muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/3273, Karar No: 2024/5714, Tarih: 03.12.2024

Danıştay Onüçüncü Dairesi de bu konuda baştan beri idari yargının görevli olduğu yolunda kararlar vermektedir. Nitekim, Danıştay Onüçüncü Dairesinin E.2014/4519, K. 2020/1030 sayılı kararı bu yöndedir. Yine “Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik ile düzenleme yapılan bir konuda, Yönetmelik'te yer almayan 324 sayılı Milli Emlak Genel Tebliğinin Bedellerin Tahsili konulu 14. maddesinin "Hasılat Payları" başlıklı B kısmının 4. fıkrasındaki sözleşmesinde belirtilen oranda ve 6. fıkrasındaki bir yıllık kira bedelinin yüzde yirmi beşi oranında kiracılardan ayrıca pay alınması hususunun, anılan Tebliğ ile düzenlenmesinin hukuka aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, bu tebliğe ve 2007 yılı ve önceki dönem kiralamaları ile ilgili olarak da aynı Danıştay Dairesince 26/06/2009 tarih ve E:2009/1883 sayılı kararla iptal edilen 324 sıra nolu Milli Emlak Genel Tebliği uyarınca kira hasılat bedeli istenilmesine ilişkin işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı” gerekçesiyle Danıştay Onüçüncü Dairesinin 17/07/2009 tarih ve E.2009/4392 sayılı kararıyla dava konusu işlem hukuka aykırı bulunarak dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. 
Yapılan açıklamalardan da anlaşılacağı gibi ilk inceleme konularının davanın her aşamasında dikkate alınabileceği kuralının, temyiz mercii tarafından ilk inceleme konularında sırasıyla yapılan incelemenin her bir inceleme konusunu görüşüp usul sorunu görmeyerek uyuşmazlığın esasını inceleyip esasa ilişkin verdiği bozma kararı sonrasında dosya temyizen tekrar önüne geldiğinde daha önce usul sorunu görmediği ilk inceleme konularına ilişkin yeniden inceleme yapması usuli kazanılmış hak ilkesinin ihlali anlamına gelmektedir. 
Temyiz merciinin daha önce inceleyip usul sorunu görmeyerek aştığı ilk inceleme konularına her defasında tekrar dönmesi keyfiliğe neden olacaktır. Bu sorun temyiz incelemesi yapan Daire Üyelerinin değişimine bağlı olarak (Kaldı ki Danıştay Onuncu ve Onüçüncü Dairelerinden oluşan müşterek kurul kararında yer alan önce esastan bozma sonra da kararın düzeltilmesi isteminin reddinde oy kullanan üyelerin bir kısmı mevcut bozma kararında da yer almıştır) her defasında farklı kararlar verilmesine, temyiz incelemesi yapan Danıştay dairesi usul sorunu görmeyip esastan bozma kararı verdikten sonra, derece mahkemesinin bozma üzerine verdiği kararı temyizen inceleyen Danıştay dairesinin ilk inceleme konularında usul yönünden bozma kararı vermesi ve bu durumun temyiz incelemesi devam ettiği sürece birçok kez tekrarlanması ihtimal dâhilindedir. Böyle bir durumun yargı kararlarında keyfiliğe yol açacağı ve istikrarsızlığa neden olacağı ve dolayısıyla yargıya olan güveni zedeleyeceği kuşkusuzdur.

29.01.2015 tarihinde açılan davanın, davanın açıldığı tarihten yaklaşık 10 yıl sonra 03.12.2024 tarihinde mahkemece verilen süre ret kararının 29.05.2018 tarihinde Danıştay Onuncu ve Onüçüncü Dairelerinden oluşan müşterek heyetçe bozulduğu, yapılan karar düzeltme isteminin de yine Danıştay Onuncu ve Onüçüncü Dairelerinden oluşan müşterek heyetçe reddedilmesinden sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü kanunu’nun 14. maddesinde belirtilen ilk inceleme konuları yönünden 2577 sayılı Kanun’un 15. maddesi uyarınca ilk inceleme aşamasında verilmesi gereken “görev ret” kararı verildiği dikkate alındığında, ikinci kez bozma kararı verilmesi “usuli kazanılmış hak ilkesine” ve yargı kararlarında istikrar ilkesine aykırılık oluşturmaktadır.
Açıklanan nedenlerle, esastan karar verilmesi gerektiği görüşüyle mahkeme kararının görev yönünden bozulmasına ilişkin karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2024/5062, Karar No: 2024/5733, Tarih: 03.12.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas	No : 2024/5062
Karar	No : 2024/5733
KARARIN DÜZELTİLMESİNİ	           
İSTEYEN (DAVACILAR)	: 1- ...
	  2- ...
	  3- ...
VEKİLİ	: Av. ...
KARARIN DÜZELTİLMESİNİ 	
İSTEYEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Hukuk Müşaviri ...
 
İSTEMİN_KONUSU	: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının onanmasına dair Danıştay Onuncu Dairesi'nin 14/03/2024 tarih ve E:2021/3099, K:2024/842 sayılı kararının; taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ  :
Dava konusu istem: Davacılar tarafından; davacılardan ...'ın 23/04/2009 tarihinde kolluk görevlisi tarafından silah dipçiğiyle kafasına vurulması sonucu yaralandığından bahisle uğradıkları iddia edilen zararlarına karşılık ... için 80.000,00 TL maddi, 70.000,00 TL manevi, anne ... için 45.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, baba ... için 45.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 320.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
              İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; Danıştay Onuncu Dairesinin 29/04/2016 tarih ve E:2015/5418, K:2016/2450 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle, ...'ın, polis memurunun görev sınırını aşması nedeniyle yaralandığı ve olayda hizmet kusuru bulunduğu, olay sırasında 17 yaşında olduğu anlaşılan ...'ın da yasa dışı izinsiz gösteriye katılmak suretiyle olayda kusuru olduğu kanaatine varıldığı, davacının söz konusu bu eyleminin, illiyet bağını kesen bir kusur değil, müterafik kusura sebebiyet veren nitelikte bir kusur olduğu, davalı idare ile müşterek sorumluluğu nedeniyle kusur oranlarının %50 olarak kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 1.071,35 TL maddi tazminat ve 20.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine, anne ve babanın maddi tazminat istemi bakımından ise feragat nedeniyle konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
                Daire kararının özeti: Tarafların temyiz başvuruları üzerine Danıştay Onuncu Dairesince, temyize konu kararın hukuk ve usule uygun bulunduğundan onanmasına karar verilmiştir.
KARAR DÜZELTME

Daire kararının özeti: Tarafların temyiz başvuruları üzerine Danıştay Onuncu Dairesince, temyize konu kararın hukuk ve usule uygun bulunduğundan onanmasına karar verilmiştir.
KARAR DÜZELTME	
TALEP_EDENLERİN_İDDİALARI :	Davacılar tarafından, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olduğu, anılan bilirkişi raporunun ilk sayfasının 3. paragrafında yapılan fizik muayenede olayın davacının ruh ve fizik sağlığı üzerinde yarattığı bozukluğun kısmen belirtildiği, buna göre mağdurun takılarak ve kekeleyerek konuştuğu, psikomotor aktivitesinin kısmen azaldığı, düşünce akışının kısmen azaldığının tespit edildiğinin belirtildiği, yani raporda devam eden bir zarardan söz edildiği, davacının sağlığında meydana gelen bu olumsuz durumun düzelmediği ve halen devam ettiği, bu açıdan yaşadığı olayın davacıda kalıcı zararlara yol açtığı, ancak olayın davacı üzerinde kalıcı zararlara yol açtığının raporda ortaya konulmadığı, yeni rapor alınması gerektiği, hükmedilen tazminat miktarının düşük, müterafik kusur indirimi yapılmasının ise hatalı olduğu, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığı, davalı idare tarafından, olayın meydana gelmesinde idarelerinin herhangi bir kusuru bulunmadığı, davacıların ağır kusurlu olduğu, manevi tazminata hükmedilirken hakkaniyete uygun bir miktara hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN_SAVUNMALARI	: Davalı idare tarafından, davacıların karar düzeltme isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davacılar tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY_TETKİK_HÂKİMİ 	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Davacıların karar düzeltme isteminin kabulü ile Daire kararının kaldırılarak Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: 
Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, davacıların karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay  Onuncu Dairesinin 14/03/2024 tarih ve E:2021/3099, K:2024/842 sayılı kararı kaldırılarak davacıların temyiz istemi yeniden incelendi:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY : 
	Davacılar tarafından; davacılardan ...'ın 23/04/2009 tarihinde kolluk görevlisi tarafından silah dipçiğiyle kafasına vurulması sonucu yaralandığından bahisle uğradıkları iddia edilen zararlarına karşılık ... için 80.000,00 TL maddi, 70.000,00 TL manevi, anne ... için 45.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, baba ... için 45.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 320.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
 
	İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
	Anayasanın 125. maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu belirtildikten sonra, son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde ise, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.
	Genel anlamı ile tam yargı davaları, idarenin faaliyetlerinden ötürü, hakları doğrudan zarara uğrayanlar tarafından idare aleyhine açılan tazminat davaları olup, idarenin hukuki (mali/tazmin) sorumluluğunun yargı aracılığıyla belirlenip hüküm altına alınmasını sağlamaktadır.
	İdare kural olarak, yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar, idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.
	İdarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda, düzenlenişinde veya işleyişindeki nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusuru; hizmetin kötü işlemesi, geç işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleşmektedir. Hizmet kusurundan dolayı sorumluluk, idarenin sorumluluğunun doğrudan ve asli nedenini oluşturmaktadır.
	İdarelerin kamu hizmetlerinin gereği gibi işlemesini sağlayacak organizasyonları yaparak, yeterli araç ve gereçle donatılmış bina, tesis ve araçlarda hizmetin özelliğine uygun olarak seçilen ve yetişmiş personelle hizmeti yürütme yükümlülüğünün bulunduğu tartışmasızdır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:	
	Uyuşmazlıkta, İdare Mahkemesince davacılardan ...'ın, polis memurunun görev sınırını aşması suretiyle yaralandığı ve olayda hizmet kusuru bulunduğu, olay sırasında 17 yaşında olan ...'ın da yasa dışı izinsiz gösteriye katılmak suretiyle olayda kusuru bulunduğu kanaatine varıldığı, anılan davacının söz konusu bu eyleminin, illiyet bağını kesen bir kusur değil, müterafik kusura sebebiyet veren nitelikte bir kusur olduğu ve davalı idare ile birlikte sorumluluğu nedeniyle kusur oranlarının %50 olarak kabulü gerektiği gerekçesine yer verildiği görülmektedir.

Dosyanın incelenmesinden, davacılar tarafından dosyaya sunulan ve dava konusu yaralanmaya sebebiyet veren polis memuru hakkında açılan davada ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı karar ile, Anayasa Mahkemesine yapılan başvuru sonrasında verilen ihlal kararı üzerine yeniden yapılan yargılamada, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediği, eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu, her ne kadar il genelinde devam eden ve şiddet boyutuna ulaşan toplumsal olaylar bulunmakta ise de olay tutanakları, tanık beyanları, olayın gerçekleşme şekline ilişkin görüntü kayıtları da dikkate alındığında, ağır ve muhakkak bir tehlikenin ve olay anında mağdurun sanığa yönelik doğrudan bir eyleminin bulunmadığı, ayrıca sanığın olayın gerçekleştiği anda savunma zorunluluğunun da söz konusu olmadığı gözetilerek, olay kapsamında zorunluluk hali ile meşru savunma hükümlerinin şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezasına mahkum edildiği, bu hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesince reddine karar verildiği, son olarak Yargıtay ... Ceza Dairesince gerçekleştirilen temyiz incelemesi neticesinde, ... tarih E:..., K:... sayılı karar ile 6 yıl 3 ay hapis cezasının 5 yıl 15 ay hapis cezası olarak düzeltilerek onandığı ve anılan kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.
	Bu durumda, Dairemizin bozma kararından sonra Anayasa Mahkemesince verilen ihlal kararı üzerine yeniden yapılan ceza yargılamasında yer alan tespitler ve özellikle davacı ...'a saldıran polis memurunun, davacının arkasından yaklaşarak elinde bulunan tenvir gaz silahının dipçik kısmı ile davacının baş bölgesine ardı ardına iki defa vurduğu, davacının almış olduğu darbelerin etkisi ile yere düştüğü ve yere düşen  davacıya bir de yerde tekme attığı, bunun üzerine baygın halde yatıyor olmasına rağmen ne saldırıyı gerçekleştiren polis memuru ne de daha sonra olay yerine gelen ve davacıyı kontrol eden polis memuru tarafından kaldırılarak tedavisinin sağlanması için götürülmediği, aksine davacının olay yerinde baygın halde bırakılarak uzaklaşıldığı, 28/02/2011 tarihli Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu raporuna göre bu olay nedeniyle davacının yaralanmasının, "kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücuttaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece nitelikte olduğu", ayrıca davacının kendisine saldıran polis memuruna yönelmiş herhangi bir haksız hareketinin bulunmadığı hususları bir arada değerlendirildiğinde, davacının olayın meydana gelmesinde müterafik kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla müterafik kusur indirimi yapılarak karar verilmesinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacıların temyiz isteminin KABULÜNE, davalı idarenin temyiz isteminin REDDİNE,

KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davacıların temyiz isteminin KABULÜNE, davalı idarenin temyiz isteminin REDDİNE,
2. Davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine ilişkin temyize konu ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/4806, Karar No: 2024/5949, Tarih: 03.12.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas    No : 2023/4806
Karar   No : 2024/5949
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.    
YARGILAMA SÜRECİ: 
Dava Konusu İstem : Dava; Kara Harp Okulunda eğitime başlayan davacı tarafından, hakkında yaptırılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz sonuçlanması nedeniyle okuldan ilişiğinin kesilmesine ilişkin davalı idare işleminin iptali istemiyle açılmıştır. 
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla; her ne kadar davacı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olsa da henüz denetim süresi sona ermeyen davacı ile ilgili olarak bazı kurumlarda ve bazı görevlerde istihdam edilecek kişiler hakkında görevin önemi, özelliği gereği derin bir araştırma ve değerlendirme yapılmasının esas olması, davacının Harp Okulunu bitirdiğinde TSK personeli olacak olması hasebiyle daha hassas ölçülerle değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenlerle TSK'nın temin edeceği kısıtlı kadrolar için başvuruda bulunan adaylar arasından takdir hakkını en uygun adaydan yana kullanma hak ve yetkisinin bulunduğu gözetildiğinde dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : ...Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; davacı hakkında tesis edilen işlemin, Adli Sicil Kanunu'nun 10/3. maddesi gereğince davalı idareye verilmemesi ve idarece kullanılmaması gereken bir bilgiye yani 18 yaşından küçükken işlediği suç nedeniyle hakkında verilen karara dayandığı ve 18 yaşından küçükken işlenen bir suçtan dolayı  sürekli bir kamu görevini üstlenmekten yoksun bırakılamayacağı hususu dikkate alındığında, davalı idarece anılan Kanun hükmüne aykırı olarak ve Anayasa'nın 20. maddesinde yer alan özel hayata saygı hakkı ihlal edilmek suretiyle elde edilen arşiv kaydına dayanılarak tesis edilen işlemde açıkça hukuka aykırılık bulunduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı idare tarafından; davacı hakkında yaptırılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması neticesinin olumsuz sonuçlanması nedeniyle ilişiğinin kesildiği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI	: Davacı tarafından; temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı idare tarafından; davacı hakkında yaptırılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması neticesinin olumsuz sonuçlanması nedeniyle ilişiğinin kesildiği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI	: Davacı tarafından; temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçeli onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:	
 MADDİ OLAY : 
 Kara Harp Okulunda eğitimine devam eden davacı tarafından, hakkında yaptırılan güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması sonucunda  2016 yılında işlediği "kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmek ve yaymak" suçu ile ilgili olarak suça sürüklenen çocuk sıfatıyla yargılandığı ... Asliye Ceza Mahkemesinin... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiğinin tespit edilmesi üzerine okuldan ilişiğinin kesildiği, söz konusu ilişik kesme kararının iptali istemiyle incelenmekte olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
İLGİLİ MEVZUAT:
Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'nın 20. maddesinin üçüncü fıkrasında; herkesin, kendisiyle ilgili kişisel verilerin korunmasını isteme hakkına sahip olduğu, bu hakkın, kişinin kendisiyle ilgili kişisel veriler hakkında bilgilendirilme, bu verilere erişme, bunların düzeltilmesini veya silinmesini talep etme ve amaçları doğrultusunda kullanılıp kullanılmadığını öğrenmeyi de kapsadığı, kişisel verilerin, ancak kanunda öngörülen hallerde veya kişinin açık rızasıyla işlenebileceği, kişisel verilerin korunmasına ilişkin esas ve usullerin kanunla düzenleneceği hükmüne yer verilmiştir.

25/5/2005 tarihli ve 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun “Amaç ve kapsam” başlıklı 1. maddesinde, “Bu Kanun, kesinleşmiş ceza ve güvenlik tedbirlerine mahkûmiyete ilişkin bilgilerin otomatik işleme tâbi bir sistem kullanılarak toplanmasına, sınıflandırılmasına, değerlendirilmesine, muhafaza edilmesine ve gerektiğinde en seri ve sağlıklı biçimde ilgililere bildirilmesine dair usul ve esasları belirler.”; ”Diğer bilgilerin kaydı” başlıklı 6. maddesinde, “ (1) Kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, ancak bir soruşturma veya kovuşturmayla bağlantılı olarak mahkeme, hâkim veya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenmesi halinde verilmek üzere kaydedilir. (2) (Ek: 2/7/2012-6352/103 md.) Karşılıksız yararlanma suçunda etkin pişmanlıktan yararlanması dolayısıyla şüpheli, sanık veya hükümlü hakkında verilen kararlar adlî sicilde bunlara mahsus bir sisteme kaydedilir. Onbeş yıl süreyle muhafaza edilen bu kayıtlar, ancak bir soruşturma veya kovuşturmayla bağlantılı olarak Cumhuriyet savcısı veya mahkeme tarafından istenmesi halinde verilebilir."; ”Arşiv bilgilerin istenmesi" başlıklı 10. maddesinin 3. fıkrasında, "Onsekiz yaşından küçüklerle ilgili adlî sicil ve arşiv kayıtları; ancak soruşturma ve kovuşturma kapsamında değerlendirilmek üzere Cumhuriyet başsavcılıkları, hâkim veya mahkemelerce istenebilir." hükümleri yer almaktadır.

26/10/1994 tarihli ve 4045 sayılı Güvenlik Soruşturması, Bazı Nedenlerle Görevlerine Son Verilen Kamu Personeli ile Kamu Görevine Alınmayanların Haklarının Geri Verilmesine ve 1402 Numaralı Sıkıyönetim Kanununda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun’un 1. maddesinde, “Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması; kamu kurum ve kuruluşlarında, yetkili olmayan kişilerin bilgi sahibi olmaları halinde devlet güvenliğinin, ulusal varlığın ve bütünlüğün, iç ve dış menfaatlerin zarar görebileceği veya tehlikeye düşebileceği bilgi ve belgelerin bulunduğu gizlilik dereceli birimler ile askeri, emniyet ve istihbarat teşkilatlarında çalıştırılacak kamu personeli ve ceza infaz kurumları ve tutukevlerinde çalışacak personel hakkında yapılır. Devletin güvenliğini, ulusun varlığını ve bütünlüğünü iç ve dış menfaatlerinin zarar görebileceği veya tehlikeye düşebileceği bilgi ve belgeler ile gizlilik dereceli kamu personeli ile meslek gruplarının tespiti, birim ve kısımların tanımlarının yapılması, güvenlik soruşturmasının ve arşiv araştırmasının usul ve esasları ile bunu yapacak merciler ve üst kademe yöneticilerinin kimler olduğu Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulacak yönetmelik ile düzenlenir.” hükmü yer almakta iken 18/10/2018 tarihli ve 7148 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29. maddesiyle söz konusu maddeye 2. fıkra olarak “Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması yapmakla görevli birimler, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması kapsamında bakanlıklar ile kamu kurum ve kuruluşları arşivlerinden ve elektronik bilgi işlem merkezlerinden bilgi ve belge almaya, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesinin beşinci ve 231 inci maddesinin onüçüncü fıkraları kapsamında tutulan kayıtlara ulaşmaya, Cumhuriyet başsavcılıkları tarafından yürütülen soruşturma sonuçlarını, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar ile kesinleşmiş mahkeme kararlarını almaya yetkilidir.” hükmü eklenmiş ve söz konusu hükmün iptali için Anayasa Mahkemesine yapılan başvuru neticesinde Anayasa Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararı ile ilgili hüküm iptal edilmiştir.