muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4711, Karar No: 2022/5476, Tarih: 08.09.2022

9.2.4 Mera, yaylak ve kışlaklar bir veya birden fazla köy veya kasaba halkının bağımsız olarak veya birlikte kullanmak üzere, yetkili makam tarafından tahsis edilmiş olan veya böyle bir tahsis bulunmamasına karşın kadimden beri (öncesi belli olmayan bir zamandan beri), ilgili köy veya kasabalar tarafından mera olarak kullanılagelen ve hak sahiplerinin mevcut intifa hakları dışında üzerinde fiili ve hukuki tasarruflarda bulunamadıkları arazi parçasıdır. Bir yerin mera, yaylak ve kışlak sayılabilmesi için bu amaçla bir köy veya kasabaya tahsis edilmesi, tahsis bulunmadığı takdirde, kadimden beri o yerin kullanıla gelmiş olması gerekir. Bir yere hukuken bu vasfı verebilmek için bu iki unsurdan birinin bulunması gerekir (Cin, H.:Türk Hukukunda Mera Yaylak ve Kışlaklar, 2. Bası, Ankara 1980, s. 37 vd.).Mera, yaylak ve kışlak olarak tahsis edilmiş olan veya kadimden beri kullanılagelen yerler alınıp satılamaz, üzerine bina yapılamaz, ağaç dikilerek koru, bağ ve bahçe tesis edilemez. Meraların sınırlarının daraltılıp genişletilmesi ve zamanaşımı ile özel mülkiyete geçirilmesi mümkün değildir. Bu yerlerin vasfı değiştirilemez ve ziraat arazisi hâline getirilemez.

9.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, hükmüne uyulan bozma kararının gereklerine uyulmak suretiyle yapılan araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların umumun menfaatine tahsis edilmiş mera vasfındaki yerlerden olup, mera bütünlüğüne dahil olduğu, bu nitelikte bir yerin zilyetlikle kazanılmasının hukuken mümkün olmadığının anlaşılmasına göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davalı ...'nun yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 5.343,86 TL bakiye onama harcının davalı ...'dan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10470, Karar No: 2017/5425, Tarih: 06.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/10470 E.  ,  2017/5425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/38730, Karar No: 2014/8014, Tarih: 11.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/38730 E.  ,  2014/8014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/232629

MAHKEMESİ : Kızıltepe 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2011

NUMARASI : 2010/50 (E) ve 2011/121 (K)

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, kavga esnasında komşusu olan müştekinin de hazır olduğu sırada ve ona yönelik olarak evinin damına çıkıp ruhsatlı tüfeğiyle havaya bir el ateş etmekten ibaret eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden “sanığın sadece tartışma neticesinde yardım istemek için bu eylemde bulunduğu” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15398, Karar No: 2019/12666, Tarih: 11.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15398 E.  ,  2019/12666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin feshedilerek kıdem ve ihbar tazminatı ödendiği, işe iade davası neticesinde işe iade kararı ile 4 aylık ücret ve 5 aylık işe başlatmama tazminatına hükmedildiği, işe başlatma talep etmelerine rağmen işe başlatılmadığı, işe başlatmama tazminatı ve diğer haklar karşılığı ödeme yapıldığı ancak eksik ödeme yapıldığı iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı ile işe başlatmama tazminatı ve yıllık izin ücreti farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

Davacının hesaplamaya esas ücretinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği, buna bağlı olarak davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile işe başlatmama tazminatı farkı ve yıllık izin ücreti alacağının bulunup bulunmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının iş akdinin 16/09/2013 tarihinde feshedildiği, davacı tarafından açılan işe iade davası sonucunda feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verildiği, karar kesinleştikten sonra davacının süresinde işe başlatma talep ettiği, davalı işverence davacının işe başlatılmayarak kıdem ve ihbar tazminatı ile işe başlatmama tazminatı ödemesi yaptığı anlaşılmaktadır.

Davacı davalı işverence eksik ödeme yapıldığı iddiası ile davayı açmış, mahkemece emsal işçi bordrosu istenmiş, gelen emsal işçi bordrosundaki toplam ücret miktarı esas alınarak belirlenen giydirilmiş ücret üzerinden talep konusu alacaklar hesaplanıp hüküm altına alınmıştır.

Emsal alınan bordroda emsal işçinin işe başlatmama tarihindeki saat ücreti 7,61 TL olup bu hususta taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Emsal işçi bordrosu incelendiğinde temel ücrete ek olarak 60 günlük ikramiye ödemesi ile kişiye özel olan çocuk yardımı ve izin yardımı, fiili çalışmaya bağlı genel tatil ücreti, gece zammı ve vardiya zammı gibi ödemeler dahil toplam ücret miktarının 3.430,83 TL olduğu görülmektedir.

Emsal alınan bordroda emsal işçinin işe başlatmama tarihindeki saat ücreti 7,61 TL olup bu hususta taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Emsal işçi bordrosu incelendiğinde temel ücrete ek olarak 60 günlük ikramiye ödemesi ile kişiye özel olan çocuk yardımı ve izin yardımı, fiili çalışmaya bağlı genel tatil ücreti, gece zammı ve vardiya zammı gibi ödemeler dahil toplam ücret miktarının 3.430,83 TL olduğu görülmektedir.

Giydirilmiş ücret belirlenirken aylık olarak ödenmeyen ayni ve nakdi yardımların günlük ya da aylık tutarının giydirilmiş ücrete eklenmesi, aile ve çocuk yardımı, izin yardımı gibi kişiye özel olan ödemelerin kişiselleştirilmesi, fiili çalışmaya bağlı fazla mesai, genel tatil ücreti, gece ve vardiya zammı gibi ödemelerin dikkate alınmaması gerekir iken bu hususlar gözden kaçırılarak 2 aylık ikramiye ödemesi ile çocuk yardımı ve izin yardımı gibi kişiye özel ödemeler ile fiili çalışmaya bağlı ödemeler bulunan emsal işçinin ücret toplamı esas alınarak hesaplanan tutarlar üzerinden hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yine yıllık izin ücretinin işe başlatmama tarihinde davacıya ödenmesi gereken çıplak brüt ücret üzerinden hesaplanması gerektiğinden, emsal işçinin 7,61 TL saat ücreti esas alındığında davacının aylık çıplak brüt ücreti 1.712,40 TL olup bu ücret miktarı üzerinden 15 günlük yıllık izin ücreti alacağının da brüt 856,13 TL olması gerektiği halde yıllık izin ücretinin emsal işçi bordrosunda gösterilen ve yukarıda hatalı olduğu belirtilen 3.430,83 TL giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanıp hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

Davalı tarafından dosyaya kazandırılan hesap bordrosunda emsal işçiye ödenen 7,61 TL saat ücreti ile ikramiye ve sosyal haklar dikkate alınarak davacının giydirilmiş günlük ücreti 94,57 TL olarak belirlenmiş, belirlenen temel ücret ve giydirilmiş ücret üzerinden davacıya 20,800,82 TL brüt kıdem tazminatı, 5.301,52 TL ihbar tazminatı, 8.562,00 TL brüt 5 aylık ücret tutarında işe başlatmama tazminatı hesaplanıp ödenmiştir.

Açıklanan hususlar ve dosya kapsamına göre davacı için işverence belirlenen temel ücret ve giydirilmiş ücretin işe başlatmama tarihine göre usulüne uyun ve doğru olarak tespit edilip ödeme yapıldığı, giydirilmiş ücret ve buna bağlı olarak yapılan ödemelerin eksik olduğu davacı tarafından ispat edilemediğinden, kıdem ve ihbar tazminatı ile işe başlatmama tazminatı farkı alacak taleplerinin reddine karar verilmesi, yıllık izin ücretinin ise brüt 856,20 TL üzerinden hüküm altına alınması gerekir iken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kurulan hüküm hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2275, Karar No: 2016/2490, Tarih: 02.05.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/2275 E.  ,  2016/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 15/10/2015 gün ve 2014/69-2015/594 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yanlar arasındaki uyuşmazlık Temizlik Hizmet Alımı Sözleşmesi'nden kaynaklandığından, kararın temyizen incelenmesi görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi'nin görev alanında kalmaktadır. 11.04.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanun'un 2. maddesi ile 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca mahkeme kararının temyizen incelenmesinde görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10226, Karar No: 2017/543, Tarih: 07.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/10226 E.  ,  2017/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19988, Karar No: 2013/18223, Tarih: 18.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/19988 E.  ,  2013/18223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, ecrimisil alacağının mahsubuna ilişkin olup, mahkemece sebepsiz zenginleşme nitelendirmesi yapılmamıştır.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 1.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18109, Karar No: 2013/6894, Tarih: 25.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2009/18109 E.  ,  2013/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere adli sicilden silinme koşulları oluşmuş mahkumiyetlerin doğrudan doğruya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal engel oluşturmayacağı, hakimin takdirinin kullanılmasında nazara alınabileceği gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydında yer alan 1994 tarihinde ve 1999 tarihinde kesinleşen mahkumiyetlerine dayanılarak, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulmadan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa' nın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35708, Karar No: 2021/5439, Tarih: 20.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/35708 E.  ,  2021/5439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, www.sahibinden.com adlı internet sitesi üzerinden satılık iş makinesi ilanı verdiği, katılanın ilanda belirtilen cep telefonu numarasını arayarak sanıkla anlaştığı, sanığın mazot parası istemesi üzerine katılanın 400 TL para gönderdiği, sanığın parayı alıp ortadan kaybolduğu iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanları ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın gerekli araştırma yapılmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3530, Karar No: 2006/6402, Tarih: 14.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3530 E.  ,  2006/6402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :29.11.2004

Nosu :775-1251

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın ... Şubesi ile davalı asıl borçlu ... Mimarlık Taah.Tic.A.Ş. arasında imzalanan genel kredi sözleşmeleri uyarınca nakdi ve gayri nakdi krediler kullandırdığını, diğer davalıların ise müştelek borçlu ve müteselsil kefil olduklarını, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin kısmi itiraz sonucu durduğunu belirterek, kısmi itirazın iptaliyle takibin devamına, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... Mimarlık Taah.Tic.A.Ş. ve ... vekili, 08.03.2004 tarihli celseye katıldığı halde cevap bildirmemiştir.

Davalı ..., usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemiş ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre tahsilde tekerrür olmamak üzere, davalıların takibe vaki kısmi itirazlarının kısmen iptaline, takibin itirazsız kısım ile birlikte 515.226.955.591 TL üzerinden, (Kefiller ... ve ...’ın 462.207.598.067 TL’den sorumlu olmak üzere) 403.021.261.357 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren %157,5 temerrüd faizi ve %5 gider vergisi ile talepnamedeki diğer koşullarla devamına, fazla istemin reddine, davalıların %40 tazminatla sorumluluklarına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle taraflar arasında bağıtlanan kredi sözleşmesinin 36/2. maddesi gözetilerek uzman bilirkişi tarafından belirlenen faiz oranının hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 14.6.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2013/19164, Karar No: 2013/17390, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/19164 E.  ,  2013/17390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının sevk ve idaresindeki tır ile davacının eşinin sevk ve idaresindeki araca arkadan çarpması sonucu davacının eşinin vefat ettiğini belirterek bu kaza nedeni ile davalının kazadaki kusur oranının tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, feragat nedeni ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tespit istemine ilişkindir. Davacı vekili kusur oranının tespitini talep etmiş, mahkemece feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. 6/1. maddesi gereğince delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce davadan feragat edildiğinde maktu vekalet ücretininin yarısına hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değil bozma nedeni ise de bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasına “4- Yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına 225,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ibaresinin hüküm fıkrasına yazılarak hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2428, Karar No: 2014/3780, Tarih: 11.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2428 E.  ,  2014/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, haksız haciz nedeniyle maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5410, Karar No: 2013/6427, Tarih: 22.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5410 E.  ,  2013/6427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı kooperatif üyesi olan müvekkillerinin ....09.2011 tarihli yönetim kurulu kararıyla üyelikten çıkarıldıklarını, çıkarma kararına karşı genel kurul nezdinde itirazda bulunduklarını, ihraç kararı kesinleşene kadar kooperatif üyelikleri devam ettiği halde davalının müvekkillerini üyelik haklarından yararlandırmadığını ileri sürerek, müvekkillerinin davalı kooperatif üyesi olduklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcileri, ihraç kararlarının genel kurulca onaylanarak kesinleştiğini, davacıların plakalarını takarak resmi güzergahlarında çalışmayıp, dışarıda kooperatifin izni ile takılan plakalarla çalıştıklarını, Yahya'nın öğrenci servis şoförü olarak, Numan'ın ise inşaat firması ile özel çay fabrikasında servis şoförü olarak çalıştığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; ihraç kararına karşı itiraz ve dava seçimlik haklarından davacıların genel kurula itiraz haklarını kullandıkları, davanın teknik olarak yönetim kurulu ihraç kararı ile bu kararın genel kurulca onanmasına dair kararın iptal niteliğinde olmadığı, kooperatif üyeliğinin tespitine ilişkin olduğu, uyuşmazlığın üyelikten çıkarma kararlarının kesinleşip kesinleşmediği noktasında toplandığı, davacıların "M" plakayı takmalarına karşın resmi olarak güzergahlarında çalışmadıkları, tanık beyanlarıyla da doğrulanan şekliyle yazılı ve sözlü uyarılara rağmen anasözleşmenin .../.... maddesine uymamakta ısrar ettikleri, tanık Saadettin'in beyanına göre de davacıların başka işlerde çalıştıkları, davacıların ihraçlarının ....06.2012 tarihli genel kurulda onaylanarak kesinleştiği, çıkarma ve çıkarma kararının onaylanmasının anasözleşme hükümlerine uygun olarak alındığı gerekçesiyle, davaların reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı kooperatif üyeliğinin tespiti istemine ilişkindir.