muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1251, Karar No: 2025/555, Tarih: 10.03.2025

"İçtihat Metni"
	T.C.
	D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU 
Esas	No : 2023/1251
Karar	No : 2025/555
TEMYİZ EDENLER	: 1- (DAVACI) : ...
	 2- (DAVALI)	: ... 
                                                                 VEKİLİ	          : Av. ...
İSTEMİN KONUSU               : Danıştay Beşinci Dairesinin 16/06/2022 tarih ve E:2020/2930, K:2022/4938  sayılı kararının; davacı tarafından gerekçe yönünden, davalı tarafından ise esastan temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: ... Ağır Ceza Mahkemesi hakimi olarak görev yapmakta iken ... tarih ve ... sayılı Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu kararıyla FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu gerekçesiyle 667 sayılı KHK uyarınca meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına karar verilmiş olan davacının, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu ... Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yaptığı yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin aynı Dairenin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yaptığı itirazın reddine ilişkin ... tarih ve E:..., K:... sayılı Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu kararının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Beşinci Dairesinin 16/06/2022 tarih ve E:2020/2930, K:2022/4938  sayılı  kararıyla;
2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. ve 72. madde hükümlerine yer verildikten sonra,
 Final Okyanus olarak isimlendirilen soruşturmanın başlangıcına neden olan iddia ve olaylar zincirine bir bütün olarak bakıldığında, davacının bu eylemini yargısal takdir kapsamında değil, FETÖ terör örgütünün amaç ve menfaatleri doğrultusunda FETÖ terör örgütünün zihniyetine yarayacak bir bilinçten hareketle yerine getirdiği ve bu yönüyle eyleminin mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte olduğu sonucuna varıldığı,
Kaldı ki, davacı tarafından, 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 3/1. maddesi uyarınca FETÖ ile irtibat ve iltisakının olduğu gerekçesiyle meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararının iptaline karar verilmesi istemiyle açılan davada, Dairelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile, "... davacının, FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu ve bu nedenle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği ..." gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği,

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlık 2802 sayılı Kanun'un 72. maddesinde düzenlenen zaman aşımına ilişkin hükümler çerçevesinde incelendiğinde; davacının dava konusu disiplin cezasına konu fiilinin ... Ağır Ceza Mahkemesinin E:..., K:... sayılı kararının verildiği 27/06/2013 tarihinde işlendiği, Dairelerinin 01/03/2022 tarihli ara kararıyla davalı idareye, davacının dava konusu disiplin cezası ile cezalandırılmasına neden olan eylemi ile ilgili herhangi bir ceza soruşturması ve kovuşturması açılıp açılmadığının sorulması üzerine verilen 18/04/2022 tarihli cevapta, davacının anılan eylemi ile ilgili olarak herhangi bir kovuşturma izninin bulunmadığının belirtildiği, dolayısıyla dava konusu disiplin cezasına konu eylemle ilgili olarak, disiplin cezası verme yetkisi bakımından zaman aşımının uzamasını gerektirecek herhangi bir ceza soruşturması veya kovuşturmasının bulunmadığı dikkate alındığında, 2802 sayılı Kanun'un 74. maddesinde düzenlenen "Disiplin cezasını gerektiren eylemin işlendiği tarihten itibaren beş yıl geçmiş ise disiplin cezası verilemez." hükmü uyarınca, dava konusu disiplin cezasının verildiği 30/04/2019 tarihi itibarıyla ceza verme yetkisi bakımından beş yıllık zaman aşımı süresinin geçirildiği sonucuna ulaşıldığı,
Bu durumda, her ne kadar davacının dava konusu meslekten çıkarma cezasına konu eyleminin sabit olduğu anlaşılmakta ise de,  eylemin işlendiği tarih itibarıyla 2802 sayılı Kanun'un 72. maddesi uyarınca disiplin cezası verme yetkisi zaman aşımına uğradığından, davacının meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu ... Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında ve bu karara karşı yaptığı yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin aynı Dairenin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yaptığı itirazın reddine ilişkin ... tarih ve E:..., K:... sayılı Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu kararında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle, anılan Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu kararının iptaline karar verilmiştir. 
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI	: 
Davacı tarafından,  Daire kararının; eyleminin sabit olduğu, meslekten çıkarılmasına dayanak gösterilen mahkeme kararını yargısal takdir hakkı kapsamında değil de,  terör örgütünün amaçları doğrultusunda verdiği yönündeki gerekçesinin düzeltilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

Davalı idare tarafından, özel bir süreyle sınırlandırılmayan disiplin soruşturmasına konu cezalar için, 5 yıllık süre geçtikten sonra hem disiplin soruşturma zamanaşımına hem de ceza verme yetkisi bakımından zamanaşımına uğramasının hukuki açıdan doğru olmadığı, süresinde başlatılan disiplin soruşturmasının tamamlanmasını müteakip eylem yönünden ceza verme yetkisinin zamanaşımına uğramasının hukuki sonuçları ile Kanun'da öngörülen belli sürelerin geçmesi ile disiplin soruşturmasına başlanmasının hukuki sonucunun farklı olduğu, 2802 sayılı Yasa'da disiplin soruşturmasına başlama tarihi bakımından meslekten çıkarma ve yer değiştirme cezaları yönünden zamanaşımı süresinin öngörülmemesi, bir başka deyişle bu cezaların "soruşturma zamanaşımından" hariç tutulması ve bu bağlamda iradi olarak bir düzenleme yapıldığı göz önüne alınırsa, soruşturma zamanaşımından muaf olan bir eylemin, ceza verme yetkisi bakımından zamanaşımı ile karşılaşmasının hukuki yönden bir izahının olamayacağı; kanun koyucunun hâkim ve savcılar için, bu davanın da konusu olduğu üzere, eylem suç teşkil etmese ve hükümlülüğü gerektirmese bile belli koşullar altında meslekten çıkarma cezasının uygulanabileceğini hüküm altına almış iken, diğer disiplin cezaları için öngörülen zamanaşımı prosedürünün meslekten çıkarma disiplin cezası için geçerli olmayacağını öngörerek kurallar ihdas ettiği; eylem tarihinden itibaren 5 yılı aşkın süreden sonra, disiplin soruşturmasına geçilmesinde Yasa uyarınca bir engel olmadığı için ceza verme yetkisinin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle soruşturmanın başlatılmamasının idarenin takdirine bırakılmış bir konu olmadığı; soruşturmanın tamamlanmasını müteakip Dairenin kabulüne göre eylem tarihi yönünden ceza verme yetkisi zamanaşımına uğramış ise, soruşturma sürecindeki emek ve zaman kaybı bir yana, bu süreç sonucunda hazırlanan disiplin soruşturma raporunun değerlendirmeye alınmamasının da disiplin hukukunun amaçladığı bir sonuç olmadığı; 2802 sayılı Yasa'da meslekten çıkarma cezası yönünden özel bir süre düzenlemesine gidilmediği gibi bu ceza için disiplin soruşturmasına başlanmasının süre kaydına bile tabi tutulmamış olduğu, başka bir deyişle diğer disiplin cezaları için belirtilen süre sınırından muaf görüldüğü; dava konusu disiplin cezasına esas eylemlerin FETÖ/PDY terör örgütünün amaç ve menfaatleri doğrultusunda gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, Dairece bu hususun aksi yönde değerlendirme yapılmadığı, gizlilikle kendi amaçları uğruna faaliyet gösteren bir yapı her halükarda sonradan ortaya çıkacağından, davacının, geçmişte terör örgütünün güçlenmesine hizmet eden eylemlerini zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle cezalandırmamanın hukuk kaidelerine uygun olmayacağı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI :

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI :   
Davacı tarafından,  Danıştay  Beşinci  Dairesince verilen kararın iptale ilişkin kısmının usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Davalı idareden, savunma alınmamıştır. 
DANIŞTAY TETKİK  HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ : Davacı yönünden temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi, davalı idarenin temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Davacının temyiz istemi yönünden;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmemiş olması halinde kararı veren merci tarafından verilecek yedi günlük süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde ilgili merciin kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin ödenmemiş olduğunun anlaşıldığı hâllerde, bu fıkrada sözü edilen kararların, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca, kesin olarak verileceği hükmü yer almaktadır.
Uyuşmazlıkta; Kurulumuzun ... tarih ve E:... sayılı yazısı ile temyiz dilekçesinin işleme konulabilmesi için verilmesi zorunlu olan harç ve posta ücretinin yedi gün içinde tamamlanması ve buna ilişkin alındıların bir dilekçe ile birlikte gönderilmesi gerektiği, anılan tutarın belirtilen süre içerisinde yatırılmaması hâlinde 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği hususu davacıya bildirilmiştir.
Dosya evrakına bakıldığında, anılan yazının davacıya 19/06/2023 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, talep edilen harç ve posta ücretinin süresi içerisinde yatırılmadığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, 2577 sayılı Kanun'un yukarıda belirtilen 48/6. maddesi uyarınca davacının temyiz isteminin incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.
Davalı idarenin temyiz istemi yönünden;
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a)	Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b)	Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)	Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Davalı idarenin temyiz istemi yönünden;
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a)	Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b)	Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)	Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1.	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48/6. maddesi uyarınca kararın davacı tarafından TEMYİZ EDİLMEMİŞ SAYILMASINA,
2. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
3.	Yukarıda özetlenen gerekçeyle dava konusu kararın iptaline ilişkin Danıştay Beşinci Dairesinin temyize konu 16/06/2022 tarih ve E:2020/2930, K:2022/4938 sayılı kararının ONANMASINA,
4.Kesin olarak, 10/03/2025 tarihinde onamaya ilişkin kısım yönünden oyçokluğu diğer kısım yönünden oybirliği ile karar verildi.
 
KARŞI OY 
 X- Dava konusu işlemin kanuni dayanağı olan 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrasında, diğer disiplin cezaları dışında hususi bir düzenleme getirilmiş ve disiplin cezasının uygulanmasını gerektiren fiil suç teşkil etmezse ve hükümlülüğü gerektirmese bile mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görüldüğü takdirde de meslekten çıkarma cezası verilebileceği hükme bağlanmıştır.
Kanun'un "Ceza soruşturması veya kovuşturması ile disiplin soruşturmasının bir arada yürütülmesi ve zamanaşımı"  başlıklı  72. maddesinin 2 ve 3. fıkralarında, "Meslekten çıkarma ve yer değiştirme cezalarını gerektiren eylemler hariç olmak üzere, bu Kanuna göre disiplin soruşturmasını gerektiren eylemlerin işlenmesinden itibaren üç yıl geçmiş ise disiplin soruşturması açılamaz. Disiplin cezasını gerektiren eylemin işlendiği tarihten itibaren beş yıl geçmiş ise disiplin cezası verilemez. Disiplin cezasını gerektiren eylem, aynı zamanda bir suç teşkil eder ve bu suç için kanunda daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörülmüş olur ve ceza soruşturması veya kovuşturması da açılır ise, ikinci fıkrada belirtilen süre yerine bu süreler uygulanır." hükmüne yer verilerek, meslekten çıkarma cezasının soruşturma ve ceza verme zaman aşımına tabi olmadığı açıkça düzenlenmiştir. 
Hem kanuni düzenlemedeki fiiller hem de dava konusu işlemin sebebi olan fiiller, belli sürelerin geçmesi ile düzelmeyecek veya düzeltilemeyecek, bizatihi mesleğin özelliği gereği her daim bulunması gerekli özelliklerin artık yitirilmiş olması olarak değerlendirilebilecek niteliktedir. Buna göre söz konusu fiiller, disiplin hukuku bağlamında "korunan hukuki yarar" açısından da zaman aşımı dışındadır.

Hem kanuni düzenlemedeki fiiller hem de dava konusu işlemin sebebi olan fiiller, belli sürelerin geçmesi ile düzelmeyecek veya düzeltilemeyecek, bizatihi mesleğin özelliği gereği her daim bulunması gerekli özelliklerin artık yitirilmiş olması olarak değerlendirilebilecek niteliktedir. Buna göre söz konusu fiiller, disiplin hukuku bağlamında "korunan hukuki yarar" açısından da zaman aşımı dışındadır.
Buna göre, 2802 sayılı Kanun'da, "meslekten çıkarma" ve "yer değiştirme" disiplin cezalarına ilişkin olarak herhangi bir zaman aşımı süresi öngörülmediğinden ve anılan disiplin cezaları zaman aşımı müessesesi dışında tutulduğundan, disiplin cezası verme yetkisinin zaman aşımına uğradığı gerekçesiyle dava konusu kararın iptali yolunda verilen Daire kararının bozulması gerektiği oyuyla, çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2023/6237, Karar No: 2025/939, Tarih: 10.03.2025

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ  DAİRE 
Esas	No : 2023/6237
Karar	No : 2025/939
DAVACI		: ... adına ... Sendikası
VEKİLİ 		: Av. ...
DAVALILAR	: 1- ... (mülga ...)
VEKİLLERİ	: Hukuk Hizmetleri Başkanı ...
			 Hukuk Müşaviri ...
			 2- ... Bakanlığı 
VEKİLİ		: Av. ...
			 3- ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ		: Av. ...
DAVANIN	KONUSU	: ... Devlet Tiyatrosu Müdürlüğünde "..." olarak görev yapan davacı tarafından;
	1) 2015 yılına ait Sanatçı İdari Hizmet Sözleşmesi'nin tamamının,
	2) 2015 yılına ait Sanat ve Sahne Uygulatıcıları İdari Hizmet Sözleşmesi'nin tamamının,
	3) Devlet Tiyatroları Görev ve Çalışma Yönergesi'nin tamamının, 
	4) 07/06/1987 günlü, 19480 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Devlet Sanatçıları ve Sanatçıların Sözleşmeli Olarak Çalıştırılmalarına Dair Esaslar'ın;
		a) 2. maddesinde geçen "Ek Geçici 12" ibaresinin,
		b) 3. maddesinin 1. fıkrasının 7. paragrafında yer alan "1309 ve 1310 sayılı kanunlardaki sanatçı tanımına giren personel," ve son cümlesindeki "tiyatro" ibaresinin, 8. ve 9. paragraflarının,
		c) 9. maddesinin 2. fıkrasının,
		ç) 12. maddesinin, 
		d) 13. maddesinde yer alan "ve 'Hizmet Sözleşmesi' hükümleri" ibaresinin;
		e) 15. maddesinin birinci cümlesi hariç diğer kısımlarının iptali istemiyle dava açılmıştır.
YARGILAMA SÜRECİ: 
Danıştay İkinci ve Onikinci Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen Ek 1. maddesi uyarıca yapılan müşterek toplantıda verilen 20/04/2022 tarih ve E:2016/9567, K:2022/2008 sayılı kararla; 2015 yılına ait Sanatçı İdari Hizmet Sözleşmesinin tamamı ile Devlet Sanatçıları ve Sanatçıların Sözleşmeli Olarak Çalıştırılmalarına Dair Esaslar'ın 3. maddesinin 1. fıkrasının 8. paragrafının iptali istemi yönünden davanın ehliyet yönünden reddine; Devlet Sanatçıları ve Sanatçıların Sözleşmeli Olarak Çalıştırılmalarına Dair Esaslar'ın 2. maddesinde geçen "Ek Geçici 12" ibaresinin; 3. maddesinin 1. fıkrasının 7. paragrafında yer alan "1309 ve 1310 sayılı kanunlardaki sanatçı tanımına giren personel," ve son cümlesindeki "tiyatro" ibaresinin ve 9. paragrafının; 9. maddesinin 2. fıkrasının; 12. maddesinin; 13. maddesinde yer alan "ve 'Hizmet Sözleşmesi' hükümleri" ibaresinin; 15. maddesinin birinci cümlesi hariç diğer kısımları ile Devlet Tiyatroları Görev ve Çalışma Yönergesinin tamamının iptali istemi yönünden davanın reddine; 2015 yılına ait Sanat ve Sahne Uygulatıcıları idari Hizmet Sözleşmesinin (46 ila 57. maddeleri arasında düzenlenen) "DİSİPLİN HÜKÜMLERİ" kısmının iptaline, diğer maddeleri yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.
Anılan kararın iptale ilişkin kısmı, davalılardan Kültür ve Turizm Bakanlığı ile Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğünün temyizi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 05/06/2023 tarih ve E:2022/3776, K:2023/1258 sayılı kararıyla bozulmuştur.

Anılan kararın iptale ilişkin kısmı, davalılardan Kültür ve Turizm Bakanlığı ile Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğünün temyizi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 05/06/2023 tarih ve E:2022/3776, K:2023/1258 sayılı kararıyla bozulmuştur.  
DAVACININ	İDDİALARI	: Kondüvitlerin, yasal düzenleme gereğince sanatkar olarak kabulüyle, mali ve özlük hakları, disiplin, izinler gibi hususlarının tüzükle düzenlenmesi gerektiği, 2015 yılına ait Sanat ve Sahne Uygulatıcıları İdari Hizmet Sözleşmesi'nin, 5441 sayılı Kanun'un 5. maddesine aykırı olduğu, sanatçı ile sanat ve sahne uygulatıcılarına yönelik eşitlik ilkesine aykırı iki tip sözleşme türü oluşturulduğu, aynı hukuk kurallarına tabi olması gereken personel arasında ayrım yapıldığı ileri sürülmektedir.  
DAVALI	İDARELERİN	SAVUNMASI: Kondüvitlerin, 5441 sayılı Kanun'un 5. maddesinin (C) bendinde sayılan uzman memur grubu içinde yer aldığı ve yasal düzenlemelerde sanatkar memur olduklarına dair herhangi bir hükmün bulunmadığı; davaya konu edilen idari hizmet sözleşmesinin dayanağını, 5441 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinin oluşturduğu, niteliklerinin açıkça belirlendiği, yasayla idareye doğrudan verilen göreve alma yetkisinin bir uzantısı olan çalışma usullerinin sözleşmelerle düzenlenebileceği, diğer kamu kurumlarına nazaran farklı bir yapısı olan Genel Müdürlüğün, kamu hizmetlerinin etkin bir şekilde yürütülmesi için kuruluş kanununa ve hukuka uygun olarak bir takım düzenlemeler yapmasının zaruri olduğu, mevzuata uygun olarak tesis edilen dava konusu düzenlemelerde hukuka aykırılık bulunmadığı savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca, Danıştay dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların İdari Dava Daireleri Kurulunca bozulması halinde ısrar olanağı bulunmadığından, bozma kararında yer alan gerekçelerle, davaya konu 2015 yılına ait Sanat ve Sahne Uygulatıcıları idari Hizmet Sözleşmesinin (46 ila 57. maddeleri arasında düzenlenen) "DİSİPLİN HÜKÜMLERİ" kısmının iptali istemi hakkında davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmüştür. 
DANIŞTAY SAVCISI: ...

DANIŞTAY SAVCISI: ...
DÜŞÜNCESİ	: Dava, ... Devlet Tiyatrosu Müdürlüğünde "Kondüvit" olarak görev yapan davacı tarafından; 2015 yılına ait Sanatçı İdari Hizmet Sözleşmesi'nin tamamının, 2015 yılına ait Sanat ve Sahne Uygulatıcıları İdari Hizmet Sözleşmesi'nin tamamının, Devlet Tiyatroları Görev ve Çalışma Yönergesi'nin tamamının, 07/06/1987 tarih ve 19480 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Devlet Sanatçıları ve Sanatçıların Sözleşmeli Olarak Çalıştırılmalarına Dair Esaslar'ın; 2. maddesinde geçen "Ek Geçici 12" ibaresinin, 3. maddesinin 1. fıkrasının 7. paragrafında yer alan "1309 ve 1310 sayılı kanunlardaki sanatçı tanımına giren personel," ve son cümlesindeki "tiyatro" ibaresinin, 8. ve 9. paragraflarının, 9. maddesinin 2. fıkrasının, 12. maddesinin, 13. maddesinde yer alan "ve 'Hizmet Sözleşmesi' hükümleri" ibaresinin; 15. maddesinin birinci cümlesi hariç diğer kısımlarının iptali istemi ile açılmıştır.
	Danıştay 2. Dairesinin 20.04.2022 tarihli ve  E.2016/9567,E.2022/2008 sayılı kararıyla, 2015 yılına ait Sanat ve Sahne Uygulatıcıları idari Hizmet Sözleşmesinin 46 ila 57. maddeleri arasında düzenlenen disiplin hükümlerine ilişkin kısmının iptaline, dava konusu iptale yönelik diğer talepler yönünden davanın reddine karar verildiği, davanın reddine yönelik kısımların kesinleştiği, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 05/06/2023 tarihli ve  E.2022/3776,K.2023/1258 sayılı kararıyla  Danıştay İkinci Dairesinin anılan kararının iptale yönelik kısmının bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca verilen kararlara uyulması zorunlu olduğundan, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun bozma gerekçesi gözetilerek dosyanın  incelenmesine geçildi.
	657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun ''Kapsam'' başlıklı 1. maddesinde Devlet Tiyatrosunu sanatkar memurları, uzman memurları, uygulatıcı uzman memurları ve stajyerlerinin  kendi özel kanunları hükümlerine tabi oldukları belirtilmiştir.
	657 Sayılı Kanunun Ek Geçici 12. maddesinde ''(Ek: 31/7/1970 - 1327/90 md.; Değişik: 23/12/1972 – KHK-2/4 md.) Devlet Tiyatro, Opera ve Balesinin özel kanunlarına göre, stajyer, uzman memurlar, uygulatıcı uzman memurlar, sanatkar olarak çalışan personeli hakkında, bu Kanun esasları çerçevesinde hazırlanacak kendi özel kanunları yürürlüğe girinceye kadar, 10/6/1949 tarihli ve 5441 Sayılı Kanun, 14/7/1970 tarihli ve 1309 Sayılı Kanun, 14/7/1970 tarihli ve 1310 Sayılı Kanun ile bu kanunlarda atıf yapılan kanun hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. ...'' hükmüne,
  	5441 sayılı Devlet Tiyatrosu Kuruluşu Hakkında Kanunun 5. maddesinde	(Bu Kanunun adı, 2/7/2018 tarihli 703 sayılı KHK’nın 68 inci maddesiyle “Devlet Tiyatroları Personeli Hakkında Kanun” şeklinde değiştirilmiştir.)'' (Değişik: 14/7/1970 - 1310/1 md.)
...