muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/384, Karar No: 2022/726, Tarih: 22.11.2022

14.09.2013 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre; ölenin ölümünün, genel beden travması ile oluşan tüm kafatası kemik kırıkları ve seri kot kırıkları ile birlikte gelişen beyin kanaması, yaygın beyin doku harabiyeti sonucu meydana geldiği,

Nizip Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğince düzenlenen mekanik takoğraf inceleme tutanağına göre; sanığın yönetimindeki araca ait takoğraf belgesinin incelenmesinde, kaza saatinin 17.22 olduğu, kaza anında sanığın 77 km ile yasal sınırlar içerisinde seyrettiği ve sürücü sanığın dinlenme sürelerine uyduğu bu anlamda süre ihlâlinin bulunmadığı,

Nizip İlçe Jandarma Komutanlığı Olay Yeri İnceleme TİM Komutanlığınca düzenlenen olay yeri inceleme raporuna göre; olay mahallinin Nizip otoyol gişelerine 1.600 metre, otoyol üzeri Nizip gişeleri yol ayrımına ise 400 metre mesafede bulunduğu, lastik tekerlek izi ve ... bariyer üzerinde 34 metre sürtünme izinin olduğu, ... bariyer üzerinde araç sürtünme izinin bittiği yerden 21 metre mesafede sağ şerit içerisinde baş kısmı kuzey istikametinde yüz üstü yatar vaziyette ölenin görüldüğü, ölen ile ... bariyer üzerinde araç sürtünme izinin bittiği nokta arasında, arıza şeridi içerisinde ve asfalt zemin üzerinde yoğun olarak ölene ait saç kılları ve doku parçalarının olduğu, ölenin 12 metre batısında arıza şeridi içerisinde sağ şerit kenar çizgisi üzerinde üç tekerlekli el arabasının olduğu, el arabasında içerisinde plastik şişeler bulunan çuvalların olduğunun görüldüğü, el arabasının 62 metre batısında sanığın yönetimindeki kamyonetin bulunduğu, aracın ön tampon ızgarasının kırılmış, sağ ön tekerleğin hizasında ön tampon üzerinde, sağ ön tekerlek çamurluğunda tekerleğin arka kısmı hizasında, şoför mahalli sağ kapının dış kısmında bulunan plastik akşamı üzerinde, aracın kasasının sağ cephesinde, arka tekerleğin önünde ve arkasında bulunan metal korkuluk üzerinde sürtünmeye bağlı izlerin, sağ arka tekerleğin üzerinde bulunan plastik çamurluğunun ön yüzünde ve burada bulunan metalin düz yüzeyinde, arkasında bulunan yedek lastiğin sağ arka tekerleğe yakın yerinde bulunan ve lastiği tutan demir aksam üzerinde kan ve doku parçalarının olduğu hususlarının görüldüğü, yol kenarında ... bariyer üzerinde sürtünme izinin başladığı noktadan ölen, el arabası ve aracın bulunduğu yer arasında kalan ortalama 140 metre mesafede asfalt zemin üzerinde fren izi ve araca ait herhangi bir sıvı maddenin olmadığı,

Nizip Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 14.09.2013 tarihli olay yeri inceleme tutanağına göre; sanığın yönetimindeki aracın yaklaşık 75 metre gerisinden sağ bariyerin hemen altından otoban, kaldırımının kenarından itibaren ise lastik yanak izlerinin başladığı, bu izlerin başladığı noktadan itibaren yaklaşık 15 metreden itibaren de sağ bariyer metal levha üzerinde de sürtünme izinin başladığı ve yaklaşık 20 metre daha ileride ise aracın lastiğinin tümüyle kaldırımın öte tarafına geçtiği ve bu hâliyle aracın yoluna devam ettiği ve otobanın su oluğunun 4-5 metre gerisinde izlerin sona erdiği ve izlerin sona erdiği noktada ölenin kullanmakta olduğu ve el arabasından düştüğü tahmin edilen plastik ve metal birkaç parçanın yerde olduğu, bu parçaların yaklaşık 3 metre ilerisinde ölene ait olduğu düşünülen saç kıllarının ve doku parçalarının bulunduğu, bu sayılan alanların tümünün arıza şeridi içerisinde kaldığı, hurdaların yüklü olduğu el arabasının yaklaşık 63 metre ilerisindeki sanığın aracının arıza şeridi içerisinde yer aldığı, aracın sağ ön çamurluğundan başlayarak sağ teker ve yine aynı şekilde aracın sağ yan kasa kolonunda sürtünme izlerinin olduğu, sağ arka çamurluk ön ve arkasında sürtünme izlerinin, sağ arka lastik çamurluk ön yüzeyinde ölene ait olduğu düşünülen kan ve doku parçalarının olduğu, aracın otoban kaldırımına sürtünmeye başladığı noktadan itibaren bulunduğu noktaya kadar herhangi bir fren izinin olmadığı,

Soruşturma aşamasında trafik bilirkişisi tarafından düzenlenen 17.09.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre; sanığın kamyonu ile Gaziantep-Şanlıurfa otoyolunda Şanlıurfa ilinden Gaziantep ili istikametine doğru 14 metre genişliğindeki asfalt kaplama düz eğimsiz yolun en sağ şeridinde seyir hâlindeyken bilinmeyen bir sebepten dolayı direksiyon hâkimiyetini kaybettiği, önce yolun en sağında bulunan güvenlik şeridine girdiği daha sonra güvenlik şeridinin en sağında bulunan ... bariyerlere aracının sağ ön ve yan kısımlarıyla 34 metre sürterek ilerledikten sonra emniyet şeridi içerisinde bulunan üç tekerlekli el arabası ile plastik hurda toplayan ölene ardından el arabasına çarparak öleni bulunduğu noktadan 21 metre yolun gidişe göre en sağ şeridin orta kısmına fırlattığı, akabinde sanığın çarpma noktasından 97 metre ileride hiçbir fren izi olmaksızın güvenlik şeridi içerisinde durduğu, kazanın meydana gelmesinde yasal hız sınırını aşmadığı anlaşılan sanığın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 84. maddesinde yer alan sürücülere ait asli kusurlardan sayılan ve 56/1-a maddesinde düzenlenen “Şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymamak” kuralını ihlâl etmesi nedeniyle asli; ölen yayanın ise aynı Kanun’un 3. maddesindeki tanımlarda yer alan “Erişme kontrollü karayolu (otoyol - ekspresyol)” üzerinde yaya olarak bulunamayacağından asli kusurlu olduğu,

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen 28.03.2014 tarihli rapora göre; sanığın yönetimindeki kamyon ile yerleşim yeri dışında gündüz vakti bariyer ile bölünmüş yolda Gaziantep istikametine seyir hâlinde iken olay mahalline geldiğinde sağ taraftaki emniyet şeridine girip ... bariyerlere sürterek daha sonrada emniyet şeridi üzerinde atık toplayan yayaya çarpması sonucu yayanın olay yerinde hayatını kaybettiği, dosya kapsamı, trafik kazası tespit tutanağı, kaza yeri krokisi, bariyerdeki aracın sürtünme izinin başlangıç ve bitiş konumu, tespit edilen çarpma noktasının konumu, yayanın son konumu, sanık sürücünün tüm savunmaları, araca ait hasar durumunu gösteren fotoğraf CD'si ve diğer tüm CD içerikleri, olay yeri inceleme tutanağı içeriğindeki tüm veriler, bilirkişi rapor araca ait takograf ve inceleme tutanağı ve diğer tüm veriler birlikte değerlendirildiğinde; bariyerdeki aracın sürtünme izinin başlangıç ve bitiş konumu ve tespit edilen çarpma noktasının konumu dikkate alındığında sanığın, kamyon ile yerleşim yeri dışında gündüz vakti bariyer ile bölünmüş yolda Gazintep istikametine seyir hâlinde iken gereken dikkatini yola vermediği, mahal şartlarına göre kontrolsüz seyir hâlinde olduğu, sevk ve idare hatası sonucu sağ taraftan yol dışı kalıp bariyerlere sürterek daha sonra emniyet şeridinde bulunan ölene çarpıp olayın meydana gelmesine sebebiyet verdiği anlaşıldığından dikkatsiz ve özensiz davranışlarından dolayı olayda asli kusurlu; ölenin ise çarpma noktasının emniyet şeridi üzerinde bulunduğunun tespit edilmesi, olay yeri inceleme tutanağının içeriği ve bariyerdeki sürtünme izi de dikkate alındığında kusursuz olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Katılanlar ... ve ...; ölenin kardeşleri olduğunu, şikâyetçi olduklarını beyan etmişlerdir.

Anlaşılmaktadır.

Katılanlar ... ve ...; ölenin kardeşleri olduğunu, şikâyetçi olduklarını beyan etmişlerdir.

Sanık ... kollukta; nakliyat işi ile uğraştığını ve şoförlük yaparak geçimini sağladığını, olaydan bir gün önce iş yerindeki arkadaşlarının kendisini telefon ile arayarak Gaziantep iline götüreceği yükünün hazırlandığını ve yükü saat 23.00 sıralarında alması gerektiğini söylemeleri üzerine Adana ilinde bulunan Organize sanayisine saat 23.00 sıralarında gittiğini, burada şirkete ait olan 34 AT 8452 plakalı araca bisküvi ve çikolata malzemeleri yüklediğini, olay günü saat 01.00 sıralarında da malzemeleri Gaziantep iline götürmek için yola çıktığını, Gaziantep ilinde bulunan “Çetinkaya” isimli alışveriş merkezine söz konusu malzemeleri saat 04.00 sıralarında getirdiğini, ancak mağazanın açılış saatine kadar aracın içerisinde uyuduğunu, saat 12.00 sıralarında malzemeleri teslim ettiğini, ardından Nizip ilçesine doğru yola çıktığını, burada saat 12. 40 sıralarında malzeme teslimi yaptığını, ardından tekrar Şanlıurfa’ya kalan malzemeleri götürmek için yola çıktığını, saat 15.00 sıralarında Şanlıurfa ilinde bulunan “Bizim Market” isimli iş yerine ürünleri indirdiğini, daha sonra Adana iline gitmek için yola çıktığını, Nizip ilçesi gişelerine yaklaşık 1 km kala Nizip otoban yolunun en sağ şeridinden 70 km hız sabitleyici ile seyir hâlinde iken yanından geçmekte olan TIR'ın kullandığı aracı yakından geçtiğini, kendisinin TIR’ı sol aynadan kontrol ettiğini, tekrar yola baktığında karşıdan gelen Güneş’in gözünü aldığını ve akabinde bir ses duyduğunu, bu sırada kullandığı aracın yolun sağındaki bariyerlere bir süre sürttüğünü, hemen aracı topladığını ancak olayın heyecanı ile frene basamadığını, çarpma noktasından yaklaşık 100 metre sonra yolun emniyet şeridinde durduğunu, neye çarptığını anlamadığını, kontrol etmek için yaya olarak geriye doğru yürüdüğü sırada yolun en sağ şeridinde bir şahsın yerde yatar vaziyette ölmüş olduğunu gördüğünü ve hemen polisi aradığını,

Savcılıkta; Güneş ışığı nedeniyle gözlerinin kamaştığını ve tam o anda el arabası olduğunu düşündüğü üzerinde çuvallar bulunan bir şeye çarptığını, çarpmadan hemen sonda frene bastığını ancak aracın durmadığını, bunun üzerine el frenini çekerek aracı durdurduğunu, bu sırada arıza şeridinin içinde olduğunu, kendisini sollayan TIR’ı aynadan kontrol ettiğini sırada yoldan çıkmış olabileceğini, kaza öncesinde uykulu olmadığını, kaza sırasında da uyumadığını, yorgun olduğunu ancak uyumadığını,

Mahkemede; kaza sırasında uyuduğu iddiasını kesinlikle kabul etmediğini, kağıt toplama arabasını son anda görerek çarptığını ve frene basarak durduktan sonra el frenini çektiğini, olay nedeniyle üzgün olduğunu,

Savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılması bakımından, öncelikle taksir ve unsurları üzerinde durulması gerekmektedir.

Mahkemede; kaza sırasında uyuduğu iddiasını kesinlikle kabul etmediğini, kağıt toplama arabasını son anda görerek çarptığını ve frene basarak durduktan sonra el frenini çektiğini, olay nedeniyle üzgün olduğunu,

Savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılması bakımından, öncelikle taksir ve unsurları üzerinde durulması gerekmektedir.

TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "Kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç; kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hâllerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir.

TCK’nın 22/2. maddesinde taksir; “Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir.” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için birtakım önlemler alma ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama mecburiyetinden doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir.

Taksirli suç, bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirmekte, fail; dikkatli, tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılmaktadır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen, sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı ve öğretide de benimsendiği üzere taksirli suçlarda ayrıca aranması gereken unsurlar;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Sonucun istenmemesi,

4- Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

Taksirli suçlarda da, gerek icrai hareketin gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Sonucun gerçekleşmesinde, mağdurun taksirli davranışının da etkisinin bulunması hâlinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum failin taksirli sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi, taksirin niteliğini de değiştirmeyecektir. TCK’da kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hâl ancak temel cezanın tayininde dikkate alınabilecektir.

Sonucun gerçekleşmesinde, mağdurun taksirli davranışının da etkisinin bulunması hâlinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum failin taksirli sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi, taksirin niteliğini de değiştirmeyecektir. TCK’da kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hâl ancak temel cezanın tayininde dikkate alınabilecektir.

TCK'nın 22. maddesinin gerekçesinde; "...Taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk, bir değerlendirmeyle ancak olay hâkimi tarafından yapılabilir. Bu nedenle, taksirden dolayı kusurluluğun matematiksel olarak ifadesi mümkün değildir. Ancak, normatif değerlendirmeyle hâkim tarafından belirlenen kusurluluk göz önünde bulundurulmak suretiyle, suçun cezasında belli bir oranda indirim yapılabilir.

Taksir dolayısıyla kusurun belirlenmesi normatif bir değerlendirmeyle mümkün olmakla birlikte, somut olayda dikkat ve özen yükümlülüğünün ihlâl edilip edilmediğinin belirlenmesi açısından bilirkişi incelemesi yaptırılabilir. Örneğin ölümle sonuçlanan bir ameliyat sırasında hastaya yapılan tıbbi müdahalenin tekniğine uygun olarak yapılmış olup olmadığının belirlenmesi açısından bilirkişi incelemesine gerek bulunduğu muhakkaktır. Keza, ölüm veya yaralanma ile sonuçlanan bir trafik kazasında, sürücülerin trafik kurallarına uyup uymadıklarının, hangi trafik kuralının ne suretle ihlâl edildiğinin, trafiğe çıkarılan aracın teknik bakımdan herhangi bir arızasının olup olmadığının belirlenmesi açısından da bilirkişi incelemesi yapılabilir. Ancak, bu durumlarda, bilirkişinin yapacağı inceleme, işin tekniği ile sınırlı olmalıdır. Bunun dışında, bilirkişi tarafından münhasıran hâkimin yetkisinde bulunan kusurluluk konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmamalıdır. Aksi yöndeki tutum, bilirkişilik görevinin sınırını aşmayı ve hâkimin yerine geçmeyi ifade eder..." şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.

Ülkemizde taksirli suçlarla en çok yaralama ya da ölümle sonuçlanan trafik kazalarında karşılaşılmaktadır. Trafik kazaları genellikle trafik kurallarının ihlali neticesinde gerçekleşir ve failin kusuru da ihlal edilen trafik kuralına göre belirlenir. Bu nedenle, uyuşmazlığın çözümünde 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun ilgili hükümleri de dikkate alınmalıdır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun “Karayollarında trafiğin akışı” başlıklı 46. maddesinde;

“a) Şerit izleme :

1. Sürücülerin; geçme, dönme, duraklama, durma ve park etme gibi haller dışında şerit değiştirmeleri veya iki şeridi birden kullanmaları,

2. Kavşaklara yaklaşırken, yerleşim yerleri dışında yüzelli metre, yerleşim yerlerinde ise otuz metre mesafe içinde ve kavşaklarda şerit değiştirmeleri,

3. Araçların cinsine ve hızına uygun olmayan şeritten gitmeleri,

4. İşaret vermeden şerit değiştirmeleri,

Yasaktır.” hükümlerine yer verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

1. Sürücülerin; geçme, dönme, duraklama, durma ve park etme gibi haller dışında şerit değiştirmeleri veya iki şeridi birden kullanmaları,

2. Kavşaklara yaklaşırken, yerleşim yerleri dışında yüzelli metre, yerleşim yerlerinde ise otuz metre mesafe içinde ve kavşaklarda şerit değiştirmeleri,

3. Araçların cinsine ve hızına uygun olmayan şeritten gitmeleri,

4. İşaret vermeden şerit değiştirmeleri,

Yasaktır.” hükümlerine yer verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın 13.09.2013 tarihinde saat 17.30 sıralarında sevk ve idaresindeki ticari kamyon ile otobanda seyir hâlindeyken direksiyon hâkimiyetini kaybederek otoyoldaki ... bariyerlere 34 metre sürttükten sonra emniyet şeridi içerisinde plastik atık toplayan yaya ölene aracın ön kısımlarıyla çarpması sonucu ölenin olay yerinde hayatını kaybettiği olayda;

Dosya kapsamı ile uyumlu olduğu görülen trafik kaza tespit tutanağı ile soruşturma ve kovuşturma aşamasında düzenlenen bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere, sanığın yönetimindeki aracın sürtünme izinin başlangıç ve bitiş konumu ve tespit edilen çarpma noktasının konumu dikkate alındığında sanığın, kamyon ile yerleşim yeri dışında gündüz vakti bariyer ile bölünmüş yolda Gaziantep istikametine seyir hâlinde iken gereken dikkati yola vermediği, mahal şartlarına göre kontrolsüz bir şekilde seyir hâlinde olduğu, sevk ve idare hatası sonucu sağ taraftan yol dışı kalıp bariyerlere sürterek daha sonra emniyet şeridinde bulunan ölene çarpıp olayın meydana gelmesine sebebiyet vermesi nedeniyle dikkatsiz ve özensiz davranışlarından dolayı olayda kusurlu olduğu, ölüm neticesinin ölenin kendi kusurlu hareketleri ile birlikte sanığın “Şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymamak” şeklindeki kusurlu davranışının birleşmesi sonucunda meydana geldiği, bu nedenle sanığın taksirli davranışı ile meydana gelen netice arasında nedensellik bağının da bulunduğu ve dolayısıyla kazanın ve bunun sonucunda ölüm neticesinin meydana gelmesinde ölenle birlikte kusurlu olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.11.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10546, Karar No: 2015/10572, Tarih: 13.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/10546 E.  ,  2015/10572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı U.. Ş.. ile davalılar E.. S.., Z.. K.., A.. Ç.., ..... İnşaat Orman Ürünleri Tur. Nak. Müh. Tic. ve San. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında Kahramanmaraş 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.9.2012 gün ve 2009/408 Esas 2012/437 Karar sayılı hüküm Dairemizin 19.02.2015 gün, 2014/22276 Esas ve 2015/2976 sayılı Kararı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı A.. Ç.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı A.. Ç..'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1504, Karar No: 2021/4799, Tarih: 14.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1504 E.  ,  2021/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 23.01.2020

Taksirle yaralama suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2.e-d, 62/1, 52 ve 52/24. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kadirli Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2020 tarihli ve 2019/196 esas, 2020/56 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 02/04/2019 tarihli ve 2018/2393 soruşturma, 2019/477 esas, 2019/475 sayılı iddianamesinde, sanık hakkında yüzde sabit ize neden olacak şekilde taksirle yaralama eylemine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/2-d maddesinin uygulanmasının talep edilmediği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeksizin anılan hükmün uygulanmasında isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18/11/2020 gün ve 94660652-105-80-12998-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/01/2021 gün ve 2020/107399 sayılı ihbarnamesi ile ihbar ve dava tevdi kılınmakla;

Dosya içeriğine göre; olay günü katılan ...’ın sevk ve idaresindeki aracı Kadirli ilçesi istikametinden Çukurköprü köyü istikameti yönünde seyir halinde iken karşı yönden gelen sanık ...'in sevk ve idaresindeki araç ile çarpışması neticesinde meydana gelen kazada katılanın yaralanması hakkında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Adli Tıp Kurulunun 09/07/2018 tarihli raporuna göre, şahsın yaşamını tehlikeye uğrattığını, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğunu, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta(2) derecede etkileyecek nitelikte olduğunu, işlev azalması/ kaybı yönünden değerlendirilmek üzere belirtilen kırığın 18 ay sonra yapılacak beyin cerrahi muayenesi sonrasının tespitinin mümkün olduğunun Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 02/04/2019 tarihli ve 2018/2393 soruşturma, 2019/477 esas, 2019/475 sayılı iddianamesinde anlatıldığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/2.b-e maddesinin uygulanması talep edilmemiş olsa da, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226/2. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmesini gerektirecek haller, duruşma sırasında değil, henüz soruşturma aşamasında tespit edilerek iddianame anlatımında ortaya koyulmakla, aynı Kanunun amir hükümleri uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmesini gerektirecek bir durum ortaya çıkmamakla, karara yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulmasında isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden, Kadirli Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2020

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden, Kadirli Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2020

tarihli ve 2019/196 esas, 2020/56 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunnnun 309. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.