muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15379, Karar No: 2007/1160, Tarih: 01.02.2007

10- Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin Y.K.D. Aralık 2001 sayısında yayınlanan 10/05/2001 gün ve 2001/3179-3713 sayılı kararını direnme yoluyla inceleyen ve 20.Hukuk Dairesinin kararında belirtilen ilkeleri aynen ve oybirliği ile benimseyen, Hukuk Genel Kurulunun 03/07/2002 gün ve 2002/20- 558- 588 sayılı kararı ve 20. Hukuk Dairesinin bir çok kararları ile 1. Hukuk Dairesinin 27/06/2000 gün 6766/8652 ve 02/04/2001 gün ve 2670/3847 ve 14/05/2001 gün ve 5062/5949, 7. Hukuk Dairesinin 13.12.2004 gün 2004/4196-4556 ve 17. Hukuk Dairesinin 24.01.2005 gün 2004/13872-165 ve 25.01.2005 gün 2004/13823-163 sayılı kararlarında makiye ayırma çalışmalarının idare tarafından her zaman iptal edilebileceği ve makiye ayrılan yerin halen orman sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilmiştir. Orman Yönetimi de, Maki Yönetmeliği ve Maki Talimatnamesindeki hükümleri bu şekilde anlayıp yorumlayarak, uygulamalarını da buna göre yürütmüş, yasaya aykırı olarak yapılan bir kısım maki çalışmalarını iptal etmiş, kesinleşen orman sınırları içinde makiye ayırma çalışması yapılmışsa bunun hiç bir yasal yasal değeri bulunmadığını kabul ederek, somut olayda olduğu gibi aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yaptığı yerlerde 2/B madde koşullarını taşımayan yerleri orman kadastro paftalarının yenilenmesi (aplikesi) sırasında orman sınırları içinde bırakmış, orman niteliğini yitiren yerleri de 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. maddesi yada 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartmış ya da 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesindeki “… her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü gereğince çıkartılan 26/Mayıs/1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 31. maddesi ve 25 Haziran 1970 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 26-38. ve 19 Ağustos 1974 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 32/j-51. ve 20 Mayıs 1984 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 22/k-35. ve 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 17/k-28. ve son olarak 15 Temmuz 2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 20/k-31. maddelerindeki "maki tefrik komisyonlarınca yapılan belirtme tutanağı ve haritaların yapılacak orman kadastrosuna (tahdidine) hazırlık olmak üzere bulunduğu yerlerden getirtilerek orman kadastrosu (tahdidi) çalışmaları sırasında kadastro komisyonlarınca döküman olarak kullanacağı" ve yine “daha önce makiye ayrılan yerlerin orman olduğunun tesbit edilmesi halinde bu yerlerin yapılacak orman kadastrosu sırasında orman kadastrosu sınırları içine alınacağı” hükümleri gereğince, makiye ayrılan bir kısım yerler, sonradan yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alarak işlemleri kesinleştirmiştir. Yargıtay 20

. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili bir çok kararlarında bu tür yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğu kabul edildiği gibi 16. Hukuk Dairesinin 15.01.1991 gün 1990/5423-121 ve 1. Hukuk Dairenin 19/01/2000 gün 1999/13546- 257 sayılı ve Hukuk Genel Kurulunun 05/02/2003 gün ve 2003/20-84-50 ve 28/05/2003 gün 2003/20- 371- 358 sayılı kararlarında da kabul edilmiştir.

11- Somut olayda, kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazların 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 5653 Sayılı Yasanın 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Yasanın 117. maddesi ile yürürlükten kaldırıldıktan sonra, yürürlükten kaldırılan 5653 Sayılı Yasa ve bu yasa uygulamasını göstermek için çıkarıldığı kabul edilen 17.08.1950 tarihli yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine 5653 Sayılı Yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki komisyonunca 1957 yılında Akdeniz Makisi olarak tesbit edilmişse de, 1977 yılında Orman Yönetimi tarafından 1957 yılındaki makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1946 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek yörede 1961 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında orman olarak tapulama tesbiti dışı bırakıldığı, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı ve 1980 yılında yapılan kadastro sonucu 1345 parsel sayısı ile Hazine adına tesbit edilmişse de, gerçek kişilerin itirazı üzerine Kadastro Mahkemesinin 11.06.1984 gün ve 1984/417-879 sayılı kararı ile bu işlemin ikinci kadastro sayılarak iptal edildiği, 1988 yılında 3402 Sayılı Yasanın 22/2. maddesi ve 2924 Sayılı Yasa gereğince yapılan ek kadastroda orman rejimi dışına çıkartılan yer niteliğiyle yine Hazine adına tesbit edilip, kadastro tesbitinin itirazsız kesinleştiği, davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının 20 hektar 2146 m2 yüzölçümünde olup, 1961 genel arazi kadastrosunda yüzölçümünden fazlaya çekişmeli parsellerin çok uzağındaki kadastro parsellerine uygulandığı, tarif edilen sınırları ve yüzölçümüne göre, 3402 sayılı yasanın 20/C maddesi gereğince çekişmeli parselleri kapsadığı söylenemeyeceği, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2. ve 2/B madde uygulaması sonucu orman niteliğini kaybetmesi nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından, 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine konu olamayacağı, yörede 1953 ve 1967 yıllarında diğer taşınmazlarla ilgili ve çekişmeli taşınmazlar hakkında da 1957 yılında yapılan makiye ayırma işleminin hiç bir yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek, 1961 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda orman sınırı içinde olması nedeniyle orman olarak tapulama dışı bırakılan ve 1976 yılında kesinleşen işlemle orman rejimi dışına çıkartılan ve 1988 yılında bu niteliği ile Hazine adına tesbit ve 01.03

.03.1993 tarihinde Hazine adına tescil edildiği anlaşılan taşınmazlar hakkında davacı kişinin açtığı tapu kaydı iptal ve tescil davasının reddine karar verilmesinde isabetsizlik olmadığından, davacı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygu olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden gerçek kişiye yükletilmesine 01.02.2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6298, Karar No: 2017/10202, Tarih: 06.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/6298 E.  ,  2017/10202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... ili ... ilçesi ... mahallesi ... mevkiinde bulunan 107 ada 30 parsel sayılı 189,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz arsa niteliğiyle davalı ... adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı Orman Yönetimi 19/12/2013 havale tarihli dava dilekçesinde özetle, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevkiinde özel orman statüsündeki (I), (II), (III), (IV) ve (VI) no'lu (3478), (3479), (3480), (3481) ve (3482) parseller üzerinde bulunan 107 ada 30 parsel sayılı taşınmazın Devlet ormanı olduğunu belirterek, özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapusunun iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın özel orman olarak sınırlandırma işleminin ve tapu kaydının iptali ile Devlet ormanı vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, elatmanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman savına dayalı, tapu kaydının iptali, özel orman sınırlamasının iptali ve el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1987 yılında kesinleşen orman kadastrosu, 1964 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu yapılmıştır.

Dava, orman savına dayalı, tapu kaydının iptali, özel orman sınırlamasının iptali ve el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1987 yılında kesinleşen orman kadastrosu, 1964 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu yapılmıştır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman bilirkişi raporlarına göre; 1964 yılında yapılan arazi kadastrosunda çekişmeli taşınmazın da içerisinde bulunduğu alanın tespit harici bırakıldığı, ... Belediye Başkanlığı tarafından hasımsız olarak açılan tescil davası sonunda, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12/07/1977 gün ve 1977/76 E-506 K. sayılı hakem sıfatıyla verdiği kararı ile 7 parçadan oluşan toplam 227.950 m2 yerin ... Belediye Başkanlığı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği, 1986 yılında yapılan orman kadastrosunda ... Belediye Başkanlığı adına tesciline karar verilen taşınmazlardan 3478 parsel numaralı 10.800 m2 yüzölçümlü alanın, ... Belediyesi Özel Ormanı-1, 3479 parsel numaralı 119500 m2 yüzölçümlü alanın ... Belediyesi Özel Ormanı -2, 3480 parsel numaralı 46790 m2 yüzölçümlü alanın ... Belediyesi Özel Ormanı- 3, 3481 parsel numaralı 1570 m2 yüzölçümlü alanın ... Belediyesi Özel Ormanı-4 , 3482 parsel numaralı 28500 m2 yüzölçümlü alanın ... Belediyesi Özel Ormanı-5 adı altında sınırlandırıldığı, çekişmeli 107 ada 30 parsel nolu taşınmazın; ... Belediyesi Özel Ormanı-2 adı altında sınırlandırılan 3479 parsel sayılı taşınmazın 1987 yılında imar uygulaması ve ifraz sonucu kişiler adına tapu kaydı oluştuğu, davalının taşınmazı satış yolu ile edindiği, ancak 3533 sayılı Kanun hükümlerine göre hakem mahkemelerinin ancak taşınmazların niteliğini tespitle görevli olup, tescile karar veremeyeceği, hakemin yetki aşımı suretiyle verdiği tescil kararları sonucu oluşan tapu kayıtlarının yolsuz tescil niteliğinde olduğu, çekişmeli taşınmazın 1955 tarihli hava fotoğraflarından üretilen 1958 tarihli memleket haritasında orman sayılan yerlerden olduğu, sınırında Devlet ormanı bulunduğu, özel orman koşullarını taşımadığı belirlenerek, yazılı şekilde tapu kaydının ve özel orman olarak sınırlandırma işleminin iptaline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından hükmün bu bölümünün onanması gerekmiştir.

2) Davalının elatmanın önlenmesi kararına yönelik temyiz itirazlarına gelince: Türk Medenî Kanununun 683. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı bulunan malik hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde yararlanma, kullanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Yine aynı hüküm uyarınca haksız bir elatma varsa anılan hüküm malike her türlü haksız elatmanın önlenmesini isteme yetkisi de tanımıştır. Somut olayda, davanın açıldığı tarihte dava konusu taşınmaz davalı adına tapuda kayıtlı olup, davalının haksız bir tasarruf ve elatmasından söz edilemez ve el atmanın önlenmesine karar verilemez. Bu itibarla, mahkemece elatmanın önlenmesine ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yolunda hüküm kurulmuş olması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda bir numaralı bentde gösterilen nedenlerle; davalı ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) İki numaralı bentde açıklanan nedenlerle; davalı ...’in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7904, Karar No: 2020/78, Tarih: 13.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/7904 E.  ,  2020/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Börek Ve Unlu Mamülleri San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, davalılardan ... Börek Ve Unlu Mamülleri San. Tic. Ltd. Şti.'nin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 13/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4945, Karar No: 2022/18358, Tarih: 05.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/4945 E.  ,  2022/18358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde sanığın cezaevinden devlet hastanesine götürüldüğü, buradaki tedavisinin ardından cezaevine geri getirildiği, sanığın kelepçesi açılmak istediğinden kelepçenin anahtar kısmının içerisinde sarı renkli bir plastiğin tespit edildiği, kelepçenin açılamaması nedeniyle spiral makinesi ile kesilerek çıkarılması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın elinde bulunan kelepçeyi açmaya çalıştığı maddenin sarı renkli plastik bir madde olduğu ve bu maddenin kelepçenin anahtar kısmında sıkıştığı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçun icra hareketlerine başlanmadığı ve düşünce aşamasında kaldığı göz önüne alınarak sanığın üzerine atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5498, Karar No: 2014/180, Tarih: 14.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/5498 E.  ,  2014/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasa'nın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8499, Karar No: 2014/5730, Tarih: 28.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/8499 E.  ,  2014/5730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Irza geçme suçundan mahkûmiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16580, Karar No: 2016/13433, Tarih: 28.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/16580 E.  ,  2016/13433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava konusu parselde yeralan bağı dikip yetiştirdiğini, 25 – 30 yıldır baktığını, taşınmazın malikinin mirasçıları olan davalıların emek hakkını vermemek için taşınmazı sattıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 31.360.86.- TL nin dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir .Islah dilekçesi ile talep sonucu 32.870.18.- ye yükseltilmiştir .

Davalılar, davacının ürünleri topladığı halde kendilerine pay vermediğini,iyiniyetli olmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir .

Davalıların, davacıya karşı açtıkları hasılattan paylarına düşen alacağa ilişkin alacak davası da bağlantı nedeni ile asıl dava ile birleştirilmiş,yargılamaya birlikte devam edilmiştir.

Mahkemece; asıl davanın kabulüne ,32.870.18.- TL nin dava tarihinden yasal faizi ile davalılardan alınmasına, birleşen davanın delil bildirilmediğinden ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş , hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir .

1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Tarım alanında karşılaşılan yarıcılık ( ortakçılık ) faaliyeti adi ortaklığın bir uygulama alanıdır. Buna göre, yarıcı ( ortakçı ) emeğini,tarla sahibi ise toprağından faydalanma hakkını ortaklığa sermaye olarak getirmekte, elde edilen mahsul veya tutarı ortaklar arasında paylaşılmaktadır . ... 2008, sayfa ; 141 )

2 - Somut olayda davacının davalıların murisine ait davaya konu taşınmazda üzüm bağı yetiştirdiği, ortaklığa emeğini sermaye olarak kattığı,davalıların murisinin ise taşınmazından yararlanma hakkını ortaklığa sermaye olarak kattığı,bağın yetiştiği,elde edilen gelirin her yıl paylaşıldığı , taşınmazın malikinin 11/10/2007 tarihinde vefat ettiği, ortaklığın davacı ile taşınmazın malikinin mirasçıları olan davalılar arasında taşınmazın dava dışı bir kişiye satıldığı 14/06/2011 tarihine kadar devam ettiği anlaşılmaktadır . Anılan yarıcılık anlaşmasında elde edilen gelirin yarı yarıya paylaşılmadığı , paylaşımın farklı olduğu da taraflarca iddia ve ispat edilmemiştir .

Mahkemenin hükme esas aldığı ve ziraat mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda ise taşınmaza bağ omcalarının kattığı değer dava tarihi itibari ile 32.870.18.- TL olarak hesaplanmış, davacının alacağı olarak bu değerin tamamına hükmedilmiştir . Taşınmazın bağ haline getirilmesinde ortakların emeği eşit olduğundan, taşınmazın değerini artıran bağın bedelinin de eşit paylaştırılması gerektiğinden anılan karar isabetli bulunmamıştır.

Bu durumda mahkemece bağ omcalarının taşınmaza kattığı değerin ( taşınmazın üzerinde bağ var iken ve bağ yok iken değerleri arasındaki farkın )ortaklığın sona erdiği ve taşınmazın dava dışı kişiye satıldığı 14/06/2011 tarihi itibari ile farklı uzman bilirkişiler tarafından belirlenmesi sağlanarak ulaşılacak rakamın yarısına ( aksi iddia ve ispat edilmediğinden ) hükmedilmesi gerekir iken bu değerin tamamının davacıya ödenmesine dair hüküm kurulması isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ; Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenler ile davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 . bentte açıklanan nedenler ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15065, Karar No: 2012/21114, Tarih: 09.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/15065 E.  ,  2012/21114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, hakimlerin mesuliyetine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Dava dosyası Yargıtay'a geliş tarihi gözetildiğinde temyiz inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6494, Karar No: 2019/2936, Tarih: 28.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/6494 E.  ,  2019/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamında alınan 20.11.2017 tarihli bilirkişi raporu,olay yeri inceleme raporu ve suça konu maddelerin 04.07.2014 tarihinde imhası esnasında hazır bulunan tutanak düzenleyici tanık ...'in suça konu maddenin diğer patlayıcı maddelere oranla etki gücü daha az olduğu ve havai fişek grubunda yer aldığı beyanı karşısında; sanığın taşeron firma olarak muhafaza edip kullandığı 4 adet ve imha edilen 5 adet piroteknik mamüllerden olan patlayıcı maddenin nitelik ve sayısı ile hastane inşaatında kullanılması nedeniyle kullanılış amacı da dikkate alındığında, eyleminin TCK'nın 174/3. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.