muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6205, Karar No: 2019/7048, Tarih: 02.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6205 E.  ,  2019/7048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1999 yılında yapılıp 06/03/200 ilâ 05/04/2000 tarihleri arasında ilân edilen kadastro sırasında, ..... ada 29 parsel sayılı 376 hektar 4349,16 m² yüzölçümündeki taşınmaz orman niteliğiyle davalı Hazine adına tesbit ve itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

Davacı ... ve arkadaşları vekili 18/09/2009 havale tarihli dilekçeyle; müvekkillerinin 101 ada 28 sayılı parseli 1971 yılında satın aldıklarını, ancak, 1999 yılında yapılan kadastroda satın almak suretiyle malik oldukları taşınmazın 37643,00 m² yüzölçümündeki bölümünün 101 ada 29 sayılı orman parseli içinde tesbit ve tescil edildiğini iddia ederek, zilyetlik ve Eylül 1971 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydına dayanarak 101 ada 29 sayılı parsel içinde yer alan 37643,00 m² yüzölçümündeki bölümün tapu kaydının iptali ve müvekkilleri adına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; davacı gerçek kişiler vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28/05/2012 tarih ve 2012/6613 - 2012/8054 E.K. sayılı kararı ile hüküm bozulmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; davacı gerçek kişiler vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28/05/2012 tarih ve 2012/6613 - 2012/8054 E.K. sayılı kararı ile hüküm bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “dayanılan tapu kayıtları ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ile birlikte getirtilmediği, revizyon gördüğü parsellerin sorulmadığı, ayrıca, yeterli tapu kaydı uygulaması yapılarak tapu kaydının kapsamı belirlenmediği belirtilerek; davacıların dayanağı tapu kayıtları, ilk oluştuğu günden itibaren tüm gittileriyle birlikte ve revizyon gördüğü parseller varsa bu parsellere ilişkin kadastro tesbit tutanak örnekleri, davalı ise, dava dosyaları ile dava konusu 29 nolu orman parselinin davaya konu bölümünün yakın komşularını bir arada gösterir kadastro paftası örneği getirtilmesi ve bundan sonra fen bilirkişi aracılığı ile yeniden yapılacak keşifte; tapu kayıtları, yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile zemine uygulanarak tapu kaydının miktarı ile geçerli kapsamı belirlenmesi, fen bilirkişiye tapu kaydının miktarı ile geçerli kapsamını gösterir irtibatlı kroki düzenlettirilmesi, davacılar adına tesbit ve tapuya tescil edilen 101 ada 28 sayılı parselin bu tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı uygulamada kesin olarak belirlenmesi ve böylesi yapılacak araştırma ve uygulama sonucu taşınmazın tapu kaydı kapsamında bulunan bölümleri var ise bu bölümlerinin 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi kapsamında orman içi açıklığı niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğunun kabul edilemeyeceği gözetilmesi, tapu kaydının uymadığının anlaşılması halinde, şimdi olduğu gibi 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi gereğince taşınmazın orman içi açıklığı niteliğinde olduğu ve bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağı ve özel kişiler adına tapuya tescil edilemeyeceği kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve ..... bulunan 101 ada 29 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi ...... tarafından tanzim olunan 18/07/2013 havale tarihli rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 27200,00 m² yüzölçümündeki bölümün tapu kaydının iptali ile bu bölümün tarla vasfıyla kararda gösterilen payları oranında davacı gerçek kişiler adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 21.04.2014 tarih, 2014/258 - 4851 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; bozma kararına uyulduğu halde, gerekleri yerine getirilmemiştir. Özellikle hükmüne uyulan bozma kararında; “davacıların dayandığı Eylül 1971 tarih, 1 sıra numaralı 8 dönüm miktarındaki tapu kaydının miktarı ile geçerli kapsamı belirlenmesi, fen bilirkişiye tapu kaydının miktarı ile geçerli kapsamını gösterir irtibatlı kroki düzenlettirilmesi, davacılar adına tesbit ve tapuya tescil edilen 101 ada 28 sayılı parselin bu tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı uygulamada kesin olarak belirlenmesi” gereğine değinilmesine rağmen, mahkemece, bozma kararında anlatılan şekilde bir araştırma yapılmamış, tapu kaydının ne hudutları ne de miktarı ile geçerli kapsamı belirlenmediği gibi davacılar adına tesbit edilen 101 ada 28 sayılı parselin, dayanak tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı hususu da tesbit edilmemiş, keşifte görev alan fen bilirkişinin dayanak tapu kaydının sınırlarını ne hudutlarıyla itibariyle, ne de miktarı itibariyle göstermeyen yetersiz krokisi dosya arasına alındıktan sonra bozma sonrasında zilyetlik yönünden yeni bir araştırma da yapılmadığı halde, davacılar lehine 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesine dayanılarak davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Oysa, uyulan bozma kararında “tapu kaydının taşınmaza uymadığının anlaşılması halinde, şimdi olduğu gibi 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi gereğince taşınmazın orman içi açıklığı niteliğinde olduğu ve bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağı ve özel kişiler adına tapuya tescil edilemeyeceği kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi” gerektiği ifade edilmiştir.

Bu hale göre, davacıların dayandığı tapu kaydının, kayıtta tarif edilen sınır yerleri uzman bilirkişi haritasında yöntemine uygun şekilde gösterilmediği ve kaydın miktarı ile geçerli kapsamı da belirlenmediğinden keşfi izleme, bilirkişi sözlerini denetleme olanağı da bulunamamıştır. Mahkemece, bozma kararı gerekleri yerine getirilmeksizin bozma kapsamı dışına çıkılarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Yukarıda da vurgulandığı gibi bozma kararına uymakla orada açıklanan biçimde araştırma yapılması ve yine orada benimsenen hukukî esaslar uyarınca karar verilmesi konusunda taraflar lehine usulî kazanılmış hak doğar. Usûle ilişkin kazanılmış hak kurumu ise, usûl hukukunun dayandığı temel bir ilke olup kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkemece, bozma kararında yazılı hususlar dışında artık zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığı gerekçesine dayanılamaz. Aksinin kabulü davalılar Hazine ve Orman Yönetimi yararına doğmuş usulî hakkın ortadan kaldırılması sonucunu doğurur.

O halde; sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için; yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız yerel bilirkişi ile uzman harita mühendisi bulunamadığı takdirde fen bilirkişi ve tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, davacı tarafın dayandığı tapu kaydı yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi marifetiyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca yöntemine uygun şekilde yerine uygulanmalı, kayıtta tarif edilen sınır yerleri, uzman bilirkişiye düzenlettirilecek haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, tapu kaydında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde taraflara bu konuda tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı ve dayanak tapu kaydının hem hudutları hem de 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince miktarı ile geçerli kapsamını gösterir krokili ve gerekçeli rapor alınmalı, dayanak tapukaydının hudut itibariyle davacı gerçek kişiler adına tesbit edilen 101 ada 28 sayılı parseli kapsadığı belirlendiği takdirde, davacıların dayanak Eylül 1971 tarih 1 sıra numaralı 8 dönümlük tapu kaydının miktarından fazla miktardaki yeri (11406,79 m²) adlarına tesbit edilen 101 ada 28 sayılı parsel ile aldıkları gözetilerek davacıların davasının reddine karar verilmelidir. Şayet davacılar adına tesbit edilen 101 ada 28 sayılı parselin hudut itibariyle dayanak Eylül 1971 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamının dışında olduğu (tapu kaydının hudutları itibariyle 101 ada 28 sayılı parseli kapsamadığı) tesbit edildiği takdirde ise, dayanak Eylül 1971 tarih 1 sıra numaralı 8 dönümlük tapu kaydının 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 21. maddeleri gereğince sabit sınırdan başlanarak miktarı kadar (8 dönüm) kapsadığı yer dava edilen yerden ifraz edilmeli ve miktar fazlasının sınırda bulunan ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmeli ve davacıların davasının dayanak kaydın miktarı kadar yer yönünden kabulüne, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilmelidir. " gereğine değinilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde; eski 101 ada 28 nolu parsel yeni 135 ada 27 nolu parsel ile bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen dava konusu yerin tamamı 1971 tarihli tapu kaydı sınırları içerisinde kalmakta olup davacıların dayanak Eylül 1971 tarih 1 sıra numaralı 8 dönümlük tapu kaydının miktarından fazla miktardaki yeri adlarına tesbit edilen eski 101 ada 28 yeni 135 ada 27 nolu parsel ile aldıkları ayrıca tapu kaydındaki hudutların sabit olmadığı, tapu miktarının 8 dönüm olmasına rağmen dava konusu yerin 2014 tarihinde yapılan kadastro yenileme çalışmaları neticesinde 26448.12 m² olduğu, dayanak tapunun eski 101 ada 28 yeni 135 ada 27 nolu parsele uygulandığı, 25.06.2010 tarihli orman bilirkişi raporunda ise dava konusu yerin 176 nolu bölme içerisinde kaldığı OT-T(orman içi ve bitişigi-boşluk alan-taşlık alan olarak bırakılan yerler) içerisinde kaldığı belirtilmiş, 6831 sayılı Kanunun 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez. 6831 sayılı Kanun, madde: 17/1-2 uyarınca; Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır. Bu sebeple çekişmeli taşınmaz bölümün 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesine göre orman içi açıklığı kabul edilerek bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağı ve özel kişiler adına tapuya tescil edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, on yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz orman alanı içinde bırakılmıştır.

SONUÇ: Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine 02/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8205, Karar No: 2011/11761, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8205 E.  ,  2011/11761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dava konusu taşınmaza emsal alınan 1416 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcısını, satış bedelini gösteren) onaylı bir örneğinin tapu müdürlüğünden,

2- Dava konusu taşınmaza emsal alınan 1416 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8967, Karar No: 2020/4433, Tarih: 21.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/8967 E.  ,  2020/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... İnşaat Tic. San.Ldt.Şti aralarındaki dava hakkında Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01/03/2016 tarih ve 2015/341-2016/262 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya incelendiğinde, ilk derece mahkemesi gerekçeli kararının, davalı limited şirketi adına tebligat mazbatasında "temsilci ..." olarak belirtilen kişiye kalemde tebliğ edildiği, Yargıtay (kapatılan) 13. HD' nin 2016/28532e. 2019/10287 k. ve 2020/160-353 sayılı kararlarıyla davalı şirketin yetkili temsilcisinin Ticaret Sicil Müdürlüklerinden sorularak öğrenilmesi için, dosyanın mahalline geri çevrildiği, Silifke Ticaret Sicil Müdürlüğünün müzekkere cevabında şirketin yetkili temsilcisinin halen ... olduğunun belirtildiği, ekindeki Ticaret Sicil Gazetesinin ilgili sayfalarından 07/02/2006 tarihli şirket genel kurul toplantısıyla temsilci ...'ün görevine son verilerek bu tarihten itibaren temsilci olarak ...'ün temsilci olarak yetkilendirildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunun 12. maddesinde tüzel kişilere yapılacak tebligat düzenlenmiştir. Buna göre " Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır. Bir ticarethanenin muamelelerinden doğan ihtilaflarda, ticari mümessiline yapılan tebliğ muteberdir.". Tüzel kişiler adına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler her hangi bir sebeple mütat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır (7201 s. K. m.13).

Tebligat Kanununun m. 35/4 hükmü gereği ticaret şirketlerinin bilinen adresi kural olarak ticaret sicilinde kayıtlı olan adres olup, tebligat bu madde hükümlerine göre yapılır.

Somut olayda ticaret sicil kayıtlarına göre, gerekçeli kararın davalı şirkete tebliğine ilişkin mazbataya göre, evrakı tebliğ alan ..., şirketin yetkili temsilcisi olmadığından davalı şirkete yapılmış bir gerekçeli karar tebliğinden ve dava takip yetkisi olmayan biri tarafından hazırlandığı için davalı tarafından verilen bir temyiz dilekçesinden söz edilemez.

Bu nedenle, vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği (7201 s. K. m.11) hususu dikkate alınarak, davalı şirket adına sunulmuş bir vekaletname olmaması halinde, gerekçeli kararın davalı şirketin ticaret sicil adresinde, Tebligat Kanununun 12 ve 13. maddelerine göre evrakı almaya yetkili kişiye, Tebligat Kanunu ve Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmesi, kararın şirketin yetkili temsilcisi yahut vekili tarafından süresinde temyiz edilmesi halinde eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8344, Karar No: 2023/2348, Tarih: 24.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8344 E.  ,  2023/2348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/81 Esas, 2021/1022 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/26 E., 2018/499 K.

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ayırt edici ve esas unsuru “ANTİK TAHILLI” ibaresi olan bazı markaların tescili için başvuruları olduğunu, bunlardan davaya konu 2016/81983 nolu “İLK ÇAĞLARDAN GÜNÜMÜZE ANTİK TAHILLI” ibareli, 29, 30 ve 35. sınıflara giren emtiayı kapsayan markanın, 30. ve 35. sınıfa giren bir kısım mal ve hizmetler açısından 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine dayanılarak reddedildiğini, söz konusu bentlerin dava konusu markayla ilgili olarak hatalı yorumlandığını, dava konusu markanın birden fazla sözcükten ve şekil unsurdan oluştuğunu, sloganik nitelikte bir marka olduğunu, markayı oluşturan kelimelerin hiçbirinin markanın emtia listesinden çıkartılan 30. ve 35. sınıfa giren emtia açısından tanımlayıcı nitelikte olmadığını, markalarında şekil unsurunun da bulunduğunu, markalarındaki asli unsurun “ANTİK TAHILLI” ibaresi olduğunu, ayrıca müvekkilinin “ANTİK TAHILLI” esas unsurlu başkaca markalarının, 30 ve 35. sınıfa giren emtia için tescil edilmiş olduğunu ileri sürerek YİDK’nın 2017-M-9111 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "İLK ÇAĞLARDAN GÜNÜMÜZE ANTİK TAHILLI+şekil" şeklinde yaptığı marka başvurusu hakkında 30. sınıfa giren “makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar.” ve 35. sınıfa giren “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç, mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri. (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir).” açısından 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre başvurunun nihai olarak reddi konusundaki YİDK kararı hatalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 2017-M-9111 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; markanın oluşabilmesi için 556 sayılı KHK'nın 5 inci maddesinde sayılan işaretlerden birisinin seçilmesi ve seçilen bu işaretin ayırt edici gücünün bulunması gerektiğini, somut başvuruda ise dava konusu başvurunun tüm mal ve hizmetler yönünden ayırt edici olmadığını, başvuruda bir şekil unsurunun bulunmadığını, kısmen ret kararına konu emtialar açısından başvuru konusu markanın ayırt edicilikten yoksun tanımlayıcı nitelikte olduğunu, 556 sayılı KHK’nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamında verilen kısmi ret kararının yerinde bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının başvurusunun birden fazla unsuru bir arada bulundurduğu ve genel bir kompozisyonun olduğu, "antik tahıllı" ibaresinin ayırt edici niteliğinin bulunduğu, soyut ayırt ediciliğinin olduğu, dava konusu markanın gerek genel görünümü ve kompozisyonu gerekse de slogan şeklindeki bütünlüğü karşısında somut ayırt ediciliğinin de olduğu, dava konusu başvurunun emtia listesinden çıkarılan mal ve hizmetler bakımından cins, çeşit ve vasıf bildiren bir işaret olarak nitelendirilemeyeceği anlaşılmakla, davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen ve resen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri.

3. Değerlendirme