muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9282, Karar No: 2006/13312, Tarih: 12.10.2006

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/10/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4925, Karar No: 2011/11356, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4925 E.  ,  2011/11356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı yetkisizlik kararına dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... Tekstil San. Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... Tekstil İnşaat San. Tic.A.Ş. aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunmadığını ileri sürerek davalı borçlu şirketin üzerine kayıtlı taşınmazını mal kaçırma amaçlı davalı ... Tekstil ...ve Tic. A.Ş.'ye sattığını belirterek tasarrufun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Tekstil San. ve Tic.A.Ş. vekili, yetkili mahkemenin Bursa Mahkemeleri olduğunu belirterek yetkisizlik kararı verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Tekstil İnşaat San. Tic.A.Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tekstil Konf.İnş. San. Tic.Ltd.Şti. vekiline usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davalılardan ... Teks. Tekstil ve ... Teks. Ltd. Şti.'nin ticari faaliyet merkezinin Bursa olduğu, gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı ... Tekstil San. Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava İİK'nın 277. ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Tasarrufun iptali davası ayni hakka değil, kişisel hakka dayanan davalardandır. Bu nedenle tasarrufun iptali davaları genel yetki kurallarına göre HUMK'nın 9. maddesi (HMK md. 6) uyarınca davalının ikametgahı mahkemesinde görülür. Davalılar birden fazla ise dava davalılardan birinin yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabilir. Bu durumda davacı, davalılar aynı yerde oturuyorlarsa davasını orada, ayrı ayrı yerlerde oturuyorsa seçimlik hakkını kullanarak dilerse borçlunun, dilerse borçlu ile hukuki işlemde bulunan 3.şahsın yerleşim yeri mahkemesinde davasını açabilir. Yine alacaklı ile borçlu arasında yazılı yetki sözleşmesi varsa sözleşmede yetkili gösterilen yer mahkemesi de HUMK 22. maddesine göre yetkilidir. Öte yandan borçlu ile 3. kişi arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan borçlu davalı tarafından yapılan yetki sözleşmesi diğer davalıyı da bağlar. 4. kişi yönünden ise borçlu ve 3. kişiler ile arasında ihtiyari dava arkadaşlığı vardır. Ayrıca bu davalarda HUMK'nın 13. maddesinin (HMK md.12) uygulama olanağı da yoktur.

Tasarrufun iptali davaları basit yargılama usulüne tabi olup, yetki itirazı ilk oturuma kadar, en geç ilk oturumda esasa girilmeden önce yazılı veya sözlü olarak ileri sürülebilir. Yetki itirazında yetkili mahkemenin açıkça, tek ve doğru olarak gösterilmesi zorunludur (HUMK md. 23; HMK md 19). Aksi halde mahkeme, gerçek yetkili mahkemenin neresi olduğunu araştırmadan yetki itirazının reddi yönünde karar vermelidir.

Tasarrufun iptali davaları basit yargılama usulüne tabi olup, yetki itirazı ilk oturuma kadar, en geç ilk oturumda esasa girilmeden önce yazılı veya sözlü olarak ileri sürülebilir. Yetki itirazında yetkili mahkemenin açıkça, tek ve doğru olarak gösterilmesi zorunludur (HUMK md. 23; HMK md 19). Aksi halde mahkeme, gerçek yetkili mahkemenin neresi olduğunu araştırmadan yetki itirazının reddi yönünde karar vermelidir.

Somut olayda, davalı ... Tekstil İnşaat San. Tic.A.Ş. borçlu, davalılar ... Tekstil Konfeksiyon İnş. San. Tic. Ltd. Şti. 3. kişi, ... Tekstil San. ve Tic.A.Ş. İse 4. kişi durumundadır. 3. kişi davalı şirket yetki itirazında bulunmamıştır. Borçlu davalı şirket tarafından yapılan yetki itirazında İstanbul Ticaret Mahkemelerini yetkili olarak göstermiş ise de, şirket adresinin Hadımköy olması ve Çatalca adli sınırları içerisinde bulunması bakımından yapılan yetki itirazı usulüne uygun değildir. 4. kişi davalı şirket ise süresi içerisinde yapmış olduğu yetki itirazında şirket adresi olan Bursa mahkemelerini yetkili olarak göstermiş olması bakımından yetki itirazı usulüne uygun olduğu anlaşılmaktadır. Bu bakımdan, iptal davalarında borçlu ile üçüncü kişi arasında zorunlu dava arkadaşlığı olup, üçüncü kişiden satın alan dördüncü kişi ile aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp bunlar arasındaki ilişki ihtiyari dava arkadaşlığı niteliğinde olması nedeniyle sadece 4. kişi konumundaki davalının yetki itirazında bulunması halinde bu davalı yönünden dosyanın tefrik edilerek yetkili mahkemeye gönderilmesi gerekirken dava dosyasının tamamının yetkisizlik kararı ile Bursa Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmiş olması da doğru değildir.

2-Ayrıca yetkisizlik kararı verilmesi halinde 4. kişi lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7. maddesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu yönde her hangi bir değerlendirme yapılmaması da isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalı ... Tekstil San. ve Tic.A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ile davalı ... Tekstil San. ve Tic.A.Ş.’ne geri verilmesine 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14357, Karar No: 2014/17689, Tarih: 02.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/14357 E.  ,  2014/17689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2010/598-2012/77

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde yoğun bakım hemşiresi olarak çalışırken iş şartlarının ağırlığı ve hak ettiği ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 15.07.2010 tarihindeki haftalık izninin akabinde amirlerinden izin almaksızın işe gelmediğinin tutanakla tespit edildiğini, devamsızlığı sürerken iş akdini haklı nedenle fesh ettiğine ilişkin ihtarnamesini tebliğ aldıklarını, bunu istifa olarak kabul ettiklerini, fazla mesaiye ilişkin süre ve ücretlerinin çoğu imzalı olan bordrolara yansıtılarak banka hesabına ödendiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiğinin ispatı davalı işverene ait olup, davalı işverence bu husus ispat olunamadığından, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının çalıştığı dönemde fazla mesai de yaptığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Hizmet aktinin 15/07/2010 tarihinde hakedişlerinin ödenmemesi nedeni ile davacı tarafça haklı şekilde sona erdirildiği ve bu fesih şekline göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı anlaşılmakla, Mahkemece fesih şekline ilişkin yapılan hatalı değerlendirme sonuç itibariyle bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Dosyada mevcut davacıya ait 2010 yılı Nisan ve Mayıs aylarına ait bordrolarda fazla çalışma tahakkuku bulunmakta olup, bunlardan Mayıs ayı bordrosu imzalıdır, Nisan ayı bordrosu ise imzasız olmakla birlikte bordro bedelinin davacıya ait banka hesabına yatırıldığı görülmüştür.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Dosyada mevcut davacıya ait 2010 yılı Nisan ve Mayıs aylarına ait bordrolarda fazla çalışma tahakkuku bulunmakta olup, bunlardan Mayıs ayı bordrosu imzalıdır, Nisan ayı bordrosu ise imzasız olmakla birlikte bordro bedelinin davacıya ait banka hesabına yatırıldığı görülmüştür.

İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilmediği sürece geçerli yazılı delildir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Bu nedenle fazla çalışma hesabında 2010 yılı Nisan ve Mayıs aylarının dışlanması gerekirken hükme esas alınan raporda bu aylar dışlanmayıp fazla çalışma tahakkuklarının hesaplamadan düşülmesi hatalıdır.

Ayrıca bilirkişi raporunda davacının 2010 yılı Mart ayından itibaren fazla çalışması olduğu belirtilmesine rağmen 01/01/2010 tarihinden itibaren hesaplama yapılması da isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6279, Karar No: 2015/7884, Tarih: 11.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/6279 E.  ,  2015/7884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...Köyü 554 ada 3 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı asil ... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen asil ve vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş olup bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin geri çevirme kararı sonrası ...Müdürlüğünün 23.02.2015 tarihli yazısıyla yaş incirin maliyet cetvelinin 2010 yılında hazırlanmadığı belirtilmiş olduğundan, yaş incirin 2010 yılında kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimine, tüm harcama kalemlerini gösterir şekilde ayrıntılı üretim giderine ve kg başına satış fiyatına ilişkin verilerin ... Müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6336, Karar No: 2014/5744, Tarih: 24.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/6336 E.  ,  2014/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

1. Mahkeme tarafından duruşmada dinlenen tanıkların bordro tanıkları olduğu belirtilmiş ise de dosya muhteviyatından Kurum'un davalı Banka'nın tespiti talep olunan dönem bordrolarına rastlanılmadığını bildirdiği anlaşılmakla, dinlenen tanıkların davalı Banka nezdinde sigortalı çalışmalarını gösterir belgelerin var ise eklenmesi suretiyle, olmaması halinde ise Kurum'dan tanıklara ait hizmet cetvellerinin, işe giriş bildirgelerinin getirtilip eklendikten sonra gönderilmek üzere;

2. Gerekçeli karar davalı Kurum vekiline tebliğ edilmiş ise tebligat parçası bulunarak dosyaya eklendikten sonra veya tebliğ edildiği tarih postaneden sorulmak suretiyle alınacak yanıt ve belge eklendikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2327, Karar No: 2017/4866, Tarih: 07.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/2327 E.  ,  2017/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Hizm. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.03.2002-01.11.2011 tarihleri arasında çalıştığını, müvekkilinin 2007 yılına kadar olan çalışmalarının davalı .... nezdinde olup, 2007 yılında tüm hak ve yükümlülükleri ile birlikte diğer davalı şirkete devrinin yapılmasından sonra da diğer davalı şirkette çalıştığını, müvekkilinin 01.06.2011 tarihine kadar kısmi süreli iş sözleşmesi ile bu tarihten sonra ise kadrolu olarak çalıştığını, müvekkili ile davalı şirket arasında yapılan sözleşmenin part-time olarak adlandırılan kısmi süreli iş sözleşmesi olduğunu, fakat müvekkilinin sözleşmesinin kısmi süreli olmasına rağmen davalı işyerinde genellikle tam süreli işçiler gibi çalıştırıldığını, müvekkilinin çalıştığı işyerinde müvekkilinin de üyesi bulunduğu işçi sendikası ile davalı arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesi'nin bulunduğunu, müvekkilinin bu dönemde sendikal haklardan yararlanan işçi olmasına rağmen Toplu İş Sözleşmesi'nde yer alan ve kanuna aykırı düzenlenen sözleşmeden yararlanma ile ilgili bir madde nedeni ile bir kısım sosyal haklardan kısmi süreli çalışan işçiler ayrı tutulduğu için müvekkilinin bu haklardan yararlanamadığını, bu durumun ise 4857 sayılı yasanın 5. maddesi ile 13. maddesindeki düzenlemelere aykırı olduğunu iddia ederek bayram yardım alacağı, izin yardım alacağı, genel tatil yardım alacağı, hafta tatil yardım alacağı, ikramiye alacağı ve grup fark ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... Hizmetleri A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Hizmetleri A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında tam süreli çalışan olduğu tespit edilen işçiye ödenmesi gereken ikramiye, senelik izin ve bayram yardımlarından, kısmi süreli çalışan işçi olduğu kabulüyle ödenmiş olan , ikramiye, senelik izin ve bayram yardımlarının mahsubu gerekip gerekmediği uyuşmazlık konusudur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Hizmetleri A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında tam süreli çalışan olduğu tespit edilen işçiye ödenmesi gereken ikramiye, senelik izin ve bayram yardımlarından, kısmi süreli çalışan işçi olduğu kabulüyle ödenmiş olan , ikramiye, senelik izin ve bayram yardımlarının mahsubu gerekip gerekmediği uyuşmazlık konusudur.

01.10.2006 30.09.2008, 01.10.2008 30.09.2010, 01.10.2010 30.09.2012 dönemlerinde yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinde part time personel grupları belirlenmiştir. Davacı personel Grup A kapsamında kalmakta olup ücret dökümü de ilgili Toplu İş Sözleşmelerine eklenmiştir. İşverence, davacı kısmi süreli çalışan kabul edildiğinden bu döküme göre ücret ödemesi yapılmıştır. Ücret çıplak ücret+ vardiya primi+ ikramiye+ senelik izin ve bayram olarak belirlenmiştir. Örneğin 01.10.2011 tarihine kadar örnek Grup A ücret dökümüne göre kısmı süreli çalışan işçinin ücreti 1.814,80 TL olup bu ücret; Çıplak Ücret: 1.304,23 TL+Vardiya primi(ikili): 36,43 TL+İkramiye: 434,47 TL+Senelik İzin ve Bayram: 38,67 TL'den oluşmaktadır. Davacının 4/2011 – 9/2011 arası dönem ücret bordrolarına göre de davacının birim ücreti Toplu İş Sözleşmesi'nde belirlenen şekilde brüt 1.814,80 TL'dir.

Toplu İş Sözleşmesi'nin 6/c maddede işçinin ücreti içinde vardiya primi, ikramiye, senelik izin ve bayram alacaklarının ödenmesi kararlaştırıldığından, part time çalışan işçilerin ayrıca Toplu İş Sözleşmesi'ndeki bu yardımlardan yararlanamayacağı düzenlenmiştir. Ancak davacının tam süreli çalışan olduğu tespit edilmiştir.

O halde, davacının tam süreli çalışan işçi gibi alması gereken ikramiye, senelik izin ve bayram yardım alacakları hesaplanmalı ancak işçiye ücreti içinde ödenen ikramiye, senelik izin ve bayram alacaklarının mahsubu ile fark alacaklar tespit edilmelidir. Nitekim, mahkemece uyulan bozma ilamında da davacının fark alacaklarının hesaplanması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, belirtilen şekilde mahsup yapılmadan ikramiye, senelik izin ve bayram alacaklarının hüküm altına alınmasının mükerrer ödemeye neden olacağının gözetilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9477, Karar No: 2010/4511, Tarih: 16.04.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9477 E.  ,  2010/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.02.2004 tarihli dilekçe ile müdahalenin meni, muarazanın giderilmesi ve gene aynı davalı aleyhine 12.5.2004 gününde verilen dilekçe ile tespitin iptali ile davacı ... adına sınırlandırma istenmesi üzerine davaların birleştirilmesi sonucunda davanın kısmen kabulüne kısmen de reddine dair verilen 27.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, kadimlik iddiasına dayalı meraya elatmanın önlenmesi, birleşen dava ise davalı ... tüzelkişiliği adına yapılan tahsisin iptali ve istemlerine ilişkindir.

Davalı ... tüzelkişiliği açılan davaların reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümüne ilişkin davanın kabulü ile (A) harfli yeri davacı ... ile davalı belediyede olduğunun tespitini ve saptamanın mera kütüğüne tesciline, muarazanın böyle şekilde giderilmesine (B) harfli yere ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... temyiz etmiş, Dairemizce yapılan inceleme sonucu davanın reddi gerekeceğinden bahisle karar bozulmuştur. Mahkemece ilk hükümde direnilmiş, kararı davalı ... temyiz etmiş, hüküm Hukuk Genel Kurulunca Daire bozması doğrultusunda bozulmuş,davacı- nın karar düzeltme istemesi üzerine Yüksek Hukuk Genel Kurulu direnmeyi yerinde görerek işin esasının incelenmesi bakımından dosyayı Dairemize göndermiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanımlamaya göre mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir.

Eldeki davada tahsis iş ve işlemleri 4342 sayılı Mera Kanunu uygulanmak suretiyle yapıldığından taraflar arasındaki uyuşmazlığın bu kanun ile Mera Kanunu Uygulama Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde çözülmesi gerekmektedir. Öncelikle, Mera Kanunu’nun amacı, arkasından “ tahsis” sözcüğünden neyin anlaşılması gerektiği ve Mera Kanunu’na göre köy veya belediyelere mera tahsisi yapılırken üzerinde durulması gereken kuralların neler olduğu hususları irdelenmelidir.

Eldeki davada tahsis iş ve işlemleri 4342 sayılı Mera Kanunu uygulanmak suretiyle yapıldığından taraflar arasındaki uyuşmazlığın bu kanun ile Mera Kanunu Uygulama Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde çözülmesi gerekmektedir. Öncelikle, Mera Kanunu’nun amacı, arkasından “ tahsis” sözcüğünden neyin anlaşılması gerektiği ve Mera Kanunu’na göre köy veya belediyelere mera tahsisi yapılırken üzerinde durulması gereken kuralların neler olduğu hususları irdelenmelidir.

4342 sayılı Mera Kanununun 1.maddesinde kanunun amacı “… daha önce çeşitli kanunlarla tahsis edilmiş veya kadimden beri kullanılmakta olan mera, yaylak, kışlak ve kamuya ait otlak ve çayırların tespiti, tahdidi ile köy veya belediye tüzel kişilikleri adına tahsislerinin yapılmasını, belirlenecek kurallara uygun bir şekilde kullandırılmasını, bakım ve ıslahının yapılarak verimliliklerinin artırılmasını ve sürdürülmesini, kullanımlarının sürekli olarak denetlenmesini, korunmasını ve gerektiğinde kullanım amacının değiştirilmesini sağlamaktır” şeklinde açıklanmıştır. Mera Kanununun 6. maddesine göre mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahdit ve tahsisi Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılır. Uygulamayı yapacak merci ise valilik onayı ile oluşturulacak olan mera komisyonu ve komisyona bağlı olarak çalışan teknik ekiplerdir.

Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanımlamalara göre, tahdit; çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisi olduğuna karar verilen yerlerin sınırlarının usulüne uygun olarak ülke nirengi sistemine dayalı 1/5000 ölçekli haritalar üzerinde belirtilmesini ve bu sınırların arazi üzerinde kalıcı işaretlerle işaretlenmesini, Tespit; bir yerin mera, yaylak ve kışlak arazisi olup olmadığının resmi evrakla ve bilirkişi ifadeleri ile belgelendirilmesini, ifade eder.