muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Danıştay — Esas No: 2020/2689, Karar No: 2024/4284, Tarih: 24.10.2024

Aktarılan hususların birlikte değerlendirilmesinden; 
- 6563 sayılı Kanunla Bakanlığa verilen "bir elektronik sistem kurdurma ve bu sistemin işleyişine ilişkin usul ve esasları belirleme yetkisi"nin, anılan sistemin kuruluş ve yönetimine ilişkin kamu hizmetini -kamu gücünün kullanılmasını gerektirmesi nedeniyle münhasıran idare tarafından yürütülmesi gereken kolluk faaliyeti hariç olmak kaydıyla- özel kişilere gördürme yetkisini içerdiği, dava konusu düzenlemede de yalnızca İYS'yi kurma ve işletme yetkisinin özel kişiye gördürüleceğinin kurala bağlandığı, İYS'yi ve sistem kullanıcıları olan hizmet sağlayıcıları, aracı hizmet sağlayıcıları ile kuruluşu, hakkındaki şikayetleri incelemek de dahil olmak üzere denetleme ve yaptırım uygulama yetkisinin davalı Bakanlık ile taşra teşkilatı uhdesinde bırakıldığı, öte yandan İYS'nin yönetiminin, kuruluşunu gerçekleştiren, dolayısıyla sistemsel bilgiye ve detaylara hakim olan şirkete bırakılmasında kamu yararı bulunduğundan idarece takdir yetkisinin de hukuka uygun kullanıldığı, 
- İYS'nin yalnızca ticari elektronik ileti onayı alınmasına, reddetme hakkının kullanılmasına ve şikâyet süreçlerinin yönetilmesine imkân tanıyan ve ticari elektronik ileti gönderilebilmesi için kayıtlı olunması zorunlu bulunan bir sistem olduğu, daha açık bir anlatımla İYS'nin, aracı hizmet sağlayıcılar tarafından hizmet sağlayıcılara temin edilen sistemlerin entegre edilmesi zorunlu olan, ancak aracı hizmet sağlayıcılar tarafından sunulan sistemlerin lağvedilmesi sonucunu doğurmayan bir merkezi ortak veri tabanı olduğu, bu itibarla dava konusu Yönetmelik öncesinde aracı hizmet sağlayıcıların, hizmet sağlayıcılara temin ettiği "ticari elektronik ileti sisteminin kurulumu, işletilmesi ile ticari elektronik iletilerin gönderimi" hizmetlerinin, İYS'ye entegrasyon ve uyumun sağlanması kaydıyla, aynen sürdürülmeye devam edilebileceği, nitekim bu hususun Yönetmeliğin değişik 11. maddesinin 2., 5., 6. ve 7. fıkralarında açıkça belirtildiği, esasen İYS'nin ve sistemi işleten kuruluşun, doğrudan alıcılara ticari elektronik ileti göndermediği, bir başka ifadeyle mal ve hizmetlerini tanıtmak, pazarlamak, işletmesini tanıtmak ya da kutlama ve temenni gibi içeriklerle tanınırlığını artırmak isteyen hizmet sağlayıcıların ticari elektronik iletilerini alıcılara gönderen bir aracı hizmet sağlayıcı olmadığı,

- Aracı hizmet sağlayıcıların sistemleri ile İYS arasında entegrasyon kurulmasının, yani oluşturulan merkezi ortak veri tabanı ile diğer sistemlerin koordine edilmesinin ise, yukarıda özetlenen 7061 sayılı Kanun değişikliğinin amacı doğrultusunda kontrol, denetim ve yönetim kolaylığı sağlanması, alıcıların ret bildirimlerinin gereğinin yerine getirilerek mağduriyetlerinin önlenmesi olduğu; daha detaylı bir ifadeyle, ticari elektronik ... Yönetim sistemi ile alıcı konumundaki vatandaşların ticari elektronik iletiler yönünden verdikleri onayların merkezi bir sistemde toplanması ile hem vatandaşın izinlerini görebilmesi ve değiştirebilmesi hem de şikayet durumlarında sürecin etkili ve hızlı bir şekilde yürütülmesinin amaçlandığı, bu amaç doğrultusunda İYS'nin kurulmasına bağlı olarak aracı hizmet sağlayıcılara yönelik; ticari elektronik ileti gönderimine ilişkin sistemini İYS ile uyumlaştırma, İYS’ye kayıt olmayan hizmet sağlayıcılara ait ticari elektronik iletilerin gönderimini başlatmama, ileti gönderimine başlamadan önce İYS üzerinden alıcıların onayının olup olmadığını kontrol etme, İYS üzerinde onayı bulunmayan alıcılara ileti gönderimini başlatmama ve 01/06/2020 tarihine kadar kayıtlarını sisteme aktarma şeklinde yükümlülükler getirilmesinde dayanağı Kanuna aykırılık bulunmadığı, ayrıca söz konusu yükümlülüklerin bahse konu kamu yararı amacına ulaşmak bakımından elverişli, gerekli ve orantılı olduğu,
- Bakanlıkça ticari elektronik ... Yönetim sistemini kurmakla yetkilendirilen kuruluşun (TOBB/... Yönetim Sistemi A.Ş.’nin) salt dava konusu Yönetmelik düzenlemesi nedeniyle kamu tüzel kişisi niteliğine bürünmediği gibi kamu gücünün kullanılmasını gerektirmesi nedeniyle münhasıran idare tarafından yürütülmesi gereken kolluk faaliyetinin kuruluşa devredilmemesi nedeniyle kamu gücüyle de donatılmadığı; her ne kadar Yönetmelik değişikliği TOBB ile imzalanan Protokol'den ve İYS'yi kurup işleten şirketin kurulmasından sonra yapılmış ise de, davalı idareye Kanunla tanınan sistemi kurdurma yetkisinin mutlaka yönetmelikle kullanılmasının gerekmediği, idari işlemle bu hizmetin özel kişilere gördürülmesine karar verilmesinden sonra söz konusu hizmete ilişkin usul ve esasların Yönetmelikle düzenlenmesine hukuki bir engel bulunmadığı,

- TOBB'un davalı Bakanlıktan devraldığı İYS'yi kurup işletme yetkisini, arasında organik bir bağ dahi olmayan ve kâr elde etme amacı güden bir ticaret şirketine devretme yetkisinin olmadığı, ayrıca Türkiye Odalar ve Borsalar Eğitim ve Kültür Vakfı ve bir özel şirketin ortak olduğu ... Yönetim Sistemi A.Ş.’nin, herhangi bir ihale veya başka bir usul uygulanmaksızın bu sistemi kurmak ve işletmek üzere yetkilendirilmesinin de hukuka aykırı olduğu iddialarına gelince; 6563 sayılı Kanunla davalı Bakanlığı verilen "elektronik sistem kurdurma ve bu sistemin işleyişine ilişkin usul ve esasları belirleme yetkisi"nin, anılan sistemi kurup işletecek kuruluşu tespit etmenin yanı sıra bu kuruluşa verilen görev ve yetkilerin başka kuruluş aracılığıyla yerine getirilmesine izin vermeyi de içerdiği anlaşılmakla birlikte, dava konusu Yönetmeliğin, davalı Bakanlık ile TOBB arasında Protokolün imzalanmasından, yani İYS'yi kurup işletecek kuruluşun tespitinden sonra yürürlüğe konulduğu dikkate alındığında, İYS'yi kurup işletecek kuruluşun tespitinin veya kuruluşça yetkinin devredilip devredilmeyeceğinin ya da yetkinin devredildiği kuruluşun Bakanlıkça izin verilen koşullara sahip olup olmadığının, Yönetmeliğin konusunu oluşturamayacağı, dolayısıyla Yönetmelikte söz konusu kuruluşun tespitine veya yetki devri ile koşullarına ilişkin usul ve esaslara dair herhangi bir kural sevk edilmemiş olmasının da eksik düzenleme kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından, davacının bahse konu iddiasının işbu uyuşmazlıkta incelenemeyeceği, Yönetmelik öncesinde tesis edilen kuruluşun belirlenmesine veya yetki devrine izin verilmesine yönelik idari kararın ya da davalı Bakanlık ile TOBB arasında imzalanan Protokolün veyahut bu işlemlere aykırı bir uygulama söz konusu ise bu uygulama işlemlerinin iptali istemiyle açılacak davanın konusunu teşkil edebileceği, 
- Kişisel Verileri Koruma Kurumunun 19/03/2019 tarihli yazısı ekindeki yönetmelik taslağı hakkındaki görüşü doğrultusunda Yönetmeliğin 12. maddesine yapılan ekleme ile İYS'yi kurup işletecek kuruluşun da bu Yönetmelik çerçevesinde yapmış olduğu işlemler ve sunduğu hizmetler nedeniyle elde ettiği verilerin muhafazasından ve hukuka aykırı olarak bunlara erişilmesini ve işlenmesini önlemek amacıyla gerekli tedbirlerin alınmasından sorumlu tutulduğu, dolayısıyla gerek Yönetmeliğin 12. maddesi gerekse Protokolün 6.maddesinin 4. ve 11. fıkralarıyla, kuruluşun, İYS kayıtlarında yer alan kişisel verilerin güvenliği ve gizliliği bakımından gerekli teknik standartları sağlamak, kişisel verileri korumak ile yükümlü olduğunun açıkça düzenlendiği, kaldı ki 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanununda öngörülen sorumlulukların dava konusu Yönetmelik hükmüyle tekrarına gerek olmaksızın, kapsamında olduğu ölçüde kuruluşa uygulanacağında da duraksama bulunmadığı, 
sonucuna varılmaktadır.

sonucuna varılmaktadır.
Öte yandan, davacı tarafından, dava konusu Yönetmeliğin değişik 11. maddesinin 1. fıkrasında, hizmet sağlayıcının ticari elektronik iletileri alıcılara kendisi gönderebileceği gibi aracı hizmet sağlayıcılar vasıtasıyla da gönderebileceği belirtildikten sonra 9. fıkrasında, aracı hizmet sağlayıcıların, alıcıların abonelik hattını kapatıp kapatmadığını kontrolle yükümlendirildiği, böylelikle alıcıların abonelik hattını kapatıp kapatmadıklarını sadece telekom operatörlerinin bilebileceği göz önüne alındığında, aracı hizmet sağlayıcılar ibaresinden kastedilenin, "telekom operatörleri" ile sınırlı olduğunun anlaşıldığı, dolayısıyla aracı hizmet sağlayıcılar olmadan hizmet sağlayıcıların ileti gönderebilmelerinin mümkün olmadığı, bu haliyle fıkralar arasında çelişki bulunduğu, Yönetmelikte yapılan tanımda, aracı hizmet sağlayıcının, iletilerin alıcıya ulaşmasını sağlayan "telekomünikasyon sektörü işletmeleri" mi yoksa hizmet sağlayıcılar adına ileti gönderen "yazılım firmaları" mı olduğunun belli olmadığı iddia edilmiştir. 
Davalı idare tarafından, onay veren kullanıcının telefon hattını kapatması üzerine numaranın bir havuza düştüğü ve belirli bir zaman geçtikten sonra başka bir kullanıcıya tahsis edilebildiği, dolayısıyla onay veren kullanıcının hattı kapattığının bildirilmemesi halinde eski kullanıcı tarafından verilen onaylara ilişkin iletilerin, yeni kullanıcıya gönderilmiş olduğu, bu durumun hattın yeni sahibinin izin vermediği ticari elektronik iletilere maruz kalmasına neden olduğu, bu nedenle hattın kapandığına dair bilginin operatörler tarafından İYS'ye bildirilerek kapatılan hatta yönelik onayların geçersiz hale getirilmesinin amaçlandığı; öte yandan "aracı hizmet sağlayıcı" kavramının, ticari elektronik iletinin alıcıya ulaşmasına teknik imkan sağlayan ve Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından lisans verilen GSM operatörleri ile sabit telefon hizmet sağlayıcılarının yanı sıra hizmet sağlayıcılar adına ticari elektronik ileti gönderilmesine imkan tanıyan yazılım firmalarını da kapsadığı savunulmaktadır.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, davacı tarafından müphem ve muğlak olduğu ileri sürülen "aracı hizmet sağlayıcı" kavramı, Yönetmeliğin değişik 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde tanımlanmış olup, anılan tanım dava konusu edilmemiştir. Bu itibarla, söz konusu tanımın hukuki belirlilik ilkesine aykırı olup olmadığı hususunun, taleple bağlılık ilkesi gereği, incelenmesine olanak bulunmamaktadır. Kaldı ki, anılan bentte yer alan tanımın, dayanağı 6563 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde yer alan tanımla bire bir aynı kuralı içerdiği de görülmektedir. 
Bununla birlikte, bahse konu kavram, Yönetmeliğin dava konusu edilen 11. maddesinin 9. fıkrasında geçtiğinden ve bu fıkradaki yükümlülüğün anlam ve kapsamı ile ilgili hukuka aykırılık iddiası bulunduğundan, anılan kavramın, dava konusu fıkraya ilişkin uyuşmazlık çerçevesinde irdelenmesi gerekmektedir.

Bununla birlikte, bahse konu kavram, Yönetmeliğin dava konusu edilen 11. maddesinin 9. fıkrasında geçtiğinden ve bu fıkradaki yükümlülüğün anlam ve kapsamı ile ilgili hukuka aykırılık iddiası bulunduğundan, anılan kavramın, dava konusu fıkraya ilişkin uyuşmazlık çerçevesinde irdelenmesi gerekmektedir.
Buna göre, 6563 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 1. fıkrası ve Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasında yer alan tanımlar ile davalı idarenin savunma dilekçesinin birlikte değerlendirilmesinden; "aracı hizmet sağlayıcı" kavramının, fizikî olarak karşı karşıya gelmeksizin, elektronik ortamdaki çevrim içi iktisadi ve ticari her türlü faaliyeti yürüten hizmet sağlayıcılara, faaliyetlerini gerçekleştirdikleri elektronik ticaret ortamını (verilerin sayısallaştırılarak işlenmesi, saklanması ve iletilmesinin sağlandığı ortamı) sağlayan gerçek ve tüzel kişileri ifade ettiği, dolayısıyla sektörel anlamda sınırlayıcı bir kural içermediği ve hizmet sağlayıcılara elektronik ticaret ortamı sağlayan herkesi kapsadığı, bir diğer ifadeyle yalnızca telekomünikasyon sektöründe faaliyet gösteren işletmeler ile sınırlı olmayıp hizmet sağlayıcılar adına ticari elektronik ileti gönderilmesine imkan tanıyan yazılım firmalarının da bu kavrama dahil olduğu sonucuna varılmaktadır.
Diğer taraftan, Yönetmeliğin 11. maddesinin aracı hizmet sağlayıcılara ilişkin yükümlülüklerin belirlendiği torba bir düzenleme olduğu anlaşıldığından, maddenin 9. fıkrasıyla aracı hizmet sağlayıcılara getirilen yükümlülüğün salt telekom işletmelerine yönelik olmasının, aracı hizmet sağlayıcıların telekom işletmelerinden ibaret olduğu anlamına gelmeyeceği değerlendirilmiş; bu haliyle, anılan fıkra ile aynı maddenin 1. fıkrası arasında çelişki bulunmadığı gibi hukuki belirlilik ilkesine aykırı bir yön de görülmemiştir.
Sonuç olarak, telefon hattının önceki sahibinin onay verdiği ticari elektronik iletilerin, onayı olmaksızın yeni hat sahibine gönderiminin önüne geçilmesi amacıyla getirildiği anlaşılan Yönetmeliğin 11. maddesinin dava konusu 9. fıkrasında da dayanağı Kanuna, kamu yararı amacı ile hizmet gereklerine aykırılık bulunmamıştır.
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, yine aşağıda ayrıntısı gösterilen toplam ... TL müdahil yargılama giderinin davacıdan alınarak davalı yanında müdahile verilmesine,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...  TL  vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya ve davalı idare yanında müdahile iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 24/10/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Danıştay — Esas No: 2021/6060, Karar No: 2024/4307, Tarih: 24.10.2024

"İçtihat Metni"
       T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas     No : 2021/6060
Karar	No : 2024/4307                                                                   
TEMYİZ EDEN (DAVALI)	: ... Valiliği	  
VEKİLİ	: Av. ...
DİĞER DAVALI	: ... Bakanlığı
KARŞI TARAF (DAVACI)	: ...
VEKİLİ	: Av. ...
İSTEMİN_KONUSU	: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdare Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ	:
Dava konusu istem: Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi ... Ana Bilim Dalında profesör ünvanıyla öğretim üyesi olarak görev yapmakta olup, aynı zamanda el cerrahisi yan dal uzmanlığı bulunan davacı tarafından, mesai saatleri sonrasında ...Hastanesinde ana dalı olan ortopedi ve travmatoloji uzmanlığı kadrosunda çalıştırılmasına izin verilmesi istemiyle anılan hastanece yapılan başvurunun Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işlemine dayanılarak reddine ilişkin Denizli Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ...tarih ve  ... sayılı işleminin iptali istenilmektedir. 
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin...tarih ve E:...,  K:...sayılı kararıyla; davacının, Pamukkale  Üniversitesi Tıp Fakültesinde öğretim üyesi olarak görev yaptığı, mesai saatleri içerisinde bu alanlarda uzmanlık eğitimini sürdürdüğü, Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin ek 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin (4) numaralı alt bendi uyarınca mesai saatleri dışında özel hastanede çalıştırılmak üzere  izin istediği,  durumunun  yan dal uzmanlığı bakımından herhangi bir eğitim kurumundan istifa ederek bir özel sağlık kuruluşunda çalışmak isteyenler gibi değerlendirilmesi olanağının bulunmadığı, dayanak yönetmeliğin yan dal uzmanlığı bulunanların ana dal uzmanlığı alanında özel sağlık kuruluşlarında çalışmasını doğrudan yasaklamadığı, kuralın salt eğitim kurumlarının yan dal eğitim gereksinimlerinin gerekleri bakımından bir sınırlama getirdiği, bu nedenle yöntem olarak Bakanlığın salt bu amaca uygun bir değerlendirme yapması koşulunu öngördüğü, davalı Bakanlığın davacıya yönelik olarak bu yönden herhangi bir değerlendirme yapmadığı, idarenin dava konusu işlemini de, bu neden ve amaca dayandırmadığı görüldüğünden, salt davacının el cerrahisi yan dal uzmanlığı nedeniyle çalıştırılmak istendiği özel hastanenin ortopedi ve travmatoloji uzmanı kadrosuyla ilişkilendirilemeyeceğine yönelik dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. 
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Denizli  İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davalı Denizli Valiliğinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI	: Davalı Denizli Valiliği tarafından, temyize konu kararın hukuka aykırı olduğu, bu nedenle Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Denizli  İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davalı Denizli Valiliğinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI	: Davalı Denizli Valiliği tarafından, temyize konu kararın hukuka aykırı olduğu, bu nedenle Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.   
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI	: Davacı tarafından, savunma verilmemiştir. 
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ	: ...
DÜŞÜNCESİ	: Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE	:
	MADDİ OLAY : 
	Davacı, Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi ... Ana Bilim Dalında profesör ünvanı ile görev yapmakta olup, aynı zamanda ortopedi ve travmatoloji branşında ana dal, el cerrahisi branşında yan dal uzmanlığı bulunmaktadır.
	Özel Egekent Hastanesi mesul müdürlüğünce, davacının anılan hastanede ana dalı olan ortopedi ve travmatoloji uzmanlığı kadrosunda çalıştırılması istemiyle Denizli Valiliği İl Sağlık Müdürlüğüne başvuruda bulunulmuştur. Denizli Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ...tarih ve ...sayılı yazısıyla, davacının çalıştırılma talebinin değerlendirilmesi için başvuru dilekçesi Sağlık Bakanlığına iletilmiş, Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünce,  Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin 19. maddesi ile ek 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin (4) numaralı alt bendi hükümleri çerçevesinde yapılan değerlendirme neticesinde tesis edilen ... tarih ve ... sayılı işlemle "el cerrahisi uzmanlık dalında boş kadrosu bulunmayan Özel Egekent Hastanesinde davacının ana dalında çalışmasının uygun bulunmadığı"  Denizli Valiliğine bildirilmiş, bu işleme istinaden Denizli Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve... sayılı işlemi ile talebin reddi üzerine bakılan dava açılmıştır.	
	İLGİLİ MEVZUAT:
	2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde, dava dilekçelerinin görev ve yetki yönünden ilk incelemeye tabi tutulacağı; 15. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay veya idare ve vergi mahkemelerince 14. maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendine aykırılık görülmesi halinde, idari yargının görevli olduğu konularda görevli veya yetkili olmayan mahkemeye açılan davanın görev veya yetki yönünden reddedilerek dava dosyasının görevli veya yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verileceği; 32. maddesinin 1. fıkrasında, göreve ilişkin hükümler saklı kalmak şartıyla bu Kanun'da veya özel kanunlarda yetkili idare mahkemesinin gösterilmemiş olması halinde, yetkili idare mahkemesinin, dava konusu idari işlemi veya idari sözleşmeyi yapan idari merciin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi olduğu kurala bağlanmıştır.

27/03/2002 tarih ve 24708 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin , - dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan haliyle - 19. maddesinin 2. fıkrasında, "(Değişik fıkra:RG-25/8/2016-29812) Çalışanların işten ayrılışları, en geç beş iş günü içinde müdürlüğe bildirilir ve çalışma belgesi iptal edilir. Ayrılanın yerine aynı uzmanlık dalında hekim başlatılabilir, ancak yan dal uzmanlığı bulunanlar Bakanlığın uygun görüşü ile anadalda başlatılabilir. Bakanlık yan dal değerlendirmesini her bir yan dal uzmanlık alanında, ülkedeki ve ildeki eğitim kurumlarının tıpta uzmanlık eğitimini sağlayacak şekilde yan dal uzmanı bulunup bulunmadığı çerçevesinde yapar..." hükmü;  ek 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin (4) numaralı alt bendinde, "(Değişik: RG-28/9/2019-30902) Özel hastaneler, tabip ve diş tabibi kadro sayıları için ayrı ayrı hesaplanmak şartıyla ve bu kadro sayılarının yüzde yirmisini geçmemek üzere belirlenen sayıda profesör ve doçentleri 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 36 ncı maddesinin yedinci fıkrası kapsamında üniversite ile sözleşme yaparak özel hastanenin boş uzman hekim kadrosunda çalıştırabilir.
" hükmü yer almaktadır. 
	HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 
	Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri uyarınca, yan dal uzmanlığı bulunan öğretim üyesi tabiplerin 2547 sayılı Kanun'un 36. maddesine aykırı olmayan ana dalında çalışma taleplerinin Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin 19. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde ve ayrıca özel hastane ile öğretim üyesinin görev yaptığı üniversite arasında kurumsal sözleşme varsa anılan Yönetmeliğin ek 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi de göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerektiği, bakılan davanın konusunu oluşturan, yan dal uzmanlığı bulunan hekimin ana dalında çalışabilmesine ilişkin işlem tesis etme yetkisinin Sağlık Bakanlığına ait olduğu, nitekim uyuşmazlıkta da özel hastane tarafından yapılan başvurunun, Sağlık Bakanlığınca değerlendirildiği ve uygun bulunmadığının Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün dava konusu işlemi ile Denizli Valiliğine bildirildiği, bu doğrultuda talebin reddedildiği, dolayısıyla bakılan davanın konusunu oluşturan asıl işlemin Sağlık Bakanlığınca tesis edildiği görüldüğünden, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 32. maddesinin 1. fıkrası uyarınca işbu davanın görüm ve çözümünde, dava konusu işlemi tesis eden idarenin bulunduğu yerdeki Ankara İdare Mahkemesi yetkili bulunmaktadır.
	Bu durumda, ... İdare Mahkemesi nezdinde açılan işbu davada, İdare Mahkemesince, davanın yetki yönünden reddedilerek, dosyanın yetkili ... İdare Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esasının incelenerek karara bağlanmasında, yetki dışındaki bir işe bakılmış olması sebebiyle usul hükümlerine uyarlık bulunmadığından bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun da Bölge İdare Mahkemesince esastan incelenmesinde hukuki isabet bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU	:

Bu durumda, ... İdare Mahkemesi nezdinde açılan işbu davada, İdare Mahkemesince, davanın yetki yönünden reddedilerek, dosyanın yetkili ... İdare Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esasının incelenerek karara bağlanmasında, yetki dışındaki bir işe bakılmış olması sebebiyle usul hükümlerine uyarlık bulunmadığından bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun da Bölge İdare Mahkemesince esastan incelenmesinde hukuki isabet bulunmamaktadır. 
KARAR SONUCU	:
            Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin KABULÜNE,
2. Dava konusu işlemin iptaline ilişkin ... İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesine gönderilmesine, 24/10/2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.