muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6051, Karar No: 2024/18538, Tarih: 04.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/6051 E.  ,  2024/18538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3064 E., 2020/1571 K.

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddine, istinaf başvurusunun reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade-ret-onama

Suça sürüklenen çocuklar yönünden İlk Derece Mahkemesince iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararlara ilişkin yapılan itirazın 03.12.2019 tarihinde reddedildiği, Bölge Adliye Mahkemesince iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden kurulmuş bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından temyizin hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile sınırlı olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

I)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Kanun'un 272/3-a maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın miktarı ve türüne göre, hükme karşı istinaf yasa yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, aynı Kanun'un 279/1-b. maddesi uyarınca verilen, istinaf isteminin reddine dair kararın aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığından ve aynı Kanun'un 264/1. maddesi uyarınca yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak suça sürüklenen çocuklar müdafiinin başvurusu itiraz olarak kabul edilerek itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçudan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

III)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1.maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1.maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlemediğine, zararın giderilmesine rağmen buna ilişkin bir karar verilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde ...Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'e ve hüküm tarihinde ...Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'a duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemedikleri sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 21.10.2019 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196/1. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9265, Karar No: 2013/12754, Tarih: 17.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9265 E.  ,  2013/12754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, tacirler arası haksız fiilden kaynaklanmaktadır.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi ... ....Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın ... Birinci Başkanlığına gönderilmesine, ....09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8533, Karar No: 2022/2280, Tarih: 23.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/8533 E.  ,  2022/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 20.10.2020 tarih ve 2020/45 E- 2020/157 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.09.2021 tarih ve 2021/1800 E- 2021/1275 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Elazığ 6. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan ve davacısı oldukları 2019/140 Esas sayılı rücuen alacak davasında, davalılardan Fırat Temizlik İnş. Turz. Üretim ve Paz. San. Tic. Ltd. Şti.'ne tebligat yapılamaması üzerine Elazığ 6. Asliye Hukuk Mahkemesince Elazığ Ticaret Sicil Müdürlüğünden şirketin son durumu ile ilgili bilgi istenildiğini, gelen cevabi yazıda davalı şirketin 6102 sayılı Kanunun geçici 7. maddesine istinaden 15/06/2015 tarihinde re'sen silindiğinin bildirdiğini, müvekkil idarenin davacısı olduğu Elazığ 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/140 Esas sayılı rücuen alacak davasında davalı Fırat Temizlik İnş. Turz. Üretim ve Paz. San. Tic. Ltd. Şti.'ne tebligat yapılarak taraf teşkilinin sağlanabilmesi için Türk Ticaret Kanunu'nun geçici 7. maddesinin 15. fıkrası gereğince adı geçen şirketin yeniden ihyasına karar verilmesini, yargılama gideri ile ücreti vekaletin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ihyası istenen şirketin asgari sermayesi 10.000,00 TL'nin altına olduğu için münfesih duruma düştüğünden müvekkili kurum tarafından kaydının re'sen silindiğini, re'sen terkin işleminin yasal mevzuata uygun olduğunu, davanın esasına ilişkin kararın mahkemenin takdirinde olduğunu, müvekkilinin bu davada yasadan kaynaklı yasal hasım gösterilmesi sebebiyle aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti hükmedilmemesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ihyası istenen şirketin asgari sermayesi 10.000,00 TL'nin altına olduğu için münfesih duruma düştüğünden müvekkili kurum tarafından kaydının re'sen silindiğini, re'sen terkin işleminin yasal mevzuata uygun olduğunu, davanın esasına ilişkin kararın mahkemenin takdirinde olduğunu, müvekkilinin bu davada yasadan kaynaklı yasal hasım gösterilmesi sebebiyle aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti hükmedilmemesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından terkin edilen şirket aleyhine 27/09/2019 tarihinde alacak davası açıldığı, ticaret sicilinden kaydı silinen şirket alacaklıları ile hukuki menfaatleri bulunanlar haklı sebeplere dayanarak silinme tarihinden itibaren beş yıl içinde mahkemeye başvurarak şirket veya kooperatifin ihyasını isteyebilecekleri, davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu, şirketin TTK'nın geçici 7. maddesine göre 15/06/2015 tarihinde re'sen terkin edildiği, TTK'nın geçici 7/4-a maddesi uyarınca, şirket ve kooperatiflerin ticaret sicilindeki kayıtlı son adreslerine ve sicil kayıtlarına göre şirket veya kooperatifi temsil ve ilzama yetkilendirilmiş kişilere ihtar yollandığına dair tebligat parçasına rastlanmadığı, davalının da anılan belgeleri ibraz etmediği, bu durumda terkin işlemini TTK'nın geçici 7. maddesine uygun olarak yapmayan davalının yargılama giderlerinden sorumlu olacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne Elaziğ Ticaret Sicil Müdürlüğüne kayıtlı Fırat Temizlik İnşaat Turizm Üretim Pazarlama Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'nin TTK'nın geçici 7/15. maddesine göre, Elazığ 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/140 Esas sayılı dosyası ile sınırlı olmak üzere ihyasına, TTK'nın 547/2. maddesine göre, Murat Ay'ın ek tasfiye memuru olarak atanmasına, kararın tescil ve ilanına karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, dava dışı şirketin daha önce başka bir dosyadaki yargılaması için ihya kararı verilmiş olduğunu, ilk derece mahkemesince yeni yargılama konusuna mahsus şirketin ihyası yönündeki kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı müdürlük vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı müdürlük vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10520, Karar No: 2013/28538, Tarih: 09.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/10520 E.  ,  2013/28538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Afyonkarahisar ... İlçesi ... köyündeki kadastro yapılmamış olan taşınmaza sanık tarafından tel örgü çekmek ve ev yapmak şeklindeki tecavüz eylemi sübuta ermiş ise de, gerek İlçe Özel İdare Müdürlüğünün cevabi yazısı, gerek keşif esnasında dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanları ve gerekse fen bilirkişisi tarafından hazırlanan rapor dikkate alındığında suça konu taşınmazın köye tahsis edilen mera, yaylak, kışlak vb köylünün ortak kullanımındaki yerlerden olmaması, maliye hazinesine ait hali boşluk olduğunun belirlenmesi nedeniyle, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik karşısında, sanığın eyleminin suç olmaktan çıkarıldığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16028, Karar No: 2015/2947, Tarih: 17.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/16028 E.  ,  2015/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.12.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil kabul edilmediği takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın tapu iptali ve tescil talebi yönünden reddine, arsa sahiplerine karşı yöneltilen alacak talebinin husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 20.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar ... ve ... vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra genelerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi mirasçıları, davacının tescil isteme hakkının oluşmadığını, bedel yönünden de kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı yüklenici ... ile davalı arsa sahibi mirasçılarına karşı açılan tapu iptali ve tescil talebinin reddine, davacının davalı arsa sahibi mirasçıları aleyhine açmış oldukları alacak talebinin ise bu davalılar yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı yüklenici ...'a yönelik açılan alacak talebinin ise yargılama esnasında ayrılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, davadaki istemin dayanağı yüklenicinin adi yazılı sözleşmeyle yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Ne var ki, yapıldığı sırada temlik işlemine vakıf olmayan borçlu yeni alacaklının ifa talebi üzerine önceki alacaklıya karşı ne gibi itiraz ve defi hakkına sahipse bunları yeni alacaklıya da ileri sürebilir hale gelir (TBK m.188).

Ancak, yapılan temlik işlemine dayanan tarafın, temlik işleminin varlığını temlik işleminde bulunan kişiye, yapılan temlik sebebiyle de şahsi hak kazandığını borçluya karşı kanıtlaması gerekir. Bu bakımdan denilebilir ki, bu gibi davalarda yükleniciyle arsa sahipleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Zorunlu dava arkadaşlığının varlığı durumunda, hem yüklenicinin hem de arsa sahiplerinin aynı davada taraf olmaları gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece yüklenici aleyhinde açılan tazminat talebinin ayrılmasına karar verilmesi HMK'nın 167.maddesine uygun düşmemiştir.

Mahkemece, belirtilen husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17079, Karar No: 2008/16745, Tarih: 04.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/17079 E.  ,  2008/16745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kocaeli l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.07.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Türk Medeni Kanununun 184. maddesi uyarınca, boşanma davalarında kabul hukuki sonuç doğurmaz.

Toplanan delillerden; davacı kocanın davalı kadını sevmediğini söylediği, zaman zaman şiddet uyguladığı, alay ettiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu, davalı kadına atfı kabi1/ l bir kusurun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.12.2008 per.
Yargıtay — Esas No: 2021/21664, Karar No: 2024/692, Tarih: 25.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/21664 E.  ,  2024/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/103 E., 2016/70 K.

MAĞDURELER : ... (...), ..., ...

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, nitelikli cinsel saldırı, cinsel saldırı, şantaj

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, nitelikli cinsel saldırı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı ve şantaj suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2013/103 Esas, 2016/70 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile;

a) Mağdure ...'a karşı sanık ...'ın şantaj eylemi beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçunun unsuru kabul edilip belirtilen suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 11 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Mağdure ...'a karşı sanık ...'in cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin bir ve üçüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Mağdure ...'e karşı sanık ...'in şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin bir ve ikinci fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

d) Mağdur ...'a karşı sanık ...'in nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstekleri

d) Mağdur ...'a karşı sanık ...'in nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstekleri

Özetle; usule aykırı işlemlerin olduğuna, taleplerinin yerine getirilmediğine, savunma ve adil yargılanma haklarının ihlal edildiğine, mağdure ...'un mahkemede dinlenmediğine, tanık dinletme talebinin reddedildiğine, sanıklar aleyhine delil bulunmadığına, sanık ... ile mağdure ... arasındaki ilişkinin rızalı olduğuna, ruh sağlığının bozulması yönünden illiyet bağının kesin olarak tespit edilemediğine, mağdure İlcan'nın doğrudan sanık ... hakkında şikayetinin olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, soyut iddia dışında delil bulunmadığına, mağdure ...'in fotoğrafının sanık ...'in telefonunda bulunmadığına, ... ile aralarında husumet bulunduğuna, oluşan şüphe nedeniyle kararın bozulması gerektiğine, mağdur ...'ın beyanlarının hükme esas alınamayacağına, beyanlarının çelişkili olduğuna, sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmamasının kanuna aykırı olduğuna, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden