muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1113, Karar No: 2015/2143, Tarih: 02.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1113 E.  ,  2015/2143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde arkadaşı olan katılan... 'ten arama yapmak için cep telefonunu istediği, sonrasında telefonu iade etmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre katılan ... vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, katılandan bir telefon görüşmesi yapıp iade etmek üzere aldığı cep telefonunu geri vermeyerek uzaklaşması şeklinde sübut bulan eylemi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere, zilyetliğin devredilmemiş olması nedeniyle TCK'nın 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14411, Karar No: 2014/3385, Tarih: 25.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14411 E.  ,  2014/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/270602

MAHKEMESİ : Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2011

NUMARASI : 2010/210 (E) ve 2011/65 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; katılana ait bakkal dükkanının önünde bulunan ekmek ve börek konulan dolaplara sanık tarafından kırılmak suretiyle zarar verildiği, tanıkların sanığın dolapları kırdığını gördüklerini belirttikleri, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediği sabit görülerek mahkemenin 24.11.2008 tarih ve 2008/215 E 731 K sayılı kararı ile 750 TL tutarındaki zararı katılana üç ay içerisinde ödemesi koşulu ile CMK’nın 231/6. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın kendisine tanınan 3 aylık süre içerisinde katılanın zararını ödemediği anlaşıldığından hükmün açıklanarak yapılan yargılama sonucu sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanık hakkında mağdurun zararının ödemek koşulu ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle yerine getirilebileceği, bu amaçla mahkemenin kararın kesinleşmesinden sonra Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri İle Koruma Kurulları Yönetmeliği hükümlerine göre denetimli serbestlik ve yardım merkezlerince infazının yerine getirilmesinin sağlanması, yerine getirilemediği taktirde hükmün açıklanabileceğinin gözetilmesi gerektiği halde mahkemenin kendisinin kararı yerine getirmeye çalışması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2669, Karar No: 2022/4530, Tarih: 09.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2669 E.  ,  2022/4530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamede müsaderesi talep edilen nakil aracı hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık sevk ve idaresindeki araçta kolluk görevlileri tarafından yapılan aramada, aracın akaryakıt deposunda 168 litre marker seviyesi geçersiz akaryakıt ele geçirildiği, sanığın aşamalardaki savunmasında suça konu akaryakıtı ... ülkesinden ihtiyacı için aldığını beyan etmesi karşısında;

4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun bazı maddelerinin uygulanması hakkındaki 2009/15481 sayılı Kararın 95. maddesi ile 96. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine göre motorlu ticari araçların ve özel konteynerlerin standart depolarında mevcut bulunan ve gümrük vergilerinden muaf olarak ithal edilecek yakıt miktarının tır çekicilerinde 550 litre olarak belirlendiği,

Buna göre ele geçen, ... ülkesinden getirilen motorinin miktar itibariyle muafiyet kapsamında kaldığı ve ... ülkesinden gümrük vergilerinden muaf olarak yurda akaryakıt sokma eyleminin suç olmadığından beraat kararı sonucu itibarıyla doğru ise de muafiyet kapsamında aracın orijinal yakıt deposunda ele geçirilen motorinin iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlan bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün kaçak akaryakıtın müsaderesine ilişkin fıkrasının çıkarılması, yerine “Ele geçirilen 168 litre akaryakıtın sanığa iadesine,”" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/10027, Karar No: 2015/12510, Tarih: 05.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/10027 E.  ,  2015/12510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2013/628-2014/604

Davacı M.. H.. vekili Avukat Yalçın tarafından, davalı M.. Y.. aleyhine 07/06/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 04/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle açılan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının Maliye Bakanlığı Gelirler Başkontrolörü olarak görev yaptığı sırada vergi incelemesi yapmak için görevlendirildiğini; ancak davalının vergi inceleme raporu düzenlemediğini, bu nedenle kamu zararı oluştuğunu belirterek zararının tazminini istemiştir.

Davalı, 26/06/2013 tarihli cevap dilekçesiyle davanın reddini savunmuş olup; 03/11/2014 tarihli dilekçesiyle de İzmir ilinde oturduğunu, davaya konu işlemlerin İzmir'de gerçekleştiğini, dolayısıyla yetkili mahkemenin İzmir Mahkemeleri olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davalının yerleşim yerinin İzmir ili olduğu, HMK'nın 6. maddesi uyarınca İzmir Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6. maddesine göre; ''Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir''. Dava açıldıktan sonra davalının yerleşim yerini değiştirmesi mahkemenin yetkisini değiştirmez. Ayrıca aynı Kanunun 116 ve 117. maddelerinde ilk itiraz halleri düzenlenmiştir. Mevcut düzenlemeye göre; kesin olmayan yetki itirazı bir ilk itiraz hali olup; ilk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez hükmü amirdir.

Dosya içeriğinden, dava açıldığı tarihte davalının yerleşim yerinin Elazığ ili olduğu, daha sonra yerleşim yerini İzmir iline taşıdığı anlaşılmıştır. Ayrıca davalı yetki itirazını cevap dilekçesi ile ileri sürmemiş, süresinden sonra ayrı bir dilekçe ile bildirmiştir. Dava, kurum zararına ilişkin tazminat davası olup özel bir yetki kuralı düzenlenmediğinden, HMK 6. maddesi gereği genel yetki kuralları geçerli olup davanın açıldığı tarihte davalının yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir. Şu halde, mahkemenin yetkili olduğu ve yetki itirazının da süresinde yapılmadığı gözetilmeden yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, işin esası incelenmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2517, Karar No: 2022/4901, Tarih: 06.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2517 E.  ,  2022/4901 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11/10/2013 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 16/09/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 2 ve 4 numaralı bağımsız bölümlerin, evveliyatında davacı ile davacının eşi ... adına 1/2’şer hisselerle kayıtlı iken, davacının hissesinin baskı ve kandırmalarla davalılardan ... tarafından devir alındığını, davacı tarafından açılan tapu iptali ve tescil davası sonucunda, ½ hissenin tekrar davacı adına tesciline karar verildiğini, kararın 23.04.2013 tarihinde kesinleştiğini, davalıların, 2 numaralı bağımsız bölümü lokanta olarak, 4 numaralı bağımsız bölümü ise konut olarak kiraya vermek suretiyle gelir elde ettiklerini açıklayarak, mülkiyetin davacıya döndürülmesi için geçen yedi yıllık süre içindeki ecrimisilin davalılardan alınmasına, taşınmazların ne şekilde kullanılacağının mahkemece düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, davacı tarafın, dava konusu taşınmazlardaki hisselerini bilfiil kullandığını, kaldı ki tapu iptali ve tescil davasında verilen hükmün kesinleşme tarihinden itibaren ecrimisil talep edilebileceğini beyanla davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Davalılardan ... vekili, davacı tarafın, dava konusu taşınmazlardaki hisselerini bilfiil kullandığını, kaldı ki tapu iptali ve tescil davasında verilen hükmün kesinleşme tarihinden itibaren ecrimisil talep edilebileceğini beyanla davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen ilk kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince ‘‘...Davacı taraf, temyize konu 2 numaralı bağımsız bölümün, 2006 yılından beri kiraya verilmek suretiyle davalıların kullanımında olduğunu iddia etmiş, davalı ... ise davacının taşınmazdaki hissesini bilfiil kullandığını beyan etmiştir. Taraflar tanık deliline dayanmasına rağmen mahkemece tanıklar dinlenmemiş, 2 numaralı bağımsız bölümün davalı ...’un kullanımında olup olmadığı, kullanımında ise hangi tarihler arasında kullanımında olduğu, bu kullanımın taşınmazın tamamına ilişkin olup olmadığı, davacının ecrimisil talep ettiği dönemde 2 numaralı bağımsız bölümden herhangi bir şekilde yararlanıp yararlanmadığı hususları araştırılmamış, davaya konu taşınmazların kiraya verilmek suretiyle gelir elde edildiği iddia edilmiş olmasına rağmen bu yöne ilişkin deliller toplanmamış, mahkemece, kararın gerekçe kısmında, 2 numaralı bağımsız bölümün 2007 yılından beri davalı ...'nın kullanımında olduğu belirtilmiş olmasına rağmen, bu tespitin dayanağı belge ve bilgiler açıklanmamış, bu haliyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli olmadığı halde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiştir...’’ gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Bilindiği gibi, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı)

Somut olaya gelince; mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma ilamının gerekleri yerine getirilmemiştir. Davalı ... vekilinin cevap dilekçesinde; davalı tarafından dava konusu 2 numaralı bağımsız bölüme yapılan tadilat bedelinden davacıya düşen kısmın da davacıdan tahsil ya da mahsup edilmesine dair talebi, davalının kiracısı ... tarafından 2013 yılında yapılan tadilat dolayısı ile 7.000,00.TL bedelin kiraya mahsup edildiği ve davalının yalnızca hissesine düşen kısımlar için kira bedeli aldığı yönündeki beyanları ile yerel mahkemece talep edilmesi üzerine Gelir İdaresi Başkanlığından gönderilen ve davalı ...’nın kiralayan sıfatı ile, dava dışı ... ’in ise kiracı sıfatıyla 02.05.2011 tarihinde aylık 700 TL’ye kira sözleşmesi imzalamış olduklarının anlaşılmasına göre; davalı ...’nın dava konusu taşınmazlardan 2 numaralı bağımsız bölümü fiilen kullanmadığı tespit edilmişse de, dava konusu taşınmazda kiraya vermek suretiyle tasarrufta bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyleyken, yerel mahkemece davalı ... yönünden davanın reddine dair verilen karara yönelik davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir.

Bu durumda mahkemece; dava konusu dairenin davalı ... tarafından kiraya verilmek suretiyle kullanıldığı anlaşılmakla, davacının talebi doğrultusunda ecrimisil miktarı tespit edilmesi ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile ve dosya kapsamı ile çelişecek şekilde, davalı ... yönünden davanın reddi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece; davalılar ..., ... ve ... yönünden davanın reddi ile davalılar ... ve ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen karar temyiz edilmediğinden bu hususlarda bir inceleme yapılmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18892, Karar No: 2008/17970, Tarih: 25.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/18892 E.  ,  2008/17970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.06.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kocanın boşanma davası, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; Davalı kadının Hepatit-B taşıyıcısı olduğu, bu hususun evlenme öncesi taraflara evlendirme memurluğunca aldırılan rapor ile tespit edildiği, kocanın bu durumu bilerek davalı ile evlendiği, ayrıca dosyaya sunulan 8.3.2006 tarihli uzman doktor raporundan da davacı kadının İraktit Hepatit-B virüsü taşıyıcısı olduğu, tedavi ihtiyacı olmadığı, gebe kalmasına, doğum yapmasına bir engel olmadığı anlaşılmaktadır.Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında, birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı koca tamamen kusurludur. Davalı-davacı kadının kusurlu bir davranışı kanıtlanmamıştır.

\*Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

#Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz yada az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır.

\*Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle kocanın boşanma davasının reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

#Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle kocanın boşanma davasının reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

3-\* Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak \* davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

4-Davalı-davacı kadının çalışmadığı, herhangi bir gelirinin olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı-davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 175. madde koşulları oluşmuştur. Davalı-davacı kadın yararına uygun yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışındaki hususların yukarıda l. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.12.2008 per.
Yargıtay — Esas No: 2012/5121, Karar No: 2012/8542, Tarih: 10.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/5121 E.  ,  2012/8542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın 04.11.2004 tarihli tutanakla tespit edilen suça konu kaba inşaatı 2004 yılından önce yaptığını belirtmesi, tutanak düzenleyicilerin tespit tarihinde "inşaatın devam etmediğini ve kaba inşaatın bitmiş vaziyette olduğunu" beyan etmeleri ve bilirkişi raporunda da kaçak olarak yapılan 2. katla ilgili suç tarihinin tespitine yönelik değerlendirme yapılmaması karşısında; suç tarihinin kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

CMK'nun 231/6-c maddesi hükmünün, sanığın mağdur veya kamuya verdiği maddi zararın karşılığı olan paranın ödenmesini gerektiren somut olaylarda uygulanabileceği, dosyadaki bilgi ve belgelere göre; sanığın kendisine ait taşınmaza ruhsatsız olarak bina niteliğinde yapı yaptığının saptanması ve bu nedenle yargılamaya konu olayda sanık tarafından üçüncü kişilere ödenmesi gereken somut, maddi bir kamu zararı bulunmaması karşısında; TCK'nun 184/5.maddesinde yer alan etkin pişmanlık ve CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağının, birbirinden bağımsız olarak ele alınıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, "kamunun uğradığı zarar giderilmediğinden" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5705, Karar No: 2016/6248, Tarih: 02.06.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/5705 E.  ,  2016/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 158 ada 6, 156 ada 14 parsel sayılı 15.861,01 ve 20.420,93 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla ... ve ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., murislere ait ortak taşınmazların taksim edildiği, dava konusu taşınmazların ... mirasçılarına takabül ettiği iddiasına dayanarak; tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.