muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/166, Karar No: 2016/12442, Tarih: 11.10.2016

Mahkemece davalı işveren şirketin %75, kazalının ise %25 oranında kusurlu bulunduğu 21.07.2014 ve 07.10.2014 günlü kusur bilirkişi raporları hükme dayanak alınmış ise de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Oysa hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişiler, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte bulunduğu söylenemez.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı olan 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 77. maddesinde; “Her İşverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olacağı” Yine İşçi Sağlığı Ve İş Güvenliği Tüzüğü’nün 2.maddesinde “ Her işverenin, işyerinde işçilerinin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için, bu Tüzükte belirtilen şartları yerine getirmek araçları noksansız bulundurmak gerekli olanı yapmakla yükümlü olduğu” 4.maddesi ise “…İşverenin, işyerinde, teknik ilerlemelerin getirdiği daha uygun sağlık şartlarını sağlaması;… iş kazalarını önlemek üzere işyerinde alınması ve bulundurulması gerekli tedbir ve araçları ve alınacak diğer iş güvenliği tedbirlerini devamlı surette izlemesi gerektiği” belirtilerek işverenin iş yerinde, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili her türlü tedbirleri alması ve izlemesi gerektiği bildirilmektedir.

Bu bilgiler ışığında tartışılması gereken husus, somut olayda iş kazasının oluşmaması için işverenin ne gibi bir tedbir alması gerektiği meselesidir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacının işveren şirkete ait işyerinde bulunduğu gece saatlerinde alkol aldığı, yapımı devam eden, henüz tamamlanmamış ve güvenlik önlemi alınmamış olan inşaat içerisinde konakladığı, gece vakti kanında alkol düzeyi 154 promil iken, merdivenlerden aşağıya indiği sırada düşerek vefat ettiği, dikkate alındığında dosya kapsamında alınan, kazalı işçiye %25, davalı işveren şirkete %75 kusur isnat eden kusur raporlarının olayın oluş şekline uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Yapılacak iş; yukarıdaki açıklamalar dikkate alınarak, davalı işveren şirketin mevzuata göre alması gereken tedbirler ile kazalı işçi davranışlarının iş kazasının gerçekleşmesindeki etkisi dikkate alınarak iş güvenliği uzmanı bilirkişi heyetinden, olayın oluşuna uygun kusur raporu almak, verilen raporu dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirmek ve çıkacak sonuca göre, karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 11.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/7993, Karar No: 2016/6372, Tarih: 23.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7993 E.  ,  2016/6372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 30.09.2000 vade tarihli 2.600 USD bedelli bonoyu...İcra Müdürlüğüne vermek suretiyle katılan hakkında icra takibi başlattığı, katılan tarafından açılan menfi tespit davasında ise senet üzerindeki imzanın katılana ait olmadığının tespit edildiği, sanığın bu şekilde sahte senet tanzim ederek ve icra kanalı ile tahsil etmeye çalışarak nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden, verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7557, Karar No: 2014/6442, Tarih: 15.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7557 E.  ,  2014/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Dava, davalı şirketin sermaye artırımı sonucunda artırılan sermayeden ortakların yeni pay alma (rüçham) haklarını kullanmalarından sonra artan ve halka arzı suretiyle satılan paylarını öncelikli alım hakkının davacıya ait olduğunun tespiti ve istirdat istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6562, Karar No: 2015/5027, Tarih: 27.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6562 E.  ,  2015/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelkili cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıklar...'in atılı suçlardan ikişer kez, sanık ...'ın çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı suçundan iki kez, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan bir kez, diğer sanıkların atılı suçlardan birer kez mahkûmiyetlerine

Mahalli mahkemece verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar .., .... müdafileri tarafından inceleminin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 18.03.2015 Çarşamba saat 13:30'a duurşma günü tayin olunarak sanıklar müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından.... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnamelere dayanarak sanık ... adına Av. ..., sanıklar ..., ..., ..., ..., ... adlarına Av. ..., sanık ... adına Av. ... ve ibraz ettiği yetki belgesine dayanarak sanık .. adına gelen Av... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

-2-

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ... , ..., ..., ..., ... haklarında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Sanık ... müdafii Av. ... 2 sayfalık savunma dilekçesi sundu. Alındı, okundu, dosyasına konuldu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 01.04.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Bugün oturum açıldı. Dava evrakı 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Bugün oturum açıldı. Dava evrakı 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Mağdurenin zora dayalı iddiası, sanık ...'ın ... ve... zorla kızla ilişkiye girmek isterken...in ellerinden tutup bu kişilere yardımcı olmak istedim" şeklindeki beyanı ve tüm dosya kapsamından sanıkların eylemlerini cebirle gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında cezalarının TCK.nın 103/4. maddesi uyarınca artırılmaması aleyhe temyiz olmadığından, sanık ... hakkında hüküm kurulurken yaş indiriminin iştirak hükümlerinden sonra uygulanması gerektiği hususunun gözetilmemesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkla... ve... haklarında Ocak 2007 tarihinde işledikler beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşuma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiriler dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

-3-

Sanık ... hakkında Ocak 2007 tarihinde işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nın 31/2. maddesi gereğince sanık ...'a tayin edilecek cezanın 7 yıldan fazla olamayacağı gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "8 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin ibareden sonra gelmek üzere "sanığın cezasının TCK.ının 31/2. madde son cümlesi uyarınca 7 yıla indirilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar İlyas, İlyas Tayfun, Deniz, Okan ve İbrahim haklarında Ocak 2007 tarihinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Sanıklar İlyas, İlyas Tayfun, Deniz, Okan ve İbrahim haklarında Ocak 2007 tarihinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Mağdurenin soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki birbirinden farklı beyanları, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamından mağdurenin cebir, tehdit veya hile olmakszın kendi isteği ile Deniz'in ninesinin evine gelmiş olması karşısında TCK.nın 109/1. maddesi yerine 109/2. maddesince cezalandırılmasına karar verilmesi,

Sanık ... hakkında farklı tarihlerde işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ...'nın farklı tarihlerde bir suç işleme kararı kapsamında mağdureye karşı atılı suçları işlediği gözetilerek cezaların TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca artırılması yerine iki şer kez ceza verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Sanıklar Serkan, İlyas, Uğur, İbrahim ve Davut'un mart 2007 tarihinde işledikleri iddia edilen suçlardan ve hali hakkında müsnet suçlardan kurulan hükümlerin temiyz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları sanıkların inkara yönelik savunmaları ve tüm dosya kapsamından, sanıkların atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

-4-

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

27.03.2015 tarihinde verilen işbu karar 01.04.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Rıfat Sarı hazır olduğu halde sanıklar müdafilerinin gıyaplarında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2012/4961, Karar No: 2012/8118, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/4961 E.  ,  2012/8118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı -alacaklı tarafından davalı- borçlu hakkında kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak başlatılan icra takibinde düzenlenen ödeme emrine borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı -alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, icra inkar tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı-alacaklı vekili 1.4.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayalı olarak davalı hakkında başlattığı 26.1.2011 tarihli takipte, 2010 yılı Ocak-Ekim dönemini kapsayan 10 aylık kira bedelinin tahsilini istemiştir. Ödeme emri davalı borçluya 28.1.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı ödeme emrinin tebliği Üzerine takibe yaptığı itirazında, kira sözleşmesi ve eki olan 13.4.2007 tarihli sözleşmeye göre yaptığı tadilat karşılığında beş sene kira ödemeyeceğinin kararlaştırıldığını,bu nedenle borçlu olmadığını ileri sürmüş, savunmasında da bu beyanlarını tekrar etmiştir. Davacı-alacaklı ise davalı-borçlunun sözleşmedeki edimlerini yerine getirmediğini, bu nedenle kira ödemek zorunda olduğunu iddia etmiştir.13.4.2007 tarihli kira sözleşmesinin eki olan taraflar arasındaki sözleşmeye göre kiracı- yüklenici tarafından kiralananın da bulunduğu binanın bir kısım tadilatının yapılması işinin üstlenildiği,sözleşmenin 4.maddesine göre 1.4.2007 tarihinden itibaren kiralanan mecur için yüklenici kiracının tadilat karşılığı 60 ay kira ödemeyeceğinin ve 6. maddeye göre ise, kiracı yüklenicinin 1.4.2008 tarihine kadar sözleşme konusu işi bitireceğinin, 1.4.2008 tarihinde sözleşme konusu işin bitmemesi halinde işbu sözleşme ve taraflarca imzalanan 1.4.2007 başlangıç tarihli kira kontratının kendiliğinden feshedilmiş sayılacağının, bu sözleşmenin ve kira sözleşmesinin bu maddeye istinaden feshi halinde o zamana kadar yapılan işler ve kazanımların binada kalacağının ve bu işlere ilişkin kiracı yüklenicinin kiraya verenden herhangi bir ücret veya tazminat talep etmeyeceğinin, ayrıca, kiracı yüklenicinin kira sözleşmesinin feshi halinde kira sözleşmesinin imzalandığı tarihten fesih tarihine kadar olan kiraları ödemekle yükümlü olduğunun kararlaştırıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda kira sözleşmesi ve eki sözleşmeye göre davalı kiracının edimini yerine getirip getirmediği, kira ödeme borcunun doğup doğmadığının tesbiti yönünden uyuşmazlık yargılamayı gerektirir. Mahkemece dar yetkili olduğu gözetilerek uyuşmazlığın çözümünün yargılamayı gerektirdiğinden istemin ve davalının icra tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek davanın reddine, davalı lehine icra tazminatına karar verilmiş olması doğru değilse de, bu yanlışlığın giderilmesi için kararın bozularak yeniden duruşma yapılmasında yarar bulunmadığından, kararın 2.bendinde yer alan "Alacağın %40'ı oranındaki tazminatın davacılardan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin karar metninden çıkartılmasına, 6100 Sayılı HMK.ya 6127 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 438/son maddesi uyarınca kararın gerekçesi düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27284, Karar No: 2019/9776, Tarih: 10.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/27284 E.  ,  2019/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, tehdit, haraket

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Dolandırıcılık, tehdit ve hakaret suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanı iyi para kazandıracak etiket kesim makinesi satacağından bahisle aldatıp, kendisinden 5.500 TL aldığı halde, söz konusu makineyi katılana teslim etmeyerek haksız yarar sağladığı, bu olaydan yaklaşık bir yıl sonra katılanın makineyi sormak için sanığın yanına gitmesi üzerine, sanığın, katılana "Ne makinası, bisikletle giderken seni arkadan vuracağım, seni öldüreceğim, ananı avradını sinkaf edeceğim" şeklinde tehdit ve hakaret içerikli sözler söylediği, bu suretle dolandırıcılık, tehdit ve hakaret suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Tehdit ve hakaret suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan beraate ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın atılı suçlardan sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunması, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, tanık...’in, katılan tarafından sanığa etiket kesme makinesi almak amacıyla para verildiğine yönelik beyanları ile hazırlıkta ifadesi alınan ...’in, katılan ile sanığın işyerine rulo kağıdı almaya gittiklerinde, sanığın katılana “Dede sen şuraya biraz para yatır bir makine alalım, sen de kazan biz dekazanalım.” şeklindeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın en başından itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ettiği anlaşılmakla, sanığın hileli söz ve davranışlarla katılanı aldatıp haksız yarar sağlaması şeklinde sübut bulan eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24235, Karar No: 2015/1351, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24235 E.  ,  2015/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/13555, Karar No: 2012/5647, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13555 E.  ,  2012/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, muhasebecisi olan davalıya vergi dairesi ve Bağ-Kur'dan ilişik kesme belgesi alınırken çıkacak masraflara karşılık 1.900 TL bedelli teminat senedi verdiğini, ancak davalının senedi iade etmeyip icra takibine koyduğunu ileri sürerek senetten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 21.04.2010 tarihli duruşmada davalıya meşruhatlı davetiye çıkarılmasına karar verildiği, ancak davacının masraf yatırmaması nedeniyle çıkarılmadığı, 21.07.2010 tarihli duruşmada yeniden davalıya meşruhatlı davetiye çıkarılmasına karar verildiği, davacının 10 günlük kesin süre içerisinde masraf yatırmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 21/07/2010 tarihli celsede verilen ara kararı uyarınca davalı adına yemin davetiyesi çıkarılması için tebligat masrafını yatırmak üzere davacıya 10 günlük kesin mehil verilmiştir. Davacı tarafından her ne kadar verilen kesin süre içerisinde ara karar gereği yerine getirilmemiş ise de mahkemece davalıya çıkartılacak tebligatın masrafının ne kadar olacağı kesin mehile ilişkin ara kararda belirtilmemiştir. Kapsamı ve sınırları yeteri kadar belli edilmeyen böyle bir ara karara dayanılarak kesin sürenin gereği yerine getirilmediğinden söz edilerek davanın reddedilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.