muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2024/1643, Karar No: 2024/3086, Tarih: 28.11.2024

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
Israra konu olan husus, TRT bandrol ücreti tahakkuk ettirilmesi üzerine ihtirazi kayıtla bandrol bedelini ödeyen davacının, ödeme tarihinden sonra süresi içerisinde dava açmamasına rağmen dava açma süresi geçtikten sonra yaptığı iade başvurusunun dava açma süresini canlandırıp canlandırmayacağına ilişkindir.
Dosyanın incelenmesinden, davacı şirket tarafından 41 adet muhtelif tarih ve sayılı gümrük beyannamesine konu eşyalar için ödenen bandrol ücretine ilişkin en son ödemenin 12/03/2018 tarihinde yapıldığı, yersiz ödendiği iddia olunan toplam 1.181.341,89-TL bandrol ücretinin iadesi istemiyle 27/12/2019 tarihinde davalı idareye başvurulduğu, söz konusu başvurunun zımnen reddi üzerine 12/03/2020 tarihinde bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamında kişilerin, haklarında daha önce idarece tesis edilmiş herhangi bir işlem olmaksızın, idari davaya konu olabilecek bir işlem veya eylemin yapılması için başvuru yapmaları mümkündür. Bu durumda, dava açma süresi, bu başvuru üzerine tesis edilen işlemin tebliğinden itibaren başlamaktadır. Bunun yanında,  kişilerin haklarında daha önce tesis edilmiş bir işlem bulunmakla birlikte, idari dava açılmadan önce bu işlemin kaldırılması, geri alınması, değiştirilmesi ya da yeni bir işlem yapılması istemiyle yaptıkları başvurunun ise,  2577 sayılı Kanun'un 11. maddesi kapsamında yapılmış bir başvuru olduğu açıktır. Bu durumda ise, dava açma süresinin dolması halinde söz konusu başvurunun dava açma süresini canlandırması mümkün değildir.
Olayda, 2017-2018 yılları arasında muhtelif dönemlerde ithal edilen elektronik eşyalara ilişkin düzenlenen 41 adet muhtelif tarih ve sayılı gümrük beyannamesine konu eşyaların satış faturasındaki bedel ile referans alınan bedel arasındaki matrah farkı üzerinden TRT bandrol ücreti tahakkuk ettirilmesi üzerine ihtirazi kayıtla en son ödemenin 12/03/2018 tarihinde yapıldığı görülmekte olup davacı şirket tarafından ödenen tutarın iadesi istemiyle her bir ödeme tarihinden veya en son ödemenin yapıldığı 12/03/2018 tarihinden itibaren altmış gün içinde, idareye başvuru yapılması ya da dava açılması gerekirken bu süre geçirildikten sonra 27/12/2019 tarihinde yapılan başvurunun zımnen reddi üzerine 12/03/2020 tarihinde davanın açıldığı görülmektedir.
Aktarılan maddi olay dikkate alındığında, yersiz ödeme yapıldığı gerekçesiyle ödenen bandrol ücretinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun 2577 sayılı Kanun'un 11. maddesine göre yapılmış bir başvuru olduğunun kabulü gerektiğinden, söz konusu başvurunun dava açma süresini yeniden canlandırmayacağı sonucuna ulaşılmaktadır.

Aktarılan maddi olay dikkate alındığında, yersiz ödeme yapıldığı gerekçesiyle ödenen bandrol ücretinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun 2577 sayılı Kanun'un 11. maddesine göre yapılmış bir başvuru olduğunun kabulü gerektiğinden, söz konusu başvurunun dava açma süresini yeniden canlandırmayacağı sonucuna ulaşılmaktadır.
Öte yandan, ısrar kararında belirtilen Anayasa Mahkemesinin  ... tarih ve Başvuru No:... sayılı kararına konu olan olayda, başvurucunun kendi beyanı üzerine tahakkuk ettirilen bandrol bedelinin başvurucu tarafından sehven fazla hesaplandığı ve idarenin tahakkuk işlemini başvurucunun beyanı üzerine tesis ettiği, sonradan hesaplamanın yanlış yapıldığının anlaşılması üzerine açılan davanın süresinde kabul edilmesi gerektiği yönünde tespitlere yer verildiği görülmektedir. Bakılan davada ise, davacının, ihtirazı kayıt sunmakla birlikte gerek tahakkuk işleminin tesis edildiği, gerekse ödemenin yapıldığı tarihlerde iddia ettiği hususların bilincinde olduğu görülmektedir. Bu durumda, Anayasa Mahkemesinin söz  konusu kararının bakılan dava açısından emsal niteliği taşımadığı anlaşılmaktadır. Aksine bir kabul, süresinde dava açmayan kişilerin her zaman yapacakları bir başvuru ile dava açma imkanına kavuşması anlamına gelecek olup, bu durum 2577 sayılı Kanun'da düzenlenen dava açma sürelerinin amacına aykırılık teşkil edecektir.
Bu itibarla, davanın süre aşımı yönünden reddi gerekirken, işin esasının incelenmesinde hukuki isabet görülmemiştir. 
KARAR SONUCU:
              Açıklanan nedenlerle;
 1.Davalı idarelerden TRT Genel Müdürlüğünün temyiz isteminin kabulüne;
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen reddine, kısmen kabulüne ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik yapılan istinaf başvurularının reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar  kararının BOZULMASINA,
3.Kullanılmayan ....-TL yürütmeyi durdurma harcının istemi hâlinde davalı idarelerden TRT Genel Müdürlüğüne iadesine,
4.Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 28/11/2024 tarihinde kesin olarak usulde oyçokluğu, esasta oybirliği ile karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/5854, Karar No: 2024/6829, Tarih: 28.11.2024

"İçtihat Metni"
               T.C.
D A N I Ş T A Y
 DÖRDÜNCÜ DAİRE  
Esas     No : 2023/5854
Karar	No : 2024/6829                                                              
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Valiliği
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi...İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: İstanbul ili, Gaziosmanpaşa ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkisinde bulunan ... parsel sayılı Hazineye ait taşınmazın 1.982,00 m²'si üzerine spor tesisi (halısaha, cafe ve bahçe/branda kaplı prefabrik yapı müştemilat) yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle, 26/10/2011-25/10/2016 tarihleri arasındaki dönem için davacıdan 434.322,62 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davalı idarenin savunmasından ecrimisile konu taşınmazın eğitim kurumu olarak kullanılmak üzere Milli Eğitim Bakanlığına tahsis edildiğinin anlaşıldığı, davacının, tahsis kararına dayalı olarak taşınmaz üzerinde faaliyet gösteren Gaziosmanpaşa Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Okul Aile birliği ile imzaladığı kira sözleşmesi karşılığında, söz konusu alanda halı saha işletmesinin fuzuli işgal olarak nitelendirilemeyeceği, dolayısıyla davacı adına düzenlenen ecrimisil ihbarnamesinde hukuki uyarlılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; uyuşmazlıkta, her ne kadar 2663 parselin 1.600,00 m²'lik kısmında halı saha yapılmak için okul aile birliğiyle kira sözleşmesi yapılmasına rağmen,  1.982,00 m² alan üzerine spor tesisi yapıldığı tespitine dayanarak ecrimisil istenilmiş ise de, davalı idarece kira sözleşmesindeki alanı aşan kısım için ecrimisil istenildiğinin belirtilmediği, diğer taraftan davacıyla imzalanan kira sözleşmesine konu 1.600,00 m²'lik alanı aşan kısım için yeniden işlem tesis edilebileceğinin açık olduğu, bu haliyle, kiralanan kısım dahil edilerek düzenlenen dava konusu ecrimisil ihbarnamesinde hukuka uyarlık bulunmadığı, nitekim her yıl kira bedeli Kaymakamlık bünyesinde oluşturulan Komisyon marifetiyle belirlendiğinden durumdan Kaymakamlığın da bilgisinin bulunduğu, dolayısıyla işlemin tamamının iptal edilmesinin yerinde olduğu sonucuna varılmış; açıklanan nedenlerle istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu, davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI	: Davalı idare tarafından, ecrimisile konu taşınmazın eğitim kurumu olarak kullanılmak üzere Milli Eğitim Bakanlığına tahsis edildiği, okul aile birliklerinin kantin vb. yerlerin dışındaki salon, açık alan, otopark gibi yerleri kiraya vermesi mümkün olmadığından, Hazine taşınmazı içerisinde yer alan bu yerlerin genel hükümler çerçevesinde tahsisli idarenin uygun görüşüne istinaden kiraya verilebileceği, dolayısıyla fuzuli şagil olduğu anlaşılan davacıdan ecrimisil istenilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI	: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ	:...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
2886  sayılı Devlet İhale Kanunu'nun dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan haliyle 75. maddesinde, "Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaz malları ve Vakıflar Genel Müdürlüğü ile idare ve temsil ettiği mazbut vakıflara ait taşınmaz malların, gerçek ve tüzelkişilerce işgali üzerine, fuzuli şagilden, bu Kanunun 9 uncu maddesindeki yerlerden sorulmak suretiyle, idareden taşınmaz ve değerleme konusunda işin ehli veya uzmanı üç kişiden oluşan komisyonca tespit tarihinden geriye doğru beş yılı geçmemek üzere tespit ve takdir edilecek ecrimisil istenir. Ecrimisil talep edilebilmesi için, Hazinenin işgalden dolayı bir zarara uğramış olması gerekmez ve fuzuli şagilin kusuru aranmaz." hükmüne yer verilmiştir.
Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinde, "ecrimisil", Hazine taşınmazının, İdarenin izni dışında gerçek veya tüzel kişilerce işgal veya tasarruf edilmesi sebebiyle, İdarenin bir zarara uğrayıp uğramadığına veya işgalcinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın İdarece talep edilen tazminat; "fuzuli şagil" ise, kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, Hazine taşınmazının zilyetliğini, yetkili idarenin izni dışında eline geçiren, elinde tutan veya her ne şekilde olursa olsun bu malı kullanan veya tasarrufunda bulunduran gerçek veya tüzel kişiler olarak tanımlanmıştır.

Anılan Yönetmeliğin 70. maddesinde, tahsisli taşınmazlar ile kamu hizmeti görülmek üzere genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerince kiralanmış olan taşınmazların ticari amaçla kullanılması mümkün olan yerlerinin, tasarruf eden kuruluş amirinin görüşü alınmak suretiyle, ilde defterdarın, ilçede kaymakamın onayı ile İdarece kiraya verilebileceği; tahsisli veya kiralanmış yerlerin yetkili İdarenin bilgisi dışında kullanılmasının veya kullandırılmasının, ecrimisil alınmasını gerektirdiği; Bakanlığın, bu taşınmazların üçüncü kişilere kiraya verilmesine ilişkin olarak adına tahsis yapılan İdarelerle protokol yapmaya yetkili olduğu; tahsisli taşınmazlar ile kamu hizmeti görülmek üzere genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerince kiralanmış olan taşınmazların ticari amaçla kullanılması mümkün olan yerlerinin kiralanmasına ilişkin özel mevzuatlarda yer alan hükümlerin saklı olduğu düzenlenmiştir.
09/02/2012 tarih ve 28199 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve yayımı tarihinde yürürlüğe giren Milli Eğitim Bakanlığı-Okul Aile Birliği Yönetmeliğinin geçici 1. maddesinde ise, bu Yönetmelik yürürlüğe girmeden önce salon, açık alan ve otopark olarak kiraya verilen yerlerin sözleşmelerinin, sözleşme bitim tarihinden sonra yenilenmeyeceği kurala bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, uyuşmazlık konusu taşınmazın Milli Eğitim Bakanlığına tahsis edildiği, davacı tarafından okula ait halı sahanın yenilenebilmesi amacıyla 1600  m² alana ihtiyaç duyulduğu için 26/12/2006 tarihli dilekçe ile Küçükköy Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi Müdürlüğüne başvurulduğu, İstanbul Valiliği Milli Eğitim Müdürlüğünün 28/02/2007 tarihli yazısı ile halı sahanın istenilen oranda büyütülmesinde ve kapalı halı saha olarak yapılmasında sakınca bulunmadığının bildirildiği, 16/10/2010 tarihinden itibaren davacı ile söz konusu okulun okul aile birliği arasında yaklaşık 1600 m²'lik halı sahanın işletme hakkının kiralanması için "Okullarda Bulunan Kantin, Açık Alan, Salon Ve Benzeri Yerleri İşletme(Kiralama) Sözleşmesi" imzalandığı, anılan sözleşmenin süresi bittikçe tekrarlandığı, en son 12/02/2016 tarihinde 1 yıl süreli olarak kira sözleşmesinin yenilendiği; 25/10/2016 tarihli taşınmaz tespit tutanağı ile Hazineye ait taşınmazın 1.982,00 m²'sinin üzerine spor tesisi yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinin tespit edildiğinden bahisle, 26/10/2011-25/10/2016 tarihleri arasındaki dönem için davacıdan 434.322,62 TL ecrimisil istenilmesi üzerine bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlıkta her ne kadar İdare Dava Dairesince, davalı idarece kira sözleşmesine konu 1600 m²'lik alanı aşan kısım için ecrimisil istenildiğinin belirtilmediği, kiralanan kısım dahil edilerek ecrimisil istenilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek, ecrimisil ihbarnamesinin iptali yönündeki Mahkeme kararına ilişkin istinaf başvurusu reddedilmiş ise de; yukarıda yer verilen Milli Eğitim Bakanlığı-Okul Aile Birliği Yönetmeliğinin geçici 1. maddesi dikkate alındığında, ecrimisile konu alanın 1600 m²'lik kısmı için en son 16/11/2011 tarihinden itibaren 1 yıl süreli olarak imzalanan kira sözleşmesinin geçerli olduğu, sözleşmenin bitim tarihi olan 16/11/2012 tarihinden sonra yenilenmesinin ise mevzuata aykırı olduğu tartışmasızdır.
Olayda, davacı ile okul aile birliği arasında 1600 m²'lik alan için imzalanan kira sözleşmesinin geçerli olduğu 26/10/2011-16/11/2012 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olarak, 1.982,00 m²'lik alandan kiralanan kısım düşülerek ulaşılan 382,00  m²'lik alan için; 17/11/2012-25/10/2016 arasındaki dönem için ise 1.982,00 m²'lik işgal alanı için ecrimisil istenebileceği sonucuna varılmıştır.
Bu durumda, Bölge İdare Mahkemesince, dosyada bulunan bilgi ve belgeler ile tarafların iddiaları da göz önünde bulundurularak, gerekirse keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle, dava konusu ecrimisil bedelinin Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik'in 85. maddesiyle 336 sayılı Milli Emlak Tebliği'nin 5. maddesi uyarınca hukuka uygun olup olmadığının saptanması ve buna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksi yönde verilen temyize konu kararda hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1.	Temyiz isteminin kabulüne,
2.	Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının  BOZULMASINA,
3.	Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın İdare Dava Dairesine gönderilmesine, 09/01/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2023/8631, Karar No: 2024/6936, Tarih: 28.11.2024

"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
   Esas	No : 2023/8631
   Karar	No : 2024/6936
 
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Defterdarlığı-...	  
VEKİLİ	: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ... Müm. İnş. Tur. Tic. A.Ş.
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN KONUSU           : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, re'sen tarh edilen 2019/Haziran-Ekim dönemleri için üç kat, 2019/Kasım-Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan üç kat vergi ziyaı cezalı  katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355/1-1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla;  davacı tarafından mahkemeye ibraz edilen defter ve belgelerle ilgili davalı idarece hazırlanan görüş ve öneri  raporunda yer alan tespitlere ilişkin yapılan değerlendirmeler sonucunda cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı, özel usulsüzlük cezası  yönünden ise cezayı gerektiren tek bir fiil ile vergi ziyaı ve usulsüzlük suçunun birlikte işlenmesi halinde, vergi ziyaı cezası ile Vergi Usul Kanununun mükerrer 355. maddesine istinaden kesilen özel usulsüzlük cezası karşılaştırılarak bu cezalardan sadece miktar itibarıyla daha ağır olan cezanın kesilebileceği, davacının yasal defterleri ibraz etmemesine yönelik tek fiili, hem vergi ziyaı hem de (özel) usulsüzlük cezasının kesilmesini gerektirir nitelikte olmakla birlikte, davacı adına kesilen vergi ziyaı cezasının tutar itibarıyla daha ağır olduğu dikkate alındığında, kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne cezalı tarhiyat ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve kararın kaldırılmasını gerektiren bir neden  bulunmadığı belirtilerek davalı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Savunmalarında yer alan açıklamalar ve re'sen dikkate alınacak sebeplerle kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
     Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY:  Davacı adına, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, re'sen tarh edilen 2019/Haziran-Ekim dönemleri için üç kat, 2019/Kasım-Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan üç kat vergi ziyaı cezalı  katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355/1-1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Ceza Hükümleri" başlıklı Dördüncü Kitabı'nın Birinci  Kısmında genel esaslar; "Vergi Cezaları" başlıklı İkinci Kısmının Birinci Bölümünde vergi ziyaı cezası, İkinci Bölümünde "Usulsüzlük" başlığında "Usulsüzlük Dereceleri ve Cezaları" alt başlığı altında  352. maddesinde  birinci ve ikinci derece usulsüzlükler, "Özel Usulsüzlükler ve Cezaları" alt başlığı altında ise 353, 355 ve mükerrer 355. maddelerinde özel usulsüzlük fiileri ve cezalarına yer verilmiştir. Kanun'un suç ve cezalara ilişkin genel esaslara dair hükümlerinden 331. maddesinde, vergi kanunları hükümlerine aykırı hareket edenlerin, bu kitapta yazılı vergi cezaları (vergi ziyaı cezası ve usulsüzlük cezaları) ve diğer cezalar ile cezalandırılacakları, 336. maddesinde, cezayı istilzam eden tek bir fiil ile vergi ziyaı ve usulsüzlük birlikte işlenmiş olursa bunlara ait cezalardan sadece miktar itibariyle en ağırının kesileceği hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanun'nun 256. maddesinde; geçen maddelerde yazılı gerçek ve tüzel kişilerin muhafaza etmek zorunda oldukları her türlü defter, belgeleri yetkili makam ve memurların talebi üzerine ibraz ve inceleme için arz etmek zorunda oldukları öngörülmüş, mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrasındaki;  bu Kanunun 86,148,149,150, mükerrer 242, 256 ve 257 nci maddelerinde yer alan zorunluluklar ile mükerrer 257. madde uyarınca getirilen zorunluluklara uymayanlara maddede üç bent halinde sayılan özel usulsüzlük cezalarının kesileceği yönündeki hükmüne, 15/07/2016 tarih ve 6728 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile yapılan değişiklikle "257. madde"  ifadesinden sonra gelmek üzere "ve Gelir Vergisi Kanununun 98/A maddesi" ifadesi eklenmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında da; bu hükmün uygulanması için, bilgi ve ibraz ödevinin yerine getirilmesiyle ilgili olarak yapılacak tebliğlerde bilginin verilmesi için tayin olunan sürede cevap verilmemesi, eksik veya yanıltıcı bilgi verilmesi veya defter ve belge ibrazı için tayin olunan süre ile defter ve belgelerin süresinde ibraz edilmemesi durumunda haklarında Kanun’un ceza hükümlerinin uygulanması cihetine gidileceğinin ilgililere yazılı olarak bildirilmesinin şart olduğu, ancak bu ödevlerin yerine getirilmesine ilişkin usul ve esasların Maliye Bakanlığınca yapılan düzenleyici idari işlemlerle duyurulması halinde, ilgililere ayrıca yazılı olarak bildirilme şartı aranmayacağı hükümlerine yer verilmiştir.
213 sayılı Kanun'un 353. maddesinde;  bu maddede yazılı usulsüzlükler sonucunda vergi ziyaı da meydana geldiği takdirde bu ziyaın gerektirdiği vergi cezalarının ayrıca kesileceği ve bu cezalar hakkında 336. madde hükmünün uygulanamayacağı, mükerrer 355. maddesinin sondan bir önceki fıkrasında; elektronik ortamda beyanname ile bildirim ve form verme mecburiyetine uymayanlara bu maddeye göre ceza kesilmesi halinde, 352. maddenin birinci derece usulsüzlüklerle ilgili (1) numaralı bendi ile ikinci derece usulsüzlüklerle ilgili (7) numaralı bendi uyarınca ayrıca ceza kesilemeyeceği, 18/05/2017 tarih ve 7020 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca eklenen son fıkrasında ise; Gelir Vergisi Kanununun 98/A maddesi uyarınca verilmesi gereken beyanname ile ilgili olarak bu maddeye veya 352. maddeye göre ceza kesilmesini gerektiren fiillerin, aynı zamanda 5510 sayılı Kanun uyarınca idari para cezası kesilmesini gerektirmesi durumunda aynı fiillerden dolayı bu madde ve 352. madde uyarınca ayrıca ceza kesilemeyeceği belirtilmiştir.