muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/17091, Karar No: 2007/2165, Tarih: 22.02.2007

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1942 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1950 ve 1951 yıllarında, 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan maki tefrik komisyonunca, Akdeniz makisi olarak tesbit edildiği, 1988 yılında 3373 sayılı yasa döneminde yapılan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, makiye ayırma işlemine ve Hakem kararına değer verilmeyerek, çekişmeli taşınmazın ve çevresinin 1942 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilip, orman kadastro komisyonunca ilkin orman sınırları içinde aplike edildiği ve 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği göz önünde bulundurulmadan, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ifrazen 297 sayılı kadastro parselinden oluşturulan ve fiili olarak kısmen bu parsel, kısmen de ... ... köyünde 1997 yılında yapılan kullanım kadastrosunda 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına tesbiti kesinleşen 1620 sayılı parsel içinde kalan kalan çekişmeli imar parselinin, geldiği kadastro parseli maliki adına tapuya tescil edildiği saptanmıştır. Oysa, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı gibi, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ve 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğindedir. Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabidir. H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün

-6-

2006/17091 - 2007/2165

-6-

2006/17091 - 2007/2165

1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olup, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamaz. Yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine vermiştir(M.Y.- Md. 1025.(933).

Diğer taraftan, 2896 ve 3302 Sayılı Yasalar ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince, orman sınırları dışına çıkarma işlemi Hazine adına yapılacağından, 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak yoktur.

H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir.

Yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/02/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4835, Karar No: 2015/14838, Tarih: 20.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4835 E.  ,  2015/14838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ...Köyü 154 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı ... ve dahili davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av....ile davalı ...Defterdarlığı kayyım vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 18.06.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan kirazın 2011, 2012 ve 2013 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden ,

3-Dava konusu taşınmazın kıymet takdirine ilişkin belgelerin davacı idareden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosya içerisine konulmasından,

4-Dava konusu taşınmazla ilgili mahkemenin 25.09.2013 tarihli acele el koyma kararının davalı tarafa tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edildi ise tebliğ belgelerinin dosya içerisine konulması, ayrıca acele el koyma kararında tespit edilip bankaya yatırılan kamulaştırma bedelinin davalı tarafa ödenip ödenmediği sorularak ödenmişse ödeme tarihinin tespit edilerek bildirilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33003, Karar No: 2013/22508, Tarih: 03.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33003 E.  ,  2013/22508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 133/1 yollamasıyla 133/3, 35/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 133/1 yollamasıyla 133/3, 35/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- 5237 sayılı TCK'nın 133/1. maddesinde düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun oluşabilmesi için; iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesi gerekmekte olup; belirli veya belirlenebilir iki veya daha fazla kişinin, elverişli araçlar (internet, telefon, telsiz, faks, mektup, telgraf, kağıt vb.) ve ortak semboller (söz, yazı, işaret vb.) aracılığıyla paylaştıkları bilgi, düşünce, duygu ve tutumlarının; başka kişi veya kişiler tarafından kaydedilmesi eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 132/1-2. cümlesinde tanımlanan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirileceği, konuşmada, kişiler arasında vasıta bulunmaksızın iletişim gerçekleştiği halde, haberleşmede, elverişli bir ... sayesinde kişilerin iletişime geçtikleri; bu açıklamalar ışığında, incelenen dosya içeriğine göre, olay tarihinde aralarındaki anlaşmazlıklar nedeniyle eşi olan katılandan ayrı yaşayan ve eşinin açtığı nafaka davasında davalı konumundaki sanığın, annesi olan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ... ile birlikte, olay tarihinde tanık olarak dinlenilen...'ün, katılanı telefonla aramasını sağladıkları, katılan ve tanık... telefonla konuştukları sırada tanığın, katılanın sesini hoparlöre verdiği ve sanık ... tarafından katılanın sesinin duyulmaya başlandığı, sanık ...'in katılanın tanık ile yaptığı görüşmeyi kendi cep telefonunun ses kayıt özelliği ile kaydederek daha sonra bu kaydı oğlu olan sanık ...'a verdiği, sanık ...'ın da konuşmaları CD'ye aktararak delil olarak değerlendirilmek üzere nafaka davasının görüldüğü aile mahkemesine sunduğunun iddia edilmesi karşısında, kanıtlanması halinde eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 38. maddesi delaletiyle 132/1-2. cümlesinde tanımlanan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunu oluşturacağı halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek ve hatalı değerlendirme ile 5237 sayılı TCK'nın 133/1-3. maddesinden hüküm tesisi,

2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, sanık hakkında belirlenen tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine ve bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/454, Karar No: 2013/5801, Tarih: 13.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/454 E.  ,  2013/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 36.maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı ... hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 18/07/2011 tarihli ve 2011/6365 kabahat, 2011/6305 sayılı idari yaptırım kararı ile uygulanan 600,00 Türk lirası idari para cezası kararına yönelik başvurunun reddine dair Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/06/2012 tarihli ve 2011/604-604 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10.12.2012 gün ve 70067 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2012 gün ve KYB. 2012-314449 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, içten patlamalı motor ile çalışmayan elektrikli bisiklet için sürücü belgesi gerektiğine dair 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nda herhangi bir düzenleme bulunmaması ve kanunda açıkça düzenlenmiş olan " motorlu bisiklet" kavramının idarenin düzenleyici işlemi olan yönetmelikle genişletilemeyeceği gözetilerek itirazın kabulü yerine, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/06/2012 gün ve 2011/604 Değişik İş 2011/604 Değişik İş karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği muteriz ... hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18/07/2011 tarih ve 2011/6365-6305 sayılı 600 TL idarı para cezasının kaldırılmasına, 13/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33625, Karar No: 2016/687, Tarih: 18.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/33625 E.  ,  2016/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık İrfan Aslan’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.900 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2015 tarihli ve 2014/931 esas, 2015/346 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/09/2015 gün ve 261931 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "...Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerekir" şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu müştekinin gıyabında işlemesi ve en az üç kişiyle ihtilat etmemesi karşısında, sanığın eyleminin yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I-Olay:

Hakaret suçundan sanık İrfan Aslan hakkında yapılan yargılama sonucunda, Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2015 tarihli ve 2014/931 esas, 2015/346 sayılı kararı ile, 2.900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, yüze karşı verilen ve kesin olarak verilen bu karar ile ilgili infaz aşamasında, suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle, kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Muhatabının gıyabında gerçekleşen hakaret eyleminde ihtilat unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK’nın “hakaret” başlıklı 125. maddesinde; “ Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmü yer almaktadır.

Hakaret suçu mağdurun olmadığı veya mağdurun doğrudan vakıf olamayacağı bir şekilde işlendiğinde gıyapta hakaret suçu oluşmaktadır. Ancak gıyapta hakaret suçunun cezalandırılması için, failin mağdur dışında toplu veya dağınık en az üç kişiyle ihtilat ederek bu suçu işlemesi gerekmektedir. Suçun faili ihtilatı bilerek ve isteyerek gerçekleştirmelidir. İhtilat kişilerle birebir görüşerek gerçekleşebileceği gibi, üç veya daha fazla kişiye mektup göndermek, telefon etmek, SMS veya e-mail göndermek suretiyle de gerçekleştirilebilir. Ancak ihtilat unsurunun gerçekleşmesi için, failin sözleri en az üç kişinin duyabileceği bir ortamda ve şekilde söylemesi yeterli olmayıp, muhatapların bizzat anlamaları ve vakıf olmaları lazımdır.

İnceleme konusu somut olayda; sanık İ. A.’ın, müştekinin gıyabında, yanında tanıklar T. P. ve S. T.’un bulunduğu ortamda, mağdurla ilgili olarak, “Sizin başkanınız adam değil, dansözün önde gideni, dansöz gibi kıvırıyor” şeklinde sözler sarf ettiği, bu sözleri tanık Necati Bekar' ın da görgüye dayalı olarak duyduğu ve ihtilat unsurunun oluştuğu gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

İddia olunan bu sözler tanık N. B. tarafından duyulmamış, yalnızca tanıklar T. P. ve S. T. tarafından duyulmuştur. Bu nedenle “fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi” unsuru da somut olayda gerçekleşmeyip, gıyapta hakaret suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık İrfan Aslan hakkında, Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2015 tarih ve 2014/931 esas, 2015/346 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Hükümdeki hukuka aykırılık sanığa verilen cezanın kaldırılmasını gerektirmekle, anılan yasa maddesinin 4-d fıkrası gereğince, sanığın hakaret suçundan BERAATİNE,

3- Hükmolunan cezanın çektirilmemesine, 18.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/54, Karar No: 2015/12070, Tarih: 01.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/54 E.  ,  2015/12070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2010/553-2013/700

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; Dava konusu 321 parsel sayılı 82.500,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın, davalı K.. M..nce 3.300,00 m2'lik bölümünün kamulaştırıldığı, bu bölüm için davacılara yapılan noter tebligatlarının incelenmesinde; davacı A.. Ç..'e tebligatın 04.05.1981 tarihinde bizzat, yapıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; mahkemece, kamulaştırma krokisi taşınmaza aplike edilmek suretiyle kamulaştırılan taşınmaz ile fiilen el atılan taşınmazın aynı yer olduğunun anlaşılması halinde davacı A.. Ç.. yönünden 30 günlük süre içinde bedel artırım davası açılmadığı ve buna göre de kamulaştırma işleminin kesinleştiği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bir kısım davacıların hisseleri üzerinde bulunan takyidatların hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Davalı idarenin harçtan muaf olduğu hususunun gözetilmemesi,

4- Birleştirilen dosya davacısı F.. Ç..'in ad ve soyadının karar başlığında yazılmaması,

Doğru olmadığı gibi;

5-Yargılama esnasında vefat etmiş olan tapu maliki, H.. Ç.. mirasçılarının dosyaya vekaletlerinin sunulmuş olması nedeniyle bu mirasçıların karar başlığında adlarının yazılması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11332, Karar No: 2012/41991, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11332 E.  ,  2012/41991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan hükmolunan beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan beraat kararına yönelik temyizinde hukuki bir yararı olmayan ve hükmün gerekçesine yönelik bir temyizi de bulunmadığı anlaşılan sanık müdafiinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ...’a atılı dolandırıcılık, ...’a isnat olunan dolandırıcılık ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından hükmolunan mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Suç tarihleri olan 24.08.2003, 26.08.2003, 01.09.2003, 30.09.2003’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4795, Karar No: 2016/418, Tarih: 20.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/4795 E.  ,  2016/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

I- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında verilen beraat kararına karşı yapılan temyiz incelemesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmünlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında verilen karara karşı yapılan temyiz incelemesine gelince;

UYAP kanalı ile Mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden önce 29.03.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.'nın 64/1 maddesi uyarınca düşme kararı verilmemesi isabetsizliği,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.