muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33238, Karar No: 2016/1088, Tarih: 18.01.2016

Davalı .... vekili, müvekkilinin davacının işvereni olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili ise, davacının araçta fazla motorin sarfiyatı nedeniyle şirketi zarara uğrattığını, bu nedenle şirketin zararının kıdem tazminatından mahsup edildiğini, davacının yıllık izin alacağı bulunmadığını, fazla çalışma ücreti talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın taraf vekillerince temyizi üzerine; Dairemizin 10.11.2014 tarih ve 2013/5610 –2014/33409 sayılı kararı ile tarafların belirtilen sebepler dışındaki temyiz itirazları reddedilerek"davalı .... de çalışma olmadığı için bu davalı yönünden dava reddedilmiş ise de, bu reddin dosya kapsamına uygun olmadığı,dinlenen tanıklar davalılar . . . Ltd. Şti. ve ... . . . Ltd. Şirketinin, .... ye personel tedarik ettiğini belirttiklerini,davacının delil olarak sunduğu 30/01/2007 tarihli vekaletname ile .... davacıyı, belirli plakalı araçların yurt dışına çıkış ve dönüşü ile ilgili vekil tayin ettiği,yine davacının emsal gösterdiği dosyada mevcut emsal kararlarda aynı şekilde davalı şirketler arasında organik bağ olduğunun kabul edildiği görüldüğünden;bu delil durumu karşısında .... nin davacı alacaklarından sorumlu olduğu açık olup, yazılı gerekçe ile bu davalıya yönelik davanın reddinin hatalı olduğu,davalılarca ıslaha karşı yapılan zamanaşımı savunması üzerine alınan 22/10/2012 tarihli bilirkişi ek raporunda ıslah sonrası zamanaşımı def'i değerlendirilip buna göre hesap yapıldığı ancak raporun sonuç kısmında önceki raporda tespit edilen alacak miktarlarının yazıldığı anlaşılmış olup, mahkemece bu husus gözden kaçırılarak 22/10/2012 tarihli ek raporun sonuç kısmına itibar edilmesinin hatalı olduğu" gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı,taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkemece Gerekçeli Karar Başlığında dava tarihinin “11.12.2009 “yerine “24.12.2014 “ olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm,davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Hükmüne uyulan bozma ilamında davalı .... ile diğer davalılar arasında organik bağ bulunduğuna işaret edilerek,bu şirketin de davacının hak ve alacaklarından sorumlu olduğu belirtilmesine rağmen,davalıların sorumlulukları asıl ve alt işveren ilişkisine dayalı olarak belirlenmiştir. Bozma ilamında da belirtildiği üzere, davalı şirketler arasında organik bağ olup, davacının hak ve alacaklarının tamamından davalı şirketlerin müşterek ve müteselsilen sorumlu tutulmaları gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/168, Karar No: 2021/4669, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/168 E.  ,  2021/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17427, Karar No: 2010/20786, Tarih: 16.12.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/17427 E.  ,  2010/20786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.058,00 lira birleşen dava dilekçesinde ise, 3.087.00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece mahkemenin görevsizliği, İstanbul Tüketici Mahkemesine gönderilmesi cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, birleşen her bir dava bağımsız olarak değerlendirilip ayrı ayrı hüküm kurulması ve her dava için ayrı vekalet ücreti taktir edilmesi gerekirken birleşen dava ile ilgili hüküm kurulmaması ve davalı lehine tek dava için vekalet ücreti tayini doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1.fıkrasının başına "4822 sayılı yasa" ifadesinin baş tarafına gelmek üzere "asıl ve birleşen dava yönünden" ifadesinin yazılması, hükmün 3.paragrafının devamına gelmek üzere "Birleşen dava yönünden de davalı vekili için takdir edilen 500 TL'nın davacıdan alınıp davalıya verilmesine" sözlerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 16.12. 2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35057, Karar No: 2018/13297, Tarih: 28.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/35057 E.  ,  2018/13297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 28/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/604, Karar No: 2012/2031, Tarih: 15.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/604 E.  ,  2012/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1953 yılında yapılan kadastro sırasında Taşlıburun mahallesi 63 ve 182 parsel numarasını alan taşınmazın ifrazıyla oluşan 138 ada 26 ve 162 ada 5 parsel sayılı taşınmazlar, davacı adına tapuda kayıtlıdır. Davacı, taşınmazların ormanla ilgisi olmadığı halde 2/B uygulama sahasında bırakıldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 26 parselin A= (3799 m2) ve 5 parselin A = (4051 m2) bölümünün yapılan orman kadastro tespitinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6831 sayılı Yasanın 11. maddesine göre 6 aylık sürede açılan orman tahdidine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1944 yılında 3116 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 1979 yılında 1744 sayılı Yasanın 2. madde uygulaması yapılmışsa da ilan edilmediği için kesinleşmemiş, son olarak 25.09.2009 tarihinde 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B uygulaması yapılarak ilan edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi kurulu raporuna göre çekişmeli taşınmazın A işaretli bölümünün 1944 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları dışında olduğu ve bu nedenle 2/B uygulamasına da konu edilmediği, (B) bölümünün ise 1944 yılı orman kadastro sınırları içinde olduğu, 2009 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B uygulamasında orman niteliğinin yitirilmesi nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, aplikasyonun orman kadastrosu daha önceden kesinleşmiş olan yerlerde, bağlantı kurularak gerekli orman sınır noktalarının yerlerinin arazide belirlenip ihya edilmesinden ibaret olduğu, 02.09.1986 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması hakkındaki Yönetmelik md. 44. ve 25523 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 15.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 43 ve devamı maddelerine göre, aplikasyon işlemi yeni bir orman kadastrosu olmadığından davacılara yeni dava hakkı vermeyeceği, ancak (A) bölümünün zaten orman kadastro sınırının dışında olduğu ve 2/B uygulamasına konu edilmediği, (B) bölümünde ise 1944 yılında yapılan orman

kadastrosunun kesinleştiği, orman kadastrosuna itiraz için hakdüşürücü sürenin çoktan geçtiği, aplikasyonun da yeniden dava hakkı vermeyeceği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, zaten tahdit dışında olan (A) bölümü hakkındaki orman kadastrosunun iptaline ve davacı yararına yargılama gideri ödenmesine karar verilmiş olması doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi, hükmün bozulmasını ve yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1 ve 3. paragraflarının hükümden tamamen çıkartılarak, 1. paragrafına “Davanın Reddine” cümlesi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26961, Karar No: 2016/1597, Tarih: 21.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/26961 E.  ,  2016/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde uluslararası tır şoförü olarak garanti ücret + sefer prim sistemi ile çalıştığını, Orta Asya’nın çeşitli ülkelerine ayda ortalama en az 2 bazen 4 seferi başarı ile tamamladığını, 15.05.2012’de yükü Azerbaycan/Bakü’ye boşalttığı ve geri dönmeye hazırlandığı sırada davalı şirket tarafından aranarak dönüşte Bakü’den yük getirmesinin istendiğini, ancak 28.05.2012’de Bakü’de olan Eurovision yarışması nedeniyle büyük araçların şehir merkezine girmeleri yasak olduğu için yükü alamadan Artvin sınır kapısından Türkiye’ye giriş yaptığını, müvekkilinin iş akdinin davalı işveren tarafından 28.05.2012 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının 17.09.2008-28.05.2012 tarihleri arasında müvekkili şirkette asgari ücret ile çalıştığını, davacıya çalıştığı sürelerdeki ücretlerinin tamamının ödendiğini, davacının zimmetinde bulunan tır ile Bakü’de müvekkil şirket tarafından verilen yükleme talimatına uymayarak boş şekilde Samsun’a geldiğini ve yükleme yapmadan gelerek şirketi navlun ve mazot kaybına uğrattığını, bu nedenle davacının iş akdinin müvekkili şirket tarafından İK’nın 25/II-e uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, Bakü'deki Eurovision şarkı yarışmaları nedeniyle yükün alınamadığı anlaşıldığından işçinin Bakü'den yük almaksızın Samsun'a gitmesinin kasti ya da ihmali bir davranış olmadığı, ayrıca işyerinin bu olay nedeniyle şirketin navlun ve mazot kaybına uğratıldığını iddia edilmiş ise de, dosyaya sunulan belgelerde ne şekilde ve ne kadar zarara uğratıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan 28 Aralık 2013 tarihli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin “Tarifelerin üçüncü kısmına göre ücret” başlıklı 12. maddesi “(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmünü amirdir.

Davacı dava dilekçesi ile 100,00 TL fazla çalışma ücreti talep etmiş, Yerel Mahkemece bu talebin reddine karar verilmiştir. Kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine takdiri indirim sebebi dışında reddedilen bu miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasına son paragraf olarak “Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 12/2.maddesi uyarınca reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20511, Karar No: 2013/1558, Tarih: 31.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/20511 E.  ,  2013/1558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosya içinde davalı ... dışındaki davalıların vekillerine verdikleri vekaletnameye rastlamamıştır.

Bu noksanlık giderildikten sonra,

Temin edilememesi halinde mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi tebliğe çıkartıldıktan ve temyiz süresinde beklendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/6730, Karar No: 2014/591, Tarih: 20.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6730 E.  ,  2014/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, vekalet ücretine ilişkin bendin hükümden çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1- 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulana bilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak içki bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. Bu nedenle vekalet ücreti doğrudur.

2- Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen “zararın giderilmediği” gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif üye
Yargıtay — Esas No: 2015/970, Karar No: 2017/174, Tarih: 21.03.2017

**Ceza Genel Kurulu         2015/970 E.  ,  2017/174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Köy yaylağına tecavüz suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin, Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.10.2012 gün ve 594-801 sayılı hükümlerin Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 06.01.2014 gün ve 18239-59 sayı ile;

"Köylünün kullanımındaki yaylaya tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan Hazinenin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığından ve katılma kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, Hazine vekilinin kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine" karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.02.2014 gün ve 317109 sayı ile;

"Kamu davasına katılma 5271 sayılı CMK'nun 237 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. CMK'nun 237/1. maddesine göre; 'Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler.'

Tüm dosya kapsamından dava konusu yerin köylünün ortak kullanımındaki yayla olduğu anlaşılmaktadır. Bu anlamda dava konusu yer Maliye Hazinesine ait ancak kullanım hakkı köylüye ait bir yerdir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.01.2014 gün ve 22-6 sayılı kararı da nazara alındığında, köylünün kullanımındaki yaylaya tecavüz suçlarında Maliye Hazinesinin suçtan doğrudan zarar gören olarak davaya katılabileceği ve yasa yollarına müracaat hakkının var olduğu kabul edilmelidir" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire ret kararının kaldırılması ve hükümlerin esasının incelenmesi talebinde bulunmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 30.09.2015 gün ve 2720-21890 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Maliye Hazinesinin, köy yaylağına tecavüz suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanıklar hakkında, Yaylalı köyü, Boyalı yaylağına bina inşa etmek suretiyle tecavüzde bulundukları iddiasıyla 5237 sayılı TCK’nun 154/2. maddesi delaletiyle aynı maddenin 1. fıkrası gereğince cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açıldığı,