muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/1446, Karar No: 2024/5385, Tarih: 26.11.2024

Buna göre, 7174 sayılı Kapadokya Alanı Hakkında Kanun, Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın milli park statüsünü doğrudan kaldırmamış, ancak bu alanı "Kapadokya Alanı" adı altında genişleterek yeni bir koruma statüsü kapsamına dahil etmiş, ayrıca bu yeni koruma statüsünün genel koordinatörü/otoritesi niteliğindeki kurumu, 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu'ndaki gibi Tarım ve Orman Bakanlığı yerine, Kapadokya Alan Başkanlığı ve Kapadokya Alan Komisyonu ile Kültür ve Turizm Bakanlığı olarak belirlemiş; böylelikle "sonraki" ve "özel" kanun sıfatıyla, Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın milli park statüsünü ve bu statü bakımından yetkili idareleri dolaylı olarak (zımnen) ilga etmek suretiyle işlevsiz bırakmıştır.
Göreme Vadisi ve çevresindeki alanı da kapsayacak şekilde belirlenen Kapadokya Alanının, 7174 sayılı Kanun kapsamında koruma altına alınması üzerine, anılan Kanun'un gerekçesinde yazılı sebeplerle, Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın, 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu'na istinaden milli park olarak belirlenmesine ilişkin Bakanlar Kurulu kararı, dava konusu kararla yürürlükten kaldırılmıştır.
Uyuşmazlığın sefahati ile mevzuat değişiklikleri bu şekilde aktarıldıktan sonra, öncelikle dava konusu kararın yetki ve şekil unsuru yönünden incelenmesi gerekmektedir.
	Yetki ve usulde paralellik ilkesi, yargı içtihatlarıyla kabul edilmiş olan ve mevzuatta aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece bir idari işlemin tesisinde uygulanan yetki ve usul kurallarının aynı işlemin geri alınması, kaldırılması ve değiştirilmesine yönelik işlemlerde de uygulanmasını ifade etmektedir.
Mevzuatta, idari birimler, genellikle bir idari işlem yapma konusunda yetkilendirilirken, o idari işlemin kaldırılması veya geri alınması konusunda bir düzenleme yapılmamaktadır. Bu aşamada, yetkide ve usulde paralellik ilkesi gereğince idari işlemi yapmaya yetkili olarak kanunda öngörülen makam ya da kişi işlemin geri alınması, kaldırılması veya değiştirilmesi konusunda da, aynı usullerle yetkili olduğu kabul edilmektedir.
Buna karşın, bazı istisnai durumlarda yetki ve usulde paralellik ilkesinin uygulanması mümkün değildir. Örnek vermek gerekirse, normlar hiyerarşisinde üst basamakta yer alan norm veya işlem ile alt basamakta yer alan norm veya işlemler ortadan kaldırılabilmekte, bu durumda yetki ve usulde paralellik ilkesi uygulanma kabiliyetini yitirmektedir.
2873 sayılı Milli Parklar Kanunu'nun, 02/07/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK ile değişik 3. maddesi uyarınca, milli park karakterine sahip olduğu tespit edilen bir alanın milli park olarak belirlenmesi yetkisi Cumhurbaşkanına aittir.

2873 sayılı Milli Parklar Kanunu'nun, 02/07/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK ile değişik 3. maddesi uyarınca, milli park karakterine sahip olduğu tespit edilen bir alanın milli park olarak belirlenmesi yetkisi Cumhurbaşkanına aittir. 
Yetki ve usulde paralellik ilkesine ilişkin yukarıda yer verilen açıklamalar ışığında, her ne kadar Milli Parklar Kanunu'nda bir alanın milli park statüsünün sona erdirilmesine yönelik bir yetkiden bahsedilmemiş ise de, idari işlemi yapmaya yetkili olarak kanunda öngörülen Cumhurbaşkanının, işlemin geri alınması, kaldırılması veya değiştirilmesi konusunda da yetkili olduğu hususunda duraksama bulunmamaktadır.
Ayrıca, dava konusu Cumhurbaşkanı kararıyla yürürlükten kaldırılan işlem bir "Bakanlar Kurulu kararı" ise de, esasen bu durum, 11/02/2017 tarihli ve 29976 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 09/07/2018 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren 21/01/2017 tarihli ve 6771 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin hükümet sisteminin değiştirilerek Cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminin kabul edilmesinden, dolayısıyla Bakanlar Kurulunun lağvedilmesi suretiyle yürütme erkinin tek başına Cumhurbaşkanına verilmesinden kaynaklanmış olup, kanunlar ve diğer mevzuat ile Bakanlar Kurulu'na verilen yetkilerin -ilgili mevzuatta aksi öngörülmediği sürece- Cumhurbaşkanı tarafından kullanılacağı açıktır. Kaldı ki, 2873 sayılı Kanun'un 3. maddesinde, anılan Anayasa değişikliğine uyum kapsamında 02/07/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK ile, yani dava konusu kararın tesisinden önce, değişiklik yapılarak bir alanın milli park olarak belirlenmesi yetkisi açıkça Cumhurbaşkanına verilmiştir. 
Öte yandan, yukarıda aktarıldığı üzere "sonraki" ve "özel" kanun niteliğinde bulunan, Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın milli park statüsünü ve bu statü bakımından yetkili idareleri dolaylı olarak (zımnen) ilga etmek suretiyle işlevsiz bırakan 7174 sayılı Kapadokya Alanı Hakkında Kanun'un lafzı ve gerekçesi çerçevesinde, Cumhurbaşkanının, bağlı yetki içerisinde olduğu da sabittir.
Bu haliyle, dava konusu işlemde yetki yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı açıktır. 
Diğer taraftan; yukarıda aktarılan milli parklara ilişkin mevzuata göre, bir alanın milli park olarak belirlenmesi için öncelikle bilimsel ve estetik bakımdan, milli ve milletlerarası ender bulunan tabii ve kültürel kaynak değerleri ile koruma, dinlenme ve turizm alanlarına sahip tabiat parçası olduğunun mevzuattaki usul izlenerek ilgili Bakanlıkça tespit edilmesi, ardından Cumhurbaşkanına teklifte bulunulması gerekmektedir.
Bu noktada, yetki ve usulde paralellik ilkesi gereği, Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın milli park statüsünün Cumhurbaşkanı kararı ile sona erdirilmesi için, milli park olarak belirlenirken uygulanan usullerin, milli park park statüsünü kaybetmesinde de uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu noktada, yetki ve usulde paralellik ilkesi gereği, Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın milli park statüsünün Cumhurbaşkanı kararı ile sona erdirilmesi için, milli park olarak belirlenirken uygulanan usullerin, milli park park statüsünü kaybetmesinde de uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekmektedir.
Yukarıda ifade edildiği gibi, milli park ilan edilen Göreme Vadisi ve çevresindeki alan için Milli Parklar Kanunu uyarınca diğer idarelere verilen görev ve yetkilerin ve dolayısıyla Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın Milli Parklar Kanunu uyarınca Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenen milli park statüsünün, 7174 sayılı Kanun ile zımni olarak ortadan kaldırıldığı ve "Kapadokya Alanı" adı altında genişletilerek koruma altına alındığı, bu alana ilişkin görev ve yetkilerin Kapadokya Alan Başkanlığı ve Kapadokya Alan Komisyonuna verildiği, nitekim anılan Kanun'da Milli Parklar Kanunu'na herhangi bir atıf yapılmadığı, bu nedenle Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın, 7174 sayılı Kanun'un yürürlüğünden (ve geçici 1. madde uyarınca "geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma şartları"nın yürürlüğünden) itibaren anılan Kanun kapsamında "Kapadokya Alanı" olarak korunmasının ve geliştirilmesinin sağlanacağı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, her ne kadar yetki ve usulde paralellik ilkesine göre bir alanın milli park statüsünü kaybetmesi için, milli park olarak belirlenirken uygulanan usullerin izlenmesi gerekmekte ise de, yukarıda aktarıldığı üzere, yetki ve usulde paralellik ilkesinin istisnası kapsamında, normlar hiyerarşisinde daha üst basamakta yer alan düzenleme (Kanun) ile Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın Milli Parklar Kanunu uyarınca Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenen milli park statüsünün zımni olarak sona erdirildiği, Cumhurbaşkanı tarafından tesis olunan dava konusu işlemin ise ortaya çıkabilecek yetki uyuşmazlıklarını engellemeye yönelik ve yeni hukuki durumu tespit edici nitelikte olduğu, bu haliyle, dava konusu işlemin tesis edilebilmesi için Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın milli park olarak belirlenmesine yönelik bilimsel ve estetik bakımdan, milli ve milletlerarası ender bulunan tabii ve kültürel kaynak değerleri ile koruma, dinlenme ve turizm alanlarına sahip tabiat parçası olma gerekliliklerini kaybettiğine dair bir tespite ve idari sürece ihtiyaç bulunmadığı, nitekim dava konusu işlemin tesis edilme sebebinin anılan alanın milli park statüsü niteliklerini kaybetmesi olmadığı, Kanun ile farklı bir koruma sistemine geçilmesi nedeniyle olduğu, bu itibarla dava konusu işlemde şekil (usul) yönünden de hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, 7174 sayılı Kanun ile Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın koruma statüsünün hafifletilmesinin ya da alanın yüzölçümünün daraltılmasının amaçlanmadığı, aksine Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın yaklaşık 9600 hektar yüzölçüme sahip iken 7174 sayılı Kanun ile koruma alanı olarak belirlenen Kapadokya Alanın 83000 hektar yüzölçüme sahip olduğu, söz konusu değişikliğin amacının, alanı bütünsel bir bakış açısıyla ele alıp planlamak, kültürel ve doğal varlıklar bakımından farklı kurumlara ait planlama yetkilerini tek bir kurumda toplayarak bugüne kadar bu konuda yaşanan yetki karmaşasını ortadan kaldırmak, alanın ihtiyaçlarına kısa sürede etkin çözümler üretebilmek, gerektiğinde yerel yönetimler ve diğer kurumlarla koordinasyon sağlamak olduğu, bu kapsamda Kanun'un geçici 1. maddesinde, Kapadokya Alanı içerisinde meri tüm planların uygulamasına "geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma şartları" belirlenene kadar devam edileceğinin, "geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma şartları"nın belirlenmesi ile meri planların uygulanmasının durdurulacağının açıkça düzenlendiği dikkate alındığında; Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın dava konusu işlem ile Milli Parklar Kanunu'nda belirtilen korumadan mahrum kalmayacağı, 7174 sayılı Kanun ile "Kapadokya Alanı" olarak korunmaya devam edileceği, dava konusu kararın da 7174 sayılı Kanun'un amir hükümlerinin gereğini yerine getirmekten ibaret olduğu anlaşılmaktadır.
Bu itibarla, dayanağı Kanun'un lafzına ve amacına uygun olarak tesis edildiği görülen dava konusu işlemde konu, sebep ve maksat yönlerinden de hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Esasen, gerek 7174 sayılı Kanun'da gerekse dava konusu kararda, Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın koruma statüsünün kapsam ve sınırları (hangi esas ve usuller çerçevesinde korunacağı) noktasında açık bir düzenleme yapılmamış, bu hususu tespit yetkisi, bütünüyle Kapadokya Alan Başkanlığı ve Kapadokya Alan Komisyonu ile Kültür ve Turizm Bakanlığına bırakılmıştır. Dolayısıyla, Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın koruma statüsünün azaltıldığına yönelik iddiaların, bu davada irdelenmesine hukuki olanak bulunmamakta olup, anılan iddiaların özellikle, "geçiş dönemi koruma esasları ve kullanma şartları" ile "Kapadokya Alan planları"na ve 2863 sayılı Kanun'a dayalı olarak Kapadokya Alan Başkanlığı ve Kapadokya Alan Komisyonu tarafından tesis edilecek uygulama işlemlerine karşı açılacak davalarda dinlenilmesi mümkün görülmektedir.

Öte yandan, dava konusu işlemin, ülkemizin taraf olduğu Dünya Kültürel ve  Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşme ile Avrupa Peyzaj Sözleşmesine aykırı olduğu iddia edilmiş ise de; anılan sözleşmeler ile doğal mirasın etkin ve verimli bir şekilde korunması yükümlülüğünün taraf ülkelere yüklendiği, doğal mirasın "Milli Park" ya da "Kapadokya Alanı" ismi ile korunmasının anılan sözleşmeler açısından önemli olmadığı, bu konuda üye ülkelerin takdir yetkisi bulunduğu, esas olanın etkin ve verimli koruma sağlanması olduğu, 7174 sayılı Kanun'un genel gerekçesi ve amacı dikkate alındığında, Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın milli park iken sahip olduğu koruma güvencelerinin dava konusu işlem ile ortadan kaldırıldığından bahsedilemeyeceği, aksine anılan Kanun ile Göreme Vadisi ve çevresindeki alanın yetki karmaşasına son verilerek etkin ve verimli bir şekilde korunmasının sağlanacağı anlaşıldığından, anılan iddiaya itibar edilmemiştir.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davanın REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca  ... TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5.  Bu kararın tebliğini izleyen günden itibaren 30 (otuz) gün içinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 26/11/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/2913, Karar No: 2024/6693, Tarih: 26.11.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2024/2913
   Karar	No : 2024/6693
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	:  ... Başkanlığı-...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... İnş. Tic. San. Ltd. Şti.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş. ile imzalanan "5.Bölge Ayırım Dağıtım Hizmetleri Doğrudan Temin Sözleşmesi"nin süresinin sona erdiği 28/06/2019 tarihinden itibaren ilk 6 aylık süre için sözleşme hükmü uyarınca  Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş.'nin makam oluruna istinaden süre uzatım yazısıyla ; ikinci 6 aylık süre için ise ek sözleşmeler imzalanmak suretiyle süre uzatımı yapılması nedeniyle ödenen sözleşme damga vergisinin iadesi talebiyle yapılan düzeltme şikayet başvurusunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.
                İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, sözleşme süresinin sona ermesi üzerine, sözleşmenin 8. maddesinde yer alan, "PTT'ce gerek görülmesi halinde sözleşme süresi altı aya kadar mevcut sözleşme birim fiyat ve şartlarıyla uzatılabilir" hükmü doğrultusunda ve yapılan ek sözleşmelerle uzatma süresinin on iki aya kadar çıkarılabileceği hükmü eklenerek anılan sözleşme süresinin sekiz defa olmak üzere toplam on iki ay uzatılması, süre uzatımlarının ek sözleşme düzenlenene kadar sözleşme harcama yetkilisinden "olur" alınmak suretiyle yapılması, doğrudan temin sözleşmesi kapsamında süre uzatımı sebebiyle uzatılan süreler için bütçeden yüklenici şirkete ödenecek tutarın belirlenmesinin harcama yetkilisi tarafından "olur" verilmeden yapılamayacak olması, 20/01/2020 tarihinden itibaren sözleşme süresi uzatımlarının ek sözleşmelerle yapılması, süre uzatımlarına ilişkin "olur" ve ek sözleşmelerin damga vergisi açısından vergiyi doğuran olay olarak değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varıldığından, 488 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 1. fıkrası, 2. ve 3. maddeleri ile 14. maddesinin 3. fıkrası hükümlerine göre her "olur" ve ek sözleşmenin sonucunda yüklenici olan davacının hakedişlerinin artması sebebiyle hakedişlerdeki artış nispetinde damga vergisi tahakkuk edeceğinden davacıdan süre uzatımı kapsamında ödenecek hakedişlerinden damga vergisi tahsil edilmesinde ve bu vergilerin iadesi isteminin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu işlemin "olur"lara ilişkin kısmı yönünden olayda, davacı ile PTT A.Ş. arasında imzalanan doğrudan temin sözleşmesinin süresinin sona ermesi üzerine harcama yetkilisinden alınan olur ile anılan sözleşme sürelerinin uzatıldığı dönemler için taraflar arasında söz konusu sözleşmeye ek başkaca bir belgenin imzalanmadığı tartışmasız olup "olur" yazılarının 488 sayılı Kanun'un aradığı anlamda damga vergisine tabi bir sözleşme olarak kabul edilemeyeceğinden, dava konusu işlemin "olur"lara ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı; dava konusu işlemin "ek sözleşmeler"e ilişkin kısmı yönünden, damga vergisine tabi kağıtların hükümlerinin uzatılmasına ilişkin kağıtların damga vergisine tabi tutulabilmesi için, kağıdın imzalanması, yani hukuken tekemmül ettiği anda yoruma yer vermeyecek şekilde (ilk) sözleşme süresinin uzatılması sonucunu doğurması, başka deyişle kendiliğinden uzama sonucunu doğurmasının gerektiği,  taraflara süre uzatımı konusunda ileriye dönük anlaşma veya yetki veren kağıtların bu anlamda sözleşme süresini kendiliğinden uzatan kağıtlar olarak kabul edilmesi kıyas yoluyla vergilendirmeye neden olacağından kabulüne hukuken olanak bulunmadığı, olayda, damga vergisi uyuşmazlık konusu  20/01/2020, 20/02/2020 ve 20/04/2020 tarihli "5. Bölge (İzmir) Ayrım  Dağıtım  Hizmetlerine İlişkin Ek Sözleşme" başlıklı sözleşmeler incelendiğinde, sözleşmelerin "süre uzatımı"  başlıklı 2. maddelerinde,  "PTT'ce gerek görülmesi halinde"  sözleşme süresinin sırasıyla yedi ay, dokuz ay ve oniki ay uzatılabileceği hususunda PTT A.Ş.'ye yetki verildiği, bu haliyle söz konusu sözleşmelerin mevcut sözleşmenin süresinin kendiliğinden uzatılması sonucunu doğurmadığı açık olup, söz konusu kağıtların Kanun'un 2. maddesi uyarınca vergiye tabi tutulmalarında  hukuka uyarlık bulunmadığı;faiz istemine gelince, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 112/4.hükmü uyarınca damga vergilerinin kesinti tarihlerinden itibaren tecil faizi oranına göre hesaplanacak faiziyle birlikte davacıya iadesi gerektiği; gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline,  damga vergilerinin kesinti tarihlerinden itibaren tecil faizi oranına göre hesaplanacak faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:Vergilendirme işleminde vergi hatası bulunmadığı, davacı iddialarının hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, ihale makamından alınan "olur" ile sözleşme süresinin uzatılmasında alınan "olur" sözleşme bedelini değiştirir mahiyette olduğundan söz konusu "olur"un damga vergisine tabi olduğu,  ek sözleşmelerle sözleşme süresinin uzatılmasında süre uzatımına ilişkin düzenlenen ek sözleşmelerin de damga vergisine tabi olduğu, faizin yasal dayanağının bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Damga Vergisi Kanunun 1,2 ve 4/3.maddesi hükümleri ile davacı ve Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş. arasında imzalanan 28/06/2019 tarihli ayırım-dağıtım hizmetlerine ilişkin doğrudan temin sözleşmesi hükümlerinin dava konusu olay kapsamında değerlendirilmesinden, doğrudan temin sözleşmesi taraflarının sözleşmedeki hak ve yükümlülüklerine dair iradelerinin yanında, davacının  "PTT A.Ş. tarafından gerek görülmesi halinde sözleşme süresinin mevcut sözleşme birim fiyat ve şartları ile uzatılabileceğine" dair iradesini de ihtiva etmesi karşısında, davacının süre uzatımına dair bu iradesi gözetilerek PTT A.Ş. tarafından sözleşme süresinin sözleşme birim fiyat ve şartları ile uzatıldığına dair alınan "olur" üzerine tesis edilen ve davacı tarafından tebellüğ edilip bir örneği dosyaya sunulan süre uzatım yazılarının, 28/06/2019 tarihli sözleşmenin süresinin uzatılmasına ilişkin olması ve anılan yazıların  bir hususu ispat veya belli eden içeriğe sahip olması nedeniyle damga vergisine tabi olduğu sonucuna varıldığından ve kağıdın damga vergisine tabi tutulabilmesi için  imzaların aynı kağıt üzerinde bulunması gerekmediği gibi süre uzatımının mektupla yapılmasının da varılan bu sonuca bir etkisi bulunmadığından Bölge İdare Mahkemesi kararının dava konusu işlemin "olur" üzerine tesis edilen süre uzatım yazıları ile sözleşme süresinin uzatılması dolayısıyla alınan sözleşme damga vergisine ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı; Bölge İdare Mahkemesi kararının dava konusu işlemin "ek sözleşmeler" ile sözleşme süresinin uzatılması dolayısıyla alınan sözleşme damga vergisine ilişkin kısmına gelince, olayda, 28/06/2019 tarihli sözleşmede yazılı sürenin mektup, şerh ve ek sözleşme gibi herhangi bir belge düzenlenmeden sözleşmede yazılı hüküm uyarınca kendiliğinden uzamadığı, aksine taraflarca süre uzatıma dair ek sözleşmeler yapılarak süre uzatımının sağlandığı, sözleşme süresinin uzatılmasına dair düzenlenen ek sözleşmelerin Damga Vergisi Kanunu 14.maddesi uyarınca damga vergisine tabi olduğu sonucuna varıldığından, kararın bu kısmında da hukuka uyarlık bulunmadığı; anlaşıldığından temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir. 
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Dosya tekemmül ettiğinden davalının yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmesine gerek görülmeyerek işin esasına geçildi.
İNCELEME VE GEREKÇE:

TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Dosya tekemmül ettiğinden davalının yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmesine gerek görülmeyerek işin esasına geçildi.
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:  Davacı tarafından, Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş. ile imzalanan "5.Bölge Ayırım Dağıtım Hizmetleri Doğrudan Temin Sözleşmesi"nin süresinin sona erdiği 28/06/2019 tarihinden itibaren ilk 6 aylık süre için sözleşme hükmü uyarınca Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş.'nin makam oluruna istinaden süre uzatım yazısıyla ; ikinci 6 aylık süre için ise ek sözleşmeler imzalanmak suretiyle süre uzatımı yapılması nedeniyle ödenen sözleşme damga vergisinin iadesi talebiyle yapılan düzeltme şikayet başvurusunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesi istenilmektedir. 
İLGİLİ MEVZUAT:
488 sayılı Damga Vergisi Kanununun 1. maddesinin 1. fıkrasında,  kanuna  ekli  (I)  sayılı tabloda yazılı kağıtların damga vergisine tabi olduğu; 2. maddesinde, vergiye tabi kağıtlar mahiyetinde bulunan veya onların yerini alan mektup ve şerhlerle, bu kağıtların hükümlerinin yenilenmesine, uzatılmasına, değiştirilmesine, devrine veya bozulmasına  ilişkin mektup ve şerhlerin de damga vergisine tabi olduğu; 10. maddesinde ise, damga  vergisinin  nispi  veya  maktu olarak  alınacağı,  nispi  vergide,  kağıtların nevi  ve  mahiyetlerine göre bu kağıtlarda  yazılı  paranın;  maktu  vergide,  kağıtların  mahiyetlerinin  esas alınacağı,  belli  para  teriminin kağıtların ihtiva ettiği veya bunlarda yazılı rakamların hasıl edeceği parayı ifade edeceği hükümlerine yer verilmiştir. Aynı Kanunun 14. maddesinde, belli parayı ihtiva eden mukavelenamelerin değiştirilmesi halinde artan miktarın aynı nispette vergiye tabi olacağı, mukavelenamelerin müddetinin uzatılması halinde aynı miktar veya nispette vergi alınacağı hükümlerine yer verilmiştir. 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının, makam oluruna istinaden süre uzatım yazısıyla süre uzatımı yapılması nedeniyle alınan sözleşme damga vergisine ilişkin kısmının  dayandığı sebepler ve gerekçesi Dairemizce de uygun görülmüş olup, davalı  tarafından ileri sürülen iddialar, temyize konu kararın söz konusu kısımlarının bozulmasını gerektirir nitelikte bulunmamıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının,ek sözleşmeler imzalanmak suretiyle süre uzatımı yapılması nedeniyle alınan sözleşme damga vergisine ilişkin kısmına yönelik davalı tarafın temyiz isteminin incelenmesine gelince;