muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1874, Karar No: 2015/5390, Tarih: 30.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1874 E.  ,  2015/5390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...’ın TCK'nın 179/3-2 ve 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09/09/2014 tarihli ve 2014/273 esas, 2014/226 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, TCK'nın "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklindeki 50/3. maddesinin emredici hükmü karşısında, sanık hakkında otuz günden az süreyle hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın aynı Kanun'un 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde yasal zorunluluk olduğunun gözetilmediğinden bahisle CMK'nın 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu .... Genel Müdürlüğü'nün 16/01/2015 gün ve 94660652-105-38-12821-2014-1525/3739 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2015 gün ve 2015/22797 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma olarak tespit edilen eyleminden dolayı TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezasına mahkumiyetine hükmedilmiş ise de; daha önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesindeki "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden;

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden,...Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09/09/2014 tarihli ve 2014/273 esas, 2014/226 karar sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak, hüküm fıkrasının 3. bentlerinin çıkartılarak yerine “Sanığın TCK'nın 50/3. maddesindeki amir hükme göre, takdiren aynı Kanunun 50/1-a ve 52/2. maddelerine göre günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın neticeten 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” bendinin eklenmesine, kanun yararına bozma konusu yapılmasa da, talebin kabulü nedeniyle ortaya çıkan hukuka aykırılıklar asıl talepte mündemiç olması nedeniyle re’sen düzeltilmesi gerektiğinden bu uygulamanın sonucu olarak, hüküm fıkrasının hak yoksunluğuna ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin 4. ve 5. bendinin hükümden çıkarılarak diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32438, Karar No: 2019/4609, Tarih: 25.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/32438 E.  ,  2019/4609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait iş yerinde işçi olarak çalışırken haklı ve geçerli bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını son maaşının net 2.200,00 TL olduğunu kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarının ödenmediğini beyanla alacak kalemlerinin hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Demars Börek ve Unlu Mamülleri San. ve Tic. Ltd Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 05/11/2010 tarihinde işe girdiğini, önceki dönem çalışmalarından şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, davacının bordrosunda yazan maaşını aldığını, davacının işten kendi isteğiyle ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... ve ... davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Demars Börek ve Unlu Mamülleri San. ve Tic. Ltd Şti. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre Demars Börek ve Unlu Mamülleri San. ve Tic. Ltd Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirttikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirttikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davalıların işyerinde çalıştığı dönem için iddia ettiği fazla mesai çalışmasını ispat bakımından dinlettiği tanıklardan ...'in davacı ile parça parça 5-6 ay kadar birlikte çalıştığı, diğer davacı tanığı ...'nün ise davalı firmada çalışması olmadığı anlaşılmıştır. Bu tanıkların beyanları iddia edilen tüm süreye ilişkin fazla mesaiyi ispata yeterli değildir. Bu duruma göre, davacının tüm çalışma süresi bakımından fazla mesai iddiasını ispat edemediğinden, fazla mesai ücret hesabının ispat edilen davacı tanığı ...'in çalıştığı süre ile sınırlı hesap edilip hüküm altına alınması gerekirken, ispat edilemeyen dönemi de kapsayacak şekilde tüm çalışma dönemi için hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm altına alınması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/931, Karar No: 2023/1504, Tarih: 27.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/931 E.  ,  2023/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2009 tarihli ve 2007/10 Esas, 2009/47 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükümlünün 15.12.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle yapılan incelemede;

Hükümlünün yokluğunda verilip 30.04.2009 tarihinde askerlik görevini yaptığı esnada birliğinde usûlüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 15.12.2022 tarihinde temyiz etmesi karşısında, yerinde olmayan eski hâle getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11865, Karar No: 2021/590, Tarih: 25.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11865 E.  ,  2021/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 16/01/2019 tarihli ve 2018/28396 soruşturma, 20119/176 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheliler ... ve Çağdaş Asistans ve Sağlık Hizmetleri Danışmanlık Ltd. Şti. hakkında, suç yeri bakımından dosyanın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 28/01/2019 tarihli ve 2018/2734 soruşturma, 2019/107 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin 19/03/2019 tarihli ve 2019/180 değişik iş sayılı kararını takiben, şüpheli ... hakkında suç yeri itibarıyla evrakın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 17/02/2020 tarihli ve 2020/22524 soruşturma, 2020/1672 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine ilişkin mercii Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/03/2020 tarihli ve 2020/404 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/09/2020 gün ve 94660652-105-81-11849-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 gün ve 2020/90007 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde, "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklinde yer alan düzenlemeye nazaran, somut olayda; ilk yetkisizlik kararının Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilerek dosyanın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesini müteakip, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı üzerine, mercii Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin 19/03/2019 tarihli kararı ile yetkili Cumhuriyet savcılığının kesin olarak belirlenmesine karar verildiği ve anılan karar sonrası verilen yetkisizlik kararının hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek merciince işin esasına girilmeksizin yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerektiği cihetle, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenlemeye nazaran, soruşturma dosyasında ilk yetkisizlik kararının Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilerek dosyanın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nca da yetkisizlik kararı ile dosyanın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verildiği ve yetkili yer Cumhuriyet başsavcılığının tespiti için dosyanın gönderildiği mercii Bolu Ağır Ceza Mahkemesi'nce kesin nitelikteki kararla İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğunun belirlenmesi karşısında, mercii Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nce işin esasına girilmeksizin yetki uyuşmazlığı konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/03/2020 tarih ve 2020/404 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 25/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2645, Karar No: 2021/3095, Tarih: 25.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/2645 E.  ,  2021/3095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmiş ise de; temyize konu edilen kararda dava değeri duruşma sınırının altında olduğundan, duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik enerjisi ihtiyacını davalı şirketten temin ettiğini, Danıştay 13. Dairesinin 06/04/2011 tarihli ve 2008/2695 E. 2011/1368 K. sayılı ilamı ile EPDK'nın 875 sayılı kararının iptaline karar vermesi nedeniyle perakende satış hizmet (PSH) bedelinin nispi ücret olarak tahsilinin hukuki dayanağının ortadan kalktığını; bu nedenle, 2007 Haziran döneminde davalı şirketin fazladan PSH bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; şimdilik 5.501,17 TL'nin, ödeme tarihinden itibaren kamu alacaklarına uygulanan gecikme zammı ve KDV’si ile birlikte davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

Davalı; elektrik faturalarının Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından onaylanan tarifelere uygun olarak tahakkuk ettirildiğini, davaya konu edilen iptal kararının perakende satış lisansı sahibi tüzelkişiler dışındaki tedarikçilerden elektrik satın alan serbest tüketicilerle ilgili olduğunu; davaya konu fatura döneminde serbest tüketici olması nedeniyle ikili anlaşma ile kendi seçtiği tedarikçiden elektrik satın alma imkanını kullanmayan davacı için iptal kararının uygulanmasının mümkün olmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin 2007 yılının Haziran döneminde davacı şirketten 4.662,01 TL PSH bedeli tahsil ettiği, işbu bedelin davacı şirketten alınmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar; tarafların temyizi üzerine, Dairece verilen 23/10/2017 tarihli ve 2016/3891 E. 2017/14365 K. sayılı ilamla; (1) nolu bent ile tarafların sair temyiz itirazlarının reddedildikten sonra, (2) nolu bent ile; davaya konu edilen düzenleyici işlemin (metedoloji) hukuka aykırı bulunarak Danıştay tarafından iptal edildiği, dolayısıyla dava konusu edilen düzenleyici işlem ile bu işleme bağlı olarak tesis edilen diğer düzenleyici işlemlerinde ortadan kalktığı, dosyaya sunulan tüketim ekstresinden Haziran 2007 döneminde davacı şirketten 4.662,01 TL PSH bedeli tahsil edildiği, davalı şirket yazısından davacı şirketin serbest tüketici belgesinin bulunduğu, bu durumda iptal kararı ile işlemden önceki hukuki duruma geri dönüldüğünden bilirkişiden

davacının "fazladan ödediği" miktar hususunda rapor alınması gerektiği, eksik inceleme ile davaya konu dönemde tahsil edilen bedelin tamamının iadesine karar verilmesinin isabetli bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

davacının "fazladan ödediği" miktar hususunda rapor alınması gerektiği, eksik inceleme ile davaya konu dönemde tahsil edilen bedelin tamamının iadesine karar verilmesinin isabetli bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkemece; alınan bilirkişi raporu ve dosya kapsamından, serbest tüketici sıfatına haiz olan davacı şirketin, daha uygun bulduğu bir tarife üzerinden davalı şirket ile sözleşme akdettiği, davacı şirketin serbest tüketici sıfatına sahip olmasının tek başına Danıştay iptal kararının kapsamına alınması için yeterli olmadığı, davacı şirketin serbest tüketici sıfatı ile bir sözleşme yapıp, elektrik hizmetinden de bu sıfatı ile imzaladığı sözleşmeye istinaden yararlanması gerektiği, davacı şirketin taleplerinin Danıştay iptal kararının kapsamında olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun (EPDK) 875 sayılı kararı ile 01/09/2006 ila 31/12/2010 tarihleri arasındaki geçiş döneminde Perakende Satış Hizmet (PSH) tarifesinin kwh bazında belirlenmesine ilişkin 20 Dağıtım Şirketi İçin Gelir Gereksinimi Hesaplaması ve Tarife Metodolojisinin, Geçiş Dönemi Tarife Uygulamaları başlıklı II. Bölümünün (B) bendinin Danıştay tarafından iptal edilmiş olması nedeniyle; Haziran 2007 döneminde davacı şirket tarafından davalı şirkete elektrik tüketim bedeli ile birlikte nispi olarak ödenen PSH bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere, mahkemenin, Yargıtay tarafından verilen bozma kararına uyması sonucunda, bozma kararında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak”olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esaslar çerçevesinde işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir(09/05/1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı).

Bu ilke, kamu düzeni ile ilgili olup; Yargıtay tarafından re’sen dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz. Bu itibarla, mahkemenin sonraki hükmünün bozma kararında gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bozma nedenidir.

Bundan başka; usuli kazanılmış hakkın ikinci bir çeşidi daha vardır ki, bu da bazı konuların bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmesi ile meydana gelebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme, (bozma kararının kapsamı dışında kalmış olması nedeniyle) kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur.

Buna göre, bir hususun bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmesi iki şekilde olabilir:

1) O husus açıkça bir temyiz sebebi olarak ileri sürülmüş, fakat Yargıtay tarafından reddedilmiştir.

Buna göre, bir hususun bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmesi iki şekilde olabilir:

1) O husus açıkça bir temyiz sebebi olarak ileri sürülmüş, fakat Yargıtay tarafından reddedilmiştir.

2) Veya o hususta bir temyiz itirazı ileri sürülmemiş olmasına rağmen, dosyanın Yargıtay dairesince incelendiği sırada dosyada bulunan yazılardan onun bir bozma sebebi sayılması mümkün olduğu halde o cihet Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, somut olay incelendiğinde; mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar, davalı tarafından, diğer temyiz sebepleri yanında “serbest tüketici olması nedeniyle ikili anlaşma ile kendi seçtiği tedarikçiden elektrik satın alma imkanını kullanmayan davacı için iptal kararının uygulanmasının mümkün olmadığı” sebebiyle de temyiz edilmiş ve Dairece davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazı reddedilmiştir. Diğer bir anlatımla, bu husus bozma kararı kapsamı dışında bırakılmış, dolayısıyla davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bundan ayrı, bilirkişi marifetiyle davacının "fazladan ödediği" miktarın hesaplanması gerektiğine işaret eden bozma kararına, mahkemece uyulmasına karar verilmiş olmakla, bu yönden de davacı yararına usuli kazanılmış hakkın oluştuğu anlaşılmaktadır.

Buna göre, mahkemece; hükmüne uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılması ve bu bağlamda davacı şirket tarafından Haziran 2007 döneminde davalı şirkete ödenen 4.662,01 TL PSH bedelinden, hizmetin bir ücret karşılığı verilmesi gerektiği gözetilerek, EPDK tarafından davacı şirketin de dahil olduğu abone grubu için sonradan belirlenmiş olan 4,16 TL maktu ücretin mahsup edilmesi ve böylece belirlenen tutar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeler ile davacı yararına oluşmuş olan her iki türden usuli kazanılmış hakkın ihlal edilerek istemin tümden reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, uyuşmazlığın özel veya teknik bilgiyi gerektirmesi nedeniyle görüşüne başvurulan bilirkişinin, hukuki konularda görüş bildiren ve yanılgılı değerlendirmeler içeren raporunun hükme esas alınmış olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün, HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.