muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2019/3613, Karar No: 2024/3599, Tarih: 07.06.2024

Ceza Hukuku kökenli bir ilke olan "lehe olan hükmün uygulanması ilkesi"; işlendiği zamanın hukuki normları uyarınca suç sayılan bir fiil sonradan yürürlüğe giren bir düzenleme ile suç olmaktan çıkarılmış bulunuyorsa veya sonradan yürürlüğe giren düzenleme, suçun işlendiği zaman  mevcut olan düzenlemeye göre suçlunun lehine ise, sonraki normun daha önce işlenmiş olan fiillere uygulanmasını öngörmektedir. Kural olarak idari işlemlerin yargısal denetimi tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılmaktadır. Bu anlamda idari işlem niteliğindeki yaptırımın tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan mevzuata göre yargısal denetiminin yapılması gerekmekte ise de, ilke olarak suç ve cezadan lehe olan normun uygulanması kuralının bu yaptırımlar yönünden de geçerli olduğunun kabulü gerekmektedir. Dolayısıyla, fiilin işlendiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat ile daha sonra yürürlüğe giren mevzuat hükümleri farklı ise  yaptırım uygulanacak olan kişilerin lehine olan mevzuat hükmü dikkate alınmalıdır. Ancak lehe hükmün uygulanması amacıyla verilecek bir iptal kararının başka yaptırımların uygulanmasına engel olmayacağı da tabidir.
Anayasa Mahkemesi'nin 15.10.2014 tarih ve Başvuru No:2012/731 sayılı kararında;
"47. 5326 sayılı Kanun’un 5. maddesinin (1) numaralı fıkrasına göre, Türk Ceza Kanunu’nun zaman bakımından uygulamaya ilişkin hükümleri kabahatler açısından da uygulanacak, ancak, kabahatler karşılığında öngörülen idari yaptırımlara ilişkin kararların yerine getirilmesi bakımından derhal uygulama kuralı geçerli olacaktır. Anılan maddede öngörülen “derhal uygulama” kuralı, idari yaptırım kararının infazı yöntemiyle ilgilidir. Dolayısıyla, infaz aşamasında da olsa, kabahat fiilinin unsurlarına veya yaptırımına yönelik lehe kanun değişikliklerinde, Anayasa’nın 38/1. maddesinde düzenlenen “kanunilik ilkesi”nin sonuçlarından biri olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesinde yer alan “lehe kanunun geriye yürümesi” kuralının uygulanması gerekir.
48. Başvuruya konu olayda, kabahat nedeniyle başvurucuya bir yaptırım uygulanmış, ancak henüz bu yaptırım kararı yerine getirilmeden, sonradan yürürlüğe giren kanunla, isnat edilen suçun unsurlarında ve cezasında lehe olacak şekilde değişiklik yapılmıştır. Bu değişiklik, suçun içeriği, diğer bir ifadeyle maddi yapısıyla ilgili olup, kararların yerine getirilme şekli ile ilgili değildir. Buna göre, yukarıdaki hükümler (§§ 16-19) gözetildiğinde, lehe kanun değerlendirmesinde maddi ceza hukukuna ilişkin zaman bakımından uygulama kurallarının geçerli olması ve Mahkemece, cezası henüz infaz edilmemiş olan başvurucu hakkında lehe kanun uygulamasının yapılması gerektiği anlaşılmaktadır." gerekçelerine yer verilerek idari yaptırımlar yönünden lehe kanun hükümlerinin uygulanmasına ilişkin değerlendirmelerde bulunulmuştur.

26/10/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7148 sayılı Kanun değişikliğinden önce sahip olunan izin kapsamı dışında ticari taşımacılık yapmak fiili, 2918 sayılı Kanunun Ek 2/3. maddesi uyarınca, yeniden değerlendirme oranıyla güncellenmiş para cezası ile altmış gün süreyle aracın trafikten men edilmesi yaptırımlarının uygulanması sonucunu doğururken, 7148 sayılı Kanun değişikliği sonrası söz konusu fiil Ek 2. maddesinin 3. fıkrasının (b) bendinde yeniden belirlenen para cezası ile 30 gün süreyle aracın trafikten men edilmesi yaptırımını gerektiren hal olarak kural altına alınmıştır. Yapılan bu değişiklik "Zaman bakımından uygulama" hükümleri kapsamında incelendiğinde, davacı açısından daha lehe hükümler içermekte olup, yaptırım infaz edilmemişse veya infaz edilmekle beraber başka hak mahrumiyetlerine yol açacak nitelikte ise mükerrer yaptırım verilmesi sonucunu doğurmayacak şekilde lehe kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Zira, yaptırımın infazı tamamlanmış ise, işlemin iptal edilmesi halinde lehe kanun hükümlerine göre yeniden tesis edilecek işlemin, aynı fiilin iki kez müeyyidelendirilmesine sebep olacağı açıktır. Bu nedenle, idari yaptırımın davalı idarece uygulanıp uygulanmadığı tespit edilerek ona göre karar verilmelidir.
Dava konusu idari para cezası yönünden yapılan incelemede;
5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 17. ve 27. maddeleri ile 442 sayılı Maliye Bakanlığı Tahsilat Genel Tebliği'nin yukarıda yer verilen hükümleri göz önüne alındığında, henüz kesinleşmemiş ve bu nedenle tahsil edilebilir aşamaya gelmeyerek infaz edilmemiş para cezası yönünden lehe kanun hükümleri nedeniyle dava konusu para cezasının iptali gerekmekte olup, temyize konu kararın bu kısmında hukuki isabet bulunmamaktadır.
Dava konusu trafikten men yaptırımı yönünden yapılan incelemede;
Dairemizin 22/02/2024 tarihli ara kararıyla, trafikten men yaptırımının uygulanıp uygulanmadığı taraflardan sorulmuş olup, davalı idarece verilen cevapta, yaptırımın infazının tamamlandığının belirtildiği görülmektedir.
Bu durumda, dava konusu aracın altmış gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin tesis edildiği tarih itibarıyla hukuka uygun olduğu, sonradan daha lehe kanuni düzenlemeler yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, araç trafikten altmış gün süreyle men edilerek söz konusu işlemin uygulanmasının tamamlandığı, işlemin iptal edilmemesinin başka yönlerden hak mahrumiyetine de sebep olmadığı gözetildiğinde, davacı hakkında anılan işlem yönünden lehe kanun hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı sonucuna varılarak bu kısım yönünden temyiz isteminin belirtilen gerekçeyle reddi gerekmiştir. 
	Temyize konu kararın 2918 sayılı Kanunun 65. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca 85,00-TL para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem yönünden incelenmesi:

Temyize konu kararın 2918 sayılı Kanunun 65. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca 85,00-TL para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem yönünden incelenmesi:
	2918 sayılı Kanunun 65. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca davacı araç sürücüsü hakkında tesis edilen 85,00-TL tutarındaki idari para cezasının idari yaptırımlardan sadece idare mahkemelerinin görev alanına giren (trafikten men gibi) bir işlemle birlikte tesis edilmemiş olması, trafikten men yaptırımının aynı Kanunun Ek-2/3. maddesi uyarınca uygulanması nedeniyle, bu kısım yönünden davanın görüm ve çözümünde yukarıdaki anılan hükümler gereğince sulh ceza mahkemelerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır. 
	Bu durumda, davacı hakkında 2918 sayılı Kanunun 65. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi maddesi uyarınca tesis edilen 85,00-TL idari para cezası işlemi hakkında davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerektiğinden temyize konu kararın bu kısmında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Temyiz isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine,
2. ...Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin... gün ve E:..., K:... sayılı kararının;
a) Davacıya ait ... plaka numaralı aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3. maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem yönünden yukarıda yer verilen GEREKÇE İLE ONANMASINA,
b) Davacının 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3. maddesi uyarınca ...TL para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ve taşıma sınırı üzerinde yolcu taşıması nedeniyle aynı Kanunun 65. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca ...-TL para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı tarih ve ... sayılı işlem yönünden BOZULMASINA,
3. Kullanılmayan ...-TL yürütmeyi durdurma harcının istemi hâlinde davacıya   iadesine, 
4. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 
5. Kesin olarak 07/06/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2022/1502, Karar No: 2024/3907, Tarih: 07.06.2024

"İçtihat Metni"
          T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE  
Esas  No : 2022/1502
Karar No : 2024/3907
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Mensucat Kimya Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. ....
İSTEMİN	KONUSU													: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2016 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İncelemeye ibraz edilmeyen ancak dava dilekçesinde dosyaya sunulabileceği belirtilen defter ve belgelerin Mahkemelerince verilen ara kararıyla  istenilmesine ve ek süre de verilmesine karşın söz konusu defter ve belgeler dosyaya ibraz edilmediğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Defter ve belge isteme yazısının, davacı şirketin vergi mükellefiyetinin 31/05/2019 tarihinde re'sen terkin ettirilmesi nedeniyle kanuni temsilci ...'in ikamet adresine tebliğe çıkarıldığı, söz konusu adreste Niyazi Öztürkmen'e tebliğ edilerek tebliğ alındısı üzerine aynı konutta oturduğu şerhi düşüldüğü fakat UYAP üzerinden yapılan incelemede kanuni temsilci ile tebliği alan şahsın ikametgah adreslerinin farklı olduğu dolayısıyla belirtilen şerh düşülmek suretiyle yapılan tebliğ işlemi hukuka uygun olmadığından, usulsüz tebligata dayanılarak defter ve belgelerin ibraz edilmediğinden bahisle re'sen takdir nedeninin varlığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.
TEMYİZ	EDENİN	İDDİALARI					: Defter ve belgeleri ibraz yükümlülüğünü yerine getirmeyen davacı adına yapılan tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	:  Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY	TETKİK	HÂKİMİ	...'İN	DÜŞÜNCESİ								: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	... tarih ve ... sayılı defter ve belge isteme yazısı, davacı şirketin vergi mükellefiyetinin 31/05/2019 tarihinde re'sen terkin ettirilmesi nedeniyle kanuni temsilci ...'in ikametgâh adresine tebliğe çıkarılmış ve muhatabın işte olması sebebiyle muhatap ile aynı konutta ikamet ettiğini beyan eden Niyazi Öztürkmen'in imzasına tebliğ edilmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
	MADDİ OLAY : 
	... tarih ve ... sayılı defter ve belge isteme yazısı, davacı şirketin vergi mükellefiyetinin 31/05/2019 tarihinde re'sen terkin ettirilmesi nedeniyle kanuni temsilci ...'in ikametgâh adresine tebliğe çıkarılmış ve muhatabın işte olması sebebiyle muhatap ile aynı konutta ikamet ettiğini beyan eden Niyazi Öztürkmen'in imzasına tebliğ edilmiştir.
	İLGİLİ MEVZUAT:
	213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Tebliğ esasları" başlıklı 93. maddesinde, tahakkuk fişinden gayri, vergilendirme ile ilgili olup, hüküm ifade eden bilumum vesikalar ve yazılar adresleri bilinen gerçek ve tüzel kişilere posta vasıtasıyle ilmühaberli taahhütlü olarak, adresleri bilinmeyenlere ilan yolu ile tebliğ edileceği, "Tebliğ yapılacak kimseler" başlıklı 94. maddesinde, tebliğin mükelleflere, bunların kanuni temsilcilerine, umumi vekillerine veya vergi cezası kesilenlere yapılacağı,  tüzel kişilere yapılacak tebliğin, bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerine, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde bunları idare edenlere veya temsilcilerine yapılacağı, tüzel kişilerin müteaddit müdür veya temsilcisi varsa tebliğin bunlardan birine yapılmasının kafi olduğu, tebliğin, kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde ikametgah adresinde bulunanlardan veya işyerlerinde memur ya da müstahdemlerinden birine yapılacağı hükme bağlanmış, 7061 sayılı Kanun'un 16. ve 17 . maddelerinde yapılan ve 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren değişikliklerle "Bilinen adresler" başlıklı 101. maddesinin 3. fıkrasında, işyeri adresinde tebliğ yapılacak olanların bu adresinde bulunamaması, işin bırakılması veya işin bırakılmış addolunması hallerinde tebliğ, gerçek kişilerde kendisinin, tüzel kişilerde bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerinden birinin, tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde ise bunları idare edenler veya varsa temsilcilerinden herhangi birinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılacağı hüküm altına alınmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda yer verilen yasal düzenlemelere göre, tebligatın geçerli sayılabilmesi için aranan koşul; tebligatın muhataba veya Kanun'da sayılan bazı özel durumlar için muhatap yerine tebligatı kabule yetkili kimselere yapılmış olmasıdır. Kanun, muhatap yerine tebligatı kabule yetkili kimselere yapılacak tebliğin, muhataba yapılmış sayılacağını öngördüğünden, hukuken geçerli bir tebligat için, ikametgah adresinde bulunanlardan tebliğ yapılacak kimsenin görünüşe nazaran 18 yaşından aşağı olmaması ve bariz bir şekilde ehliyetsiz bulunmaması yeterli olup Vergi Dava Dairesi kararının aksine aynı konutta oturma şartı aramamaktadır.

Bu durumda... tarih ve ... sayılı defter ve belge isteme yazısının davacı şirketin kanuni temsilcinin ikamet adresinde bulunan şahsa tebliğ edilmesinde usulsüzlük bulunmadığından, defter ve belge ibraz yazısının usulüne uygun biçimde tebliğ edilmesine karşın ibraz yükümlülüğünün yerine getirilmediği olayda defter ve belgelerin ibraz edilmemesinden kaynaklı re'sen tarh nedeninin oluştuğu açık olup tarhiyatın diğer yönlerden hukuka uygunluğunun incelenmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken aksi yöndeki gerekçe hükme esas alınarak verilen temyize konu Vergi Dava Dairesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.  
KARAR SONUCU :
            Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
 2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının BOZULMASINA, 07/06/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1456, Karar No: 2024/3123, Tarih: 07.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2024/1456
Karar	No : 2024/3123  
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ...Bakanlığı adına 
		...(...) Gümrük Müdürlüğü 
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...Tekstil Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.  
YARGILAMA SÜRECİ       :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı antrepo beyannamesi ile 67.923,60 USD kıymetinde … markalı Çin menşeli mont olarak beyan edilen eşyaların yapılan denetimde, Çin menşeli olmadığı ve 45.923,60 USD kıymet farkı bulunduğunun tespit edildiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük vergisi ve gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında kesilen para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. 
İlk Derece Mahkemesi kararının  özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, uyuşmazlığın, dava konusu işlemin 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 236. maddesi uyarınca  gümrük vergilerinin 3 katı tutarına isabet eden  kısmına hasren incelendiği, olayda antrepo beyannamesi muhteviyatı eşyaların gümrük vergileri ödenmeksizin yurt içinde bırakıldığından bahisle 4458 sayılı Kanunun'un 236. maddesinin 1. fıkrası uyarınca eşyaların gümrüklenmiş değerlerinin iki katı tutarında para cezası karara bağlanmış ise de, bahsi geçen hükmün değişik halinin, 28/03/2013 tarih ve 6455 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle, 11/04/2013 tarih ve 28615 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, gümrük yükümlülüğünün doğduğu tarihte, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında para cezasının karara bağlanacağı yolunda bir hüküm mevcut olmadığından, davacının fiilinin gerçekleştiği tarih itibarıyla yürürlükte olmayan bir yasal düzenlemeye dayanılarak ceza uygulanmasının "Kanunsuz suç ve ceza olmaz" ilkesine aykırılık oluşturduğu, davacı hakkında yürürlükte olmayan yasa maddesine dayanılarak tesis edilen işlemin, olay tarihinde yürürlükte olan şekline göre tadil edilmesinin yargısal denetimin sınırlarını aşması ve idari işlem mahiyetinde yeni bir ceza uygulaması anlamına geleceği gerekçesiyle dava konusu işlemin para cezasının gümrük vergilerinin 3 katı tutarına isabet eden kısmının iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 14/05/2013 tarihli ihracat beyannamesi, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 236. maddesinin 1. fıkrası hükmünün değişik hali, 28/03/2013 tarih ve 6455 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle, 11/04/2013 tarih ve 28615 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği tarihten sonra tescil edilmiş olduğundan, yürürlükteki mevzuata göre tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı  ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI     : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. 
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, idare ve vergi mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 22/06/2023 tarih ve E:2021/3464, K:2023/3248 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/06/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2024/1646, Karar No: 2024/3115, Tarih: 07.06.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 YEDİNCİ DAİRE 
Esas     No : 2024/1646
Karar	No : 2024/3115    
TEMYİZ EDENLER	: 1-(DAVACI)  ...Yapı Malzemeleri Sanayi ve Ticaret 		    Anonim Şirketi	  
				VEKİLİ	: Av. ...
	  2- (DAVALI) ...Bakanlığı adına
														 ...Gümrük Müdürlüğü 
				VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ...Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...tarih  ve E:..., K:...sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ...tarih ve ...sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı "çöp kovası kapağı" cinsi eşyaya ilişkin olarak tahakkuk ettirilen ilave gümrük ve katma değer vergileri  ile bu vergiler üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza kararı alınabilmesi, gümrük vergisine tabi eşyanın beyan edilen kıymetinin, muayene ve denetleme sonucunda Kanun'un 23. ilâ 31. maddelerinde yer alan hükümler çerçevesinde belirlenen kıymete göre noksan bulunduğunun tespitini gerektirmekte olup, olayda davacının beyan ettiği kıymette noksanlık bulunduğuna ilişkin herhangi bir tespite yer verilmediği, bu haliyle para cezası kararı alınabilmesi açısından maddede öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin para cezasına ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI     : Davacı tarafından, uyuşmazlık konusu eşyanın ev işlerinde değil, işyeri, ofis v.b. mekanlarda kullanıma uygun olduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiği;  davalı idarece,  tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı  ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI   : Davalı idarece  savunma verilmemiş; davacı tarafından istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Davacının temyiz isteminin incelenmeksizin reddine, davalı idarenin temyiz isteminin ise reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay  Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.