muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2023/1533, Karar No: 2024/3465, Tarih: 19.12.2024

Davalı idare tarafından, Tıpta Uzmanlık Kurulunun yukarıda yer verilen kararları ile ileri endoskopik teknikleri gerektiren ERCP, EUS, EMR ve ESD uygulamalarının hangi uzmanlık dallarınca yapılacağının açıkça düzenlediği, bu konuda yeni bir düzenleme yapılmasına  ihtiyaç bulunmadığı, Tıpta Uzmanlık Kurulu kararının kural koyan düzenleyici nitelikte bir işlem olduğu belirtilmiş ise de;
	Dosya kapsamından, Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün 06/07/2018 tarih ve E.2056 sayılı yazısı ile, genel cerrahi uzmanlarının çekirdek eğitim müfredatı ve Tıpta Uzmanlık Kurulunun 457 sayılı kararı gereği ERCP ile ilgili iş ve işlemleri yapamayacağı, ancak genel cerrahi uzmanı çekirdek eğitim müfredatında belirtilen eğitim dışında Sağlık Bakanlığı Sertifikalı Eğitim Yönetmeliği çerçevesinde bir eğitim alarak ve hizmet içi eğitimlerle eğitim düzeyini yükseltebildiği takdirde ERCP ile ilgili iş ve işlemleri yapabileceği yönünde Antalya Valiliği İl Sağlık Müdürlüğüne görüş bildirildiği, bunun üzerine genel cerrahi uzmanlarının ERCP ünitelerinde çalışmalarına imkân tanındığı, bununla birlikte Türk Cerrahi Derneği bünyesinde "Temel ERCP Eğitimi" adı altında İstanbul Eğitim Araştırma Hastanesi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, Bakırköy Eğitim ve Araştırma Hastanesi ve Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı tarafından ERCP eğitimi başlatılacağı ve eğitim sonunda sertifika verileceğine ilişkin ilanların da yer aldığı hususları birlikte göz önüne alındığında, Tıpta Uzmanlık Kurulu kararları ile kapsam dışında tutulan işlemler bakımından uygulamada herhangi bir birliğin söz konusu olmadığı, anılan işlemlerin hangi uzmanlar tarafından yapılabileceğine ilişkin bir karmaşanın söz konusu olduğu, bu durumun ise, kamu sağlığı ve güvenliği açısından bir tehdit oluşturduğu sonucuna varılmıştır.  
	Bu durumda; davalı idare tarafından, Tıpta Uzmanlık Kurulunun bahse konu kararlarına rağmen, sağlık hizmetlerinin etkin ve doğru biçimde yürütülmesi hususunda uygulamada ortaya çıkan karmaşanın ortadan kaldırılması ve uygulama birliğinin sağlanması amacıyla, davacı Derneğin başvurusunun kabulü ile bu hususun bir işlem tesis edilerek duyurulması gerekirken, başvurunun zımnen reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 
	Öte yandan, verilen bu iptal kararının, ileri endoskopik teknik gerektiren "ERCP, EUS, EMR, EDS" işlemlerini genel cerrahi ve iç hastalıkları uzman hekimlerinin doğrudan yapamamaları sonucunu doğurmayacağı, davalı idare tarafından yapılacak çalışma sonucunda anılan uygulamaların hangi uzman hekim veya hekimlerce yapılabileceğinin belirleneceği ve bu belirleme çerçevesinde bir işlem tesis edileceği de muhakkaktır. 
	Bu durumda, davanın konusu işlemin iptali yolundaki Daire kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,

Bu durumda, davanın konusu işlemin iptali yolundaki Daire kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
            Açıklanan nedenlerle;
1.  Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptaline ilişkin Danıştay Onuncu Dairesinin temyize konu 25/10/2022 tarih ve E:2019/9999, K:2022/4662 sayılı kararının yukarıda belirtilen gerekçeyle ONANMASINA, 
3. Kesin olarak, 19/12/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY 
X- 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'un ek 14. maddesi ile, uzmanlık dallarının eğitim müfredatları, bu müfredatlara göre uzmanlık dallarının temel uygulama alanları ile görev ve yetkilerinin belirlemesine ilişkin görev ve yetki Tıpta Uzmanlık Kuruluna verilmiştir. 
Bu çerçevede, Tıpta Uzmanlık Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararı ile, gastrointestinal endoskopik işlemleri, gastroenteroloji, gastroenteroloji cerrahisi, çocuk cerrahisi ve çocuk gastroenterolojisi uzmanlarının yapmakla yetkili ve sorumlu oldukları, sayılan uzmanlık dallarından başka genel cerrahi ve iç hastalıkları uzmanlarının da Sağlık Bakanlığınca tescil edilmiş endoskopist sertifikasına sahip olmak şartıyla anılan işlemleri yapabileceğine karar verilmiş, Tıpta Uzmanlık Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararı ile de, ileri endoskopik teknikleri gerektirmeleri sebebiyle ERCP, EUS, EMR ve ESD uygulamalarının, endeskopist sertifikası ile yapılabilecek uygulamaların kapsamı dışına çıkarılmasına karar verilmiş ve bu suretle anılan uygulamaları yalnızca gastroenteroloji, gastroenteroloji cerrahisi, çocuk cerrahisi ve çocuk gastroenterolojisi uzmanları tarafından yapılabileceği kabul edilmiştir.
Buna göre, ERCP, EUS, EMR ve ESD uygulamalarının, yalnızca  gastrointestinal endoskopik işlemleri, gastroenteroloji, gastroenteroloji cerrahisi, çocuk cerrahisi ve çocuk gastroenterolojisi uzmanları tarafından yapılabileceği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. 
Bu durumda, Tıpta Uzmanlık Kurulu kararlarının, tıpta uzmanlık dallarının eğitim müfredatlarının, bu müfredatlara göre uzmanlık dallarının temel uygulama alanları ile görev ve yetkilerinin belirlemesi hususunda ülke genelinde uygulamaya yön veren, bağlayıcı ve kural işlem niteliğini haiz olduğu dikkate alındığında, davalı idarece bu konuda yeni bir işlem tesis edilmesini gerektirecek hukuki bir neden bulunmamaktadır.
Bu itibarla, uygulamada ortaya çıktığı ileri sürülen karmaşanın, davalı idarenin sağlık hizmetleri üzerinde sahip olduğu denetim ve yaptırım mekanizmaları işletilerek giderilebileceği açık olup, üst hukuk normlarında davalı idareyi işlem tesis etmeye zorlayıcı bir kural bulunmadığından, aksi nitelikteki davacı Dernek başvurusunun zımnen reddi yolundaki dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle,  davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile Daire kararının bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyorum.
Danıştay — Esas No: 2023/1075, Karar No: 2024/5678, Tarih: 19.12.2024

"İçtihat Metni"
            T.C.
   D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas   No : 2023/1075
Karar  No : 2024/5678 
DAVACI	  : ... Akaryakıt Bayileri Petrol ve Gaz Şirketleri İşveren Sendikası  
VEKİLİ	  : Av. ...                    
 
DAVALI	  :...Kurumu 
VEKİLİ	  : Av. ...
DAVANIN KONUSU	 : 30/12/2022 tarih ve 32059 sayılı  (2. Mükerrer) Resmi Gazete'de  yayımlanan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun (Kurul) 29/12/2022 tarih ve 11528 sayılı Akaryakıt Fiyatlarının Takibine İlişkin Kurul Kararı'nın  2. maddesinin parantez içindeki “satın alma gücü paritesi, TCMB faiz oranları, ... vb.” ibareleri ile 3. ve 4. maddelerinin iptali istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI : Sendikanın Ana Sözleşmesinin 2. maddesinde belirtilen amaç doğrultusunda Türkiye'deki tüm akaryakıt bayilerine hizmet verildiği, dava konusu Kurul kararının üyeleri olan akaryakıt bayileri aleyhine olumsuz sonuçlar doğuracağı, davanın açılmasındaki amacın, üyeleri olan akaryakıt bayilerinin menfaatlerinin korunması ve gerek piyasada faaliyet gösteren teşebbüslerin gerekse tüketicilerin dolayısıyla kamunun zararına sonuçlar doğuracak olumsuzluklarının giderilmesini sağlamak olduğu; Kurul kararının 2

. maddesinde belirtilen amaç doğrultusunda Türkiye'deki tüm akaryakıt bayilerine hizmet verildiği, dava konusu Kurul kararının üyeleri olan akaryakıt bayileri aleyhine olumsuz sonuçlar doğuracağı, davanın açılmasındaki amacın, üyeleri olan akaryakıt bayilerinin menfaatlerinin korunması ve gerek piyasada faaliyet gösteren teşebbüslerin gerekse tüketicilerin dolayısıyla kamunun zararına sonuçlar doğuracak olumsuzluklarının giderilmesini sağlamak olduğu; Kurul kararının 2. maddesinin, Satın Alma Gücü Paritesi (SAGP) verilerinin hem kamu hem özel sektör tarafından çeşitli alanlarda olmak üzere araştırmacılar, kamu kurumları ve özel kuruluşların analizlerinde uluslararası bir yatırımın fizibilitesi içinde değerlendirme yapmak üzere kullanılabildiği, ancak hiçbir şekilde bir piyasanın marjının belirlenmesinde ölçüt olarak alınmadığından dağıtıcı ve bayi kar marjının hesabında dikkate alınmaması gerektiği, SAGP verilerinin yıllık olarak yayımlandığı, Haziran ayında geçici, Aralık ayında nihai sonuçların yayınlandığı, ancak verilerin bir önceki yıla ait olduğu, SAGP verileri bir yıl geriden geldiğinden zamansal olarak bir piyasanın marjının belirlenmesinde kullanılmasının sakıncalı olduğu, bayi ve dağıtıcı maliyetleri döviz artışları ve yüksek enflasyondan anlık olarak etkilendiğinden SAGP verilerinin dikkate alınacak olmasının günümüz koşullarında maliyetlerle gelir dengesi arasındaki ters orantıyı yükselterek bayilerin zararını daha da artıracağı, bir önceki düzenlemeden hiçbir farkı olmadığı, eskiye göre çok daha belirsiz bir durum ortaya çıkardığı, önceden sadece 4 AB ülkesi ile kıyaslama yapılırken SAGP ile hangi ülkelerle karşılaştırma yapılacağının dahi belirsiz olduğu, ancak her durumda değişen bir husus olmayacağı, AB ülkeleri ile önemli yapısal farklılıkların ülkemiz piyasasının aleyhine olduğu, kur farkı ve enflasyon nedeniyle bayilerin işletme sermayesi yükünün arttığı, ülkemizde brüt kar marjının diğer ülkelere göre daha yüksek olması gerektiği, SAGP verilerine göre hesaplanacak marjın sorunlu bir etki oluşturacağı, ülkeler arasındaki fiyat yapıları, hizmet farklılıkları, enflasyon, nakliye maliyetleri gibi değişken maliyetler nedeniyle sağlıklı bir regülasyona da hizmet edemeyeceği, TCMB faiz oranlarının marjın belirlenmesinde ne şekilde dikkate alınacağının anlaşılamadığı, maliyetlere doğrudan etki eden ve net olarak açıklanmış parametrelerin dikkate alınacağı bir düzenlemeye ihtiyaç bulunduğu, Merkez Bankası faiz oranları yerine takas komisyon oranlarının dikkate alınmasının doğrudan bayi maliyetlerine etki eden bir kriter olduğundan çok daha anlamlı olacağı, akaryakıt sektörünün kredi kartı kullanımının en çok yapıldığı ikinci sektör olduğu, maliyet yükseldikçe giderlerin karşılanabilmesi için gerekli olan finansman ihtiyacı krediyle karşılandığından, kredi faiz oranlarının da maliyet odaklı bir yaklaşım çerçevesinde düzenlemede dikkate alınacak parametrelere dahil edilmesi gerektiği; Kurul kararının 3

. maddesinin, düzenleme ekinde modellerin hangi istatistiki yaklaşımlar olacağının açıklanmadığı, karar ekinde herhangi bir kılavuz veya açıklayıcı bilgi yer almadığı, dağıtıcı ve bayilerin kendilerini bilemeyecekleri birtakım modellere uygun hale getirmeleri gibi imkansız bir durumun ortaya çıktığı, marjın belirlenmesinde maliyet odaklı bir yaklaşımla düzenleme yapıldıktan sonra bunun dışında ayrıca istatistiki model belirlemesine gerek olmayacağı; Kurul kararının 4. maddesinin, tavan fiyat uygulamasına geçilebilmesi için 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 10. maddesinin 14. fıkrasında iki şart belirlendiği, piyasada kanunla belirlenen şekilde bir etki olup olmadığını tespit etmek için de konu ile ilgili özellikle Rekabet Kurumunun bir tespit yapması gerektiği, Kurulca açık kanun hükmüne riayet edilmeyerek tavan fiyat uygulamaları yapıldığı, Kurul kararının hiçbir kısmında söz konusu iki şarta değinilmediği, kararın davalı idarenin hukuka aykırı olan idari işlemlerine meşruiyet kazandırma işlevi taşıyacağı, piyasadaki rekabet davalı idare eliyle ortadan kaldırılacağından hukuka aykırı olduğu, dava konusu karar ile kural olarak serbest fiyat uygulaması kabul edilmiş olan petrol piyasasında, fiyatların davalı idarece belirlendiği ve dayatıldığı bir fiyat sistemine geçildiği ileri sürülmektedir.

DAVALININ SAVUNMASI: Öncelikle, usule ilişkin olarak, davanın süresinde açılmadığından süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği ileri sürülmüştür.

Esasa ilişkin olarak ise, akaryakıt fiyatları ve dağıtıcı bayi marjlarının yurt dışı piyasalardaki muadilleri ile yapılan mukayese mekanizmasının işlerliğini yitirmesinden dolayı, fiyatların ve marjların takibinde yurt içi ekonomik göstergelerin kullanılmasının zaruri hale geldiği, yurt içi piyasada marj oluşumunun takip edilmesini sağlayan iki temel yaklaşım bulunduğu, bunlardan birincisinin şirket maliyetlerinin marj üzerindeki etkisinin takip edilmesine yönelik mikroekonomik yaklaşım, ikincisinin ise satın alma gücü paritesi, enflasyon, politika faizleri ve asgari ücret gibi ekonomik göstergelerin artış azalış oranlarının marj üzerindeki etkisinin takip edildiği makroekonomik yaklaşım olduğu, mikroekonomik yaklaşımda, şirket maliyetlerinin hesaba katıldığı bir takip anlayışının bulunduğu, ancak Kanun ile Kuruma maliyet hesabına dayalı tarife belirlenmesi yönünde bir görev verilmediği, ülkemiz özel şartlarından kaynaklı maliyetlerin marj hesabında ayrıca dikkate alınması halinde ise, bu uygulamanın tek taraflı yapılmaması, ülkemizde yüksek olan maliyet kalemlerinin yanı sıra kriter alınan ülkelerde göreli olarak yüksek olan maliyet kalemlerinin (edinim/kiralama maliyetleri, işgücü maliyetleri vb.) de analize dahil edilmesinin marjlarda sadece artış yönünde etkilemeyeceği, marjlar üzerinde ters bir etkiye de sebep olabileceği, ayrıca akaryakıt fiyatlarının ve fiyatları oluşturan kalemlerin Kurum tarafından oluşturulduğu algısı oluşturabileceğinden, Kanun'un 10. maddesi ile tesis edilen serbest piyasa yapısına uygun olmayacağı, makroekonomik yaklaşımda ise dönemsel olarak dağıtıcı ve bayi marjlarındaki değişimin, ülke içinde yaşanan piyasa koşullarındaki değişim (enflasyon artışı, politika faizi düşürülmesi gibi) ile uyumlu olup olmadığı çerçevesinde yapılan karşılaştırmaların marj takibinde kullanılmasının daha doğru bir yaklaşım olacağının görüldüğü, bu yaklaşım ile şirketlerin akaryakıt satışı yaptıkları fiyatların seyrinden hesaplanan fiili dağıtıcı bayi marjı ile bu seyrin TÜFE, ÜFE ve Asgari Ücret gibi ekonomik göstergelerdeki değişimlerin baz alındığı, ayrıca, istatistiki yöntemler ile de farklı göstergelerin yer aldığı farklı modeller hesaplanarak fiili marjlar ile elde edilen referans dağıtıcı bayi marjı seyrinin karşılaştırılmasının amaçlandığı, marj takibi yapılırken farklı senaryolara göre eşik analizleri yapılmasının ve göstergelerin bu minvalde çeşitlendirilmesinin daha uygun olacağının düşünüldüğü, farklı modeller kullanılarak oluşturulan senaryoların eşik analizlerinin çeşitlenmesini ve şirketlerin faaliyet gösterdiği marj bandının genişlemesini sağlayacağı ve  piyasanın rekabet koşullarını olumlu yönde etkileyeceği, gerek 5291 sayılı Kurul kararı, gerekse dava konusu kararın piyasanın serbestliği ve fiyatların en yakın erişilebilir serbest piyasa oluşumlarının esas alınması ilkesi ile çelişmediği, kararın 1

. maddesiyle doğrudan bir marj oranı belirlenmediği, piyasa fiyatlarının serbestçe oluşumu ilkesinden taviz verilmediği,  karar ile hedeflenenin 5015 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 14. fıkrası doğrultusunda serbest piyasa dinamiklerinin ve ekonomiklik temel ilkesi bağlamında nihai tüketicinin korunması olduğu, Kurum tarafından dağıtıcı ve bayi marjlarına ilişkin olarak da maktu veya oransal bir bedel belirlenmediği, fiyatların serbest rekabet ortamında piyasada oluştuğu, dava konusu kararın amacının Kurumun halihazırda akaryakıt fiyatlarını nasıl takip ettiğinin ve tavan fiyat uygulamasına nasıl karar vereceğinin açıklanması ve kamuoyunun bu konuda aydınlatılması olup marjın Kurum tarafından belirlenmesine ilişkin bir düzenleme olmadığı, hangi göstergelerin kullanılıp kullanılamayacağının o anki piyasa koşullarına göre değişiklik gösterebileceği, şirketlerin aleyhine değil rekabet koşullarının iyileşmesi açısından bilakis piyasanın ve şirketlerin lehine olan bir uygulama olduğu, fiyatların takibinde gerek marjları azaltıcı gerekse arttırıcı unsur olsun mevcut durumu yansıtabilecek parantez içinde yer verilen veya verilmeyen örnek göstergelerden yararlanılarak sağlıklı bir şekilde fiyat takibi yapılabilmesinin amaçlandığı, ekonomik göstergelerin net bir şekilde ifade edilmesi veya kılavuz mahiyetinde Kurul kararına eklenmesinin, akaryakıt fiyatlarının ve fiyatları oluşturan kalemlerin Kurum tarafından oluşturulduğu algısı yaratabileceği, Kurul kararında şirket maliyetlerindeki değişikliklerin dikkate alındığı bir takip anlayışı bulunmadığı, Kanun ile Kuruma maliyet hesabına dayalı tarife belirlenmesi yönünde bir görev verilmediğinden, marj takibi yapılırken farklı senaryolara göre eşik analizleri yapılması ve göstergelerin bu minvalde çeşitlendirilmesinin keyfi uygulamadan kaçınılmasını sağlamak için konulduğu, 5015 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 14. fıkrası ile tavan fiyat belirlenmesine ilişkin yetkinin tamamıyla Kuruma verildiği, dava konusu Kurul kararının hukuka uygun olduğu savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ      : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Dava; 30/12/2022 tarih ve 32059 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun 29/12/2022 tarih ve 11528 sayılı Akaryakıt Fiyatlarının Takibine İlişkin Kurul Kararı'nın 2. maddesinin parantez içindeki “satın alma gücü paritesi, TCMB faiz oranları, ... vb.”   ifadeleri ile 3. ve 4. maddelerinin iptali istemiyle açılmıştır.
	5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasında, "Petrol alım satımında fiyatlar en yakın erişilebilir dünya serbest piyasa koşullarına göre oluşur. Yerli ham petrol için, teslim yeri olan en yakın liman veya rafineride teşekkül eden “Piyasa Fiyatı” fiyat olarak kabul edilir."; 11. fıkrasında, "Rafinerici ve dağıtıcı lisansı kapsamında yapılan piyasa faaliyetlerine ilişkin fiyatlar, en yakın erişilebilir dünya serbest piyasa oluşumu dikkate alınarak, lisans sahipleri tarafından hazırlanan tavan fiyatlar olarak Kuruma bildirilir."; 14. fıkrasında, "Ancak, petrol piyasasında faaliyetleri veya rekabeti engelleme, bozma veya kısıtlama amacını taşıyan veya bu etkiyi doğuran veya doğurabilecek nitelikte anlaşma veya eylemlerin piyasa düzenini bozucu etkiler oluşturması hâlinde, gerekli işlemlerin başlatılmasıyla birlikte, her seferinde iki ayı aşmamak üzere, faaliyetlerin her aşamasında, bölgesel veya ulusal düzeyde uygulanmak için taban ve/veya tavan fiyat tespitine ve gerekli tedbirlerin alınmasına Kurum yetkilidir." düzenlemelerine yer verilmiş olup; söz konusu maddenin gerekçesinde, petrol fiyatlarının en yakın erişilebilir dünya serbest piyasa koşullarına göre oluşacağı, fiyatların serbest piyasada oluşumu ile, ülkemizdeki petrol ürünlerinin fiyatlarının her aşamada dış pazarlardaki fiyat dengeleri paralelinde oluşumunun amaçlandığı, Kurum'un haklı gerekçelere dayanması hâlinde fiyatlara müdahale edebileceği belirtilmiştir.

5015 sayılı Kanun'un verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan Petrol Piyasası Fiyatlandırma Sistemi Yönetmeliği'nin 5. maddesinin 1. fıkrasında, Kanun'un 10. maddesinde yer alan, olağanüstü hâllerde taban ve/veya tavan fiyat belirlemeye, tarife veya tavan fiyat oluşturmaya ilişkin hükümler saklı kalmak üzere, piyasaya arz edilen mal ve hizmetlerin fiyatlarının serbestçe oluşacağı; 2. fıkrasında, petrol piyasasına sunulan mal ve/veya hizmetlerle ilgili olarak, dağıtıcı lisansları kapsamındaki faaliyetlerde, tarife; bayilik (istasyonlu) lisansı kapsamındaki faaliyetlerde, fiyat ilanı esasının uygulanacağı; 6. maddesinin 1. fıkrasında, tarife ve fiyat ilanının her bir lisans için oluşturulacağı; 7. maddesinin 1. fıkrasında, dağıtıcı lisansı sahiplerinin faaliyetlerini tarifelerine, bayilik (istasyonlu) lisansı sahiplerinin akaryakıt teslimlerini fiyat ilanlarına göre yapmakla yükümlü olduğu; üçüncü fıkrasında, piyasada; dağıtıcı tarifeleri ile fiyat ilanlarında, tavan fiyat esasının uygulanacağı; 8. maddesinin 2. fıkrasında, lisans başvuruları kapsamında değerlendirilen tarife önerilerinde rafinericilerin ve dağıtıcıların tarife metodolojisinin, fiyatların en yakın erişilebilir dünya serbest piyasa fiyatlarına göre teşekkülüne imkân vermesinin aranacağı; 15. maddesinde, piyasada faaliyetleri veya rekabeti engelleme, bozma veya kısıtlama amacını taşıyan veya bu etkiyi doğuran veya doğurabilecek nitelikte anlaşma veya eylemlerin piyasa düzenini bozucu etkiler oluşturması hâlinde, gerekli işlemlerin başlatılmasıyla birlikte, Kurul kararıyla her seferinde iki ayı aşmamak üzere, faaliyetlerin her aşamasında, bölgesel veya ulusal düzeyde uygulanmak için taban ve/veya tavan fiyat tespitinin yapılabileceği, gerekli tedbirlerin alınmasına ilişkin olarak ilgili mevzuat hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.
	Aktarılan mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, rafinerici ve dağıtıcıların, lisansları kapsamındaki piyasa faaliyetlerine ilişkin fiyatlarının belirlenmesinde en yakın erişilebilir dünya serbest piyasa oluşumunun dikkate alınacağı, tarifelerinin de söz konusu kıstas çerçevesinde oluşturulacağı, petrol piyasasında rekabeti engelleme, bozma veya kısıtlama amacını taşıyan veya bu etkiyi doğuran veya doğurabilecek nitelikte anlaşma veya eylemlerin tespiti hâlinde, her seferinde iki ayı aşmamak üzere, taban ve/veya tavan fiyat tespitine Kurum'un yetkili olduğu, rekabete aykırı bir durumun Kurum tarafından haklı gerekçelerle ortaya konulması şartıyla tavan fiyat uygulamasına gidilebileceği anlaşılmaktadır.

Dava konusu 30/12/2022 tarih ve 32059 sayılı 2. Mükerrer Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 29/12/2022 tarih ve 11528 sayılı Akaryakıt Fiyatlarının Takibine İlişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararında, "1- Rafinerici lisansı sahiplerinin akaryakıt satış fiyatının takibinde Platts European Market Scan’de CIF MED (Genova/Lavera) başlığı altında ABD Doları/ton cinsinden yayımlanan günlük fiyatların ortalamasının Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası (TCMB) tarafından açıklanan döviz satış kuru üzerinden TL’ye çevrilmiş olan tutarı (TL/ton) dikkate alınır. Bu tutarın TL/lt değerinin hesaplanmasında yoğunluk değeri motorin için 0,845 ton/m3 ve benzin için 0,775 ton/m3 olarak dikkate alınır. Rafinerici lisansı sahipleri tarafından belirlenecek ürün fiyatında ürünün uluslararası piyasadaki fiyatının TL cinsinden değerine ilaveten ülke içi pazara sunumu kapsamında katlanılan maliyetler de dikkate alınır. 2- Dağıtıcı ve bayi marjı toplamının takibinde; en yüksek işlem hacimli 8 dağıtıcının bayilerine ilişkin Kuruma bildirilen ilan panosunda yer alan satış fiyatlarının ağırlıklı ortalaması dikkate alınır. Türkiye ağırlıklı ortalama pompa fiyatından harmanlama maliyeti dahil ağırlıklı ortalama rafineri satış fiyatının düşülmesi ile bulunacak marjın, dağıtıcı ve bayi maliyetlerini yansıtacak şekilde ülke içi piyasa koşulları (satın alma gücü paritesi, TCMB faiz oranları, enflasyon, döviz kuru, asgari ücret vb.) ile uyumlu olması esastır. 3- İkinci madde çerçevesinde gerçekleştirilecek marj takibinde faaliyetlerin her aşamasında, bölgesel veya ulusal düzeyde, belirli zaman aralıklarında muhtelif istatistiki yaklaşımlar kullanılarak modeller oluşturulur. Marj takibinde bu modeller birlikte veya ayrı ayrı dikkate alınır. 4- Piyasada faaliyet gösteren lisans sahipleri tarafından ikinci Maddedeki koşullara riayet edilmemesi ve/veya yaygın bir şekilde üçüncü madde çerçevesinde takip edilen marjın üzerinde marjlar uygulanmakta olduğunun tespit edilmesi halinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) tarafından 04/12/2003 tarihli ve  5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 10. maddesi kapsamında gerekli idari işlemler yapılır. ..." düzenlemelerine yer verilmiştir.