muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/2291, Karar No: 2024/4215, Tarih: 22.10.2024

...
(8) Denetim işleriyle ilgili masrafların tahsiline dair usuller ile denetim yapacak personelin nitelikleri, denetleme usulleri ve diğer şartlar, DSİ tarafından, bağlı olduğu Bakanlığın görüşü alınarak hazırlanacak yönetmelikle düzenlenir. ..." hükmüne yer verilmiştir.
Anılan hükme dayanılarak davalı idarece hazırlanan ve 12/05/2015 tarihli, 29353 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Su Yapıları Denetim Hizmetleri Yönetmeliği'nin;
 "Denetime ilişkin masrafların tespit ve tahsili başlıklı" 7. maddesinin 8. fıkrasının ilk halinde, "Denetimin, doğrudan DSİ tarafından yapılması durumunda, DSİ tarafından Yİ-ÜFE kullanılarak cari yıl fiyatları ile tespit edilecek tesis bedelinin %3’ü denetim masrafı olarak yatırımcıdan alınır. Bu denetim masrafı, protokolün imzalanmasından itibaren, iş bitim tarihini geçmeyecek şekilde ve en fazla on eşit taksit halinde her ayın onbeşinde DSİ’nin resmi kurumsal bütçe hesabına yatırılır." kuralına;
"İnşaatı devam eden su yapıları" başlıklı geçici 2. maddesinin 3. fıkrasında ise, "Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte inşaatı devam eden su yapılarının DSİ tarafından yapılacak denetim hizmeti için denetim masrafı olarak, DSİ tarafından Yİ-ÜFE kullanılarak cari yıl fiyatları ile tespit edilecek tesis bedelinin inşaatı tamamlanmayan kısmına karşılık gelen bedelin %3’ü denetim masrafı olarak yatırımcıdan alınır. Bu bedel, protokolün imzalanmasından itibaren, iş bitim tarihini geçmeyecek şekilde ve en fazla on eşit taksit halinde her ayın onbeşinde DSİ’nin resmi kurumsal bütçe hesabına yatırılır." kuralına;

yer verilmiş iken; yukarıda özetlenen Danıştay Onuncu Dairesinin E:2016/3207 sayılı dosyasında, her iki fıkra hükmüne yönelik olarak verilen yürütmenin durdurulması kararı üzerine; 24/09/2019 tarihli ve 30898 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile dava konusu Yönetmeliğin 7. maddesinin 8. fıkrası, "Denetimin doğrudan DSİ tarafından yapılması durumunda; DSİ, işin niteliğine göre inşaat, kalite kontrol ve laboratuvar, jeoteknik, harita, hidro-mekanik/elektro-mekanik işlerin denetimlerinde EK-9’da yer alan tabloya uygun olarak görevlendirilecek mühendis ve yardımcı teknik personel sayısını ve hangi aylarda görevlendirileceklerini yatırımcı tarafından sunulan ve DSİ tarafından onaylanan iş programına/revize iş programlarına uygun olarak belirler. DSİ’nin büro ve şantiyede yapacağı denetim hizmetlerinin aylık bedeli, denetim işinde görevlendirilecek teknik personelin aylık maaş ve ücret bordrolarında belirtilen tahakkuk toplamına; teknik personelin şantiyeye ulaşımını sağlayacak olan araç/araçlara ait giderler için DSİ’ce aylık olarak düzenlenip ödenen hakedişlerdeki tahakkuk tutarı ile DSİ Genel Müdürlüğünün ilgili ihtisas birimlerinden işte yapılacak inceleme ve denetimlere katılacak görevli personelin ulaşım, konaklama ve harcırah giderleri tutarı eklenmek sureti ile belirlenir. Bu bedel, yatırımcı tarafından denetim faaliyeti süresince her ayın on beşinde DSİ’nin resmi kurumsal bütçe hesabına yatırılır. Denetim faaliyeti Ek-3’te yer alan protokolün imzalandığı tarihte başlar ve işin geçici kabulünün yapıldığı tarihte son bulur. Başlangıç ve bitiş ayları için ödenecek denetim bedeli aylık toplam bedel üzerinden çalışılan gün sayısına göre doğru orantı yapılmak sureti ile yatırımcıdan tahsil edilir." şeklinde değiştirilmiş, bu hükme paralel olarak Yönetmelik ekinde yer alan Protokol Taslaklarında değişiklikler yapılmış, Yönetmeliğin geçici 2. maddesinin 3. fıkrası yürürlükten kaldırılmış ve Yönetmeliğe aşağıda metnine yer verilen geçici 4. madde eklenmiştir.
"(1) 15/5/2018 tarihi ile bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih arasındaki dönemde su yapılarının denetiminin DSİ tarafından yapılması durumunda; denetim hizmeti bedeli, 7 nci maddenin sekizinci fıkrası uyarınca yatırımcıdan tahsil edilir.
(2) 15/5/2018 tarihinden önce Ek-3’te yer alan protokol imzalanarak DSİ tarafından denetim hizmeti verilen işlerde, bu tarihten önce tahsil edilmiş olan denetim hizmet bedelleri hakkında herhangi bir mahsup veya iade işlemi yapılmaz. 15/5/2018 tarihinden önce Ek-3’te yer alan protokol imzalandığı halde denetim hizmet bedeli hiç ödenmeyen veya kısmen ödenen alacakların kalan tutarı, 15/5/2018 tarihinden önce imzalanmış olan Ek-3’te yer alan protokol hükümlerine göre yatırımcıdan tahsil edilir.
"
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
1-Dava Konusu Yönetmeliğin 7. maddesinin Değişik 8. fıkrasının İncelenmesi:

"
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
1-Dava Konusu Yönetmeliğin 7. maddesinin Değişik 8. fıkrasının İncelenmesi:
Dava konusu Yönetmeliğin dayanağı olan 6200 sayılı Kanun'un ek 6. maddesinde, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 14. maddesinde yer alan kurala benzer şekilde, su yapılarının denetiminin DSİ tarafından veya DSİ tarafından yetkilendirilen Türk Ticaret Kanunu'na göre kurulmuş şirketlerden DSİ’ce müşavirlik hizmeti satın alınması yoluyla yaptırılabileceği, her iki halde de denetim masraflarının ilgililere ait olduğu, denetim masraflarının, denetlenen yatırımcı gerçek ve tüzel kişiler tarafından DSİ’ye ödeneceği; denetim işleriyle ilgili masrafların tahsiline dair usullerin, DSİ tarafından, bağlı olduğu Bakanlığın görüşü alınarak hazırlanacak yönetmelikle düzenleneceği kuralına yer verilmiştir.
Anayasa Mahkemesinin yukarıda özetlenen, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 14. maddesinin 1. fıkrasına, 6111 sayılı Kanunla eklenen (f) bendinde yer alan ibarenin iptaline ilişkin kararında; su yapılarının denetim hizmetinin kamu hizmeti niteliğinde olduğu tespitine yer verilmekle birlikte, söz konusu hizmeti sunan DSİ'nin, bu hizmetin karşılığında ilgililerden denetim masrafı tutarında ücret almasına yönelik kuralın Anayasaya ve hukuka aykırılığı bakımından herhangi bir eleştiri getirilmemiştir. 
Dolayısıyla, denetim hizmetinin doğrudan (hizmet satın alınmaksızın) DSİ tarafından yapılması halinde, bu hizmetin karşılığı olarak ilgililerden (denetlenen yatırımcılardan) denetim masrafı tutarında ücret alınmasına yönelik Kanun hükmünün uygulamasını göstermek ve denetim masrafının hesaplama ve tahsil usulünü açıklığa kavuşturmak amacıyla yürürlüğe konulan dava konusu Yönetmelik kuralının, dayanak Kanun hükmüyle verilen yetki kapsamında kaldığı görülmektedir. 
Diğer yandan, dayanak Kanun hükmünün lafzından, getirilen kuralın amacının, DSİ tarafından yapılacak denetim sonucu ortaya çıkan somut, gerçek ve kanıtlanabilir masrafların ilgililerinden tahsil edilmesinden ibaret olduğu; daha açık bir anlatımla, masraf harici bir kalemin "denetim bedeli" adı altında denetlenen yatırımcıdan istenmesi mümkün olmadığı gibi denetim bedelinin belirlenmesinde kullanılan ölçütün de harcamaların somut tespitine ve objektif standartlara dayandırılması gerektiği anlaşılmaktadır.
Nitekim, dava konusu Yönetmeliğin 7. maddesinin 8. fıkrası ile geçici 2. maddesinin 3. fıkrasının, 24/09/2019 tarihli değişiklikten önceki ihallerinin iptali istemiyle açılan davada, hesaplanma biçiminin objektif kriter, somut ölçüt ve tespitlere dayanması gerekirken, anılan düzenlemelerde yer alan kuralların bu niteliği haiz olmadığı gerekçesiyle iptalleri yolundaki Danıştay Onuncu ve Onüçüncü Daireleri Müşterek Kurulunun 12/03/2020 tarihli ve E:2016/3207, K:2020/1244 sayılı kararı, İdari Dava Daireleri Kurulunun 22/02/2021 tarihli ve E:2021/81, K:2021/331 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

Buna göre, anılan yargı kararının uygulanması amacıyla yürürlüğe konulan dava konusu kuralın, denetim bedelinin kapsamını masraflarla sınırlı olarak belirleyip belirlemediğinin yanı sıra, yargı kararının gereğinin yerine getirilmesi bakımından hesaplama yöntemini yeterince objektif, somut ölçüt ve tespitlere dayandırıp dayandırmadığı yönünden de incelenmesi gerekmektedir.
Dava konusu Yönetmelik kuralı bu çerçevede incelendiğinde; denetim hizmetinin aylık bedelinin, denetim işinde görevlendirilecek teknik personelin aylık maaş ve ücret bordrolarında belirtilen tahakkuk toplamına, teknik personelin şantiyeye ulaşımını sağlayacak olan araç/araçlara ait giderler için DSİ’ce aylık olarak düzenlenip ödenen hakedişlerdeki tahakkuk tutarı ile DSİ Genel Müdürlüğünün ilgili ihtisas birimlerinden işte yapılacak inceleme ve denetimlere katılacak görevli personelin ulaşım, konaklama ve harcırah giderleri tutarının eklenmesi sureti ile belirlenmesi yönteminin benimsendiği, denetim için görevlendirilen teknik personelin tam ay çalışmaması halindeki hesaplama yönteminin ayrıca belirlenmemiş olmasına karşın, başlangıç ve bitiş ayları için ödenecek denetim bedelinin, aylık toplam bedel üzerinden çalışılan gün sayısına göre doğru orantı yapılarak hesaplanmasının öngörülmesi suretiyle, başlangıç ve bitiş ayları için çalışılmayan eksik günlerin denetim bedeli hesabına dahil edilmediği gibi, diğer aylarda irade dışı nedenlerle (mücbir sebep vb.) ortaya çıkabilecek eksik çalışma günlerinin de kıyasen aynı yöntemle hesaplanmasına imkan tanındığı, dolayısıyla teknik personelin denetimle görevlendirildiği süreyle sınırlı olarak denetim hizmetinden dolayı hak edeceği tutarın yatırımcıya yüklendiği; öte yandan, aynı fıkrada atıfta bulunulan Yönetmeliğe ekli Ek-9'da, DSİ'nin, büro ve şantiyede denetim yapmak üzere görevlendireceği teknik personeli görev yaptığı birimleriyle birlikte belirlediği, bu personelin sayısını ve çalışma süresini, işin durumu ile vardiyalı çalışılıp çalışılmadıklarını göz önünde bulundurarak yatırımcının iş programı/revize iş programına göre belirleyeceğinin kurala bağlandığı, dolayısıyla hukuki belirlilik ve güvenlik ilkelerinin gereği yerine getirildiği gibi, denetim sırasında teknik personelin fiilen çalıştığı sürelerin denetim bedeli hesabında dikkate alındığı; sonuç itibarıyla denetim bedelinin kapsamının masraflarla sınırlı olarak belirlendiği ve hesaplama yönteminin objektif, öngörülebilir, somut ölçüt ve tespitlere dayandırıldığı görülmektedir.
 Bu durumda, 12/05/2015 tarih ve 29353 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Su Yapıları Denetim Hizmetleri Yönetmeliği'nin, 24/09/2019 tarih ve 30898 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik 7. maddesinin 8. fıkrasının, 6200 sayılı Kanun'un ek 6. maddesinin lafzına ve ruhuna, daha önce Müşterek Kurulca verilen karardaki gerekçelere, hukuka, kamu yararına ve hizmet gereklerine uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
Davanın Uygulama İşleminin İptali İstemi Yönünden İncelenmesi:

Bu durumda, 12/05/2015 tarih ve 29353 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Su Yapıları Denetim Hizmetleri Yönetmeliği'nin, 24/09/2019 tarih ve 30898 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik 7. maddesinin 8. fıkrasının, 6200 sayılı Kanun'un ek 6. maddesinin lafzına ve ruhuna, daha önce Müşterek Kurulca verilen karardaki gerekçelere, hukuka, kamu yararına ve hizmet gereklerine uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
Davanın Uygulama İşleminin İptali İstemi Yönünden İncelenmesi:
Dosyada mevcut "Dereköy Regülatörü ve HES Projesine Ait Denetim Personelleri Ücret İcmali" başlıklı tablonun incelenmesinden; bir günlük denetim bedelinin, denetim işinde görevlendirilen teknik personelin bir aylık maaşı ile bir günlük harcırah tutarı esas alınarak hesaplandığı görülmektedir. Örneğin, 14/07/2016 tarihinde tesiste görevlendirilen üç personel ve kullanılan taşıta ilişkin olarak toplam 16.426,30 TL denetim masrafı hesaplandığı anlaşılmaktadır. 
Oysa, dava konusu Yönetmeliğin değişik 7. maddesinin 8. fıkrasının hukuka uygunluk denetimine ilişkin yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere,  davalı idarece yalnızca denetim sonucu ortaya çıkan somut, gerçek ve kanıtlanabilir masrafların talep edilebileceği, dolayısıyla teknik personelin denetimle görevlendirildiği süreyle sınırlı olarak denetim hizmetinden dolayı hak edeceği tutarın yatırımcıya yüklenmesi gerektiği açıktır.
Öte yandan, yukarıda belirtilen şekilde yapılan hesaplama sonucu bulunan tutarın, Yİ-ÜFE oranı ile güncellenerek uyuşmazlığa konu nihai denetim bedelinin hesaplandığı ve bu bedelin davacı tarafından ödenmesinin istenildiği, bununla birlikte Su Yapıları Denetim Hizmetleri Yönetmeliği'nin, 24/09/2019 tarih ve 30898 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik 7. maddesinin 8. fıkrasında Yİ-ÜFE oranı ile güncelleme yapılacağına dair bir kurala yer verilmediği görülmektedir.

Öte yandan, yukarıda belirtilen şekilde yapılan hesaplama sonucu bulunan tutarın, Yİ-ÜFE oranı ile güncellenerek uyuşmazlığa konu nihai denetim bedelinin hesaplandığı ve bu bedelin davacı tarafından ödenmesinin istenildiği, bununla birlikte Su Yapıları Denetim Hizmetleri Yönetmeliği'nin, 24/09/2019 tarih ve 30898 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik 7. maddesinin 8. fıkrasında Yİ-ÜFE oranı ile güncelleme yapılacağına dair bir kurala yer verilmediği görülmektedir.
Her ne kadar, Su Yapıları Denetim Hizmetleri Yönetmeliği'ne, 24/09/2019 tarih ve 30898 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle eklenen geçici 4. maddenin 2. fıkrasında, "15/5/2018 tarihinden önce Ek-3’te yer alan protokol imzalandığı halde denetim hizmet bedeli hiç ödenmeyen veya kısmen ödenen alacakların kalan tutarı, 15/5/2018 tarihinden önce imzalanmış olan Ek-3’te yer alan protokol hükümlerine göre yatırımcıdan tahsil edilir." kuralına yer verilmiş ise de; Yönetmeliğin geçici 4. maddesinin 2. fıkrasında atıfta bulunulan Tip Protokolde ve davacı şirket ile DSİ 13. Bölge Müdürlüğü arasında 31/06/2016 tarihinde imzalanmış olan "Denetim Hizmeti DSİ Tarafından Verilecek Dereköy Regülatörü ve HES Tesisine Ait Protokol"de yer alan hesaplama usulünün, Danıştay Onuncu ve Onüçüncü Daireleri Müşterek Kurulunun önce 18/01/2018 tarihinde yürütmesini durdurduğu, bilahare 12/03/2020 tarihinde (E:2016/3207, K:2020/1244 sayılı kararla) iptaline karar verdiği 12/05/2015 tarih ve 29353 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Su Yapıları Denetim Hizmetleri Yönetmeliği'nin 7. maddesinin 8. fıkrası ile geçici 2. maddesinin 3. fıkrası hükümlerinin tekrarı mahiyetinde olduğu anlaşıldığından, Yönetmeliğin geçici 4. maddenin 2. fıkrasında yer alan hesaplama usulünün de yeni denetim bedelinin hesabına esas teşkil edemeyeceği şüphesizdir.
Bu durumda, denetim bedelinin; teknik personelin maaşının denetimle görevlendirildiği süreyle sınırlı olacak şekilde çalıştığı gün sayısına göre doğru orantı yapılmak suretiyle hesaplanmadığı, ayrıca dava konusu Yönetmeliğin değişik 7. maddesinin 8. fıkrasında açıkça düzenlenmediği halde Yİ-ÜFE güncellemesi yapılarak hesaplandığı anlaşıldığından, yukarıda hukuka uygunluğu tespit edilen Yönetmelik kuralına aykırı olarak hesaplanan denetim bedelinin istenilmesine yönelik dava konusu bireysel işlemde hukuka uyarlık bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. 12/05/2015 tarih ve 29353 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Su Yapıları Denetim Hizmetleri Yönetmeliği'nin, 24/09/2019 tarih ve 30898 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik 7. maddesinin 8. fıkrasının iptali istemi yönünden DAVANIN REDDİNE oy çokluğuyla,
2. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü .... Bölge Müdürlüğünün ... tarihli ve ... sayılı işleminin İPTALİNE oy birliğiyle,

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. 12/05/2015 tarih ve 29353 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Su Yapıları Denetim Hizmetleri Yönetmeliği'nin, 24/09/2019 tarih ve 30898 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik 7. maddesinin 8. fıkrasının iptali istemi yönünden DAVANIN REDDİNE oy çokluğuyla,
2. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü .... Bölge Müdürlüğünün ... tarihli ve ... sayılı işleminin İPTALİNE oy birliğiyle,
3. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam... TL yargılama giderinin haklılık oranına göre 1/2'si olan ... TL'nin davacı üzerinde bırakılmasına, diğer yarısı olan... TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmalı işler için belirlenen ... TL vekâlet ücretinin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine, yine ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
5. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
6. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 22/10/2024 tarihinde karar verildi.
 
(X) - KARŞI OY :
Uyuşmazlıkta, davacı şirket tarafından inşa edilen Dereköy Regülatörü ve HES tesisi için, Danıştay Onuncu ve Onüçüncü Daireleri Müşterek Kurulunun 18/01/2018 tarih ve E:2016/3207 sayılı kararıyla yürütmesi durdurulan düzenleme kapsamında hesaplanan denetim masrafının 430.126,19 TL olduğu, ancak davacı şirket tarafından açılan davada verilen yürütmenin durdurulması kararının ardından yapılan yeni düzenleme uyarınca denetim masrafının yeniden hesaplandığı ve ödemenin yapılacağı tarih baz alınarak Yİ-ÜFE ile güncellenmesi sonucu elde edilen toplam bedelin 497.341,98 TL olduğu yolundaki dava konusu uygulama işleminin tesisi üzerine yeni düzenlemenin ve bu düzenleme uyarınca tesis edilen işlemin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
6200 sayılı Kanun'un ek 6. maddesi ile yukarıda bahsedilen ve kesinleşmiş olan yargı kararı gereği; denetim bedeli adı altında yatırımcılardan istenilecek tutarın, yapılacak denetime ilişkin olarak ortaya çıkan somut, gerçek ve kanıtlanabilir masraflar olması gerektiği konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Dolayısıyla, masraf harici bir kalemin, daha farklı bir anlatımla, denetim hizmetinin sunumu ve teknik personelin denetim faaliyeti ile arasında illiyet bağı bulunmayan masrafların, "denetim bedeli" adı altında denetlenen yatırımcıdan istenilmesi mümkün değildir.

Denetimin davalı idare personeli tarafından yapılması hâlinde denetim masrafının nasıl hesaplanacağını düzenleyen dava konusu Yönetmelik fıkrasında ise, personelin aylık maaş ve ücret bordrolarında belirtilen tahakkuk toplamının, denetim masrafı/bedeli olarak yatırımcıdan istenileceği belirtilmiştir. Oysa davalı idare bünyesinde halihazırda istihdam edilen ve bu sebeple su yapısınının denetiminde görevlendirilmese dahi maaş/ücret hakkı doğan personelin, denetim için görevlendirildiğinden bahisle maaşının, salt bu tesiste görevlendirilmesi nedeniyle doğan bir masraf olarak kabulüne olanak bulunmamaktadır. Bir başka ifadeyle, 6200 sayılı Kanun'un ek 6. maddesi ile yukarıda bahsedilen ve kesinleşmiş olan yargı kararı gereği, denetim masrafı, personele görevlendirme süresi boyunca ödenecek ve salt bu tesiste görevlendirilmesi nedeniyle doğacak harcırah, yol masrafı ve konaklama giderleri gibi kalemler göz önüne alınarak hesaplanmalıdır. Dolayısıyla, su yapısının denetiminde görevlendirilen teknik personelin maaşının bir masraf kalemi olarak yatırımcıdan talep edilmesine yönelik düzenlemenin hukuki dayanağı bulunmamaktadır. 
Açıklanan nedenlerle, dayanağı Kanun hükmünün amaç ve kapsamını aşan dava konusu düzenlemenin iptaline karar verilmesi gerektiği oyuyla aksi yöndeki Daire kararının bu kısmına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/5863, Karar No: 2024/5873, Tarih: 22.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/5863
Karar	No : 2024/5873     
TEMYİZ EDEN TARAFLAR								: 1- (DAVACI) ... Ticaret ve Sanayi Limited         Şirketi
	             VEKİLİ   : Av. ...
	              2- (DAVALI) ... Valiliği	 (E-Tebligat)
	             VEKİLİ   : Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Muğla ili, Marmaris ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkiinde, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazın 10.576,87 m²'si üzerindeki 02/04/2011-02/05/2013 tarihleri arasındaki işgal dolayısıyla 579.439,00 TL ecrimisil tahakkuk ettirilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin; miktarın fahiş olduğu öne sürülerek iptali istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Muğla ili, Marmaris ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkiinde, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazın 10.576,87 m²'si üzerindeki 02/04/2011-02/05/2013 tarihleri arasındaki işgal dolayısıyla 579.439,00 TL ecrimisil tahakkuk ettirilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin; miktarın fahiş olduğu öne sürülerek iptali istenilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Danıştay bozma kararı üzerine verilen kararla, olayda, işgal alanının Danıştay kararı ile de belirtildiği üzere ecrimisil düzeltme ihbarnamesi'nde belirtilen 10.576,87 m² olduğu, işgal döneminin ecrimisil düzeltme ihbarnamesinde yer verilen  02/04/2011-02/05/2013 tarihleri arasında olduğu, işgal edilen alana ilişkin ecrimisil m² birim bedeline gelince ise; davacı tarafın aynı taşınmazı bir önceki dönem işgali sebebiyle tahakkuk ettirilen ecrimisil ihbarnamesine karşı açılan ... İdare Mahkemesinin ... Esas sayılı dosyasında keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırıldığı ve 2011 yılı emsal birim bedelinin 16,50 TL/m² olduğunun belirlendiği, İdare Dava Dairesince istinaf incelemesi yapılan dava dosyasında da bu bilirkişi raporu esas alınarak 2011 yılı m² birim bedelinin 16,50 TL, bu bedelin yeniden değerleme oranında güncellenmesi halinde 2012 yılı için 18,19 TL, 2013 yılı için 19,61 TL olduğunun bulunduğu, yine İdare Dava Dairesince istinaf incelemesi sırasında mahallinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda alınan 04/10/2019 günlü raporda da 2011 yılı emsal birim bedelinin 16,50 TL/m² olarak hesaplandığı, kaldı ki, istinaf incelemesi yapılan dava dosyasında emsal alınan ve m² birim bedeli 2011 yılı için 16,50 TL olarak hesaplanan ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının Danıştay Onuncu Dairesi'nin 13/11/2019 tarih ve E:2018/3614, K:2019/7791 sayılı kararı ile onandığı, böylelikle taşınmazın işgali sebebiyle alınması gereken ecrimisil bedelinin kesinleşen mahkeme kararında emsal alınan m² birim bedeli üzerinden hesaplanması gerektiğinin görüldüğü, bu bağlamda, taşınmazın işgali sebebiyle alınması gereken ecrimisil bedelinin toplam 392.728,44 olduğu sonuç ve kanaatine varıldığı, söz konusu ecrimisil bedelinin de istinaf incelemesi yapılan Mahkeme kararındaki bedelle uyumlu olduğu dikkate alındığında, ... İdare Mahkemesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının dayandığı gerekçe usul ve yasaya uygun olup, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmamaktadır. Belirtilen gerekçelerle, istinaf başvurularının yukarıda belirtilen açıklamayla reddine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI : Ecrimisil bedelinin fahiş olduğu, somut kiralama ve emsallerin üstünde olduğu, hakkaniyete uygun bir bedel tespit edilmediği, böylelikle davacının peşin ödeme indiriminden yararlanma hakkının da elinden alındığı ileri sürülmektedir.