muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6675, Karar No: 2007/7218, Tarih: 31.05.2007

8) 3116 Sayılı Yasa ve bu yasanın kimi maddelerini değiştiren 5653 Sayılı Yasa 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Orman Yasasının 117. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Halen yürürlükte bulunan 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi ile 5653 Sayılı Yasanın 1/e maddesine paralel nitelikte olan “funda veya maki ile örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerler orman sayılmaz” hükmü getirilmiştir.

6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi uyarınca Orman Genel Müdürlüğünün 24.12.1959 ve Şb 2.2802-1 sayılı teklifi ve Bakanlık makamının 24.12.1965 günlü oluru ile yürürlüğe giren Funda ve Makilik Sahaların Tespitine Ait Talimatname 17.08.1950 tarih ve 2.Şb 9857-203 sayılı tamimle yayınlanan Maki Yönetmeliği'ni yürürlükten kaldırmıştır. 5653 Sayılı Yasa 08.09.1956 tarihinde yürürlükten kaldırıldığı halde 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre Orman Genel Müdürlüğünün 17.08.1950 tarihli tamimi ile yürürlüğe konulan ve “Maki Yönetmeliği” ismi verilen düzenleme 24.12.1965 tarihine kadar yürürlükte kalmıştır. İşte, Daireye gelen dava dosyalarında görülmektedir ki; 17.08.1950 tarihli tamimle yürürlüğe konulan Maki Yönetmeliği dayanak gösterilerek 24.12.1965 tarihine kadar ve yine bu tarihten sonra da 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesine göre çıkartılan Maki Talimatnamesi uyarınca makiye ayırma çalışmaları yapılmıştır.

3116 Sayılı Yasanın 7. maddesi, orman kadastrosu komisyonlarının yaptığı orman kadastrosu işlemlerinin 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi orman ve orman rejimi dışına çıkartma (2/B) işlemlerinin sonuçlarının ilan edileceğini ve ilan süresi içinde itiraz edilmez ve dava açılmasa işlemlerin kesinleşeceğini bildirmiştir. Yine bu yasa ve bu konuda çıkarılan yönetmeliklerde, ilanın süresi ve nerelerde nasıl yapılacağı, ilandan sonra kişiler tarafından nasıl itiraz edileceği, itirazın nasıl inceleneceği ve itirazın reddi halinde davanın kimler tarafından ne zaman, hangi mahkemelerde açılacağı, konuları ayrıntılarıyla gösterildiği gibi 2613, 5602, 766 ve 3402 Sayılı Kadastro Yasaları ve bu yasalar gereğince çıkartılan yönetmeliklerde de bu konuda açıklayıcı emredici hükümler bulunduğu halde, gerek 6831 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 08.09.1956 tarihinden önce ve gerekse bu tarihten sonra yapılan çalışmaların hiçbiri ilan edilmemiş olduğu gibi yasa, yönetmelik ve talimatnamede, yapılan çalışmanın yerindeliğinin, hangi makam tarafından incelenip denetleneceği ve onanacağı, konularında hiçbir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durum, makiye ayırma çalışmalarının Orman İdaresinin bir iç işi olduğu, yapılan işlemin her zaman iptal edilebileceği, ya da yeniden yapılacak bir orman kadastro çalışmasında makiye ayrılan yerlerin orman kadastro sınırı içine alınabileceği, yine kesinleşen orman kadastro sınırı içinde bulunan taşınmaz hakkında yapılan makiye ayırma işleminin orman sınırı ve orman rejimi dışına çıkartma işlemi olmadığı, (20. Hukuk Dairesinin konularla ilgili kararları ve 16. Hukuk Dairesinin 08.10.1996 gün 1996/3416-4415 Sayılı kararı) makiye ayrılmakla birlikte o taşınmazın hukuken orman olmaya ve kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmelidir. Çünkü, "orman niteliğini kaybetme nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma" kavramı 1961 Anayasasının 131. maddesinin, 1970 yılında 1255 Sayılı Yasa ile değiştirilmesinden sonra hukukumuzda yer almış ve Anayasanın bu maddesinin değiştirilmesinden sonra 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi değiştirilerek “bilim ve ... bakımından orman niteliğini yitirme” nedeniyle orman rejimi dışına çıkartma işlemi orman kadastro komisyonları tarafından yapılmaya başlanılmış ve kesinleşen orman sınırları içinde iken makiye ayrılan yerler kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek somut olayda olduğu gibi orman rejimi dışına çıkartılmıştır. Orman Yönetiminin uygulamalarına paralel olan 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili tüm kararlarında ve 1. Hukuk Dairesinin 19/07/2001 gün 8253/9337 Sayılı kararında, orman sınırı içinde olan ancak makilik niteliğini taşımadığı halde makiye ayrılan yer hakkında yapılan makiye ayırma işleminin geçersiz olduğu, o yerin orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

9) 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D.nin Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949 sayılı 7. Hukuk Dairesinin 13.12.2004 gün 2004/4196-4556 ve 17. Hukuk Dairesinin 24.01.2005 gün 2004/13872-165 ve 25.01.2005 gün 2004/13823-163 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir.

Orman Yönetimi de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal değeri bulunmadığını kabul ederek somut olayda olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerle 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınıları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesindeki “… her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince çıkartılan 26/Mayıs/1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 31. maddesi ve 25 Haziran 1970 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 26-38. ve 19 Ağustos 1974 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 32/j-51. ve 20 Mayıs 1984 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 22/k-35. ve 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/k-28. ve son olarak 15 Temmuz 2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k-31. maddelerindeki "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında sözü edilen yönetmelik hükümlerine göre yapılan bu tür işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 gün 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 gün 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 gün ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 gün 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman ve ... bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman sınırlama tutanak ve haritası içinde kaldıkları Mayıs 1946 tarih 24 numarada 183 hektar yüzölçümüyle orman niteliğiyle Hazine adına tescil edildiği,1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında daha evvel orman kadastrosu sırasında Ayvalıdere- Gölcük\_Cevizbayırı Devlet ormanı olarak sınırlandırılan ve kesinleşen orman sahasına Mayıs 1946 tarih 24 numaralı tapu kaydı revizyon gösterilerek 1122 parsel numarasıyla orman olarak tespit tutanağı düzenlendiği , ancak bu arada önceden orman tahdidinin dışında olan bir kısım yerlerin de orman içine alındığı, bu parsel hakkında gerçek kişilerin Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinde açtıkları dava sonucu 20.08.1957 gün 1957/656-399 sayılı kararıyla makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek, dava konusu parselin de içinde bulunduğu 1122 parselin orman niteliği ile Hazine adına tesciline dair verilen kararın kesinleştiği ve 05.12. 1957 yılında 1.633.310 m2 yüzölçümüyle Ayvalıdere ... Bayırı devlet Ormanı olarak hükmen tescil edilen 1122 numaralı orman parselinin bazı bölümlerinin ... Tevzi Komisyonu tarafından 1967 yılında ... tevzi yoluyla dağıtıldığı ve 14.09.1968 tarihinde gerçek kişi adına ... tevzi tapu kaydının oluştuğu, çekişmeli parsellerin 1122 parsel içinde kalan tevzi parselleri olduğu,1950 yılında 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılmış ise de yasaya aykırı olarak yapılan makiye ayırma işleminin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı, 1988 yılında yapılan orman sınırı dışına çıkarma işlemine karşı herhangi bir dava açılmadığı, kesinleşen orman sınırları içinde iken oluşan eski tapu kayıtları yasal değerini yitireceğinden, böyle bir yer makiye ayrılmış olsa bile o yere ait eski tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği böyle yerler için oluşturulan özel tapulu taşınmazlar hakkında 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulama yerinin olmadığı 1783 parsel hakkında mahkemenin 2000/780 esas numarasında kayıtlı başka dava bulunduğu halde bu davanın sonucunun ve eldeki davaya etkisi olup olmadığının araştırılmadığı yine 1783 parselin (C) bölümünün aplikasyon sırasında orman içinde kalmaya devam ettiği gerek bu parsel yönünden gerek şerhin silinmesine karar verilen diğer çekişmeli taşınmazlar hakkında bozma öncesi ve sonrasında yapılan keşiflerde taşınmazların evveliyatını oluşturan 1122 parselin kadastro paftasıyla orman kadastro haritalarının ölçekleri denkleştirilerek aplike edilmesi yoluyla sağlıklı bir incelemenin yapılmadığı 1122 parsele göre konumlarının ancak dairenin 15.06.2006 tarihli geri çevirme kararı üzerine dosyaya gönderilen 30.04.2007 tarihli ...... imzalı krokiden anlaşılabildiği görülmektedir.

O halde mahkemece; 1783 parselle ilgili 2000/780 sayılı dava dosyası bulunduğu yerden getirtilerek sonucu ve temyize konu davaya etkisi araştırılmalı, uzman bilirkişiler aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 1122 parselin kadastro paftası ile 1945 yılında ve 1988 yılında yapılan orman kadastro çalışmalarına ait haritaların ölçekleri denkleştirilmek suretiyle ne kadarlık bölümünün orman içinde kaldığı araştırılmalı daha sonra bu parsel hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması isabetsizdir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle 1759, 1760, 1761, 1762, 1766, 1767, 1768, 1769, 1775, 1776, 1777, 1779, 1780, 1781, 1786, 1787, 1788 ve 1789 parsellerde davacı ...nin 2/B madde şerhinin silinmesi istemiyle açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekirken farklı görüş ve düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmadığından bu parsellere yönelik hükmün bozulması gerekmiştir

.SONUÇ: 1) Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle 1796 parsele, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle 1771, 1772, 1773 ve 1774 parsellere yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu bölümlere yönelik olarak ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı - davalı Laferge ... Çimento A.Ş.'ne yükletilmesine,

2) Yukarıda 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle 1783 parsel ile 1759, 1760, 1761, 1762, 1766, 1767, 1768, 1769, 1775, 1776, 1777, 1779, 1780, 1781, 1786, 1787, 1788 ve 1789 parseller yönünden Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 31.05.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22, Karar No: 2021/851, Tarih: 25.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/22 E.  ,  2021/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kanuna muhalefet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... Çaloğlu ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/06/2020 gün ve 2020/165 E. 2020/157 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİNE 25/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26533, Karar No: 2013/3945, Tarih: 30.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/26533 E.  ,  2013/3945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki ...'in sanık ...'den şikayetçi olduğu görülmekle 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi gereğince davaya katılmasına karar verilerek temyiz talebinin incelenmesinde;

Müşteki ...'in dosyada sanık sıfatı olduğu ancak beraat ettiğinden aleyhine temyiz olmayıp hükmü müşteki sıfatıyla temyiz ettiği anlaşılmakla tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Müşteki ...'in 10.02.2009 tarihli duruşmada sanık ...'ten şikayetinden vazgeçtiğini belirttiğinden bu sanıkla ilgili hükmü temyize hakkı olmadığından 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz talebinin REDDİNE,

2) Katılanın, araştırma sonucu kimlik bilgilerine ulaştığı ve doktor Ahmet'in yakını olduğunu öğrendiği sanık ...'den şikayetçi olduğu, kimlik bilgilerine ulaştığı, sanık ...'in hazırlık soruşturmasında olay yerinde olmadığını savunması karşısında, sanık ...'in yargılama aşamasında savunması alınmadan ve müştekiye teşhis işlemi yaptırılmadan eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince talebe kısmen uygun olarak hükmün BOZULMASINA, 30.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13835, Karar No: 2023/22290, Tarih: 10.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/13835 E.  ,  2023/22290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/598 E., 2015/952 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından , 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; şikâyetçi ve katılanın kamu görevlisi olup, sanığa iftira atmalarını gerektirecek husumetlerinin bulunmaması, olayın akışına uygun istikrarlı ve birbirlerini destekler beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde kamu görevlisine hakaret ve görevli memura direnme suçlarını işlediği sabit iken yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde 1.50 promil alkollü olduğu anlaşılan sanık ...'in yönetimindeki aracın şüphelenilerek durdurulduğu, cezai işlem yapılacağı esnada sanığın görevli polis memuru katılan ... A.'ya hitaben, "Sen kürtsün galiba, sana ...'i dar getiririm, senin a...ına korum" şeklindeki tehdit ve hakaret sözlerini alenen sarf ettiği ve yine adı geçen memura yumruk salladığı fakat ilgili memurun geriye çekilmesi üzerine yumruğun temas etmediği, sanığın ayrıca diğer polis memuru şikâyetçi ... S.'yi de hedef alacak şekilde " A...cıklar, hepinizi sinkaf ederim" şeklinde hakarette bulunduğu iddiasıyla kamu davaları açılmıştır. Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Kamu görevi icra eden katılan ve şikâyetçinin sanığa iftira atmalarını gerektirecek nitelikte husumetlerinin dosyaya yansımadığı dikkate alınarak, katılanın ve şikâyetçinin birbirleriyle aynı doğrultudaki beyanlarına neden itibar edilmediği, denetime olanak verecek biçimde açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından beraat kararları verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10278, Karar No: 2012/15359, Tarih: 09.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10278 E.  ,  2012/15359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu edilen... mahallesinde bulunan 6 ada 41 parsel sayılı taşınmazın 2005 yılında yapılan imar uygulamasından sonra uhdesinde kalan kısımlarını gösterir şekilde tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü'den getirtilmesinden sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2687, Karar No: 2014/13119, Tarih: 24.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/2687 E.  ,  2014/13119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14007, Karar No: 2014/15600, Tarih: 15.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/14007 E.  ,  2014/15600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 10. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2009

NUMARASI : 2008/1329-2009/930

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/05/2009 tarih ve 2008/1329-2009/930 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili A.. Ç..'in ortağı ve yetkilisi olduğu diğer müvekkili şirket aracılığı ile davalıya taşımacılık hizmeti sunarak kooperatif üyelerini aracı ile Antalya'dan Ankara'ya genel kurul için taşıdığını, taşıma karşılığında fatura keserek kooperatif yöneticilerine verdiğini, davalı fatura bedelini ödeyemeyince müvekkilinin kooperatif yöneticileri ile yaptığı görüşme ve yazılı başvurular neticesinde bu alacağının kooperatife olan borcundan mahsubunu talep ettiğini, kendisine de mahsup yapıldığının bildirildiğini ve kayıtlara da bu meblağın gider olarak işlendiğini ancak, müvekkilinin mahsup işleminin gerçekleşmediğini kendisine bildirilen kooperatif aidat borcu neticesinde öğrendiğini, bu nedenle müvekkilinin mahsup gerçekleşmediğinden kooperatife kalan borcunu ödemek zorunda kaldığını oysa kooperatif yöneticilerinin hileli olarak kayıtlar üzerinde taşıma ücretinin ödendiğini göstererek parayı zimmetlerine geçirdiklerini, müvekkilinin davalıya ihtarname de gönderdiğini ancak davalı tarafından ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 2.006 TL asıl alacak ve 2.592 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 4.598 TL'nin ihtar tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.