muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/48525, Karar No: 2011/13292, Tarih: 16.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/48525 E.  ,  2011/13292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İlk derece mahkemesince verilen hüküm sanık savunmanınca temyiz edildiğinden; istemin niteliğine, ceza türüne, süresine ve suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenmiştir.

Yargılama sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaası sonrasında hazır bulunan sanık müdafiine esas hakkındaki savunması ve mütalaaya karşı diyecekleri sorulmak suretiyle son söz hakkı verilerek yargılamanın bitirildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki (1) no.lu bozma düşüncesine katılınmamış, yapılan incelemede başka nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; savunma hakkı, 1982 Anayasası’nın 36.maddesinde hak arama özgürlüğü (hürriyeti) başlığı altında temel bir hak olarak düzenlemiştir. Bu hükme göre, “herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.”

Bir hakkın, temel hak olarak Anayasa’da yer almış olması, o hakkın değerini ve önemini vurgulayan bir düzenlemedir. Ayrıca bir hakkın temel hak sayılması, o hakkın saygınlığını ve güvencesini artırmaktadır. Anayasamızın 12/1.maddesine göre; temel haklara dokunulamaz, devredilemez ve vazgeçilemez. Ceza yargılamasında sanığın en önemli hakkı savunma hakkıdır ve yargılamanın her aşamasında söz konusudur. Uluslararası belgelerden, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinde (m.121/I), Medeni ve Siyasi Haklara İlişkin Milletlerarası Andlaşmada (m.14/3-b) ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde (m.6/3-b) savunma hakkına ilişkin düzenlemelere yer verilmiştir.

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Savunma hakkı, birçok hakkı içerir. Bunlar arasında; savunmandan (müdafiden) yararlanma, susma, soru sorma, tercüman yardımından yararlanma, kanıtların (delillerin) toplanmasını isteme, duruşmada hazır bulunma ve diğerleri sayılabilir. Şüpheli ya da sanığın savunmandan (müdafiden) yararlanma hakkı; yargılamanın her aşamasında, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde, hatta infaz sırasında ya da yargılamanın iadesi söz konusu olduğunda kendi seçtiği ya da zorunlu olarak baro tarafından görevlendirilmiş (atanmış) savunmanın (müdafiin) yardımından yararlanmadır (AİHS m.6/3-a; CYY m.147/1-c, 149, 150).

Yasakoyucu, belli durumlarda savunman (müdafi) zorunluluğu öngörmüştür. Bu hallerde savunmanın (müdafii) işlemlerde hazır bulunması, adil yargılanma hakkı gereğidir.

Ceza Yargılama Yasasında, zorunlu olarak savunmanın bulunması gerektiği durumlar açıkça belirtilmiştir. Bu durumlar; sanığın/şüphelinin onsekiz yaşını doldurmamış olması, sanığın/şüphelinin sağır ve dilsiz olması, sanığın/şüphelinin kendisini savunamayacak derecede malul olması, soruşturma ve kovuşturma yapılan suçun cezasının alt sınırının beş yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi (CYY m.150), sanığın/şüphelinin tutuklama istemiyle sorguya sevk edilmesi (CYY m.101/3), kaçak sanık hakkında duruşma yapılması (CYY m.247/3), sanığın/şüphelinin resmi bir kurumda kusur yeteneğinin araştırılması için gözlem altına alınmasına karar verilecek olması (CYY m.74/2), sanığın duruşmanın düzenini bozduğu için oturumlara yokluğunda devam edilmesi (CYY m.204). Bu hallerde, şüphelinin yada sanığın savunmanı (müdafii) yoksa, istemi aranmaksızın, Baro’dan savunman (müdafi) görevlendirilmesi istenir. Şüpheli ya da sanığın savunman (müdafi) ile savunulmayı isteyip istememesi önem taşımaz.

Ceza Yargılama Yasası’nın 324.maddesinde yargılama giderlerinin neleri kapsayacağı, kimin tarafından belirleneceği, kime ve nasıl yükletileceği hususları düzenlenmiştir.

Buna göre; soruşturma ve kovuşturma evrelerinde, kamu davasının gerektirdiği yargılamanın yürütülmesi amacıyla Devlet Hazinesi ve taraflarca yapılan ödemeler yargılama giderlerini oluşturur. Avukatlara, bilirkişi ve tanıklara verilen gündelik, yolluk ve ücretlerle keşif, muayene, tahlil ve posta giderleri yanında harçlar, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre taraflara ödenmesi gereken avukatlık ücretleri de yargılama giderlerine dahildir.

Yargılama giderlerinin ve taraflardan birinin diğerine ödemesi gereken paranın miktarını yargıç ya da mahkeme başkanı belirler. Bunların hüküm ve kararda ayrıntıları ve dayanakları ile gösterilmesi, kimlere yükletildiğinin de belirtilmesi gereklidir.

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Ceza Yargılama Yasası’nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasa’nın 13.maddesine göre ise; “Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak adalet ve Maliye bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır.

Bu madde uyarınca yapılacak ödeme ve uygulamaya ilişkin usul ve esaslar Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınmak suretiyle Adalet Bakanlığı tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.”

Bu madde uyarınca yapılacak ödeme ve uygulamaya ilişkin usul ve esaslar Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınmak suretiyle Adalet Bakanlığı tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.”

Ceza Yargılama Yasası Gereğince Savunman (müdafi) ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin, 8.maddesinde de ödeme usul ve esasları belirlenmiştir.

Buna göre; “Ceza Muhkamesi Kanunu gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafii veya vekile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinden ayrık olarak hazırlanacak ‘Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince görevlendirilen Müdafii ve vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife’ gereğince ödenecek meblağ Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanır.

Müdafii veya vekilin görevi gereği yaptığı zorunlu yol giderleri ayrıca ödenir.

Müdafii veya vekile Tarife gereğince ödenen meblağ ile zorunlu yol giderleri yargılama giderlerinden sayılır.”

Ceza Yargılama Yasası’nın 325.maddesi uyarınca, cezaya ya da güvenlik önlemine (tedbirine) mahkum edilmesi halinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir.

Öte yandan; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesinde, her sanığın kendi kendini savunmaktan başka, kendisinin seçeceği ya da mali olanaklardan yoksun bulunuyor ve adaletin selameti gerektiriyorsa, mahkemece görevlendirilecek bir avukatın para ödemeksizin yardımından, yararlanma hakkına da sahip olduğu belirtilmektedir.

Uluslararası sözleşmelerin iç hukuktaki yeri ve değeri konusunda Anayasa (m.90/son) iki temel kural koymuştur. Bu kurallardan biri, “Uluslararası anlaşmalar yasa gücündedir”, diğeri ise “Uluslararası anlaşmaların anayasaya aykırılığı”nın ileri sürülememesi,

Anayasa’nın 90.maddesinin son fıkrasına, 07.05.2004 tarihli ve 5170 sayılı yasa ile şu cümle eklenmiştir: “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeni ile çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır.”

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Uluslararası sözleşmeler/anlaşmalar, daha ileri kurallar içerdiği sürece, taraflarca ileri sürülmemiş olsa dahi, yargıçlar uyuşmazlıkları, ulusal yasalara göre değil, kendiliğinden uluslararası sözleşmeleri gözeterek çözmelidir. Bu anayasal bir yükümlülüktür.

Anılan düzenlemeler ve açıklamalara göre; sanığa Ceza Yargılama Yasası’nın 150/3.maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu savunman için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan sanığa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğundan, bu aykırılık nedeniyle, sanık savunmanının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, isteme uygun olarak hükmün BOZULMASINA,

Bozma nedeni, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Yargılama Yasası’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, zorunlu savunman (müdafii) için ödenen 220 lira avukatlık ücretinin, yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5756, Karar No: 2024/3976, Tarih: 02.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5756 E.  ,  2024/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/58 E., 2022/96 K.

Taraflar arasındaki birleştirilerek görülen tazminat davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve davalılardan Toroslar EDAŞ vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Silifke İlçesi, ... Köyü, ... mevkii, 392 nolu bölmede bulunan Devlet Ormanlarında 29.08.2012 günü orman yangını meydana geldiğini, orman yangını neticesinde 1,5 ha.lık devlet ormanının yandığını, yapılan inceleme sonunda yangının çıkış noktasından geçen enerji nakil hattının tellerinin sarkmış olduğu ve yangının bu noktadan başlamış olduğunun tespit edildiğini, yangın söndürme ekiplerince yangın sahasının beklendiği sırada 30.08.2012 günü saat 07:30 sıralarında rüzgarın çıkması ve enerji nakil hattının tellerinin birbirine çarpması neticesinde aynı noktada yeniden yangın başladığını, yangının başladığı taşınmazın tapu maliki ... mirasçılarından davalılar ... ve ...'ın ifadelerinde 4,5 yıldan bu yana aynı hattan yangın çıktığı ve davalılardan Torolar EDAŞ'ın bu hatları tamir etmediğini belirtmeleri üzerine olayla ilgili olarak davalılardan Toroslar EDAŞ hakkında savcılığa şikayette bulunulduğunu, Toroslar EDAŞ ve TEİAŞ yetkililerinin yangın mevsimi öncesi ormandan geçen tüm enerji nakil hatlarını kontrol ederek orman yangınlarına neden olabilecek hatların acilen bakım, onarım ve yenilenmesi hususunda gerekli tedbirleri almakla mükellef olduğunu, ormana sıçramadan önce yangının başladığı ziraat arazilerinin müteveffa ... adına kayıtlı olup arazi sahiplerinin kendi taşınmazlarındaki yangının kurumca söndürülmesi sırasında yapılan masraflar ile yangının ormana sıçraması neticesinde oluşan zararlardan gerek kusurları itibariyle gerekse kusursuz sorumluluk esaslarına göre sorumlu olduklarını, meydana gelen bu yangın neticesinde 89.720,48 TL idare zararının meydana geldiğini ileri sürerek; 89.720,48 TL’nin olay tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte asıl davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, birleşen davada da 89.720,48 TL idare zararının elektrik arıza bakım ve onarım işini alan davalı şirket ile bu şirketin arıza servisine bakan yetkili mühendisi olan davalı ...‘tan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar Toroslar EDAŞ, TEİAŞ, ... Elektrik İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti, ... ve bir kısım ... mirasçıları; davaya konu yangın olayı ile ilgili herhangi bir kusurları ve sorumluluklarının olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.12.2015 tarihli ve 2013/441 E., 2015/366 K. sayılı kararıyla; orman yangınının Toroslar EDAŞ haricindeki diğer davalılar tarafından çıkartıldığının veya onların kusurlu eylemleri neticesinde yangın çıktığının ve yangın nedeniyle orman idaresinin zararına yol açtığının ispatlanamadığı, 29.08.2012 tarihinde aşırı rüzgar sonucunda elektrik enerji nakil hattı iletkenlerinin birbirine teması sonucunda oluşan kıvılcımlardan dolayı hattın altında bulunan kuru otların tutuşması ile 1,5 hektarlık koru ormanının yanmasında davalı Toroslar EDAŞ'ın hiçbir tedbir almaması nedeniyle yangının oluşumunda tam kusurlu olduğu gerekçesiyle; davanın Toroslar EDAŞ yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılardan Toroslar EDAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 24.10.2018 tarihli ve 2016/22601 E., 2018/10474 K. sayılı ilamıyla; tarafların sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, yangının çıkış nedeni ile ilgili görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda; davaya konu yangının TRP 546 no.lu trafonun A-2 ve A-4 no.lu ağaç direklerinde bulunan enerji nakil hattı tellerinin yüksek rüzgar esmesi nedeni ile birbirine çarpması sonucu başladığı tespit edilmiş olmakla birlikte, tarafların yangının başlaması konusundaki kusur durumlarının tespiti bakımından rapor yetersiz olduğu, bahsi geçen bilirkişi raporu incelendiğinde; davaya konu yangın nedeni ile ilgili yalnızca davalılardan Toroslar EDAŞ’ın sorumluluğu üzerinde durulduğu, diğer davalılar hakkında herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmadığı, davaya konu yangının başlamasında birleşen davada davalı olan şirket ile şirketin yetkilisi olan ...'un ve asıl davada davalı konumunda olan yangının başladığı arazi malikinin mirasçılarının da herhangi bir kusurlarının ya da ihmallerinin olup olmadığı, varsa ne oranda olduğu hususunda önceki bilirkişi dışında oluşturulacak konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi heyetinden denetime elverişli yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın TEİAŞ yönünden husumet nedeniyle reddine, parsel maliki ... mirasçılarına yöneltilen davada davalılara atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığından davanın esastan reddine, hava araçlarının dava konusu edilen yangını söndürme çalışmalarını garanti ediler uçuş süresi içinde yaptığı, davalı Toroslar EDAŞ'ın olayda kusursuz sorumlu olması sebebiyle bilirkişi raporu uyarınca kusur oranı olan %50 üzerinden davanın kısmen kabulüyle 2.748,21 TL'nin davalıdan tahsiline, birleşen davada dosyası bakımından davalı ...'un diğer davalı şirketin çalışanı olması ve sorumluluğun aralarındaki iç ilişkiden kaynaklanması, hukuk davaları nezdinde alacağın tüzel kişiye yöneltilmesi gerektiğinden bahisle davalı ... yönünden Yılmaz'a yöneltmiş olduğu davanın husumet nedeniyle reddine, davacının davalı şirkete yöneltmiş olduğu davanın işbu davalının sorumluluk oranı olan %50 üzerinden tahsilde tekerrür oluşturmamak suretiyle kısmen kabulüyle 2.748,21 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılardan Toroslar EDAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; orman yangının söndürülmesi amacıyla yapılan bütün harcamalardan davalıların sorumlu olduğunu, davalı TEİAŞ'ın yasal sorumluluklarını yerine getirmediğini, davalı ...'un şirketin enerji nakil hattının bakım ve onarımından sorumlu olduğunu, yangının ormana sıçramadan başlaması nedeni ile arazi malikinin mirasçılarının da sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili; yetersiz bilirkişi raporu ile karar verildiğini, yangının tellerin birbirine çarpması neticesinde oluşan kıvılcımlardan kaynaklandığını gösterir delil bulunmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, orman yangını nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 49 vd. maddeleri.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.04.2023 tarihli ve 2022/3-722 E., 2023/294 K. sayılı ilamı,

3. Emsal nitelikteki Dairemizin 27.04.2022 tarihli ve 2022/2114 E., 2022/4235 K. sayılı ilamı,

4. 09.05.1960 tarihli ve 21/9 ile 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, orman yangını nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 49 vd. maddeleri.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.04.2023 tarihli ve 2022/3-722 E., 2023/294 K. sayılı ilamı,

3. Emsal nitelikteki Dairemizin 27.04.2022 tarihli ve 2022/2114 E., 2022/4235 K. sayılı ilamı,

4. 09.05.1960 tarihli ve 21/9 ile 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, özellikle dava konusu 29.08.2012 tarihli orman yangına ilişkin bozma ilamı sonrası alınan bilirkişi heyeti raporlarına göre, davalı TEİAŞ'ın olay yerinde hattının olmadığı, mülk sahibinin mirasçıları olan davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e atfedilebilecek kusurun bulunmadığı, birleşen davada davalı ...'a husumet yöneltilemeyecek olması, yangının davalı Toroslar EDAŞ'ın işletme, bakım ve onarımından sorumlu olduğu elektrik hattından çıktığının tespit edilmesi karşısında; davalı Toroslar EDAŞ vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tazminat hukukunun bir ilkesi olarak, sorumluluk şartları gerçekleştiği takdirde, zarar veren, zarar görenin mal varlığında oluşan eksilmeyi gidermekle yükümlüdür.

3. Orman İdaresinin; ormanlık alanlarda veya bu alanlara sıçrama olasılığına karşı özel mülkiyete konu taşınmazlarda çıkan yangınların söndürülmesi nedeniyle yapmış olduğu; iaşe giderleri, yangında çalışan işçilere (toplu iş sözleşmesi vb. nedenlerle) ödediği tazminatlar, yangın yerine ulaşım için kullandığı araçlar ile yangını söndürmede kullandığı arazöz, dozer ve diğer hava araçları nedeniyle yaptığı giderlerin; gerek haksız fiilin meydana gelmesi, gerekse bu haksız fiilden kaynaklanan zararın daha da büyümemesi için yapılmış olduğu gözetildiğinde, orman idaresinin yapmış olduğu bu giderlerin tamamını gerçek zarar ilkesi kapsamında haksız fiilin sorumlularından isteyebileceği, diğer bir anlatımla; bu giderlerin, genel idare giderleri olarak kabul edilemeyeceği hususu, yukarıda yer verilen Hukuk Genel Kurulu ve Dairemiz ilamları ile kabul edilmiştir.

4.Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dava, orman yangınına neden olunması sonucunda yangına müdahale nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacı idare dosya kapsamı itibariyle davalının kusuru ile meydana gelen yangına müdahale etmiş; yapılan işçi, araç, arazöz ve helikopter, uçak masraflarının davalıdan tazminini istemiştir.

4.Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dava, orman yangınına neden olunması sonucunda yangına müdahale nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacı idare dosya kapsamı itibariyle davalının kusuru ile meydana gelen yangına müdahale etmiş; yapılan işçi, araç, arazöz ve helikopter, uçak masraflarının davalıdan tazminini istemiştir.

5.Hal böyle olunca İlk Derece Mahkemece; davaya konu edilen yangın nedeniyle davacı idarenin yapmış olduğu bu giderlerin tümünü gerçek zarar ilkesi uyarınca, yangının çıkmasında tam kusurlu olan davalı Toroslar EDAŞ ve birleşen dava davalısı ... Şirketinden müştereken isteyebileceği nazara alınarak, gerekirse görüşüne başvurulan bilirkişi heyetinden ek rapor alınması suretiyle, davacı idarenin davalı Toroslar EDAŞ ve birleşen dava davalısı ... Şirketinden müştereken ve müteselsilen isteyebileceği zarar miktarının belirlenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davalı Toroslar EDAŞ vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

02.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.