muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/2016, Karar No: 2024/4783, Tarih: 25.09.2024

Mahkeme tarafından 16.10.2019 tarihinde verilen ara kararla İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan davacının ... plakalı aracına ilişkin olarak personel servis aracı güzergah kullanım izin belgesi ile servis taşımacılığı yetki belgesinin bulunup bulunmadığının sorulması üzerine anılan Belediyece verilen 12.11.2019 tarihli yanıtta; servis taşımacılığı faaliyetinde bulunacak gerçek ve tüzel kişilerin öncelikle servis taşımacılığı yetki belgesine sahip olması gerektiği, ancak bu belgenin tek başına yeterli olmadığı, söz konusu faaliyete başlayabilmek için her bir taşımacılık türüne uygun servis aracı güzergah kullanım belgesinin alınması gerektiği; yapılan incelemede, 10.10.2019 tarihi itibarıyla davacı adına kayıtlı servis taşımacılığı yetki belgesinin bulunduğu, ancak, ... plakalı araç ile yolcu taşımacılığı yapılabilmesine izin veren bir personel servis aracı güzergah kullanım izin belgesinin bulunmadığı, işlem tarihinden sonra... tarihinde ... sayılı personel servis aracı güzergah kullanım izin belgesinin düzenlendiği, bu belgenin geçerlilik tarihinin ise verildiği tarihten başladığı belirtilmiştir.
	Olayda, davacı tarafından ücret karşılığı personel servis taşımacılığı yapıldığı davacı beyanı ve tutanakla sabittir.
	Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri ve dosyada yer alan bilgi ve belgelerin değerlendirilmesinden, servis taşımacılığı yetki belgesi ve kartının tek başına personel servis taşımacılığı yapılabilmesi için yeterli olmadığı ve olayda denetim tarihi itibarıyla personel servis aracı güzergah kullanım izin belgesinin bulunmadığı anlaşıldığından dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır.
Bu itibarla, dava konusu işlemlerin iptali yönündeki... İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3.Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 25/09/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/803, Karar No: 2024/4772, Tarih: 25.09.2024

"İçtihat Metni"
         T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas   No : 2021/803
Karar  No : 2024/4772  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	:... Genel Müdürlüğü	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Mineral Mad. San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	:  ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin  ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Uşak İli, Eşme İlçesi hudutları dahilinde ve davacı uhdesinde bulunan IV. Grup ... no'lu işletme ruhsatına ilişkin olarak, 3213 sayılı Maden Kanunun 7. maddesine göre alınması gereken izinlerin alınmadığından bahisle aynı Kanun'un 24/11. maddesi uyarınca davacı adına 62.743,00-TL tutarında idari para cezası uygulanmasına ilişkin ...tarih ve ... sayılı davalı idare işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda;  dava konusu işlemin, davacının işletme ruhsatının yürürlüğe girmesinden itibaren üç yıl içinde 7. maddede yer alan izinlerin ibraz edilmediğinden bahisle tesis edilmiş olduğu, bu izne ilişkin olarak ise davacı tarafından ruhsatın devralınmasından yaklaşık bir buçuk yıl sonra 7. madde izinlerinden olan ÇED kararı için 24/07/2017 tarihinde ilgili idareye başvurulduğu, Maden Kanunu'nda çevresel etki değerlendirmesi işlemleri ve diğer izinlere ilişkin işlemlerin ilgili bakanlıklar ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarınca çevresel etki değerlendirmesi sürecinde en geç üç ay içinde bitirileceği düzenlemesi yer almasına rağmen "ÇED Belgesi"nin halen düzenlenmediğinin anlaşıldığı, her ne kadar davalı idare tarafından, ruhsat sahiplerince 7. madde kapsamındaki izinlerin süresinde verilmemesi nedeniyle 3 yıllık sürenin sonunda idari para cezası uygulanmasının Maden Kanunu'nun emri olduğu, mevzuatta bu konuya ilişkin hiçbir istisnaya yer verilmediği, mücbir sebep ve beklenmeyen hallerin "işletme izinli sahalar" hakkında uygulanacağı ileri sürülmekteyse de, 7. madde kapsamındaki izinlerin süresinde verilmemesi nedeniyle yaptırım uygulanmasının amacının, verilmiş olan ruhsatların atıl bir durumda kalmasını önlemek ve bir an önce faaliyete başlanılmasını sağlamak olduğu nazara alındığında, Madencilik Yönetmeliği'nin 37. maddesinin 3. fıkrasının (b) bendinde yer alan hükmün, işletme izni almak için yapılacak başvurularda da uygulanmasının ve idarece her başvuru özelinde ruhsat alanının özelliklerine göre yapılacak araştırma sonucunda ruhsat sahiplerinin bu üç yıllık süreci nasıl değerlendirdiği, söz konusu izinlerle ilgili olarak kusurunun bulunup bulunmadığı da göz önüne alınarak yapılan bir değerlendirme sonrasında yaptırım uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinin hakkaniyet gereği olduğu, bu durumda; Madencilik Yönetmeliği'nin 37. maddesinin 3

. maddesinin 3. fıkrasının (b) bendi uyarınca,  ruhsat sahibinin süresi içinde izin alınmamasında bir kusurunun olup olmadığının, gerekirse ilgili kamu kurum ve kuruluşlarından görüş alınarak idarece açıklığa kavuşturulması, ruhsat sahibinin izin alınmamasında bir kusuru var ise, süresi içinde izin alınmamasının beklenmeyen hal kapsamında değerlendirilmemesi, kusuru yok ise beklenmeyen halin varlığının kabul edilmesi, dolayısıyla ruhsat sahibinin süresi içinde izin alınmamasında bir kusurunun olup olmadığı hususunun davalı idarece ortaya konulmasının gerektiği, dava konusu uyuşmazlıkta, davalı idarece bu yönde inceleme ve araştırmada bulunulmaksızın doğrudan üç yıllık süre içinde gerekli izinlerin alınmadığından bahisle dava konusu işlemin tesis edildiği görüldüğünden, idarece gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği, nitekim Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun benzer bir uyuşmazlıkta verdiği 03/04/2017 tarih ve E:2015/4982, K:2017/1525 sayılı kararının da bu doğrultuda olduğu, diğer yandan, davacı tarafından ruhsatın devralınmasından yaklaşık bir buçuk yıl sonra 7. madde izinlerinden olan ÇED kararı için 24/07/2017 tarihinde ilgili idareye başvurulduğu, Maden Kanunu'nda çevresel etki değerlendirmesi işlemleri ve diğer izinlere ilişkin işlemlerin ilgili bakanlıklar ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarınca çevresel etki değerlendirmesi sürecinde en geç üç ay içinde bitirileceği düzenlemesi yer almasına rağmen, ÇED izin sürecinin ilgili idarece halen sonuçlandırılmadığı, ÇED başvurusunun kanunda öngörülen sürede sonuçlandırılamaması nedeniyle davacıya külfet yükletilmesinin hakkaniyete uygun olmadığı değerlendirildiğinden, dava konusu işlemde bu yönüyle de hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:	İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI           : Davalı idare tarafından,  ÇED raporunun alınamamış olmasının mücbir sebep olmadığı, mücbir sebep müessesesinin ancak işletme izinli sahalarda uygulama alanı bulduğu, sahaya henüz işletme izni düzenlenmediği, davacının Kanunda öngörülen izinleri alarak idareye sunamadığının sabit olduğu, Kanunun açık hükmü gereği işlem tesis edildiği, dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırı yön bulunmadığı ileri sürülmektedir.   
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI      : Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının usule ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	 Uşak ili, Eşme ilçesi sınırları içerisinde ve davacı şirketin uhdesinde bulunan IV. Grup ... ruhsat numaralı maden işletme ruhsat sahası ile ilgili olarak 23.06.2015 tarihinde maden işletme ruhsatının düzenlendiği, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesine göre alınması gereken izinlerin alınmadığından bahisle, aynı Kanun'un 24/11. maddesi uyarınca şirket hakkında 62.743,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin tesis edildiği, anılan işleme karşı 27.12.2018 tarihinde ... Sulh Ceza Hakimliğine itiraz edildiği, ... Sulh Ceza Hakimliğinin ...tarih ve ... Değişik İş sayılı kararıyla başvurunun görev yönünden reddine karar verildiği, bunun üzerine söz konusu idari para cezasına ilişkin işlemin iptali istemiyle 24.06.2019 tarihinde bakılmakta olan davanın açıldığı  anlaşılmaktadır.
	İLGİLİ MEVZUAT:

İLGİLİ MEVZUAT:
		3213 sayılı Maden Kanunu'nun "İşletme ruhsatı ve madenin işletilmesi " başlıklı 24. maddesinin 11. fıkrasında, "(Değişik onbirinci fıkra: 4/2/2015 – 6592/13 md.) 7 nci maddeye göre gerekli izinlerin alınmasından itibaren işletme izni verilir. Bu iznin verildiği tarihten itibaren Devlet hakkı alınır. Ruhsat sahibince, işletme ruhsatı yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde 7 nci maddeye göre alınması gerekli olan çevresel etki değerlendirme kararı, mülkiyet izni, işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile Genel Müdürlüğün kayıtlarına işlenmiş alanlar ile ilgili izinlerin Genel Müdürlüğe verilmesini müteakip, işletme izni düzenlenir. Süresi içinde yükümlülükleri yerine getirilmeyen ruhsatlar için her yıl 50.000 TL idari para cezası verilir. İşletme ruhsat süresi sonuna kadar bu fıkrada belirtilen izinlerden dolayı işletme izninin alınamaması hâlinde ruhsat süresi uzatılmaz.” düzenlemesine yer verilmiştir.
	21/09/2017 tarih ve 30187 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Maden Yönetmeliği'nin 110. maddesinde, "(1) Ruhsat sahibince, işletme ruhsatı yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde Kanunun 7 nci maddesine göre alınması gerekli olan ÇED kararı, mülkiyet izni, işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile Genel Müdürlüğün kayıtlarına işlenmiş alanlar ile ilgili izinlerin alınarak Genel Müdürlüğe verilmesini müteakip işletme izni düzenlenir. Süresi içinde yükümlülükleri yerine getirilmeyen ruhsatlar için Kanunun 24 üncü maddesinin 11. fıkrası gereğince işlem tesis edilir. İşletme ruhsat süresi sonuna kadar bu fıkrada belirtilen izinlerden dolayı işletme izninin alınamaması hâlinde ruhsat süresi uzatılmaz ve ruhsat iptal edilir." hükmüne yer verilmiştir. 
 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Madencilik faaliyetleri kapsamında, maden işletme ruhsatının alınması, tek başına maden üretim faaliyetlerinde bulunabilmek için yeterli olmayıp, maden işletme ruhsatının alınmasından itibaren, işletme faaliyetine başlayabilmek için, Maden Kanununun 7. maddesinde belirtilen zorunlu izinlerin de alınması zorunluluğu bulunmaktadır. Maden Kanununun 7. maddesinde belirtilen izinlerin tamamlanmasından sonra ruhsat sahipleri tarafından mevzuatta aranan belgeler ile işletme izni talebinde bulunulmakta ve gerekli incelemeler neticesinde uygun görülmesi halinde, madenin işletmeye alınabilmesi için davalı idarece işletme izni verilmektedir. 
	İşletme izni için alınması gereken üç temel izin; ÇED belgesi, mülkiyet izni, işyeri açma ve çalışma ruhsatı olup, bunlar dışında varsa davalı idare kayıtlarına işlenmiş özel alanlar ile ilgili izinlerin alınması gerekebilmektedir. İzinlerin, işletme ruhsatı alınmasından itibaren üç yıl içinde tamamlanması gerekmektedir. Maden Kanununun 24. maddesinin 11. fıkrasında, üç yıl içinde izinlerin tamamlanarak davalı idareye sunulmaması halinde, ilgililer hakkında idari para cezası uygulanması öngörülmüştür.

Uyuşmazlıkta,	03.08.2015 başlangıç tarihli dava konusu ruhsatın 15.12.2015 tarihinde davacı şirket tarafından tüm hak ve vecibeleriyle devralındığı, 7. madde izinlerinden olan ÇED belgesi almak için uzunca bir süre (yaklaşık bir buçuk yıl) herhangi bir girişimde bulunulmaksızın beklenildiği, daha sonra ÇED başvuru dosyasının 24.07.2017 tarihinde Bakanlığa sunularak ÇED sürecinin başlatıldığı, süreç devam ederken davacı tarafından, 7. madde izinlerine yönelik kanunî sürenin bitimine yaklaşık altı ay kala, 27.02.2018 tarihli dilekçe ile Uşak Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden "ÇED sürecinin devam ettiğine dair" yazı istenildiği, karşılığında ilgili idarenin ...tarih ve ... sayılı yazısı ile ÇED sürecinin safahati açıklanarak Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği kapsamında ÇED sürecinin devam ettiğinin bildirildiği, ÇED başvurusu yönünden zımnen ret işlemine karşı dava açılmamış olduğu, davacı şirketin gerekli tüm izinleri tamamlayarak bir an önce madeni işletmeye başlama iradesini ortaya koymadığı anlaşıldığından, sözü geçen izin başvurularının Kanunda öngörülen süre içerisinde sonuçlandırılmamasında kusurlu bulunduğu açıktır.
	Bu nedenle anılan durumun beklenmeyen hal kapsamında da görülemeyeceği, aynı zamanda, Maden Kanununun 24. maddesiyle getirilen düzenlemelerin ihdas edilme amacının, işletme ruhsatı verilen sahaların en kısa sürede faaliyete alınarak, maden sahalarının atıl kalmasının önüne geçilmesi olduğu dikkate alındığında, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesi kapsamındaki zorunlu izinlerin tamamının üç yıllık süre içinde alınmamış olması sebebiyle anılan Kanunun 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca davacı şirketin idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.
	Bu itibarla, dava konusu işlemin iptali  yönündeki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 25/09/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
KARŞI OY :
(X) - Bölge İdare Mahkemeleri tarafından verilen nihaî kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır.

3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 25/09/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
KARŞI OY :
(X) - Bölge İdare Mahkemeleri tarafından verilen nihaî kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır.
Yerel Mahkeme kararında yer alan "mücbir sebep" müessesesine ilişkin açıklamaların yerinde olmadığı, Anayasa Mahkemesinin 01/11/2017 tarih ve E:2017/36, K:2017/147 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Mahkemece, ruhsat sahibinin kusuru ve ihmali olup olmaması durumuna göre yaptığı değerlendirmeye göre, davacıya atfı kabil kusur bulunmadığına ilişkin gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmıştır.
	Bölge İdare Mahkemesince verilen karar ve dayandığı gerekçe usul ve kanuna uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın yukarıda belirtilen açıklama ile onanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk kararına katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2022/1288, Karar No: 2024/3427, Tarih: 25.09.2024

"İçtihat Metni"
        T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2022/1288
Karar	No : 2024/3427                                                                 
KARAR DÜZELTME İSTEMİNDE      
BULUNAN (DAVACILAR)	: ... Mirasçıları	 
		1- ...
		2-...	
		3- ...
VEKİLLERİ	: Av. ...
KARAR DÜZELTME İSTEMİNDE      
BULUNAN (DAVALI)	: ... Üniversitesi Rektörlüğü  / ...
VEKİLİ	: Av. ...
 
İSTEMLERİN_KONUSU: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının düzelterek onanmasına dair Danıştay  Onuncu Dairesinin  30/09/2021 tarih ve E:2019/6711, K:2021/4498  sayılı kararının; taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacılar tarafından, murisleri ...'nun Ankara Üniversitesi ... Fakültesi ... Hastanesi Kalp Merkezinde yapılan tedavisi sırasında  ölümüne sebebiyet verilmesinde davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğundan bahisle, her biri için ayrı ayrı 22.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 141.000,00 TL  tazminatın ölüm olayının gerçekleştiği 22/08/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
            İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararla; uyuşmazlıkta, davalı idarenin hizmet kusurunun bulunup bulunmadığını tespit edebilmek amacıyla Adli Tıp Kurumu Başkanlığında bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, söz konusu inceleme sonucunda hazırlanan raporda, hastaya kullandırılan nörodol isimli damlanın solunum depresyonu yapabileceğinin bilindiği; ancak, dosya kapsamında kullanıldığı belirtilen dozun hastane koşulları dışında da günlük kullanılabilen düzeyde olduğu da dikkate alındığında, tedavi yapan hekimlere yüklenilebilecek kusurunun bulunmadığının belirtildiğinin görüldüğü, bu durumda, Adli Tıp Kurumunca yapılan inceleme sonucu davacılar murisi ...'nun ölümünde tedaviye atfı kabil kusur bulunmadığı, dolayısıyla davalı idarenin olayda sorumlu tutulamayacağından davacıların tazminat talebinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
                Daire kararının özeti: Davacıların temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onuncu Dairesince, temyize konu karar hukuka ve usule uygun bulunarak kararın vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
KARAR DÜZELTME

Daire kararının özeti: Davacıların temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onuncu Dairesince, temyize konu karar hukuka ve usule uygun bulunarak kararın vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
KARAR DÜZELTME 
TALEP_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, murislerine hastanede yattığı süre boyunca tanı ve tedaviye yönelik hiçbir müdahalede bulunulmadığı, röntgen, MR ya da tomografinin dahi çekilmediği, hasta komadayken bozuk ventilatöre bağlanarak enfeksiyon kapmasına ve zatürre olmasına sebebiyet verildiği, hastanın bozuk solunum cihazıyla birlikte üç gün yoğun bakımda kaldığı, bu süreç içerisinde de gerekli dikkat ve özenin gösterilmediği, hastanede tomografi ve MR cihazı olmadığı için hastanın izlenmesi gereken beyin fonksiyonlarının izlenemediği, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunun uyuşmazlığı açıklığa kavuşturabilecek mahiyette olmadığı, davalı idare tarafından, Mahkeme kararının vekâlet ücreti yönünden de hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Davalı idare tarafından, düzeltilmesi istenen kararın usul ve yasaya uygun olduğu, ileri sürülen nedenlerin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesine uymadığı, bu nedenle istemin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davacılar tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ	: Davacıların karar düzeltme isteminin kabulü ile Daire kararının kaldırılarak Mahkeme kararının bozulması, davalı idarenin vekâlet ücreti yönünden karar düzeltme isteminin ise iş bu kararımız sonucu Mahkemece yeniden yapılacak yargılama neticesinde verilecek kararda tarafların haklılık durumuna göre karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekâlet ücretine hükmedileceği açık olduğundan bu aşamada incelenemeyeceği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: 
Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay  Onuncu Dairesinin 30/09/2021 tarih ve E:2019/6711, K:2021/4498 sayılı kararı kaldırılarak davacıların temyiz istemi yeniden incelendi:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY :

Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay  Onuncu Dairesinin 30/09/2021 tarih ve E:2019/6711, K:2021/4498 sayılı kararı kaldırılarak davacıların temyiz istemi yeniden incelendi:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY :
	Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacıların murisi ...'nun 09/05/2007 tarihinde nefes darlığı şikayeti ile Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi ... Hastanesi Kalp Merkezine başvurduğu, burada yoğun bakım ünitesine yatırılarak burnundan oksijen ve ağız yoluyla ilaç verildiği, 11/05/2007 tarihinde yoğun bakım ünitesinden göğüs hastalıkları kliniğine yatırıldığı; devam eden tedavisi sırasında nörodol isimli bir damla verildiği; daha sonra yere düşerek kafasından ve göğsünden yara alan hastanın durumunun ağırlaşması sonrasında davacılar tarafından ... Hastanesine nakledildiği; ancak, burada yapılan tüm müdahalelere rağmen, hastanın 22/08/2007 tarihinde vefat etmesi üzerine, davacılar tarafından, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Cebeci Hastanesi Kalp Merkezinde yapılan tedavisi sırasında hizmetin işleyişinde davalı idarenin hizmet kusuru bulunduğundan murislerinin ölümüne sebebiyet verildiğinden bahisle, uğranıldığı ileri sürülen her biri için ayrı ayrı 22.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 141.000,00 TL tazminatın ölüm olayının gerçekleştiği 22/08/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
	Olayda idarenin hizmet kusurunun bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla bilirkişiliğine başvurulan Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen ... tarih ve ... karar numaralı raporda; " bu tür hastalarda sedasyon amacıyla Nörodol  kullanıldığını ve Nörodolun solunum depresyonu yapabileceğinin bilindiği, ancak dosya kapsamında kullanıldığı belirtilen 10 damla 1mg Nörodolun hastane koşulları dışında da günlük kullanılabilen doz olduğu da dikkate alındığında; tedavi yapan hekimlere atfı kabil kusur bulunmadığı" yönünde görüş bildirilmiştir.
	İdare Mahkemesince anılan rapor doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.
	İLGİLİ MEVZUAT: 
	Anayasanın 125. maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu belirtildikten sonra, son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde ise, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.