muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5495, Karar No: 2012/12400, Tarih: 09.11.2012

Ayrıca, 1958 yılında yörede çıkan yangında taşınmazların içinde bulunan ağaçların tahrip olduğu ... bilirkişi tarafından bildirildiğine göre, Orman Yönetiminden taşınmazların da içinde bulunduğu bölgede 1958 yılında orman yangınının bulunup bulunmadığı, yangın var ise buna ilişkin tüm rapor ve belgelerin getirtilerek incelenip taşınmazlar üzerindeki yangından önceki bitki örtüsünün tespit edilmesi ve yine 1958 tarihinden önceki hava fotoğrafları ve memleket haritası var ise getirtilerek incelenmesi gerekmektedir.

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ... mühendisi, bir jeolog ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosu ve aynı Kanunun 2/B Maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır nokta ve hatlarının arza uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çelişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir. Hangisi araziye daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümünde yazılı esaslar gözönünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevki, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek, çekişmeli taşınmazların orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler

ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülmeli, taşınmazlar kesinleşen orman kadastro sınırları içinde bulunduğu takdirde, davanın reddine karar verilmelidir.

Taşınmazların kesinleşen orman kadastro sınırlarının dışında bulunduğunun anlaşılması halinde ise, 1963, 1979 ve 2000 basım tarihli memleket haritası, varsa 1963 yılından daha eski tarihli düzenlenmiş memleket haritası ile bu haritaların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafları ve amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, bilirkişiler aracılığıyla çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; taşınmazların eğim ölçer (krizimetre) aleti ile ve memleket haritasındaki münhanilerden yararlanılarak kesin ve gerçek eğimi belirlenmeli, keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır. Ayrıca, uzman orman, ... ve fen bilirkişiden taşınmazların üzerinde bulunan ağaçların cinsi, sayısı, kapalılık oranı, taşınmaz üzerindeki dağılımları ile aşı yaşları belirlenmeli, taşınmazların toprak yapısı ve çevresi incelenmeli, bilirkişilerden bu hususları içeren doyurucu rapor alınmalı, mahalli bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin ne olduğu, ne zamandan beri ne şekilde kullanıldığı hususları ayrıntılı şekilde açıklattırılmalı, 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kısıtlamalar davacı (varsa satıcı veya miras bırakan) yönünden araştırılmalı, taşınmazların bulunduğu yerde 1958 yılında çıkan orman yangınına ilişkin tüm harita, tutanak, rapor ve belgeler getirtilerek uygulanmalı, taşınmazların bu yangından etkilenip etkilenmediği, etkilenmiş ise önceki bitki örtüsü belirlenerek bilirkişilerden bu yönde de rapor alınmalıdır

. maddesinde yazılı kısıtlamalar davacı (varsa satıcı veya miras bırakan) yönünden araştırılmalı, taşınmazların bulunduğu yerde 1958 yılında çıkan orman yangınına ilişkin tüm harita, tutanak, rapor ve belgeler getirtilerek uygulanmalı, taşınmazların bu yangından etkilenip etkilenmediği, etkilenmiş ise önceki bitki örtüsü belirlenerek bilirkişilerden bu yönde de rapor alınmalıdır. Tüm bu araştırmalardan sonra, zilyetlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı ve dava tarihine kadar davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı saptanmalıdır.

Taşınmazların öncesi orman veya 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi kapsamında eğimi % 12'yi aşan (toprak muhafaza karakteri taşıyan) çalılık niteliğinde olduğunun anlaşılması halinde, orman kadastrosunun yapıldığı tarihten dava tarihine kadar zilyetlik süresinin dolmadığı gözetilmeli, aksi takdirde dosyadaki tüm deliller değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 09/11/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8443, Karar No: 2018/1745, Tarih: 07.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8443 E.  ,  2018/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.03.2016 tarih ve 2015/94-2016/240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin ...'da faaliyet gösterdiğini, 5174 sayılı yasanın odalara kayıt zorunluluğu başlığını taşıyan 9. maddesi hükmüne göre bir merkeze bağlı olduğu halde ister merkezin bulunduğu odanın ister başka odanın çalışma alanı içinde olan müstakil sermayesi ve müstakil muhasebesi bulunan ve muhasebesi merkezde tutulduğu ve müstakil sermayesi bulunmadığı halde dahi kendi başına sınai ve ticari muamele yapan yerlerin şube sayılacağından bahisle davalı şirketin ... şubesinin ticaret siciline resen tesciline ve yasanın öngördüğü para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin merkezinin ... de olduğunu, faaliyet alanındaki ilçe birimlerinin tüm işlemlerinin merkez tarafından ve tek elden yapılmakta olduğunu, bu birimlerin merkezden ayrı bir yönetime sahip olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ...’da şubenin tanımının yapılmadığı ancak 5174 Sayılı Kanunda şubenin tanımlanmış olduğu, bu Kanun’un 9/.... maddesine göre "Bir merkeze bağlı olduğu halde, ister merkezin bulunduğu odanın, ister başka odanın çalışma alanı içinde olan müstakil sermayesi ve müstakil muhasebesi bulunan ve/veya muhasebesi merkezde tutulduğu ve müstakil sermayesi bulunmadığı halde kendi başına sınai faaliyet ve ticari muamele yapan yerler ve satış mağazaları bu Kanunun uygulanması bakımından şube" sayılacağı, davalı şirkete ait ... işletmesinin tüm bu vasıflara haiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin ...'da faaliyet gösteren işletmesinin şube vasfında olduğu iddiasına dayalı olarak re'sen tesciline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Türk Ticaret Kanunu şube tanımına yer vermemiş olmakla birlikte, 5174 Sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanunu'nun 9. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca "bir merkeze bağlı olduğu halde, ister merkezin bulunduğu odanın, ister başka odanın çalışma alanı içinde olan müstakil sermayesi ve müstakil muhasebesi bulunan veya muhasebesi merkezde tutulduğu ve müstakil sermayesi bulunmadığı halde kendi başına sınai faaliyet ve ticari muamele yapan yerler ve satış mağazaları bu Kanun'un uygulanması bakımından şube sayılır" hükmüne yer verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davalının ...’da bulunan biriminin şube olarak kabul edilmesi gerektiğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davalının ... Ticaret Sicili Müdürlüğü’ne hitaben yazdığı ....03.2010 yazıda çalışanların alımı, maaş ödemeleri, işten çıkarılmaları vb. işlemlerinin merkezden yapıldığı, yine ticari işlemlerin merkezden yürütüldüğü, dava konusu birimin bağımsız hareket kabiliyeti olmadığı belirtilmiş olup, mahkemece yazılan müzekkere cevabında ise muhasebe kayıtlarının şirket merkezinde tek bir defterde tutulduğu, ... birimine ait olarak ayrıca bir muhasebe kaydının olmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda değinilen kanun hükmü ve dosyaya yansıyan bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, davalının ... ilçesinde bulunan biriminin dış ilişkilerde merkezden bağımsız olmadığı, kendi başına ticari faaliyette bulunmadığı, ayrı bir sermayesinin ve muhasebe kaydının söz konusu olmadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13750, Karar No: 2015/7791, Tarih: 12.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/13750 E.  ,  2015/7791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ihtiyaç kredisi kullandırdığını ancak ödeme planına göre ödeme yapmaması nedeniyle kredi hesabının kat edilerek tüm borcun ferileriyle birlikte ödemesinin talep edildiğini ancak ödenmemesi nedeniyle icra takibi başlatıldığını bildirerek itirazın iptali ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 16.551 TL. üzerinden itirazın iptali ile % 20 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı banka ile davalı arasında imzalanan 7.9.2012 tarihli tüketici kredi sözleşmesi ile davalıya 16.500 TL. Limitli kredi kullandırıldığı , aylık taksit ödemeli kredinin ilk taksidinin ödendikten sonraki 20.11.2012 ve devam eden iki taksidinin ödenmemesi üzerine 29.1.2013 tarihinde hesabın kat edilerek davalıya ihtar gönderildiği , davalının sözleşmede belirtilen adresi dışında gönderilen adreste tanınmadığından bila tebliğ iade edildiği ve davacı banka tarafından tüm kredi alacağının tahsili için icra takibi yapıldığı, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı kanunun 10. maddesinde “… Kredi veren, taksitlerden birinin veya birkaçının ödenmemesi halinde kalan borcun tümünün ifasını talep etme hakkını saklı tutmuşsa, bu hak; ancak kredi verenin bütün edimlerini ifa etmiş olması durumunda ve tüketicinin birbirini izleyen en az iki taksidi ödemede temerrüde düşmesi halinde kullanılabilir. Ancak kredi verenin bu hakkını kullanabilmesi için en az bir hafta süre vererek muacceliyet uyarısında bulunması gerekir. Tüketici kredisinin teminatı olarak şahsi teminat verildiği hallerde, kredi veren, asıl borçluya başvurmadan, kefilden borcun ifasını isteyemez.”hükmü yer almaktadır. Buna göre davalının birbirini izleyen en az iki taksidi ödemede temerrüde düşmüş olduğu da tartışmasız olduğuna göre 4077 sayılı kanunun 10.maddesi hükmüne göre birbirini izleyen en az iki taksidin belirlenerek ödenmesi, aksi halde bakiye tüm taksitlerin muaccel olacağı uyarısını taşıyan ve 7 gün süreli ihtarname gönderilmesi gerekir. Davacı bankanın 29.1.2013 tarihli ihtarı az yukarıda açıklandığı şekilde davalıya tebliğ edilemediği bu hali ile tüm borcun muaccel olduğundan bahsedilemeyeceği açıktır ve tüm kredi borcu için takip yapılamaz. Ancak davacı banka,davalının hesap katinde ve takip tarihinde halen ödemediği yada eksik ve geç ödediği taksitler nedeniyle gecikme faizi ve diğer ferileriyle birlikte takip yapma hakkına sahiptir.Mahkemece, davalının takip tarihine kadar ödemediği taksitlerle, geç ödeme nedeniyle gecikme faizi ve ferilerinin miktarı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenecek miktar üzerinden takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tüm kredi borcunun tahsili şeklinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. Bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6149, Karar No: 2009/7636, Tarih: 07.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6149 E.  ,  2009/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, ... 134 ada 38 parsel sayılı 35094,02 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle zeytinlik niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine ise Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla, davacı ... Yönetimi orman iddiasıyla tespitin iptaliyle taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep etmişlerdir. Mahkemece; Orman Yönetiminin davasının kabulüne, davacı Hazinenin ise davasının kısmen kabulüne ve dava konusu parselin krokide (B) ile işaretli 31094,02 m²’lik kısmının parselden ifrazı ile 134 adaya ait en son parsel numarası ile aynı vasıfla Hazine adına tesciline, bu kısım üzerinde bulunan 40 yaş civarında 863 adet ... ağacının davalıya ait olduğunun 3402 Sayılı Yasanın 19/2 maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine, krokide (A) ile işaretli 4000,00 m²’lik kısmın ise yeniden tespit gibi aynı vasıfla davalı adına tesciline, karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasayla değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve vergi kaydının lehe olduğu gibi aleyhe de delil oluşturacağı, davalının dayandığı vergi kaydının taşınmaza uyduğunun kabul edildiği, taşınmazın güneyi, kuzeydoğusu ve kısmen batısında eylemli halde 134 ada 2 nolu orman parseli bulunduğu,vergi kaydında taşınmaz cinsi olarak orman yazdığı bu nedenle vergi kayıt miktarına bağlı kalınarak 38 sayılı parselin (A) ile işaretli 4000,00 m²’lik kısmın tespit gibi aynı vasıfla davalı adına tesciline karar verilmesinde ve dava kısmen kabul edildiğinden yargılama giderlerinin buna göre hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen davalı ve davacı Hazinenin temyiz itirazlarının REDDİNE,

Orman Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince; davacı Hazine adına tescile karar verilen taşınmazın krokide B ile gösterilen kısmın eğiminin % 15- 35 olduğu, memleket haritasında yeşil renkle gösterilen çalılık niteliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır.15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/II. Fıkrası gereğince bu tür yerlerin orman kadastrosu sınırları dışında bulunması orman olma niteliğini değiştirmez. Bu nedenle hüküm kısmında “(B) ile işaretli 31094,02 m²’lik kısmının parselden ifrazı ile 134 adaya ait en son parsel numarası ile aynı vasıfla Hazine adına tesciline” denilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Hüküm fıkrasında yer

-2-

2009/6149-7636

alan 3 nolu paragrafın sonundaki “aynı vasıfla ... Köyü 134 adaya ait en son parsel numarası ile adlandırılarak Hazine adına tesciline” cümlesi kaldırılarak; bunun yerine, “ orman vasfıyla ... Köyü 134 adaya ait en son parsel numarası ile adlandırılarak Hazine adına tesciline” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 30.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9232, Karar No: 2023/2906, Tarih: 22.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9232 E.  ,  2023/2906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/441 Esas, 2016/372 Karar

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin

bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.05.2015 tarihli ve 2015/16112 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin aracının arkasında bulunan demir bükme makinesini alması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 53. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/441 Esas, 2016/372 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 20.05.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, verilen cezayı hukuka ve yasalara aykırı bulduğunu, bu sebeple temyiz etmek istediğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihi olan 21.04.2015’te saat 21.30 sıralarında arka kapısı kilitleri arızalı olması sebebiyle kilitlenemeyen 45.... plakalı aracını park eden şikâyetçinin ertesi gün aracın içinden 2.950,00 TL. değerindeki demir bükme makinesinin alınmış olduğunu fark ettiği, araştırma üzerine 23.04.2015’te suça konu demir bükme makinesinin temyiz dışı (beraat eden) sanık M.T.'nin evinde bulunup, kendisine suça konu makineyi olay tarihinde saat 23.00 sıralarında sanığın getirip, satmasını istediğini beyan etmesi üzerine sanığın yakalandığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık aşamalarda suçu inkâr etmiştir. 23.04.2015 tarihli Tutanak ile aynı tarihli Yakalama ve Üst Arama Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın şikâyetçinin arka kapı kilitlerinin arızalı olması sebebiyle kilitlenemeyen aracından demir bükme makinesini alması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesinden hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. Sanık aşamalarda suçu inkâr etmiştir. 23.04.2015 tarihli Tutanak ile aynı tarihli Yakalama ve Üst Arama Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın şikâyetçinin arka kapı kilitlerinin arızalı olması sebebiyle kilitlenemeyen aracından demir bükme makinesini alması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesinden hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/441 Esas, 2016/372 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.