muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8547, Karar No: 2024/1243, Tarih: 15.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2022/8547 E.  ,  2024/1243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/4 E., 2022/15 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli

cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

SSÇ hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2014/384 Esas, 2015/236 Karar sayılı kararı ile SSÇ ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, altıncı fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 18.11.2020 tarihli ve 2016/4298 Esas, 2020/5113 Karar sayılı kararı ile Mahkemece kurulan hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması gerektiği gözetilmeden bu ilkelere uyulmaksızın yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.01.2022 tarihli ve 2021/4 Esas, 2022/15 Karar sayılı kararı ile SSÇ hakkında mağdurun boğazını sıkıp, kilodunu çıkardıktan sonra cinsel organını mağdurun anal bölgesine soktuğu iddiasıyla açılan kamu davasında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurun, eylemlerin niteliği, zamanı ve yeri konusundaki tutarlı anlatımları bulunduğu, suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında husumet bulunmadığı, tanık beyanlarının mağdurun anlatımlarını desteklediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunduğu gözetilerek hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Mağdurun, eylemlerin niteliği, zamanı ve yeri konusundaki tutarlı anlatımları bulunduğu, suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında husumet bulunmadığı, tanık beyanlarının mağdurun anlatımlarını desteklediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunduğu gözetilerek hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Bozma üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.01.2022 tarihli ve 2021/4 Esas, 2022/15 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16493, Karar No: 2012/19274, Tarih: 27.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16493 E.  ,  2012/19274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kartal 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/04/2010 tarih ve 2006/1655-2010/472 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya ait Türkiye İş Bankası Samandıra Şubesi'nin 679 nolu hesabından Algül Yapı Malzeme San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından keşide edilen 20.06.2006 keşide tarihli, 2.500,00 TL bedelli, 2000069 nolu çekin davacının çalışanı ...’in aracından 07.03.2006 tarihinde çalındığını, aynı gün Bostancı polis merkezine müracaat edildiğini, keşideci aranıp çekin çalındığının bildirildiğini, keşidecinin de çekin durumu bankaya bildirdiğini, çekin zayii nedeniyle Kartal 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2006/780 E sayılı dosyasında çek iptali davası açıldığını, davalının o davaya müdahale ederek çek aslını ibraz ettiğini, davacının çekin asıl hamili olduğunu, çekin davalı elinde olmasının davalının yetkili hamil olduğunu göstermeyeceğini belirterek dava konusu çekin davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu edilen ve davalıda bulunan çekin keşidecisinin Devran Boya Kimya San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğunu, davacının ise keşideciyi Algül Yapı Malzeme San. ve Tic. Ltd. Şti. olarak bildirdiğini, TTK 702. madde gereğince davacının çekte yetkili hamil olmadığını, ciro silsilesinde de adı bulunmadığını, davalının yetkili hamil olduğu iş bu çekin gerekli araştırmalar yapılarak müşteri Akın Gıda Temizlik Kimya Kozmetik San. ve Tic. Ltd. Şti.'den 02.03.2006 tarihinde yapılan factoring sözleşmesine istinaden alındığını, davacının iddialarını yazılı delille ispatlaması gerektiğini, çekin hırsızlık neticesi elinden çıktığını ispat edemediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu çekin yetkili hamilinin davacı olduğu ve davalının kötü niyetli olduğu hususlarının davacı tarafından yeterli ve inandırıcı yazılı delille ispat edilemediği, bu durumda çekin yetkili hamilinin davalı taraf olduğunun anlaşıldığı, neticeten sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, çek istirdadı istemine ilişkin olup davacı, dava konusu çeki dava dışı Algül Yapı Malz. San. Tic. Ltd. Şti'nden ciro yoluyla aldığını, ardından çekin rızası dışında elinden çıktığını, açılan çek iptali davasında çekin davalı elinde olduğunun anlaşıldığını bildirmiş ve çeki üzerinde cirosu bulunan Algül Yapı Malz. San. Tic. Ltd. Şti'nden aldığına dair tahsilat makbuzu ibraz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, çek istirdadı istemine ilişkin olup davacı, dava konusu çeki dava dışı Algül Yapı Malz. San. Tic. Ltd. Şti'nden ciro yoluyla aldığını, ardından çekin rızası dışında elinden çıktığını, açılan çek iptali davasında çekin davalı elinde olduğunun anlaşıldığını bildirmiş ve çeki üzerinde cirosu bulunan Algül Yapı Malz. San. Tic. Ltd. Şti'nden aldığına dair tahsilat makbuzu ibraz etmiştir.

Davalı, dava konusu çekin Akın Gıda Temizlik Kimya Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti'nden faktoring sözleşmesine istinaden alındığını ve yetkili hamil olduğunu savunmuştur. Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketlerinin Kuruluş ve Faaliyet Esasları Hakkında Yönetmelik’in 22/2 maddesi uyarınca, “Faktoring şirketleri kambiyo senetlerine dayalı olsa bile, bir mal veya hizmet satışından doğmuş fatura veya benzeri belgelerle tevsik edilemeyen alacaklar ile Kurulca belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde tevsik edilemeyen mal veya hizmet satışına bağlı doğacak alacakları satın alamazlar veya tahsilini üstlenemezler.” Bu hüküm gereğince davalı, ciro edenin çeki bir ticari ilişkiye dayalı olarak aldığını tevşik eden belgelere dayalı olarak çeki devralmalıdır. Bu durumda mahkemece davacının ibraz ettiği tahsilat makbuzu ve anılan mevzuat hükümleri gözetilerek davalı Faktoring şirketinin yetkili hamil olup olmadığının değerlendirilip tartışılması gerekirken bu hususlarda hiçbir değerlendirme yapılmaksızın yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA,ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27540, Karar No: 2015/1510, Tarih: 29.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/27540 E.  ,  2015/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3245, Karar No: 2022/1433, Tarih: 16.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3245 E.  ,  2022/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine, yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 16.03.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, ... ili ... ilçesi ... Mah 90 pafta 5475 ada 14 parselde tapuya kayıtlı olan taşınmaz üzerinde davalı kooperatif tarafından 6 katlı ve her katta 4 adet daireden oluşan toplamda 24 daireden oluşacak bir binanın yapımı ile ilgili olarak dava dışı arsa sahipleri ile 05.02.2008 tarihinde anlaşmaya varıldığını, ancak 21.04.2008 tarihli ek protokol ile sözleşmede değişikliğe gidilerek daire yapımından vazgeçildiğini ve bağımsız bölümlerin işyeri olarak yapılması konusunda anlaşmaya varıldığını, davalı kooperatifin söz konusu binayı kısmen tamamladığını ve söz konusu işyerlerinin tamamının fiilen kullanılmaya başlandığını, davalı kooperatiften eksik kalan bazı kısımların tamamlanmasını ve projeye aykırı yapılan bazı imalatların projeye uygun hale getirilmesini talep ettiklerini ancak davalı tarafça söz konusu taleplerin geri çevrildiğini, bu nedenlerle davalı tarafça yapılan projeye aykırı düzenlemeler sebebi ile gayrimenkulün ortak alanı olan otoparka yapılan haksız ve hukuka aykırı müdahalenin menine, bugüne kadar yapılmış olan haksız müdahaleler ve projeye aykırı imalatlar sebebi ile binanın mevcut durumundan projeye uygun hale getirilebilmesi için yapılması gereken masrafların hesaplanarak davalıdan tahsiline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Yerel mahkemece, ‘’634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 35. maddesinde yöneticinin görevleri sayılmıştır. Dava konusu talep bu maddede belirtilenler dışında yöneticinin yetkisi dışında olan bir taleptir. Dava konusu ile ilgili dava açılabilmesi için tüm kat maliklerinin dava açması gerektiği ve davada aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı’’ gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Anılan karar, Davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yüksek Özel Daire kararı oy çokluğuyla onamıştır.

Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğunun bu kararına aşağıda açıklanan nedenlerle katılmıyorum.

Anılan karar, Davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yüksek Özel Daire kararı oy çokluğuyla onamıştır.

Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğunun bu kararına aşağıda açıklanan nedenlerle katılmıyorum.

Uyuşmazlık Kat Mülkiyeti Kanunu'na göre kurulmuş İş Merkezi yönetiminin açılan bir davada aktif husumet ehliyetinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Medeni hukukta olduğu gibi medeni usul hukukunda da ehliyet büyük önem taşır. Konunun temeli, “hak” ve “dava hakkı” kavramlarına dayalıdır.

Bireylerin bir hakkın inkâr veya ihlali durumunda yargı gücüne başvurarak haklarının etkin şekilde korunmasını istemek konusunda sahip oldukları yetkiye “dava hakkı” denilmektedir. Bir kimsenin bu korumayı yargı gücünden belli bir hasma karşı fiilen talep etmesi ise davadır.

Öğretide davada taraf kavramını açıklamaya yönelik olarak maddi taraf kuramı, şekli taraf kuramı ve işlevsel taraf kuramı başlıkları altında toplanabilecek üç farklı yaklaşım bulunmaktadır. İşlevsel taraf kuramı yalnızca mal varlığı davaları bakımından tarafın belirlenmesine yönelik çözüm sunmakta iken, taraf olmayı maddi anlamda hakkın ayrılmaz parçası olarak gören maddi taraf kuramının aksine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) davada taraf tayininde, kimin kime karşı hukuki koruma istediğinin belirlenmesinde dava dilekçesinin esas alınmasını öngören şekli taraf kuramını esas aldığı münferit düzenlemelerinden (İradî taraf değişikliği: m.124; dava ve cevap dilekçelerinin içerikleri: m.119/1 - b, c ve 129/1 - b, c; kesin hükmün davanın tarafları açısından bağlayıcı olması: m. 303 gibi) açıkça anlaşılmaktadır.

HMK’ nın 50. maddesine göre;

‘’Madde 50 - (1) Medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olan, davada taraf ehliyetine de sahiptir’’.

Bu maddeye göre, taraf ehliyeti “Medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olan, davada taraf ehliyetine de sahiptir” şeklinde açıklanmıştır.

Davada taraf ehliyetinden maksat bir davada davacı veya davalı olarak yer alabilme ehliyetidir. Bu kavram medeni hukuktaki hak ehliyetinin medeni usul hukuku alanındaki uzantısını oluşturur (Tanrıver, S.: Medeni Usul Hukuku, c. I, Ankara 2016, s. 485).

HMK’ nın 53. maddesine göre;

‘’Madde 53 - (1) Dava takip yetkisi, talep sonucu hakkında hüküm alabilme yetkisidir. Bu yetki, kanunda belirtilen istisnai durumlar dışında, maddi hukuktaki tasarruf yetkisine göre tayin edilir’’.

Bu maddede talep sonucu hakkında hüküm alabilme yetkisi olarak tanımlanan dava takip yetkisi, hukukumuzda davanın taraflarının tayininde şekli taraf kuramının kabul edilmesinin sonucu olarak taraf ve taraf sıfatı kavramlarının birbirlerinden ayrılmasının sonucu olarak varlık kazanmıştır.

Kişinin taraf ehliyetinin bulunması, taraf olarak yer aldığı davasını yürütebilmesi için tek başına yeterli değildir; kişinin dava ehliyetine de sahip olması gerekir (Erişir, E.: Medeni Usul Hukukunda Taraf Ehliyeti, İzmir 2007, s. 57).

Kişinin taraf ehliyetinin bulunması, taraf olarak yer aldığı davasını yürütebilmesi için tek başına yeterli değildir; kişinin dava ehliyetine de sahip olması gerekir (Erişir, E.: Medeni Usul Hukukunda Taraf Ehliyeti, İzmir 2007, s. 57).

Dava ehliyeti ise bir kişinin bizzat yahut tayin edeceği temsilcisi aracılığı ile dava açabilmesi, davayla ilgili usul işlemleri yapabilmesi ve kendisine karşı dava açılması hâlinde de hakkını koruyucu beyanlarda bulunabilme yani savunma yapabilme ehliyeti olarak tanımlanabilir.

Davada davacı ve davalı olarak yer almakla taraf olarak gösterilenlerin maddi hukuk bakımından gerçekten bu niteliği taşıyıp taşımamaları tümüyle birbirinden farklı kavramlardır. Nitekim dava konusu kılınan sübjektif hakla davanın tarafları arasındaki ilişkiyi ifade eden ve dava dilekçesinde davacı ve davalı olarak gösterilmiş kişilerin maddi hukuk bakımından gerçekten hak sahibi veya yükümlü konumunda bulunup bulunmadığına ilişkin olarak sıfat kavramı karşımıza çıkar (Tanrıver, s. 512). Sıfat, belirli ve somut bir davada husumeti yöneltebilmek olanağını sağlayan hukuki bir durum olup statüye mensup olmayı ifade eden bir niteliktir. Belirli bir hak üzerinde dava hakkını sağlayan statü, o hakka sahip olmak olabileceği gibi temsil kuralları uyarınca o hakta tasarruf yetkisi de olabilir. Başka bir anlatımla; ileri sürülen hakkın veya hukuki durumun söz konusu davayı açmak yetkisini verip vermediği keyfiyeti sıfat kavramına karşılık gelir.

Dava, bizzat hak sahibi tarafından açıldığı zaman hak sahibi olmak durumu ile sıfat kavramları örtüşmekte ise de; dava, hak sahibinden başka bir kişi tarafından açıldığında sıfat kavramı bütün özerkliği ve özelliği ile meydana çıkmaktadır (Yargıtay HGK 2017/13 – 663 E., 2020/873 K., 2017/8 – 1677 E., 2019/1422 K., 2017/1 – 1282 E., 2017/604 K.).

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 27. maddesine göre;

‘’Madde 27 – Ana gayrimenkul, kat malikleri kurulunca yönetilir ve yönetim tarzı, kanunların emredici hükümleri saklı kalmak şartıyla, bu kurul tarafından kararlaştırılır’’

Aynı Kanunun 34. maddesine göre;

‘’Madde 34 – Kat malikleri, ana gayrimenkulün yönetimini kendi aralarından veya dışarıdan seçecekleri bir kimseye veya üç kişilik bir kurula verebilirler; bu kimseye (Yönetici), kurula da (Yönetim kurulu) denir.

Ana gayrimenkulün sekiz veya daha fazla bağımsız bölümü varsa, yönetici atanması mecburidir.

Ana gayrimenkulün bütün bölümleri bir kişinin mülkiyetinde ise, malik kanunen yönetici durumundadır.

Yönetici, kat maliklerinin, hem sayı hem arsa payı bakımından çoğunluğu tarafından atanır.

Yönetici her yıl kat malikleri kurulunun kanuni yıllık toplantısında yeniden atanır; eski yönetici tekrar atanabilir.

Ana gayrimenkulün sekiz veya daha fazla bağımsız bölümü varsa, yönetici atanması mecburidir.

Ana gayrimenkulün bütün bölümleri bir kişinin mülkiyetinde ise, malik kanunen yönetici durumundadır.

Yönetici, kat maliklerinin, hem sayı hem arsa payı bakımından çoğunluğu tarafından atanır.

Yönetici her yıl kat malikleri kurulunun kanuni yıllık toplantısında yeniden atanır; eski yönetici tekrar atanabilir.

Kat malikleri ana gayrimenkulün yönetiminde anlaşamaz veya toplanıp bir yönetici atayamazlarsa, o gayrimenkulün bulunduğu yerin sulh mahkemesince, kat maliklerinden birinin müracaatı üzerine ve mümkünse diğerleri de dinlendikten sonra, gayrimenkule bir yönetici atanır. Bu yönetici, aynen kat maliklerince atanan yöneticinin yetkilerine sahip ve kat maliklerine karşı sorumlu olur.

Sulh mahkemesince atanan yönetici, bu atanma üzerinden altı ay geçmedikçe, kat malikleri kurulunca değiştirilemez Ancak haklı bir sebep çıkarsa, onu atamış olan sulh mahkemesi, değiştirmeye müsaade edebilir.

Yönetici atanırken kendisiyle yapılan sözleşmede, teminat göstermesi şart edilebilir; sözleşmede böyle bir şart olmasa bile, haklı bir sebebin çıkması halinde, kat malikleri kurulu, yöneticiden teminat göstermesini isteyebilir.

(Değişik son fıkra: 14.11.2007 - 5711/18 md.) Yöneticinin ad ve soyadı ile iş ve ev adresinin ana gayrimenkulün kapısı yanına veya girişte görülecek bir yere çerçeve içinde asılması mecburidir. Bu yapılmazsa, yöneticiden veya yönetim kurulu üyelerinin her birine, ilgilinin başvurması üzerine aynı mahkemece, elli Türk Lirasından ikiyüzelli Türk Lirasına kadar idarî para cezası verilir. (28.11.2007 tarih ve 26714 S.R.G. de yayımlanan 14.11.2007 tarih ve 5713 sayılı kanunun 17. maddesi ile değiştirilen son fıkrası metni: Yöneticinin öz ve soyadı ile iş ve ev adresinin ana gayrimenkulün giriş kapısı yanına veya antrede görülecek bir yere çevre içinde asılması mecburidir. Bu yapılmazsa, yöneticiden veya yönetim kurulu üyelerinin her birinden, ilgilinin başvurması üzerine aynı mahkemece 50 liradan 250 liraya kadar para cezası alınmasına kesin olarak hükmolunur)’’.

Bu maddenin birinci fıkrası, “Kat malikleri, ana gayrimenkulün yönetimini kendi aralarından veya dışarıdan seçecekleri bir kimseye veya üç kişilik bir kurula verebilirler; bu kimseye (Yönetici), Kurula da (Yönetim Kurulu) denir” şeklinde düzenleme içermektedir.

Aynı Kanunun 35. maddesine göre;

‘’Madde 35 – Yöneticinin görevleri, yönetim planında belirtilir; yönetim planında aksine hüküm olmadıkça, yönetici aşağıdaki işleri görür:

a) Kat malikleri kurulunca verilen kararların yerine getirilmesi;

b) Ana gayrimenkulün gayesine uygun olarak kullanılması, korunması, bakımı ve onarımı için gereken tedbirlerin alınması;

c) Ana gayrimenkulün sigorta ettirilmesi;