muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/26029, Karar No: 2017/16473, Tarih: 23.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/26029 E.  ,  2017/16473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde bir dönem uluslararası tır şoförü bir dönem ise yurt içi tır şoförü olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla ..., yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işe gelmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin haklı olarak fesh edildiğini, fazla ... yapmadığı gibi genel tatillerde de çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yargılama süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tarafın çektiği ihtarname ile iş akdinin 14/04/2010 haksız olarak feshedildiğinin beyan etmesine karşılık davalı tarafın ihtarnamenin tebliğinden sonra devamsızlık tutanaklarını düzenlediği, bu durumda devamsızlık tutanaklarının sonraki bir döneme ait olduğu, feshin tazminat ödemesi gerektirmeyecek şekilde gerçekleştiğini ispat etme yükümlülüğü üzerinde olan davalı tarafın bu şartı somut deliller ile gerçekleştiremediği, fesih şekline göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca kendisine ödenmeyen yıllık ücretli izin ve genel tatil ücret alacaklarının bulunduğu ancak fazla ... alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Mahkmenin ilk kararını taraflar temyiz etmiştir.

Dairemizin 2015/6004 E. 2016/21004K. ve 28/11/2016 tarihli ilamı ile tarafların diğer temyiz itirazları yerinde görülmeyerek " davacının yurt içi şoförü olarak çalıştığı dönemler açısından takometre kayıtlarına göre fazla ... alacağının hüküm altına alınması gerektiği ayrıca davalının sunduğu izin talep formları davacıya gösterilip beyanı alındıktan sonra belgelerin geçerli olup olmadığı saptanıp sonuca göre yemin delilinin de değerlendirilmesi gerektiği " gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davacının bozmaya konu izin formlarına yönelik yeminli beyanı alınmış ve bilirkişiden ek rapor da alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bozma ilamına uyularak davacının bozmaya konu izin formlarına yönelik yeminli beyanı alınmış ve bilirkişiden ek rapor da alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dairemizin yukarıda kısaca açıklanan bozma ilamının 3 numaralı bendinde aynen " Davalı taraf davacının yıllık izinlerini kullandığını savunup bir kısım izin talep formları sunmuş ve bu konuda yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece davalının sunduğu izin talep formları davacıya gösterilip beyanı alındıktan sonra belgelerin geçerli olup olmadığı saptanıp sonuca göre yemin delili de değerlendirilerek alacak belirlenmelidir " gerekçesine yer verilmiştir.

Bozma ilamı üzerine davacı taraf duruşmada, yıllık izin formlarındaki izinleri kullanmadığına dair yemin etmiş ve Mahkemece davacının izin ücreti alacağı bozma öncesi olduğu gibi hüküm altına alınmıştır.

Bozma ilamına göre, 6100 sayılı HMK'nın 169 ve devamı maddelerinde düzenlenen isticvap hükümlerine göre davacıya söz konusu izin talep formlarının gösterilip beyanının alınması, ardından davalıya yemin metni hazırlanması için süre verilerek hazırlanacak metne göre yemin delilinin gereğinin yerine getirilmesi ve çıkan sonuca göre davacı alacağının belirlenmesi gerekir.

Mahkemece uyulan bozma ilamının gereği yerine getirilmeden resen yemin yaptırılıyormuş gibi işlem yapılarak sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Yukarıda açıklandığı üzere Dairemizin bozma kararında, ulusal bayram ve genel tatil alacağına yönelik bir bozma yoktur. Mahkemece, bu yöndeki usuli kazanılmış hak ihlal edilerek bozma öncesi miktardan daha fazla bir alacağa hükmedilmesi de hatalı olup ayrı bir bozma nedenir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30747, Karar No: 2015/1573, Tarih: 29.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/30747 E.  ,  2015/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Ceza vermekten vazgeçilmesine, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanık ... müdafi ve sanık ... müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Katılan sanıklar ..., ..., ... ile sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza vermekten vazgeçilmesi kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır.Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman

ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır. Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Katılan sanık ...'in sevk ve idaresinde bulundurduğu araçla seyir halinde olduğu esnada diğer sanıklar .... ve ... ile yol verme meselesi nedeniyle tartıştığı, bu kapsamda katılan sanık...'ın katılan sanıklar...'a, diğer sanıkların da katılan sanık...'a sinkaflı sözler söylediği, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı hakaret suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların atılı hakaret suçunu karşılıklı olarak işledikleri gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.01.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/455, Karar No: 2020/3773, Tarih: 05.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/455 E.  ,  2020/3773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 28/01/2020 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında yakınan ...’a karşı tehdit suçundan düzenlenen Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2014 gün 2014/200 sayılı iddianame anlatımına göre, sanığın yakınan ....’ten olan alacağını tahsil etme amacıyla yakınana ait inşaata gidip "Canını ve çocuklarını seviyorsan bana olan borcunu ödeyeceksin" şeklinde sözlerle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’ın eyleminin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1.maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca korunmasına 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10018, Karar No: 2018/787, Tarih: 25.01.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/10018 E.  ,  2018/787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı lehine ... görev sınırları içinde bulunan ... İlçesi’nde 43.080,00 m²'lik alanda "enerji nakil hattı" yapımı amacıyla Orman Bakanlığınca 18.03.1993 tarihinden başlayarak 49 yıl süreyle 6831 Sayılı Kanunun 17/3. maddesine göre izin verildiğini, bu iznin şartları ve bedeli yasa ve yönetmeliklerle düzenlenmiş olmakla birlikte davalı tarafından da ... 4. Noterliğinin 12.05.1993 tarih ve 21648 yevmiye nolu işlemiyle taahhüt senedi verildiğini, verilen taahhütnameye göre her yıl arazi tahsis bedelinin izin oluru tarihinde ödeneceğinin, süresinde ödenmeyen bedeller için 6183 sayılı Kanunun 51. maddesinde yazılı nispette gecikme zammı alınacağının, deflatör katsayısı artış oranı dikkate alınarak her yıl tahsis bedelinin arttırılacağının ve her 5 yılda bir ise bu orana bağlı kalınmaksızın para değerindeki düşüş ve artışlar dikkate alınarak idarece belirleme yapılacağının öngörüldüğünü, ancak davalı tarafça 2011-2014 yılları arasında arazi tahsis bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek 110.846,94 TL tahsis bedelinin vade tarihlerinden itibaren tahsil tarihine kadar 6831 Sayılı Kanunun 51. maddesi uyarınca gecikme zammı ve gecikme zammı toplamının % 18 KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetkili mahkemenin davalının yerleşim yeri mahkemesi olan ... Mahkemelerinin yetkili olduğuna yönelik yetki itirazını ileri sürmüş, esastan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının yerleşim yeri ... olduğundan ... Mahkemelerine yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak HMK 6. maddesi gereği her dava açıldığı tarihteki davalının ikametgahı mahkemesinde açılmalıdır. Ancak HMK 10.maddesince sözleşmeden doğan davalarda akdin ifa edileceği yer mahkemesi de açılacak davada yetkilidir. Bu bağlamda Türk Borçlar Kanunu 89. maddesi gereğince para borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olduğundan, davacının yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. Borcun para borcu olması götürülecek borç olması, ayrıca davalının sözleşmeyi Muğla ... ile imzalaması nedeniyle borcun ifa edileceği yer itibariyle Milas mahkemeleri de yetkili olduğundan, mahkemece işin esası incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde yetkisizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9078, Karar No: 2020/6849, Tarih: 08.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/9078 E.  ,  2020/6849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü gündüz vakti, meskun mahal içi asfalt yolda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile 4 yönlü kavşağa geldiği esnada, kavşağın bölünmüş yol olan kolunda seyreden katılanların bulunduğu motosikletin geçişini beklemeden kavşağa giriş yapması neticesinde bir katılanın 2. derece kemik kırığına neden olacak şekilde, diğer katılanın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/12/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13798, Karar No: 2014/3209, Tarih: 27.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13798 E.  ,  2014/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; hükümden gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8174, Karar No: 2016/2779, Tarih: 14.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8174 E.  ,  2016/2779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09.04.2015 tarih ve 2014/176-2015/70 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış '' ...'' markasının sahibi olduğunu, davalının müvekkilinin ''...'' ambalaj markası ile iltibas yaratacak şekilde aynı içerikte ve aynı/benzer ambalajda ... ibaresiyle peynirli kraker ve bisküvi ürettiğini, müvekkilinin davaya dayanak tescilli ''...'' ambalaj markasını ve ürününü davalının taklit ettiğini ileri sürerek, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitini ve önlenmesini, davalının kullandığı ürünler ile birlikte bu ürünlerin bulunduğu ilan, reklam, broşür, afiş ve sair her türlü tanıtım malzemesinin, basılı kağıtlar ve faturalar ile sair her türlü ticari evrakın ve bu şekilde bastırılmış olan materyalin ve benzeri vasıtaların hüküm kesinleştiğinde imhasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tecavüz oluşturduğu iddia edilen ürünlerin müvekkilinin tescilli markası olduğunu, tescil tarihinin de davacının dayanak tescillerinden önce olduğunu, tescilli marka kullanımının haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz oluşturmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı taraf adına... tescil numarası ile tescilli markanın, dosyaya sunulan ürün ambalajları ile karşılaştırıldığında ayniyet derecesinde benzer olduğu, farklılığın ürün ambalajlarında... markasının üst tarafındaki ...yazısı kırmızı yazılmış iken, marka tescilinde ise beyaz olduğu, ayrıca ... markasının altında ürün ambalajında ..... yazmakta iken, marka tescilinde ise.... yazdığı, bu küçük değişikliklerin tüketici tarafından algılanabilecek nitelikte değişiklikler olmadığı, bu sebeple davalı tarafın ürün ambalajlarında tescilli markasını kullandığı ve davalının tescil ettirdiği

şekilde ve tescil ettirdiği ürün bakımından gerçekleştirdiği dava konusu kullanımın, marka tescili kapsamında bir kullanım olup, davacının bu kullanımın marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmadığı, dosyaya sunulmuş olan davalı ürün ambalajı ile ...'den gelen marka tescil belgesindeki marka şeklinin birebir aynı olduğu, davalının markasını tescil edilmiş haliyle kullandığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

şekilde ve tescil ettirdiği ürün bakımından gerçekleştirdiği dava konusu kullanımın, marka tescili kapsamında bir kullanım olup, davacının bu kullanımın marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmadığı, dosyaya sunulmuş olan davalı ürün ambalajı ile ...'den gelen marka tescil belgesindeki marka şeklinin birebir aynı olduğu, davalının markasını tescil edilmiş haliyle kullandığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5186, Karar No: 2023/7697, Tarih: 04.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/5186 E.  ,  2023/7697 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 20.06.2016

SAYISI : 2007/162 E.,2012/23 K.

SUÇ : 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1.Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2012 tarihli ve 2007/162 Esas, 2012/23 Karar sayılı kararıyla sanık ... hakkında 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (4926 sayılı Kanun) muhalefet suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, resmi belgede sahtecilik suçundan suç duyurusunda bulunulmasına, temyiz dışı sanıklar ... ve ... hakkında da zamanaşımı nedeniyle düşme kararları verilmiştir.

2.Anılan karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

3.Suç duyurusu üzerine Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinde resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında da sanıklar hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiş, bu karar da temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

4.Sakarya Gümrük İdaresinin 25.05.2016 tarihli yazısı ile suça konu 34 TK 3189 plaka sayılı aracın tasfiye işlemlerinin yapılabilmesi için mahkemesinden müsadere kararı verilmesinin talep edilmesi üzerine , Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2016 tarihi ek kararı ile 34 TK 3189 plaka sayılı aracın müsaderesine karar verilmiştir.

5.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2021 tarihli ve 7-2017/15768 Esas sayılı bozma görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi nedeniyle nakil aracının müsadere edilemeyeceği ve iadesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR