muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9112, Karar No: 2013/745, Tarih: 05.02.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2012/9112 E.  ,  2013/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, hasımsız olarak açılmış mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece mirasçılardan Osman Talat'ın ölü olup olmadığının davacı tarafça ispat edilemediği, mahkemece de bu eksikliğin giderilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 31 ve devam eden maddelerinde kimlerin ölüm bildiriminde bulunabilecekleri, ölüm kaydının hangi hallerde nüfus kütüklerine işleneceği açıklandıktan sonra 33. maddesinde ölmüş olduğu halde aile kütüklerinde sağ görülenlere ait ölüm tutanaklarının, ölüm olayını gösterir belge ile başvurulması halinde Nüfus Müdürlüklerince düzenlenerek gerekli işlemin yapılacağı, herhangi bir belge ibraz edilememesi durumunda ölüm beyanının doğruluğunun Nüfus Müdürlüklerince araştırıldıktan sonra düzenlenecek ölüm tutanağının mülkî idare amirinin emri ile işleme konulacağı, bu kanuna dayanılarak çıkartılan yönetmeliğin 69'uncu maddesinin 3'üncü bendinde de ölüm bildirimi sırasında herhangi bir belge verilemediği takdirde; ölünün hısımlarının ve ölüm olayını bilenlerin kimlikleri ile yerleşim yeri adreslerinin tespit edileceği, bu belgelerin mülkî idare amirliği aracılığı ile güvenlik makamlarına gönderilerek kişinin ölümünün araştırılmasının isteneceği, kütüklere ilgilinin ölüm araştırmasının yapıldığı açıklamasında bulunulacağı, bu araştırma sonuçlanıncaya kadar kayıt üzerinde işlem yapılamayacağı, kişinin öldüğünün tespit edilmesi halinde ölüm olayının aile kütüğüne tescil edileceği, hakkında araştırma yapılan kişinin sağ olduğunun anlaşılması halinde ise yapılan açıklamanın silineceği, 4'üncü bendinde de genel müdürlükçe, MERNİS ve adres kayıt sisteminde yer alan .../.

bilgilerden yararlanılarak uzun süredir işlem görmeyen ve ölü olması muhtemel olup da aile kütüklerinde sağ görülenlerin araştırılmasının, üçüncü fıkrada belirtilen usule göre Nüfus Müdürlüklerine yaptırılacağı belirtilmiştir.

Bütün bu maddeler birlikte değerlendirildiğinde nüfus kütüğünde kayıtlı bir kişinin ölüm kaydı kütüklere işlenmedikçe veya Asliye Hukuk Mahkemesince verilmiş ve kesinleşmiş bir mahkeme kararı ile kişinin ölmüş olduğu belirlenmiş olmadıkça dar yetkili Sulh Hukuk Mahkemesince kişinin sağ olduğunun kabul edilmesi gerekir. Nüfus Müdürlüklerince ölüm araştırması yapılması ve buna ilişkin açıklama yazılarak kütükteki kaydın kapatılmış olması bu olguyu değiştirmez.

Bütün bu maddeler birlikte değerlendirildiğinde nüfus kütüğünde kayıtlı bir kişinin ölüm kaydı kütüklere işlenmedikçe veya Asliye Hukuk Mahkemesince verilmiş ve kesinleşmiş bir mahkeme kararı ile kişinin ölmüş olduğu belirlenmiş olmadıkça dar yetkili Sulh Hukuk Mahkemesince kişinin sağ olduğunun kabul edilmesi gerekir. Nüfus Müdürlüklerince ölüm araştırması yapılması ve buna ilişkin açıklama yazılarak kütükteki kaydın kapatılmış olması bu olguyu değiştirmez.

Somut olaya gelince, muris ...'in 2012 yılında ölümü ile geriye eş davacı ... ile 3. zümreden mirasçısı amcası Osman Talat'ın mirasçı olarak kaldığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar, Osman Talat hakkında Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 33 ve Yönetmeliğin 69. maddelerine göre ölüm araştırması yapıldığından kayıtlarının kapatıldığı anlaşılmakta ise de; bu olgunun mirasçılık belgesi verilmesine engel olmadığı kuşkusuzdur.

Öte yandan, hakkında ölüm araştırması yapılan bir mirasçı hakkında ölü olup olmadığının belirlenerek nüfus kaydına işletilmesi için davacı tarafa süre verilmesi de mümkün değildir.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın kabulü ile muris ...'in mirası 4 pay kabul edilerek 3 payının sağ kalan eşi davacı ...'e bir payının murisin 3.zümreden mirasçısı amcası Osman Talat'a verilmesine dair hüküm kurulması gerekirken, delillerin takdirinde ve yasa hükümlerinin uygulanmasında böylesine yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz davacının bu nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 05.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15371, Karar No: 2013/1187, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15371 E.  ,  2013/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2012 gün ve 2010/356 Esas, 2012/143 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin 23.03.2010 yerine 08.04.2010 olarak yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin İstanbul Üniversitesi ... Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca düzenlenen 22.02.2012 tarihli rapor içeriği yeterli görülmekle tebliğnamedeki bu konuda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımlarında, internette arkadaşlarıyla sohbet ettiği sırada önceden tanımadığı bir şahsın elinde kendisine ait çıplak fotoğraflar bulunduğunu söyleyip, bunlardan bir tanesini kısa bir süre gösterdikten sonra, bu fotoğrafları ailesine göndereceğini söyleyerek tehdit etmesi üzerine sanıkla buluşmaya gittiği, daha sonra sanığın kendisini alarak annesine ait eve götürüp zorla nitelikli cinsel istismarda bulunduğu, ertesi gün de sanığın kendisini aynı şekilde tehdit etmesi üzerine yine sanıkla buluşarak annesine ait eve gittiği, sanığın annesinin gelmesi üzerine sanığın herhangi bir eylemde bulunmadan kendisini bıraktığı, sanığın gösterdiği fotoğraf kendisine ait olmakla birlikte hiçbir zaman böyle bir poz vermediği şeklindeki hayatın olağan akışına uygun düşmeyen ve samimi görülmeyen anlatımları, sanık ile mağdurenin karşılıklı olarak birbirlerini telefon ile aradıkları ve mesajlaştıklarına ilişkin görüşme kayıtları, sanığın internet üzerinden görüştükleri sırada mağdurenin çıplak fotoğraflarını kendisine gönderdiği, olay günü mağdureyle dışarıda buluşup annesine ait eve

gittikleri ve sadece öpüştüklerine ilişkin savunmaları ile tüm dosya içeriğine göre, sanık ile internet aracılığıyla tanışan ve ona çıplak fotoğraflarını gönderen nüfus kaydına göre suç tarihinde 14 yaşı içinde bulunan mağdurenin, maddi cebir ve tehdit olmaksızın sanığın annesine ait eve gittiği ve sanıkla rızasıyla cinsel ilişkiye girdiği anlaşılmış bulunması karşısında, sanık hakkında sabit olan beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen cezanın TCK.nın 103/4. maddesi ile cezanın artırılamayacağı gözetilmeyerek anılan madde ve fıkranın tatbiki suretiyle fazla ceza tayini ve sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK.nın 109. maddesinin 1. fıkrası yerine aynı maddenin 2. fıkrası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Suç tarihinde annesine ait eve götürerek cinsel istismarda bulunduğu mağdureyi, ertesi gün aynı amaçla yine bu eve götürdüğü ancak bir şahsın gelmesi nedeniyle cinsel istismarda bulunmadan göndermek suretiyle eylemini teselsül ettirdiği oluşa uygun olarak kabul edilen sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan cezanın TCK.nın 43. maddesi ile artırılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak üzere 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2266, Karar No: 2015/2018, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2266 E.  ,  2015/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/17668, Karar No: 2014/14351, Tarih: 30.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17668 E.  ,  2014/14351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/215-2013/183

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı M.Mot.Araç.AŞ. vekilince duruşmalı ve diğer davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.E. P. Karataş ile davalılardan M. Motorlu Araçlar İmal Satış AŞ.vek.Av.B.F.K. Ç. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Dava, ticari satışa konu aracın gizli ayıplı olduğu iddiasına dayalı satış bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Davalılardan Kemal Tepretoğulları AŞ.vekili, delil tespitini kabul etmediklerini, ayıp ihbar sürelerine uyulmadığını, aracın gizli ayıplı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan Mais Motorlu Araçlar AŞ.vekili, ayıp ihbar sürelerine uyulmadığını, müvekkilinin sadece ithalatçı olması nedeniyle davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, aracın ayıplı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, delil tespiti dosyasındaki rapora göre aracın ön cam izolasyonunun tam olarak yapılmaması nedeniyle içine su girdiği, ayrıca aracın içine su alması şikayeti ile 3 defa servise götürüldüğü, satın alma tarihi itibariyle süresinde ayıp ihbarında bulunulduğu, garanti kapsamında ayıbın giderilemediği, satış bedelinin iadesi gerektiği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Hukuki işlem tarihi itibarıyla uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 202’nci maddesinin 2’nci fıkrasına (6098 s.lı TBK m.227/4) göre, “Hâkim, müşterinin mebii ret dâvası üzerine hal icabı bey'in feshini muhik göstermiyorsa semenin tenzili ile iktifa edebilir.” Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, araca su girişinin önlenmesi için ön camın sökülmesi, takılması ve izalosyonu’nun 1.000. TL’ye yapılabileceği ve ayıbın bu suretle giderilmesinin mümkün olduğu belirtilmiştir. O halde mahkemece, 818 sayılı BK’nun 202/2 hükmünün somut olayda uygulanmasının mümkün olup olmadığı konusunda bir değerlendirme yapılmadan satış bedelinin iadesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı (Mais Mot.Araç. AŞ.) yararına takdir edilen 1.100.TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya (Mais Mot.Araç. AŞ.) ödenmesine,

peşin harçların istek halinde iadesine, 30.09.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı (Mais Mot.Araç. AŞ.) yararına takdir edilen 1.100.TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya (Mais Mot.Araç. AŞ.) ödenmesine,

peşin harçların istek halinde iadesine, 30.09.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava konusu araç 24.12.2010 tarihinde davacıya satılmış ve aracın ön camından su aldığı ileri sürülerek ilk olarak 10.02.2011, daha sonra 28.02.2011, 22.03.2011 tarihlerinde servise girmiş ancak arıza giderilememiş olup, davacı 14.08.2011 tarihinde tespit yaptırmış ve 18.08.2011 tarihinde de ihtarname keşide etmiştir. Mahkemece yapılan keşiflerde arızanın devam ettiği belirlenmiştir.

Arızanın ortaya çıkması ile davacı aracı servise götürmüş ancak yargılama sırasında da belirlendiği üzere arıza giderilememiş ve arızanın üretim hatasından doğduğu da anlaşılmaktadır.

Bu durumda yerel mahkeme kararının onanması gerektiğinden çoğunluğun hükmün bozulmasına ilişkin görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/5829, Karar No: 2012/23239, Tarih: 01.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/5829 E.  ,  2012/23239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kocaeli 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.12.2011
Yargıtay — Esas No: 2012/3362, Karar No: 2012/5538, Tarih: 06.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/3362 E.  ,  2012/5538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.07.2009 gün ve 2002/665 - 2009/180 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.11.2011 gün ve 2009/14105 - 2011/15861 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilerinin "Herkes Kendi Evinde" isimli filmin yönetmen ve senaryo yazarı olarak hak sahibi olduklarını, davalının telif hakkını ödemeden müvekkilinin filmini satın alarak başka kanallarda ve kendi kanalında kamuya sunduğunu, davalıya ihtarname gönderdiklerini, davalı firmanın cevabi ihtarname ile davaya konu filmi eser işletme belgesine salih Haylaz Film Prodüksiyon Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti'den mali haklarını devraldığını bildirdiğini, müvekkillerinin maddi ve manevi haklarından feragat etmediğini, Haylaz Prodüksiyonun sadece sinemalarda gösterilmesine muvafakat verildiğini, asıl eser sahibi olan müvekkillerinden izin alınmadan yayına verilen filmlerden doğan mali haklarının müvekkillerine ödenmesi gerektiğini ileri sürerek asıl eser sahiplerinden izin alınmadan yayına verilen filmin mülkiyetinin devri bir sözleşme ile yapılmışsa bu sözleşmenin bedelinin asıl eser sahiplerine verilmesi gereken %60’nın özgün müzik payı çıktıktan sonra %50’sinin telif hakkı olarak müvekkillerine yayın yapan firma tarafından ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, 21.9.2004 tarihli dilekçe ile müvekkillerinin senaryo yazarı ve yönetmen sıfatıyla asıl eser sahibi olarak üç katı tazminat ve çoğaltılarak dağıtımın izinsiz yapılmasından doğan hakları saklı kalmak kaydıyla 38.500 TL’nın faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/14105 E, 2011/15861 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/14105 E, 2011/15861 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3849, Karar No: 2013/24134, Tarih: 16.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/3849 E.  ,  2013/24134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar sanığa 08/02/2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olmasına göre sonradan 7201 sayılı Kanunun 35.maddesi uyarınca tekrar yapılan tebligatın temyiz hakkı vermeyeceği gözetilerek, sanığın CMUK'nun 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 21/02/2011 günü yapılan temyiz talebinin CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14811, Karar No: 2013/6128, Tarih: 13.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14811 E.  ,  2013/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b-e, 62, 52/2-4. maddelerinegöre mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ertelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanması sırasında TCK'nın 62, gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında anılan Kanunun 52. maddesinin hüküm yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden takdiri indirim maddesinin uygulandığı hükmün 2. bendinin başına TCK'nın 62. maddesi gereğince, adli para cezasını düzenleyen bendin başına ise TCK'nın 52/2. maddesi gereğince ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6047, Karar No: 2015/6243, Tarih: 14.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/6047 E.  ,  2015/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Uyuşmazlığın niteliğine göre Dairemizce dosya Yargıtay Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine rağmen Hukuk Dairesi'de dosyayı aidiyet ile Yargıtay Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'na göndereceği yerde Dairemize doğrudan göndermiş bulunmasına göre uyuşmazlığın çözümü için Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7671, Karar No: 2011/9209, Tarih: 20.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/7671 E.  ,  2011/9209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :7.4.2011

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak-tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Davacı vekili gelmedi. Hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 103.500 TL kira alacağı ve 8.081 TL tazminatın tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin hüküm altına alınan tazminata ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin hüküm altına alınan tazminata ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı vekili,dava dilekçesinde, müvekkilinin kurum ve kuruluşların temizlik işlerini ihale yolu ile üstlenerek yaptığını, Isparta Devlet Hastanesi’nin temizlik işlerini bir dönem yaptıktan sonra bir sonraki dönemde ihaleyi davalının alması üzerine hastanede hazır bulunan iş makineleri ile bir kısım ekipmanların 24.12.2008 tarihli sözleşme ile davalıya kiralandığını, 1.1.2009-31.1.2009 arasında geçerli olan sözleşmede aylık kiranın 9.000 TL olarak kararlaştırıldığını, ancak kira süresi sonunda davalının malları iade etmeyerek kullanmaya devam ettiğini, bu şekilde sözleşmenin Borçlar Kanunu’nun 263. maddesi gereğince süresiz hale geldiğini, sözleşmenin devamı konusunda tarafların telefonla da mutabakata vardıklarını, yine sözleşmenin sona ermesinden sonraki tarihlerde davalının çek ve banka havaleleri yolu ile toplam 22.500 TL ödediğini, bu durumun da taraflar arasında sözleşmenin devam ettiğini gösterdiğini, sonunda davalının kiralananları 5.3.2010 tarihli tutanakla teslim ettiğini, bu şekilde sözleşmenin Şubat 2010 ayı sonunda sona erdiğinin kabulünün gerektiğini, ondört aylık kira süresinde davalının ödemesi gereken kira parasının 126.000 TL olup ödemiş olduğu 22.500 TL’nin düşülmesinden sonra 103.500 TL kira borcunun kaldığını, ayrıca sözleşme gereğince makine ve ekipmanların sağlam olarak teslim edildiğini, aynı şekilde iadesi gerekirken davalının bunların bir kısmını da eksik teslim ettiğini, teslim edilmeyen kiralananların ikinci el piyasa değerlerinin 8.081 TL olduğunu belirterek, toplam 111.581 TL alacağın avans faizi ile tahsilini istemiştir. Davalı vekili, davacının haksız ve kötü niyetli olduğunu, sözleşme bitiminde kiralananları teslim almadığını, bu dönemde de davalının söz konusu malzemeleri kullanmadığını, kaldı ki sözleşme konusu makinelerin bu kadar uzun süre kiralanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kiralananların ancak 5.3.2010 tarihli tutanakla teslim edilebildiğini, eksik teslimin de söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.