muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1736, Karar No: 2024/840, Tarih: 02.10.2024

İdarenin, Anayasanın 125. maddesinde ifadesini bulan eylem ve işlemlerinden kaynaklanan tazmin sorumluluğu, idarenin müdahalesinden önceki ve sonraki zaman dilimi itibariyle ilgililerin mal varlığı üzerinde bozulan ekonomik dengenin yeniden kurulmasını amaçlamaktadır. Dolayısıyla, eylem veya işleminde dolayı sorumlu tutulan, başka deyişle üzerine tazmin borcu düşen idarenin, hak ihlalini tam olarak gidermesi, uğranılan zararı bütünüyle karşılaması zorunludur (ESİN Yüksel, Danıştay'da açılacak tam yargı davaları sh.14).
 Öte yandan, idarenin eylem veya işlemi nedeniyle ortaya çıkan zararın, olay tarihi itibarıyla değil, karar tarihi itibarıyla saptanması, zararın hukuki sorumluluğu bulunan tarafça tam olarak giderilmesi gerektiği şeklindeki ilkenin de doğal sonucudur. Bu yapılmadan etkili bir hukuka uygunluk denetiminden söz edilemeyeceği açıktır. Kaldı ki, tazminat miktarı hesaplanırken, dava süresince paranın değer kaybı nedeniyle reel olarak eksilen bölümünün dikkate alınmaması, davalı taraf için haksız bir kazanca dönüşecektir. Asıl olan, tazminat miktarının, para değerindeki kayıplar hesaplanıp karar tarihi itibarıyla gerçek değerinin bulunması suretiyle olanaklıdır (ÜNLÜÇAY Mehmet, İdarenin Tazmin Borcu ve Enflasyon Olgusu, Danıştay Dergisi Sayı:94).
Bu bakımdan, haksız alındığı hususunda tartışma bulunmayan ek mali yüküme ilişkin olarak davacının katlanmak zorunda bırakıldığı mali külfetin, başka deyişle uğradığı zararın saptanmasında, döviz cinsinden belli edilen ek mali yüküm için Merkez Bankasınca, tahsil ve iade tarihleri itibarıyla ilan edilen satış kuru esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, idareye yapılan ödemelerin Türk Lirası cinsinden olduğu ve mevzuatta, bu şekilde kur farkından dolayı ortaya zarar çıktığı iddiasıyla zararın karşılanmasını gerektirecek herhangi bir kuralın bulunmadığı gibi davacının zararının da karşılanmış olduğu gerekçeleriyle davanın reddi yolunda verilen mahkeme kararında hukuka uygunluk görülmemiştir.
Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle davacının istinaf istemini kabul etmiş, davanın reddine ilişkin Mahkeme kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar vermiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Yedinci Dairesinin 25/04/2023 tarih ve E:2020/3897, K:2023/2160 sayılı kararı:

Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle davacının istinaf istemini kabul etmiş, davanın reddine ilişkin Mahkeme kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar vermiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Yedinci Dairesinin 25/04/2023 tarih ve E:2020/3897, K:2023/2160 sayılı kararı:
Dosyanın incelenmesinden, 02/08/016 tarih ve 29789 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 18/07/2016 tarih ve 2016/9073 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki "Kömür İthalatında Ek Mali Yükümlülük Konulması Hakkında Karar"ın 1. maddesi ile sadece elektrik üretiminde kullanılan kömür cinsi eşyaya brüt ağırlık üzerinden ton başına 15 Amerikan Doları ek mali yükümlülük getirilmiş ve Karar'ın 4. maddesinde bu Karar'ın yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği kararlaştırılmıştır. Davacı şirketçe ithalat işlemlerini tamamlamak için Bakanlar Kurulu Kararı ile getirilen ton başına 15 Amerikan Doları ek mali yükümlülük, ihtirazi kayıt konulmak suretiyle ödenerek ithalatlar gerçekleştirilmiştir. İthalatlar sırasında ödenen ek mali yükümlülükler ile ilgili olarak açılan davalarda ek mali yükümlülüğün kanuni faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir. Bu davalar henüz derdest iken ek mali yükümlülüğün dayanağı olan 2016/9073 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nda 23/10/2018 tarih ve 197 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile yapılan değişiklik sonucu, geri verme kararları ile iade edilen gümrük vergilerinin, geri verme başvuru tarihindeki Merkez Bankası Satış Kuru üzerinden hesaplanarak aradaki farkın iade edilmesi istemiyle yapılan başvurunun vergilerin Türk Lirası olarak tahsil edildiğinden bahisle geri verilmesinin de Türk Lirası cinsinden olacağı gerekçesi ile reddedildiği anlaşılmıştır.
 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 15. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, gümrük vergilerinin, gümrük yükümlülüğünün başladığı tarihte yürürlükte olan gümrük tarifesine göre hesaplanacağı belirtilmiştir. Kanun'un 30. maddesinde ise eşyanın gümrük vergisine esas alınacak kıymetinin Türk Lirası olarak beyanının zorunlu olduğu, fatura veya diğer belgelerde yazılı yabancı paraların, gümrük yükümlülüğünün başladığı tarihte yürürlükte olan T.C. Merkez Bankası döviz satış kurları üzerinden Türk Lirasına çevrileceği kurala bağlanmıştır.
	Yukarıda açıklanan mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden, ilgililer tarafından gümrük beyannamelerinde eşyanın gümrük vergisine esas tutarların Türk Lirası olarak beyan edilmesinin yasal zorunluluk olduğu, ilgili belgelerde yabancı para cinsinden tutar bulunması halinde ise anılan tutarların gümrük yükümlülüğünün başladığı tarihteki Merkez Bankası döviz kurları üzerinden Türk Lirası'na çevrileceği açıkça belirtildiğinden, idarelerce gümrük işlemleri hakkında getirilen mali yükümlülüklerin yabancı para cinsinden belirlenmiş olması halinde dahi söz konusu kanuni düzenlemelerin aksinin kabul edilmesi olanaklı değildir.

Bu durumda, 2016/9073 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı hükümleri uyarınca, kömür ithalatlarına ilişkin olarak ton başına getirilen 15 Amerikan Doları ek mali yükümlülük yabancı para cinsinden belirlenmiş ise de davacı tarafından söz konusu yükümlülüğe ilişkin ödemenin beyannamenin tescil tarihinde geçerli olan döviz kuru üzerinden hesaplanan karşılığının Türk Lirası olarak yapıldığı belirlenmiştir. Bu kapsamda, Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenen döviz cinsinin ve tutarının ithalat işlemlerinde ek mali yükümlülüğün tutarının hesaplanmasında esas alınacak "referans değer" olmasına karşın, ödeme ve iade işlemlerinin Türk Lirası cinsinden yapılması zorunluluğu dikkate alındığında, geri verme (başvuru) tarihinde geçerli olan döviz kuru üzerinden iade isteminde bulunan davacı şirketin taleplerinin hukuki ve kanuni dayanağı bulunmadığı anlaşıldığından dava konusu işlemin iptaline karar veren temyize konu kararda hukuki isabet görülmemiştir.
	Daire bu gerekçeyle Vergi Dava Dairesi kararını bozmuştur.
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle davayı kabul ederek ilk kararında ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:  Davacının basiretli bir tacir olduğu ve ek mali yükümlülüğü ödemek yerine banka teminat mektubu sunabileceği, daha önce açılan iade davalarında, mahkemelerce ödenen ek mali yükümlülüğün faiziyle beraber iadesine dair kararlar verilmesine karşın, davacının aşkın zararının bulunduğuna dair iddiası bulunmakta ise bunu ancak tazminat davası açmak suretiyle ileri sürebileceği belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Ek mali yükümlülük uygulamasında teminat mektubu verilmesi şeklinde bir usulün bulunmadığı, vergilerin geri verilmesine ilişkin düzenlemenin  idarece yapıldığı ve bu nedenle işlemin hiç tesis edilmemiş haline dönülmesi gerektiği, gümrük terminolojisinde, Daire kararında belirtildiği şekilde "referans değer" şeklinde bir ibarenin bulunmadığı ve  ek mali yükümlülüğün Türk Lirası olarak yatırılmasının tüm olumsuz sonuçlarına ithalatçının katlanmasının beklenemeyeceği belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyizen incelenen ısrar kararının, Danıştay Yedinci Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Danıştay Yedinci Dairesinin yukarıda yer verilen kararının dayandığı aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar kararının bozulması gerekmektedir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin KABULÜNE,

Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME : 
Danıştay Yedinci Dairesinin yukarıda yer verilen kararının dayandığı aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle ısrar kararının bozulması gerekmektedir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-	Davalının temyiz isteminin KABULÜNE,
2-	... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...  sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
3-	Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına, 
02/10/2024 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında ısrar kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/1167, Karar No: 2024/1839, Tarih: 02.10.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/1167
Karar	No : 2024/1839                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU             : Danıştay Dördüncü Dairesinin 22/02/2024 tarih ve E:2024/508, K:2024/1155 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ        :
Dava konusu istem: Davacıya ait ... Mahallesi, ... Caddesi, No:... adresinde bulunan taşınmazı kapsayan Hatay ili, Antakya ilçesinde bulunan ve ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alanların 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkındaki Kanun'un 2. maddesi uyarınca riskli alan ilan edilmesine ilişkin 05/04/2023 tarih ve 32154 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04/04/2023 tarih ve 7033 sayılı Cumhurbaşkanı kararının iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin 22/02/2024 tarih ve E:2024/508, K:2024/1155 sayılı kararıyla; 
2577 sayılı  İdari  Yargılama  Usulü  Kanunu'nun 7. maddesinin 1, 2 ve 4. fıkraları, 20/A maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi, 2. fıkrasının (a) bendi, 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'un 6. maddesinin 9. fıkrası, Ek-1. maddesinin 2. fıkrası, 120 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Yargı Alanında Alınan Tedbirlere İlişkin Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 2. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi, 4 ve 7. fıkraları ile 139 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Yargı Alanında Alınan Tedbirlere İlişkin Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 1. maddesi ile 120 sayılı Kararname'nin 2. maddesine eklenen 10. fıkraya yer verilerek,
Dosyanın incelenmesinden; davacıya ait taşınmazı kapsayan alanın 6306 sayılı Kanun'un 2. maddesi uyarınca riskli alan ilan edilmesine ilişkin dava konusu 04/04/2023 tarih ve 7033 sayılı Cumhurbaşkanı kararının 05/04/2023 tarih ve 32154 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanması üzerine 06/02/2024 tarihinde kayıtlara giren dilekçe ile bakılan davanın açıldığı,
Uyuşmazlıkta, dava konusu işlemin 05/04/2023 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlandığı, bu tarihten itibaren 60 günlük (Daire kararında sehven 30 günlük yazılmış) genel dava açma süresi içerisinde en geç 04/06/2023 tarihine kadar, dava dilekçesinden anlaşılamamakla birlikte 120 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 2. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile 4. fıkrası kapsamında 07/04/2023 tarihinden itibaren yasal süresi içerisinde, 139 sayılı Kararname kapsamındaki düzenlemeden yararlanılması halinde ise 02/05/2023 tarihinden itibaren en geç 31/05/2023 tarihine kadar dava açılması gerekirken, bu süreler geçirildikten sonra 06/02/2024 tarihinde açılan davada süre aşımı bulunduğundan, işin esasının incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, Almanya'da ikamet ettiği, bu nedenle deprem sonrası süreçte her gün yenilenen kararlar ile ilgili günü gününe bilgi sahibi olamadığı ve alınan kararları geç öğrendiği, kararları öğrendikten sonra dahi Konsolosluk aracılığı ile vekaletname göndermek zorunda olduğundan dava açılmasının geciktiği,  dava konusu Cumhurbaşkanı kararının yalnızca davacıyı değil oldukça geniş bir alandaki mülk sahiplerini etkilediği, söz konusu kararın birçok kurum kuruluş ve kişi tarafından iptal davalarına konu edildiği, verilecek bir iptal kararının yalnızca süresi içinde iptal davası açanlar lehine sonuç doğurmasının mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, Danıştay Dördüncü Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü ile Daire kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:
05/04/2023 tarih ve 32154 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 04/04/2023 tarih ve 7033 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile davacıya ait  ... Mahallesi, ... Caddesi, No:... adresinde bulunan taşınmazı kapsayan Hatay ili, Antakya ilçesinde bulunan ve ekli kroki ile listede sınır ve koordinatları gösterilen alanların 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkındaki Kanun'un 2. maddesi uyarınca riskli alan ilan edilmesine karar verilmiş, bunun üzerine temyizen incelenen dava açılmıştır.
Kurulumuzun 27/05/2024 tarih ve E:2024/1167 sayılı ara kararıyla dava konusu riskli alan kararının 6306 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendi ile Ek-1. maddelerinden hangisi uygulanmak suretiyle tesis edildiği hususunun davalı idareye sorulması üzerine Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının ... tarih ve ... sayılı yazısı ile verilen cevapta, dava konusu riskli alan kararının 6306 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendi uygulanmak suretiyle tesis edildiği belirtilmiştir.
İLGİLİ MEVZUAT:
Anayasa'nın 40. maddesinin 2. fıkrasında, "Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." hükmüne, bu düzenlemenin devamı olarak da 125. maddesinin 3. fıkrasında, "İdari işlemlere karşı açılacak davalarda süre, yazılı bildirim tarihinden başlar." hükmüne yer verilmiştir.

İLGİLİ MEVZUAT:
Anayasa'nın 40. maddesinin 2. fıkrasında, "Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." hükmüne, bu düzenlemenin devamı olarak da 125. maddesinin 3. fıkrasında, "İdari işlemlere karşı açılacak davalarda süre, yazılı bildirim tarihinden başlar." hükmüne yer verilmiştir.
2577 sayılı  İdari  Yargılama  Usulü  Kanunu'nun  7. maddesinin 1. fıkrasında; dava açma süresinin, özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde Danıştayda ve idare mahkemelerinde altmış gün olduğu, 2. fıkrasında; bu sürenin, idari  uyuşmazlıklarda yazılı bildirimin yapıldığı tarihi izleyen günden itibaren başlayacağı, 4. fıkrasında; ilanı gereken  düzenleyici işlemlerde dava açma süresinin, ilan tarihini izleyen günden itibaren başlayacağı, 8. maddesinin 1. fıkrasında ise; sürelerin, tebliğ, yayın veya ilan tarihini izleyen günden itibaren işlemeye başlayacağı kuralları getirilmiştir.
6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'un 6. maddesinin 9. fıkrasında ise, bu Kanun uyarınca tesis edilen idari işlemlere karşı tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu uyarınca dava açılabileceği hükmüne yer verilmiştir.
 6306 sayılı  Kanun'un 2. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde, "Riskli alan: Zemin yapısı veya üzerindeki yapılaşma sebebiyle can ve mal kaybına yol açma riski taşıyan, Cumhurbaşkanınca kararlaştırılan alanı ifade eder."; 26/04/2016 tarih ve 29695 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6704 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile 6306 sayılı Kanun'a eklenen Ek-1. maddesinde, "(1) a) Kamu düzeni veya güvenliğinin olağan hayatı durduracak veya kesintiye uğratacak şekilde bozulduğu yerlerde; planlama ya da altyapı hizmetleri yetersiz olan veya imar mevzuatına aykırı yapılaşma bulunan yahut yapı ya da altyapısı hasarlı olan alanlar,
 b) Üzerindeki toplam yapı sayısının en az %65’i imar mevzuatına aykırı olan veya yapı ruhsatı alınmaksızın inşa edilmiş olmakla birlikte sonradan yapı ve iskân ruhsatı alan yapılardan oluşan alanlar, fen ve sanat norm ve standartlarına uygun, sağlıklı ve güvenli yaşama çevrelerini teşkil etmek, sağlık, eğitim ve ulaşım gibi kamu hizmetlerinin düzenli bir şekilde yürütülmesini sağlamak amacıyla, Cumhurbaşkanınca riskli alan olarak kararlaştırılabilir. Riskli alan sınırı uygulama bütünlüğü gözetilerek belirlenir.
(2) a) Riskli alan kararına karşı Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren dava açılabilir. Uygulama işlemleri üzerine riskli alan kararına karşı dava açılamaz..." hükümleri düzenlenmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

(2) a) Riskli alan kararına karşı Resmî Gazete’de yayımı tarihinden itibaren dava açılabilir. Uygulama işlemleri üzerine riskli alan kararına karşı dava açılamaz..." hükümleri düzenlenmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda belirtilen Anayasa ve Kanun hükümleri karşısında; özel kanunlarında aksine bir hüküm bulunmadıkça, idari  işlemlerde dava açma süresinin başlamasında yazılı bildirimin esas olduğu,  dava açma süresi hesabında ilan tarihinin, ancak "ilanı gereken" düzenleyici nitelikteki işlemler açısından dikkate alınacağı, bireysel nitelikteki işlemlere karşı ilgililerin, bu işlemlerin kendilerine yazılı olarak bildirildiği tarihten itibaren dava açabilecekleri açıktır.
İdari işlemlere karşı açılacak davalarda sürenin, yazılı bildirim tarihinden başlayacağı kuralı, idari işlemlerin idare tarafından ilgililere açık ve anlaşılır bir biçimde duyurulması ve bu işlemlere karşı idari yollara veya dava yoluna başvurmalarına olanak sağlama amacını taşımaktadır. Bununla birlikte, idari işlemin niteliğinin ve hukuki sonuçlarının davacı tarafından bütünüyle öğrenildiği kimi davalarda, bilgi edinmenin (ıttılanın) yazılı bildirimin sonuçlarını doğuracağı ve dava açma süresine başlangıç alınacağı Danıştay içtihatlarıyla kabul edilmiştir. Ancak bu istisnai durumun kabulü, bilgi edinmenin dava açma süresine başlangıç alınması da, idari işlemin niteliği ve doğurduğu hukuki sonuç itibarıyla davacılar tarafından öğrenildiğinin kanıtlanması koşuluna bağlı olup, bu koşulun gerçekleşip gerçekleşmediği açılan idari davada ancak, idari yargı merciince karara bağlanabilir. Bir başka ifadeyle, her tür bilgi edinmenin (ıttılanın) idari dava açma süresine başlangıç alınacağı şeklindeki genel bir kabul, Anayasa'nın 125. maddesi ve 2577 sayılı Kanun ile bağdaşmayacaktır.
Nitekim, 6306 sayılı Kanun'da, bu Kanun uyarınca tesis edilmiş işlemlere karşı dava açma süresinin hesabında "tebliğ" tarihinin esas alınacağına dair 6. maddesinin 9. fıkrasındaki hüküm ile anılan Kanun'da zemin yapısı veya üzerindeki yapılaşma sebebiyle can ve mal kaybına yol açma riski taşıyan alanların riskli alan olarak  belirlenmesine ilişkin Cumhurbaşkanı kararlarının Resmi Gazete'de yayımlanmasının zorunlu olduğuna veya Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasının ilgililere tebliğ hükmünde olduğuna dair bir kurala yer verilmemiş olması da bunu doğrulamaktadır. Ayrıca, riskli alan belirlenmesi ve sonrasında tesis edilen işlemlerin Anayasa'da yer alan bir temel hak ve özgürlük olan  mülkiyet hakkını kısıtlayıcı nitelikte sonuçlar doğuracak olması itibarıyla yazılı bildirim yapılması, Anayasa'da güvence altına alınmış olan hak arama özgürlüğünün de gereğidir. 
Bu çerçevede, içeriği itibarıyla muhataplara tebliği zorunlu olan, zemin yapısı veya üzerindeki yapılaşma sebebiyle can ve mal kaybına yol açma riski taşıyan alanların riskli alan ilan edilmesine ilişkin Cumhurbaşkanı kararlarının, yazılı bildirim veya öğrenme üzerine yasal dava açma süresi içinde dava konusu edilebilecektir.

Bu çerçevede, içeriği itibarıyla muhataplara tebliği zorunlu olan, zemin yapısı veya üzerindeki yapılaşma sebebiyle can ve mal kaybına yol açma riski taşıyan alanların riskli alan ilan edilmesine ilişkin Cumhurbaşkanı kararlarının, yazılı bildirim veya öğrenme üzerine yasal dava açma süresi içinde dava konusu edilebilecektir.
Öte yandan, idari işlemlerin nitelikleri gereği özel kanunlarda genel dava açma süreleri dışında ayrı dava açma sürelerinin öngörülmüş olması halinde, idare tarafından idari işlemlerin nitelikleri ve tabi oldukları dava açma süreleri gösterilmedikçe özel dava açma sürelerinin işletilmesine olanak bulunmadığından, Anayasa'nın 40. maddesi hükmü uyarınca, özel dava açma süresine tabi olmasına rağmen bu hususun idari işlemde açıklanmaması halinde, dava konusu idari işlemin tebliği tarihinden itibaren özel dava açma süresinin değil, 60 günlük genel dava açma süresinin uygulanması gerekmektedir.
Bu açıklamalar çerçevesinde, 6306 sayılı Kanun'un 6. maddesinin 9. fıkrası ile bu Kanun uyarınca tesis edilen idari işlemler yönünden 2577 sayılı Kanun'da öngörülen 60 günlük genel dava açma süresi 30 güne indirilmiş ise de; dava konusu riskli alan ilanına ilişkin Cumhurbaşkanı kararı davacıya tebliğ edilmediğinden, bu işleme karşı öğrenme tarihinden itibaren 60 günlük genel dava açma süresi içerisinde dava açılabileceğinin kabulü gerekmektedir.
Dava konusu Cumhurbaşkanı kararının Resmi Gazete'de ilan edilmesinin dava açma süresinin hesaplanmasında herhangi bir etkisinin bulunup bulunmadığı hususuna gelince;
6306 sayılı Kanun'un Ek-1. maddesinin 1. fıkrası ile anılan Kanun'un 2. maddesinde yer verilen riskli alan düzenlemesinden farklı olarak kamu düzeni veya güvenliğinin olağan hayatı durduracak veya kesintiye uğratacak şekilde bozulduğu yerlerde, planlama ya da altyapı hizmetleri yetersiz olan veya imar mevzuatına aykırı yapılaşma bulunan yahut yapı ya da altyapısı hasarlı olan alanlar ile üzerindeki toplam yapı sayısının en az %65’i imar mevzuatına aykırı olan veya yapı ruhsatı alınmaksızın inşa edilmiş olmakla birlikte sonradan yapı ve iskan ruhsatı alan yapılardan oluşan alanlara ilişkin olarak fen ve sanat norm ve standartlarına uygun, sağlıklı ve güvenli yaşama çevrelerini teşkil etmek, sağlık, eğitim ve ulaşım gibi kamu hizmetlerinin düzenli bir şekilde yürütülmesini sağlamak amacıyla da riskli alan kararı verilebileceği hükmüne yer verilmiş olup, bu maddede; Kanun'un 2. maddesine göre daha özel bir riskli alan ilanı hali düzenlenmiştir.