muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8600, Karar No: 2023/509, Tarih: 21.02.2023

3.... Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2021/84 Esas, 2011/405 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/3867 Esas, 2022/1176 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 20.10.2022 tarihli tebliğnamesi ile maddi tazminatın 68.465,42 TL yerine 68.490,36 TL olarak hükmedilmesi nedeniyle davacı lehine fazla maddi tazminata hükmedilmesi nedeniyle davalı vekilinin temyiz talebinin kabul edilerek 68.490,36 TL ibaresinin çıkarılarak yerine 68.465,42 TL ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasını talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Davacı vekilinin temyiz sebepleri davacının tutuklanmadan önce kendisine ait börek dükkanı ile ortak olarak internet kafe işletmesi ve aylık gelirinin 10.000,00 olması nedeniyle asgari ücret üzerinden maddi tazminat hesaplanmasının hatalı olduğuna, davacının tutuklu kaldığı dönemde yaşadığı ... sıkıntıları göz önünde bulundurulmayarak eksik manevi tazminata hükmolunduğuna ve ülkedeki ekonomik koşullar dikkate alınmayarak eksik maddi tazminata hükmolunduğuna ilişkindir.

2.Davalı vekilinin temyiz sebepleri tazminat koşullarının oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğuna, mükerrer dava açılıp açılmadığın araştırılmadığına, hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğuna ve davanın reddedilen kısmı bakımından davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Davacının suç işlemek amacı ile örgüt kurmak, yönetmek, örgüte üye olmak, örgütlü olarak uyuşturucu madde ithal etmek suçlarından 20.05.2013 tarihinde gözaltına alındığı ve ardından 24.05.2013 tarihinde tutuklanmasına karar verildiği, yapılan yargılama neticesinde davacının mahkumiyetine dair hüküm kurulduğu, temyiz başvurusu üzerine verilen mahkumiyet hükmünün bozulduğu ve İlk Derece Mahkemesince 21.05.2018 tarihli celse ile davacının tahliyesine karar verildiği, devam eden yargılamada davacı hakkında atılı suçlardan beraatine karar verildiği, 18.11.2020 tarihinde hükmün kesinleştiği, kesinleşme şerhinin davacı müdafine 15.02.2021 tarihinde tebliğ edildiği ve davacı vekilinin 11.02.2021 tarihli dilekçesi ile tazminat talebinde bulunduğu, böylece 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinde yazılı tazminat şartlarının oluştuğu tespit edilerek,

Davacının aşan miktar için kanıtlayıcı bilgi ve belgeleri sunmaması karşısında yerleşmiş Yargıtay uygulamaları ile uyumlu olan bilirkişi raporu hükme dayanak alınarak, davacının 20.05.2013 - 31.05.2018 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kalması neticesi ile davacı lehine 68.490,36-TL maddi tazminatın taleple bağlı kalınarak haksız gözaltı tarihi olan 20.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiş,

Davacının vekalet giderlerine ve cezaevi harcamalarına yönelik talebi bakımından Yargıtay 12. Caza Dairesi ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi uygulamaları doğrultusunda davacı ile avukatı arasındaki hukuki ilişkiye dayanan vekalet ücreti giderlerinin ve cezaevi giderlerinin koruma tedbirleri nedeni ile tazminat davasında zarar kapsamında değerlendirilemeyeceği kanaatine varılarak davacının bu yöndeki taleplerinin reddine karar verilerek maddi tazminat kapsamında değerlendirilmemiş,

Manevi tazminat talebine yönelik yapılan değerlendirmede ise, bu dava nedeniyle davacının dava süresi zarfında sanık sıfatını taşıdığı, tutukluluk nedeniyle ailesinden ve çevresinden ayrılmak zorunda kaldığı gibi, onlar nazarında suçlu olarak görüldüğü, bu suretle tutuklu kaldığı suçun niteliği, sosyal ve ekonomik durumu, yaşadığı ruhsal sıkıntılar, ailesine ve çevresine uzak olması nedeniyle duyduğu acı ve üzüntüler, kendisine atılı suç nedeniyle toplum nazarında aleyhine oluşan ön yargılar ve topluma uyum sağlamasındaki zorluklar dikkate alındığında 110.000,00 TL manevi tazminatın taleple bağlı kalınarak 20.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarının 140.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/155 Esas – 2019/174 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veye uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 20.05.2013 - 31.05.2018 tarihleri arasında 1837 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 18.11.2020 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 inci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

A.Davacı vekilinin temyiz sebeplerine yönelik olarak

A.Davacı vekilinin temyiz sebeplerine yönelik olarak

Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir manevi tazminat tayin edildiği ve asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş olup, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Davalı vekilinin temyiz sebeplerine yönelik olarak

1.Tutuklandığı suçtan dolayı yapılan yargılama neticesinde beraat eden davacının tazminata hak kazandığı anlaşılmakla lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Mahkemece mükerrer dava açılıp açılmadığına yönelik araştırma yapıldığı ve Dairemizce UYAP üzerinden yapılan araştırmada da mükerrer dava olmadığı anlaşılmakla bu husustaki temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

3.Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir manevi tazminat tayin edildiği ve asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş olup, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.05.08.2017 tarihli 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değişik, 5271 sayılı Kanun'un 142 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alındığında, mahkemece davacı lehine 8.200,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

5.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2 Esas, 63 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmolunabileceğinden, davanın kısmen kabulü halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır.

V. KARAR

5.Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2 Esas, 63 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmolunabileceğinden, davanın kısmen kabulü halinde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/3867 Esas, 2022/1176 Karar sayılı kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Anadolu 7. Ağır Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1874, Karar No: 2006/2835, Tarih: 06.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1874 E.  ,  2006/2835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

a)Saman ürününün dekar başına ortalama verimi ve toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemiş olması,

b)Geri çevirme üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde buğdayın dekara verimi 400 kg, ayçiçeğinin dekar başına üretim gideri 120 YTL. ve kg satış fiyatı 0.50 YTL. olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda sırasıyla 500 kg, 112,60 YTL. ve 0.52,5 YTL. alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

2-Dava konusu taşınmazın tamamı 23350 m2 olup, 4877 m2'si kamulaştırılarak geriye iki parça halinde toplam 18472.99 m2'lik kısım kalmıştır. Artan parçaların yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutulduğunda herhangi bir değer kaybının olmayacağı da gözetilmeden bilirkişi kurulunca %10 oranında değer kaybı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3167, Karar No: 2021/14826, Tarih: 25.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/3167 E.  ,  2021/14826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde aralarında alacak verecek meselesi bulunan sanıkların katılanın ikametgahına gittikleri, burada taraflar arasında bir süre konuşma geçtikten sonra katılanın bir fırsatını bularak kaçtığı esnada sanık ...'ın tabanca ile katılanın arkasından ateş ederek sağ kalçasından yaraladığı, katılanın durdurduğu bir kamyona bindiği, sanıkların araç ile takip ederek katılanın bindiği kamyonunu önüne geçerek durdurdukları ve burada katılanı birlikte ve silahla araçtan indirdikleri, daha sonra katılanın buradan bir yolunu bularak kendisini yol kenarında bulunan uçuruma atarak sanıkların elinden kurtulduğu, taraf ifadeleri ve tanıklar ..., ... ve katılanın eşi ...'nin bayanlarıyla doğrulanması karşısında; sanıkların üzerine atılı cebir, tehdit veya hile kullanılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oluştuğundan mahkumiyeti yerine, yazılı biçimde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1273, Karar No: 2018/6262, Tarih: 03.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/1273 E.  ,  2018/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tic. Mah. Sıf. )

Taraflar arasındaki finansal kiralama sözleşmesine konu ayıplı malın bedelinin indirilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında finansal kiralama sözleşmesi akdedildiğini, bu sözleşmeye göre ... marka ... Model 4.0 KW gücünde ve 4'lü kızak tipinde ... işlem merkezinin müvekkillerine teslim edileceğini, sözleşmeye konu ürünün 24/08/2012 tarihinde müvekkiline teslim edildiğini, teslim alındıktan sonra yapılan muayenede teslim edilen malın sözleşmede kararlaştırıldığı üzere 4.0 KW gücünde olmadığı ve Y Ekseni' nde hareketi sağlayacak kızakların 4'lü olmadığının 29/08/2012 tarihinde ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/22 D. .... dosyası ile tespit edildiğini, teslim edilen malda ve malın tesliminde satıcı ve kiralayanın ağır kusuru bulunduğunu, kiralayanın bedelde indirimi kabul etmediğini ileri sürerek, zararın tespiti ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yetkili mahkemede açılmadığını, dosyanın görevli ve yetkili ... Ticaret Mahkemesine gönderilmesi gerektiğini, kiracı olan davacı şirketin ikame ettiği davada taraf ehliyeti bulunmadığından davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, sözleşmenin 10.04.2012 tarihinde imzalandığını, davacının talebinin zamanaşımına uğradığını, davanın zamanaşımı yönünden de reddi gerektiğini, esasa ilişkin ise malın ayıplı olmasından kiralayanın sorumlu olmayacağını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davanın taraflar arasında imzalanan finansal kiralama sözleşmesinden kaynaklandığı, HMK' nın 6. maddesine göre genel yetkili mahkeme davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olup, dava tarihi itibarıyla davalının yerleşim yeri ... olduğu gibi, taraflar arasında imzalanan Finansal Kiralama Sözleşmesinin 56. maddesiyle de ... Mahkemelerinin yetkili kılındığı, davaya bakmaya ... Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetki ilk itirazının kabulü ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle, 6100 sayılı HMK'nın 17. maddesi uyarınca tacirler arasında düzenlenen yetki sözleşmesinde taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça, davanın sadece sözleşme ile belirlenen mahkemede açılması gerektiğinden, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11789, Karar No: 2013/7542, Tarih: 01.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/11789 E.  ,  2013/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, iade, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada mevcut aşamalardaki sanık ikrarı, katılanın sunduğu hak sahipliği belgeleri ve bilirkişi raporuna göre, sanığın katılan meslek birliğine üye sanatçılara ait eserleri içeren bandrolsüz kasetleri ve bandrolsüz kitapları suç tarihinde sokaktaki tezgahında sattığı anlaşıldığı halde mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile beraat karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, o yer Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1200, Karar No: 2012/2214, Tarih: 04.04.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/1200 E.  ,  2012/2214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi, yüklenici tarafından 3. kişilere devredilen tapu kayıtlarının iptâli ve tescil istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı arsa sahipleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı arsa sahipleriyle davalı ... Ticaret Ltd. Şti. arasında 30.12.1994 tarihli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiş, davalı şirket bu sözleşme ile davacılara ait ... mahallesi, Bağlaryolu mevkiinde kain 98 ada 291 parsel üzerine inşaat yapımını üstlenmiştir. Sözleşmeye konu olan 291 nolu parsel ifraz edilerek 943 ve 944 nolu parseller oluşmuş, 98 ada 943 parsel üzerine 4 blok halinde inşaat yapılmıştır. Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre yükleniciye ait olan B1, B2 ve A2 bloklar keşif tarihi itibariyle tamamlanmış olup, arsa sahiplerine ait A1 blok ise %40 seviyesinde terkedilmiştir. Dava tarihinden önce arsa sahipleri tarafından yaptırılan 1997/147 D.İş sayılı tespit dosyasında inşaatların seviyesi

belirlenmemiş, sadece eksik bırakılan işlerin bedeli tespit edilmiştir. Davalı yüklenici şirketin inşaatı terkettiği tarihte blokların hangi seviyede ikmâl edildiği belirlenmiş değildir. Ancak keşif tarihi itibariyle dahi inşaatın tümü nazara alındığında getirildiği seviyeye göre davacı arsa sahiplerinin geriye etkili fesih hakkı doğduğu anlaşıldığından sözleşmenin geriye etkili olarak feshi ile davalı yüklenicinin 3. kişilere devrettiği tapu kayıtlarının iptâli ile davacılar adına tesciline karar verilmesi yerine geriye etkili fesih istenemeyeceği, davalı 3. kişilerin ise iyiniyetli oldukları gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, davacılar Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden duruşma vekâlet ücreti tayinine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1957, Karar No: 2015/1962, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1957 E.  ,  2015/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/45054, Karar No: 2016/18228, Tarih: 28.11.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/45054 E.  ,  2016/18228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29 ve 116/4. maddeleri gereğince iki kez 4 ay 15 gün hapis ve 9 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/123 esas, 2011/326 sayılı ilâmı tekerrüre esas teşkil ettiğinden cezasının, anılan Kanun'un 58/1-6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2015 tarihli ve 2014/170 esas, 2015/222 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25/11/2015 gün ve 2015/364323 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun, “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki 58/5. maddesi ile ister tekerrüre esas alınacak, isterse tekerrür uygulaması yapılacak hükme konu suçun, fail tarafından onsekiz yaşından önce işlenmiş olması halinde, artık tekerrür hükümleri uygulanamayacağına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/06/2009 tarihli ve 2008/2-234 esas, 2009/169 karar sayılı ilâmı birlikte değerlendirildiğinde, adli sicil kaydına göre onsekiz yaşını tamamladıktan sonra tekerrüre esas bir mahkûmiyeti bulunmayan sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

5237 sayılı TCK'nın “suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular” başlıklı 58. maddesinde;

“(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;

a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,

b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl,

Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz…

(5) Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.

(6) Tekerrür hâlinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.

(7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir...” hükümlerine yer verilmiştir.