muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27009, Karar No: 2016/6226, Tarih: 27.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/27009 E.  ,  2016/6226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında 29.06.2011 tarihli aramada ele geçen 688 karton kaçak sigara ile ilgili olarak her gönderi için ayrı ayrı açılan davalar neticesinde, .....Asliye Ceza Mahkemesince 2011/640 Esas, 2011/643 Esas, 2012/200 Esas ve 2012/315 Esas numaralı dosyalar üzerinden ayrı ayrı yapılan yargılama sonucunda mahkumiyet kararları verildiği anlaşılmakla;

Sanığa atılı eylemin sübutu halinde her dört gönderi için sadece tek suç oluşturacağının kabulüyle; sanık ... hakkına Dairemizin 2014/9264 K. ve 2014/4562 K. numaralı ilamları da gözetilerek yukarıda esas numaraları yazılı dosyaların birleştirilmesi, kesinleşmiş olanların celbedilip değerlendirilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29791, Karar No: 2020/2253, Tarih: 17.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/29791 E.  ,  2020/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 28.01.2002 tarihinden itibaren davalının ... şubelerinde 08.30-21.30, çoğu kere 22.00’ye kadar hafta sonu, genel tatil dahil olmak üzere çalıştığını, en son 1.230,00 TL net aylık aldığını, ayrıca senede üç kez bir maaş tutarında ikramiye aldığını, maaşın bir kısmının bankaya bir kısmının elden ödendiğini, 2010 yılı Aralık ayında maaşlara zam yapıldığını ancak zam yapılan personele boş senet imzalama şartı koşulduğunu, müvekkilinin daha önce senet imzalayarak davalıya teslim etmesine rağmen tekrar senet istenmesine karşı çıktığından herkese yapılan zammın kendisine yapılmadığını, işten çıkarılmakla karşı karşıya kaldığını, kendisinden basit sebeplerle savunma istendiğini, 13-14 saat olan çalışma saatlerinin iyileştirilmemesi, fazla çalışma alacaklarının ödenmemesi sebepleriyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini, alacaklarını talep ettiği halde sonuç alamadığını iddia ederek, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret fark alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının hizmet süresinin SGK kayıtlarında tam gösterildiğini, iş akdi haksız olarak feshedildiğinden kıdem tazminatının koşullarının oluşmadığını, ücretin taraflar arasında geçerli ve imzalı sözleşme ile belirlendiğini, ücret ödemelerinin imzalı bordroya dayandığını, davacının son ücretinin 900,00 TL net olduğunu, davacının ücret, ikramiye ve zam farkı iddialarını kabul etmediklerini, davacıya bordrolarda yer alacak şekilde fazla mesai tahakkuklarının yapıldığını ve banka kanalıyla ödendiğini, davacının bordroya itirazı olmadığı gibi çekince de koymadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi kısmi dava açarak, fazla çalışma ile ulusal bayram genel tatil alacaklarını talep etmiştir.

Hesaplamanın yapılmasından sonra davacı vekili tarafından 08.07.2015 tarihinde ıslah suretiyle sözü edilen alacaklarla ilgili dava konusu miktarlar artırılmış, davalı vekili tarafından usulüne uygun olarak 15.07.2015 tarihli dilekçeyle zamanaşımı def'i ileri sürülmüştür.

2-Davacı işçi kısmi dava açarak, fazla çalışma ile ulusal bayram genel tatil alacaklarını talep etmiştir.

Hesaplamanın yapılmasından sonra davacı vekili tarafından 08.07.2015 tarihinde ıslah suretiyle sözü edilen alacaklarla ilgili dava konusu miktarlar artırılmış, davalı vekili tarafından usulüne uygun olarak 15.07.2015 tarihli dilekçeyle zamanaşımı def'i ileri sürülmüştür.

Dava belirsiz alacak davası olarak açılmadığı halde ıslah dilekçesinde belirsiz alacak davası açıldığının ileri sürülmesi sonuca etkili değildir.

Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı def'i dikkate alınarak fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları bakımından bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2600, Karar No: 2013/3004, Tarih: 09.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/2600 E.  ,  2013/3004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/84526

MAHKEMESİ : Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK 81, 35/2, 29, 62 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Cindi hakkında 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan açılan davayla ilgili hüküm kurulmamış ise de, bu hususta dava zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2- Aralarındaki irtibat nedeniyle, Mardin 2. Ağır Ceza Mankemesi'nin 04.02.2010 günlü 2008/195 Esas ve 2010/65 Karar sayılı kararı ile Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.12.2011 günlü 2008/11 Esas ve 2011/457 Karar sayılı kararı birlikte incelenmiştir.

3 - Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Cindi'nin, mağdur Abdullah'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a) Mağdur Abdullah'ın, 13.09.2007 tarihinde sanık Cindi'nin kardeşi Dilan'ın kasten yaralama sonucu ölümüne neden olduğu, Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.12.2011 günlü 2008/11 Esas ve 2011/457 Karar sayılı kararıyla TCK.nun 87/4 ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırıldığı, bu kararın Dairemizin 08.04.2013 günlü 2013/61 Esas ve 2013/2926 Karar sayılı karar ile onanmasına karar verildiği, sanık Cindi'nin, 29.09.2007 tarihinde kardeşinin öldürülmesinin yarattığı haksız tahrik altında, kardeşini öldüren mağdur Abdullah'ı tabancayla birden fazla ateş ederek yaraladığı olayda; sanık Cindi'nin cezasından TCK.nun 29. maddesi uyarınca azami oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

b) Sanık hakkında tasarlayarak öldürmeye teşebbüsten kamu davası açılması karşısında, tasarlayarak öldürme suçuna teşebbüsün oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 09/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1610, Karar No: 2017/7208, Tarih: 24.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/1610 E.  ,  2017/7208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, davalı Kurum tarafından eksik işçilik sonucu tahakkuk ettirilen fark prim borcu hesabında, dikkate alınmayan fatura bedellerinin mahsubu ile bu miktarda kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamımızda, “…davacı tarafından, ihtilaf konusu faturalardaki işlerin kurulum ve montajının satın alınan şirket tarafından kurulduğu belirtilmiş ve buna ilişkin olarak fatura düzenleyicilerin fatura muhteviyatı cihazların kendi firmaları tarafından kurulumlarının gerçekleştirildiği yönünde davacı tarafa vermiş oldukları yazılı beyanları delil göstermesine karşılık, ilgili faturaların salt malzeme fatura tutarlarını içerdiği anlaşılmakla, bu cihazların kurulumunun kim tarafından gerçekleştirildiği hususu tam olarak aydınlatılmamıştır” husus belirtilmiş olup, mahkemece bozma sonrası yapılan araştırma ile söz konusu eksikliğin giderilmediği anlaşılmıştır.

Her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kurulumun tarafından yapıldığı ilgili Belediye tarafından bildirildiği için,nolu fatura tutarı işçilikli malzeme tutarı olarak değerlendirilmiş ise de; İl Emniyet Müdürlüğünce de, ilgili faturalardaki cihaz ve yazılımların kurulumlarının davacı şirket tarafından gerçekleştirildiği belirtilmiş olduğundan, söz konusu çelişkinin tam olarak giderilmediği anlaşılmakla, belirtilen çelişkinin tam olarak giderilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4736, Karar No: 2012/9074, Tarih: 05.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/4736 E.  ,  2012/9074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kendisini savunamayacak durumdaki kişiyi kasten öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e, 29/1, 31/2, 62/1 maddeleri gereğince 5 yıl 10 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06/03/2007 gün ve 31/56 sayılı kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceğinden, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. fıkrasına aykırılık suçundan kurulan hükümle ilgili olarak sanık müdafiinin temyizi ile ilgili esas hakkında görüş bildirilmediği anlaşılmakla, ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na (TEVDİİNE), 05/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7260, Karar No: 2016/11108, Tarih: 24.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7260 E.  ,  2016/11108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme hükmü davalıya 13.04.2016 tarihinde, davalı vekiline ise 14.04.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı HUMK’nın 36/A maddesinde öngörülen (7) günlük yasal süre geçirildikten sonra davalı tarafından 25.04.2016 tarihinde verilmiş, temyiz harcı ise 02.05.2016 tarihinde yatırılmıştır. Her nekadar merci tarafından temyiz süresi (15) gün olarak belirtilmiş ise de Hukuk Genel Kurulunun 13.03.2013 gün 2012/19-779 Esas 2013/355 sayılı kararında da benimsendiği üzere kanunda açıkça düzenlenen temyiz süresinin merci tarafından değiştirilmesinin mümkün olmadığı ve bunun davalıya yönelik herhangi bir hak doğurmayacağı gözönünde bulundurularak süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden temyiz dilekçesinin süre yönünden reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 24.11.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14550, Karar No: 2011/7340, Tarih: 16.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14550 E.  ,  2011/7340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/09/2009 tarih ve 2006/446-2009/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Antalya Baro Meslek Lisesi’nde 2005 yılında yaşanan bir olayın okul müdürünün odasına bizzat müdür tarafından yerleştirilmiş gizli bir kamera ile tespit edilen yayın hakkı müvekkiline ait görüntülerin 7.9.2006 tarihinde ilk kez müvekkili şirkete ait televizyon kanalında yayınlanmasından bir gün sonra 8.9.2006 tarihinde davalı şirkete ait televizyon kanalında haber bülteni sırasında kaynak belirtilmeden ve müvekkilinin logosu buzlanarak yayınlandığını, müvekkilince hazırlanan alt yazılar ve canlandırmanın da bu yayında kullanıldığını, davalının eyleminin 5846 sayılı Kanun hükümleri ile haksız rekabet hükümlerine aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davalının yayınının haksız tecavüz olduğunun tespiti ile tecavüzün men'ine, müvekkilinin uğradığı zararın (rayiç bedelin) ve 5846 sayılı Kanun’un 68/1. hükmü gereğince üç kat fazlasının tespitine, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak koşulu ile 2.000,00 YTL tazminatın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait televizyon kanalında yer alan haberin sırf gizli kamera ile tespit edilmiş görüntülerin yayınlanmasından ibaret olmayıp, tartaklanan öğrenci ile yapılan röportajı ve bu olayın ortaya çıkmasından sonra Milli Eğitim Bakanlığı tarafından okul müdiresi hakkında başlatılan soruşturmanın kamuoyuna duyurulmasını da içerdiğini, gizli kamera görüntülerinin FSEK anlamında eser sayılmadığını, eser niteliğini taşımayan haber niteliğindeki bu görüntüler üzerinde 5846 sayılı Kanunun 80. maddesi uyarınca eser sahipliğine bağlı haklar kapsamında bir hakkın söz konusu olamayacağını, 80. madde kapsamında kaldığı kabul edilse dahi aynı madde uyarınca eserin kamu düzeni veya haber amacıyla kamuya arzı için yazılı izin gerekmeyeceğini, Eser Sahibinin Haklarına Komşu Haklar Yönetmeliği’nin 24. maddesinin de bu doğrultuda olduğunu, somut olayda alenileşmiş bir haber söz konusu olup yayınlanmasının hukuka uygunluk teşkil etmesi sebebiyle haksız rekabet de olmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu görüntülerin 5846 sayılı kanunun 5. maddesinde belirtilen sinema eseri niteliğinde olmadığı, eser sayılmasa dahi davacı yayın kuruluşunun gerçekleştirdiği dava konusu görüntüler üzerinde FSEK’nun 80.maddesi uyarınca komşu hak sahipliği bulunduğu, radyo ve TV kuruluşunun eser sahibine komşu hakkının doğumu için söz konusu yayını gerçekleştirmiş olması yeterli olup, FSEK kapsamında koruma elde edilmesi için yayın konusunun mutlaka eser olması gerekmediği, davalının eylemini FSEK’nun 35. maddesindeki iktibas serbestisi içinde değerlendirme imkanı da bulunmadığı, maddede düzenlenen hususun belli şartlar altında özellikle güzel sanat eserleri ile ilim ve edebiyat eserlerinin, bazı eser türlerinde iktibas edilmesine yönelik olduğu, somut olayda ise görüntülerin eser niteliğinde bulunmadığı, davacının görüntülerinin neredeyse tamamının tekrarlanarak ve davacının logosu buzlanma yapılıp gizlenmek suretiyle yayınlanması karşısında davalının eyleminin FSEK’nun 36. maddesi kapsamında da değerlendirilemeyeceği, görüntüler ticari mahiyette görüntüler olup, olayda 5846 sayılı kanunun 84.maddesi uyarınca haksız rekabete ilişkin hükümlerin uygulanacağı, davacının FSEK’nun 68/1. maddesi uyarınca zararının üç katını talep edebileceği, yayın bedelinin meslek kuruluşlarının görüşü doğrultusunda 2000 USD olabileceği, ancak talebin 2.000 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının eyleminin davacının 5846 sayılı Kanun’dan kaynaklanan haklarına haksız tecavüz oluşturduğunun tespiti ile men'ine, 2.000,00 TL’nin 8.9.2006 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4704, Karar No: 2023/8129, Tarih: 02.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4704 E.  ,  2023/8129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/848 Esas, 2022/1386 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kilis Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.04.2022 Tarihli ve 2022/494 Esas, 2022/538 Karar Sayılı Kararı

Kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:... İç Kapı No:5 .../Aydın olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Nazilli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.09.2022 Tarihli ve 2022/848 Esas, 2022/1386 Karar Sayılı Kararı

Kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:1 D:24 .../Kilis olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca temsil kayyımı atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya resen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

1. Kayyım atanmasına ilişkin davada kesin yetki söz konusu olup, bu yön kamu düzenine ilişkindir.

2. Dosya kapsamından, kayyım atanması istenilen küçüğün yerleşim yerinin .../Kilis olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Kilis Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kilis Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9437, Karar No: 2014/5518, Tarih: 27.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9437 E.  ,  2014/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.03.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

1- 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs. konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

2- Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye