sıraları tanık ...’ın evine geldikleri, yattıkları sırada polisçe tinerci olarak tanınan maktül ...’ın, köpeği ile sanıkların kaldığı eve gelerek kapıyı çaldığı, tanık ...’ın kapıyı açması ile maktülün köpeğiyle beraber içeri girdiği, salonda bulunan sanık ...’in maktüle müdahele etmesi üzerine, maktülün sert cisimle sanık ...’in kafasına vurduğu, tanıkların bağırmasıyla, diğer odada tanık ... ile uyuyan sanık ...’in salona geldiği, her iki sanığın maktülü darp ederek evden dışarı çıkardıkları, asansöre bindirip darp ederek aşağıya indirdikleri, sanık ...’in yere düşen maktülü kucağında getirerek apartman önündeki kaldırıma bıraktığı, daha sonra devriye gezen polis memurlarını görerek “yerde bir şahsın yattığını“ bildirdiği, müdahele edilmesine rağmen maktülün künt kafa travmasına bağlı nazal kemik kırığı ile birlikte beyin kanaması ve kan aspirasyonuna bağlı mekanik asfiksi sonucu öldüğü 22.03.2008 tarihli tutanak ile tanıklar Burcu, ... ve kapıcı ...’ın ilk anlatımları ve tüm dosya içeriği ile anlaşıldığı, evin içerisinden dışarıdaki koridordan ve asansör ile kaldırımdan alınan kan numunelerinin maktüle ait olduğu şeklindeki ekspertiz raporuyla da doğrulandığı üzere; sanık ...’in diğer sanık ... ile birlikte maktülü darp ederek, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle suça müşterek fail olarak katıldığı anlaşıldığı halde, 5237 sayılı TCK.nun 37. maddesi yollamasıyla 81, 29, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi yerine adam öldürme suçuna iştirak ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından söz edilerek ve dosya içeriğine uygun olmayan sanık ifadelerine itibar edilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 12/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

12/05/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ....'in yokluğunda 13/05/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/1858, Karar No: 2009/6078, Tarih: 01.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/1858 E.  ,  2009/6078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karaman Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.5.2007
Yargıtay — Esas No: 2016/4571, Karar No: 2018/3860, Tarih: 19.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/4571 E.  ,  2018/3860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin 19.03.2015 tarih, 2013/27897E-2015/5034K sayılı kararı ile tutanaklardaki şirketin yetkili temsilcisinin tespiti gereği ile eksik inceleme ve araştırma sebebiyle Mersin 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.02.2013 tarih 2012/1370 (E) ve 2013/147 (K) sayılı kararının bozulmasına karar verilmesi karşısında; ....İ'nin yetkili temsilcisinin, ticaret sicil memurluğundan ve yetkili merciilerden sorularak tespiti ile tespit edilemediği taktirde tutanak tarihinde suça konu yerde faaliyette olan şahıs kolluk kuvvetleri aracılığı ile kesin bir biçimde tespit edilip sonucuna göre suç duyurusunda bulunularak kamu davası açılması halinde dava dosyalarının birleştirilerek yapılacak yargılama sonucunda sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.03.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9285, Karar No: 2006/13309, Tarih: 12.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9285 E.  ,  2006/13309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 24.06.2005 tarihli dava dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 8331 ada 21 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılan orman tahdidinde orman sınırları içerisindeyken, 1988 yılında 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı iddiasıyla, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşen 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli parselin geldisi olan 25768 m2 yüzölçümlü ... Köyü 325 sayılı parsel ... Belediyesi adına 16.07.1985 tarihinde ihdasen tescil edildikten sonra 01.04.1997 tarihinde ... Belediyesine devredilmiş, 8331 ada 15 parsel sayılı 431 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 01.04.1997 tarihinde ... Belediyesi adına tapu ve tescil edildikten sonra 150/235 pay 15.12.1997 tarihinde tahsis, 85/235 pay da 21.08.1998 tarihinde satış sonucu ... adına tescil edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenip sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması (bu uygulama idare mahkemesince iptal edilmiştir.) ve 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilen ve dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Davalı, taşınmazın makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir.

Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

1) 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca