muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4956, Karar No: 2022/6181, Tarih: 28.09.2022

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili ve davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 28.11.2018 tarihli 2016/3700 E. 2018/7170 K. sayılı kararı ile "...çekişmeli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde 11.04.2008 tarih ve 889 sayılı Erzurum Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü’nün kararı ile sınırlandırma krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1.631,66 metrekarelik bölümün 1. derece doğal sit alanı içerisinde kaldığı, (B) harfi ile gösterilen 621,61 metrekarelik bölümünün ise 3. derece doğal sit alanı içerisinde kaldığı belirtildiği halde, davacı Hazine adına tesciline karar verilen ve hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün ne kadarlık kısmının 1. derece doğal sit alanında, ne kadarlık kısmının ise 3. derece doğal sit alanında kaldığı gösterilmediği gibi, bu hususun hüküm yerinde taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde gösterilmemesinin de isabetsiz olduğu, ...mahallinde fen bilirkişi eşliğinde yeniden keşif yapılarak çekişmeli taşınmazın önceki tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün ne kadarlık kısmının 1. derece doğal sit alanında kaldığı, ne kadarlık kısmının ise 3. derece doğal sit alanında kaldığı kesin olarak belirlenmesi, fen bilirkişisinden bu konuda infazı kabil rapor alınması, doğal sit alanında kaldığı belirtilen bölümlerin tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesi gerektiği" gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Tortum Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/01/2020 tarihli 2019/140 Esas 2020/33 Karar sayılı kararıyla; (A) harfi ile gösterilen alanın birinci derece ve üçüncü derece sit alanında kalan kısımlarının fen bilirkişisi raporu ile tespit edildiği, raporun infazı kabil olduğu, bu sebeple bozma konusu yapılmayan fen bilirkişisi raporunda "B" harfi ile gösterilen kısım açısından bozma öncesi hükümdeki gibi karar verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 148 ada 104 parsel sayılı taşınmazda 12/12/2014 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde "A1" ve "A2" harfi ile gösterilen 279,75 m²'lik yerin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, "A1" harfi ile gösterilen taşınmazın tapu kütüğünün beyanlar hanesine III. derece doğal sit alanında kaldığı hususunun yazılmasına, "A2" harfi ile gösterilen taşınmazın tapu kütüğünün beyanlar hanesine I. derece doğal sit alanında kaldığı hususunun yazılmasına, (B) harfi ile gösterilen kısmına ilişkin açılan davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili ve davalı temyiz talebinde bulunmuştur.

5.Temyiz Nedenleri

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili ve davalı temyiz talebinde bulunmuştur.

5.Temyiz Nedenleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; fen bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen kısım yönünden verilen red kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, her ne kadar ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın tamamının ihya edilmiş olduğu belirtilmiş ise de, imar-ihyanın ne şekilde yapıldığı, hangi tarihte tamamlandığı, yapılan işlemlerin imar-ihya sayılıp sayılmayacağının belirtilmeden ağaçların yaşlarına ve sınırlarına bakılarak rapor düzenlendiğini, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına göre sadece ham toprağın sürülmesi veya taşları temizlenmiş bir yere bina ve duvar yapılması ya da ağaç dikilmesinin bir emek ve masrafı gerektirmesine rağmen imar ve ihya sayılmayacağını, Mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğini ve resen görülecek nedenlerden dolayı mahkemenin ret kararının bozulmasını istemiştir.

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 1970 yılından bu yana bir bütün halinde nizasız ve fasılasız olarak babasının kullanımında olduğunu, ziraat bilirkişisi katip-mübaşir olarak çalışan adliye personelinin keşif heyetinde olmasına yönelik itiraz etmiş olmalarına rağmen, çalıştığı iş yeri ve amiri olan mahkemede her ne kadar yeminli olsa da tarafsız olamayacağını, bilirkişi raporuna itirazlarında ısrarlı olduğunu, fen bilirkişi raporunda A hafi ile kullanılmayan alan olarak gösterilen kısmın taşınmazın yaklaşık sekizde birine tekabül ettiğini, taşınmazı tamamından maksatlı olarak koparılmak istendiğini, bu kısmın mahalli bilirkişileri beyanlarından görüleceği üzere otları el orağı ile biçilen kısım olduğunu, dava konusu yerin devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olmadığını, kesinlikle arkeolojik önem ve özelliğini haiz olmadığını, doğal sit özelliği taşımadığını, davacı kurum tarafından tortum şelalesini gören göremeyen bir çok taşınmaz için aynı davanın açıldığını belirtilerek kabul edilen kısmın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.”

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.”

6.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi; “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.

6.2.3. 2863 sayılı Kültür Ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu 11. maddesi; “Taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının malikleri bu varlıkların bakım ve onarımlarını Kültür ve Turizm Bakanlığının bu Kanun uyarınca bakım ve onarım hususunda vereceği emir ve talimata uygun olarak yerine getirdikleri sürece, bu Kanunun bu konuda maliklere tanıdığı hak ve muafiyetlerden yararlanırlar. (Değişik ikinci cümle: 22/5/2007-5663/1 md.) Ancak, kültür ve tabiat varlıklarını koruma bölge kurullarınca birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlar ile birinci ve ikinci derece arkeolojik sit alanlarındaki taşınmazlar zilyetlik yoluyla iktisap edilemez.” hükümlerini içermektedir.

6.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak IV.3 no.lu paragrafta yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine vekilinin ve davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 41.14 TL bakiye onama harcının davalıdan alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunun değişik 13. maddesinin “j” bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22038, Karar No: 2016/1838, Tarih: 10.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/22038 E.  ,  2016/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü eve geldiğinde kapı kilitlerinin kırıldığını gören müştekinin telefonla olayı eşine bildirdiği esnada evden çıkan iki kişiyle karşı karşıya geldiği, bu kişilerin kendisini ittiklerini belirttiği, ancak dosya içeriğine göre müştekinin bu şahıslara yönelik malın alınmasına dair herhangi bir karşı koyma durumu söz konusu olmadığı gibi evden çıkarken karşılaştıkları müştekiyi ittikleri sırada sanıkların üzerlerinde herhangi bir eşyanın bulunmaması da dikkate alınarak tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10172, Karar No: 2010/3051, Tarih: 25.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/10172 E.  ,  2010/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde:

Yağma suçunu işlemek için yakınanı yaralayan sanık hakkında hükmolunan cazanın 765 sayılı TCY’nın 457/2. maddesi ile artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmemesi, 765 sayılı Yasa hükümleri sanık yararına olup ,sonuca etkili olmadığından, 765 sayılı Yasa hükümleriyle ceza belirlenmesine ve dosyadaki adli sicil kaydı ile mahkeme ilamlarına göre tekerrüre esas hükümlülükleri bulunan sanık hakkında 81/2-3. Maddesinin, 5237 sayılı Yasa hükümleri gerekçe gösterilerek uygulanmaması suretiyle karma uygulama yapılarak eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde sanıklara hükmolunan cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına ''53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilen sanık hakkında söz konusu yasaklamaların sona erdirilmesine’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25972, Karar No: 2021/1527, Tarih: 20.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/25972 E.  ,  2021/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-a, 106/1-1.cümle, 31/3 (2 kez) ve 62. (2 kez) maddeleri uyarınca 2 defa 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının anılan Kanun’un 50/3 ve 50/1-f maddeleri gereğince 3 ay 10 gün süre ile kamuya yararlı bir iş olan temizlik işinde çalıştırılması şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesine dair Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2016 tarihli ve 2016/423 esas, 2016/401 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, infazı sırasında, seçenek tedbirin hükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi üzerine 5237 sayılı Kanun’un 50/7. maddesi gereğince sanık hakkında verilen kamuya yararlı bir iş olan temizlik işinde çalıştırılması şeklinde seçenek yaptırımının kaldırılmasına ve denetim süresi içerisinde yükümlülük yüklenmesine yer olmadığına ilişkin aynı Mahkemenin 07/11/2017 tarihli ve 2016/423 esas, 2016/401 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16/01/2013 tarihli 2012/24704 esas, 2013/274 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı Kanun’un 50/6-7. maddesindeki "Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi hâlinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhâl infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz... Hükmedilen seçenek tedbirin hükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi durumunda, hükmü veren mahkemece tedbir değiştirilir." hükümler birlikte değerlendirildiğinde, seçenek tedbiri, infazı sırasında cezaevinde olduğundan elinde olmayan nedenlerle yerine getirmeyen ve suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde maddede öngörülen diğer seçenek tedbirlerinden birine çevrilmesinin gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nun “Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50. maddesi; “(1) Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre;

a) Adli para cezasına,

b) Mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle, tamamen giderilmesine,

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nun “Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50. maddesi; “(1) Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre;

a) Adli para cezasına,

b) Mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle, tamamen giderilmesine,

c) En az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmeye,

d) Mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya,

e) Sağladığı hak ve yetkiler kötüye kullanılmak suretiyle veya gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılarak suç işlenmiş olması durumunda; mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, ilgili ehliyet ve ruhsat belgelerinin geri alınmasına, belli bir meslek ve sanatı yapmaktan yasaklanmaya,

f) Mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya,

Çevrilebilir.

(2) Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez.

(3) Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.

(4) Taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı halinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adli para cezasına çevrilebilir. Ancak, bu hüküm, bilinçli taksir halinde uygulanmaz.

(5) Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir.

(6) Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhal infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz.

(7) Hükmedilen seçenek tedbirin hükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi durumunda, hükmü veren mahkemece tedbir değiştirilir” hükmünü içermektedir.

(7) Hükmedilen seçenek tedbirin hükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi durumunda, hükmü veren mahkemece tedbir değiştirilir” hükmünü içermektedir.

İncelenen somut olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece tehdit ve kasten yaralama suçlarından hükmolunan hapis cezalarının TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde; "temizlik hizmetinde çalıştırılmasına" karar verildiği, bu kararın infazı sırasında, suça sürüklenen çocuğun cezaevinde tutuklu bulunması nedeniyle seçenek tedbirin gereklerini yerine getiremediğinden bahisle evrakın mahkemesine iade edildiği, Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2017 tarihli ve 2016/423 esas, 2016/401 sayılı ek kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 3 ay 10 gün hapis cezalarının kamuya yararlı bir iş olan temizlik işinde çalıştırılması seçenek tedbirine çevrilmesine ilişkin kararın, yükümlülüğün yerine getirilememesi nedeniyle kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki seçenek tedbirin yerine getirilememesi halinde, TCK'nın 50/7. maddesi uyarınca diğer seçeneklerinin değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu nedenle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Tehdit ve kasten yaralama suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında, Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2017 tarihli ve 2016/423 esas, 2016/401 sayılı ek kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-b fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16563, Karar No: 2014/3968, Tarih: 24.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/16563 E.  ,  2014/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2013

NUMARASI : 2013/169-2013/308

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.11.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacı yüklenici kooperatif ile dava dışı arsa sahipleri H. K.. ve diğerleri arasında yapılan 10.11.1995 tarihli 3.. yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince dava konusu 6.. ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki A Blok 1.. no'lu dairenin davacı kooperatife düştüğünü, davalının haksız olarak işgal ettiğini öne sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemiyle dava açmıştır.

Davalı, dava konusu daireyi ihbar olunan B.. B..'tan kiraladığını, davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunan B.. B.., dava konusu daireyi 2002 yılında davacı kooperatif yöneticisi Muharrem Kuruca'dan satın aldıktan sonra davacıya kiraya verdiğini belirtmiştir.

Davacı vekili, daha önce kooperatif üyesi olan ihbar olunan B.. B..'ın edimlerini yerine getirmediğinden noterden 11.09.2009 tarihinde tebliğ edilen yazı ile kooperatif üyeliğinden çıkartıldığını, daire ile bir ilgisinin kalmadığını iddia etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu 6.. ada 7 parsel sayılı taşınmaz tapuda arsa niteliği ile dava dışı Hanife Kökçe ve diğerleri adına kayıtlıdır.

Davacı kooperatifin dayandığı 10.11.1995 tarihli 3... yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde dava dışı 6.. ada 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 ile 6.. ada 8, 9, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazlar sözleşme konusudur.

Dava konusu dairenin bulunduğu 6.. ada 7 parsel sayılı taşınmaz tapuda davacı adına kayıtlı olmadığı gibi davacı vekilinin dayandığı dosya içerisindeki 10.11.1995 tarihli 3.. yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde de sözleşmeye konu olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacının davalının elatmasının önlenmesi talebinin hukuki sebebi yönünden mahkemece 6.. ada 7 parsel sayılı parsel sayılı taşınmaz ile ilgili başka bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi mevcut olup olmadığı, var ise davaya konu dairenin davacıya düşüp düşmediği araştırılmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 24.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.