muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2021/703, Karar No: 2024/4050, Tarih: 17.10.2024

Öte yandan, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 2. maddesinde, "Kabahat" deyiminin, Kanun'un karşılığında idarî yaptırım uygulanmasını öngördüğü haksızlık anlamına geldiği; 3. maddesinde, bu Kanun'un, idarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması hâlinde, diğer genel hükümlerinin, idarî para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında uygulanacağı; "Zaman bakımından uygulama" başlıklı 5. maddesinde, 26/09/2004 günlü, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun zaman bakımından uygulamaya ilişkin hükümlerinin kabahatler bakımından da uygulanacağı, kabahatler karşılığında öngörülen idarî yaptırımlara ilişkin kararların yerine getirilmesi bakımından ise derhâl uygulama kuralının geçerli olduğu; bu maddenin atıf yaptığı 5237 sayılı Kanun'un 7. maddesinin ikinci fıkrasında, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunun uygulanacağı ve infaz olunacağı kurala bağlanmıştır.
	5307 sayılı Kanun'un 17. maddesinde yer verilen kural kapsamında 14/03/2019 tarih ve 8487-6 sayılı Kurul kararı ile, "Sözleşme bitim tarihinden bir ay içinde eski dağıtıcıya ait belirtilerin kaldırılmaması" niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiiller arasında sayılmıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	7164 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önce, 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinde idarî para cezaları, 17. maddesinde ise diğer yaptırımlar düzenlenmiş olup, idarî para cezalarının da idarî yaptırım oldukları hususunda tereddüt bulunmamakla birlikte, 5307 sayılı Kanun'da idarî para cezaları ile diğer yaptırımlar farklı usûl ve esaslara bağlanmıştır. Bu bağlamda 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinde, 15 günlük süre içerisinde aykırılığın giderilmesi yönünde yapılması gereken ihbar, idarî para cezası verilebilmesinin ön şartı olarak belirtilmediği hâlde, idarî para cezası dışındaki idarî yaptırımları düzenleyen 17. maddesinin önceki metninde, lisans iptali için aykırılığın giderilmesi yönünde 15 günlük süre tanıyan ihbar yapılması zorunlu görülmüştür. Daha da önemlisi, ilgiliye verilen 15 günlük süre içerisinde aykırılıklar giderildiği takdirde piyasa faaliyetinin geçici olarak durdurulmasına karar verilemeyeceği anlaşılmakla birlikte, söz konusu aykırılığın verilen süre içerisinde giderilmiş olması idarî para cezası verilmesine engel değildir. Başka bir anlatımla, ilgilinin mevzuata aykırı fiili hem idarî yaptırım uygulanmasını hem de idarî para cezası verilmesini gerektiriyorsa, aykırılığın verilen süre içerisinde giderilmesi durumunda ilgilinin piyasa faaliyetinin geçici olarak durdurulması ve lisans iptali gibi yaptırımlar uygulanmayacak, ancak söz konusu mevzuata aykırılık nedeniyle idarî para cezası uygulanabilecektir.

Değişiklikten sonra ise, 5307 sayılı Kanun'un 17. maddesinde yapılan yeni düzenleme ile, idarî yaptırımlar sayılmış ve idarî para cezalarının da 17. maddedeki hükme tâbi olacağı belirtilmiştir.
	Bu itibarla, 16. maddede yer verilen idarî para cezalarına ilişkin fiillerden Kurul tarafından belirlenen "niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olanlar" için otuz günlük süre içerisinde aykırılığın giderilmesi, aksi hâlde hakkında geçici durdurma yapılabileceğinin ihtar edileceğine ilişkin düzenlemenin, idarî para cezaları yönünden cezalandırılmadan önce mevzuata aykırı davranışta bulunan kişi veya kişilere söz konusu aykırılığın ortadan kaldırılması için tanınmış bir imkân olduğu, bu yönüyle ihtarın kişinin cezalandırılabilmesine ilişkin bir ön şart teşkil ettiği ve anılan Kanun değişikliğinin failin lehine olduğu anlaşılmaktadır.
	Bu bağlamda, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri işleyenlerin önceki kanun döneminde doğrudan idarî para cezasına muhatap oldukları hâlde, söz konusu kanun değişikliğinden sonra aynı fiilleri işleyenlerin ihlâlin ortadan kaldırılması hususunda ihtar edilmelerinin öngörülmesi, böylelikle ihtar edilen kişilerin söz konusu ihlâli ortadan kaldırarak ceza almaktan kurtulabilmelerine imkân tanınması karşısında, ihtar müessesesinin maddî hukuka etkisinin bulunduğu ve lehe kanun kapsamında belirtilen fiilleri önceki kanun döneminde işleyenler yönünden de geçmişe etkili olarak uygulanması gerektiği sonucuna varılmaktadır.
	Diğer taraftan, 7164 sayılı Kanun'un 37. maddesi ile 5307 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddenin birinci fıkrasında, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurulca idarî para cezası verilmemiş olan ve niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri işleyenler için nasıl bir usûl izleneceği öngörülmüş; ikinci fıkrasında ise maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kurul tarafından karara bağlanmış idarî para cezalarının tahsiline ilişkin kurallara yer verilmiştir.
	Söz konusu Geçici maddede, niteliği itibarıyla düzeltme imkânı bulunan fiilleri kanun değişikliğinden önce işleyen ve haklarında idarî para cezası uygulanan kişiler yönünden ne gibi bir işlem yapılacağı açıklanmamış olmakla birlikte, yeni düzenlemede yer alan ihtar müessesesi lehe kanun niteliğinde olduğundan, yargı aşamasındaki idarî para cezaları ile ilgili olarak yargı yerleri tarafından lehe kanun hükümlerinin belirtilen kişiler hakkında da uygulanması gerektiği açıktır.
	Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde, 5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik uyarınca alınan düzenleyici Kurul kararıyla niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiiller arasında sayılan "Sözleşme bitim tarihinden bir ay içinde eski dağıtıcıya ait belirtilerin kaldırılmaması" fiili nedeniyle idari para cezası verilmeden önce ihtarda bulunma şartının yerine getirilmesi ve lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması gerekmektedir.

Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde, 5307 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik uyarınca alınan düzenleyici Kurul kararıyla niteliği itibarıyla düzeltme imkânı olan fiiller arasında sayılan "Sözleşme bitim tarihinden bir ay içinde eski dağıtıcıya ait belirtilerin kaldırılmaması" fiili nedeniyle idari para cezası verilmeden önce ihtarda bulunma şartının yerine getirilmesi ve lehe kanun niteliği taşıyan söz konusu kuralın davacıya da uygulanması gerekmektedir. 
	Bu itibarla, dava konusu işlemin iptali yolundaki Mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına ve davanın reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle;
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne;
	2. Davanın reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulü, kararın kaldırılması ve davanın reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 17/10/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/4350, Karar No: 2024/4068, Tarih: 17.10.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
    D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas  No:2021/4350
Karar No:2024/4068
TEMYİZ EDEN (DAVACI)	: ...    Dağıtım A.Ş. (E-Tebligat)
 
KARŞI TARAF (DAVALI)	: ... Kurumu (E-Tebligat)
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
	Dava konusu istem: Doğal gaz dağıtım lisansı sahibi davacı şirketin,  Kurul'dan onay alınmaksızın mevzuatta belirtilen orana aykırı şekilde ortaklık yapısında değişiklik meydana geldiğinden bahisle 4646 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanunu'nun 9. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ihtar edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
	İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirketin, 18/08/2010 tarihinde düzenlenen olağan genel kurulda aldığı karar ile doğrudan ortağa ait sermaye artırımı işlemine bağlı olarak, davacı şirkette doğrudan pay sahibi olan ... Tesisleri İnşaat Ticaret Anonim Şirketi'ne ait payların davacı şirketin sermayesinin yüzde onunun altına (%20'den %2,68'e) düşmesi sonucunu veren şeklindeki hisse devrinin gerçekleştirilmiş olduğu, bu durumun Doğal Gaz Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 42. maddesinin birinci fıkrası hükmüne aykırılık teşkil ettiği değerlendirilerek açılan soruşturma sonucunda, davacı şirketin ortaklık yapısında Kurul'dan onay alınmaksızın mevzuatta belirtilen orana aykırı şekilde hisse devri gerçekleştirildiğinden bahisle dava konusu Kurul kararının tesis edildiği; her ne kadar davacı şirket mevzuata aykırılığı daha sonradan gidermiş olsa da ortaklık yapısında 20/08/2010 tarihinde tescil edilerek mevzuatta belirtilen orana aykırı şekilde değişiklik meydana gelmesinin Kurul'dan onay almaksızın gerçekleştirdiği anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
	Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
	Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davacı tarafından, Doğal Gaz Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 42. maddesinin birinci fıkrasının pay devri ile bir ortağa ait payların tüzel kişiliğin sermayesini %10'un altına düşmesi halinin Kurul onayına tabi olduğunu düzenlendiği, sermaye artırımının ise bir pay devri işlemi olmadığı, soruşturma zamanaşımı süresi dolmasına rağmen soruşturma yapılarak dava konusu işlemin tesis edildiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davacı tarafından, Doğal Gaz Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 42. maddesinin birinci fıkrasının pay devri ile bir ortağa ait payların tüzel kişiliğin sermayesini %10'un altına düşmesi halinin Kurul onayına tabi olduğunu düzenlendiği, sermaye artırımının ise bir pay devri işlemi olmadığı, soruşturma zamanaşımı süresi dolmasına rağmen soruşturma yapılarak dava konusu işlemin tesis edildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Davalı idare tarafından, dava konusu Kurul kararının her yönüyle hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ           : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
	Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
	MADDİ OLAY : 
	 Doğal gaz dağıtım lisansı sahibi davacı şirket tarafından 17/05/2018 tarihli ve ... evrak kayıt sayılı yazı ile, şirketin doğrudan ortaklarının sahibi oldukları payların bir şirkete devredilmesine ilişkin hisse devri işlemine onay verilmesine yönelik olarak davalı idareye yapılan başvuru üzerine yapılan incelemede davacı şirketin halihazırdaki ortaklık yapısı için Kurul'a başvurup onay almadığı tespit edilmiş, bunun üzerine 17/08/2018 tarihinde soruşturma açılarak yapılan inceleme sonucunda, Kurul'dan onay alınmaksızın Doğal Gaz Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 42. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen orana aykırı şekilde davacı şirketin ortaklık yapısında değişiklik meydana geldiği tespit edildiğinden bahisle 4646 sayılı Kanun'un 9. maddesi uyarınca ihtar edilmesine ve soruşturmanın sonlandırılmasına karar verilmesi üzerine bakılan dava açılmıştır.
	İLGİLİ MEVZUAT: 
	4646 sayılı  Doğal Gaz Piyasası Kanunu'nun 9. maddesinde, "Kurul, doğal gaz piyasasında faaliyet gösteren gerçek veya tüzel kişilere yapacağı yazılı ihtara rağmen mevzuata aykırı durumlarını devam ettirenlere aşağıdaki yaptırım ve cezaları uygular:
(...)
b) Bu Kanun hükümlerine ve çıkarılan yönetmelik, talimat ve tebliğlere aykırı hareket edildiğinin saptanması halinde, üçyüzbin Türk Lirası idari para cezası verilir ve otuz gün içinde aykırılığın giderilmesi ihtar edilir." kuralına yer verilmiştir.
5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 20. maddesinde, “(1) Soruşturma zamanaşımının dolması hâlinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez.
	(2) Soruşturma zamanaşımı süresi;
	a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş yıldır. (...)
	(4) Zamanaşımı süresi, kabahate ilişkin tanımdaki fiilin işlenmesiyle veya neticenin gerçekleşmesiyle işlemeye başlar. (...).” kuralı yer almıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 20. maddesinde, “(1) Soruşturma zamanaşımının dolması hâlinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez.
	(2) Soruşturma zamanaşımı süresi;
	a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş yıldır. (...)
	(4) Zamanaşımı süresi, kabahate ilişkin tanımdaki fiilin işlenmesiyle veya neticenin gerçekleşmesiyle işlemeye başlar. (...).” kuralı yer almıştır.
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Kabahatler Kanunu'nun 3. maddesinin (b) bendinde açıkça kurala bağlanmış olması nedeniyle 4646 sayılı Kanun uyarınca verilen idari para cezalarına ilişkin soruşturma zamanaşımı süreleri Kabahatler Kanunu hükümlerine tabi olduğu halde, sadece ihtarın uygulandığı ancak idari para cezasının uygulanmadığı fiiller açısından soruşturma zamanaşımına ilişkin gerek Kabahatler Kanunu'nda gerekse 4646 sayılı Kanun'da açık bir kurala yer verilmemiştir. Ancak,  idari para cezası dışındaki yaptırımların da  birer idari işlem olmaları bakımından idare hukuku esaslarına tabi oldukları, idare hukukunun ilkelerinin uygulama alanı bulacağı unutulmamalıdır. 
	Bir fiile zamanaşımına tabi olmaksızın sonsuz bir soruşturma imkanı sağlanması hukuki belirlilik ve ölçülülük ilkeleriyle bağdaşmayacaktır. Zira, zamanaşımı müessesinin amacının, tek yanlı işlemlerle piyasada faaliyette bulunanlara müdahale görev ve yetkisi bulunan EPDK'yı zamanında ve etkin olarak harekete geçerek, ilgili fiile uygun düşen yaptırımı fiilden belli bir süre içerisinde tesis edilmesini sağlamak ve fiil ile yaptırım, dolayısıyla fiil ile piyasaya olan etkisi arasındaki bağ kopmadan işlem yapmaya yöneltmektir. Böylece idare ile yaptırım tehdidi altındaki ilgili arasındaki külfet ölçülü olarak dengelenmiş olmakta, hukuki belirlilik sağlanmaktadır. 
	Bu nedenle, değerlendirme yapılarak, 4646 sayılı Kanun'un 9. maddesi uyarınca tesis edilen, idari para cezası içermeyen yaptırımlara ilişkin soruşturma zamanaşımı yönünden uygulanacak kıstasın belirlenmesi gerekmektedir. 	
	4646 sayılı Kanun'un 9. maddesinin birinci fıkrasında, Kurul'un, doğal gaz piyasasında faaliyet gösteren gerçek veya tüzel kişilere yapacağı yazılı ihtara rağmen mevzuata aykırı durumlarını devam ettirenlere yaptırım ve ceza uygulayacağı kurala bağlanmıştır. Bu hüküm uyarınca, doğal gaz piyasasında bir fiile idari para cezası uygulanabilmesi için ilgilinin aynı konuda ihtar edilmiş olması gerekmektedir. İhtar ya da idari para cezası aynı fiile ilişkin yapılacak soruşturma sonucunda gündeme geleceğinden, idari para cezasının uygulanmasını engelleyen bir ön şart olan ihtara ilişkin soruşturma zamanaşımı süresininin belirlenmesine yönelik özel bir kanuni düzenleme olmadığından 4646 sayılı Kanun'da aynı fiil için daha önce ihtar edilmiş olsa idi uygulanabilecek idari para cezasına ilişkin zamanaşımı süresinin dikkate alınması gerekmektedir.

5326 sayılı Kanun'un 20. maddesinde, soruşturma zamanaşımının dolması halinde idari para cezası verilemeyeceği, soruşturma zamanaşımı süresinin, 100.000,00-TL veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, 50.000,00-TL veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, 50.000,00-TL'den az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıl olduğu, nispi idari para cezalarında ise soruşturma zamanaşımı süresinin sekiz yıl olduğu kurala bağlanmıştır.
	Bu kapsamda, 4646 sayılı Kanun'un 9. maddesinin birinci fıkrasında, bu Kanun hükümlerine ve çıkarılan yönetmelik, talimat ve tebliğlere aykırı hareket edildiğinin saptanması halinde, üçyüzbin Türk Lirası (dava konusu Kurul kararının tesis edildiği 2018 yılı için yeniden değerleme oranı ile tespit edilen tutar 631.251,00-TL'dir)  idari para cezası verileceği kuralı göz önüne alındığında, aynı fiiller nedeniyle ihtar için de zamanaşımı süresinin beş yıl olduğunun kabulü gerekir. 
	Uyuşmazlık konusu olayda, davacı şirket tarafından pay değişikliğine ilişkin kararın Kurul'dan onay alınmaksızın davacı şirketin olağan genel kurulunda 18/08/2010 tarihinde alındığı, davacı hakkında bu fiil nedeniyle soruşturmanın 17/08/2018 tarih ve 19949 sayılı Başkanlık Olur'u ile açıldığı ve dava konusu Kurul kararının ise 18/10/2018 tarihinde tesis edildiği, dolayısıyla soruşturmaya konu fiilin işlendiği tarih olan 18/08/2010'dan itibaren işleyecek 5 yıllık soruşturma zamanaşımı süresi sona erdikten sonra yapılan soruşturma ile dava konusu Kurul kararının tesis edildiği anlaşılmaktadır.
	Bu durumda, 5326 sayılı Kanun’un 20. maddesi uyarınca zamanaşımına uğramış bir fiile yönelik ihtar yaptırımına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU :
	Açıklanan nedenlerle; 
	1. Davacının temyiz isteminin kabulüne,
	2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
	3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 17/10/2024 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi. 
 
(X) KARŞI OY :
Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesi gerektiği oyuyla karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/12933, Karar No: 2024/5794, Tarih: 17.10.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/12933
Karar	No : 2024/5794                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACILAR)	: ... Mirasçıları
		1-...
		2- ...
	 3- ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: 22/07/1983 onanlı, 1/1000 ölçekli Boğaziçi Sahil Şeridi ve Öngörünüm Bölgesi Uygulama İmar Planı'nda günübirlik tesis alanında kalan, boğaziçi öngörünüm bölgesinde bulunan ve üzerinde A Blok (yanmış köşk) ve B Blok (deniz hamamı) olmak üzere iki adet korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı (tescilli yapı) bulunan  İstanbul ili, Sarıyer ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapıya ilişkin restorasyon projesinin, 11/06/2005 tarihli, 25842 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlıklarının Yapı Esasları ve Denetimine Dair Yönetmelik'in 10. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İstanbul III No'lu Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kuruluna gönderilmesi talebiyle yapılan 04/10/2018 tarihli başvuru üzerine, "A Blokla ilgili yasal işlemler tamamlanarak plan kararı alınmadan B Bloktaki yapının kullanılmasına ve işletilmesine izin verilemez." şeklindeki plan notu dikkate alınarak, imar durumunun plan tadilat çalışmaları tamamlandıktan sonra belli olacağının bildirilmesine ilişkin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Boğaziçi İmar Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işlemi ile müteveffa davacı tarafından 21/11/2018 tarihinde İstanbul III No'lu Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğüne başvurularak restorasyon projesine ilişkin sürecin tamamlanmasının talep edilmesi üzerine, Koruma Bölge Müdürlüğünün 13/11/2018 tarihli yazısına istinaden tesis edilen ve müteveffa davacıya 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun, 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nun ilgili hükümleri ile Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlıklarının Yapı Esasları ve Denetimine Dair Yönetmelik'in 10. maddesinin ikinci fıkrasının, Danıştay Birinci Dairesinin 17/05/1993 tarih ve E:1993/60, K:1993/88 sayılı kararının ve İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Boğaziçi İmar Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin bildirilmesine ilişkin  İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Boğaziçi İmar Müdürlüğünün... tarih ve ... sayılı işleminin iptali  istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,  K:... sayılı kararda; yaptırılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporu ile dosyada bulunan bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden; ...tarih ve ... sayılı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Boğaziçi İmar Müdürlüğü işleminde, İstanbul III Numaralı Kültür Varlıkları Koruma Bölge Kurulu kararı doğrultusunda tescil eserinin (B blok) plana işlenerek  parselde plan hükümlerinin sosyal donatı alanları ile ilgili bölümlerine uygulama yapılması, ayrıca A Blok'la ilgili yasal işlemlerin tamamlanarak  plan kararı alınmadan B Blok'taki yapının kullanılmasına ve işletilmesine izin verilmeyeceğinin  belirtildiği, ...tarih ve... sayılı işlem ile 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nun hem sonradan yürürlüğe giren kanun olması, hem de söz konusu alan için özel kanun olması itibarıyla öncelikle bu kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirtildiği, her iki işlem neticesinde dava konusu yer ile ilgili plan tadilatı çalışmalarının sonuçlanmaması nedeniyle imar durumunun düzenlenemediği, ana binadaki aykırılıklar nedeni ile yapının tamamının yıkımına ilişkin kesinleşmiş Mahkeme kararının bulunduğu, A Blok ile ilgili yasal işlemler tamamlanarak plan kararı alınmadan B Blok'taki  yapının kullanılmasına ve işletilmesine izin verilemeyeceği ve deniz hamamı olarak adlandırılan yapının (B Blok), A Blok ile birlikte değerlendirilmesinin imar mevzuatı ve ilgili kanunlara uygun olduğu anlaşılmakla; tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.