muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24670, Karar No: 2016/19553, Tarih: 08.11.2016

İş sözleşmesini belirleyen ölçüt hukuki-kişisel bağımlılıktır. Gerçek anlamda hukuki bağımlılık işçinin işin yürütümüne ve işyerindeki talimatlara uyma yükümlülüğünü içerir. İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini işverenin talimatlarına göre hareket etmek ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. Bağımlılık iş sözleşmesini karakterize eden unsur olup, genel anlamıyla bağımlılık, hukuki bağımlılık olarak anlaşılmakta olup, işçinin belirli veya belirsiz bir süre için işverenin talimatına göre ve onun denetimine bağlı olarak çalışmasını ifade eder.

İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini; işverenin talimatlarına göre hareket etmek ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır.

Pazarlamacılık sözleşmesi ise 6098 sayılı TBK. ‘nun hizmet sözleşmesi bölümünde 448-460. Maddeler arasında düzenlenmiştir. Kanununa göre “pazarlamacının sürekli olarak, bir ticarî işletme sahibi işveren hesabına ve işletmesinin dışında, her türlü işlemin yapılmasına aracılık etmeyi veya yazılı anlaşma varsa, bu anlaşmada belirtilen işlemleri yapmayı, işletme sahibi işverenin de buna karşılık ücret ödemeyi üstlendiği sözleşmedir’’(6098 sayılı TBK. Mad. 448).

Sözleşmenin unsurları, 1. Ticari işletmenin varlığı, 2. Süreklilik, 3. İşletme dışında faaliyet yürütme, 4. Ticari işletme sahibi işveren hesabına çalışma, 5. Aracılık ve sözleşme yapma, 6. Ücret (komisyon-prim) alma’dır.

Pazarlamacılık sözleşmesi bu unsurları nedeni ile atipik bir iş sözleşmesidir. Pazarlamacının iş edimi, işverenin işletmesi dışında, onun hesabına her türlü işlemin yapılmasına aracılık etmektir. Aracılığın konusu işletmede üretilen veya verilen hizmetin merkez dışındaki uzak yerlerdeki müşteriler nezdinde tanıtımı ve satılmasıdır. Uygulamada özellikle ilaç, kozmetik, gıda gibi işkollarında pazarlamacı ya da ticari gezgin olarak pek çok çalışan bulunmaktadır. Bunlar genelde firmaya bir iş sözleşmesi ile bağlı olarak fakat merkez dışında ürünlerin müşterilere tanıtımı ve satışı ile uğraşan kişilerdir. Prensipte satış şartları, ürün fiyatları konusunda kendilerine verilen talimatlara uymak zorundadırlar. Bunlar dışına çıkılmak gerektiği durumlarda firmadan onay almalıdırlar. Bu bağımlılık unsurunu gösterir. Bu kişiler genelde ücret+prim esasına göre çalışırlar. Kendilerine verilen satış hedeflerine ulaştıkları ölçüde primleri artar. Pazarlamacı, işletme dışında, uzakta müşterilerin ayağına giderek çalışır ve bir işletmeye bir hizmet akdiyle bağlıdır. Oysa, ticari mümessil ve ticari vekil işletmenin bulunduğu yerde çalışırlar ve işverene bağlılıkları bir iş sözleşmesi ile olabileceği gibi bir vekalet ya da şirket sözleşmesi ile de olabilir.

TBK. ‘un 448 vd. maddelerinde pazarlamacılık sözleşmesini hizmet akdinin özel bir türü olarak düzenlemekle kalmamış, 469 maddesinde açıkça ‘‘pazarlamacılık sözleşmesine ve evde hizmet sözleşmesine ilişkin hüküm bulunmayan hallerde, hizmet sözleşmesinin genel hükümlerinin uygulanacağı’’ hükmünü getirmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinde, İş Kanunu’nun kapsamı dışında bıraktığı işler arasında pazarlamacılık ve evde (ev hizmeti dışında) hizmet işini saymamıştır.

Aynı konu hem genel hem de özel kanunda düzenlenmiş ise kural, özel kanun önce uygulanır. Genel kanun hükümleri ancak özel kanunda hüküm bulunmayan durumlarda devreye girer. Özel kanun hem özel olduğu hem de sonraki kanun olduğu için uygulama önceliğine sahiptir.

Ancak özel kanun daha eski tarihli, genel kanun yeni tarihli ise hangi kanunun uygulama önceliğine sahip olduğunu belirlemek oldukça güç bir iştir. Yorum metotlarına başvurmak ve kanun koyucunun nihai iradesini ortaya çıkarmak gerekir.

TBK. eskiden olduğu gibi yine iş kanunları (4857 sayılı İş K., 854 sayılı Deniz İşK., 5953 sayılı Basın İşK.) karşısında genel kanundur. Ancak bireysel iş kanunlarında hüküm bulunmayan hallerde BK. hükümlerinin uygulanması gerekir.

6098 sayılı TBK. öncekine nazaran çok daha ayrıntılı ve işçiyi daha fazla koruyan yeni hükümler getirmiş bulunmaktadır.

Kanun koyucunun bugüne kadar İş Kanunu kapsamında çalışan bu kişilerin (pazarlamacı- evde hizmet sözleşmesi ile) faaliyet biçiminin özelliğinden ötürü ayrıntılı hükümlere yer vermeyi istediği ve bunu da Borçlar Kanunu içinde yaptığı anlaşılmaktadır. Bir anlamda bu sözleşme türleri ile ilgili özel hükümler getirmiştir. Ancak bu İş Kanunu hükümleri kapsamında kalmadığı anlamına gelmez. Nitekim şu an tıbbi tanıtım temsilcilerinin sözleşmeleri pazarlamacılık sözleşmesi niteliğinde olmakla birlikte, iş güvencesi yönünden 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine tabii tutulmaktadırlar.

Pazarlamacılık sözleşmesi İş Kanunu’nun 4. maddesindeki istisnalar arasında sayılmadığı için İş Kanunu kapsamında bir sözleşmedir. Ancak İş Kanunu’nda bu sözleşmeye ilişkin özel hükümler bulunmadığı ölçüde 6098 sayılı yeni Türk Borçlar Kanunu’nun özel hükümleri öncelikle uygulanacak, bulunmadığı takdirde önce İş Kanunu’nu sonra ise Borçlar Kanunu’nun genel hükümlerine başvurulacaktır.

Pazarlamacılık sözleşmesi İş Kanunu’nun 4. maddesindeki istisnalar arasında sayılmadığı için İş Kanunu kapsamında bir sözleşmedir. Ancak İş Kanunu’nda bu sözleşmeye ilişkin özel hükümler bulunmadığı ölçüde 6098 sayılı yeni Türk Borçlar Kanunu’nun özel hükümleri öncelikle uygulanacak, bulunmadığı takdirde önce İş Kanunu’nu sonra ise Borçlar Kanunu’nun genel hükümlerine başvurulacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece taraflar arasındaki ilişkinin bir nevi kâr ortaklığına dayandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ise de, dosya içeriğine göre davacının davalı işverenin tekstil ürünlerini 3. kişilere pazarladığı sabittir. Ayrıca dosyaya sunulan faturalara göre davalı işverenin davacının şehir dışı otel ve konaklama giderlerini de karşıladığı, taraflar arasında tipik pazarlamacılık sözleşmesinin unsurlarının bulunduğu, davacının sürekli olarak, davalı işveren hesabına ve işletmesinin dışında, her türlü işlemin yapılmasına aracılık ettiği anlaşılmaktadır. Davacı ile davalı arasında iş ilişkisi bulunduğu açıktır. Yukarıda açıklandığı üzere pazarlamacılık sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklarda da İş Mahkemesi görevlidir. Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 08/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1139, Karar No: 2014/1887, Tarih: 11.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/1139 E.  ,  2014/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalı ... ... ... ... Ve ... Ltd. Şti.’nin .../.../2003 tarihi itibari ile tasfiye edildiği ve ticaret sicilinden kaydının silindiği görülmüştür.

Bu durumda tüzel kişiliği sona ermiş bulunan davalı şirkete TK'nın .... maddesine göre karar tebliği mümkün olmadığından işbu davada kendisine karar usulüne uygun olarak tebliği mümkün olmayan davalı şirketin ihyası ile ihya olunduktan sonra karar tebliği yapılmak üzere davacı tarafa süre verilip daha sonra tebligat işlemlerinin gerçekleştirmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle eksikliğin tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, .../02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13678, Karar No: 2006/14540, Tarih: 06.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13678 E.  ,  2006/14540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 8.10.2001 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu kaydı iptal ve tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, hükmü davalı ... tüzel kişiliği temyiz etmiştir.

Hükmüne uyulan Dairemiz bozma ilamında değinildiği üzere tapu tahsis belgesi mutlak bir mülkiyet belgesi değildir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 4.12.1996 tarih ve 763-864 sayılı kararında yapılan tarife göre tapu tahsis belgesi fiili kullanımı belirleyen, ilgilisine ancak kişisel hak sağlayan bir zilyetlik belgesidir.

Gerçekten, davacı lehine idare mahkemesince oluşturulan hüküm sonucu bakımından “tapu tahsis belgesi” yerine geçer. Ancak, yine Dairemiz bozma kararında açıklandığı gibi mahkemece yapılması gereken araştırma taşınmazın orman sınırları içerisinde olup olmadığının belirlenmesinden ibaret değildir. Her ne kadar yapılan uygulamaya göre taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında kaldığı saptanmışsa da bozma ilamının ikinci sayfası hemen başında söylendiği gibi tahsis kapsamındaki bir yerin ilgilisi adına tescil edilebilmesi için tahsise konu olan yerin kamu malı niteliği taşımaması imar planında konut alanında kalması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta taşınmazın bulunduğu 306 ada 27 parselin İzmir 1 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 11.7.2000 günlü

kararı ile ikinci derecede doğal sit alanı içerisine alındığı, bundan dolayı da önceki imar planının yürürlükten kaldırıldığı, bilirkişinin 19.11.2003 günlü raporu ve ekindeki sit haritası ile sabittir.

Somut uyuşmazlıkta taşınmazın bulunduğu 306 ada 27 parselin İzmir 1 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 11.7.2000 günlü

kararı ile ikinci derecede doğal sit alanı içerisine alındığı, bundan dolayı da önceki imar planının yürürlükten kaldırıldığı, bilirkişinin 19.11.2003 günlü raporu ve ekindeki sit haritası ile sabittir.

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu’nun 11, maddesine 14.07.2004 tarih ve 5226 sayılı Kanunun 5. maddesi ile yapılan ekleme sonucu Yasanın 11. maddesinin ilk fıkrası “taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının malikleri, bu maliklerin bakım ve onarımlarını kültür ve turizm bakanlığının, bu kanun uyarınca bakım ve onarım hususunda vereceği ... ve talimata uygun olarak yerine getirdikleri sürece bu kanunun bu konuda maliklere tanıdığı hak ve muafiyetlerden yararlanır. Ancak, korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları ile bunların koruma alanları, sit alanları zilyetlik yoluyla iktisap edilemez.” şeklini almış, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nca sit alanı olarak ilan edilen yerler devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer olarak kabul edilmiştir. Esasen uygulamada kısaca İmar Affı Kanunu olarak bilinen 2981 sayılı Kanunun “istisnalar” başlıklı 3. maddesi uyarınca anılan yasanın 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulları’nca belirlenmiş ve belirlenecek yerlerde uygulama olanağı da yoktur. Taşınmazın saptanan bu niteliğine göre orman sayılmasa da yukarıdan beri belirtilen duruma göre tapu tahsis belgesi ile tescili imkanı bulunmadığından açılan davanın reddi yerine Dairemiz bozma kararı dar yorumlanarak yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 6.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/786, Karar No: 2012/21217, Tarih: 04.07.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/786 E.  ,  2012/21217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sermaye Piyasası Kanununa muhafelet

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7886, Karar No: 2023/5816, Tarih: 30.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7886 E.  ,  2023/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2842 E., 2023/1353 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/556 E., 2022/186 K.

Taraflar arasındaki davacı anne tarafından açılan çocukların velâyet sahibi annenin soyadını kullanmaya izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; davacı kadın ile davalı ...'in ortak çocukları olan küçükler ...ve...ün velâyetlerinin davacı annede bulunduğunu, davalı babanın çocukları için yaklaşık dokuz buçuk yıldır nafaka ödemediği gibi davacının yasal taleplerini de karşılamadığını, çocuklardan...ün iki yaşından, Akasya'nın ise üç yaşından itibaren babaları ile kişisel ilişki kurmadığını, davalı babanın çocuklara ve annesine uyguladığı şiddet nedeniyle çocukların aldıkları ...soyadını istemediklerini, davalının şiddet hareketleri nedeniyle Anayasa Mahkemesince davacı ve çocuklar lehine hak ihlali kararı verildiğini, çocukların halen kullandıkları ...soyadından utandıklarını, yurtdışına gittiklerinde anne ile çocuklarının soyadlarının farklı olması nedeniyle sıkıntılar yaşandığını, çocukların psikolojik durumu, manevî varlığı ve bütünlüğü göz önüne alınarak çocuklar ...ve...ün kullandıkları "..." soyadının kaldırılarak, davacı annenin kızlık soyadı olan "STAMAT" soyadını kullanmasına izin verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; davacının küçükler ...ve...un, ...olan soyadlarının Stamat olarak değiştirilmesine izin ve muvafakatlerinin olmadığını, Yargıtay'ın son içtihatlarına göre boşanma sonrası velâyetleri anneye verilse dahi küçük çocukların "Üstün Yararı" ispatlanmadıkça, babalarının soyadları değiştirilerek annelerinin kızlık soyadlarının verilemeyeceği yönünde kararlarının bulunduğunu, davalı babanın çocukları görememesi nedeniyle tv ve gazetelere çıktığını, davacı annenin çocukları babalarına göstermediğini, çocukları sürekli kaçırarak engel olduğunu, davacı annenin sürekli davalı babayı çocuklara kötülediğini, babalarından haksız yere nefret ettirdiğini, davalı babanın çocuklarını çok sevdiğini, uzun yıllardır çocukları görememesi nedeniyle büyük ızdırap ve üzüntü yaşadığını, davalının davacı ile ortak 5 çocuğunun bulunduğunu, nafaka ödemelerini düzenli yaptığını, davalı babanın saygın bir doktor olduğunu, çocukların diğer kardeşleri olan ve babalarının soyadını taşıyan ..., ... ...ve Osman ...isimli kardeşler arasındaki menfaate zarar vereceğini, ayrıca yetkili mahkememin davalının bulunduğu İstanbul (Çağlayan) Mahkemeleri olduğundan yetki itirazında bulunduğunu keza davalı gösterilen ... Nüfus Müdürlüğü bakımından da husumet itirazlarının olduğunu, yetki ve husumet itirazlarının incelenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmesiz yargı işlerinde de, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğunu, davaya bakmakta görevli ve yetkili olduğunu, davacı annenin davalı olarak nüfus müdürlüğünü gösterdiği, dava sonucunda verilecek kararın, küçüklerin babasının hukuki durumunu da etkileyeceğinden, babanın davaya dahil edilmesinde bir olumsuzluk görülmediği, idrak çağındaki çocukların mahkemedeki beyanında soyadlarının annelerinin soyadı ile değiştirilmesini açıkça istedikleri, bunun çocukların üstün yararına aykırı olmadığı sürece çocukların tercihine değer verilmesi gerektiği, Anayasa Mahkeme'sinin benzer olaylarda verdiği hak ihlaline ilişkin kararlarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; yetki itirazının reddi ile davanın kabulü yönünden verilen kararın kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; yetki itirazının reddi ile davanın kabulü yönünden verilen kararın kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; velâyet hakkına sahip annenin çocukların soyadının kendi soyadı ile değiştirilmesi yönündeki talebinin velâyet hakkı kapsamındaki yetkilerin kullanımı ile ilgili olduğu, velâyet hakkı kapsamında çocukların soyadını belirleme hakkının da yer aldığı, evlilik birliği içinde doğan çocukların taşıdığı ailenin soyadını, evlilik birliğinin sona ermesi ile velâyet hakkına sahip annenin kendi soyadı ile değiştirilmesini engelleyici yasal bir düzenlemenin bulunmadığı; somut olayda söz konusu soyadı değişikliğinin tanık anlatımları, özellikle çocukların kendi beyanları, sosyal hizmet uzmanının beyanı göz önünde bulundurulduğunda çocukların üstün yararına aykırı bulunmadığı, çocukların annesi ile birlikte yaşadığı, çocukların velâyet sahibi annenin mevcut soyadını almasından olumsuz etkilenmeyeceği ve çocukların soyadı değişmekle kişisel durumlarının değişmeyeceği dikkate alındığında, davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen şahsın yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli mahkemesinde açılacağı, yine çekişmesiz yargı işlerinde de, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğunu, soyadları değiştirilmesi istenen çocukların velâyet sahibi anneleri ile birlikte ... ili Karşıya'da yaşadığı, yetkili mahkemenin Karşıyaka mahkemeleri olduğu bu yönden de davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar vermek gerektiği gerekçesi ile davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; yetki itirazının reddi ile davanın kabulü yönünden verilen kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuğun velâyetinin annede olması nedeniyle yanında kaldığı annesinin soyadının kullanılmasının çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; yetki itirazının reddi ile davanın kabulü yönünden verilen kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuğun velâyetinin annede olması nedeniyle yanında kaldığı annesinin soyadının kullanılmasının çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 10 uncu, 20 nci maddesi, 41 inci maddesi ile 90 ıncı maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 25.06.2015 ve 2013/3434 numaralı, 11.11.2015 tarih ve 2013/9880 numaralı, 20.07.2017 tarih ve 2014/1826 numaralı bireysel başvuru kararları, Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 esas, 2011/165 karar sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20697, Karar No: 2018/13845, Tarih: 07.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/20697 E.  ,  2018/13845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 8,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.