muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2244, Karar No: 2010/9266, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/2244 E.  ,  2010/9266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı banka tarafından verilen 55.000 YTL bedelli konut kredisi ile diğer davalı ...’den mesken satın aldığını, taşınmazı satın aldıktan sonra kolon ve kirişlerde çatlaklar oluşması ve taşınmazın zeminde kaymaya başlaması üzerine yaptırdığı tespit sonucu binanın beton kalitesinin 1/3 oranında olduğu, göçme durumunun olduğu ve kullanılamaz hale geldiğinin tespit edildiğini, maldan yararlanamadığını, gizli ayıp nedeniyle satıcı ile 4077 sayılı yasanın 4 ve 10. maddeleri gereğince bankanın sorumlu olduğunu ileri sürerek,75.000YTL satış bedelinin faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı ...’nin dava konusu taşınmazı dava dışı ... ’dan satın alıp bir süre kullandıktan sonra davacıya sattığı, taraflardan birinin satıcı olma zorunluluğu kuralının mevcut olmaması, dolayısıyla her iki tarafın da tüketici vasfında olması nedeniyle genel mahkemenin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer

2010/2244-9266

verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için, yasanın amacı içinde mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, davacı ile davalı banka arasında konut destek kredisi sözleşmesi yapıldığı ve taraflar arasında 4077 sayılı yasa kapsamında kalan bir hukuki ilişkinin kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için, yasanın amacı içinde mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, davacı ile davalı banka arasında konut destek kredisi sözleşmesi yapıldığı ve taraflar arasında 4077 sayılı yasa kapsamında kalan bir hukuki ilişkinin kurulduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunu uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Davacı ile davalı banka arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Diğer davalı ile ilgili davada kural olarak genel mahkeme görevli ise de, genel mahkeme ile özel mahkemedeki davaların birlikte görülmesi gereken hallerde özel mahkemede davaya devam olunması gerektiğinden bu davalı yönünden de davaya Tüketici Mahkemesinde bakılması gerekir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece işin esasına girilip taraf delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 24.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2209, Karar No: 2010/3625, Tarih: 01.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/2209 E.  ,  2010/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.01.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki haciz şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Tapu Sicil Müdürlüğüne izafeten Hazine tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 2274 ada 44 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu, pay düzeltilmesi davası sonunda verilen hükmün infazı sırasında diğer paydaşın kaydındaki haciz şerhlerinin adına tescil edilen paya da aktarıldığını ileri sürerek paydaş ..., Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünü hasım göstermek suretiyle haciz şerhlerinin terkinini istemiştir.

Davalılardan Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğü, davanın reddini savunmuşlar, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı Tapu Sicil Müdürlüğü temyiz etmişlerdir.

Dava, haciz şerhinin terkini isteğine ilişkindir.

Haciz, kesinleşmiş icra takibinin konusu olan bir alacağın ödenmesini teminen borçluya ait ve haczi kabil bulunan mallara bir bakıma takibi yapan icra müdürlüğünün el koyması işlemidir. İİK'nun 91. maddesi hükmü gereğince gayrimenkulün haczi ile takip konusu borç ve eşya arasında ilişki kurulur ve tasarruf yetkisi Türk Medeni Kanununun 1010. Maddesi anlamında kısıtlanmış olur. Bu tür kişisel haklar tapu kütüğüne şerh verilmekle hak sahibine eşya üzerinde dolaylı da olsa hakimiyet hakkı kurmasını sağlamaz ise de tasarruf yetkisinin dar manada kısıtlanması sonucunu Türk Medeni Kanununun 1010. maddesi uyarınca haciz şerhi tapuya yazıldıktan sonra lehtarının talebi ile terkin edilebilir. Borcun ödenmesi, icra takibinin düşmesi veya sona ermesi halinde ya da haciz şerhinin usulsüz kaydı hallerinde ilgilisinin terkine olur vermemesi durumunda taşınmaz maliki, şerhin terkinini dava edebilir.

Somut olayda; davacı paydaşı olduğu taşınmazdaki haciz şerhlerinin kendi borcundan kaynaklanmadığını ileri sürmektedir. Gerçekten de, davacı ve dava dışı ... taşınmazda paydaş olup ...'in borçlarından dolayı payı üzerinde haciz şerhleri mevcuttur. Davacı, taşınmazdan bir miktar yerin yol olarak terkin edilmesi sırasında sadece kendi payından terkin işlemi yapıldığı için pay düzeltilmesi davası açmış, bu dava kabulle sonuçlanarak diğer paydaşın payından bir miktar yer davacı payına eklenmiştir. Bu işlem sırasında da hacizler terkin edilmeden kayda aktarılmıştır. Diğer bir anlatımla, davacının payındaki hacizler kendi borcundan kaynaklanmamaktadır. Ancak yukarıda da değinildiği gibi şerh yolsuz kaydedilmiş olsa bile şerh lehtarının terkine olur vermesi gerekmektedir. Kısaca söylemek gerekirse, terkini istenen haciz şerhleri yararına olan kişilere dava yöneltilmelidir. Mahkemece bu husus gözardı edilerek işin esasına girilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; davacı payı üzerinde bulunan tüm takyitlerin terkinine karar verilmiş olup davacı payında dava konusu olmayan dava dışı Kartal Belediyesi lehine mevcut yasal ipotek hakkının gözardı edilmiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 01.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1755, Karar No: 2006/2017, Tarih: 07.03.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/1755 E.  ,  2006/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı (3.Kişi) ... vekili Avukat .... ile davalı,1-... Alanya Şubesi vekili Avukat.... (Borçlu) 2-..... arasındaki istihkak davası hakkında Alanya İcra Mahkemesinden verilen 9.11.2004 gün ve 375/564 sayılı kararın D.Onanmasına ilişkin Dairemizin 12.9.2005 gün ve 4362/7624 sayılı ilamına karşı davalı (alacaklı) tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Davacı 3.kişi tarafından açılan istihkak davası mahkemece kabul edilmiş, Dairemizin 12.9.2005 tarihli karar ile harç ve vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmıştır. Bu kez; davalı alacaklı düzeltilerek onama kararında hatalı olduğundan bahisle karar düzeltim talebinde bulunmuş yeniden yapılan inceleme sonucunda istemin kısmen yerinde olduğu anlaşılmıştır.

İstihkak davalarında; dava değerini; takip konusu alacak ile hacizli malın değerinden hangisi az ise o miktar oluşturmaktadır. Somut olayda takip konusu alacak "4.068.-YTL." iken hacizli mal değeri "14.295.-YTL." olduğundan, dava değerinden daha az olan alacak miktarı esas alınmalıdır. Bu halde, dava kabul edildiğinden nispi harç ile kendisini vekille temsil ettiren davacı 3.kişi lehine hükmedilecek vekalet ücretinin hesaplanmasında alacak miktarı esas alınmalıdır. Ne var ki, Dairemiz kararında maddi yanılgı sonucu fazla olan hacizli mal değeri esas alınarak ve vekalet ücreti belirlendiği anlaşılmakla; davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan karar düzeltim talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 12.9.2005 tarihli kararın 3.bendindeki 2.cümlesindeki "alacak tutarından az olan mahcuz değeri 14.295.00.-YTL." sözcük ve rakamının silinerek yerine "hacizli mal değerinden daha az olan takip konusu alacak miktarı 4.068.-YTL." rakam ve sözcüklerinin yazılmasına kararın sonuç bölümündeki "1.529.50.-YTL." rakamının silinerek yerine "488.144.-YTL." rakamının yazılmasına, yine aynı bölümdeki "mahcuz değeri üzerinden hesaplanan 771.93.-YTL. harçtan peşin alınan 166.00.-YTL.'nin mahsubu ile geriye kalan 605.93.-YTL. harcın davalılardan tahsiline" cümlesinin silinerek yerine "takip konusu alacak üzerinden hesaplanan 219.665.-YTL. harçtan peşin alınan 166.00.-YTL. harcın mahsubu ile bakiye 53.660.-YTL.'nin harcın davalılardan tahsiline" cümlesinin yazılmasına yerel mahkemenin 9.11.2004 tarihli kararınında bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 07.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6846, Karar No: 2014/26416, Tarih: 23.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/6846 E.  ,  2014/26416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 55.130 TL maddi tazminatın elkoyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekili, 23.11.2012 havale tarihli dilekçesiyle, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/4 kabahatler soruşturma dosyasında şirkete ait 2007 model ... marka... model ve ... seri numaralı ... cinsi lastikli iş makinasına el konulması talebinin İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/102 d. iş sayılı kararı ile kabul edilerek, söz konusu makinaya el konulmasına karar verildiği, bu karar gereğince iş makinasına 19/01/2011 tarihinde el konulduğu, söz konusu makinanın İzmir 20. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/11/2011 tarih ve 2011/677 d. iş sayılı kararı ile müvekkiline yediemin olarak iadesine karar verildiği, söz konusu makinanın 08.03.2012 tarihinde müvekkiline teslim edildiği, 1 yıl 1 ay 19 gün süreyle müvekkilinin makinayı kullanmaktan yoksun kaldığı, yine elkonulma süresi içinde makinede değer kaybının meydana geldiği, yoksun kaldığı sürelerde gelir kaybının oluştuğu, bu sebeplerle toplam 120.000 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Kabahatler Bürosunun 2011/4 sayılı dosyası içeriğine göre, İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/102 D. iş sayılı kararıyla davacı şirkete ait N50310723 seri nolu ve S6S048900 nolu iş makinasına el konulmasına karar verildiği, el koyma işleminin 19/01/2011 tarihinde Buldan Denizli adresinde infaz edildiği, İzmir 20. Sulh Ceza Mahkemesinin 16/01/2012 tarih 2011/677 d.iş sayılı kararı ile söz konusu makinanın yediemin sıfatıyla davacıya teslimine karar verildiği, İzmir 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/591 d.iş sayılı kararıyla İzmir Kabahatlar Bürosunun 2011/4 kabahat defterine kayıtlı 2011/8369 karar sayılı idari yaptırım kararının kaldırılmasına karar verildiği, İzmir 18. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/02/2012 tarih ve 2011/436 d.iş sayılı kararıyla söz konusu iş makinasının ... iç ve Dış Ticaret Limited şirketine teslimine karar verildiği, kararın 09/04/2012 tarihinde kesinleştiği, böylelikle davacıya ait söz konusu araca el konulmasının hukuki dayanaktan yoksun hale geldiği ve el konulan ekskavatör aracının CMK'nın 141/j. maddesi uyarınca makul süre içinde iade edilmediği, mahkemece 19.04.2013 tarihli uzman bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, bu süre içerisinde çalışamamasından kaynaklanan gelir kaybı ile makinenin bakımı için yapılması zorunlu olan miktarların toplamının maddi tazminat olarak tayininde usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin eksik incelemeye ve tazminat miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25450, Karar No: 2015/2144, Tarih: 05.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25450 E.  ,  2015/2144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 05/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/7502, Karar No: 2017/16793, Tarih: 30.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/7502 E.  ,  2017/16793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının kira bedelellerini ödemeyerek iki haklı ihtara sebep olduğunu ileri sürerek davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir.

Davalı; taşınmazın ...' da bulunduğunu, yetki itirazında bulunduklarını, temerrüt oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; HMK' nın 17. maddesi uyarınca davalının yetki itirazı reddedilmiş, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Davalı cevap dilekçesinde, yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuştur.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uyuşmazlıkla ilgili “Sözleşmeden doğan davalarda yetki “ başlıklı 10. maddesi "Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir" hükmünü ,“yetki sözleşmesi” başlıklı 17. maddesi "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmünü, aynı Kanun’un 448.maddesi gereğince kanun hükümlerinin tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanacağı hükmünü ihtiva etmektedir.

HMK m. 17’nin ikinci cümlesine göre, “taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır”. Bu hükme göre, yetki sözleşmesi (veya yetki şartı) yapan taraflar, aksine bir düzenleme yapmamışlarsa, dava sadece yetki sözleşmesinde kararlaştırılmış olan mahkemede açılabilir. Diğer bir deyişle, aksi belirtilmediği sürece, HMK, yetki sözleşmesinde gösterilen mahkemenin münhasır yetkili mahkeme olacağını kabul etmiştir. Bu şekilde yapılmış olan, yetki sözleşmesinin münhasır yetkili olacağı madde gerekçesinde de açıkça belirtilmiştir. Görüldüğü üzere, taraflar, salt bir

münhasır yetki sözleşmesiyle, kanunun öngörmüş olduğu genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkisini kaldırmış olmaktadırlar. Taraflar, bu sonucun ortaya çıkmasını istemiyorsa, yani genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkisinin devam etmesini istiyorlarsa yetki sözleşmesinde bunu ayrıca belirtmek zorundadırlar. Buna göre, münhasır yetki sözleşmesinden kasıt, tarafların yetki sözleşmesi ile kararlaştırılan mahkemeden başka bir mahkemede dava açılamaması üzerinde anlaşmalarıdır.

münhasır yetki sözleşmesiyle, kanunun öngörmüş olduğu genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkisini kaldırmış olmaktadırlar. Taraflar, bu sonucun ortaya çıkmasını istemiyorsa, yani genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkisinin devam etmesini istiyorlarsa yetki sözleşmesinde bunu ayrıca belirtmek zorundadırlar. Buna göre, münhasır yetki sözleşmesinden kasıt, tarafların yetki sözleşmesi ile kararlaştırılan mahkemeden başka bir mahkemede dava açılamaması üzerinde anlaşmalarıdır.

T.T.K.'nun 14.maddesine göre “bir ticari işletmeyi kısmen dahi olsa kendi adına işleten kimseye tacir denir.” Aynı Yasa'nın 17.maddesi hükmünce de; “iktisadi faaliyeti nakdi sermayesinden ziyade bedeni çalışmasına dayanan ve kazancı ancak geçimini sağlamaya yetecek derecede az olan sanat ve ticaret sahipleri tacir değildir.” düzenlemesi yer almaktadır.

5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanun'unun 3’üncü maddesinde, Esnaf ve sanatkâr, ister gezici ister sabit bir mekânda bulunsun, Esnaf ve Sanatkâr ile Tacir ve Sanayiciyi Belirleme Koordinasyon Kurulunca belirlenen esnaf ve sanatkâr meslek kollarına dahil olup, ekonomik faaliyetini sermayesi ile birlikte bedenî çalışmasına dayandıran ve kazancı tacir veya sanayici niteliğini kazandırmayacak miktarda olan, basit usulde vergilendirilenler ve işletme hesabı esasına göre deftere tabi olanlar ile vergiden muaf bulunan meslek ve sanat sahibi kimseler olarak ifade edilmiştir. Ayrıca TTK’nun 1463.maddesinde de, önce 17.maddeye gönderme yapılarak, Bakanlar Kurulunun bu konuda kararname çıkarması halinde onlarda gösterilen miktardan aşağı gayrisafi geliri bulunan sanat ve ticaret erbabından başka hiç kimse kanunun 17.maddesinde tarif edilen esnaftan sayılamaz denmek suretiyle tacir veya esnafın hangi kriterlere göre saptanacağı açık bir biçimde gösterilmiştir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar göz önünde bulundurularak tarafların tacir olup olmadığı hususu araştırılıp, iki tarafın da tacir olması durumunda HMK' nın 17. maddesi uyarınca sözleşme ile kararlaştırılan yetki anlaşmasının kesin yetki olduğu, mahkemenin yetkili olduğu, tarafların tacir olmaması durumunda ise yetki sözleşmesinin geçerli olmayacağı ve genel yetki kuralına göre yetkili mahkemenin belirleneceği dikkate alınarak bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedene hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8928, Karar No: 2014/6893, Tarih: 26.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/8928 E.  ,  2014/6893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında... Köyü, 643 parsel sayılı 534,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'ın kullanımında olduğu şerhi verilerek bahçe niteliği ile Hazine adına tespit edilmiş, Kadastro Mahkemesinin 1998/29 Esas, 1999/145 Karar sayılı kesinleşmiş ilamı ile de davalı ... lehine zilyetlik şerhi verilmesine karar verilmiştir. Davacı ..., taşınmazı tespitten sonra 05.01.2000 tarihinde satın aldığını o tarihten beri taşınmazın kendi kullanımında olduğunu belirterek adına beyanlar hanesine zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, beyanlar hanesinde davacı lehine şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden ...'ten alınmasına, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.