muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/881, Karar No: 2024/5688, Tarih: 19.12.2024

29/09/2022 tarih ve 11274 sayılı Kurul kararıyla da, Usul ve Esaslar kapsamında hesaplanan kaynak bazında azami uzlaştırma fiyatlarının güncellenmesine yönelik formüller belirlenmiştir.
	Dairemizin 10/11/2022 tarihli ve E:2022/4371 sayılı ara kararıyla davalı idareden, 2. uygulama dönemine yönelik olarak azami uzlaştırma fiyatları belirlenirken hangi kıstasların dikkate alındığının sorulmasına, konuyla ilgili yapılan çalışma ve değerlendirmelerin bir örneğinin istenilmesine karar verilmesi üzerine davalı idarece verilen savunma dilekçesinde ve 23/12/2022 tarihli cevabi yazıda, kaynak tipi bazında destekleme bedelinin belirlenmesinde kullanılacak olan azami uzlaştırma fiyatlarının belirlenmesi amacıyla her bir yakıt tipi için maliyetlerin belirlenmesi için araştırma ve çalışma yapıldığı, yapılan araştırma ve çalışma sonucunda, kaynak tipi bazında azami uzlaştırma fiyatlarına ve azami uzlaştırma fiyatlarının güncellenmesinde kullanılacak olan güncelleme formüllerine ulaşıldığı, azami uzlaştırma fiyatları belirlenirken ilgili tüm maliyet kalemlerinin dikkate alındığı, maliyet açısından en verimli üretim tesisleri yerine mümkün olduğunca maliyet açısından en verimsiz üretim tesislerinin piyasada faaliyet gösterebilmelerini teminen düzenleme yapıldığı ve belirlenen azami uzlaştırma fiyatlarının makul kar beklentisini karşılayacak seviyede olduğu ifade edilmiştir.
	Usul ve Esaslar'ın 10887 sayılı Kurul kararıyla değişik 4. maddesinin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları uyarınca, elektrik enerjisinin üretiminde kullanılan kaynak türleri için elektrik enerjisi üretimindeki maliyetler göz önünde bulundurularak belirlenen azami uzlaştırma fiyatları, enerji üretimine girdi olan emtia fiyatları ile enflasyon ve döviz kuru parametrelerinden biri veya birden fazlasına ilave olarak Kurul tarafından uygun görülen diğer parametreler ile Kurul kararlarıyla belirlenen formüller çerçevesinde piyasa işletmecisi (EPİAŞ) tarafından aylık olarak güncellenmekte ve destekleme bedeli, Kurul tarafından kaynak bazında belirlenen azami uzlaştırma fiyatları dikkate alınarak uzlaştırma dönemi bazında EPİAŞ tarafından hesaplanmaktadır.
	Usul ve Esaslar'da, azami uzlaştırma fiyatlarının belirlenmesi ve bu fiyatların güncellenmesinde dikkate alınacak hususlar belirlenmek suretiyle temel ilkelerin ortaya konulduğu anlaşıldığından, söz konusu düzenlemelerde hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkelerine aykırı bir durumun söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

Usul ve Esaslar'da, azami uzlaştırma fiyatlarının belirlenmesi ve bu fiyatların güncellenmesinde dikkate alınacak hususlar belirlenmek suretiyle temel ilkelerin ortaya konulduğu anlaşıldığından, söz konusu düzenlemelerde hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkelerine aykırı bir durumun söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.	
	Bu kapsamda, davalı idarenin yerine getirdiği regülasyon işlevi göz önüne alındığında, elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için gerekli olan düzenlemeleri yapma yetkisi kapsamında, ulusal veya uluslararası piyasalarda elektrik enerjisi üretiminde girdi olan emtia fiyatlarının ve/veya kaynak maliyetleri arasındaki farkların makul olmayan artışları nedeniyle, arz güvenliğinin ve/veya tüketicilerin korunması kapsamında, 01/10/2022 tarihinden itibaren 6 (altı) ay süreyle, tüketiciyi ve/veya maliyeti yüksek üretimi desteklemek amacıyla destekleme bedeli uygulanmasına ve destekleme bedelinin belirlenmesinde kullanılacak azami uzlaştırma fiyatlarının belirlenmesine ilişkin dava konusu düzenlemelerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Söz konusu Kurul kararı uyarınca davacı şirkete ait elektrik enerjisi üretim tesisine yönelik kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması kapsamında EPİAŞ tarafından düzenlenen ... tarih ve ... sayılı faturanın kaynak bazında destekleme bedeline ilişkin 5.171.141,72-TL+KDV kısmının ve bu işleme karşı 24/01/2023 tarihli dilekçeyle yapılan itirazın cevap verilmemek suretiyle reddine ilişkin işlemin incelenmesi;

Söz konusu Kurul kararı uyarınca davacı şirkete ait elektrik enerjisi üretim tesisine yönelik kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması kapsamında EPİAŞ tarafından düzenlenen ... tarih ve ... sayılı faturanın kaynak bazında destekleme bedeline ilişkin 5.171.141,72-TL+KDV kısmının ve bu işleme karşı 24/01/2023 tarihli dilekçeyle yapılan itirazın cevap verilmemek suretiyle reddine ilişkin işlemin incelenmesi;
	EPİAŞ'ın 15/04/2022 tarihli görüş istem yazısı üzerine Kurumun 15/04/2022 tarih ve 425820 sayılı yazısıyla, doğrudan sabit fiyatla tüketiciye ulaşmayan ikili anlaşmaların muafiyet kapsamına girmediği değerlendirilerek, tüketicilerin yüksek elektrik enerjisi maliyetlerinden korunabilmesi için ikili anlaşma ile elektrik ticaretinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyatla yapılmasının gerektiği, aksi takdirde tüketicilerin korunmasının mümkün olmadığı belirtilerek Usul ve Esaslar'da belirtilen sabit fiyat ile ikili anlaşma yapılması halinde muafiyet durumu değerlendirilirken, muafiyet tanınacak ikili anlaşma sahibi piyasa katılımcılarının anlaşma kapsamında temin ettikleri elektrik enerjisinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyat ile tedarikinin de sağlandığının tespit edilmesi gerektiğinin EPİAŞ'a bildirildiği, EPİAŞ tarafından 18/04/2022 tarihinde üretici şirketlere gönderilen yazıda, Usul ve Esaslar uyarınca muafiyet tanınacak ikili anlaşma kapsamında temin ettikleri elektrik enerjisinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyat ile tedarikinin de sağlandığının tespit edilmesi için ihtiyaç duyulan bilgi ve belgelerin ibraz edilmesinin istenildiği, istenen bilge ve belgelerin EPİAŞ'a sunulması üzerine, 24/05/2022 tarihli yazıyla muafiyet başvurusu olumlu sonuçlandırılarak davacı şirketten 6 (altı) ay boyunca destekleme bedeli alınmadığı; ancak, Kurum tarafından EPİAŞ'a gönderilen 07/11/2022 tarihli yazıyla, muafiyet kapsamındaki sabit fiyatlı ikili anlaşmalara ilişkin beyan ve belgelerin, kaynak bazında destekleme bedeli uygulamasının başladığı 01/04/2022 tarihinden itibaren yeniden incelenmesinin ve gerekli düzeltmelerin yapılmasının istenildiği, muafiyetten yararlanan tüm şirketler yönünden yeniden yapılan incelemelerde, gerçekleşen enerji iletimine ilişkin nihai verilere göre, davacı şirketin muafiyet beyanının aksine, sattığı enerjinin sadece bir kısmının nihai tüketiciye kadar sabit fiyatla ulaştığının tespit edildiği, davacı şirketin sunduğu ikili anlaşmalar uyarınca 50.080 MWh muafiyetten yararlanmasına karşılık sonradan yapılan incelemede bu miktarın 32.978 MWh'lik kısmının nihai tüketiciye sabit fiyattan ulaştırıldığının tespit edilmesi üzerine, Ekim 2022 döneminden itibaren davacı şirket hakkında kaynak bazında destekleme bedeli borcu tahakkuk ettirilmeye başlanarak dava konusu Aralık 2022 dönemine ilişkin faturada kaynak bazında destekleme bedeli borcu kalemine yer verildiği anlaşılmıştır.

Bu kapsamda, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin on birinci fıkrası uyarınca tüketicilerin yüksek elektrik enerjisi maliyetlerinden korunabilmesi amacıyla muafiyet tanınacak ikili anlaşma sahibi piyasa katılımcılarının ikili anlaşma kapsamında temin ettikleri elektrik enerjisinin nihai tüketiciye kadar sabit fiyat ile tedarikinin sağlandığının tespit edilmesi gerektiğinden, davacı şirket tarafından söz konusu muafiyet aşamasında sunulan ikili anlaşmalara yönelik yeniden yapılan inceleme neticesinde, Nisan-Eylül 2022 dönemi (1. uygulama dönemi) sonrasında gerçekleşen enerji iletimi verileri dikkate alınarak davacı şirketin beyanının aksine muafiyet tanınan 50.080 MWh elektrik enerjisinin sadece 32.978 MWh'lik kısmının nihai tüketicilere sabit fiyat ile ulaştığının tespit edilmesi üzerine 2. uygulama döneminde (01/10/2022-31/03/2023), 1. uygulama dönemi sonuçları dikkate alınarak Aralık 2022 döneminde davacı şirket hakkında kaynak bazında destekleme bedeli borcu tahakkuk ettirilmesine ilişkin işlemde ve bu işleme karşı Kuruma yapılan itirazın cevap verilmemek suretiyle reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık görülmemiştir.
	Her ne kadar davacı şirket tarafından, kaynak bazında destekleme bedeli borcunun nasıl hesaplandığının belirsiz olduğu, fatura borçlarının 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uygulanarak tahsil edilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmekte ise, Usul ve Esaslar'da kaynak bazında destekleme bedelinin ve bu bedelin dağıtılmasına ilişkin usul ve esasların belirlendiği; ayrıca, Elektrik Piyasası Dengeleme ve Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 132/E maddesinde, piyasa katılımcılarının, söz konusu faturadan kaynaklanan net borcunu öngörülen sürede ödememesi halinde, ödenmesi gereken tutara temerrüt faizi uygulanacağının ve temerrüt faizi oranının 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesine göre belirlenen faiz oranı olduğunun açıkça belirtildiği dikkate alındığında, davacı şirketin bu konudaki iddialarına itibar edilmemiştir. 
KARAR SONUCU	:
	Açıklanan nedenlerle;
	1.	DAVANIN REDDİNE,
	2.	Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ...-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, 
	3.	Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,
	4.	Posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
	5.	Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 19/12/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/877, Karar No: 2024/5693, Tarih: 19.12.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2023/877
Karar  No : 2024/5693 
DAVACI		:	 ... A.Ş.
VEKİLLERİ	:	Av. ..., Av. ...			
DAVALILAR	:	1. ... Kurumu  
VEKİLLERİ	:	Av. ..., Av. ...
2. ... A.Ş. (...)  
VEKİLLERİ	: Av. ..., Av. ...
 
DAVANIN KONUSU	:
	1.	Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun (Kurul) 17/03/2022 tarih ve 10866 sayılı kararıyla kabul edilerek 18/03/2022 tarih ve 31782 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 01/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar'ın (Usul ve Esaslar) 1. maddesinin ikinci fıkrasının,
	2.	Usul ve Esaslar'ın, Kurulun 29/03/2022 tarih ve 10887 sayılı kararıyla kabul edilerek 30/03/2022 tarih ve 31794 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslarda Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 1. maddesiyle değişik 1. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Bu Usul ve Esaslar lisanslı üretim tesislerini kapsamaktadır." cümlesinin,
	3.	Kurulun 29/09/2022 tarih ve 11269 sayılı kararıyla kabul edilerek 30/09/2022 tarih ve 31969 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslarda Değişiklik Yapılmasına Dair Usul ve Esaslar'ın 1. maddesiyle değişik 7. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "(nihai tüketiciye kadar)" ibaresinin,
	4.	30/09/2022 tarih ve 31969 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 29/09/2022 tarih ve 11270 sayılı Kurul kararının 2. ve 3. maddelerinin,
	5.	Söz konusu Kurul kararları uyarınca davacı şirket hakkında EPİAŞ tarafından düzenlenen ... tarih ve ... sayılı faturanın kaynak bazında destekleme bedeline ilişkin 10.976.699,79-TL+KDV kısmının ve bu işleme karşı 24/01/2023 tarihli dilekçeyle yapılan itirazın cevap verilmemek suretiyle reddine ilişkin işlemin iptali ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesinin on birinci fıkrasının, Anayasa'ya aykırı olduğu ileri sürülerek iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI	:

6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin on birinci fıkrasında yer alan düzenlemenin, hukuk devleti, hukuki güvenlik ve hukuki belirlilik ilkelerine, mülkiyet hakkına, çalışma ve sözleşme hürriyetine aykırı olduğu, yatırım tercihlerine serbestçe karar veren bir tacirin, bu tercihlerinin ekonomik sonuçlarına, başka bir tacirin katlanmasının istenmesinin mülkiyet hakkına müdahale teşkil ettiğinden iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği, Devlet tarafından, arz güvenliğinin sağlanması için girdi fiyatlarındaki artış nedeniyle yüksek maliyetle elektrik enerjisi üretimi yapan şirketler ile tüketicilerin desteklenmesi mümkün olduğu halde üretim maliyeti düşük şirketlerin, yüksek maliyetli şirketleri desteklemesinin bir nevi şirketlerin malvarlıklarının müsadere altına alınması anlamına geldiği, nitekim 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin altıncı fıkrasında bu hususun düzenlendiği, şirketlerine lisans verildiği tarihte söz konusu düzenlemenin yürürlükte olmadığı, böyle bir düzenleme yapılacağının öngörülmesinin de mümkün olmadığı, dava konusu düzenlemeler ile Devlete olan güvenin sarsıldığı, üretim şirketlerinin karlarından vazgeçmek suretiyle basiretsiz tacirlerin maliyetlerini karşılamak zorunda bırakılmasının hukuka aykırı olduğu, dünyanın hiçbir yerinde benzer uygulamaların söz konusu olmadığı, üretim maliyeti düşük santrallerin yatırım maliyetlerinin dikkate alınmadığı, mülkiyet hakkına yönelik değerlendirmelerin yerinde olmadığı, özel hukuk sözleşmesi niteliğindeki ikili anlaşmalara müdahale edilemeyeceği, ikili anlaşmanın yapıldığı tarihte yürürlükte olmayan düzenlemelere göre işlem tesis edilmesinin ikili anlaşmalara müdahale mahiyetinde olduğu, dava konusu düzenlemelerin ölçülü olmadığı, kamu yararı ile mülkiyet hakkı arasındaki adil dengenin bozulduğu, Usul ve Esaslar'ın Geçici 1. maddesi uyarınca, şirketlerince kaynak bazında destekleme bedeli uygulaması kapsamında yapılan muafiyet başvurusunun olumlu sonuçlandığı, üretilen elektriğin ikili anlaşma kapsamında sabit fiyattan satıldığı, ikili anlaşmada öngörülen bedelin, azami uzlaştırma fiyatından düşük olduğu, tedarikçinin almış olduğu enerjiyi üçüncü kişilere sabit fiyattan satıp satmadığının taraflarınca bilinmesi mümkün olmadığı gibi tedarikçilerin üçüncü kişiler ile ilişkisine müdahale de edilemeyeceği, EPİAŞ tarafından, uygulamanın başında üretim şirketlerinin ikili anlaşma kapsamında satılan enerjinin sabit fiyattan nihai tüketiciye ulaşması koşuluyla muafiyetten yararlanılabileceğinin bildirildiğinden bahisle bu durumun şirketlerince bilindiği iddiasının doğru olmadığı, dava konusu Kurul kararıyla Usul ve Esaslar'ın 7

. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik sonrasında geriye dönük olarak muafiyet kapsamında ödenmeyen tutarların faizi ile birlikte istenilmesinin hukuka aykırı olduğu, gerek faturaya gerek geriye dönük ödenmesi istenen tutara karşı EPİAŞ ve Kuruma itirazda bulunulduğu, bu başvuruların cevap verilmemek suretiyle reddedildiği, Kurumun bu duruma müdahale etme yetkisinin bulunduğu, EPİAŞ tarafından, geriye dönük hesaplamanın nasıl yapıldığının belirsiz olduğu, ödenmesi istenen tutarın çok yüksek olduğu, şirketlerinin iflas etme eşiğine geldiği, dava konusu Kurul kararında geriye dönük uygulama yapılacağına ilişkin herhangi bir kurala yer verilmediği, bir nevi cezalandırma amacıyla bu işlemin tesis edildiği, EPİAŞ'ın şirketlerine yaptırım uygulama yetkisinin bulunmadığı, EPİAŞ tarafından geriye dönük olarak neredeyse bütün üretim miktarının ödenmesinin istenmesinin hakkaniyete aykırı olduğu, EÜAŞ ve YEKDEM kapsamında yer alan tesislerin uygulamadan muaf tutulmasının eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği, destekleme bedeline gecikme zammı uygulanmasının mümkün olmadığı ileri sürülmüştür.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından, usule ilişkin olarak, birden fazla Kurul kararının iptali istemiyle tek dilekçeyle dava açılamayacağından dilekçenin reddine karar verilmesi gerektiği; esasa ilişkin olarak ise, sürdürülebilir bir sistem için doğal gaz ve kömür gibi yüksek maliyetli santrallerin varlığının önemli olduğu, son dönemde yaşanan ekonomik gelişmeler çerçevesinde, 08/03/2022 tarih ve 31772 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan değişiklikle, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinde düzenleme yapıldığı, bu kapsamda, üretim maliyetlerinin, piyasada oluşan fiyatlardan yüksek olan santrallerin üretime katkı yapmalarının sağlanarak, arz güvenliğinin güvence altına alınması ve/veya tüketicilerin desteklenmesi amacıyla bir düzenleme yapılmasına ihtiyaç duyulduğu, Kanun'un vermiş olduğu yetki çerçevesinde, "Kaynak Bazında Destekleme Bedelinin Belirlenmesine ve Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Taslağı" hazırlanarak Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının görüşünün alınması üzerine 17/03/2022 tarih ve 10866 sayılı Kurul kararının 18/03/2022 tarih ve 31782 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/04/2022 tarihinde yürürlüğe girdiği, 29/03/2022 tarih ve 10887 sayılı Kurul kararıyla, Usul ve Esaslar'da değişiklik yapılarak 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesinin on birinci fıkrasının Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği 08/03/2022 tarihinden sonra yapılmış olan ikili anlaşmalara ilişkin düzenleme yapıldığı, kaynak bazında destekleme bedeli uygulamasının 6 (altı) aylık yürürlük süresinin 30/09/2022 tarihinde sona ermesinden önce Bakanlığın ... tarih ve ... sayılı yazısında, Usul ve Esaslar'ın uygulanmasına ilişkin koşulların devam ettiğinin değerlendirildiğinin ve Usul ve Esaslar kapsamında işlem tesis edilmesinde fayda mülahaza edildiğinin belirtildiği, öte yandan Bakanlığın ... tarih ve ... sayılı yazısında, Usul ve Esaslar'da yapılması planlanan değişikliklerden teminata ilişkin hususların Bakanlık tarafından uygun olduğunun değerlendirildiğinin ve sabit fiyat ile elektrik enerjisi fiyatları değişikliğinden korunmaya çalışarak, ikili anlaşma yapan tüketicilerin korunması için getirilen muafiyete ilişkin kuralın detaylandırılarak açıklanmasının uygun olacağının değerlendirildiğinin belirtilmesi üzerine 29/09/2022 tarih ve 11270 sayılı Kurul kararıyla kaynak bazında destekleme bedeli uygulamasının 01/10/2022 ila 31/03/2023 tarihleri arasında devam etmesine karar verildiği, ayrıca ikinci uygulama dönemi başlangıç değeri olarak belirlenen kaynak bazındaki azami uzlaştırma fiyatlarının tespit edildiği, 11274 sayılı Kurul kararıyla, azami uzlaştırma fiyatlarının güncellenmesine ilişkin formülün belirlendiği, 29/09/2022 tarih ve 11269 sayılı Kurul kararının 1. maddesiyle, Usul ve Esaslar'ın 7. maddesinde yapılan değişiklik ile tüketicilerin yüksek elektrik enerjisi maliyetlerinden korunabilmesi için getirilen muafiyete yönelik kuralın detaylandırıldığı, uygulamaya yönelik yeni bir kural ihdas edilmediği, 11269 sayılı Kurul kararının 2

. maddesiyle, Usul ve Esaslar'ın 7. maddesinde yapılan değişiklik ile tüketicilerin yüksek elektrik enerjisi maliyetlerinden korunabilmesi için getirilen muafiyete yönelik kuralın detaylandırıldığı, uygulamaya yönelik yeni bir kural ihdas edilmediği, 11269 sayılı Kurul kararının 2. maddesiyle, Usul ve Esaslar'ın 8. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında yapılan değişiklik ile destekleme bedeli kapsamında piyasa katılımcılarından talep edilecek teminatın hesaplanmasına ilişkin formülün ve bu formülde yer alan ifadelerin yeniden belirlendiği, yapılan değişiklik ile piyasa katılımcılarının teminat yükümlülüğünün azaltılmasının sağlandığı, dava konusu düzenlemelerin hukuka uygun olduğu savunulmaktadır.

EPİAŞ tarafından, usule ilişkin olarak, davanın süresinde açılmadığı, birden fazla Kurul kararının iptali istemiyle tek dilekçeyle dava açılamayacağından dilekçenin reddine karar verilmesi gerektiği; esasa ilişkin olarak ise, elektriğin tüketicilere sürekli ve düşük maliyetli sunulmasının 6446 sayılı Kanun'un amaçları arasında sayıldığı, bu nedenle arz güvenliğini ve/veya tüketicilerin yüksek fiyat artışlarından korunmasını sağlamak için 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesine on birinci fıkranın eklendiği, söz konusu kuralın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna verdiği yetkiye dayanılarak dava konusu Kurul kararlarının ihdas edildiği, şirketlerinin Usul ve Esaslar'da yer alan düzenlemeleri uygulamakla yükümlü olduğu, Usul ve Esaslar ile amaçlananın arz güvenliğinin sağlanması için maliyeti yüksek üretim tesislerinin desteklenmesi ve elektrik fiyatlarının yükselişinden tüketicilerin korunması olduğu, Usul ve Esaslar'ın 7. ve Geçici 1. maddeleri uyarınca, piyasa katılımcılarının kaynak bazında destekleme bedeli uygulamasından muaf tutulabilmesi için ikili anlaşma kapsamında satılan elektrik enerjisinin, sabit fiyatla nihai tüketicilere ulaşması gerektiği, dava konusu Kurul kararıyla yapılan değişiklik ile uygulamada yaşanan tereddütlerin giderildiği, azami uzlaştırma fiyatının enerji piyasalarında teklif verebilmek için konulmuş bir fiyat sınırı olmadığı, dava konusu düzenlemelerin, 6446 sayılı Kanun'un amacına uygun olarak faaliyetlerin yürütülebilmesi için zorunlu olarak yerine getirilen bir regülasyon işlevinin sonucu olduğu, kaynak bazında destekleme uygulaması kapsamında elde edilen tutarların %98'inin nihai tüketicileri korumak amacıyla görevli tedarik şirketlerine, %2'sinin ise yüksek maliyetli santrallere aktarıldığı, bu sayede arz güvenliğinin sağlandığı ve nihai tüketicilerin fiyat artışlarından korunduğu, davacı şirket tarafından, Nisan-Eylül 2022 dönemine ilişkin sunulan ikili anlaşmalar kapsamında muafiyet talebinde bulunulduğu, bu talebe istinaden davacıya muafiyet tanındığı, söz konusu dönem sonrasında gerçekleşen verilere göre davacının beyanının aksine satılan enerjinin sadece bir kısmının nihai tüketicilere kadar sabit fiyatla satıldığının tespit edildiği, bu itibarla, muafiyet kapsamında davacı tarafından eksik ödenen tutarın tahsiline yönelik bildirim niteliğinde dava konusu işlemin tesis edildiği, Ekim 2022 döneminden itibaren davacı şirkete kaynak bazında destekleme bedeli borcu tahakkuk ettirildiği, bu itibarla, dava konusu işlemlerin hukuka uygun olarak tesis edildiği ve davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ :
	Davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'NIN DÜŞÜNCESİ	: