muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1711, Karar No: 2020/2720, Tarih: 10.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1711 E.  ,  2020/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Mahkeme hükmü davacı vekiline, 02.03.2017 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 29.03.2017 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas,1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 492 sayılı yasanın 13/j maddesi uyarınca davacıdan harç alınmasına yer olmadığına,10.09.2020 tarihinde oybirliğiyle kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15078, Karar No: 2012/18534, Tarih: 11.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/15078 E.  ,  2012/18534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, haksız fiile dayalı maddi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davalı kusurlu bulunarak hüküm verilmiştir.Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7897, Karar No: 2007/7621, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7897 E.  ,  2007/7621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin Birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu dosyaya getirtilmemekle beraber aynı gün incelenen aynı mahkemenin 21.6.2005 gün 2005/95-144 Esas ve Karar sayılı dosyası içerisine getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde buğdayın dekara verimi 200 kg, samanın dekara verimi 150 kg, samanın toptan satış fiyatı 0,08., YTL. masrafı ise 75,26 YTL; bostanın dekar başına verimi 1000 kg, toptan satış fiyatı 0,13 YTL., nohutun samanının dekar başına verimi 70 kg, fiyatı 0,08 YTL. iken bilirkişi kurulu raporunda verim ve fiyatın yüksek, masrafların ise düşük alınmak suretiyle taşınmazın değerinin yüksek tespit edilmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarda belirtilen bozma sebebi doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/893, Karar No: 2007/920, Tarih: 28.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-893 E.  ,  2007/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3.İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2007

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 3.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.04.2007 gün ve 2006/1481-2007/292 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 10.07.2007 gün ve 2007/19897-23054 sayılı ilamı ile; (“…Davacı  işçi 19.11.2001 tarihinde imzalan protokolün  geçersiz olduğunu ileri sürmüş ve 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu  iş sözleşmesinin 39. maddesinde  öngörülen  ücret artışından kaynaklanan fark  ücret isteğinde bulunmuştur. Davalı  işveren  protokolün  toplu  iş sözleşmesi  imzalayan yetkili kişiler tarafından imzalandığını ve geçerli  olduğunu  savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

İşyerinde, 28.8.2000 tarihinde  sendika tarafından verilen yetkiye istinaden  16.2.2001 tarihinde imzalanan toplu  iş sözleşmesi 1.10.2000- 30.9.2002 tarihleri arasında yürürlükte kalmıştır. Toplu  iş sözleşmesini imzalayan sendika yetkililerinin bir kısmı ile işveren temsilcileri arasında 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolle, 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe giren  ücret artış  hükmü tadil edilmiş ve ücret artışı  oranı düşürülmüştür. Yine 1.4.2002 tarihinde yürürlüğe girecek  olan ücret artışı hükmünde değişiklik yapılmıştır.

Sözü edilen protokolü sendika adına imzalayanlardan 5 kişi 28.8.2000 tarihli  sendika yetki yazısında  münferiden ve müştereken  toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kılınmışlardır. Toplu  iş sözleşmesi imzalama konusunda  verilen yetki sendika tarafından daha sonra geri alınmış değildir. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapılması için  ise sendika tarafından   özel bir yetki verilmesine gerek bulunmamaktadır. Toplu  iş sözleşmesinde değişiklik  yapma konusunda sendika yönetim kurulunun bir karar alması da gerekmemektedir. Sendika yetkilileri tarafından anılan yetkiye dayanılarak 16.2.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesi imzalanmasının ardından 9 ay sonra değişen koşullara göre bazı hükümlerde değişikliğe gidildiği görülmektedir.

Somut olayda, 19.11.2001 tarihinde toplu  iş sözleşmesini birlikte ve tek başına imzalamaya yetkili  olan  aralarında sendika genel  başkanı  işe şube yöneticisinin de bulunduğu 5 kişi protokolü sendika adına düzenlemişler ve işyerinde anılan protokol uygulanmaya başlamıştır. Bu konuda sendika ile işveren  arasında bir  uyuşmazlık ortaya çıkmamıştır.  İşçiler de  protokole yapılan uygulamaya karşı çıkmaksızın çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Sonraki dönemlerde yeni toplu  iş sözleşmeleri imzalanmış ve işçilerin almakta oldukları  ücretleri  üzerinden  ücret artışları öngörülmüştür. Anılan sözleşmelerin imzalanması aşamalarında da 19.11.2001 tarihinde imzalanan protokolün geçersizliği sendika ile işveren arasında bir çekişme konusu olmamıştır. Böyle olunca bahsi geçen protokolün sendika adına yetkili kişiler tarafından imzalanmadığının kabulü doğru  olmaz.

Mahkemece kararın gerekçesinde daha  önce aynı konuda kesinleşen mahkeme kararlarından söz edilmişse de, anılan protokolün  ileriye dönük  olarak sonuçlarını doğuracağı yönünde yerel mahkeme kararlarının onandığı Dairemiz  kararları da mevcuttur. Bu itibarla her dosyadaki delil durumuna göre çözüme gidilmelidir.

Dairemizin kararlılık kazanmış  olan uygulamasına göre toplu  iş sözleşmesi imzalamaya yetkili kişiler tarafından düzenlenen protokolle toplu  iş sözleşmesi hükümlerini ileriye dönük  olarak değiştirilmesi  imkan dahilindedir. Somut olayda protokolün  ilk maddesinde 1.10.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olan ücret artışı hükmü tadil edilmekle bu değişiklik, geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz. Böyle olunca davacının 1.10.2001 - 19.11.2001 tarihleri arasında kalan dönem için protokolün sonuç doğurmayacağı kabul edilmeli ve anılan dönem için  ücret farkı  hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Protokolün imzalandığı tarih sonrasında ise protokol hükümleri doğrultusunda yapılan işveren uygulaması yerinde olduğundan  19.11.2001 tarihi sonrası için ücret farkı  isteğinin reddine karar verilmelidir. Gerekirse bu yönde bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre ve özellikle toplu iş sözleşmesinin eki niteliğinde bulunan protokol uyarınca toplu iş sözleşmesinin yasaca cevaz verilen hükümlerinin ileriye dönük olarak değiştirilebilmesinin mümkün bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç  : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6938, Karar No: 2014/635, Tarih: 31.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6938 E.  ,  2014/635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/439-2013/129

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller D.. A.Ş. ve A.. A.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, plastik ambalaj üretimi yapan müvekkili şirketin borca batık olduğunu, ancak hazırlanan iyileştirme projesi doğrultusunda bu durumdan kurtulmasının mümkün olduğunu ileri sürerek, müvekkili şirketin borca batık olduğunun tespiti ile iflasının bir yıl süreyle ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller M.... Polimer ve Tekstil Tic. Ltd. Şti, M....İnşaat Nak. Gıda Tks. Tur. Hayv. Doğ.San. Tic. LTd. Şti., D... A.Ş., Ç....... Tüketim Malları Paz. Ltd. Şti., C... Gıda Mad. Ot. İnş. Tic. Ltd. Şti., A.. A.. vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Müdahiller M.... Kalıp İmalatı Döküm Plast. Enjek. ve Petrol Ürn. San Tic. Ltd. Şti., A..... Ambalaj Plastik ve Dek. Ürn. San Tic. Ltd. Şti., Barış. Amb. Matbaacılık San ve Tic. Ltd. Şti., D.. Ş.. ile M... Konsantre Boya Amb. Plas. Kim. Kalıp. İml. San ve Tic. Ltd. Şti. temsilcileri, iflas erteleme talebinin kabulüne karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin aktiflerinin pasiflerinden az olduğu, bu nedenle borca batık durumda bulunduğu, borca batık durumda olan şirketin geçmiş yıllardaki ciro ve kârlılık oranlarına göre iflasın ertelenmesi halinde borca batıklıktan çıkma olanağının bulunduğu, yeni yatırımlarla ciro ve kârlılık rakamlarının artabileceği, büyük miktarda alacaklı bulunduğu şirketlerin iflas erteleme talebinde bulunması ve verilen tedbir kararları nedeniyle alacağını tahsil edememesi nedeniyle mali krize düştüğü, şirketin gerek yapacağı üretim ve satışlar, gerekse şirket ortaklarının sermaye koyma taahhüdü nedeniyle öngördüğü hedefleri gerçekleştirebilmesi halinde bir yıllık sürede dahi borca batıklıktan çıkma ihtimal ve

potansiyelinin bulunduğu ve ödenmemiş sermaye borcunun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile bir yıl süre ile davacı şirketin iflasının ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahiller Denizbank A.Ş. ile A.. A.. vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil D... A.Ş. vekilinin tüm, müdahil A.. A.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, müdahiller Denizbank A.Ş. ile A.. A.. vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil D... A.Ş. vekilinin tüm, müdahil A.. A.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi '' Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.'' hükmünü içermektedir. Mahkemece 23.10.2012 tarihli ara kararda, ihtiyati tedbir kararının istisnaları arasında ''İflasının ertelenmesi istenen şirket aleyhindeki herhangi bir icra takibi nedeniyle, İİK nun 89. maddesi kapsamında üçüncü kişiden tahsil olunan paraların o dosyadaki ilgili alacaklıya ödenmesi hali hariç olmak kayıt ve şartıyla '' paragrafına yer verilmiştir. Müdahil A... Kimya A.Ş. vekilinin itirazı üzerine mahkemece, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde, haciz ihbarnamesi gönderilmesinin maddi hukuk işlemi olmadığı, gönderilmiş olsa bile davacı şirket alacağının davalı alacaklılarına ödenmesinin söz konusu olmayacağı, tedbir istisnasının kaldırılması gerektiği açıklanmış, hükmün 11. maddesinde ise, ''İİK'nın 89. maddesi kapsamında üçüncü kişiden tahsil olunan paraların o dosyadaki alacaklıya ödenmesi hariç olmak kaydıyla verilmiş tedbir kararının maddi hukuka ilişkin olması nedeniyle kaldırılmasına'' karar verilmiştir. Kararın gerekçe bölümünde yapılan açıklama ile hükmün 11. bendi, HMK'nın 297/2. maddesine aykırı olup, şüphe ve tereddüt uyandıracak, taraflara yüklenen borç ve hakların anlaşılamayacağı şekilde kaleme alınmıştır.

İflasın ertelenmesi talebi üzerine, daha erteleme kararını vermeden önce buna ilişkin yargılama sırasında, İİK'nın "erteleme tedbirleri" başlıklı 179/a bendi uyarınca mahkeme, envanter düzenlenmesi ve yönetim kurulunun yerine geçmesi ya da yönetim kurulunun kararlarını onaylaması için derhal bir kayyım atar; ayrıca şirketin malvarlığının korunması için gerekli diğer önlemleri alır. Kural olarak, mahkemenin ihtiyati tedbir yoluyla, icra ve iflas takiplerini yargılamanın sonuna kadar durdurabileceği veya aynı süre zarfında yeni takip yapılmasını yasaklayabileceği doktrin tarafından da kabul edilmektedir. Bu bağlamda, doktrinde, buna imkân verilmediği takdirde, bazı hallerde uzun zaman alabilecek yargılama süreci esnasında talep sahibi şirketin mallarının muhafaza altına alınması veya satılması suretiyle iflasın ertelenmesi kurumunun bütün özünden ve faydasından yoksun bırakılmasının imkân dahiline gireceğine; kanun koyucunun alacaklılar arasında eşitliği bozan böyle ağır ve vahim bir sonucu istediğini düşündüren hiçbir gerekçe veya hüküm bulunmadığına işaret edilmektedir. Ne var ki, böyle bir ihtiyati tedbir kararının, iflasın ertelenmesi kararıyla dahi elde edilemeyecek olan hukuki sonuçları borçlu şirkete bahşedecek nitelikte olmaması gerekir. Dolayısıyla, iflasın ertelenmesi talebinin incelenmesi sırasında geçerli olmak üzere verilen ihtiyati tedbir kararlarının maddi hukuk alanında sonuçlar doğuracak nitelik ve içerikte olmaması gerekir. Zira, doktrinde de belirtildiği üzere, erteleme ile sağlanmak istenen, şirket bakımından her şeyin durması değil, özellikle takiplerin durdurulması suretiyle şirketin rahat bir nefes almasının sağlanmasıdır. Bu çerçevede, iflasın ertelenmesi talebinde bulunmuş olan borçlu şirketin alacaklılarının, alacaklarını tahsil amacıyla uygulayabilecekleri temlik, takas, mahsup, hapis hakkı gibi hukuki işlemlerin durdurulmasına yönelik tedbirler hep sonuçlarını maddi hukuk alanında doğuran veya borçlu şirkete nazaran üçüncü kişi durumunda olanların maddi hukuktan doğan

talep ve def'i haklarını etkileyen (kısıtlayan) tedbirlerdir ve bu tedbirlere gerek iflasın ertelenmesi kararı çerçevesinde, gerekse erteleme yargılaması sırasında ihtiyati tedbir yoluyla karar verilemez. Keza, üçüncü kişilerin haklarını etkileyecek ihtiyati tedbir kararları vermekten de kaçınılmalıdır.

İflas erteleme davalarında davacının ihtiyati tedbir taleplerinin yerinde görülmesi halinde mahkemece malvarlığının muhafazası için gerekli tedbirler alınabilir. Tedbirlere karar verilirken borçlunun menfaati kadar alacaklıların menfaaati de gözetilmeli ve ancak gerekli olan tedbirlere karar verilirken, maddi hukuk alanında sonuçlar doğuran muhafaza tedbirleri verilmemelidir. Ayrıca alacaklıların alacaklarını tahsil amacıyla kullanabilecekleri hukuki işlemlerin durdurulması da mevcut düzenlemeye uygun değildir. (Öztek, Selçuk: İflasın Ertelenmesi Bankacılar Dergisi Sa. 53, 2005, s. 66 ).

İİK’nın 89. maddesine göre çıkarılan haciz ihbarnamesinin, hakkında iflasın ertelenmesi istenen şirket bakımından etkisine gelince; İİK'nın 179/b madde hükmünde yer alan "takip" sözcüğü "takip işlemi" anlamındadır. "Takip işlemi" ise icra organları tarafından borçluya karşı yapılan ve cebri icra takibinin ilerlemesini hedef tutan, diğer bir deyişle alacaklıyı borçlunun malvarlığından tatmin gayesine yaklaştırmaya elverişli olan işlemdir.

İİK'nın 89. madde hükmünde öngörülen birinci haciz ihbarnamesinin üçüncü şahsa tebliği doktrinde bir icra takip işlemi olarak nitelendirilmektedir. Böyle olunca, iflasın ertelenmesi talebinde bulunmuş olan (takip borçlusu) şirketin üçüncü kişiler nezdindeki para alacaklarının bu şirket aleyhine başlatılmış bulunan bir icra takibi çerçevesinde takip alacaklısı lehine haczinin, icra müdürünün haciz iradesi iflasın ertelenmesi yargılaması sırasında ihtiyati tedbir kararı verilmeden önce tutanağa geçirilse bile, haciz ihbarnamesinin üçüncü kişiye bu ihtiyati tedbir kararı verildikten sonra tebliğ edilmesi suretiyle sağlanması mümkün değildir; çünkü ihtiyati tedbir kararıyla icra takip işlemi yapılması ve dolayısıyla üçüncü kişiye takip dosyasından haciz ihbarnamesi gönderilmesi yasaklanmıştır. Buna rağmen, ihtiyati tedbir kararının verilmesinden sonra üçüncü kişiye birinci haciz ihbarnamesi gönderilmiş ve tebliğ edilmişse, bu ihbarnamenin ve borçlu şirketin üçüncü kişi nezdindeki hak ve alacakları üzerine konulan haczin borçlu şirketin icra mahkemesine yapacağı şikayet üzerine kaldırılması gerekir. Bu takdirde, haciz kalktığına göre, üçüncü kişideki paranın erteleme talebinde bulunmuş olan (ve üçüncü kişiden alacaklı olan) şirkete ödenmesi mümkündür.

Keza 89/1 ihbarnamesi üçüncü kişiye ihtiyati tedbir kararının verilmesinden önce tebliğ edilmiş, ama daha icra dairesine veya haciz alacaklısına ödeme yapılmadan ihtiyati tedbir kararı verilmişse, üçüncü kişinin ihbarname konusu borcu icra dairesine ödemesi onun açısından en risksiz olan çözümdür; ama üçüncü kişi borcu olan parayı icra dairesine öderse, icra dairesinin üçüncü kişiden tahsil ettiği bu parayı haciz alacaklısına ödemesi bir icra takip işlemi teşkil eder ve ihtiyati tedbir kararıyla icra takip işlemi yapılması yasaklandığından icra dairesi tarafından haciz alacaklısına böyle bir ödemede bulunulması mümkün değildir. İcra veznesindeki bu paranın erteleme talebinde bulunmuş olan şirkete ödenmesinin de mümkün olmadığı açıktır. Çünkü ihtiyati tedbir kararından önce geçerli bir şekilde kurulmuş olan haciz, mevcut kalmakta devam etmektedir. Bu takdirde erteleme yargılamasını sürdüren asliye ticaret mahkemesinin de birinci haciz ihbarnamesiyle konulmuş olan haczin kaldırılmasına ve üçüncü kişi nezdindeki alacağın erteleme talebinde bulunmuş olan şirkete ödenmesine karar veremez.

Görüleceği üzere, mahkemece iflasın ertelenmesi kararından önce ihtiyati tedbir yoluyla "...hiçbir takip işlemi yapılmamasına..." karar verildiği zaman, ayrıca tasrih edilmemiş olsa bile, bir icra takip işlemi olarak 89/1 ihbarnamesinin üçüncü kişiye gönderilmesi ve/veya tebliğ edilmesi yasaklanmış olmaktadır.

Bu bağlamda, İİK m.89'daki ihbarnamelerin, doktrinde ve içtihatlarda anlaşıldığı şekliyle "maddi hukuk alanında sonuçlar doğuran nitelik ve içerikte tedbirler"den olduğunu söylemek mümkün değildir. İflasın ertelenmesi ve bunun ön önlemi olarak ihtiyati tedbirle sağlanmak istenen; özellikle takiplerin durdurulması suretiyle şirketin rahat bir nefes almasına imkan verilmesidir. Kaldı ki, böyle bir yasaklama getirilmediği takdirde alacaklılar arasında eşitliğin bozulması için son derece elverişli bir zemin hazırlanmış olacaktır. Çünkü bazı alacaklılar erken davranmak suretiyle alacaklarını tahsil edebilecek duruma gelecekler; borçlu şirketin içinde bulunduğu mali güçlük halinden kurtulabileceği düşüncesiyle icra takibine hemen başlamayıp iyi niyetle bekleyen alacaklılar ise alacaklarını kısmen ya da tamamen tahsil edemeyeceklerdir.

İİK m.89/1 ihbarnamesinin takip alacaklısı tarafından erteleme talebinde bulunan (takip borçlusu) şirkete borçlu olan üçüncü kişiye gönderilmesinin "maddi hukuk alanında sonuçlar doğuran nitelik ve içerikte bir tedbir" olmayıp tamamen bir icra takip işlemi olduğu ve bu yönüyle, tedbir kararında açıkça tasrih edilmemiş olsa bile, "...hiçbir takip işlemi yapılmamasına..." ilişkin yasak kapsamında bulunduğu; bu yasağı muhafaza edip 89/1 ihbarnamesi gönderilmesini mümkün kılmanın çelişkili sonuçlar yaratacağı ve ayrıca takip yasağından hem erteleme talebinde bulunmuş olan (takip borçlusu) şirket ve hem de alacaklılar bakımından beklenen faydayı ortadan kaldıracağı sonucuna varılması gerekmektedir. Kural olarak haciz ihbarnamesi muhataba ulaşmış ve haciz ihbarnamesine konu olan alacak icra veznesine ulaşmadan önce tedbir kararı verilmiş ise, ödeme işlemi bir takip işlemi olduğundan paranın haciz alacaklısına veya haczin borçlusuna ödenmemesi gerekir. Keza aynı Kanun'un 179/b madde hükmü gereğince açılan iflasın ertelenmesi davası nedeniyle verilen tedbir kararı üzerine borçlu aleyhine 6183 sayılı Kanun’a göre yapılan takipler de dahil olmak üzere, hiçbir takip yapılamaz ve evvelce yapılmış olan takipler durur. Takibin durması, takibin bulunduğu aşamada kalması anlamında olduğundan, tedbir kararından önce konulmuş olan muhafaza tedbirinin kaldırılmaması gerekir.

Mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek, İİK'nın 89. maddesi kapsamında, haciz ihbarnamesi gönderilip gönderilmeyeceği ve bu haciz kapsamında tahsil edilen paraların davacı alacaklılarına ödenip ödenmeyeceği ile ilgili anlaşılır, infazı mümkün, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.