muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/6097, Karar No: 2024/4944, Tarih: 01.10.2024

Anılan Kanunun 26/03/2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7226 sayılı Kanunun 15. maddesi ile eklenen Ek Madde 19. maddesinde ise; "Mücbir sebeplerden herhangi birinin bulunması hâlinde Bakanlık tarafından Hazine ve Maliye Bakanlığının görüşü alınarak bu Kanun kapsamındaki mali yükümlülüklerin ve/veya beyanların ertelenmesi ile mali yükümlülüklerin taksitlendirilmesine karar verilebilir. Bu takdirde mali yükümlülüklere ilişkin zamanaşımı durur ve hak düşürücü süreler erteleme süresince işlemez.	Bu hükmün uygulanması için mücbir sebebin malum olması veya ilgililer tarafından ispat veya tevsik edilmesi gerekir. Bakanlık, mücbir sebep sayılan hâller nedeniyle; bölge, il, ilçe, mahal veya afete maruz kalanlar itibarıyla mücbir sebep hâli ilan etmeye ve bu sürede bu Kanunda belirlenen mali yükümlülüklerden yerine getirilemeyecek olanları tespit etmeye yetkilidir." hükmüne yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Uyuşmazlıkta, ... İli, ... İlçesi hudutları dahilinde ve davacı uhdesinde bulunan Sicil:... sayılı II. Grup b bendi maden arama ruhsatlı saha ile ilgili olarak, söz konusu arama ruhsatının 23/03/2018 tarihinde arama ruhsatı düzenlenerek yürürlüğe girdiği, bu tarihten başlayarak 1 yıl ön arama dönemi içerisinde bulunduğu, 23/03/2019 tarihi itibari ile genel arama dönemine geçirildiği, genel arama dönemi süresi sonu olan 23/03/2020 tarihinde 23/03/2020 tarih ve 25761 sayılı dilekçeyle ülkemizdeki Covid-19 hastalığının seyrinin ilerlemesi gerekçe gösterilerek işletme projesinin teslimi ile işletme ruhsatı talebine bağlı mali yükümlülüklerin ertelenmesinin talep edildiği, başvurunun dava konusu işlem ile reddedilerek arama ruhsatının iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.
	Yukarıda aktarılan 3213 Sayılı Maden Kanununun Ek-19 uncu maddesi hükmüne istinaden, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca, 24.03.2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 518 Sıra Nolu. Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğine uyumlu olarak,  "Mücbir sebep gereği Madencilik için alınacak tedbirler" kapsamında alınan 17.04.2020 tarihli ve E.10581 sayılı Bakanlık Oluru ile 01/04/2020 - 30/06/2020 tarihleri arası “mücbir sebep hâli”  ilan edilmiştir.
	 Dava konusu ruhsatın arama ruhsat süresi sonu olan 23/03/2020 tarihi veya öncesi tarihleri kapsayan COVİD-19 ile ilgili olarak yayınlanmış hüküm veya Bakanlık kararının mevcut olmadığı, bu haliyle davaya konu ruhsat için “mücbir sebep hali” uygulanmasının mümkün bulunmadığı, dolayısıyla ruhsat süresi sonuna kadar yerine getirilmesi gereken yükümlülüklerin ertelenmesi imkanı olmadığı anlaşılmaktadır.
	Bu durumda, işletme projesi verme, ruhsata bağlı malî yükümlülüklerin yerine getirme süresinin, arama ruhsatının son günü olan 23/03/2020 tarihinde sona erdiği dikkate alındığında, erteleme talebinin reddedilerek davacı uhdesindeki arama ruhsatının ilgili mevzuat hükümleri doğrultusunda iptaline yönelik işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.

Bu durumda, işletme projesi verme, ruhsata bağlı malî yükümlülüklerin yerine getirme süresinin, arama ruhsatının son günü olan 23/03/2020 tarihinde sona erdiği dikkate alındığında, erteleme talebinin reddedilerek davacı uhdesindeki arama ruhsatının ilgili mevzuat hükümleri doğrultusunda iptaline yönelik işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmaktadır. 
Bu itibarla, dava konusu işlemin iptali yönündeki.... İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
  Açıklanan nedenlerle;
1.  2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
4. Kesin olarak 01/10/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
 
KARŞI OY :
(X)- Bölge İdare Mahkemelerinin nihaî kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır.
Bölge İdare Mahkemesince verilen karar ve dayandığı gerekçe usul ve kanuna uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın onanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk kararına katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/4812, Karar No: 2024/4936, Tarih: 01.10.2024

Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2024/4812 E.  ,  2024/4936 K.


"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No   :  2024/4812
Karar No  : 2024/4936
DOSYA ESAS KAYDININ KAPATILMASI KARARI
	Davacı Mardin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili Av. ... tarafından, 17/05/2024 tarihinde 32549 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2024/7 sayılı "Tasarruf Tedbirleri" konulu Cumhurbaşkanlığı Genelgesinin belediyelerle ilgili hükümlerinin iptali istemiyle Cumhurbaşkanlığı'na karşı  karşı açılan davaya ait dosya incelenerek işin gereği görüşüldü:
Dairemizin E:2024/4660 sayılı esasına kayıtlı bulunan davaların konusunun ve taraflarının aynı olduğu,  davacı vekili tarafından gönderilen dilekçe nüshasının ise sehven yeni bir esas numarası verilerek Dairemizin E:2024/4812 esasına kaydedildiği anlaşılmaktadır.
Açıklanan nedenlerle, dosyanın esas kaydının kapatılmasına ve Dairemizin E:2024/4660 sayılı dosyası ile birleştirilmesine, davacı tarafından fazladan yatırılan ...-TL harcın istemi halinde davacıya iadesine, kararın bir örneğinin taraflara tebliğine, 01/10/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/579, Karar No: 2024/3915, Tarih: 01.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2024/579
Karar	No : 2024/3915                                                            
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	:...
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına ...  Müdürlüğü
VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...  tarih  ve E:... , K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava Konusu İstem: ... Petrokimya  Lojistik ve İnşaat Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına tescilli ... tarih ve ...  sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyalarla ilgili 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca tahakkuk ettirilen gümrük, özel tüketim ve katma değer vergileri ile karara bağlanan para cezalarının adı geçen şirketten tahsil edilemediğinden bahisle, kanuni temsilci sıfatıyla, davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; asıl borçlu şirket adına tescilli ...  tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyalara ilişkin tahakkuk ve para cezalarının ödenmemesi üzerine şirket adına düzenlenen ödeme emrinin usulüne uygun olarak ilanen tebliğ edildiği, yapılan malvarlığı araştırmaları neticesinde asıl borçlu şirketten tahsil imkanı bulunmadığı anlaşılan amme alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına tanzim edilen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Ödeme emri içeriği kamu alacaklarının kaynaklandığı eşya vergiden muaf olduğundan, alınan tahakkuk ve para cezası kararının hukuka aykırı olduğu, şirket hakkında usulüne uygun olarak takibat yapılmadığı, yapılan tebligatların usulsüz olduğu, şirketin mal varlığı bulunmadığının ortaya konulmadığı, borcun zaman aşımına uğradığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Ödeme emri içeriği kamu alacaklarının kaynaklandığı eşya vergiden muaf olduğundan, alınan tahakkuk ve para cezası kararının hukuka aykırı olduğu, şirket hakkında usulüne uygun olarak takibat yapılmadığı, yapılan tebligatların usulsüz olduğu, şirketin mal varlığı bulunmadığının ortaya konulmadığı, borcun zaman aşımına uğradığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 101. maddesinin 3. fıkrası ve 102. maddesinin 4. fıkrasında, tüzel kişilerin iş yeri adresinde tebligatın yapılamaması halinde, tebliğin şirketin kanuni temsilcisinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılacağı düzenlenmiştir. Bakılan uyuşmazlıkta, şirket adına düzenlenen ödeme emrinin, 13/09/2018 ve 28/02/2019 tarihlerinde şirketin iş yeri adresine gönderildiği, tebliğ zarflarında "gösterilen adresin yetersiz olduğu, tebliğ imkansızlığı nedeniyle merciine iade" şerhinin düşüldüğü görülmektedir. Tebligatın iş yeri adresinde gerçekleştirilememesi üzerine, şirketin kanuni temsilcisinin yerleşim yeri adresinde yapılması gerekirken, ödeme emrinin ilanen tebliğ edilmesi ve usulsüz bu tebligat nedeniyle şirket adına kesinleştirilmediği anlaşılan kamu alacağının tahsili amacıyla davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle temyize konu kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
...  Petrokimya  Lojistik ve İnşaat Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına tescilli ...  tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyalarla ilgili 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca tahakkuk ettirilen gümrük, özel tüketim ve katma değer vergileri ile karara bağlanan para cezalarının adı geçen şirketten tahsil edilemediğinden bahisle, kanuni temsilci sıfatıyla, davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
	İLGİLİ MEVZUAT:
	6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 8. maddesinde, hilafına bir hüküm bulunmadıkça bu kanunda yazılı müddetlerin hesaplanmasında ve tebliğlerin yapılmasında Vergi Usul Kanunu hükümlerinin tatbik olunacağı ve 35. maddesinde, limited şirket ortaklarının şirketten tahsil imkanı bulunmayan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olacakları ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulacakları düzenlenmiştir.

İLGİLİ MEVZUAT:
	6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 8. maddesinde, hilafına bir hüküm bulunmadıkça bu kanunda yazılı müddetlerin hesaplanmasında ve tebliğlerin yapılmasında Vergi Usul Kanunu hükümlerinin tatbik olunacağı ve 35. maddesinde, limited şirket ortaklarının şirketten tahsil imkanı bulunmayan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olacakları ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulacakları düzenlenmiştir.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 28/11/2017 tarih ve 7061 sayılı Kanun ile değişik 101. maddesinde; bilinen adreslerin sayıldığı; 102. maddesinin 4. fıkrasında, bu Kanun'un 101. maddesinin 1. fıkrasının (1) ve (2) numaralı bentlerinde sayılan iş yeri adreslerine tebliğe çıkılan hallerde, tebliğ yapılacak olanların bu adreste bulunamaması durumunda (bulunamama durumu o adresten geçici ayrılmaları da kapsar) durumun, posta memuru tarafından tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilerek, tebliğ evrakının gönderildiği idareye iade edileceği, bu durumda bu Kanun'un 101. maddesinin 3. fıkrasına göre işlem yapılacağı; 101. maddesinin 3. fıkrasında, iş yeri adresinde tebliğ yapılacak olanların bu adresinde bulunamaması, işin bırakılması veya işin bırakılmış addolunması hallerinde tebliğin, gerçek kişilerde kendisinin, tüzel kişilerde bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerinden birinin, tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde ise bunları idare edenler veya varsa temsilcilerinden herhangi birinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılacağı, 103. maddesinde ise; muhatabın Kanunun 101. maddesi kapsamında bilinen adresi yoksa, 101. maddesinin birinci fıkrasının (1) ve (2) numaralı bentlerinde sayılan bilinen adreste tebliğ yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde kayıtlı bir adresi bulunmazsa, yabancı memleketlerde bulunanlara tebliğ yapılmasına imkân bulunmazsa, başkaca nedenlerden dolayı tebliğ yapılmasına imkân bulunmazsa tebliğin ilan yoluyla yapılabileceği hükümlerine yer verilmiştir.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda yer verilen hükümler uyarınca davacının kanuni temsilci sıfatıyla takibi yoluna gidilebilmesi için, önce asıl borçlu şirket hakkındaki takip işlemlerinin usulüne uygun şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup, 213 sayılı Kanun'un 101. maddesinin 3. fıkrası ve 102. maddesinin 4. fıkrası kapsamında tüzel kişilerin iş yeri adresinde tebligatın yapılamaması halinde, tebliğin şirketin başkan, müdür veya kanuni temsilcilerinden birinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılacağı, bilinen adreste tebligatın gerçekleştirilememesi durumunda ise, muhatabın adres kayıt sisteminde kayıtlı bir adresi bulunmazsa tebliğin ilan yoluyla yapılacağı anlaşılmaktadır.

Olayda; asıl amme borçlusu şirket adına tanzim olunan ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin, şirketin Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi kayıtlarından şirketin ulaşılan en son adresi olan "... Mahallesi ... Sokak No:... Kıraç-Esenyurt/İSTANBUL" adresine iki kez tebliğ edilmeye çalışıldığı ve tebligat zarfına 12/09/2018 ve 23/02/2019 tarihlerinde, "gösterilen adres yetersiz olup muhatap ismen tanınmıyor. Tebliğ imkansızlığı nedeniyle adresin düzeltilerek tebliği için çıkış merciine iade" şerhi düşülmek suretiyle mazbatanın idareye iade edildiği, bunun üzerine söz konusu ödeme emrinin 07/03/2019 tarihinde ilanen tebliği yoluna gidilerek davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği görülmektedir.
Bakılan uyuşmazlıkta, şirket adına düzenlenen ödeme emrinin iş yeri adresinde tebliğ edilememesi üzerine tebligatın, şirketin kanuni temsilcisinin yerleşim yeri adresinde yapılması gerekirken, ilanen tebliğ yoluna gidildiği anlaşılmış olup, asıl borçlu şirket adına usulüne uygun şekilde kesinleştirilmediği anlaşılan kamu alacağının tahsili amacıyla davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığından, temyize konu kararın bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih  ve E:... , K:...  sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. Yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 01/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/303, Karar No: 2024/3911, Tarih: 01.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2024/303
Karar	No : 2024/3911      
 
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ... Limited Şirketi 
VEKİLİ	: Av. ... 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Bakanlığı adına ... Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ... 
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...  tarih ve E:... , K:...  sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava Konusu İstem: Davacı şirket adına, Türkiye'ye farklı tarihlerde giriş yapan araçların yurtta kalış sürelerini aştıktan sonra yurt dışına çıkış yaptıklarının tespit edilmesi üzerine, geçici ithalat rejimi hükümlerinin ihlal edildiğinden bahisle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrası uyarınca karara bağlanan para cezalarına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, dosyanın incelenmesinden, davacı şirket tarafından ticari kullanıma mahsus kara taşıtlarının geçici ithalat rejimi izin süresi içinde mazeretsiz olarak ihraç edilmemesi nedeniyle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi hükmünün ihlal edildiği sonucuna ulaşılmakla birlikte, gümrük mevzuatından kaynaklanan para cezaları bakımından da uygulanacağı kuşkusuz bulunan "lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği" yolundaki ceza hukukunun temel ilkesi çerçevesinde, olayda, davacının eylemine uyan 4458 sayılı Kanun'un 238. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca  ceza miktarının değerlendirilmesinin gerektiği, bu doğrultuda, Dairelerince verilen ara kararıyla, ''lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği'' yolundaki ceza hukukunun temel ilkesi çerçevesinde, davacının eylemine uyan ceza miktarının 4458 sayılı Kanun'un 238. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca yeniden hesaplanarak ortaya çıkacak yeni tutarın hesaplama tablosu ile birlikte gönderilmesi istenilmiş; ara karara cevaben davalı idarece gönderilen yazıda, ticari kullanıma mahsus taşıtların süre aşımlarında lehe bir düzenleme yapılmamış olması nedeniyle, somut olayda, kesilecek ceza miktarında bir değişiklik olmadığı bilgilerine yer verildiği, bu durumda, davacı şirket tarafından ticari kullanıma mahsus kara taşıtlarının geçici ithalat rejimi izin süresi içinde mazeretsiz olarak ihraç edilmemesi nedeniyle alınan dava konusu para cezası kararlarında ve bunların miktarlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Olayda, geçici ithalat rejimi kapsamında adlarına kayıtlı araçların yurtta kalma sürelerinin aşılmış olduğu, fakat, araçların yurda giriş tarihlerinden sonra getirilen Tebliğin 10/11/2016 tarihli değişiklik ile yürürlüğe girdiği, bu tarihten önce ticari kullanıma mahsus kara taşıtlarının süresi içinde yurt dışına çıkarılmaması durumunda 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi hükümlerinin uygulanacağına dair bir düzenleme olmadığından anılan madde uyarınca kesilen para cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
 4458 sayılı Kanun'un 7190 sayılı Kanun ile değişik 238. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendine göre, (b) bendinde belirtilen taşıtlar hariç olmak üzere, geçici ithalat rejimi kapsamında ithal edilen eşyanın süresi içerisinde gümrükçe onaylanmış başka bir işlem veya kullanıma tabi tutulmaması durumunda gümrük vergileri ile rejime ilişkin beyannamenin tescil tarihinden tespitin yapıldığı tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tespit edilen gecikme zammı oranında faizin toplamı kadar idari para cezası verileceği düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, Dairemizin 15/12/2022 tarih ve E:2020/963, K:2022/5175 sayılı kararı ile ... Vergi Dava Dairesinin ...  tarih ve E:..., K:... sayılı kararının "uyuşmazlığa konu ticari kullanıma mahsus kara taşıtının geçici ithalat izin süresi içinde mazeretsiz olarak ihraç edilmemesi nedeniyle, anılan madde hükmünün ihlal edildiği sabit olmakla birlikte, gümrük mevzuatından kaynaklanan para cezaları bakımından da uygulanacağı kuşkusuz bulunan lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği yolundaki ceza hukukunun temel ilkesi çerçevesinde, olayda, davacının eylemine uyan 4458 sayılı Kanun'un 238. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca ceza tutarının değerlendirilmesinin icap ettiği" gerekçesiyle bozulduğu, Dava Dairesince lehe düzenleme dikkate alınarak ceza tutarının değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken, ara kararı verilerek davalı idareden lehe hüküm uygulanmak suretiyle yeniden hesaplama yapılması istenmiş, davalı idarenin 14/07/2023 tarihli yazısından, 7190 sayılı Kanun ile getirilen lehe düzenlenmenin tam muafiyet suretiyle geçici ithal edilen özel kullanıma mahsus kara taşıtları için uygulanabileceği, ticari araçların süre ihlali halindeyse gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında para cezası kesileceği ve lehe hükmün bu araçlar için uygulanamayacağı, dolayısıyla para cezası tutarında değişiklik olmadığı yönündeki cevabı üzerine de para cezasının tamamı yönünden davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
Bu durumda, Dairece, davalı idare tarafından para cezası tutarında değişiklik olmadığının bildirildiği gerekçesiyle cezanın tamamı yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de; yukarıda bahsedilen madde metninde özel kullanıma mahsus taşıtlar ile ticari kullanıma mahsus taşıtlar arasında ayrım yapılmadığının anlaşılması karşısında, ticari kullanıma mahsus kara taşıtlarının da lehe düzenlemeden yararlanacağı sonucuna ulaşılmış olup, olayda, 4458 sayılı Kanun'un 7190 sayılı Kanun ile değişik 238. maddesinin 1. fıkrasının  (d) bendi uyarınca, uyuşmazlığa konu cezanın gümrük vergileri ve rejime ilişkin beyannamenin tescil tarihinden tespitin yapıldığı tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanun'da öngörülen gecikme zammı oranında faizin toplamı kadarlık kısmında hukuka aykırılık; aşan kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığından, dava konusu işlem hakkında yeniden bir karar verilmek üzere, temyize konu kararın bozulması gerekmektedir.
 
KARAR SONUCU:
             Açıklanan nedenlerle; 
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...  tarih ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. Yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 01/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.