muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4467, Karar No: 2010/5764, Tarih: 24.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4467 E.  ,  2010/5764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat Asliye 2.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manavgat Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.06.2008 tarih ve 2006/354-2008/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kooperatif ortaklığından yönetim kurulu kararı gereğince usul ve yasaya aykırı bir şekilde ihraç edildiğini ileri sürerek, ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatif tüzel kişiliği aleyhine açılması gerektiği halde yönetim kurulu üyeleri aleyhine açıldığından davanın husumetten reddinin gerektiğini, davacının kooperatif ortağı olabilmek için gereken koşulları yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı tarafın davalı kooperatif ortaklığından anasözleşme hükmü gereğince eksiklikleri gidermek için süre vermeden ve bu konuda ihtarname çekmeden çıkarıldığını iddia ettiği, oysa davalı kooperatifin anasözleşmesinin 10.maddesi hükmünde ortaklık şartlarını taşımayan ortağın, bu şartları yerine getirmesi için ihtarname çekerek süre vermeksizin ortaklıktan çıkarmasında şekil noksanlığının bulunmadığı, ayrıca davacının anasözleşmenin 10.maddesinin 5. ve 6. fıkraları uyarınca ortaklık şartlarını taşımadığı, davacının ortaklık şartlarının gereğini biliyor olmasına rağmen yaklaşık 10 yıldır durumunu şartlara uygun hale getirmediği ve çıkarılması üzerine dava açmasının MK'nun 2.maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, ihraç kararının iptali istemine ilişkin olup, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere, davalı kooperatif yönetim kurulunca anasözleşmenin 10/3-5 nci maddelerine dayalı olarak davacının "taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak" ve "kooperatifin amacına uygun motorlu araç bulunmak" şeklindeki ortaklık koşullarını taşımadığından dolayı iki ayrı nedenle ortaklıktan ihraç edilmiş, mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

1- Dava, ihraç kararının iptali istemine ilişkin olup, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere, davalı kooperatif yönetim kurulunca anasözleşmenin 10/3-5 nci maddelerine dayalı olarak davacının "taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak" ve "kooperatifin amacına uygun motorlu araç bulunmak" şeklindeki ortaklık koşullarını taşımadığından dolayı iki ayrı nedenle ortaklıktan ihraç edilmiş, mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, mahkemenin kabulünün aksine kooperatif anasözleşmesinin ortaklık şartlarını belirten 10’ucu maddesinde, kooperatife ortak olabilme şartları arasında araç sahibi olma koşulu da gösterilmiş ise de, araç sahibi olunmaması, hemen üyenin ortaklık sıfatını yitirmesi sonucunu doğuracak bir neden olarak kabul edilemez. Ortağın yeniden araç sahibi olma veya ortaklığı devir etme ihtimali mümkün bulunduğundan, bu konuda ortağa uygun bir süre içerisinde araç sahibi olması yönünden bir ihtar yapılması ve bundan sonra bu şartı yerine getirmediği takdirde ihraç edilmesi, hayatın olağan akışına, iyiniyet kurallarına ve kooperatifin amacına uygun olacağından, bu husus gözetilmeksizin davacının ihracına karar verilmesi doğru değildir. Dairemiz’in yerleşik uygulaması bu yöndedir (11.Hukuk Dairesinin 2001/8407-2002/516 Karar, 2004/5114-2005/1744 Karar).

Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, davacının anılan bu nedenle yapılan ihracının belirtilen bu ilkeler çerçevesinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi yerine yanlış ilkeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

2- Öte yandan, "taşıyıcılığı bilfiil meslek edinmiş esnaf olmak" ile ilgili ihraç nedeni ile yukarıda anılan ihraç nedeni arasındaki sıkı bağlantı bulunması nedeniyle esasen bu iki ihraç nedeninin bir arada değerlendirilmesi gereği ve zorunluluğu mahkemece nazara alınmadan bu ihraç nedeni ile ilgili olarak da eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

3- Diğer yandan, mahkemece, davacının ihraç nedeni ile sınırlı olarak yargılama yapılarak karar verilmesi yerine, ihraç nedeni dışındaki nedenlerin de inceleme konusu yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14354, Karar No: 2014/14678, Tarih: 15.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/14354 E.  ,  2014/14678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2014

NUMARASI : 2014/199-2014/171

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09/02/2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, haciz esnasında İİK madde 99 uyarınca uygulanan işlemin iptali talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2185, Karar No: 2014/3883, Tarih: 25.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2185 E.  ,  2014/3883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulması, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden; Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca vesayet altına alınarak kendisine vasi tayin edilen mağdure adına vasinin davaya katılabilmesi için aynı Kanunun 462/8. maddesine göre husumet izni alınmadan katılma kararı verilmiş ise de, hükümden sonra husumete izin kararı alınıp dosyaya eklenerek bu eksiklik giderildiğinden; suça sürüklenen çocuk onsekiz yaşını doldurmadığı halde, CMK.nın 185. maddesine aykırı olarak 04.03.2009 ile 21.12.2009 tarihleri arasındaki duruşmaların açık yapılması ve hükmün açık duruşmada tefhim edilmesi ise telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçunu zincirleme şekilde işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nın 61/4-5. maddeleri hükümleri de dikkate alınarak 102/1 ve 102/3-a madde ve fıkraları uyarınca verilecek ceza üzerinden 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak miktarın, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç nedeniyle 102/5. maddenin tatbikiyle bulunacak ceza üzerine eklenerek sanığın cezasının belirlenmesi gerekirken bu sıralamaya aykırı olarak TCK.nın 43. maddesinin 102/5 maddesinden önce uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nın 43, 102/5, 31/2 ve 62. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümler hükümden çıkartılarak yerlerine “ Olay sebebi ile mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu anlaşıldığından TCK.nın 102/5. maddesi gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, basit cinsel saldırı suçunu zincirleme şekilde işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nın 102/1 ve 102/3-a madde ve fıkraları uyarınca verilen ceza üzerinden 43/1. maddesi gereğince takdiren 1/3 oranında artırım yapılması suretiyle bulunan 1 yıl hapis cezasının neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç nedeniyle 102/5. maddenin tatbikiyle bulunan ceza üzerine eklenerek 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk suç tarihinde 12 yaşını tamamlayıp 15 yaşını tamamlamadığından TCK.nın 31/2. maddesi gereğince cezasında 1/2 oranında indirim yapılarak 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuğun duruşmada izlenen kişiliği nazara alınarak TCK.nın 62/1. maddesi cezasında gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 4 YIL 7 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5555, Karar No: 2013/9854, Tarih: 21.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5555 E.  ,  2013/9854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Devlet Hastanesinde çalışırken bir gerekçe gösterilmeden işten çıkarıldığını, müvekkilinin aslında hasta bakıcıların yapması gereken işleri dahi yaparak işine gereken özeni gösterdiğini, müvekkilinin hastanenin temizlik işleri dışında çok farklı işlerde çalıştığını, asıl ve gerçek işverenin ... Devlet Hastanesi olduğunu, taşeron şirketler ile Devlet Hastanesi arasındaki ilişkinin tamamen muvazaalı olduğunu belirterek haksız yapılan feshin geçersizliğine ve müvekkilinin ... Devlet Hastanesi iş yerindeki işine iadesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...; sahibi olduğu şirketin asıl işveren olan T.C. Sağlık Bakanlığına bağlı ... Devlet Hastanesinin temizlik işlerini ihaleye girerek alan alt şirket olduğunu, işçiler üzerinde SSK kayıtlarının tutulması, ücretlerinin ödenmesi dışında tasarruf yetkisinin bulunmadığını, davacının ... Devlet Hastanesinin işçisi olduğundan bahisle husumet itirazında bulunduğunu ve husumet yönünden kendisi aleyhine açılan davanın Reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

Davalı Sağlık Bakanlığı ... Devlet Hastanesi vekili; ... Devlet Hastanesi Baştabipliğine 09.06.2008 Tarihindeki ihale ile 28 aylık sözleşme ile işçi alımı yapıldığını, ... Devlet Hastanesi Baş Tabipliğinin işçilerin işe alınmasında ve işten çıkartılmasında tasarruf sahibi olmadığını, işçilerin işe alınmasında ve çıkartılmasında tasarruf sahibinin yetkili firma olduğunu, idare tarafından gerçekleştirilmeyen bir hukuki işlem nedeniyle sorumlu tutulmasının yersiz ve mesnetsiz olduğunu, 12.01.2011 Tarihinde yapılan 36 Aylık işçi alımı sözleşmesinde yetkili firma tarafından davacının isminin ... Devlet Hastanesi Baştabipliğine bildirilmediğini, bu nedenlerden dolayı açılan davanın öncelikle husumetten reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı ... hakkında husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, Sağlık Bakanlığı yönünden iş sözleşmesinin işverence geçerli neden bulunmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, davalı ... hakkında husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, Sağlık Bakanlığı yönünden iş sözleşmesinin işverence geçerli neden bulunmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla İş Kanununun 2 nci maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka İş Kanununun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Yasa ile İş Kanununun 2 nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, İş Kanununun 5 inci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin kararları da bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

İş Kanununun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 15.5.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5763 sayılı Yasanın 1 inci maddesiyle değiştirilmiş ve alt işverenin işyerini bildirim yükümü getirilmiştir. Alt işveren bu bildirimi asıl işverenle aralarında düzenlenmiş olan yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte yapmak durumundadır. Alt işverenlik sözleşmesi ilgili bölge müdürlüğü ile gerektiğinde iş müfettişleri tarafından incelenecek ve kurumca re’sen muvazaa araştırması yapılabilecektir.

Muvazaanın tespiti halinde bu yönde hazırlanan müfettiş raporu ilgililere bildirilir ve ilgililer altı iş günü içinde yetkili iş mahkemesine itiraz edebilirler. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. İş Müfettişliği tarafından hazırlanan muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin tespit edildiği rapora ilgililerin süresi içinde itiraz etmemesi ya da mahkemece muvazaalı işlemin varlığına dair hüküm kurulması halinde, alt işverenliğe dair tescil işlemi iptal edilir. Bu halde alt işveren işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.

Asıl işveren alt işveren ilişkisi ve muvazaa konuları, 5763 sayılı Yasayla iş kanununda yapılan değişiklikler ve buna bağlı olarak çıkarılan Alt İşveren Yönetmeliğinin ardından farklı bir anlam kazanmıştır. Yönetmelikte “yazılı alt işverenlik sözleşmesi”nden söz edilmiş ve çeşitli tanımlara yer verilmiştir.

Alt İşveren Yönetmeliğinde;

1) İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

Alt İşveren Yönetmeliğinde;

1) İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

4) Kamusal yükümlülüklerden kaçınmak veya işçilerin iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi yahut çalışma mevzuatından kaynaklanan haklarını kısıtlamak ya da ortadan kaldırmak gibi tarafların gerçek iradelerini gizlemeye yönelik işlemleri,

ihtiva eden sözleşmeler muvazaalı olarak açıklanmıştır.

Somut olayda davacı davalı alt işveren ...’ün işçisi olarak, ...’ün davalı Sağlık Bakanlığı’na bağlı ... Devlet Hastanesi Başhekimliğinden ihale yoluyla aldığı temizlik işinde temizlik görevlisi olarak çalışmaktayken iş sözleşmesi sonlandırılmıştır. Davacı dava dilekçesinde davacının kendisine tevdi edilen evrak getir götür ,laboratuvar sonuçlarının alınması, hastaların röntgen ve diğer testler için hastane bölümlerine taşınması altlarının alınması gibi hastabakıcıların yaptığı görevleri yaptığını iddia etmiştir. Davacı tanıkları davacının temizlik işinde çalıştığını belirtmişler ayrıca davacının nerede çalışması istenirse orada çalıştığını belirtmişlerdir. Ancak davacı tanıklarının bu beyanları muvazaa olgusunu kanıtlamakta soyut olup, davacının temizlik işinde alt işverenlikte çalıştığı, buna göre asıl işveren alt işveren ilişkisinin davacı yönünden geçerli olduğu, davacının alt işverenin işyerine iadesine, işe iadenin mali sonuçlarından davalıların birlikte sorumlu olacağı şekilde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca davalı Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olmasına rağmen aleyhine harca hükmedilmesi de hatalı olup bozma nedenidir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Sonuç:

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davalı alt işveren tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ...’ün işyerine İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı alt işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminattın her iki davalının birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için davalı alt işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacı işçinin işe iadesi için davalı alt işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davalı Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olduğundan aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına, davacının yatırdığı 39,70 TL harcın davalı ...’ten alınarak davacıya verilmesine, davacının yaptığı harçlar hariç 98 TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

Kesin olarak 21.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.