muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7285, Karar No: 2011/8639, Tarih: 21.06.2011

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9037, Karar No: 2014/6426, Tarih: 12.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9037 E.  ,  2014/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5158, Karar No: 2016/4318, Tarih: 06.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/5158 E.  ,  2016/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetki yönünden usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının maliki olduğu aracın davalı yaşı küçük yaya ...'a çarptığını, kazanın oluşumunda davalı yayanın kusurlu olduğunu,aracının hasar gördüğünü, 949,90 TL tamir masrafı ödendiğini belirterek tamir bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...'a velayeten babası ..., ... mahkmelerinin yetkili olduğunu, davalı olan yaşı küçük oğlunun orta derecde mental reterdasyon rahatsızlığı olup aklen %70 özürlü olduğunu, trafik kurallarını bilmediğini, bu nedenle oğluna kusur yüklenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının süresinde yetki itirazında bulunduğu, kazanın ...'te meydana geldiği ve davalının yerleşim yerinin ... olması nedeniyle ... mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, dosyanın karar kesinleştiğinde ve talep halinde yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK.'nin genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin 1. fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. "7. maddesinde de," davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır. Birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı,

deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir." denilmektedir. Yine aynı Yasa'nın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. Maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Diğer taraftan 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. Maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

HMK 16. madde hükmü, HUMK.’daki düzenlemeye oranla daha genişletilmiş ve ayrıntılandırılmıştır. Ancak, HMK.'nda kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup, haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp, bir seçimlik yetkidir. ” (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu,27.05.2015 tarih,ESAS NO: 2013/11-2359,KARAR NO: 2015/1443)

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, dava trafik kazasından kaynaklanmakta olup, trafik kazası netice itibari ile bir haksız fiildir. Davaya konu trafik kazası ...'te meydana gelmiştir.Davalının yerleşim yeri ... olup davacının dava tarihindeki yerleşim yeri ise ...'dur.

Davacı taraf HMK 16.maddesi gereğince seçimlik hakkını kullanarak kendi ikametgahı mahkemesinde dava açmıştır. Dosya kapsamına göre, davacının, sırf davalı tarafı kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla davasını ... Mahkemelerinde açtığı da ispatlanamadığına göre bu durumda Mahkemece, davalı tarafın yetki itirazının reddi ile işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 06/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17645, Karar No: 2019/32071, Tarih: 28.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/17645 E.  ,  2019/32071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

18.02.2011 tarihli olay tutanağına göre devriye görevi esnasında caddede elinde poşetle yürüyen şahıstan şüphelenilerek durdurulduğu ve yapılan kontrolde 45 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında dava konusu sigaraları kişisel kullanım için aldığını ifade etmesi ve yakalanan eşya miktarına nazaran savunmasının aksine ele geçen sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4814, Karar No: 2014/316, Tarih: 15.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/4814 E.  ,  2014/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28858, Karar No: 2013/32488, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/28858 E.  ,  2013/32488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/08/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Gaziantep 2. İcra Mahkemesinin 16/08/2013 tarih ve 2013/520-2013/532 sayılı  kararının alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra alacaklı vekili Av. Mehmet Fedaioğulları'nın kimliği tesbit ve tasdik edilmiş dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiği tesbit edilmekle istemin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle (REDDİNE), 11/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10247, Karar No: 2016/10677, Tarih: 14.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10247 E.  ,  2016/10677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis, 500 TL adli para cezası, mahrumiyet.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mağdurun çalıştığı pastaneyi arayarak verdiği adrese börek ve 100 tl para üstü getirmesini istediği, adresin önünde karşılayıp aldatıcı tavırlarla para üstünü ve böreklerin bir kısmını aldığı ve diğer börekleri adreste bulunan abisine verip parayı da ondan almasını söyleyerek ortadan kaybolarak haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1)02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)Kabule göre de;

a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

b)TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320. sayılı Kanun'un 6723. sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,14/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1054, Karar No: 2016/7103, Tarih: 20.09.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/1054 E.  ,  2016/7103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.03.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 11.02.2002 tarihinde vefat eden muris ...'ın terekesinin borca batık olduğunu ileri sürerek mirasın hükmen reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile murisin terekesinin borca batık olduğunun tespitine ve davacı açısından mirasın hükmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, terekenin borca batıklığı nedenine dayanan mirasın hükmen reddi sebebiyle menfi tespite ilişkindir (TMK m. 605/2).

Murisin ölümü ile, tereke bütün aktif ve pasifi ile mirasçılarına geçer. Murisin vergi, prim vb. borçları da terekenin pasifi içerisinde olup terekeye dahildir. Muris vefat ettiğinde ... Ltd. Şti.'nin ortağı ve temsilcisidir. Davalının alacağı bu şirketin vergi borcundan kaynaklanmaktadır. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 22.07.1998 tarihli 4369 sayılı Kanunla değişik 35. maddesi hükmüne göre; limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu kanun gereğince takibe tabi tutulurlar. Aynı kanuna 25.05.1995 tarihli 4108 sayılı Kanunla ilave edilen mükerrer 35. madde hükmüne göre de tüzel kişilerin malvarlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin şahsi malvarlıklarından bu kanun hükümlerine göre tahsil edilir.

Şu halde açıklanan yasa hükümleri gereğince murisin; "ortağı" ve "temsilcisi" olduğu şirketlerin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan, şirket ortağı olarak "koyduğu sermaye hissesi oranında" doğrudan doğruya; "temsilcisi" olarak da şahsi sorumluğu olduğu gözetilerek, mahkemece uzman bilirkişi veya bilirkişiler eliyle murisin, "ortağı" ve "yasal temsilcisi" olduğu limited şirketlerin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması ve murisin şirketin kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle belirlenmesi, amme alacağının şirketin malvarlığından tamamen tahsili mümkün ise bu halde davacıların borca batıklığın tespitini istemekte hukuki yararlarının bulunmayacağı gözetilerek isteğin reddedilmesi, aksi halde murisin ölüm tarihi itibariyle tespit edilen terekesinin aktifinin borcu karşılamaya yeterli olmaması halinde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, davacılardan ... kendi adına asaleten, 1998 doğumlu ...'a velayeten işbu davayı açmıştır. Annenin hukuki yararı ile çocuğun hukuki yararı çatışmaktadır. Mahkemece, Türk Medeni Kanunu'nun 426/2. maddesi uyarınca küçük için bir kayyım tayin ettirilmesi, davanın kayyım tarafından devam ettirilmesi ve gösterdiği takdirde delilleri toplanıp sonucu uyarınca karar verilmesi, murisin ölüm zamanında üzerine kayıtlı aracın olup olmadığının araştırılması için emniyet müdürlüğüne yazı yazılması gerekirken bu hususların da gözardı edilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/33969, Karar No: 2014/28047, Tarih: 24.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/33969 E.  ,  2014/28047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 8. İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 4. İŞ)

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2011/474-2012/541

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, sefer primi ile blokaj kesintisi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 22/09/2007-08/03/2011 tarihleri arasında Uluslararası Tır Şoförü olarak çalıştığını, davacının garanti ücret + sefer primi sistemi ile çalıştığını, aylık ortalama 2 sefer yaptığını, sefer başına 500 Euro sefer primi aldığını, müvekkiline son ödenmesi gereken 635 Euro sefer priminin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin İş Kanun'unun 24. Maddesi gereği haklı olarak feshettiğini, davacının sigorta kaydının davalı P.. Taşımacılık şirketinde göründüğünü, diğer davalı şirketin muvazaalı olarak kurmuş olduğu şirket olduğunu, davacının davalı R.. Taşımacılık şirketinin arabalarını kullandığını, fiilen bu şirkette çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve bayram ve genel tatillerde çalıştığını ancak ücretinin ödenmediğini, toplam 500 Euro blokaj kesintisinin yapıldığını beyanla fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydı ile 1.000 TL kıdem tazminatı, 10,00 TL yıllık İzin ücreti, 1.500 TL bayram ve genel tatil alacağı, 10 TL sefer Primi ve 10 TL Blokaj kesintisi alacağı olmak üzere toplam 2.530,00 TL nin tahsilini talep etmiş, 01/03/2012 tarihli dilekçesi ile taleplerini 8.689,75 TL daha arttırdığını beyanla toplam 11.219,75 TL alacağın faizleri, masraf ve ücreti vekalet ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacı ile davalı R.. Şirketi arasında herhangi bir hukuki bir ilişki olmaması nedeniyle husumet itirazında bulunduklarını, davacının 04/07/2007-30/11/2008 tarihleri arasında R.. şirketinde çalışmasını bulunduğunu, 01/12/2008-14/03/2011 tarihleri arasında davalı P.. Taşımacılık şirketinde çalışmasının olduğunu 30/11/2008 tarihinde R.. Taşımacılık ile P..Taşımacılık arasında işyeri devir sözleşmesinin yapıldığını, yetki itirazında bulunduklarını, davacının son aylık ücretinin 797,00 TL brüt olduğunu, sefer primi uygulamasının olmadığını, davacının iş sözleşmesinin İş K 25/II-g maddesine göre devamsızlık nedeniyle feshedildiğini, davacının hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, bunun imzalı yıllık izin defteri ile sabit olduğunu, Mart /2011 bordrosunda izin alacağının ödendiğini, davacının bayram ve genel tatillerde izin kullandığını beyanla haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğinin kabulü ile bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davacının kıdem tazminat alacağı, sefer prim alacağı ile bayram genel tatil alacağının kısmen kabulüne, izin ve blokaj kesinti alacaklarının reddine dair hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalılar yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Uluslar arası tır şoförü olan davacının, pasaport kayıtlarının getirtilerek yurda giriş ve çıkış tarihlerinin dikkate alınması ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığının tespit edilerek sonucuna göre ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden bir karar verilmesi gerekirken, tanık beyanlarına göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.