muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9460, Karar No: 2017/8432, Tarih: 11.05.2017

Kısmi davada zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, dava kısmi dava olup davalı-karşı davacı vekili 13.01.2015 tarihinde tebliğ edilen ıslaha karşı yasal süresi içinde 20.01.2015 havale tarihli dilekçesi ile zamanaşımı def’inde bulunmuştur. Dava dilekçesinde talep edilen miktarlar dikkate alındığında davacının fazla mesai ve asgari geçim indirimi alacaklarında zamanaşımına uğrayan kısımlar vardır. Bu nedenle, davalı-karşı davacı vekili tarafından ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı def’i değerlendirilmeden belirtilen alacakların hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Ödeme belgeleri hakkı ortadan kaldıran belge olma özelliği ile yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gereken belgedir.

Davalı-karşı davacı işveren temyiz aşamasında verdiği 12.06.2015 havale tarihli dilekçesinin ekinde bir kısım imzasız ücret bordrolarını sunmuş olup, bazı aylarda fazla mesai tahakkukları olduğu görülmüştür. Ödeme def'i yargılamanın her aşamasında yapılabileceğinden, dosya içindeki banka kayıtları ile fazla mesai tahakkukları karşılaştırılarak ödendiği anlaşılan ayların hesaplama sırasında dışlanması gerekmektedir.

Mahkemece verilen kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8927, Karar No: 2015/14195, Tarih: 15.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/8927 E.  ,  2015/14195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 17. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2013/75-2014/268

Taraflar arasındaki ziynet eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların düğün törenlerinden sonra balayına gidecek olmaları sebebiyle düğünde takılan ziynet eşyaları ile düğün öncesi müvekkiline ait olan inci kolye ve pırlanta yüzükten oluşan tüm takıları davalının annesine teslim ettiklerini, hatta bu esnada davalının düğünde takılan altınların cins ve miktarını bir kağıda yazdığını, davalının annesine teslim edilen bu ziynet eşyalarının bir daha müvekkiline iade edilmediğini, davalı tarafça evden kovulan müvekkilinin hiçbir kişisel ve ziynet eşyasını alamadan evden ayrılmak zorunda kaldığını belirterek, 29 adet çeyrek altın, 4 adet yarım altın, 1 adet altın bilezik, 2 adet altın ata, 1 adet pırlanta yüzük, 1 adet inci kolye, küpe ve bileklikten oluşan set ile 1.000 TL ve 200 Euro nakit paranın aynen ya da bunun mümkün olmaması halinde 10.000 TL ziynet eşyası bedelinin yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tarafların düğün töreninde takılan takıları balayına gidecek olmaları sebebiyle, müvekkili tarafında sayılıp not edildikten sonra müvekkilinin annesine teslim ettiklerini, ancak balayı dönüşü tarafların bu altınları geri alarak kendi evlerine götürdüklerini, davacının bu altınlardan bir kısmını bozdurarak bilezik aldığını, kalan kısmını ise ne şekilde kullandığını müvekkilinin bilemediğini, davacı tarafın müvekkili davalının annesinin evinde çıkan tartışma sonucu oradan ayrılarak müşterek konuta geldiğini, müvekkilinin ise annesinin evinde kaldığını, davacının ailesinin de müşterek konuta gelerek 1,5 ay süreyle burada davacı ile birlikte kaldıktan sonra, davacının tüm kişisel eşyalarını ve ziynet eşyalarını da alarak evden ayrıldığını, ayrıca taraflar arasındaki boşanma davasında davacı (boşanma davasında davalı) kadının tam kusurlu olduğu tespiti sonucu boşanmaya karar verildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacı kadının, ziynet eşyalarının evden ayrılırken zorla elinden alındığı ve götürmesine engel olunduğu, bu eşyaların davalıda kaldığı yönündeki iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacı kadının, ziynet eşyalarının evden ayrılırken zorla elinden alındığı ve götürmesine engel olunduğu, bu eşyaların davalıda kaldığı yönündeki iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Bu bağlamda kural olarak davacı kadın, dava konusu ettiği ziynet eşyalarının varlığını ve evden ayrılırken bunların zorla elinden alındığını, ziynetlerin müşterek hanede ya da davalıda kaldığını ispat etmek zorundadır. Zira; olağan olan ziynet eşyasının kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Somut olayda davacı kadın ziynet eşyalarının düğün töreninden sonra davalının isteği ve bilgisi dahilinde davalının annesine teslim edildiğini iddia etmektedir. Davalı koca ise davacı kadının bu beyanlarını kabul etmiş ve fakat dava konusu ziynet eşyalarının kısa bir süre sonra davacı tarafa iade edildiğini belirtmiştir. Davalı kocanın, ziynet eşyalarının düğünden sonra annesine teslim edildiği yönündeki kabul beyanları ile davacı kadın ziynet eşyalarının zilyetliğinin davalı tarafa geçirildiği yönündeki iddiasını ispat etmiş olup, bu kez ziynet eşyalarının balayından sonra davacı kadına iade edildiği yönündeki iddiasını ispat yükü davalı kocaya geçmiştir. Bu kapsamda, davalı koca ziynet eşyalarının, annesine teslim edilmesinden bir süre sonra davacı kadına iade edildiğini (geri verildiğini) ispat etmekle yükümlüdür ve davalı bu hususu ispat edemediği takdirde ziynet eşyalarının iadesinden sorumlu olacaktır.

O halde mahkemece, ziynet eşyalarının düğünden hemen sonra davalı tarafa (davalının annesine) teslim edildiğinin sabit olması karşısında, davalı kocanın bu ziynet eşyalarının davacı tarafa geri verildiği yönündeki iddiasını ispat ile yükümlü olduğu gözetilerek, buna göre yapılacak değerlendirme ile hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine dair hüküm tesisi isabetsiz olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3445, Karar No: 2015/2749, Tarih: 08.09.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3445 E.  ,  2015/2749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/93967

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2011

NUMARASI : 2007/679 (E) ve 2011/1012 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, mühür bozma

Sanık M.. Ç.. müdafiinin, beraat hükmü nedeniyle sanık lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık M.. Ç.. ile ilgili hüküm fıkrasına ‘Sanık M.. Ç..'ın, kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.100,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine’ ibarelerinin eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12273, Karar No: 2018/6148, Tarih: 20.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12273 E.  ,  2018/6148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların oğlunun idaresindeki tescilsiz motosiklet ile dava dışı kamyon arasında 06.08.2004 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle davacıların oğlunun vefat ettiğini, davacıların destekten yoksun kaldığını beyanla, fazlaya ilişkin talep ve haklarının saklı kalması kaydıyla; davacıların her birisi için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini artırmıştır.

Davalı vekili, kazaya neden olan aracın motorlu bisiklet olup olmadığının araştırılmasını talep ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile; davacı ... ... için 16.705,32 TL, davacı ... ... için 14.266,14 TL'den oluşan toplam 30.971,46 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 28/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte poliçe limiti dahilinde davalı ... Hesabından alınarak davacılara ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı ... vekilinin, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

... Yönetmeliğinin 9. maddesine göre ... trafik sigortası bulunmayan araçların neden olduğu zararları teminat altına alınmaktadır.

2918 sayılı ...'nın 91.maddesinde; motorlu araçların trafik sigortası yaptırmalarının zorunlu olduğu, ... Yönetmeliğinin 9.maddesinde; trafik sigortası bulunmayan araçların neden olduğu bedensel zararlar için Güvence Hesabına başvurulabileceği belirtilmiş, motorlu bisikletin tanımının yapıldığı 2918 sayılı ...'nin 3.maddesinde; motorlu bisikletin, silindir hacmi 50 cc'yi geçmeyen içten patlamalı motorla donatılmış ve imal hızı saatte 50km den az olan bisiklet olduğu düzenlenmiş, 2918 Sayılı ...'nın 103. maddesinde ise; motorsuz taşıtlar ile motorlu bisiklet sürücülerinin hukuki sorumluluğunun genel hükümlere tabi bulunduğu öngörülmüştür.

Somut olayda, davalı ... vekili cevap dilekçesinde, tescilsiz motorsiklet nedeniyle davalının sorumluluğunun olmadığını savunmuştur. Kazaya neden olan tescilsiz vasıta, dosya içerisinde yer alan olay yeri inceleme tutanağında Peugoet marka motosiklet olarak geçmektedir. Dosya kapsamından aracın trafik sigortası yaptırması zorunlu bir araç olup olmadığı anlaşılamamaktadır. O halde mahkemece olay yeri inceleme tutanağındaki veriler (motor ve şase numarası vs) ilgili şirketten sorularak, araç üzerinde gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak sureti ile aracın cinsi, modeli, silindir hacmi, trafik sigortası yaptırması zorunlu araçlardan olup olmadığı belirlenerek, trafik sigortası yapılması zorunlu araçlardan olmadığının anlaşılması halinde davacının davalı ...'ndan talep hakkının bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan

harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2805, Karar No: 2010/4000, Tarih: 08.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2805 E.  ,  2010/4000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1804 parsel sayılı taşınmazda davalı ile birlikte 1/2’şer oranında malik iken davalının 1/2 payını da 29.03.1995’te satın alarak tamamının maliki olmasına rağmen davalının taşınmazda haksız işgalini sürdürdüğünü ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın yargılama esnasında tahliye edilmesi nedeni ile elatmanın önlenmesi isteği yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 202.30.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42078, Karar No: 2017/10881, Tarih: 12.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/42078 E.  ,  2017/10881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olayda sanığın, doktor olan müştekiye söylediği kabul edilen “oturuyorsun, bir iş yapmıyorsun, otura otura şişkolaşmışsın” şeklindeki kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129. maddesi yerine, aynı Kanunun genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10461, Karar No: 2020/543, Tarih: 22.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/10461 E.  ,  2020/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Şikayet eden üçüncü kişi vekili, borçlu hakkında başlatılan takipte, alacaklının talebi üzerine İcra Müdürlüğünce tetkik ve araştırma yapılmaksızın müvekkili tarafından devlet ihalesi ile alınmış olunan Orman İşletme Müdürlüğünün 113 ve 114 numaralı saha bölümlerinde haciz yapıldığını, saha içerisinde bir kısım orman emvalinin borçluya ait olduğu iddia edilmiş ise de anılan sahadaki orman emvallerinin müvekkiline ait olduğunu, bu nedenle İcra Müdürlüğünün işleminin yasal olmadığını ileri sürerek, İcra Müdürlüğü işleminin şikayet yoluyla kaldırılmasını talep etmiştir.

Alacaklı vekili takipte taraf olmayan üçüncü kişinin haciz işleminin usulsüzlüğünü ileri süremeyeceğini, esasında orman emvallerinin satılarak borçluya teslim edildiğini ve zilyetliğinin borçluya geçtiğini, yine talebin dar yetkili icra hukuk mahkemesince değerlendirilmesi mümkün olmadığından reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davaya konu haciz işleminin yapıldığı takipte taraf olmayan üçüncü kişinin hacze konu malın kendisine ait olduğunu ileri sürmesinin istihkak iddiası niteliğinde olduğu, dilekçede şikayetten söz edilmesinin HMK.nin 33. maddesinde yer alan "hukuki tavsifin hakime ait olduğu" kuralını değiştirmeyeceği, 6100 sayılı HMK'nin 114/1-(ı) maddesinde aynı davanın, daha önceden açılmış ve hâlen görülmekte olmamasının dava şartları arasında düzenlendiği, mahkemelerine ait 2015/73 Esas sayılı dosyada, aynı davacı tarafından aynı davalıya karşı ve aynı icra dosyası ve aynı eşya nedeniyle istihkak iddiasının ileri sürülmüş olması nedeniyle eldeki davanın devam eden bir dava var iken ikinci bir dava olarak açıldığı gerekçeleri ile davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş, karar şikayet eden üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Üçüncü kişi vekili İcra Müdürlüğünün ... Orman İşletme Müdürlüğüne bağlı 113 ve 114 numaralı saha bölümlerine haciz konulma işlemine karşı İİK.nin 96 vd. maddelerine dayalı istihkak davası açmış, ayrıca eldeki davada aynı haciz işlemine karşı memur işlemini şikayet ettiğini belirtmiştir. Üçüncü kişinin aynı hacze karşı istihkak davası da açmış olması karşısında, Mahkemece talebin istihkak olarak nitelendirilmesi yerinde olmamıştır. İcra dosyasında taraf olmayan 3. kişi, dosyadaki haczin kaldırılmasını şikayet yoluyla isteyemez. Bu konuda aktif dava ehliyeti yoktur. Bu sebeple Mahkemece davanın aktif dava ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru görülmemiş ise de, ret kararı sonuç itibariyle doğru görüldüğünden, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/son maddesi uyarınca hükmün gerekçesi düzeltilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece davanın yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru değilse de, sonucu itibariyle doğru olan kararın İİK'nin 366.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/son maddesi uyarınca gerekçesi düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 22.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5699, Karar No: 2011/5829, Tarih: 24.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5699 E.  ,  2011/5829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... Logosu ile yayın yapan TV kanalının yayıncısı ... İletişim AŞ aleyhine 27/11/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 18.40 TL'sinin davacıya, 535.00 TL'sinin de davalıya yükletilmesine ve peşin alınan harçların bundan mahsubuna 24/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.