muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8134, Karar No: 2013/11810, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/8134 E.  ,  2013/11810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatı konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek;mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Katılan ile sanığın komşu oldukları, sanığın, katılana ait saçaktan rahatsız olması sebebiyle ve tarafların evlerinin arasında kalan boş kısmın kime ait olduğunu tespit ettirmek amacıyla katılan ve sanığın fen memuru tanık ...'ı olay yerine çağırdıkları, fen memurunun işlemlerini yapıp söz konusu saçağın zararının olmadığını söylemesi üzerine sanığın "ne demek zararı olmuyor bu ananı avradını sinkaf ettiğimin saçağı yıkılacak kabul etmiyorum" diyerek saçağın sahibi olan katılana alenen hakaret ettiği, yine sanığın müştekinin bahçesinde bulunan ve kendi bahçesine sarktığını beyan ederek bu konuda davacı olduğu ceviz ağacının dallarını kestiği iddia edilen olayda; sanığın katılana hakaret ettiğine ve katılanın ceviz ağacını kestiğine dair tarafsız tanık beyanı gibi her türlü şüpheden uzak yeterli delil bulunmaması nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18965, Karar No: 2014/3636, Tarih: 10.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18965 E.  ,  2014/3636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, TMK'nun 716.maddesine dayanan tapu iptal ve tescil isteminden ibarettir. Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 1.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16647, Karar No: 2022/6807, Tarih: 29.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/16647 E.  ,  2022/6807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, temsil kayyımı ile mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9116, Karar No: 2012/26077, Tarih: 18.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/9116 E.  ,  2012/26077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 1072 sayılı yasanın 1.maddesi kapsamında bulundurulması, çalıştırılması, yurda sokulması yahut imal edilmesi yasak olan dava konusu 1 adet sigara makinesi ve 50 adet jetonun 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine, kaçak olduğu konusunda dosyada bilgi bulunmayan sigaraların iadesine, 18/10/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8302, Karar No: 2017/3703, Tarih: 13.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/8302 E.  ,  2017/3703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

S.E.G.
Yargıtay — Esas No: 2015/17040, Karar No: 2016/1101, Tarih: 04.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/17040 E.  ,  2016/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01/06/1975 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sigortalılk başlangıcının 01.06.1975 tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir

Mahkemece, bozma ilamına uyulup, istek gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 3. Maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Davada tespiti istenen dönemde 19.06.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3308 sayılı Çıraklık ve Meslek Eğitimi Yasası yürürlüktedir. Belirtilen nedenlerle çıraklık ilişkisi, çıraklık sözleşmesini düzenleyen 3308 sayılı Yasa'daki koşullar dikkate alınarak irdelenmelidir.

Öncelikle bir kimseye çırak denebilmesi için o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir.

Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen devrede çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Gerçekten de çıraklık sözleşmesinde, akdi ilişkinin üstün niteliği çalışma olgusu değil, sigortalıya bir meslek ve sanatın öğretilmesidir. Çırak,işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir.

Öte yandan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları, tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

../...

../...

Somut olayda; dinlenen tanık beyanından, davacının mesleği öğrenmesi için işe ailesi tarafından verildiğinin belirtildiği ve davacı asilin beyanından da davalı işyerinde yetişmek için işe başladığı ve çırakken öğrendiği mesleğini devam ettirdiğine ilişkin beyanı birlikte değerlendirildiğinde, davacının çırak olarak davalı işyerinde çalıştığı sabit olup aksi ispatlanamadığından, davanın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, davacının çırak olarak çalıştığı sabit olduğundan, davanın reddine karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9340, Karar No: 2016/9390, Tarih: 07.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9340 E.  ,  2016/9390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2,35/2,62/1, maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1500 TL adli para cezası,hapis cezasının TCK'nın 51 maddesi uyarınca ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yetkilisi olduğu işyerinden, sanığın kullandığı 16 Y 0541 plakalı tıra Gebze ilçesindeki Kastamonu Entegre isimli firmaya götürmesi için 44 ster ağaç yüklediği ancak sanığın malı teslim etmeyerek başka bir firmaya satmak isterken yakalandığı iddia olunan olayda ;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-Sanık savunmalarında, irsaliyedeki adresin ...isimli işyerine ait olduğunu, nakliye tezkeresindeki adresin Kastamonu Entegre isimli işyerine ait olduğunu, irsaliyeyi sanık ...'ın kestiğini belirtmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle sanığın 19.10.2011 tarihli dilekçe ve ifadelerinde belirttiği, irsaliyeyi kendilerinden aldığını söylediği ..., Ali Osman Güden ve Necati Keleş'in duruşmaya çağrılarak tanık sıfatıyla beyanına başvurulması, suça konu yükle ilgili irsaliyenin temin edilerek dosyaya konup incelenmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de,

2-Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21163, Karar No: 2016/25328, Tarih: 10.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/21163 E.  ,  2016/25328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, fazla mesai, yıllık izin ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... Temizlik Ltd. Şti'ye yükletilmesine, 10.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21766, Karar No: 2014/16347, Tarih: 01.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21766 E.  ,  2014/16347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/10/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1396, Karar No: 2013/1339, Tarih: 30.01.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1396 E.  ,  2013/1339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

İlk derece mahkemedeki uyuşmazlığın haksız fiilinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi (818 sayılı BK.'nun 41 ve 47.maddeleri) olarak nitelendirilmesine göre inceleme görevi ... ....... Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın ... Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın ... Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 30.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15116, Karar No: 2007/1177, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15116 E.  ,  2007/1177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi 09.10.2001 tarihli dilekçesiyle, ...-... Mahallesi Pınaralanı mevkii 3244 ve 3252 sayılı parsellerin, murislerine ait eski tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı, 1942 orman sınırları içindeyse de, 1975 yılında 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkarıldığı, imar ihyalarının 50-60 yıl önce tamamlanarak eklemeli olarak zilyet edildiği iddiasıyla, Hazine adına oluşan tapu kayıtlarının iptali ve adına tescilini istemişlerdir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 24.03.1976 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması, 1987 yılında yapılıp, 04.06.1987 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

...-... Mahallesi Pınaralanı mevkii 3244 ve 3252 parsel sayılı sırasıyla 411 m2 ve 3274 m2 yüzölçümündeki tarla nitelikli taşınmazlar, 1988-1992 arasında yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda, ... oğlu ...'nın kullanımında olduğu beyanlara yazılarak Hazine adına tesbiti itirazsız kesinleşmesiyle tapuya kayıt edilmiştir.

...-... Mahallesi Pınaralanı mevkii 3244 ve 3252 parsel sayılı sırasıyla 411 m2 ve 3274 m2 yüzölçümündeki tarla nitelikli taşınmazlar, 1988-1992 arasında yapılıp, 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen arazi kadastrosunda, ... oğlu ...'nın kullanımında olduğu beyanlara yazılarak Hazine adına tesbiti itirazsız kesinleşmesiyle tapuya kayıt edilmiştir.

I- Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla, dava konusu taşınmazların 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1957 yılında Akdeniz makisi olarak tesbit edildiği, 1960 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda orman olarak tapulama dışı bırakıldığı, 1977 yılında Orman Kadastro Komisyonu tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek, 1946 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilip, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, P.8 olarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, yörede 1969 yılında yapılan kısmı arazi kadastrosunun, kadastro yapılan yerlerin orman sınırları içinde olduğundan iptal edildiği, 1345 parsel sayısı ile 1980 yılında Hazine adına tescil edildiği, gerçek kişilerin itirazı üzerine Kadastro Mahkemesinin 11.6.1984 gün ve 1984/417-879 sayılı kararı ile bu tecilin ikinci kadastro sayılarak iptal edildiği, bu arada 2924 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1988 yılında başlanan arazi kadastrosunda çekişmeli parsellerin kullanıcısı beyanlarda belirtilmek suretiyle Hazine adına tesbit edildiği, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan 8 numaralı poligonun 345 parsel sayısıyla ve 1333548 m2 yüzölçümüyle, 6831 Sayılı Yasanın 2/B

-2-

2006/15116-2007/1177

-2-

2006/15116-2007/1177

maddesi gereğince, Hazine adına tescil edildiği, aynı bölgede, 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan 1348 sayılı parsel ile 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan P.XI, P.XII ve P.XIV sayılı poligonlar tevhit edilerek, 1345 parsel sayısıyla ve 1356 hektar 4329 m2 yüzölçümüyle tapuya kayıt edildiği, 1386 ila 3733, 3840 ila 4046, 4094 ila 4191, 4193, 4196, 4203 ila 4267, 4271, 4272 parsellere bölünerek sayfasının kapatıldığı, çekişmeli parsellerin bu şekilde yapılan kadastro tesbitlerinin 28.01.1993 ila 01.03.1993 tarihleri arasında yapılan askı ilanı sonunda kesinleştiği, davacı tarafın tutunduğu 202146 m2 yüzölçümündeki tapu kaydının tarif edilen sınırları itibariyle, revizyon gördüğü parseller dışında sınırlaması itirazsız kesinleşen eylemli devlet ormanları ve Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerinde bulunduğu, tapu kaydındaki mevkii isimlerini ifade eden ve kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kalan eylemli devlet ormanlarından sonra gelen sınırlar itibariyle değişebilir nitelikte sınırlar içerdiği, bu nedenle kapsamının yüzölçümüne değer verilerek saptanacağı, arazi kadastrosunda yüzölçümünden çok fazlaya 195 ila 245 ve 358 ila 372 sayılı kadastro parsellerine toplam 784000 m2 alana uygulandığı, bu parsellerin kadastro tesbitlerinin itirazsız kesinleştiği, bu nedenle tutunulan tapu kaydının çekişmeli parselleri kapsamadığı belirlenmiştir.

II. Davacı, davaya konu taşınmazların makiye ayrılan yer olduğunu, bu nedenle aleyhindeki mahkeme hükmünün bozulması isteğiyle kararı temyiz etmiştir. Davanın özelliği nedeniyle maki tespit komisyonlarının kuruluşunun ve yaptıkları işlemlerin niteliğinin belirlenmesi zorunlu görülmüştür.

A- 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile "5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1-e maddesi uyarınca kurulan maki tespit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği" kabul edilmiş olduğuna göre, bunun karşı kavramından yasaya uygun kurulmayan komisyonların yasal olmayacağı ve yine yasaya uygun kurulmayan ve yasaya uygun görev yapmayan komisyonların yaptıkları işlemlerin de yasal olmayacağı ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtları dışında kalan başka tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği ve bu yerlerin zilyetlikte kazanılması konusunun içtihadı birleştirme kararının konusu olmadığı, sonucu ortaya çıkar.