muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/161, Karar No: 2012/216, Tarih: 21.03.2012

Davacı her iki davalıya gönderdiği 14.12.2009, 08.03.2010 ve 10.03.2010 tarihli yazılar ile de bağımsız bölümlerinin teslim edilmesini istemiş ancak davalılar tarafından verilen cevabi yazılarda, bağımsız bölümlerin teslimi konusundaki sorumluluk, davalılar tarafından birbirlerinin üzerine atılmış ve bağımsız bölümler davacıya teslim edilmemiştir.

Hal böyle olunca, artık davacının, davalı-yükleniciye süre vermesinin aynen ifa için etkisiz olacağı (BK.m.107/1) her türlü duraksamadan uzaktır.

Davacı ise davalı-yüklenici-borçlunun temerrüdünden dolayı seçimlik haklarından “aynen ifa ve gecikmeden dolayı tazminat” isteme hakkını kullanmış ve bağımsız bölümlerin tesliminin gerektiği tarihten itibaren her ay için rayiç kira bedeli kadar tazminat talebinde bulunmuştur.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş: konusunda uzman bilirkişiler ile mahallinde keşif yapılarak, yüklenici tarafından derhal işe başlanılmış olmak suretiyle –mücbir ve haklı sebepler hariç tutularak- davaya konu bağımsız bölümlerin inşaat ruhsatının ne kadar sürede alınabileceğinin, bundan sonra da ne kadar sürede (makul süre) inşaatın tamamlanarak –deprem v.s gibi mücbir ve haklı sebepler de gözetilmek suretiyle- iskan ruhsatının alınabileceğinin, emsal inşaatlar da dikkate alınıp tespit edilerek, bu konuda ayrıntılı, açıklayıcı ve denetime elverişli bir rapor alınması, davacının talebinin –taleple bağlılık ilkesi de gözetilerek- değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, açıklanan hususlar göz ardı edilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle, direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçelerle bozulması gerekir.

SONUÇ: Davalı Gölcük Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 21.03.2012 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18371, Karar No: 2014/18187, Tarih: 04.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18371 E.  ,  2014/18187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin bendin çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/11/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16554, Karar No: 2012/13339, Tarih: 16.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/16554 E.  ,  2012/13339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Genç Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :24.06.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/1259, Karar No: 2015/1662, Tarih: 04.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1259 E.  ,  2015/1662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairelerin iş bölümüne ilişkin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararının 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle Adli Yargı kolu içinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ihtilafların (merci tayini) incelenmesi görevi Yüksek 20. Hukuk Dairesine verilmiştir.

Bu nedenle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 04/02/2015 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/450, Karar No: 2022/7950, Tarih: 02.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/450 E.  ,  2022/7950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 02/09/2015 günü saat 15:30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal içi, iki yönlü, düz ve eğimsiz sokak içerisinde seyir halindeyken, gidiş istikametine göre yolun sağ tarafında park halinde bulunan aracın arkasından kaplamaya giren 2010 doğumlu yayaya, kamyonetin sağ ön köşe kısımları ile çarpması şeklinde meydana gelen ve yayanın Adli Tıp Kurumu ... Morg İhtisas Dairesinin 03/09/2015 tarihli otopsi tutanağına göre; genel beden travmasına bağlı kafa tabanı kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve pnömotoraks sonucu öldüğü,Hükme esas alınan ve dosya oluş ve kapsamına uygun olan Adli Tıp ... Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 20/11/2015 tarihli raporda: sanığın sevk ve idaresindeki araçla olay yerinde müteyakkız seyretmemesi, geçiş yapan yayayı zamanında görüp etkili tedbir almaması sebebiyle tali kusurlu olduğu, yayanın ise meskun mahalde, karşıdan karşıya geçmek isterken öncelikle yolu kontrol ederek yolda araçların olmadığından emin olduktan sonra geçiş yapmak için kaplamaya girmesi gerekirken, araçların seyir durumlarını yeterince kontrol etmemesi ve gelen araçlara ilk geçiş hakkını vermemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği, anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken TCK’nın 50/4. maddesi yönlendirmesi ile TCK’nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK’nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322.maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4.fıkrası çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 02/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8794, Karar No: 2019/19554, Tarih: 24.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8794 E.  ,  2019/19554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın, 12.11.2013 tarihli celsede savunması alınırken bildirdiği dosyada bilinen son adresi olan "... Mahallesi, ... Sokak, No:5, .../Karabük" adresi yerine, doğrudan mernis adresine tebliğe çıkartıldığı ve Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği; mağdur sanığın bilinen son adresine tebligat çıkartılmadan doğrudan mernis adresine çıkartılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, gerekçeli kararın mağdur sanık ...'a usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, süresi içerisinde hükümleri temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte; temyiz isteminde bulunmaması halinde ise, diğer temyiz istemleri yönünden incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/68, Karar No: 2022/97, Tarih: 17.02.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/68 E.  ,  2022/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Kaçak ve bandrolsüz eşyayı ticari amaçla bulundurma suçundan sanık ...'nın 4733 sayılı Kanun'un 8/4 ile TCK'nın 62/1, 52/2, 53/1 ve 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 30.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 31.12.2013 tarihli ve 746-1115 sayılı hükmün, sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 18.06.2018 tarih ve 9433-6904 sayı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 07.11.2018 tarih ve 65294 sayı ile;

"...

Suç tarihinde yürürlükte olan ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve sanığın eylemine uygulanabilecek Yasaların lehe-aleyhe mukayesesinin uygulama koşulları bulunan etkin pişmanlık hükümleri de gözetilerek yapılması ve denetime olanak tanıyacak biçimde somut sonuçlar elde edilip sanık ... hakkında uygulanacak sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, yerel mahkemenin soyut ve yasa maddelerindeki temel cezaların karşılaştırılması ile yetinip, etkin pişmanlık hükümleri ile ilgili de hiç bir değerlendirme yapmadan hüküm kurulması yasaya aykırı bulunmuştur.

Olay günü toplam 21.400 paket yabancı menşeyli kaçak ve ambalajlarında Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu bandrolü taşımayan .... marka sigaraları çuvallar içinde ....plakalı malen sorumlu ...'a ait .... marka araç ile ...'a nakletmekte olan sanık ... 27/10/2012 tarihli polis ifadesinde, yakalandıktan sonra araçta ele geçen çuvallar içindeki yükün diğer sanık olan amcasının oğlu ...'ya ait olduğunu söylemiş ve bunun üzerine sanık ...'nın 08/07/2013 tarihinde polis tarafından alınan ifadesinde araçta taşınan sigaraların kendisine ait olduğunu kabul ettiği görülmüş ve böylelikle sanık ...'nın suçun diğer failinin ortaya çıkmasına yardımcı olduğu anlaşılmıştır. Suçun işlenmesine iştirak etmiş olan ve diğer suç failinin ortaya çıkmasına neden olan ve bu yardımı nedeniyle sanık ... hakkında uygulanabilecek etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilerek lehe-aleyhe karşılaştırmaları içindeki yerini alması ve sanığın hukuki durumuna tatbik edilecek yasal düzenlemelerin ortaya çıkarılıp sonuç cezanın belirlenmesi yerine etkin pişmanlık değerlendirme harici tutulup mukayesenin de temel cezaların soyut karşılaştırması ile sınırlı tutulması yerinde görülmemiştir.

27/10/2012 olan suç tarihinde, bu eylemin TCY'nın 44 ncü maddesi yollamasıyla 5752 S.Y ile değişik 4733 S.Y'nın 8/4 ncü maddesi kapsamında kaldığı konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6455 Sayılı Gümrük Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile atılı suça ilişkin düzenlemenin 4733 S. Y'nın 8/4 ncü maddesinin yürürlükten kaldırılıp 5607 Sayılı Yasanın 3/18 nci maddesi kapsamı içine alındığı anlaşılmaktadır.

Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5607 Sayılı Yasanın 3/18 nci maddesinin sanık hakkında uygulanması halinde ilgili Yasanın bütün hükümlerinin bir bütün olarak tatbiki ile bir sonuca ulaşılıp, suç tarihinde yürürlükte olan 4733 Sayılı Yasa ve bu Yasa ile birlikte uygulanabilecek hükümler tatbik edilerek somut bir sonuca ulaşıldıktan sonra karşılaştırma yapılarak sanığın hukuki durumunun tayun ve takdiri gerekirken mahkemece suç tarihindeki 4733 S.Y'nın 8/4 ncü maddesi ile 5607 Sayılı Yasanın 6455 S. Y ile değişik 3/18 nci maddesindeki temel cezaların alt ve üst sınırlarının karşılaştırması ile yetinilerek hüküm kurulmuş olması yerinde görülmemiştir.

Ancak lehe-aleyhe Yasa karşılaştırmasından önce olayda etkin pişmanlık hükümleri yönünden inceleme yapmak gerekmektedir.

Sanık ...'nın soruşturma aşamasında daha kollukça sigaraların ele geçirildiği sırada alınan ifadesinde ele geçirilen davaya konu sigaraların sanık ...'ya ait olduğunu ve onun nakliyesini taşıdığını söylemesi üzerine sanık ...'nın da bunu kabul etmesi nedeniyle hakkında dava açıldığı ve her iki sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır. Sanık ...'in yardımı ile sigaraların gerçek sahibinin başka bir anlatımla suçun diğer failinin ortaya çıktığı görülmektedir. 4733 Sayılı Yasa kendi içinde etkin pişmanlık hükmü barındırmamakta ise de, 5237 Sayılı Türk Ceza Yasasının genel hükümleri içinde yer alan ve yine TCY'nın 5 nci maddesinin açık hükmü nedeniyle Özel Ceza Yasalarına da şamil olan 38 nci maddesinin 3 ncü fıkrasında belirtilen özel nitelikli etkin pişmanlık halinin uygulanıp uygulanmayacağının, hükmü veren mahkemece tartışılması da gerekmektedir.

Bundan başka suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5607 Sayılı Yasanın 6455 Sayılı Yasa ile değişik 3/18 nci maddesinin uygulanması halinde ise 5607 S.Y'nın 5/1 nci maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulama kabiliyeti bulacağı ve somut sonuçların her iki hal için ayrı ayrı tatbik ile elde edilip sonuçların karşılaştırılması ve sanık lehine uygulamanın bulunması gerektiği değerlendirilmiştir.

Yerel mahkeme,

-4733 Sayılı Yasanın uygulanmasını kabul ettiği halde sanık ... yönünden 5237 Sayılı Türk Ceza Yasasının genel hükümleri içinde yer alan ve yine TCY'nın 5 nci maddesinin açık hükmü nedeniyle Özel Ceza Yasalarına da şamil olan 38 nci maddesinin 3 ncü fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışmasız bıraktığı gibi,

Yerel mahkeme,

-4733 Sayılı Yasanın uygulanmasını kabul ettiği halde sanık ... yönünden 5237 Sayılı Türk Ceza Yasasının genel hükümleri içinde yer alan ve yine TCY'nın 5 nci maddesinin açık hükmü nedeniyle Özel Ceza Yasalarına da şamil olan 38 nci maddesinin 3 ncü fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışmasız bıraktığı gibi,

-5607 Sayılı Yasanın 6455 S. Y ile değişik 3/18 nci maddesi ile uygulama yapılırken 5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Yasasının 5/1 nci maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağını da tartışmadığı,

-Tüm bunlardan ayrı olarak da, mahkemenin kabulü yönünden de lehe aleyhe karşılaştırması sırasında, ilgili Yasa hükümlerinin ayrı ayrı uygulanıp ulaşılan sonuçlar karşılaştırılıp lehe olan uygulamanın belirlenmesi gerekirken yalnızca her iki yasanın eyleme uygun düşen maddelerindeki temel cezaların türü ile alt ve üst sınırlarının soyut olarak karşılaştırması ile yetinilerek karar verdiği,

Suç tarihinde yürürlükte olan ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve sanık ...'nın eylemine uygulanabilecek Yasaların lehe-aleyhe mukayesesinin, uygulama koşulları bulunan etkin pişmanlık hükümleri de gözetilerek yapılması ve denetime olanak tanıyacak biçimde somut sonuçlar elde edilip sanık ... hakkında uygulanacak sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, yerel mahkemece soyut ve yasa maddelerindeki temel cezaların karşılaştırılması ile yetinip, etkin pişmanlık hükümleri ile ilgili de hiç bir değerlendirme yapmadan hüküm kurulması yasaya aykırı bulunmuş ve yerel mahkeme hükmünün Düzeltilerek Onanmasına ilişkin Daireniz kararının kaldırılarak hükümde düzeltilmesine konu edilen yasaya aykırılıklar baki kalmak üzere mahkumiyet hükmünün ayrıca belirtilen nedenlerle birlikte bozulmasına karar verilmesi gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 14.01.2019 tarih ve 17999-589 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık;

1- Sanık ... hakkkında 4733 sayılı Kanun’un 8/4. maddesi uyarınca hüküm tesis edilirken TCK’nın 38. maddesinin 3. fıkrasının tartışılmasının gerekip gerekmediği;

2- Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/18 ve 5/1. maddeleri ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un ilgili hükümlerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç ceza karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekip gerekmediği;

Hususlarının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

2- Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/18 ve 5/1. maddeleri ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un ilgili hükümlerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç ceza karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekip gerekmediği;

Hususlarının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

27.10.2012 tarihli yakalama tutanağında; önleme araması kararına istinaden oluşturulan uygulama noktasına yaklaşık 750 metre mesafede bekleyen sanık ...’nın kullandığı araçta şüphe üzerine yapılan aramada, araç koltuklarının üzerinde 21.400 paket kaçak ve bandrolsüz sigaranın ele geçirildiği ve sanık ...’in ele geçirilen sigaraların inceleme dışı sanık ...’ya ait olduğunu, bakkal malzemesi olduğunu düşünerek para karşılığı naklettiğini kolluk görevlilerine beyan ettiği tespit ve bilgilerinin yer aldığı,

30.12.2012 tarihli kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre; dava konusu eşyanın CİF değerinin 21.400 TL, vergiler toplamının 91.627 TL ve gümrüklenmiş değerinin 113.027 TL olduğu,

Anlaşılmaktadır.

İnceleme dışı sanık ... aşamalarda; sanık ...’nın amcasının oğlu olduğunu, sanık ...’in kullandığı araçta ele geçen 21.400 paket kaçak sigaranın kendisine ait olduğunu, sanığın kolilerde taşıdığı eşyanın içeriğini bilmediğini, maddi durumu iyi olmadığı için ...’da seyyar satıcılardan aldığı kaçak sigaraları ...’da satmak için sanık ... aracılığıyla naklettirirken yakalandığını, beyan etmiştir.

Sanık ... ise; arkadaşından ödünç aldığı araçla 27.10.2012 tarihinde ...’a gideceğini duyan inceleme dışı sanık ...’un yanına gelerek giyisi, ceviz, bal olduğunu söylediği çuvallar içindeki eşyayı kendisi namaz kılarken araca yüklediğini, eşyaları ...’da kendisinden alacağını söylediğini, yola çıktığında ...’de uykusu geldiği için aracı yol kenarına çektiğini, uyandığında aracının etrafında kolluk görevlilerini gördüğünü, taşıdığı eşyanın kaçak sigara olduğunu yapılan arama neticesinde öğrendiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Sanık ... hakkkında 4733 sayılı Kanun’un 8/4. maddesi uyarınca hüküm tesis edilirken TCK’nın 38. maddesinin 3. fıkrasının tartışılmasının gerekip gerekmediği;

4733 sayılı Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan "Cezai hükümler" başlıklı 8. maddesinin dördüncü fıkrası;

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Sanık ... hakkkında 4733 sayılı Kanun’un 8/4. maddesi uyarınca hüküm tesis edilirken TCK’nın 38. maddesinin 3. fıkrasının tartışılmasının gerekip gerekmediği;

4733 sayılı Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan "Cezai hükümler" başlıklı 8. maddesinin dördüncü fıkrası;

"Ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit (...) işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajları üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretlerin içerdiği bilgilerin farklı olması halinde, bu ürünleri üreten veya ithal edenlere iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Bu fıkrada belirtilen ürünlere el konulması, muhafazası ve tasfiyesi ile bunları ihbar edenlere ve yakalayan kamu görevlilerine ikramiye ödenmesi hususlarında 21/3/2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda kaçak eşya için öngörülen usuller uygulanır. Bu ürünlere el konulduğu tarihten itibaren onbeş gün içinde, numune alınarak ve gerekli tespitler yapılarak, soruşturma evresinde hâkim, kovuşturma evresinde mahkeme tarafından imha suretiyle tasfiye kararı verilebilir." şeklindedir.

4733 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 4. fıkrasında düzenlenen suç, 11.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren ve genel gerekçesinde amacı kaçakçılıkla mücadelenin etkin bir şekilde ve uzman personel eliyle yürütülmesi, uygulamadaki tereddütlerin ve sıkıntıların ortadan kaldırılması olarak belirtilen 6455 sayılı Kanun'la yürürlükten kaldırılıp 5607 sayılı Kanun'a müstakil bir suç olarak aktarılmıştır.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 4. fıkrası ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 5. fıkrasında yer alan suçların oluşabilmesi için, failin öngörülen seçimlik hareketleri ticari amaçla gerçekleştirmesi gerekmektedir. Failin ticari amaçla hareket edip etmediği, ekonomik ve sosyal durumu, suça konu eşyanın cinsi, nevi, kullanım yeri, zamanı, miktarı, değeri, bulundurma ve ele geçiriliş biçimi gibi hususlar gözetilerek her olayın özelliğine göre değerlendirilip belirlenmelidir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Kanun’un 8/4. maddesinde belirtilen suçun oluşabilmesi için taşıma, satma, satın alma, saklama, satışa arz etme ya da alınıp satılmasına aracılık etme seçimlik hareketlerinden birisinin gerçekleşmesi yeterlidir.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir çözüme ulaşılabilmesi bakımından suça iştirak, faillik ve şeriklik kavramları üzerinde de durulmalıdır.

TCK’nın 37. maddesindeki;

"(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.