muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/3444, Karar No: 2024/5071, Tarih: 04.10.2024

7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un katma değer vergisi artırımına ilişkin yukarıdaki düzenlemelerine göre vergi artırımı uygulamasında asıl olan, katma değer vergisi yönünden vergi artırımında bulunan mükelleflerin artırdıkları vergiyi ödemeyi kabul ettikleri yıllara ait vergilendirme dönemleri ile ilgili olarak katma değer vergisi incelemesi yapılmamasıdır.
 Artırım talebinde bulunulan yılları izleyen dönemlerde yapılacak vergi incelemelerine ilişkin olarak sonraki dönemlere devreden katma değer vergisi yönünden inceleme yapılabilecek olması bu kuralın istisnası olarak getirilmiş olmakla birlikte bu tür incelemelerde artırım talebinde bulunulan dönemler için tarhiyat önerilemeyeceği hüküm altına alınarak mükelleflere ilave bir vergi yükü getirilmemesi amaçlanmıştır.	
	Sonraki dönemlere devreden katma değer vergisi yönünden yapılan incelemelerde artırım talebinde bulunulan dönemler için tarhiyat önerilemeyeceği yolundaki bu kuralın, artırım talebinde bulunulan yıldan izleyen yıla devreden indirilecek  katma değer vergisi tutarının azaltılması ya da 0,00 TL (sıfır) olarak belirlenmesi nedeniyle ödenecek verginin çıktığı izleyen yıl ve yıllar için yapılacak tarhiyatları da kapsadığının kabulü gerekir.
	Nitekim, mükelleflerin kayıtlara intikal ettirdikleri faturalara dayalı indirimlerinin reddedilmesi sonucunda izleyen yıllara azalarak veya 0,00 TL (sıfır) olarak devreden indirilebilecek katma değer vergisi tutarı gözetilerek yeniden düzenlenen beyan tablosu uyarınca izleyen yıl veya yıllar için yapılan tarhiyatlarda vergiyi doğuran olay, söz konusu faturaların yasal defter ve kayıtlara alınmak suretiyle haksız indirime sebebiyet verildiği ilgili yılda gerçekleşmektedir. 
Davacının 7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında katma değer vergisi artırımında bulunduğu 2019 ve 2020 takvim yıllarında kendisine yapılan teslim ve/veya hizmetlerden kaynaklanan indirilebilecek katma değer vergisi tutarının, hesaplanan katma değer vergisi tutarından fazla olması nedeniyle sahte faturalara dayalı indirimlerinin reddi neticesinde indirilebilecek katma değer vergisi haksız yere indirim konusu yapılan tutarda azaltılarak ilgili takvim yıllarına ait beyanlarının azaltılan bu tutara göre yeniden düzenlenmesi sonucu tarhiyatla karşı karşıya bırakılmış olmasının vergi artırımı düzenlemesinin öngörülüş amacına uygun düştüğünden söz edilemeyeceğinden Vergi Dava Dairesi kararının, üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin önceki yıllardan devreden indirilebilecek katma değer vergisinden kaynaklanan kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasında hukuka uygunluk bulunmamıştır.  
KARAR SONUCU :
           Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,

KARAR SONUCU :
           Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; tarhiyatın, 2021 yılında ... Paslanmaz Metal İnşaat Hırdavat Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınan faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın; tarhiyatın, önceki yıllardan devreden indirilebilecek katma değer vergisinden kaynaklanan kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA, 
5. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 04/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
 
(X)-KARŞI OY :
2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinde, Danıştayın temyiz mercii olarak görevinin, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlı olduğu kurala bağlanmıştır.  
İdari işlemlerin yargısal denetiminin hukuka uygunluk denetimi ile sınırlı olması karşısında bu denetimin maddi olayı da kapsadığının kabulü gerekir. Şöyle ki idari davaya konu işlemler, dayandığı, düzenlediği olaydan soyutlanmış olarak yargılamaya konu edilemez. Birçok idari uyuşmazlıkta maddi olanla hukuki olan arasında bir ayrım yapmak mümkün olmayabilir. 
İdari davalarda inceleme konusu olan hukuki işlem niteliğindeki bir idari işlemdir. Hukuki işlemin incelenmesi, işlemin dayanağı durumunda bulunan maddi olaydan bağımsız bir inceleme değildir.
Adli yargıda maddi olay incelemesi yapılırken nasıl ki olayın subuta erip ermediği incelenerek bir sonuca ulaşılıyor ise idari yargıda da idarelerce tesis edilen işlemlerin dayanağını teşkil eden maddi olayın irdelenerek sonuca ulaşılması esastır. 
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde, sahte belge "gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge" olarak tanımlanmaktadır. 
Davacının bir kısım alımlarını sahte faturayla belgelendirdiği yolunda tespitler içeren vergi inceleme raporuna istinaden yapılan tarhiyatın kaldırılması istemiyle açılan davayı sonuçlandıran Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen temyiz istemleri hakkında, faturaların temin edildiği mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/5967, Karar No: 2024/5085, Tarih: 04.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/5967
Karar No : 2024/5085
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ	: Av....
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av....
İSTEMİN KONUSU:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare  Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması  istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, hasılatının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: Dış giyim eşyaları perakende satışı işi ile iştigal eden davacının banka hesaplarına yapılan havaleler nedeniyle incelendiği raporda, bu havaleleri yapan ..., ... ve ...'nın davacıdan kayıt dışı mal aldıklarını itiraf ettikleri iddia edilmiş ise de vergi inceleme tutanağında ve davacı vekilinin rapor değerlendirme komisyonundaki ifadelerinde böyle açık bir ikrarın olmadığının görüldüğü, ... ve ...'ün davacıdan mal almadıklarını belirttikleri, ...'in ise davacıdan borç aldığı kanaatine varıldığı, aksi durumun vergi inceleme elemanınca somut tespitlerle ortaya konulamadığı sonucuna varıldığından yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ	EDENİ	İDDİALARI	: Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	:  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK HÂKİMİ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY :

TEMYİZ	EDENİ	İDDİALARI	: Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI	TARAFIN	SAVUNMASI	:  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK HÂKİMİ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
	MADDİ OLAY : 
	Davacı adına düzenlenen... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporunda; ...Alışveriş Merkezi Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporunda, ...'nun şahsi hesabının bu şirket için kullandırıldığı ve davacıya bu hesaptan 40.770 TL gönderildiğinin saptandığı , öte yandan, ...'nun davacının kendisinden 21.388 TL, ...'nın ise 7.280 TL karşılığı konfeksiyon ürünü aldıklarını ve karşılığında kendilerine fatura verilmediğini ifade ettikleri, bu tespitlerden hareketle hasılatın bir kısmının kayıt ve beyan dışı bırakıldığı sonucuna varılarak ulaşılan matrah farkı üzerinden dava konusu tarhiyatın yapıldığı ve özel usulsüzlük cezasının kesildiği anlaşılmışır.
 
İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) fıkrasında; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu düzenlenmiştir.
 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu tarhiyatın ve özel usulsüzlük cezasının,...,...ve ... tarafından davacının banka hesabına yatırılan tutarlardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür.
Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporundaki saptamalar, davacıya para gönderen şahısların ifadeleri ve ilgili kişilerin faaliyet konularının tekstil ürünlerinin satışı olduğu dikkate alındığında,..., ... ve... tarafından yapılan banka havalelerinin emtia satışına ilişkin olmadığı yönündeki iktisadi ve ticari icaplara aykırı iddiayı ispat yükü kendisine düşen davacının, ispat külfetinin gereğini yerine getirmediği dolayısıyla hasılatının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı sonucuna varıldığından tarh matrahının hukuka uygun olup olmadığı değerlendirilerek yeniden karar verilmek üzere Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle dava konusu tarhiyatın, sözü edilen kişilerce banka hesabına yatırılan tutarlardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.
Yeniden verilecek kararda, mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı gözönünde bulundurulmak ve özel usulsüzlük cezasının, ..., ... ve... tarafından yatırılan tutarlardan kaynaklanan kısmı hakkında değerlendirme yapılmak suretiyle hüküm kurulacağı tabiidir.

Yeniden verilecek kararda, mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı gözönünde bulundurulmak ve özel usulsüzlük cezasının, ..., ... ve... tarafından yatırılan tutarlardan kaynaklanan kısmı hakkında değerlendirme yapılmak suretiyle hüküm kurulacağı tabiidir.
KARAR SONUCU :
           Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu tarhiyatın ve özel usulsüzlük cezasının, ...,... ve ... tarafından davacının banka hesabına yatırılan tutarlardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4. Kararın; dava konusu tarhiyatın ve özel usulsüzlük cezasının, ..., ... ve ... tarafından davacının banka hesabına yatırılan tutarlardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA, 04/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla  kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporundaki saptamalardan davacının banka hesabına yatırılan paralardan ... ve ...tarafından gönderilen kısmı için davacıdan borç para karşılığı gönderildiği ifade edilmiş olsa da bu kişilerin tekstil ürünleri satışı faaliyetiyle iştigal ettiği, ...'in ise düğün için davacıdan borç aldığını belirttiği, nüfus kayıt örneği sorgulandığında 05/08/2015 tarihinde evlendiğinin görüldüğü, halbuki evlenme tarihinden önce 48.987,00-TL'yi davacının banka hesabına gönderdiği, ayrıca ...'in ilgili yılda dış giyim eşyası imalatı faaliyetiyle iştigal eden ...'ın yanında çalıştığının tespit edildiği, tüm bu paraların alınan borç karşılığı gönderildiği iddiasının iktisadi ve ticari icaplara aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bu şahışlar tarafından yatırılan tutarlardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının da bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/2779, Karar No: 2024/5093, Tarih: 04.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2023/2779
Karar No : 2024/5093                                                                                
DAVACI	: ... Nolu Baro Başkanlığı	  
VEKİLİ	: Av. ... 
DAVALI	: .../... 
VEKİLİ                                          : Av. ...	
DAVANIN	KONUSU					: 07/07/2023 tarih ve 32241 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 06/07/2023 tarih ve 7346 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı’na Ekli "Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Karar’da Değişiklik Yapılmasına Dair Karar"ın iptali istemine ilişkindir.
DAVACININ	İDDİALARI	:	Anayasa’nın 73. maddesinin dördüncü fıkrasının Cumhurbaşkanına verdiği "vergi oranlarına ilişkin hükümlerde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapma yetkisi" dava konusu uyuşmazlıkta yeni vergi ihdas edecek şekilde ve miktarda kullanıldığı için düzenlemenin yetki yönünden hukuka aykırılık teşkil ettiği, bu durumun vergilendirmenin kanuniliği ilkesine de uygun düşmediği, vergi oranlarında yapılan artışın mali güce göre vergilendirme ilkesine aykırı olduğu gibi sosyal devlet anlayışıyla da bağdaşmadığı, değişikliğin mali yıl devam ederken yürürlüğe girmesi   nedeniyle bütçede yer alan gelirlerin toplanması ve harcamaların yapılabilmesi için yasama organının yürütme organına bir yıl öncesinden verdiği yetkiyi ifade eden ön izin ilkesine dolayısıyla 7427 sayılı 2023 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu'na aykırı olduğu düzenlemeyle avukatlık hizmetlerinde de katma değer vergisi oranının artması nedeniyle vatandaşların mahkemeye erişim hakkının kısıtlanacağı ileri sürülmektedir.
DAVALI	İDARENİN	SAVUNMASI	: Düzenlemenin, davacıların menfaatini etkilememesi nedeniyle dava açma ehliyetlerinin bulunmadığı, 06/02/2023 tarihinde meydana gelen depremler nedeniyle ortaya çıkan kamusal ihtiyaçların karşılanması, sosyal devlet anlayışının bir gereği olduğu için söz konusu ihtiyaçlar nedeniyle oluşan finansman açığının karşılanmasına amacıyla yapıldığı, katma değer vergisinin mali güce bağlı olarak yapılan harcamalar üzerinden alınması nedeniyle mali güce göre vergilendirme ilkesine uygun olduğu, vergi oranlarının artırılması suretiyle elde edilmesi beklenen kamu geliri artışı ile teüketicilere yüklenen ilave mali külfet arasında makul bir denge bulunması nedeniyle ölçülülük ilkesine aykırılıktan söz edilemeyeceği, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 28. maddesiyle Cumhurbaşkanına, %10 olan vergi oranını dört katına kadar artırma ve %1’e kadar indirme yetkisi verildiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ             : ...
 DÜŞÜNCESİ                              : Katma değer vergisi oranlarının artırılmasına yönelik dava konusu düzenlemenin 3065 sayılı Kanun’un 28. maddesiyle Cumhurbaşkanı'na verilen yetki kapsamında olması nedeniyle 06/07/2023 tarih ve 7346 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı'nda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ             : ...
 DÜŞÜNCESİ                              : Katma değer vergisi oranlarının artırılmasına yönelik dava konusu düzenlemenin 3065 sayılı Kanun’un 28. maddesiyle Cumhurbaşkanı'na verilen yetki kapsamında olması nedeniyle 06/07/2023 tarih ve 7346 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı'nda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ                          : Dava, 07/07/2023 tarihli ve 32241 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 06/07/2023 tarihli ve 7346 sayılı Cumhurbaşkanı Kararına ekli "Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Karar"ın iptali istemiyle açılmıştır. 
	  Davalı idarenin usule ilişkin iddiaları yerinde görülmemiştir.
	 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 28. maddesine dayanılarak yayımlanarak 10/07/2023 tarihinde yürürlüğe giren 7346  sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile "Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Karar" yürürlüğe konulmuş, Kararın 1. maddesi ile 24/12/2007 tarihli ve 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan "Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Karar"ın 1. maddesinin birinci fıkrasının;           
             a) (a) bendinde yer alan %18 ibaresinin,%20 şeklinde;
             b) (c) bendinde yer alan %8 ibaresinin , %10 şeklinde,
	  2. maddesi ile, aynı Kararın eki II sayılı listenin 37. sırasının, "Diş fırçası ve macunu, diş iplikleri" olarak değiştirilmesine karar verilmiş;
3. maddesi ile, bu kararın yürürlük tarihini izleyen üçüncü gün yürürlüğe gireceği, 4. maddesi ile, bu Karar hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanının yürüteceği düzenlenmiş, Kararın  hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek iptali istenmiştir.
	Dava dilekçesinin incelenmesinden, düzenlemelerinin hangi nedenle dava konusu yapıldığı açık olarak belirtilmeksizin 7346 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının tümünün iptalinin istendiği ancak, iddiaların katma değer vergisi oranlarında artış yapan 1. madde ile öngörülen değişiklik hükmüne yönelik olduğu anlaşıldığından, Kararın 1.maddesinin hukuka uygunluğu yönünden değerlendirme yapılması uygun görülmüştür.      
	Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 6. maddesinde, hiçbir kimse veya organın, kaynağını Anayasadan almayan bir devlet yetkisini kullanamayacağı; 7. maddesinde, yasama yetkisinin Türk Milleti adına Türkiye Büyük Millet Meclisine ait olduğu ve bu yetkinin devredilmesinin mümkün olmadığı; 8. maddesinde ise, yürütme yetkisi ve görevinin, Cumhurbaşkanı tarafından Anayasaya ve kanunlara uygun olarak kullanılacağı ve yerine getirileceği kurala bağlanmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 6. maddesinde, hiçbir kimse veya organın, kaynağını Anayasadan almayan bir devlet yetkisini kullanamayacağı; 7. maddesinde, yasama yetkisinin Türk Milleti adına Türkiye Büyük Millet Meclisine ait olduğu ve bu yetkinin devredilmesinin mümkün olmadığı; 8. maddesinde ise, yürütme yetkisi ve görevinin, Cumhurbaşkanı tarafından Anayasaya ve kanunlara uygun olarak kullanılacağı ve yerine getirileceği kurala bağlanmıştır.
	 Anayasanın 73. maddesinin üçüncü fıkrasında, vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı; dördüncü fıkrasında vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisinin Bakanlar Kuruluna verilebileceği kurala bağlanmış, 21/01/2017 tarih ve 6771 sayılı Kanununun 16. maddesiyle, 73. maddenin dördüncü fıkrasında yer alan “Bakanlar Kuruluna” ibaresi, “Cumhurbaşkanına” olarak değiştirilmiştir. Bu düzenleme ile maddede belirtilen hallerde yürütme organına devredilen yetki dışında kamu gücüne dayalı bütün yükümlülüklerin kanunla düzenlenmesi zorunluluğu getirilmiştir. Bu zorunluluk, "verginin kanuniliği" ilkesi olarak tanımlanmakta olup bu ilke uyarınca verginin yükümlüsü, konusu, vergiyi doğuran olay, matrah, oran, tarh, tahakkuk, tahsil, zamanaşımı, muafiyet ve istisna gibi vergilendirmenin temel ögelerinin kanun ile belirlenmesi gerekmektedir.        
		Diğer taraftan, 73. maddenin son fıkrasında sayılan konularda Kanun tarafından belirlenen alt ve üst sınırları içinde kalmak şartıyla Cumhurbaşkanı değişiklik yapmaya yetkilidir. Ancak, çerçevesi Anayasa ile belirlenmiş olan bu yetki, “‘koşullu ve sınırlı bir yetki"dir. Verginin yasallığı ilkesinin zedelenmesine yol açacak ve yasama yetkisinin yürütme organına devri sonucunu doğuracak şekilde yürütme organına sınırsız bir yetki verilmesi kabul edilemez.(AYM, 29/01/2014,E.2013/66,K.2014/19)      
	Bu itibarla, düzenlemenin Cumhurbaşkanının düzenleme yetkisi kapsamında ve anayasal ilkelere uygun olarak yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.
	Anayasanın 35. maddesi ile herkesin mülkiyet ve miras hakkına sahip olduğu, bu hakların ancak kamu yararı amacıyla kanunla sınırlanabileceği, mülkiyet hakkının kullanılmasının toplum yararına aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Anayasa Mahkemesinin bir çok kararında belirtildiği  üzere mülkiyet hakkı Anayasada sınırsız bir hak olarak düzenlenmemiş, kamu yararı amacıyla ve kanunla sınırlandırılabileceği öngörülmüştür. Bu sınırlandırmada bulunulurken Anayasanın 13. maddesinin göz önünde bulundurulması, dolayısıyla müdahalenin kanuna dayanması, Anayasa hükmünde belirtilen sebeplere bağlı olması ve ölçülülük ilkesi gözetilerek yapılması gerekmektedir.