muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7356, Karar No: 2011/12167, Tarih: 12.07.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/7356 E.  ,  2011/12167 K.**

**"İçtihat Metni"**

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesinin son fıkrası ve 6110 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 2. fıkrası ile 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararı gereğince; bu dava dosyasının Yargıtay 10. Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/8149, Karar No: 2020/3187, Tarih: 08.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/8149 E.  ,  2020/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10393, Karar No: 2017/7016, Tarih: 19.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/10393 E.  ,  2017/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce,aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/894, Karar No: 2015/20820, Tarih: 22.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/894 E.  ,  2015/20820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya ait 5 adet ineğin davalı kuruma ait kopmuş elektrik teline basması sonucunda ineklerin telef olduğunu belirterek, 21.000 TL inek bedeli ile 8.956 TL kazanç kaybının davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili cevabında, olay tarihinde rüzgar olduğunu, kusurları bulunmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 21.000 TL inek bedeli ile 4.498 TL kazanç kaybı bedeli toplamı 25.498 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.Dosya kapsamına göre, 03.12.2012 olay tarihinde davacıya ait ineklerin dağda otladığı sırada rüzgarın etkisi ile kopan elektrik teline temas etmesi sonucu öldüğü, Cumhuriyet Başsavcılığının Hazırlık evrakında alınan bilirkişi raporuna göre ... cinsi ineklerin toplam değerinin 21.000 TL olduğu açıklanmıştır.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise 02.12.2012 tarihinden, 09.09.2013 dava tarihine kadar 5 adet ineğin süt gelirinden 4.498 TL kazanç kaybı bulunduğu belirtilmiştir.Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda da dava konusu elektrik direklerinin sallanmakta olduğunu, bakımının yapılmadığını, en ufak rüzgarda yıkılabilecek durumda olduğundan davalının asli kusurlu olduğu tespit edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verildi.Davacı, (5 adet ineğinin) davalı ...nin sorumluluğunda olan kopmuş vaziyetteki elekrik akımına kapılarak telef olduğunu, 21.000,00 TL zarara uğradığını, büyükbaş hayvanların tamamı süt veren inek cinsinden olduğundan 8.956,00 TL de kazanç kaybı olduğunu ileri sürerek toplam 29.956,00 TL maddi tazminatın haksız fiilin meydana geldiği 03.12.2012 tarihinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.Mahkemenin hükmüne esas aldığı 09.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda, dava tarihi itibari ile telef olan dört adet ... melezi ile ... siyah beyaz (Alaca) süt ırkının toplam değerinin 21.000,00 TL olduğu belirtilmiştir.Somut olayda, mahkemece; davacının ölen ineğinin bedeli ile haksız fiilin meydana geldiği tarihle dava tarihi arasındaki brüt süt gelirinden oluşan kazanç kaybına da hükmedilmiştir. Ölen hayvanlar için belirlenen 21.000,00 TL değerin içinde ileride sağlanabilecek sütten elde edilecek gelirde bulunmaktadır. Maddi tazminatın kapsamı gerçek zararla sınırlı bulunmaktadır. (6098 sayılı TBK 50, BK 42 md.) Bu nedenle hayvanlardan ileride elde edilebilecek sütün gelirinden yoksunluk nedeniyle ayrıca süt bedeline de hükmedilmesi doğru değildir. Ölen hayvanların piyasa değeri davacının zararı olarak kabul edilerek davacının zararına hükmedildiğine göre, elde edilebilecek süt miktarıda dikkate alınarak ayrıca kazanç kaybına da hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9005, Karar No: 2010/14980, Tarih: 11.10.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/9005 E.  ,  2010/14980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, taklit olarak üretildiği tespit edilen dava konusu temizlik maddelerinin 4703 sayılı Kanunun 11.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Sağlık Müdürlüğüne TEVDİİNE, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4817, Karar No: 2013/25346, Tarih: 30.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/4817 E.  ,  2013/25346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3642, Karar No: 2018/2719, Tarih: 09.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3642 E.  ,  2018/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile davacının ...'da bulunan yazlık sitelerden biri olan... Sitesi'nin yönetimi olduğunu, aynı alanda üç ayrı parsel bulunduğunu, bu üç parseldeki evlerin kullandığı tek bir ortak foseptik bulunduğunu, bu foseptiğin bakımı ve vidanjör vasıtasıyla boşalttırılmasının müvekkil yönetim tarafından yapıldığını borçlunun da bahsi geçen yazlık sitede daire sahibi olup, belirtilen foseptiği bilfiil kullandığını, ancak borçlunun kullanımından kaynaklanan katkı payını ödemediğini bu sebeple ... İcra Müdürlüğünün 2015/318 Esas sayılı dosya üzerinden başlatılan takipte foseptik kullanım katkı payı olarak 1000.-TL'nin tahsilinin talep edildiğini; ancak borçlunun takibe tahsili geciktirme amaçlı olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın sitenin ortak kullanımındaki foseptiğin kullanım bedelinin tahsiline yönelik olduğu ve uyuşmazlığın 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre çözümlenmesi gerekeceğinden ve bu konuda yargılama yapma görevi Sulh Hukuk Mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın sitenin ortak kullanımındaki foseptiğin kullanım bedelinin tahsiline yönelik olduğu ve uyuşmazlığın 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre çözümlenmesi gerekeceğinden ve bu konuda yargılama yapma görevi Sulh Hukuk Mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere göre davacı dava dilekçesinde aynı alanda üç ayrı parsel bulunduğunu, bu üç parseldeki evlerin kullandığı tek bir ortak foseptiği kullandığını beyan ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece dava konusu dava dilekçesindeki taşınmazların ada ve parsel numaraları taraf vekillerinin bilgisine başvurularak tespit edilerek sözü edilen sitenin üzerinde kurulduğu parsel ya da parsellerde kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulup kurulmadığı, bir ya da birden fazla parsel üzerinde olup olmadığı, birden fazla parsel üzerinde bulunuyorsa 5711 sayılı Kanun ile değişik Kat Mülkiyeti Kanunun 66 ve 67. maddeleri gereğince toplu yapıyı oluşturan imar parselleri ve ortak yerlerin tapuda birbirleriyle bağlantılarını sağlamak suretiyle irtibatlandırılıp irtibatlandırılmadığı sorularak buna ilişkin tapu kayıtlarının ve toplu yapı yönetim planı örneğinin, toplu yapı kurulmamış ise ilgili ada ve parsellere ait tapu kaydı ve yönetim planı örneklerinin tapu müdürlüğünden getirtilmeli, anataşınmaz 5711 sayılı Kanunla değişik Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca gerekli işlemleri tamamlayıp tapu kütüğüne toplu yapı olarak tescil edilmemiş olan birden fazla parsel üzerinde kurulu yapı ise Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmadığından, bu gibi yapı birlikteliklerinde ortaya çıkan uyuşmazlıkların genel hükümlere göre ve davanın konusu dikkate alınarak asliye hukuk mahkemesinde incelenip çözümleneceği ve görevli olunacağı için işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.Tapudan gelen cevabi yazılardan görevli olmadığının anlaşılması halinde ise mahkemece Kat Mülkiyeti Kanununun Ek .... maddesi uyarınca, bu kanundan doğan her türlü uyuşmazlığın değerine bakılmaksızın sulh hukuk mahkemesince çözümleneceği gözetilerek taraflar arasındaki davaya sulh hukuk mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 09/04/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15352, Karar No: 2012/20665, Tarih: 13.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/15352 E.  ,  2012/20665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2010 gün ve 2006/679-2010/312 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/06/2012 gün ve 2011/4696-2012/11072 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin HAMUR CAFE ve HAMURABİ ibareli marka tescillerinin bulunduğunu, davalının ise müvekkilinin markalarıyla karıştırma ihtimali yaratacak derecede benzer biçimde HAMURRABİ markasını kullanarak ticari faaliyette bulunduğunu, börek, pide, lahmacun gibi hamur ürünleri satışı yaptığını, davalının bu eyleminin müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, davalının tecavüz teşkil eden fiillerinin tespitini, ve men’ini, davalının marka hakkına tecavüz teşkil eden eylemlerinin tespitini ve durdurulmasını, davalıların elde edeceği muhtemel kazanç ya da ödemeleri gereken lisans bedeline göre belirlenerek 20.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında maddi tazminat talebini ıslah ederek toplam 34.000 TL maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, müvekkilinin hitap ettiği müşteri çevresi ile sattığı ürünlerin davacıdan farklı olduğunu, davacının zararının bulunmadığını, HAMURRABİ ibaresinin HAMMURABİ kanunları olarak bilinen eski bir ad olduğunu, bu ismi herkesin kullanabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının eyleminin marka hakkına tecavüz ve aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının davacıya ait marka hakkına tecavüzün tespitine ve önlenmesine, takdiren lisans bedeli karşılığı olan 12.930,30 TL maddi tazminat ile, takdiren 2.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27/06/2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 13/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18810, Karar No: 2018/6626, Tarih: 24.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18810 E.  ,  2018/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi, ile erkek yararına verilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-davacı kadının mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında, davacı-davalı erkeğin de kadını tehdit ettiği, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda az da olsa kusurlu bulunduğu kadının boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Kadının davasının da kabulü gerektiği halde reddine karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında temyiz itirazları yersizdir.

b)Davalı-davacı kadın, Türk Medeni Kanununun 175. maddesine dayalı yoksulluk nafakası talebini dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması tamamlandıktan sonra ön inceleme duruşmasında ileri sürmüştür. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde tarafların, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilecekleri yahut değiştirebilecekleri, ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen tarafın onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebileceği yahut değiştirilebileceği, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunmanın genişletilemeyeceği gibi değiştirilemeyeceği de hükme bağlanmıştır. O halde, davalı-davacı kadının süresinde talep edilmeyen ve karşı tarafça da açıkça muvafakat edilmeyen ıslah da yapılmamış olan Türk Medeni Kanununun 175 maddesine dayalı yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

c)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b ve 2/c bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 2/a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/2343, Karar No: 2019/5141, Tarih: 14.11.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/2343 E.  ,  2019/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının 10.09.2012 tarihinden iş akdinin sona erdiği 11.11.2012 tarihine kadar davalının yetkilisi bulunduğu ... Nakliyat firmasında tır şoförü olarak çalıştığını, iş verenler tarafından işe girişte davacıdan boş bir teminat senedi alındığını, davacının işverenlere bir zararının olmadığını, iş akdinin haklı nedenlerle fesh olunduğunu, işe girişte alınan teminat senedinin gerçeğe aykırı doldurularak davalı tarafından İstanbul 6. İcra Müdürlüğü’nün 2013/11790 esas sayılı dosyası ile takibe konulduğunu iddia ederek davacının yukarıda anılan icra takip dosyasından dolayı borçlu olmadığının tespitine ve % 20 oranında kötü niyetli takip tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının doğru olmadığını, bonodaki alacağın taraflar arasındaki alacak-borç ilişkisinden kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Dava, Bakırköy 27. İş Mahkemesi’nde açılmış, anılan bu mahkemenin 2014/500 esas ve 2015/356 karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Mahkemece davacının, dava konusu senedin teminat olarak işe giriş aşamasında verildiğini ve iradesinin aksine doldurulduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen ve sebepleri bildirilmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.