muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2022/1560, Karar No: 2024/1476, Tarih: 11.09.2024

Davacının, ceza yargılaması sonucunda ... Ağır Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (CMK) 223/2-e maddesi uyarınca anılan suçu işlediğinin sabit olmadığı (delil yetersizliği) gerekçesiyle beraatine karar verildiği, Dairelerinin karar verdiği tarih itibarıyla UYAP ortamında yapılan inceleme sonucunda anılan beraat kararının kesinleşmediğinin görüldüğü, 
Bununla birlikte, davacının terör örgütüne üyelik suçundan beraat etmiş olmasının, FETÖ/PDY ile iltisak ve irtibatının bulunup bulunmadığı yönünden farklı bir değerlendirme yapılmasına hukuki engel oluşturmayacağı gibi Daireleri tarafından yapılacak idari yargılama yönünden bağlayıcılığının da bulunmadığı, FETÖ'nün örgütsel amaçlarına ulaşmak için evlilik müessesesi ve aile yaşamı ile ilgili olarak kullandığı yöntemlere ilişkin tespit ve değerlendirmeler yapılarak davacının eşi ile ilgili maddi ve hukuki süreç belirtildikten sonra davacının durumu değerlendirilerek; FETÖ'nün yapısı ve işleyiş kuralları uyarınca evlilik ve aile yaşamına kadar yansıyan faaliyetlerde bulunduğu ve davacının aile birlikteliği içerisinde birlikte yaşadığı eşinin (yargı kararıyla tespit edilen) FETÖ silahlı terör örgütü içerisindeki konumu dikkate alındığında, davacının söz konusu örgütün faaliyetlerinden ve eşinin örgüt içerisindeki konumundan haberdar olmamasının, bir yargı mensubu olarak yürüttüğü meslek itibarıyla sahip olduğu nitelikler ve donanım ile hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi, davacının, eşinin söz konusu örgüt içerisindeki faaliyetlerine karşı çıktığı yönünde bir delil de bulunmadığı, bu durumun, bir yargı mensubu olarak üstün kamu gücü ayrıcalığına sahip olan ve bağımsız ve tarafsız "olması" kadar bağımsız ve tarafsız "görünmesi" de gereken davacı açısından bağımsızlık ve tarafsızlığından şüphe edilmesine ve dolayısıyla FETÖ ile irtibat ve iltisakı bulunduğu kanaati oluşmasına yeterli bir delil niteliğinde olduğu sonucuna ulaşıldığı belirtilerek,
 Dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile kararda yer verilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının, FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu ve bu nedenle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, dava konusu kararla özel hayatına saygı hakkına yapılan müdahalenin AİHS ve Anayasa anlamında durumun gerektirdiği ölçüde bir tedbir niteliğinde olduğu anlaşıldığından, dava konusu kararda hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle, 
davanın reddine karar verilmiştir.

davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	:	Davacı tarafından, HSK 2. Dairesince hakkında verilen görevden uzaklaştırma kararının HSK 3. Dairesince soruşturma izni verilmeden yapılmış olması nedeniyle hukuka aykırı olduğu, usulsüz açığa alma kararına bağlı olarak meslekten çıkarılmasının da hukuka aykırı olduğu, görevden uzaklaştırma kararında 2802 sayılı Kanun ve diğer kanunlarda yer alan usullere uyulmadığı, usulüne uygun savunması alınmadan meslekten çıkarılmasının yok hükmünde olduğu, dava konusu kararlarda kişiselleştirme yapılmadığından cezaların şahsiliği ilkesinin ihlal edildiği, eşleri hakkında FETÖ terör örgütü üyesi olduğu gerekçesiyle ihraç kararı verilip kendisi hala görevde olan birçok hakim savcı bulunduğu, eşinin örgüt içerisinde haberdar olması ve karşı çıkması gereken herhangi bir konum ve faaliyetinin olmadığı, eşlerin her konuda aynı görüş ve inançlara sahip olacaklarının ve birbirlerine her konuda destekleyip hareketlerini onaylayacaklarının kabulünün mümkün olmadığı, eşine isnat olunan eylemlere iştirak etmediği ve desteklemediğinin ağır ceza mahkemesince hakkında verilen beraat kararında kesin bir şekilde ortaya konulduğu, kıdemli olmasına rağmen Tekirdağ Adliyesine istek dışı tayin edilmiş olmasının örgütle hiçbir irtibatı olmadığının en açık göstergesi olduğu, eşinin soruşturma aşamasında örgütle herhangi bir bağının olmadığını ve suçsuzluğunu ispatlamak için beyanda bulunduğu, eşi hakkında kesinleşmemiş yargı kararının kendisi ile ilgili davada hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğu, dava konusu işlemin ceza hukuku anlamında bir ceza olması nedeniyle ceza hukukuna ilişkin tüm ilkelerin, insan haklarının ve adil yargılanma hakkının tüm gereklerinin sağlanması gerektiği,  667 sayılı KHK ile getirilen düzenlemenin suç ve ceza içeren düzenleme mahiyetinde olmasına rağmen geçmişe etkili olarak uygulanması nedeniyle suç ve cezaların geriye yürümezliği ile suç ve cezaların kanuniliği ilkelerinin ihlal edildiği, dava konusu kararlarda demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüğünün ihlal edildiği gerekçesine dayanılmadığından Dairece anılan gerekçeye dayanılmasının hukuka aykırı olduğu, olağanüstü hal döneminde, olağanüstü halin gerektirdiği ölçüde, olağanüstü hale neden olan konularla ve olağanüstü hal süresiyle sınırlı geçici tedbirler alınabileceğinden, olağanüstü halin sona ermesi ile birlikte mesleğinden çıkarılmasına ilişkin işlemin dayanağının kalmadığı ileri sürülmektedir. 
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:	Davalı   idare   tarafından,   Danıştay  Beşinci  Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK  HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:	Davalı   idare   tarafından,   Danıştay  Beşinci  Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK  HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: 
HUKUKİ DEĞERLENDİRME	:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a)	Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
	b)	Hukuka aykırı karar verilmesi,
	c)	Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyiz aşamasında UYAP ortamında yapılan inceleme sonucunda, davacının  ... Ağır Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile silahlı terör örgütüne üyelik suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca anılan suçu işlediğinin sabit olmadığı (delil yetersizliği) gerekçesiyle beraatine karar verildiği, söz konusu karara karşı istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla esastan reddine karar verildiği, söz konusu kararın gerekçe yönünden davacı tarafından temyiz edildiği, ancak Yargıtayca henüz bir karar verilmediği görülmüştür.
667 sayılı KHK uyarınca, hâkimlerin ve savcıların terör örgütüne üyelik ve mensubiyeti bulunmasa da terör örgütü ile iltisaklı veya irtibatlı olmaları nedeniyle meslekte kalmalarının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmalarına yönelik işlem tesis edilebilmesi mümkündür. Nitekim dava konusu işlem de davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisak ve irtibatının bulunduğu gerekçesiyle tesis edilmiştir.
Anayasa Mahkemesi, 14/11/2019 tarih ve E:2018/89, K:2019/84 sayılı kararında iltisaklı kavramını ''kavuşan, bitişen, birleşen'', irtibatlı kavramını ise ''bağlantılı'' olarak tanımlamış, bu kavramların hukuki niteliği ve objektif anlamının yargı içtihatlarıyla belirlenebileceğini belirtmiştir. Bu kavramlar ile, kişilerin cezai sorumluluğunu gerektiren örgüte üyelik ve mensubiyet kavramlarına nazaran terör örgütleri ile daha az yoğun ve atipik bir bağlantının vurgulandığı açıktır. Bu kapsamda, kişilerin terör örgütleri ile irtibat ve iltisaklarının ortaya konulabilmesi için, örgütün amaçlarının gerçekleştirilmesi ya da örgütten yarar sağlamak maksadıyla gerek örgütten gelen talimatlar doğrultusunda gerekse inisiyatif alarak bulundukları hâl ve hareketler neticesinde örgüte veya kendilerine yarar sağladıkları ya da örgüt ile amaç birliği veya sosyal birliktelik görünümü içinde oldukları yönünde kanaat oluşması yeterlidir.

Bu itibarla, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan beraatine karar verilmiş ise de, ceza muhakemesinde terör örgütüne üye olma suçu yönünden delil olarak değerlendirilemeyecek bir kısım fiil ve davranışlar ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler, üstün bir kamu gücü olan yargı yetkisini kullanan hâkim ve savcılar hakkında tesis edilen idari tedbir niteliğindeki işlemlerde terör örgütüne irtibat veya iltisakın sübut bulup bulmadığı yönünden örgüt üyeliğine göre farklı değerlendirilebilecektir. 
Bu çerçevede, davacının terör örgütü ile iltisak veya irtibatının bulunup bulunmadığına yönelik yargısal denetime ilişkin işbu dava dosyasında yer verilen tespitler birlikte değerlendirildiğinde, davacının FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu sonucuna varıldığından bahisle verilen Danıştay Beşinci Dairesi kararı usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
Açıklanan nedenlerle;
1.	Davacının temyiz isteminin reddine,
2.	Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Danıştay Beşinci Dairesinin temyize konu 16/11/2021 tarih ve E:2018/1782, K:2021/ 3719 sayılı kararının ONANMASINA,
3. Kesin olarak, 11/09/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. 
KARŞI OY  X- Dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davalı idarece, temyizen bakılmakta olan dosyada, davacının terör örgütlerine veya Millî Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplarla iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğuna ilişkin yeterli delil sunulmadığı, delil olarak sunulan davacının eşi hakkındaki tespitlerin davacı hakkında aleyhe hukuki sonuçlar doğurmayacağı, bu nedenle, davacının FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu gerekçesiyle tesis edilen dava konusu kararda hukuka uyarlık görülmemiş olup, aksi değerlendirmeyle verilen Daire kararında hukuki isabet bulunmadığından, davacının temyiz isteminin kabulüyle, Daire kararının bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz.
Danıştay — Esas No: 2024/1381, Karar No: 2024/1471, Tarih: 11.09.2024

"İçtihat Metni"
                      T.C.
           D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas     No : 2024/1381
Karar	No : 2024/1471                                                                       
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Bakanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Odası 
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: Danıştay Sekizinci Dairesinin 24/10/2023 tarih ve E:2019/3023, K:2023/5060 sayılı kararının, davalı idarece iptale ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Milli Eğitim Bakanlığı tarafından ... tarih ve ... sayılı makam Olur'u ile Bakanlığın internet sitesinde yayımlanan Okul Servis Araçlarının Çalıştırılmasına İlişkin Usul ve Esasların iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 24/10/2023 tarih ve E:2019/3023, K:2023/5060 sayılı kararıyla; 
Anayasa'nın 10, 41 ve 90. maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 3. maddesi,	4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun  34. maddesi, Okul Servis Araçları Yönetmeliği'nin 1 ve 3. maddeleri, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 7/1-(f) maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun  15/1-(p) maddesine yer verilerek;
Okul Servis Araçlarının Çalıştırılmasına İlişkin Usul ve Esasların 6. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi yönünden;
Dava konusu düzenlemede, okul servis aracı ile öğrenci taşıma faaliyetinde bulunulabilmesi için, taşımacının, taşımayı gerçekleştireceği taşıtların gerçek kişilerde gerçek kişiler adına, tüzel kişilerde üçte birinin tüzel kişilik adına tescilli olduğuna ilişkin belge sunulması zorunluluğu getirildiğinin anlaşıldığı,
Anılan düzenleme ile getirilen tescil zorunluluğunun, Okul Servis Araçları Yönetmeliği'nin ve aynı minvalde düzenlenen dava konusu düzenlemenin ''Amaç ve kapsam'' başlıklı 1. maddeleri ile herhangi bir ilgisinin bulunmadığının görüldüğü,
Bunun yanısıra, okul servisi ile öğrenci taşımacılığı faaliyetinde bulunan taşımacılara yönelik olarak getirilen şartın, Anayasanın ve hukukun temel ilkelerinden olan mülkiyet hakkı, çalışma özgürlüğü ve sözleşme hürriyetini sınırlandırıcı hükümler içermesi nedeniyle ancak kanuni ve yasal düzenlemeler ile getirilebileceğinin açık olduğu, üst hukuk normlarında yer almayan sınırlamalar ihtiva eden dava konusu düzenlemede, hukukun temel ilkelerine, normlar hiyerarşisine ve mevzuata uygunluk görülmediği,
Dava konusu Usul ve Esasların 9. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan ve sözleşme imzalamada taşımacıdan istenilecek belgeler arasında sayılan "D sınıfı sürücü belgesi için en az beş yıllık, D1 sınıfı sürücü belgesi için en az yedi yıllık sürücü belgesine sahip olmak" cümlesi yönünden;

Dava konusu Usul ve Esasların 9. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan ve sözleşme imzalamada taşımacıdan istenilecek belgeler arasında sayılan "D sınıfı sürücü belgesi için en az beş yıllık, D1 sınıfı sürücü belgesi için en az yedi yıllık sürücü belgesine sahip olmak" cümlesi yönünden;
Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Sürücü belgelerinin sınıfları" başlıklı 75. maddesi uyarınca 17/04/2015 tarih ve 29329 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren değişiklik öncesinde minibüs kullanacaklar için "B" sınıfı sürücü belgesi, otobüs kullanacaklar için ise "E" sınıfı sürücü belgesi verilirken, 75. maddede 17/04/2015 tarih ve 29329 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan değişiklik sonrası sürücü belgesi sınıflarında değişiklikler yapıldığı ve minibüs kullanacaklar için "D1" sınıfı, otobüs kullanacaklar için ise "D" sınıfı sürücü belgesi verileceğinin düzenlendiği,
Ayrıca Karayolları Trafik Yönetmeliği'nde 17/04/2015 tarih ve 29329 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan değişiklik öncesi "Sürücü Adaylarında Aranacak Şartlar" başlıklı 76. maddesi gereğince minibüs kullanmak amacıyla alınması gereken "B" sınıfı sürücü belgesi için 18 yaşını bitirmiş olmak, otobüs kullanmak amacıyla alınması gereken "E" sınıfı sürücü belgesi için 22 yaşını bitirmiş olmak hususu aranmakta iken, 17/04/2015 tarihinde 75. maddede yapılan değişiklik ile sürücü belgesi sınıfları değişmesi sonucunda 76. maddede de yapılan değişiklik ile minibüs kullanmak amacıyla alınması gereken "D1" sınıfı sürücü belgesi için 21 yaşını bitirmiş olmak, otobüs kullanmak amacıyla alınması gereken "D" sınıfı sürücü belgesi için 24 yaşını bitirmiş olmak şeklinde değiştirildiği,
Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin sürücü belgesi sınıflarında yapılan değişiklik üzerine "Şoförler; E Sınıfı Sürücü  Belgesi için 5 yıllık, B  Sınıfı  Sürücü  Belgesi  için  7  yıllık sürücü belgesine sahip olmak" hükmü "D sınıfı sürücü belgesi için en az beş yıllık, D1 sınıfı sürücü belgesi için en az yedi yıllık sürücü belgesine sahip olmak" şeklinde düzenlendiği,
Okul Servis Araçları Yönetmeliği'nin 9. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca okul servis araçlarında şoförlerin 26 yaşından gün almış olması gerektiğine dair düzenleme ile istenilen amacın; okul öncesi, ilköğretim ve ortaöğretim çağında eğitim gören ve yaşları 4 ile 18 arasında değişen öğrencilerin, teknik donanımı yüksek, can güvenliği sağlayabilen, metal yorgunluğuna sahip olmayan araçlarla taşınması yoluyla, bu hizmetin güvenli ve düzenli bir şekilde sunulmasını sağlamak olduğu, ayrıca, okul servis araçlarında, görevli şoförlerin bu görevini yerine getirebilmesi için araç içindeki öğrencilerden daha üstün yaşa ve tecrübeye dolayısıyla sorumluluk düzeyine sahip olmasının gerekli olduğu,

Davaya konu Usul ve Esasların 9. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan ve taşımacıdan istenilecek belgeler arasında sayılan ''D'' sınıfı sürücü belgesi için en az beş yıllık, ''D1'' sınıfı sürücü belgesi için en az yedi yıllık sürücü belgesi şartı ile getirilen düzenleme; Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin sürücü belgesinin alınabilme yaş sınırlarını düzenleyen 76. maddesi uyarınca getirilen, otobüs kullanmak için alınması gereken "D" sınıfı sürücü belgesi için 24 yaşını bitirmiş olmak ve minibüs kullanmak için alınması gereken "D1" sınıfı sürücü belgesi için  21 yaşını bitirmiş olmak şartı nedeniyle, "D" sınıfı sürücü belgesi ile okul servis araçlarında şoför olarak çalışabilecek kişilerin en erken 29 yaşında, "D1" sınıfı sürücü belgesi ile okul servis araçlarında şoför olarak çalışabilecek kişilerin ise en erken 28 yaşında olmaları sonucunu doğurduğu,
Getirilen düzenleme ile her ne kadar okul servis araçları şoförlerinin tecrübeli kişilerden oluşması amaçlanmış ise de; okul servis araçlarında görevli şoförlerin bu görevini yerine getirebilmesi için, araç içerisindeki öğrencilerden daha üstün yaşa ve tecrübeye, dolayısıyla da sorumluluk düzeyine sahip olması gerektiğinden, bir üst norm olan Okul Servis Araçları Yönetmeliği'nin 9. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan yaş sınırı ile Usul ve Esasların 9. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan ve taşımacıdan istenilecek belgeler arasında sayılan "D'' sınıfı sürücü belgesi için en az beş yıllık, ''D1'' sınıfı sürücü belgesi için en az yedi yıllık sürücü belgesine sahip olmak şartı arasında uyumsuzluk bulunduğu,
Bu nedenle, dava konusu Usul ve Esasların 9. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan ve sözleşme imzalamada taşımacıdan istenilecek belgeler arasında sayılan "D sınıfı sürücü belgesi için en az beş yıllık, D1 sınıfı sürücü belgesi için en az yedi yıllık sürücü belgesine sahip olmak" cümlesinde hukuka uyarlık bulunmadığı,
Dava konusu düzenlemenin 10. maddesinin 2. fıkrası, EK-1: "Okul Servis Araçlarının Çalıştırılması Tip Şartnamesi" başlıklı kısmının 3/1. maddesinin (e) bendi ve  EK-2: "Okul Servis Araçları Sözleşmesi" başlıklı kısmının 4/b/1. maddesinin (e) bendi yönünden;

Dava konusu düzenlemenin 10. maddesinin 2. fıkrası, EK-1: "Okul Servis Araçlarının Çalıştırılması Tip Şartnamesi" başlıklı kısmının 3/1. maddesinin (e) bendi ve  EK-2: "Okul Servis Araçları Sözleşmesi" başlıklı kısmının 4/b/1. maddesinin (e) bendi yönünden;
 Milli Eğitim Bakanlığı tarafından, ... tarih ve ... sayılı makam Olur'u ile Bakanlığın internet sitesinde yayımlanan Okul Servis Araçlarının Çalıştırılmasına ilişkin Usul ve Esasların "Sözleşme imzalanması" başlıklı 10. maddesinin 2. fıkrasında; "5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanunu'nun 62. maddesi çerçevesinde belirlenen fiyat tarifesine tüm taşımacılar ve okul idareleri uymakla yükümlüdür." hükmüne yer verildiği, EK-1: "Okul Servis Araçlarının Çalıştırılması Tip Şartnamesi" başlıklı kısmının 3/1. maddesinin (e) bendi ile  EK-2: "Okul Servis Araçları Sözleşmesi" başlıklı kısmının 4/b/1. maddesinin (e) bendinde ise; 07/06/2005 tarih ve 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanunu'nun 62. maddesi çerçevesinde belirlenen fiyat tarifesine uymak, taşımacının genel sorumlulukları ve yükümlülükleri arasında sayıldığı,
5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun "Büyükşehir ve ilçe belediyelerinin görev ve sorumlulukları" başlıklı 7. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde, "Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek." büyükşehir belediyelerinin görev ve sorumlulukları arasında sayıldığı, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesinin 1. fıkrasının (p) bendinde ise;  "Kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek.
" belediyelerin yetki ve imtiyazları arasında yer aldığı,
İdare hukukunun temel ilkeleri uyarınca; normlar hiyerarşisinde kanunlardan sonra gelen düzenleyici işlemlerin bir kanun hükmüne dayalı olarak hazırlandığı, idare tarafından, düzenleyici işlemler tesis edilirken, üst hukuk normlarına açıklık getirilmesi ve bu normlarca çizilen çerçeve içerisinde teknik detayların belirlenmesi, uygulamadaki belirsizliklerin giderilmesinin amaçlandığı,

" belediyelerin yetki ve imtiyazları arasında yer aldığı,
İdare hukukunun temel ilkeleri uyarınca; normlar hiyerarşisinde kanunlardan sonra gelen düzenleyici işlemlerin bir kanun hükmüne dayalı olarak hazırlandığı, idare tarafından, düzenleyici işlemler tesis edilirken, üst hukuk normlarına açıklık getirilmesi ve bu normlarca çizilen çerçeve içerisinde teknik detayların belirlenmesi, uygulamadaki belirsizliklerin giderilmesinin amaçlandığı,
"Kanuni idare ilkesi" ve normlar hiyerarşisi uyarınca, idarenin eylem ve işlemlerinin bir kanuna dayanması, bu eylem ve işlemlerinin kanuna aykırı olmaması, idarenin kanun ile kendisine verilen yetkiyi kanuna uygun olarak kullanması gerektiği,
Bu itibarla, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 7. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. mddesinin 1. fıkrasının (p) bendinde; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek büyükşehir belediyeleri ve belediyelerin  görev ve sorumlulukları arasında sayıldığından, büyükşehir belediyesi olan yerlerde büyükşehir belediyesi sınırları içinde, büyükşehir belediyesi bulunmayan yerlerde belediye sınırları içinde yapılan okul servis taşımacılığı konusunda fiyat tarifelerini belirleme yetkisinin sırasıyla  büyükşehir belediyelerine ve belediyelere ait olduğunun anlaşıldığı,
Ancak, Okul Servis Araçlarının Çalıştırılmasına İlişkin Usul ve Esasların dava konusu 10. maddesinin  2. fıkrasında, EK-1: "Okul Servis Araçlarının Çalıştırılması Tip Şartnamesi" başlıklı kısmının 3/1. maddesinin (e) bendinde ve  EK-2: "Okul Servis Araçları Sözleşmesi" başlıklı kısmının 4/b/1. maddesinin (e) bendinde, münhasıran büyükşehir belediyesi ve belediye sınırları içerisinde yapılan servis taşımacılığı konusunda büyükşehir belediyeleri ve belediyelerin kendi mevzuatından kaynaklı fiyat tarifelerini belirleme yetkilerinin dikkate alınmadığının görüldüğü,
Bu durumda; dava konusu düzenlemelerde, münhasıran büyükşehir belediyelerinin ve belediyelerin sınırları içerisinde yapılacak taşımalarda anılan idarelerin fiyat tarifesini belirleme yetkilerini dikkate alan bir düzenleme öngörülmemesi, başka bir ifadeyle eksik düzenleme yapılmış olması nedeniyle hukuka uyarlık görülmediği,
EK-1 "Okul Servis Araçları Çalıştırılması Tip Şartnamesi"nin 6. maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendi yönünden;