muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/3121, Karar No: 2024/5436, Tarih: 18.10.2024

İdarenin sorumluluğuna ilişkin kusursuz sorumluluk ilkesi, kusurlu yürütülen bir kamu hizmeti bulunmasa dahi ortaya çıkan özel ve olağan dışı zarar ile idarenin faaliyeti arasında neden sonuç ilişkisi (illiyet bağı) bulunması, diğer bir ifade ile zararın yürütülen kamu hizmetinin neden ve etkisi ile ortaya çıkması halinde söz konusu zarardan idarenin sorumlu tutulmasını öngörmektedir.
Hakkaniyet, nesafet, kamu külfetleri karşısında eşitlik, idareye güven, fırsat ve imkan eşitliği ilkeleriyle açıklanan kusursuz sorumluluk ilkesi hukuk devletinde vatandaşların idari işlem ve eylemler nedeniyle uğradıkları zararların tazmini bakımından kusura dayalı sorumluluk ilkesinin yeterli güvenceyi sağlamaması nedeniyle yargısal içtihatlarla geliştirlmiş ve bu ilke gereğince zarara sebep olma hali sorumluluk için gerekli ve yeterli görülmüştür. Dolayısıyla kusursuz sorumlulukta idari faaliyet ile uğranılan zarar arasında illiyet bağının kanıtlanması yeterlidir. 
Kusursuz sorumluluk, genellikle risk ilkesi ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi çerçevesinde değerlendirilmektedir. Risk ilkesi, idarenin yürüttüğü bazı faaliyetlerin, kullandığı eşyaların veya uyguladığı yöntemlerin bünyesinde yer alan riskin idarenin kusuru olmaksızın ortaya çıkması nedeniyle bireylerin uğramış olduğu zararın idarece karşılanmasını öngörür. Bu ilke uygulanırken kamusal faaliyetin, eşyanın ya da yöntemin bünyesinde barındırdığı riskin gerçekleşme olasılığının bireylerin öznel niteliklerine göre farklılaşacağı açıktır. Bazen yetişkin bireyler için risk barındırmayan bir kamusal faaliyet çocuklar için risk taşıyabilir ya da bir meslek erbabı için olağan ve sıradan sayılan kimi işlemler bu meslek dışında olanlar için tehlike barındırabilir. Bu nedenle risk ilkesinin somut olaylara uygulanmasında bir taraftan faaliyete, eşyaya ve yönteme öte yandan bu alandan etkilenen bireyin öznel durumuna bakmak gerekir.
 Fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesinin temelinde ise, idarenin toplum yararına yürütmüş olduğu bayındırlık hizmetleri gibi bir faaliyet nedeniyle yine toplumdan bazı kişilerin uğramış olduğu özel ve olağan dışı zararların topluma paylaştırılması düşüncesi yatmaktadır. Bu ilke uygulanırken yürütülen kamu hizmetinin bünyesinde risk taşıması yani riskli kamusal faaliyet olarak nitelendirilmesi ön koşul olarak görülmez.
İlk ve orta dereceli okullarda okuyan küçüklerin eğitim hizmetinin yürütülmesi sırasında idareye doğrudan atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı halde gerek küçüğün kendi dikkatsizliği, gerek diğer öğrencilerin bilinçsiz ve çocukça davranmaları veyahut nedeni açıklanamayacak şekilde gördükleri zararlar bakımından hizmet kusuru ilkesinin uygulanması mümkün olmadığı gibi bünyesinde risk taşıyan kamusal faaliyet olmaması ve kamu külfetleri karşısında eşitlik ilkesinin uygulanmasına imkan verecek kamu hizmeti veya yatırım mahiyetinde bulunmaması nedeniyle bu alanda yeni bir yaklaşımın ortaya konulması zorunlu hale gelmiştir.

İlköğretim çağındaki çocuklar ebeveynleri tarafından okula bırakıldıklarında çocuk üzerindeki gözetim ve denetim yükümlülüğü ile çocuğun güvenliği ve eğitim hizmetinin güven içinde yürütülmesi yükümlülüğü ebeveynden okul idaresine geçmektedir. Diğer bir ifadeyle çocuk, kamu idaresine nesnel bir şekilde emanet bırakılmış olmaktadır. Çocuğun emanet edildiği zaman dilimi içerisinde göreceği zararlar, eğer hizmetin kusurlu işletilmesi sonucu meydana gelmemiş ise artık bir kusursuz sorumluluk ilkesi olarak emanet (güven) sorumluluğunu gündeme getirecek ve bu ilkeye göre tazminata hükmedilecektir. Bununla birlikte her somut olaya ve olayın meydana geliş şekline göre ebeveynlerin çocuğun himayesi, bakımı ve gözetimi, okula devamı gibi konulardaki yükümlülüğünü yerine getirmediği durumlarda “müterafik kusur” değerlendirmesi yapılabileceği de tabidir.
Emanet kelimesi “Güvenmek, korku ve endişeden uzak olmak, güvenilir bir kimseye koruması için geçici olarak verilen şey” anlamına gelmektedir. Türk Dil Kurumu’na göre “emanet” kelimesinin sözlük anlamı ise; “birine, geri alınmak üzere, geçici olarak bırakılan, teslim alan kişice korunması gereken eşya, kimse vb.” olarak tanımlanmıştır.
Emanet sorumluluğu, emanet alan tarafın emanet aldığı şeyi veya kimseyi, bizzat emanetin veya emanet sahibinin çıkarını en iyi şekilde koruyacak şekilde hareket etmekle yükümlü olmasını anlatır. Emanet görevi, emanet alan kişinin yasal olarak gerekli olandan daha fazla bir etik standarda göre hareket etmesini gerektirir. Bu, koşullar ne olursa olsun,  ahlaki olarak doğru olanı yapma zorunluluğudur. Özünde, emanet sorumluluğu kendisine güvenilerek emanet bırakılan kişilerin emanet aldıklarının çıkarlarını kendi kişisel çıkarlarının üstünde görmesidir. Öğrenci velisi öğrenciyi okula bırakmakla okul idaresinin eğitim ve öğretim görevini yerine getirirken küçüğün güven içinde olmasını umar ve bekler. Böylece küçük bir zarar görürse  idare, kusurunun bulunmadığını ileri sürerek sorumluluktan kurtulamaz. Zira okulda geçirilen zaman boyunca okul görevlileri  veliler gibi davranmak, velilerin yaptığı gibi  çocukların (güvenlik gibi) ihtiyaçlarını karşılamak zorundadırlar.
Uyuşmazlıkta, tazminat istemine konu olan olaya ilişkin olarak hizmet kusurunun bulunmadığı ve olayda müterafik kusurdan söz edilemeyeceği anlaşılmış olup; velisi tarafından, eğitim öğretim hizmetinin yürütülmesi için, öğrencinin okul idaresinin gözetim ve denetimine bırakıldığı,  okul idaresine güven duyarak okula emanet edildiği ve bu güvenin korunmasının da hukuk devletinin gereği olduğu açıktır.
Bu durumda, okulda öğrencinin güvenliğinin idare tarafından sağlanması gerekmekle birlikte, meydana gelen zararlardan idarenin kusursuz sorumluluk hali kapsamında emanet sorumluluğu ilkesi uyarınca sorumlu tutularak zararın tazmin edilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.

Bu durumda, okulda öğrencinin güvenliğinin idare tarafından sağlanması gerekmekle birlikte, meydana gelen zararlardan idarenin kusursuz sorumluluk hali kapsamında emanet sorumluluğu ilkesi uyarınca sorumlu tutularak zararın tazmin edilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.
Temyize konu kararın, davacıların maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile kabul edilen kısma ilişkin faiz başlangıç tarihi açısından yapılan inceleme:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
 Temyizen incelenen kararın maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yine, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının b bendinde "temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştay'ın kararı düzelterek onayacağı" hükme bağlanmıştır.
Temyize konu Mahkeme kararı taraflarca temyiz edilmiş olup; uyuşmazlıkta, talep edilen tazminatın miktar artırım dilekçesiyle artırılan kısmına yürütülecek faizin başlangıç tarihi yönünden değerlendirme yapılmıştır.
Davacının dava açarken yüksek oranlı yargılama harçları vb. nedenlerden dolayı tazmini isteminde bulundukları bedel dava dilekçesinde düşük belirtilmiş ise de, davacının tazminine karar verilmesi konusunda gerçek iradelerini yansıtan miktarın, ıslah ile arttırılan gerçek zararları olduğunun, bu gerçek zararın esasen idarelere başvuru tarihinde bir başka deyişle idarelerin temerrüde düşürüldüğü tarihte ortaya çıktığı, ancak davacı tarafından miktarı tam olarak bilinemediğinden ve tespit edilemediğinden dava açılırken talep edilemeyen bir zarar olduğunun kabulü, bu kabul doğrultusunda da ıslahla arttırılan dava değerinin tamamına davalı idarenin temerrüde düştükleri idareye başvurma tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesinin hukuka ve hakkaniyete uygun olduğunun kabulü gerekmektedir.
Nitekim; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 09/06/2020 tarih ve E:2019/53, K:2020/853 sayılı kararı da bu yöndedir. 
Bu durumda; İdare Mahkemesince verilen ve istinaf tarafından istinaf istemlerinin reddine dair verilen kararın hüküm fıkrasının; "10.000-TL'lik kısmı için idareye başvuru tarihi olan 23/06/2016 tarihinden itibaren; 350.889,38-TL için ıslah dilekçesinin idareye tebliğ tarihi olan 09/07/2018 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine" ilişkin kısmının; "360.889,38-TL maddi tazminatın idarenin temerrüde düşürüldüğü tarih olan 23/06/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.

Temyize konu kararın, davacıların maddi tazminat istemlerinin kısmen reddine ilişkin kısmı hakkında yapılan inceleme:
Bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen 08/06/2017 tarihli rapor ve 10/11/2017 tarihli ek bilirkişi raporu ile 08/06/2018 tarihli hesap bilirkişisi raporunda; zarar gören ...'nın hiperaktif bir yapıya sahip olduğu, tuvalet ihtiyacı gelmiş olabileceğinden bu ihtiyacını hızlı bir şekilde karşılayabilmek için koşarak gitme ihtiyacı duyduğu, okulların mimari projelerinin yapımında tehlike ve riski daha az olan kapı kollarının projelendirilip uygulamaya geçilmesi gerektiği, okul iç kapılarının hızlı bir şekilde açılmasını önlemek için hidrolik pompa ile kontrollü açılmasının sağlanabileceği, bu tür kazaların oluşumunu engelleyebilecek teknolojik dizaynı olan kapı kollarını kullanmayarak uzuv kaybına sebebiyet vermesi sebebiyle davalı idarenin asli kusurlu (% 70 oranında), mağdur ...'nın ise geniş bir koridora sahip okulda dikkatli hareket etmeyerek kapı koluna çarpmasında tali kusurlu (% 30 oranında) tali kusurlu olduğu, okulda meydana gelen kaza sonucu...'nın % 39 oranında sürekli iş gücü kaybına uğradığı ve 515.556,25-TL zararı olduğu,  % 30 kusur indirimi yapılmak suretiyle iş gücü (efor) kaybından kaynaklanan maddi zararın 360.889,38 TL olarak hesaplandığı yönünde görüş belirtilmiştir. 
Mahkeme tarafından her ne kadar anılan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş ise de; olay tarihinde mağdur ...'nın 7 yaşında olduğu, sınıf kapısının başka bir öğrenci tarafından bir anda açıldığı, yaşı küçük olan mağdurun bunu öngöremeyebileceği hususları değerlendirildiğinde, mağdura verilen %30 oranındaki müterafik kusur oranı hukuka uygun bulunmamış olup, okulda öğrencinin güvenliğinin idare tarafından sağlanması gerekmekle birlikte, meydana gelen zararlardan idarenin kusursuz sorumluluk hali kapsamında emanet (güven) sorumluluğu gereğince sorumlu tutularak zararın tazmin edilmesi gerekmektedir.
Bu nedenle müterafik kusurun indirilerek maddi tazminatın belirlenmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır. 
Temyize konu kararın manevi tazminata ilişkin kısmına ilişkin kısmı hakkında yapılan inceleme:
 Manevi tazminat, patrimuanda meydana gelen bir eksilmeyi karşılamaya yönelik bir tazmin aracı değil, tatmin aracıdır. Olay nedeniyle duyulan elem ve ızdırabı kısmen de olsa hafifletmeyi amaçlar. Belirtilen niteliği gereği manevi tazminatın zenginleşmeye yol açmayacak şekilde belirlenmesi gerekmekte ise de, tam yargı davalarının niteliği gereği takdir edilecek miktarın aynı zamanda duyulan elem ve ızdırabı  giderecek bir tutarda olması gerekmektedir.

Manevi tazminat, patrimuanda meydana gelen bir eksilmeyi karşılamaya yönelik bir tazmin aracı değil, tatmin aracıdır. Olay nedeniyle duyulan elem ve ızdırabı kısmen de olsa hafifletmeyi amaçlar. Belirtilen niteliği gereği manevi tazminatın zenginleşmeye yol açmayacak şekilde belirlenmesi gerekmekte ise de, tam yargı davalarının niteliği gereği takdir edilecek miktarın aynı zamanda duyulan elem ve ızdırabı  giderecek bir tutarda olması gerekmektedir.
Uyuşmazlıkta, Mahkemece 200.000,00 TL manevi zararın, 130.000-TL'lik kısmının idareye başvuru tarihi olan 23/06/2016 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden alınarak davacılara ödenmesine karar verilmişse de; meydana gelen olayda davalı idarenin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu açık olup, olayın gerçekleşme şekli, zararın niteliği ve kalıcılığı dikkate alındığında,  okulda meydana gelen kaza sonucu...'nın % 39 oranında sürekli iş gücü kaybına uğradığı, Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarlarının uğranılan zarara göre orantısız ve düşük kaldığı, olay tarihi itibariyle 7 yaşında olan davacının bir gözünü kaybetmesi nedeni ile duyulan elem ve ızdırabı kısmen de olsa giderecek düzeyde olmadığı anlaşıldığından manevi tazminatın amaç ve niteliği dikkate alınmak suretiyle manevi tazminat miktarlarının yeniden belirlenmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.
Vekalet ücreti ve Yargılama Giderlerine İlişkin olarak yapılan inceleme:
Temyize konu kararın, maddi ve manevi tazminat istemlerinin kabulüne dair kısımları iş bu kararımız ile onanmış olup, redde dair kısımlarının bozulmasına karar verildiğinden, maddi ve manevi tazminat davalarının reddedilen kısımları için davalı idare lehine hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden de bozulması gerekmektedir.
Bu itibarla, davanın kısmen kabulü kısmen reddi yönündeki ... İdare Mahkemesi kararına yönelik tarafların istinaf istemlerinin düzeltilerek reddine ilişkin temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan kısımlarında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
 Açıklanan nedenlerle,
1. 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan davacıların temyiz istemlerinin kabulüne, davalının temyiz isteminin ise reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının;
a) Dava konusu kararın, maddi zararın ... TL'lik kısmı ile manevi zararın ... TL'lik kısmının reddine dair kısmının ve maddi ve manevi tazminat davalarının reddedilen kısımları için davalı idare lehine hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin kısmının BOZULMASINA,

2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının;
a) Dava konusu kararın, maddi zararın ... TL'lik kısmı ile manevi zararın ... TL'lik kısmının reddine dair kısmının ve maddi ve manevi tazminat davalarının reddedilen kısımları için davalı idare lehine hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin kısmının BOZULMASINA, 
b)  Dava konusu kararın, maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile...-TL maddi zararın, "dava dilekçesindeki ...-TL'lik kısmı için idareye başvuru tarihi olan 23/06/2016 tarihinden itibaren; ...-TL için ıslah dilekçesinin idareye tebliğ tarihi olan 09/07/2018 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden alınarak davacıya ödenmesi"ne ilişkin kısmının "...-TL için idareye başvuru tarihi olan 23/06/2016 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden alınarak davacıya ödenmesi"ne şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3. Dava konusu kararın, manevi zararın ... TL'lik kısmının kabulü ile maddi ve manevi tazminat davalarının kabul edilen kısımları için davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin kısmının ONANMASINA, 
3. Bozulan kısımlar hakkında yeniden karar verilmek üzere dosyanın anılan Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesine,
4. Kesin olarak, 18/10/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/4872, Karar No: 2024/5459, Tarih: 18.10.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas	No : 2024/4872
Karar	No : 2024/5459
İSTEMDE BULUNAN                   : ... Valiliği 
KARŞI TARAF	: ...
 
İSTEMİN ÖZETİ	: ... İli, ... İlçesi, ... Belediye Meclis Üyesi ...'in seçilme yeterliğini kaybettiğinden bahisle 5393 sayılı Kanunun 29. maddesi uyarınca meclis üyeliğinden düşürülmesine ilişkindir.
SAVUNMANIN ÖZETİ	: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: İstemin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI	: ...
DÜŞÜNCESİ	: İstem; ... İli, ... İlçesi, ... Belediye Meclis Üyesi ...'in kesinleşen mahkumiyet  kararı nedeniyle 5393 sayılı Kanunun 29. maddesi uyarınca meclis üyeliğinden düşürülmesine  ilişkindir.
5393 sayılı Belediye Kanununun "Meclis üyeliğinin sona ermesi" başlıklı 29/3. maddesinde,''Belediye meclisi üyeliğine seçilme yeterliğinin kaybedilmesi durumunda, valinin bildirmesi üzerine Danıştay tarafından üyeliğin düşmesine karar verilir." hükmü getirilmiştir.
2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun'un, "Seçilme yeterliliği" başlığını taşıyan 9. maddesinde; 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu'nun 11. maddesinde belirtilen sakıncaları taşımamak şartıyla, on sekiz yaşını dolduran her Türk vatandaşının belediye başkanlığına, il genel meclisi ve belediye meclisi üyeliğine seçilebileceği kurala bağlanmıştır.
2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu'nun, "Milletvekili seçilemeyecek olanlar " başlığını taşıyan 11. maddesinin e) fıkrasında; ''taksirli suçlar hariç, toplam bir yıl veya daha fazla hapis veya süresi ne olursa olsun ağır hapis cezasına hüküm giymiş olanlar olarak belirlenmiştir.
Anılan Kanun hükmü uyarınca seçimle göreve gelen kişilerin seçilme yeterliliğinin kaybından söz edilebilmesi için taksirli suçlar dışındaki suçlardan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle mahkum olma koşulunun gerçekleşmiş olması gerekmektedir.
Dosyanın incelenmesinden, ... Belediye Meclis Üyesi ...'in ... Asliye Ceza Mahkemesi kararıyla, göçmen kaçakçılığı suçundan cezalandırıldığı, anılan kararın ... Bölge Adliye Mahkemesinin incelemesinden geçerek .... Ceza Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ilamı ile cezanın 2 yıl 5 ay hapis cezası olarak düzeltilip onanarak bu tarihte kesinleştiği, bunun üzerine Belediye Meclisi üyeliğinin düşürülmesinin istenildiği anlaşılmaktadır.
Yukarıya aktarılan Kanun hükümleri incelendiğinde, taksirli suçlar hariç, toplam bir yıl veya daha fazla hapis cezasına  mahkum  olanların, Belediye Meclisi   üyesi olarak seçilmesine imkan bulunmadığı,  ...'in ise 2 yıl 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılması nedeniyle Kanunen aranan seçilme yeterliğini kaybettiği anlaşıldığından üyelikten düşürülmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

Yukarıya aktarılan Kanun hükümleri incelendiğinde, taksirli suçlar hariç, toplam bir yıl veya daha fazla hapis cezasına  mahkum  olanların, Belediye Meclisi   üyesi olarak seçilmesine imkan bulunmadığı,  ...'in ise 2 yıl 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılması nedeniyle Kanunen aranan seçilme yeterliğini kaybettiği anlaşıldığından üyelikten düşürülmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:
 İstem; ... İli, ... İlçesi, ... Belediye Meclis Üyesi ...'in seçilme yeterliğini kaybettiğinden bahisle 5393 sayılı Kanunun 29. maddesi uyarınca meclis üyeliğinden düşürülmesine karar verilmesine ilişkindir.
	5393 sayılı Belediye Kanununun "Meclis Üyeliğinin Sona Ermesi" başlıklı 29. maddesinin üçüncü fıkrasında; belediye meclisi üyeliğine seçilme yeterliğinin kaybedilmesi durumunda, valinin bildirmesi üzerine Danıştay tarafından üyeliğin düşmesine karar verileceği kuralı yer almıştır.      
	2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanunun "Seçilme Yeterliliği" başlıklı 9. maddesinde; 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanununun 11 inci maddesinde belirtilen sakıncaları taşımamak şartıyla, on sekiz yaşını dolduran her Türk vatandaşının belediye başkanlığına, il genel meclisi ve belediye meclisi üyeliğine seçilebileceği hükmü yer almaktadır. 
	2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu'nun "Milletvekili Seçilemeyecek Olanlar" başlıklı 11. maddesinde; "Aşağıda yazılı olanlar milletvekili seçilemezler
	a) İlkokul mezunu olmayanlar, 
	b) Kısıtlılar,
	c) Askerlikle ilişiği olanlar,
	d) Kamu hizmetinden yasaklılar,
	e) Taksirli suçlar hariç, toplam bir yıl veya daha fazla hapis veya süresi ne olursa olsun ağır hapis cezasına hüküm giymiş olanlar
	f) Affa uğramış olsalar bile;
1. (Değişik: 2/1/2003-4778/15 md.) Basit ve nitelikli zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dolanlı iflas gibi yüz kızartıcı suçlar ile istimal ve istihlak kaçakçılığı dışında kalan kaçakçılık suçları, resmî ihale ve alım satımlara fesat karıştırma veya Devlet sırlarını açığa vurma suçlarından biriyle mahkûm olanlar,
2. Türk Ceza Kanununun İkinci Kitabının, birinci babında yazılı suçlardan veya bu suçların işlenmesini aleni olarak tahrik etme suçundan mahkum olanlar,
3. (Değişik: 2/1/2003-4778/15 md.) Terör eylemlerinden mahkûm olanlar,
4. Türk Ceza Kanununun 536'ncı maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarında yazılı eylemlerle aynı Kanunun 537 nci maddesinin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarında yazılı eylemleri siyasi ve ideolojik amaçlarla işlemekten mahkum olanlar." hükümlerine yer verilmiştir.

3. (Değişik: 2/1/2003-4778/15 md.) Terör eylemlerinden mahkûm olanlar,
4. Türk Ceza Kanununun 536'ncı maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarında yazılı eylemlerle aynı Kanunun 537 nci maddesinin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarında yazılı eylemleri siyasi ve ideolojik amaçlarla işlemekten mahkum olanlar." hükümlerine yer verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, ... Belediye Meclis Üyesi ...'in ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, göçmen kaçakçılığı suçundan cezalandırıldığı, anılan kararın ... Bölge Adliye Mahkemesinin incelemesinden geçerek... Ceza Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile 2 yıl 5 ay hapis cezasının kesinleştiği, bunun üzerine Edirne Valiliği tarafından Belediye Meclis üyeliğinin düşürülmesinin istenildiği anlaşılmaktadır.
Yukarıda aktarılan Kanun hükümlerine göre, taksirli suçlar hariç, toplam bir yıl veya daha fazla hapis cezasına hüküm giymiş olanların, belediye meclisi üyesi olarak seçilmesine imkân bulunmadığı, ...'in ise 2 yıl 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılması nedeniyle Kanunen aranan seçilme yeterliğini kaybettiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, ...'in seçilme yeterliğini kaybetmesi nedeniyle belediye meclisi üyeliğinin düşürülmesi gerekmektedir.
Açıklanan nedenlerle, istemin kabulü ile 5393 sayılı Belediye Kanununun 29. maddesi uyarınca Edirne İli, İpsala İlçesi, ... Belediye Meclis Üyesi olan ...'in belediye meclis üyeliğinin düşürülmesine, bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş (15) gün içerisinde İdari Dava Daireleri Kuruluna itiraz yolu açık olmak üzere, 18/10/2024 tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.