muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1789, Karar No: 2024/3965, Tarih: 15.10.2024

Bu itibarla, 6446 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri ile verilen yetki kullanılmak suretiyle dağıtım bedellerinin maliyet esaslı tarife belirleme yetkisi kapsamında Kurul tarafından belirlendiği; tarifede yaşanan artışın temel sebebinin dağıtım şirketlerinin gelir tavanındaki artış olduğu, lisanssız üreticiler açısından yapılan artış oranının objektif kriterler gözetilerek benzer şebeke kullanım profiline sahip oldukları kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer abone grubundaki tüketicilerle aynı oranda olacak şekilde belirlendiği, dağıtım bedellerini belirleme yetkisi kullanılırken 6446 sayılı Kanun'un amacı doğrultusunda dağıtım tarifesi içerisinde dikkate alınan maliyet unsurlarının, üreticilere ve tüketicilere yansıtılması hususunda makul bir dengenin de gözetildiği, bu suretle tüketicilere kaliteli, sürekli ve düşük maliyetli elektriğin ulaştırılmasının, aynı zamanda da dağıtım faaliyetinin sürdürülebilmesi için gereken gelir ihtiyacının mevzuat doğrultusunda belirlemesinin amaçlandığı anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararının "Lisanssız Üreticilere İlişkin Tek Terimli Dağıtım Tarifesi"ne ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Diğer yandan her ne kadar davacı tarafından lisanslı üreticiler ile lisanssız üreticiler arasında ayrım yapıldığı ve dağıtım bedellerinin lisanssız üreticilerin aleyhine olacak şekilde belirlendiği iddia olunmuş ise de, ilgili mevzuat ile lisanssız üreticilere uygulanan dağıtım sistemi kullanım bedelinin, üretim tesislerinin sistem üzerinde oluşturduğu ek maliyetler dikkate alınarak farklılaştırılabilmesine imkan tanındığından bu iddiaya itibar edilmemiştir.
Öte yandan, davacı tarafından,... tarih ve ... sayılı Kurul kararıyla  lisanssız üreticilere uygulanacak dağıtım bedellerinin on yıl süreyle %75 indirimli olarak uygulanması şekilindeki uygulamanın sona erdirildiği, söz konusu indirimin kaldırılması ile dağıtım bedellerinde artış yaşandığı, dava konusu karar ile bu artış gözetilmeden ilave bir zam yapıldığı iddia edilmekte ise de, ... sayılı Kurul kararının dağıtım bedellerinin belirli bir süre ile %75 oranında indirimli olarak uygulanmasının sona erdirilmesine ilişkin olduğu, dava konusu Kurul kararının ise anılan karardan bağımsız olarak mevzuatta tanınan yetki çerçevesinde dönemsel olarak tarifelerin belirlenmesine ilişkin olduğu, bu bakımdan dava konusu işlem ile ... sayılı Kurul kararı arasında herhangi bir sebep-sonuç ilişkisinin bulunmadığı, kaldı ki ... sayılı Kurul kararının iptali istemiyle açılan davalarda Dairemizce "davanın reddi" yönünde kararlar verildiği ve söz konusu kararların temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği göz önüne alındığında davacının bu iddiasının da yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

Ayrıca, davacı tarafından, tarifede meydana gelen artışın enflasyon oranının çok üzerinde ve fahiş olduğu ileri sürülmüş ise de enflasyon oranının tarife hesaplamalarında dikkate alınan unsurlardan yalnızca birisi olduğu, dağıtım şirketlerinin dağıtım gelir tavanı bileşenleri ve nitelikleri de dikkate alındığında, fiyat artışının enflasyon oranları ile sınırlı olmadığı, sisteme ilişkin bütün maliyetlerin dikkate alındığı bir metodoloji çerçevesinde artış gerçekleştirildiği anlaşıldığından, bu iddiaya da itibar edilmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ...-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 15/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla  karar verildi.
 
(X) KARŞI OY :
6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 14. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, kurulu gücü azami bir megavatlık yenilenebilir enerji kaynaklarına dayalı üretim tesisinin lisans alma ve şirket kurma yükümlülüğünden muaf faaliyet kapsamında olduğu; üçüncü fıkrasında, lisans alma yükümlülüğünden muaf olan yenilenebilir enerji kaynaklarından elektrik enerjisi üreten kişilerin ihtiyacının üzerinde ürettiği elektrik enerjisinin sisteme verilmesi halinde elektrik enerjisi son kaynak tedarik şirketince, 10/05/2005 tarihli ve 5346 sayılı Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Elektrik Enerjisi Üretimi Amaçlı Kullanımına İlişkin Kanun'da kaynak türü bazında belirlenen fiyatlardan alınacağı; dördüncü fıkrasında, bu kişilerin sisteme bağlanmasına ilişkin teknik usul ve esaslar ile satışa, başvuru yapılmasına ve denetim yapılmasına ilişkin usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılan yönetmelikle düzenleneceği kurala bağlanmıştır.

Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin 9. maddesinin birinci fıkrasında, "Dağıtım tarifesi; elektrik enerjisinin dağıtım sistemi üzerinden naklinden yararlanan kullanıcılara eşit taraflar arasında ayrım gözetmeksizin uygulanacak dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedeller ile tarifenin uygulanmasına ilişkin hüküm ve şartlardan oluşur."; ikinci fıkrasında, "Dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedeller; ilgili dağıtım şirketi için belirlenen verimlilik hedefine ulaşılması ölçüsünde, dağıtım faaliyetinin yürütülmesi kapsamında gerekli olan yatırım harcamaları ile yatırım harcamalarına ilişkin makul bir getiri, sistem işletim maliyeti, teknik ve teknik olmayan kayıp maliyeti, kesme-bağlama hizmet maliyeti, sayaç okuma maliyeti, reaktif enerji maliyeti ve iletim tarifesi kapsamında ödenen tutarlar gibi dağıtım faaliyetinin yürütülmesi kapsamındaki tüm maliyet ve hizmetler dikkate alınarak belirlenir." kuralına yer verilmiştir.
Elektrik piyasasında dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedellerin dağıtım şirketlerinin dağıtım faaliyetlerini yürütebilmesi için gerekli olan maliyetler esas alınarak belirlenmesi gerekmektedir. Maliyet esaslı belirlenecek dağıtım sisteminin kullanımına ilişkin bedeller ancak; bağlantı durumu, tüketim miktarı ve kullanım amacı gibi ölçütler esas alınarak farklılaştırılabilir.
Dağıtım bedelinin, dağıtım şirketlerinin dağıtım faaliyetlerini yürütebilmesi için gerekli olan maliyetlerden hareketle belirlenmesi ana kural olduğuna göre, lisanssız elektrik üreticilerinin lisanslı elektrik üreticilerinden farklı olarak sistemde hangi ilave maliyet unsurlarına neden olduğunun davalı idare tarafından teknik bir analiz yapılmak suretiyle ortaya konulması gerekir. Örneğin aynı bağlantı noktasından dağıtım sistemine bağlanan lisanslı elektrik üreticisi ile lisanssız elektrik üreticisinin ödeyeceği dağıtım bedelinin farklılaştırılmasını gerektiren ilave maliyet unsurlarının somut olarak açıklanması gerekir.
Bağlantı durumlarına göre, dağıtım sistemi kullanıcısı üreticilere üretim faaliyetleri için dağıtım bedeli, güç bedeli, gerekmesi halinde güç aşım bedeli, belirli koşullarda reaktif enerji bedeli uygulanmak suretiyle tarife oluşturulurken, lisanssız elektrik üreticilerinin bu maliyet unsurları dışında dağıtım sistemine ne gibi ilave maliyetler getirdiği davalı idare tarafından somut ve objektif bir şekilde açıklanamamıştır. Başka bir deyişle, lisanssız elektrik üreticilerinin hangi ilave maliyet unsurları itibarıyla lisanslı elektrik üreticilerine göre farklılaştırıldığı teknik bir analize dayalı hukuken kabul edilebilir somut delillerle ortaya konulamamıştır.

Ayrıca, kendi ihtiyacı olan elektrik enerjisini ürettiği için dağıtım sistemi üzerinde oluşan yükü kısmen azaltan lisanssız elektrik üreticilerinin, ihtiyaç fazlası ürettiği elektrik enerjisini dağıtım sistemine verirken dağıtım bedeli olarak objektif bir ölçüt olmaksızın genel bir yaklaşım ile hareket edilerek orta gerilim seviyesinden dağıtım sistemine bağlı kamu ve özel hizmetler sektörü ile diğer abone grubundaki tüketicilerle eşitlenmesinin adil ve hakkaniyete uygun olduğunu söylemek de mümkün değildir.
Bu itibarla, lisanssız elektrik üreticilerinin ihtiyacının üzerinde ürettiği elektrik enerjisini sisteme vermesi kanunun verdiği bir hak iken, belirsiz ilave maliyet unsurlarından söz edilerek dağıtım bedeli farklılaştırılmak, teknik bir analize dayalı objektif ölçütler ortaya konulmadan dağıtım bedelini fahiş oranda artırmak suretiyle, kanunun yenilenebilir elektrik enerjisi üretimini teşvik amacının etkisiz kılındığı ve ihtiyacın üzerinde üretilen enerjinin satışına dair hakkın kullanımının zorlaştırıldığı sonucuna ulaşıldığından, dava konusu Kurul kararının "Lisanssız Üreticilere İlişkin Tek Terimli Dağıtım Tarifesi"ne ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Belirtilen nedenlerle, ... tarih ve ... sayılı Kurul kararının EK-2'sinde yer alan Nihai Tarife Tablosu’nun "Lisanssız Üreticilere İlişkin Tek Terimli Dağıtım Tarifesi"ne ilişkin kısmının iptali gerektiği oyuyla karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/3915, Karar No: 2024/4024, Tarih: 15.10.2024

"İçtihat Metni"
       T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2023/3915
Karar	No : 2024/4024                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Bakanlığı 
VEKİLİ	: Av. ...
DAVALI YANINDA MÜDAHİLLER	: 1- … 
	  2- …
VEKİLİ	: Av. …
	  3- …
VEKİLİ	: Av. …
İSTEMİN_KONUSU	: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, … Devlet Hastanesinde 10/12/2017 tarihinde sol kalçasından uygulanan enjeksiyon nedeniyle malul kaldığı ileri sürülerek uğranıldığı iddia edilen zararlara karşılık tedavi giderleri için 5.107,00 TL ve iş gücü kaybı için 1.893,00 TL (miktar artırımı sonucu 526.757,99 TL) maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:….,  K:… sayılı kararla; Burdur Devlet Hastanesinde 10/12/2017 tarihinde davacının sol kalçasına uygulanan enjeksiyonda idarenin sunduğu sağlık hizmetinin kötü işlemesi nedeniyle davacının %32,2 oranında sürekli olarak malul kalmasına neden olunduğundan, taleple bağlı kalınmak suretiyle davacının maddi tazminat istemi kabul edilerek, tedavi giderlerine karşılık 5.107,00 TL ile  iş gücü ve efor kaybı zararına karşılık 526.757,99 TL olmak üzere toplam 531.864,99 TL maddi tazminatın, başvuru dilekçesinin idareye tebliğ edildiği 03/05/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacıya ödenmesi gerektiği, dava konusu enjeksiyon uygulaması sonucunda davacının %32,2 oranında malul kalmasında idarenin hizmet kusurunun bulunduğu sonucuna varılmakla birlikte, dosyada mevcut hastane kayıtları incelendiğinde davacının geçirdiği böbrek taşı ameliyatı öncesinde alınan 07/12/2017 tarihli aydınlatılmış onam formunda, "Kalçadan enjeksiyonlarda bacaktaki sinir yapısının seyir değişikliği göstermesine bağlı olarak bu sinirlerde zedelenme olabilir" şeklinde bilgilendirme yer almaktaysa da damar yolu açıkken ihtiyaç duyulması halinde kalçadan enjeksiyon uygulanabileceği ve olası istenmeyen neticelerle karşılaşılabileceği şeklinde bir aydınlatma veya onamın da yer almadığının görüldüğü, bu durumda, hastaneden yatarak tedavi görmekte olan ve damar yolu açık olan hastaya tıbben mutat olduğu üzere öncelikle damar yolundan ağrı kesici verilmesi ve bundan etkili sonuç alınmaması nedeniyle kas içi enjeksiyon uygulanması söz konusu olmayıp doğrudan (Dikloron) kas içi enjeksiyon yapılmak suretiyle davacının sol ayağında his kaybı oluşarak maluliyetine neden olunduğundan, hayatın olağan akışında tıbben mutat olan uygulama sergilenmeyerek doğrudan istisnai uygulamanın hastaya tatbik edilmesi nedeniyle  davacıya sunulan sağlık hizmetinin kötü işlediği ve davalı idarenin ağır hizmet kusurunun bulunduğu değerlendirilerek davacının uğradığı manevi zararın, manevi tazminatın zenginleşme aracı olamayacağı ilkesi de gözetilerek, manevi tatmin sağlayacak, idarenin kusurunu ortaya koyacak makul bir tutarın ödenmesine karar verilmek suretiyle giderilmesi gerektiğinden davacının manevi tazminat istemi kabul edilerek toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın, başvuru dilekçesinin idareye tebliğ edildiği 03/05/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince;  Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda, kişide meydana gelen  sinir hasarının enjeksiyon nöropatisi ile uyumlu olduğu, enjeksiyonun yanlış yere yapıldığına dair tıbbi bir belge mevcut olmadığı, enjeksiyonun doğru yere yapılmış olduğu durumlarda da sinire hasar verebileceği, mevcut tablonun komplikasyon olduğunun anlaşıldığı, davalı idarenin hizmet kusurunun bulunmadığı sonuç ve kanaatine varıldığı, bu durumda, davacının sol ayağında meydana gelen güçsüzlüğün enjeksiyon sonucunda meydana geldiği görülmekte ise de, idarenin maddi zararın tazmin sorumluluğundan bahsedebilmek için hizmet kusurunun varlığının tespit edilmesi gerektiği, Adli Tıp Kurumunca düzenlenen raporda da olayda enjeksiyonun yanlış yere veya hatalı uygulandığı yolunda bir tespit  yapılmadığının görüldüğü, olayda davalı idarenin maddi ve manevi zararın tazmin sorumluluğunun bulunmadığının açık olduğu, davanın reddi gerektiği, öte yandan; davacı tarafından imzalanan 07/12/2017 tarihli onam belgesinde "...Kalçadan enjeksiyonlarda bacaktaki sinir yapısının seyir değişikliği göstermesine bağlı olarak bu sinirlerde zedelenme olabilir." açıklamasına yer verildiğinin görüldüğü, davacının enjeksiyon öncesi enjeksiyonun komplikasyonları hakkında bilgilendirilerek rızasının alındığına ilişkin aydınlatılmış onam belgesinin alındığı anlaşılmakla belirtilen yükümlülüğün yerine getirildiği ve sağlık hizmetinin gerektiği gibi yürütülmediği konusunda davacıda endişeye, üzüntüye yani manevi zarara yol açacak bir durumun da oluşmadığı gerekçesiyle davalı idarenin ve müdahilin istinaf başvurularının kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI	: Davacı tarafından, damar yolu açıkken görevli hemşire tarafından ağrı kesici içerikli ilacın (Dikloron) kas içi enjeksiyon yapıldığı ve sonrasında  sol ayağında sinir hasarı gerçekleştiği, Dikloran ampulün yan etkilerinde, hayati tehlike yaratabilecek kalp krizi veya felç gibi ciddi kalp ve dolaşım sorunlarına sebep olabildiğinin açıkça belirtildiği, böyle bir ağrı kesicinin böbrek ameliyatı olmuş bir hastaya kullanılmasının dahi idarenin hizmet kusurunun olduğunun ispatı olduğu, dosyada damar yolu açıkken ihtiyaç duyulması halinde kalçadan enjeksiyon uygulanabileceği ve olası istenmeyen neticelerle karşılaşılabileceği şeklinde bir aydınlatma veya onamın da bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Davalı idare ve davalı yanında müdahil Kaan Çömez tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: …
DÜŞÜNCESİ	: Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY :

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Davalı idare ve davalı yanında müdahil Kaan Çömez tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: …
DÜŞÜNCESİ	: Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY : 
 Davacı 07/12/2017 tarihinde Burdur Devlet Hastanesinde böbrek taşı ameliyatı olmuş, ameliyat sonrasında 10/12/2017 tarihinde intramuskuler enjeksiyon uygulanmış, daha sonra davacının sol ayağında siyatik sinir lezyonu ve düşük ayak meydana geldiği tespit edilmiş, davacı tarafından meydana gelen zararın davalı idarenin hizmet kusurundan kaynaklandığı iddiasıyla bakılmakta olan dava açılmıştır. Ayrıca, dava devam ederken Burdur Devlet Hastanesinden alınan … tarih ve … numaralı Engelli Sağlık Kurulu Raporuyla davacının ayak bileği dorsifleksiyon flanter fleksiyon kas gücü kaybının mevcut olduğu ve bu teşhise yönelik %36 oranında engelli olduğu belirlenmiştir.
	Olayda idarenin hizmet kusurunun bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla bilirkişiliğine başvurulan Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulunca hazırlanan … tarih ve … karar sayılı raporda; "Kas içi enjeksiyon işlemi sonrası ortaya çıkan sinir hasarının klinik ve laboratuvar verileri birlikte değerlendirildiğinde enjeksiyon nöropatisi ile uyumlu olduğunun anlaşıldığı, her ne kadar hastanede yatmakta olan ve damar yolu açık olarak tedavi uygulanan hastalarda ağrı kesici tedavi için damar yolu tercih edilmekte ise de, bazen etki süreleri daha uzun olduğu için ağrı kesicilerin kas içi uygulanabileceği tıbben bilindiğinden, kişiye uygulanan enjeksiyon tedavisinin endikasyonunun bulunduğu, bu tip enjeksiyon uygulamalarında enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile nadir de olsa sinir hasarına neden olabildiklerinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonun tekniğine uygun yapılması durumunda da önlenemeyecek şekilde ortaya çıkabildiği, her türlü dikkat ve özene rağmen gelişebilen komplikasyon olarak nitelendirildiği, bahse konu komplikasyonun tanı ve tedavisine yönelik gerekli girişimlerin yapılmış olduğu dolayısıyla komplikasyon yönetiminin uygun olduğu, dava konusu olayda enjeksiyon tekniğinin yanlışlığına ya da uygulanan bölgenin uyumsuzluğuna dair herhangi bir tıbbi delil tanımlanmadığı, tüm bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde; tedaviyi düzenleyen hekimin ve enjeksiyonu uygulayan sağlık personelinin eylemlerinin tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu" yolunda görüş bildirilmiştir.

İdare Mahkemesince, yukarıda anılan bilirkişi raporu hükme esas alınarak olayda idarenin hizmet kusurunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, anılan karara karşı davalı idare ve müdahil tarafından yapılan istinaf başvuruları Bölge İdare Mahkemesince kabul edilmiş, Mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.
 
              İLGİLİ MEVZUAT:
	Anayasanın 125. maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu belirtildikten sonra, son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde ise, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.
Genel anlamı ile tam yargı davaları, idarenin faaliyetlerinden ötürü, hakları doğrudan zarara uğrayanlar tarafından idare aleyhine açılan tazminat davaları olup, idarenin hukuki (mali/tazmin) sorumluluğunun yargı aracılığıyla belirlenip hüküm altına alınmasını sağlamaktadır.
İdare kural olarak, yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar, idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.
	İdarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda, düzenlenişinde veya işleyişindeki nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusuru; hizmetin kötü işlemesi, geç işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleşmektedir. Hizmet kusurundan dolayı sorumluluk, idarenin sorumluluğunun doğrudan ve asli nedenini oluşturmaktadır.
İdarelerin kamu hizmetlerinin gereği gibi işlemesini sağlayacak organizasyonları yaparak, yeterli araç ve gereçle donatılmış bina, tesis ve araçlarda hizmetin özelliğine uygun olarak seçilen ve yetişmiş personelle hizmeti yürütme yükümlülüğünün bulunduğu tartışmasızdır.
Zarar gören kişinin hizmetten yararlanan durumunda olduğu ve hizmetin riskli bir nitelik taşıdığı sağlık hizmetinde, idarenin tazmin yükümlülüğünün doğması için; zararın, idarenin hizmet kusuru sonucu meydana gelmiş olması gerekmektedir.
Esasen, Anayasa'nın 56. maddesi de Devlete, herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak; insan ve madde gücünde tasarruf ve verimi artırarak işbirliğini gerçekleştirmek amacıyla sağlık kuruluşlarını tek elden planlayıp hizmet vermesini düzenlemek ve bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlarından yararlanarak onları denetleyerek yerine getirmek ile ilgili pozitif bir yükümlülük getirmiştir.

Esasen, Anayasa'nın 56. maddesi de Devlete, herkesin hayatını, beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak; insan ve madde gücünde tasarruf ve verimi artırarak işbirliğini gerçekleştirmek amacıyla sağlık kuruluşlarını tek elden planlayıp hizmet vermesini düzenlemek ve bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlarından yararlanarak onları denetleyerek yerine getirmek ile ilgili pozitif bir yükümlülük getirmiştir.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 2. maddesinin devlete yüklediği pozitif yükümlülükler, devlet tarafından, özel ya da kamu hastanelerine hastaların yaşamını koruyacak nitelikteki tedbirleri alma zorunluluğu getiren yasal ve düzenleyici çerçevenin konulmasını gerektirmektedir. Bu yükümlülük, hastaları, tıbbi müdahalelerin bu bağlamda meydana getirebileceği ağır sonuçlardan mümkün olabildiğince koruma gerekliliğine dayanmaktadır. Böylelikle, taraf devletler, bu yükümlülük uyarınca, hekimlerin, uygulanması düşünülen tıbbi müdahalenin hastaların fiziksel bütünlüğüyle ilgili olarak meydana getirebileceği öngörülebilir sonuçlar hakkında sorgulanmaları ve hastalarını aydınlatarak, rıza göstermelerini sağlayacak şekilde kendilerini bu tıbbi müdahale hakkında önceden bilgilendirmeleri amacıyla gereken düzenleyici yasal tedbirleri almakla yükümlüdürler (Codarcea/Romanya, No. 31675/04, 2 Haziran 2009).  
11/04/1928 tarihli ve 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun’un 70. maddesinde "Tabipler, diş tabipleri ve dişçiler yapacakları her nevi ameliye için hastanın, hasta küçük veya tahtı hacirde ise veli veya vasisinin evvelemirde muvafakatını alırlar. Büyük ameliyei cerrahiyeler için bu muvafakatin tahriri olması lazımdır. (Veli veya vasisi olmadığı veya bulunmadığı veya üzerinde ameliye yapılacak şahıs ifadeye muktedir olmadığı takdirde muvafakat şart değildir.) Hilafında hareket edenlere ikiyüzelli Türk Lirası idarî para cezası verilir." hükmü yer almaktadır.
5013 sayılı Kanun ile onaylanması uygun bulunan 16/03/2004 tarih ve 2004/7024 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile onaylanan "Biyoloji ve Tıbbın Uygulanması Bakımından İnsan Hakları ve İnsan Haysiyetinin Korunması Sözleşmesi (İnsan Hakları ve Biyotıp Sözleşmesi)"nin "Amaç ve konu” başlıklı 1. maddesinde; “Bu Sözleşmenin Tarafları, tüm insanların haysiyetini ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayrım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına alacaklardır.”; "Mesleki standartlar" başlıklı 4. maddesinde; “Araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir.” kurallarına yer verilmiştir. Sözleşme, iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiş olup, anılan düzenlemede her türlü tıbbi müdahalenin mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olması benimsenmiştir.