muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/20655, Karar No: 2010/4111, Tarih: 13.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/20655 E.  ,  2010/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'un, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/ilk, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un4. maddeleri uyarınca 2.080.260.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezasının 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair, CİHANBEYLİ Sulh Ceza Mahkemesinin 16/06/2004 tarihli ve 2004/25-139 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 19.9.2007 gün ve 2007/46907 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2007 gün ve KYB/2007/197062 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 23.10.2007 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Tüm dosya kapsamına göre; mahkemesince, sanığın üzerine atılı suçtan dolayı cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

Sanık ...'un bir başka sanık ile birlikte eylemlerini iştirak hâlinde işledikleri, sanık ...'un kararı temyiz etmemesi üzerine kararın bu sanık yönünden kesinleştiği, ancak diğer sanık yönünden temyiz edilmesini müteakip, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yazısı ile iade edildiği, bunun üzerine diğer sanık yönünden yapılan yargılama sonucunda suçun sanık tarafından işlenmediğinin anlaşıldığından bahisle beraatine karar verilmiş olması karşısında, sanık ...'un da üzerine atılı suçu işlemediği anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Cihanbeyli Sulh Ceza Mahkemesinin 16.06.2004 günlü kararıyla sanıklar ... ve ...'un TCY'nın 491/ilk, 647 sayılı Yasanın 4.maddesine göre hükümlülüklerine karar verildiği, bu karara karşı sanık ... savunmanının temyiz yasa yoluna başvurusu üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5237 sayılı TCY hükümlerinin değerlendirilmesi için geri gönderilmesinden sonra, Mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği ve bu Mahkemenin 14.06.2007 günlü kararıyla sanık ...'un beraatine karar verilerek, sanık ... hakkında yasa yararına bozma yoluna başvurulması için ihbarda bulunulduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2009 gün, 2009/7-74, 2009/119 sayılı kararında da belirtildiği gibi; 5271 sayılı CYY’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiş bulunan ve olağan üstü bir yasa yolu olan, yasa yararına bozma kurumu hakim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddi hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesini sağlayan ayrıksı bir yasa yoludur. Bu nedenle dar kapsamlı olup, her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. Bu özelliği nedeniyle, hakimin takdirini yanlış kullanmasına ilişkin konulardaki hukuka aykırılıklar ile kanıtların takdir ve değerlendirilmesinde hataya düşüldüğünden söz edilerek bu yola başvurulamaz. Ancak yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebileceğinden yukarıda belirtilen nedenlerle yasa yararına bozma isteminin REDDİNE, 13.04.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19638, Karar No: 2012/24618, Tarih: 20.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/19638 E.  ,  2012/24618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2011 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Türk Ceza Yasası'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasa'nın 9.maddesinin üçüncü fıkrasında, lehe yasanın saptanmasında başvurulacak yöntem düzenlenmiştir. Bu hüküm uyarınca, önceki hükümde sabit kabul edilen olaya, önceki ve sonraki Ceza Yasalarının ilgili tüm hükümlerinin birbirlerine karıştırılmaksızın uygulanmasını ve her iki yasaya göre ayrı ayrı sonuçlar belirlenmesini gerektirmektedir.

Bu belirleme, herhangi bir inceleme, araştırma, kanıt tartışması ve takdir hakkının kullanılmasını gerektirmeyen; eylemin suç olmaktan çıkarılması, ceza sorumluluğunun kaldırılması ya da önceki hükümle belirlenen cezanın bir değerlendirme ve takdiri gerektirmemesi gibi hallerde, evrak üzerinde yapılabilecektir.

Ancak; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmiş olması, cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi gözetilerek tayini ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesinin takdiri, seçimlik cezalardan birinin tercihinin söz konusu olması, seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerin değerlendirilmesinin gerekmesi gibi durumlarda, duruşma açılarak değerlendirme yapılmalıdır.

İnceleme konusu karara gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1-Yakınanın tüm aşamalardaki tutarlı beyanı, araç üzerinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesine göre, suça konu kapıları kilitli aracın kapısının taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilidi açılarak teybinin çalındığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesine uyduğu gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

4-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, hırsızlık suçu nedeniyle temel cezanın 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler de gözetilerek ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve cezanın bireyselleştirilmesini gerektiren takdir hakkının kullanılması durumunda duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 20/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34478, Karar No: 2016/558, Tarih: 13.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/34478 E.  ,  2016/558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile fazla mesai ücreti, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... AŞ’de 29 Nisan 2005 tarihinde sürücü olarak çalışmaya başladığını, bu tarihten sonra hep ... Kargo AŞ bünyesinde olmak üzere çeşitli bürolarda ve son olarak devredilerek ...’a geçen irtibat bürosunda çalışmaya devam ettiğini, davacının işe şoför olarak alınmasına rağmen kuryelik de yaptırılmak suretiyle günde en az 3-5 saat hiçbir bedel ödemeksizin fazla mesai yapmaya zorladığını, davacının haklı nedenlere dayanarak işten çıktığını iddia ederek kıdem, ihbar, kötü niyet tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 29.04.2005 tarihli iş akdi tahtında şirketin Marmara Bölge Müdürlüğüne bağlı Çengelköy İrtibat Bürosunda sürücü pozisyonunda çalıştığını, ancak davacının da dilekçesinde belirtmiş olduğu gibi Çengelköy İrtibat Bürosunun acentelik sözleşmesine istinaden acente ...’a devredildiğini, davacının iş akdinin de İK madde 6/1’de öngörülen işyeri devri kapsamında devir tarihinde o işyerinde mevcut diğer iş akitleri gibi 01.08.2010 tarihinden itibaren tüm hak ve borçları ile birlikte anılan acenteye geçtiğini, bu meyanda davacı işçinin halen aynı iş akdi tahtında acente bünyesinde çalıştığını, zamanaşımı itirazları bulunduğunu, husumet itirazları olduğunu, davacının iş akdinin işyeri devri kapsamında devralan acenteye geçtiğini, ortada mevcut bir fesih bulunmadığını, iş akdi halen yürürlükte olduğundan kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin yersiz ve mesnetsiz olduğunu, davacının iş akdinin feshedilmediğini, iş akdi aynen devam etmekte olan işçinin kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, iş akdi yürürlükte olduğundan kötü niyet tazminatı talebinin yersiz ve mesnetsiz olduğunu, iş akdi halen yürürlükte olduğundan yıllık izin ücreti talep edilemeyeceğini, davacının müvekkili şirkete bağlı olarak çalıştığı dönem için ödenmemiş herhangi bir alacağı bulunmadığını, davacının kuruma bildirilmiş olan ücretinin gerçek ücreti olup, şirketçe bunun dışında herhangi bir ödeme yapılmadığını, davacı tarafından yapılan herhangi bir fazla çalışma söz konusu olmadığını, işyeri devrinden sonra doğmuş alacaklardan devreden müvekkilinin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, davanın acente sahibine ihbarı gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, kıdem tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra 12.07.2013 tarihinde ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı süresinde zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Hüküm altına alınan ve 26.10.2005-30.07.2010 tarihlerini kapsayan fazla mesai karşılığı ücret alacağı kısmi olarak istenen miktar dışlandığında 12.07.2013 tarihinden geriye doğru beş yıl dikkate alındığında zamanaşımına uğrayan kısmı bulunmaktadır. Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı itirazının dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.01.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4075, Karar No: 2009/7007, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/4075 E.  ,  2009/7007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Av.... ile davalı 1- ... 2- Dölapi restaurant Tic.Ltd.Şti. Vs. aralarındaki alacak davası hakkında Samsun 1.İş Mahkemesinden verilen 28.01.2009 gün ve 1631/681 sayılı hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Gıyabi hükmün dahili davalılardan ...’nın mirasçılarına ve dahili davalılardan ...’a yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı ... ile dahili davalılardan ..., ... ve ... vekilinin duruşma talebinin tebligat noksanlığı giderildikten sonra değerlendirilmesine, 14.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15946, Karar No: 2024/4691, Tarih: 21.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15946 E.  ,  2024/4691 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/434 E., 2021/574 K.

KATILANLAR : ..., ...

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK: ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İnceleme dışı sanıklar ile birlikte katılanlar ve şikâyetçinin işyerlerine belirlenemeyen bir saatte rıza dışında girerek hırsızlık yapan ve suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan katılan ... ile şikâyetçi ...'a yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 31/3. maddelerinde belirtilen hırsızlık suçu; katılanlar ..., ... ve şikâyetçi ...'a yönelik 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerinde belirtilen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının gerektirdiği cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, ilk hükmün verildiği 10.09.2015 tarihi ile ikinci hükmün verildiği 03.06.2021 tarihleri arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15117, Karar No: 2013/18256, Tarih: 18.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/15117 E.  ,  2013/18256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, maddi ve manevi tazminata ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi ... ....... Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın ... Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın ... Birinci Başkanlığına gönderilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5788, Karar No: 2021/4602, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/5788 E.  ,  2021/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2136, Karar No: 2014/2672, Tarih: 15.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/2136 E.  ,  2014/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2014/20041

Mahkeme : ANKARA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 17/12/2013 – 2013/458 esas ve 2013/619 karar

Suç : Uyuşturucu

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosyada dizi 115'te bulunan Ankara Emniyet Müdürlüğü'nün 25.11.2013 tarihli yazısının “ekleri” bölümünde gösterilen ancak dosyada bulunmayan Aras Kargo'da görevli Bilgehan Alyurt, Gülendam Tuna ve Eda Peşan'a ilişkin ifade tutanakları ile kamera görüntülerinin yer aldığı 1 adet CD getirilerek incelenmesi, gerektiğinde anılan kargo görevlilerinin yeniden dinlenilmesi, kargo makbuzunda alıcı olarak yazılan “Y. Tuhafiye E. Apartmanı G. Mah. ... Sokak Apt. No ...” adresi ile ilgili araştırma yapılması ve tüm deliller birlikte tartışılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4092, Karar No: 2017/14132, Tarih: 18.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/4092 E.  ,  2017/14132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; dava konusu taşınmazın ortaklığının giderilmesine karar verildiğini, ancak satışa çıkarılmadığını, taşınmaz üzerindeki kayısı, üzüm ağaçları, sondaj kuyusu ve trafonun kendileri tarafından yetiştirildiğini ve yapıldığını, davalılar için sebepsiz zenginleşme oluştuğunu belirterek; kayısı, üzüm ağaçları, sondaj kuyusu ve trafonun değerinin tespiti ile fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla her davalı yönünden ayrı ayrı 3.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 18/11/2015 tarihli ek dilekçesi ile davalılar ..., ..., ..., ... ve ... haricinde diğer davalıların hisselerini aldıklarını belirtilerek 5 davalı yönünden karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; izaley-i şüyu davasına konu davacılara ait olduğu iddia edilen muhtesatların satılıp da davalıların uhdesine geçen olmadığı, davacıların dava açmakta hukuki yararlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın davacılar tarafından ortaklığının giderilmesinin talep edildiği, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1911 esas 2014/963 karar sayılı 17/06/2014 tarihli ilamıyla ortaklığın umum arasında açık artırma usulü satış yoluyla giderilmesine karar verildiği, kararın 01/10/2014 tarihinde kesinleştiği, ancak taşınmazın satışının gerçekleşmediği görülmektedir.

Dava dilekçesi ile; davacılar tarafından yapıldığı ve yetiştirildiği iddia edilen kayısı, üzüm ağaçları, sondaj kuyusu ve trafonun değerinin tespiti ile fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla ayrı ayrı 3.000,00 TL’nin tahsilinin talep edildiği anlaşılmaktadır.Her eda davasının tesbit istemini de içerdiği gözetildiğinde muhtesat bedelinin tespiti ve bedelinin tahsili isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir.