muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3025, Karar No: 2014/5220, Tarih: 17.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3025 E.  ,  2014/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/83649

MAHKEMESİ : Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15.03.2013

NUMARASI : 2012/199 Esas, 2013/93 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, kayden 15.07.1996 doğumlu mağdurenin polise verdiği ve olayı ayrıntıları ile anlattığı ilk beyanında babası olan sanığın kendisine yönelik olarak 2006 yılından itibaren 4 yıldır devam eden ve basit cinsel istismar suçunu oluşturan eylemlerinden bahsederek, devamla babasının kendisine organ sokma eylemi olmadığından rapor aldırmak istemediğini beyan ettiği, Asliye Ceza Mahkemesinde 04.05.2012 günlü duruşmada verdiği beyanında ise önceki beyanına benzer şekilde beyanda bulunmasının ardından, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 22.05.2012 raporda mağdurenin kızlık zarında eski yırtık bulunduğunun belirlenmesi üzerine, aynı mahkemede 26.09.2012 günü verdiği beyanda babasının cinsel organını, kendisinin cinsel organına sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğundan bahsettiğinin anlaşılması karşısında, mağdure tarafından da doğrulanan tanık beyanlarına göre, başka erkek arkadaşları bulunan mağdurenin sonradan ileri sürdüğü organ sokmaya ilişkin beyanlarının ailevi ve toplumsal yönden ahlâken kaldığı zor durumdan kurtulmaya yönelik savunma niteliğinde olduğu, bu itibarla sanığın organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği nazara alınarak, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanığın yaklaşık 4 yıl süre ile mağdureye basit cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, TCK.nın 43. maddesi uyarınca yapılacak artırımın hakkaniyet ve orantılılık ilkesi de gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, sanığın, kızı olan mağdureye yönelik 2011 yılında otogar yakınında zeytinlik alana götürerek gerçekleştirdiği basit cinsel istismar eylemi dışındaki eylemlerini mağdureyi bulunduğu yerden başka bir yere götürmeksizin kendi evlerinde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, cinsel eylem süresince alıkoyma eylemlerinin cinsel istismar suçunun unsuru içinde bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden res'en de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/553, Karar No: 2018/10588, Tarih: 09.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/553 E.  ,  2018/10588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin 12.05.2017 tarihli duruşmada mahcuz malların ...Mah. 738. Sokak .... adresinde bulunduğunu belirtmesi karşısında mahcuz malların belirtilen adreste olup olmadığı hususu keşfen veya kolluk marifetiyle araştırılmadan eksik incelemeyle karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de,

Haczedilen eşyaların sanıkla aynı evde yaşayan eşinin borcundan dolayı haczedilmiş olmasına göre, evlilik birliği içinde ortak kullanılan eşyaların aynı zamanda sanığa ait olması dolayısıyla, haciz tarihinde borçlu ile evli olan sanık hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanunun 289/1-son cümlesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3543, Karar No: 2021/668, Tarih: 03.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/3543 E.  ,  2021/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Dava konusu 138 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ...'ten intikal ettiği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık olmadığı belirtilerek, uyuşmazlığın çekişmeli taşınmazın muris ... tarafından davalı ...'e devredilip devredilmediği noktasında toplandığı, dosya içeriğine ve toplanan delillere göre çekişmeli 138 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalı ...'in dayandığı 01.01.2001 tarihli senet kapsamında kaldığı, senet içeriğine göre ...'in taşınmazı ... ’e satarak zilyetliği devrettiği anlaşıldığına göre davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 138 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3669, Karar No: 2019/4136, Tarih: 29.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/3669 E.  ,  2019/4136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalı iş yerinde 14/09/2009-02.03.2013 tarihleri arasında bilfiil çalıştığının ve bu süre içerisinde 247 gün eksik ödenmiş bulunan sigorta primlerinin tespiti ile eksik primlerin işverence tamamlatılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2137, Karar No: 2015/8420, Tarih: 17.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2137 E.  ,  2015/8420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2013/191-2014/312

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/10/2014 tarih ve 2013/191-2014/312 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin G. ibareli 7 ve 8.sınıf ürünleri içeren 2004/13623 ve GMS G.ibareli 7 ve 8. Sınıf ürünleri içeren 2010/71332 sayılı markaların sahibi olduğunu, unvanının ayırıcı unsurunun G. ibaresinden oluştuğunu, www.g..com.tr ve www.g..com alan adını taşıyan web sayfalarında ticari faaliyetlerini tanıttığını, davalılardan A.. G..'in müvekkili şirketin ortağı iken hissesini devrederek şirketten ayrıldığını, G. Makine İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti'ni kurduğunu, davalıların www.g..com, www.g..com.tr ve www.g..com ibareli alan adlarını kendi adına tescil ettirip tamamını kendisine ait gocmenlergroup.com.tr alan adını taşıyan web sayfasına yönlendirdiğini, web sayfasında müvekkili sloganlarıyla iltibasa neden olacak şekilde "dünyanın demirini eğiyoruz, büküyoruz, beş kıta 56 ülkede demir bükme makinelerimizle inşaat sektörüne şekil veriyoruz" şeklinde sloganlar kullandıklarını; müvekkili şirket tarafından yapımı gerçekleştirilen sağlık ocağıyla ilgili olarak "A.G.sağlık merkezi açılışımız gerçekleşti" biçiminde haber ve fotoğraflar kullandığını; bu sayfada bulunan demir işleme makinalarında ve dergi reklamlarında makinalar üzerinde göçmak tanıtım işaretini kullandıklarını, eylemlerinin müvekkilinin marka tescilinden doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet yarattığını ileri sürerek davalıların tecavüzlerinin tespitine, tecavüzün men ve durdurulması ile önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; müvekkilinin herhangi bir web sayfasına kendisine ait web sayfasına yönledirmediğini, kullandığı tanıtım işaretlerinin ve sloganların davacı marka ve sloganlarından farklı olduğunu, müvekkili A.. G..'in babası adına yapılan sağlık ocağıyla ilgili web sayfasında bilgilendirme yapmasının normal olduğunu, şirket unvanının G. olduğunu bu nedenle Göçmak ibaresinin kullanımının hukuka uygun olduğunu, kaldı ki şirket ünvanının daha sonra da değiştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların aynı işkolunda ticari faaliyette bulundukları, devam eden süreçte davalı şirket ve A.. G..'in www.g..com, www.g..com.tr ve www.g..com ibareli alan adlarının bir kısmını kendi adına tescil ettirip bunların tamamını kendilerine ait www.gocmenlergroup.com.tr alan adını taşıyan web sayfasına yönlendirdikleri, kendilerine ait www.g..com.tr alan adını taşıyan web sayfasında davacı sloganlarıyla iltibasa neden olacak şekilde sloganlar kullandıkları, davacı şirket tarafından yapımı gerçekleştirilen sağlık ocağıyla ilgili olarak haber ve fotoğraflar kullandıkları, kendilerine ait katalog, ürün resimleri, fiziki makineler ve araçlar ile www.gocmak.com.tr alan adını taşıyan web sayfasında, bu sayfada bulunan demir işleme makinalarında, Haziran 2013, 07.10.2013 ve 01.11.2013 tarihli dergi reklamlarındaki makinalar üzerinde göçmak tanıtım işaretini kullandıkları, hizmet ve ürünlerin alıcısı durumundaki bazı kişilerin, bu ürün ve hizmetlerin davacı ile idarî ve ekonomik olarak bağlantılı bir işletme tarafından üretilip sunulduğu yahut davalıların bu ürün ve hizmetleri, davacı tarafından verilen bir lisans anlaşmasına uygun olarak markayı ve tanıtım işaretlerini kullanarak piyasaya arz ettiğini düşüncesine kapılmaları ihtimalinin yüksek seviyede olduğu, davalıların hiçbir sosyal veya teknik zorunluluktan kaynaklanmadığı hâlde davacının markasıyla iltibasa sebebiyet verebilecek nitelikte G. tanıtım işaretini ve ayırt edilemeyecek derecede benzer olan sloganları kullanmasının karışıklık yaratacağı, ayrıca davacının bu markayı taşıyan ürün ve hizmetler için yararlanıcılar/alıcılar nezdinde tesis ettiği imaj, güven ve hatırlanırlık ile reklâm gücünden haksız olarak istifade edeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının söz konusu eylemlerinin davacı adına tescilli 2010/71332 ve 2004/13623 sayılı göçmaksan ibareli marka tescilinden doğan tecavüz ve haksız rekabet yarattığının tespitine, tecavüzün men ve durdurulması ile önlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12734, Karar No: 2017/7829, Tarih: 04.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/12734 E.  ,  2017/7829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 27.05.2013 tarihinde davalı işverenlikte baş uzman araştırmacı olarak belirli süreli iş sözleşmesi ile işe başlamış ve çalışmaktayken sözleşme süresi bitiminde 01.02.2014 tarihinde tekrar iş akdi yenilenerek 31.01.2017 tarihine kadar kendisi ile yeni bir sözleşme imzaladığını, davacının çalışmaya devam ederken 09.11.2015 tarihinde davalı işverenlik tarafından savunması alınmaksızın ve gerekçe belirtilmeksizin tek taraflı olarak sonlandırıldığını, feshin davacı işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan nedenlere dayandırıldığı bildirildiğine göre bunun davalı işveren tarafından kanıtlanması gerektiğini ileri sürerek, işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkil kurumda belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışmasına rağmen işe iade davacı açtığını, ama davacı belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı için işe iade davası açamayacağını, davacının açmış olduğu işe iade davasında samimi olmadığını, dava açan işçilerin çoğu da aslında gerçek bir çalışma iradesi olmamasına rağmen sırf tazminatları almak amacı ile dava açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin baştan beri belirsiz süreli kabul edilmesi gerektiği, 05.11.2015 tarihli fesih bildiriminde fesih nedeni “...hizmetinize ihtiyaç kalmadığından...” şeklinde belirtildiği, neden ihtiyaç kalmadığı, açık ve kesin bir şekilde gerekçelendirilmediği, söz konusu fesih nedeni kanunun aradığı anlamda açık ve kesin olmadığı ve feshin son çare olması gerektiği ilkesine uyulmadığı gerekçesiyle, feshin geçersiz kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı ...’ın 278 sayılı Yasa’ nın14/c maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 5 ve 6 numaralı bentlerinin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

2- Davalı ...’ın 278 sayılı Yasa’ nın14/c maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 5 ve 6 numaralı bentlerinin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“5-Davalı ... 278 sayılı Yasa’ nın14/c maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, karar-ilam harcına hükmedilmesine yer olmadığına,

6-Davacının yatırdığı başvuru harcı ile peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine," bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/05/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10269, Karar No: 2018/5713, Tarih: 21.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10269 E.  ,  2018/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Cep telefonu bayii işleten sanıklara ait işyerlerinde, katılan adına sahte abonelik sözleşmeleri düzenlenerek GSM hattı çıkartıldığı ve akabinde değişik tarihlerde operatör değişikliği yapıldığının iddia olunduğu olayda, her bir sanığın kendi işyerinin sahibi ve yetkilisi olduğu ve elde edilecek menfaatin GSM bayii işleten kişiye ait olacağı cihetle; suçların sübuta erdiği kabul edilerek hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturacağı da gözetilip, sanıklara ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18209, Karar No: 2019/16471, Tarih: 17.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/18209 E.  ,  2019/16471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ... davalılardan Kültür Bakanlığı Devlet Opera ve Bale Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti :

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı idarenin Ankara Müdürlüğünde 2005 yılından itibaren değişen alt işverenler işçisi olarak temizlik ve çay servisi hizmetlerinde çalıştığını, asıl işverenin davalı kurum olduğunu, davacının haftanın beş günü 07:30-17:00, cumartesi günü de 07:30-12:00 saatleri arasında çalıştığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışmasına rağmen karşılıklarının ödenmediğini, iş akdine haksız ve bildirimsiz olarak son verildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti :

Davalı ... vekili, müvekkili idarede 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu hükümleri gereğince temizlik hizmetleri için bir kısım şirketlerle belirli sürelerle sınırlı hizmet alımı sözleşmeleri yapıldığını, bütün işçilerin mali ve özlük haklarının yüklenici firmaya ait olduğunu, 1475 ve 4857 sayılı Kanunlar kapsamında talep edilen kıdem tazminatı ve sair işçilik alacakları yönünden 4857 sayılı Kanunun 2.maddesi uyarınca Genel Müdürlüğün sorumluluğu bulunmadığını, idarece sadece yüklenicinin çalıştıracağı personel sayısının denetlendiğini, davanın tüm yüklenicilere ihbar edilmesi gerektiğini, husumet itirazında bulunduklarını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... İnsan Kaynakları Endüstr. Tem. Sağ. Gıda. Ltd. Şti. davaya cevap vermediği gibi duruşmalara da katılmamış, herhagi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, yapılan yargılamaya, toplanılan delillereve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar süresi içerisinde davacı vekili ve davalı ... Devlet Opera ve Bale Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasının bulunup bulunmadığı hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz :

Karar süresi içerisinde davacı vekili ve davalı ... Devlet Opera ve Bale Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasının bulunup bulunmadığı hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Aynı ilkeler, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmanın ispatı bakımından da geçerlidir.