muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1718, Karar No: 2024/750, Tarih: 11.09.2024

Bu durumda, olayda 5520 sayılı Kanun'un 17. maddesinin (9) numaralı fıkrasında öngörülen tasfiye koşulunun gerçekleşmediği dikkate alındığında, tasfiyeye girmeksizin  6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun geçici 7. maddesi uyarınca re'sen kaydı silinen şirketin  kanuni temsilcisi olan davacı adına tarh edilen vergi ve kesilen cezalarda bu gerekçeyle  hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle Vergi Mahkemesi kararını kaldırmış ve davanın kabulüne karar vermiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 16/02/2023 tarih ve E:2022/6365, K:2023/770 sayılı kararı:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun ''Kanuni Temsilcilerin Ödevi'' başlıklı 10. maddesinin ilk dört fıkrası ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun "Tasfiye" başlıklı 17. maddesine 5904 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile eklenen (9) numaralı fıkra ile geçici 6. maddesinde yer alan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, öncelikle kanuni temsilcilerin sorumluluğunun Vergi Usul Kanunu’nda, tasfiye memurlarının sorumluluğunun ise Kurumlar Vergisi Kanunu’nda düzenlendiği; kanuni temsilciler yönünden, tüzel kişilere vergi kanunları ile yüklenen ödevlerin kanuni temsilciler tarafından yerine getirileceği, bu ödevlerin yerine getirilmemesi durumunda tüzel kişilerin varlığından alınamayan alacakların kanuni temsilcilerin varlığından alınacağı, kanuni temsilcilerin sorumluluklarının kendilerinden beklenen ödevlerin yerine getirilmemesi çerçevesinde devam ettiği (Anayasa Mahkemesinin 19/03/2015 tarih ve E:2014/144, K:2015/29 sayılı kararında benzer bir yorumda bulunularak "213 sayılı Kanun’un 10. maddesinde, kanuni temsilciler için kabul edilen sorumluluk, kusura dayalı sorumluluktur. Buradaki kusur, vergilendirmeye dair ödevlerin ihlal edilmesidir. Buna göre, 213 sayılı Kanun’un 10. maddesi uyarınca kanuni temsilcilerin sorumlu tutulabilmesi için vergilendirme ödevlerini yerine getirmemiş olması gerekmektedir.” gerekçesine yer verilmiştir.), dolayısıyla tasfiye edilmiş tüzel kişilerle ilgili tasfiye öncesi dönemlere ilişkin yapılacak takibatların (tarh, tahakkuk, tahsil) kanuni temsilci olarak vergi kanunlarının kendisine yüklediği ödevleri yerine getirmeyen kanuni temsilciler adına gerçekleştirileceği; tasfiye memurları yönünden ise, tasfiye döneminde tahakkuk eden vergilerin ödenmesi ile bu dönemde vergi kanunları gereğince ortaya çıkacak vergilerin tahakkuk ettirilip ödenmesinden ve bu ödevleri yerine getirmemesi nedeniyle yapılacak tarhiyatlardan tasfiye memurlarının sorumlu tutulduğu, ancak hem kanuni temsilcilere hem tasfiye memurlarına bu ödevleri yerine getirdiklerini ispat etmeleri şartıyla sorumluluktan kurtulma fırsatı verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, kanun koyucunun 6102 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi uyarınca ticaret sicilinden silinen şirketlerin hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu sicilden silinmeden önceki dönemler için tarh edilecek vergileri 5520 sayılı Kanun'un 17. maddesinin (9) numaralı fıkrası kapsamı dışında bırakmayı amaçladığı düşünülemeyeceğinden, uyuşmazlığın esası diğer yönlerden incelenerek karar verilmesi gerektiğinden Vergi Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
Daire bu gerekçeyle kararı bozmuştur.
… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararı: 
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ilk kararında ısrar etmiştir. 
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu işlemlerin hukuka uygun olduğu belirtilerek temyize konu ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ  ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
MADDİ OLAY: 
19/10/2015 tarih ve 8928 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde, davacının kanuni temsilcisi olduğu … İnşaat Otomotiv Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin de aralarında bulunduğu anonim şirket, limited şirket ve kooperatiflerin Türk Ticaret Kanunu'nun geçici 7. maddesi uyarınca 09/10/2015 tarihinde ticaret sicilinden re'sen silindiği tescil ve ilan edilmiştir. 
… İnşaat Otomotiv Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında tüzel kişiliğin sona ermesinden sonra düzenlenen vergi tekniği raporu ve alınan takdir komisyonu kararları uyarınca davacı adına 28/09/2016 ve 29/09/2016 tarihli ihbarnameler ile kanuni temsilci sıfatıyla dava konusu tarhiyatlar yapılmış ve cezalar kesilmiştir.
Dava konusu vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerde davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla tarhiyat yapılmasının kanuni dayanağı gösterilmemiştir. 
İLGİLİ MEVZUAT:
5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun "Tasfiye" başlıklı 17. maddesine 5904 sayılı Kanun'un 03/07/2009 tarihinde yürürlüğe giren 6. maddesi ile eklenen (9) numaralı fıkrada, "Tasfiye edilerek tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmiş olan mükelleflerin tasfiye öncesi ve tasfiye dönemlerine ilişkin olarak salınacak her türlü vergi tarhiyatı ve kesilecek cezalar, müteselsilen sorumlu olmak üzere; tasfiye öncesi dönemler için kanuni temsilcilerden, tasfiye dönemi için ise tasfiye memurlarından herhangi biri adına yapılır. Limited şirket ortakları, tasfiye öncesi dönemlerle ilgili bu kapsamda doğacak amme alacaklarından şirkete koydukları sermaye hisseleri oranında sorumlu olurlar. Şu kadar ki, bu fıkra uyarınca tasfiye memurlarının sorumluluğu, tasfiye sonucu dağıtılan tutarla sınırlıdır." düzenlemesine yer verilmiştir.

21/03/2018 tarih ve 7103 sayılı Kanun'un 74. maddesi ile Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinin (9) numaralı fıkrası yürürlükten kaldırılmış; aynı Kanun'un 27/03/2018 tarihinde yürürlüğe giren 9. maddesiyle Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesine beş ve altıncı fıkra eklenmiştir. Eklenen fıkralarda şu kurallara yer verilmiştir:
"Tasfiye edilerek tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmiş olan mükelleflerin, tasfiye öncesi ve tasfiye dönemlerine ilişkin her türlü vergi tarhiyatı ve ceza kesme işlemi, müteselsilen sorumlu olmak üzere, tasfiye öncesi dönemler için kanuni temsilcilerden, tasfiye dönemi için tasfiye memurlarından herhangi biri adına yapılır. Limited şirket ortakları, tasfiye öncesi dönemlerle ilgili bu kapsamda doğacak amme alacaklarından şirkete koydukları sermaye hisseleri oranında sorumlu olurlar. Şu kadar ki bu fıkra uyarınca tasfiye memurlarının sorumluluğu, tasfiye sonucu dağıtılan tutarla sınırlıdır.
Beşinci fıkra kapsamına girmeyen tüzel kişilerin tüzel kişiliklerinin veya tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin sona ermesi halinde, sona erme tarihinden önceki dönemlere ilişkin her türlü vergi tarhiyatı ve ceza kesme işlemi, müteselsilen sorumlu olmak üzere, tüzel kişiliği olanların kanuni temsilcilerinden, tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde ise bunları idare edenler (adi ortaklıklarda ortaklardan herhangi biri) ve varsa bunların temsilcilerinden herhangi biri adına yapılır."
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na 26/06/2012 tarih ve 6335 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle eklenen geçici 7. maddede de, (10/09/2014 tarih ve 6552 sayılı Kanun'un 133. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca) 01/07/2015 tarihine kadar bu maddede sayılan hâlleri tespit edilen ya da bildirilen anonim ve limited şirketler ile kooperatiflerin tasfiyeleri ve ticaret sicilinden kayıtlarının silinmesinin, ilgili kanunlardaki tasfiye usulüne uyulmaksızın bu madde uyarınca yapılacağı ve bu madde gereğince tasfiye edilmeksizin ünvanı silinen şirket veya kooperatiflerin alacaklıları ile hukuki menfaatleri bulunanların haklı sebeplere dayanarak mahkemeye başvurarak şirket veya kooperatifin ihyasını isteyebileceği düzenlenmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Tüzel kişinin haklara sahip olması ve borçlu kılınılabilmesi ancak tüzel kişiliğin kazanıldığı tarih ile sona erdiği tarih arasındaki zaman diliminde olanaklıdır. Bu nedenle tüzel kişilikleri sona eren mükellefler adına, tüzel kişiliğin sona erdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olsa dahi tarhiyat yapılması ve ceza kesilmesi mümkün değildir. Tüzel kişiliği sona eren ve bu nedenle borçlandırılmasına hukuken imkan bulunmayan mükelleflerin hukuksal varlığının devam ettiği dönemlere ilişkin olarak kimin adına tarhiyat yapılması gerektiği konusunda, Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 17. maddesine 5904 sayılı Kanun'un 03/07/2009 tarihinde yürürlüğe giren 6. maddesi ile eklenen (9) numaralı fıkra ile düzenleme yapılmıştır.

Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinin (9) numaralı fıkrasında, tasfiye edilerek tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmiş olan mükelleflerin tasfiye öncesi döneme ilişkin olarak salınacak her türlü vergi tarhiyatı ve kesilecek cezaların kanuni temsilcilerden herhangi biri adına yapılacağı belirtilmiştir. Bu düzenleme uyarınca kanuni temsilci adına tarhiyat yapılabilmesi için "tüzel kişinin tasfiye edilmesi" ve "tüzel kişiliğin ticaret sicilinden silinmiş olması" şartlarının gerçekleşmesi gerekmektedir. Anılan düzenlemede yer alan "tasfiye edilerek tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmiş olan mükellefler" ifadesinden tasfiyenin tüzel kişiliğin ticaret sicilinden silinmesinden önce olması gerektiği anlaşılmaktadır.
Olayda, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun geçici 7. maddesi uyarınca ticaret sicilinden re'sen kaydı silinen ... İnşaat Otomotiv Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi yönünden bu iki şartın da gerçekleştiğinden söz edilemez. Bu nedenle davacı adına Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinin (9) numaralı fıkrası uyarınca tarhiyat yapılması mümkün değildir. 
Öte yandan, Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinin ilk dört fıkrasında yer alan düzenleme ile Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un mükerrer 35. maddesinde yer alan düzenleme tarhiyata değil tahsilata ilişkin olduğu için dava konusu tarhiyatın kanuni dayanağının anılan düzenlemeler olduğu da söylenemez. 
Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinin 27/03/2018 tarihinde yürürlüğe giren altıncı fıkrası ile "tüzel kişinin tasfiye edilmesi" ve "tüzel kişiliğin ticaret sicilinden silinmiş olması" şartlarının gerçekleşmediği durumlar için de tüzel kişiliğin sona ermesinden önceki dönemlere ilişkin olarak kanuni temsilci adına tarhiyat yapılmasına imkân sağlanmış olmakla birlikte vergiyi doğuran olayın gerçekleştiği ve dava konusu işlemlerin tesis edildiği tarih itibarıyla anılan düzenleme yürürlükte bulunmadığından, olaya Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinin altıncı fıkrasının uygulanması mümkün değildir.

Nitekim, Anayasa Mahkemesince olağanüstü hâl tedbirleri kapsamında kanun hükmünde kararnameyle kapatılan şirketin kanuni temsilcisi olan başvurucu tarafından şirket tüzel kişiliğinin sona ermesinden önceki dönemlere ilişkin olarak adına tarhiyat yapılması nedeniyle mülkiyet hakkının ihlâl edildiği iddiasıyla yapılan bireysel başvuru üzerine verilen 29/06/2022 tarih ve B.No:2019/17968 sayılı kararda, Danıştay Üçüncü Dairesi ile Danıştay Dördüncü Dairesi arasında, tasfiye dışındaki bir nedenle ticaret sicilinden terkin edilen şirketlerin kanuni temsilcileri adına 5520 sayılı Kanun'un 17. maddesinin (9) numaralı fıkrası uyarınca tarhiyat yapılıp yapılamayacağına ilişkin olarak ortaya çıkan görüş ayrılığının, ülke içinde iki farklı uygulamanın ortaya çıkması sonucunu doğurduğu, öte yandan 5520 sayılı Kanun'un 17. maddesinin (9) numaralı fıkrasının başvurucuyla ilgili yargısal sürecin kesinleştiği tarih itibarıyla yaklaşık on yıllık bir uygulamasının olduğu, on yıllık sürenin, söz konusu maddenin yorumuna ilişkin içtihadın yerleşmesi ve yeknesaklık kazanması bakımından yeterli uzunlukta olduğu, 7103 sayılı Kanun'la 213 sayılı Kanun'un 10. maddesine eklenen altıncı fıkrayla bu tartışmalara son verildiği ve tasfiye dışındaki nedenlerle tüzel kişilikleri sona eren şirketlerin tüzel kişiliğinin sona ermesinden önceki döneme ilişkin vergi ve cezalarının kanuni temsilciler adına tarh edilmesine imkân sağlandığı, ancak 213 sayılı Kanun'un 10. maddesine eklenen söz konusu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten önceki işlemlere uygulanmasının hukuk devleti ilkesi uyarınca mümkün olmadığı, şu hâlde 7103 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemde kanuni temsilci adına tarhiyat yapılıp yapılmayacağı yönünden bir belirsizliğin bulunduğunun kanun koyucu tarafından da kabul edildiği vurgulanmıştır. Anayasa Mahkemesince bu hususlar dikkate alınarak, tasfiye dışındaki usullerle tüzel kişiliği sona eren şirketlerin tasfiyeden önceki borçlarının kanuni temsilci adına tarh edilip edilemeyeceği konusunda -olay tarihinde- farklı içtihatların bulunması ve 5520 sayılı Kanun'un 17. maddesinin (9) numaralı fıkrasının yürürlüğe girmesinin üzerinden uzun süre geçmesine rağmen ilgili hükmün yorumunda yeknesaklığın sağlanamaması nedeniyle hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkelerinin zedelendiği, bu durumda vergilendirme suretiyle mülkiyet hakkına yapılan müdahalenin belirlilik ve öngörülebilirlik kriterlerini taşıyan bir kanuna dayanmadığı gerekçesiyle Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlâl edildiğine karar verilmiştir.

İdari işlemler, ancak belirli ve öngörülebilir nitelikteki hukuki sebeplere dayalı olarak tesis edilebilir. 7103 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemde tasfiye dışındaki nedenlerle tüzel kişiliği sona eren mükelleflerin tüzel kişiliğinin sona ermesinden önceki döneme ait vergi tarhiyatı ve ceza kesme işlemlerinin kanuni temsilciler adına yapılmasındaki hukuki belirsizlik, bu işlemleri sebep unsuru yönünden belirli bir kanuni dayanaktan yoksun bırakmaktadır. 
Belirtilen bütün bu hususlar göz önüne alınarak, davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla vergi tarh edilmesinin ve ceza kesilmesinin kanuni dayanağının bulunmadığı ve bu durumun tarh işlemini sebep unsuru yönünden hukuka aykırı kıldığı sonucuna varıldığından ısrar kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.
 
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararına yönelik temyiz isteminin REDDİNE,
2- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 
11/09/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz isteminin kabulü ile ısrar kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/223, Karar No: 2024/815, Tarih: 11.09.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2023/223
Karar No : 2024/815
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: … Defterdarlığı - …  (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ	: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI)	: … Grup İnşaat Malzemeleri Bilişim Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi 
İSTEMİN KONUSU:… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin  … tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	: 
Dava konusu istem: Davacı adına, düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen 2010 yılına ait kurumlar vergisi ve aynı yılın tüm dönemlerine ait geçici vergiler ile vergilerin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır. 
Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun, takdir komisyonuna sevk tarihi, takdir komisyonu kararının vergi dairesine tevdi tarihi, ihbarnamenin tebliğ tarihi dikkate alınarak olayda zamanaşımının bulunup bulunmadığı hususunun değerlendirilmesi, zamanaşımının bulunmadığının tespiti halinde takdir komisyonu kararının verildiği tarih itibarıyla re'sen tarh nedeninin bulunup bulunmadığı ve re'sen takdir edilen matrahın hukuka uygun olup olmadığı hususları da araştırılarak uyuşmazlığın esası hakkında diğer yönlerden inceleme yapılmak suretiyle yeniden karar verilmesi gerekirken dava konusu vergi ve cezaların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle verilen temyize konu ısrar kararında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesine dayanan bozma kararı üzerine verilen … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin, … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Davanın kanuni hakimi (doğal yargıcı) olan ilk derece yargı merciince uyuşmazlığın esasına ilişkin olarak hiç hüküm kurulmayan bir konuda istinaf merciince esastan bir karar verilmeyerek dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmesi Anayasa'nın 37. maddesinde düzenlenen kanuni hakim güvencesinin ve kanun koyucu tarafından İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda öngörülmüş bulunan dereceli yargılama sisteminin gereğidir.
Vergi Dava Dairesi, bu gerekçeyle davalının istinaf istemini kabul ederek Vergi Mahkemesi kararını kaldırmış ve dava konusu tarh ve ceza kesme işleminin hukuka uygunluğunun incelenmesi suretiyle karar verilmek üzere dava dosyasını Vergi Mahkemesine göndermiştir.
Uyuşmazlığın esasını diğer yönlerden inceleyen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda şu tespitlere yer verilmiştir:
i. İnşaat malzemeleri toptan ticareti faaliyetiyle iştigal eden mükellef şirketin kurulduğu 05/01/2010 tarihinden itibaren çok sayıda adres değişikliği yaptığı ve farklı vergi dairelerinin mükellefi olarak faaliyet gösterdiği tespit edilmiştir.

Uyuşmazlığın esasını diğer yönlerden inceleyen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı:
Davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda şu tespitlere yer verilmiştir:
i. İnşaat malzemeleri toptan ticareti faaliyetiyle iştigal eden mükellef şirketin kurulduğu 05/01/2010 tarihinden itibaren çok sayıda adres değişikliği yaptığı ve farklı vergi dairelerinin mükellefi olarak faaliyet gösterdiği tespit edilmiştir. 
ii. 07/01/2010 tarihli yoklamada, inşaat, teknik malzemeler toptan satışı, bilgisayar bilişim malzemeleri işi ile iştigal etmek üzere faaliyete başladığı, iş yerinde bir masa, üç koltuk ve bir örneği sevk irsaliyesinde yazılı faaliyet konusu malzemelerin mevcut olduğu, iş yerinin otuz beş metrekare civarında olduğu ve işçi çalıştırmadığı hususları tespit edilmiştir. 
iii. 16/02/2011 tarihli adres değişikliği konulu yoklamada, mükellefin 04/02/2011 tarihinden itibaren faaliyetine devam ettiği, iş yerinin kırk metrekare olduğu, işçi çalıştırmadığı ve şirketin fiilen sanayi tipi (vana, boru) altyapı malzemeleri alım-satımı yaptığı tespit edilmiştir. 
iv. 27/04/2011 tarihli yoklamada, şirketin toptan inşaat yapı malzemeleri alım-satımı işi ile iştigal ettiği, şubesi veya deposunun bulunmadığı, iş yerine aylık 500,00 TL kira ödediği, işçi çalıştırmadığı ve muhasebecisine aylık 250,00 TL muhasebe ücreti ödediği tespit edilmiştir. 
v. … Vergi Dairesi Müdürlüğünün 31/08/2012 tarihli terk konulu yoklama fişinde, mükellefin adresinden 06/08/2012 tarihinde ayrıldığı, adresin boş ve kapalı olduğu tespit edilmiştir. 
vi. … Vergi Dairesi Müdürlüğünün 17/08/2012 tarihli yoklamasında, inşaat taahhüt ve inşaat malzemelerinin toptan pazarlanması faaliyetinde bulunduğu, iş yerinin büro olduğu, sigortalı bir işçi çalıştığı, şirket kurucularından …'nın diğer ortak … ile birlikte aynı adreste ikamet ettiği tespit edilmiştir.
vii. Mükellef 2010 yılında 31.820,00 TL, 2011 yılında 12.623,00 TL kurumlar vergisi matrahı beyan etmiş, 2010 ve 2011 yıllarında çok yüksek tutarlarda katma değer vergisi beyan etmesine rağmen ödenecek katma değer vergisi ya hiç çıkmamış ya da cüz'i tutarlarda çıkmıştır.
viii. Mükellefin inceleme dönemlerinde (2010 ve 2011) mükellefi olduğu … Vergi Dairesi Müdürlüğüne ve incelendiği yılda (2015) mükellefi olduğu … Vergi Dairesi Müdürlüğüne borcu bulunmamaktadır.
ix. 2010 ve 2011 yılları muhtasar beyannamelerinde çalışan beyan etmemiştir. 
x. Mükellefe beyan ettiği 2010 yılı brüt satışları 6.689.632,72 TL, 2011 yılı brüt satışları ise 2.688.386,38 TL olmasına rağmen ücretli işçi çalıştırmadan faaliyetini nasıl gerçekleştirdiği sorulmuştur. Mükellef yetkilisi cevaben "2010 ve 2011 hesap döneminde ve faaliyette bulunduğumuz aylarda işletmemizde babam, ben ve kardeşim birlikte çalıştık. Diğer bir tabirle kendi işimizde kendimiz çalıştık. İşletmemizde dışarıdan sigortalı işçi çalıştırmadık. Bu nedenle muhtasar beyannamelerimizde sigortalı işçi beyan etmedik." şeklinde beyanda bulunmuştur.

xi. Mükellefin Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Reel Sektör Verileri Müdürlüğünün sektör bilançoları raporuna göre %14,7 olması gereken brüt satış kârlılık oranının 2010 yılında %0,013, 2011 yılında da %0,019 olduğu tespit edilmiştir. 
xii. Mükellefin gelir tablosunda 2010 yılı faaliyet giderinin 38.431,25 TL, 2011 yılı faaliyet giderinin 39.270,75 TL olduğu, 2011 yılında satışları 4.001.246,34 TL tutarında azalmasına rağmen faaliyet giderlerinde bir artma olduğu dikkate alındığında, söz konusu satışlara ait faaliyet giderlerinde orantısızlık olduğu tespit edilmiştir.
xiii. Mükellefe ait motorlu araç veya iş makinesi bulunmadığı, ancak 2010 yılında bir araç alıp sattığı tespit edilmiştir.
xiv. Mükellef tarafından verilen Ba bildirimleri ile alış beyan edilen firmalardan bazıları hakkında vergi tekniği raporu bulunduğu ve bazılarının da özel esaslara tabi mükellefler listesinde olduğu, ayrıca alışlarına ait nakliye bedellerinin orantısız olduğu tespit edilmiştir.
xv. 2010 yılı Ba bildirimleri ile beyan ettiği mal veya hizmet alışlarının katma değer vergisi hariç toplam tutarının 6.825.868,00 TL olduğu, mal veya hizmet satın aldığı mükelleflerin karşı bildirimlerinde beyan edilen tutarın ise katma değer vergisi hariç toplam 3.409.031,00 TL olduğu, mükellefin 2010 hesap döneminde kullanılan gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura oranının %91,6'ya tekabül ettiği tespit edilmiştir.
xvi. Mükellefin 2010 yılı Bs bildirimleri ile bildirdiği satış tutarının katma değer vergisi hariç toplam 6.430.968,00 TL olduğu, mal veya hizmet sattığı mükelleflerin karşı bildirimlerinde beyan edilen alış tutarının ise katma değer vergisi hariç toplam 6.233.263,00 TL olduğu, mal satılan firmaların bir kısmı hakkında vergi tekniği raporu bulunduğu ve bir kısmının da özel esaslara tabi mükellefler listesinde olduğu tespit edilmiştir.
xvii. 2011 hesap döneminde ticari mal veya hizmet alışları toplam tutarının 2.421.261,62 TL olduğu, bu hesap döneminde kullanılan gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan fatura oranının %46'ya tekabül ettiği tespit edilmiştir.
xviii. Hasılatı çok yüksek olmasına rağmen çok düşük tutarda kazanç beyan edip düşük tutarda kurumlar vergisi beyan edip ödediği tespit edilmiştir.
xix. Mükellefin 2010 döneminde düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı kanaatine varılmakla birlikte çok az da olsa gerçek faaliyetinin bulunduğu ve 2010 yılında tanzim edilen düşük tutarlı bir kısım faturanın (408.261,13 TL) gerçek ticari faaliyete dayandığı kabul edilmiştir.
xx. Katma değer vergisi hariç toplam 6.709.613,02 TL tutarındaki ticari mal veya hizmet satış faturalarından mal ve hizmet cinslerine ayrı ayrı yer verilmeyen 6.301.351,89 TL tutarındaki kısmının gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan faturalar olduğu tespitine yer verilmiştir.