muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9571, Karar No: 2024/3, Tarih: 08.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9571 E.  ,  2024/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/93 Esas, 2023/142 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin 18.01.2023 Tarihli ve 2021/17 Esas, 2023/26 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda gerçekleşen kazanın iş kazası olduğu, iş kazası nedeniyle doğan bir uyuşmazlığın çözümünde iş mahkemelerinin görevli olacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

B. ... 32. İş Mahkemesinin 06.04.2023 Tarihli ve 2023/167 Esas, 2023/158 Karar Sayılı Kararı

Dava konusu talebin iş kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı kayıtlarına göre müteveffa işçinin vefat etmeden önce davalı nezdinde Güroymak/Bitlis'te çalıştığı, vefat etmeden önceki yerleşim yeri adresinin Güroymak/Bitlis olduğu, kazanın meydana geldiği yerin Güroymak/Bitlis olduğu, davacıların yerleşim yeri adreslerinin de Güroymak/Bitlis olduğu, bu nedenle yetkili ve görevli mahkemenin Güroymak İş Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Güroymak Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.06.2023 Tarihli ve 2023/93 Esas, 2023/142 Karar Sayılı Kararı

Davalılardan sigorta şirketinin adresinin "Büyükdere Caddesi No:110 Esentepe .../... olduğu, davacılar tarafından dava açılırken yetki hususundaki seçimlik hakkın kullanıldığı ve davanın ... Mahkemelerinde açıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin açılan davada yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 14 üncü maddesi ve 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası

3. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 6 ıncı ve 9 uncu maddeleri

C. Değerlendirme

1. 5510 sayılı Kanun'un 101 inci maddesinde bu Kanun'da aksine hüküm bulunmayan hallerde bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiş, görev konusu açıklanmış olmasına karşın, yetkili mahkemenin neresi olacağına dair açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

3. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 6 ıncı ve 9 uncu maddeleri

C. Değerlendirme

1. 5510 sayılı Kanun'un 101 inci maddesinde bu Kanun'da aksine hüküm bulunmayan hallerde bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiş, görev konusu açıklanmış olmasına karşın, yetkili mahkemenin neresi olacağına dair açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

2. Davanın açıldığı ve İlk Derece Mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde İş Mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesi olduğu belirtilmiştir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun (5521 sayılı Kanun) 5 inci maddesinde ve 5521 sayılı Kanun’da sarahat bulmayan hallerde 6100 sayılı Kanun'a gönderme yapan 15 inci maddesinde de mevcuttur. Ancak kamu düzenine ilişkin yetki kuralını düzenleyen 7036 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesinin, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya 4857 sayılı İş Kanunu'na dayanan alacak ve hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarına uygulanacağı kabul edilmelidir.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Dosya kapsamından birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, ... ilinde yetkisiz bir mahkemede davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı işveren vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak Güroymak Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin yetki itirazında bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Güroymak Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Güroymak Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24719, Karar No: 2015/1367, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24719 E.  ,  2015/1367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/9437, Karar No: 2014/2414, Tarih: 31.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9437 E.  ,  2014/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2013/90-2013/427

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali - şerhin terkini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. İ.. H.. ile davacı vekili Av. Ö.. B.. gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, 26.10.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tüm paydaşlarca imzalanmadığını, Türk Medeni Kanunu'nun 692. maddesi gereğince geçersiz olduğunu ileri sürerek, sözleşmenin geçersizliğinin tespitine ve tapu kaydındaki şerhin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, biri dışında tüm paydaşlarla sözleşme imzalandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, sözleşmenin tüm müşterek maliklerle imzalanmadığı, tahammül sınırının aşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, sözleşmenin geçersizliğinin tespiti ile tapudaki şerhin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti ve tapudaki sözleşme şerhinin terkini istemine ilişkindir.

Davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 26.10.2009 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmıştır. Yüklenici, biri haricinde diğer arsa sahipleriyle de farklı tarihlerde sözleşmeler imzalamıştır. 4721 sayılı TMK'nın 692/1. maddesine göre, paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması, oybirliğiyle aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Eldeki davada da sözleşmenin geçersizliğinin tespiti istenmiş olup, olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aştığından tüm arsa maliklerinin davaya muvafakat etmeleri veya davada taraf olarak yer almaları zorunludur. Bu itibarla, taraf teşkili mahkemece re'sen gözetilmesi gerekirken, anılan husus nazara alınmaksızın, işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12094, Karar No: 2015/12438, Tarih: 24.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/12094 E.  ,  2015/12438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/12/2014 tarih ve 2012/542-2014/735 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 10/02/2012 tarihinde 6.000,00 TL değerindeki eşyaları taşınmak üzere davalıya teslim ettiğini, kargonun davalı tarafça kaybedildiğini, kaybedilen eşyaların bedelinin davalı tarafından müvekkiline ödenmediğini, müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 6.000,00 maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, görev ve yetki itirazında bulunarak, gönderinin adi koli olarak gönderdiğini, koli içerisinde ne olduğunun belirtilmediğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya teslim edilen koli içerisindeki davacıya ait giyim eşyalarının kaybolması nedeniyle oluşan zarardan kargo taşımacılığı yapan davalının sorumlu olduğu, kargonun kaybolması nedeniyle davacının 3.525,75 TL maddi zararı bulunduğu, manevi zararın davacı yanca ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 3.273,58 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ... tarafından gerçekleştirilen kargo taşıması esnasında gönderinin kaybolmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.Davacı tarafından taşımaya konu gönderinin değerine ilişkin bir not düşülmemiş ve sigortalı olarak gönderi seçeneği seçilmemiştir. Bu durumda, davalı yönünden uygulama alanı bulacak kanun hükümleri davaya konu taşıma tarihinde yürürlükte bulunan mülga 5584 sayılı Posta Kanunu 47/1 maddesi ve 50. maddesi ve ... Kargo ve Kurye Gönderileri Hakkındaki Yönetmeliğinin 49. maddesidir. Buna göre ...'nin sorumlu olduğu hallerde dava hakkı göndericiye ait olup, değer konulmamış bir kolinin kaybolması, çalınması veya hasarı halinde ... İdaresi, kolinin postaya verildiği yerdeki ve zamandaki gerçek değerini ve hasar halinde uğradığı zarar derecesini gözönüne alarak bir taahhütlü mektup tazminatından az olmamak üzere, kolinin adi posta ücretinin 10 katı tutarında tazminat ödemekle yükümlü tutulmuştur. Kanuni düzenlemeler dikkate alındığında ...'nin, gönderen-davacıya karşı sınırlı sorumluluğu söz konusudur (Y.11.H.D. 2006/13825e.,2010/1027k.). Bu durumda, ilgili yasal düzenlemeler de

dikkate alınarak davacıya ödenmesi gereken tazminat miktarının belirlenmesi için kargo taşıma konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak davacının zarar miktarının belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12407, Karar No: 2013/10062, Tarih: 13.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12407 E.  ,  2013/10062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Vip Otopark isimli ruhsatsız işyerini işleten sanığın, 30.07.2007 tarihinde yapılan mühürleme işlemine rağmen 04.07.2009 tarihinde yapılan kontrolde işyerinin faaliyette olduğu tespit edilerek mühür bozma suçunu işleğinin iddia olunması, dosya içinde mevcut onaysız fotokopiden ibaret belgelere göre, 30.07.2007 tarihli mühürlemenin ilk olarak 13.12.2008 tarihinde, daha sonra da 16.01.2009 tarihinde bozulduğu ve bu eylemlerle ilgili Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinde 2008/493 E. sayı ile açılan davanın beraatle sonuçlandığının anlaşılması, UYAP üzerinden sorgulanan adli sicil kaydından Kadıköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/137 E. sayılı dosyasında yine mühür bozmak suçundan sanığın mahkum olduğunun görülmesi, mahkemece 04.07.2009 tarihinde bozulan mühürlemenin 17.03.2008 tarihinde yapıldığı kabul edilmiş ise de, dosya içinde anılan tarihli mühürleme tutanağının bulunmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından, iddianame içerik ve tarihlerine göre eylemlerin aynı eylemler olup olmadığının ve hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanması amacıyla anılan dava dosyaları celp edilerek yargı denetimine olanak verecek şekilde dosya arasına konulması, mühürleme tutanağı/tutanakları araştırılıp getirtilerek tutanak düzenleyici tanıkların beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4546, Karar No: 2017/12208, Tarih: 02.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/4546 E.  ,  2017/12208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay yerinde ele geçen tombala makinasının, 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Alet ve Makineleri Hakkında Kanun'un 1. maddesinde sayılan baht ve talihe bağlı oyun alet ve makinesi olup olmadığı ve buna göre eylemin anılan kanuna muhalefet suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 02.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4163, Karar No: 2024/6164, Tarih: 09.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4163 E.  ,  2024/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/357 Esas, 2023/370 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/189 E., 2020/142 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının “EFSANE GÜNLER” ibareli markanın tescil başvuru ilanına müvekkili tarafından müvekkiline ait “EFSANE CUMA” markası ile benzer olması, karıştırılma ihtimali, tanınmışlık ve kötü niyet gerekçeleri itiraz edildiğini, itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, markaların benzer olduklarını, karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu belirterek YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacının kötüniyet iddialarının da haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacının kötüniyet iddialarının da haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuru markasının mal ve hizmet sınıfları ile redde mesnet markanın mal ve hizmet sınıflarının aynı/benzer olduğu, ancak markaların görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olmadıkları, markalar arasında "EFSANE" ibaresi ortak olarak bulunsa da markaların bir bütün olarak ortalama tüketici algısında şekilleneceği, oluşturulan marka kompozisyonlarına göre her iki markada da salt "EFSANE" ibaresinin tek başına markanın esas unsurunu oluşturduğunun söylenemeyeceği, bir bütün olarak "EFSANE GÜNLER" ve "EFSANE CUMA" şeklinde tüketici nezdinde markasal algılarının oluşacağı, bu hale göre gerek görsel gerekse işitsel anlamda her iki markanın ortalama tüketici nezdinde benzer olduklarından söz edilemeyeceği, gerek davalı başvuru sahibine ait “EFSANE GÜNLER” markasının, gerekse davacı muterize ait “EFSANE CUMA” ibareli markanın, ortalama tüketici nezdinde, ingilizcede “BLACK FRİDAY” olarak bilinen indirim gününün karşılığı olarak algılanacağı, karşılaştırılan markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığı, itiraza mesnet "EFSANE CUMA" markasının da davalıya ait markaya benzemediği, bunun haricinde davalı şirketin fiili olarak davacı markaları ile iltibas oluşturacak şekilde markasal kullanım iddialarının davaya konu ve iltibas tehlikesi oluşturmadığı, tespit edilen marka başvurusu bakımından davalı şirketin kötü niyetli olduğunu göstermeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli olmadığını, iki marka arasında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğunu, bir tüketicinin aynı zamanda bir gün adı olan "CUMA" ibaresini içeren "EFSANE CUMA" markasını "EFSANE GÜNLER" markası ile ilişkilindirmemesi, aralarında bağ kurmaması, markaların aynı işletmeye ait olduğu ve/veya marka sahibi işletmeler arasında idari/ekonomik bir bağ olduğu zannına kapılmamasının hayatın olağan akışına aykırı bulunduğunu, müvekkilinin tesilli markası ile dava konusu markaların ayırt edici unsurunun "EFSANE" ibaresi olduğunu, dava konusu markadaki "GÜNLER" ibaresi ayırt ediciliği bulunmayan yardımcı unsur bulunduğunu, "ESANE GÜNLER" ibaresini gören bir tüketicinin ilk kez müvekkili tarafından kullanılan ve yoğun kullanım sonucu belli bir tanınmışlık düzeyine ulaşmış bulunan "EFSANE CUMA" markası ile ilişkilendirmesi ve müvekkilinin EFSANE CUMA konseptini farklı günleri de kapsayacak şekilde genişlettiğini düşünmesinin kaçınılmaz olduğunu, mahkemece kavramsal benzerliğe değinirken gerek "EFSANE CUMA" gerekse "EFSANE GÜNLER" markasının "BLACK FRIDAY" ibaresine çağrışımda bulunmaları nedeniyle ayırt ediciliğinin düşük olduğuna kanaat getirmesinin hatalı bulunduğunu, “Efsane Cuma=Black Friday” özdeşliğinin belirlenmesinin hiçbir akademik dayanağının olmadığını, kararın emsallere uygun bulunmadığını, markalar arasında görsel, işitsel, kavramsal benzerlikler olduğu tespit edilmesine rağmen bu benzerliklerin karıştırılma ihtimali için yeterli görülmemesinin doğru olmadığını, davalı tarafın anılan indirim dönemi için eskiden "SİHİRLİ GÜNLER" ibaresini kullanırken müvekkilinin markasının tüketici nezdinde bilinirlik kazanması ve ciddi bir pazar oluşmasından sonra "EFSANE GÜNLER" şeklinde değiştirilmesinin hakkaniyete aykırı bulunduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markaların mal ve hizmetlerin aynı/benzer olduğu, ancak marka işaretlerinin biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun 6 ncı maddesinin 1 inci fıkrası anlamında bir benzerlik bulunmadığı, zira bir bütün olarak tarafların markalarının "EFSANE GÜNLER" ve "EFSANE CUMA" şeklinde olduğu ve ortalama tüketici nezdinde, ingilizcede “BLACK FRİDAY” olarak bilinen indirim gününün karşılığı olarak algılanacağı, itiraza mesnet "EFSANE CUMA" markasının da davalıya ait markaya benzemediği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.