muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4187, Karar No: 2018/2836, Tarih: 15.02.2018

Keza, dava konusu alacak miktarının veya değerinin belirlenmesi yargılama sırasında başka bir olgunun (ki bu işçilik alacakların çalışma olgusu, tazminat ve alacaklara esas süre ve ücret yönünden kendini gösterir) tespitini gerektirdiği durumlarda alacak belirsiz ve tartışmalı kabul edilmelidir. Zira alacakların belirlenmesine esas süre ve ücret özü itibari ile tespit içermekte ve başlı başına tespit davasının konusu olup, alacak ve tazminatın belirlenmesinin önemli unsurlarıdır. Alacağın belirlenebilmesi için de süre ve ücretin tam olarak bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması gerekir. Bu unsurlar tartışmalı ise ve davacı tarafından HMK.’un 107. Maddesindeki gerekçede belirtildiği gibi tam ve kesin olarak belirlenemiyor ise alacak belirsizdir ve bu alacak kısmi dava veya belirsiz alacak davasına konu edilebilecektir.

Hakimin takdiri veya yasal nedenlerle indirim yapılarak alacak miktarı veya değerinin belirlenmesi halinde alacak belirsizdir(Dairemizin 27.02.2012 gün ve 2012/1757 Esas 2012/5742 Karar sayılı kararı).

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir. Yıllık ücretli izin alacağı, izin defterinin; fazla mesai ve tatil çalışmaları kayda dayandığında puantaj (işe devam çizelgeleri) kayıtlarının işveren tarafından sunulması ile belirlenebilecektir. İş Hukukunda maddi hukuk kuralları içinde işverene kayıt tutma yükümlülüğü getirilmiştir. Bu belgelerle ilgili yükümlülükleri yerine getirmeyen işverenin açılacak davada alacağın belirlenebilir olduğu savunması yerinde olmayacaktır. İşçinin alacağının belirlenmesi kayda dayandığında, kayıtlı belgeleri sunmayan veya işçiye vermeyen işveren, belirsiz alacak davası açılmasının sonuçlarına katlanmak zorundadır.

Dairemizin kısmi dava ile ilgili verdiği bu ölçütleri kabul eden Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 17.10.2012 gün ve 2012/9-838 Esas, 2012/715 Karar sayılı kararında “İşçilik alacaklarının özelliği de dikkate alınarak, bu alacaklarda, talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi, aksinin kabulü de doğru olmayacağını, talep konusu işçilik alacakları belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesinin daha doğru olacağını” açıkça belirmiştir.

6100 sayılı HMK.’un 114. Maddesinde davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması, dava şartı olarak belirtilmiştir. Belirsiz alacak ve tespit davasında, kanun açıkça alacak miktarının veya değerinin belirlenememesi veya olanaksız olması halinde, davacının belirsiz alacak davası açmasında hukuki yararının varsayılacağını öngörmüştür. Kısaca dava açıldığında alacak belirli değil veya tartışmalı ise, belirsiz alacak ve tespit davası açılması için hukuki yarar vardır. Takip eden 115/2 maddedeki kurala göre ise “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder”. Düzenleme gereğince, eksik olan bir dava şartı, belirli bir süre verilerek giderilebilecek ise, hakim tarafından eksikliğin giderilmesi için kesin süre verilmesi gerekir. Bu süre içinde dava şartı eksikliği tamamlanmaz ise dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmelidir. Dairemiz kararlılıkla hukuki yarar şartının tamamlanabilir dava şartı olduğunu kabul etmektedir(27.12.2012 gün ve 2012/1756 E., 2012/5741 K). Bu nedenle belirsiz alacak davası veya kısmi dava açıldığında, dava konusu edilen alacak açık ve tam olarak belirli ise davacıya tam eda davası açması, tamamlanabilir hukuki yarar şartını yerine getirmesi için öncelikle süre verilmeli, süre sonunda yerine getirmediği takdirde davanın hukuki yarar şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmelidir.

Davacının, aynı davalıya karşı olan birbirinden bağımsız birden fazla talebini, aralarında bir derecelendirme ilişkisi yani aslîlik–ferîlik ilişkisi kurmadan aynı dava dilekçesinde ileri sürmesine davaların yığılması denir (HMK. Mad.110). Birden fazla istemin yer aldığı ve işçi-işveren uyuşmazlıklarında işçinin işçilik alacakları için açtığı davanın örnek teşkil ettiği bir dava türüdür. Davacı birçok talebini, tek bir dava dilekçesi ile talep etmektedir. Aslında kural olarak talep sayısınca dava mevcuttur. Davacı her bir talebi için dava dilekçesinde olguları (vakıaları) ayrı ayrı belirtilmek ve ispat yükü kendisinde ise ispat etmek zorundadır. Yapılan yargılamada her bir talep hakkında ayrı ayrı inceleme yapılır. Yargılama sonunda da her biri hakkında olumlu veya olumsuz karar verilir. İşte davaların yığılması halinde, davacının isteklerinin bir kısmi belirli bir kısmi belirsiz alacak davası konusu olabilir. Bu durumda talep edilen alacaklardan açıkça belirli olan ve tartışmalı olmayanlar için belirsiz alacak davası veya kısmi dava ile talepte bulunulamaz. Bu nedenle dava şartlarının da her talep açısından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekir. Bir talep için dava şartının yokluğu, dava şartı olan ve gerçekleşen talepler içinde davanın usulden reddini gerektirmez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde dava konusunu işçilik alacağı(Belirsiz alacak) olarak belirtmiş, ancak dava türünü belirtilen talep kısmında açıkça fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak kısmi miktarlar talep etmiş, diğer belirlenecek kısmın belirlenmesi halinde tespitini ve ayrıca yargılama sırasında arttıracağını belirtmemiştir. Bu nedenle açılan davanın kısmi dava olduğu açıktır.

Diğer taraftan davacının talep ettiği kıdem tazminatı giydirilmiş ücretten hesaplanacaktır. Giydirilmiş ücretin belirlenmesi için karşı tarafta bulunan bordroya ve yargılama sırasında anlaşılacak sosyal yardımlara ihtiyaç vardır. Keza davacının talep ettiği fazla mesai ve tatil çalışmaları ise yargılama sonucunda delillerin toplanmasına ve tanık beyanlarına tabi olması halinde indirime tabidir. İndirime tabi alacaklarda belirsizdir. Dolayısı ile kıdem tazminatı ve fazla mesai ile tatil alacakları başlangıçta belirli değildir.

Ayrıca alacaklar belirli ve kısmi dava konusu yapılamayacak ise o zaman Dairemizin uygulaması gereği, davacıya belirli hale getirmesi için süre verilmeli, hukuki yarar şartının tamamlanabilir dava şartı olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Mahkemece hatalı değerlendirme ile dava kısmi dava olduğu halde, belirsiz alacak davası olarak nitelendirilip, tüm talepler belirsiz alacak davasına konu olmayacak şekilde ve tamamlanabilir dava şartı gözden kaçırılarak davanın usulden reddi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13718, Karar No: 2009/19585, Tarih: 12.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/13718 E.  ,  2009/19585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 12.11.2009 günü duruşmalı temyiz eden ... vekili Av. ...ve karşı taraf temyiz eden ... vekili Av. ... geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Murafaaya davacı-davalı koca vekili olarak katılan Av...’ın vekaletnamesi bulunmamaktadır. Vekaletnamenin ibrazından sonra dosyanın gönderilmesi için mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2009 (prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/6677, Karar No: 2015/10624, Tarih: 17.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/6677 E.  ,  2015/10624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YÜKSEKOVA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2007/1269-2014/1366

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında B.Köyü çalışma alanında bulunan 146 ada 3 ve 4 parsel sayılı 5.680,16 ve 2.118,07 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar A.. Ç.., İ.. Ç.. ve M.. Ç.. adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, 4753 sayılı Yasa ile oluşan tapu kaydına ve taşınmazların 1936 yılından beri devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 17.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9407, Karar No: 2020/17196, Tarih: 19.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/9407 E.  ,  2020/17196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumun da temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1411, Karar No: 2012/16881, Tarih: 01.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/1411 E.  ,  2012/16881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1002-578

Davacı, 01.05.1995-11.09.2000 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsili olanaklı kılınmıştır. İşte bu bağlamda, sigorta primlerinin ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle tahsili halinde, kişinin yukarıda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda sigorta başlangıcı olarak; bu tevkifatın, kamu kuruluşlarına yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifat tarihini takip eden aybaşı; özel kuruluşlara yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifatın Kuruma havale edilmiş olması şartıyla tevkifatın yapıldığı tarihi takip eden aybaşı esas alınır.

Eldeki davada; davacının, ürün satışından Temmuz 1995 tarihinde yapılan tevkifatı takip eden aybaşı olan 01.08.1995 tarihinden itibaren sigortalılığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendine “DAVANIN” sözcüğünden sonra gelmek üzere “KISMEN” sözcüğünün eklenmesine, aynı bentteki “01/05/1995” rakamlarının silinerek, yerine, “01.08.1995” rakamlarının yazılmasına, 3. bende “yargılama giderinin” sözcüklerinden sonra gelmek üzere “kabul ret oranına göre 11.43 TL.sinin” sözcüklerinin yazılmasına, 4. bentten sonra gelmek üzere “5-Avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan 1100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı Kuruma verilmesine,” cümlesinin hüküm fıkrasına eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5141, Karar No: 2023/5080, Tarih: 16.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5141 E.  ,  2023/5080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/187 E., 2016/2 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2016 tarihli 2015/187 E. 2016/2 K. Sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddenin birinci fıkrasının 8a) bendi, 52 nci maddenin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 21.900,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.09.2020 havale tarihli ve 2016/89360 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

Eksik inceleme ve değerlendirme sonucu karar verildiğine, sanığa kusur izafe edilmesinin mümkün olmadığına, illiyet bağı olmadığına, sanığın yaptırdığı daire merdiven basamaklarında kullanılan vidanın konut merdivenleri için uygun nitelikte olduğuna, bilirkişi raporunun cezai yargılamaya esas alınamayacak nitelikte olduğuna, mahkemece şüpheye yer bırakmayacak şekilde inceleme inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü

"Yapılan yargılama ve delillerin değerlendirilmesi sonucu sanığın atılı suçu işlediği cezalandırılması gerektiği vicdani kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur." şeklindedir.

2.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen ölü muayene tutanağında kişinin yüksekten düşme sonucu beyin kanamasına bağlı olarak öldüğü tespit edilmiştir.

3.Sanığın savunması ": Ben bu konuda daha önce savunma yaptım, ifademin okunmasını isterim dedi.Hazırlık tahkikatı sırasında alınan ifadesi okundu: Doğrudur,tekrar ederim ,benim inşaatı yapıp teslim etmemden 1 yıl kadar sonra hadise cereyan etmiştir, daire sanıyorum birkaç kez el değiştirmiş, olayda benim kusurum bulunmamaktadır dedi." şeklindedir.

3.Sanığın savunması ": Ben bu konuda daha önce savunma yaptım, ifademin okunmasını isterim dedi.Hazırlık tahkikatı sırasında alınan ifadesi okundu: Doğrudur,tekrar ederim ,benim inşaatı yapıp teslim etmemden 1 yıl kadar sonra hadise cereyan etmiştir, daire sanıyorum birkaç kez el değiştirmiş, olayda benim kusurum bulunmamaktadır dedi." şeklindedir.

4....'ın beyanı "Ben daireyi ... isimli şahıstan satın aldım, yanılmıyorsam bu şahıs toprak sahibine malzeme vermiş, bunun karşılığında bu daireyi almış, ancak satın aldıktan sonra herhangi bir tadilat yapmamış, daireyi bize mütahitten aldığı şekilde teslim etti, taşındıktan 10 gün kadar sonra hadise cereyan etti, biz de taşınmadan önce herhangi bir tadilat yapmadık, hiç bir değişiklik yapılmadı, olaydan sonra da bana daireyi satan şahsa sordum, herhangi bir değişiklik yapmadığını söyledi, olay günü ters dublex olan evin alt katında odamın gardrobunun kapısını takmaya çalışıyordum, tahta düştüğünü duydum, merdiven basamağının düşmesi sesi ile kafamı kaldırdığımda annemin elinin duvardan kaydığını gördüm, hemen kendisini ambulans ile hastaneye götürdüm, sanık hakkında şikayetçiyim cezalandırılmasını isterim davaya katılmak istiyorum dedi." şeklindedir.

5. Katılanlar vekili hükümden sonra şikayetten vazgeçtiklerine dair dilekçelerini sunmuştur.

6.Hazırlık aşamasında alınan bilirkişi raporunda kazanın temel nedeninin, olay yeri fotoğrafları incelendiğinde, merdiven basamaklarının sadece ikişer adet çelik olmayan kesiti düşük vidalar ile duvara ve yan mesnete bağlandığı, hareketli 350 kg yükü karşılayacak mukavemete sahip olması gerekmesine rağmen 100-110 kg müteveffanın ağırlığına karşı mukavemet gösteremediği eğiliğ büküldüğü, kesme kuvvetine dayanamayıp kesilmiş gibi koptuğu, bilim ve fenne uygun merdiven imalatı yapılmadığı, sanığın olay nedeniyle tamamen kusurlu olduğu belirlenmiştir.

7.Mahallinde keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda sanığın tamamen kusurlu olduğu belirtilmiştir.

GEREKÇE

1.Dosya içeriğine göre, 24.08.2014 günü saat 14.00 sıralarında, sanığın yetkili olduğu Mesken İzolasyon Limited Şirketinin yaptığı inşaatın 2 nolu ters dubleks dairede oturan mağdurun dairenin ahşap merdiveninden indiği sırada yetersiz ince vida ile sabitleme yapılan merdiven basamağının kopması sonucu açılan basamak aralığından düşerek beyin kanaması sonucu öldüğü olayda, oluş, dosya kapsamı, tespit olunan bilirkişi raporları bir arada değerlendirildiğinde, mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği ve sanığın olayın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu anlaşılmış olup mahkemece mahkumiyet kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Hükümden sonra, katılanlar vekilinin 20.02.2017 tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçtiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanunun 243 üncü maddesi uyarınca katılma kararı hükümsüz kaldığından, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2016 tarihli 2015/187 Esas 2016/2 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince hüküm fıkrasının üçüncü paragrafı çıkarılarak yerine " TCK 50/1-a maddesi delaleti ile aynı Yasanın 52/2 maddesi gereğince suçun işleniş şekli, sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak hakkında verilen hapis cezası bir günü takdiren 20 TL 'den olmak üzere paraya çevrilerek 21.900,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, suçun işleniş şekli sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak sanık hakkında verilen 3 yıl hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, 52/3 gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1095 gün olarak belirlenmesine , 52/2 gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.900,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hükmün vekalet ücretine ilişkin altıncı paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.11.2023 tarihinde karar verildi.