muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8491, Karar No: 2006/11670, Tarih: 21.09.2006

11) Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı ve işlemin kesinleştiği; 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya ve yönetmeliğe aykırı olarak kurulan ve yine yasa ve yönetmelik hükümlerine uymadan çalışma yapan ... komisyonunca, ... makisi olarak tesbit edilmişse de, 1978 yılında Orman Yönetimi tarafından, makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek ve 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırı içinde kalmaya devam ettiği kabul edilerek 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı, ancak, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, 1744 sayılı yasa döneminde yapılan bu işlemin ... İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararıyla, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve bu niteliğini yitirmediğinden orman rejimi dışına çıkarma işleminin belirlenerek, (makiye ayırma işlemine değer verilmeden) iptal edildiği, kararın Danıştay tarafından onandıktan sonra kesinleştiği, daha sonra 1989 yılında 3373 Sayılı Yasa döneminde yapılan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sırasında, yine makiye ayırma işlemine değer verilmeden, orman kadastro komisyonunca taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde aplike edildikten sonra 3302 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin dahi itirazsız kesinleştiği göz önünde bulundurulmadan, 2981 Sayılı Yasa uygulaması sonucu, ihdasen ... Belediyesi adına tescil edilen ve daha sonra ... Belediyesine devredilen 316 sayılı parselden oluşturulan ve fiilen bu parsel içinde kalan imar parsellerinin, ... belediyesi adına tapuya tescil edildiği, çekişmeli parselin tahsis ve satışlar ile davalıya geçtiği, ancak, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmünün bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ile 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e)

-8-

2006/8491-11670

-8-

2006/8491-11670

bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararlarında da kabul edilen “ kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkilerinin bulunmadığı, başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)).

Diğer taraftan, 6831 Sayılı Yasanın değişik 2 ve 2/B madde uygulaması sonucu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların, Anayasanın 170. maddesinde belirtilen kamu hizmetinin yerine getirilmesi için 2924 Sayılı Yasa gereği Orman Bakanlığının emrine geçeceği, başka bir anlatımla, Orman Bakanlığına tahsis edilmiş sayılacağından 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesi ve yine yasalar gereği Hazineye kalan yerler olması nedeniyle aynı yasanın 18. maddesi hükmü karşısında Hazine adına yapılacağından, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazların Kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesine olanak bulunmadığı,

Yukarıda açıklanan gerekçelerle ve H.G.K.’nın 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 gün ve 1999/1-302 -258 sayılı ve aynı gün 1999/1-304 -260 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-544-561 Sayılı kararlarında kabul edildiği gibi Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek Hazine davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/09/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8294, Karar No: 2020/58, Tarih: 28.01.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/8294 E.  ,  2020/58 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... ve mirasçılarının tutunduğu mesaha tashihi ve dönüm tezyidine konu Ağustos 1948 tarih ve 29 sıra numaralı tapu kaydının kadastro tespitinden sonra intikal edip etmediğinin belirlenmesi bakımından anılan kaydın tüm tedavüllerinin getirtilerek dosya arasına konulması (özellikle çekişmeli taşınmazlardan 1205 parselin kadastro tespit tarihi olan 1957’den sonra kayden intikal edip etmediğinin sorularak saptanması), bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29248, Karar No: 2014/20293, Tarih: 20.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29248 E.  ,  2014/20293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemes:Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal, kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret

Hüküm : 1- Her iki katılana karşı hakaret suçundan ayrı ayrı;

TCK'nın 125/1-2, 43, 62/1, 53/1-a,b,c,d,e maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Katılan ...'a karşı özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan; TCK'nın 134/1-2, 43, 62/1, 53/1-a,b,c,d,e maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Katılan ...'e karşı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan; TCK'nın 123/1, 62 53/1-a,b,c,d,e maddeleri uyarınca mahkumiyet

Katılan ...'e karşı hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma, katılan ...'a karşı hakaret ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve müdafii ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriği, katılanların tutarlı beyanları, tanık anlatımları ve iletişim tespit kayıtlarına göre; sanığın, katılan ...'nin 3 yıl birlikte olduğu ve daha sonra ayrıldığı erkek arkadaşı olduğu, katılan ...'nin, sanıktan ayrıldıktan sonra yeni taşındığı yerde dükkan açtığı, katılan ...'ın, katılan ...'nin yeni yerdeki dükkan komşusu ve arkadaşı olduğu, sanığın, katılan ... ile olan arkadaşlığı nedeniyle katılan ...'ı, telefonla sürekli arayıp arkadaşlığını bitirmesini isteyerek rahatsız ettiği, birlikte oldukları dönemde çektiği katılan ...'ye ait çıplak fotoğrafları rıza olmaksızın üzerlerine “fotoğraftaki kadın hayat kadını, pazarlamasını da ... yapmaktadır” şeklinde katılanların şeref, onur ve saygınlığını rencide edecek nitelikte hakaret içeren yazılar yazarak katılan ...'ın dükkanı ile katılanların dükkan ve ev komşularının kapılarına bırakıp duvarlarına yapıştırdığı, aynı resimleri katılan...'nin akraba çevresine de gönderdiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafinin, eksik inceleme ve araştırmaya, sübuta; katılan ... vekilinin, ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde TCK’nın 53. maddesinin (1). fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde TCK’nın 53. maddesinin (1). fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükümlerin “1.a-b, 2.a-b” bentlerindeki 53. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılarak yerlerine, “Sanığın TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haklardan, kendi alt soyu açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3458, Karar No: 2022/930, Tarih: 10.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3458 E.  ,  2022/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık, olay tarihinde saat 20:15 sıralarında,yerleşim yerinde,çift yönlü aydınlatma bulunan sokak üzerinde park halinde bulunan kamyonet ile kendi beyanı ile 1 metre geri manevra yaparak harekete geçtiği sırada, aracın arkasında oynamakta oynamakta olan 4 yaşındaki çocuğu aracın altına alarak ölümüne sebebiyet verdiği; sanığın asli kusurlu olarak ölüme sebebiyet verdiğinin tespit ve kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5978, Karar No: 2021/4328, Tarih: 10.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/5978 E.  ,  2021/4328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle “kovuşturma evresine geçilmiş” dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28974, Karar No: 2016/22608, Tarih: 20.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/28974 E.  ,  2016/22608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin davalı.... Televizyon Yayın Hizm. San. Ve Tic. A.Ş. tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Gerekçe:

Ülkemizde T.C. Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde yapılan ve bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen;

“ MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile ... Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile ... Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile ... Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

Davacının çalıştığı davalı ...Televizyon Yayın Hizm. San. Ve Tic. A.Ş. 'nin 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurumlara ilişkin listede yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından dava hakkında 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harçlarının ilgililere iadesine, 20.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4617, Karar No: 2019/8495, Tarih: 03.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/4617 E.  ,  2019/8495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı 15.08.2007 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 31.07.2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2010 yılı Ağustos ayından 2015 yılı Temmuz ayına kadarki eksik ödenen kira alacağı 20.400,00 TL’nin faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 06.08.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 12.08.2015 tarihli itiraz dilekçesinde, müvekkilinin dava konusu konut vasıflı taşınmazı lojman/konut amaçlı kullanmak üzere kiraladığını, müvekkilinin ilk kirasının aylık net 1.100 TL olup, bu rakama takip eden yıllarda gerekli artırımlar uygulanarak aylık kira miktarının net 1.285 TL olarak ödendiğini, kiralayanın da tüm kira paralarını hiçbir ihtirazı kayıt ileri sürmeden tahsil ettiğini, dolayısıyla aylık kira miktarı net 1.285 TL olup, bunun aksini kanıtlayan herhangi bir yargı kararı ya da belge bulunmadığını, müvekkilinin böyle bir borcu bulunmadığını, aylık kiraların düzenli olarak ödendiğini bildirerek takibe ve borca itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.

Mahkemenin ilk kararında, her ne kadar davalı tarafından ödeme emrine itiraz edilmiş ise de davalının takibe esas kira sözleşmesine ve imzaya itiraz etmediği, davalının kendisine usulünce tebliğine rağmen söz konusu kira bedellerini ödediğine dair iddialarını ispata yarayan kanunda sayılı belgeleri sunmadığı anlaşılmakla, hükme esas alınan bilirkişi raporu da göz önüne alındığında, takip tarihi itibariyle 20.328,00 TL asıl alacak ve 3.201,21 TL faiz olmak üzere toplam 23.529,21 TL'lik alacak miktarı üzerinden davacının itirazın kaldırılması talebinin kabulüne, taraflarca taşınmazın dava tarihinden sonra tahliye edildiği bildirilmiş olmakla konusuz kalan tahliye talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 06.06.2018 tarihli ve 2017/5042 Esas, 2018/13757 Karar sayılı ilamı ile; “...Takip dayanağı kira sözleşmesinin ilk sayfasına kiralanan şeyin cinsinin daire olduğu, ne için kullanılacağı kısmında işyeri amacına uygun kullanılacağının yazıldığı, hususi şartlar kısmının 3. bendinde ise kiracının kiralananı mesken ve ikametgah adresi olarak kullanacağının kararlaştırıldığı görülmüştür. Kira sözleşmesinin hususi şartlar 6. maddesinde kiracının kontrat bitiminde kira rayiç bedelini %10'dan az olmamak üzere TEFE+TÜFE/2 oranında artıracağı kabul edilmiştir. Davalı borçlu itirazında aylık kira miktarına açıkça itiraz etmiş olup aylık kira miktarını kiraya veren kanıtlamalıdır. 15.08.2010-15.08.2012 dönemleri için sözleşmedeki artış şartı tarafları bağlar. Ancak davalı kiralananın konut olarak kiralandığını ileri sürdüğüne, takip dayanağı kira sözleşmesinde ise kiralananın işyeri olarak mı yoksa konut olarak mı kiralandığı hususunda çelişki olması nedeniyle 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 344. maddesinin taraflar arasında uygulanıp uygulanmayacağı, kira sözleşmesindeki artış şartının tarafları bağlayıp bağlamayacağı, 15.08.2012 tarihinden sonraki aylık kira miktarı alacaklı yönünden yargılamayı gerektirdiğinden 15.08.2012 tarihinden sonraki kira farkı alacakları yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın tümden kabulüne karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda; takip dayanağı kira sözleşmesinin ilk sayfasına kiralanan şeyin cinsinin daire olduğu, ne için kullanılacağı kısmında işyeri amacına uygun yazıldığı, hususi şartlar kısmının 3. bendinde ise kiracının kiralananı mesken ve ikametgah adresi olarak kullanacağının kararlaştırıldığı, kira sözleşmesinin hususi şartlar 6. maddesinde kiracının kontrat bitiminde kira rayiç bedelini %10'dan az olmamak üzere TEFE+TÜFE/2 oranında artıracağının yazıldığının anlaşılmakta olduğu, 15.08.2010-15.08.2012 dönemleri için sözleşmedeki artış şartı tarafları bağlayacağı, ancak davalı kiralananın konut olarak kiralandığını ileri sürdüğüne, takip dayanağı kira sözleşmesinde ise kiralananın işyeri olarak mı yoksa konut olarak mı kiralandığı hususunda çelişki olması nedeniyle 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 344. maddesinin taraflar arasında uygulanıp uygulanmayacağı, kira sözleşmesindeki artış şartının tarafları bağlayıp bağlamayacağı ve 15.08.2012 tarihinden sonraki aylık kira miktarı yönünden uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.