muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11296, Karar No: 2019/2064, Tarih: 06.03.2019

Müteselsil borç, birden çok borçlunun alacaklıya karşı borcun tümünden sorumlu olduğu, alacaklının tamamen veya kısmen edayı her bir borçludan isteyebildiği, eda tamamen yerine getirilinceye dek borçluların sorumluluklarının süregeldiği, her borçlunun iç ilişkideki payına bakılmaksızın borcun tamamını ifa etmekle yükümlü olduğu, borçlulardan birinin borcu ödemesi durumunda diğerlerinin de alacaklıya karşı borçtan kurtulduğu, borcun, her bir borçlu yönünden tali değil asli nitelik taşıdığı, alacaklı karşısında birden çok borç ve borçlunun bulunduğu borç ilişkisidir. Bu ilişkide ifa, asıl alacağı ortadan kaldırmayıp alacak hakkı, ödeme yapmak suretiyle rücu hakkını kazanan borçluya geçtiğinden, anılan borçlu, alacaklının halefi olarak diğerlerine rücu edebilmektedir. Bununla birlikte, rücua konu olan borcun müteselsil niteliği bulunmadığından, sorumluluktan kurtulmak için her borçlunun borcun tümü yerine, kendine düşen payını ödemesi yeterli olmaktadır ki burada kanundan doğan halefiyet söz konusudur. Kuşkusuz, ödeme yapan borçlu ile alacaklının öncesinde, halefiyeti ortadan kaldırıcı sözleşme yapmak yetkileri de bulunmaktadır. Öğreti ve yargı kararlarında, borçların aynı sebepten doğması durumuna “tam teselsül” denilmekte ve değinilen 50. maddenin bunu karşıladığı ifade edilmekte, borçların farklı nedenlerden (kanun, sözleşme, haksız eylem) doğması halinde ise “eksik teselsül”ün varlığından söz edilerek 51. maddenin de bunu tanımladığı kabul edilmektedir. 50. maddede, aynı zarardan dolayı birden çok kişinin birlikte müteselsilen sorumlu tutulmaları, birden çok kişinin ortak kusurlarıyla zarara birlikte sebebiyet vermiş olmaları koşuluna bağlanmıştır. 51. maddede ise, müteselsil sorumluluk, ortak kusur yerine farklı hukuksal nedenlere bağlanmıştır ve bunlar kanun, sözleşme veya haksız eylemdir. Birden çok kişi, kanun, sözleşme veya haksız eylem nedeniyle aynı zarar için, zarara uğrayana karşı sorumlu iseler, bunlar arasında, bir zarara ortaklaşa sebep olanlar hakkındaki dönmeye (rücu) ilişkin kurallar uygulanmakta, kural olarak ilk önce, haksız eylemiyle zarara yol açan sorumlu tutulmakta, en son olarak da kusuru olmaksızın ve sözleşme gereği sorumluluğu olmadığı halde kanun hükmü gereğince sorumlu tutulan kişiye başvurulmaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.2013 gün ve 2013/9-1559 Esas - 2013/1461 Karar, 15.05.2015 gün ve 2013/17-2267 Esas - 2015/1352 Karar, 19.06.2015 gün ve 2013/10-2281 Esas - 2015/1727 Karar, 24.06.2015 gün ve 2014/13-19 Esas - 2015/1743 Karar sayılı ilamlarında aynı görüşlere yer verilmiştir.

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, davalı ...'nun işveren vekilliği sıfatı (işveren vekili mi yoksa 3. kişi mi olduğu) araştırılmalı, işveren vekili ise teselsül sorumluluğu 5510 sayılı Yasanın 21/1 kapsamında, 3.kişi olması halinde teselsül sorumluluğu 21/4 kapsamında ve yukarıda belirtilen Daire ilkelerine uygun olarak irdelenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda anılan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, varılacak soruca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 06.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9673, Karar No: 2014/133, Tarih: 06.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/9673 E.  ,  2014/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/09/2012 tarih ve 2007/421-2012/487 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin kağıt üretiminin dışında kalan ama kağıtla ilgili her türlü işlemi yapan makineler ürettiğini, günümüzde kullanımları giderek yaygınlaşan peçete, tuvalet kağıdı kesme makineleri, ıslak mendil, peçete, tuvalet kağıdı paketleme makineleri de ürettiğini, müvekkili şirketin ürünlerinin, tasarım, tasarım çizim, teknik çizim, model üretim, montaj gibi çeşitli üretim aşamalarını kendisinin gerçekleştirdiğini, davalılar ..., ... ve dava dışı... ile işbirliği yapmazdan önce haksız rakabete yol açmamak amacıyla gizlilik sözleşmesi yaptıklarını, sözleşmenin tüm hükümlerinin davalıların müvekkilinden öğrendiği ya da öğreneceği bilgileri ifşa etmesini, kullanmasını engellemek amacına yönelik olduğunu, bu durumun sözleşmenin devamı ile sınırlı bırakılmayarak, sözleşmenin hangi nedenle olursa olsun sona ermesinden sonra aynı koşul ve şartlarda 5 yıl daha gizliliğin korunacağının belirtildiğini, sözleşmenin feshedilmediğini ve müvekkilinin en son davalıya ödemesini 12/09/2007 tarihinde yaptığını, davalının bu ödeme karşılığında teslim etmesi gerekenleri tamamlamadığını ve cari hesaba göre de 11.892,85 TL alacaklı hale geldiğini, davalının sözleşme hükümlerine aykırı davrandığını ve ihlal ettiğini, davalının müvekkilinin ürettiği makinelerden üretmeye başladığı ve piyasaya sürdüğünün konuşulması üzerine mahkeme kanalı ile yaptırılan tespitte, davalıların işyerinde henüz monte edilmemiş, iki adet kağıt peçete makinesi ile bir ıslak rulo makinesinin bulunduğunun belirlendiğini ve üretimi devam eden ıslak rulo mendil makinesinin ana gövdesi, iki adet peçete makinesi şasesi, iki adet gofraj, on adet gofraj direği, altı adet merdaneye tedbir konulduğunu, ilgili makinelerin müvekkili tarafından üretilmesi halinde her bir makinenin satış fiyatının en az 20.000,00 Euro olduğunu, satış gerçekleşmediğinden müvekkilinin %40 kar marjı üzerinden 16.000,00 Euro kar kaybı olduğunu ileri sürülerek, tedbirin devamına, sözleşmeye aykırılığın belirlenmesi ile haksız rekabetin tespitine, haksız rekabetin durdurulmasına, önlenmesine, müvekkile ait tüm malzemelerin geri alınmasına, 11.892,85 TL alacağın reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı şirketin kağıtla ilgili her türlü işlemi yapan kağıt kesme, kağıt katlama, ambalaj makinaları gibi makineler ürettiği, davalı ...'ın ... torna atelyesi adı altında işyerinin bulunduğu, taraflar arasında 2005 tarihli "gizlilik sözleşmesi" başlıklı sözleşme düzenlendiği, bu sözleşmeye göre, davacının imalatına ilişkin bilgilerin başka kişiler ve davalının imalatında kullanılamayacağının belirtildiği, davalının izin almadan ve ayrıca bir bedel ödemeden davacının meydana getirdiği makinaların benzerini meydana getirdiği, davalının eyleminin TTK'nun 56 ve 57/8 maddesi gereğince haksız rekabet oluşturduğu mahrum kalınan kar yönünden davacının talebi ile bağlı kalınarak, 5.097,00 TL yönünden davanın kabulüne, davacı tarafın ticari defter ve belgelerinin dönem sonu noter onayının bulunmadığı, bu nedenle sahibi lehine delil olmayacağı gerekçesiyle, davacı tarafın ispatlayanamayan menfi tespit ve istirdat davasının reddine, 04/10/2007 tarihli tespit tutanağında belirlenen ıslak rulo mendil makinasının ana gövdesi, iki adet peçete makinesi şasesi, gofrajları(iki adet), 10 adet gofraj direği, 6 adet merdanenin davacıya verilmesine, mahrum kalınan kar yönünden davanın kabulü ile, 5.097,00 TL'nin 04/10/2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19237, Karar No: 2014/5950, Tarih: 19.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19237 E.  ,  2014/5950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 526,527,589 ve 590 parsel sayılı taşınmazlarda miras bırakan Hasan paylı malik iken, miras bırakan tarafından ara malik kullanılmak suretiyle davalıya satış suretiyle temlik edildiğini bunun üzerine davalı aleyhine açılan iptal-tescil davası sonucunda, temlik edilen payın miras payı oranında iptal ve tesciline karar verildiğini ve kararın kesinleşip tapuda infaz edildiğini, ancak davalının taşınmaza ev yapmak ve ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini ve payını kullanmasına engel olduğunu, ihtara rağmen müdahalesine son vermediğini ileri sürerek payına vaki elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazlarda fiili taksim olmadığını, taşınmazlarda payı kadar yer kullandığını belirtip davanın reddini, olmadığı takdirde yapı ve ağaç bedelleri üzerinden lehine hapis hakkı tanınmasını savunmuştur.

Mahkemece, davalının dava konusu taşınmazlara davacının payı oranında elatmasının önlenmesine;yıkım isteğinin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.216.59.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/637, Karar No: 2019/2992, Tarih: 15.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/637 E.  ,  2019/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 03/12/2015 tarih ve 2015/220-2015/508 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili özetle, davalı ile aralarında 28/01/2014 tarihli PTT Kargo Taşıma Sözleşmesi imzalandığını,yüklenicinin yıllık 4.500 adet kargo göndermeyi taahhüt ettiğini,ağırlık yada hacimsel oranlardan hangisi fazla ise ona göre hesaplama yapılacak tarife üzerinden % 50 indirim suretiyle belirlenecek fiyat üzerinden gönderileri taşımayı kabul eder hükmüne yer verildiğini ancak davalının 01/02/2014 ila 01/02/2015 döneminde taahhüt edilen gönderi adet ve cirosunu yerine getirmediğini,toplam 2.464 adet kargo gönderdiğini,karşılığında 31.707,45 TL ödeme yaptığını,sözleşmenin 5.maddesinde % 50'lik indirim oranının uygulanmayıp %10 indirimin uygulanması halinde 25.365,96 TL lik ücret farkının doğduğunu,bunun ödenmesi için davalıya bildirim yapıldığını,25/02/2015 tarihli yazı ile ödeme imkanı bulunmadığını belirttiğini,ödenmesi için ... 4.İcra Md.lüğünün 2015/2694 sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını,borçlunun takibe haksız ve dayanaksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline,takibin devamına,davalı borçlunun % 20 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili özetle, müvekkilinden 25.365,96 TL talep edilmesinin dayanağı olmadığını, sözleşmede herhangi bir yaptırım maddesi bulunmadığını,11.maddede davacı idarenin tek hakkının 10 günlük süre vererek sözleşmeyi feshetme hakkının olduğunu,sözleşme gereğince 5584 sayılı Posta Kanunu ve diğer mevzuatın geçerli olacağını belirterek PTT Kargo ve Kurye Gönderileri hakkındaki bazı maddelerin eklendiğini,ancak bu hükümlerde de herhangi bir yaptırım gösterilmediğini,kaldı ki sözleşmenin düzenlendiği tarihte 6475 sayılı kanunla 5584 sayılı kanunun yürürlükten kaldırıldığını,yine davacı yanın Yurtiçi Toplu Kargo ve APS Kurye Göderileri Ücret İndirim Tarifesinin 7.maddesine göre ücretlendirileceğini belirtmiş ise de, müvekkilin gönderdiği kargoların toplu gönderi sayılamayacağını,ayrıca müvekkilinin herhangi bir ciro taahhüdü de vermediğini, davacının müvekkilinden beklentisi olan gönderinin 4.500 adet olduğunu, asgari indirimsiz tarifeye göre planlanan cironun 29.250,00 TL tuttuğunu,hatta indirim uygulandığında 14.625,00 TL rakamına ulaşıldığını,müvekkilinin 31.745,00 TL ödediğini, ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini ve davacının kendi lehlerine % 20 den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlara göre; sözleşmenin genelinde ve özel olarak 5 ve 11.maddesinde davalının sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde yani taahhüt ettiği kadar kargo göndermediği takdirde herhangi bir maddi yaptırım öngörülmediği,

Mahkemece toplanan kanıtlara göre; sözleşmenin genelinde ve özel olarak 5 ve 11.maddesinde davalının sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde yani taahhüt ettiği kadar kargo göndermediği takdirde herhangi bir maddi yaptırım öngörülmediği,

davacı yan sözleşmenin 15.maddesinden hareketle 5584 sayılı Posta Kanunu ve Diğer PTT Mevzuatına dayanmış ise de, sözleşmenin düzenlendiği tarihte 5584 sayılı yasanın 23/05/2013 tarih 28655 sayılı RG.de yayınlanan 6475 sayılı Posta Hizmetleri Kanununun 31.maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı,"PTT Kargo ve Kurye Gönderileri Hakkındaki Yönetmeliğin 4,7 ve 10.maddelerinde de herhangi bir yaptırım öngörülmediği, Yönetmeliğin 30.maddesinden hareketle ücretlendirme işleminin "... içi Toplu Kargo ve APS Kurye Gönderileri Ücret İndirim Tarifesine" dayanılmış ise de,taraflar arasında imzalanan PTT Kargo Taşıma Sözleşmesi ile davacının dayandığı indirim tarifesinin bir bağının bulunmadığı, zira bu tarifenin dayanağı olan bir örneği de davalı vekilince sunulan "Toplu Posta Gönderileri Ücret İndirim Yönergesi"nin 2.maddesinde toplu gönderiler deyimi olarak aynı gönderici tarafından aynı anda belirlenen sayıdan az olmamak üzere birbirinin aynı olan gönderiler tanımına yer verildiği, oysa davalı 1 yıl boyunca farklı dönemlerde farklı adetlerde kargo göndereceğine göre toplu gönderi sayılamayacağı, dolayısıyla davacının dayandığı tarifenin 7.kısmındaki, sözleşmenin olsa olsa "Toplu Posta Gönderilerine Ücret İndirimi Uygulama Sözleşmesi" olabileceği, davalının sözleşme gereğince herhangi bir ciro taahhüdü verdiğinin de ispat edilemediği, davalı yan % 20 oranında kötü niyet tazminatı istemiş ise de, davacının takibinin haksız ve kötü niyetli olmadığı,takibin olsa olsa bir yanılgı üzerine yapıldığı sonucuna varıldığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Sözleşmeye aykırılık nedeniyle uğranılan müspet zararın tahsili amacıyla başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki 28.01.2014 tarihli Sözleşme ile, davalı 1 yıl içerisinde 4.500 adet kargo göndermeyi, davacı taşıma şirketi ise bu miktar kargo gönderilmesi halinde kendi fiyat tarifesi üzerinden %50 indirim yapmayı taahhüt etmiştir. Sözleşmenin 16.maddesinde ise, taraflar Sözleşmede hüküm bulunmayan hallerde 5584 sayılı Posta Kanunu ve diğer PTT mevzuatının geçerli olacağı konusunda anlaşmışlardır.

Taraflar arasındaki 28.01.2014 tarihli Sözleşme ile, davalı 1 yıl içerisinde 4.500 adet kargo göndermeyi, davacı taşıma şirketi ise bu miktar kargo gönderilmesi halinde kendi fiyat tarifesi üzerinden %50 indirim yapmayı taahhüt etmiştir. Sözleşmenin 16.maddesinde ise, taraflar Sözleşmede hüküm bulunmayan hallerde 5584 sayılı Posta Kanunu ve diğer PTT mevzuatının geçerli olacağı konusunda anlaşmışlardır.

Sözleşme dönemi içerisinde davalının yıllık 4.500 adet değil, toplam 2.464 adet kargo göndermek suretiyle sözleşmedeki taahhüdünü kısmen yerine getirmediği konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Sözleşmede, bu miktarın daha altında bir kargo gönderisi halinde fiyata ilişkin bir özel düzenleme yok ise de, taraflarca Sözleşmede, Tarife’ye atıf yapılmış olmakla, 2.464 adet toplu gönderi halinde Fiyat Tarifesine göre ne kadar indirim öngörülmüş ise davalının ancak o miktarda indirimden yararlanacağı tabiidir. Davacı şirketin indirim esasları, kendisince çıkarılan Toplu Posta Gönderileri Ücret İndirim Yönergesi ile belirlenmiş ve buna göre Toplu Gönderi İndirim Fiyat Tarifesi çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Özel bir taşımacılık şirketi olan PTT AŞ’nin tabi olduğu Posta Kanunu’nun yürürlükten kaldırılması hususunun, PTT A.Ş’nin bir kamu iştiraki bir şirket olmasının ya da Sözleşme imza tarihi itibariyle henüz şirket olup olmamasının sonuca bir etkisi ve önemi bulunmamaktadır. Sonuç itibariyle davalı tarafça, bir ticari işletme ile özel hukuk alanında etki ve sonuç doğuran bir ticari sözleşme yapılmıştır. Uyuşmazlığın çözümünün tamamen Sözleşme ve Özel Hukuk hükümlerine göre yapılması gerekmektedir. Bu durumda, Mahkemece, davalı tarafın edimini eksik ifası nedeniyle, davacı tarafın uğradığı müspet zararının, varsa doğrudan Tarife’deki hükümlere göre, aksi halde ve gerekli durumlarda TBK’nın 50.maddesi de uygulanmak suretiyle tespit edilerek tazmin ve tahsiline karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve hükmün bu nedenle davacı taraf yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın davacı taraf yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.