muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/6872, Karar No: 2024/5563, Tarih: 21.10.2024

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY: 
Davacı şirket adına,  ilişkili olunan üniversiteye bağış adı altında yapılan ödemenin  kâr payı dağıtımı niteliğinde olduğundan indirim konusu yapılamayacağı  yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılı için re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesinde, herkesin, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre vergi ödemekle yükümlü olduğu; vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımının, maliye politikasının sosyal amacı olduğu ortaya konulmuş, vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı kural altına alınmıştır.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun  3/A maddesinde vergi kanunlarının lafzı ve ruhu ile hüküm ifade edeceği, lafzın açık olmadığı hallerde vergi kanunlarının hükümlerinin, konuluşundaki maksat, hükümlerin kanunun yapısındaki yeri ve diğer maddelerle olan bağlantısı göz önünde tutularak uygulanacağı düzelenmiş, 3/B maddesinde de vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği ve iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olduğu ifade edilmiştir.

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun "Diğer İndirimler" başlıklı 10. maddesinde, genel ve özel bütçeli kamu idarelerine, il özel idarelerine, belediyelere ve köylere, Cumhurbaşkanınca vergi muafiyeti tanınan vakıflara ve kamu yararına çalışan dernekler ile bilimsel araştırma ve geliştirme faaliyetinde bulunan kurum ve kuruluşlara makbuz karşılığında yapılan bağış ve yardımların toplamının o yıla ait kurum kazancının % 5’ine kadar olan kısmını, sayılan kamu kurum ve kuruluşlarına bağışlanan okul, sağlık tesisi, 100 yatak (kalkınmada öncelikli yörelerde 50 yatak) kapasitesinden az olmamak kaydıyla öğrenci yurdu ile çocuk yuvası, yetiştirme yurdu, huzurevi ve bakım ve rehabilitasyon merkezi ile mülki idare amirlerinin izni ve denetimine tabi olarak yaptırılacak ibadethaneler ve Diyanet İşleri Başkanlığı denetiminde yaygın din eğitimi verilen tesislerin ve Gençlik ve Spor Bakanlığına ait gençlik merkezleri ile gençlik ve izcilik kamplarının inşası dolayısıyla yapılan harcamalar veya bu tesislerin inşası için bu kuruluşlara yapılan her türlü bağış ve yardımlar ile mevcut tesislerin faaliyetlerini devam ettirebilmeleri için yapılan her türlü nakdi ve ayni bağış ve yardımların tamamının kurumlar vergisi matrahının tespitinde, kurumlar vergisi beyannamesi üzerinde ayrıca gösterilmek şartıyla, kurum kazancından indirilebileceklerinin hükme bağlandığı; Kanunun 11. maddesinde ise, kurum kazancının tespitinde indirim konusu yapılması kabul edilmeyen hususlara yer verilmiştir.

2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 55. maddesinde, yükseköğretim üst kuruluşları, yükseköğretim kurumları ve bunlara bağlı birimlerin gelir kaynaklarının, her yıl bütçeye konulacak ödenekler, kurumlarca yapılacak yardımlar, alınacak harç ve ücretler, yayın ve satış gelirleri, taşınır ve taşınmaz malların gelirleri, döner sermaye işletmelerinden elde edilecek kârlar ile bağışlar, vasiyetler ve diğer gelirlerden oluştuğu düzenlenmiş, "Mali kolaylıklar" başlıklı 56. maddesinde, yükseköğretim üst kuruluşları, yükseköğretim kurumları ve bunlara bağlı kuruluşlara yapılacak her türlü bağış ve vasiyetlerin, vergi, resim, damga resmi ve harçlardan muaf olduğu, bağış ve vasiyetlerin kullanılmasında, bağış ve vasiyet yapanların koydukları ve kanunlara göre geçerli sayılan kayıtlara ve şartlara uyulacağı, üniversiteler ve yüksek teknoloji enstitülerinin genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanacağı, gelir veya kurumlar vergisi mükellefleri tarafından üniversitelere, yüksek teknoloji enstitüleri ile gelirlerinin en az dörtte üçünü münhasıran devlet üniversitelerinin faaliyetlerinin devam ettirilmesi ve desteklenmesini amaç edinmek üzere kurulan ve fiilen bu çerçevede faaliyette bulunan vakıflardan Cumhurbaşkanınca vergi muafiyeti tanınanlara makbuz karşılığında yapılan bağışların, Gelir ve Kurumlar Vergisi Kanunları hükümlerine göre yıllık beyanname ile bildirilecek gelirden ve kurum kazancından indirilebileceği, bu hükmün uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkili olduğu hüküm altına alınmıştır.
Aynı Kanunun ek 6. maddesinde ise, vakıf tarafından kurulacak yükseköğretim kurumunun, vakıf tüzelkişiliği dışında ayrı bir tüzelkişiliğe sahip olduğu ve bu kurumun gelirlerinin geçici olarak dahi hiç bir suretle vakıf mamelekine veya hesaplarına intikal etmeyeceği, vakıf yükseköğretim kurumuna doğrudan doğruya bağış ve yardım yapılabileceği; ek 7. maddesinde ise, vakıflarca kurulacak yükseköğretim kurumlarının, bu Kanunun 56. maddesinde yer alan mali kolaylıklardan, muafiyetlerden ve istisnalardan aynen istifade edecekleri ve bunların emlak vergisinden muaf tutulacağı hükümlerine yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda yer verilen mevzuat kapsamında vergi yükünün adil ve eşit dağılımı ile vergi güvenliğini temin etmek  maksadıyla "vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olayın gerçek mahiyeti esastır" düzenlemesiyle "ekonomik yaklaşım ilkesi" benimsendiği görülmektedir.
Vergi hukukuna özgü yorum yöntemi olan ekonomik yaklaşım ilkesi de vergilendirme işlemi yapılırken, Kanuna uygun olarak biçimlendirilen muamelelerin bu biçimselliğinin ötesine geçilerek, muamelenin tarafları arasında oluşan maddi ve hukuki ilişkinin gerçek iktisadi mahiyetinin araştırılması olarak açıklanmaktadır. Anılan yorum yöntemiyle gerçek iktisadi ilişkinin çeşitli hukuki kılıflar kullanılarak gizlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmaktadır.

Vergi hukukuna özgü yorum yöntemi olan ekonomik yaklaşım ilkesi de vergilendirme işlemi yapılırken, Kanuna uygun olarak biçimlendirilen muamelelerin bu biçimselliğinin ötesine geçilerek, muamelenin tarafları arasında oluşan maddi ve hukuki ilişkinin gerçek iktisadi mahiyetinin araştırılması olarak açıklanmaktadır. Anılan yorum yöntemiyle gerçek iktisadi ilişkinin çeşitli hukuki kılıflar kullanılarak gizlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmaktadır.
Nitekim, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin gerekçesinde, bir kısım  mükelleflerin mümkün olduğu kadarıyla az vergi verme gayreti içinde bulundukları ve bunu sağlamak için de vergiye tabi gelir ve işlemlerini, kanunların açık ve müsamahalı bulunduğu imkanlardan faydalanmak veya kanunları hiçe saymak suretiyle gizledikleri ve vergiye tabi değilmiş gibi gösterdiklerine vurgu yapılarak olayın gösterildiği şekilde değil, gerçek yönüyle ele alınması ve buna göre işlem yapılması gerektiği belirtilmiştir.
Mükellefler, vergiden kaçınmak amacıyla, madde gerekçesinde de belirtildiği üzere kanunu dolanmak suretiyle, vergi hukukundaki adıyla peçeleme yoluyla vergisel işlemleri gizlemekte ya da vergiye tabi değilmiş gibi göstermektedirler.
Bu kapsamda, esasen özel hukuktaki kanuna karşı hilenin yansıması olmakla birlikte, vergi hukukuna özgü bir kavram olan "peçeleme" , mükelleflerin vergi kaçırmak amacıyla özel hukuk biçimlerini ve kurumlarını olağan kullanımları dışında kötüye kullanmaları olarak tanımlanmaktadır. 
Peçelemede, bir özel hukuk işleminin peçeli işlem olarak nitelendirilebilmesi için vergiyi dolanma kastının, mükellef tarafından olayların doğal akışıyla uyum içinde olmayan hukuksal kalıp ve biçim vergi kanununu dolanmak kastıyla kullanmış olması gerekmekte olup, salt vergi kaçırmaya yönelen iradenin varlığını ispat yükü kural olarak idareye aittir. Vergi idaresi, taraflarca seçilen sözleşmeye (hukuki biçime) doğal ve olağan kullanımı dışında başvurulduğunu, taraflarca tercih edilen hukuki işlemin “iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymadığını veya işin esasına göre normal ve mutad olmadığını” maddi ve somut delillerle ispatlamak zorundadır.
Peçelemenin varlığı saptandığında, peçeleme işlemiyle ulaşılmak istenen iktisadi sonuç vergi kanununun kapsamındaki doğal ve olağan olarak başvurulması gereken işlemle elde edilmiş olsaydı ne yolda vergilendirilecek idiyse, peçeleme işlemi de o şekilde vergilendirilir.
Öte yandan, peçeleme sözleşmesinde kullanılan hukuki biçim, özel hukuk açısından geçerli olup sadece vergi hukuku açısından geçersiz olmaktadır. Bu itibarla, taraflar peçeli sözleşmenin gerek şekli gereklerini  gerekse içeriğindeki yükümlülüklerini yerine getirmiş olsalar dahi, vergilendirme bakımından, esas amacı vergiyi azaltmaya yönelmiş olan peçeleme işlemi geçersiz sayılmaktadır.

Öte yandan, peçeleme sözleşmesinde kullanılan hukuki biçim, özel hukuk açısından geçerli olup sadece vergi hukuku açısından geçersiz olmaktadır. Bu itibarla, taraflar peçeli sözleşmenin gerek şekli gereklerini  gerekse içeriğindeki yükümlülüklerini yerine getirmiş olsalar dahi, vergilendirme bakımından, esas amacı vergiyi azaltmaya yönelmiş olan peçeleme işlemi geçersiz sayılmaktadır.
Dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin 2018 dönemi işlemlerinin kurumlar vergisi yönünden incelenmesi sonucu düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporunda özetle, davacı şirketin ... Üniversitesine bağış adı altında toplam 5.000.000,00.-TL ödeme yaptığı, ... Holding A.Ş.'nin davacı şirketin %13,26 paylı ortağı olduğu, davacının diğer ortaklarının da ... Holding A.Ş.'nin iştiraki olduğu, ... Üniversitesinin ise ... Holding A.Ş.'nin %99,99 paylı ortağı olduğu; ... Holding A.Ş. hakkında düzenlenen ... tarih ve... sayılı Görüş ve Öneri Raporuna atıfla, ... Holding'e ait bağlı ortaklıklar ve iştirakler tarafından ... Holding'e,  herhangi bir kâr payı dağıtılmamasına karşın, ... Holding'in sahibi konumundaki Üniversiteye 2014-2018 yılları arasında sürekli bir şekilde ve yüksek tutarlarda bağış adı altında ödemelerin yapıldığının belirtildiği, bu itibarla vergilendirilmesi amaçlanan iktisadi sonucun (kâr payı dağıtımının) başka bir hukuki nitelik kazandırmaya çalışılarak, bağış adı altında, vergi dışı bırakıldığı, yani peçeleme yapıldığının değerlendirildiği; Üniversiteye bağış adı altında yapılan ödemelerin gerçek mahiyetinin aslında kâr payı dağıtımı olduğu, ancak dolaylı olarak davacı şirkete ortak olan Üniversitenin hukuki statüsünden yararlanılarak söz konusu kâr payı ödemelerinin Üniversiteye yapılan bağış olarak beyan edildiği, bu yolla vergi matrahının aşındırıldığı, bu açıklamalar ışığında davacının ... Üniversitesine bağış adı altında yaptığı toplam 5.000.000,00.-TL ödemenin ortaklara yapılan kâr payı dağıtımı olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna ulaşılarak, davacı şirketin ... Üniversitesine 2018 yılında yaptığı toplam 5.000.000,00.-TL ödeme tutarından davacı tarafından  5520 sayılı  Kanun ile 2547 sayılı Kanun'un yukarıda yer verilen hükümleri kapsamında indirim konusu yapılan 5.000.000,00.-TL tutarın düşülerek kurumlar vergisi ve geçici vergi beyannamelerinin yeniden düzenlenmesi gerektiğinin belirtildiği ve bu belirleme üzerine dava konusu cezalı verginin tarh edildiği anlaşılmaktadır.
Başka bir anlatımla, anılan vergi inceleme raporunda, davacı şirketin, 5520 sayılı ve 2547 sayılı Kanunlar kapsamında indirim konusu yaptığı bağış adı altındaki  ödemelerin aslında bağış niteliğine haiz olmadığı, elde edilen kârın vergilendirilmeksizin dağıtımının amaçlandığı, fakat bu kâr payı dağıtımının bağış adı altında yapılmak suretiyle "peçeleme" yoluyla vergi kaybına yol açıldığı sonucuna varıldığı görülmektedir.

Başka bir anlatımla, anılan vergi inceleme raporunda, davacı şirketin, 5520 sayılı ve 2547 sayılı Kanunlar kapsamında indirim konusu yaptığı bağış adı altındaki  ödemelerin aslında bağış niteliğine haiz olmadığı, elde edilen kârın vergilendirilmeksizin dağıtımının amaçlandığı, fakat bu kâr payı dağıtımının bağış adı altında yapılmak suretiyle "peçeleme" yoluyla vergi kaybına yol açıldığı sonucuna varıldığı görülmektedir.
Davacı şirket hakkındaki vergi inceleme raporu ile ... Holding A.Ş. Hakkındaki görüş ve öneri raporundaki tespitler uyarınca, davacı şirket tarafından, ortaklara dağıtılabilecek nitelikte kâr ve likidite mevcut olmasına rağmen ortaklara ve ... Holding'in %99,9 oranında ortağı olması dolayısıyla   ... Üniversitesine yıllar boyunca herhangi bir şekilde kâr payı dağıtılmamasının, yıllar boyunca ortaklarına kâr payı dağıtmayan davacı şirketin bir yandan da ortak konumundaki  ... Üniversitesine düzenli olarak yüksek miktarlarda bağış yapılmasının öncelikle iktisadi, ticari ve teknik icaplara, yani hayatın olağan akışına büyük bir aykırılık teşkil ettiği, bu suretle hem vakıf üniversitesine yapılan bağış tutarının yukarıda yer alan mevzuat kapsamında  kurum kazancından diğer indirim olarak düşülmesi ve hem de kâr payı ödemesi halinde  Holdingin hakim ortağı konumundaki Vakıf Üniversitesi üzerinde nihai yük olarak kalacak olan % 10 oranındaki gelir (stopaj) vergisinin  bertaraf edildiği açıktır.
 Herhangi bir sosyal amacı bulunmayan, tam tersine her zaman ekonomik veya ticari amaçlarla kurulan ve ortaklarına kâr payı dağıtmakla borçlu ya da sorumlu olan davacı şirketin elde ettiği kazancı ortaklarına kâr payı olarak dağıtmak yerine yıllar boyunca ve düzenli bir şekilde esasen vakfa ait iktisadi (ticari) işletme niteliğindeki vakıf üniversitesine bağışlaması, kâr  elde etmek amacıyla kurulan şirketler açısından mali anlamda başka bir karşılık taşımayıp vergi normlarını dolanmak amacıyla başvurulduğu açık olan bağışlama işleminin “peçeleme işlemi” olarak kabul edilmesi bir zorunluluk arz etmektedir. 
Bu durumda, davacı şirket tarafından  yukarıda yer verilen Kanunlar ile tanınan indirim müessesesini kendi lehine kullanarak, yani peçeleme suretiyle bağış olarak gösterilen tutarın indirim konusu yapılarak vergi dışı bırakıldığı açık olduğundan, peçeleme sözleşmesi ile üzeri örtülen vergiyi doğuran olayın tabi olduğu normlara göre gerçek ekonomik mahiyet üzerinden vergi alınması gerektiğinden, davacı şirket tarafından bağış adı altında kurumlar vergisi matrahından indirim konusu yapılan tutar reddedilerek tarh edilen kurumlar vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının  kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunu kabul edip, Mahkeme kararını kaldırarak davayı kabul eden Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin kabulüne,

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin kabulüne,
 2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3.Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 21/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/9448, Karar No: 2024/5805, Tarih: 21.10.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas	No : 2023/9448
Karar    No : 2024/5805
DAVACI	: ...	  
VEKİLLERİ	: Av.... - Av. ...
DAVALI	: ...  (E-Tebligat)
VEKİLLERİ	: Hukuk Müşaviri ...   Av. ...
MÜDAHİL (DAVALI YANINDA)	: ...
DAVANIN KONUSU	: ...'ın, vefatı halinde Sivas ili, Merkez İlçesi, ... Mahallesinde bulunan ... ada, ... parsel sayılı taşınmazda kayıtlı ... Camii haziresine  defnedilmesine, 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 211. maddesi gereğince izin verilmesine ilişkin 23/02/2023 tarih ve 6838 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının iptali  istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI	: Davacı tarafından,  ... Haziresinin adını, adına vakıf kurulan ve camiiye adını veren ... Sultan’dan aldığı, (...), adı geçen büyük dedesinin anılan vakıfların mütevelli heyetinde yer aldığı ve ... Vakfının da hocası olduğu, kendisinin de ... Türbesini Yaptırma Yaşatma ve Koruma Derneği Başkanı olduğu, dedesinin dedesi  ve soyundan gelenlerin kabirlerinin anılan cami haziresinde bulunduğu,  ... Asliye Hukuk Mahkemesinde akrabası olan ... ile birlikte adı geçen vakıflara ilişkin olarak “galleye müstehak vakıf evladı” oldukları iddiasıyla ... Esasında  açtıkları  davaya, vakıf evladı olduğu iddiasıyla dava konusu Cumhurbaşkanı Kararında adı geçen ...'ın  kardeşi ...’ın asli müdahil olarak katılması üzerine dosyaya sunulan belgelerden, ...’ın ... Camii Haziresine defnine izin veren dava konusu Cumhurbaşkanı kararının öğrenildiği ve Cumhurbaşkanı Kararının iptaline yönelik  bakılmakta olan bu davanın açıldığı, ... Camii Haziresinin 18/01/1991 tarih ve 939 sayılı kararla “taşınmaz kültür varlığı” olarak tescil edildiği, Vakıflar Bölge Müdürlüğünce cami etrafında yer alan mezarların restore edildiği, ...’ın alevilerin yoğunluklu olarak yaşadığı mahallede bulunan ve kutsal mekanları olarak görülen ...  Camii Haziresine defni halinde mezhepsel hassasiyetin zedeleneceği, öte yandan 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu 211. maddesi uyarınca mezarlıklar dışında başka yerlere ölü defnine ilişkin koşulların mevcut olması durumunda Cumhurbaşkanı tarafından izin verilebileceği ancak bu koşulların bulunmadığı, ayrıca 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 9. maddesinde; Koruma Yüksek Kurulunun ilke kararları çerçevesinde korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları, sit alanları ile koruma alanlarına inşai ve fiziki müdahale yapılamayacağının kurala bağlandığı, açılan bu davaya emsal nitelikte Danıştay kararları verilmiş bulunduğundan, “taşınmaz kültür varlığı” niteliğindeki söz konusu hazireye mezar yeri olarak adı geçen kişinin defnine izin veren işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek işlemin iptaline karar verilmesi istenilmektedir.
DAVALI CUMHURBAŞKANLIĞI  SAVUNMA ÖZETİ	:

DAVALI CUMHURBAŞKANLIĞI  SAVUNMA ÖZETİ	:
	Dava konusu işlemin 23/02/2023 tarihinde ihdas edildiği dolayısıyla 06/07/2023 tarihinde açılan davanın süresinde olmadığı, husumetin taraflarına yöneltilemeyeceği, ehliyet yönünden, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı belirtilerek usul yönünden; ...'ın ... Camii  Haziresine defnine ilişkin herhangi bir yasal engelin olup olmadığının Vakıflar Genel Müdürlüğünden sorulması üzerine bu hususta bir sakınca bulunmadığı cevabı üzerine Cumhurbaşkanlığı Makamının kendisine ait takdir yetkisini kullanarak 6/5/1930 tarihli 1489 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe konulan 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu 211. maddesi uyarınca dava konusu işlemle adı geçenin ölümü halinde  ...’ın mezkur Hazireye defnedilmesine yönelik dava konusu işlemin tesis edildiği, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu belirtilerek de esas yönünden davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
 MÜDAHİL (DAVALI YANINDA) SAVUNMA ÖZETİ: Dava dava konusu işlemle ölümü halinde bahsi geçen hazireye defnine izin verilen 01/05/1939 doğumlu ...’a davanın ihbar edilmesi sonrasında adı geçen tarafından verilecek karardan menfaatinin etkileneceği belirtilerek davaya katılarak davanın reddine karar verilmesi istenilmiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davacının ... Türbesini Koruma ve Yaşatma Derneği Başkanı olduğu buna karşılık dernek adına dava açılması gerekirken gerçek kişi olarak davacı tarafından açılan davanın hukuki yararının ve menfaat bağının bulunmadığı ve ehliyet yönünden reddi gerektiği 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Hakkında Kanunun 15. maddenin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince davanın ehliyet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava, ...'ın, vefatı halinde Sivas ili, Merkez İlçesi, ... Mahallesinde bulunan ... ada, ... parsel sayılı taşınmazda kayıtlı ... Camii haziresine  defnedilmesine, 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 211. maddesi gereğince izin verilmesine ilişkin 23.02.2023 günlü, 6838 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının iptali istemiyle açılmıştır.
	Davalı idarenin ehliyet ve süreye ilişkin itirazları yerinde görülmemiştir.
	Türk Dil Kurumu sözlüğünde hazire: cami, türbe, tekke v.b yerlerde çevresi parmaklıklarla çevrili mezar yeri olarak tanımlanmıştır.

Davalı idarenin ehliyet ve süreye ilişkin itirazları yerinde görülmemiştir.
	Türk Dil Kurumu sözlüğünde hazire: cami, türbe, tekke v.b yerlerde çevresi parmaklıklarla çevrili mezar yeri olarak tanımlanmıştır. 
	13/12/1925 günlü, 243 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 677 sayılı Tekke ve Zaviyelerle Türbelerin Seddine ve Türbedarlıklar ile Bir Takım Unvanların Men ve İlgasına Dair Kanunun 1. maddesinin ilk fıkrasında "Türkiye Cumhuriyeti dahilinde gerek vakıf suretiyle gerek mülk olarak şeyhının tahtı tasarrufunda gerek suveri aharla tesis edilmiş bulunan bilümum tekkeler ve zaviyeler sahiplerinin diğer şekilde hakkı temellük ve tasarrufları baki kalmak üzere kamilen seddedilmiştir. Bunlardan usulü  mevzuası dairesinde filhal cami veya mescit olarak istimal edilenler ipka edilir." hükmü yer almış, maddenin 2. fıkrasında da bunları yeniden ihdas edenler hakkında cezai müeyyide uygulanacağı düzenlenmiştir.
	1931 tarihli Belediye Mezarlıkları Nizamnamesinin 1. maddesinde, Belediyeye devrolunan mezarlıklar sayılarak, vakfa ait tapulu tapusuz umumi mezarlıkların ve metrük ve sahipsiz mezarlıkların belediyeye devrolunduğu kurala bağlanmış, 2. maddesinde belediyeye devrolunmayan fakat murakabesi ve ölü gömülmesi için ruhsat verilmesi belediyeye ait olan mezarlıklar sayılarak, tapu ile tasarruf olunan mezarlıklar, şahıslara ve ailelere ait hususi vakıf mezarlıklar ve cami harimlerindeki mezarlıklar (Evkafa ait olan bu mezarlıklar bahçelerden başka bir şekilde kullanılamaz ve başka maksatlar için kullanılmasına ruhsat verilemez.) şeklinde belirtilmiştir. 5. maddesinde de "Belediyece tesbit olunan umumi mezarlıktan başka yerlere ölü gömülmesi yasaktır. Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 211 ve 218 inci maddelerine göre yapılacak muameleler bu hükümden müstesnadır." hükmü yer almıştır.
	5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7.maddesinin 1. fıkrasının (s) bendi ve  5393 sayılı Belediye Kanununun 14. maddesinde de mezarlık alanlarını tespit etmek, mezarlıklar tesis etmek, işletmek, işlettirmek, defin ile ilgili hizmetleri yürütmek görev ve sorumluluğunun büyükşehirlerde büyükşehir belediyelerine, diğer yerlerde belediyelere ait olduğu hükme bağlanmıştır. 
	3998 sayılı Mezarlıkların Korunması Hakkında Kanunun 1. maddesinde, Devlet mezarlığı, Vakıflar Genel Müdürlüğü yönetimindeki tarihi mezarlıklar ile şehitlikler ve cemaatlere ait özel statüsü bulunan mezarlıklar hariç, umumi mezarlıkların mülkiyetinin belediye bulunan yerlerde belediyelere, köylerde köy tüzelkişiliklerine ait olduğu hükme bağlanmıştır.
	1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanununun 211. maddesinde "Mezarlık ittihaz olunan yerlerden başka yerlere ölü defni memnudur. Fevkalade hallerde ve sıhhi mahzur mevcut olmadığı takdirde Cumhurbaşkanı karariyle muayyen ve malüm mezarlıklar haricinde ölü defnine müsaade edilir." kuralı yer almaktadır.