muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9381, Karar No: 2017/2981, Tarih: 12.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/9381 E.  ,  2017/2981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kımen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten 21.11.2014 tarihinde transit marka ticari araç satın aldığını, aracın kullanımı sırasında hava filtresinin su alması sebebiyle müvekkilinin aracı yetkili servise götürdüğünü, serviste yapılan inceleme neticesinde aracın su toplama kanallarının yetersizliği sebebiyle cam ve tavandan süzülen suların direk olarak hava filtresi, aracın motoru ve beyin bölümüne aktığının tespit edildiğini, servisin bu durumu fabrikaya bildirdiğini, sözlü görüşmelerden netice alınamayınca müvekkilinin 18.12.2014 tarihinde iadeli taahhütlü mektupla aracın iade ve maddi zararın tarafına ödenmesini talep ettiğini, yanıt alamayınca iş bu davayı açmak zorunda kaldığını ileri sürerek, aracın davalıya iadesi ve araç bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkiline verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, araçta herhangi bir ayıbın bulunmadığını, buna rağmen müşteri memnuniyeti çerçevesinde davacının talepleri nazara alınarak aracın onarıldığını, araçta ayıp bulunsa dahi davacının aracı satın alırken aracı muayene külfetini yerine getirmediğini, gizli ayıbın varlığının kabul edilmesi halinde ise davacının derhal ayıp ihbarında bulunmadığını, davacının bedel iadesi talebinin de ancak iyi niyet kuralları çerçevesinde mümkün olabileceğini yani feshin satıcıya getireceği zarar ile alıcının bundan elde edeceği yarar arasında açık bir orantısızlık bulunmaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, araçtaki ayıbın üretim hatasından kaynaklı gizli ayıp niteliğinde olduğu ve davacının söz konusu ayıp ortaya çıkar çıkmaz aracı yetkili servise götürmek ve bilahare davalıya gönderdiği ihbar mektubu ile üzerine düşen ihbar külfetini yerine getirdiği, söz konusu ayıbın ancak üretimi yapan fabrika mühendislerince iyileştirilmesi gerektiği, bu hususta yetkili servisin üreteceği çözümün orjinal ve kalıcı olmayacak nitelikte olması, ayrıca ayıbın niteliği gereği davacı ve onun mesleki faaliyeti sırasında araca binecek yolcular için güvenli problemi doğurma tehlikesi taşıması karşısında davacının sözleşmeden dönme hakkının kullanmasının haklı olduğu, davacının talebinin davaya konu aracın fatura bedelinden fazla olmasına göre de fazlaya dair talebin reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Satış sözleşmesinden cayma ve satış bedelinin iadesine yönelik verilen kararda birlikte ifa kuralı gereğince aracın satıcıya fiilen iadesi tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4736, Karar No: 2019/1505, Tarih: 25.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4736 E.  ,  2019/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ .... HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Ticaret Mahkemesince verilen .../03/2017 tarih ve 2015/98 E 2017/222 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen 14/09/2017 tarih ve 2017/560-2017/534 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içe risindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... Endüstriyel İskele ve Kalıp Sis. Yap. Mal. İnş. Mak. İm. Gay. Yat. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti'den olan alacağı için icra takibi başlattığını, davalıların mezkur borçlu şirketin ortakları olup şirkete taahhüt ettikleri sermayeyi ödemediklerini, bu nedenle icra takip dosyasında müvekkiline, takip alacağı miktarında olmak üzere sermaye borcunun ...’nın 128. maddesi kapsamında dava dışı şirkete ödenmesi için şirket adına ortakları aleyhine dava açma ve gerekli tedbirleri alma hususunda İİK’nın 94. maddesi gereğince yetki verildiğini ileri sürerek davalıların dava dışı şirkete taahhüt ettikleri ödenmemiş sermayenin şimdilik 5.000 TL’lik kısmının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın husumet nedeniyle reddinin gerektiğini, davacıya verilen yetki belgesi kanuna aykırı olduğundan geçerli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tüm dosya kapsamına göre, dava tarihi itibariyle davalı ...’ın dava dışı şirketteki hisselerini davalı ...’a devrettiği, şirket ortağının tek borcunun taahhüt edilen sermayenin ödenmesi olduğu, bunu talep yetkisinin de şirket organında bulunduğu, şirket alacaklılarının doğrudan dava açarak sermaye taahhüdünün kendilerine ödenmesini isteyemeyecekleri, her ne kadar davacı şirket, alacaklı sıfatıyla başlattığı icra takibinde ....01.2015 tarihli yetki belgesi almışsa da bu belgenin şirket ortaklarına dava açarak sermaye borcunun kendisine ödenmesini talep hakkı vermeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, .../02/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/841, Karar No: 2010/1545, Tarih: 15.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/841 E.  ,  2010/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.10.2008 gününde verilen dilekçe ile mecra hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, 2544 parsel sayılı taşınmazın maliki tarafından 2542 parsel aleyhine mecra irtifakı istemi ile açılmıştır.

Davalı, kendisinin geçit ihtiyacı içinde olduğunu, davacının ihtiyacı olan su mecra irtifakı kabul edilirse taşınmazına giriş-çıkış yapamayacağını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı 2542 parsel maliki temyiz etmiştir.

Gerçekten, Tük Medeni Kanununun 744. maddesi uyarınca taşınmazın maliki zararın önceden ödenmesi koşuluyla su yolu, kurutma kanalı, gaz ve benzerlerine ait boruların, elektrik hat ve kablolarının başka yerden geçirilmeleri olanaksız veya aşırı ölçüde masraflı olduğu takdirde kendi arazisinin altından veya üstünden geçirilmesine katlanmakla yükümlüdür.

Somut olayda; davacı, taşınmazının kuzeyindeki mevcut beton kanaldan, taşınmazında bulunan alabalık üretim havuzlarının su ihtiyacını karşılamak üzere davalıya ait taşınmazın üstünden su yolu irtifakı kurulmasını istemiştir.

Bu tür davalar da, özünü komşuluk hukukundan alır. O yüzden hukukun genel bir ilkesi olan fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesini sadece davacı açısından düşünmemek, davalı savunması doğrultusunda da değerlendirmek gerekir. Şayet, savunulduğu gibi davacının istediği mecra irtifakı davalının mülkiyet hakkını kullanamaz hale getirecekse davanın dinlenme olanağı yoktur. Mahkemece, bu husus üzerinde durulmamış, bilirkişi görüşüne başvurulmamıştır.

Diğer taraftan, geçit davalarında olduğu gibi mecra irtifakı tesisi davalarında da kesintisizlik kuralına bağlı kalınmalı, mecra irtifakı kaynak ile ihtiyaç sahibi parsel arasında kesintisiz kurulmalı, bu kesintisizliğin nasıl ve hangi araçlarla sağlanacağı bilirkişiye incelettirilmeli, hüküm yerinde de kararın infazının sağlanması açısından gösterilmelidir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda ortaya konan ilkeler doğrultusunda davacıya 2541, 2543, 2549, 2550 ve 2551 numaralı parseller aleyhine dava açmak üzere uygun bir süre verilmeli, açılacak dava eldeki dava ile birleştirilmeli, davacının mecra ihtiyacı arzusuna bağlı olarak değil tüm bu parseller üzerinden değişik alternatifler ortaya çıkartılarak değerlendirilmelidir. Şayet, yukarıda sözü edilen parsellerden maliki davacı olan parsel bulunursa kesintisizlik ilkesinin sağlanması için davacıya akdi mecra irtifakı kurmak üzere ayrıca mehil verilmeli, karar bundan sonra kurulmalıdır.

Bütün bu yönler bir yana bırakılarak esasen davacının hukuka aykırı şekilde meydana getirip kullanmakta olduğu mecra yeterli sayılarak davanın kabulü doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 15.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28455, Karar No: 2020/11123, Tarih: 09.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/28455 E.  ,  2020/11123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada bulunan Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 21.04.2008 tarih ve 2008/915 D.İş sayılı Arama kararına istinaden suç yerinin arandığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Olay yerinde ele geçen tombala makinasının, 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Alet ve Makineleri Hakkında Kanun'un 1. maddesinde sayılan baht ve talihe bağlı oyun alet ve makinesi olup olmadığı ve buna göre eylemin anılan kanuna muhalefet suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6966, Karar No: 2014/786, Tarih: 23.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6966 E.  ,  2014/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34760, Karar No: 2014/27001, Tarih: 29.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/34760 E.  ,  2014/27001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/212215

MAHKEMESİ : İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2012

NUMARASI : 2011/98 (E) ve 2012/164 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 Sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; Sanığın olay günü, mağazadan bir adet deri mont çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyeceğinin anlaşılmasına karşın, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin tespiti ile değerin 50-60 TL'ye kadar olması durumunda, atılı suçun işleniş şeklide nazara alındığında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Yargılama gideri olarak hesaplanan 12,60 TL'nin, CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule Göre de;

2-Yargılama gideri olarak hesaplanan 12,60 TL'nin, CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule Göre de;

Sanık hakkında ceza hükmü kurulmadan önce TCK'nın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesinden vazgeçilmesine dair karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA,CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden sanıkların kazanılmış haklararının gözetilmesine, 29.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23993, Karar No: 2015/35441, Tarih: 22.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/23993 E.  ,  2015/35441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalılara ait işyerinde tır şoforü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... temsilcisi, davacının iş sözleşmesini kendi isteğiyle sona erdirdiğini, işçinin müvekkilini ibra ettiğini, dava konusu alacak taleplerinin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Somut olayda, davacının, davalılardan .... nezdinde tır şoförü olarak çalıştığı sabittir. Dosyaya sunulan, davalılar arasında imzalanmış, “mamul taşıma sözleşmesi” başlıklı sözleşme ile, davalı ....'nin seramik üretimlerinin, yurdun tüm il ve ilçe merkezlerindeki bayi, mağaza deposu ve bayinin göstereceği adreslere götürülmesi ve geri gelecek malların nakliyesi işinin davalı .... tarafından yapılması kararlaştırılmıştır. Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu kabul edilerek, davalı ... hüküm altına alınan alacaklardan, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin altıncı fıkrası gereğince asıl işveren sıfatıyla sorumlu tutulmuştur. Ne var ki, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kabulü için, davalı ....'nin, diğer davalı ....'den aldığı iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştırması zorunludur. Dinlenen davacı tanığı Gürcan Şahin ise, 15.03.2013 tarihli celsede “...Bozüyük'ten çıkarken ... fabrikasının yüklerini götürüyordum. Dönüşte de ...'nun başka firmalarla da anlaşması olduğundan dolayı o firmalardan yük alıp ... fabrikası dışında fabrikalara yük götürdüğümüz oluyordu. Genelde dönüşte ...'in hammaddesi olan kil getiriyorduk. Bu genellikle %90 oranında oluyordu. Ancak bazen havanın durumuna göre maden ocağına giremediğimizden dolayı farklı yükler getirdiğimiz oluyordu. Biz genellikle ...'ın ürünlerini taşırdık. Ancak ...'ın işlerinin yavaşladığı zamanlar, çok nadir olarak ...'na bağlı olarak başka firmaların yükünü taşıdığımız oldu. Ancak çok nadir yapılan birşeydi.” şeklinde beyanda bulunmuş olup, söz konusu delil karşısında münhasırlık şartının somut olayda oluşmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, karar gerekçesinde, bahsi geçen tanığın ikinci tanık listesi verilmesi yasağına aykırı olarak dinlenilmiş olması sebebiyle beyanına itibar edilmediği açıklanmış ise de, anılan tanık davacı vekilinin 02.04.2012 tarihinde sunduğu tanık listesinde bildirilmiş olup, eldeki davada ikinci tanık listesi verilmesi söz konusu değildir. Dolayısıyla, bahsi geçen gerekçenin dosya içeriğine uygun olmadığı açıktır. Anılan sebeplerle, davalılar arasında, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin oluşmadığı anlaşılmakla, davalı .... yönünden davanın reddine karar verilmelidir. Yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.